BDW - editie 1424 by brusselnieuws.be (archief)

. LEES2014 P. 4-5

25 05

25.05

2014

VERKIEZINGSTHEMA HUISVESTING HUURDERSBOND: MAAK IEDEREEN EIGENAAR

25.05

2014

25.05

2014 BRUSSELKIEST.BE

KUNSTENFESTIVALDESARTS KLEURT BRUSSELS En ook: Pride Festival, Oscar and the Wolf en Dirk Hendrikx.

01 05 14 ALLES OVER DE VERKIEZINGEN IN BRUSSEL

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

Brussel Deze Week

Met de steun van de

Gespierd fort SINT-JANS-MOLENBEEK – De Brusselse kasteelbouwers van Kastelli bouwden afgelopen weekend hun eerste menselijke constructie in open lucht tijdens MolenCanal, een kanaalfestival in het kader van Molenbeek Culturele Hoofdstad 2014. Kastelli is een jong artistiek project dat groeit onder de vleugels van Samenlevingsopbouw Brussel en integratiecentrum Foyer. Een van de trekkers is de Catalaanse artieste Marta Meix Garcia. Samenwerking en vertrouwen zijn onontbeerlijk bij het bouwen van menselijke kastelen, een traditie die is komen overwaaien uit Catalonië. KV

Cultuur > Lokale besturen willen gemeenschapscentra redden

Kaalslag na examen BRUSSEL – De gemeenten zijn niet te spreken over de meer dan vijftig ontslagen die de gemeenschapscentra treffen na een computerexamen. “De werking komt in het gedrang,” zo klinkt het in een open brief.

orige week raakten de resultaten bekend van het niveau-examen dat het VGC-college heeft georganiseerd om de tientallen ‘tijdelijken’ in de gemeenschapscentra een contract van onbepaalde duur aan te bieden. De resultaten zijn rampzalig. Zestig procent raakte niet door de tests,

zelfs nadat het VGC-college besliste om de resultaten kunstmatig op te trekken. In de gemeenschapscentra Elzenhof, Vaartkapoen, Nekkersdal, Maalbeek en de Kriekelaar staat de top, of een deel ervan, op 1 juli op straat. Daarnaast zijn er nog tal van ontslagen in de lagere echelons. In

totaal zijn meer dan vijftig ‘tijdelijken’ hun job kwijt omdat ze niet voor het examen zijn geslaagd. De cultuurbeleidscoördinatoren van de Brusselse gemeentebesturen trekken in een open brief aan de alarmbel. “De dagelijkse werking van de gemeenschapscentra komt in het gedrang. En zelfs al komt er nieuw personeel, het duurt maanden om de ervaring terug op te bouwen.” Zo is er de Kriekelaar in Schaarbeek waar zowel de cultuurfunctionaris, de centrumverantwoordelijke, de

verantwoordelijke voor de kinderwerking, als de theatertechnicus op straat staan, “en dat net op een moment dat de VGC 1 miljoen euro investeert in een nieuwe theaterzaal.” Volgens de cultuurbeleidscoördinatoren is een computertest niet de juiste manier om personeel te beoordelen. “In een gemeenschapscentrum werken vergt competenties die niet te meten vallen via een standaard Hudson-examen.” Tot slot vinden de lokale besturen dat er beter werk was gemaakt van “een degelijke visie in plaats van

onder druk van besparingen voor de hand liggende formele maatregelen te nemen.” Intussen blijkt dat ook in de VGCadministratie zelf tientallen jobs op de tocht staan. In de dienst Onderwijs bijvoorbeeld zijn vijf van de zes adjunctdirecteurs niet geslaagd. Bij Cultuur staat elf man op straat. En ook de verantwoordelijke bij Human Ressources die het hele personeelsplan heeft uitgetekend is zijn job kwijt. Steven Van Garsse Lees meer op pagina 8 ADVERTENTIE

ONTDEK ONS NIEUW OPLEIDINGSAANBOD BINNENIN !

N° 1424 VAN 1 TOT 8 MEI 2014 ¦ WEEK 18: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE

BDW 1424 PAGINA 2 - DONDERDAG 1 MEI 2014

OPMERKELIJK © GOOGLE EARTH/INFOGRAFIEK: BDW

QUATREMER LACHT MET VLIEGTUIGLAWAAI BRUSSEL – Terwijl het protest tegen vliegtuigen in de hoofdstad groeit, wordt een deel van het plan-Wathelet/Schouppe over de verkiezingen getild. Jean Quatremer maakt zich vrolijk.

Megagroot, megadruk LAKEN – Met de reusachtige Mall of Europe, die in 2021 op de Heizel moet opengaan, willen stad en gewest opnieuw kooplustigen uit de Noordrand en verder in Vlaanderen naar Brussel lokken. De mall mikt op vijftien miljoen bezoekers per jaar, gemiddeld ruim 40.000 per dag.

e Brusselse overheden beslisten vorige week welke projectontwikkelaar een shoppingcenter en woningen mag bouwen op de Heizel. UnibailRodamco, de Frans-Nederlandse vastgoedgroep die een consortium vormt met de Belgische bouwbedrijven Besix en CFE, haalde het nipt van de Engelse groep Hammerson. Het winnende project is ontworpen door de Franse architect Jean-Paul Viguier en het Brusselse Art&Build. Rond het Koning Boudewijnstadion, dat voorlopig blijft staan, tekenden zij een compleet nieuwe wijk, Europea, met een veelheid aan functies. Om te beginnen is er de prestigieuze Mall of Europe, 200 winkels en dertig restaurants, 81.000 vierkante

meter groot en daarmee veruit de grootste van België. De shoppingmall bestaat uit twee verdiepingen, waarvan de eerste deels onder de grond wordt gebouwd. De winkels krijgen extra grote vitrines. Bedoeling is om zoveel mogelijk flagships en prestigieuze merken aan te trekken. In de mall komt ook een flinke portie amusement. Unibail-Rodamco haalde de Franse Compagnie des Alpes erbij, uitbater van Walibi en Bellewaerde, om een indoor attractiepark te maken rond het figuurtje van Spirou (Robbedoes). Voorts komt er een mini-wetenschapspark, de Cité des Enfants. Ten slotte opent Kinepolis een megabioscoop. Buiten wordt een sportpark aange-

legd, met daarin de door de Brusselse overheden beloofde zwemvijver en andere sportinfrastructuur. Daar zou ook plaats zijn voor een verbeterde versie van Mini-Europa. Voorlopig is er echter nog geen akkoord met eigenaar Meeùs, die sowieso afstand zal moeten doen van Océade. Aan de andere kant van de nieuwe wijk verrijzen 590 middenklasse- en duurdere woningen alsook twee crèches en een rusthuis.

Erfpachtvergoeding Tussen het Atomium en het winkelcentrum is een groene wandelpromenade gepland, met fonteinen en kunstwerken. Het is vooral dit groene parcours en de combinatie met recreatie die de mall tot een nieuwsoortig winkelcentrum moeten maken. Binnenin zal het, ondanks een lichtstraat en hier en daar een buitenzicht, niet zoveel verschillen van andere moderne shoppingcentra. Met de bouw van het winkelcentrum gaat een investering van 550 miljoen euro gepaard. Unibail-Rodamco, de

Europese nummer één in commercieel vastgoed, neemt hiervan het gros voor zijn rekening. Besix en CFE bouwen de woningen, een investering van 250 miljoen euro. Aan grondeigenaar Brussel-Stad moet het consortium een erfpachtvergoeding van 167 miljoen euro betalen. De stad steekt dit bedrag in de nieuwe vennootschap die samen met het gewest opgericht wordt en waarin het gewest ook 167 miljoen stopt. Met deze 335 miljoen euro willen stad en gewest een groot congrescentrum op de site financieren, alsook het sportpark met zwembad, de groene ruimten en de aanpassingen aan de toegangswegen. Zo is er een nieuwe rotonde gepland op de A12 en ook een tunnel onder de Romeinsesteenweg zodat bezoekers vanaf afrit 7 bis van de Ring meteen de ondergrondse parking kunnen inrijden. Daar zal de plek hoe dan ook beperkt zijn. Het consortium bouwt immers maar 3.700 parkeerplaatsen, waarvan 1.500 ter vervanging van de huidige boven-

DE WEEK IN BEELD DOOR IVAN PUT © IVAN PUT

Jean Quatremer, de correspondent in België voor de Franse krant Libération, maakt zich op zijn blog vrolijk dat de Franstalig-Brusselse politici zich ‘een zoveelste keer hebben laten rollen door de Vlamingen’. De journalist, die vorig jaar nog ophef veroorzaakte door Brussel een vuile stad te noemen, besluit dan ook met de melding dat Brussel ‘niet alleen lelijk, maar ook nog eens lawaaierig is.’ Dit een paar dagen nadat federaal staatssecretaris Melchior Wathelet (CDH) de klachten van de Brusselaars over de nieuwe vliegtuigroutes over de verkiezingen wist te tillen. Wathelet is officieel belast met de onderhandelingen met de gewesten over het vastleggen van de routes en over de oprichting van een onafhankelijke instelling die vliegtuigoverlast moet opmeten. Maar het feit dat deelstaat- en federale parlementen niet meer samenkomen, houdt politici in Brussel niet tegen campagne te voeren op het lokale niveau. Op het niveau van het Brussels Gewest, bijvoorbeeld, waar het plan-Wathelet een van de hoofdthema’s wordt van de komende campagne. Maar ook op het gemeentelijke vlak. Zo hebben de Brusselse gemeenten Elsene, Watermaal-Bosvoorde, Oudergem, Etterbeek, Vorst, Schaarbeek en Molenbeek al standpunten ingenomen tegen de vliegroutes voorzien in het plan-Schouppe. In Sint-JansMolenbeek bijvoorbeeld stelden oppositiepartijen SP.A en FDF tezamen een motie voor die door de voltallige gemeenteraad – schepencollege en burgemeester inbegrepen dus – werd aangenomen (op één onthouding na, van de N-VA). Terug naar het spreidingsplan van Bert Anciaux (SP.A) dan? Jean Quatremer laat alleszins niet na te vermelden dat alle staatssecretarissen sinds het begin van deze eeuw ‘zachtjesaan de vliegroutes hebben verplaatst van de dunbevolkte Vlaamse Rand naar Brussel’ in het kader van het taalevenwicht. “De staatssecretarissen voor Mobiliteit waren allemaal Vlamingen,” zegt Quatremer ook. “Et notamment le nationaliste CD Bert Anciaux.”

Uitgelicht > Winnend consortium presenteert nieuw wijk Europea

Jan Jansse (56) en de Zuid-Koreaanse Yu Chun An (61) zijn een koppel, ook muzikaal. Ze leerden elkaar kennen in Senegal. Jan had er een boekhandel en Yu een naaiatelier. Terwijl zij traditionele dansen opvoert, begeleidt hij haar met gitaar en zang. Ze namen deel aan de audities voor metromuzikanten in Brussel. “We doen het niet voor het geld. We willen een boodschap van verzoening, hoop en vreugde in de metro brengen.”

BDW 1424 PAGINA 3 - DONDERDAG 1 MEI 2014

grondse. De nieuwe bewoners zullen de plekken dus moeten delen met werknemers en bezoekers. Die laatsten hebben natuurlijk ook nog een uitwijkmogelijkheid op Parking C. De toegangswegen vanuit het centrum worden niet aangepast. “Dat hoeft niet, de Brusselaars kunnen met het openbaar vervoer komen,” zegt Brussels schepen van Financiën Philippe Close (PS), die er overigens van uit gaat dat de overgrote meerderheid van het winkelpubliek uit de Noordrand zal komen. Studies zouden uitwijzen dat daar het potentieel zit.

Ambitieus project Ondernemersorganisatie Unizo vindt dit geen goede zaak voor de stad. “Het Brusselse stadsbestuur wil de Vlaamse shopper klaarblijkelijk lokken naar een perifere bubbel en niet naar het Brusselse stadscentrum,” zegt Anton Van Assche. Brussels schepen van Handel Marion Lemesre (MR) ziet het anders. “We zijn zo veel shoppers van buiten Brussel kwijtgeraakt. We zullen dus al blij zijn als ze weer tot op de Heizel komen. Bovendien gaan we ook investeren in het centrum.” Volgens de Brusselse overheden is Europea een ‘ambitieus’ project in het belang van de Brusselaars. Of zoals Close zegt: “Alleen al drieduizend banen erbij, dat is toch een verhoging van de levenskwaliteit.” Dat klopt, op voorwaarde natuurlijk dat het gros van die – twee- of drietalige – banen ook naar Brusselaars gaat. De Mall of Europe zal winkels met recreatie combineren.

“ “ HET GETAL

Bettina Hubo

Een tramlijn van De Brouckère tot aan de luchthaven, met een halte in het bedrijfspark Keiberg in Zaventem: dat zou bijvoorbeeld een goed idee zijn.” De vroegere stadsbouwmeester van Antwerpen, Brusselaar Kristiaan Borret, pleit voor een meervoudig gebruik van nieuwe tramlijnen. Zo doet men het ook in Zürich (in Weekend Knack).

De Belgen zijn bij ons komen plunderen. Nu is het onze beurt.” De Versaillebende moet zich voor de rechter verantwoorden voor de moord op een lid van stadsbende 1140. Sommige bendes gebruiken het koloniale verleden als uitvlucht voor hun misdaden (in De Standaard).

1 op 20

Eén leerling op twintig spijbelt in de Brusselse secundaire scholen. Dat blijkt uit cijfers die Brussels volksvertegenwoordigster Bianca Debaets (CD&V) opvroeg bij Guy Vanhengel (Open VLD), VGC-collegevoorzitter bevoegd voor Onderwijs. In het schooljaar 2012-2013 waren er 740 gevallen

van schoolverzuim, het jaar ervoor waren dat nog 706 spijbelaars. Toch blijft het percentage van 5 procent al enkele jaren stabiel, doordat de schoolbevolking elk jaar meestijgt. Van die 740 spijbelaars blijken 560 leerlingen hoger te scoren op volgende kansarmoede-indicatoren: een andere thuistaal dan het Nederlands, het benutten van een schooltoelage en een laag opleidingsniveau van de moeder. Meisjes doen het met 327 gevallen van schoolverzuim iets beter dan de 413 spijbelende jongens. Ella Martens

WEEKOVERZICHT WOENSDAG 23 APRIL CENTEN VOOR Daarkom. De Marokkaanse overheid stort de beloofde werkingssubsidie van 250.000 euro door aan het VlaamsMarokkaanse culturenhuis Daarkom. Het gaat om de subsidie voor het werkingsjaar 2013. Bovendien belooft de Marokkaanse overheid een engagement van drie jaar, zodat Daarkom de tijd krijgt om een werking uit te bouwen. ROGIERPLEIN OVER EEN JAAR AF? Het Rogierplein zou begin 2015 volledig af moeten zijn, klinkt het tijdens een werfbezoek. De werken zullen dan in totaal negen jaar aangesleept hebben. Die jarenlange vertraging is vooral te wijten aan een teruggeschroefd budget, aan het technisch ingewikkelde ontwerp en aan de complexiteit van de Brusselse structuren, die de coördinatie bemoeilijkten.

DONDERDAG 24 APRIL ACTIE tegen uitbuiting Sans-Papiers. In het centrum van Brussel betogen zo’n 250 mensen om steun te vragen voor de sans-papiers die worden uitgebuit op de arbeidsmarkt. De manifestatie wordt georganiseerd door het ACV Brussel-Halle-Vilvoorde, het collectief Sans-Papiers Belgique en steuncomités van studenten.

VRIJDAG 25 APRIL ONTWIKKELAAR NEO BEKEND. De ontwikkelaars voor de bouw van de eerste fase van het winkelcentrum Neo zijn gekozen. Het winnende consortium – Unibail-Rodamco, Besix en CFE – voorziet naast een winkelcentrum ook 700 woningen en 20.000 vierkante meter kantoren. Attractiepretpark Mini-Europa zou kunnen blijven, het waterpretpark Océade zou tegen 2017 verdwijnen. Taxi-APPS. Het Brussels taxibedrijf Taxi Verts stelt een app voor waarbij smartphonegebruikers een plannetje te zien krijgen en zo de dichtstbijzijnde taxi kunnen bestellen. Deze eCab-app werkt op dezelfde manier als de app van het taxibedrijf Uber, dat onlangs verboden werd in Brussel. Volgens Taxi Verts is de gelijkenis toevallig. REDDING conservatorium. Er komt een vennootschap die instaat voor de renovatie van het Koninklijk Conservatorium. Het renovatiedossier werd jarenlang bemoeilijkt door communautaire strubbelingen. Een private partner zal nu instaan voor de werken en zowel de federale regering als de Vlaamse en de Franse gemeenschapsregering zullen elk een derde van de kosten op zich nemen.

ZATERDAG 26 APRIL JONGEMAN NEERGESTOKEN IN TRAM. In Laken wordt bij de halte Bockstael een jongeman neergestoken op tram 93. De tramchauffeur stopt onmiddellijk, maar de dader kan ontkomen. De jongen wordt naar het ziekenhuis afgevoerd met een geperforeerde long.

ZONDAG 27 APRIL STRAATSPURT. In de Dansaertstraat kan jong en oud een sprintje trekken op de Street 100 meter. Het spurttornooi, een initiatief van Alain Courtois (MR), moet atletiek aantrekkelijk maken bij jongeren. Het weekend voordien werd er al gesprint in Laken, de komende zondagen volgen Neder-over-Heembeek en het Ter Kamerenbos. ZONIËNMARS OPNIEUW SUCCES. De 35ste Zoniënmars lokt 1.668 wandelaars naar het Zoniënwoud, 200 meer dan vorig jaar. De Zoniënklanken, vier muzikale intermezzo’s tijdens de wandeling, zorgen voor een muzikale wereldreis met Latijns-Amerikaanse percussie en muziek uit het Midden-Oosten.

MAANDAG 28 APRIL Respect-DAGEN. Van maandag tot en met woensdag zijn er opnieuw de ‘Respect’-dagen van de MIVB. De vervoersmaatschappij deelt 100.000 armbandjes uit in haar stations. De actie bestaat sinds 2012, toen MIVB-medewerker Ilias Tahiraj werd doodgeslagen. BOL VOOR ENGLERT. Voortaan heet de onderste bol van het Atomium ‘Sphère’ of ‘Bol François Englert’, naar de Belgische Nobelprijswinnaar voor Natuurkunde. Twee andere bollen werden vroeger al genoemd naar de architect van het Atomium, André Waterkyn, en naar Belgisch Nobelprijswinnaar voor de Scheikunde, Ilya Prigogine. CANNABISPLANTAGE ONTDEKT. Na een oproep voor brand wegens kortsluiting ontdekt de Brusselse brandweer een plantage met een 1.500-tal cannabisplantjes in een pand in Haren. De eigenaar van het pand wordt opgepakt. Samengesteld door Ella Martens

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP SURF NAAR BRUSSELNIEUWS.BE EN SCHRIJF JE IN OP DE NIEUWSBRIEF

BDW 1424 PAGINA 4 - DONDERDAG 1 MEI 2014

25.05

2014 > Er zijn woningen nodig. Veel woningen, goedkopere woningen Huisvesting 25.05

2014

Bijbouwen in het land van leegstand

25.05

2014

25.05

2014 BRUSSELKIEST.BE

ALLES OVER DE VERKIEZINGEN IN BRUSSEL

Brussel Deze Week

BRUSSEL – Kangoeroewonen, een student die intrekt bij een oudere: het zijn sympathieke initiatieven en ze zijn nodig, maar ze gaan de huisvestingscrisis niet oplossen. Niet alleen de allerarmsten, maar ook alleenstaande middenklassers hebben het moeilijk om een betaalbare woning te vinden. Met de steun van de

ven de feiten op een rijtje: op een kwarteeuw is de prijs van een gemiddelde woning met 469 procent gestegen, de prijs van een gemiddeld appartement met 300 procent. Op dezelfde tijd is de bevolking gestegen van 964.385 inwoners naar iets meer dan 1,1 miljoen. In dezelfde periode is Brussel ook fors verarmd. De overheid beloofde een decennium geleden 5.000 sociale woningen om de ergste nood te lenigen, maar er zijn vandaag maar 1.500 woningen bijgebouwd. De vastgoedmarkt sturen is een verre droom gebleken. Daar komt nog eens bij dat bijna de helft van de Brusselse huishoudens uit één persoon bestaat. Een blik op de vastgoedsite immoweb leert alvast dat er vorige week woensdag maar 84 eenkamerflats waren die minder dan 500 euro per maand kosten. Wil je een beetje keuze hebben, dan moet je voor een studio of eenslaapkamerappartement alras tussen de 500 en 650 euro neertellen. Voor het gemiddelde inkomen is dat veel geld. Twee specialisten ter zake leggen uit waar het met de Brusselse vastgoeden huurmarkt naartoe gaat/moet.

bond: “Brussel heeft heel uiteenlopende woningen nodig. In feite zijn er al genoeg woningen in Brussel, maar een te groot aantal staat leeg.” “De echte vraag is hoe men wonen betaalbaar kan houden,” gaat Garcia verder. “Op de lange termijn moeten er meer sociale woningen bij komen, daarover is iedereen het eens. Op de korte termijn moet vooral de huurprijs vastgelegd worden zodat mensen niet te veel betalen. Bijbouwen is geen oplossing om de kosten te drukken, want aan het tempo dat de overheid nu sociale woningen bouwt, zal de huurprijs pas over meer dan twee eeuwen stabiliseren. Pas als je alle leegstand aanpakt en de privésector niet zomaar vrij spel geeft, kan je de wet van vraag en aanbod laten spelen.” “Maar meer fundamenteel ben ik ervan overtuigd dat we naar een ander woonmodel moeten. Huren maakt een mens niet vrij. Wonen is een noodzaak, en het is dan ook logischer dat de overheid de toegankelijkheid voor een eigen woning vergroot. Concreet: mensen moeten makkelijk eigendom kunnen verwerven. Of je dat nu aanpakt door hen een toelage te geven of door meer woningen bij te bouwen, het idee blijft hetzelfde: alleen als iedereen eigenaar is, is iedereen fundamenteel geholpen. Want

Iedereen eigenaar José Garcia van de Syndicat des Locataires, de Franstalige huurders-

rekenen op een royale bijdrage van ouders of grootouders. Er staan ook niet zoveel studio’s of appartementen met één slaapkamer te koop. De gemeenten leveren niet gemakkelijk stedenbouwkundige vergunningen af voor eenpersoonsflats.” “Studio’s zijn meer naar de huurdersmarkt gericht. Dat heeft zo zijn oorzaken. Eén gebouw in eigendom

de huurmarkt stoelt meer en meer op speculatie, en dan vallen heel wat mensen sowieso uit de boot.” Is daar dan geld genoeg voor? Garcia: “Zoals ik al zei: ik heb geen probleem met de vrije markt, want als die consequent wordt toegepast dan wordt de prijs in Brussel gedrukt. Maar men moet het spel eerlijk spelen, en dat kan alleen door de leegstand aan te pakken. En de huurprijs te plafonneren.” “Kijk, ik hou ook van goede wijn, maar vanaf een bepaalde prijs betaal je alleen nog de goede naam en niet het product. Dat is ok voor luxeproducten, maar niet voor woningen.”

“We moeten naar een ander woonmodel”

Weinig eenpersoonsflats Maar nieuw woonmodel of niet, kooplustigen die vandaag een nieuwe woning zoeken – verkavelingen zijn er amper of niet in Brussel – zijn aangewezen op een appartement. Huizen zijn namelijk moeilijk te vinden. Olivier de Clippele is volksvertegenwoordiger voor de MR, maar in zijn niet-politieke leven ook notaris. Hij kent de markt dus vanuit twee verschillende perspectieven. De Clippele: “Meer bemiddelde kopers gaan tegenwoordig op zoek naar kleinere woningen, bijvoorbeeld appartementen met twee slaapkamers kleiner dan honderd vierkante meter. Dat strookt met hun budget dat zij voor zo’n woningen over hebben: tussen de 200.000 en 300.000 euro.” “Alleenstaanden daarentegen – zelfs zij met een gemiddeld inkomen – hebben het zeer moeilijk om iets te kopen, tenzij ze een goedgevulde spaarboek hebben of kunnen

van één eigenaar is makkelijker te beheren dan een gebouw met veel eigenaars. Dat geldt ook voor renovaties.” “Alle gemeenten werken ook de opdeling van opbrengsthuizen in kleinere wooneenheden tegen omdat ze schrik hebben om een ‘problematische’ bevolking aan te trekken. Politieke kleur speelt daarbij geen rol, het gebeurt in liberale gemeenten, maar evenzeer in socialistische en christendemocratische.”

Duur Brussel Volgens de Clippele valt het voor huurders al bij al nog mee op de Brusselse huurmarkt, in tegenstelling tot wat Jose Garcia zegt. De Clippele heeft dan ook de middenklasse als klant. “De huurprijzen zijn in 2012 voor het eerst in de recente geschiedenis met twee tot drie procent gezakt. De huurmarkt heeft

een zeker evenwicht gevonden. Toch hoor ik vaker dan voorheen klachten van eigenaars die het moeilijk hebben om solvabele huurders vinden. Wat verwacht een eigenaar van zijn huurder? Huurders die hun eigendom netjes onderhouden, die goed overeenkomen met andere huurders en die uiteraard hun huur betalen. Ook huurders vinden voor villa’s wordt steeds moeilijker.” Toch vindt de volksvertegenwoordiger dat er aan de lage lonen en leefloners moet gedacht worden. De Clippele heeft in het parlement een voorstel ingediend voor een huurtoelage voor mensen met een laag inkomen. De Clippele: “De leeflonen en de lage lonen zijn in heel België gelijk, terwijl huren in Brussel veel duurder is dan in de rest van het land.”

Open Ruimte De voorbije jaren was er regelmatig verzet tegen het volbouwen van open ruimte. Zo heeft de stad Brussel heel Neder-Over-Heembeek volgebouwd en plant ze hetzelfde met Haren. Het verzet is vaak tegen de komst van sociale woningen gericht, maar niet exclusief. Zo hebben de studenten van de ULB zich fel geweerd tegen de komst van nieuwe luxe-appartementen op hun groene campus. Het wekt verwondering dat er bouwvergunningen afgeleverd worden voor het volbouwen van groene ruimtes terwijl de leegstand al 25 jaar amper daalt. Exacte cijfers zijn er niet, maar het aantal leegstaande woningen wordt nog altijd tussen de 15.000 en de 30.000 geschat. Van een doelgerichte en efficiënte leegstandspolitiek is er de voorbije kwarteeuw dan ook geen sprake geweest. Een paar jaar geleden werd een lovenswaardige poging ondernomen om private eigenaars van leegstaande kantoorgebouwen aan te sporen om hun eigendom tot appartementen te verbouwen. Helaas blijkt een niet onbeduidend aantal appartementen ongeschikt en bovendien zijn het dure ingrepen. De volgende regering zal heel nieuwe paden moeten bewandelen. Nog steeds verlaten jonge mensen de stad. Nog steeds hebben alleenstaanden het moeilijk. Nog steeds zijn er niet genoeg sociale woningen. Als de volgende Brusselse regering binnenkort nog eens x aantal sociale woningen vooropstelt, dan heeft ze de boodschap gewoonweg niet begrepen. Danny Vileyn en Christophe Degreef

ADVERTENTIE

15 PLAATS PLACE

PLAATS PLACE

PAUL DELVA

BENJAMIN DALLE PLAATS PLACE

Brusselse lijst / Région

BRIGITTE DE PAUW Brusselse lijst / Région

PLAATS PLACE PLAATS PLACE

Lijsttrekker / Tête de liste Kamerlijst / Chambre

PLAATS PLACE

BRIGITTE GROUWELS Lijsttrekker / Tête de liste Brusselse lijst / Région

BIANCA DEBAETS Lijsttrekker / Tête de liste Vlaamse lijst / Parlement flamand

STEVEN VANACKERE Europa / Europe

PLAATS PLACE

WALTER 17 VANDENBOSSCHE Lijstduwer / Candidat en queue de liste Brusselse lijst / Région

STERKERE, BRUSSELAARS, STERKER LAND www.bouwenaanbrussel.be # brusselbouwen

BDW 1424 PAGINA 5 - DONDERDAG 1 MEI 2014

OPEN VLD

GROEN

■ De woonbonus moet in zijn huidige vorm behouden blijven. ■ Hoogbouw is een oplossing om de stad te verdichten en benadrukt de grootstedelijkheid van Brussel. Economische - en woonfuncties moeten door elkaar lopen. ■ Verhuurders moeten gekoesterd worden, de huurprijs mag niet vastgelegd worden. Privé-eigenaars die een woning ter beschikking stellen aan sociale huurders moeten onder hetzelfde fiscale systeem vallen als sociale woningen (verlaagde onroerende voorheffing).

CD&V

■ De huurprijzen moeten gebaseerd worden op objectieve criteria. De meest kwetsbare gezinnen hebben recht op een huurtoelage van de overheid. Iedereen heeft recht op betaalbaar wonen, maar vooral de lagere klassen hebben het moeilijk. ■ Vanaf 2015 geldt er een passiefnorm voor alle nieuwe private gebouwen. In 2020 moet 15 procent van de sociale woningen ook passief zijn om dure energiekosten te drukken. Gemeenten die deze maatregel doorvoeren moeten financieel beloond worden. ■ De leegstand moet aangepakt worden, onder anderen door de gewestelijke leegstandscel goed werk te laten leveren.

SP.A

■ De werking van de diverse openbare vastgoedmaatschappijen moet geprofessionaliseerd worden tot er nog vijftien overblijven. Leegstaande sociale woningen moeten sneller gerenoveerd worden. ■ Een doordacht reconversiebeleid is nodig, vooral voor de kanaalzone. Nieuwbouwprojecten moeten gemengd zijn. Flexibiliteit is nodig voor een bewegende stad. ■ Verhuurders die renoveren moeten beloond worden met een fiscaal voordeel.

VLAAMS BELANG ■ Bevoorrading stad moet efficiënter. Een offensief woonkwaliteitsbeleid voor de private sector dat voor iedereen een menswaardige huisvesting garandeert. Huisjesmelkerij moet genadeloos bestreden worden. ■ Vlaams Belang wil het aantal vreemdelingen per sociaal wooncomplex en per sociale woonwijk beperken tot 10 procent. ■ Eerstelijnshulp mag niet gebruikt worden voor politieke en ideologische doeleinden. De 19 OCMW’s en 33 openbare vastgoedmaatschappijen moeten afzonderlijk worden gefusioneerd.

■ Een woonbeleid moet stoelen op solidariteit tussen rijk en arm en op herverdeling. Betaalbare woningen worden mee gefinancierd door dure woningen. ■ Een woonbeleid moet stoelen op creatieve architectuur, dat de noden van vandaag lenigt en anticipeert op de toekomst. ■ De nood aan huren kan omgezet worden in gedeeld verwerven.

N-VA ■ De woonbonus blijft gehandhaafd zodat de Brusselaar eigendom kan verwerven. ■ Uitbreiding van het aanbod sociale woningen, renovatie van de leegstaande. Eén Brusselse huisvestingsmaatschappij plus een inburgeringsbeleid voor de sociale huurder. ■ Starters- en kangoeroewonin25.05 2014 gen worden gepromoot, evenals wonen boven winkels. 25.05

2014

25.05

2014

25.05

2014 BRUSSELKIEST.BE

ALLES OVER DE VERKIEZINGEN IN BRUSSEL ADVERTENTIE Brussel Deze Week

Met de steun van de

Fatuma Tepatondele, 8ste effectief, Kamer

Arnout Justaert, 5de effectief, Kamer

Ingrid Haelvoet, 16de effectief, Brussel

Hélène Morel, 13de effectief, Brussel

Guillaume Deman, 7de effectief, Kamer

Heleen Goubert, 4de opvolger, Brussel

Robbert Casier, 15de effectief, Brussel

Agnès Vanden Bremt, 5de effectief, Vlaams Parlement

Maude Van Gyseghem, 6de effectief, Kamer

Mohammed Abdennahi, 3de opvolger, Brussel

Charles-Eric Vilain XIIII, 14de effectief, Brussel

Lieven Lemmens, 4de effectief, Vlaams Parlement

BDW 1424 PAGINA 6 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Economie > CityDepot gaat na Hasselt ook Brussel ‘slim’ bevoorraden

Stad schoner en handelaars blijer HASSELT – Op 1 september opent het Hasseltse logistieke bedrijfje CityDepot een stedelijk distributiecentrum nabij Thurn & Taxis. In thuishaven Hasselt doet CityDepot al twee jaar aan ‘slimme’ stadsbevoorrading. Met succes.

inds de doortocht van Steve Stevaert – nu al weer vijftien jaar geleden – heeft Hasselt een autoluw centrum waar het aangenaam flaneren en shoppen is. Auto’s en vrachtwagens worden zoveel mogelijk uit het stadscentrum gehouden. In de smalle Dokter Willemsstraat zijn auto’s nog wel toegelaten, maar slechts in één richting en zonder veel parkeermogelijkheid. Olivier Vandebroek opende er vier jaar geleden zijn babyspeciaalzaak Baby de Luxe. De eerste jaren bezorgden de frequente leveringen aan zijn winkel hem heel wat kopbrekens. “Wij hadden toen zeker tien à vijftien leveringen per week, deels grote stukken als wandelwagens en meubeltjes, deels babykleertjes en andere kleinere spullen. Altijd was het een gedoe. Chauffeurs die de stad en het eenrichtingsverkeer niet kenden, zochten zich een ongeluk naar onze winkel en kwamen doodnerveus aan. Ze stopten voor de zaak en blokkeerden meteen de straat. Ik moest dan naar buiten om het verkeer te regelen of de politie te kal-

meren. Terwijl ik vaak binnen met klanten bezig was.” Sinds twee jaar laat Vandebroek dan ook alle leveringen bezorgen in het magazijn van CityDepot aan de rand van de stad. Vandaar worden ze naar de winkel gebracht met een kleine bestelwagen of cargofiets. CityDepot, dat vorige week het bezoek kreeg van Brussels staatssecretaris Bruno De Lille (Groen), ontstond in maart 2012 als uitloper van een onderzoeksproject van het Vlaams Instituut voor Mobiliteit. De bezorgdienst beschikt over een depot van 700 vierkante meter aan het Hasseltse kanaal. Daar kunnen transporteurs hun pakketten, bestemd voor het centrum, afzetten. “Wij nemen de goederen in ontvangst in naam van de handelaar en leveren ze op het gewenste moment in de winkel,” zo zegt bestuurder Marc Schepers. “De leveringen gebeuren met gewone camionettes maar ook met fietsen en elektrische voertuigen. Probleem is dat die laatste nog altijd veel duurder zijn.” Naast de bezorgservice biedt Ci-

tyDepot nog meer diensten aan. “De winkeliers kunnen de goederen een tijdlang bij ons stockeren,” zegt Schepers. “Ze kunnen ook hun postpakketten, van hun webwinkel bijvoorbeeld, meegeven aan onze

WINKELIER OLIVIER VANDEBROEK:

“Ik heb nu geen omkijken meer naar de leveringen” koerier. Wij versturen ze dan tegen een lager tarief. Ook nemen we al het karton en ander verpakkingsafval mee. Dat doen we zelfs helemaal gratis. Het is voor ons een manier om een voet tussen de deur te krijgen bij de handelaars.” De aanpak loont. Inmiddels maakt bijna een kwart van de Hasseltse winkeliers gebruik van CityDepot.

“Ik ben heel tevreden,” zegt Olivier Vandebroek. “Ik heb nu geen omkijken meer naar de leveringen. Het grote voordeel is dat de chauffeur de straat en de winkel kent. Hij weet waar te parkeren, weet waar hij de goederen moet neerzetten in de winkel en neemt ook nog eens mijn postpakketten en de lege verpakkingen mee. De winkel blijft dus proper. En doordat de goederen nu gegroepeerd worden, heb ik nog maar twee à drie leveringen per week.” Deze service kost Vandebroek zo’n 400 à 500 euro per jaar. “Dat is het me zeker waard als ik zie wat ik ervoor terugkrijg.” Behalve voor handelaars werkt CityDepot ook in opdracht van transporteurs. “We werken bijvoorbeeld voor TNT, Essers en DPD,” aldus Schepers. “Zij kunnen hun laatste kilometers, het lastige stuk in het stadscentrum, aan ons uitbesteden. Het bespaart hen heel wat tijd en geld. En het stadscentrum wordt ontlast van het zware vrachtverkeer.” Door de snelle groei van de afgelopen twee jaar is het magazijn al te klein geworden. CityDepot heeft een plan klaar voor een nieuwe, veel grotere bedrijfsruimte, ook weer aan het kanaal. Schepers: “In de toekomst willen we meer en meer gebruik maken van het water.”

Ook financieel is het een succes. CityDepot kreeg in het begin flinke opstartsubsidies van Vlaanderen, maar moet het vanaf dit jaar zonder overheidssteun stellen. En dat lukt. De ambities om uit te breiden zijn dan ook groot. Tegen midden volgend jaar wil CityDepot actief zijn in vijf, zes andere Vlaamse steden. Veel eerder al, meer bepaald op 1 september, duikt CityDepot op in het Brusselse straatbeeld. Het Has-

ADVERTENTIE

Rik Dhoest

5de plaats Brussels Parlement

Laurent Mutambayi

6 opvolger Europees Parlement de

Hugo De Deken

6de plaats Brussels Parlement

Cieltje Van Achter

Luc Demullier

Johan Van den Driessche

Karl Vanlouwe

3de plaats Brussels Parlement

Lijsttrekker Kamer

Lieven De Rouck

1ste opvolger Brussels Parlement

Sara Rampelberg

2de plaats Vlaams Parlement

Sander Roelandt 1ste opvolger Kamer

Lijsttrekker Brussels Parlement

Lijsttrekker Vlaams Parlement

BDW 1424 PAGINA 7 - DONDERDAG 1 MEI 2014

‘Bevoorrading stad moet efficiënter’ BRUSSEL – Vracht- en bestelwagens maken maar veertien procent uit van alle wegverkeer in Brussel, maar ze veroorzaken buitenproportioneel veel hinder. Ze creëren files en zijn goed voor dertig procent van de broeikasgassen afkomstig van vervoer.

CityDepot vervoert de goederen die transporteurs bij hen afzetten tot in het centrum van de stad.

seltse bedrijf won, samen met TriVizor uit Antwerpen, de oproep van het Europese pilootproject LaMiLo (Last Mile Logistics) en mag het eerste Brusselse stedelijk distributiecentrum uitbaten. Dat gaat van start in een havengebouw van 1000 vierkante meter naast het TIR-verdeelcentrum. Schepers meent dat het Hasseltse model kopieerbaar is naar Brussel. “Er is alleen het verschil in omvang.

Daarom zullen we in Brussel op termijn niet vanuit één locatie kunnen werken.”

Tweede locatie CityDepot wil echter klein beginnen. “In eerste instantie bedienen we alleen Brussel-Stad en een beetje Schaarbeek en Etterbeek. Hiervoor zetten we een vijftal mensen en drie milieuvriendelijke voertuigen in.” Het proefproject loopt tot eind fe-

bruari. Daarna is het afgelopen met de financiële steun van Europa en het gewest. Maar Schepers wil sowieso doorgaan in de hoofdstad. In Brussel is de vraag van transporteurs om de laatste kilometers in het centrum over te nemen immers nog veel groter. “In maart 2015 verdubbelen we onze bedrijfsruimte aan de TIR en gaan we van start op een tweede locatie.” Bettina Hubo

Natuurlijk moet het stadscentrum bevoorraad worden, maar uit studies is gebleken dat bijna de helft van alle goederen op een ineffeciënte manier geleverd wordt. Ze worden bijvoorbeeld vervoerd in zware vrachtwagens die tot in het centrum rijden voor twee of drie kleine leveringen. Al geruime tijd is het gewest op zoek naar een methode om het stadscentrum te ontlasten van deze onnodige vervoersritten. De vorige Brusselse regering verwachtte alle heil van de oprichting van het BILC, het Brussels International Logistics Centre. Dit ‘stedelijke distributiecentrum’ zou opgetrokken worden aan de Havenlaan, naast het TIR-verdeelcentrum. Bedoeling was om goederen die met zware vrachtwagens de stad binnenkwamen over te laden op kleinere voertuigen. Maar na heftig verzet van actiegroepen en milieuorganisaties – die een toename van het vrachtverkeer vreesden – liet de huidige regering het plan in de prullenbak verdwijnen. Ze stelde wel een logistiek centrum in het vooruitzicht op SchaarbeekVorming, dicht bij spoor, kanaal en luchthaven. Maar dat is iets

voor over dik tien jaar want Infrabel maakt de terreinen pas vrij in 2020 en daarna moet de grond nog gesaneerd worden. Intussen gaf staatssecretaris Bruno De Lille (Groen) aan Brussel Mobiliteit de opdracht om een strategisch plan voor het goederenvervoer te maken. Het plan, dat vorige zomer de goedkeuring kreeg van de regering, concludeert nog maar eens dat het goederenvervoer efficiënter moet als het gewest wil vermijden dat Brussel dichtslibt. Als oplossing wordt opnieuw een stedelijk distributiecentrum voorgesteld. Maar het zou iets anders worden dan het BILC. Afspraak is dat er verschillende overslagplaatsen komen waar de leveringen voor een bepaalde wijk gehergroepeerd en gebundeld worden zodat er minder ritten nodig zijn. Ook worden niet-vervuilende voertuigen ingezet om de trajecten binnen de stad af te leggen. Vanaf september gaat een proefproject van start, ongeveer op dezelfde plek als die waar het BILC gepland was. Hiervoor hebben De Lille en Brussel Mobiliteit een beroep gedaan op de privésector. Het stedelijk distributiecentrum zal uitgebaat worden door CityDepot uit Hasselt, samen met het Antwerpse logistieke bedrijf Tri-Vizor. Het experiment krijgt de financiële steun van LaMiLo, een Europees project dat innovatieve oplossingen stimuleert voor de Last Mile, de vaak problematische laatste kilometers in het HUB stadscentrum.

ADVERTENTIE

Magda Debrouwer

Lijstduwer Vlaams Parlement

Paul De Ridder

Lijstduwer Brussels Parlement

Katia Soares

4de plaats Vlaams Parlement

Olivier Godfroid Lijstduwer Kamer

Liesbet Dhaene

2de plaats Brussels Parlement

Dirk Berckmans

4de plaats Brussels Parlement

Verandering voor Vooruitgang, ook in Brussel. Lieven Tack

1ste opvolger Vlaams Parlement

Ontdek ons programma op www.n-va.be/brussel

ADVERTENTIE

BDW 1424 PAGINA 8 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Want et sjchoeinste vechte dat es vechte as ge wet dat et vè niks ‘n es!

Ambtenarij > Helft zakt voor examen

Renaat Grassin (1900-1964) Uit de fabel ‘van den oês en et steikelverke’

l meer dan 30 jaar opvolgers voor de Kamer zit ik in de actieve van Volksvertegenwoorpolitiek. En na al die jaren digers. doe ik dat nog altijd met evenveel enthousiasme. Waarom ? Maar in 2012 dacht ik voor Omdat wij beiden weten de gemeente Koekelberg dat het federale parlemijn laatste kiesment vandaag maar strijd te voeren. ook morgen de Place aux jeunes belangrijkste dus. En toch heb beslissingen in ik besloten om dit land - en dus nog eens op een ook voor Bruslijst te staan bij de sel - zal nemen. ROBERT volgende (moeder DELATHOUWER En zelfs indien OUD-KAMERLID aller) verkiezingen sommigen voorop 25 mei 2014. spellen dat daar door de splitsing van En dit samen met Lydia Brussel-Halle-Vilvoorde De Pauw-Deveen, ook geen plaats meer is voor oud-federaal parlementseen Vlaming uit Brussel, lid, als lijstduwers bij de

‘De Lille beseft niet wat hij aanricht’

dan is dat voor mij een extra reden om er voor te vechten. Zelfs als het ‘vè niks ’n es’, zoals in de fabel van Brussels dichter bij uitstek Renaat Grassin, nu exact 50 jaar geleden overleden. In de Kamer moet dus ook een Vlaamse Brusselaar of ‘Brusseles’ zitten. Ik ben daarom zeer blij dat mijn jonge collega Maite Morren, schepen in Elsene, onze Kamerlijst wil trekken. Denk aan haar als u in het stemhokje bent, en denk - en passant - ook eens aan mij…

BRUSSEL – De malaise bij het personeel van de Vlaamse Gemeenschapscommissie is compleet na een reeks examens waar meer dan de helft van de deelnemers voor zakte. Het VGC-personeel draagt binnenkort witte armbandjes waarop staat: “niet geslaagd.” Zo willen ze hun ongenoegen kenbaar maken over de examens die de VGC heeft georganiseerd en waarvan de resultaten rampzalig zijn. Van de 163 interne deelnemers aan het aanwervingsexamen (niveau A, B en C) slaagden er amper 73. Wie niet slaagde is op 1 juli zijn job kwijt. Wie wél slaagde moet nog aan een functie-examen deelnemen, zonder zekerheid op een baan. Bovendien zijn de examens voor de Dniveau’s (arbeiders) nog aan de gang. “De echo’s doen ons het ergste vrezen,” klinkt het bij de vakbonden. “Een lijst met 228 persoonlijkheidsvragen is voor poetsvrouwen die de afgelopen jaren Nederlands leerden een haast traumatische ervaring.” Dat de kaalslag binnen de VGC-administratie de werking (tijdelijk) zal lamleggen kan moeilijk anders. Schaarbeeks schepen Adelheid Byttebier (Groen) toont zich “ongerust” over de gang van zaken in het gemeenschapscentrum De Kriekelaar. “De bedoeling van de examens was om continuïteit te garanderen. Laat we dat uitgangspunt dan ook vooropstellen,” zegt Byttebier. Bij de Kriekelaar staat de volledige top op straat. Andere voorbeelden genoeg, ook binnen de VGC-administratie. Zo kan de verantwoordelijke voor het VGC-project Nieuwland zijn

LIJST/LISTE

12 KAMER CHAMBRE

biezen pakken, en ziet de directeur Onderwijs vijf van de zes adjuncten vertrekken. De vraagt rijst hoe het nu verder moet: “Mensen hebben nog recht op vakantie. Begin juni zijn ze weg, zonder enige overdracht van kennis,” zegt een insider. “Het VGC-college heeft schoon schip willen maken, maar beseft niet wat het heeft aangericht.” De examens zijn een zoveelste incident in een lange reeks van conflicten tussen het personeel en het VGC-college. Er was al een opstand van adjunct-directeurs. Er was het ongenoegen over de tijdelijken wier contract telkens opnieuw verlengd werd zonder zekerheid over de toekomst. Maar er was vooral het uitblijven van het personeelsplan. En toen het er in de herfst van vorig jaar toch kwam, brak een staking uit. Het VGCcollege schrapte in haar besparingsdrift 55 banen, vooral bij de laagste niveau’s. Intussen zijn er bij de top van de administratie talloze lege stoelen ontstaan, omdat directeurs op pensioen gingen, of vertrokken: zowel de functies van directeur Welzijn, Personeel, Financiën, Gebouwen, Gezin, Gemeenschapscentra en Thesauriën zijn vacant. Gevreesd wordt dat nu de regering op haar laatste benen loopt, die plaatsjes snel-snel ingenomen zullen worden door ex-kabinetschefs. Collegelid Bruno De Lille (Groen) liet afgelopen weekend weten dat hij “begrip heeft voor de teleurstelling. Wij hebben er alles aan gedaan om die examens eerlijk en objectief te laten verlopen. Het college zal er alles aan doen om menselijk om te gaan met de gevolgen.” Steven Van Garsse

Politiek > Volgende week meer duidelijkheid

CD&V praat over lijstverbinding met N-VA ROBERT

MAITE

DELATHOUWER

LIJSTDUWER - OPVOLGERS EN QUEUE DE LISTE - SUPPLÉANTS

MORREN

LIJSTTREKKER - EFFECTIEVEN TÊTE DE LISTE - EFFECTIFS

Brussel es nen trait-d’union Brussel es in Euroupa nen trait-d’union tussen alle kulteure. Brussel es nen trait-d’union tusse de toêle. Brussel es nen trait-d’union in Belzjik, in Euroupa.

En uuk tusse de Brusseleirs? Brussel moo van alle Brusseleirs zaain. Brussel moot den trait-d’union zaain tussen ons

kotteer en de weireld, tussen ermooi en raaikdoem, ontmooting en solitude. Loit Brussel uuk den trait-d’union zaain mè den avenir. (RDL)

BRUSSEL – Op 8 mei moeten de partijen kenbaar maken of ze een lijstverbinding aangaan. Bij een lijstverbinding trekken de partijen apart naar de verkiezingen, maar spreken ze af dat overschotstemmen naar elkaar vloeien. In 2009 zijn alle Vlaamse democratische partijen voor het Brussels Parlement zo’n verbinding aangegaan. Ze wilden hiermee het Vlaams Belang counteren. Open VLD betaalde de rekening. De liberale partij verloor haar vijfde zetel aan de N-VA, die daar mee voor het eerst een verkozene haalde in het Brussels parlement. Intussen zijn de verhoudingen fors gewijzigd. N-VA staat op winst en bij Open-VLD en SP.A heerst weinig animo om met N-VA een lijstverbinding aan te gaan. Groen is wel

voorstander van een lijstverbinding van alle democratische partijen. Vorige week klonk het dat CD&V en N-VA samen een lijstverbinding zouden aangaan, zonder de andere partijen. Beide partijen doen er het zwijgen toe. “Alles is nog mogelijk,” zo klinkt het. Vraag is of CD&V zo ver zal durven gaan. Het risico bestaat dat de andere partijen deze pre-electorale afspraak zullen aanwenden om CD&V in het verdomhoekje te plaatsen. “Maar het kan natuurlijk ook zijn,” zo klinkt het elders, “dat CD&V met dit gerucht de andere partijen juist onder druk wil zetten om toch een lijstverbinding aan te gaan.” Begin volgende week moeten de Vlaamse partijen de knoop doorhakken.

Steven Van Garsse

BDW 1424 PAGINA 9 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Modeontwerpster Rachida Aziz, documentairemaker Bleri Lleshi en stand-up comedian Ramzi.

Verkiezingen > Brussel Spreekt op 3 mei in Muntpunt

Speeddebatten en stand-ups BRUSSEL – In aanloop naar de verkiezingen organiseert FM Brussel in samenwerking met Muntpunt op 3 mei een namiddag vol speeddebatten met Brusselse politici en stand-ups van Brusselaars met een mening. Brussel Spreekt begint om 14 uur met de eerste debatten. FM Brussel–directeur Jeroen Roppe: “Politici gaan er met elkaar, experts en geëngageerde Brusselaars in debat over de thema’s onderwijs, mobiliteit, werk en samenleven. Er zijn ook speech battles, waarbij politici elkaar met korte speeches proberen te overtreffen.” FM Brussel en Muntpunt willen de Brusselaars ook actief betrekken bij het debat. “Iedereen kan in de brievenbus aan de Muntpunt een of meerdere vragen achterlaten die op 3 mei aan de politici worden voorgelegd,” klinkt het. Aanwezige politici zijn onder andere: minister van Begroting Guy Vanhengel en Els Ampe (Open VLD),

Vlaams minister van Onderwijs en Brussel Pascal Smet en Yamila Idrissi (SP.A), minister van Openbare Werken en Vervoer Brigitte Grouwels en Benjamin Dalle (CD&V), minister van Mobiliteit en Gelijke Kansen Bruno De Lille (Groen), Dominiek Lootens-Stael (Vlaams Belang) en Johan Van den Driessche (N-VA). VUB-mobiliteitsexperte Cathy Macharis en andere deskundigen zullen ook deelnemen aan de debatten. Geëngageerde Brusselaars als filosoof en documentairemaker Bleri Lleshi, modeontwerpster Rachida Aziz en stand-up comedian Ramzi zullen zich met hun dromen en wensen voor Brussel richten tot de politici. Zo zal Ramzi een stand-up over de verkiezingen doen. “Het zijn mensen die actief betrokken zijn bij de thema’s en hun stem willen laten horen,” aldus Jeroen Roppe.

Mathieu Declercq

www.brusselkiest.be

O, wat houden wij van de kiescampagne. Tijdens een kiescampagne, beste lezer, komt namelijk de ware aard van een politicus naar boven. Wat u tijdens de legislatuur ziet en hoort is alleen maar spinning en gemarketeer, mooi gepresenteerd op een blaadje door journalisten. Tijdens de campagne daarentegen komt u politici echter tegen op de markt, op debatten – één per etmaal – op pensenkermissen, tijdens barbecues, op café, in openlucht en ja, zelfs op de fiets. Hun spindoctor laat het daarbij wel eens afweten, wegens niet getest op echte mensen. Zo is er Julie de Groote, bijgenaamd de nachtegaal van Elsene, derde op de CDH-lijst, die tijdens de jongste Elsense gemeenteraad op de Vlamingen begon te schelden omdat die stouterikken Brusselse jobs inpikken. Hadden we niet verwacht van Julie. Misschien moet Johan Van den Driessche haar eens de levieten lezen. Zonder de flaminganten waren er immers géén Brusselse jobs.

P-PRAAT “Zonder flaminganten die Brussel niet loslieten stond Vincent Kompany nergens.” Is getekend: Johan Van den Driessche, de N-VA-lijsttrekker voor het Brussels Parlement. Van den Driessche deed zijn uitspraken naar eigen zeggen “aan al diegenen die Vincent Kompany proberen te recupereren.” Het is te zeggen: tegen al diegenen die Vincent Kompany proberen te recupereren. Hijzelf zou natuurlijk niet durven. Speaking of which: we zijn nog niet in Good Kompany geweest. U weet wel: de sportbar die Vincent Kompany onlangs geopend heeft op de Grote Markt. Pintjes aan 3,5 euro, steak aan 26,5 euro. Of eerder: pintjes tegen 3,5 euro en steak tegen 26,5 euro. Kompany zelf zal u er echter niet, euh, tegenkomen. Te druk met voetballen, wat natuurlijk boven het merk Kompany staat. Onze inschatting, desondanks: u zal er de komende kiescampagne wel wat politici aantreffen. Uiteraard is dat geen recuperatie, gewoon noodzaak. Tegen de dorst, bijvoorbeeld.

En nu serieus: wie heeft waarheidsserum in Bruno De Lille zijn drankje gedaan? Wat de groene Brusselse staatssecretaris de laatste weken over zijn lippen kreeg, tartte zelfs de eerlijkheid van Moeder Theresa. Dat is dan weer te eerlijk, Bruno.

CHIEN ÉCRASÉ HESJE – Fietsgekte heeft zo zijn prijs. Een dief was vorige week donderdag bezig een fietsslot door te zagen op de Louizalaan, en als vermomming had hij er niets beters op gevonden een hesje van brusselnieuws.be aan te trekken. De politie liet zich alleszins niet van de wijs brengen door de brusselnieuwsleuze ‘hier begint de stad’, en greep de man bij zijn fluokraag. Het fietshesje is in beslag genomen. Niet dat andere pogingen tot fietsdiefstal meteen zullen stoppen, want er circuleren zo’n kleine duizend fietshesjes van brusselnieuws.be in de stad. U bent gewaarschuwd. Begraven dat ding. TIP – Wil u – wanneer geconfronteerd met een mogelijke fietsdiefstal – uitsluitsel, observeer de potentiële dief dan een tijdje van op afstand. Als de persoon die er met de fiets vandoor gaat door het rood rijdt, dan is het een gewone lezer van de website, en geen dief.

MIVB – We hebben heuglijk nieuws over buslijn 71. Vorige week werd uw commentator zoals zo vaak op de bus vergast op een norse chauffeur. Onze goeiedag werd niet beantwoord, maar we hadden geen zin in een Vlaamse zaak, dus hielden we onze kop. Een paar haltes verderop stond echter een jonge moeder te zwaaien om de chauffeur te doen stoppen. Toen de chauffeur de dame met kind bijna was voorbij gereden stopte hij alsnog, waarop hij bij het openen van de deuren haar zeurderig vertelde dat ze moest zwaaien als ze de bus op wou. Waarop de jonge moeder, nors geworden door boer chauffeur: “Dat heb ik de hele tijd zitten doen mij valt niets te verwijten maar als u op die manier mensen begroet dan hoeft het niet te verbazen dat de mensen niet van u houden.” Kwam er in één adem uit. Chauffeur heeft de rest van de rit niets meer gezegd. MIVB – Ja, MIVB, begin eens een campagne voor vriendelijke chauffeurs.

ADVERTENTIE

#13

NEEM DE BINNENWEG NAAR EEN JOB

Europa wil 1 begeleider voor 60 werkzoekenden. In Brussel is dat vijf keer zo laag. Veel te weinig. Schoolverlaters die zelf geen job vinden, krijgen opleidingen en stages binnen de vier maanden. Brussel moet massaal investeren in begeleiding, in binnenwegen naar jobs.

RACCOURCI #13 UN VERS L’EMPLOI L’Europe souhaite 1 conseiller par 60 demandeurs d’emploi. À Bruxelles, c’est cinq fois moins. Et c’est beaucoup trop peu. Les élèves qui ne trouvent pas de travail après leurs études doivent bénéﬁcier de formations et de stages endéans les quatre mois. Bruxelles doit massivement investir dans l’accompagnement des chômeurs, autrement dit : dans des raccourcis vers l’emploi.

100PROCENTBRUSSELS.BE

20 THINGS TO DO IN BRUSSELS

ELKE ROEX

KAREL

LIJST/LISTE

BRUSSEL BRUXELLES

STESSENS

BDW REGIO

BDW 1424 PAGINA 10 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Deze week in Etterbeek > Toekomst Jourdanplein na tien jaar nog steeds onbeslist

‘De Wolf duwt zichzelf in slachtofferrol’

Het Jourdanplein in Etterbeek moet een modern stadsplein worden.

ETTERBEEK – De frietjes van Antoine, de taartjes van Au Vatel en de terrasjes van de talrijke restaurants. Het Jourdanplein in Etterbeek heeft heel wat te bieden. Ook een honderdtal parkeerplaatsen. Die ziet Beliris, de federale spaarpot voor de verfraaiing van Brussel, liever verdwijnen. De handelaars van het plein gaan niet akkoord en laten dat met affiches blijken. Na een vergadering met de handelaars vorige week heeft burgemeester Vincent De Wolf (MR) beslist om hen resoluut te steunen. A l in 2003 kwam burgemeester De Wolf met een plan voor de heraanleg van het Jourdanplein. Sindsdien

ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

is het een twistappel tussen Beliris, de gemeente en de handelaars. Over één ding zijn alle partijen het eens: het moet een modern stadplein worden. Over de precieze invulling van de heraanleg en modernisatie zijn de meningen verdeeld. Beliris, het federaal fonds voor Brussel en financier van het project, stelde in 2008 voor om een ondergrondse parking te bouwen met een autovrij plein als gevolg. Burgemeester De Wolf (MR) verkoos een parkeergarage onder de naburige Froissartstraat, zodat de handelaars op het plein weinig nadeel zouden ondervinden van de werkzaamheden. Daar werd eerst voorkeur aan gegeven, tot bleek dat de Froissartstraat een uitgebreide werf niet zou aankunnen. Een half jaar later werd gekozen voor een

autoluw plein met dertig parkeerplaatsen bovengronds en een ondergrondse parking. De handelaars van het plein in de

heden werd gehoord in 2010 toen beslist werd het plan voor een ondergrondse parking te laten varen, ook al had het Gewest beloofd hen een financiële schadevergoeding te geven.

Omkeerbaarheidsclausule Sommige handelaars waren nog steeds ontevreden over de vermindering van het aantal verkeerplaatsen op het plein. In 2012 werd daarom een aangepast plan gelanceerd

“Uit voorbeelden als het Flageyplein bleek dat een autovrij plein geen garantie is voor meer klanten. En dan weet ik genoeg”

Maalbeekvallei zagen dat echter helemaal niet zitten. Een klacht over de vrees voor een verlies aan inkomsten door langdurige werkzaam-

waarbij, bovenop de dertig parkeerplaatsen op het plein, klanten en bewoners ook zouden terechtkunnen op tachtig parkeerplaatsen in een

aanpalende ondergrondse parking en in de garage Forte dei Marmi. Op 13 januari van dit jaar werd de vergunningsprocedure gestart met een openbaar onderzoek. Opnieuw gingen de handelaars niet akkoord. Volgens hen zouden potentiële klanten hun auto niet in een garage parkeren voor vijf minuten shoppen. Voor caféhouder Bernard Lemort zijn dertig bovengrondse parkeerplaatsen bovendien absoluut niet voldoende. “Zeventig parkeerplaatsen zal de handelaars wat meer ademruimte geven. Uit voorbeelden als het Flageyplein bleek dat een autovrij plein geen garantie is voor meer klanten. En dan weet ik genoeg.” De gemeente voerde daarom een ‘omkeerbaarheidsclausule’ in waarbij het plan met dertig parkeerplaatsen voor een periode van zes maanden tot één jaar zou uitgeprobeerd worden. “Als daarna zou blijken dat de handelaars door de werken financieel lijden, keren we terug naar de situatie zoals die vandaag is,” aldus burgemeester De Wolf. Op de overlegcommissie vorige week dinsdag werd duidelijk dat Beliris, dat bereid is vier miljoen euro in de heraanleg van het Jourdanplein te pompen, niets van de clausule wil weten. Tientallen handelaars lieten op de commissie daarover hun ongenoegen blijken. Een van hen was Sylvie Vandecruys, eigenares van restaurant Vimar: “De meeste handelaars zijn voorstander van de modernisatie van het plein, maar niet op deze manier. Zestig à zeventig parkeerplaatsen moeten zeker behouden blijven. Sommigen zien zelfs liever niets veranderen.” Aan sommige etalages op het plein hangen affiches waarin de handelaars duidelijk maken tegen het huidige plan te zijn. De overlegcommissie, voorgezeten door burgemeester De Wolf, besloot gehoor te geven aan de klachten van de handelaars en gaf een negatief advies voor het plan. “Beliris heeft de omkeerbaarheidsclausule namelijk niet opgenomen in haar plannen,” aldus De Wolf.

Nieuw onderzoek Oppositielid Damien Gérard(cdH) vindt het vooral opvallend dat burgemeester De Wolf in de maanden voor de verkiezingen de heraanleg van het plein bovenaan de agenda zet. “Na meer dan tien jaar ligt er nog steeds niets concreet op tafel. De burgemeester wil iedereen blij maken maar dat gaat niet. Nu duwt hij zichzelf in een slachtofferrol door de schuld van de vertraging schijnbaar door te schuiven naar Beliris.” De bal ligt nu in het kamp van Beliris, zegt schepen van Openbare Werkzaamheden Rik Jellema (Groen). “Het huidig openbaar onderzoek bevat geen omkeerbaarheidsclausule. Een nieuw onderzoek is dus noodzakelijk om verder te gaan. Het is nu afwachten wat de houding van Beliris zal zijn. Ik verwacht niet dat er voor de verkiezingen nog iets zal gebeuren. Zowel de gemeente als Beliris beginnen de situatie een beetje moe te worden, denk ik.”

Mathieu Declercq

Anderlecht > Gemeente investeert in onderwijs

Anderlechtse scholen breiden uit De komende vier jaar komen er in Anderlecht 112 plaatsen in kinderdagverblijven en 780 in de Anderlechtse scholen bij. Dat blijkt uit de investeringsplannen van de gemeente. Brussel schreeuwt om kinderdagverblijven en scholen. Met haar uitbreidingsplannen draagt de gemeente Anderlecht alvast een steentje bij. De cijfers gelden voor alle duidelijkheid enkel voor uitbreidingsplannen in het Nederlandstalige onderwijs dat het gemeentebestuur onder impuls van Nederlandstalige schepen Elke Roex (SP.A) mee financiert. De plannen zijn gedeeltelijk in aanbouw of liggen ter studie. De drie projecten die in het oog

springen zijn de school Kameleon in Kuregem die met de aankoop en renovatie van een gebouw haar capaciteit met 280 plaatsen meer dan ziet verdubbelen. In het Rad en Neerpede krijgen de scholen er allebei 250 plaatsen bij, dat is een verdubbeling. De School Goede Lucht, die in 2012 dankzij reorganisatie en een containerklas al uitbreidde, krijgt er de komende jaren een vleugel bij om het leercomfort te verhogen. Ook in de crèches komen er plaatsen bij. Zo komen er in Kuregem twee crèches bij, beiden goed voor 28 plaatsen. En ook in Neerpede in de nog uit de grond te stampen Ketelwijk komt er een crèche met 56 plaatsen. Bruno Schols

Sint-Jans-Molenbeek > Gemeenteplein klaar in de zomer

SP.A wil heraanleg tot Sint-Jan-Baptistvoorplein SP.A-gemeenteraadslid Hassan Rahali vraagt zich af waarom het gemeenteplein maar tot aan het metrostation Graaf van Vlaanderen wordt heraangelegd. Schepen van Mobiliteit Jan Gypers (Open VLD) zegt dat dat zo voorzien was. “Heel wat handelaars van de Graaf van Vlaanderenstraat stellen tot hun verbazing vast dat de heraanleg van het gemeenteplein stopt aan de uitgang van metro Graaf van Vlaanderen,” zegt oppositieraadslid Rahali. “Nochtans was oorspronkelijk anders voorzien. Nu blijft het tweede deel van de

Graaf van Vlaanderenstraat en het Sint-Jan-Baptistvoorplein oud en slecht onderhouden. Een gemiste kans.” Schepen Jan Gypers zegt dat de heraanleg tot aan het metrostation wel zo voorzien was. “Het geld ontbreekt trouwens om die renovatie door te trekken. Maar de discussie gaat verder dan dat: we voeren nu uit wat voorzien is, en later bekijken we of het binnen het wijkcontract Cinema-Bellevue mogelijk is om ook het Baptistvoorplein heraan te leggen.” De werkzaamheden zijn normaal gezien in juni gedaan, geeft Gypers nog mee. CD

Sint-Jans-Molenbeek > Personeel moet anders punten

Vingerafdrukken vervangen badges Gemeenteraadsleden Paulette Piquard (PS) en Dirk De Block (PVDA) stellen vragen bij het nieuwe biometrische registratiesysteem voor gemeentepersoneel. Volgens de oppositieleden is het gebruik van vingerafdrukken als puntsysteem niet veroorloofd wanneer er andere alternatieven zijn, zoals het gebruik van badges. Zij baseren zich daarbij op het advies van de privacycommissie. Bovendien zeggen De Block en Piquard dat het personeel niet op

tijd op de hoogte is gesteld van het nieuwe systeem, en dat de vakbonden niet akkoord gaan met het systeem. Burgemeester Françoise Schepmans (MR) zegt dat het gebruik van vingerafdrukken als tijdsregistratie een onderdeel is van de modernisering van de gemeentediensten. “We wachten nog op het advies van de privacycommissie, maar in Sint-Gillis bestaat het systeem ook en daar zag de privacycommissie geen probleem. En de vakbonden gaan wel akkoord.” CD

BDW 1424 PAGINA 11 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Ghislain Bitoma Biaby: “We wachten al tien jaar op dit appartement.”

Laken > Veel volk bij officiële inhuldiging

Gebouw zestien en zeventien geopend in Modelwijk In de Modelwijk worden vanaf 1 mei 68 nieuwe sociale appartementen verhuurd. Toekomstige huurders konden afgelopen woensdag tijdens de officiële inhuldiging al eens een kijkje nemen in enkele appartementen. Ook het sociaal restaurant van de Modelwijk, Hazewee, verhuist binnenkort naar een van de twee nieuwe gebouwen. “Tien jaar al wachten we op dit appartement,” vertelt toekomstig huurder Ghislain Bitoma Biaby. Hij draagt een bruin pak en een beige hoed. Opgetogen wijst hij het appartement aan dat vanaf 1 mei het zijne wordt. De nieuwe Modelwijk-gebouwen, nummers zestien en zeventien, liggen langs de Citroenbomenlaan, met het metrostation Koning Boudewijn er middenin. Met hun grijze baksteen en rechthoekige lijnen passen ze perfect bij de modernistische stijl van de oorspronkelijke Modelwijk. Die werd in 1958 als project voor de Wereldtentoonstelling ontworpen door architect Renaat Braam.

Ecolo: ‘PVDA is kleinburgerlijk’ ELSENE – De PVDA heeft vorige week donderdag tijdens de gemeenteraad massaal gemobiliseerd om het schepencollege te interpelleren. Volgens woordvoerder Xavier Desmit zijn de parkeertarieven voor mensen die met de auto in Elsene komen werken te hoog. “Een groot

De nieuwbouw telt 68 energiezuinige appartementen met één slaapkamer. “Brussel heeft een grote inspanning geleverd om tegemoet te komen aan de demografische groei en de nood aan sociale woningen,” zei Brussels burgemeester Yvan Mayeur (PS) tijdens zijn openingsspeech. Volgens hem zullen de andere gemeenten dat voorbeeld moeten volgen. De officiële inhuldiging lokte veel volk. Bij het bezoek aan het restaurant en de appartementen klonken niets dan positieve reacties. “Ik woon al tien jaar in gebouw zes, een van de oude blokken,” zegt Khadija Hamzaoui, een nieuwsgierige buurvrouw. “Als ik deze ruime, nieuwe appartementen zie, ben ik wel wat jaloers. Maar door de vijver, die vlak voor gebouw zestien werd aangelegd, is het uitzicht van mijn appartement wel mooier geworden,” lacht Hamzaoui. Ella Martens

deel van de parkeerinkomsten gaat bovendien naar de multinational Vinci Park, waardoor de gewone burger geld ophoest dat de gemeenschap niet ten goede komt,” zei Desmit. Schepen van Financiën Viviane Teitelbaum (MR) antwoordde dat de inkomsten uit parkeerretributies de gemeente vorig jaar meer dan twee miljoen euro hebben opgebracht. Oppositielid Yves Rouyet (Ecolo) noemde de pro-autoattitude van de PVDA dan weer ‘kleinburgerlijk’, waarop hij werd uitgejouwd door de rode militanten. CD

ADVERTENTIE

25.05

2014

25.05

2014 BRUSSELKIEST.BE

Wie nog meer in het centrum van Brussel wil wonen, zal het Stadhuis moeten kopen.

ALLES OVER DE VERKIEZINGEN IN BRUSSEL

Brussel Deze Week

Met de steun van de

ADVERTENTIE

CHAMBON. EEN UNIEKE WOONPLEK IN HET CENTRUM VAN DE HOOFDSTAD Wonen op een historische site in het bruisend hart van Brussel: dat is de unieke kans die Figaro u biedt. Dit klassevol appartementsgebouw maakt deel uit van het iconische Chambon-complex, een waardevol renovatieproject tussen de Muntschouwburg en het Martelarenplein. De beste garantie dat uw eigendom ook als investering zal renderen. • Brussel investeert volop in de herwaardering van het oplevende centrum • Exclusieve ligging, ongeëvenaard project, zeldzame opportuniteit • Riante binnentuin ontworpen door de landschapsarchitect Wirtz • Nieuwbouw in harmonie met de gerenoveerde panden • Levendig complex met ook winkels, horeca en kantoren • Kosmopolitische omgeving: trendy restaurants, boetieks en cultuur naast de deur • Vlakbij de Munt, het Martelarenplein, de Dansaertstraat en de Grote Markt

BEPERKT AANBOD. REAGEER NU. SURF NAAR WWW.THECHAMBON.BE OF BEL 02/201 00 01

Neem deel aan de Clean Up Day op 10 mei 2014 INFO : 02 775 75 75 - WWW.LEEFMILIEUBRUSSEL.BE/CLEANUPDAY

Met de financiële steun van de Europese Commissie

BDW 1424 PAGINA 13 - DONDERDAG 1 MEI 2014

25.05

2014

25.05

2014

Verkiezingskoorts > Volgens ACV Brussel vind je oplossingen in dialoog 25.05

2014

25.05

2014

Werk aan de winkel!

BDWOPINIE Deze redenering houdt echter geen rekening met de complexe sociaaleconomische realiteit in Brussel. Enkele vaststellingen: Brussel ziet de ongelijkheid op vlak van inkomens alsmaar toenemen in vergelijking met de Rand. In tegenstelling tot Parijs, leven de armen in de stad. Uiteraard zijn er mensen die uit de armoede geraken. Alleen keren ze hun oorspronkelijke wijk de rug toe, om zich in Vilvoorde, Dilbeek of Tubize te gaan vestigen. In hun plaats komen nieuwkomers, waardoor de cyclus blijft draaien. Mochten de werkloosheidscijfers in een andere politieke constellatie worden gelezen, binnen de economische en sociale ruimte van Brussel én de Rand, zouden de cijfers een stuk minder alarmerend zijn. Het voordeel van de situatie zoals ze nu

is, is dat Brussel verplicht wordt om oplossingen te zoeken voor zijn bevolking. Het nadeel is dat politieke partijen die te kwader trouw zijn, Brussel de volledige verantwoordelijkheid kunnen toeschuiven. De internationalisering van Brussel blijft toenemen. De helft van de bevolking is van vreemde afkomst. Achter die cijfers gaat een complexe realiteit schuil: het gaat onder andere om internationale kaderleden, studenten, hedendaagse gastarbeiders, asielzoekers…. Bij uitstek is Brussel is een stad van migratie. Er worden meer dan 150 talen gesproken. De Brussel arbeidsmarkt is discriminerend. Jonge Brusselaars, vooral van vreemde afkomst – ook al hebben ze een diploma op zak – krijgen niet dezelfde kansen en verzeilen in de langdurige werkloosheid. Of ze worden verplicht om baantjes te aanvaarden onder hun kwalificatieniveau, waardoor laaggeschoolden

BRUSSEL – De Brusselparadox: het is iets wat vaak terugkomt in analyses over de hoofdstad, zegt Myriam Gerard van ACV Brussel. Hoe komt het toch dat in Brussel zoveel welvaart en jobs worden gecreëerd en tegelijkertijd zoveel Brusselaars het moeten stellen zonder een job? De verantwoordelijkheid wordt snel bij de Brusselaars zelf gelegd: ze zijn te laag gekwalificeerd, ze moeten beter begeleid worden of ze zijn te duur….

VIJF CONCLUSIES Willen we komen tot antwoorden op de grote uitdagingen, dan moeten we ons bewust zijn van bovenstaande vaststellingen. Exact een jaar geleden heeft het ACV Brussel haar eerste grote Brusselcongres georganiseerd onder de noemer ‘Kwaliteitsvolle jobs voor iedereen in Brussel‘. Aan de vooravond van de Brusselse verkiezingen willen we hieruit vijf belangrijke conclusies naar voren schuiven.

MYRIAM GERARD:

“Nu de zesde staatshervorming haar beslag krijgt, pleit het ACV voor een doorgedreven samenwerkingsfederalisme. Brussel vertolkt hier een centrale rol in” nog minder kansen krijgen.. In onze stad vind je zelfs taxichauffeurs met een doctoraatsdiploma.

Hoe kunnen we de een antwoord bieden op de torenhoge werkloosheid in Brussel? De piste van precaire tewerkstelling, in de vorm van mini-jobs, is voor ons geen optie. Er moet worden nagedacht over steun aan sectoren die niet- delokaliseerbare en kwaliteitsvolle jobs creëren die aansluiten bij het profiel van onze jongeren. In de sectoren van de (ver)nieuwbouw, duurzame ontwikkeling en de non-profit

liggen er voor ons kansen. Hoe kunnen we het werk beter verdelen tussen zij die er te veel hebben en zij die er geen hebben? Er is een groeiende groep die structureel overwerkt enerzijds en een groeiende groep die niet aan de bak geraakt anderzijds. Het verminderen van de arbeidsduur, zonder loonverlies en met verplichting tot vervanging, moet worden overwogen. Welke beleid moeten we voeren om discriminaties op de werkvloer uit te roeien? Als richtlijnen en aanbevelingen niet helpen, rest de mogelijkheid van quota’s, vastgeklikt in collectieve arbeidsovereenkomsten. Hoe krijgen we Franstalige en Nederlandstalige partijen samen rond de tafel om een gezamenlijke visie uit te tekenen voor een onderwijs op maat van de noden van de Brusselaars? Belangrijk is dat meertaligheid wordt gestimuleerd, de schooluitval wordt bestreden, voldoende capaciteit wordt voorzien en het beroep van leerkracht wordt gevaloriseerd. Hoe bieden we perspectieven aan de jongeren? Jongeren willen erkend worden en willen niet enkel als relschoppers bestempeld worden. Het systeem van GAS-boetes is symptomatisch voor een falend beleid dat er niet slaagt om gelijke kansen voor alle jongeren te creëren.

Nu dat de zesde staatshervorming haar beslag krijgt, pleit het ACV voor een doorgedreven samenwerkingsfederalisme. Brussel vertolkt hierin een centrale rol als een plaats waar de twee grote gemeenschappen in dit land elkaar iedere dag ontmoeten. Er is nood aan een gemeenschappelijke debatruimte waar samen nagedacht wordt over concrete oplossingen voor concrete problemen. De werkelijkheid verdraagt geen slogans, het is in de dialoog dat oplossingen moeten worden gevonden. Het middenveld geeft alvast het goede voorbeeld. Wars van de karikaturen die door de media aan beide zijden van de taalgrenzen worden gecultiveerd vinden op het terrein talrijke organisaties en jongeren elkaar. Zo is er het tweetalig platform van jongerenorganisaties Ça Marche/Het werkt die uitstekend werk leveren. Maar ook patroons en vakbonden vinden elkaar vaak als het gaat om de grote uitdagingen van deze stad. Zeker culturele organisaties steken vlotjes de grenzen van hun gemeenschap over. De volgende Brusselse regering moet meer dan ooit van dit middenveld een partner maken van haar beleid. Myriam Gerard, gewestsecretaris ACV Brussel

Op 6 mei vanaf 19u30 in de Micro Marché, Steenkolenkaai 9, 1000 Brussel gaan de Brusselse afdelingen van het ACV en LBC –NVK dieper in op de grote sociaaleconomische uitdagingen van deze stad. De voornaamste Brusselse Nederlandstalige partijen worden op de rooster gelegd en bevraagd over hun sociale beleidsvoornemens. Bleri Lleshi en Guido Fonteyn zullen voor een kritische noot zorgen.

BDW 1424 PAGINA 14 - DONDERDAG 1 MEI 2014

gemeentebelastingen in Vlaanderen quasi gelijk (+0,3 procent) en stegen ze licht in Wallonië (+3,1 procent). Lokale beleidsmakers lijken onvoldoende te beseffen wat de impact van deze lokale belastingen is voor de concurrentiekracht van de Brusselse ondernemingen en de jobcreatie in het gewest. En dus voor groei en jobs op langere termijn. Een concreet voorbeeld om dit te illustreren. Een middelgroot bedrijf van 220 werknemers uit Evere betaalt 263.780 euro aan lokale belastingen. Enkele kilometers verder in het Vlaams-Brabantse Zaventem is dat maar 53.680 euro en in het Waals-Brabantse Waver bedraagt dit 58.960 euro. Een verschil van meer dan 200.000 euro!

Compensatiefonds

25.05

2014

Een middelgroot bedrijf van 220 werknemers dat in Evere gevestigd is, betaalt 200.000 euro 25.05 dan eenzelfde bedrijf uit Vlaams-Brabant. meer aan lokale belastingen

2014

Verkiezingskoorts > Agoria Brussels wil aandacht voor bedrijfsfiscaliteit 25.05

2014

Waarom we uit Brussel verhuizen? 25.05

2014

BRUSSEL – Veel burgers en bedrijven verlaten Brussel en dat wordt weleens uit het oog verloren. In het belang van iedereen die woont en werkt in Brussel dient de bedrijfsfiscaliteit fundamenteel te worden aangepakt bij het begin van de volgende regeerperiode, meent Agoria Brussel.

BDWOPINIE De Brusselse politici zien de bevolkingsgroei als dé uitdaging van de komende jaren. Daarbij wordt zelden vermeld dat ook burgers én bedrijven Brussel verlaten. Volgens het Brussels Instituut voor Statistiek en Analyse hebben de afgelopen tien jaar maar liefst 10.000 middenklassegezinnen onze hoofdstad ingeruild voor een stekje in Vlaanderen of Wallonië. Ook heel wat bedrijven hebben in diezelfde periode de deur van hun Brusselse vestiging definitief achter zich dichtgetrokken.

Gevolg hiervan is dat de financiële draagkracht en de economische leefbaarheid van Brussel in gevaar komt. Het lijkt er sterk op dat een houdbaarheidsdatum staat op de aanwezigheid in een Brusselse stadscontext. Daar waar burgers niet altijd tevreden zijn over de geboden leefkwaliteit schuiven bedrijven steevast de mobiliteitsproblemen en de ondernemersfiscaliteit naar voren. Laten we deze laatste eens meer in detail bekijken. In Brussel gevestigde bedrijven betalen gemiddeld een derde meer gemeentelijke en gewestbelastingen dan deze gevestigd aan de andere

“In Brussel gevestigde bedrijven betalen gemiddeld een derde meer gemeentelijke en gewestbelastingen dan deze gevestigd aan de andere kant van de gewestgrens”

kant van de gewestgrens. Het zijn vooral de Brusselse gemeentes die de factuur doen oplopen. Bedrijven betalen dubbel zoveel gemeentebelastingen in het Brussels Gewest in vergelijking met de Vlaamse en Waalse Rand. Sint-Joost-ten-Node, Brussel-Stad, Schaarbeek en Evere

voeren de ranglijst aan. Volgens cijfers van Belfius stegen in 2013 de gemeentebelastingen in het Brussels Gewest met 8,7 procent. Deze stijging komt bovenop de stijging van 6,5 procent voor bedrijfsbelastingen tussen 2007 en 2012. In dezelfde periode bleven de

De afgelopen jaren zien we dan ook een toename van (technologie)bedrijven die Brussel verlaten, anderen zijn bezig met deze oefening. Ook potentiële investeerders dreigen af te haken. Het totale kostenplaatje is te hoog geworden. Ontegensprekelijk weegt het fiscale aspect vandaag bij het nemen van dergelijke beslissingen zwaarder door dan andere factoren zoals de taalneutraliteit of het internationale karakter van Brussel. Sinds de oprichting van het gemeentelijk compensatiefonds in de vorige legislatuur zijn opmerkelijk genoeg geen bijkomende stappen gezet om dit probleem aan te pakken, ook niet wat betreft de voorziene harmonisatie van gemeentebelastingen. Bovendien werd de aangekondigde afschaffing van de bureaubelasting in de bedrijfszones van Citydev nog steeds niet uitgevoerd. En zal de rekening voor vele ondernemingen de komende jaren alleen maar verder oplopen met de recent ingevoerde gewestelijke milieubelasting op kantoorparking.

Bedrijfsfiscaliteit Als je economisch aantrekkelijk wilt zijn, dient een regionaal gecoördineerd fiscaal beleid te worden gevoerd en dient paal en perk te worden gesteld aan de typisch Brusselse belastingen. Zo houdt de onroerende voorheffing op materieel en outillage nieuwe materiële investeringen tegen en is op die manier jobdodend. In Vlaanderen en Wallonië werd deze belasting al lang hervormd en voor nieuwe investeringen volledig afgeschaft. Ook de bureautaks draagt niet bij tot een bedrijfsvriendelijk klimaat. Brusselse bedrijven dienen liefst drie keer langs de kassa te passeren: bij het gewest, bij de gemeente en nog eens via de onroerende voorheffing op gebouwen. Het is duidelijk dat de hoge fiscale druk belangrijke gevolgen heeft voor de economische ontwikkeling van Brussel en de werkgelegenheid. In het belang van iedereen die woont en werkt in Brussel dient de bedrijfsfiscaliteit dan ook prioritair en fundamenteel te worden aangepakt bij het begin van de volgende regeerperiode. Floriane de Kerchove en Mathias Cys Agoria Brussel

BDW 1424 PAGINA 15 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Elsene > Buurtcomité boos op beslissing van de gemeente

Stop deze onzinnige situatie De meeste openbare werken in Brussel verlopen trager dan gepland, maar het invoeren van de nieuwe verkeerssituatie in de Adolphe Buyllaan kon niet snel genoeg gebeuren, zegt buurtbewoner Dirk De Clippeleir. Twaalf dagen vroeger dan aangekondigd, werd het nieuwe verkeersplan ingevoerd. © IVAN PUT

BDWOPINIE Toch duurde het 10 jaar eer het Gewest, gemeente en MIVB het eens werden over een nieuw verkeersplan om het openbaar vervoer vlotter te laten doorstromen op het erg drukke kruispunt van de Adolphe Buyllaan en de Generaal Jacqueslaan. Op 13 juni 2013 werd door alle partijen een plan goedgekeurd, het zogenaamde plan zes. Helaas weigerde de gemeente Elsene dat plan te aanvaarden. Daarbij had het gemeentebestuur twee zaken voor ogen: er mocht het autoverkeer geen strobreed in de weg gelegd worden (en geen enkele parkeerplaats mocht sneuvelen) en de lokale handel mocht geen enkele vorm van last ondervinden. Het compromis dat uiteindelijk is goedgekeurd (plan zes ‘light’) is een gedrocht: alle betrokkenen, MIVB, Brussel Mobiliteit, het Gewest en zelfs de gemeente Elsene zijn het over één punt eens: dit nieuwe plan heeft een dramatische impact op de leefbaarheid van de betrokken buurt. Vooral de Emile Banningstraat en de Elisastraat zijn het slachtoffer: alle verkeer dat naar Flagey en het centrum wil, moet nu door één van deze twee straten. Het gevolg is dat die twee tot nog toe rustige woonstraten veranderen in drukke verkeersaders, met alle negatieve gevolgen voor de leefbaarheid in deze smalle straten. De politie van Elsene is vierkant tegen het plan en heeft gewaarschuwd voor de verkeerscatastrofe die er het gevolg van zal zijn. Met hun opmerkingen werd geen rekening gehouden. De voorzitter van de MIVB, meneer Beeckmans, bevestigt dat dit plan maar een beperkte oplossing is voor het openbaar vervoer en dat de impact op de leefbaarheid te groot is. Brussel Mobiliteit zegt ongelukkig te zijn met de oplossing maar kan niet anders dan ze uitvoeren. Waarom is er dan toch voor een slechte oplossing gekozen? Off the record geeft het Brussels Gewest toe dit verrotte dossier beu te zijn en liever een slechte dan geen oplossing te vinden.

“De gemeente Elsene heeft het zesde plan geweigerd, naar we begrijpen om de handel ter wille te zijn”

Hemeltergend is dat met de buurt geen rekening wordt gehouden: onder het valse voorwendsel dat de impact gering is, is er geen buurtonderzoek of milieueffectenrapport gebeurd. Benieuwd hoe een rechtbank dat zal beoordelen.

Lokaal verkeer Het resultaat: tijdens de spitsuren chaotische toestanden aan het kruispunt Buyl / Banning en Banning/Boondaal, deze week drie aanrijdingen tussen bus en tram, de wachttijd in de Emile Banning liep op tot vijftien minuten, dus boze claxonnerende chauffeurs, lange file op de Boondaalsesteenweg, en buiten de spitsuren te snel rijdende

auto’s in straten die daar niet voor geschikt zijn. De buurt, verenigd in een comité, heeft aan alle betrokken politici uitleg gevraagd. Van alle politici die bij dit dossier betrokken zijn, krijgen we te horen dat ze niet gelukkig zijn met de nieuwe situatie, maar dat zij niet verantwoordelijk zijn. Wie dan wel? De gemeente bij monde van toekomstig burgemeester Dufourny wast haar handen in onschuld, op het kabinet van minister Grouwels zegt men dat dit de enige politiek haalbare oplossing is. Nochtans is op de overlegcommissie van 19 juni 2013 het ‘zesde plan’ door alle partijen, behalve de gemeente Elsene, goedgekeurd. Dit – veel betere - plan voorzag onder andere in het verleggen van de bus- en tramhaltes naar een meer logische plek en een aparte rijbaan voor bus en tram. Maar de gemeente Elsene heeft dit plan dus geweigerd, naar we begrijpen om de handel ter wille te zijn. En dus werd er maar een ‘zesde plan light’ gecreëerd waar zowat iedereen ongelukkig mee is en waar de leefbaarheid van de buurt lichtzinnig voor wordt opgeofferd.

Leugen om bestwil De buurtbewoners worden ondertussen zoet gehouden met de boodschap dat ‘het allemaal wel zal meevallen’ en dat het hier een testfase betreft die na zes maanden kan herzien worden. Dat laatste is een leugentje om bestwil. In het door Minister Madrane ondertekende besluit is geen sprake van een testfase. De beloofde maatregelen om aan automobilisten duidelijk te maken dat enkel lokaal verkeer de nieuwe route mag nemen, zijn er ondertussen ook niet gekomen. Het buurtcomité vraagt dat aan deze onzinnige situatie snel een einde komt. We zijn voor beter openbaar vervoer maar we willen niet het slachtoffer zijn van het onvermogen van het Gewest en de gemeente om dit probleem op redelijke wijze op te lossen. We begrijpen dat er ook met de lokale handel rekening dient te worden gehouden maar de keuzes die gemaakt worden moeten in de eerste plaats het belang van een hele wijk dienen en niet dat van enkelen. Wie ons wil steunen kan dat via: 14302.lapetition.be/

Dirk De Clippeleir, namens het buurtcomité. Elsene

BDWOPINIE Werkloos en alleen door Danny Vileyn Tot voor kort leek het alsof de hoofdstad op zwervers en daklozen na geen werkloze ouderen telde. Politici en Actiris spraken alleen over de sociale tijdbom van het gigantisch aantal werkloze jongeren. Uit de jongste cijfers van Actiris blijkt nu dat in 2013 om en bij de 30 procent van bij Actiris ingeschreven werkzoekenden ouder is dan 45 jaar. Dat is twee keer meer dan jongeren. Met die tunnelvisie – alleen willen zien wat in je kraam past – wordt nu komaf gemaakt. Die spectaculaire cijfers behoeven enige toelichting, het gaat tenslotte over 31.500 mensen. De Brusselse werkloosheidsgraad bij 45-plussers ligt drie tot vier keer hoger dan in Wallonië en Vlaanderen. Daar zijn vooreerst objectieve redenen voor, zoals: in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wordt veel minder gebruik gemaakt van vervroegd pensioen. Het kleine aandeel van de industriële tewerkstelling is hier de verklaring voor. Ook reglementaire wijzigingen spelen een rol. Maar dat volstaat niet als verklaring. Van alle laaggeschoolde werkzoekenden is één derde 45-plusser. Lage scholing is een van de belangrijkste verklaringen voor werkloosheid. En die werkloosheidsduur wordt langer naarmate de leeftijd stijgt. Jongeren van onder de 25 hebben dubbel zoveel kans om werk te vinden als een 55-plusser. Vanaf 50 jaar hebben werkzoekenden één kans op drie om uit de werkloosheid te geraken, bij 55-plussers zakt die kans onder de 25 procent. En dat is ronduit dramatisch. Voor iedereen, voor werkzoekenden die nog schoolgaande kinderen hebben uiteraard, of als koppel zonder kinderen leven, maar voor een alleenstaande is dat niet minder erg – en zoals geweten bestaat de helft van de Brusselse bevolking uit alleenstaanden. Het moeten sterke mensen zijn met goede vrienden om zich als alleenstaande werkzoekenden recht te houden. Er zal de komende jaren veel aandacht moeten blijven uitgaan naar onderwijs, maar evenzeer naar vorming. We kunnen de dertigjarigen zonder diploma die nu al langdurig werkloos zijn niet aan hun lot overlaten. Maar dat geldt ook voor werkloze ouderen, de laaggeschoolden uiteraard, maar ook voor de hogergeschoolden. Het Brussels Hoofdstedelijk Gewest telt ook 1.200 oudere werkloze kaderleden. Onderwijs en vorming zijn één facet. Een arbeidsmarkt die ook kansen biedt aan laaggeschoolden en ouderen is een ander paar mouwen. De huidige arbeidsmarkt biedt die onvoldoende. Zelfs de Vlaamse Gemeenschapscommissie stuurt 55 laaggeschoolden de laan uit. Begrijpe wie kan.

WAUTER MANNAERT

BDW 1424 PAGINA 16 - DONDERDAG 1 MEI 2014

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

Fred Gillebert, directeur CC Westrand Dilbeek: “Alles verandert, we moeten met het cultuurcentrum dus een nieuw netwerk opbouwen.”

Jubileum > CC Strombeek en CC Westrand zijn veertig en kijken vooruit

Waar iedereen thuis zou moeten zijn STROMBEEK/DILBEEK – Wat te doen als je veertig wordt? Even terugblikken, jezelf evalueren en nagaan op welke manier je de volgende veertig jaar in de wereld kan staan. En dat is exact wat CC Strombeek en CC Westrand doen. Op 11 mei stellen de jarigen met een symposium een gedegen publicatie voor, die de inspiratie moet leveren voor het cultureel centrum van de toekomst in de sterk verstedelijkte context van de Vlaamse Rand.

et boek 40 jaar CC Strombeek en Westrand heeft twee delen. Achteromkijken leest als een kleine kroniek van de succesvolle huizen die slaagden in hun opzet om kunst en cultuur en onder meer de Vlaamse golf in de podiumkun-

sten zoals Rosas, Ultima Vez en Blauwe Maandag Compagnie te programmeren. Maar vooral het tweede deel Vooruitblikken valt op als een doorgedreven zelfonderzoek en een appel om in de toekomst anders en nog beter te doen. Talrijke dossiers liggen te wachten

om te worden aangepakt: internationalisering, digitalisering, aanpassing van de architectuur, het brengen van kunst buiten de muren, samenwerking met partners zoals scholen en sociale organisaties, de strijd tussen kwetsbare kunst en commerciële cultuur, verjonging,

meertaligheid,... Het boek is een neerslag van een reeks rondetafelgesprekken waarbij kunstenaars, journalisten, directeurs uit de sector, academici en architecten debatteren over verschillende thema’s. Zelfs ondernemer Bart Verhaeghe – de voorman van Club Brugge en van Uplace, die opgroeide in de schaduw van CC Strombeek – mag zijn zegje doen, en laat weten dat hij in Uplace naast een bioscoop ook een theater met drieduizend zitjes plant. Bij de geïnterviewden zitten ook een aantal Brusselaars zoals AB-directeur Dirk De Clippeleir, journalist Guido Fonteyn en choreograaf Wim Vandekeybus. Niet helemaal toevallig, want in de verschillende hoofdstukken komt dikwijls tot uiting dat de verhouding tussen de Rand waarin de CC’s opereren en de Brusselse buren na veertig jaar drastisch veranderd is. CC’s Westrand en Strombeek moesten destijds niet alleen het volk verheffen met cultuur, maar ook de toenemende ‘verfransingsdruk’ vanuit de hoofdstad een halt toeroepen. Alleen al hun fysieke verschijning moest het Vlaamse karakter van de ‘bedreigde’ gemeenten beklemtonen. Maar vandaag staat de slogan ‘Waar Vlamingen thuis zijn’, die nog altijd op het dak van Westrand staat, ter discussie. Voorzitter van vzw De Rand Eddy Frans zegt het zo in het boek: “Een op vier inwoners in de Vlaamse Rand is van vreemde herkomst: hij of zij heeft een andere nationaliteit of een ouder die bij de geboorte een andere nationaliteit had. Bij de jongeren is het cijfer in de Rand vier

BDW 1424 PAGINA 17 - DONDERDAG 1 MEI 2014

op tien. Daarom moet volgens mij een slogan als ‘Waar Vlamingen thuis zijn’ grondig overdacht worden.”

Volle zalen Het verwijderen of wijzigen van de slogan is wellicht nog niet voor morgen, maar het besef dat de grens tussen stad en Rand op verschillende vlakken verder vervaagd is, lijkt definitief doorgedrongen. “Niet alleen is BHV gesplitst en is het aantal inwoners van hun gemeenten en de Rand exponentieel gegroeid,” zegt Westrand-voorzitter Frans De Boeck: “Er is ook nog weinig sprake van een taal- en culturele homogeniteit.” Vanuit de vaststelling dat het decretaal tot de taken van een CC behoort om aan cultuurspreiding, -participatie en gemeenschapsvorming te doen, tonen de

Wim Meert, directeur CC Strombeek: “We hebben een schitterend traject afgelegd.”

Bozar Voor oplossingen kijken de CC’s naar partners in hun omgeving, organisaties die met publieksparticipatie bezig zijn, en goede voorbeelden elders, bijvoorbeeld in Brussel. Fred Gillebert: “Zowel in Strombeek als in Westrand zijn we al begonnen met publieksbemiddeling. Ik zou graag opnieuw met de mensen van Demos (het kenniscentrum voor participatie en democratie, red.) gaan samenzitten om daar verder in te gaan. Ik las onlangs dat tien procent van de ouderen in Brussel met

Symposium en voorstelling publicatie ‘40 jaar CC Strombeek en Westrand’, met ondermeer de twee directeurs, Eddy Frans (algemeen directeur vzw de Rand), Paul Dujardin (directeur-generaal Bozar), Miek De Kepper (directeur steunpunt cultuur- en gemeenschapscentra Locus), en Wouter Hillaert (journalist Rekto Verso). Presentatie door Sara Van Boxstael (radio 1) en muziek door Ewout Pierreux Trio. Op zondag 11 mei 2014, 11u in CC Strombeek/Grimbergen, Gemeenteplein, Strombeek-Bever, 02-263.03.43, www.ccstrombeek.be, www.westrand.be Tijdens het symposium zal ook hulde worden gebracht aan Chris Maere, de oud-directeur van CC Strombeek, die nog meewerkte aan het boek, maar eerder deze maand om het leven kwam bij een verkeersongeluk. Zowel het symposium als het boek zijn gratis.

twee directeurs, Wim Meert van CC Strombeek en Fred Gillebert van CC Westrand in Dilbeek, zich gemotiveerd om hun omgeving die verjongt, verkleurt, versplintert, en internationaliseert meer bij hun werking te betrekken. Fred Gillebert: “De gesprekken in het boek geven eens te meer aan dat we een spannende tijd beleven. We kunnen niet zomaar voort blijven bouwen op wat al bestaat. Alles verandert, we moeten met het cultuurcentrum dus een nieuw netwerk opbouwen. We krijgen daarvoor in dit boek eigenlijk de steun van het hele werkveld. Ik vind het boeiend om te kijken hoe we dat kunnen doen in deze regio vlak naast de grootstad Brussel. Ik ben ervan overtuigd dat we als CC hier in de Rand ook een proeftuin kunnen worden rond integratie en gemeenschapsvorming.” Wim Meert is het daarmee eens, maar geeft ook meteen aan dat de overgang niet zo gemakkelijk zal zijn: “We hebben een schitterend traject afgelegd en we moeten zorgen dat we dat in de toekomst blijven doen. Maar we merken wel dat we op het vlak van de beschikbaarheid van ruimtes, financiën en personeel aan onze limiet zitten. En dat is zacht uitgedrukt, want eigenlijk staat het water ons aan de lippen. We programmeren al heel veel, en bieden daarnaast met onze regionale receptieve werking ruimte voor de verenigingen. Het is de vraag hoe we al die nieuwe inzichten die ons in de gesprekken en teksten worden aangeboden gaan implementeren.” Want wat de CC’s op dit ogenblik ervaren is een beetje tegenstrijdig. Enerzijds voelen ze dat ze inspanningen zullen moeten doen om iedereen in hun omgeving te kunnen bedie-

nen, anderzijds zitten de zalen op dit ogenblik nog altijd goed vol met een traditioneel, vergrijzend publiek. Wim Meert: “We mogen inderdaad niet klagen: 2013 was zelfs een verdomd goed jaar qua opkomst en ticketverkoop. We hebben een dankbaar publiek, dat vaak komt en dat ook de centen neerlegt. Ik kan en wil hen niet naar een andere plek doorsturen. Bovendien is het een uitdaging om de nieuwe accenten zakelijk op te vangen. Laat je kunstenaars meer met de couleur locale werken, dan krijg je voorstellingen die vooral op maat van je eigen centrum zijn gemaakt, die niet zoveel kunnen toeren en die dus relatief meer tijd en geld kosten. Tegenover één voorstelling die ontstaat in dialoog met je gemeenschap, staan qua tijdsbestek vijf traditionele voorstellingen.”

Bij de seizoensopening van CC Strombeek.

niemand contact heeft en dus zeer eenzaam is. Bij ons zal dat niet anders zijn. Dan vind ik dat je als cultuurcentrum, samen met de wijkagenten, OCMW-werkers en eventueel ook de scholen, moet samenwerken om te weten wat er zich achter onze gevels afspeelt. Met dat soort verhalen kunnen we met kunstenaars aan de slag.” Wim Meert: “Onze publieksbemiddeling werkt inderdaad samen met het OCMW, de brede school, de integratiedienst en de buurtwerking, en zal mee bouwen aan de brug met de vele kunstenaars die we in huis hebben. Maar daarmee heb je nog geen garantie dat je daarmee ook de mensen over wie het gaat in je cultuurcentrum binnenhaalt. Ons huis staat al voortdurend open en de drempels maken we zo laag mogelijk. Vijftig procent van onze capaciteit gaat naar de receptieve werking: de verenigingen die over de vloer komen, maar nu al ervaren we dat nieuwe verenigingen hier eigenlijk niet meer binnengeraken omdat er geen plaats meer is. De andere 50 procent van onze werking betreft het artistieke aanbod van voorstellingen en tentoonstellingen. Misschien mogen we toch ook nog even benadrukken dat onze twee centra nog altijd een dam proberen op te werpen tegen de commercialisering en de vervlakking in onze sector. We blijven onze nek uitsteken voor zaken die elders allang van de kaart zijn geveegd. Als we ook in dat aanbod plaats willen maken voor projecten die door en voor de nieuwe omgeving zijn gemaakt, dan moeten we nog meer snoeien in het traditionele artistieke aanbod, en dat is niet evident.” Fred Gillebert: “Toch moeten we dat proberen. Ik denk dat er ook achter die gevels en in onze straten artistieke parels te vinden moeten zijn. Wat het traditionele verenigingsleven betreft: men voelt daar ook wel aan dat andere groepen ook een plek verdienen. Ik hoorde een tijd geleden hoe Bozar met zijn zaalverhuur omgaat. Het hanteert daarvoor vaste prijzen, maar verenigingen die de waarden van Bozar delen en uitdragen, bijvoorbeeld omdat ze kansarmen het gebouw binnenleiden, kunnen korting en zelfs hulp krijgen. Het lijkt me een spannende oefening om over zo’n formule na te denken.” Michaël Bellon

BDW 1424 PAGINA 18 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Skaten > Skateshop Ride All Day viert twintigste verjaardag

BRUSSEL – Zaterdag viert Ride All Day zijn twintigste verjaardag en daarmee is de winkel de Brusselse skateshop met de langste staat van dienst. Dat wordt gevierd met een eenmalige reünie van de band Down But Not Out, de première van de videoclip Yallah en een ramp in Recyclart. Een skateramp welteverstaan.

e Brusselse skategeschiedenis verliep via golven. Periodes van succes werden getemperd door diepe dalen die dan weer overbrugd werden door nieuwe golven van populariteit. De eerste bloeiperiode van skateboard in Brussel kwam er in de jaren 1970. Ook Yves Tchao is toen als elfjarige knaap beginnen skaten. Nadien ging het bergaf. In 1982 werd het laatste skatepark van Brussel gesloten. Toen de skateshop waar Tchao werkte zijn deuren sloot, besliste de jonge skater om zelf een skateshop te openen. Dat was op 9 april 1994. “Het skaten zat in een diep dal, maar ik kon niet aanzien dat er in Brussel geen skateshop meer was. En ik was ervan overtuigd dat er in Brussel voldoende potentieel was om een kleine skateshop overeind te houden. De winkel bevond zich in het begin van de Hoogstraat, maar al snel was hij te klein en in 1995

zijn we naar hier verhuisd,” vertelt Yves Tchao, genietend van de laatste zonnestralen op het bankje voor zijn skateshop in de Sint-Jansstraat, tussen het Sint-Jansplein en het Centraal Station. “Toen is het skaten terug populair geworden en sindsdien lijkt de sport minder onderhevig aan de modegrillen. Skaten is al lang geen modeverschijnsel meer.” Tchao beklemtoont meteen dat het niet om hem gaat. “Zonder de mensen die me helpen en omkaderen, zonder de vaste klanten, was dit nooit mogelijk geweest. In deze winkel gaat het om ons, de hele groep mensen die de winkel ondersteunen.” Op het gelijkvloers kan je schoenen, kledij en vervangstukken kopen. In de kelderverdieping is de skateplank koning: dat gaat van klassieke skateboards tot longboards, verschillende groottes en alle mogelijke kleurenschakeringen die mooi tot hun recht komen dank-

ADVERTENTIE

Sociale Verhuurkantoren (SVK)

Verhuur uw woning zonder risico en zonder zorgen

a Gegarandeerde huur elke maand a

Verzekerd verhuurbeheer

Onderhoud van uw woning

a Hulp bij renovatie a Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

Yves Tchao: “Skaten is een vrij technische sport waar jarenlange training voor nodig is, enkel de doorzetters halen het.”

zij het licht dat binnenschijnt via de vitrine. Elke uithoek van de kleine winkelruimte wordt benut. Verhuizen naar iets groter? Daar denkt Tchao niet aan. De groeioptiek die inherent is aan ons huidige economische systeem is hier niet de norm. “Als ik geld zou willen verdienen, dan was ik hier al lang mee gekapt. De winkel evolueert samen met het materiaal en de tendensen. Aangezien ikzelf skate en volop verwikkeld ben in het skatemilieu, gaat dat op heel natuurlijke wijze.” Dat merk je ook aan het onderaanbod kleren in de winkel: het gaat hier om de sport, niet om de look. “Vroeger had je een typische kledingstijl voor skaters, maar die is wat verwaterd. Vandaag lijken skaters vaak meer op rockers. De skater heeft geen vaste look meer. Looks zijn een modeverschijnsel, bij Ride All Day gaat het om de sport.”

Risico Want skaten is eerst en vooral een sport. “Je moet echt gemotiveerd zijn en er in vliegen. Skaten is een vrij technische sport waar jarenlange training voor nodig is, enkel de doorzetters halen het. Het is een actiesport, voor mensen die van risico houden,” zegt Tchao. Van op het bankje voor de winkel

hebben we zicht op de Kunstberg, jarenlang een topspot voor skaters. “Nu nog altijd. Ik heb hier wat materiaal liggen, onder meer een slide, die de skaters kunnen komen halen om te oefenen.” Vreemd toch dat de skaters niet gewoon naar het skatepark iets verderop op het Ur-

zou zijn.” Dat de verjaardag van Ride All Day in Recyclart plaatsvindt, heeft dus minder te maken met het skatepark vlakbij het Station Kapellekerk dan we zouden denken. Op het programma staat een reünie van de Brusselse punkrock band Down But Not Oud (DBNO), skate-

“Zonder de mensen die me helpen en omkaderen, zonder de vaste klanten, was dit nooit mogelijk geweest” sulinenplein verhuisd zijn? “Neen, ze hebben daar te veel water bij de wijn moeten doen. Het is een compromis tussen een skatepark en een stadsplein. Geen goed skatepark, en eigenlijk ook geen goede openbare ruimte. Je ziet dat aan de jongeren die er hangen, dat zijn vaak geen skaters. Je zult me er zelden zien,” gaat Tchao verder. “In het begin was ik betrokken bij de aanleg ervan, maar ik heb dat overleg verlaten toen ik inzag dat het een maat voor niets

sessies op een mini-skateramp en de première van de videoclip Yallah, gemonteerd door Enzo Ya Henda die maandenlang de avonturen van drie skaters gevolgd heeft. “DBNO was een ontzettend populaire groep in de punk en skate scène waarvan alle groepsleden ook skaters waren. Zij deden in 1997 hun laatste concert en gaan nu speciaal voor dit evenement een reünie houden.” Benjamin Tollet

Verjaardag Ride All Day op zaterdag 3 mei van 19u30 tot 1u in Recyclart, Meer info op www.recyclart.be en www.rideallday.be

BDW 1424 PAGINA 19 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Nick Trachet

Het jeugdorkest van de Brusselse kunsthumaniora gaat de samenwerking aan met François Glorieux.

Muziek > Music Happening viert tiende editie

BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT

Jubileum met François Glorieux GANSHOREN – De jaarlijkse Music Happening van gemeenschapscentrum De Zeyp wordt er dit jaar één voor alle generaties. Het jeugdorkest van de Brusselse kunsthumaniora geeft op 13 mei een concert samen met François Glorieux, een van België’s meest gerenommeerde klassieke muzikanten. “François Glorieux was meteen enthousiast,” zegt Karen Schilders, medewerkster van GC De Zeyp. “Hij werkte al vaak samen met organisaties zoals Jeugd en Muziek, waarbij hij jongeren deed kennismaken met klassieke muziek. Maar een concert mét een jeugdorkest is voor hem een primeur.” De leerlingen van het jeugdorkest zijn tussen zestien en achttien jaar. Voor hen zal het een bijzondere ervaring zijn om met de eenentachtigjarige muzikant te spelen. Glorieux werkte als dirigent, pianist en componist samen met orkesten van over de hele wereld. Hij componeerde meer dan driehonderd werken en dirigeerde onder andere de Amerikaanse Stan Kenton Band en het

Droogworst Ze zijn een vertrouwd zicht bij de slager of op café en doorgaans hangen ze op: de droge worsten. Maar waarom mogen ze daar zomaar hangen? Met sushi of kippenvleugels moet je het niet proberen.

National Symphony Orchestra UK.

Dirigent en pianist Gemeenschapscentrum De Zeyp zorgt jaarlijks voor een muzikale ontmoeting tussen het Brusselse jeugdorkest en een Vlaams artiest. “Tien jaar geleden hebben wij voor het eerst de kunsthumaniora uitgenodigd om deel uit te maken van onze Music Happenings. Sindsdien is het jeugdorkest een vaste waarde geworden in ons programma,” zegt Schilders, “de Music Happenings trekken ongeveer 300 luisteraars.” Onder andere Gunter Neefs, Barbara Dex en Eddy Wally traden de voorbije jaren al op met het aanstormend muzikaal talent. In het tweede deel van het concert zal Glorieux de jonge muzikanten begeleiden, deels als dirigent, deels als pianist. Ella Martens Het concert vindt plaats op 13 mei in de sporthal van Ganshoren, Vandervekenstraat 114. Het begint om 14 uur en eindigt rond 18 uur. Meer info op www.dezeyp.be © MEHDI LENOIR

Droge worsten heten in het Frans saucisses sèches. Spreek dat eens tienmaal na elkaar uit? Het is een toogspelletje voor op café, waar de druugsossis ook hangt. Samen met het hardgekookte ei en de boulette maison vormde hij de drievuldigheid van het ouderwets eenvoudige cafévoedsel. Biﬁworst en grills zijn die mettertijd komen vervangen, maar er zijn hier en daar nog kroegen waar ze te krijgen zijn, al dan niet gepeld en voorgesneden op een bordje met een lik mosterd, of gewoon uit het vuistje, te pellen zoals een banaan. Voedsel om een fringale op te vangen, de plotse honger die optreedt bij langdurig tooghangen. Droogworst is een eenvoudig doch interessant product van varkensvlees: pur porc, zeggen de Fransen. Ik koop ze wel eens in een streng van tien, en dan hangen ze naast de koelkast te wachten. Ik ben benieuwd hoelang de jongere huisgenoten ervan kunnen afblijven. Vroeger wierpen ze zich onmiddellijk op het hapklare vlees, maar met de leeftijd kwam daar verandering in. Droge droogworsten – daar is iedereen het hier ondertussen over eens – zijn véél lekkerder dan verse nog, niet droge. Wijsheid komt met de jaren, dus blijven ze nu langer hangen en worden ze droger, maar beter. Maar hoe kan dat? En waarom mogen van het FAVV die worsten zomaar in de cafélucht hangen, terwijl andere producten onder banvloeken en dreigementen in de koelkast moeten blijven? Dat heeft te maken met scheikunde en microbiologie, en met de opleiding van diergeneeskundigen. Laat een pak gehakt netjes verpakt in de koelkast liggen. Na drie dagen is het niet meer te eten. Maar al heel lang geleden kwamen onze voorvaderen ertoe om gehakt te verpakken in varkensdarmen en die in de lucht te laten drogen. In het begin gebruikten ze misschien zeer veel zout, om veilig bewaarbare worst te maken. Aan de ene kant geeft dat veel te zout vlees, niet lekker om zo te eten, aan de andere kant was zout vroeger duur. Experimenteren en wat toeval zorgden voor een worstje dat dus

bijzonder lekker kan zijn in al zijn eenvoud. Men gebruikt minder zout, maar ook wat suiker, kruiden en natriumnitriet – salpeter in de volksmond. Gemalen vlees vormt een makkelijke voedingsbodem voor bedervende bacteriën. Net als wij hebben bacteriën water nodig om te leven. Zout toevoegen maakt dat water ontoegankelijk, maar niet alleen zout, ook suiker heeft dat effect. Dat is de reden waarom suikerklontjes niet bederven en conﬁtuur ook niet. Suiker maskeert ook de smaak van zout, wat altijd meegenomen is. Maar wat onze vroegere worstendraaiers nog niet wisten, is dat suiker ook voorkomt dat het vlees ranzig gaat worden. Vlees en vet gaan in de lucht oxideren. Suiker is een zogenaamde reductor en werkt dat tegen. Dan is er de salpeter. Die geeft het vlees een mooi rode kleur, maar is ook dodelijk voor bacteriën. Nu gebruikt men net te weinig zout en nitriet om alle bacteriën te doden. Bepaalde zoutminnende melkzuurbacillen voelen zich in die omstandigheden ok en gaan melkzuur afscheiden, wat nog eens het vlees beschermt tegen oxidatie en rottingsbacteriën. Dat schepje suiker geeft ze het voedsel om mee aan de slag te gaan. In de voedingstechnologie noemt men dit ‘hordelopen’ (hurdle technique). Elk van de maatregelen apart (zouten, drogen, specerijen, suiker, nitriet) is wel een obstakel op de weg naar het bederf, maar te weinig om de worst te beschermen. Alle trucjes samen zorgen voor een versterkend effect. Die melkzuurbacteriën zetten ook nog een heel klein deeltje van vlees en vet om tot geurige stoffen die wij zo appreciëren in goede worst. En zo kunnen wij de worstjes gedurende weken, zelfs maanden laten verder drogen en rijpen. Een ‘verse’ droogworst smaakt vooral naar zout. Tijdens het rijpen wordt de smaak dieper en rijker, maar microbiologisch zit het voedsel nog altijd snor. Er zijn heel wat andere voedingsproducten die op dezelfde manier rijpen en gisten, maar in de opleiding van de controleurs wordt dat over het hoofd gezien, vrees ik. Daarom vertrouwen ze alleen droogworsten. Die controleurs hebben meestal een opleiding diergeneeskunde achter de rug. Ze weten dus heel wat van beesten, maar van groente en vis is dat al wat minder. Uiteraard is zo’n worstje ook gekruid en bij de traditionele droogworst uit onze streken is de smaak vooral bepaald door foelie. Ken u niet? De vorige generatie sprak van macis, wat het Franse woord is voor deze specerij. Foelie/macis is een vliesje (een

“Een ‘verse’ droogworst smaakt vooral naar zout. Tijdens het rijpen wordt de smaak dieper en rijker, maar microbiologisch zit het voedsel nog altijd snor” aril) dat rond de muskaatnoot groeit, binnen een bolster. Eén en dezelfde boom geeft dus twee verschillende specerijen: nootmuskaat en foelie. Nu lijkt de geur van de één wel wat op de ander, maar er is toch een verschil. Hoe foelie dan ruikt? Naar verse droogworst! Er zijn mensen die van droogworst een ‘streekproduct’ willen maken. Van welke streek dan wel? Ik ken geen regio in Europa waar géén droogsossis wordt gemaakt. Men maakt ze zelfs in Zuid-Afrika, waar de droëwors heel dun is, maar net zo goed naar foelie geurt. Smakelijk. nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet

BDW 1424 PAGINA 20 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Poëzie > Inhuldiging tiende kunstwerk van Vers Brussel

Links: Simulatie belettering (hier nog met spelfout) op de Sporthal Van Volxem. Rechts: Doria García en Sabah Zouein vatten de ziel van Vorst.

ADVERTENTIE

GA VOOR DIRECT RENDEMENT, KIES EEN EIGENDOM WAARIN U METEEN KUNT WONEN.

Di D ire

nt me

t rende rec

re n d e m e

VORST – Sommige steden zijn poëtischer dan andere. In de Van Volxemlaan in Vorst trekken vanaf mei aan het raam van de tram dichtregels voorbij. Verschillende letters van de gevelsculptuur ‘jij bent de meervoudige taal’ op de gemeentelijke sporthal zullen echter ontbreken, maar wel nog leesbaar zijn, als een herinnering. “Vrolijk doen over veroudering.

schikkingen geven de gedichten (vert. door Frank Olbrechts) ook hun cadans: Het vertrouwde geratel van de tram kwam tot mij, of: de klanken van de vredige stad kwamen tot mij, maar mijn lichaam sprong behendig aan boord, terwijl de stad in beelden aan mij voorbijtrok, door de ramen trokken de beelden voorbij.

Het poëzieparcours Vers Brussel van het internationaal literatuurhuis Passa Porta bracht hen in 2008 al bij elkaar, de Libanese dichteres Sabah Zouein (1955) en de Spaanse kunstenares Dora García (1965). Samen verkenden ze de buurt van de voormalige brouwerij Wielemans-Ceuppens. Zouein realiseerde een gedichtencyclus over de straten van Vorst, en García, ingegeven door de gesprekken met Zouein over de spanningen tussen de geloofsgemeenschappen in haar land, de wandelgids Seuils/Drempels (2009). Daarmee kom je langs statige gebedshuizen, maar ook langs simpele huisdeuren waarachter gemeenschappen samenkomen voor spirituele doeleinden (niet louter religieuze, bijvoorbeeld ook een meditatiegroep). In haar werk voor de publieke ruimte werkt García met allerlei media, maar het woord en de taal zijn steeds de ruggengraat.

Entropie

Troostende trottoirs

Word eigenaar én bewoner van uw eigen appartement zonder tijd te verliezen. Waarom maanden voorbij laten gaan tussen het kopen van een eigendom en ervan genieten? Die verloren tijd betekent alleen maar geld verliezen. Investeer in een eigendom dat alleen nog ingericht moet worden. Meer info? Kijk vlug op skylineeurope.eu • Omgeven door groen, vlakbij Ter Kamerenbos • Villa-appartementen met groot comfort en luxueuze afwerking • Oplevering voorzien in najaar 2014

Meer info: 02 679 00 00 www.skylineeurope.eu

• Te bezichtigen elke zaterdag van 10 tot 12u • Voor afspraak, bel 0497 38 34 32 (ook weekends)

vastgoed met visie

Zouein loopt in ons Vorst(endom) rond in het verleden van de Wielemans-Ceuppenswijk, maar ook in haar eigen ‘broze heden’ waar de doodsberichten ‘van ginds’ tot haar doordringen (in Libanon waren er in 2008 juist weer gevechten uitgebroken). In Vorst daarentegen vindt ze ‘vredige lanen’, mensen die stammen uit talloze talen, handgrepen van oude deuren en - mooi in deze buurt - de herinnering aan de geur van bier. Waar Wiels nog door de aderen van de lanen rent. Alles lijkt verenigd door het trottoir waarvan in deze stad een heilzame werking uitgaat: “maar de trottoirs van Vorst omhelsden mijn wonden.” Haar gedichten bevatten veel nevenschikkingen met ‘of’, die het telkens iets genuanceerder zeggen of zelfs het omgekeerde beweren, soms tot drie keer toe, straffeloos, en waaruit haar groot vrijheidsgevoel in de lanen van Vorst, of in taal, tot uiting komt. Die neven-

Drie verzen uit Zoueins gedichtencyclus zal je in de Van Volxemlaan nu ook zien voorbijtrekken, zoals steeds bij Vers Brussel zowel in het Frans en het Nederlands als in de originele taal, en hier is dat het Arabisch. García liet zich voor het opschrift op de betonnen gevel van de Sporthal Van Volxem (op het nr. 391) inspireren door de vergulde letters van het tegenoverliggende oude kantoorgebouw van de Wielemans-Ceuppensbrouwerij. Daar blinkt op de voor- en zijgevels nog steeds: ‘Brasserie Wielemans-Ceuppens’ en ‘Grand Prix Paris 1889’. Alleen heeft de tijd nogal wat letters weggehaald. “Ik hou van de ontbrekende letters,” zegt García: “Daarom ontbreken er ook letters in mijn project. Ik hou van het idee van entropie, de aanvaarding van het onvermijdelijke, de dood, verdwijning. Meer nog, vrolijk doen over veroudering, ruïnes. Zien dat alles voorbijgaat, is een zegen.” García calculeert het verval al in van bij het begin. De letters zijn ambachtelijk verguld door het Nederlandse Van Iwaarden Artwork , maar van sommige zal je slechts de afdruk van de lijm zien. Omdat ze daardoor leesbaar blijven, wordt ook gesuggereerd dat niets helemaal verdwijnt. In combinatie met de versregels die García koos, “die volgens mij het best de ziel van Brussel en Vorst weergeven,” lijkt ook taal eindeloos uit te dijen: La magie de la langue et son secret, jij bent de meervoudige taal, en ik las de lanen van Vorst in jouw gespletenheid, An Devroe Inhuldiging op dinsdag 6 mei om 13u30, Centrum voor Hedendaagse Kunst Wiels, Van Volxemlaan 354, 1190 Vorst, www.passaporta.be, 02-226.04.54

BDW 1424 PAGINA 21 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Artists in residence Francis Ford Coppola in Palermo

BRUSSEL – De hoogdagen van de peetvaders op Sicilië liggen al een tijdje achter ons, en de open wonde van de Italiaanse kwaal die ‘maffia’ heet, ettert nu vooral elders. Toch zal het eiland nog wel een tijd lang geassocieerd worden met de georganiseerde misdaad van de Cosa Nostra. Met dank aan The Godfather-saga. De mensen van de televisie hebben op het schap waar ze elk jaar tijdens de paasvakantie de filmspoelen van Ben Hur vandaan halen ook de drie afleveringen van The Godfather teruggevonden. Het door Francis Ford Coppola verfilmde familie-epos van Mario Puzo over de Siciliaans-New Yorkse maffiafamilie Corleone is dezer dagen dus voor de zoveelste keer te bekijken. De origines van de familie van vader en zoon Vito en Michael Corleone liggen in het kleine stadje Corleone in het Siciliaanse binnenland, op zo’n zestig kilometer van de hoofdstad Palermo. Corleone was op het moment dat Puzo zijn boek schreef ook echt een bolwerk van de Cosa Nostra, en bleef dat tot in de eenentwintigste eeuw. Tot de clan van de Corleonesi behoorden onder meer Luciano Leggio, Bernardo Provenanzo, en Salvatore ‘Toto’ Riina, die de opdracht gaf voor de moord op de rechters Falcone en Borsellino, die vandaag overal in Sicilië worden herinnerd op de naamborden

Renovatie

Het Teatro Massimo in Palermo, een van de grootste operagebouwen van Europa.

van straten en pleinen. De fictieve Don ‘Vito’ Corleone is volgens de saga ook afkomstig van het stadje, en krijgt bij zijn immigratie in New York ‘Corleone’ als echte naam. Een fijn detail is dat ook de grootouders van Al Pacino, die de rol van Michael speelt, echt van Corleone afkomstig zijn. De scènes in de film die zich zogezegd in Corleone afspelen, zijn daar evenwel niet opgenomen. Omdat Corleone ondertussen net iets te veel verstedelijkt was, werden daarvoor werden pittoreskere Siciliaanse dorpjes gebruikt. Dat neemt niet weg dat je in Corleone vandaag een (anti-)Maffia Museum herbergt.

Een meer herkenbare locatie op Sicilië die in de ﬁlm voorkomt is de opera van Palermo – het Teatro Massimo. De scènes die zich daar afspelen, komen helemaal op het einde van de trilogie, in het derde deel dat pas in 1990 werd gedraaid en dat over de val van Michael Corleone gaat. Michael probeert zijn activiteiten terug te schroeven om de toekomst van zijn nageslacht te vrijwaren. Maar alles loopt deﬁnitief fout op het moment dat de clan even uit Amerika terugkeert naar Palermo om zoon Antony te zien debuteren in de opera. Terwijl die aantreedt in Cavalleria Rusticana van Pie-

ADVERTENTIE

Sport en feest in Brussel

tro Mascagni – een Siciliaanse eenakter over eerwraak die door Coppola handig wordt verweven met het drama dat zich naast de scène afspeelt – vallen in en rond het immense operagebouw de vijanden van de familie als vliegen, onder impuls van de overijverige nieuwe ‘don’ Vincent. Maar ondertussen wordt ook een aanslag op het leven van Michael beraamd, die mislukt en na de opera-voorstelling leidt tot de dood van zijn dochter Mary. Zij sterft tijdens een uiterst theatrale scène op de trappen van het Teatro Massimo.

Sport de Stad in tussen vismarkt en dansaert

zondag 4 mei 2014 www.stadskriebels.be 11.00 > 18.00 uur

Palermo is een stad waar de open ruimte schaars is. Dat het centrale oriëntatiepunt van de stad – de Quattro canti – eigenlijk een kruispunt is van twee boulevards, zegt veel. In de smalle straten heerst koning auto, en de beslotenheid van de wijken waar het zonlicht zoveel mogelijk wordt buitengehouden, is natuurlijk geschikt voor duistere zaakjes. De ruimte rond het Teatro Massimo is echter een uitzondering: daarrond is genoeg open ruimte om van een Piazza (Verdi) te kunnen spreken. Doordat hij de neergang van de Corleones filmt op de trappen van de opera, gooit Coppola de vuiligheid uiteindelijk voor iedereen zichtbaar op straat. Aan de theatrale gebaren van de protagonisten (het doodvallen van Mary, de oerkreet van Michael Corleone) kan je zien dat de opera die binnen begon, pas zijn definitieve einde krijgt in openlucht. Ironisch is trouwens dat het Teatro Massimo, een van de grootste operagebouwen van Europa, niet in gebruik was toen Coppola er filmde. Tussen 1974 en 1997 bleef het dicht omwille van een renovatie die maar bleef aanslepen door maffieuze praktijken.... Michaël Bellon

BDW 1424 PAGINA 22 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Yanu Schepens: “Sinds ik met de opleiding ben gestopt, voel ik me bevrijd en barst ik van creatieve energie.”

Yanu Schepens, theaterbeest in de dop, houdt van Brussel

‘Het Wilde Westen van België’ BRUSSEL – “Ik zie mijn leven in het theater, nergens anders. Mijn grootste doel is creëren, iets verwezenlijken en anderen bij de hand nemen. En natuurlijk zelf op de planken staan...” Hij komt nog maar net piepen, Yanu Schepens. Toch maakt hij deel uit van de performers van ‘Batucada’, het prestigeproject van het Kunstenfestivaldesarts, dat morgen van start gaat. Een theaterbeest in de dop, dat Brussel in zijn hart draagt.

ij speelt gitaar, drums en ukelele, was actief bij de groep Shattered Jade. Zijn hobby’s: leider bij de scouts, leider bij de speelpleinwerking in Asse en scheidsrechter in de jeugdreeksen van de Koninklijke Belgische Voetbalbond. Scheidsrechter? “Mijn vader is het al jarenlang, van zolang ik het me kan herinneren. Het leek me wel cool, dus ben ik er ook maar mee begonnen. Op mijn vijftiende. Zelf al eens tegen een bal stampen, doe ik ook graag. Maar

in competitie? Neen, dat zegt me niets.” Wat hem wel iets zegt en veel meer dan dat, is zichzelf tonen in theatercontext. “Reeds in het derde leerjaar van de lagere school heb ik mij ingeschreven voor dictie. Om deftig te kunnen praten. Daarna zijn opleidingen in voordracht en toneel gevolgd. Tussendoor maakte ik zelf constructies voor het decor, trakteerde ik mijn ouders op tijd en stond op een kleine opvoering. ‘Papa, mama, kom eens kijken!’ Het heeft altijd wel in mij gezeten.”

“In mijn vierde jaar van het middelbaar onderwijs heb ik er ook resoluut voor gekozen, de wereld van de kunsten, het acteren. Omdat het ASO me te gestructureerd was, de regeltjes me de strot uitkwamen. Zot werd ik ervan. Die overstap naar de kunsthumaniora heeft mijn leven compleet veranderd. Op twee jaar tijd ben ik veranderd van iemand die zo goed als niets wist, naar iemand die al wel dingen heeft gezien van de wereld. Met als kers op de taart mijn eindwerk. Een eigen voorstelling

Abattoir du Cœur. Eenentwintig minuten lang, gebaseerd op iets dat ik zelf had meegemaakt in de liefde. Ik heb de regie en de scenografie verzorgd en meegespeeld. Alle remmen los, ik ben er hard ingevlogen. Met vrij groot succes. Ik wil die weg verder inslaan: mijn grootste doel is het oprichten van een collectief. Creëren combineren met de zaal doen. Dat is wat ik echt, echt, echt wil bereiken. Lukt het, dan zal ik de gelukkigste man ter wereld zijn.”

Arabisch leren Die jaren in de kunsthumaniora hebben Yanu ook Brussel doen ontdekken. “Brussel is één en al mysterie. Ken je Brussel niet, dan kan ik me voorstellen dat je er helemaal niets te zoeken hebt. Dat je twee keer moet slikken, als je er plots op je dooie eentje wordt gedropt. Maar vanaf het moment dat je Brussel een beetje begint te ontdekken, de coole plekjes leert kennen, voel je als vanzelf hoe je er moet meedraaien. In een stad die 24 op 24 wakker is, waar altijd wel iets te beleven valt. De contrasten zijn gigantisch tussen de arme buurten en de rijke buurten. Tussen mooi en lelijk. Dikwijls vlak naast elkaar. Het is een biotoop waar je kan blijven rondlopen, altijd iets nieuws kan vinden.” “Ik voel me hier echt wel op mijn gemak, meer dan in pakweg Gent of Antwerpen. Het multiculturele, het anarchistische kantje spreekt me echt wel aan. Het is zowat het Wilde Westen van België, hé. Last heb ik nog nooit gehad, neen, al moet je wel uit je doppen kijken. Ik tracht altijd mezelf te zijn, iedereen te respecteren – maakt me niet uit wie het is – en zo kom je volgens mij al een heel eind ver. Dat het Nederlands weinig aan bod komt, stoort me allerminst. Integendeel, ik hou ervan om ver-

BDW 1424 PAGINA 23 - DONDERDAG 1 MEI 2014

“Ik weet het maar al te best: de weg die ik heb gekozen, is allerminst de makkelijkste. Zeker de eerste maanden was het afzien. Ik vond werkelijk niets dat me mogelijk een kans kon bieden. Maar nu zit ik mogelijk op de goede weg”

schouwburg, het Théâtre National aan Franstalige kant. Niet alleen mooie gebouwen, het zijn ook de podia waar de zware mannen komen spelen, die er echt voor gaan. De mannen van wie ik met de ogen kan stelen.”

De Kunstbende “Ik ben op dit moment in mijn leven vooral op zoek naar hoe alles werkt in de wereld van het theater, hoe ik mijn weg erin moet vinden. Na de kunsthumaniora ben ik in september van vorig jaar begonnen aan het Rits, afdeling drama. Daar ben ik na een aantal maanden echter mee gestopt. Niet dat het niet boeiend was, niet dat er geen interessante leermeesters waren, maar het was niet voor de volle honderd procent wat ik wilde. Het was alsof er een rem op mij stond, er iets geklemd zat. Sinds ik met de opleiding ben gestopt, voel ik me bevrijd en barst ik van creatieve energie.” “Ik weet het maar al te best: de weg die ik heb gekozen, is allerminst de makkelijkste. Zeker de eerste maanden was het afzien. Ik vond werkelijk niets dat me mogelijk een kans kon bieden. Maar nu zit ik mogelijk op de goede weg. Initieel door met mensen, die ik nog kende van in de kunsthumaniora, te praten. Ze hebben mij een beetje wegwijs gemaakt, uitgelegd hoe het allemaal werkt. Gelukkig ook

dat ik de onvoorwaardelijke steun en hulp van mijn ouders krijg. Zij hebben ook wel iets met kunst – mijn vader maakt van die gigantische kunstwerken met alcoholstiften, mijn moeder is dan weer graag bezig met mozaïek.” Zo is Yanu bij de ‘Kunstbende’ binnengeraakt. Een collectief van jongeren, dat nu zowat 15 jaar geleden is gegroeid uit Villanella, een kunstencentrum voor jongeren en kinderen. Kunstbende biedt jong geweld tussen 13 en 19 jaar professionele podia, waarop ze hun talenten kunnen laten zien. Van acteurs en dansers, over deejays tot beeldende kunstenaars. Duizenden jongeren zijn zo reeds hun kans kunnen gaan. Sommige zijn bekend geworden, zoals Brahim, Balthazar of nog Gepetto & The Whales. “Mijn papa kwam ermee af, hij had er op Studio Brussel iets over gehoord. Daarop heb ik me onmiddellijk ingeschreven voor podiumkunsten, zonder er te veel mijn hoofd over te breken. Met als resultaat een tweede plaats. Het belangrijkste was echter dat de bekroning door de jury deuren heeft geopend. Het heeft me de kans gegeven om binnenkort te presenteren op Bruksellive en aan cabaret te doen op het festival Mekitburn.” “Vier weken geleden ben ik ook aangenomen bij Jim TV om in een nieuwe fictieserie mee te spelen. Op een reclamespotje na wordt dat mijn debuut voor de camera. Het wordt fictie in realitystijl. Over jongeren met hun dromen, hun beslommeringen, hun manier om van het leven te proeven. Veel meer weet ik niet voor de rest, wel dat het een avontuur wordt.”

Ervaring Yanu’s wedervaren met de Kunstbende heeft ook naar het Kunstenfestivaldesarts geleid. Naar Batucada van de Braziliaanse choreograaf Marcelo Evelin. En hij is er met recht en reden trots op. “Het Kunstenfestivaldesarts, dat is niet niks hé.” “Tijdens de audities heb ik geleerd dat het een grote voorstelling wordt, die met beweging en muziek de impact van die relaties op de dynamiek van een groep tracht te onderzoeken. Het wordt een evenement waarin iedereen zich laat gaan, volledig. Het komt dichter en dichter, spannend is dat. Ik kijk er ook naar uit om te leren van Marco Evelin. Die kwam op mij over als een zeer sympathieke, rustige man. Dat is heel belangrijk voor mij, nu ik de docenten niet meer heb, die mij kunnen wegwijs maken. De ervaring die je zo kan opdoen, is onbetaalbaar.”

Karel Van der Auwera

schillende talen te spreken. Met één taal ben je eigenlijk nergens op de wereld. Ik ga nu via de VDAB ook trachten een cursus Arabisch te volgen, in mijn ogen een prachtige taal. Leren en het dan eventueel in stukken vermengen.” “Mijn liefde voor Brussel is, denk ik, gegroeid door het feit dat er zoveel toffe theatergebouwen zijn. De KVS, het Kaaitheater, de Beurs-

Joël Grignard (links): : “De lange periode zonder cd was het gevolg van het onverwacht snelle succes.”

‘Er loopt hier enorm veel talent rond’ BRUSSEL – Het Brusselse rockduo My TV is Dead (zanger Amaury Massion met Joël Grignard op gitaar, bas, toetsen en tevens perspromotie) brengt met ‘Gravity’ eindelijk een opvolger uit voor het succesvolle ‘Freedomatic’. Er komt meteen een labelnight in de AB met twee andere groepen die eveneens nieuw materiaal presenteren via Depot 214. Het duurde bijna vijf jaar eer er een vervolg kwam op de debuut-cd. Gebrek aan inspiratie? Joël Grignard: “Helemaal niet, integendeel. We hadden een dertigtal nummers klaar en plukten er uiteindelijk twaalf uit. Die lange tussenperiode kwam door het onverwacht snelle succes. De vorige cd werd eerst hier in België uitgebracht en nadien met verschillende tussenpauzes in het buitenland. Daarbij hadden we het geluk dat de eerste single al meteen aansloeg in Frankrijk maar vooral ook in Zwitserland waardoor we tot vorig jaar continu konden toeren met dit materiaal.”

Meer info op www.kfda.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet

Vele Belgische rockgroepen kunnen enkel dromen van buitenlands succes. Hoe doen jullie dat? Grignard: “We vertrokken meteen van het principe dat België te klein is als je van je kunst wil leven. Er loopt hier enorm veel talent rond, niet alleen in de muziek maar

ook op vlak van film, dans, toneel. Daarom richtte ik mijn eigen label op, Depot 214, met daaraan verbonden de activiteiten van promotie, boekingen en alles wat er bij komt kijken. Op die manier weet je continu perfect waar je aan toe bent en bewaar je een totale onafhankelijkheid. We hadden weliswaar geluk dat er meteen respons was in het buitenland maar je moet vooral durf hebben en er helemaal voor gaan. En je dient te beseffen dat het meer overleven is dan wat anders.” Welke criteria hanteer je om een groep te tekenen voor je label? Grignard: “Dikwijls is dat een muzikale ‘coup de coeur’ maar heel belangrijk is dat het klikt op menselijk vlak. Ik kies nooit een groep uit strategisch oogpunt. Vandaar dat de meeste muzikanten onderling met elkaar in verschillende groepen spelen. Maar het is zeker geen gesloten clubje. Op mijn beurt speel ik bijvoorbeeld op 16 mei in de Botanique met LDO, het nieuwste project van Catherine Graindorge samen met Hugo Race. Zo breidt de familie voortdurend uit.” Georges Tonla Briquet

Depot 214 labelnight in AB op 08/05 om 20.00 met My TV is Dead, Cecilia::Eyes en David Lund. Tickets: 12 euro

Feestelijke carnavalsoptocht DAARKOM KRIJGT GELD. Er is hoop voor het Vlaams-Marokkaans-Culturenhuis Daarkom. Daarkom is al jaren op de dool. Er zijn problemen met het gebouw, en omdat de Marokkaanse regering niet met geld over de brug kwam, bond ook de Vlaamse regering in. Nu is er wel geld op komst. In februari heeft Daarkom de beloofde Marokkaanse subsidies voor 2013 ontvangen. Tijdens een ontmoeting met Vlaams minister van Cultuur Joke Schauvliege (CD&V) heeft de Marokkaanse minister gezegd dat hij een engagement wil aangaan voor de komende drie jaar. Het was Vlaams parlementslid Yamila Idrissi (SP.A) die Schauvliege hierover ondervroeg. n BRUSSELSE STUDENTEN FOTOGRAFEREN IEPER. De Luca School of Arts – campus Narafi – heeft 140 beginnende fotografen gevraagd om de oorlogsstad Ieper in beeld te brengen. De fotografen-in-spe werden een week ondergedompeld in het thema. Ter plekke. Ze kwamen naar huis met verhalen over oorlog en pacifisme, wederopbouw en erfgoed, weemoed, hoop, verbondenheid en solidariteit. Honderd jaar na het uitbreken van WOI zijn er nog altijd voldoende sporen. Hun werk is te zien van 30 april tot 15 mei. Vernissage op 30 april om 18 uur. Dagelijks open van 10 uur tot 18 uur. Adres: DV Onthaalcentrum De Kazematten, Bollingstraat 1 8900 Ieper.

CULTUUR KORT

Marcelo Evelin is voor ‘Batucada’ – de naam van het percussiegedeelte van de Braziliaanse samba – aan de slag gegaan met ideeën over en dynamiek van het menselijke samenzijn. Hij focust zich daarbij op hoe het lichaam een middel wordt om zich uit te drukken in de publieke ruimte. De deelnemers wisselen van gedaante en warmen zich op, wachtend tot de parade losbarst in de Brusselse straten. Op de cadans van de Batucada worden de lichamen instrumenten voor de ritmische structuren en het snelle tempo van de choreografie. De parade loopt vast in tijd en ruimte en onthult gaandeweg haar schaduwkant. Of hoe een feestelijke carnavalsoptocht en een grimmige protestmars in wezen niet veel van elkaar verschillen. De apotheose van het Kunstenfestivaldesarts 2014.

BDW 1424 PAGINA 24 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Buurtsport > Loïc Helin laat mensen beter presteren, op en naast het sportterrein

‘Ploegmaats moeten elkaar versterken’ BDWSPORT

BRUSSEL – Zowel triatlon als duatlon is een strijd met jezelf en met de natuur. Voor Loïc Helin (33) nam die strijd een radicale wending, want zijn actieve sportcarrière werd gedwarsboomd door een tekensteek. Dat stopte hem niet af, want als coach zet hij sterke prestaties neer met zijn team. Ook als algemeen coördinator van Buurtsport Brussel bewijst hij zijn kwaliteiten als people manager. “Ik deed al aan duatlon voor ik er echt voor gekozen had: ik moest tijdens mijn jeugd telkens tien kilometer fietsen om de atletiekclub te bereiken,” vertelt Helin. “Tegen de tijd dat ik in Brussel kwam studeren, was ik stilaan begonnen met wedstrijden. Het waren vooral de lange afstanden die me interesseerden, daar heb ik meer aanleg voor. Tegen jezelf koersen en zien waar je uitkomt, dat verkies ik boven het gewring en de hardere competitie op de kortere afstanden.” Helin moest die tegenstand nochtans niet al te veel vrezen. Zijn vooruitgang werd zowel in 2002 als in 2003 bekroond met de titel van wereldkampioen bij de amateurs in zijn leeftijdscategorie. Puike resultaten waardoor de lokroep van de Ironman in Hawaï steeds groter werd. “Ik heb er in 2006 als amateur deelgenomen en ben 65ste geworden, vierde in mijn categorie. Dat is en blijft een fantastische herinnering. Het jaar erna was het mijn ambitie om me bij de profs te plaatsen. Dat is gelukt, maar om privéredenen ben ik uiteindelijk thuis gebleven. Dat jaar ben ik wel Belgisch kampioen triatlon op de lange afstand geworden. In 2008 heb ik in Hawaï een 56ste plaats veroverd, maar ik had toen maar zeven weken kunnen recupereren van mijn vorige Ironman. Veel te weinig.” Dat jaar beëindigde Helin met een dubbel gevoel. Hij had zich al vier jaar zwaar ingezet voor zijn sport en had daarnaast ook nog eens een fulltime job. Prof worden was op dat moment echter niet evident: de economische crisis woedde volop en financiële steun zat er niet in. Hij was namelijk inwoner van Vlaanderen en kwam voor een Brusselse club uit, die dan weer bij de Franstalige federatie was aangesloten. Helin besloot een break van zes maanden te nemen om alles eens op een rijtje te zetten. “En toen liep ik de ziekte van Lyme op. De natuur heeft dus voor mij beslist. Ik heb er drie jaar mee gesukkeld. Ik moest zware antibiotica nemen en al mijn weerstand was weg. Ik ben blijven werken, maar sporten was niet mogelijk. De ziekte zorgde eigenlijk voor allerlei vervelende zaken: ik liet soms ongewild zaken vallen, ik had plotse black-outs, had concentratieverlies, etc. Het was zwaar. Na verloop van tijd heb ik de training stilaan hernomen, maar dat haalde niet veel uit: ik trainde vier dagen om dan drie weken plat te liggen.” “Indien ik was blijven trainen, had er wel meer

nen. Na zijn ziekte besloot hij zich daar volledig op toe te leggen. Het werd snel duidelijk dat Helin aanleg heeft voor het trainerschap. “Een van mijn voornaamste kwaliteiten is dat ik anderen beter kan maken. Wat ik heb meegemaakt is een serieuze levensles geweest en dat helpt me wel als trainer. Ik heb ook met heel wat trainers kunnen samenwerken waarvan ik veel heb opgestoken. Van iedereen pik je wat op en zo vorm je je eigen structuur.” “In het begin ben ik vrij voorzichtig met mijn atleten, maar ik daag ze wel uit. De manier waarop ik opbouw is vrij intensief. Al is dat niet onbezonnen. Ik kan me goed inleven in hun situatie omdat ik het zelf allemaal heb meegemaakt. Ik maak de planning voor de atleten en zorg dat er een evenwicht is. Het haalt niets uit om tijdens het weekend als een zot te trainen om dan een week lang geen pap meer te kunnen zeggen.” Het team van Helin telt een twintigtal atleten die serieus met hun sport bezig zijn, allemaal op hun eigen niveau. Dat gaat van beginners tot ervaren triatleten die top twintig halen in Hawaï. Brusselaar François Humblet is een

“Als je elk jaar één à twee topprestaties neerzet, heb je op het einde van je carrière een mooi palmares”

Loïc Helin: “Het voornaamste deel van de begeleiding gebeurt vanop afstand. Soms ga ik wel mee fietsen.”

ingezeten. Een top dertig in Hawaï bijvoorbeeld. In 2008 was ik al twee keer twaalfde geëindigd op een Ironman, dus dat zou zeker mogelijk geweest zijn. Mijn overtuiging is en blijft dat als je elk jaar één à twee topprestaties neerzet, je dan op het einde van je carrière een

mooi palmares hebt. Daar probeer ik mijn atleten van te overtuigen.”

Geen elitegroep Tijdens zijn actieve sportcarrière was Helin al binnen zijn club begonnen met atleten te trai-

HET BRUSSELS LABORATORIUM Buurtsport Brussel zet zich in om sportkansen te creëren en te verbeteren, en dat voornamelijk in vier wijken. Ze doen dat met een ploeg die voor een deel samengesteld is uit langdurig werklozen die de nodige werkervaring opdoen. Loïc Helin is algemeen coördinator. “Ik probeer iedereen in zijn sterkste positie uit te spelen zodat ik een ploeg heb van aanvullende profielen. Dat is nodig, want het is een uitdaging om in Brussel te werken. Elke gemeente heeft een andere dynamiek en als Nederlandstalige organisatie weten we dat sommige deuren gesloten zijn. Maar het is eigen aan de mensen van Buurtsport dat ze daarop

van de talenten die Helin in zijn rangen heeft. “François heeft heel wat mogelijkheden. Ons doel is om in 2017 top zestien te halen in Hawaï, dat heeft hij in zich. Hij maakt vooruitgang en zwemt elk jaar beter. Het is nu vooral zaak zijn belastbaarheid te verhogen en ervaring op te doen.” “Het voornaamste deel van de begeleiding gebeurt vanop afstand. Soms ga ik wel mee fietsen, bijvoorbeeld. Ik laat sommige atleten ook samen trainen, ploegmaats moeten elkaar versterken. Het is zaak de juiste mensen samen te brengen.” Loïc Helin bevestigt als trainer de uitstekende reputatie die hij als sporter al had. Hij heeft al overwogen om voluit voor het trainerschap te gaan, maar het zou een andere aanpak vergen waardoor het soms eerder van moeten dan willen zou zijn. “Nu is het eigenlijk een uit de hand gelopen hobby. Een plezier. Het is mijn ambitie om atleten zich te laten ontwikkelen, elk op hun niveau. In 2015 willen we met tien atleten naar Hawaï. De perceptie is soms dat we een elitegroep willen creëren, maar dat is zeker het geval niet. Wij zijn een van de beste niet-professionele clubs van België, daar blijft het bij.” Tim Schoonjans

blijven bonken tot de deur opengaat. Dankzij sterke ambassadeurs hebben we ook op het veld een goede reputatie. Neem nu Abou, die in de Noordwijk heel wat vertrouwen geniet. Begint hij ergens met een bokswerking, dan mag je zeker zijn dat er meteen heel wat ketjes staan.” Buurtsport is uitgegroeid tot een ijzersterke organisatie. Hielden ze zich aanvankelijk vooral bezig met het organiseren van sportkampen tijdens de vakantieperiodes, dan laten ze dat nu voor een deel over aan andere organisaties en gaan ze zelf sportspecifieker werken. “We hebben een medewerker aangetrokken die gaat ontleden waarom sommige van onze werkingen het zo goed doen. Dat is kennisdeling. Het voordeel van Brussel is dat het een groot laboratorium is. Je kunt veel uitproberen.” TS

BDW 1424 PAGINA 25 - DONDERDAG 1 MEI 2014

Toma Nikiforov heeft naast een medaille gegrepen op het Europees kampioenschap judo. In Montpellier nam hij het in zijn kamp voor het brons op tegen Adlan Bisultanov. De Rus pakte na veertien seconden uit met een ippon en veroordeelde de Brusselaar, die een topsportstatuut heeft bij Defensie, tot de vijfde plaats. Sami Chouchi geraakte op zijn eerste EK bij de senioren tot de tweede ronde, maar hij kon niet stunten tegen Ugo Legrand, de nummer vier van de wereld. TS

Strong Student Run in Ossegempark

Hindernissen als promotiemiddel willen studenten van over heel het land tonen hoe een mooie stad Brussel wel is, en niet de vuile stad die sommigen denken. Vaak worden Gent en Leuven als dé studentensteden opgegeven, wij willen daar wat verandering in brengen.”

“De deelnemers kunnen kiezen tussen vijf en tien kilometer,” vertelt Jasper Michielsen, coördinator van het evenement. “Aan de korte afstand kunnen ook teams van vier lopers deelnemen. Iedereen is alvast welkom. Het wordt georganiseerd door studenten en de voornaamste doelgroepen zijn de Nederlandstalige en Franstalige studenten – ook uit andere steden – maar we staan echt open voor iedereen.” De Strong Student Run speelt mooi in op hippe sportvarianten zoals urban running. Al wordt hier de stad niet als speelplein gebruikt, maar wel een zelfgemaakte omloop in het Ossegempark. “De deelnemers moeten bijvoorbeeld over een container klimmen, door een hangbrug klimmen, etc. Allemaal toffe hindernissen. We hebben één eyecatcher, een spectaculaire hindernis waarbij ook water aan te pas komt, maar dat blijft geheim tot 7 mei.” “Behalve plezier hebben, is ons doel ook Brussel als studentenstad promoten. We

Goodiebag

De lente is in het land en dan is het traditiegetrouw tijd voor STADSKRIEBELS, dat dit jaar aan zijn 21ste editie toe is. De autovrije straten rond de Oude en Nieuwe Graanmarkt, de Dansaertstraat, het Katelijneplein en de Vismarkt worden op zondag 4 mei (van 11 tot 17 uur) omgetoverd tot een walhalla voor iedereen die van sport en spel houdt. Zowel jong als oud kan proeven van tientallen sporten. Naast klassieke sporten ontdekt u bijvoorbeeld wat slackline is, kunt u volksspelen beoefen, rolstoelbasketbal uitproberen, etc. Of u doet het wat rustiger aan door aan een gezondheidsrally deel te nemen, de nieuwste dansrages te bekijken, etc. Inschrijven kan ter plaatse en kost 3 euro. Het volledige programma vindt u op www.stadskriebels.be. n Het mooie weer brengt ook onze beachvolleybalspelers terug naar buiten. Zij spreken vrijdag, zaterdag en zondag af in het Ter Kamerenbos waar de Brusselse manche van het BELGISCHE KAMPIOENSCHAP BEACHVOLLEY doorgaat. Op www.belgiumbeachvolley. be vindt u al de nodige informatie. n Zijn het watersporten die bij u voor kriebels zorgen?

Dan moet u op dinsdag 1 mei aan het kanaal in Neder-over-Heembeek zijn. Royal Sport Nautique de Bruxelles organiseert dan namelijk een nieuwe editie van zijn STROKE ACROSS THE CITY. De formule is ondertussen welgekend: per fiets of met de boot de Brusselse kanaalzone ontdekken. Meer informatie vindt u op www.royal1865.be. n Wie de voetjes liever op de begane grond houdt tijdens het ontdekken van de hoofdstad, kan op zondag 4 mei voor de TIEN KILOMETER VAN UKKEL kiezen. Het startschot van de loopwedstrijd wordt om 15 uur gegeven aan de hippodroom van Bosvoorde, het parcours leidt de deelnemers langs allerhande mooie Ukkelse paadjes en plekjes. Inschrijven kan tot vrijdag 2 mei (16 uur) op www.10km.be en kost twaalf euro. n Geen zin om zelf te sporten? Dan moet u op 1 mei bij basketbalclub United Wolwe zijn, die haar jaarlijks JEUGDTORNOOI organiseert. Zowel de U12, U14 als de U16 van ploegen die op regionaal en provinciaal niveau spelen, nemen het dan tegen elkaar op in het sportcentrum van Woluwe. Meer informatie op www.unitedbasketwoluwe.be. TS

SPORT KORT

BRUSSEL – Containers en hangbruggen: de Strong Student Run gooit op woensdag 7 mei terug heel wat obstakels in de strijd. De hindernissenloop in het Ossegempark moet ook het imago van studentenstad Brussel een duw in de rug geven.

De eerste editie was vorig jaar een succes op organisatorisch vlak, maar de opkomst kon beter. Volgens Michielsen was de promotiecampagne te laat op gang gekomen. Daar hebben ze lessen uit getrokken. “Onze Facebookcampagne is ruim op tijd begonnen en we hebben flyers en affiches verspreid aan de universiteiten en hoge scholen. We mikken op zeker vijfhonderd deelnemers. Dat is realiseerbaar, als je het aantal studenten in Brussel ziet.” “Elke deelnemer krijgt een goodiebag ter waarde van meer dan twintig euro, waardoor het inschrijvingsgeld ruimschoots goed wordt gemaakt. Er is ook een loting tussen al de deelnemers die de wedstrijd uitlopen, met als hoofdprijs een reis ter waarde van achthonderd euro. Het is dus zeker de moeite om mee te lopen.” Tim Schoonjans Meer info op www.strongstudentrun.be

ESTAFETTE > DAVID STEEGEN

RSCA, Ritterklub en BX Brussels Met wat geluk telt de nationale ploeg straks een aantal spelers die in Brussel opgeleid zijn of een periode voor een Brusselse club gespeeld hebben. Enkele huidige Brusselse spelers maken zelfs kans om tot het leger van de beste Belgische voetballers te behoren. Onder voorbehoud van blessures en de nakende selectie van Marc Wilmots, de coach/held die de Rode Duivels na jaren weer op het internationaal toneel stuwde, bestaat de kans dat Anthony Vanden Borre, de (verloren) zoon van Royal Sporting Club Anderlecht, Vincent Kompany, de ultieme ambassadeur van een steeds betere jeugdwerking, Dries Mertens, held in Napels en Eindhoven, Guillaume Gillet, al zeven seizoenen lang strijdend voor Brussel en keeper Silvio Proto opgenomen worden in de selectie voor Brazilië. De meest opvallende kanshebber is echter de achttienjarige Brusselaar Adnan Januzaj. Zijn verhaal is genoegzaam bekend. Zoon van Kosovaarse ouders, rasechte Brusselaar en rasechte voetballer. Hij begon voor FC Brussels te voetballen om op twaalfjarige leeftijd voor paars-wit uit te komen. Daar ontpopt hij zich tot een groot talent. Manchester United lijft hem net voor zijn zestiende verjaardag in. Andere landen mogen contracten aanbieden aan jonge spelers, in België mag het pas vanaf zestien jaar. De Brusselse Kosovaar breekt vrijwel onmiddellijk door. Januzaj is, na twee seizoenen in Manchester, titularis in de Premier League. Ongezien. We mogen trots zijn. Brussel is een kweekvijver van talent. Voetbal is een belangrijk bindmiddel van onze complexe gemeenschap. Kompany en Januzaj zijn rolmodellen, instituten als RSC Anderlecht ook. Maar daaronder schuilen honderden amateurclubs, de ene al wat gro© MANCHESTER UNITED

@hanssob No medal for Toma, still great performance! Congrats #topsportdefensie

ter dan de andere, waar de sterren van morgen beginnen te voetballen of recreatief aan sport doen. Niets beters dan clubvoetbal om sociaal opgevoed te worden. De Brusselse overheid heeft dat begrepen. Vorige week werden de nieuwe installaties van de bescheiden derdeprovincialer Ritterklub Jette ingehuldigd. De vereniging draait volledig op de inzet van vrijwilligers en gemotiveerde ouders. De club vecht al jarenlang om het hoofd financieel boven water te houden. Bij afwezigheid van een kantine, zijn er amper inkomsten. De nieuwe velden en gebouwen zijn eindelijk aangepast aan de moderne tijden. De honderden jonge voetballers kunnen hun sport beoefenen dankzij een vernieuwde infrastructuur. Met dank aan een voorwaarden scheppende overheid. ‘Ritter’ is een uitgesproken Nederlandstalige club. De Franstalige schepen van Sport benadrukte de taaloverschrijdende functie van voetbal. Voetbal verzamelt iedereen. We juichen de verruimde blik toe. Voetbal kent taal, rang noch stand. Een mens moet in Brussel leven, wonen, werken en sporten om te begrijpen wat hier bedoeld wordt. Kijk naar de Rode Duivels. Ketje Kompany wil dezelfde boodschap uitdragen. Daar heeft hij BX Brussels voor gekozen. Als symbool van de essentie van sport (meer bepaald voetbal) voor de enige grootstad, liet de sierlijke verdediger een nieuw logo maken, bedacht hij een nieuwe clubnaam en een wervende communicatiecampagne om de waarheid uit te dragen. In wezen doen RSC Anderlecht en Ritterklub Jette niets anders. Al decennialang.

David Steegen is persverantwoordelijke van RSC Anderlecht

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 20 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Brussel Deze Week vzw. Buiten België 30 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten, Anne Burger, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Lisa Decrick: 02-226.45.41, 0474-67.03.84, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne. COÖRDINATIE Kim Verthé. EINDREDACTIE Ken Lambeets (eindredactie@bdw.be). VORMGEVING Peter Dhondt. REDACTIE Jean-Marie Binst, Christophe Degreef, Bettina Hubo, Steven Van Garsse, Danny Vileyn. BRUSSELNIEUWS Kris Hendrickx (nieuwsmanager), Sandra Schreurs (projectcoördinator), Jelle Couder, Goele de Cort, Eric Vancoppenolle, Laurent Vermeersch. REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele, Gerd Hendrickx. MEDEWERKERS Michaël Bellon, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Wauter Mannaert, Francis Marissens, Karolien Merchiers, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Steven Vandenbergh, Karel Van der Auwera, Bram Van de Velde, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE François Bettens (a.i.). Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).