Issuu

yves petry bedrijft de liefde bij deburen En ook: Anne Teresa De Keersmaeker en Nathan Daems.

22 01 15

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

INTERVIEW MET VLAAMS MINISTER-PRESIDENT

GEERT BOURGEOIS

DE MALAISE VAN HET WESTSTATION

Veel boefjes, amper

‘WIE ONZE WAARDEN BEVECHT, HEEFT HIER GEEN PLAATS’ LEES P. 6-7

treinen LEES P. 10-11

NIEUWE ALLEE MET VERSE BOMEN

HET LOURDESGROTTEKE VAN JETTE MAAKT ZICH OP VOOR CENTENAIRE LEES P. 13

10 JAAR DE FANFAAR ‘Ik voel me nog altijd die gamin van vijftien jaar’ LEES P. 16-17

N° 1458 VAN 22 TOT 29 JANUARI 2015 ¦ WEEK 4: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE

BDW 1458 PAGINA 2 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

Calvinist

WAUTER MANNAERT

sels (Vorst) en Eric Tomas (Anderlecht) ook al om militairen om de politie elders te kunnen inzetten. Yvan Mayeur van Brussel (PS) is niet tegen, maar verkiest wel meer geld voor ‘zijn’ politie. Dat kan hij deze week haarfijn uitleggen aan minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon (N-VA). Mayeur en Jambon hebben na de grote betoging van 6 november elkaar nog altijd niet gesproken. Het rondje zwartepieten is inmiddels achter de rug. De heren gaan elkaar spreken. En dat moeten ze blijven doen, ook als de militairen uit het straatbeeld verdwenen zijn. En het dreigingsniveau afneemt. En de uitzonderlijke omstandigheden er niet meer zijn. Uitzonderlijke omstandigheden of niet, aan de angst mogen we niet toegeven. We zijn het onszelf en onze democratie verplicht. Daarom ook zullen militairen nooit volstaan. De felle discussies in onze scholen vergen van leerkrachten en directies didactisch talent, empathie en kordaatheid. In een pluralistische democratie moet plaats zijn voor discussie en conflict. We mogen van mening verschillen, maar onze basiswaarden mogen we nooit opgeven. Dat is werk dat nooit af is, in de scholen en in de brede samenleving. Voorwaarde is wel dat we er zelf van overtuigd zijn en onze overtuiging willen uitdragen. Met z’n allen de vinger in de dijk houden is de boodschap. Een snuifje calvinisme kan geen kwaad. n

WELZIJN > TWEE NIEUWE RUSTHUIZEN LEGGEN

MEER PLEK VOOR EVERE – De groep ouderen met dementie dijt alsmaar uit, ook in Brussel. Tot hiertoe was het Vlaamse aanbod voor dementerenden beperkt. Met de nieuwe woonzorgcentra Eureka en Clivia, allebei in Evere, komt hierin verandering. Vlaamse woonzorgcentra speciaal voor Alzheimerpatiënten waren er tot dusver niet in Brussel. “In de Overbron, Bel-

levue en Pagode zijn natuurlijk wel wat bedden voor dementerenden, maar de focus ligt er niet op dementie,” zegt Herwig

JEF VAN DAMME: ‘LEEFMILIEU BRUSSEL BLUNDERT’

Nieuwbouw verpest groene wandelweg ANDERLECHT – Een groene wandelweg in de oude bedding van de Kleine Zenne kan er niet komen omdat de Stad Brussel er een gebouw neerpoot. Met dank aan Leefmilieu Brussel. Leefmilieu Brussel is zelf de promotor van het idee van groene wandelwegen. Omdat er in sommige delen van Brussel weinig groen is, en de ruimte schaars is, moet er een ‘maillage vert’ komen die verschillende parken verbindt, en zo de stad vergroent. Aan de Ninoofsepoort, een van de plekken waar nauwelijks groen is, heeft Leefmilieu Brussel een dergelijke groene verbinding geprogrammeerd, in de oude bedding van de Kleine Zenne. Die is vandaag niet bebouwd, en dus ideaal om te vergroenen en dan open te stellen voor het wandelaars en fietsers. De weg is voorzien in het Gewestelijk Duurzaam Ontwikkelingsplan en in het wijkcontract Passer en loopt van de Ninoofsepoort naar het Dauwpark (en dan verder), parallel met de Kleine Ring en doorheen de wijk. In het door de Brusselse regering goedgekeurde basisdossier van het wijkcontract Passer staat: “Het lineaire park van de Kleine Zenne is de stedenbouwkundige rode draad doorheen het duurzame wijkcontract.” Parlementslid Jef Van Damme (SP.A) stelde onlangs in het parlement een vraag over het Kleine Zennepark. En wat blijkt? De groene wandeling kan er niet komen, omdat de stad Brussel er een gebouw neerpoot, pal op de oude Zennebedding. Minister van Leefmilieu Céline Fremault (CDH) antwoordde dat Leefmilieu niet op de hoogte was van de bouwplannen. “Maar dat

Uitzonderlijke omstandigheden vereisen uitzonderlijke maatregelen. Dat de moordpartij bij Charlie Hebdo en de joodse supermarkt in Parijs gevolgen zou hebben voor ons, was te verwachten. Er was de manifestatie voor de vrijheid van meningsuiting, en er zijn de bijwijlen heftige discussies over hetzelfde onderwerp in de klaslokalen. En er zijn de dreigingen, tegen krantenwinkels, tegen het Justitiepaleis, tegen het Koninklijk Conservatorium en tegen de synagoge in de Regentschapsstraat. In het Joods museum in de Miniemenstraat werden in de maand mei vier mensen koelbloedig afgemaakt. Eigenlijk was de dreiging al langer reëel. Dat de federale regering een signaal wil geven en tijdelijk militairen inzet, stemt niet vrolijk, en of ze terroristen kunnen tegenhouden is ook al de vraag. Maar de maatregel is als signaal heel begrijpelijk. Tenminste als de opdracht welomschreven is, en beperkt in de tijd. En des te meer in een land als België, met al zeer veel agenten per inwoner. Militairen in het straatbeeld zijn ook geen ‘rechtse’ maatregel. Eerder vroegen de socialistische burgemeesters Charles Picqué (Sint-Gillis), Marc-Jean Gy-

door Danny Vileyn

BDWVOORGROND

VAN DE REDACTIE

is manifest onjuist,” zegt Van Damme. “Leefmilieu Brussel is, net zoals het Agentschap voor Territoriale Ontwikkeling (ATO), betrokken bij de aflevering van de vergunning en heeft geen opmerkingen geplaatst. Dit is ofwel slechte wil, ofwel incompetentie.”

Ander tracé De Stad Brussel is intussen begonnen met de bouw. Het gaat om een uitbreiding van de vakschool Arts et Métiers. Van Damme ziet, ondanks de bouw van de uitbreiding van de vakschool, toch nog een mogelijkheid om het Kleine Zennepark aan te leggen. “Langs het gebouw zijn nog enkele meters vrij. Alleen moet de toegang dan voor het publiek worden opengesteld.” Daarvoor moet de Stad Brussel haar toestemming geven, maar die weigert te reageren. Bij Leefmilieu Brussel geven ze toe dat er bij aflevering van de bouwvergunning iets is misgelopen. Serge Kempeneers: “Er zijn dan ook heel veel kleine vergunningsaanvragen, en deze is op de grens van twee gemeenten.” Kempeneers ziet nog wel een mogelijkheid om de groene wandeling in de toekomst in orde te brengen. “Er is ook nog een ander tracé mogelijk. Maar uiteindelijk,” vindt Kempeneers, “is het nieuwe park aan de Ninoofsepoort veel belangrijker. Ik denk dat de buurtbewoners vooral daar op zitten te wachten.” Steven Van Garsse

BDW 1458 PAGINA 3 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

FOCUS OP ALZHEIMER

VLAAMSE OUDEREN MET DEMENTIE wooneenheden voor telkens tien bewoners verrijzen. Voorlopig is alleen de eerste bouwlaag klaar. Nog meer plaats voor ouderen met dementie is er in Eureka, het nieuwe woonzorgcentrum in de August De Boeckstraat. Het initiatief voor dit woonzorgcentrum met 168 bedden komt van de vzw Sint-Vincentius

uit het Oost-Vlaamse Aaigem. Sint-Vincentius had in 2010 het plan om een ‘zorgdorp’ uit te bouwen op de vroegere KUB-site in Koekelberg. Dat zou bestaan uit een rusthuis, kamers voor kortverblijf, serviceflats, een herstelhotel en eventueel ook een polykliniek. Maar na felle tegenkanting van het Koekelbergse

schepencollege, dat geen bejaardengetto in de gemeente wilde, werd het plan opgeborgen. Sint-Vincentius bracht zijn intussen door Vlaanderen vergunde bedden over naar Evere. Daar werd samengewerkt met projectontwikkelaar Burco. Die zette op een industrieterrein, waar vroeger een afgeleefd kantoorgebouw

Bettina Hubo

Teugels van het Kenniscentrum Woonzorg Brussel. Deze week kwam de eerste bewoner aan in Clivia, een door Vlaanderen erkend, kleinschalig woonzorgcentrum voor dementerenden in de Marnestraat. Clivia is een uitbreiding van het tweetalige Sint-Jozef-rusthuis. Bedoeling is dat er, boven elkaar, drie

met een hangar stond, in een recordtijd een nieuw woonzorgcentrum met 168 bedden en 28 serviceflats neer. Sint-Vincentius baat zowel het rusthuis als de serviceflats uit. De vzw runt in het stadscentrum ook dagverzorging Terranova, bedoeld voor mensen met Alzheimer, Parkinson of een ander niet-aangeboren hersenletsel. In het nieuwe woonzorgcentrum richt Sint-Vincentius zich op dezelfde doelgroep. Althans voor de helft van de bedden. Voor de rest is Eureka een klassiek rusthuis, met ook tien bedden voor kortverblijf.

Al sinds 1873 worden op het Vossenplein afgedankte spullen verkocht. Daarvoor zat de dagelijkse rommelmarkt aan het huidige Anneessensplein.

Erfgoed > Pétitions-Patrimoine en Platforme Marolles vragen bescherming Vossenplein

‘Vlooienmarkt bestaat al 150 jaar’ BRUSSEL - Erfgoedvereniging Pétitions-Patrimoine heeft samen met Platforme Marolles de bescherming van het Vossenplein aangevraagd. Volgens de verenigingen is het Vossenplein in zijn huidige staat bedreigd door een project van BrusselStad voor een ondergrondse parking.

Ze vragen de bescherming van het plein zelf, van de brandweerkazerne, de kerk, de kosterwoning, enkele neoklassieke huizen, en van de oorlogsbunker onder het plein. De verenigingen kregen in geen tijd de nodige handtekeningen voor de erfgoedpetitie. Ze stappen daarmee naar de Brusselse regering. Volgens de verenigingen staat het

erfgoedkundig belang van het Vossenplein buiten kijf. Al sinds 1873 vindt er een dagelijke rommelmarkt plaats. Ook het plein zelf heeft in die tijd weinig transformaties ondergaan, en is een mooi voorbeeld van een typisch Brussels negentiendeeeuws plein. De brandweerkazerne, de neoklassieke gevels en de kerk maken het plaatje compleet. De on-

dergrondse bunker uit de Tweede Wereldoorlog is dan weer een van de enige nog overblijvende in Brussel en is bovendien in goede staat. In tegenstelling tot vroeger is de Brusselse regering niet verplicht om, na een erfgoedpetitie, de beschermingsprocedure op te starten. Maar minister-president Rudi Vervoort (PS), bevoegd voor Patrimoni-

um, heeft wel te kennen gegeven dat hij dat alvast de bescherming van de bunker wil bekijken, al wil hij ook rekening houden met andere belangen dan louter erfgoedkundige. De regering heeft nu vier maanden de tijd om te beslissen over de eventuele opstart van de beschermingsprocedure. Steven Van Garsse

BDW 1458 PAGINA 4 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

UITGELICHT > MOLENBEEK, NA VERVIERS

Een gevecht tegen jihadi’s en complotten SINT-JANS-MOLENBEEK – De poging tot een aanslag die vorige week in Verviers werd beraamd, zou een Molenbeekse angel hebben. Zou, want er circuleert veel informatie. Naast het gevecht tegen internationaal jihadisme is het gevecht tegen foutieve informatie minstens even belangrijk.

orige week donderdag, de vroege avond. Uit het stadje Verviers in de provincie Luik komen berichten dat twee vermeende jihadi’s doodgeschoten zijn door de politie, en een derde aangehouden. De drie zouden een aanslag in België beraamd hebben die “nog maar een kwestie van uren was.” Die aanslag zou zich tegen de politie of de magistratuur gericht hebben. Politie- en inlichtingendiensten krijgen van politici en van een deel van de bevolking veel lof voor hun optreden. Gaandeweg begint het door te schemeren dat enkele verdachten een Molenbeekse connectie hebben. Zouden hebben. Het ‘brein’ achter de aanslagen, A.A., zou uit Molenbeek komen en in Griekenland voortvluchtig zijn. De verdachte zou in januari vorig jaar in Syrië gaan vechten zijn voor Islamitische Staat,

en zou zijn minderjarige broertje hebben meegenomen. In oktober kwamen er berichten dat A.A. gedood zou zijn. Eerder dook er op het internet een filmpje op waarin de verdachte gefilmd werd terwijl hij een auto bestuurde die verminkte lijken voortsleepte. Maar A.A. dook enkele dagen geleden dus plots op in Griekenland, en zou vandaar via de gevangenis in Lantin, in ons land, het complot tegen de politie of de magistratuur beraamd hebben. Hij blijft bij het ter perse gaan voortvluchtig. Over de identiteit van de neergeschoten ‘jihadi’s’ is geen duidelijkheid. De gearresteerde, M.E.B., komt uit Molenbeek, dat is zeker. Volgens het parket zijn er aanwijzingen dat E.B. mee in het complot zat. Hijzelf ontkent dat, en zegt louter aanwezig te zijn geweest in het jihadi-schuilhuis in Verviers om joints te roken.

Er vallen twee soorten complottheorieën te onderscheiden: dat de Arabische wereld zwak gehouden wordt door Israël, en dat de recente terreur het werk is van het Westen.

In Molenbeek zijn er heel wat die alleszins niet geloven dat E.B. geradicaliseerd is. Volgens een bron die we konden spreken, en die Molenbeek zeer goed kent, is dat zelfs absolute nonsens. “E.B. is een bewakingsagent die in Verviers werkt. Hier in

Molenbeek is hij een figuur waar jongeren naar opkijken, en hij geeft hier het goede voorbeeld. Hij is geen radicaal, integendeel, maar een rustige jongen.” Ook het officiële verhaal dat de jihadi’s in Verviers begonnen met op de politiediensten te schieten, spreekt onze bron tegen. “E.B. zegt dat de politie al schietend is binnengevallen. Ik geloof hem. Je kan je de vraag stellen waarom de politie op die manier jihadi’s aanpakt.”

‘Een recent fenomeen’ Natuurlijk kan niet ontkend worden dat er in Sint-Jans-Molenbeek veel beweegt. De gemeente aan de kanaalzone kampt met heel wat Syriëstrijders, dertig in totaal, waarvan er twintig nog in Syrië zitten en tien thuis zijn. Zij zijn geen onderwerp van een gerechtelijk onderzoek, maar worden wel opgevolgd door gemeentediensten. Dat wil zeggen dat zij geradicaliseerd zijn, maar geen direct gevaar inhouden voor de samenleving. De radicalisering is een recent fenomeen waarmee het gemeentebestuur alleszins moeite heeft. “Drie jaar geleden kenden we het

probleem niet,” zegt Mustafa Er, de woordvoerder van de gemeente. “We proberen de situatie op te volgen door veel mensen de straat op te laten gaan om signalen op te vangen. Na de aanslagen in Parijs merkten we bijvoorbeeld dat er vooral onder jonge mensen veel twijfel was of ze alles moesten geloven wat in de media kwam. We weten dat er veel complottheorieën de ronde doen over de recente terreurfeiten. Daar-

DE WEEK IN BEELD DOOR JO VOETS In de etalage van het ‘Agence de Fret Aérien et Maritime’ in Matonge prijkt een foto uit de verzameling van het Afrikamuseum naar aanleiding van het Festival Congolisation (nog tot 17 februari). De dame op de foto was in het koloniale tijdperk receptioniste van de Service de l’ Information du Gouvernement Général in Leopoldstad.

WEEKOVERZICHT WOENSDAG 14 JANUARI KRANTENBOEREN BEDREIGD. De uitbaters van krantenwinkels in het centrum van Jette krijgen een dreigbrief die hen verbiedt het Franse satirische blad Charlie Hebdo te verkopen. VERWARDE MAN OPGEPAKT. Het bloedbad in Parijs leidt tot paniek. Een verwarde man die zich agressief gedraagt tegenover voorbijgangers wordt door de politie opgepakt in de buurt van het trammuseum. De voorbijgangers dachten dat hij gewapend was.

DONDERDAG 15 JANUARI PLANNEN VOOR NIEUW GERECHTSGEBOUW. De Regie der Gebouwen heeft plannen voor een nieuw gerechtsgebouw aan de Regentschapsstraat. De bedoeling is om er de correctionele rechtbank in onder te brengen. Het oude Justitiepaleis van Joseph Poelaert is daar om veiligheidsredenen niet langer voor geschikt. LIMBURGSE DISCOTHEEK KLEEDT DAKLOZEN. De Hasseltse discotheek Versuz schrenkt aan de daklozenopvang Samusocial 500 jassen. De jassen werden vorig jaar achtergelaten in de vestiaire van de discotheek. Samusocial is ook op zoek naar dekens en ondergoed. TIENTALLEN HUISZOEKINGEN. De politie schiet twee vermoedelijke terroristen dood in Verviers, de derde wordt gevangengenomen. Er vinden tegelijk tientallen huiszoekingen plaats, ook in Brussel, Anderlecht, Sint-Jans-Molenbeek en Vilvoorde. De vermeende terroristen waren van plan om politieagenten en commissariaten aan te vallen. De terreurdreiging wordt voor onbepaalde tijd verhoogd naar niveau 3.

VRIJDAG 16 JANUARI Het commissariaat van Molenbeek werd zwaar bewaakt, vorige week donderdag. In Verviers schiet de politie twee vermeende jihadi’s neer. Politiediensten in heel het land zouden geviseerd worden.

om vinden we het uiterst belangrijk dat de federale regering in haar twaalf werkpunten tegen radicalisering expliciet deze theorieën wil tegengaan.” De vraag daarbij is of er direct veel te doen valt tegen complottheorieën. Los van de jihadistische radicalisering is er een schemerzone op het internet die heel wat jongeren aanzet om vragen te stellen bij de recente gebeurtenissen. Dat is na-

“ “ HET GETAL

tuurlijk niet fout, maar daar stopt het in vele gevallen niet bij. Grosso modo vallen er twee soorten complottheorieën te onderscheiden: diegene die zegt dat de strijd in Syrië een verdeel- en heerspolitiek is van Israël om de Arabische wereld zwak te maken, en dan de theorie die zegt dat de aanslagen in de Westerse wereld gepleegd werden in opdracht van Westerse regeringen om islamofobie aan te wakkeren. Er

bestaan variaties en mengvormen. In beide gevallen worden de media gezien als deel van het complot, en ook als een monolithisch blok dat ‘niet de juiste vragen stelt.’ In een wereld van het internet, waar snelheid en (foute) informatie primeert, hoeft het eigenlijk niet te verbazen dat heel wat (Brusselse) jongeren radicaliseren.

Christophe Degreef

BONT IS VERBODEN. Staatssecretaris voor Dierenwelzijn Bianca Debaets (CD&V) heeft een ordonnantie klaar die de bontproductie verbiedt op Brussels grondgebied.

ZATERDAG 17 JANUARI VERDACHTE KOFFER IN UKKEL. Een verdachte koffer aan de Marlowsquare in Ukkel lokt paniek uit. De MIVB onderbreekt tram 92. Na de middag blijkt dat het loos alarm was. De koffer werd vermoedelijk achtergelaten door een dakloze.

ZONDAG 18 JANUARI DRIETAL DAT POLITIE BEDREIGDE VRIJGELATEN. Het Molenbeekse drietal dat de politie bedreigde en werd opgepakt, wordt vrijgelaten. Twee van hen krijgen strikte voorwaarden opgelegd. AUTOSALON NEEMT FLITSENDE START. Het Autosalon lokte in zijn eerste weekend zowat 140.000 bezoekers. Dat is een record. Het is een stijging van twee procent ten opzichte van 2013, ook al een recordeditie.

MAANDAG 19 JANUARI

Ik geloof helemaal niet in deradicalisering, om de eenvoudige reden dat er te weinig imams zijn die Nederlands of Frans spreken” Onderzoeker Montasser AlDe’emeh over de jihadisten (in La Libre).

Twee verdachten werden bij de ‘opkuisoperatie’ afgemaakt. Of beter gezegd: geneutraliseerd. Einde verhaal. Niemand stelde een kritische vraag, geen journalist, geen politicus, geen advocaat” Oud-journalist Walter Zinzen vindt dat bij de operatie in Verviers, waar twee Molenbeekse vermeende terroristen zijn omgekomen, de grenzen van het aanvaardbare zijn overschreden (op DeWereldMorgen.be).

10 miljoen

De Brusselse vervoersmaatschappij MIVB heeft in 2014 346,6 miljoen ritten verzorgd. Dat is tien procent meer dan het jaar voordien. De MIVB is een succesverhaal – al zal de demografische boom ook wel voor groei zorgen – maar toch zijn er nog altijd te veel auto’s. Er is dus nog wel wat werk aan de winkel en dat beseft de vervoersmaatschappij ook. Maar al te vaak beland je als reiziger,

ook op zaterdag, op een overvolle tram en nog al te vaak gebeurt het dat je ‘s avonds langer dan tien minuten op je tram moet wachten. De frequentie moet dus (nog) omhoog. Tegen half maart komen de laatste vijf trams van het type T3000 er aan. Ze worden allemaal ingezet op lijn 94. DV

PROLO DES MAROLLES OVERLEDEN. Armand Masse, alias Prolo des Marolles, is op 12 januari op 89-jarige leeftijd overleden, maar het nieuws raakt pas een week later bekend. Prolo schilderde vaak op het Vossenplein en op de Grote Markt. Prolo vereeuwigde zowat ieder pittoresk hoekje in Brussel op doek. SCHOOL SCHRAPT KLASUITSTAP. Het Heilig-Hart&College van Halle schrapt een klasbezoek aan de Muntschouwburg uit vrees voor terroristische aanslagen. Vlaams minister voor Brussel Sven Gatz (Open VLD) vindt de beslissing ‘dom’ en spreekt van een collectieve verdwazing. AZIZ SLUIT WINKEL. Modeontwerpster Rachida Aziz sluit haar winkel in de Dansaertstraat om niet in de rode cijfers terecht te komen. Ze opende de winkel in 2008. Aziz is ook opiniemaakster en was een toonbeeld geworden van het allochtoon ondernemerschap.

DINSDAG 20 JANUARI BEGRAFENIS MALANDA. Brussel neemt in de basiliek van Koekelberg afscheid van Wolfsburg-voetballer Junior Malanda. Die kwam twee weken geleden om bij een verkeersongeval. Hij was twintig. TAXISECTOR WORDT DOORGELICHT. Er komt een breder onderzoek naar sociale fraude en zwartwerk in de Brusselse taxisector. Staatssecretaris voor Bestrijding van de Sociale Fraude Bart Tommelein (Open VLD) heeft om een onderzoek gevraagd aan de bevoegde diensten. Het initiatief komt samen met een onderzoek naar nieuwkomer Uber. Samengesteld door Steven Van Garsse en Danny Vileyn

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP

BDW 1458 PAGINA 6 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

n een klimaat van angst is Brussel de klos. Een schooldirecteur uit Halle wil niet dat zijn leerlingen op schooluitstap gaan naar de Vlaamse hoofdstad, want Brussel is een plek waar militairen rondlopen wegens het terreuralarm, en daar wil je toch geen kinderen naartoe sturen. Wijs of niet, Brussel noch Vlaanderen komen ongeschonden uit dit mini-debatje. Vlaanderen debatteerde vorige week in zijn parlement wel over de radicalisering van (moslim)jongeren. Één van de wortels van de hedendaagse terreur. Er komt een tijdelijke parlementaire commissie die zich met het probleem zal bezighouden.

Wij hadden de indruk dat het ‘radicaliseringsdebat’ in het Vlaams parlement draaide om één woord, gebruikt door uw coalitiepartner Bart Somers: empathie. We moeten met z’n allen ‘empathischer’ zijn voor mensen die radicaliseren. Is dat de richting die de Vlaamse regering uit wil? Geert Bourgeois: “Ik vond het een sereen debat. We hebben de rangen proberen te sluiten, eerder dan partijpolitieke tegenstellingen op te zoeken. De klemtoon ligt bij preventie en detectie. Dat is normaal, want de harde bevoegdheden zoals veiligheid liggen op het federale niveau.” “Persoonlijk vind ik het dan ook belangrijk dat de samenleving benadrukt dat we het geluk hebben om in een democratie te leven, een rechtsstaat. Ik vrees dat vooral jonge mensen dat te weinig beseffen. Er leven ideeën bij een deel van de bevolking die in de richting gaan van een dictatuur, een sterke man, enzovoort. Dan zeg ik: onze vrijheden hebben we nog niet lang. De enige manier om samen te wonen in onze pluralistische samenleving is om dezelfde waarden van de verlichting te delen. Gelijkheid tussen man en vrouw, scheiding van kerk en staat, vrijheid van mening en levensbeschouwing. Alleen zo maak je samenleven mogelijk.” Maar moet onze eerste reflex dan ‘empathie’ zijn? Als we Vlaams parlementslid Bart Somers horen, dan lijkt die radicalisering wel alleen maar onze fout te zijn. Bourgeois: “Mocht dat de teneur van het debat geweest zijn, dan zou ik het er grondig mee oneens zijn geweest. Ik ben niet zo iemand die zegt dat alles de fout van de samenleving is. Het is niet omdat je het goed of slecht hebt in je leven, dat je al dan niet terrorist wordt. Integendeel, vele Syriëronselaars komen uit bemiddelde gezinnen en zijn hoogopgeleid, en zijn soms zelfs ‘autochtoon’. Vlaanderen geeft genoeg kansen, ons onderwijs biedt alle kansen. Dus onze schuld... Neen, de lijn van Bart Somers en van mij is dezelfde, en die is niet relativistisch.”

BRUSSEL – Geert Bourgeois bemant sinds de zomer van 2014 het Brusselse Martelaarsplein. De Vlaamsnationalist heeft besparingszorgen, maar is ervan overtuigd dat de Vlaamse samenleving daar sterker zal uitkomen. En Brussel? “Het is tijd voor politieke actie, nu.” Uw partijgenote Nadia Sminate hield een feller pleidooi. Zij zei dat de islamitische geloofsbelijdenis in zwart-wit, de slogan en kleuren van de Islamitische Staat, kunnen worden opgevat als een oorlogsverklaring. Is dat dan ook uw lijn? Bourgeois: “Ja, maar die lijn heb ik niet gevolgd tijdens mijn inleidende toespraak. Ik vond dat ik als minister-president verenigend moest spreken. Maar ik herhaal mijn boodschap: wie onze waarden bevecht, heeft hier geen plaats. Ik wil niet in een dictatuur ontwaken. Haatimams mogen we niet tolereren. De beleving van de godsdienst eindigt bij een gebrek aan respect voor andere levensbeschouwelijke overtuigingen, bij gebrek aan respect voor de mensenrechten. De grens tussen de onvrije en de vrije samenleving zijn de waarden van de verlichting en de universele rechten van de mens. Dus ja, ik sluit me aan bij Sminate. Als mensen deze rechtsorde omver willen werpen, dan moeten we daar hard tegen optreden.” “Hoe pakken we het dan aan? Staar u niet blind op alleen maar het debat in het Vlaams parlement. De strijd woedt op vele fronten. Onlangs zei een vriend die in het onderwijs staat me dat zijn klas in meerderheid achter de terreuraanslagen in Parijs stond. Hoe ga je daarmee om? Er zou een heldere lijn moeten lopen van preventie – het onderwijs, waar we zulke gedachten preventief bestrijden – tot en met de laatste schakel, de veiligheid, zoals interventies in Verviers. Volgens mij lossen we het radicaliseringsprobleem alleen zo op.” Goed, maar het blijft allemaal, met permissie, klinken alsof we een grote fout hebben gemaakt als samenleving, en dat we die fout nu steriel proberen op te lossen. Bourgeois: “De fout die we gemaakt hebben, is dat er jarenlang geen migratiebeleid was. Er is al officieel een migratiestop sinds 1974, en sindsdien zijn er hier meer dan een miljoen mensen bij gekomen, hoofdzakelijk via asiel en gezinshereniging. Dat is geen beleid. We zijn ook te laat begonnen met een verplicht integratie- en inburgeringsbeleid. Dat is er in Vlaanderen, in Wallonië en Brussel nog niet.” Over naar Brussel. Steeds meer migranten zien het nut van het Nederlands in, en leren onze taal. Tegelijkertijd zegt uw minister bevoegd voor Brusselse aangelegenheden dat het “niet aan de orde is om Brusselse gemeentebesturen en politieraden tot de orde te roepen wat betreft tweetaligheid.” Is dat niet dubbel ten opzichte van al die mensen die de moeite doen om Nederlands te leren? Bourgeois: “Ik ga me niet uitspre-

Geert Bourgeois: “Brussels Metropolitan verplicht ons tot niets, behalve tot overleg over de open afritten van de Brusselse Ring. Blijkbaar leeft daar een angst bij de Franstaligen.”

ken over wat Sven Gatz (Open VLD, bevoegd voor Brussel, CD/JMB) heeft gezegd. Ik heb dat niet gelezen of gehoord. Trouwens: Vlaanderen is inzake binnenlands bestuur bevoegd voor het Vlaams Gewest. In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest kunnen we nu eenmaal niets

afdwingen. Het is jammer dat alle kansen die Vlaanderen Brussel aanbiedt, niet gegrepen worden door Brusselse gemeenten omdat ze uit Vlaanderen komen, misschien?” “Het zou goed zijn als men in Brussel hetzelfde model van inburgering zou gebruiken als in Vlaanderen.

Inburgering is alles: taalonderwijs, maatschappelijke vorming, opleidingen.” U hebt eerder al verklaard dat u het inburgeringsmodel één van de onderwerpen vindt die besproken

BDW 1458 PAGINA 7 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

moeten worden binnen de ‘Brussels Metropolitan’, het samenwerkingsverband tussen het Brussels Gewest, HalleVilvoorde en Waals-Brabant. Bourgeois: “Inburgering moet binnen de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie in Brussel besproken worden. Structuren voor overleg zijn er al genoeg. Er moet niet nog eens een half jaar gepalaverd worden over een nieuwe structuur als de ‘metropolitane gemeenschap’. De krijtlijnen zijn al lang duidelijk. Ook Rudi Vervoort (PS), Brussels minister-president, heeft dat door. Het is gewoon een kwestie van politieke actie, nu.” Maar wat is Brussels Metropolitan dan voor u? Nog niet zo lang geleden stond de N-VA vijandig tegenover dat overlegorgaan. Het werd gezien als een slinkse uitbreiding van Brussel.

beidsuitwisseling en mobiliteit. De aansluiting van het Brusselse en Brabantse tramnet is een concreet dossier, bijvoorbeeld, evenals de samenwerking tussen de arbeidsdiensten Actiris en de VDAB. Ons doel is van gewest tot gewest samenwerken om noodzakelijke werven tot een goed einde te brengen.” Hoe wil de Vlaamse regering een sterk en kwaliteitsvol Nederlandstalig schoolnet ondersteunen? Het Nederlandstalig onderwijs barst uit zijn voegen, maar tegelijkertijd is de (Nederlandstalige) Brusselaar op zoek naar kwaliteit, en niet alleen naar kwantiteit. Bourgeois: “We hebben vorige legislatuur alvast al veel geïnvesteerd. Tussen 2009 en 2014 is twintig procent van de nieuwe schoolcapaciteit naar Brussel gegaan, ofte 34,5 miljoen euro, en de ambitie was om

inspanningen van uw regering wel achterwege bleven. Samengevat: de N-VA vindt Brussel niet belangrijk. Een perceptieprobleem? Bourgeois: “(gniffelt) Tja. Laat me er even het regeerakkoord bij nemen.” “(citeert) Eerste zin van het hoofdstuk Brussel: Vlaanderen kiest resoluut voor zijn hoofdstad, en wil blijven investeren in infrastructuur ten behoeve van de Brusselaar. We blijven daarbij de Brusselnorm hanteren. Dat betekent dat de Vlaamse Gemeenschap voor haar beleid in Brussel 30 procent van de Brusselaars als doelgroep beschouwt, en dat vijf procent van de middelen die besteed worden voor gemeenschapsbevoegdheden aangewend worden voor beleid in en voor Brussel. Eerder sprak ik al van de twintig procent capaciteitsmiddelen die naar Brussel zijn gegaan. Wat wilt u dat ik nog zeg?”

sel. Het mag altijd meer zijn, maar de budgettaire tijden zijn natuurlijk veranderd.” Over budgettaire tijden gesproken. Uw regering bespaart op cultuur. Vlaanderen en Brussel staan nochtans op de wereldkaart dankzij cultuur. Bourgeois: “We kunnen niet anders. De zesde staatshervorming legt ons besparingen op, 750 miljoen euro in 2015, anderhalf miljard euro in 2016. Daar komt nog eens bij dat de Europese begrotingsregels strenger zijn geworden, en dat de economische groei tegenvalt. Ik zeg dat niet, de Nationale Bank en het planbureau zeggen dat. We hebben gewoonweg minder middelen.” “Dus stonden we voor een keuze: extra schulden maken, in een land met een zeer hoge staatsschuld, extra belastingen heffen, of de tering naar de nering zetten. We hebben voor dat laatste gekozen. Jammer

POLITIEK > VLAAMS MINISTER-PRESIDENT GEERT BOURGEOIS (N-VA)

‘WIE ONZE WAARDEN BEVECHT, HEEFT HIER GEEN PLAATS’ Bourgeois: “Tja, bij mijn aantreden werd ik geconfronteerd met een bijzondere wet ter hervorming van de instellingen, een wet die de ‘hoofdstedelijke gemeenschap’ heeft opgericht. Als regering moet je dat respecteren, want wij volgen de wet. Brussels Metropolitan is goed om grote dossiers te bespreken, zoals de verbreding van de Ring rond Brussel. Maar we voelen ons niet gebonden door overleg binnen Brussels Metropolitan, en dat overlegorgaan verplicht ons ook tot niets. Behalve tot overleg over de opritten van de Ring rond Brussel. Alsof één Vlaams minister het in zijn hoofd zou halen om op- of afritten af te sluiten (lacht).” “Het is belangrijk dat we samenwerken met Brussel in de harde sectoren, zoals tewerkstelling, ar-

5.000 plaatsen bij te creëren.” “Mijn Brusselse medewerkers op het kabinet zijn alleszins lovend over de kwaliteit van het Nederlandstalige Brusselse onderwijs. Als u met uw vraag doelt op het behoud van een voldoende niveau van het Nederlands, vooral voor moedertaalsprekers, dan wil ik u geruststellen: er is een voorrangsregeling. Na de broers en de zussen hebben de Nederlandstaligen voorrang. Deze regering geeft echt om het Brusselse onderwijs.” Een paar weken geleden zei Jacky Goris, de directeur van het Brusselse gemeenschapsonderwijs, dat hij, als hij flamingant zou zijn, fier zou zijn om het Brusselse onderwijs te versterken, maar dat de nodige

Bianca’s

Staatssecretaris Bianca Debaets nodigt u uit op haar Brusselse Brunch.

Brusselse

“De fout die we jarenlang gemaakt hebben, is dat er geen migratiebeleid was” Er was een achterstand in te halen, dus het is logisch dat er veel geld naar Brussel is gegaan. Bourgeois: “Oké, maar er is overal een achterstand in te halen, ook in Antwerpen en Gent. En toch heeft Brussel twintig procent van de middelen gekregen. Ik heb altijd gepleit voor sterke investeringen in Brus-

genoeg betekent dat ook besparen op cultuur. U moet niet denken dat ik daar genoegen in schep. Dramatisch is de situatie ook niet, dus we zijn ook niet op weg naar een “sociaal en cultureel kerkhof,” zoals sommigen zeggen. In Nederland bespaart men veel zwaarder op cultuur. In Vlaanderen hebben we besloten om in te blijven zetten op de grote instellingen.” Een grote federale instelling waar fors wordt bespaard is de Muntschouwburg. Volgens directeur Peter de Caluwe brengt elke investering in cultuur een meerwaarde in de economie met zich mee: één euro brengt in De Munt drie euro op. Bourgeois: “Dat betwist ik niet. Cultuur heeft in de eerste plaats een

Zin in een gezellige en heerlijke zondag? Kom dan op 8 februari naar onze brunch! We zorgen voor een lekker en uitgebreid buffet!

Omdat het lekker en uitgebreid mag zijn.

U hebt nu al verschillende keren de Belgische constructie aangehaald ter rechtvaardiging van de besparingen. Het is door de zesde staatshervorming, de nationale staatsschuld, de Europese Commissie die België in het vizier neemt, de Nationale bank die zegt wat moet gebeuren... Waar komt dat geloof van uw partij in de constructie België plots vandaan? Bourgeois: “Wij zijn legalisten. Er is een grondwet die nageleefd moet worden. Dat is het kader, en dat kader heeft niet veel geld meer. Vlaanderen maakt daarbinnen toch de oefening die wenselijk is.” Maar waar zijn de Vlaamsrepublikeinse waarden naartoe? Bourgeois: “Dat is een ander verhaal. De regering-Di Rupo heeft ervoor gezorgd dat de grondwet niet herzien kan worden, dus komen er geen communautaire hervormingen in deze regeerperiode.” Onze grondwet? Valt daar in België niet altijd een mouw aan te passen? Bourgeois: “(onverstoorbaar) En toch kan de grondwet nu niet herzien veranderd worden. Eén. Twee: geen enkele andere partij wil de communautaire toer opgaan. De kiescampagne ging vooral over sociaal-economische zaken, en daar hebben wij onze verantwoordelijkheid genomen. Dat betekent niet dat wij het confederalisme begraven. Mochten we onze verantwoordelijkheid niet hebben opgenomen, dan zou de Vlaming wederom zeggen dat zijn stem verloren was.” “Zonder pretentie: ik kom niemand tegen die de situatie aangenaam vindt, maar de meesten hebben begrip voor de situatie. Er moeten keuzes gemaakt worden, en de bevolking begrijpt dat.”

Christophe Degreef en Jean-Marie Binst

zondag 8 februari 2015 in het dinomuseum

€12,5

Met producten uit Brussel. Op een unieke locatie.

Brunch

enorme politieke en maatschappelijke invloed. Maar laten we redelijk blijven: we kunnen toch niet alles blijven subsidiëren? België bevindt zich in het vizier van de Europese Commissie omdat we zulke hoge schulden hebben en met een begrotingstekort kampen. We willen toch geen extra Europese boetes betalen? We kunnen toch niet nog meer belasten, of de factuur doorschuiven naar de volgende generaties? Het is voor niemand aangenaam, maar de besparingen zijn gespreid.”

€15 €20

Van 10u tot 15u Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen Vautierstraat 9 - 1000 Brussel

Kinderen (4 – 17 j) (+ verrassing!) Volwassenen Brunch Brunch + Museum

Inschrijven via +32 2 517 13 42

BDW 1458 PAGINA 8 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

benaderen. Toen ik hem zei dat hij met mij een woning kon gaan bezichtigen, wilde hij me eerst niet geloven. Maar eenmaal we er waren, werd hij superpragmatisch: hoeveel kost het, hoe kan ik dat betalen, hoe netjes is de badkamer? Het was frappant hoe hij plots terugkeerde naar de realiteit. Het gaat nog altijd goed met hem.” Ook de meeste andere ex-daklozen stellen het, met ups en downs, goed.

VINCENT DÉSIROTTE (IDR):

“Tijdens de feestdagen is het voor ons hard werken, want veel exdaklozen krijgen het dan erg moeilijk”

Daklozen mogen hun huisdier meenemen naar hun nieuwe woning.

SAMENLEVING > HOUSING FIRST BIEDT WONINGEN ZONDER BEGELEIDING AAN

‘DAKLOZEN WORDEN WEER BURGERS’ BRUSSEL – Daklozen met een verslaving van de straat plukken en een appartement geven, zonder enige voorwaarde, zonder verplichte begeleiding. Housing First is een programma dat in verschillende steden ter wereld aanslaat. “Leren omgaan met de stilte in een appartement is vaak nog het moeilijkste.”

atricia (*) leefde vier jaar op straat, met al haar bezittingen in plastic zakken. Ze weigerde elke vorm van hulpverlening. Uiteindelijk stapte ze toch in het programma Housing First. Waarom? Omdat ze de garantie kreeg dat ze helemaal autonoom zou zijn en ze geen andere vorm van hulp of behandeling zou moeten aanvaarden. Patricia kreeg een woning toegewezen. Daar zette ze geleidelijk kleine stappen van het straatleven naar een leven onder dak. De vrouw legde eerst karton op de vloer van de woonkamer en sliep daar de eerste maanden. Pas dan vroeg ze om een paar meubels. Later nog verhuisde ze naar de slaapkamer. Na zes

maanden gebruikte ze voor het eerst de douche, en ondertussen maakt ze ook eten klaar in de keuken. Die aanpak is typisch voor Housing First, zegt Muriel Allart van SMESB. Haar organisatie trekt samen met Infirmières de la Rue (IDR) aan de kar van het Amerikaanse hulpprogramma, dat in steeds meer steden over heel de wereld ingang vindt. Daklozen worden van de straat gehaald en krijgen een huurwoning, zonder enige voorwaarde. “Wij dwingen niemand om wat dan ook te doen nadat ze een woning hebben gekregen, maar we gaan wel heel vaak langs om te kijken wat de persoon zelf wil.” “Selectiecriterium bij ons is dat de

persoon op straat leeft, mentale problemen heeft én psychotrope middelen gebruikt,” zegt Allart. “Woonbegeleiding voor gezonde mensen is er al. Wij concentreren ons op mensen die problemen cumuleren en elders uit de boot vallen.”

Spiegel De aanpak van Housing First is tegengesteld aan programma’s waar eerst aan de verslavingsproblemen van de dakloze gewerkt wordt, voor hij woningbegeleiding krijgt. Housing First kan echter veel betere resultaten voorleggen. “De woning is de basis. De persoon is veilig, eet gezonder omdat voeding in de koelkast kan, en hulpverleners hoeven

Een veertigtal mensen zijn al gehuisvest, 90 procent zit nog altijd in de woning en 95 procent betaalt netjes de huur. Nochtans lopen de eerste weken in de woning niet van een leien dakje, en zijn ze vaak zelfs moeilijker dan het leven op straat. “Plots duiken allerlei problemen op die er niet waren”, zegt Désirotte. “Facturen voor gas en water lopen binnen, je moet rekening houden met je buren. En als je gewend bent aan voortdurend licht en lawaai op straat, dan kan een stille, eenzame flat heel bedreigend zijn. Onlangs gingen we met een man naar zijn nieuwe appartement. Eenmaal binnen werd hij plots veel nerveuzer en begon hij luid te praten. ‘Ik kan niet tegen de stilte’, bekende hij. Ze moeten echt leren om tijd alleen door te brengen, hun sociale contacten beheren. Tijdens de feestdagen is het voor ons hard werken, want veel ex-daklozen krijgen het dan erg moeilijk.”

Goedkoper de straten niet meer af te schuimen om hem te zoeken. En heel belangrijk: de identiteit van de persoon verandert, van ‘dakloze’ naar een burger met rechten zoals jij en ik. Dan is het veel makkelijker om je leven weer op de rails te krijgen.” Dat toont ook het voorbeeld van Marie (*). Die woonde al tien jaar op straat toen ze een woning toegewezen kreeg. Sinds ze daar elke dag in een spiegel kan kijken, zorgt ze veel beter voor zichzelf en wil ze haar tandproblemen laten aanpakken. Ze drinkt daardoor ook veel minder dan voordien.

Terug naar de realiteit Een woning kan ook meer onmiddellijk effect hebben dan een psychiatrische behandeling, ondervond Vincent Désirotte van IDR. “Zo hielpen we een man met ernstige problemen, het type dat op straat staat te roepen en dat je met moeite durft

Toen de organisaties het project in 2008 leerde kennen, was er bij politici nog maar weinig enthousiasme, maar vandaag staat Housing First ingeschreven in het beleidsplan van federaal staatssecretaris voor Armoedebestrijding Elke Sleurs (NVA). SMES-B en IDR hopen dat het in juni wordt verlengd. “Een studie in Canada heeft aangetoond dat het programma goedkoper is dan wanneer de daklozen blijven meedraaien in de carrousel van opvangcentra, gevangenissen en ziekenhuizen. Dat zien we bij ons al. Een ziekenhuis dat weet dat een patiënt dakloos is, houdt hem vaak veel langer in behandeling dan wanneer hij een huis heeft om naar terug te keren.” Goele De Cort (*) Wegens privacyredenen werden de namen in dit stuk gefingeerd

BDW 1458 PAGINA 9 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

Recy K krijgt ook een pedagogische functie. Voorbijgangers kunnen er het recyclageproces met eigen ogen zien.

Leefmilieu > Brussels Gewest opent kringloopwinkel in 2016

Hip recycleren langs het kanaal SINT-JANS-MOLENBEEK – ‘Recy K’, zo heet de nieuwe kringloopwinkel en recyclagecentrum van het Brussels Gewest aan het kanaal dat eind dit jaar klaar moet zijn. Het project is goed voor een investering van meer dan 11 miljoen euro. De helft daarvan komt van Europa. Het idee van een heus recyclagecentrum gaat al lang mee en krijgt nu vorm op een industriële site tussen de Birminghamstraat en het kanaal, vlak aan metrostation Delacroix. “Het is één van de proeflocaties van ons masterplan voor de kanaalzone,” zegt minister-president Rudi Vervoort (PS) die er vorige week samen met staatssecretaris Fadila Laanan (PS) een muurtje kwam metsen, bij wijze van eerste steenlegging. De vroegere naam Ecopool is ingeruild voor Recy K en de werken zijn volop aan de gang. Baneton-Garrino Architects ontwierp een plan voor een recyclagecentrum, deels met behoud van de hangars, deels met nieuwbouw.

De site heeft twee ingangen, aan de Birminghamstraat en aan de Demetskaai. Een wandel- en fietsweg die beide straten verbindt en langs de gebouwen loopt, vangt het hoogteverschil op. “De voetgangers krijgen tijdens hun wandeling, door ramen, inkijk in de recyclage-activiteiten,” zegt architect Thierry Baneton. De wandelstraat verbindt dus niet alleen maar heeft ook pedagogische functie.

al afspraken gemaakt. Later kunnen er nog andere vzw’tjes terecht. Zo zal gewerkt worden rond hergebruik van frituurolieën en komt er een ecodesignproject waarbij met recyclagemateriaal nieuwe creaties op de markt zullen worden gebracht. Om het allemaal hip en gezellig te maken, komt er, aan de kant van het kanaal, ook een café met terras.

Betaalbaar witgoed Café met terras aan het kanaal Twee vzw’s zijn er nu al actief met het ontmantelen van elektronische apparaten, onder meer computers en televisieschermen. Die activiteiten zullen begin 2016, wanneer Recy K zal opengaan, worden verdergezet. “De bedoeling is om daarnaast afgedankt groot witgoed, zoals koelkasten en wasmachines, te verwerken. Exemplaren die nog hersteld kunnen worden, kunnen nadien in de showroom verkocht worden,” zegt staatssecretaris Laanan. Met CF2Mille (computerrecyclage) en Spullenhulp (voor het groot witgoed) zijn

Voor Laanan is het project win-win: op termijn is het goed voor vijftig banen voor laaggeschoolden, en tegelijk wordt met hergebruik en recyclage de strijd tegen de Brusselse afvalberg opgevoerd. Daarnaast komt er betaalbaar witgoed terug op de markt. Het project kost in totaal 11,3 miljoen euro, inclusief aankoop van het terrein. De helft is door het Europees structuurfonds Efro gefinancierd.

Steven Van Garsse

Een robuuste buste voor Freddy Thielemans

Ook van Michel Demaret, ook van François-Xavier de Donnea (MR). Om maar de meest recente in herinnering te brengen. De oppositie stelt zich (vooral) vragen over de kostprijs: 67.000 euro. Maar ook over de opportuniteit: is zo’n borstbeeld nog wel van deze tijd? Johan Van den Driessche

(N-VA) vindt alvast van niet. Hij vindt dat een foto bijvoorbeeld even goed zou zijn. Fabian Maingain (FDF) van zijn kant hoopt dat het gipsen prototype nog wat bijgewerkt wordt. Hij ziet er te weinig de bonhommie en levenslust in die Thielemans kenmerken. Afgaand op de beelden van onze collega’s van tvbrussel ziet de buste er inderdaad nogal afgelikt uit. Eerste schepen Alain Courtois (MR) begrijpt de vragen niet. Alle burgemeesters hebben er een, waar zou Thielemans er geen mogen hebben? En bovendien bestaan dergelijke tradities ook in het parle-

Nu heeft Laurette Onkelinx toch haar goesting gekregen. Militairen in Brussel, zoals ze enkele jaren geleden nog voorstelde. Wel, die militairen zijn er nu, maar ze zitten nog niet op de metro, zoals Laurette eigenlijk wou. Dat kakigevechtstenue is toch een tikkeltje té opvallend in het Brusselse stadsbeeld. Daarom deze tips voor een meer gecamoufleerde aanpak in de Brusselse grootstad, en zelfs in de metro, mocht dat er toch van komen. Wat te denken van een Pirelli-camouflagepak? U weet wel, die rubberen matten die in de metrostations liggen. Discretie verzekerd, en door het jarenlang gebruik in de stad zijn ze ook nog eens zelfklevend. De heren paracommando’s kunnen zich natuurlijk ook nog altijd verkleden als Mobib-bakje, want als Mobib-bakje kunnen ze direct iedereen die de metro betaalt screenen. Dan kan de Staatsveiligheid wel gaan slapen. Goed dat de Brusselse burgemeester Yvan Mayeur (PS) trouwens het hoofd koel houdt. Hij ziet liever politie dan militairen in zijn stad. De militairen die er zijn, zijn er dus waarschijnlijk om de stad te beschermen tegen Antwerpse dokwerkers. Wij hebben weliswaar altijd geweten dat de militairen van Laurette voor angst zouden zorgen onder de bevolking. U moet weten dat de meeste mensen laarzengestamp niet zo gewoon zijn, en dat vooral kinderen de dupe zijn van deze spierballenpolitiek. Gelukkig is er Vlaams Brusselminister Sven Gatz (Open VLD) die zegt dat men in Brussel niet bang moet zijn van militairen, en nog minder van aanslagen. Overigens voegt uw commentator daar gaarne aan toe dat de bloedjes van kinderen - niet alleen Vlaamse, maar ook Molenbeekse - misschien wel bang moeten zijn van bepaalde uitlatingen van lokale Brusselse politici. Iets met de terreuraanslagen in Parijs waarover “vragen” worden gesteld. Vragen staat vrij, natuurlijk, laat daar geen twijfel over bestaan. Maar misschien zouden sommigen hun vragen wat beter vermommen. Tip: Facebook is geen goede plaats daarvoor.

CHIEN ÉCRASÉ Vergeeft u ons dat we doorgaan op het terreurelan, maar onze redactielokalen werden vorige week opgeschrikt door de onheilspellende boodschap dat de politieagenten van de vijfde verdieping – niet die van Ecolo, die zijn al langer weg – het hazenpad hadden gekozen door het terreuralarm. Iets te makkelijk geredeneerd, vonden wij toch. Immers: er is helemaal geen enkele aanwijzing dat er een politiekantoor in het Flageygebouw zit, dus waarom zouden jihadi’s dit dan als doelwit nemen? Sterker nog: het is dankzij het gemeentebestuur van Elsene dat de politie incognito uitkijkt over het Flageyplein. Anderhalf jaar geleden stelde een slimmerd op de gemeenteraad namelijk de vraag of er soms geen lichtbak met ‘politie’ aan het Flageygebouw moest gehangen worden, en de burgemeester antwoordde toen dat hij er werk van ging maken, maar dat er enkele kleine obstakeltjes waren. We zijn nu anderhalf jaar verder, en inderdaad, er hangt nog altijd niets. Efficiënt is het wel gebleken, die strategie.

Politiek > Een traditie in vraag gesteld

BRUSSEL – De stad Brussel bestelt een marmeren borstbeeld van voormalig burgemeester Freddy Thielemans (PS). Niets aan de hand zou u denken, op oorlogsburgemeester Jan Grauls na staat er eentje van alle burgemeesters.

P-PRAAT

ment. De bustes van Demaret en de Donnea kostten tien, twaalf jaar geleden ook al 40.000 euro. Maar Thielemans krijgt zijn buste. De gemeenteraad heeft de bestelling goedgekeurd. Danny Vileyn

Maar bij de politie hebben ze zelf stokken in de wielen gestoken. Vandaag nog hangt er een papier aan de voordeur van het Flageygebouw met de melding dat de politie niet meer in het gebouw zit, maar dat men zich voor ernstige zaken wenden kan tot de drie hoofdcommissariaten, met adres van de drie hoofdcommissariaten. Vast een verwarringsstrategie voor jihadi’s.

BDW REGIO

BDW 1458 PAGINA 10 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

DEZE WEEK IN TREINSTATION BRUSSEL-WEST

VEEL BOEFJES, AMPER

Het glas van de schuilhokjes werd herhaaldelijk vervangen maar Infrabel is ermee gestopt omdat de kosten te hoog opliepen.

SINT-JANS-MOLENBEEK – Vijf jaar na de feestelijke opening begint Brussel-West meer en meer op een spookstation te lijken. Terwijl het treinstation druk bezocht wordt door hangjongeren en boefjes, laten de reizigers het afweten. Het steeds magerder treinaanbod en de verloedering op de perrons helpen de zaken niet vooruit.

oensdagochtend 07.30 uur, spitsuur aan het Weststation, een knooppunt van openbaar vervoer

waar de grote metrolijnen elkaar kruisen, trams en bussen van de MIVB stoppen en waar ook De Lijn passeert. Binnen in het gebouw is

het een drukte van belang. Dat wil zeggen: in het metrogedeelte van het station. Achterin ligt sinds vijf jaar ook een treinstation, maar dat laat iedereen links liggen. Het glas van de toegangsdeur is stuk. In de grote, sombere hal zijn geen reizigers te bekennen. Wel hangt er een dertigtal jongeren rond. Ze roken, lachen en schreeuwen, vechten hun ruzies uit. Het rode kastje met de waterkraan staat open. Op de grond liggen grote plas-

sen water waarin peuken, lege zakjes chips en blikjes drijven. Aan het plafond hangt een klein scherm met de vertrekuren van de treinen. Om dertien minuten voor het uur is er altijd een trein naar Brussel-Zuid, die soms doorrijdt tot in Aalst. Om dertien over gaat de trein naar Jette, Opwijk en Dendermonde.

Lage bezetting De twee perrons liggen een verdieping lager en zijn verlaten. De vuil-

nisbakken puilen uit. Erg genoeglijk is het er niet. Het is nog donker, muisstil en koud. Ook in de schuilhuisjes vind je geen beschutting voor de gure wind. De glazen wanden van de hokjes zijn verdwenen, alleen het metalen skelet staat nog overeind, op de grond liggen stukjes glas. Informatie over de vertrekuren is op de perrons niet te vinden. Ook de tijd valt niet te achterhalen. Beide stationsklokken staan al een paar weken stil, precies op twaalf uur. Voor de trein van 07.47 uur komt uiteindelijk niemand opdagen. Wel stapt een dertigtal gehaaste Vlaamse pendelaars af. In de trein van 08.13 stapt niemand uit of in. Woensdagmiddag dan. Een tiental mensen wachten op de trein van 12.13 uur. Onder hen een jonge vrouw uit Opwijk. Vroeger kwam ze hier regelmatig, nu de treinuren veranderd zijn, nog slechts af en toe. “Veel volk is hier nooit. Het lijkt of niemand dit station kent,” zegt ze. Hetzelfde verhaal bij twee studenten van de Erasmushogeschool. Steeds vaker lopen ze naar het Zuidstation. “Van Brussel-West vertrekt nog maar één trein per uur naar Opwijk.” Het aanbod wordt inderdaad alsmaar schraler. Toen het station in 2009 openging, waren er twee treinen per uur in elke richting. Vanwege de lage bezetting bleef er vanaf 2012 nog maar één trein per uur over, behalve in de spits. In het recente vervoersplan van december schrapte de NMBS ook nog eens die extra piekuurtreinen. Tijdens de week gaat het station ‘s avonds om kwart na zeven al dicht. Op het perron staat ook een gepensioneerde spoorman uit Ukkel. Hij wacht niet op een trein maar is hier voor zijn hobby: het fotograferen van speciale goederentransporten. Het verbaast hem dat een recent station als Brussel-West, met moderne lif-

ADVERTENTIE

Puzzel Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak

puzzel@resonansvzw.be

Anderlecht > Gemeente doet aan ontwikkelingshulp

Voor goed bestuur in Senegal De gemeente Anderlecht zal de komende twee jaar samenwerken met de Senegalese stad Sedhiou. Door financiële hulp voor kantoorruimten en door het lokale personeel opleidingen te bieden, hoopt Anderlecht haar steentje bij te dragen tot een goed bestuur in Sedhiou. Ook gemeenten doen aan ontwikkelingshulp. Daarvoor kiest elke gemeente een stad of regio in een

ontwikkelingsgebied waarmee het zal samenwerken. Goed politiek bestuur, een efficiënte administratie

en participatie van de bevolking in het stadsbestuur zijn de drie pijlers waarop de samenwerking tussen

Sedhiou en de gemeente Anderlecht stoelt. Sedhiou is een van de veertien administratieve regio’s in het West-Afrikaanse Senegal. Een regio met bijna 400.000 inwoners die zich uitstrekt over 7.350 vierkante kilometer.

REIZIGERS Is het niet een kwestie van de kip of het ei? Gelooft de NMBS nog in dit station?

toren en winkels neerzetten, maar afgelopen week werd bekend dat de onderhandelingen met de NMBS over de grondverkoop aanslepen en er voor 2020 niets van terechtkomt.

middag is er een forse patrouille met honden aanwezig in het metrogedeelte. Van hangjongeren dan ook geen spoor op dit uur. “Er zijn enkele confrontaties geweest,” legt een van de agenten uit. “Een bende uit deze buurt tegen jongeren uit Anderlecht. Daarom patrouilleren we nu na de schooluren.” Toen Brussel-West vijf jaar geleden door NMBS-toplui en de Brusselse vervoersminister geopend werd, waren de verwachtingen hooggespannen. De bouw van BrusselWest en de renovatie van het treinstation Simonis hadden 3,5 miljoen euro gekost, maar dankzij deze twee nieuwe GEN-stations zou de Noord-Zuidverbinding behoorlijk ontlast worden. Vijf jaar later is het aantal reizigers dat per werkdag opstapt in BrusselWest bedroevend laag. In 2010 waren het er 82, in 2011 116, in 2012 86 en in 2013 91. In station Jette stapten er op een gemiddelde werkdag in 2013 2.354 mensen op. Maar is het niet een kwestie van de kip of het ei? Hoe kleiner het aanbod en hoe groter de verloedering, hoe minder interesse. Gelooft de NMBS nog in dit station?

Elk jaar koopt het Nationaal Geografisch Instituut (NGI) luchtfoto’s aan om zijn databank met geografische gegevens aan te passen. Overlappende luchtfoto’s worden daarop op elkaar gelegd, waardoor een 3D-model ontstaat, dat op zijn beurt vergeleken wordt met de gegevens die het NGI al heeft van plaatsnamen, rivieren, bossen en gebouwen. Zo wordt duidelijk hoe de werkelijkheid op het terrein is in vergelijking met de werkelijkheid op de kaart. Als het moet, dan past het NGI de gegevens aan. Het NGI is natuurlijk al zo lang bezig met kaarten maken dat het ondertussen over een indrukwekkend archief luchtfoto’s beschikt. Een selectie hiervan vindt u week na week in deze rubriek ‘Uit de lucht gegrepen’ terug. Het gaat steeds om (oude) luchtfoto’s uit een van de negentien Brusselse gemeenten. Vorige week zag u de Kruidtuin ten tijde van de werkzaamheden aan de Noord-Zuidverbinding, in 1951. Bovenstaande foto situeert zich aan het water. Maar het kanaal is in Brussel veertien kilometer lang... Waar is bovenstaande foto uit 1997 genomen? CD

ten en roltrappen, zo weinig reizigers trekt. “Je hebt hier natuurlijk ook de metro. Misschien wordt het beter als ooit de treinen metrotarieven geïntegreerd worden. En als in deze buurt kantoren komen.” Hij wijst naar de braakliggende woestenij langs de sporen. Het Brussels Gewest wil hier woningen, kan-

UIT DE LUCHT GEGREPEN

BDW 1458 PAGINA 11 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

ADVERTENTIE

Schuilhuisjes Kip of ei De trein van 12.47 stopt ook weer onverrichter zake. Ondertussen zijn boven in de hal van het station twee schoonmakers bezig met het opruimen van de rommel die de jongeren hebben achtergelaten. “Ze maken alles kapot,” foeteren ze terwijl ze de vloer droogvegen. “De waterkraan, de toegangsdeur, de schuilhokjes op het perron, één van de liften is ook weer stuk.” Ze waarschuwen de fotografe. “Met een duur fototoestel moet je hier niet rondlopen. Smartphones, handtassen, ze grissen het zo uit je handen en rennen ermee weg, richting Beekkant.” Het treinen metrostation is de laatste tijd het doelwit van kleine criminelen. Het supermarktje is al twee keer overvallen en de apotheker kon alleen dankzij zijn Deense dog aan een hold-up ontsnappen. “Zelf ben ik ook al met een wapen bedreigd,” zegt een van de schoonmakers. Volgens hen treedt de politie niet hard genoeg op. Sinds enkele weken zijn er nochtans regelmatig politiepatrouilles. Ook op woensdag-

Concreet zal Anderlecht onder impuls van schepen voor Internationale Solidariteit Sofi a Bennani (CDH) fi nanciële steun bieden voor ontwikkeling van kantoorruimtes. De openbare fi nanciën zullen onder de loep genomen worden en de ambtenaren van Sedhiou zullen een cursus boekhouden kunnen volgen. Om het Senegalese gemeentebestuur effi ciënter te laten werken zal Anderlecht ook investeren in informaticamateriaal en een databank. Ook in een brochure en een website zal geïnvesteerd worden. Met een fonds voor microkredieten moet de plaatselijke economie een duwtje in de rug krijgen.

“Voor ons heeft het station zeker zijn waarde,” verzekert NMBS-woordvoerster Ines Venneman. “Maar we zitten in een tussenfase. Het is wachten op het Gewestelijk Expresnet (dat weer uitgesteld is en pas in 2025 of 2030 af zal zijn, nvdr.), wachten tot alle stukjes mooi in elkaar passen.” Voor het volgende vervoersplan, dat in 2017 begint, gaat de NMBS wel een inspanning doen om het treinaanbod beter af te stemmen op het aanbod van bussen en trams in Brussel. Tariefi ntegratie is echter niet voor morgen. En de verloedering en het vandalisme? Venneman. “De MIVB doet voor ons de kleine herstellingen. De schuilhuisjes vielen tot vorig jaar onder de verantwoordelijkheid van Infrabel. Het glas werd herhaaldelijk vervangen, maar Infrabel is ermee gestopt omdat de kosten te hoog opliepen. Nu is NMBS zelf verantwoordelijk, maar wat wij gaan doen, is nog niet beslist. Wat wel zeker is: de stationsklok wordt hersteld.”

Bettina Hubo

Vijf gemeenten uit het land zullen ook samengebracht worden voor een uitwisseling. Dit zal onder het toeziend oog gebeuren van Anderlechtse personeelsleden van de dienst Financiën, Informatica en de Participatiedienst. Deze lente staat een eerste bezoek aan Sedhiou op het programma om met de nieuwe Senegalese partners samen te zitten en al meteen een stand van zaken op te maken voor de actiepunten die dit jaar gerealiseerd moeten worden. Bruno Schols

Kamerijklaan 46 1700 Dilbeek 02 466 20 30

info@westrand.be facebook.com/westranddilbeek #westranddilbeek

van ma 09.02 t.e.m. ma 16.03

meer info: www.westrand.be

ADVERTENTIE

dé vrijetijdspas voor brussel

V.U. Eric Verrept, leidend ambtenaar, Emile Jacqmainlaan 135, 1000 Brussel.

Ancienne Belgique • Anima • Belvue Museum • Beursschouwburg • Bronks • Brussels Operettetheater • Be.brusseleir • Brusselse Museumraad • BruWest • Citizenne • Flagey • GC Candelaershuys • GC De Kriekelaar • GC De Kroon • GC De Linde • GC De Maalbeek • GC De Markten • GC Den Dam • GC De Pianofabriek • GC De Platoo • GC De Rinck • GC De Vaartkapoen • GC De Zeyp • GC Elzenhof • GC Essegem • GC Everna • GC Heembeek-Mustaard • GC Kontakt • GC Nekkersdal • GC Op-Weule • GC Ten Weyngaert • GC Wabo • Jeugdcentrum Aximax • Jubelparkmuseum • Kaaitheater • Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen • Koninklijke Vlaamse Schouwburg • KultuurKaffee • Kunst en Cultuur Sint-Pieters-Woluwe • Kunstenfestivaldesarts • Muntpunt • Muziekpublique • Paleis voor Schone Kunsten • Passa Porta • Seniorencentrum • VGC Sportdienst • VGC Jeugddienst • Stichting Vlaamse Schoolsport • Wiels • Zinnema

Koop je pas b ij Muntpu nt of VGC

PASPARTOEBRUSSEL.BE

Sint-Gillis > Beliris herneemt na acht jaar renovatie

Victor Boin krijgt Turkse baden

Beliris zal de Turkse baden renoveren. een professionele nieuwe sauna. De baden dateren al van 1905 en werden nooit vernieuwd. In 2006 gingen ze dicht. Drie jaar geleden werd al eens gestart met de werkzaamheden, maar die werden stilgelegd na een faillissement bij een van de betrokken firma’s. Een deel van de toen aangebrachte vloerbetegeling moet weer worden weggehaald. Beliris investeert 542.000 euro in de baden. GDC

Brussel-Stad > Vragen meerderheid en oppositie

Vertrek Apple: veiligheid Dansaert versterkt Schepen van Handel Marion Lemesre (MR) gaat de handelaars van de Dansaertstraat een nieuw alarmsysteem met camera’s voorstellen. Het vertrek van de Applestore eind vorig jaar heeft het schepencollege wakkergeschud. Politie en Bravvo werken al samen. Het waren de gemeenteraadsleden Clémentine Barzin (MR, meerderheid) en Marie Nagy (Ecolo, oppositie) die de kat de bel aanbonden tijdens de jongste zitting van de gemeenteraad. De Dansaertstraat mag een begrip zijn in binnen- en buitenland, de veiligheid is er verre van optimaal. Barzin: “Klopt het dat er in 2013 zes gewapende overvallen gepleegd werden tegenover geen enkele in 2013?” En verder: “Het ver-

trek van kwaliteitsmerken is wel het laatste dat we willen.” Apple werd in 2014 twee keer geconfronteerd met een gewapende overval. “Hoe heeft de politie gereageerd na de eerste overval?”, wilde Nagy weten. De Dansaertstraat is volgens burgemeester Yvan Mayeur (PS) een uitzondering. In heel de stad Brussel gaan de gewapende overvallen jaar na jaar achteruit. Volgens Mayeur beveiligen banken en juwelierszaken zich beter met het gevolg dat overvallers zich nu op handelszaken zoals cafés met kassa’s werpen. In de straat waren er zes gewapende overvallen in 2014. Na nieuwe alarmsystemen in de Dansaertstraat komen andere winkelstraten zoals de Naamsestraat, de De Wandstraat en de Maria-Christinastraat. Danny Vileyn

De allee voor het grotteke krijgt een fikse opknapbeurt.

Jette > Nieuwe allee met verse bomen

Grotteke maakt zich op voor Centenaire De Onze-Lieve-Vrouw van Lourdesgrot viert vanaf mei haar honderdste verjaardag. Daarom krijgt de allee voor ‘t grotteke een fikse opknapbeurt. Tot verbazing van de buurtbewoners werden de oude, hoge bomen gekapt.

Mariagrot Het omhakken van de tien lindebomen en twee esdoorns leverde beheerder Guy-Michel Opdebeeck aardig wat verontwaardigde reacties op. “We hebben geen geld voor een infocampagne. Maar het kappen was nodig en we hadden alle vergunningen. De bomen waren slecht onderhouden en scheef gegroeid. Hun wortels brachten grote schade toe aan de riolering,” zegt hij. Opdebeeck werkt als vrijwilliger voor de vzw Parochiale Werken Brussel-West, die het patrimonium van de parochies in het Noordwesten van de stad beheert. Hij moet zorgen dat het grotdomein er spic en span bij ligt tegen mei. Dan begint de viering van de centenaire, die loopt tot eind oktober. Honderd jaar geleden werd de grot, een replica van de grot in Lourdes, gebouwd. Op 15 augustus 1915 werd ze, in het bijzijn van 20.000 gelovigen, ingewijd door Kardinaal Mercier. Ook nu worden veel bedevaarders verwacht in de Leopold I-straat. “En we willen ze fatsoenlijk ontvangen. Dat ze bijvoorbeeld niet met hun voeten in het water zitten zoals nu.” Het probleem is namelijk dat het onverharde voorpleintje schuin afloopt richting grot. En om-

Anderlecht > Verbouwing Zinnema pas in 2016

Architect vraagt uitstel “In plaats van dit najaar wil de architect de werken liever pas vanaf februari 2016 starten,” stelt directeur Nathalie De Boelpaep van het Brussels talentenhuis Zinnema in de Veeweydestraat. De bouwaanvraag zal met zes maanden worden uitgesteld. Dat de gevel, de toegang en het eerste gedeelte van het Brusselse Talentenhuis Zinnema in de Veeweydestraat gingen vertimmerd worden

dat de afvoer verstopt is en de grond niet meer goed doorlaatbaar is, blijft het water liggen voor de grot en rond het altaar. “Als het regent zoals de afgelopen weken, loopt het hier onder.”

was al bekend. Ook dat uitgekeken wordt naar locaties om een continuïteit in de werking tijdens de overbruggingsperiode te garanderen. Nu is de bouwaanvraag dus ook met zes maanden uitgesteld. “Dat geeft het architectenbureau meer ademruimte om het concept te herbedenken,” zegt de Boelpaep. ‘Het oorspronkelijke voorstel paste qua plannen voor de vitrine (toegang) en inzake functionaliteit niet echt bij onze ver-

Daarom wordt het voorpleintje helemaal afgegraven en heraangelegd met klinkers. Vlak voor de grot wordt een ondergronds waterreservoir gebouwd. Aan weerszijden van de allee worden nieuwe, jonge lindebomen geplant, ter vervanging van de oude. De muurtjes en balustrades worden gerenoveerd en er komen ook nieuwe banken. “Van het type St-Pierre nog wel,” lacht Opdebeeck. In het aanpalende parkje gebeurt niets. Alleen worden ook daar twaalf oude bomen gekapt. De werkzaamheden zullen 150.000 à 200.000 euro kosten. De vzw Parochiale Werken schiet het geld voor maar het is de bedoeling dat het hele bedrag terugbetaald wordt met de winst van de kaarsenverkoop en het winkeltje. De feestelijkheden beginnen op 1 mei met een optreden van Les Petits Chanteurs de Belgique, een knapenkoor. Tot eind oktober zullen er elke zaterdagochtend voordrachten zijn aan de grot. Opdebeeck: “We hebben een uitgebreid programma. Ons doel is dat de mensen weer spreken over de Mariagrot, net als dertig, veertig jaar geleden.” Bettina Hubo

De komende vijf maanden wil Beliris de Turkse baden renoveren, zodat het wellness centrum in de zomer open kan. De baden bestaan uit een hamam, sauna, massageruimte, ontspanningsruimte en een lokaal voor hydrotherapie, goed voor in totaal 200 vierkante meter thermen. Die ruimtes moeten waterdicht gemaakt worden, en ze krijgen ook een nieuwe betegeling. Ze worden ook uitgerust met een systeem om waterverspilling tegen te gaan. Er komen massagestralers in de dompelbaden, de hamam wordt gemoderniseerd en er komt

Beliris begint deze week met de renovatie aan de Turkse baden in Sint-Gillis. De 200 vierkante meter thermen zijn een onderdeel van gemeentelijk zwembad Victor Boin en zijn al acht jaar dicht. In 2012 werden er al eens werken gestart, maar die moesten worden stopgezet.

BDW REGIO

BDW 1458 PAGINA 13 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

wachtingen. De architect vraagt zes maanden uitstel om de bouwaanvraag in te dienen. Op die manier is er tijd om de plannen beter te doordenken.” Een en ander betekent dat de werken pas ten vroegste eind augustus 2016 beëindigd zullen zijn. Dat komt Zinnema zelfs beter uit. De Boelpaep: “In plaats van binnen het volledige seizoen 2015-2016 te vallen, gaan een deel van de werken nu tijdens het zomerreces

van ons huis door. Dat scheelt een stuk op de herschikking van de programmering. We hadden de viering van 75 jaar Theater Erasmus, diverse schoolvoorstellingen en dies meer, die allemaal eind 2015 geprogrammeerd stonden, toch liefst in eigen huis georganiseerd – dat lukt nu wel. De nieuwe verbouwplanning verstoort nu minder de programmatie van volgend seizoen. De locaties die we als interessant gaan weerhouden, zullen ook beter afgestemd zijn op het soort activiteit dat daar door moet gaan; voordien was ons dat minder bekend.” Verwacht wordt dat het nieuwe seizoen 2016-2017 volledig in de nieuwbouw met binnentuin zal kunnen plaatsvinden. Jean-Marie Binst

BDW 1458 PAGINA 14 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

BDWOPINIE

Architect-stedenbouwkundige Marcel Rijdams

STEDENBOUW > MARCEL RIJDAMS OVER DE SAGA VAN DE NINOOFSEPOORT

EEN VERHAAL MET WEINIG PERSPECTIEF BRUSSEL – Met de afbraak van de ‘asbest’-hangar op de Ninoofsepoort is er eindelijk beweging gekomen in de kruisweg van deze site, een belangrijk knooppunt op de ontwikkelingsas van het kanaal en een emblematische plek in het Brusselse landschap. Architect-stedenbouwkundige Marcel Rijdams blikt terug op meer dan tachtig jaar stadsplanning.

et desolate landschap van de omgeving van de Ninoofsepoort dateert eigenlijk al van midden jaren 1930, wanneer de nieuwe sluis werd gebouwd en er flink werd ingehakt op het stedelijk weefsel en de geslagen wonden werden, naar Brusselse gewoonte, nooit geheeld. De Espace Pierron aan de kant van Molenbeek is hiervan een restant en de ‘asbest’-hangar, gebouwd in de jaren 1970 op de site van een dok en de oude sluis, is een ander uitvloeisel ervan. Pas nadat een promotor eind vorige eeuw geïnteresseerd raakte in de noordelijke driehoek en de gemeente Molenbeek maar al te gretig was om hier kantoren te ontwikkelen, werd er een begin gemaakt van planologische aanpak. De gemeente lanceerde een bijzonder plan van aanleg voor kantoren dat echter nooit van kracht werd maar waarvan de essentie, namelijk de twee kantoorblokken, wel in 2001 werden ingeschreven in het Gewestelijk Bestemmingsplan (GBP). Aldus kreeg de promo-

tor een bouwvergunning voor het bouwen van een kantoorcomplex en werd er ook begonnen met de werf. De werken werden om onduidelijke redenen al even snel gestaakt. Vandaag ligt er al meer dan tien jaar een bouwput die intussen is uitgegroeid tot een klein natuurgebied.

Straffe suggesties In 2008 ontwikkelde het gewest uiteindelijk een Masterplan voor de Ninoofsepoort, dat oorspronkelijk eerder gunstig werd onthaald hoewel er nog heel wat werk aan was en er essentiële zaken aan ontbraken. De gebouwen die midden op de site voorzien waren bleven twee witte vlekken in het plan, het uitgangspunt bleef het verbeteren van de automobiliteit, het geplande park werd doorkruist door de tram en was veel te hard-mineraal en te weinig groen. Tijdens de reddingsactie van de platanen op de Havenlaan stelde dit plan het kappen van een groot aantal gezonde bomen, ook platanen, voor. De Overlegcommisie

gaf in september 2011 zeven bladzijden opmerkingen waaraan het te herziene plan moest voldoen toch een gunstig advies. En toen werd het weer stil rond de Ninoofsepoort. Na vijf jaar en zonder bijkomend openbaar onderzoek werd er in oktober 2014 een vergunning afgeleverd waarvan de inhoud tot op heden niet publiek bekend, is maar waar het tramtracé nog steeds door het park snijdt. Intussen heeft de regering laten weten dat het tracé gewijzigd wordt en dat er eind januari een inspraakmoment komt over de aanleg van het park. Hopelijk komt er dan ook openheid over de inhoud van de gewijzigde plannen en wordt ook de bouw van de (sociale) woningen in het geheel opgenomen. In mei 2012 werd er uiteindelijk een publiek-privaat samenwerkingsinitiatief gelanceerd om de witte vlekken in het masterplan in te vullen. De Brusselse Huisvestingmaatschappij, inmiddels eigenaar van de zuidelijke bouwzone en Besix, sedert jaren eigenaar van de noor-

bouw. Architectenbureau XDGA legde een interessante analyse voor en werkte twee aanbevelingen uit. Hun eindverslag voorzag naast het bouwen van woningen ook plaats voor culturele infrastructuur. Men dacht aan een Museum voor Hedendaagse Kunst. Uiteindelijk werd de brave variant weerhouden waarbij 234 middenklas woningen op het perceel Besix en 107 openbare woningen, deels sociale woningen, op het terrein van de Huisvestingmaatschappij en 10.000 vierkanter meter voor gemeenschapsvoorzieningen. En toen, midden 2013, werd het weer stil rond de Ninoofsepoort. Ondertussen werd ook in 2013 een globaal plan voor de kanaalzone ogesteld, het in de wandelgangen genaamde ‘Plan-Chemetoff’. En hoewel de kanaalzone de hoogste prioriteit is van de regering gaat dit plan totaal voorbij aan de Ninoofsepoort. Zelfs de terreinen die eigendom zijn van het Gewest, onder meer de ‘hangar’, werden niet opgenomen op de ‘Kaart van het Gewestelijk Domein’, een inventaris van de openbare eigendommen die als basis diende voor de te ontwikkelen projecten. Sedert de Brusselse minister-president zich heeft vastgebeten in de Citroëngarage zijn de kansen voor een nieuw museum op de Ninoofsepoort in het water gevallen en dreigt de gehele ontwikkeling eronder te lijden. Recent kwam de gemeente Molenbeek met straffe suggesties op de proppen. In een extra-reglementaire bijlage bij het basisdossier van het wijkcontract Zinneke wordt er een sfeerbeeld/streefbeeld voor de toekomstige ontwikkeling van de Ninoofsepoort geschetst.

Naïeve dromerij

MARCEL RIJDAMS:

“Aan het Besixbastion wordt niet geraakt, het speculatief privéinitiatief wordt beloond met een ereplaats” delijke driehoek gaven opdracht aan een studiebureau om een richtschema uit te werken voor woning-

Volgens de gemeente Molenbeek moet hier gewoon een groot park komen, met (sociale) woningen aan de rand. Aan het Besixbastion wordt niet geraakt, zij mogen hun mercantiele woningen bouwen. Het speculatief privé-initiatief wordt beloond met een ereplaats. Verder munt dit hilarisch tegenproject uit in ongeloofwaardigheden zoals een T-vormige tunnel onder de Kleine Ring en de Ninoofsesteenweg en een volledig inhoudsloos park. We moeten ons afvragen waarom de gemeente Molenbeek met deze sfeer-/streefbeelden vandaag stokken in de wielen komt steken van een moeizaam en op zich zelf al tergend traag planningsproces. Is het puur populisme en lokale bewonersgroepen naar de mond praten, is het de gewestelijke ‘andere meerderheid’ jennen of is het gewoon naïeve dromerij? Deze manier van plannen lijkt de zaak in ieder geval weinig vooruit te helpen. Ik vrees dat de ontwikkeling op de Ninoofsepoort op deze manier verder blijft aanmodderen.

Marcel Rijdams architect-stedenbouwkundige

lezersbrieven@bdw.be

BRIEVEN VAN LEZERS

BDW 1458 PAGINA 15 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

Brussel en De Rand (1) In het opiniestuk van vorige week (BDW 1457, p.14) stelt Katia Segers (SP.A) dat “Brussel en de Rand bondgenoten moeten zijn.” Dat is inderdaad best, maar waarom zou de (Vlaamse) Rand dan niet kunnen blijven hameren op haar Nederlandstaligheid? Staat dit laatste dan goed nabuurschap in de weg? Ik zie eerlijk gezegd de tegenstelling niet. Stelt iemand de taal van Brussel (eentalig Frans dus in alles, mordicus) ook in twijfel, of staat de stad plots open voor het Nederlands? Ik dacht het niet. Trouwens, moesten Brusselse francofonen moeite (onwil) hebben met het Nederlands, dan schakelen die laatste vaak vlot over naar het Engels, maar ook dat ligt niet goed bij de Franstalige hoofdstedelingen, denkende dat hun taal nog steeds dè wereldtaal is. Dus realistisch zijn: ja, (terug) onnozel: non merci.

Carlo Pollart, Leuven

Charlie Hebdo In Van de redactie (BDW 1457, p.2) staat dat Charlie Hebdo met iedereen de spot drijft en een lezer formuleert het in het Frans: “on se moque de tout le monde bij Charlie”. Is dat wel zo? Toen de pro-Palestijnse tekenaar Siné op 2 juli 2008 in Charlie Hebdo een ironische opmerking had gemaakt over de bekering tot het Jodendom van Jean Sarkozy, zoon van de vroegere Franse President, gaf de voormalige hoofdredacteur Philippe Val hem twee weken nadien zijn ontslag. En in een artikel van 18 maart 2009 in Charlie Hebdo kreeg de linkse Zwitserse socioloog Jean Ziegler heel wat kritiek omdat hij de Gazastrook met een concentratiekamp had vergeleken. Maar voor alle duidelijkheid: de aanslag op Charlie Hebdo is uiteraard onder geen enkel voorwendsel goed te keuren. Werner De Bus, Brussel-Stad

Jihadisme

In zijn interessante analyse van het jihadterrorisme in België (BDW 1457, p.4-5) vraagt Christophe Degreef zich af hoe het nu verder moet. Een dag later antwoordde de regering met twaalf ‘werven’. Een daarvan, het afnemen van de nationaliteit, heb ik reeds sinds de eerste

Syriëstrijders in Brussel en Vilvoorde opdaagden bepleit. Zonder veel respons echter. Ik ben dus blij dat de regering daar nu werk van wil maken. Dit houdt in dat hen de toegang (terugkeer) tot het grondgebied geweigerd wordt. De voordelen zijn evident: geen (dure) opvolging meer door de veiligheidsdiensten, geen processen met eindeloze procedureslagen, geen overplaatsing naar overbevolkte gevangenissen, geen sociale uitkeringen, enzovoort. De avond zelf van die aankondiging waren er al zoals verwacht de gebruikelijke politiek correcte opwerpingen en praktische bezwaren: voor wie de dubbele nationaliteit heeft, kan dit nog verwezenlijkt worden, maar is dat geen discriminatie (sic) voor wie alleen de Belgische nationaliteit bezit? Die dreigt dan staatloos te worden! En dan? Zij kunnen dan burger worden van een van die kalifaten voor wie zij de wapens opgenomen hebben! En voor de politieke partijen waaronder sommige de regering steunen, die met de ‘Snel-Belg-Wet’ de nationaliteit naar het hoofd gegooid hebben van duizenden ouders van Syriëstrijders, moet het technisch toch niet moeilijk zijn de omgekeerde beweging te maken! André Monteyne, Jette

Brussel en De Rand (2) Ik was medeoprichter van de vzw De Rand en heb ook de creatie van De Randkrant persoonlijk meegemaakt. De vzw De Rand was in de eerste plaats bedoeld om de Vlamingen in de faciliteitengemeenten mee te laten participeren in het cultuur-, sporten jeugdbeleid dat de Vlaamse overheid over heel het Vlaamse Gewest uitrolde en waar de betrokken gemeentebesturen, waarin Franstaligen het voor het zeggen hadden, niet of met grote tegenzin deelnamen. De vzw De Rand had dus in essentie tot doel in de plaats te treden van lokale overheden die zich niet wensten te integreren in het cultuurbeleid van hun regio. De Randkrant stond daar zoals gezegd aanvankelijk volkomen los van en werd pas later structureel in de vzw De Rand geïntegreerd. Twee kanttekeningen: door Franstaligen beheerste gemeentebesturen stonden in die tijd weigerachtig tot zeer afwijzend tegenover samenwerking met de Vlaamse overheid. Die Franstalige argwaan is in de loop der jaren wel afgezwakt maar nog steeds niet volledig verdwenen. Ik heb helemaal geen zicht op de kostprijs van De Randkrant met haar (te) hoge oplage, maar men kan zich afvragen of de kostprijs ervan wel in verhouding staat tot het

gewenste resultaat: anderstaligen te informeren over wat er in de Vlaamse Rand rond Brussel op cultureel, sociaal en economisch vlak gaande is. Bovendien zijn de informatie- en communicatiemogelijkheden sinds de oprichting van De Randkrant zodanig uitgebreid. Vlaams Parlementslid Katia Segers (SP.A) houdt een vurig pleidooi tegen de opgelegde besparingen bij de vzw De Rand en voor De Randkrant onder de mysterieuze, cryptische kop ‘Nederlands in Rand moet wij-zij-denken overstijgen’ (BDW 1457, p.14). Ik ben het volmondig met haar eens dat Nederlands de standaard moet zijn in De Rand. Ik vermoed wel dat zij de impact van De Randkrant bij anderstaligen overschat. Ik begrijp ook niet op welke wetenschappelijk bewijzen, onderzoek of vermoedens haar stelling is gebaseerd dat de Vlaamse regering “de heterogeniteit van de bevolking enkel benadert vanuit een achterhaalde wij-zij visie”. Ik heb alle begrip voor de bezorgdheid om het voortbestaan van De Randkrant. Maar daaraan meteen een zekere bekrompenheid koppelen in hoofde van de Vlaamse Regering lijkt me ver gezocht. Goede intenties (“als het goed gaat met Brussel, gaat het ook goed met de Rand”) zijn waarschijnlijk sloganeske veralgemeningen die niet volstaan als argumentatie. Zou Ben Weyts (N-VA) als minister bevoegd voor de Vlaamse Rand zo bekrompen zijn dat hij de heterogeniteit van de bevolking in de Rand enkel benadert vanuit een ‘wij-zij-visie’, zoals Katia Segers met stelligheid poneert? Heeft hij echt geen weet van mobiliteits- en verstedelijkingsproblemen, zoals ze suggereert? Komaan, Katia Segers. Dat beeld past toch perfect in het wij-zijdenken dat wij met zijn allen zo verafschuwen?

Roger Swalens, Halle

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDWBrieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

PROTEST flits h

DONDERDAG 15 JANUARI. Recht op vrije meningsuiting, het is niet enkel een hangijzer in de westerse wereld. In Saoedi-Arabië, waar de vrije mening niet wordt getolereerd door de machtshebbers, is blogger Raif Badawi in 2014 veroordeeld tot tien jaar cel en duizend stokslagen wegens het opzetten van een website die discussies stimuleerde over politieke, sociale en religieuze machtskwesties in Saoedi-Arabië. Sinds zijn arrestatie in 2012 is zijn blog, ‘Saoedi-Arabische Liberalen’, opgedoekt. Amnesty International organiseerde wereldwijd protestacties tegen de straf van Raif Badawi. Ook in Brussel houdt Amnesty elke donderdag een actie voor de Saoedische ambassade. Intussen heeft het Saoedische koningshuis de zaak van Badawi doorverwezen naar het Hooggerechtshof.

BDW 1458 PAGINA 16 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

VADROUILLE

DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

Het cleane witte promobeeld bij het nieuwe album ‘De Raven Komen’ steekt af tegen de teksten die veeleer donker zijn.

10 JAAR DE FANFAAR > BRUSSELAARS STELLEN ‘DE RAVEN KOMEN’ VOOR IN DE AB

‘Ik voel me nog altijd die gamin van vijftien’ BRUSSEL — Het allereerste nummer dat ze ooit speelden was ‘Gigippeke van Meulebeik’, een cover van Urbanus. Tien jaar later stonden ze met hem op het podium. En toch is de cirkel nog niet rond voor De Fanfaar, dat van een Brusselse naar een Vlaamse rockband evolueerde. “Dat Brusselse dialect voelde toch een beetje aan alsof het Engels was: ik kon er me te goed achter verstoppen.”

n 2004 begon zanger-gitarist Jeroen Camerlynck (36) samen met zijn bassende broer Sybren met De Fanfaar. “Omdat we eens iets anders wilden,” klinkt het een vol decennium later. “Het kon ons eigenlijk niet zoveel schelen wat. We speelden in een me-

talband, maar waren daar allebei op uitgekeken. Flip Kowlier was net doorgebroken in het West-Vlaams, en zo kwamen we op het idee om het te proberen in het Brusselse dialect. Dat hoorde je enkel nog in de Marollen, en altijd in een oubollige context. Misschien konden wij

het vanuit een jeugdiger perspectief weer cool maken? Er waren wel wat lokale volkszangers en theatergroepen, maar ze klonken allemaal zo klassiek, terwijl wij wilden rocken.” En dat viel ook op: De Fanfaar bereikte de finale van de Nekka-wedstrijd voor jong Ne-

derlandstalig talent, mocht in het voorprogramma spelen van onder andere ’t Hof Van Commerce en Gorki, en toen ze in 2008 onverwacht de Nederpopprijs wonnen in Zwolle ging het boekingskantoor L&S Agency mee achter de groep staan en konden ze een eerste cd opnemen. “Zwolle was een eerste hoogtepunt,” blikt Camerlynck terug. “Onze eerste single Adieu was net uit, maar nadat een bandlid was opgestapt was er wat twijfel gerezen of we het wel zouden kunnen blijven trekken. Maar daar in Zwolle stonden we ineens in

BDW 1458 PAGINA 17 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

de finale tussen een paar andere bands waar we zelf fan van waren, en we wonnen nog ook! De motivatie was opnieuw aangezwengeld: we staken een flinke geldprijs op zak, hadden die zomer ineens vijftien optredens, ook buiten de Brusselse Rand, en plots ook genoeg budget om een plaat op te nemen.” Zonder Compasse werd een best of van de eerste vijf jaar De Fanfaar en kwam vrij stevig uit de hoek, in het Brussels. “We waren toen nog echt een Brusselse band: wij kwamen uit Ukkel, en Tom Ramboer, onze drummer, uit Neder-Over-Heembeek. Door de jaren heen zijn er echter wat personeelswissels geweest, en er zijn alleen maar muzikanten van buiten Brussel bijgekomen. Zo is De Fanfaar geëvolueerd van een rockband, waarvan elk bandlid in Brussel woonde, naar een Nederlandstalige rockgroep waarvan er uiteindelijk niemand meer in Brussel woont.” Zelf is de zanger met zijn gezin uitgeweken naar Lembeek. Het repertoire van de band is gevolgd. Camerlynck noemt het een natuurlijke stap dat hij nu niet meer in het Brusselse dialect zingt, maar gewoon in het Nederlands. “Gevoelsmatig klopt het. Het staat dichter bij wie ik ben, en eerlijk gezegd voelde dat Brusselse dialect toch een beetje aan alsof het Engels was. Ik kon er me te goed achter verstoppen. Ik kon wel zeggen wat ik wilde, maar het bleef een masker.” Het veranderde perspectief heeft de concurrentie alvast aangewakkerd. In de Nederlandstalige rock zwemmen er nu eenmaal meer vissen in de vijver. “Maar daar heb ik nooit een probleem van gemaakt, want zelf ben ik niet beïnvloed geweest door pakweg De Mens of Gorki. En ook de andere bandleden hebben altijd een boon gehad voor het hardere werk: van Queens of the Stone Age tot Nirvana, en ja, ook weer terug naar Eels.”

“Vreemd toch: als je in het Nederlands zingt, dan ligt de lat twee keer hoger dan als je in het Engels zingt, en toch hoor ik nog altijd slecht Engels op de radio”

In het Engels? Als Nederlandstalige rockgroep moet je kunnen leven met vooroordelen. Het is een van de lessen die Camerlynck en co geleerd hebben. “Een radiosamensteller zou onlangs nog gezegd hebben dat als die Nederlandstalige rockbands even kwalitatief zouden zijn als onze Engelstalige rockbands we meer kansen zouden krijgen. Vreemd toch, als je in het Nederlands zingt, dan ligt je lat dus twee keer hoger dan als je in het Engels zingt, en toch hoor ik nog altijd vrij slecht Engels op de radio. Zelf heb ik altijd gevonden dat zingen in je moedertaal eerlijker en dus ook geloofwaardiger is.” Bij wijze van test hebben de bandleden ooit enkele nummers opgenomen in het Engels en anoniem online gezet, onder de naam Collectors (de muziek is te vinden op YouTube). “We werden meteen opgepikt. Twee maanden later werden we geselecteerd voor vi.be on air op Radio 1. En ook de jury’s van Rockvonk en Humo’s Rock Rally haalden onze demo eruit. Ik herinner me nog goed de verbaasde blikken toen we in dat jeugdhuis aankwamen voor Rockvonk: ‘Hoezo? Maar jullie zijn die gasten van De Fanfaar?’ We waren sowieso te oud om mee te doen, maar onze test had toch maar mooi resultaat opgeleverd. We zouden dus evengoed in het Engels kunnen zingen, maar ik trek liever geen façade op. Ik zou me er niet goed bij voelen.” Camerlynck beseft dat Nederlandstalige bands in het Brusselse zeldzaam zijn. Gevraagd naar nieuw Brussels talent in het Nederlands kan hij voor de vuist weg alleen de hiphoppers van Stikstof voor de geest halen. Daarom vindt hij een nieuw initiatief van Be.Brusseleer, de organisatie achter het Brussels Volkstejoêter, zo interessant. Zij vroegen Camerlynk, die momenteel halftijds werkt bij de cultuurdienst van de gemeente Anderlecht (en in die hoedanigheid zowel jongerenfestivals als seniorennamiddagen organiseert), om samen met vi.be op zoek te gaan naar tien Brusselse bands. “Elk mogen ze een nummer

Ook daarom heeft De Fanfaar steeds geïnvesteerd in bijzonder artwork en opvallende videoclips. Bij de titelsong wordt op dit moment zelfs een animatiefilm gemaakt door een Zuid-Afrikaanse tekenaar met de bandleden als stripkarakters. “Als er veel vissen in de vijver zitten, moet je opvallen. Als je single op de radio wordt gedraaid en je hebt er geen video bij gemaakt, dan vind ik dat die single geen gezicht heeft. Ik vind het tof om een single een gezicht te geven, en dat gezicht hoeft geen verlengstuk te zijn van de tekst. Zien dat je origineel uit de hoek komt en de aandacht trekt, dat is de uitdaging.” Voor de nieuwe plaat, in een productie van Thomas Vanelslander, is de zanger af en toe met Urbanus gaan samenzitten. “Hij heeft een aantal teksten mee vorm gegeven: Elvis bijvoorbeeld, en het weemoedige 2015, een ode aan mijn favoriete film Back To The Future.” In mei trekken ze na de succesvolle zomer van 2014 opnieuw met de komiek en liedjeszanger op tournee. 15 shows staan ondertussen al vast. “We mogen onze twee handen kussen dat wij deze zomer opnieuw op al die dikke affiches staan als Urbanus & De Fanfaar.”

Op naar Pukkelpop?

Uit het archief van De Fanfaar: de beginjaren (2005), in fanfarekostuum (2008) en als begeleidingsband van Urbanus (2014).

in november wordt voorgesteld in de AB.”

“Tien jaar geleden had ik nooit durven dromen dat we op tournee zouden mogen met Urbanus. Het is alsof we van derde provinciale ineens bij de nationale ploeg zijn gaan shotten” maken in hun specifieke stijl over het leven in de stad, maar dan wel in het Brussels dialect. Daar wordt een cd aan gekoppeld die

Iedereen kan den boom in Maar eerst is er dus de albumvoorstelling van De Raven Komen, hun vierde studioplaat. Echt opbeurend klinkt ze niet. “Als de raven komen, dan weet je dat de wolven klaar zijn met hun werk, en het straks de beurt is aan de maden,” analyseert Camerlynck de albumtitel. “80 procent van de nieuwe plaat heeft een donker kantje. Vaak gaat het over afscheid nemen en doodgaan. “Neem In Den Boom: in dat nummer kan iedereen letterlijk en figuurlijk ‘den boom in’, en als iedereen daar dan zit, dan vertrek ik met mijn vrouw en is de wereld van ons alleen.” Elvis gaat dan weer over de artiest als eeuwige twijfelaar. “Als je iets maakt, vraag je je toch af of er ook luisteraars voor te vinden zijn. Ik geloof niet in dat je-m’en-foutisme dat sommige rockartiesten cultiveren.”

Het samenwerkingsverband tussen de twee gaat terug tot 2011, toen de groep een videoclip voor Doodverveellied, hun duet met Jan De Wilde, met hem opnam. “We zijn contact blijven houden en in 2013 heeft hij dan een nummer met ons opgenomen voor zijn nieuwe plaat (Boel!), waarvan we ook de single Zetpilcar mee zijn gaan promoten. Maar omdat hij na al die akoestische onemanshows ook zijn stevigere nummers, zoals Belastingscontroleur of Kodazuur, nog weleens live wilde brengen, vroeg hij ons ook om mee te gaan optreden, en nu zijn we zowat zijn vaste begeleidingsgroep geworden. Tien jaar geleden had ik dat nooit durven te dromen. Het is alsof we van derde provinciale ineens bij de nationale ploeg zijn gaan shotten. We hebben vooral het geluk gehad dat we onderweg veel goed volk zijn tegengekomen. Voor mij persoonlijk was dat het allertofste, dat wij al die mensen nu ontmoet hebben: Urbanus, De Nieuwe Snaar, Jan De Wilde, Luc De Vos, Frank Vander linden,.... Als ik daaraan denk, dan voel ik me nog altijd die gamin van vijftien.” Welke dromen er dan nog openliggen? “In het zog van Urbanus zijn al veel dromen uitgekomen, en binnenkort staan we opnieuw in de AB Club. Dat stemt ons al heel tevreden. Als we in elke provincie kunnen optreden, en iedereen dus de kans krijgt om in zijn buurt eens te komen kijken, dan is voor mij de missie van een plaat geslaagd. Maar daarnaast zouden we ook weleens graag op Pukkelpop staan, of op Dour, of op Dranouter, maar dan zonder Urbanus.” Tom Peeters De Fanfaar stelt ‘De Raven Komen’ voor op vrijdag 23 januari om 20.00 in de AB Club www.abconcerts.be

BDW 1458 PAGINA 18 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

6 © CBAHRC, FOTO CHARLES MEUR

2: Vier Chinese snuifflesjes van de Hippo Collectie, vervaardigd in de manufacturen van het paleis, Beijing, 1736-1850, glas.

1: Antoon Van Dyck, Portret van Everhard Jabach, 1636, olie op doek.

3: René Magritte, De onwetende fee of portret van Anne-Marie Crowet, 1956, olie op doek.

5: Cornelis De Vos, Kinderportret, 1625-1630, zwart en rood (sanguine) krijt, opgelicht door wit krijt op papier.

6: Beeldje van een half mens half aap, Democratische Republiek Congo, Lega, eind 19e eeuw – begin 20e eeuw, ivoor.

4: Sam Francis, Zonder titel (van’ the Blue Balls series’), 1962, gouache, aquarel op papier.

7: Model van een gevangenisschip met 2 dekken en 50 kanonnen, vervaardigd door krijgsgevangenen, Engeland, ca. 1800, been, balein van baleinwalvis op een sokkel van gevlochten stro,

Brafa > Koning Boudewijnstichting cureert tentoonstelling op kunstbeurs

‘Het verzamelen van kunst is een kunst’ BRUSSEL – Op de kunstbeurs Brafa is er één plek waar de geëxposeerde kunst niet te koop is: de tentoonstelling van de Koning Boudewijnstichting (KBS) met werk van negen Belgische verzamelaars. De expo is een parcours langs ruim honderd werken die, zo hoopt de KBS, ooit hun weg vinden naar de Belgische musea.

rafa, wat staat voor Brussels Art Fair, bestaat precies 60 jaar en geniet een steeds grotere erkenning, ook internationaal. De kunstbeurs zorgt dit jaar voor een primeur. De eregast is niet één museum of culturele instelling, maar de Belgische verzamelaar. “De timing voor de tentoonstelling kan niet beter”, zegt Dominique Allard, directeur filantropie en erfgoed van de Koning Boudewijnstichting. “De overheid heeft steeds minder geld over voor de aankoop van kunstwerken. Musea stellen zich meer en meer vragen over hoe ze hun collecties kunnen uitbreiden. Stilaan groeit de overtuiging dat het

antwoord zal moeten komen van privé-verzamelaars.” “De KBS beschikt elk jaar over een budget van ongeveer 1 miljoen euro voor de aankoop van kunstwerken die deel uitmaken van het nationaal kunstpatrimonium. De Vlaamse en de Franse Gemeenschap beschikken elk over een gelijkaardig budget. Peanuts dus. De KBS probeert de privé-verzamelaars te overtuigen om een schenking te doen, hetzij aan de stichting zelf, hetzij aan een museum.” “Alle werken op de expo De Belgische verzamelaar worden geleend door negen verzamelaars, die allemaal overwegen om hun werk te

doneren aan een museum of aan de KBS. De verzamelaars blijven anoniem, ” zegt Allard. Hoe komt dat? Dominique Allard: “Verzamelaars hebben een janusgezicht: aan de ene kant schuwen ze de aandacht, en aan de andere kant zijn het toch exhibitionisten. Maar je moet hen vooral niet forceren. Een schenking is emotioneel helemaal niet makkelijk. Sommige verzamelaars staan te trillen op hun benen als ze een schilderij afstaan. Een kunstwerk is voor hen bijna hun alter ego. Als ze hun collectie schenken, dan is het vanuit een overlevingsdrang: de drang dat de werken hen zullen overleven wel te verstaan.” Wat is het concept van de expo? Allard: “Het uitgangspunt is de diversiteit van de verzamelingen aan bod te laten komen, zodat een breed kunstenlandschap wordt getoond. De benadering is niet wetenschap-

pelijk maar esthetisch. Het wordt een indrukwekkende en verrassende show waar licht, klank (muzikale achtergrond, red.) en emotie de boventoon voeren. Belangrijk is dat de magie van een kunstwerk overkomt bij de bezoeker.” Zijn er werken bij die voor het eerst in België te zien zijn? Allard: “Ja, de collectie van wijlen Jos Knaepen (1933-2014) is daar een voorbeeld van. Deze voormalige Europees ambtenaar uit Brussel verzamelde vijftig jaar lang abstracte kunst. Ze schonk 56 werken aan onze stichting. Op de expo gaan negen werken op papier van Sam Francis voor het eerst te zien zijn in België. Geen enkel Belgisch museum beschikt over werk van deze Amerikaanse kunstenaar.” Wat zijn uw favoriete werken op de tentoonstelling? Allard: “Ik hou erg veel van het portret van Everhard Jabach, een 17de-

eeuwse verzamelaar, door grootmeester Anthony Van Dyck. Op de expo zijn er trouwens nog portretten van verzamelaars. Dan kunnen de bezoekers, onder wie veel verzamelaars, zich vergelijken met hun voorgangers (lacht).” “Ik ben ook verslingerd op de snuifdoosjes uit Chinees porselein. De aanzet tot die verzameling is trouwens merkwaardig. Deze Brusselse verzamelaar raakte in de ban van de snuifdoosjes toen hij als kind twee snuifdoosjes kreeg van zijn oma. Via de snuifdoosjes raakt hij als het ware weer in contact met zijn oma.” Het schilderij La fée ignorante van René Magritte op de tentoonstellingsaffiche is ook een portret van een verzamelaarster. Allard: “Ja, en niet van de minste. Het gaat om een portret van AnneMarie Gillion Crowet. Samen met haar man schonk ze een belangrijke art-nouveacollectie aan het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten van België. Ze is een van de weinige vrouwelijke verzamelaars.” Het gaat om en schilderij van 1955. Magritte verwees in de titel naar het feit dat Anne-Marie Gillion niet bewust was van haar schoonheid. Is ze zoveel jaren later nog altijd zo mooi? Allard: “Uiteraard. Wie het tegenoverstelde beweert, mag de beurs niet binnen.” Eric Vancoppenolle De 60ste editie van Brafa heeft plaats van 24 januari tot 1 februari. www.brafa.be.

BDW 1458 PAGINA 19 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

Na de wedstrijden voor viool in 2015 en piano in 2016, volgt cello in 2017.

Muziekwedstrijd > Koningin Elisabeth

Brussel lanceert nieuw celloconcours in 2017 BRUSSEL - Na jaren speculeren is het hek van de dam. De Internationale Muziekwedstrijd Koningin Elisabeth van België gaat vanaf 2017 vierjaarlijks een wedstrijd voor jonge cellisten inrichten. Meteen een duwtje in de rug voor de conservatoria van eigen bodem, en de promotie van talent. Eerder deze eeuw werd al vernieuwing gebracht in het concept van wedstrijdorganisatie, dat zijn oorsprong vindt in het Concours Eugène Ysaÿe (1937 voor Viool en 1938 voor Piano). Na de Tweede Wereldoorlog werd de wedstrijdformule herstart (1952) en uitgebreid met een wedstrijd Compositie. Van een vierjaarlijkse beurtrol voor piano, viool, compositie en een rustjaar werd later overgegaan naar een ‘versnelde’ terugkeer van de instrumenten, om

de drie jaar. Zang werd toegevoegd onder impuls van operazanger José van Dam in 1988. Achteraf werd vaak melding gemaakt van de organisatie van een celloconcours, maar die kwam er nooit door. Een extra instrument als cello geeft meer ademruimte aan de snelle opeenvolging van instrumenten in het wedstrijdparcours. Bovendien biedt de nieuwe discipline extra kansen aan strijkers die zich willen meten op de internationale bühne. Het eerste celloconcours vindt al in 2017 plaats, nadien volgt 2021. Het wedstrijdreglement zal pas in 2016 klaar zijn. De juryleden en kandidaten worden pas in 2017 aangeduid. Maar eerst nog viool, van 4 tot 30 mei. De abonnementen gaan de deur uit vanaf 10 februari (www.imkeb.be). Jean-Marie Binst

ADVERTENTIE

Sociale Verhuurkantoren (SVK)

Verhuur uw woning zonder risico en zonder zorgen

a Gegarandeerde huur elke maand a Verzekerd verhuurbeheer a

Onderhoud van uw woning

a Hulp bij renovatie a Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

ving. Wanneer een haai dan doodgaat, zullen bacteriën gulzig het ureum verteren tot ammoniak. En dat, zo weet iedereen, stinkt. Dat is de reden waarom roggen en haaien slecht bewaren. Met de moderne distributie van vis is dat niet echt een probleem, maar koop nooit hondshaai om drie dagen later op te eten! Visboeren zijn daarom minder enthousiast over hondshaai. Want zij krijgen de klachten of blijven met oude haai zitten. Toen ik het artikel vorig jaar schreef, bestelde ik twee hondshaaitjes voor de foto. Toen ik ze kwam ophalen, zei mijn visspecialist korzelig: “Je gaat daar toch niet over schrijven?” Het zijn dus zeker ook de vishandelaars die de klanten, naarmate ze rijker werden, wegleidden van de keuze voor hondshaai. Dan is er de naam. Zou u BRUSSEL EN DE WERELD haai kopen? Haaien horen, in de leefwereld van Jan CULINAIR ONTDEKT Modaal, mensen op te eten en niet omgekeerd. Toen ik klein was, kwam er vaak een jeugdvriend van mijn vader thuis over de vloer. Mijn vader vertelde mij dat zijn vriend ooit een haai had opgegeten! Ik was sprakeloos en vol van bewondering, zo’n moedig man. Ik ben het ook nooit meer vergeten. Wist ik veel dat wij regelmatig, zelfs op school, haai aten? Neen, de commerciële naam was ‘zeepaling’. Goed gevonden, paling was ook volksvoedsel en schoongemaakte hondshaai lijkt een beetje op grote paling, maar daar stopt de vergelijking. Hondshaai is aanHet is nog maar een jaar geleden dat ik erover zienlijk minder vet dan paling, het is mogelijk zelfs schreef, maar laat ik het nog eens doen. Hondshet magerste vlees dat waar dan ook te krijgen is. haai is immers in Vlaanderen uitgeroepen tot ‘vis Maar zeepaling was – als naam – ook al bezet. De van het jaar 2015’. dat gebeurt door de Vlam, de echte paling ofte aal ( Anguilla anguilla) kent verVlaamse Dienst voor Agromarketing en een conschillende levensfases, waarvan één op zee, Hij is sultatieve commissie met vertegenwoordigers dan dik en wordt ook wel eens als bijvangst in de van de hele vissector. winkel aangevoerd. Dat is zeepaling. En dan is er de kongeraal ( Conger conger): véél meer verwant met de Het is dus altijd trekken en sleuren tussen de be- zeepaling dan de hondshaai, maar toch wel een heel langen van de vissers, de vishandelaars en ook een ander soort zeebanket: stevig, sterk smakend, zeer beetje de koks en zelfs journalisten, wat wij schrij- groot en hij leeft bovendien altijd in zee, Dus meer ven ook niet graag over een vis waar alles al over zeepaling dan de zeepaling zelf. De toestand was verteld is. Maar omdat we nog altijd in de maand van de lege portemonnees zijn, is het een uitstekend moment om deze goedkope vis onder de aandacht te brengen. De winter is daarenboven het beste seizoen voor hondshaai. Vroeger was hondshaai ( Scyliorhinus caniculus) in ons land volksvoedsel en werd het oprecht lekker bevonden. Dat komt omdat het vlees, als het heel vers klaargemaakt wordt, zacht van textuur is en vriendelijk van smaak, niet uitgesproken of zo, zoals met de bakluchtjes van sprot of haring. Er passen zeer veel soorten sausen bij en het vlees is – gekookt – spierwit. Waarom de vis dan uit het volkse aanbod is verdwenen? Een opstapeling van tegenslagen. Om te beginnen de vis zelf. Hij mag dan lekker zijn, hondshaai schoonmaken is een rotklus. Het vel moet eraf getrokken worden met de hand en dat niet meer te houden en de wetgever verbood in 1993 gaat niet vanzelf, daarenboven is het net schuur- het gebruik van de naam zeepaling voor hondshaai. papier. Hondshaai wordt daarom altijd verkocht Als gevolg daarvan werd de vis anoniem, niemand zag hem nog liggen, niemand vroeg erom. Bye bye zonder vel. Ten tweede: het visvlees is zeer bederfelijk. Haaien haai. (en roggen) zijn kraakbeenvissen en zitten hele- Laten we er dit jaar van profi teren om het lekker dier maal anders in elkaar dan beenvissen als zeebaars weer op de kaart te zetten. Hij is smakelijk, mager, of tonijn. Vissen in de zee hebben een lastig leven, duurzaam, goedkoop maar daarenboven nog graatze zijn omringd door zout. Zeewater is veel zouter loos en dus erg kindvriendelijk. Hondshaai werd dan het bloed van vissen en die moeten dus continu traditioneel ‘in ’t zuur’ ingelegd zoals de rog en dan vechten tegen het oprukkende zout. Beenvissen met frieten opgediend. De e scaveche (van Virelles) doen dat door zout continu actief weer naar buiten wordt vandaag bijna uitsluitend nog met hondshaai te pompen. Roggen en haaien hebben een trucje, zij gemaakt. Wij aten hem vroeger ook wel eens geverhogen de osmotische druk in hun bloed met an- frituurd met tartaarsaus, herinner ik mij. Maar hij dere stofjes, waardoor het zout vanzelf buiten blijft. werd ook gerookt, wat een beetje vreemd is voor een Haaien zijn dus lang niet zo primitief als ze eruit magere vis. U wordt dit jaar zonder twijfel begraven zien. Eén van die stofjes is ureum, een stikstofhou- onder de recepten in de media. Smakelijk. dende molecule die een product is van de afbraak van eiwitten. Daar is niets verkeerd mee, ook wij nick.trachet@bdw.be maken ureum aan, maar wij scheiden dat langs natuurlijke weg snel weer uit. Haaien gebruiken het De hele reeks nalezen? eerst nog om in balans te blijven met hun omge- www.brusselnieuws.be/trachet

Nick Trachet

Hondshaai

“Mijn vader vertelde mij dat een vriend van hem ooit een haai had opgegeten! Ik was sprakeloos en vol bewondering, zo’n moedig man. Ik ben het ook nooit meer vergeten”

ADVERTENTIE

BDW 1458 PAGINA 20 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

E S S S ED RU

W DS B E CH N

O I F F S AFLLEM

D J I TR L

D AN URB

Ge elijk ed d e t fds ignw ee Hoo des m s l e e h ss ic l je Bru en aff n. Wi van de s d e ? ste fon eer t én gee p é 0 Euro ems is ve no 0 e Will organ e i t n 0 k o t 5 a t rea ns m ot van s jouw wes voor c a k n np d r on strij rpen e prijze stuu e n e w e d t on uit 5. ans en je k ar t 201 n prijz a a gd 1m Waa voor 3 p wer

E H T 2

K N A TD

: N A A

fo & : n i Alle ement l g reg l.or g x b r deininbxl.o 8 a m w. de 4.8 ww o@ma /218.4 02 inf

D RIJ DST WE GN

eldt 2030. wer n 0 n 3 e 0 el i aar O2 dt e Bruss zou d e EXP er vin J n he ts i en? l, Ste g plaa tieaffic t word n het o k a lin stel prom gemaa uiken v voor r k lke n b e u e e r g W b i elden nn ten r ge e r ku n a b o e a o e in v elem ssel, m je in t lling g u e m r t o ma s nd B ige toon n en ro ding n huid erbeel reldten e i v nz u ku e nne 30’ zo al je die w u k ou o 20 hoe eruit z ‘Exp e 0 d 203 thema . k wel raaien d n ne

SEL RUS waar B e OEK ers ffich BEZ een a tenland n k ee ui Maa je b m t o russel k e a e m ma aar B l m sse war TRIP n ijs Bru ei r Y CIT ken. P geheel ls a a te m p een anier o va m n e j aa ige e om n n i z en. b gen ce to reng b a l e t dè p door tie kan

ESI

UROT E 0 O 500ZENP J PRI on ento

’S A M

Mons 2015 tooit zich een jaar lang in heel wat kleuren, Brussel helpt daarbij.

Mons 2015 > Ook Brusselse artiesten doen mee

Culturele bergen verzetten in Mons BRUSSEL – Mons mag in 2015 de titel van Culturele Hoofdstad van Europa dragen, samen met Pilzen (in Tsjechië). De Henegouwse stad, die amper meer inwoners telt dan Sint-Jans-Molenbeek of Aalst, kan daarmee een kwaliteitsvolle stap voorwaarts maken.

vestiging van creatieve economie. Mons, where Technology meets Culture was nu eenmaal de slogan waarmee de stad de jury bekoorde om Culturele Hoofdstad te worden. Maar dat alles is wat later aan Mons 2015 zal herinneren.

Flower power De beoogde internationale grandeur moet van 300 evenementen en 5.000 artiesten afstralen. Dat feestgeroes wordt verrijkt door een rist Brusselse artiesten met renommee, met zanger Arno, choreograaf Wim Vandekeybus en modegoeroe Jean-Paul Lespagnard op kop. Het is van Brugge 2002, Brussel 2000 en Antwerpen 1993 geleden dat een Belgische stad door de Europese Commissie weerhouden werd als Culturele Hoofdstad van Europa. De vraag wordt nu al gesteld of al die feestcommotie het wat miskende Mons op de kaart zal houden – zeker na de verkeerd gelopen start met de afbraak van de megagrote straatinstallatie The Passenger van Arne Quinze, dat dé openluchtblikvanger moest worden. Infrastructuurwerken zijn er in de aanloop naar Mons 2015 anders genoeg geweest: die mag oud-premier en titelvoerend burgemeester Elio Di Rupo (PS) op zijn hoed zetten. Een van de belangrijkste doelstellingen van de titel van Culturele Hoofdstad is het scheppen van economische opportuniteiten. De regio Mons-Borinage kan/moet nog jaren voordeel halen uit de gedane investeringen, vooral weginfrastructuur en openbare gebouwen. Er is het nieuwe congrescentrum MICX (gelijkend op een ijsbreker) van architect Daniel Libeskind en het ambitieuze stationsproject in opbouw van Santiago Calatrava: mondiale toparchitectuur te verankeren aan de stad - iets waar Brussel enkel kan van dromen. Verder werd een nieuwe concertzaal met stiltekapel gebouwd: Arsonic. En er is de kersverse muziekclub Alhambra (voor pop, rock, elektro), mogelijk concurrentie voor de AB in de toekomst. Er zijn ook vijf nieuwe musea en de troeven van het Unesco-Werelderfgoed, waaronder het belfort en de neolitische Silexmijn in Spiennes. Verder gaat de reconversie van de wijk achter het station ten goede komen aan de

Even naar vandaag. Brengt ons bij de honing die het grote publiek naar Mons moet halen, tussen het openingsfeest (op 24 januari) en het slotfeest (12 december), met onze selectie ‘Brussels talent’. Voor de openingssoirée wachten 18.000 reflecterende zilveren poncho’s, ontworpen uit isothermische folie door Jean-Paul Lespagnard, om gedragen te worden. Die zullen flikkeren onder de 18.000 spiegelbollen die de straat tot een openluchtdiscotheek toveren. De gigantische mobilisatie richt zich op de openingsdag ook op de kunstinstallatie The Best is yet to come, van Brusselaar Filip Gilissen, aan de ingang van collegiale kerk Sint-Waudru, waar het protocollair gedeelte plaatsvindt. Verder is er de expositie Atopolis in Manège de Bury, een presentatie van kunstenaars geselecteerd door het Brusselse kunstenhuis Wiels. Théâtre National en Toneelhuis maakten met regisseur Guy Cassiers de productie Les passions humaines rond het thema van de sculptuurwand De menselijke driften van Jef Lambeaux (in het Jubelparkpaviljoen). Les Ateliers de la Cité werken samen met Brussel en Avignon, al bij al niets nieuws, maar de uitwisseling van programmatie is wel artiestenondersteunend. De dertiende editie van het artistiek laboratorium Nuit Blanche in Brussel wordt gekoppeld aan een programma Renaissance in Mons. Ook het voormalige Mundaneum (Paul Otlet) uit het Jubelpark krijgt een nieuw leven in Mons. En uiteraard is de Brusselse muziekscène, met Sarah Carlier (in een flower power-decor in Théâtre Le Manège) en de onvervalste, ruige Arno, bepamperd ‘enfant terrible’ voor een Waals publiek. Te veel om een jaar lang het excuus te gebruiken dat buiten Brussel niets te beleven valt. Jean-Marie Binst Programma: www.mons2015.eu/nl

BDW 1458 PAGINA 21 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

produceert), en hun eerste slagman Dave Hilton met een rake slag uitpakte, was dat het moment waarop Murakami “zomaar zonder enige reden - opeens dacht: Natuurlijk! Misschien kan ik ook een roman schrijven!” Na de wedstrijd kocht hij vulpen en papier en begon hij aan Luister naar de wind, dat meteen een debuutprijs kreeg van een literair tijdschrift. In 1981 verkocht Murakami zijn café en werd hij voltijds schrijver.

Artists in residence Haruki Murakami in Tokio

De leegte van de loopband

Uiteindelijk blijkt dat best mee te vallen. De verhaallijnen in de twee debuutnovelles, die nu in één boekband te koop zijn, schieten een beetje alle kanten op, maar de vertelkracht en de ongebreidelde fantasie van Murakami is er al meteen in zichtbaar. Bovendien legt Murakami in de twee recente voorwoorden bij de uitgaven nog eens duidelijk uit hoe zijn schrijverschap tot stand kwam, en dat gebeurde in Tokio. Haruki (met een zachte klemtoon op de ‘Ha’ en dus niet op de ‘ru’) Murakami werd geboren in 1949 in Kyoto. Hij groeide hoofdzakelijk op in Kobe, maar trok naar Tokio om te studeren in Shinjuku, de studenten- en uitgaansbuurt van Tokio die dikwijls de uitvalsbasis is van Murakami’s jonge protagonisten. In die wijk ligt ook de gerenommeerde Waseda Universiteit, waar Murakami dramaturgie en filmtheorie studeerde en kortstondig op de peda Wakei

BRUSSEL – Vorige week verschenen de eerste twee romans van de Japanse bestsellerauteur Haruki Murakami voor het eerst in het Nederlands. ‘Luister naar de wind’ en ‘Flipperen in 1973’ dateren al uit respectievelijk 1979 en 1980, maar de schrijver van succesromans als ‘Norwegian Wood’, ‘De opwindvogelkronieken’ en ‘1Q84’ beschouwde zijn twee dunne keukentafelromans als vingeroefeningen.

Haruki Murakami laat de personages in zijn romans graag reizen.

Juku zat. Het studentenleven is niet alleen op de achtergrond zichtbaar in zijn eerste twee romans, Murakami zou er ook in zijn latere romans regelmatig naar blijven teruggrijpen. Fans kunnen in Shinjuku ook nog het befaamde Tsubouchi theatermuseum van de universiteit bezoeken, waar Murakami vaak scripts kwam lezen. In 1974 opende Murakami dan zijn jazzkroeg Peter Cat. Die verhuisde in 1977 van de westelijke voorstad Kokubunji naar de centrumwijk Sendagaya in Tokio. Maar toch is vooral

Shinjuku de ideale uitvalsbasis voor Murakamifans op bedevaart. Daar is bijvoorbeeld de DUG jazzbar gevestigd die voorkomt in de roman Norwegian Wood, maar vooral het honkbalstadion waar volgens Murakami zelf zijn schrijversloopbaan begon: het Meiji-Jingu stadion uit 1926, het op één na oudste Japanse honkbalstadion dat nog in gebruik is. Toen Murakami daar op een zonnige middag in april 1978 naar zijn favoriete honkbalteam The Yakult Swallows stond te kijken (eigendom van het bedrijf dat het bekende Yakult-drankje

Expo > I Belgi in ‘Futur Musée Modern Art Museum’

Barbaarse Belgen in Rome en Brussel

James Ensor, Léon Spilliaert, René Magritte, Marcel Broodthaers, Pierre Alechinsky, Jan Fabre, Berlinde De Bruyckere, het zijn een paar namen die op de expo te zien zullen zijn. “De expo vertrekt van de wat anarchistische kant van de Belgische kunstenaars uit de twintigste en begin eenentwintigste eeuw”, aldus Nardone. “De barbaarse beeldenstormers zijn tegelijk poëten, vandaar de titel.” “De meeste werken komen uit privécollecties,” zegt Antonio Nardone. Deze Belgische Italiaan heeft sinds 2008 een kunstgalerie in Elsene, maar organiseert al twintig jaar tentoonstellingen. Hij schuwt daarbij geen risico’s. Terwijl hij een overeenkomst heeft met het Museo d’Arte Contemporanea Roma (Macro) in Rome om er van 15 mei tot 27 september de expo te organiseren, is dat in Brussel nog niet het geval. Toch is de affiche al klaar, met daarop de Brusselse data van 23 oktober 2015 tot 3 januari 2016. De expo vindt dan plaats in Futur Musée Modern Art Museum, leest men op de affiche. Dat is de naam die Michel Draguet, directeur van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten, wil geven aan het toekomstige museum voor moderne kunst in Brussel.

BRUSSEL – “Barbaars, oneerbiedig, sarcastisch en dikwijls bijtend.” Zo omschrijft curator Antonio Nardone de Belgische kunst sinds het begin van de twintigste eeuw. Het is ook de pitch voor zijn expo ‘I Belgi, Barbari e Poeti’, die dit jaar in Rome én in Brussel te zien zal zijn.

Links: Inside Me (2008-2010) van Berlinde de Bruyckere. Rechts: Lucrèce van J.L. Moerman.

Dat is codetaal voor het Vanderborghtgebouw in de Schildknaapstraat. Dat voormalige hoofdkwartier van het cultuurjaar Brussel 2000 zou vanaf medio 2016 tijdelijk onderdak bieden aan de collectie moderne kunst. Nardone heeft een eerste verkennend gesprek gehad met de eigenaar van het gebouw, de Stad

Brussel. “Als privé-organisator moet je risico’s nemen,” zegt Nardone.

Vacuüm Murakami was eerder al afgestudeerd met een verhandeling over het reismotief in de Amerikaanse cinema, en ook in zijn eigen boeken zijn zijn personages voortdurend in beweging. Dikwijls gaat het naar wel heel bijzondere, magische plekken, maar ook in Tokio wordt heel wat weg afgelegd. “Gelukkig is Tokio groot en ben je er nooit uitgewandeld,” zegt het hoofdpersonage Watababe in Norwegian Wood. In een interview van vertaler Jacques Westerhoven bij het nawoord van de roman De jacht op het verloren schaap zegt Murakami: “Als je in zo’n enorme stad als Tokio moet leven, dan lukt dat wel wanneer je het ritme ervan te pakken hebt. Zelfs zonder vaste grond onder je voeten.” Maar als je dat doet heb je wel het gevoel dat je op een ‘loopband’ loopt, die nergens heen gaat. “Het vacuüm, de leegte van het ritme van de grote stad - dat heb ik eigenlijk willen uitdrukken.” Tokio is bij Murakami dan ook zelden echt het onderwerp. Veeleer is de stad een plattegrond waarover hij zijn personages heen en weer schuift tot ze op een plek komen waar ze plots toegang krijgen tot een heel andere wereld. Michaël Bellon www.brusselnieuws.be/inresidence

president Rudi Demotte (PS) geeft subsidies voor de bevordering van het internationaal imago van de Franse Gemeenschap. Allicht komt ook het Brussels Gewest met geld over de brug.” Behalve de subsidiëring is er ook nog de kwestie van de morele steun. “De expo staat onder de bescherming van Zijne Majesteit de Koning der Belgen en van de Italiaanse President. Voorts ook van de Franse Gemeenschap, het Brusselse Gewest en zelfs van de Duitse Gemeenschap. Op het kabinet van Vlaams minister-president Geert Bourgeois (N-VA) ving ik echter bot. ‘De titel van de expo was te Belgisch’, zei een kabinetsmedewerkster me, die me zelfs suggereerde om de titel te wijzigen,” aldus Nardone. Volgens Bourgeois’ woordvoerder “kijkt hij als minister bevoegd voor het Buitenlands Beleid in de eerste plaats of het aanbod bijdraagt aan de internationale uitstraling van Vlaanderen, wat hier minder het geval was.” “Ons kabinet vraagt nooit om de titel of het concept van een tentoonstelling te veranderen. Dit doet geen afbreuk aan onze blijvende appreciatie voor de tentoonstelling I Belgi. Barbari e Poeti,” aldus de woordvoerder. Nardone betreurt ook dat Vlaams minister van Cultuur Sven Gatz (Open VLD) het beschermheerschap weigerde. Volgens zijn woordvoerster heeft dat niets te maken met communautaire redenen, maar gewoon met het feit dat de minister nooit het peterschap aanvaardt voor tentoonstellingen. “Als men daarmee begint, komt er geen einde aan.” De brochure van de expo, eigenlijk meer een boek, financiert Nardone via crowdfunding. Iedereen kan dus zijn of haar Belgisch steentje bijdragen. Eric Vancoppenolle

(Geen) morele steun Dat geldt blijkbaar ook voor de financiering. Zeker in het land van de Belgi, waar niets simpel is. “Veel subsidies heb ik niet. Minister-

Meer info over de expo en over de crowdfunding op de website www.ibelgi.org

BDW 1458 PAGINA 22 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

Frederike Migom in haar tuin tussen Baksteenkaai en Vlaamsesteenweg: “Die vlaggen van reizen (Amerika, boeddhisme, Zuid-Afrika) staan symbool voor veel.”

FREDERIKE MIGOM, FILMMAKER EN ACTRICE

‘Wat een geluk dat ik hier egoïstisch mag zijn’ BRUSSEL – Wat valt er in Brussel te rapen voor iemand met een acteursopleiding uit New York en een filmopleiding uit Parijs op zak? “In een straal van één kilometer heb ik mensen uit de hele wereld rond mij. Waar kan ik elders zo makkelijk observator zijn?”, glundert Frederike Migom, die in maart haar film ‘Nkosi Coiffure’ met zwarte actrices draait en vanaf vandaag op de scène ‘Orfea’ speelt.

‘N

ew York was een kinderdroom, en op zeventienjarige leeftijd ben ik er dan ook naartoe getrokken. Na een wat saaie kunsthumaniora in Antwerpen en twee jaar voorbereiding aan scholenbezoeken,” begint Frederike Migom (29) in haar gelijkvloerse verdieping aan de Vismarkt met filmische tuin.“Een appartement dat mijn vader kocht,” zegt ze er snel bij. “Ik volgde vanaf 2001 een tweejarige opleiding in de American Academy of Dramatic Arts. Achteraf kreeg ik een werkvisum voor één jaar. Ik was absoluut van plan om altijd in New York te blijven en

mijn kinderen daar groot te brengen. En toen gingen mijn ogen open. Voor bijvoorbeeld juristen schept zo een jaar wel kansen, maar als acteur kan je het schudden. Het is wachten op werkaanbiedingen, met als gevolg dat een jaar zo voorbij vliegt. Ik heb wel enkele kortfilms gemaakt, en een paar toneelstukken, maar zonder papieren kwam ik niet aan de bak. Je krijgt geen werk als je geen verblijfspapieren hebt en je krijgt geen verblijfspapieren als je geen werk hebt.” “Op een dag kreeg ik die mooie brief waarop staat ‘gelieve het land te verlaten’. Ik zie nog

steeds die grote straatmanifestatie van Mexicanen die het land uit moesten. ‘Wij houden de hele horeca recht’, luidde het. ‘Als we allemaal op straat komen, zal men wel zien of deze stad nog functioneert.’ ‘We Love America’ stond op hun banners. Ik kluste toen bij in een restaurant en was me goed bewust hoe ‘weggestuurd worden’ aanvoelde. Ik liep dus mee in de stoet – daar heb ik die Amerikaanse vlag van. Ik weet nu wat het is voor iemand die illegaal door Brussel zwerft. Wat het betekent om een stek te hebben waar je wil blijven maar dat niet mag.”

Filmdebuut Gelukkig maakte ik dat tijdens dat jaar in New York het prille tijdperk van de Do It Yourselffilmcultuur (DIY) mee. Het privaat gebruik van digitale camera’s was in opmars. De Amerikaanse film leeft niet als hier op een structuur van overheidssubsidiëring. Er overleven alleen

grote private studio’s. En heel die tegenreactie van DIY gaf kansen. Een ethiek die trouwens nu pas in België opkomt. In die gigantische oceaan vol vissen van acteurs die maar wachten op kansen, en maar audities en audities doen, voelde ik me niet goed. Het leek alsof je moet wachten tot iemand je de rol van je leven geeft, en je zelf niets kan sturen. En vermits geduld hebben niet in mijn aard ligt, werkt dat allemaal vreselijk frustrerend. Als acteur wil je creëren, zonder tijdsverlies. Heel wat medestudenten van in New York werken nu als dertigjarige in restaurants om toch inkomsten te hebben, en ondertussen wachten ze maar op de dag dat ze een rol krijgen. De DIY-film was duidelijk aan het ontploffen. Ik mocht die Amerikaanse studies wel doen van thuis, als ik het zelf bekostigde – en dus was mijn rekening snel gemaakt. Londen bleek ook te duur, dus werd het Parijs. Terugkeren naar thuishaven Antwerpen was toen nog geen optie voor mij.” “Toen ik in Parijs met filmschool begon, verliep niet alles van een leien dakje. Pas in het derde jaar filmschool vlotte het beter. Ik voelde dat films maken onder de huid zat, zoals een schilder altijd wil schilderen. De ene film heb ik gemaakt zonder geld, voor de volgende heb ik 5.000 euro gekregen. Vorig jaar ontving ik een subsidie van het Vlaams Audiovisueel Fonds voor een kortfilm Nkosi Coiffure, en voor een scenario van een langspeelfilm Binti. De voornaamste feedback krijg ik van festivals; dus ik stuur nogal wat rond en dat lukt vrij goed. Met Malakim (www.2ndtotheright. com) won ik in 2014 de Beste Fictie Short in Shangai (China) en op het CMS Internation Children’s Festival in India kreeg ik een speciale vermelding van een kinderjury. Malakim,

BDW 1458 PAGINA 23 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

“Iedere gemeenschap, of het nu de Vlaamse is of een andere, neemt op haar manier de verdediging op voor deze stad, alsof we continu ons burgerschap moeten bewijzen”

Orfea door Tweede Rechts op 22, 23 en 24 januari om 20u.in GC Nekkersdal, E.Bockstaellaan, Laken, www.nekkersdal.be

Miskende gemeenschapscentra Ondertussen is Migom ook terug actief als actrice, in haar vzw 2nd to the right. Deze week

ZOOTJE ONGEREGELD

De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet

“Er is hier geen enkel respect voor de fietser. Terwijl ik in New York en Parijs veel beter kon fietsen. In de achterliggende Vlaamsesteenweg is het iedere dag vanaf 16 uur een uur ‘getoeter’. Iedereen die de stad langs die kleine straten uit wil, ergert zich aan het verkeer dat stropt. Ik denk dan: beseffen die pendelaars wel dat hier mensen wonen, ook zieke? En toch heb ik bij die chaos een dubbel gevoel. Moest Brussel opgekuist worden à la New York, dan wordt het centrum onbewoonbaar voor ons. Manhattan is een museum voor toeristen geworden, daar woont geen kunstenaar of jongeling meer. Dat zootje ongeregeld dat Brussel is, heeft wel wat.”

3 VRAGEN AAN MANUEL HERMIA

‘Een kweekvijver van multiculturaliteit’ BRUSSEL – Saxofonist Manuel Hermia (Slang, Le Murmure de l’Orient) is een muzikale duizendpoot die thuis is in zowel wereldmuziek als jazz. Als afsluiter van het River Jazz Festival treedt hij op zaterdag 24 juli op in drie Brusselse clubs, telkens met een ander project. Wij gingen even horen hoe Belgituroc ontstaan is, een samenwerking met de Marokkaanse zangeres Laila Amezian en Turkse sazspeler Cumali Bulduk. Allemaal muzikanten uit Brussel. Vanwaar de idee om iets te doen met Marokkaanse en Turkse muzikanten? Manuel Hermia: “Het project is ontstaan op aanvraag van CC Schaerbeek ter gelegenheid van de herdenkingen van de vijftigste verjaardag van de Marokkaanse en Turkse migratie in België. Ik kreeg carte blanche en twijfelde geen seconde om iets te doen met Cumali en Laila. Beide zijn stevig verankerd in de Brusselse muziekscène, zonder de link met hun vaderland te verliezen. Cumali heeft trouwens ook een succesvolle carrière in Turkije. Live komt daar nog percussionist Stephan Pougin bij. Ook hij is van vele markten thuis.” Vond u het belangrijk om deze Brusselse minderheden samen te brengen? Hermia: “Zeker en vast, we leven dagelijks naast elkaar. Via de muziek kunnen we een mooi voorbeeld geven van de interculturele dialoog waar culturen elkaar kruisen. Dat is een belangrijke sociale attitude. Er zijn niet zoveel artistieke projecten die de vrucht zijn van interculturele ontmoetingen. Brussel is nochtans een ware kweekvijver van multiculturaliteit. We moeten dat koesteren en verzilveren. De beste manier om een interculturele samenleving te bereiken is door samen te werken. Ik deed dat eerst door met zijn rugzak rond te trekken in de wereld, nu doe ik het steeds meer met muzikanten van elders die hier leven. Dat brengt ons dichterbij.”

keuze voor stabiliteit en zekerheden in het leven, of voor een chaotisch artistiek leven. En in hoeverre men gefaald is of verraad pleegt als artiest of muzikant wanneer men kiest om toch maar lesgever te worden. Het grijpt terug naar die keuzes die je in Amerika moet maken voor een artistiek leven, zonder opvangsysteem. Ik ben veel bezig met die gedachte: als je een ‘echte’ job neemt, ben je dan als kunstenaar nog wel eerlijk bezig met je talent?” “Mijn derde kortfilm Nkosi Coiffure (Nkosi is een familienaam in het Lingala, die leeuw betekent, red.) wordt vanaf maart in een echt kapsalon in Matonge opgenomen. Ik stap met de film voor het eerst buiten mijn eigen leefwereld, alhoewel de manier waarop mijn moeder (fabrikant van hoestsnoepjes Valda, red.) met haar Senegalese vriendinnen omgaat me wel inspireerde. Ze leren van elkaar. De casting van de vijf Afrikaanse actrices van verschillende nationaliteiten, is al gebeurd. Het zijn bijna allemaal professionele actrices. De ene is superbekend in Congo, de andere blijkt een befaamde actrice in Senegal. Dan is er nog een 26-jarige uit Burkina Faso die daar in een tv-soap speelde en recent naar hier is verhuisd. Ook het nichtje van Vincent Kompany speelt mee. Nkosi Coiffure gaat over een blank koppel dat op straat in Matonge ruzie staat te maken, en de vrouw vlucht een zwart kapsalon binnen. Daar wordt ze bemoederd door de zwarte mama’s, tot ze vertelt dat ze abortus wil plegen. En dan verandert de hevige discussie van toon. Meer verklap ik niet.”

brengt ze Orfea (zie Agenda 1457, p. 30), geschreven en gespeeld met Mathias Van Mieghem, over een poetsvrouw, een klusjesman en hun liefde. Migom: “Ik heb hier drie jaar (2007-2010) gewerkt op filmsets, louter techniek, wat wel nodig was om de filmwereld in België te leren kennen. Ik kwam Mathias op een filmset tegen en we zijn samen beginnen te schrijven, bijna een jaar lang. Toen dachten we: ‘Waar gaan we dit nu spelen?’ Uit de nood die ik voel om me in Brussel sterker te verankeren, vond ik gemeenschapscentrum Nekkersdal. Er zijn enorm veel prachtige zaaltjes bij de gemeenschapscentra die miskend zijn, want het Vlaamse publiek blijft beperkt. En in Nekkersdal, waar ze zwaar wonden aan het likken waren van de grote identiteitcrisis door de besparingsmaatregelen van de VGC, werd ik met open armen ontvangen. Ik mocht er een half jaar een repetitiezaal gebruiken, ongelooflijk. Uit de vier verdiepingen aan meubelstock van het Leger des Heils, bij de Diksmuidelaan, kregen we alle rekwisieten voor decorbouw te leen. In ruil leg ik nu flyers van hen in de winkels waar ik shop. Al droegen we net zo goed als alles terug. En uiteraard gaan we in Nekkersdal in première.” Toch nog even over die stad Brussel waarvoor ze nu voluit kiest. Migom: “Leven in een multiculturele stad zie ik als een interessant gegeven. Voor Senegalezen hoef ik niet naar Senegal, en ga zo maar door. Mijn vreemde buur is als Brusselaar even ‘vreemd’ als ik als oud-Antwerpenaar. Wat uniek aan Brussel is, is dat iedere gemeenschap op haar manier de verdediging opneemt voor deze stad. Alsof we continu moeten bewijzen hoeveel die maatschappelijk wel waard is. Alsof we ons burgerschap moeten verantwoorden, tegenover bijvoorbeeld een Antwerpenaar. Een petitie over de autovrije zone en parkingintenties onder het Vossenplein, dat zijn zaken waar je als Brusselaar direct aan meedoet. Wat meer engagement in dergelijke zaken, zal ik zeker nemen als ik wat ouder ben. Ik ben nog in mijn egoïstische jonge jaren, met eigen projecten, en besef het geluk daarvan. Maar ik weet honderd procent zeker dat er iets verder in mijn leven een nog meer duidelijke bijdrage tot de maatschappij zal komen, al is er al wat van in mijn films te merken. De langspeelfilm Binti zal over illegaliteit en multiraciale gezinnen gaan, dus in dat opzicht is het een richting die sterker en sterker herkenbaar zal worden. Van nature uit voel ik dat ik iets zal moeten teruggeven aan de wereld – voorlopig ben ik nog een trage observator en leerling – om dankbaar te zijn voor het leven dat ik krijg. Mijn leven moet ik volop en ten goede beleven, dat ben ik aan wie dit leven moet missen verplicht.” Jean-Marie Binst

Manuel Hermia: “Zowel de Arabische als de Turkse muziek is heel rijk.”

Meer dan ooit nodig in tijden van stijgende islamofobie? Hermia: “Ik ben zelf niet gelovig en helemaal niet met godsdienst bezig. Wat mij interesseert is de rijkdom van culturele diversiteit. Zowel de Arabische als de Turkse muziek is zeer rijk. Dat is het bekken van het Middellandse Zeegebied. Met ons vier hebben we veel te exploreren. Het is trouwens niet zo dat ik hun muziek ga spelen. Ieder legt de helft van de weg af in de richting van de andere. Op die manier creëren we echt interculturele muziek.” Benjamin Tollet Manuel Hermia sluit op zaterdag 24 januari het River Jazz Festival af, om 18u met het Hermia/Ceccaldi/Darrifourcq Trio in Jazz Station, om 20u met Belgituroc in Espace Senhgor en om 22u met het Manu Hermia Trio in Théâtre Marni. Meer info op www.manuel-hermia.com

VERDRAAGT KUNST GEEN KRITIEK? De cultuursector krijgt klappen, en dat niet alleen subsidiegewijs. Steeds meer valt te horen dat kunstenaars en cultuurmanagers kritisch zijn voor Jan en alleman, behalve voor zichzelf. Kalft het draagvlak voor kunst echt af en is de kunstenaar de band met het volk kwijt? Dramaturg Tobias Kokkelmans, VOKA-topman Jo Libeer en Felix De Clerck van Kunstenpunt kruisen de degens. Bert Bultinck van De Standaard modereert. Op 27 januari om 19 uur bij De Buren, Leopoldstraat 6, 1000 Brussel. n MUZIEKTHEATER MET OPERAZANGERES CLARON MCFADDEN. Operazangeres Claron brengt met Lilith emotioneel geladen muziektheater. Thema van de voorstelling is de verhouding man-vrouw, God en mens. De klassiek geschoolde McFadden heeft een voorliefde voor een mengeling van genres: klassiek, jazz, sampling, toneel, poëzie en film. Op 28 januari om 20 uur 15 in Flagey, Heilig Kruisplein, 1050 Brussel. n TECHNOPOLIS ZET TECHNOLOGIE BOVENAAN DE AGENDA. Uber, Google, G4: de technologie evolueert razendsnel en botst op de grenzen van wat wettelijk toegelaten is. Uber is maar één voorbeeld. Brussels parlementslid Els Ampe vindt dat de wetgeving sneller moet volgen. Met de oprichting van Technopolis wil Ampe de wetgeving over de partijgrenzen heen finetunen. “Wie droomt er niet van om op de achterbank de krant te lezen in een zelfrijdende auto, zo vraagt Ampe zich af. De oprichting van Technopolis vindt plaats op de VUB-campus op 11 februari in Aula Q.A., Pleinlaan 2, 1050 Brussel. Deze eerste editie wordt georganiseerd samen met de VUB, iMinds en Willemsfonds. Sprekers zijn VUB-rector Paul De Knop, internetondernemer Bart Becks, Filip Nuytemans (Uber), Thierry Geerts (Google) en Els Ampe zelf. DV

CULTUUR KORT

een verhaal van een tienjarige die alle dagen voorbij een levend straatstandbeeld komt dat nooit reageert als hij geld geeft, was op vrij veel festivals aanwezig. Ik begreep achteraf niet waarom het bij Aziaten in de smaak viel. De film heeft iets zweverig traags en dromerig, is eigenlijk fantastisch-realistisch. In feite gaat het gewoon over een kind dat vriendschap zoekt in iets onwezenlijks en over communicatie die moeilijk loopt.” “Mijn oudere filmverhaal Adam & everything, opgenomen in café Roskam, gaat over de

BDW 1458 PAGINA 24 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

Bea Diallo: “Elke jongere die hier binnenkomt, is een uitdaging, maar het is echt wel de moeite waard om in hen te investeren.”

gegeven en zowat tachtig procent heeft werk gevonden of volgt een opleiding. Dat zijn toch wel cijfers die kunnen tellen.” “Jongeren die hier buiten stappen, praten over Emergence en dat zorgt voor naambekendheid. Die voelen we stilaan groeien. Eens ze onze werking verlaten, komen ze ook wel terug om te getuigen. Twee van hen hebben bijvoorbeeld een carrière opgebouwd en een appartement kunnen kopen. Gasten die op straat rondhingen, hé. Dat zijn mooie voorbeelden.” Aanvankelijk moest de vzw bureaus en sportzalen huren om het doelpubliek te begeleiden, maar sinds kort beschikken ze over een spiksplinternieuwe sportzaal in de Scepterstraat, die ze met steun van de gemeente volledig zelf hebben opgericht. Ze noemen het de eerste ethische sportzaal van Brussel. “De zaal is open voor iedereen. We hanteren voordeeltarieven voor mensen in moeilijke situaties, maar de prijzen zijn sowieso zacht. De winst die we maken zullen we gebruiken om het sociale luik te financieren. Wie hier een abonnement neemt, helpt dus bij de begeleiding van een jongere om een job te vinden. Dat is een argument dat we nog meer naar voor moeten schuiven.” “Aanvankelijk trokken we naar de wijken om met bokslessen ons project voor te stellen, nu hebben we een eigen boksring, van olympische afmetingen. Die hebben we bewust centraal in de zaal gezet. In de meeste sportclubs is de ring ergens in een kelder, ik wil net dat iedereen de boksers bezig ziet om zo een open sfeer te creëren. Een sfeer waar veel contact is, waarin gedeeld en samen gesport wordt.”

Beheerraad

SAMENLEVING > EMERGENCE XL BEGELEIDT WERKLOZE JONGEREN AL SPORTEND NAAR WERK

Sport naar een job BDWSPORT

ELSENE – Om je mannetje te staan in een boksring moet je discipline hebben, kunnen doorbijten, respect hebben. Dergelijke waarden zijn ook van tel op de arbeidsmarkt. Emergence XL brengt al vijf jaar beide werelden samen en geeft jonge schoolverlaters alsnog een kans op werk. Het project heeft succes en kan zich dankzij hun net geopende sportzaal nog verder ontwikkelen. “Klop eens drie minuten in de zak,” vraagt oprichter en Elsense schepen Bea Diallo (PS, 43) aan nieuwkomers. “De meesten houden het nog geen dertig seconden vol. Maar door dagelijkse trainingen verandert dat zeer snel. Die gasten zien die evolutie en gaan mee in het verhaal. Voor een bokskamp moet je je voorbereiden, om tot de arbeidsmarkt toe te treden ook. We koppelen aan die sportactiviteiten een professionele begeleiding en leiden hen zo naar ons doel: werk vinden.” De inzet van Bea Diallo voor Brusselse ketten is niet nieuw. In 1998, toen hij nog wereldkampioen boksen was, richtte hij vzw My Choice op en liet hij jongeren drugs en geweld inruilen voor sport. Vijf jaar geleden stampte hij Emergence XL uit de grond om schoolverlaters op de arbeidsmarkt te krijgen. “In het Franse Le Havre was er toen al een model. Zij gaven Frans boksen, maar dat was maar een klein onderdeel van hun begeleiding. Ik heb dat helemaal omgedraaid. Bij Top Pour un Job,

zoals ons project heet, is sport net een hoofdzaak.” “We hebben hun model dus aan onze ideeën aangepast en dat heeft succes, waardoor de Fransen nu naar ons komen kijken. In Pau willen ze ook een Emergence oprichten en de initiatiefnemers hebben ons onlangs een bezoekje gebracht om zich op ons project te baseren. Ik zou in de toekomst wel een project willen opzetten in Wallonië en Vlaanderen, ook daar zijn steden met vergelijkbare problemen. En het kan ook met andere zaken, cultuur bijvoorbeeld, in plaats van boksen.” Emergence XL werkt met een eerste module van zes weken, waarna de jongeren een stage van zes weken afwerken bij een bedrijf. De eerste 42 dagen wordt, om te beginnen, een sportieve basis opgebouwd. Er wordt bijvoorbeeld regelmatig om acht uur afgesproken aan de vijvers van Elsene voor een ochtendloop. Te laat komen is geen optie. “Aanvankelijk nemen die gasten het nog wat lichtjes op, maar snel nemen ze het serieus en doen ze er alles aan om op tijd te komen. Zo leren ze wat punctualiteit. Als je van een jongere hoort dat hij vroeger om 16 uur opstond om te gaan solliciteren... Dan hebben sommigen dat echt wel nodig.”

Ethische sportzaal “Er zijn ook allerhande andere trainingen, met een focus op boksen. Maar we begeleiden hen eveneens op professioneel vlak: een curriculum vitae leren opstellen, hun zelfver-

trouwen opbouwen, hen advies geven hoe ze moeten solliciteren en wat ze moeten dragen, enzovoort. Sommigen moeten we bijvoorbeeld duidelijk maken dat ze geen pet mogen dragen als ze zich gaan voorstellen. We geven ook wel eens een korte opleiding over zaken als secretariaatswerk. Nederlandse taallessen zijn er

“Voor een bokskamp moet je je voorbereiden, om tot de arbeidsmarkt toe te treden ook” nog niet, maar dat ik wil ik verder ontwikkelen. Het kan niet dat het Nederlands van heel wat Brusselse jongeren zo pover is.” Ook wie zijn studies wel heeft afgewerkt maar geen job vindt, kan terecht bij Emergence XL. Zij moeten uiteraard de eerste module niet doorlopen. Indien ze zelf een zaak uit de grond willen stampen, kunnen ze eveneens op de nodige ondersteuning rekenen. “Sinds de oprichting in 2009 hebben we ongeveer zeshonderd jongeren begeleid. Geen enkele heeft het op-

Diallo betrekt in zijn idee van samen sporten ook de sociale werking. Hij wil werkzoekenden en bedrijfsleiders samenbrengen tijdens de boksles, om zo ontmoetingen en vriendschappen te creëren. Hij betrekt bedrijven actief bij zijn vzw. “Aanvankelijk wou de gemeente dat een belangrijk aantal plaatsen in de beheerraad gereserveerd werden voor bepaalde mensen die zij zouden aanduiden. Maar daar heb ik me tegen verzet. Ik wou een meerderheid bedrijfsleiders in de beheerraad die zich zouden inzetten voor het project, en dat heb ik verkregen. Zo heeft onder meer D’Ieteren een plaats in de beheerraad.” “We zijn nog bezig met andere bedrijven. Daarvoor gaan we strategisch te werk. We hopen namelijk dat onze jongeren op termijn stages kunnen volgen bij die bedrijven. Dan is het goed om uit verschillende sectoren te kunnen kiezen. Ik zou ook graag zien dat werknemers van die bedrijven hier komen sporten, samen met jongeren die ze anders misschien mijden.” Emergence XL kan alvast uitpakken met mooie infrastructuur. Behalve een hele resem fitnesstoestellen en boksmateriaal zijn er ook zalen voor groepslessen, is er een sauna, enzovoort. En dat spreekt aan, want amper een maand na de opening hadden al 200 à 250 mensen zich ingeschreven. Om volledig autonoom te kunnen werken, moeten ze binnen drie jaar 750 à 1000 abonnees tellen. “Met deze sportzaal en de nieuwe middelen zullen we onze werking rustig aan kunnen uitbreiden. Tot nu toe begeleidden we vijftien jongeren per module, maar dat zullen we kunnen opkrikken. De samenwerking met andere instanties die jongeren aan werk helpen zal zich de komende jaren ook verder ontwikkelen, zodat we hen nog beter kunnen helpen. Elke jongere die hier binnenkomt, is een uitdaging, maar het is echt wel de moeite waard om in hen te investeren.” Tim Schoonjans Meer info op www.emergencexl.com

BDW 1458 PAGINA 25 - DONDERDAG 22 JANUARI 2015

ESTAFETTE > KEN LAMBEETS

@DabangMumbai Look who’s here! @ TomBoon27, @G_Turner4 & @swann20 are in #Mumbai for @HockeyIndiaLeag. #HeroHIL

LACROSSE IN HET FALLONSTADION

Beavers zijn geen Bobcats

BRUSSELS – De Beavers en de Bobcats willen lacrosse een plaats geven in het Brusselse sportlandschap. De mannen en vrouwen spelen dezelfde sport, al zijn beide disciplines nogal verschillend. “Ik kon in mijn stad geen lacrosse spelen en daar wou ik iets aan doen,” vertelt medeoprichtster en bestuurslid Amandine Servotte (24). “Ik had net zes maanden gestudeerd in Nederland, waar ik de smaak voor de sport echt te pakken had gekregen. Hier vond ik enkel een aanbod bij de Brussels Sports Association, maar dat is enkel voor mannelijke studenten uit het secundair onderwijs, een werking op zijn Amerikaans. Dus schoot ik in actie.” Via via kwam de Brusselse in contact met Thomas Marples. Hij speelde in Eigenbrakel, maar had eveneens de ambitie om in de hoofdstad een club op te richten. Met vereende krachten zetten ze hun schouders onder een nieuwe club en creëerden ze in juni 2014 Brussels Lacrosse. “Onder die koepel heb je de mannenploeg Brussels Beavers en de vrouwenploeg Brussels Bobcats. De basis van lacrosse is voor allebei dezelfde: we spelen met een stick waar een netje aan hangt, waarmee we de bal naar elkaar passen en proberen te scoren. De sport is nogal snel en bevat elementen van onder meer ijshockey. Er komt ook heel wat tactiek bij kijken, zoals bij American Football.” “Maar er zijn ook heel wat verschillen. Het netje is bijvoorbeeld dieper bij de mannen, waardoor ze beweeglijker zijn en er wel eens

SPORT KORT

De BRUSSELS OPEN TRADITIONAL TAOLU CUP strijkt komende zaterdag voor de zesde keer neer in onze hoofdstad. Deze competitie verzamelt vechters van traditionele wushu en taijiquan, beide Chinese krijgskunsten. Na de inschrijvingen gaat de competitie om 10.30 uur echt van start met de openingsceremonie en de dans van de leeuw. Omstreeks 19 uur krijgen de winnaars hun prijzen overhandigd. De toegang bedraagt 8 euro. Kinderen jonger dan tien jaar mogen gratis binnen. Plaats van afspraak is sportzaal Victoria. Meer info op de Facebookpagina van het evenement. n Iets verderop, aan de Heizel (Atletenlaan 5 in Laken), organiseert NAITO GYM een interclubcompetitie. Op het programma staan Thaiboksgevechten die gezien onze plaatselijke talenten van een goed niveau zullen zijn. De eerste wedstrijd begint om 14 uur,

tikken worden uitgedeeld. Pas op, de sport is zeer fair. Maar het gebeurt wel eens. Bij de dames draait het nog meer rond behendigheid en snelheid. Contact is zo goed als uitgesloten, bij de mannen daarentegen... Dat is een groot verschil.”

Buitenlandse ervaring De clubs verhuisden vrij snel na hun oprichting van het park van Woluwe naar een nieuwe thuisbasis: het Fallonstadion, waar ze elke woensdagavond trainen. Op hetzelfde veld, maar elk aan hun kant. Ze zouden er in de toekomst graag een tweede trainingsdag bij krijgen. “Momenteel hebben we, beide clubs samen, ongeveer 35 spelers. De mannen tellen heel wat buitenlanders (Amerikanen, Canadezen, enzovoort) die de nodige ervaring hebben. Zij halen een hoger niveau dan de dames, want wij kunnen (nog) niet echt teren op ervaren speelsters. We zouden graag een netwerk ontwikkelen om buitenlanders die ervaring hebben met lacrosse en hier komen wonen aan ons te binden.” “De mannenploeg speelt volledig zelfstandig in de competitie, wij hangen vast aan Eigenbrakel om een volledige ploeg te kunnen vormen. Ons doel is duidelijk: nieuwe speelsters aantrekken en groeien als club. We hebben alvast plannen om ons de komende weken en maanden wat bekender te maken.” Tim Schoonjans Meer info op www.facebook.com/ brusselslacrosse

toeschouwers betalen 5 euro. n Hebt u uw sport liever wat zachtaardiger? Dan moet u de komende weken zeker eens langsgaan bij tafeltennisclub LOGIS OUDERGEM. Na twee uitstekende seizoenen hebben ze zich deze keer niet kunnen plaatsen voor de play-offs en moeten ze zich tevreden stellen met de PLAY-DOWNS. Hun eerstvolgende afspraak is de match op en tegen Hayon EBS, op 1 februari. Dat zal een goede voorbereiding zijn voor de bekermatch die de Brusselaars begin februari afwerken. In die competitie hebben ze zich voor de kwartfinales geplaatst. Meer info op www.logis-auderghem.be. n Mag het nog wat rustiger? Probeer dan eens PRANA YOGA FLOW uit. Met deze vrij energieke vorm van yoga beweegt u gezond en bewust terwijl u ook kracht en uithouding opbouwt. Op 27 januari begint een lessenreeks in gemeenschapscentrum Elzenhof. Meer info op TS www.gcelzenhof.be.

FOTO-INZETJES: HTTP://SOFEI-VANDENAEMET.SKYNETBLOGS.BE

Tom Boon is aan zijn avontuur bij Diabang Mumbai begonnen. De Indische ploeg heeft de Brusselaar voor een maand ingelijfd – hij zal nog tot en met vijftien februari een tiental wedstrijden spelen in de Hockey India League – en betaalt hem daarvoor het astronomische bedrag van 103.000 dollar bruto. De bondscoach van de nationale hockeyploeg is niet echt tevreden met deze keuze, maar Boon kon niet weerstaan aan het geld en het avontuur. TS

Koning Leopold II valt van zijn paard Fietsen in Brussel is geen sinecure, maar ook in de begindagen van het stalen ros moesten fietsers vechten voor hun plaats in de stad. Sporthistorici Stijn Knuts en Pascal Delheye (KU Leuven) geven in het wetenschappelijke artikel Cycling in the City? Belgian Cyclists Conquering Urban Spaces, 1860-1900 een mooi overzicht van die verovering. Aan het einde van de negentiende eeuw weerspiegelen prestigieuze boulevards, grote parken en eclectische gebouwen zoals de Beurs het commercieel succes, de identiteit en smaak van de stedelijke hogere klassen. De houten loopfiets, die in 1819 haar intrede doet in Brussel, kent wegens praktische beslommeringen nooit een grote doorbraak in de stad. De eerste echte vélocipède, met trappers, en de hoge bi, met een groot voorwiel en een klein achterwiel, doen het een halve eeuw later, in 1866, heel wat beter. Jonge dandy’s, charmante nietsnutten en toekomstige advocaten met rijke papa’s richten niet veel later de eerste wielerclubs op. Dat zijn vooral plaatsen waar er genetwerkt wordt tussen pot en pint. De grote doorbraak van de fiets komt er in 1889, wanneer de ‘veiligheidsfiets’ of bicyclette op de markt komt. Die is veiliger, lichter en heeft pneumatische (waar je lucht in moet pompen, red.) banden. Banden herstellen blijft moeilijk, maar dat is voor veel mensen vandaag de dag nog altijd het geval. In die periode vinden er al fietswedstrijdjes plaats, vaak in Ter Kamerenbos, het Brusselse fietsmekka bij uitstek. Fietscafés rijzen er als paddenstoelen uit de grond. Daar zitten de twee velodromen in het park vast voor iets tussen: de eerste wordt officieel geopend op 22 mei 1893 op de kruising van de Winston Churchilllaan en de Edith Cavellaan, de tweede in 1897 – het jaar van de Wereldtentoonstelling – op de Solboschsite. Maar ook in de stad wordt er snel gefietst, en niet iedereen is daar tevreden mee. Roekeloze fietsers die tegen de gezondheidsregels in met een holle rug op de fiets zitten en niet volgens de heersende vestimentaire normen gekleed gaan, worden al spottend ‘vélocipédards’ genoemd. Tussen fietsers en paardrijders botert het

ook niet. De wederzijdse wrevel komt tot een hoogtepunt in 1883, wanneer het paard van Koning Leopold II zodanig schrikt door een voorbijzoevende fietser, dat het zijn berijder op de grond werpt. De vorst raakt niet gewond, maar in de pers en in de publieke opinie zijn de fietsers kop van Jut. In 1891 lanceert Le Soir zelfs een petitie bij de Brusselse gemeenteraad om fietsers helemaal uit het stadscentrum te bannen, maar ze spannen het paard achter de wagen. ‘t Is hommeles in de publieke ruimte. Fietsbladen klagen over de slechte infrastructuur van wegen en over de voorkeursbehandeling die paardenkoetsen genieten bij stedelijke overheden, terwijl zij even gevaarlijk door de stad scheuren. Tegen de eeuwwende moeten ook de trams het ontgelden. Beetje bij beetje gaat het imago van fietsers in stijgende lijn. In 1883 wordt er een cortège gehouden in Brussel, om de stichting van de Fédération Vélocipédique Belge te vieren. Honderd fietsers rijden over de Louizalaan, Ter Kamerenbos en de Kleine Ring, om daarna wedstrijdjes te houden in het park van Laken. Met dergelijke parades claimen fietsers hun plaats in de stedelijke ontspanningscultuur en worden de vooroordelen jegens de dan nog niet zo zwakke weggebruikers tegengegaan. Met succes, want in 1892 mogen fietsers voor het eerst deelnemen aan de Longchamps Fleuri, een jaarlijkse parade waarin de Brusselse high society de Louizalaan open afrijdt in weelderige koetsen. De stoet wordt na enkele mindere edities voor het eerst georganiseerd in Ter Kamerenbos, met als centraal thema: bloemen! Het is werkelijk over de koppen lopen. De fietsers maken een goede indruk, want nog datzelfde jaar mogen ze de nationale feestdag opvrolijken. Een klein pelotonnetje rijdt in processie van het stadscentrum naar het omnipresente Ter Kamerenbos. Daar brengen ze een groet aan Koning Leopold II. De vorst is erg onder de indruk en haalt geen oude paarden meer van stal. Eindredacteur Ken Lambeets houdt van literatuur en van echte sporten

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 20 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Vlaams-Brusselse Media vzw. Buiten België 30 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten, Anne Burger, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Lisa Decrick: 02-226.45.41, 0474-67.03.84, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne. COÖRDINATIE Kim Verthé. EINDREDACTIE Ken Lambeets (eindredactie@bdw.be). VORMGEVING Peter Dhondt. REDACTIE Jean-Marie Binst, Christophe Degreef, Bettina Hubo, Steven Van Garsse, Danny Vileyn. BRUSSELNIEUWS Kris Hendrickx (hoofdredacteur), Sandra Schreurs (projectcoördinator), Jelle Couder, Goele de Cort, Sara De Sloover, Eric Vancoppenolle, Laurent Vermeersch. MEDEWERKERS Nicky Aerts, Michaël Bellon, Alex Deforce, An Devroe, Elien Haentjens, Eva Hilhorst, Ilah, Toon Lambrechts, Wauter Mannaert, Tom Peeters, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Karel Van der Auwera, Bram Van de Velde, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Marc Gysens, Ivan Put, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Michel Tubbax. Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).