Issuu

Biennale Charleroi Danses: dans in woelige tijden En ook: 75 jaar Cinematek, Girls In Hawaii en Mount Kimbie.

P.16-17: THOMAS BELLINCK AAN DE SLAG IN DE EUROPAWIJK

14 11 13

PORTRET VAN EEN WIJK IN TRANSITIE

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

EEN HALF MILJOEN BOBIJNEN

ELSENE – Ter gelegenheid van zijn 75ste verjaardag zet Cinematek dit weekend de deuren open van het weinig bekende archiefdepot in de Elsense Graystraat. Daar liggen 80.000 films, goed voor bijna een half miljoen bobijnen. Het filmdepot krijgt de komende jaren een prominentere rol in de buurt. In het kader van het wijkcontract Maalbeek worden allerlei plannen gemaakt. HUB

Samenleving > Uitzetting krakers Sint-Joost is slechts topje van de ijsberg

Gesù niet laatste kraakpand BRUSSEL – De uitzetting van het Gesùklooster is voorbij, maar het kraken in de hoofdstad gaat onverminderd door. “Er blijven 1.450 krakers over, waarvan er 1.000 liever anoniem willen blijven.”

wee weken geleden liet burgemeester Emir Kir (PS) van Sint-Joost-ten-Node ongeveer 200 mensen uitzetten die onderdak hadden gevonden in het leegstaande Gesùklooster. De maatregel van Kir kon op heel wat tegenstand rekenen, maar volgens de burgemeester was ze noodzakelijk omdat het Gesùklooster een chaos was.

Gesù was een van de grootste leegstaande panden die ooit gekraakt werden. Toch zijn zulke situaties niet nieuw in Brussel. De hoofdstad heeft een reputatie als het op leegstand aankomt. Momenteel zijn er nog soortgelijke kraakpanden in de Schaarbeekse Vooruitgangsstraat waar Infrabel spoorwerken plant, op het Ninoofseplein in Brussel-

Stad, in Elsene, Vorst en Sint-Gillis, goed voor ongeveer 450 mensen. “Daarnaast zijn er nog een honderdtal panden met in totaal tot 1.000 inwoners die liever anoniem willen blijven,” zegt Bart Dewin van de vzw Bij Ons, dat zich met de problematiek bezighoudt. “Dit omdat er heel wat mensen zonder papieren tussenzitten.” En ook vroeger werd er heel wat afgekraakt in Brussel. Zo was er in de jaren 1990 bijvoorbeeld het ‘openbare’ kraakpand Kaputt in de Europese wijk, dat een beetje fungeerde als gemeenschapshuis voor

jonge stadsinwoners. En de panden Tagawa op de Louizalaan, de Waterloolaan 103 (waar nu Scientology huist) en het nu nog bewoonde Koningsstraat 123. Christophe Degreef en Danny Vileyn

Een gesprek met José Garcia van het syndicat des locataires over succesvol kraken vindt u op pagina 4-5.

ADVERTENTIE

Lees over vrijwilligerswerk op pagina 9 in deze krant.

Je bent Jong & Je bruist van de ideeën? Ga dan naar pagina 7

N° 1402 VAN 14 TOT 21 NOVEMBER 2013 ¦ WEEK 46: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE

OPMERKELIJK

BDW 1402 PAGINA 2 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013 © BERLITZ.BE

Uitgelicht > Ordonnantie moet einde maken aan grijze zone BERLITZ VERLIEST BRUSSELSE WERKLOZEN ALS KLANT BRUSSEL – Berlitz geeft vanaf januari niet langer taalles aan Brusselse werklozen. Het taleninstituut moet vanaf volgend jaar 21 procent btw aanrekenen en die meerkost wil arbeidsbemiddelaar Actiris niet dragen. Actiris geeft sinds 2006 taalcheques aan Brusselse werklozen en aan mensen die net hun eerste job te pakken hebben, maar over onvoldoende talenkennis beschikken. De cheques zijn soms bestemd voor groepslessen, maar heel vaak ook voor individuele taallessen. Vele werklozen krijgen tot drie vouchers, van telkens twintig uur privéles. Voor het geven van de individuele lessen heeft Actiris een akkoord met verschillende talenscholen, waaronder Berlitz. Deze talenschool aan de Louizalaan gaf dit jaar al 45.000 uren individuele taalles aan werkzoekenden. Elk uur kost Actiris 38 euro. “Het maakt een derde uit van onze activiteit,” zegt Berlitzdirecteur Serge Langerock. Maar eind volgende maand is het afgelopen voor Berlitz. Commerciële talenscholen zijn, net als bijvoorbeeld advocaten, verplicht om vanaf 1 januari 21 procent btw aan te rekenen voor hun diensten. Langerock: “Deze verplichting geldt alleen voor talenscholen die een nv of een bvba zijn. Heel wat van onze collega’s functioneren als vzw. Zij blijven vrijgesteld van btw. Maar bij ons worden de cursussen 21 procent duurder. Vooral bij openbare aanbestedingen gaat ons dat parten spelen.” Berlitz probeerde nog de btwmeerkost door te rekenen aan Actiris, maar die weigerde. “Wij hebben daarvoor het budget niet. Wij kunnen die btw ook niet recupereren,” zegt Vincent Dewez, communicatiedirecteur van Actiris. Daarop besliste Berlitz het contract met Actiris op te zeggen. Langerock: “Onze prijs is al heel laag, als daar die 21 procent nog van af moet, lukt het voor ons niet meer.” Of er gevolgen zullen zijn voor het vast personeel en de freelancers van Berlitz, daar kan Langerock nog niet veel over zeggen. “Het is een zwaar verlies, maar we gaan zeker op zoek naar andere klanten.” Actiris rekent erop dat de andere talenscholen het wegvallen van Berlitz zullen kunnen opvangen. Bettina Hubo

Geen verhuur aan toeristen zonder vergunning BRUSSEL – Met een nieuwe ordonnantie wil de Brusselse regering een einde maken aan de wildgroei van appartementen, gastenkamers en andere logementen die, zonder vergunning, aan toeristen verhuurd worden. Nu is het nog wachten op een harmonisering van de toeristenbelasting.

edereen in Brussel mag kamers verhuren aan toeristen. Zolang je je etablissement geen ‘hotel’ noemt, hoef je als uitbater aan geen enkele voorwaarde te voldoen. Daar speelden particuliere huiseigenaars met één of twee logeerkamers op overschot de jongste jaren gretig op in. De b&b-sector kende een exponentiële groei. Maar ook slimme vastgoedondernemers maakten gebruik van de grijze zone: ze kochten hele gebouwen op om er aparthotels van te maken. Een aantal van hen omzeilt daarbij alle regels inzake brandveiligheid, stedenbouw, hygiëne en belasting. “Dit is oneerlijke

concurrentie,” zegt Fred De Deken, voorzitter van de Brussels Hotel Association (BHA). Volgens hem telt Brussel 14.000 hotelkamers en 5.000 kamers in de parahotellerie, de grijze zone dus. Aan die parahotellerie zou weldra een eind moeten komen. Het Brussels Gewest is sinds vorig jaar bevoegd om de uitbatingsvoorwaarden van toeristenkamers vast te leggen. Minister Céline Fremault van Economie (CDH) en staatssecretaris Christos Doulkeridis van Toerisme (Ecolo) hebben meteen werk gemaakt van een ordonnantie. Die is inmiddels goedgekeurd door

de regering en wordt wellicht begin volgend jaar goedgekeurd door het Brussels parlement.

Toeristenbelasting “De parahotellerie bezorgt de Brusselse toeristische sector een slecht imago. Met een wettelijk kader wil-

CHRISTOS DOULKERIDIS:

“Niemand zal nog kunnen ontsnappen”

len we de kwaliteit en veiligheid opvoeren,” zegt Fremault. Voortaan zal iedereen die aan toe-

risten wil verhuren vooraf bij het gewest een registratienummer moeten aanvragen. Daarbij moet men een keuze maken tussen verschillende categorieën: hotel, aparthotel, gastenkamer, vakantiehuis, camping, jeugdherberg. Telkens zijn er naast de algemene voorwaarden (verzekering, stedenbouw, veiligheid, hygiëne) ook specifieke vereisten. Een b&b mag bijvoorbeeld maximaal vijf kamers hebben, de uitbater moet ter plekke wonen en er moet een aparte badkamer voor de gasten zijn. Binnen het jaar na de registratie zal een ambtenaar van het gewest ter plekke nagaan of alle voorwaarden vervuld zijn. Is dat niet het geval, dan volgt er een boete of wordt het etablissement gesloten. “Niemand zal nog kunnen ontsnappen,” meent Doulkeridis. Voorzitter De Deken van de BHA is tevreden met de nieuwe ordonnantie. “Maar,” ze zegt hij, “het is maar

DE WEEK IN BEELD DOOR BART DEWAELE

Momenteel wordt de laatste stadskanker van de Émile Jacqmainlaan afgebroken, op een wel heel ingenieuze manier. Deze foto werd genomen aan de achterzijde van het pand, in de Pelikaanstraat.

BDW 1402 PAGINA 3 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

een eerste stap. Nu moet de toeristenbelasting nog geharmononiseerd worden. Die verschilt per gemeente en is soms compleet buitensporig.”

Inkomstenverlies

Niet alleen hoteleigenaars, maar iedereen die appartementen of kamers aan toeristen verhuurt, zal binnenkort een vergunning nodig hebben.

“ “ HET WOORD

In een aantal Brusselse gemeenten - Ukkel, Vorst, Watermaal-Bosvoorde, Koekelberg, Molenbeek, SintAgatha-Berchem - bestaat er geen verblijfstaks. Maar er zijn daar ook geen of nauwelijks hotels, althans geen officiële. Bij de gemeenten die wel hotels op hun grondgebied hebben, verschillen de tarieven behoorlijk. Evere is het duurst, met 1.600 euro per hotelkamer. In Elsene varieert de jaarlijkse belasting van 628 tot 1.467 euro per kamer naargelang het om een nul- of vijfsterrenhotel gaat. In Sint-Joost loopt het van 75 tot 2.100 euro. Brussel-Stad, waar veruit het meeste hotels zijn, hanteert dan weer een heel ander systeem. Brussel houdt voor zijn city tax rekening met de bezetting. Het tarief varieert van 2,15 euro voor een overnachting in een eensterrenhotel tot 8,75 euro in een vijfsterrenhotel. Doulkeridis wil de taks gewestelijk maken. “De belasting moet coherent zijn. Bovendien is het nu zo dat de opbrengst in de meeste gemeenten niet geïnvesteerd wordt in toerisme. Alleen Brussel-Stad gebruikt een deel van de opbrengst voor evenementen zoals Winterpret.” De staatssecretaris beseft wel dat die overheveling alleen geslikt wordt als de gemeenten een compensatie krijgen voor het inkomstenverlies. Die onderhandelingen hierover zijn gepland voor volgend jaar.

Bettina Hubo

Bébés-papiers, ze zijn een nieuwe trend. Kinderen worden speciaal verwekt om een schijnhuwelijk te doen slagen.”

WEEKOVERZICHT WOENSDAG 6 NOVEMBER Financiën kritisch voor verbreding Ring. De Inspectie van Financiën geeft een ongunstig advies aan de plannen van de Vlaamse regering om de Brusselse Ring te verbreden. Zonder een totaalvisie kunnen de plannen leiden tot een verschuiving van de files, meent de Inspectie. Een oplossing voor de flessenhals aan het viaduct van Vilvoorde ontbreekt volgens de Inspectie Financiën ook. De verbredingswerken zouden in 2016 starten in de zone Zaventem.

DONDERDAG 7 NOVEMBER DUURDERE TICKETS. Vanaf februari wordt een bus- of tramrit 10 cent duurder, een tienrittenkaart slaat 50 eurocent op. De prijs van abonnementen blijft ongemoeid. Ook sociale en schoolabonnementen blijven gespaard. ORDE IN HOTELWEZEN. Een ordonnantie van de Brusselse regering wil de wildgroei aan logies voor toeristen indijken. Voortaan zal iedereen die aan toeristen wil verhuren vooraf bij het gewest een registratienummer moeten aanvragen en een voorwaardencontrole moeten ondergaan. PARKEERPLAN EVEN PARKEREN? De negentien Brusselse burgemeesters vragen uitstel van het gewestelijk parkeerplan. Dat plan keurde de Brusselse regering afgelopen zomer goed. Het doel is om overal dezelfde tarieven en regels te hanteren. Delen van dat plan worden vanaf 1 januari ingevoerd. DURE BEVALLING. Wie natuurlijk bevalt en daarna op krachten komt in een eenpersoonskamer, betaalt daar in een Brussels ziekenhuis gemiddeld 1.000 euro meer voor dan in een Vlaams. De ziekenhuisbarometer van de Christelijke Mutualiteit toont aan dat in de top tien van hoogste ziekenhuisfacturen in België de Brusselse ziekenhuizen bovenaan staan.

VRIJDAG 8 NOVEMBER RODE REKENINGEN. De negentien Brusselse gemeenten laten dit jaar een gezamenlijk tekort optekenen van meer 19 miljoen euro. Dat blijkt uit cijfers van minister-president Rudi Vervoort (PS). Meer dan de helft van de gemeenten zit in de rode cijfers. OPVANG GESUBEWONERS MOEIZAAM. De Brusselse gemeenten zijn er niet happig op om mee te zoeken naar alternatieve huisvesting voor de ongeveer 150 bewoners van het ontruimde Gesùklooster. Maandag 4 november werden ze door burgemeester van Sint-Joost-ten-Node, Emir Kir (PS), uitgewezen uit het klooster. Ze verblijven nu tijdelijk in de noodopvang. TAXIMETERS DIGITAAL. De Brusselse regering wil met digitale meters de taxisector hervormen, en zo misbruik terugdringen. De bedoeling is dat de klant aan het eind van de rit een uitgeprint ticket krijgt met alle gegevens. Die gegevens moeten ook minstens 5 jaar bewaard worden bij de exploitant. Een bankkaartlezer wordt verplicht. Ook de toelating tot het beroep wordt strenger.

ZONDAG 10 NOVEMBER Wendy Coremans van de zone Brussel-Noord over haar wedervaren als politie-inspecteur gespecialiseerd in schijnhuwelijken (in Knack).

Het is de Seine niet, het is een put met water in.” Architect Xaveer De Geyter vindt de hype rond het kanaal overroepen, en stelt voor om ze op bepaalde plekken dicht te leggen (in De Standaard).

Villa Samson

Dat wordt de plek in het UZ Brussel waar patiënten naar hartenlust hun huisdieren kunnen knuffelen. Wettelijk gezien mogen in België huisdieren niet binnen in ziekenhuizen, behalve assistentiehonden. Maar wetenschappelijk onderzoek toont wel aan dat huisdieren een belangrijke rol kunnen spelen in het genezingsproces van patiënten. Om toch tegemoet te komen aan die pa-

tiëntenbehoefte richt het UZ Brussel als eerste in België op zijn campus Jette nu een diervriendelijke plek in. Villa Samson leent zijn naam aan de meest bekende hond van Vlaanderen uit het televisieprogramma Samson en Gert. De geestelijke vader van de tv-hond, Danny Verbiest, is peter van het project. Kim Verthé

TECHNISCHE DIENST IN GESÙKLOOSTER. De technische dienst van de gemeente Sint-Joost-ten-Node zal op korte termijn zijn intrek nemen in een deel van het Gesùklooster. De gemeente en de eigenaar van de kerk hebben daarover een akkoord, zegt burgmeester Emir Kir (PS) aan La Capitale.

MAANDAG 11 NOVEMBER DIRECTEURSWISSEL. In gemeenschapscentrum Ten Weyngaert in Vorst treedt de voormalige directeur opnieuw in dienst, na loopbaanonderbreking. Huidig directeur Rik Fobelets moet daardoor vertrekken, maar dat zien buurtbewoners en trouwe bezoekers niet zitten. JONGE BRUSSELAARS STERVEN MINDER. Jonge Brusselaars lopen vandaag een veel lager risico om te sterven dan begin jaren 1990. Het verkeer is veiliger en infecties zoals HIV vellen minder jonge mensen. Tussen het begin van de jaren 1990 en het begin van de jaren 2000 is de sterfte onder jonge mensen tussen de 15 en de 34 jaar zowat gehalveerd. Dat blijkt uit een onderzoek van de VUB. UPLACE POPULAIR. Uplace heeft al 40 procent winkeloppervlakte verhuurd, terwijl nog niet alle vergunningen rond zijn om met de bouw van het shoppingcenter te starten. De krant De Tijd weet ook dat twee Belgische grootbanken alvast bereid zijn te financieren.

Samengesteld door Kim Verthé

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP SURF NAAR BRUSSELNIEUWS.BE EN SCHRIJF JE IN OP DE NIEUWSBRIEF

Samenleving > Korte geschiedenis van grote Brusselse leegstaande gebouwen en hun bewoners

Aan alle grote kraken komt NOG BESTAANDE KRAAKPANDEN 1

Vooruitgangsstraat, Schaarbeek • Conventie met Infrabel • Tientallen mensen

Koningsstraat 123, Brussel • 60-tal mensen • Conventie met overheid • Fel gemediatiseerd

2 4

3 3

5 4

3 5

6 7 “Een deel van de krakers die op de Waterloolaan woonden is via een omzwerving op het Moricharplein in Sint-Gillis in het Gesùklooster terechtgekomen”

oor een overzicht van grote kraakpanden doen we een beroep op José Garcia, voorzitter van het Brusselse syndicat des locataires. Garcia heeft met zijn decennialange ervaring een goed zicht op enkele historisch grote kraakpanden. “De eerste grote kraak van Brussel vond plaats in 1995 in Oudergem,” zegt Garcia. “Een grote groep daklozen bezette toen het Kasteel La Solitude. Zij hadden al een rondgang doorheen alle negentien Brusselse

gemeenten achter de rug en besloten om halt te houden in het leegstaande kasteel tegen het Zoniënwoud. Zij voerden vooral strijd om OCMWsteun te verkrijgen. Die gebeurtenis kan beschouwd worden als de eerste bezetting in zijn genre.” “Een ander spraakmakend gebouw was de Waterloolaan 103, ongeveer tien jaar geleden, waar nu het Belgische en Europese hoofdkwartier van de Amerikaanse Scientologysekte gelegen is. Dat leegstaande gebouw was een zeer grote kraak; er

BRUSSEL – Met de uitzetting van het Gesùklooster kwam er een einde aan de bezetting van het meest bekende en grootste Brusselse kraakpand. Nochtans zijn zulke kraakpanden niet nieuw. In de recente geschiedenis werden er verschillende grote leegstaande gebouwen bezet. Een overzicht.

Diverse kraakpanden • Phare, Elsene • Armada, Sint-Gillis ∙ Esquive, Vorst

INFOGRAFIEK: PETER DHONDT/CHRISTOPHE DEGREEF

BDW 1402 PAGINA 4 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

woonden zo’n 350 mensen in. Een andere bekende kraak is die op de Koningsstraat 123 in het centrum van de stad. Maar dat is een speciale categorie omdat de krakers er een conventie met de overheid hebben gesloten. Hun kraak is dus min of meer gelegaliseerd en zij hebben de garantie dat zij door de politie met rust gelaten worden.”

Drank- en drugsverslaafden Garcia weet naast de plaatsen waar werd gekraakt ook hoe samenle-

“De moeilijkheid voor oprechte krakers bestaat erin dat ze zowel problemen van binnen als van buiten moeten oplossen”

vingen binnen een kraakpand tot stand komen. “De eerste bezettingen waren vooral het werk van kunstenaars en waren lichtjes politiek geïnspireerd. Gaandeweg is dat veranderd en zijn samenlevingen in kraakpanden erg gemengd geworden. Tegenwoordig kan je er van op aan dat een kraakpand draait rond een minimum aan mensen die uit de boot vallen. Laten we hen ‘de uitgeslotenen’ noemen. De bezetting in Oudergem was daar het eerste voorbeeld van: honderd mensen die bijstand van het OCMW eisten en daarvoor een kasteel bezetten dat van de overheid was. Het probleem is dat als je de deur openlaat als kraker, je vroeg of laat met te veel ongure elementen te maken krijgt.

BDW 1402 PAGINA 5 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Politiek > Vlaamse eenheidslijst nu definitief van de baan

KRAAKPANDEN VAN VROEGER GESÙ, Sint-Joost • 200 mensen • 2007-2013 • Meest recente uitzetting Kaputt, Brussel • Jaren 1990 • Europawijk • Gemeenschapshuis Waterloo 103, Brussel • 2003 • Meer dan 300 mensen • Nu Scientology • Deel naar Gesù Ridderstraat, Elsene • 2002-2003 • Dode door brand Troon, Elsene • 400 Afghanen • Herfst 2013 Hotel Tagawa, Brussel • 2003 • Louizalaan • Deel naar Gesù La Solitude, Oudergem • Kasteel • 100 inwoners • 1995

Een kraakpand kan wel zijn portie drank- en drugsverslaafden aan, maar als er geen regels afgesproken worden, dan loopt het gegarandeerd uit de hand.” “De strategie van een gebouw bezetten dat eigendom is van een overheid werd ook toegepast op het kraakpand aan de Waterloolaan. Helaas voor hen was dat een verkeerde gok. Men dacht dat het eigendom was van de Franse Gemeenschap, maar in feite werd het door die overheid gehuurd en was het eigendom van een Antwerpse diamantairsfamilie. Soit. Die kraak begon met 30 mensen en eindigde met 350. De ordediensten, normaal gezien gevreesd door krakers, lieten toen ook betijen omdat men toen al wist dat Sciento-

logy in dat gebouw zou gaan huizen. De politiek was toen zelfs krakers beter gezind dan een sekte.” “In de Waterloolaan waren de krakers er min of meer in geslaagd om een solidaire samenleving op te zetten. Toch waren er veel problemen, zoals geweld gelieerd aan drank en drugs. Het is niet makkelijk om dan de politie te bellen, want je bent eigenlijk illegaal bezig. De moeilijkheid voor oprechte krakers bestaat erin dat ze zowel problemen van binnen als van buiten moeten zien het hoofd te bieden. Buiten wacht een eventuele uitzetting, binnen problemen gekoppeld aan het kraken zelf. Een goede krakerssamenleving heeft dus regels nodig en als het kan ook een soort van eigen politie. In de Waterloolaan deden de krakers op een bepaald moment een beroep op privébewaking, bijvoorbeeld. Dat was toen nodig omdat mensen van Scientology de krakers manu militari uit het gebouw wilden vegen. De politie heeft toen krakers en sekteleden van elkaar moeten scheiden.”

Akkoordje met de overheid “Het best geregeld is het kraakpand aan de Koningsstraat 123,” zegt Garcia. “Door de conventie met de overheid is er garantie dat de politie ongure elementen in het kraakpand kan arresteren zonder aan de oprechte krakers te raken. Drank en drugs zijn er verboden en dienen buitenshuis genuttigd te worden. Alleen zo zijn grote kraakpanden leefbaar. Slaagt men er niet in om zo’n conventie te sluiten, dan blijft de situatie hoogst onzeker. Dat is wat er in het Gesuklooster is gebeurd. Burgemeester Emir Kir (PS) van Sint-Joost-ten-Node heeft van zijn recht gebruik gemaakt om het klooster gevaarlijk te verklaren. Een burgemeester kan dat als hij vindt dat de openbare orde in het gedrang komt of niet gegarandeerd wordt.” Aan alle grote kraken komt een einde, zo weet Garcia ook. “Als je geen akkoordje met de overheid kan sluiten dan is het vroeg of laat gedaan. Een deel van de krakers die op de Waterloolaan woonden is toen via een omzwerving op het Moricharplein in Sint-Gillis in het Gesùklooster terechtgekomen.” “Als u mij vraagt waarom kraken nodig zou zijn, dan antwoord ik u dat lege gebouwen gevuld moeten worden, zeker in een stad als Brussel, waar veel woningnood is en veel verschoppelingen wonen. En zeker in gebouwen die de overheid toebehoren,” besluit Garcia.

Christophe Degreef

een einde

CD&V helemaal alleen naar Kamer BRUSSEL - CD&V heeft als eerste Vlaamse partij de Brusselse lijsttrekkers voorgesteld. Er komt geen Vlaamse eenheidslijst voor de Kamer. Brigitte Grouwels is opnieuw lijsttrekker voor het Brussels parlement. Ze is de huidige minister van Openbare Werken en verkeer in Brussel en was eerder al Vlaams minister (1997-1999) en Brussels staatssecretaris (2004-2009). Op twee en drie staan Paul Delva, nu Vlaams parlementslid, en Brigitte De Pauw, fractievoorzitter in het Brussels parlement. Parlementslid Walter Vandenbossche zal de lijst duwen. Daarmee is hij niet zeker van een zetel, maar als hij niet verkozen is, zou hij naar de hervormde Senaat kunnen verhuizen, waar de partijen kandidaten voor kunnen coöpteren. CD&V hoopt op vier zetels. Er zijn dus nog twee belangrijke plaatsen te verdelen: de vierde plaats, en de opvolgersplaats. Hierover woedt nog een interne strijd. Volgens lokaal CD&V-voorzitter Koen Vanhaerents zal hierover rond nieuwjaar duidelijkheid bestaan. Brussels parlementslid Bianca Debaets verkast naar het Vlaams parlement. Ze trekt er het lijstje van zes kandidaten.

Benjamin Dalle waagt zijn kans voor de Kamer.

Anderstalige kiezers Nieuwkomer is de jonge Benjamin Dalle, die als kabinetschef bij staatssecretaris Servais Verherstraeten, mee heeft gewerkt aan de staatshervorming en al vijf jaar in Sint-Jans-Molenbeek woont. Hij trekt de Kamerlijst in Brussel. Dat betekent meteen dat er geen Vlaamse kartellijst komt. CD&V-voorzitter Wouter Beke had daar vorig jaar nog toe opgeroepen, maar bij de andere Vlaamse partijen bestond daar niet veel animo voor. Eerder had Groen al voor Ecolo gekozen. N-VA-senator Karl Vanlouwe betreurt het uitblijven van een Vlaamse eenheidslijst, en zegt dat CD&V niet eens heeft willen praten over samenwerking. Dalle is kansloos. Hij moet zo’n 40.000 stemmen halen om verkozen te worden, en er zijn maar om en bij de 50.000 Vlaamse stemmen. Ironisch is dat Dalle zelf, als kabinetschef, het kiesarrondissment Brussel heeft helpen oprichten en het zo voor de Vlaamse Brusselaars bijna onmoge-

lijk is om nog federaal vertegenwoordigd te zijn. Dalle is desalniettemin trots dat hij als eerste in de geschiedenis de CD&V-Kamerlijst in Brussel kan trekken. Hij rekent (ook) op de anderstalige kiezers. Wouter Beke zegt dat de lijst bewijst dat CD&V Brussel niet loslaat. Hij wijst er daarnaast op dat de Brusselse CD&V ook buiten het federaal parlement kan wegen op het politieke en maatschappelijke debat. Opmerkelijke afwezige op de kandidatenvoorstelling van CD&V was voormalig federaal minister Steven Vanackere. Die mocht, als hij dat wou, de CD&V-lijst voor het Brussels parlement trekken, maar Vanackere liet geen interesse blijken. Hij wordt genoemd als tweede op de Europese lijst, na Marianne Thyssen, maar ook dat is niet zeker want huidig Europees parlementslid Ivo Belet is eveneens kandidaat voor die plaats. SVG

ADVERTENTIE

met Mieke Van Hecke, Directeur-generaal VSKO Brigitte Grouwels, Bianca Debaets en Paul Delva nodigen u uit op

HET BRUSSELS ONDERWIJSDEBAT Maandag 25 november 2013 om 19.30u Spiegelzaal GC De Markten Oude Graanmarkt - 1000 Brussel

Welke troeven en uitdagingen voor het Nederlandstalig onderwijs in Brussel ?

Een organisatie van

Stad Brussel

BDW 1402 PAGINA 6 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

huizen zijn voor 85 procent bevolkt door alleenstaande vrouwen. Enkele residenties herbergen hoofdzakelijk dementerenden, zoals New Philip (Vorst) of Carina (Oudergem). En toch, als er gezongen wordt, zien we hun oogjes fonkelen. Ik denk dat ons entertainmentprogramma ook Alzheimerpatiënten prikkelt.” Op een namiddag in Résidence Auteuil in de Welgelegenstraat (Elsene) ervaren we de sfeer: sigaren en sigaretten geeft De Stuiver niet meer, maar wel taart en een glaasje wijn. De toon wordt gezet door meezingers en liefdesliedjes van Line Renaud, Edith Piaf, Frank Sinatra, Annie Cordy of Céline Dions Pour que tu m’aimes encore. Zeer professioneel en met aanstekelijk enthousiasme gebracht door twee gouden stemmen van toen: René Valmoz en Eliane Robin, die snel een tirolerkleedje aantrekt als ze Frida oum Papa gaat zingen.

Duolegaat

Stuiverschatbewaarder Luc Coessens (midden) organiseert één tot twee chanson- en taartnamiddagen per week in Brusselse homes; hier in Résidence Auteuil met Andrée Patte (links vooraan), 101 jaar en zes maanden.

Welzijn > De Stuiver van de Grijsaard geraakt verzilverd na 90 jaar

‘Pour que tu m’aimes encore’ BRUSSEL – Wat in 1923 begon als een bedeling van pruimtabak en snoep aan arme oudjes in het Pachecogodshuis is uitgegroeid tot een liedjes- en proeverijnamiddag in 63 rusthuizen in het Brussels Gewest. Gemiddeld 78 jaar oud, denken de beheerders-vrijwilligers van De Stuiver van de Grijsaard aan de overlevering van hun dienstverlening. Hun doelgroep verruimen richting gefortuneerden, kan helpen.

vist de vrijwilligersvereniging naar jong bloed en naar vervrouwelijking. Het concept van de community service zint de Brusselse rusthuizen wel. De chansonnamiddagen, die twee tot drie uur duren, worden gratis georganiseerd. Iedere week doet De Stuiver één tot twee residenties aan, 63 homes op één jaar tijd, waaronder alle OCMW-rusthuizen. Tot voor kort waren daar nog sinterklaasfeesten bij, en traktaties in Zaal Magdalena of Sippelberg voor 800 man. Nu nog krijgen honderd rusthuissenioren gratis wafels op de Zuidkermis. “Het aantal oudjes die we in homes bereiken schommelt al tien jaar tussen de 3.500 en 3.600 man,” stelt Coessens, “maar we kijken nu ook uit naar de residenties waar potentieel zit om onze werking levend te houden. Heel wat bejaarden hebben geen familie meer. Hopelijk denken ze in hun

nalatenschap aan het voortbestaan van onze werking waar ook zij nu van genieten. De Brusselse rust-

n een statig oud winkelpand in de Lakensestraat, ooit een schenking, houdt het Koninklijk Werk Le Sou du Vieillard de Bruxelles - De Stuiver van de Grijsaard van Brussel secretariaat. Al sinds negentig jaar leeft de vzw van kleine en gulle giften en van (bankintresten op) donaties. Daarmee kan de vzw duizenden Brusselse ouderlingen in arme en chique residenties gratis wat amusement bezorgen. “We zien de vereenzaming van hoogbejaarden in rusthuizen sinds een zevental jaren sterk toenemen, vandaar dat een namiddag van verzet, met professionele zangers en een stukje taart iets is dat iedereen blijft apprecriëren,” zo ziet Luc Coessens verleden en toekomst. Coessens is schatbewaarder, secretaris-generaal, vice-voorzitter en namiddagorganisator tegelijkertijd. Want met nog amper negen mannelijke bestuurders-op-jaren

“We gaan in alle OCMW-rusthuizen van Brussel langs, ook al verleggen we stilaan onze doelgroep”

Een volksbal voor het goede doel, aan de KVS, in 1923.

Hoe het allemaal begon is al even gezellig. In de najaren van de Eerste Wereldoorlog moesten de armste bejaarden in het ‘ouderlingentehuis’ Pacheco in de Godshuisstraat met weinig hun laatste dagen slijten. De handelaars van de naburige Lakensestraat hadden met hen te doen. Ze organiseerden op 2 september 1923 op straat voor de Koninklijke Vlaamse Schouwburg een volksbal voor het goede doel (foto). Met krijt werd een dansvloer uitgetekend, en binnen de contouren mocht gedanst worden als er vijf centiemen (cinq sous) achter de krijtlijn werd gegooid. De handelaars kochten er sigaretten, sigaren, pruimtabak en snoep mee voor de 450 kostgangers van Pacheco. Niet zonder zelf een flinke stuiver toegestoken te hebben. En het idee van een extraatje te gunnen aan de oudjes bleef leven. Coessens: “In de Tweede Wereldoorlog was de werking beperkt tot rantsoeneringsbonnen, maar vanaf oktober 1944 ontving De Stuiver een bom geld van lokale handelaars dankzij de Operatie Gutt.” De saneringsoperatie van minister Camille Gutt bestond erin om het zwarte geld - in de oorlogsjaren was de geldhoeveelheid verdrievoudigd in het land - te traceren door de verplichte inruiling van oude bankbriefjes voor nieuwe. Dan liever aan het goede doel geven, meenden de winkeliers, en zo geraakte De Stuiver aan een fond de caisse. Coessens: “Sindsdien overleven we van private giften, want als we overheden om subsidie zouden vragen, vrezen we dat onze ledenlijsten worden opgevraagd voor verkiezingsdoeleinden. Gezien de gemiddelde leeftijd van de bestuurders, moeten we nu aan de overleving van De Stuiver denken. Met het fameuze duolegaat kunnen bejaarden een verre neef of vriend met een erfenis begunstigen, die zo minder zware fiscale lasten draagt. We rekenen discreet op de medewerking van de rijkere rusthuisbewoners.” De Russische directrice van Auteuil, Marina Zdanovich , is alvast zeer ingenomen met de animatiedag van De Stuiver:”Ik hoop dat de entertainers snel kunnen terugkomen in 2014.”

Jean-Marie Binst

BDW 1402 PAGINA 7 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

P-PRAAT Consternatie vorige week op de redactie van Brussel Deze Week. Flageyplein 18, vierde verdieping, werd uit een diepe slaap geschud door een e-mail. “Er is taart,” zo wist de e-mail. “Van staatssecretaris Bruno De Lille.” “Taart! Van Bruno De Lille?,” roerden diverse aanwezige redacteurs zich. “Terugsturen!” wist iemand. “Zit er soms vergif in?”, vroeg een ander. “Wil hij ons omkopen?” klonk het van ergens diep in het archief. Neen, neen en nog eens neen. Gewoon een taart, een suikertaart om precies te zijn. Best lekker, want uw commentator overwon zijn lafheid en at een stukje, ook al bestond er een kleine kans dat de taart wel degelijk giftig was. En kijk, uw commentator leeft nog, of kan zeer goed tegen het gif, wat natuurlijk niet verwonderlijk is. Omgekocht zijn we ook niet, want we weten niet meer waarom Bruno De Lille taart stuurde. Er zat nochtans een briefje bij, iets over respect en een campagne om respect af te dwingen. Genre: het gaat slecht met de wereld, er is geen respect meer, daarom krijgt u taart. Denkt u eens na over dit vriendelijke gebaar.

Aan de Koningsstraat 94 ging dinsdag het Philanthropy House open.

Internationaal > Koning Boudewijnstichting financiert mee

Een huis voor filantropen BRUSSEL – Dinsdag ging aan de Koningsstraat 94 het Philanthropy House open. Dit ecologisch gerenoveerde gebouw moet het Brusselse uithangbord worden van stichtingen van overal ter wereld. Het gebouw is de nieuwe stek van het European Foundation Centre, een soort beroepsfederatie van stichtingen. “In Europa alleen zijn 110.000 kleine en grote stichtingen,” zegt woordvoerder Josse Abrahams van de Koning Boudewijnstichting (KBS). Een stichting is er, net als een vzw, niet op uit om winst te maken. Maar terwijl vzw’s met lidgelden of subsidies werken, komt het geld bij een stichting van een filantroop, die doorgaans meebestuurt. “De Koning Boudewijnstichting is in dat opzicht atypisch,” zegt Abrahams. “Er wordt niet gewerkt met geld van de koninklijke familie, wel met publieke middelen, namelijk de één

Bruno De Lille heeft gelijk: het gaat slecht met de wereld. Niet dat uw commentator dat erg vindt, want het maakt deel uit van zijn werk om daarover te schrijven. De een zijn brood is de ander zijn taart, u weet wel. Maar, als Bruno De Lille toch niet zo veel gelijk zou hebben, dan had hij nog altijd iets te goed voor die keer dat hij die visionaire liberaal interviewde die ons wilde afschaffen. Suikertaart is dan wat mager, nu we toch bezig zijn... Van wie we geen taart mogen verwachten, is Emir Kir. De Sint-Joostse burgemeester is van Turkse origine, hoor ik u denken, en in Turkije eten ze baklava. Juist, maar daar gaan we het niet over hebben. Wel over Kirs interview in De Standaard van afgelopen weekend. Wij willen het hebben over zijn antwoord op de vraag wat het is om Brusselaar te zijn. Zei Kir: “We moeten Bart De Wever dankbaar zijn, want niemand zorgt voor meer samenhorigheid onder de Brusselaars dan hij.” Zo. In één zinnetje opgelost waarover kranten niet konden zwijgen.

miljard frank die ingezameld werden bij het 25-jarige koningschap van Boudewijn, aangevuld met geld van de Nationale Loterij.” Het European Foundation Centre telt 231 – doorgaans grote – stichtingen. De meeste komen uit Europa maar ook de stichting van Bill Gates en de Rockefeller Foundation zijn lid, alsook TrustAfrica. Het nieuwe Philanthropy House werd gefinancierd door de Boudewijnstichting en vijf andere leden. Ze betaalden elk een miljoen euro. Beneden in het passiefgebouw is een ontvangst- en exporuimte. Bedoeling is immers om het belang van stichtingen onder de aandacht te brengen en met één stem te spreken in Europese dossiers zoals het fiscale statuut van giften. Anderzijds wil het EFC de stichtingen beter laten samenwerken rond thema’s als migratie en dementie. HUB

CHIEN ÉCRASÉ CLUB – Juicht, burger! Er bestaat op Facebook een ‘club des bruxellois’. Dit initiatief van en voor Brusselaars zou bedoeld zijn om positieve stedelingen in de kijker te zetten. Typisch iets voor Facebook, hoort u ons nu denken, want het is een publiek geheim dat op dat online forum alleen maar positieve mensen voorkomen. En positieve kids en dito huisdieren, leuke reisjes en, juist, alleen maar mooie foto’s. Maar goed. Club des Bruxellois wil een ander verhaal bieden: dat van het kosmopolitische en inclusieve Brussel. U kan er ook positieve verhalen over de stad delen. Het initiatief zou volgens de initiatiefnemers de Bruxellitude ten goede komen. Wat Bruxellitude is, weten we niet, maar volgens onze bescheiden mening is dat wat Emir Kir hierboven zo helder beschrijft: het zo saamhorig mogelijk tegen Bart De Wever zijn. GOD – Wat er in heel de discussie over Brussel en andere confederalismen vergeten werd, is dat de N-VA en stoemelings ook bewezen heeft dat God niet bestaat. Wij hadden al vroeg in de smiezen dat de Vlaamsnationalisten met een godsbewijs bezig waren naar aanloop van hun grote volkscongres in februari, maar kijk, volgens ingewijden in de partij zou nu onomstotelijk bewezen zijn dat God er niet is. Het werd bij toeval ontdekt. Wie bij N-VA dit wetenschappelijke huzarenstukje tot stand heeft gebracht, is dan weer niet geweten. Maar dat is bijzaak, want het niet bestaan van God schept nog volgens insiders grote problemen voor de N-VA. Want dat betekent dat er geen goddelijke goedkeuring bestaat voor de confederale plannen. Nu, het niet-bestaan van God betekent ook dat andere partijen met een probleem zitten: niet bij CD&V, want daar twijfelden ze al langer aan het bestaan van het Opperwezen. En ook niet bij de PS en CDH, want daar hebben ze niet zozeer God nodig, maar wel zijn volgelingen. Nee: het feit dat God niet bestaat is vooral erg voor de Vlaamse liberalen en de Vlaamse socialisten, want dat betekent dat er niemand meer is om tegen te vechten. Voor de groenen is het niet-bestaan van God dan weer helemaal geen probleem: het is bewezen dat het nu inderdaad allemaal onze schuld is. ADVERTENTIE

brusseL is van Jou

Je bent Jong en Je bruist van de ideëen? Eén op de drie Brusselaars is jonger dan dertig en dat stijgt zelfs nog. Hoog tijd dus dat we Brussel op maat van jongeren maken. Wat denk jij, wat boeit je, wat houdt je wakker en wat zijn je ideeën voor Brussel? Kom het mij vertellen. De formule is simpel: ik trakteer, jij vertelt, ik luister. vous êtes jeune et vous débordez d’idées? Un Bruxellois sur trois a moins de 30 ans et ce pourcentage augmente. Grand temps donc de modeler Bruxelles à la mesure des jeunes. Qu’en pensez-vous, qu’est-ce qui vous intéresse, qu’est-ce qui vous empêche de dormir et quelles sont vos idées pour Bruxelles? Venez me le raconter. La formule est simple, je paie un verre, vous racontez, j’écoute.

26/11/13 • 19H • Café Kafka Kleerkoperstraat 21 • 1000 brussel

PasCaL sMet Vlaams minister van Onderwijs, Jeugd, Gelijke Kansen en Brussel

www.spa-brussel.be

BDW 1402 PAGINA 8 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

ADVERTENTIE

Uitgave nr 22 - verschijningsdatum 14 november 2013 - hetpuntbrussel@gmail.com

VRIJWILLIGEN IN BRUSSEL

Wat wil ik? Ik ben leergierig, ik wil me ONTPLOOIEN, mijn talenten ontdekken… ik wil vooruit! Waar kan ik terecht? Ik heb geen zin en tijd in ellenlange cursussen, ik wil me niet ver verplaatsen, ik zoek iets in mijn BUURT, eenvoudig toegankelijk en PRAKTIJK gericht. AHA! Ik ben een geluksvogel want nu is de vrijwilligersacademie er ook in Brussel!

De vrijwilligersacademie... Luister naar jezelf!

Nieuwe mensen leren kennen, je buurt verder ontdekken, jezelf ontplooien, kennis opdoen en het geleerde in de praktijk omzetten. De Vrijwilligersacademie is er voor iedereen die op korte tijd wil proeven van iets nieuws en daarmee onmiddellijk aan de slag wil gaan. Workshops, doe-momenten, lezingen

KALENDER VRIJWILLIGERSACADEMIE Communicatie en onthaal

Ganshoren - Vrijdagen 15, 22 en 29 november 2013, telkens van 9u30 tot 12u30.

Door wie?

Het Punt vzw werkt samen met gespecialiseerde trainers en met lokale organisaties en verenigingen. De trainers geven praktijkCommunicatie via sociale media gerichte vormingen op een informele en laagdrempelige manier Anderlecht - Woensdag 11 december 2013 van 18u tot 21u. met aandacht voor de Brusselse context. Lokale organisaties en Aan het werk met je talent Brussel-stad - Dinsdag 21 december 2014 van 9u30 tot 16u30. verenigingen verschaffen ons een toffe locatie, zodat de workshop in jouw buurt kan plaatsvinden. Zelf je promotiefilmpje maken Heb jij ook interesse? Bekijk dan snel de kalender op de webMolenbeek - 5 en 12 februari 2014 van 18u tot 21u. site www.vrijwilligersacademie.be en schrijf je in op één van de workshops. Veel plezier! u Ilse Verhamme academie op 21 januari een interactieve workshop rond talenten Meer info: www.vrijwilligersacademie.be (Brussel) ontdekken.

UREN Onthaal voor vrijwilligers in Muntpunt: Weekdagen: 11-14u en 16-19u / Zaterdag: 11-17u S G N I N OPE Onthaal voor vrijwilligersorganisaties op de Steenkoolkaai 9b, Brussel: Di-do-vrij: 9-13u Hier vind je een greep uit de Brusselse vrijwilligersvacatures. Surf voor nog meer vacatures naar

www.hetpuntbrussel.be

1000 BRUSSEL

u Help jij ons mee folders te verspreiden?

Verken je graag je buurt? Heb je zin om folders te verspreiden bij verenigingen en veel bezochte plaatsen bij jou in de buurt? We zoeken iemand die dit tijdelijk wenst te doen in Ganshoren. Bij Het Punt vzw – Ilse Verhamme, 02 218 55 16, hetpuntprojecten@gmail.com. Talenkennis

u Sportbegeleiders doorheen Brussel

De VGC-sportdienst zoekt vrijwilligers voor een gevarieerd aanbod: seniorengym, naschoolse sport, loopbegeleiding, G-sport begeleiders, mensen leren fietsen,... Laat van je horen! Bij VGC-Sportdienst - Kevin Friant, 0491 62 42 37, kevin.friant@hotmail.com. Talenkennis

u Buurtsport Brussel zoekt vrijwilligers

Heb je zin om een groep kinderen, jongeren of volwassenen te begeleiden tijdens lessenreeksen of sportkampen? Broed je op een idee voor een sportevent? Dan ben je bij ons aan het juiste adres. Bij Buurtsport Brussel – Karolien, 02 412 03 50, karolien@buurtsportbrussel.be. Talenkennis

u Levensverhalen optekenen

Gedurende een aantal samenkomsten teken je het verhaal van een oudere op adhv foto’s, video’s, stemfragmenten en anekdotes. De ouderen kan zijn verhaal kwijt en jij maakt kennis met boeiende verhalen! Bij Mijn levensverhaal opgetekend FV – Sarah Callens, 0485 47 00 14, sarahcallens@gmail.com. Talenkennis

Met steun van de Vlaamse minister bevoegd voor Brussel

u Administratieve duizendpoot gezocht

Je staat in voor een piekfijn administratief beheer van de sollicitatieprocedures: versturen uitnodigingen, bellen kandidaten, praktische omkadering, ... Bij Muntpunt – Kristien Verheyen, 02 227 18 04, kristien.verheyen@muntpunt.be. Talenkennis

u Ondersteuning voor een boeiende stichting voor jongeren

Algemeen secretariaatswerk en beheer van de jaarlijkse kandidaturen. Profiel: tweetalig met goede computerkennis. VOCATIO reikt beurzen uit aan jongeren met passie en talent. www.vocatio.be. Bij Vocatio – Sylviane Jacquet, 02 213 14 90, jacquet@vocatio.be. Talenkennis

u Gespreksanimator

Als vrijwillige gesprekspartner geef je geen les: je modereert gesprekken en stimuleert anderstaligen tot praten. De ‘hele wereld’ zit bij jou aan tafel en oefent Nederlands. Bij Bru-taal vzw – Danielle Peeters, 02 501 66 94, daniella@bru-taal.be. Talenkennis

u Tolken/Vertalers gezocht

Het Sociaal Vertaalbureau Brussel Onthaal zoekt vrijwilligers om te tolken en te vertalen. Spreekt u Nederlands en 1 of meerdere andere talen, aarzel dan niet om ons te contacteren. Bij Brussel Onthaal vzw – Bjorn Truwant, 02 511 72 68, vertalen.svb.bo@skynet.be. Talenkennis

1020 LAKEN

u Administratief medewerker gezocht in een sublieme locatie

Mogelijke taken: onthaal, administratie, eventueel middagtoezicht in de tuin, en waar je goed in bent. Tweetaligheid is een troef. Freinetschoolbrussel vzw – Christine, 0473 74 33 40, freinetschoolbrussel@gmail.com.

1030 SCHAARBEEK

u Vrijwilligers mailingsactie

Je zult instaan voor een mailingsactie. Je taak bestaat uit het handgeschreven adresseren en frankeren van brieven. Je kan je vrijmaken op woensdag 6 november en/of woensdag 13 november. Bij Dierenartsen Zonder

Grenzen - Sara Vanderhoydonck, 02 539 09 89, s.vanderhoydonck@vsf-belgium.org.

DATE EEN VRIJWILLIGER Tijdens de internationale dag van de vrijwilliger op 5 december bieden Het Punt vzw en Muntpunt een gevarieerd programma rond vrijwilligerswerk.

u Whizzkid of whizzmedior of whizzsenior

Exploreer samen met ons het vrijwilligerswerk in Brussel via filmpjes, fotoreportages en praatcafés of waag u aan een date met een vrijwilliger.

u Lesgever Nederlands gezocht!

Wanneer? Donderdag 5 december, doorlopend programma van 17.00 tot 21.00 uur.

Digitale ondersteuning van het project www.communicatiepas.be. Bij Inclusie Vlaanderen vzw – Bernadette Rutjes, 0497 54 98 89, secretariaat@inclusievlaanderen.be. Talenkennis Ben jij een krak in de Nederlandse taal en kan je deze met enthousiasme aanleren? Heb je zin om één keer per week een conversatietafel Nederlands te begeleiden? Bij Aksent vzw – Kim De Bock en Lien Raes, 02 240 71 90, info@aksentvzw.be. Talenkennis

1050 ELSENE

u Natuurbelevingscursus voor vrijwilligers

Voor iedereen die graag wat meer te weten komt over het wat, hoe en waarom van natuurbeleving organiseren we in het voorjaar cursussen. Daarna kan je uiteraard zelf aan de slag als begeleider van natuurbelevingsactiviteiten. Bij GoodPlanet – Sara Stuyck, 0473 88 67 82, s.stuyck@goodplanet.be. Talenkennis

u Wees dynamisch, word buddy bij BUDDYNAMIC!

Ben jij sociaal voelend, kan je je regelmatig volgens eigen planning vrijmaken en wil je graag je leven verrijken? Word dan buddy van een psychisch kwetsbaar persoon! Bij CGG Brussel vzw – Ellen Van Ighem, 0474/ 97 58 99, brussel.buddynamic@buddywerking. be. Talenkennis

u Bar Elzenhof zoekt tappers

Elke donderdagavond wordt de bar van Elzenhof opengehouden door vrijwilligers. Ben je sociaal en wil je nieuwe mensen leren kennen? Kom dan onze vrijwilligersploeg versterken! Bij GC Elzenhof – Myriam Saenen, 02 648 20 30, myriam.saenen@vgc.be. Talenkennis

1080 MOLENBEEK

u Vertalers gezocht!

De Vaartkapoen probeert zo veel mogelijk communicatie in 2 talen te doen: website, maandblad, flyers, etc... Wij zouden ons graag laten bijstaan door mensen die

Waar? Muntpunt, Munt 6 te Brussel. Meer info? www.muntpunt.be/brussel/zich-engageren van het Nederlands naar het Frans kunnen vertalen. GC De Vaartkapoen – Annelies Surkijn, 02 413 04 10, annelies.surkijn@vgc.be. Talenkennis Frans

1180 UKKEL

u M/V met passie

Voor ons dienstencentrum zijn wij op zoek naar vrijwilligers die gepassioneerd zijn en dit willen delen! Of jouw passie nu koken, tuinieren, reizen of computeren is, wij hebben jullie nodig! Bij Lokaal dienstencentrum Lotus – Marijke Oscé, 0472 20 72 41, marijke.lotus@vgc.be. Talenkennis

1000 BRUSSEL TOT 1210 SINT-JOOST-TEN-NODE

u Iemand vraagt, wie draait...?

Je ontvangt de aanvragen van Gezinsbondleden voor een babysit, contacteert een oppasser van de Gezinsbond uit de buurt en bevestigt de aanvraag. Bij Gezinsbond vzw – Reinout Beyaert, 0475 62 42 29, reinout.beyaert@gezinsbond.be. Talenkennis

1210 SINT-JOOST-TEN-NODE

u Vrijwillige schrijfliefhebbers gezocht

Schrijf je graag en heb je een vlotte pen? Dan is het opvolgen van de media en het schrijven van persartikels misschien wel iets voor jou... Bij vzw Zijn – Beweging tegen Geweld - Mieke De Schepper, 02 229 38 70, mieke@vzwzijn.be. Talenkennis

VU: Veerle Leroy, Steenkoolkaai 9, 1000 Brussel

Via heel toegankelijke info-en leermomenten wil de vrijwilligersacademie de competenties van mensen versterken. Dit moet energie, voldoening en goesting geven om bestaande taken beter te doen of nieuwe uitdagingen te durven aangaan. Er bestaan tal van leuke verenigingen in de Brusselse gemeenten. Men beseft soms niet hoezeer men zich binnen een wijk, een buurt, een gemeente kan verrijken door zich te engageren. Je kan ervaring opdoen en delen met anderen, een taal oefenen of verbeteren, nieuwe vaardigheden aanleren of verder ontwikkelen, je talenten ten volle inzetten en toffe mensen leren kennen. Veel mensen zijn op zeer veel verschillende manieren actief vrijwillig en dragen hun steentje bij: in een sportbestuur, een buurtcomité, een wijkfeest, een oudervereniging, een jeugdbeweging, een theater-, muziek-, film-, kunstproject etc. Iedereen beschikt minstens over één zeer waardevol talent. Als je je daar van bewust bent, doe er dan ook iets mee. Zelf zal je je voldaan en tevreden voelen en het komt dan ook zeker anderen of een leuk project ten goede. Beleef, ervaar, verander en groei! We staan er soms zelf niet bij stil omdat we opgeslorpt zijn door werk, gezin en andere. Citizenne geeft in de Vrijwilligers-

Maak tijd om even na te denken wat je graag zou doen. Weet je het echt niet of heb je hulp nodig, kom dan langs bij Het Punt vzw. Een enthousiaste medewerker gaat met jou op zoek naar je persoonlijke kwaliteiten, je sterktes en je voorkeuren. Je krijgt inspiratie, advies en informatie over jouw ideale vrijwilligerswerk in Brussel. Weet je wel wat je wil en graag zou doen, maar wil je je toch wat zekerder voelen, kijk dan op de kalender van de Vrijwilligersacademie. Op verschillende locaties worden laagdrempelige leermomenten georganiseerd. Je wil je op een andere manier profileren dan hoe mensen je nu kennen of je wil je sterker voelen in een bepaalde competentie. Via een kleine duw in de rug, ontwikkelen zich mooie kansen. Je ontmoet mensen uit de buurt, doet kennis op, vergroot je kwaliteiten en krijgt zin om nu eindelijk te doen wat je graag zou doen.

BDW REGIO

BDW 1402 PAGINA 10 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Deze Week in de Mussengang > Illegaal parkeren heeft grote gevolgen voor steegje

Automobilisten verpesten woonerf een Engelse sleutel in zijn hand wild te gesticuleren naar de fotograaf. Op de achtergrond staat zijn wagen omhooggekrikt. “Tja, wat doen ze hier allemaal niet?” vraagt de kunstenaar zich af.

Solide hek

De Mussengang in het midden. Links op de foto de gemeenschappelijke tuin, waarachter de illegale parking zich bevindt. Rechts op de foto een hek dat de bewoners tevergeefs hebben geplaatst.

ELSENE – De bewoners van de Mussengang zijn boos. Deze kleine zijsteeg van de Graystraat behoort hen in normale omstandigheden toe, maar is tegenwoordig eerder het terrein van autodieven, wildparkeerders en agressievelingen. Het gemeentebestuur belooft beterschap, maar op grote veranderingen is het nog lang wachten.

‘E

rg gemeend: ik wil hier weg,” zegt Philippe Brodzki, beeldend kunstenaar, met atelier achteraan de Mussengang. “Vroeger konden we hier feesten organiseren tot de volgende ochtend en kraaide er geen haan naar. Als ik dat nu zou doen, zouden de autoruiten van heel wat gasten ingeslagen zijn, of hun banden leeggelaten. Of erger: zou er iemand aangevallen zijn.” Overdreven? Brodzki knikt van neen. “Enkele jaren geleden zijn hier op één nacht 36 banden lek gestoken. En haast iedereen die hier woont heeft al eens te maken gekregen met agressie.” Het grootste problemen in de Mussengang – dat alle andere problemen lijkt te genereren – is dat er massaal geparkeerd wordt op de parking die voorbehouden is voor gebruikers

en bewoners van het steegje. “We hebben hier al van alles gehad: caravans die maanden bleven staan, motorhomes, gestolen auto’s, maar het vaakst zijn het mensen uit aanpalende straten die hier gewoon hun auto parkeren. Zonder iets te vragen. En als je er een opmerking over maakt dan krijg je in het beste geval een stevige verwensing naar je hoofd geslingerd, en in het slechtste een duw of een vuistslag,” zegt Brodzki. “Je moet weten dat de meeste van die chauffeurs ook aan een razende vaart onze steeg komen binnengereden. Zo is de kat van de buurvrouw onlangs overreden. Hier wonen kinderen. Zijn zij de volgende slachtoffers?” Een en ander heeft te maken met de bizarre ligging van de gang: een beetje verdoken, en met kunste-

naarsateliers en huizen die uit het zicht van de Graystraat liggen. Duistere plekken, met andere woorden. “Er is nochtans verlichting van de gemeente,” meent Brodzki. Maar dat

minste. Als je naar Brussel-Elsene belt, dan zie je nooit een patrouille.” De problemen in het steegje zijn niet nieuw. Daarom trokken de bewoners eind oktober naar de Elsense gemeenteraad voor een burgerinterpellatie om een oplossing te vragen voor de parkeerproblemen en de onveiligheid. Zij stelden onder meer voor om officiële parkeerplaatsen en een sluis of poort te voorzien. “De gemeente heeft hier vroeger al

“Men rijdt met een razende vaart onze steeg in. Hier wonen kinderen” blijkt niet genoeg. De Mussengang is ook een administratieve grens: ze ligt deels op het grondgebied van Elsene en deels op het grondgebied van Etterbeek, maar is eigendom van de gemeente Elsene. Toch belt Brodzki bij problemen naar de politiezone Montgomery, waarin Etterbeek zit. “Want die komen ten-

eens van die hekjes in de grond gezet zodat de auto’s niet meer door konden, tenzij de chauffeurs een sleutel hadden.” Brodzki toont een foto van een man die tegen zo’n hekje trapt. “Kijk, dat doen ze ermee, en ze schamen zich zelfs niet als je er een foto van neemt.” Op een andere foto staat een jongeman met

“Ik ken de problemen in de Mussengang,” zegt burgemeester Willy Decourty (PS). “We hebben in het verleden al eens hindernissen voor auto’s geplaatst maar die werden na verloop van tijd gesloopt. En schriftelijke aanmaningen aan de wildparkeerders om hun auto te verwijderen werden gewoon genegeerd. We pakken de zaken nu anders aan. Ik heb de opdracht gegeven om een aanbesteding uit te schrijven voor een solide hek. Dat moet de komende jaren het wildparkeren tegengaan. Nadien wordt de buurt onder handen genomen ter gelegenheid van het wijkcontract Maalbeek.” Maar dat is pas voor ergens in 2017, zo stelt buurtbewoonster Emmanuelle Wasterlain. “Hopelijk komt er ook echt een oplossing voor onze problemen, voordat het wijkcontract onze steeg onder handen neemt.” De plannen voor de Mussengang in het wijkcontract zien er veelbelovend uit. Er wordt onder meer nagedacht over een verbinding tussen een toekomstig groendak op het dak van de aanpalende Colruyt en de gemeenschappelijke tuin van de Mussengang, een verbinding tussen het aanpalende schooltje met het groen, en ook over de bouw van zes woningen boven en naast de gang vlak aan de Graystraat. Die woningen zouden dan betere oplossingen moeten toelaten om het wildparkeren tegen te gaan. De kostprijs van die projecten wordt geraamd op 2,8 miljoen euro. De gemeente Elsene heeft vroeger al eens geïnvesteerd in de Mussengang. In 1994 werd de Kleine Mussengang opgewaardeerd door het wijkcontract Gray. “Voorheen waren er op die plaats veel garages,” zegt burgemeester Decourty, die toentertijd schepen was. “De afbraak van die garages paste in grote afbraakwerken in de Leopoldwijk. Daarbij werden toen heel wat kunstenaarsateliers afgebroken. We hebben die ateliers dan ‘verplaatst’ naar de Mussengang en er een gemeenschappelijke tuin opgetrokken.” Volgens Brodzki is de laag aarde van die tuin weliswaar te dun om er groenten te kweken. “Dat moet noodgedwongen in bloembakken.” Christophe Degreef

BDW 1402 PAGINA 11 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Wijkwerking > Anneessens Palace van 16 november tot 14 december

Van arbeidersbuurt naar verhalenfabriek BRUSSEL – De Anneessenswijk projecteert een maand lang haar herinneringen. In een tot cinema Anneessens Palace omgebouwde woonwagen en kijkdozen op het Anneessensplein en in een verhalenparcours laat een ‘beruchte’ buurt zelf van zich spreken. “Anneessens Palace (de latere Phenix en Star), de buurtcinema van weleer, is slechts een mooie metafoor voor een wijkproject dat rond de herinneringen van de buurt werkt,” zegt Maud Seuntjens van het BNA-BBOT (Bruxelles nous appartient - Brussel behoort ons toe) dat samen met Erfgoedcel Brussel negen maanden op microniveau naar de Anneessensbuurt in de Vijfhoek trok. “Hoewel we focusten op de naoorlogse periode tot nu, waren er nog residuen van vroegere geschiedenis(sen) in de verhalen van de mensen, zoals de negentiende-eeuwse bleekweide van voor de Anneessenswijk werd verkaveld en Romeinse potscherven in de buurt van de

Anderlechtsesteenweg (de vroegere ‘Rechte weg’). Wat ook opviel, is hoeveel buurtbewoners zelf aan historisch onderzoek doen. Fernand Mouradoglou, die tot midden de jaren 1990 de ijzerwarenwinkel Saint-Michel op de Anderlechtsesteenweg openhield, schreef de geschiedenis van de Washuisstraat, met de hand nog.”

Kolen als pralines et programmaboekje is geïnspireerd op de H weinige bewaarde exemplaren van de oude cinema. Voor de expo in thematische kijkdozen op het Anneessensplein werd geput uit privé- en openbare archieven en getuigenissen. U kunt lezen over het verzet tegen de vertoning van de ‘propagandafi lm’ T he Green Berets (John Wayne) ten tijde van de Vietnamoorlog of luisteren naar stemmen van de eerste generatie Marokkanen over de eerste halalslager of een onvergetelijke zonnestraal bij de kapper. Wat er zich afspeelde achter de gevels en winkelpuien van het Anneessensplein, de

De Pottenbakkerstraat vroeger en nu: steegjes waar grote families in kleine kamers woonden versus woontorens.

Artesiëstraat, Volderstraat, Gierstraat, Kuregemstraat, Loofstraat, Anderlechtsesteenweg en Rapenstraat krijgt u op de audiogids te horen van de buurtbewoners zelf. De wandeling wordt af en toe ontroerend of unheimlich, zoals wanneer de kolenhandelaar wordt opgevoerd die de bestellingen meticuleus afwoog als waren het pralines: “Ik zie hem nog voor me.” De ‘cinemazaal’ toont archiefmateriaal uit 1927, waarop de arbeidersateliers nog te zien zijn, maar ook een fi lm van Els Dietvorst die er van 1999 tot 2006 zelf woonde, verhalen uit de eerste beschutte werkplaats van België L’Ouvroir, een fi lm over huis Lemonnier en een animatiefi lm met partner Projet Cohesion Social - Habitat et Rénovation. Niet alleen oude netwerken werden blootgelegd, maar ook nieuwe banden werden gesmeed: “Vincen Beeckman van Recyclart zocht naar de mensen op de groepsfoto’s genomen door pater Philippe Heymans, die ook wel de eerste straathoekwerker wordt genoemd. Vanaf de jaren 1960 ving hij migranten en nietmigranten op, veelal met drugsproblemen, stichtte de voetbalclub FC Barcelona, later opgegaan in minivoetbalclub Mini-Anneessens, en bezorgde hen de vakantie van hun leven naar hun geboorteland Spanje. Hij overleed zes jaar geleden, maar toch kennen alle jongeren uit de buurt nog zijn naam. Er zijn verder live radio-uitzendingen van jeugdcentrum Dolto met tips over de buurt, en radiomaker Lucas Derycke verbindt het leven van broeders en kerkgangers met de panelen van de kruisweg in de Sint-Antonius Van Paduakerk. Aan het eind van de maand kan u meedebatteren over een permanente herinneringsplek.”

An Devroe

Meer info op www.bna-bbot.be

ZENITH beurs voor 2013actieve Voor meer info:

huisvandeMens Brussel Sainctelettesquare 17 1000 Brussel Tel 02/242 36 02 Fax 02/242 56 17 E-mail: brussel@deMens.nu

levensgenieters

van zondag 17 november t.e.m. donderdag 21 november. Je vindt ons op stand 8228 paleis 8, Brussels Expo. Kom sjoelbakken bij deMens.nu en win een leuke prijs!

ONDER AUSPICIËN VAN UNIE VRIJZINNIGE VERENIGINGEN VZW.

ADVERTENTIE

BDW 1402 PAGINA 12 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Laken > Wijkcontract Bockstael mikt op meer groen

Speelbos langs het spoor Het wijkcontract Bockstael wil de spoorwegbeddingen in de buurt beter benutten. Er komen pocketparkjes en fietsroutes. Voorts krijgen jongeren meer sport-en spelinfrastructuur. Wie de naam Bockstael hoort, denkt al gauw aan het plein – een grauwe parkeerplaats – en het desolate ondergrondse station. Het plein wordt niet opnieuw heraangelegd. De laatste heraanleg dateert immers nog maar van acht jaar geleden. Maar er komt nieuwe verlichting, nieuw straatmeubilair en gratis wifi. Parkeren op het plein blijft mogelijk. “Dat kon niet anders,” zegt schepen van Wijkcontracten Ans Persoons (SP.A). “De nood aan parkeerplek is te hoog in de buurt. Maar een studiebureau zal het parkeren herorganiseren. Ook onderzoekt dat bureau hoe de Fransman- en de Marie-Christinastraat beter verbonden kunnen worden, via een groene as over het plein bijvoorbeeld.” Persoons erkent de ‘lamentabele’ staat van het ondergrondse metroen treinstation. “Helaas is dat de bevoegdheid van MIVB en NMBS

en kunnen wij daar niet ingrijpen. Maar het Brusselse schepencollege heeft beide instellingen wel een brief gestuurd met het dringende verzoek om het station op te knappen.” De Nederlandstalige gemeentelijke crèche in de Laneaustraat verdwijnt. In de plaats komt er een nieuwe, veel grotere crèche (48 plaatsen) achter de Wittouckschool. Op de plaats van de nieuwe crèche zijn er momenteel moestuintjes voor buren en scholen. De tuintjes krijgen een nieuwe plek, verzekert Persoons. “Ze verhuizen naar de Thielemansstraat, naar een lapje grond dat nu nog eigendom is van de NMBS.” Het wordt één van de vijf zogenaamde pocketparkjes. In de Bockstaelbuurt is er een flink tekort aan groen en aan speelruimte. Daarom zullen enkele stroken langs de twee spoorweglijnen in de buurt toegankelijk gemaakt worden en omgevormd worden tot parkjes. Ook is er een groot speelbos gepland, een speel- en sportruimte in het groen. Die wordt ingericht naast de wandelstrook die Beliris en Leefmilieu Brussel gaan maken tussen het nieuwe park van Thurn & Taxis

Vanaf het oude station van Laken zal je langs de sporen kunnen fietsen tot aan het kanaal, en verder.

en het Bockstaelplein. Het speelbos zal toegankelijk zijn vanuit de Laneaustraat via een nieuwe passerelle over het spoor.

Chambontunneltje Ook zal men het speelbos kunnen bereiken via twee gebouwen in de Bockstaellaan. Er is namelijk – na jaren leegstand – een bestemming voor het gebouw van Brussel-Stad op nummer 122. Boven komen diensten van onderwijs, beneden wordt het een sporten speelzaal, die dus uitgeeft op het speelbos.

ADVERTENTIE

Brussel brussel vandaag MAANDAG - VRIJDAG VANAF LUNDI - VENDREDI À PARTIR DE MONDAY - FRIDAY FROM

18:00 tvbrussel.be

tvbrussel

@tvbrussel

Ook onderhandelt Brussel-Stad over de aankoop van het pand aan de Bockstaellaan 160. Persoons: “Aan de straatzijde is daar een hangar voor auto’s. In afwachting dat de nieuwe sporten speelzaal klaar is, kan Buurtsport die schuur gebruiken voor activiteiten. Achteraan is er een gerenoveerd gebouw met kantoren en een prachtige polyvalente zaal. Dit wordt de uitvalsbasis van het wijkcontract.” Er is ook een erfgoedluik: het Chambontunneltje wordt gerenoveerd, net als het oude station van Laken. Dat

blijft beschikbaar voor verenigingen, maar kelder en zolder worden opgeknapt en het gelijkvloers wordt een cafetaria. Ook de omgeving van het station wordt aangepakt. Er komt onder meer een fietsroute die ooit moet lopen tot aan het toekomstige Zennepark, aan de overkant van het kanaal. Daartoe wordt er een fietsbrug gehangen aan de spoorwegbrug over de Koninginnelaan. Alles samen wordt de komende zes jaar 25 miljoen euro geïnjecteerd in de wijk. Bettina Hubo

Sint-Jans-Molenbeek > Gemeentefinanciën doorgelicht

Deficitair Molenbeek op weg naar voogdij?

Nu de politieke discussie over de Molenbeekse gemeentefinanciën geluwd is, is het tijd voor een discussie over de cijfers. Belfius heeft een financieel profiel voor de gemeente opgemaakt voor de periode 2007-2011. Dat document laat vooral zien dat gemeentefinanciën jarenlang niet problematisch leken. Tot nu. Vorige week las u in deze krant over het politieke steekspel over de deficitaire rekeningen 2012 in Molenbeek. Samengevat: de MR-CDH-Ecolo-meerderheid zegt dat de vorige meerderheid onder leiding van de PS de werkingskosten van de gemeente te hoog heeft laten oplopen. En de PSoppositie meent dat zulks nodig was om de stijgende bevolking op te vangen. Wat duidelijk is: de gemeente heeft in 2012 een tekort van anderhalf miljoen euro geboekt, en voor 2013 is er niet direct beterschap op komst. Er bestaat echter een objectieve studie van Belfius. Dit ‘Individueel Financieel Profiel’ kwam tijdens de jongste gemeenteraad even ter sprake, maar er werd toch gekozen voor een weinig objectieve discussie. “Zo’n profiel is wetenschappelijk, maar dat wil niet zeggen dat die cijfers ook op zich staan,” verdedigt schepen van Financiën Abdelkarim Haouari (CDH) zich. Juist. Maar toch zijn sommige cijfers bijzonder interessant. Met een werkloosheidsgraad van 31,5 procent in 2010 heeft de gemeente weinig marge om een succesvol financieel beleid te voeren. “Dat klopt,” zegt Haouari, “want dat resulteert in lagere inkomsten uit gemeentebelastingen.” Het gemiddeld inkomen per belastingsaangifte is in de gemeente echter gestegen tussen 2007 en 2011, met bijna 9 procent. Mogelijk zijn er toch meer Molen-

bekenaars aan het werk. De werkloosheid is onder voormalig burgemeester Philippe Moureaux (PS) niet erg gestegen, maar de bevolking wel, vooral in 2012. Er zijn ruim 8.000 Molenbekenaars meer dan in 2007. De beschuldiging dat de coalitie-Moureaux het geld door ramen en deuren zou hebben gegooid, wordt een beetje getemperd wanneer er naar de uitgaven voor verkeer, stedenbouw en openbare netheid wordt gekeken. De verkeersuitgaven stegen tussen 2007 en 2011 met 14,5 procent, en de uitgaven voor stedenbouw en netheid met 20,3 procent. Daar staat tegenover dat er heel wat werd gewerkt aan de infrastructuur en dat netheid een prioriteit werd. Er werd ook bijna 7 procent meer in de lokale economie gepompt. Het gaat hier om gewone uitgaven, wat betekent dat de gemeente geen geld heeft geleend voor deze uitgaven. Ze heeft alleen jarenlang meer geld uitgegeven dan er binnenkwam en die tekorten bijgepast door aan de reserves te zitten. Haouari: “Net daarom valt het nu pas op dat de gemeente deficitair is.” En wat de werkingskosten van de gemeente betreft: de uitgaven zijn nauwelijks 2 procent gestegen tussen 2007 en 2011. Hoewel dit objectieve document klaarheid schept, voorspelt het de toekomst niet. Die is onzeker. Haouari: “We vertrouwen volop op de nodige rationaliseringen, zoals personeel niet vervangen, maar het kan dat we het komende decennium onder gewestelijke financiële voogdij worden geplaatst. “We doen er alles aan om dat te vermijden,” klinkt het. Gewestelijke voogdij houdt in dat elke uitgave moet goedgekeurd worden door het Brussels Hoofdstedelijk Gewest; de gemeente heeft met andere woorden geen zeggenschap meer over de uitgaven. Haouari geeft nog mee dat het Molenbeekse OCMW ook financiële moeilijkheden kent. “Er is een structureel deficit van 1,1 miljoen euro. Dat betekent dat dat bedrag bovenop de gemeentelijke dotatie van 22 miljoen euro komt.” 65 procent van de OCMW-inkomsten komen van de federale staat. Christophe Degreef

BDW 1402 PAGINA 13 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Gedelegeerd bestuurder van de VRT Sandra De Preter haast zich naar de nieuwe crèche.

Schaarbeek > Vijftien extra plaatsen voor Ukkepuk

VRT-crèche vernieuwt en breidt uit Ukkepuk, de crèche van de VRT, is verhuisd naar een nieuwe gebouwtje. Op termijn kunnen er zestig kindjes terecht.

sie trok hier 1 miljoen euro voor uit. Op termijn kan de crèche uitbreiden met nog eens 17 plaatsen. Het is een ‘bedrijfscrèche’ die echter ook openstaat voor niet-VRT-werknemers. De crèche werd vorige week ingehuldigd door Sandra De Preter, CEO van de VRT, VGC-collegelid Brigitte Grouwels (CD&V) en Luc Van den Brande, voorzitter van de raad van bestuur. SVG

Tot voor kort telde de VRT-crèche 28 opvangplaatsen. De VRT heeft gebruik gemaakt van een verhuizing naar een nieuw gebouwtje om de crèche met vijftien opvangplaatsen uit te breiden. De Vlaamse Gemeenschapscommis-

ADVERTENTIE

st m o k e o de t roep r a a n Reis dek het be en ont kind. van uw - 2013 Alice, houdt van mode. - 2028 Alice, haarstylist modeweek Milaan.

Sint-Jans-Molenbeek/Brussel > Werken starten in 2015

Tram van Bockstaelplein naar Noordstation De Brusselse regering heeft een tracé goedgekeurd voor de toekomstige tram die Thurn & Taxis zal bedienen. De lijn zal lopen van het Bockstaelplein, over de Bockstaellaan naar de Charles Demeerstraat. Daar draait de tram in om zo Thurn & Taxis op te rijden. De tram doorkruist de site en rijdt via de Picardstraat en de Picardbrug verder door naar de Simon Bolivarlaan om te eindigen aan het Noordstation. Later kan die lijn via het Rogierplein aansluiten op de al evenzeer toekomstige Tram 71 (naar Delta). Om de tramlijn te kunnen aanleggen moet Beliris eerst de Picardbrug bouwen, over het

kanaal. De werken hieraan zouden pas in 2015 starten. Plannen voor die brug zijn al meer dan tien jaar oud. Ook de aanleg van de tramlijn zelf is nog niet voor morgen. Minister van Openbaar Vervoer Brigitte Grouwels (CD&V) hoopt tegen 2018 alle vergunningen op zak te hebben. Uit een eerste contact met de gemeentebesturen blijkt Molenbeek eerder voorstander te zijn van de tram. De stad Brussel is eerder tegen, antwoordde Grouwels nog in het parlement op een vraag van parlementslid Annemie Maes (Groen). Steven Van Garsse

OUDERS WELKOM 19-22/11

BRUSSELS EXPO PALEIS 10

Di 19/11: 09 tot 12u., 13 tot 15.30u. Woe 20/11: 09 tot 12u. Do 21/11: 09 tot 12u., 13 tot 15.30u., 17 tot 20u. Vrij 22/11: 09 tot 12u.

De Vlaamse Gemeenschapscommissie organiseert van 19 tot 22 november 2013 een studiekeuzebeurs in Paleis 10 van Brussels Expo, Belgiëplein 1, 1020 Brussel. U ontdekt er de studierichtingen van het Nederlandstalig secundair onderwijs in Brussel, net als de vele beroepsopties in de toekomst. Ouders zijn elke dag welkom. Op donderdag 21 november blijft de beurs ’s avonds open tussen 17 en 20 uur. Medewerkers beantwoorden er graag al uw vragen.

www.ontdekjetoekomst.be

BDW 1402 PAGINA 14 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Voor Brusselaar Bram Boriau staat de ‘X’ in Bruxel symbool voor het kruispunt van culturen dat de stad is.

Citymarketing > Bram Boriau heeft een nieuwe naam voor de hoofdstad

Brussel is dood, leve Bruxel! Brusselaar Bram Boriau stelt voor om Brussel een nieuwe naam te geven: Bruxel. “U zegt? Inderdaad. Ik zou willen dat de namen Brussel, Bruxelles en Brussels vervangen worden door Bruxel, als nieuwe naam in alle talen, voor een stad die van iedereen is. Een kruispunt van taal en cultuur, van verschillende gezindten, die samen de stad met de nieuwe naam rijker en mooier maken.”

BDWOPINIE De bedoeling van dit voorstel is om de diversiteit van de stad te laten weerklinken in haar naam, met de centrale ‘X’ als symbool voor het kruispunt van culturen dat de stad is. Er duikt een hernieuwd ‘Brusselgevoel’ op, een gezamenlijke identiteit die zich meer en meer manifesteert: de Zinneke Parade de nieuwe voetbalclub van Vincent Kompany (BX), Vincent Kompany zelf, de Bruxelitude van Stromae, een toenemende trots van Brusselaars op hun stad, het ‘wij-zijn-de-hoofdstad-van-Europa-gevoel... Dit gevoel overstijgt

taal en cultuur voor een gedeelte. Het is als een extra laag, die er bovenop ligt. Brussel is al lang niet meer de mono-culturele/tweetalige stad die ze vroeger was. Een nieuwe naam, die voor iedereen dezelfde is, zal de gezamenlijke identiteit, die er duidelijk is, verder versterken. Vandaag is ‘Brussel’ of ‘Bruxelles’ voor vele nieuwe Brusselaars de naam van een stad die (nog) niet de hunne is, in een taal die ze (nog) niet kennen. Bruxel is dat niet, want universeel. In Bruxel zit die diversiteit vervat. Bruxel kan een lovebrand worden voor zoveel mensen die zich met de stad verbonden voelen. Ik zie de T-shirts al voor me. Bruxel geeft op deze manier nationaal en internationaal een sterk

kenis kunnen geven aan de namen van de plaatsen waar we wonen. We kunnen er meer gevoel aan koppelen, er waarden aan toevoegen. De etymologie van Brussel gaat terug tot Bruocsella dat later evolueerde naar Broekzele, wat staat voor ‘doorwaadbare plaats in het moeras’. Waar was dat moeras? Waarom vestigden mensen zich daar? Was het daar wel gezond leven, het moet wel vochtig zijn geweest? Ik bedoel maar: het is belangrijk te weten waar de naam van de plaats waar je woont vandaan komt, maar de betekenis ervan gaat verloren. Door de stam van de ‘oude’ naam te behouden en er nieuwe betekenis aan toe te voegen, luiden we een nieuwe periode in. Het is een volgende stap. De verandering van Brussel/Bruxelles naar Bruxel kan overigens een toonbeeld zijn van het Belgische compromis: de aanpassing gebeurt in gelijke mate in het Frans als in het Nederlands. Daarnaast is een kortere naam ook gewoon mooi meegenomen. De marketingcampagne rond ‘be.brussels’ die vandaag loopt, gebruikt de Engelstalige naam van het gewest. De keuze voor Bruxel als universele naam maakt de keuze voor ‘Brussels’ in een marketingcontext overbodig. Zijn er ook nadelen aan verbonden? Waarschijnlijk wel. ‘Brussels’ is an sich een sterk merk en logistiek en op vlak van communicatie vraagt dit een aanpassing. Echter: door het unieke karakter van deze naamswijziging denk ik dat je het merk zelfs versterkt. Het is geen gratuite naamswijziging. Het is een naamswijziging van een stad die zelf het heft in handen neemt, dit serieus meent en zelfs beslist haar naam te veranderen.

Nieuw elan

BRAM BORIAU:

“De verandering van Brussel/Bruxelles naar Bruxel kan een toonbeeld zijn van het Belgische compromis” signaal: het presenteert zich als een stad die duidelijk divers is en wil zijn. Die niet stilstaat en als teken van deze vooruitgang en openheid zelfs haar naam aanpast aan de nieuwe mensen, in de nieuwe stad die ze is. Ze stelt zich op deze wijze open als een stad die er is voor iedereen, los van zijn of haar achtergrond. Dat is uniek in de wereld.

Volgende stap Veranderen steden dan van naam, hoor ik u vragen? Zeer zeker. De lijst is lang, denk maar aan Byzantion, Constantinopel, Istanbul, SintPetersburg, Petrograd, Leningrad

en “hey, kijk, opnieuw Sint-Petersburg.” Dichterbij: Leopoldstad en Kinshasa. Deze naamsveranderingen luidden telkens een nieuwe episode in de geschiedenis van deze steden in én gebeurden bewust. Sommige van deze evoluties werden goed ontvangen, andere naamsveranderingen doen dan weer denken aan meer donkere periodes. Betekenis wordt doorheen de jaren aan plaatsnamen/merken toegevoegd. Dat kan bewust gebeuren, door citymarketing, vaak avant la lettre, of door historische gebeurtenissen. Ik wil dat we durven nadenken over het idee dat we zelf bete-

Waarom juist nu, hoor ik u vragen. Ik geloof dat Brussel, pardon Bruxel, op een keerpunt staat. We slagen er sinds enkele jaren in om de loden vest van negativisme af te werpen. Dit aanvoelen is natuurlijk subjectief, maar ik denk dat ik voor meer mensen spreek wanneer ik zeg dat Bruxel eindelijk zijn zelfrespect heeft teruggevonden en meer focust op de potentieel mooie toekomst als centrum van Europa en zoveel andere culturen, met de rijkdom van diversiteit. Daarnaast denk ik dat die diversiteit accepteren en deze omarmen een cruciale voorwaarde is voor het succesvol uitbouwen van een stad als, wel, als Bruxel. Hoe haalbaar is dit voorstel? Geen flauw idee, ik werk niet voor het ministerie van haalbaarheid. Ik nodig de mensen uit deze stad uit om hierover te debatteren, de voor- en nadelen af te wegen. Wie weet wordt het wel iets. Is dit nu allernoodzakelijkst voor onze stad? Ook niet, maar ik werk dan ook niet voor het ministerie van noodzakelijkheidsbepaling. Het is een idee dat kan bijdragen aan een nieuw elan. Het is allernoodzakelijkst dat de bakker goed en voedzaam brood bakt, maar het is toch ook mooi meegenomen dat hij lekkere eclairs in de aanbieding heeft. Bram Boriau, Ganshoren

BDW 1402 PAGINA 15 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

BRIEVEN VAN LEZERS lezersbrieven@bdw.be Samusocial (1) In de pers lazen we dat de directrice van de Brusselse daklozenorganisatie Samusocial een jaarlijks loon krijgt van 192.705 euro. Naast ondoorzichtige geldstromen en een aantal bedenkelijke reisjes, plaatst de Inspectie Financiën vraagtekens bij het loon van directrice. Toch volgt Yvan Mayeur (PS), voorzitter van het Brusselse OCMW én van Samusocial, de Inspectie niet in haar oordeel. “Het is niet overdreven. Ik vind dit een heel normaal loon,” liet hij in een telefonische reactie optekenen. Dat het anders kan, bewijst Poverello met twee vestigingen in Brussel (waarvan de oudste dertig jaar bestaat) en twaalf elders in het land. Op de site van de Nationale Bank kan men hun jaarrekening inkijken: in 2012 werkten er alles bij elkaar twee personen voltijds en vijf deeltijds. De loonkost voor al deze personen samen bedroeg 108.059 euro. Jo Verwimp, Asse

V***e francofoon Ik had graag gereageerd op de rubriek van David Steegen van enkele weken terug. (BDW 1400, p.25) Ik meen dat meneer Steegen niet heel goed begrijpt, waar het in Vlaanderen om draait. Zo zegt Steegen bijvoorbeeld dat “de trainer van (vooral) francofone voetballertjes werd ontslagen omdat hij te veel Frans praatte in – en nu komt het – de Brusselse Rand.” En: “uit beleefdheid vermeld ik niet de naam van de club of gemeente.” Wel, ik denk dat hij dat misschien beter net wèl had gedaan, zodat de lezer zag dat het misschien wel een gemeente betrof uit de Vlaamse Rand – en dus niet de ‘Brusselse’. Voor sommigen is die ‘Brusselse’ Rand een wel zeer rekbaar begrip. Ik las in Nederlandstalige kranten over dit voorval en Vlaamse clubs stellen daarin: “Als we niets doen, verfranst onze club helemaal.” Blijkt dus dat die spelertjes vaak in die gemeentes wonen, en geen echte band met Brussel hebben. Is het dan niet 200 procent logisch dat jij je aanpast aan de club, en niet omgekeerd? Ik vind dat vooral een kwestie van respect voor de regio waar je wenst te leven. Dan nog heel eventjes over die ‘scheldtirade’ in de hockeymatch. Steegen zegt dat de

Klimaattop Hoe oud ben jij in 2050? Hoe wil jij dat de wereld, en Brussel, er tegen dan uit zal zien? Als jongere heb ik daar een duidelijk beeld over. Logisch ook, want het gaat tenslotte om mijn toekomst. De beslissingen die nu genomen worden, zullen bepalen of de jongeren van vandaag binnen 50 jaar nog pensioen zullen krijgen. Of Brussel leefbaar zal zijn. Jongeren zijn dan ook de belangrijkste betrokken partij bij om het even welke beslissing die genomen wordt. Waarom worden de meeste beslissingen dan genomen door mensen / politici die er in 2050 hoogstwaarschijnlijk niet meer zullen zijn? Denkt een 60-jarige politicus vooral aan zichzelf of aan de maatschappij? Bij jongeren is het simpel, bij hen betekent aan zichzelf denken tegelijkertijd ook aan de toekomst denken. Als jongerenvertegenwoordiger van de Vlaamse Jeugdraad was ik in mei aanwezig op het Brusselse Jongerenparlement voor het Leefmilieu. Dit evenement, georganiseerd door de vzw Goodplanet, bracht 80 Brusselse jongeren bijeen om te discussiëren over hoe Brussel er in 2030 moet uitzien. Jongeren kwamen er hun visie uitleggen aan de Brusselse parlementsleden. Eén probleem: niemand van de 89 uitgenodigde parlementsleden kwam opdagen. Het toont aan dat naar jongeren onvoldoende, (of zelf niet!) wordt geluisterd. Op het internationale niveau gebeurt jammer genoeg

Brusselse – maar dus: franstalige – coach perfect tweetalig is, maar toch Frans praatte met de Vlaamse coach (in Vlaanderen dus), uit ‘reflex’. Tja, dat een en ander dan een beetje provocatief overkomt kan ik wel snappen, zonder het gescheld van de betrokken dame goed te praten. Ik vraag dus aan meneer Steegen om het voorval eens om te draaien naar bijvoorbeeld de gemeente van de heer Maingain, of naar Ukkel? Graag de twee kanten van het verhaal bekijken, alsjeblieft. Carlo Pollart, Leuven

Samusocial (2) Toen bekend werd dat Pascale Peraita (PS) als directrice van de Brusselse daklozenorganisatie Samusocial meer dan 190.000 euro bruto per jaar verdient en bovendien ook een ‘gemiddelde’ OCMW-woning betrekt, was ik verontwaardigd. De Brusselse OCMW-voorzitter en toekomstig Brussels burgemeester, Yvan Mayeur (PS), zag geen graten in die hoge verloning van zijn protégée. Hij werd zelfs kwaad over zoveel publieke heisa omtrent het salaris en de woning van Peraita. Ik weet natuurlijk ook dat de politieke commotie vooral bespeeld werd vanuit de CDH-oppositie. Toch kan ik mij als linkse burger met een groenrood hart behoorlijk ergeren aan het gebrek aan maatschappelijk en ethisch bewustzijn van bestuurders. Zeker bij socialistische beleidsmakers die zeggen op te komen voor (kans)armen en minderbedeelden in onze samenleving. Samusocial is een organisatie die instaat voor de opvang van onbemiddelde en noodlijdende daklozen. Dat de PS-directrice van Samusocial, die misschien ook voorzitster van het Brusselse OCMW wordt, een jaarloon opstrijkt van bijna 200.000 euro bruto per jaar, is ethisch ongepast en roept terecht maatschappelijke vragen op. Belgische directeurs van ngo’s verdienen nog niet de helft van dat buitensporige loon. Dat Peraita zeer hard en moedig werkt, is geen voldoende argument om een disproportioneel hoog salaris te verdienen. Ik vind dat een toekomstig burgemeester als Yvan Mayeur zich daar bewust van moet zijn, zeker in crisistijden die armen het hardst treffen. Wouter Hessels, Koekelberg hetzelfde. De Vlaamse Jeugdraad en Le Conseil de la Jeunesse sturen daarom jongerenvertegenwoordigers naar VN toppen. Zo zit ik van 6 tot 23 november in Warschau, waar de jaarlijkse klimaatonderhandelingen dit jaar plaatsvinden. Het klimaat is dan ook hét jongerenthema. De klimaatveranderingenen die we niet meer kunnen vermijden plus de maatregelen om nog extremere veranderingen tegen te gaan, zullen onze maatschappij veranderen. Hoe sneller België, Brussel, Vlaanderen die veranderingen omarmen, en structurele maatregelen nemen, hoe meer we ook van de talloze opportuniteiten kunnen profiteren. Door op nieuwe technologieën in te zetten, kunnen onze bedrijven immers ook geld verdienen én jobs creëren. Bovendien tonen tal van wetenschappelijke studies aan dat we ook vele van onze gewoonten moeten veranderen. Het begint natuurlijk allemaal met politieke keuzes. We hebben dringend nood aan politici met ballen én langetermijnvisie, die in samenspraak met alle stakeholders keuzes maken op het vlak van mobiliteit, huisvesting en consumptie. Vooral jongeren moeten daarbij een centrale rol krijgen. Voor jongeren uit de rest van de wereld is het vaak veel concreter. Gisteren sprak ik met een meisje uit Fiji. Tegen 2050 zal ze haar geboorteland moeten verlaten door de stijgende zeespiegel. Als ze je dan vragen over wat we in België en Brussel discussiëren, sta je toch even met je mond vol tanden...

Robbert Casier, Brussel

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

BDWOPINIE Lamentabel door Danny Vileyn De Brusselse burgemeesters bakken het weer bruin. Onder leiding van burgemeester van Etterbeek Vincent De Wolf (MR) vragen ze ten tweede male uitstel voor het gewestelijk parkeerbeleidsplan dat op 1 januari in voege moet treden. De gemeenten moeten 15 procent van de parkeerinkomsten afstaan aan het gewestelijk parkeeragentschap en dat zien ze niet zitten. De parkeerordonnantie werd al in 2009 goedgekeurd onder de vorige minister van Mobiliteit Pascal Smet (SP.A). Dat de uitvoering van die wet zolang heeft aangesleept kan voor een groot deel op conto geschreven worden van die Brusselse burgemeesters die vaak ook parlementslid zijn. Ze hebben met een onverdroten ijver alles in het werk gesteld om het plan te boycotten. Vorig jaar heette het dat de gemeenteraadsverkiezingen niet het geschikte moment zijn. Vandaag zijn het de nakende gewestverkiezingen. Moet er nog zand zijn? Eigenlijk is die strijd paradoxaal. De Brusselse burgemeesters ijveren voor een volwaardig derde gewest maar nu het er bijna is hollen ze het uit ten voordele van de negentien gemeenten. Die strijd is bovendien niet coherent. De MR heeft in 2009 in het Brussels parlement weliswaar tegen de parkeerordonnantie gestemd, en mag zich er als oppositiepartij tegen blijven verzetten maar de MR heeft wel, als een van de acht andere partijen, het Vlinderakkoord mee goedgekeurd. Daarin staat letterlijk dat de parkeerordonnantie moet worden uitgevoerd. Het is opgenomen in het lijstje van de hervormingen die Brussel als stadsgewest efficiënter moeten maken zoals de inrichting van gewestelijke containerparken en de fusie van huisvestingsmaatschappen. Die interne stadshervorming is niet meteen een succes. Er is nog geen enkel containerpark van de gemeente naar het gewest overgeheveld, en aan de fusie van de huisvestingsmaatschappijen is alleen nog maar lippendienst bewezen. En nu wordt ook nog eens het gewestelijk parkeerbeleid aangevallen. Binnenkort moet de Brusselse regering haar begroting voorleggen aan het parlement. Een niet onbelangrijk onderdeel is de herfinanciering van Brussel. Voorwaarde voor de herfinanciering is de interne stadshervorming. Het is bijzonder cynisch dat de gemeenten er nu al op rekenen om een deel van die nieuwe middelen te kunnen binnenhalen - vorige week raakte bekend dat er een tekort is van 19 miljoen euro bij de Brusselse gemeenten. Het is het een of het ander. Ofwel werken de burgemeesters loyaal mee aan de interne stadshervorming en dan kan er gepraat worden over extraatjes. Ofwel blijven de gemeenten op hun autonomie staan, maar dan moeten ze daar ook maar de gevolgen van dragen en hun eigen boontjes doppen.

WAUTER MANNAERT

BDW 1402 PAGINA 16 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Culturele Leidraad

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

BRUSSEL – Vanaf 3 december kan je je culturele weg weer vlot vinden in de Culturele Gids van Brussel 2014. Het naslagwerk bevat een voorsmaakje van alles wat in 2014 op het culturele menu staat: festivals, theater- en muziekvoorstellingen, opera, tentoonstellingen en andere happenings. Een eerste luik lijst het culturele aanbod chronologisch op, tot zover als vooruitkijken kan in het jaar 2014. Het tweede deel verleidt je in functie van specifieke interessegebieden, en bedient je met een diepere kijk op het cultureel gebeuren. Een adresboek van alle culturele vrijetijdsadressen in Brussel, mét eetgelegenheden in de buurt, krijg je erbij. En dit jaar steekt de gids in een nieuw kleedje. Het drietalige boekje, toch 288 bladzijden dik, is voor 10 euro te krijgen in boekhandels, krantenzaken, toeristische centra en in (sommige) horecazaken. KV Meer info op www.stichtingvoordekunsten.be

ALS DE KAT VAN HUIS IS... NEDER-OVER-HEEMBEEK – Toneelkring Rust Roest – what’s in a name voor ijverige amateurtheaterspelers – speelt in Zaal Familia (Frans Vekemansstraat 131) een bewerking van het spannend-hilarische Als de kat van huis is... De komedie van Johnnie Mortimer en Brian Cooke zet het huiskamerleven van Rita en Rony te kijk. Na 25 jaar huwelijk is de rek wat uit de relatie, en Rony probeert aan het obligate tweede huwelijksreisje te ontsnappen. Liever enkele dagen terug vrijgezel zijn. Maar dat is niet gerekend op de samenloop van een boel omstandigheden, wat het stuk tot een dijenkletser maakt – of een nagelbijter, afhankelijk van de herkenbaarheid. Rust Roest speelt pas op vrijdag 22 en zaterdag 23 november om 20 uur, maar reserveren doe je best snel. Het gezelschap heeft namelijk een grote JMB fanclub. Tickets: 0486-18.15.91 en via rustroest.heembeek.be ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

De zeven acteurs van ‘Het begin van het einde is altijd onopvallend’ zijn allemaal Brusselaars, twee van hen zijn in België geboren.

BDW 1402 PAGINA 17 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

ontstaan. “Door daar rond te lopen, merkte ik dat de Maalbeek echt een kruispunt is van mensen met een heel diverse achtergrond. Het is een gemeenschapscentrum, er zijn verschillende segmenten van de samenleving aanwezig – er hebben zowel Hongaarse avonden als Vlaamse theatervoorstellingen plaats – maar die verschillende mensen ontmoeten elkaar nooit echt. Vandaar het idee om al die mensen te vragen om samen een theaterstuk te maken.”

Improvisatieopdrachten

Thomas Bellinck (links) regisseert een gelegenheidsgezelschap van amateuracteurs. “Ik heb hen van in het begin improvisatieopdrachten gegeven. Meteen met de billen bloot.”

Theater > Thomas Bellinck laat Etterbeek en Europa niet los

Portret van een wijk in transitie ETTERBEEK – Tijdens het KVS-stadsproject Tok Toc Knock vorig seizoen baarde theatermaker Thomas Bellinck internationaal opzien met zijn ‘Huis van de Europese Geschiedenis in Ballingschap’. Terwijl dat project wellicht internationaal gaat, ging Bellinck ondertussen ook aan de slag met een diverse groep bewoners van de Europawijk.

et voorbije jaar moest je Thomas Bellinck inderdaad hoofdzakelijk gaan zoeken in zijn Domo de Europa Historio in Ekzilo - zijn zelfgemaakt retrofuturistisch museum dat het verhaal van wijlen de Europese Unie in beeld bracht. Het Tok Toc Knock-project kreeg enorm veel aandacht van de internationale pers en ook hoog bezoek. Bellinck was er permanent aanwezig in de ontmoetingsruimte waar alle bezoekers van het museum op het einde van hun rondgang terechtkwamen. “Ik heb echt elke bezoeker in de ogen kunnen kijken en kunnen spreken. Daar waren mensen uit de buurt bij, mensen uit de artistieke wereld, politici als Guy Verhofstadt en José Bové, mensen die zelf geconfronteerd waren met een faillissement of een zelfmoord gerelateerd aan de crisis, mensen die pro-Europa waren, en eurosceptici die referenda tegen de Europese grondwet hadden

georganiseerd...” Een bijzonder verhaal dus dat nog niet ten einde is, want Bellinck werkt aan een reisversie van het museum die al zeker de Wiener Festwochen zal aandoen.

Hongaarse avonden Maar in november 2012 was Bellinck ook al begonnen aan een ander werkproces in de Europese wijk in Etterbeek. Het resultaat daarvan wordt nu door GC De Maalbeek gepresenteerd onder de naam Het begin van het einde is altijd onopvallend. “Mijn oorspronkelijke motivatie om toe te zeggen voor Tok Toc Knock was dat ik zin had om in de buurt en met de buurtbewoners te werken. Maar omdat Domo de Europa Historio in Ekzilo al mijn aandacht vroeg, en ik niet graag iets half afwerk, konden we nu pas echt doorwerken aan het project.” Dat project is ook echt in de Maalbeek zelf

“De acteurs spreken ook in het Nederlands of in hun eigen moedertaal en laten zo de muzikaliteit van het Slovaaks of het Farsi horen” ‘Het begin van het einde is altijd onopvallend’ van en met Thomas Bellinck, Marie B. Bouillon, Geert Dehertefelt, Katarina Nemeth, Hossein Fazeli, Farideh Ghalandari, Mikaela Gandolfo, Alice Reiter, Stelian, Paulo Variz en Godfried Verschaffel. Zaterdag 16/11 om 20u en zondag 17/11 om 15u, GC De Maalbeek, Etterbeek, 5 euro, overwegend Frans.

Bellinck regisseert dus een gelegenheidsgezelschap van amateuracteurs, maar ging de confrontatie niet uit de weg. “Waar vreemden bij een eerste kennismaking normaal verkennende gesprekken voeren en pas daarna beslissen om eventueel iets samen te gaan doen en zichzelf bloot te geven, hebben wij het omgekeerde gedaan. Een vijftiental mensen heeft deelgenomen aan het proces – sommigen moesten helaas verstek laten gaan – en uiteindelijk zijn we bij een groep van zeven acteurs en twee muzikanten uitgekomen, die echt uit verschillende hoeken komen.” De zeven acteurs zijn allemaal Brusselaars, twee van hen zijn in België geboren. Eén in Portugal, één in Italië, één in Slovakije, en twee in Iran. “Sommigen van hen hebben al eens toneel gespeeld - bijvoorbeeld bij de Vlaams-Perzische toneelvereniging Zaman-Nou - anderen hebben minder ervaring maar evenveel goesting. Ik heb hen van in het begin improvisatieopdrachten gegeven. Meteen met de billen bloot. Daarna hebben we ook veel gesprekken gevoerd.” De taal van de voorstelling is trouwens hoofdzakelijk het Frans omdat de meeste mensen die taal beheersen in de groep. Bellinck: “Ik denk dat dat ook weer representatief is voor de wijk. Maar de acteurs spreken ook in het Nederlands of in hun eigen moedertaal en laten zo de muzikaliteit van het Slovaaks of het Farsi horen.” De voorstelling raakt een aantal thema’s aan die in het Domo-project aan bod kwamen, maar het is ook een portret van een buurt. Bellinck: “Omdat het museum nogal baadde in een apocalyptische sfeer – wat de EU betreft dan – zijn we vertrokken vanuit collectieve trauma’s. Trauma’s in de wijk, maar ook op nationaal en internationaal niveau. Ik was benieuwd hoe deze mensen daar tegenaan keken, hoe zij met Europa en de wijk omgaan. Je hebt hier een geweldige instroom van mensen. Maar wat gebeurt er als je op zo’n nieuwe plek komt waarvan je de geschiedenis niet kent en waar je straks misschien weer uit wegtrekt? Wat vinden de mensen die er wel al lang wonen daarvan? En wat gebeurt er als het Europese project uit elkaar zou vallen?”

Botsende meningen Inderdaad, de titel heeft iets onheilspellends. Hoe zit het nu echt met die Europese crisis? Bellinck (lacht): Dat is een interessante vraag, daar hebben we ook discussies over gehad. Er zijn zeker een aantal zaken aan de hand. Je krijgt bijvoorbeeld het gevoel dat migratiestromen aan het omkeren zijn. Vroeger kwamen mensen vooral van ver naar hier, nu zie je al vaker mensen die van hier vertrekken om ergens anders hun heil te zoeken. Maar de vraag in hoeverre de Europese crisis een realiteit is, wordt ook gesteld. Eén van de personages betoogt bijvoorbeeld aan de hand van krantenartikels dat er helemaal geen crisis is en dat het idee van een crisis bewust in stand wordt gehouden door de overheden. Door die nevenschikking aan perspectieven komen we tot een collagevoorstelling die een sfeer neerzet van een wijk in transitie, en die ons werkproces van ontmoetingen, gesprekken en botsende meningen weerspiegelt.” Michaël Bellon

ADVERTENTIE

Evelyne Doop heeft een foto toegevoegd 5 minuten geleden

Topvoorstelling gezien met de kinderen! Wij zijn nu bij de Bende van Vlieg en vertellen erover op www.UiTmetVlieg.be

Doe mee met Een geslaagde uitstap met de kinderen laat je niet over aan het toeval. Kom net als Evelyne bij de Bende van Vlieg en laat je tippen door andere families. Doe het voor 15 december en maak kans op een Vlieg-bakfiets!

www.UiTmetVlieg.be

Vind ik leuk 路 Reageren 路 Delen 路

BDW 1402 PAGINA 19 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Praat achteraf

Gezien: Het Bloed van Hongerlijders van D°eFFeKt, op 6 november in De Markten, nog op 14 en 16 november om 20u in De Markten, 02-512.34.25, demarkten@ demarkten.be, www.demarkten. be, www.deffekt.be. Oudgedienden van D°eFFeKt spelen ook in ‘Vadermoord’ van TG Vagevuur, dat op 19 november in première gaat in De Kriekelaar in Schaarbeek, www.vadermoord.be

sche maatregelen onvermijdelijk zal eindigen zoals zijn vader. D°eFFeKt speelt het stuk in houthakkershemden, besmeurde marcellekes en schreeuwlelijke trainingspakken. De weinige rekwisieten bestaan uit absolute rommel: houtsplinters representeren de gemolesteerde voordeur, een pluk wol een lam dat wormen heeft, en een bakje blanco steekkaarten de spreekbeurt van dochterlief over het adequaat versnijden van gebraden kip. Als decor gebruikt D°eFFeKt een lange achterwand van lege ijskasten - waarvan er een aantal nota bene gewoon van de Molenbeekse sluikstorten werden gehaald. Van die ijskasten wordt op verschillende manieren creatief gebruik gemaakt, maar dan wel door de regie, en niet zozeer door de gezinsleden. Die laatsten gooien de ijskastdeuren alleen routineus open en dicht. Iets uit de ijskast halen kunnen ze nog wel, maar zorgen dat er iets in komt te liggen niet meer. Net als de vormgeving zit ook de dynamiek en het samenspel in deze voorstelling goed. Maar hoewel het bloed sijpelt, het bier stinkt, en de uitzichtloosheid op die manier afdoende in beeld wordt gebracht, was de tragiek in deze tragikomedie wat ons betreft toch net iets te weinig voelbaar. Wellicht is het knipwerk in de tekst daar debet aan. Misschien had iets meer naturel op de ernstige momenten ook kunnen helpen. Dan had ook het effect van Sam Shepards groteske wendingen en absurdistische elementen groter kunnen zijn. Het komische aspect zat wel behoorlijk goed, met name dankzij de invulling van de rol van de dochter - die in deze versie werd opgesplitst en vertolkt door een scherpe tweespan. Deze voorstelling is nog twee keer te zien in De Markten. Drie dagen later gaat in De Kriekelaar in Schaarbeek ook Vadermoord in première - een stuk waarvoor het Brusselse gezelschap TG Vagevuur van Peter Spaepen en regisseur Koen Boesman naast Peter Pype en Janne Desmet ook een aantal oudgedienden van D°eFFeKt engageerde. Ook Vadermoord is een stuk waarin een zoon en dochter de strijd aangaan met hun afkomst, hun genetische voorbestemdheid, en vooral hun vader, die zelf een moordenaar is. Michaël Bellon © D°eFFeKt

Het is zoals u weet nog altijd op alle vlakken crisis, dus hoeft het niet zozeer te verwonderen dat ook in het theater steeds meer teksten binnensluipen die geheel of ten dele handelen over geld en de minderbedeelden. Als het over repertoiretoneel gaat is de keuze van een tekst altijd belangrijk, en wat dat betreft heeft het Brussels amateurgezelschap D°eFFeKt mooi werk geleverd: Het Bloed van de Hongerlijders (Curse of the Starving Class) van de Amerikaanse auteur, scenarist, acteur en regisseur Sam Shepard uit 1978 is een interessante tekst over fantasie, eigendom, platte commercie, en Amerika, maar zegt ook iets over de slachtoffers van materiële en geestelijke armoede. Men heeft het in politieke en maatschappelijke discussies wel eens over ‘ideologische breuklijnen’, maar vaak valt één en ander te herleiden tot één fundamentele ideologische breuklijn. Aan de ene kant van die lijn staan zij die denken dat mensen in belangrijke mate in staat zijn hun leven in eigen handen te nemen, daarom vooral vrij moeten worden gelaten in doen en laten, beloond moeten worden naar werk, maar dan ook volledig verantwoordelijk en aansprakelijk moeten worden gesteld voor hun eigen schulden, en niet te veel gepamperd. Aan de andere kant staan zij die denken dat mensen in belangrijke mate het resultaat zijn van hun natuur en hun opvoeding, dat zij dus best wat gestuurd, gecontroleerd en belast mogen worden, maar ook verzachtende omstandigheden mogen inroepen en beroep doen op solidariteit als ze mislukken. Het Bloed van de Hongerlijders verkent beide zijden van die breuklijn. We zijn getuige van de ondergang van een Amerikaans gezin in een verwaarloosde boerderij in het stoffige, rurale gedeelte van Californië. De gezinsleden tot elkaar veroordeeld, en met name de kinderen, zijn ondanks hun droom om het elders beter te gaan doen gedoemd om dezelfde weg te slaan als hun ouders. In de openingsscene vernielt de zatte, berooide vader de voordeur, meteen daarna toont de dochter aan moeder de bloedlijn van haar eerste maandstonden die over haar leggings loopt. Ze is nu klaar om ook de armoedige bloedlijn van de familie Tate verder te zetten. De vader had al wel eens een poging gedaan om zichzelf te verbeteren, maar op de 70 are grond in de woestijn die hij op aanbetaling gekocht heeft, groeien alleen wat artisjokken. De moeder wil de bloedlijn en het ouderlijk huis niet ‘besmet’ zien door vreemden, maar probeert toch hogerop te geraken door aan te pappen met een malafide projectontwikkelaar. De lamlendige zoon zegt te willen blijven waar hij is, maar droomt toch ook van de adelaar die de vrijheid tegemoet vliegt. Dat die adelaar zich voedt met de bloederige ballen van een gecastreerd lam doet hem dan weer beseffen dat hij zonder drasti-

De crisis zit in het bloed

De in 2008 overleden Marc Moulin wordt binnenkort geëerd in Flagey.

Muziek > Flagey viert Marc Moulin

‘Geen opeenstapeling historische anekdotes’ BRUSSEL – Hoe combineer je een passie voor muziek, strips, filosofie en literatuur? Marc Moulin deed het met finesse en een typisch Belgisch gevoel voor humor. Met een diploma van licentiaat politieke en economische wetenschappen op zak is het gevaar groot dat je in een welbepaald actieterrein vastroest. Moulin gebruikte net deze basis om andere paden te verkennen, zoals dat van de jazz. De praktische kennis verwierf hij uit eerste hand door het begeleiden van Amerikaanse artiesten die in België op doorreis waren. Later zou het podium nochtans minder en minder zijn biotoop worden. “Je ne suis pas une bête de scène,” vertrouwde hij ons toe tijdens een interview bij hem thuis naar aanleiding van Entertainment dat toen net verschenen was. Wel had hij het scenario voor de komende concerten reeds perfect in zijn hoofd. “Ik blijf sowieso liever op de achtergrond. Dat ik zelf geen danser ben, heeft daar ook al iets mee te maken (lacht). De solisten zullen dus heel wat ruimte krijgen. Mijn creatieproces begint sowieso altijd in de studio. Van daaruit streef ik vervolgens naar een zo groot mogelijke coherentie over heel de lijn. Entertainment is een package van détente et action. Het is misschien geen grote muzikale boodschap maar evenmin plat entertainment zoals op tv. Vandaar mijn ironische titel.” Hij trok de klare lijn van ironie door naar de clip voor het nummer Silver (Who Stole The Groove?). Het werd een combinatie van kalligrafie en een les tekenen met naaktmodel. “Ik wil enerzijds afstand nemen van al die beelden met geoliede danserslichamen, vrouwen met grote borsten en kerels met gouden kettingen maar anderzijds wil ik het spel meespelen op mijn manier.” En dat deed hij alom, zeker ook als columnist en als panellid van Le Jeu Des Dictionnaires.

Selectie

D°eFFeKt speelt deze voorstelling nog twee keer in De Markten.

Zijn grote liefde voor Miles Davis was alom gekend maar daar was een welbepaalde reden voor. “Als ik sommige platen van hem herbeluister, is dat vooral ook om mijn lievelingspianist Herbie Hancock te horen.”

En zo komen we bij Jan Hautekiet, eveneens toetsenist en fan van Hancock maar in de context van Flagey viert Marc Moulin tevens muzikaal coördinator. Hautekiet beseft maar al te goed dat hij voor een zware opdracht staat maar weet net als Moulin wat hij wil. “Om zijn Blue Note-periode konden we natuurlijk niet heen. Daarbij hebben we het geluk dat er onuitgegeven nummers bestaan die we zullen brengen. Voor het ove-

“Het gevaar bestond dat we met te veel materiaal eindigden, terwijl Marc net iemand van de spaarzaamheid was” rige blikken we terug op de periodes met Placebo en Telex maar komt ook zijn werk als producer aan bod. We nodigen een hele reeks artiesten uit met wie hij in die hoedanigheid werkte. Marc was ook iemand die op zoek ging naar jong talent. Zo schatte hij perfect het potentieel in van Milla Brune en Christa Jérôme die hier beiden op het podium zullen staan. Het gevaar bestond dat we met te veel materiaal eindigden terwijl Marc net iemand van de spaarzaamheid was. Dat moeten we respecteren. Een selectie drong zich onvermijdelijk op. Het wordt dus geen opeenstapeling van historische anekdotes, dat moeten pers en radio maar doen. Wij willen vooral zorgen dat het een goede show wordt.” Georges Tonla Briquet

‘Flagey viert Marc Moulin’, 20/11 19u15: vertoning van de Belpop documentaire 20u15: concert in Studio 4 met o.a. Fabrice Alleman, Briskey, Milla Brune, Philip Catherine en zijn twee compagnons van Telex, Dan Lacksman en Michel Moers. Meer info op www.flagey.be

BDW 1402 PAGINA 20 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Muziek > Odair Assad, Braziliaanse topgitarist in Brussel

SCHAARBEEK – Het Braziliaanse klassieke gitaarduo Sérgio en Odair Assad heeft net een nieuw album uitgebracht op het Schaarbeekse label GHA Records. Dat Dances From The New World, een samenwerking met de Cubaanse klarinettist Paquito D’Rivera, op een Brussels label uitkomt, is geen toeval. Odair heeft een liefdesrelatie met Brussel die dertig jaar geleden begon.

et Braziliaanse gitaarduo Sérgio en Odair Assad was in november 1983 voor het eerst in Brussel voor een concert op de RTBF radio. “Dat concert werd live uitgezonden op de klassieke zender. GHA Records bracht in 2006 een geremasterde versie uit van die opname, The Debut Concert – Brussels 1983 genaamd,” vertelt Odair Assad over zijn eerste passen in Brussel. Het album was uitverkocht en wordt nu heruitgebracht ter ere van de dertigste verjaardag van dat concert. Het label GHA Records werd in 1988 in Brussel opgericht door Françoise-Emmanuelle Denis, een grote liefhebster en specialiste van de klassieke gitaar. En het is door de liefde voor die vrouw dat Odair Assad besloot zich in Brussel te vestigen. Los van de liefde blijkt Brussel ook wel een interessante plek om te wonen voor een muzikant die constant de wereld rondreist met zijn muziek. “Brussel is perfect gelegen, centraal in Europa, vlakbij de luchthaven, met een goede treinver-

binding. Beter had amper gekund!” zegt Assad. “Wonen in Brussel bevalt me. Het is een mooie stad, zeer gecontrasteerd, net als haar inwoners.”

Familiegebeuren Odair en zijn broer Sérgio zijn opgegroeid in een muzikale familie in São Paulo. Muzikant worden stond in de sterren geschreven. “Onze vader heeft ons de passie voor muziek bijgebracht, hij heeft ons aangespoord die levensweg in te slaan,” vertelt Odair Assad. “Hij was amateur mandolinespeler en speelde veel choro (instrumentale Braziliaanse kamermuziek op de grens tussen traditie en jazz, bt). Zo zijn Sérgio en ik klassieke gitaristen geworden die openstaan voor jazz en traditionele muziek.” De hele Assad familie was in 2004 voor het eerst samen op tournée, goed voor drie generaties muzikanten die een brede waaier aan Braziliaanse muziek brachten. Met hun vader Jorge op mandoline, hun moeder Angelina en zus Badi op

Braziliaanse muzikanten in Brussel. V.l.n.r.: Odair Assad, Sérgio Assad en Paquito D’Rivera.

Links: Het live album uit 1983, opgenomen in Brussel. Rechts: het nieuwe album met Paquito D’Rivera.

be brusseleir goesting in ‘t Brussels

In memoriam > Emiel ‘Gentil’ Haesaert, 97 jaar

Taptoe in hoogste regionen KRAAINEM – 30 oktober 2014. “Na een actief en boeiend leven is Gentil, in het Atrium rusthuis in Kraainem, zachtjes van ons heengegaan.” Bescheidener konden Clara Haesaert, aangenomen naam van Claire Weyens, en hun zoon Hugo, het overlijden niet aankondigen. Sterker nog, zijn we de taptoeklaroenist van het jong kunstentalent van vorige eeuw, kwijt. Van 1948 tot 1961 woont het echtpaar Haesaert in SintLambrechts-Woluwe. Het zou de bakermat worden van waaruit Gentil Haesaert, als kind getraumatiseerd door de dood van zijn vader en jonge broer in oorlogstijd, een vuur voor de nieuwe generatie aansteekt. Met zijn vrouw als co-uitgever, geeft hij het literair en kunstentijdschrift De Meridiaan gestalte (1951-1960). Mee gedragen door Hugo Walschap en Maurice Wyckaert. Een cultuurverheffend blad waarin een ‘globale’ (versta Europese) culturele kijk op zilveren schaal gedragen werd. Om rond te bazuinen dat ‘jong talent’ bestond, en krachtig werk presteren kon. Haesaert had de gave om op een moment dat de voertaal van collection-

zang en hun dochters Clarice (piano en zang) en Carolina (zang). “Het is heerlijk om met de hele familie op het podium te staan. Het was net een familiebijeenkomst in ons ouderlijk huis. We wonen allemaal ver van elkaar, mijn broer Sérgio in San Francisco, mijn zus Badi in São Paulo, Clarice in New York, Carolina in Rio de Janeiro en ik in Brussel... Op tournée zijn met de familie geeft ons de mogelijkheid wat langer samen te zijn en te doen wat we het liefst doen, muziek maken!” Dat concert werd in 2011 voor Europalia Brasil

neurs en artiesten in Brussel Frans was, aan iedereen een plek te gunnen, gesteund door een gefortuneerd milieu. In 1955 sticht hij in het Oud Korenhuis 24, hartje Vijfhoek, het internationaal kunstencentrum Taptoe. Samen met Paul Avicenne en Ernest Weyens.

be b

ADVERTENTIE

BRUSSELS VOLKSTEJOÊTER

be brusseleir

be b

be brusseleir

be b

goesting in ‘t Brussels

Tekenvruchten De kunstgalerie met werkatelier en verblijfsresidentie voor artiesten, conferentiekamer en private bar ontving de crème van het avantgardistisch en modernistisch talent. En werd snel een instituut en referentie. Ook de eerste expositie van de tekenvruchten van Hugo Claus werd hier tentoongesteld. En Pierre Alechinsky, Serge Vandercam, Roel D’Haese, Giani Bertine, Walasse Ting, Asger Jörn, om maar enkelen te noemen, wonnen met de vitrine in de hoofdstad aan bekendheid. Een geïnteresseerd publiek vertrouwde én werd vertrouwd gemaakt met alles wat Taptoe etaleerde. “Als één ding nu tot de hoogste regionen verdedigd wordt, is dat het een grove, foute bewering is dat een jonge generatie niets doet,” zo zal Haesaert getuigen. Jean-Marie Binst

den EMMERDEUR auteur: FRANCIS VEBER verbrusseling: CLAUDE LAMMENS regie: MARC BULTEREYS soundtrack: PAUL MICHIELS

cast: ELIE DEVUYST GEERT DEHAES NIKI D’HEERE JOSY RESTIAEN ANOUK VAN DOOSSELAER KURT PAREWYCK VERTONINGEN IN ZINNEMA EN KAAITHEATER VANAF 1 DECEMBER 2013 T.E.M. 8 MAART 2014 INFO & TICKETS 02/502 76 93 - 02/524 60 95 - www.bebrusseleir.be Met de steun van de

DE SMET BRUSSELS NORTH ASSE-ZELLIK SOUTH UKKEL-DROGENBOS v.u. be.brusseleir vzw, Johan Verminnen, Cellebroersstraat 59, 1000 Brussel

BDW 1402 PAGINA 21 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

hernomen, maar zonder de ouders. Gezien de afstand tussen San Francisco en Brussel zou een mens zich afvragen hoe Sérgio en Odair het doen om te repeteren. “We zijn als kind samen beginnen te spelen en vieren in 2015 onze vijftigste verjaardag als duo. We kennen elkaar zo goed dat we niet veel hoeven te repeteren,” zegt Odair met een glimlach. “Om nieuwe nummers in te oefenen spreken we iets vroeger af in de stad waar onze tournée begint.” De gebroeders hebben zonet Dances

“Om nieuwe nummers in te oefenen spreken we altijd iets vroeger af in de stad waar onze tournée begint” From The New World uitgebracht, een album met de Cubaanse klarinettist Paquito D’Rivera, een meester van de Latin jazz. “We hadden reeds met Paquito samengewerkt voor Obrigado Brasil, een project van de formidabele cellist Yo-Yo Ma waarmee we hebben getoerd in Europa, Azië en de VS,” zegt Assad. “Muzikaal zitten we helemaal op dezelfde golflengte. Na enkele concerten als trio heeft GHA Records ons voorgesteld een album op te nemen.” Dat is een rijke melting pot aan stijlen uit de Nieuwe Wereld geworden: van samba en choro tot jazz en tango.

Art nouveau Een cd-voorstelling in Brussel zit er momenteel niet in, het drietal heeft

een te drukke concertagenda. Als soelaas is er eind november een tentoonstelling in het Langbehnhuis ter ere van de dertigste verjaardag van het eerste Brusselse concert van de Assad broers. De tentoonstelling bestaat uit foto’s, programma’s, concertaffiches en andere muzikale souvenirs van hun vele passages in Brussel. Ook de albums van de Assad broers zullen beschikbaar zijn. Het Langbehnhuis is een art-nouveauhuis in Schaarbeek dat prachtig gerestaureerd werd door FrançoiseEmmanuelle Denis en dat begin oktober te bezoeken was tijdens de art nouveau biënnale. Het huis is momenteel de zetel van de Association Roger Langbehn pour l’éducation par les arts et le respect de la nature, een kunst-educatieve organisatie die ondermeer workshops klassieke gitaar organiseert. In het huis zetelt ook GHA Records. Dat label werd in 1988 door Denis opgericht, “eerder ondanks mezelf. Een label oprichten was geen bewuste keuze, wel een samenloop van omstandigheden,” zegt Denis, de echtgenote van Odair Assad. “De klassieke gitaar is het instrument dat ik het beste ken en aanvoel. Die feeling is onontbeerlijk om de authenticiteit van een gitarist te kunnen inschatten, zijn klank, muzikaliteit, energie en emotie. De catalogus van GHA Records is een internationale referentie van de klassieke gitaar geworden, daar ben ik echt gelukkig om.” Het Koninklijk Conservatorium Brussel nodigt op 28 en 29 november Sérgio Assad uit voor een masterclass in het MIM, Hofberg 2 te Brussel. De tentoonstelling over de Assad broers opent op 29 november in het Langbehnhuis, Renkinstraat 90-92 te Schaarbeek. Benjamin Tollet Meer info op www.assadbrothers. com, www.gharecords.com en www.maisonlangbehn.be

ADVERTENTIE

Sociale Verhuurkantoren (SVK)

Verhuur uw woning zonder risico en zonder zorgen

a Gegarandeerde huur elke maand a

Verzekerd verhuurbeheer

Onderhoud van uw woning

a Hulp bij renovatie a Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

Nick Trachet BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT

Romanesco Ik ga nog wat verder met het verhaal van de broccoli. Een interessante kool. Wij kunnen heel wat leren van de vorm en de smaak. Ik ben een slachtoffer van de moderne wiskunde. Heel mijn middelbare school heb ik in opperste verwondering gestaard naar de wiskunde die men ons oplepelde. Commutatief, associatief, transitief, het zijn woorden uit een ver verleden, samen met venndiagrammen en translaties van plaats. Woorden die ik in geen negenendertig jaar meer heb neergeschreven, tot nu. Waarvoor die begrippen dienden weet ik nog altijd niet. Ik stond paf van mijn eigen domheid en heb dus gedaan wat ik moest doen: ik heb voor de richting Latijn-Wiskunde gekozen in de wetenschap dat een mens niet moet studeren waar hij goed in is, maar juist waar hij slecht in is. Het werd een schoolse roetsjbaan en ik had de indruk dat ik achter de wiskundige rollercoaster aan bengelde, maar op het einde van de rit had ik toch mijn diploma en op de universiteit heb ik nooit meer last gehad met wiskunde. Oef. Hoeveel beter ware het voor mij niet geweest, moest de wiskunde voorgesteld worden in zijn dagelijkse schoonheid, zoals op de foto. Deze groente, weggelopen uit Star Trek, heet romanesco en wordt beschouwd als een vorm van broccolo. Ik vind hem zeer regelmatig bij de Italiaanse groentekraam op de markt. Zo liggen er nog wel meer, er is bijvoorbeeld die bloemkool die echt in bloei komt met paarse bloemetjes, zo mooi dat je ze bijna niet durft opeten. Er is piepkleine wilde broccoli. En dan zijn er rapini of cime di rape die niet echt kolen zijn (eerder rapen) maar ook kleine broccoloachtige bloemtrosjes hebben. De naam romanesco zegt dat deze koolvariant oorspronkelijk uit Rome stamt. Wat dit met wiskunde te maken heeft? Mijn broer, een beroepswiskundige, introduceerde mij lang geleden in de kennis van de fractalen. Een fractaal is een geometrische figuur die zelfgelijkend is. Hiermee wil men zeggen dat men een fractaal steeds kan opsplitsen in stukken die gelijkvormig zijn aan het origineel. Wie er wil zien, surft (bijvoorbeeld) naar fractalen.net, waar ik ook

bovenstaande eenvoudige definitie vond. De term fractaal (Fr. fractal) werd voor het eerst gebruikt door de Franse wiskundige Benoît Mandelbrot in 1975. Mijn broer gaf als eerste voorbeeld van een fractaal de bloemkool. En – paf – ik had het door. In een bloemkool lijkt elk roosje opnieuw op een bloemkool, en als daar de topjes van af geknipt worden zijn het op hun beurt micro-bloemkooltjes. Met deze romanesco is dat wel zeer opvallend. De groente in haar geheel, en al de onderliggende roosjes zijn ook nog eens georganiseerd volgens dezelfde logaritmische spiraal, die ook zo kenmerkend is in slakkenhuisjes of nautilus-schelpen. Elk kleinste roosje is een mini-uitgave van de hele kool. Wiskundige modellen geven de natuur haar schoonheid. Fascinerende, natuurlijke wiskunde. En dan is er de bloemkool/broccoli-smaak. Wij hebben allemaal gehoord dat broccolo goed is voor de gezondheid. Dat komt voornamelijk door die geur en smaak. Niet door de vitamine C, want zoals we weten breekt die af bij het koken, en vitamine C-gebrek is deze dagen eerder zeldzaam tenzij bij opschietende pubers. Maar de groente zit vol glucosinolaten. Dat zijn eigenlijk afweerstoffen, die bacteriën remmen en planteneters zouden moeten afschrikken. Die afschrikking werkt duidelijk niet bij mensen, die de geur juist lekker vinden. Zo zit de evolutie in elkaar: je kan nooit weten op voorhand of een eigenschap voordeel of nadeel zal bezorgen aan degene die hem ontwikkeld heeft. Omdat we zijn afweergeur lekker vinden, zijn we de kool gaan koesteren en hebben we hem naar alle uithoeken van de planeet gebracht. Eigenlijk gebruikt de kool ons dus om de wereld te veroveren. Dat heeft het rund trouwens ook gedaan; van een wild dier in centraalEuropa heeft het zich door de mens over heel de wereld laten uitdragen zonder zelf te moeten lopen. Er zijn nu veel meer koeien dan ooit tevoren in de geschiedenis. Van een biologisch succes gesproken. En dat alleen maar door lekker te zijn. Slimme beesten, maar dit terzijde. De glucosinolaten uit broccoli die wij opeten, vallen in onze ingewanden uiteen in allerlei gezonde producten die aantoonbaar goed zijn tegen hartproblemen en bepaalde vormen van kanker. De hype rond broccoli is zo groot dat een bedrijf als Monsanto – toch vaak afgeschilderd als vijand van de mensheid – een vorm van broccolo heeft ontwikkeld die extra

“In een bloemkool lijkt elk roosje opnieuw op een bloemkool, en als daar de topjes van afgeknipt worden zijn het op hun beurt micro-bloemkooltjes” rijk is aan glucosinolaten: de Beneforté® broccolo. Maar eigenlijk hoeft dat niet eens. Vroeger werden bloemkolen, zo wilde de traditie, eerst even in water met een flinke schep zout gelegd, “tegen de beesten.” Vaker wel dan niet kwam er dan een imposante felgroene rups uit gekropen, die van het koolwitje (Pieris rapae). Die rupsen vinden glucosinolaten ook lekker. Maar meer nog: de plant voelt dat een rups aan haar zit te knagen en gaat van de weeromstuit extra glucosinolaten aanmaken. Als u dus nog eens een rups vindt tussen de broccolo/ bloemkool, prijs u dan gelukkig, hij zorgt voor extra smaak. Smakelijk. nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet

BDW 1402 PAGINA 22 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Dokter Baert behaalde haar diploma aan de Veeartsenijschool van Kuregem. “Daar heb ik ook mijn man leren kennen.”

Dokter Baert, dierenarts

‘De enige remedie tegen eenzaamheid’ JETTE – “Dieren in de grootstad, het blijft iets wonderlijks. Een hond, een kat, een cavia: voor veel ouden van dagen is het de enige remedie tegen eenzaamheid. Roerend hoe de wederzijdse aanhankelijkheid mensen helpt de dag door te komen; hartbrekend telkens je een trouwe metgezel moet doen inslapen. De laatste stap naar de echte eenzaamheid. Omdat die oudjes het niet meer aandurven opnieuw een dier in huis te halen.” Dokter Baert is dierenarts in Jette.

p de glanzende naamplaat naast de voordeur lees ik ‘I. Baert’. I? Dokter Baert lacht: “Toen vader me ging inschrijven in het bevolkingsregister is er blijkbaar een spraakverwarring gerezen. Hij wilde me Yanick noemen, om de een of andere reden is de naam Ia-Yanick uit de bus gekomen. Maar dat ga ik niet afficheren.” Acht was dokter Baert toen ze met haar ouders in Brussel kwam wonen. “Mijn vader gaf hier les in het technisch onderwijs. Voor hem was het pendelen eindelijk voorbij. Voor

mij was het een schok. Ik was gewend aan een gezapige leven in Deinze. Plots passeerde een trein aan de voordeur en een tram aan de achterdeur. Een kabaal, schrikwekkend.” Een tweede aanpassing was de taal. Haar eerste twee jaren van de lagere school had de klein Ia-Yanick – zeg toch maar Yanick – in het Nederlandstalig onderwijs gelopen. Brussel betekende Franstalig onderwijs. “Daardoor is mijn Nederlands langzamerhand ondergesneeuwd geraakt. Tja, die taal, het is steeds iets geweest bij ons. Mijn vader

was Franstalig, hardnekkig, mijn moeder Nederlandstalig. Thuis sprak ze Nederlands met mij, ik antwoordde steevast in het Frans. Enkel met mijn grootouders sprak ik nog Nederlands, maar dat is na hun overlijden weggevallen. Nu tracht ik de draad weer op te pikken. Onder meer door het lezen van Knack. Niet simpel, het is niet bepaald de basistaal die in de artikels wordt gehanteerd. Maar ik doe mijn best, zet door. Verplicht zelfs mijn Nederlandstalige klanten te antwoorden in het Nederlands.”

Libelle-Rosita Was er de spraakverwarring thuis, verward over wat ze later zou worden was de kleine Yanick niet. Amper elf wist ze al dat het dierenarts zou worden. “Door een artikel in LibelleRosita, waarop mijn moeder was geabonneerd. Een artikel over de eerste vrouwelijke Belgische dierenarts. Gespecialiseerd in varkens. Gefascineerd was ik, liet me volledig meesle-

pen: ‘Dit wil ik later ook worden!’ Mocht ik het mogen overdoen, ik zou voor krek hetzelfde kiezen. Afgezien van enkele details dan.” “Mijn diploma heb ik behaald aan de Veeartsenijschool van Kuregem. Gereputeerd, helaas ter ziele gegaan. Kort daarop heb ik me hier in Jette gevestigd. Gebruikmakend van het recht op een hypothecaire lening voor gediplomeerden. Dat is ondertussen alweer compleet verleden tijd. Daar aan de Veeartsenijschool heb ik ook mijn man leren kennen. Mijn man die zich aanvankelijk meer aangetrokken voelde tot het noorden van Frankrijk. Douai. Omdat er toentertijd meer werk was. Maar het was wel het kale, het harde noorden. De boeren daar: nog echt boer, een gesloten volkje. Vier maanden later stond hij hier al terug. Gelukkig maar dat ik al die tijd een been in Brussel had gehouden.” “Een verhuis is er nooit van gekomen, neen. Mede omdat ik hier mijn praktijk heb opgebouwd: pendelen, ik zie het niet zitten. We

BDW 1402 PAGINA 23 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

“Ik hou van mijn beroep. Van het feit dat ik onafhankelijk ben. De afwisseling heb die een huisarts in mijn ogen niet heeft. Bloed afnemen, röntgenfoto’s nemen, kleine chirurgische ingrepen, ...”

maar meer aan het groeien is in Brussel. Ik heb veel vrienden bij de hondenbrigade van Laken, zij kunnen het alleen maar beamen.” “Maar ikzelf blijf van Brussel houden. De problemen neem ik erbij. En problemen, die zijn er genoeg. Zo wordt het voor mij steeds moeilijker om bezoeken aan huis te doen. Bij bejaarde mensen die niet tot hier kunnen komen. Gewoonweg omdat ik geen parkeerplaats meer vind. Nog zoiets: toen ik hier net kwam piepen, kende in de straat iedereen elkaar. Een beetje als in een dorp. Nu heb ik een overbuur die ik zelfs nog niet heb gezien. Een tiental jaar geleden hebben we met zijn alleen twee keer een straatfeest gehouden. Een ideale manier om het ijs te breken. Beetje bij beetje is het verwaterd, net zoals de rest.”

Steun in moeilijke dagen Wat gebleven is, is dokter Baert als toeverlaat voor mensen met een huisdier. “Ik hou van mijn beroep. Van het feit dat ik onafhankelijk ben. De afwisseling ook. De afwisseling die een huisarts in mijn ogen niet heeft. Bloed afnemen, röntgenfoto’s nemen, kleine chirurgische ingrepen, laboratoriumonderzoek, inentingen... Het blijft variërend, steeds weer. Dan is er ook nog de gemeenschappelijke bezorgdheid om een dier: sociale lijm. Opvallend hoe de mensen hier al snel met elkaar beginnen te praten vanaf het moment dat ze

in de wachtkamer zitten. Een spontane gezelligheid, door de aanwezigheid van de dieren. Helemaal anders dan bij de huisarts, waar de mensen nauwelijks of niet met elkaar spreken in de wachtkamer. Een dier, het is en blijft iets wonderlijks. Loop ermee over straat en algauw heb je contact met andere mensen. Ook het contact met de collega’s is verrijkend. Er komen steeds meer specialisten bij, de uitwisseling van informatie is boeiend, verrijkend. Mede daardoor heb ik de indruk dat dit een beroep is waarin je doorlopend kan evolueren.” “Ikzelf hou me uitsluitend bezig met kleine dieren. Honden, katten, konijnen, vogels, cavia’s... Al is het met die laatste oppassen voor mij, omdat ik allergisch ben. Een cavia, ik moet zo’n schat letterlijk aanpakken met handschoenen aan en een masker op. Anders blaas ik binnen de kortste keren op als een ballon. Dat kleine dieren mijn specialiteit zijn, heeft ook te maken met het feit dat ik een vrouw ben en dan nog niet van de grootste. Ik denk niet dat ik dezelfde carrière had kunnen uitbouwen als veearts, al had ik het wel graag gedaan. Omdat het werk voor ‘mannen’ is: een veehouder wiens drachtige koe of paard moet bevallen, ziet nu eenmaal liever een stoere man verschijnen dan een frêle vrouw van om en bij de meter vijftig. Had het misschien kunnen zijn, het is nooit geweest. Ondertussen heb ik me volledig gesetteld met wat ik doe.” “Mooi ook om zien, dag in dag uit, die rol van steun in moeilijke dagen door dieren. Voor bejaarden, voor mensen die alleen zijn. Roerend hoe hun kat, hun hond – de wederzijdse aanhankelijkheid – helpt de dag door te komen. Maar het afscheid, hard, steeds weer. Voor hen, steeds, voor mij, meer dan eens. Benevens de bejaarden zijn er onder meer diegenen die hun toevlucht nemen tot dieren, liever dan tot andere lui. Voor het merendeel mensen met weinig of geen financiële mogelijkheden. Terwijl een dier houden geld kost. Toch doen ze het. Misschien wel omdat het ondanks alles een middel is om zich toch nuttig te maken binnen de maatschappij. Zich nuttig te voelen en niet een grote nul.” “Wat ik steeds meer vaststel, is dat klanten de rekening niet in één keer kunnen betalen. De mensen komen toch omdat ze zich niet te fier voelen om een beroep te doen op de Prins Laurent Stichting, waar ze gratis zorg kunnen krijgen voor hun dier. Die verstrek ik vaak wanneer het gaat om zwerfkatten. Gratis castratie, gratis steriliseren. Omdat het nuttig is. Met dank aan de mensen die zich volledig vrijwillig bezighouden met het zoeken en brengen van zo’n katten en ze dan weer in hun habitat te zetten.” Karel Van der Auwera

De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet

Dokter Baert met haar oogappels Rouky, Quick en Gisela, de Duitse herder. “Spijtig. Ga ik met Gisela in het Park van Laken wandelen, is vijandigheid dikwijls mijn deel. Vaak van moslims. Uit angst, omdat het in hun ogen een onrein dier is.”

hebben ook een buitenverblijf in Ittre, WaalsBrabant. Ideaal, we hebben ons leven hier in Brussel, als we even willen ontsnappen is er de natuur. Al zou mijn man het liefst van al op het platteland gaan wonen. Maar ik verkies de stad. Met al haar voor- en nadelen. Met onze twee zonen, Florent en Jerome, is het dan weer andere koek. Zij zijn niet bepaald fan. Om de eenvoudige reden dat ze allebei al verschillende keren het slachtoffer zijn geworden van agressie in de metro. Agressie, een probleem dat met de jaren al-

Eric De Jonge: “Conflicten zijn geïsoleerde feiten.”

‘Luxemburg is komen kijken hoe wij het doen’ BRUSSEL – Brussels Onthaal voor Nieuwkomers organiseert al negen jaar inburgering. Een groot feest moet dat in de kijker zetten. Drie vragen aan directeur Eric De Jonge. Hoeveel mensen bereiken jullie? Eric De Jonge: “Jaarlijks starten er zo’n 2.500 cursisten. De helft haalt de eindmeet. Sommige mensen haken af omdat ze een baan gevonden hebben, anderen stoppen er tijdelijk mee wegens familiale redenen, anderen verhuizen naar Wallonië.” Maatschappelijke oriëntatie vormt de basis voor inburgering. Leiden ethisch gevoelige onderwerpen nooit tot conflicten? De Jonge: “We laten thema’s als gelijkheid van man en vrouw, kinderrechten en holebirechten zeker niet links liggen. De lesgever brengt de thema’s neutraal aan en stimuleert het debat. Dat leidt wel eens tot pittige discussies, maar conflicten zijn echt geïsoleerde feiten.” “Je moet er ook rekening mee houden dat we ook een inburgeringstraject aanbieden aan mensen met psychische problemen,

mensen die oorlogsgebieden ontvlucht zijn of slachtoffers van mensenhandel, Wij stigmatiseren niet, ze krijgen maatschappelijke oriëntatie zoals de rest van de cursisten, maar indien nodig krijgen ze individuele begeleiding.” De Franstaligen maken nu ook inburgering verplicht. Waarom zou iemand in Brussel in het Nederlands inburgeren als het ook in het Frans kan? De Jonge: “Ik zie niet in waarom niet. De Franstaligen bekijken ons niet vijandig. Als ons programma vruchten afwerpt, zullen we kandidaten blijven hebben. Dat betekent: oplossingen bieden voor de problemen waar mensen mee kampen. Onze inburgering zal ook verschillen van de Franstalige versie. Mensen gaan volgens hun behoefte kunnen kiezen. Het Groothertogdom Luxemburg is al komen kijken hoe wij in Brussel aan inburgering doen.” Danny Vileyn BON viert feest in La Tentation, Lakensestraat 28. De deuren gaan open om 18u30, optredens tussen 19 en 22u. Nadien fuif. Gratis

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 15 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Brussel Deze Week vzw. Buiten België 25 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten, Paul De Weerdt, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Rika Braeckman: 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne. COÖRDINATIE Kim Verthé. EINDREDACTIE Ken Lambeets (eindredactie@bdw.be). REDACTIE Jean-Marie Binst, Christophe Degreef, Bettina Hubo, Patrick Jordens, Steven Van Garsse, Danny Vileyn. BRUSSELNIEUWS Kris Hendrickx (nieuwsmanager), Sandra Schreurs (projectcoördinator), Jelle Couder, Goele de Cort, Eric Vancoppenolle, Laurent Vermeersch. REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele, Gerd Hendrickx. MEDEWERKERS Michaël Bellon, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Wauter Mannaert, Francis Marissens, Karolien Merchiers, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, Freddi Smekens, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Steven Vandenbergh, Karel Van der Auwera, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. VORMGEVING Peter Dhondt. FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie. Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).

BDW 1402 PAGINA 24 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

Het heeft iets weg van baseball: de bowler moet al zijn technische kunde aanwenden om de slagman te verslaan.

Dat gaf het nog eens een extra boost. Spijtig genoeg komt er met al dat geld ook meer corruptie bij kijken.” “Met Sachin Tendulkar heeft cricket een ongelooflijke ster, hij is een halfgod in India. De David Beckham van het cricket. Een topper als hem trekt spelers aan. De dominantie van India drukt zich ook door in de besturen van de federaties, waar ze een steeds belangrijkere rol spelen. Cricket is echt enorm in India.”

Cricket > Steeds meer Brusselse Indiërs beoefenen hier hun geliefkoosde sport

‘Cricket is zowat een religie in India’ BRUSSEL – India staat in de spotlights dankzij het Europalia festival. Rajnish Singh (42) geeft meer uitleg over de sportieve cultuur van het Aziatische land. Cricket is er dé sport bij uitstek. Ook Brusselaars met een Indische afkomst beoefenen de sport waar het maar kan: parkings, parken, voorpleinen, noem maar op. En ze zijn met steeds meer. “In India heeft cricket zowat de status van een religie,” aldus Singh. “Je ziet het er werkelijk overal. Van een straat in het noordelijke Kasjmir tot een strand in het zuiden, van een jungle in het oosten tot de woestijn in het westen: overal waar een vlak stuk grond is, wordt

de CLUB

er gespeeld. Het is bij voorsprong de grootste sport in India. De grote marketingmachine die achter de sport zit, geeft het ook een ontzettende boost.” Singh groeide op in Londen en verhuisde zeven jaar geleden naar onze hoofdstad. Zoals vele Indiërs ging hij snel op zoek naar een cricketclub, die hij vond bij 12 Stars Cricket Club. Hij volgt het cricket op de voet en ziet de sport in India geweldig evolueren. “Er komt steeds meer geld bij kijken en dat trekt aan. Sinds India de wereldbeker heeft gewonnen, is er steeds meer geld beginnen te vloeien in de sport. Je hebt nu ook de Indian Premier League, die je kunt vergelijken met de gelijknamige voetbalcompetitie in Engeland.

Google Earth Het Brusselse cricketmilieu bevindt zich voornamelijk rond de hoofdstad. Ook de club van Singh, de 12 Stars, zoekt het buiten Brussel: op velden van The British School in Tervuren. Maar ze zijn naarstig op zoek naar een nieuwe thuisbasis. “De reden waarom de clubs zich buiten Brussel bevinden, is dat er in de Rand veel meer groen is. Maar dat houdt ons niet tegen om een nieuw veld te zoeken, in Brussel. Graag goed bereikbaar met het openbaar vervoer. Concreet zijn we op zoek naar een groot, vlak grasveld dat ongeveer de grootte heeft van een voetbalveld. Daarop kunnen we een (rond) cricketterrein afbakenen. Goals of lijnen moeten er niet zijn, dus we kunnen het eventueel delen met andere sportclubs.” “We zijn hard aan het zoeken. Het gaat zelfs zo ver dat we met Google Earth speuren naar groene plekken in Brussel (lacht). Een

“Momenteel spelen er vooral Indiërs, maar we zijn een multinationale ploeg. Onze identiteit is niet gebaseerd op de nationaliteit. Alleen ontbreken er Belgen”

Bharata Natyam in het Zuidpaleis

Op reis naar India “Het is een klassieke dans, verwacht dus geen Bollywoodtoestanden,” vertelt Eric Rozen, die al meer dan twintig jaar dansleraar is. “Al komen sommige bewegingen uiteraard overeen. Bharata Natyam is meer dan tweeduizend jaar geleden ontstaan in Zuid-Indische tempels en is nog maar een vijftigtal jaar geleden buiten die tempelmuren geraakt. Het heeft een rijke woordenschat: alle bewegingen zijn al die decennia neergeschreven in boeken.” Deze dans is even rijk als complex. Het is al niet evident om uw armen, benen en romp tijdens het dansen in harmonie te bewegen. Er komen hier ook nog eens bewegingen bij van

BRUSSEL – Bharata Natyam is een Indische dans met een zeer rijke traditie. Eric Rozen (49) leerde het op vakantie kennen en was meteen verkocht. Jaarlijks reist hij naar India om bij te leren, wekelijks leert hij de danskunst aan in het Zuidpaleis.

de nek, het hoofd, de ogen, etc. De techniciteit ligt vrij hoog, maar wees gerust: er zijn ook lessen voor beginnelingen.

Typische kostuums

Bharata Natyam is een rijke, complexe Indische dans.

“Bharata Natyam is gelieerd aan het hindoeïsme. De dansen vertellen eigenlijk verhalen van de goden. In mijn lessen zijn alle religies aanwezig: je vindt er zowel islamieten, katholieken, boeddhisten; noem maar op. Ik leg wel kort uit wat de grote religieuze verhalen zijn, maar verder besteed ik daar niet al te veel aandacht aan.” “Er zijn zowel lessen voor beginnelingen als voor gevorderden. Om het onder de knie te krijgen, moet je regelmatig komen. Het vraagt toch een zekere investering. Het is zowel fysiek als mentaal moeilijk.” Elke les wordt door een tiental studenten gevolgd. Volgens Rozen leren verschillende onder hen Bharata Natyam aan omdat ze in

BDW 1402 PAGINA 25 - DONDERDAG 14 NOVEMBER 2013

van onze problemen is dat we een ploeg zijn waarin vooral expats spelen, waardoor zowel het Frans als het Nederlands niet goed gekend zijn. Momenteel spelen er vooral Indiërs, maar we zijn een multinationale ploeg. Onze identiteit is niet gebaseerd op de nationaliteit. Alleen ontbreken Belgen. We zoeken wel, maar het is niet evident om hen aan te trekken.”

tijdens de pauze inbegrepen. Je beweegt uiteraard niet heel de wedstrijd, maar je moet wel altijd aandachtig zijn. Achteraf ben je dan ook doodop. Er is een kortere versie, Twenty20 genaamd, die een drietal uur duurt. Dat is beter om de sport te leren kennen. Buiten het seizoen (van april tot oktober) trainen we ook in de zaal. Misschien dat we daar nog beginnen met een wedstrijdvorm.”

Schertsen met tegenstanders De werking van 12 Stars zou met nieuwe infrastructuur flink uitgebreid kunnen worden. Ze willen bijvoorbeeld hun jeugdwerking ontwikkelen en hun plaats afdwingen in de Brusselse sportwereld. Een ploeg worden waar zowel expats als Brusselaars spelen. Maar daarvoor moet cricket in ons Gewest toch aan bekendheid winnen. “De onbekendheid van de sport is inderdaad een barrière. Ik raad iedereen aan om het te proberen: je hebt beweging, zit in de frisse buitenlucht en achteraf pak je een pint met je maten. Wat wil je nog meer? Eens je de techniek onder de knie hebt, is het zeer aangenaam. Het schertsen met de tegenstander, grappige opmerkingen maken, is een leuke plus. Als dat creatief en gevat is, althans. Op hoger niveau gaat men daar nogal ver in, het wordt zelfs grof. Dat keuren wij uitdrukkelijk af.” “Een match duurt wel even. Dat gaat van half twee tot pakweg zeven uur, met de tea time

IT-sector Toch is cricket niet onbemind in onze hoofdstad. Indiërs beoefenen het niet alleen binnen de structuur van een club, maar ze duiken ook op in parken, op parkings, etc. Voor hen is het meer dan een sport. Het is ook een sociale aangelegenheid, een leuk moment om landgenoten te ontmoeten. “Ik was bij mijn aankomst best wel verrast hoe populair het hier is. België heeft toch drie liga’s. De ploegen komen vooral uit Vlaanderen, in Antwerpen heb je bijvoorbeeld een grote Indiase gemeenschap. Ik zie het aantal spelers ook in Brussel groeien. De voornaamste reden is dat veel Indiërs hier bij grote bedrijven komen werken, veelal in de IT-sector. Die evolutie zal zich volgens mij blijven doorzetten. Hopelijk volgen de Belgen.” Tim Schoonjans Meer info op www.12starscricketclub.com

David Steegen De lichtstad De NMBS ontvangt de grootste club van het land in stijl. Een ontbijtbuffet in het Zuidstation verwelkomt de spelers, de technische staf, de meegereisde sponsors en de pers. Royal Sporting Club Anderlecht on tour. De afgevaardigd bestuurder van de Belgische Spoorwegmaatschappij, Marc Descheemaecker, ontvangt de delegatie van paarswit met de grootste zorg. Na de obligate interviews van de voorzitter en de algemeen directeur van Sporting Anderlecht vertrouwt hij me toe dat “wanneer Anderlecht voor het laatst de trein genomen heeft om op verplaatsing te spelen, alles bijzonder goed verlopen is.” Profetische woorden. Hij doelt op de wedstrijd in Lyon aan het begin van deze eeuw. RSCA verloor toen met het kleinste verschil na een dubieuze toegekende strafschop van Olympique Lyon. Dat was nog in normale tijden, toen er nog geen sprake was van kunstmatige miljoeneninjecties in het Franse voetbal. De 0-5 pandoering in de heenwedstrijd twee weken eerder in het Astridpark zit nog vers in het geheugen. Niemand durft het uitspreken, maar elke Anderlechtsympathisant en observator vraagt het zich af: Hhoeveel wordt het in het voordeel van Paris Saint-Germain? De dag voor de wedstrijd is het verplicht om te trainen in het wedstrijdstadion. In dit stadion ben ik sinds 1978 niet meer geweest. De gewonnen Europacupfinale tegen Austria Wenen. Twee doelpunten van Gille van Binst en twee van Robbie Rensenbrink, all time greatest van paars-wit, samen met Paul Van Himst. Een geschenk van mijn vader voor mijn plechtige communie. Een dag om nooit meer te vergeten. De reis in de gigantische, crèmekleurige Citroën CX met hydraulische vering van papa. De auto van de mooiste

Respect voor de leraar Een Belgische danser die een typisch Indische dans aanleert, sommige Indiërs zullen er misschien raar van opkijken. Maar een kijk naar het cv van Rozen overtuigt meteen. “Ik danste vroeger klassiek en modern, maar

toen ik als prille twintiger Bharata Natyam in India leerde kennen, ben ik meteen verliefd geworden. Elk jaar ga ik terug, nu al meer dan twintig jaar, en bezoek ik mijn professor. Vorig jaar heb ik zestien leerlingen meegenomen.” “De lessen voor de jongsten worden vooral gevolgd door Indische kinderen. Het is voor hen wel wat raar dat een Belg de les geeft, maar daar wordt nooit een probleem van gemaakt. In India is de rol van de leraar zeer belangrijk.” Rozen hecht veel belang aan de traditie van Bharata Natyam. Hij zal die voortzetten in het Zuidpaleis, met respect voor de danskunst. “Ik doe waar ik van houd en zal dat blijven doen. Grotere spektakels geven, ambieer ik niet. Dit is toch iets heiligs, ik wil het niet te commercieel maken.” Tim Schoonjans www.bharatanatyam.be

www.brusselnieuws.be/steegen David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht

Pas naar sportvrijheid Een gezonde geest in een gezond lichaam: leerlingen uit het secundaire onderwijs die dit als motto hebben, moeten zich een SNS-pas (Sport Na School) aanschaffen. Het maakt sporten na de schooluren gemakkelijk en zeer divers.

India op vakantie zijn geweest en die sfeer terug willen opsnuiven. Of omdat ze die cultuur willen ontdekken. “Elke les is een reis naar India. De muziek, de kostuums, etc. Ik heb leerlingen uit heel het land, zelfs uit Luxemburg. In België heb je maar drie of vier lesgevers die de dans aanleren.” “Het zijn vooral de gevorderde leerlingen die de typische kostuums dragen. Sommige onder hen bereiden zich voor op spektakels. Onze school geeft jaarlijks één show. Dat is meestal in het Zuidpaleis, maar ik zou in de toekomst graag eens afwisselen. De show in de Bozar organiseren, bijvoorbeeld.”

jeugdherinneringen. Ik mocht vooraan zitten. De metrorit en de wandeling naar het Parc Des Princes, de thuishaven van PSG, maar die dag het strijdtoneel van een Europese finale. “Iedereen is hier voor Anderlecht,” schreeuwde ik het uit op de Champs Elysées. Austria Wenen speelt ook in het paars en wit. Wist ik veel. Na de overwinning reden we, uitgelaten, terug naar Brussel. We waren de lichtstad nog niet uitgereden of ik viel al gelukzalig in slaap. Vandaag, vijfendertig jaar later, een dag voor de eigenaardige wedstrijd, vertel ik de anekdote aan voorzitter Roger Vanden Stock. Hij was er in 1962 voor de vriendschappelijke interland Frankrijk – België. Een historische match. Na de wedstrijd werd Paul Van Himst in de voorname sprotkrant L’Equipe omschreven als le Pélé blanc, de witte Pélé. De dag voor de wedstrijd had Roger Vanden Stock de lichtstad verkend samen met enkele vrienden. Het gezelschap had toevallig de legendarische concertzaal L’Olympia aangedaan omdat er tickets beschikbaar waren voor een concert van een piepjonge Sylvie Vartan, Pierre Perret en The Beatles. Parijs, stad van uitersten. We praten niet over de wedstrijd. Dat zijn zorgen voor morgen. De dag erop verandert de wereld. RSC Anderlecht leidt zelfs even in Parijs. Het duurt niet lang, maar de 1-1 eindstand veegt alle schaamte van de heenwedstrijd helemaal weg. Na de match vertel ik de voorzitter dat ‘we’ nog nooit in het Prinsenpark verloren hebben. Hij glimlacht. Parijs is altijd al een beetje van Brussel geweest.

Stel je voor: het is vrijdag 15 november, de schoolbel is net gegaan en je hebt zin om te sporten. Een bezoekje aan de website van SNS leert je dat er onder meer om 16 uur gesquasht wordt in Sportcity (Sint-PietersWoluwe), dat er een uurtje later tumbling op het programma staat in de sporthal SintGuido en om 18 uur Engels boksen in De Kleurdoos (Brussel). En wat je ook wil doen, na aankoop van je SNS-pas kan je aan alles gratis deelnemen. Zonder verplichtingen. “Het aanbod is heel laagdrempelig,” aldus Sylvie Decoster, sportfunctionaris bij de Vlaamse Gemeenschapscommissie, dat in dit project partner is van de Stichting Vlaamse Schoolsport en Bloso. “Leerlingen kunnen kiezen met wie, waar en wanneer ze gaan sporten. De activiteiten zijn instapklaar: je kunt zonder voorgeschiedenis vrij zwemmen, klimmen, boksen, etc. Op je eigen niveau en ritme.” “De prijs voor dit ruime, gevarieerde aanbod

moet zeker een stimulans zijn: een pas voor een heel schooljaar kost 45 euro voor 81 activiteiten, die op 22 verschillende locaties in Brussel doorgaan gedurende 24 weken. Ook de flexibiliteit is een troef. Je bent vrij om te kiezen. Alles kan, niets moet.” Ondanks dit aantrekkelijke aanbod kent de SNS-pas nog niet het verhoopte succes. Vorig schooljaar werden er nog 369 passen gekocht in Brussel, maar dit jaar (het vierde) zit men nog maar aan 114 passen (cijfer van 5 november). Men werkt hard om het te promoten. “Het voornaamste kanaal om de SNS-pas bij de leerlingen te promoten zijn de scholen, in eerste instantie de leerkrachten lichamelijke opvoeding. Alle scholen krijgen ook de nodige informatie en regelmatig gaat iemand langs om het project voor te stellen.” “Leerlingen uit het secundair onderwijs zijn een moeilijk bereikbare doelgroep. Na evaluatie blijkt het drukke weekschema een drempel om de SNS-pas aan te kopen. Het schoolwerk, jeugdverenigingactiviteiten en andere sportactiviteiten zijn volgens de scholieren redenen om de pas niet aan te kopen. Maar daar willen wij verandering in brengen.” Meer informatie op www.sportnaschool.be. TS