Issuu

N°6

9 MEI 2013

ZAZIE MAGAZINE N° 6 - DONDERDAG 9 MEI 2013 - PAGINA 2

De boom op de voorpagina is een tekening van onze eregast van deze maand: Fred le Chevalier (meer tekenkunst van hem ontdek je op de pagina’s 4 en 5). We nodigen je uit om zijn geheimzinnige boom in een kleurrijk lentepak te steken! Je kan er ook, als je wil, vanalles bij verzinnen: vogels, nesten, bloesems, eekhoorns, apen... Laat je verbeelding de vrije loop en stuur je originele boomcreatie voor 21 mei naar BDW/Zazie, Flageyplein 18, 1050 Brussel. Vermeld natuurlijk ook je naam, leeftijd, telefoon én mailadres.

En mij ook...

WIN! © ILAH

De twee winnende kunstenaars krijgen 2 x drie gratis tickets voor de tentoonstelling ‘New York Arbor’, in de Fondation A Stichting in Vorst (www.fondationastichting.be). Daar kan je op 25 of 26 mei de imposante bomen uit New York van fotograaf Mitch Epstein gaan bewonderen. Je krijgt er een speciale rondleiding én een leuke wandeling-workshop in het nabije park van Vorst er bovenop. Plus een Zazie-verrassingslentepakket. Veel inspiratie!

Twee lieve lesbiennes over de liefde voor hun kids...

Leve mama(’s)!!

‘H

et belangrijkste voor mij is dat een kind kan opgroeien bij mensen die het graag zien. Of het nu om een adoptieouder gaat, of een alleenstaande moeder, om twee mannen of om twee vrouwen, dat doet er op zich niet toe.” Dat vertelt Ann uit Sint-Gillis. Daar woont ze samen met haar vriendin Caroline en met hun twee kindjes, Paul (3) en Alice (2,5). “We wilden allebei verschrikkelijk graag kinderen hebben,” vertellen de fiere jonge mama’s aan Zazie.

Hoe lang waren jullie samen toen jullie beslisten dat jullie kinderen wilden? Ann (A): Zo is het niet gegaan. Ik wilde al graag een kindje voor ik Caroline leerde kennen. Toen ik nog alleen was, had ik de procedure al opgestart om zwanger te geraken. Toen ontmoette ik Caroline, en bleek dat zij ook graag kinderen wilde. We waren nog geen jaar samen toen ik zwanger werd van Paul. Caroline (C): En vijf maanden later was ik zelf ook zwanger, want ik was ook al begonnen met de procedure. Dat gaf soms wel grappige reacties. Zo was ik bijvoorbeeld bij de bevalling van Ann, en toen keken sommige verpleegsters vreemd op: ‘Amai, twee kindjes zo snel na mekaar, gaat dat wel lukken?’ (lacht) Jullie spreken over het starten van ‘een procedure om zwanger te worden.’ Wat bedoelen jullie daarmee? A: Als lesbische vrouw zijn er verschillende mogelijkheden om zwanger te geraken, maar wij zijn naar een ziekenhuis gegaan voor kunstmatige inseminatie. Om het simpel te zeggen: er zijn mannen die zo vriendelijk zijn om hun zaadcellen te schenken aan het ziekenhuis. Zo’n zaadcel wordt

dan ingebracht, en als je geluk hebt, kan de zaadcel een van je vrouwelijke eicellen bevruchten. Bij sommige vrouwen duurt het heel lang voor het lukt met de bevruchting, maar bij ons ging het vrij snel. Al van bij de tweede keer was ik in verwachting, Caroline al van bij de derde keer. C: Daarvoor moet je wel eerst een lang gesprek hebben met de dokters en met een psycholoog. Zo willen ze bijvoorbeeld ook weten of je genoeg vrienden hebt, genoeg heterovrienden ook. Jullie moesten dus een beetje ‘een mamaexamen’ afleggen? A: Ja, ergens wel. Het voelde heel vreemd, maar dat heb je er voor over. C: Je moet heel wat stappen ondernemen alvorens je een kind ‘mag’ hebben, dus moet je er goed over nadenken. Je zou kunnen zeggen dat onze kindjes heel erg ‘gewild’ zijn.

Ik vind dat we met kinderen vooral moeten praten over het feit dat er zoveel meer bestaat dan het zogenaamde klassieke gezin, met één mama en één papa.

Vinden jullie het jammer dat jullie de papa niet kennen? A: Eigenlijk moet je bij ons eerder spreken over een ‘donor’ (= de man die een zaadcel heeft gegeven, red.) in plaats van over een papa. Er is niet echt een vader, natuurlijk... C: Je kan het een beetje vergelijken met iemand die een orgaan afstaat voor een operatie...

A: We hebben ook een papier moeten ondertekenen waarin staat dat we nooit op zoek zullen gaan naar de naam van de donor. Nu is de wet wat veranderd, maar toen wij zwanger werden, vond men het nog heel belangrijk dat de donor anoniem zou blijven. Ik heb ook wel aan vrienden van mij gevraagd of zij de donor wilden zijn. Maar niemand zag dat zitten (lacht). En wat als jullie kinderen willen weten wie hun vader, of liever, wie de donor was? Paul en Alice zijn nog klein, maar stellen ze daar nu al vragen over? C: Nee, maar ze beseffen wel goed dat ze twee mama’s hebben en dat er geen papa is. A: Er was ook een periode waarin ze zowat elke man die ze zagen ‘papa’ noemden. Waarschijnlijk ook omdat ze andere kindjes in de crèche en op school op ‘papa’ hoorden roepen. Maar we hebben hen uitgelegd dat die mannen gewone ‘meneren’ zijn. C: Wat ik zelf heel belangrijk vind, is dat we hen duidelijk maken dat ze niet in de steek gelaten zijn door een papa. Dat maakt toch veel verschil voor een kind. En verder moeten ze gewoon weten hoe het gegaan is, en waarom. A: Ja, ik verwacht zeker dat die vragen gaan komen, en ik verwacht ook dat ze gepest zullen worden met het feit dat ze geen papa hebben. Denk je? A: Ja, dat denk ik wel. Daarom net is het belangrijk dat er genoeg over gepraat wordt, en dat ze ook steun krijgen op school. Toen wij een school contacteerden voor Alice en Paul, hebben we onmiddellijk met de directrice gesproken over ons gezin. Die maakte er geen enkel probleem van, en de leerkrachten ook niet. C: Ik vind dat we met kinderen, en volwassenen ook, vooral moeten praten over het feit dat er zoveel meer bestaat dan het zogenaamde ‘klassieke gezin’, met één mama en één papa. Er zijn ook kinderen

ZAZIE MAGAZINE N°6 - DONDERDAG 9 MEI 2013 - PAGINA 3

Anas (achteraan) en Jonas hebben hun personages in ‘Ergens hier’ zelf bedacht.

Aliens en voetbal “Mijn personage is de jongen die met de dieren kan praten, en op zoek gaat naar de onderwereld,” vertelt Anas (12) aan Zazie. “En ik ben de jongen in de regen met de droevige vogel,” zegt Jonas (11). Anas en Jonas spelen allebei mee in het toneelstuk ‘Ergens hier’, dat je dit weekend kan bekijken.

[ SORRY ] SNORRY ?

“Het is geen gewoon toneel, het is ons toneel,” zegt Anas. “Vroeger dacht ik dat je voor theater gewoon een tekst uit het hoofd moest leren en die luidop moest zeggen voor een publiek.” “Bij ons gaat het anders,” gaat Jonas verder. “Wij hebben zelf veel ideeën gegeven voor onze personages en het verhaal.” Dat verhaal gaat over een groep kinderen en een plein, waar de Brusselse ketjes vaak samen spelen. Op een dag komt er een alien binnengestrompeld. Die reageert op niets of niemand, tot er een voetbal tegen hem botst. Voetbal is het enige wat dat buitenaards wezen kent van de aarde... “De alien doet dan even een solo met de bal, en daarna beginnen we samen met hem voetbal te spelen. Dat vind ik de leukste scène,” zegt Anas en zijn zwarte ogen blinken.

Je moet als lesbische vrouw heel wat stappen ondernemen alvorens je een kind ‘mag’ hebben. Je zou dus kunnen zeggen dat onze kindjes heel erg ‘gewild’ zijn.

van wie de ouders gescheiden zijn, er zijn ouders die hertrouwen of gaan samenwonen met een nieuwe partner. Er zijn kinderen die bij hun grootouders opgroeien. Er zijn zoveel verschillende mogelijkheden, en daar zijn wij, als lesbisch ouderkoppel, er één van. Het allerbelangrijkste is dat je je kinderen graag ziet. Daarom was ik ook blij dat jullie een interview wilden geven, zodat de jonge lezers begrijpen hoe ‘gekleurd’ deze wereld is. Toch hebben jullie lang getwijfeld of jullie er over wilden praten. A: Ja, omdat onze kinderen zelf nog niet kunnen beslissen of zij het wel leuk vinden om op die manier aandacht te krijgen. Stel dat het op Facebook of op internet terechtkomt,

en ze worden er later mee gepest. Ik wil daar voorzichtig mee zijn. Maar in dit geval, voor een jongerenkrant, vond ik het wel zinvol. C: Ik heb er eigenlijk niet echt over getwijfeld. Ik vind het heel belangrijk dat er aandacht aan besteed wordt, ook in de pers. Op die manier kan er misschien iets veranderen en gaan Paul en Alice later net minder last hebben van vooroordelen. Tot slot: denken jullie nog aan een derde kindje? A + C: (glimlachen) Nee, toch niet. Het is heel goed zoals het nu is... (Alle namen in dit interview zijn om privacyredenen fictief )

RAAR? Al anderhalf jaar werken Anas, Jonas en hun klasgenoten uit het zesde leerjaar van de Vier Windenschool aan ‘hun’ toneelstuk. “Helemaal in het begin kregen we allerlei rare opdrachten van onze regisseur Inne. Zoals ‘zoek zeven rode voorwerpen in je buurt’ of ‘breng een magisch voorwerp mee van op reis’. Maar het rare is dat ik die opdrachten nu helemaal niet raar meer vind,” bekent Jonas. “Inne gaf die opdrachten om meer over ons te weten te komen, en over onze fantasie. Zo vroeg ze mij een keer of ik een stripverhaal wilde tekenen, want ik teken heel graag,” vertelt Anas. “Ik heb toen een strip gemaakt over een wereld die verborgen zit onder het plein. En in ons stuk speel ik nu de jongen die de ‘onderwereld’ zoekt. Of hij de ingang vindt? Dat verklap ik liever niet...” “Ergens hier’ is een theatervoorstelling van Inne Goris en tien jonge tieners. Je kan Anas en co zien acteren op 10 en 11 mei om 19.00, en op 12 mei om 15.00. In La Raffinerie, Manchesterstraat 21, 1080 Molenbeek. Meer info op www.kfda.be!

WIN!

Wees snel en stuur voor vrijdag 10 mei 13u (!!) een mailtje met je naam, leeftijd en adres op zazie@bdw.be. Misschien win je wel twee gratis kaarten voor de voorstelling van zondag 12 mei. Vermeld in je mail ook ‘Ergens hier’. SUCCES!

ZAZIE MAGAZINE N°6 - DONDERDAG 9 MEI 2013 - PAGINA 4

Elke maand nodigen we een kunstenaar uit om zijn of haar gang te gaan met een dubbele pagina in het Zazie Magazine. Met daarbij één opdracht: verwonder ons! Deze keer valt de eer te beurt aan

EREGAST VAN DE MAAND

Fred le Chevalier “

FRED LE CHEVALIER (Fred de Ridder) is niet mijn echte naam. Het is een bijnaam die ik voor mezelf heb verzonnen, toen ik op een feestje de zoon van vrienden aan het lachen wilde brengen. Ik had juist voor iedereen van zijn familie een bijnaam bedacht. Als laatste was ik aan de beurt. En ook toen, ondertussen ongeveer acht jaar geleden, besloot ik om opnieuw te gaan tekenen. Dat was een grote passie van mij toen ik klein was, en ik was bijna vergeten hoe het moest. Ik ben meteen een doos kleurpotloden gaan kopen, een tekenschrift en voilà... ‘Fred le Chevalier’ was het eerste personage dat uit mijn potloden kwam. De meeste van mijn personages zijn aan het wandelen, lopen, dansen... Af en toe zijn ze in het gezelschap van monsters die hen beschermen. Sommige van die personages kleef ik op de muren van de stad waar ik op dat moment ben. Parijs, Berlijn, Brussel, je vindt ze een beetje overal. Het geeft me een goed gevoel dat ze op reis gaan en zo in contact komen met de rest van de wereld.”

PS: Wil je graag meer mooie ﬁguren van Fred le Chevalier zien? Op brusselnieuws.be vind je meer beelden van hem.

ZAZIE MAGAZINE N°6 - DONDERDAG 9 MEI 2013 - PAGINA 6

ZESDE KLAS VAN DE ZONNEWIJZER MAAKT ONS WEGWIJS IN EUROPA

AFLE VERING

vandaag l a a n r u jo s n In o hebben we voor u de volgende hoofdpunten:

Door wie, waar en wanneer is de Europese unie ontstaan?

‘N

a de Tweede Wereldoorlog begon de Fransman Jean Monnet na te denken over meer samenwerking en vriendschap tussen de verschillende landen. Hij vertelde het aan zijn goeie vriend Robert Schuman, die het een supercool idee vond. Schuman was minister in Frankrijk en hij hield er in 1951 een toespraak voor heel veel mensen over. De mensen

“Beste lezer, goeiendag, bonjour, hello, gutentag! Vandaag, 9 mei, vieren we de Dag van Europa. Ons journaal staat dit keer dus helemaal in het teken van Europa!” Het zijn de woorden van presentatrice Firdaws, uit het zesde leerjaar van de Zonnewijzer. Daar maakten ze de voorbije weken een goednieuwsshow over de Europese droom. Of was het de Europese maag?

vonden ook dat ze elkaar moesten helpen in plaats van ruzie te maken. Zo werd de EGKS opgericht, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal. Later veranderde de naam in EEG, wat de Europese Economische Gemeenschap betekent. In 1992 veranderde de naam dan in de EU, de Europese Unie. Op dit moment horen 27 landen bij de Unie. “En hoe gaat het nu met de Europese Unie, Nicolas?” “Eigenlijk niet zo goed, want landen als

Griekenland, Spanje en Portugal zitten in een crisis. Dat wil zeggen dat de banken en ook de gewone mensen niet genoeg geld hebben. De Europese Unie kan helpen. Zo gaat een stukje van onze belastingen naar die armere landen. Maar ook niet te veel, want anders gaan wij de crisis in!! Door de Unie blijven de landen van Europa voor elkaar zorgen. Als er crisis is en de Unie zou niet bestaan, dan zouden alle Grieken bijvoorbeeld ook uit hun land willen vluchten om naar hier te komen.”

Me er w e te n kijk z ? w w w.k eker eens o p lasind emedia Klas in .be. d e M e s amen wer kin dia is een g t u Br us s s en (FM B sel se media de ru br us s s sel, t v br u eln sse het On ieu ws, BDW l, der w ij ) en sc Br u s s entr um el .

ZAZIE MAGAZINE N°6 - DONDERDAG 9 MEI 2013 - PAGINA 7

X-perts Welk land tr eedt binnenkort to e tot Europa?

“Ok, bedankt Jarno en Nicolas voor de uitleg. We gaan nu snel over naar reporter Dorian. Hij is ter plekke in Kroatië en zal ons meer vertellen over dit land dat vanaf 1 juli tot de Unie toetreedt. Als 28ste land!” “Dobar dan!”, dat betekent ‘Goeiemiddag’ in het Kroatisch. Ik sta hier in Zagreb, de hoofdstad van Kroatië, een zeer mooie stad, waar het op dit moment ongeveer 26 graden is! Kroatië ligt in het zuid-oosten van Europa en de buurlanden zijn Slovenië, Hongarije, Bosnië, Montenegro en Servië. Het is een geweldig land om op vakantie te gaan, want Kroatië grenst aan de Adriatische zee. “En wat eet men daar zoal graag, Dorian?” Hier lusten de mensen Dalmatische prosciutto, dat is droge ham. Ook een soort kebab met veel ˇ ajuin, die Ćevapčići heet. En de sarma, een Turks kerstgerecht dat bestaat uit rijst, tomaten en gehakt en opgerold wordt in druivenbladeren. Dag Firdaws, ik ga nog snel een bezoek brengen aan een van de mooiste musea van Zagreb, het Mimaramuseum.”

t het Hoe klink pese uro nieuwe E ?! volkslied

Zazie-redacteurs vertellen over hun favoriete gadget en stripalbum, en iets minder favoriete DVD van de maand

Leyna (12), miss strips Deze maand wil ik het hebben over een tweedelige strip, Het Konvooi. Het verhaal gaat over Olya en haar doofstomme broertje Mathias, die moeten vluchten uit Duitsland omdat ze Joods zijn. Ze gaan bij hun oom in Brussel wonen. Maar ze worden verraden en komen in konvooi 20 terecht, richting concentratiekampen in Polen. Je ziet hun leven, hun problemen en hun relaties voorbijgaan en dat allemaal aan de hand van ﬂashbacks. Ik vond het in het begin nogal ingewikkeld maar geleidelijk aan ga je het beter begrijpen. Dus gewoon volhouden! Het is een leuke en spannende strip omdat hij over de Tweede Wereldoorlog gaat, én over liefde. Ik raad jullie deze strip echt aan, hij is interessant voor jong en oud. Wat je verder nog moet weten: deze strip is gebaseerd op waargebeurde feiten. Je leest best eerst het eerste deel, anders ga je er niet alles van begrijpen. Nog een interessant weetje: in de nacht van 19 april 1943 hebben Youri Lovhchitz, Robert Maistriau en Jean Fauklemont 231 personen bevrijd uit konvooi 20 en zo het leven van minstens een honderdtal gedeporteerden gered. Ze waren gewapend met een lantaarn, een stukje rood papier en een knijptang… Deze strip is opgedragen aan hen en aan alle mensen van dat konvooi.

Eline (11), de cineﬁele De animatiefilm ‘Wreckit Ralph’ lijkt als twee druppels water op de drie Toy Storyfilms. Maar deze keer is het geen speelgoed dat tot leven komt en eigen avonturen beleeft zodra het kind de kamer verlaat. Wel figuren uit computerspelletjes die bij elkaar op visite gaan zodra de eigenaar het lunapark sluit. De held van het verhaal is gek genoeg een slechterik. Ralphs taak bestaat erin keer op keer een appartementsgebouw te vernielen, dat daarna gefi xt wordt door Fix it Felix. Hij vindt het verschrikkelijk dat hij nooit aandacht krijgt, op taart getrakteerd wordt of een medaille krijgt opgespeld. Om zichzelf te bewijzen, probeert hij in de werelden van verschillende games een medaille te winnen. In de kleurrijke racewereld Sugar Rush botst hij op Vanellope, een meisje met vreselijk irritante stem. Ook games als Packman, Mario Cart en andere hoekige figuurtjes uit de prehistorie van de gamewereld komen erin voor. Wreck-it Ralph is zeker niet een van de beste Disneyfilms, wel een leuke film voor negenjarige jongens die van gamen houden. Zelf vind ik hem niet meteen geschikt voor een gezellige filmavond met mijn vriendinnen. Wreck-it Ralph (2012), geregisseerd door Rich Moore met John C. Reily, Sarah Silverman en Jack McBrayer. Een productie van Walt Disney. Duur: 108 minuten.

Schrijver: Kid Toussaint/ Tekeningen & inkleuring: José María/ Uitgever: Casterman/ Vanaf 12 jaar

“Ok Dorian, ‘hvala’, wat ‘dank u’ betekent in het Kroatisch. En nu laten we u, lezer, genieten van de nieuwe versie van het Europees volkslied. De muziek werd geschreven door Ludwig van Beethoven, de tekst is van Mohammad, Melih en Maxence uit Sint-Pieters-Woluwe. Ga uw gang, heren! Alle monden van Europa: Mmmm Belgische frietjes en natuurlijk bier (slurp) Spaanse pikante chorizo en dikke Duitse worst (jammie jammie) Griekse feta of Nederlandse kaas (iep iep iep) En lusten jullie witloof? (Bah beh bah!) (en nu allemaal samen, overal in Europa)

Quinten (13), de gadgetfreak Heb jij het ook al meegemaakt? Je wilt een keer gezellig gaan fietsen maar het is veel te gevaarlijk op bepaalde wegen in Brussel. En al helemaal als het donker is! Wel, er is een oplossing: Letdooo Bike Bicycle Laser Tail Light! Dat is een laser die je achter op je fiets monteert. Aan twee kanten van je fiets bevinden zich dan plots twee rode markeringslijnen. Het is te vinden op onder andere eBay voor ongeveer 15 euro. Zo kan je veilig fietsen op je eigen fietspad! Wat niet wil zeggen dat je plots geen helm meer moet dragen. Ook een ﬂuovestje blijft een aanrader…

UIT-gestippeld

VIER tips van Zazie om er de volgende weken met je ouders of vrienden op UIT te trekken:

MUZIEK/WORKSHOP: MUSIC@LUNCH

In de vorige Zazie lieten we weten dat er in het Koningin Groenpark in Schaarbeek nog veel werk aan de winkel is om er een leukere plek voor kinderen van te maken. Gelukkig zorgen sommige volwassenen daar nu ook al af en toe voor. Op woensdag 15 mei bijvoorbeeld valt er vanalles te beleven: een insectenhotel in elkaar knutselen (zie foto), je verkleden, experimenteren met een megabellenblazer en een geestig concert van ‘Ik en de Theo’. Je kan er ook naar hartenlust picknicken... Ingang van het Koningin Groenpark: Paleizenstraat 42 of de Groenstraat 124-130.

Christel Kompany zal voetbalclub BX Brussels leiden.

CIRCUS: ZONDER HANDEN

Komt dat zien! Leerlingen van het Circusatelier Zonder Handen tonen bij BRONKS allerlei acrobatische kunstjes. Kleuters, kids, jongeren én volwassen artiesten zorgen voor een show vol circusmagie. Je kan ook zelf een heel weekend lang leren jongleren, koorddansen of je recht houden op een evenwichtsbal. “Kijk mama, zonder handen!” www.bronks.be

STRAATFEEST: BOEKENBAZ’ART

1 JUNI

Ben je enkele van je kinderboeken of strips ontgroeid? Op de Boekenbaz’art in Elsene vind je op zaterdag 1 juni een meertalige tweedehandsboekenmarkt, waar je ze aan een zacht prijsje kunt verkopen. Maar Boekenbaz’art is ook een gezellig wijkfeest met onder andere straattheater, fanfares, goochelaars, workshops en een zomers hapje en drankje... De Fanfakids en Brahim zorgen voor de swingende ambiance! www.elsene.bibliotheek.be

Christel gaat de gloednieuwe voetbalclub BX Brussels leiden. Alle ketten tot 12 jaar met een passie voor de bal zijn er welkom! Wie volgend seizoen bij BX wil spelen kan zich inschrijven voor de BX Youth Days via www.bxbrussels.be. Daar vind je ook meer info over deze jongerenclub van Kompany en co. En hier is de vraag van Christel:

“Kinderen van Brussel, vinden jullie het belangrijk dat jullie familie (ouders, peter, meter, oom...) jullie steunen bij jullie sportactiviteiten? Vinden jullie bijvoorbeeld dat de familie regelmatig aanwezig moet zijn bij de trainingen? En waarom?”

Aan jullie om er een rondje over te palaveren, in de klas, thuis, met je vrienden... Reacties zijn welkom op zazie@bdw.be. Met groeten uit Vraagichistan!

Hokusai, een van de bekendste kunstenaars uit Japan, leefde van 1760 tot 1849. Vijftig prachtige tekeningen van hem zijn nu te ontdekken in het Museum voor Japanse kunst. Een van zijn belangrijkste werken heet ‘De grote golf bij Kanagawa’, waar enkele bootjes op een zee van reusachtige golven proberen te varen. De grootste golf heeft iets van een monster met klauwen... (zie tekening onderaan) Vraag bij je bezoek zeker naar het boekje ‘Hokusai Kids Only’! www.kmkg.be

Elke maand polst Zazie bij een Bekende Brusselaar naar wat hij/ zij wil vragen aan jullie, de Jeugd van Tegenwoordig. Deze keer is het de beurt aan Christel Kompany, de zus van een wel héél bekende Brusselaar, Vincent Kompany.

EXPO: HOKUSAI

WELKE VRAAG LIGT ER OP JE MAAG?

www.bredeschoolnoord.be

Teresa Sdralevich is een grafisch ontwerpster, en ze maakt maandelijks een Posterzegel voor Zazie. Je kan de Posterzegels uitknippen en verzamelen of downloaden op www. brusselnieuws.be/ posterzegel. Gewoon naar kijken mag ook! Zazie is een maandelijkse bijlage bij Brussel Deze Week en is gratis. Idee & samenstelling: Patrick Jordens (patrick.jordens@bdw.be, 02-226.45.54). Vormgeving: Peter Dhondt. Tekeningen: Ilah, Teresa Sdralevich. Eindredactie: Ken Lambeets. Foto’s: Saskia Vanderstichele. Vragensteller: Christel Kompany. X-perts: Leyna, Eline en Quinten. Contact met Zazie? zazie@bdw.be. Like! facebook.com/ zazie.brusseldezeweek. Adverteren in Zazie? rika.braeckman@bdw.be. Neem een abonnement: abo@bdw.be. Verantwoordelijke uitgever: BDW, Anne Brumagne, Flageyplein 18, 1050 Brussel.

De Japanse kunstenaar Hokusai lijkt met ‘De grote golf’ wel te waarschuwen voor een tsunami.

Volgende Zazie op 5 juni 2013! www.brusselnieuws.be/zazie