Issuu

Big bang: muzikaal vuurwerk voor jonge oren En ook: Agnes Obel, Guillaume Canet en Johan Muyle.

31 10 13

NICK TRACHET BUNDELT LEES FOODCOLUMNS IN BOEK P.20-21

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

LICHT IN HERFSTIGE TIJDEN

BRUSSEL – Aan het Kanaal vindt deze week het eerste Brussels Light Festival plaats. Vier avonden lang zijn er tussen Sainctelette en het Redersplein gratis lichtspektakels te zien. Zo bijvoorbeeld een Toren van Pisa met duizenden gekleurde LED-lampjes. Met het nieuwe festival willen de initiatiefnemers – het Brussels Gewest en Brussel Mobiliteit – de opmars van de kanaalzone in de verf zetten. HUB

Samenleving > Minister Geert Bourgeois (N-VA) wil geen Brusselse uitzondering

Inburgering op Vlaamse leest BRUSSEL – Het Foyer en het Brussels Onthaalbureau Nieuwkomers (BON) verdwijnen en worden begin 2014 opgeslorpt door een groot Vlaams agentschap. Dat zegt minister Geert Bourgeois (N-VA). De Vlaams-Brusselse partijen vinden dat geen goed idee.

et Vlaams parlement heeft enkele maanden geleden een decreet goedgekeurd dat de Vlaamse integratieen inburgeringssector grondig hervormt. Integratie gaat over het samenleven van allochtonen en autochtonen. Inburgering moet nieuwkomers voorbereiden op de Vlaamse samenleving. Vlaanderen voegt beide beleidsdomeinen samen, en onttrekt die sector tegelijk aan het middenveld. Niet langer talloze vzw’tjes zullen hiervoor instaan, maar één groot Extern Verzelfstandigd Agentschap (EVA). De Vlaamse regering bereidt momenteel de oprichting van die EVA voor. Brussel ontsnapt niet aan de ope-

ratie. Het Regionaal Integratiecentrum Foyer, opgericht in 1969 door Johan Leman, verdwijnt en zal opgaan in de EVA. Ook het Brussels Onthaalbureau Nieuwkomers, dat

De Vlaams-Brusselse partijen hebben geen goed oog in de hervorming. Zij vinden dat de Brusselse integratieen inburgeringssector buiten dat grote Vlaamse EVA moet vallen.

Onvoldoende kritische massa VGC-Collegelid Brigitte Grouwels (CD&V) heeft in het verleden meermaals uitgelegd waarom. Ze wijst er op dat er voor het meertalige Brus-

Voor Gent, Antwerpen en Limburg is wel een uitzondering voorzien. volgend jaar tien jaar bestaat, verdwijnt. Dat is gebleken in de samenwerkingscommissie van de VGC en het Vlaams parlement waar minister Geert Bourgeois (N-VA) zijn beleid heeft toegelicht.

sel een apart beleid aangewezen is, zeker nu de Franstaligen hebben beslist om een verplichte inburgering in Brussel te organiseren. Brussel laten opgaan in een Vlaams agentschap zal de samenwerking met de Franstaligen mogelijk bemoeilijken.

Ook raadslid Jef Van Damme (SP.A) volgt dat standpunt: “Wij verdedigen een apart statuut voor Brussel omwille van de grootstedelijke context,” zegt hij. Ook Groen, Open VLD en CD&V zijn tegen de inkanteling van de Brusselse integratieen inburgeringssector in de Vlaamse EVA. Alleen de N-VA volgt het standpunt van minister Bourgeois. Het decreet laat de mogelijkheid om ‘welbepaalde gebieden’ uit de EVA te houden. In de schoot van de Vlaamse regering is er een stilzwijgend akkoord dat de integratieen inburgeringssector van Gent en Antwerpen niet in de EVA zullen opgaan, net zoals die van Limburg. Zo heeft elke Vlaamse partij in de Vlaamse regering haar ‘uitzondering’. De SP.A krijgt Gent, de N-VA Antwerpen, en CD&V Limburg. Dat Brussel, met zijn grootstedelijke en meertalige profiel, wél in de EVA wordt opgenomen, lijkt in die zin onbegrijpelijk. N-VA-minister Geert

Bourgeois motiveert die keuze ook niet, tenzij dan dat hij niet anders doet dan het decreet toepassen. Een Brusselse uitzondering is “niet aan de orde,” zegt zijn woordvoerder. Een bevoorrecht waarnemer weet wél waarom de Brussel niet buiten de EVA kan worden gehouden. “Zonder Brussel heeft de EVA onvoldoende kritische massa.” Want zonder Brussel zou de EVA alleen nog uit de West-Vlaamse integratieen inburgeringssector bestaan, en de Vlaams-Brabantse. En die laatste lobbyt ook al om uit de EVA te kunnen blijven. Steven Van Garsse ADVERTENTIE

een europese islam in Brussel? Ontdek het op pagina 7

N° 1400 VAN 31 OKTOBER TOT 7 NOVEMBER 2013 ¦ WEEK 44: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE

BDW 1400 PAGINA 2 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

OPMERKELIJK © GOOGLE STREET VIEW

GEWEST WIL EIGEN UITZENDKANTOOR REDDEN BRUSSEL – De Brusselse minister van Economie Céline Frémault (CDH) wil T-Brussels, het slabakkende uitzendkantoor van Actiris, redden. Daarom wordt het interimkantoor geprivatiseerd. Heel de uitzendsector is getroffen door de economische crisis, maar T-Brussels is wel heel hard aan het kwakkelen. De website van het uitzendkantoor toont slechts een twaalftal vacatures. “Voor sommige vacatures zoeken we wel meerdere mensen,” zegt Jean-François Coremans, directeur van T-Brussels. “Zo hebben we verschillende chauffeurs en verpleegkundigen nodig. In totaal hebben we 70 tot 80 interimaanbiedingen. Toegegeven, dat kan beter.” Ooit was T-Brussels, dat vroeger T-Service heette, winstgevend. Maar sinds een jaar of zes gaat het bergaf. Tussen 2007 en 2010 daalde de omzet met meer dan de helft en stapelden de verliezen zich op. “Hierdoor slinken de reserves zienderogen,” zegt Yves Bastaerts, adjunct-directeur van Actiris. Volgens hem komt het allemaal door de juridische structuur van het kantoor. Nu is T-Brussels een – betalende – dienst van Actiris, die weliswaar met een volledig gescheiden boekhouding werkt. Bastaerts: “Omdat het een overheidsdienst is, is T-Brussels niet erkend in de andere gewesten. Het kantoor mag dus buiten Brussel geen prospectie doen en kan ook niet inschrijven op nationale opdrachten, bijvoorbeeld van de NMBS of bpost. Daardoor wordt het, zeker in tijden van crisis, zeer lastig om concurrentieel te zijn.” Daarom heeft minister Frémault een ontwerp van ordonnantie ingediend waarmee T-Brussels omgevormd wordt tot nv, met als aandeelhouders het gewest en Actiris. Bastaerts: “Een privébedrijf wordt het, met een eigen beheerraad. Op die manier zal het kantoor wel buiten Brussel kunnen werken, bijvoorbeeld voor werkgevers in de Rand.” Maar moet een overheid wel blijven investeren in een commercieel uitzendkantoor? Bastaerts vindt van wel: “Alleen dan is er de garantie dat laaggeschoolde Brusselaars ook toegang hebben tot de interimmarkt.” T-Brussels heeft twee vestigingen, één in de Arenbergstraat en één in Ukkel. HUB

Uitgelicht > Voormalige Arenbergbioscoop voelt economische crisis

Ciné Galeries in ademnood BRUSSEL – De Ciné Galeries in de Sint-Hubertusgalerijen heeft het moeilijk. Een tijdje geleden sloot de winkel met cultuurproducten de deuren terwijl het geplande café niet echt van de grond komt. De directeur spreekt over een alarmsituatie, maar blijft geloven in het project. Bij de opening van bioscoop Galeries begin 2012 waren de verwachtingen hooggespannen. De Frans-Belgische investeerders waren vastbesloten om de voormalige Arenbergbioscoop nieuw leven in te blazen. De eigenaar van de Sint-Hubertusgalerijen wilde het huurcontract met de Arenberg niet verlengen wegens enorme huurachterstallen. Filmmaker Henri de Gerlache en Le Troisième Pôle, een centrum voor digitale cultuur uit Parijs, investeerden samen 600.000 euro voor de opfrissing van de zalen, de digitalisering van de projectie-apparatuur, de opening van een kleine derde zaal, een winkel met cultuurproducten en een ondergrondse exporuimte.

Maar na ruim anderhalf jaar is de situatie niet rooskleurig. Met 70.000 bezoekers – 50.000 voor de ‘gewone’ vertoningen, 20.000 kin-

deren en jongeren via de scholenprogrammering – draait de bioscoop op verlies. Dat is ongeveer hetzelfde bezoekersaantal als de ter ziele ge-

gane Arenberg. “Verschil is dat wij wel netjes onze huur betalen, maar slechts één derde van de subsidies krijgen waarover de Arenberg be-

ANDERE ARTHOUSES HOUDEN STAND Hoe doen de andere arthouses in Brussel het? Het beeld is genuanceerd, maar samengevat komt het erop neer dat ze standhouden. BIOSCOOP AVENTURE: investeerde drie jaar geleden één miljoen euro in de renovatie van de oubollige cinema. Die is nu helemaal digitaal uitgerust. Het eerste jaar kwamen er 22.000 mensen over de vloer, in 2012 34.000. In oktober 2013 is de kaap van 40.000 al gerond. “Het gaat de goede richting uit, zegt exploitatie-directeur Jerôme Branders. “Het zou ook helpen indien de stad de verouderde Centrumgalerij zou opkalefateren. Toch bereiken we een trouw publiek. Een goede ontvangst van onze klanten met bijvoorbeeld filmtips vinden we heel belangrijk,” aldus Branders. ACTOR’S STUDIO: De bioscoop in de buurt van de

Beenhouwersstraat kan volgens eigenaar Claude Diouri rekenen op jaarlijks 45.000 bezoekers. De bioscoop wordt gesubsidieerd door de Franse Gemeenschap, al wil eigenaar Claude Diouri niet zeggen hoeveel hij krijgt. “In 2014 gaan we eindelijk break even draaien,” zegt hij. STYX: Ook voor zijn andere bioscoop, de Styx in Elsene, is er goed nieuws. De wijkbioscoop (jaarlijks rond de 12.000 bezoekers) zal voor het eerst subsidies krijgen van de Franse Gemeenschap. En dan is er nog de voorziene opening van PATHÉ PALACE aan de Anspachlaan. Ook een Arthouse bioscoop, met vier zalen, een bar-restaurant, een evenementenbar en culturele winkel. Vraag is welke impact die zal hebben op de bestaande bioscopen. EVC

DE WEEK IN BEELD DOOR IVAN PUT

Is Zwarte Piet een vorm van racisme? Naar aanleiding van een VN-onderzoek stuurde het VRT-duidingsprogramma Terzake er één naar de Brusselse Matongewijk om zijn identiteitscrisis te verwerken. Besluit: Zwarte Piet polariseert, ook in Matonge.

WEEKOVERZICHT

BDW 1400 PAGINA 3 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

WOENSDAG 23 OKTOBER GEZA MEZOSY STAPT OP. Mezösy stapt uit de N-VA na onthullingen van PVDA en Brussel Deze Week over zijn verleden als illegaal wapenhandelaar. Hij was waarnemend voorzitter van de partijafdeling in Vorst, Sint-Gilles en Ukkel. MEER FRANSTALIGE RECHTERS. Er is een politiek akkoord over de verdeelsleutel van het aantal rechters in Brussel. De Franstaligen krijgen er 75 rechters bij. Die moeten de gerechtelijke achterstand mee helpen wegwerken.

DONDERDAG 24 OKTOBER SAMUSOCIAL ONDER VUUR. Een rapport van de inspectie van financiën is erg kritisch over het beheer van de Samusocial. De vzw, die daklozen opvangt, respecteert de regels voor openbare aanbesteding niet en organiseert reisjes die niet verantwoord kunnen worden. Daarnaast stelt het rapport zich vragen over de torenhoge verloning van directrice Pascale Peraita (PS). STROOMPANNE. Een ontploffing bij een hoogspanningsstation van netbeheerder Elia in Machelen zorgt voor een korte stroomonderbreking. NMBS en MIVB ondervinden veel hinder. Verkeerslichten werken niet en autotunnels moeten dicht. LAGERE energiePREMIES. De Brusselse regering heeft de nieuwe energiepremies voor 2014 goedgekeurd. Het budget van 20 miljoen euro blijft hetzelfde maar een aantal premies dalen zodat er meer Brusselaars van kunnen genieten.

De cinema in de Sint-Hubertusgalerijen zit in moeilijke papieren.

schikte”, zegt vennoot Edouard Meier aan brusselnieuws.be. “Bovendien heeft de economische crisis ook een invloed op het bioscoopbezoek. De uitbating van een arthouse is sowieso commercieel niet evident. Kijk maar naar wat er is gebeurd met de Cartoons in Antwerpen” (die ging failliet, red.)”, aldus Meier. “Komt daar nog bij dat we de bloeimogelijkgheden van onze winkel rechtover de bioscoop hadden overschat”, aldus Meier. “Die winkel hebben we een zestal maanden geleden gesloten.” Nu huist daar chocolatier Marcolini. Die heeft ons han-

“ “

delsfonds en de huur van de ruimte overgenomen.” Ook plannen voor een heus café in de bioscoop zijn half opgeborgen. Aanvankelijk zou de rechterhand van horecagoeroe Frédéric Nicolay de look en de inrichting van het café bepalen, maar die vlieger gaat niet op. De bioscoop verkoopt wel drankjes.

Meer tentoonstellingen Ook op het personeel is bespaard. Een kleine tiental mensen werken nu voor Galeries. Meier is voorzichtig, maar gelooft wel in het voortbe-

staan van de cinema. Hij heeft zelfs de ambitie om break-even te draaien vanaf 2014. De bioscoop heeft ook inkomsten uit de verhuur van de ondergrondse ruimten voor recepties en andere events. “We willen trouwens nog meer exposities organiseren in die ruimtes. In de lente komt er in het raam van het Kunstenfestivaldesarts een tentoonstelling rond de Taiwanese regisseur Tsai Ming-Liang. In de zomer komt er een expo rond Amos Gotaï, samen met de Franse en Zwitserse mediatheek. Eric Vancoppenolle

Joe zou dit nooit gewild hebben” Joe Van Holsbeeck krijgt een straat in Haren. Vader Guy reageert met gemengde gevoelens (op Radio 1).

GROEN OP ECOLO-KAMERLIJST. Groen en Ecolo bereiken een akkoord over een gezamenlijke lijst voor de federale verkiezingen. Groen krijgt de derde plaats.

VRIJDAG 25 OKTOBER BRUSSELSE RUZIE OVER VLAAMSE RING. De Brusselse ministers reageren verdeeld op de beslissing van Vlaanderen om de Ring te verbreden. Minister van Vervoer Brigitte Grouwels (CD&V) is voor. Dat vindt staatssecretaris Bruno De Lille (Groen) dan weer ‘onbegrijpelijk’. AKKOORD OVER 4G. De meerderheidspartijen in het Brussels parlement bereiken een akkoord over de stralingsnormen. Die worden versoepeld, zodat de gsm-operatoren vanaf februari het snelle mobiele internet 4G kunnen uitrollen in Brussel. veiligheidspersoneel mivb staakt even. Een tiental MIVB-veiligheidsagenten protesteert op het einde van de dag tegen herhaaldelijke opmerkingen van de politie over het veelvuldig gebruik van knipperlichten en sirenes. De MIVB-werknemers leggen daarom korte tijd het werk neer op het einde van de werkdag.

ZATERDAG 26 OKTOBER protest tegen gas-boetes. In het centrum van Brussel demonstreren 2000 mensen tegen Administratieve sancties opgelegd door gemeenten, de zogenaamde GAS-boetes. Vooral minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (CDH) moet het ontgelden, onder meer omdat ze de leeftijd waarop men een boete kan krijgen wil verlagen van 16 naar 14 jaar.

MAANDAG 28 OKTOBER

Het Brussel-gevoel bestaat echt. Het is in het belang van alle Vlamingen en Walen dat het sterker wordt” Volgens KVS-directeur Jan Goossens snakken de Brusselaars ernaar om in 2014 te kunnen kiezen voor een visionair, zelfbewust en ambitieus stadsproject (in De Standaard).

brussel stad, geen gewest. KU Leuven-grondwetspecialist Paul Van Orshoven breekt op rethinkingbelgium.eu een lans om de negentien Brusselse gemeenten te laten fuseren tot één stad waar meteen ook het Brussels Hoofdstedelijk Gewest in opgaat. Rethinking Belgium is een denktank van de professoren Philippe Van Parijs en Paul De Grauwe. SINT-GILLISVOORPLEIN HERAANGELEGD. Het nu al autovrije Sint-Gillisvoorplein zou rond 2015 gerenoveerd worden. Er komen onder meer voetgangersvriendelijke tegels en meer groen. Het gemeentebestuur heeft één miljoen euro veil voor de heraanleg.

MAANDAG 28 OKTOBER

HET GETAL

Vervoersmaatschappij MIVB sluit per 1 januari vijf kiosken, de loketten voor ticketverkoop. Zo gaan de kiosken in Delta, Roodebeek, Herrmann-Debroux, Stokkel en Bockstael dicht. Reden? Negen van de tien reizigers kopen hun ticket aan de automaten. Van de 69 metrostations zullen er nog slechts 14 een loket hebben. De zes Bootieks, met een uitgebreidere dienstverlening, blijven wel open.

An Van hamme van MIVB benadrukt dat de stations waar de kiosken verdwijnen niet onbemand worden. “Het loket wordt omgevormd tot lokaaltje van de nieuwe dienst field support, die er vast aanwezig zal zijn. Het zijn onze preventiemedewerkers die er een aantal taken bij krijgen: informatie en begeleiding van klanten en ook de controle van roltrappen, poortjes en andere uitrusting. HUB

fdf tegen uitbreiding moskee. De directie van de moskee El Mouhsinin in de Zwedenstraat in Sint-Gillis wil uitbreiden met een extra pand dat eigendom is van de gemeente. Dat is niet naar de zin van Brussels FDF-parlementslid Fatoumata Sidibé uit Sint-Gillis. Volgens haar zorgt de moskee nu al voor verkeersopstoppingen en overlast. In Le Soir zegt burgemeester Charles Picqué (PS) dat het niet de bedoeling is dat de moskee een gebedsplaats wordt voor het hele Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Samengesteld door Steven Van Garsse en Christophe Degreef

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP

BDW 1400 PAGINA 4 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Stedenbouw > Jens Aerts van Buur over hoogbouw, bruggen als uitkijkposten en de Afrikaanse autohandel

‘De vrees voor gentrificatie mag ons niet verlammen’ BRUSSEL – Het stedenbouwkundig bureau Buur is actiever dan ooit in Brussel. Het ontwierp plannen voor Reyers en Biestebroek en gaat nu aan de slag in de Nieuwstraat. Een gesprek met urbanist Jens Aerts. “We moeten af van het centrum als enige place to be.”

‘H

et wordt toch geen interview over de trage voortgang van de Brusselse stedenbouw zeker?” vraagt Jens Aerts op een vroege ochtend bij een koffie in de bekende broodjeszaak Au Suisse. Aerts kent de zwakheden van Brussel. De hoofdstad die huivert voor actie en waar plannen zich opstapelen zonder dat er echt iets verandert. “Soms worden er zelfs plannen gemaakt om een project te vertragen!” zegt Aerts. Toch is stadsplanning nodig. “We proberen Brussel de juiste richting in te krijgen. Dat doen we door de geesten te masseren.”

■ Geboren in1974 (Antwerpen) ■ Burgerlijk ingenieur-

architect (KU Leuven) ■ Master Stedenbouw

sel administratief op te delen, maar wel om de bewoners terug te laten kijken naar de oorspronkelijke geografie van Brussel. We gooien daarmee ook de concentrische visie van vroeger overboord: het centrum als the place to be, de eerste kroon die wat meer residentieel is, de tweede kroon met wat meer groen, en dan de Rand als witte vlek.” “Voor de kanaalzone, een van die zes zones, is dat alvast concreet gemaakt. De zone wordt niet meer bestudeerd vanuit een gemeentelijke indeling, maar als een geheel met kenmerken die overal terugkomen: de grote beschikbaarheid van terreinen, de frictie tussen economie en wonen, het probleem van de verbindingen, etc. Dat maakt één strategie interessant. Die komt er nu met het masterplan voor het Kanaal.” Jullie hebben voor het GPDO ook een hoogbouwnota gemaakt.

Noordwijk. In andere landen heeft hoogbouw een minder negatieve perceptie. En intussen zit iedereen te kijken naar de woontoren die Atenor aan het Kanaal aan het bouwen is met de vraag: wordt het iets?” En? Wordt het iets? Aerts: “Daar is al veel over gezegd en geschreven. Er is een probleem met de sokkel van de toren (de onderste etages SVG/LV). Die is te weinig genereus, te dicht bij de straat. Iedereen wil wel in de bovenste penthouse wonen boven, maar lager?” Binnenkort is jullie plan voor Biestebroek klaar. Een promotor wil er een marina bouwen, een jachthaven met woningen. Een goed idee? Aerts: “Het dok moet actiever gebruikt worden, het heeft een havenfunctie en dat zal zo blijven. Maar om nu nieuwe kanaaltjes te gaan graven? Daar zie ik het nut niet van in. Het Kanaal wordt nu al zo slecht gebruikt.” “Waar wél een opportuniteit ligt is in de brug van Kuregem. Dat is een algemeen probleem in Brussel: bruggen worden niet gebruikt om

VIER MAAL BUUR IN BRUSSEL © BUUR

Een van de ideeën is om Brussel op te delen in zes zones. Minister-president Picqué sprak zelfs van zes gemeentes. Aerts: “We hebben Brussel bekeken zoals het echt gestructureerd is. De stad valt uit elkaar in een zestal gebieden die elk op zich specifieke kenmerken hebben waarvoor een aangepaste strategie ontwikkeld kan worden. We zijn daarbij heel erg vanuit de topografie uitgegaan: drie valleien, twee kammen, plateau’s. We doen dat niet om Brus-

Aerts: “Het doel is niet om hoogbouw te promoten. Hoogbouw is geen doel, maar een middel. Het

Hoogbouw blijft wel controversieel. Aerts: “Dat komt omdat we er in België slechte ervaringen mee hebben. Onze referentie zijn de Amelinckx-blokken, zoals die van de

WIE IS JENS AERTS ?

Jullie hebben meegewerkt aan het Gewestelijk Plan voor Duurzame Ontwikkeling, een vuistdik document dat de krijtlijnen uitzet voor de komende decennia, maar het is een maat voor niets. Er komt geen openbaar onderzoek, en dus heeft het plan geen enkele waarde. Aerts: “Dat heeft meer met politieke besluitvorming te maken. De Brusselse regering heeft eerst het Gewestelijk Bestemmingsplan (GBP) goedgekeurd om de demografische evolutie de baas te kunnen. Dat GBP bindt iedere eigenaar van een perceel in Brussel en is dus een belangrijk wettelijk instrument. Het GPDO daarentegen bindt alleen de overheden. Dat het niet meer goedgekeurd zal worden is jammer, maar geen verloren moeite. Alleen al door het proces zijn een aantal neuzen in dezelfde richting gebracht.”

(Universitad Politécnica in Barcelona) ■ Medewerker van Manuel de Solà-Morales in Barcelona (2000), Skidmore, Owings & Merill in New York (2001) en Jo Crepain in Antwerpen (2002) ■ Adviseur Vlaams Bouwmeester bOb Van Reeth (2002-2004) ■ Adviseur Pascal Smet (SP.A) toen die Brussels minister van Mobiliteit en Openbare Werken was (2004-2009) ■ Ging in 2009 aan de slag bij Buur en werd in 2010 vennoot ■ Sinds 2011 gastdocent aan de VUB (Cosmopolis)

kan bijvoorbeeld helpen om een demografische bevolkingsgroei op te vangen. Daarnaast kan hoogbouw ook de ruimte structureren. Er staat nu een woontoren van Atenor. Die staat op een logische plek. Waarom dan geen woontoren aan de Ninoofsepoort en aan het Biestebroekdok als bakens langs het kanaal?” “Men zou het niet verwachten maar Brussel heeft vandaag een coherente hoogbouw. Er staan torens aan de metrostations langs de Vijfhoek en langs de Louizalaan staan er drie. Met iconische hoogbouw kunnen we het negentiende-eeuwse stadsplan van Leopold II nog versterken, aanvullen en de stad beter leesbaar maken.” “Toch moeten we niet alle heil verwachten van hoogbouw. We hebben berekend dat het maar 10.000 à 15.000 extra woningen oplevert. Hoogbouw is dus maar één van de instrumenten om Brussel verder te verdichten.”

BIESTEBROEK

REYERS

NIEUWSTRAAT

NINOOFSEPOORT

Industrieel dok langs het kanaal in Anderlecht waar heel wat promotoren de komende jaren graag woningen willen bouwen. Het masterplan in opdracht van de gemeente zet de krijtlijnen uit voor de toekomstige combinatie van woningen, voorzieningen en economische activiteit.

Het plan voor een open mediapark met veel groen en nieuwe woningen moest de VRT overtuigen om op de huidige Schaarbeekse site te blijven. Het is de bedoeling om de omroepgebouwen te concentreren in een compacter en hoger gebouw en daarnaast andere (multi-) mediabedrijven aan te trekken. Streefdatum voor realisatie is 2020.

Een masterplan in opdracht van Brussel-Stad wil de Nieuwstraat omvormen van een monofunctionele winkelcorridor naar een gemengde wijk met een aanvullend aanbod in de zijstraten, meer woningen en een groter plein voor de Finisterraekerk. Het eerder aangekondigde dak is afgevoerd. De heraanleg is gepland in 2015.

De opsmuk van de Ninoofsepoort met een nieuw park moet de kers op de taart zijn van de vernieuwing van de westelijke Kleine Ring langs het Kanaal. De uitvoering laat echter al jaren op zich wachten. Het dossier bleef al meermaals onbegrijpelijk lang liggen bij een van de vele betrokken administraties.

BDW 1400 PAGINA 5 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Jens Aerts van Buur over de stad en haar kanaal: hoogbouw aan het Biestebroekdok en bruggen als stadsplekken par excellence.

het omliggend gebied te appreciëren, om er een beleving te hebben. Bruggen in Brussel hebben smalle voetpaden, geen publieke ruimte en een voorbijrazend verkeer en de gebruikers willen daar zo snel mogelijk over. Dat kan anders.” “Met Buur willen wij oplossingen bedenken voor de breuken in de stad. Dat kan het Kanaal zijn, maar ook de Nieuwstraat is een breuk in de stad. Het is een monofunctioneel gebied, een corridor. Aan de zijstraatjes is nooit veel aandacht besteed. Er is dan ook geen handelaar die zich er wil vestigen.” “De VRT-RTBF-site is een ander voorbeeld. Dat is in feite een bedrijventerrein met een omheining rond en een controlepost. Er is veel groen, maar als voetganger raak je daar niet bij. Reyers is de minst voetgangersvriendelijke wijk in Brussel, zo blijkt uit statistieken. Een goed stedenbouwkundig plan kan hier verandering in brengen, zonder dat de wijk fundamenteel moet veranderen.” Vele steden hebben hun handelscentra jaren geleden al opgewaardeerd. Komt Brussel met het nieuwe plan voor de Nieuwstraat niet te laat, nu er zich drie shoppingmalls aankondigen? Aerts: “De Nieuwstraat zal zich moeten bewijzen. Het is het commercieel hypercentrum van het gewest. De stad Brussel zal dus veel ambitie aan de dag moeten leggen en tegelijk Neo, haar eigen project voor een shoppingcentrum op de Heizel, goed moeten afstem-

men op de Nieuwstraat. Ik ben geen winkelexpert, maar ik zou voor Neo eerder mikken op de internationale congresganger. Brussel moet daar op grotere schaal durven denken.” “De Nieuwstraat kan dan meer stedelijke handel aantrekken, zoals creatieve boetieks en horeca in de zijstraten.” “De vraag moet echter anders gesteld worden: waarom komt er een winkelcentrum op een bedrijventerrein in Machelen? Uplace pretendeert op haar website zelfs in de stad te liggen.” “Ik geloof eerlijk gezegd de praatjes niet van de promotoren die zeggen dat er een markt is voor drie shoppingcentra.” Brussel is een heel duale stad

met veel rijken en veel armen. Kan een stedenbouwkundige daar iets aan doen? Aerts: “Waar ik het niet mee eens ben is dat elke ingreep in de stad leidt tot gentrificatie (sociale verdringing, SVG/LV) en dat je het gevoel krijgt dat je niet meer mag nadenken over stadsvernieuwing. De argumenten hiervoor houden vaak geen steek.” Het is wel een hardnekkig idee bij sommigen dat de armen de dupe zijn van de stadsvernieuwing. Aerts: “(Denkt na) De vraagstelling over gentrificatie is essentieel. Neem de wijk van de slachthuizen. Dat is een plek waar de mensen die

in Brussel aanspoelen kunnen gedijen. Het is heel goed dat dergelijke wijk blijft bestaan in Brussel. Maar aan de andere kant is de ruimte in de stad beperkt en mogen we daar niet slordig mee omspringen.” “Er zijn in die wijk rond de slachthuizen bijvoorbeeld heel wat autohandelaars. Sommigen vinden dat we niet aan die informele economie mogen raken, maar het levert uiteindelijk héél weinig jobs op en ondertussen laten we Afrikaanse autohandelaars in erbarmelijke omstandigheden op matrasjes slapen.” Is er een stad waar je naar opkijkt op vlak van stedenbouw? Aerts: “Ik heb zelf in Barcelona ge-

VGC EXPERIMENTEERT MET STADSVERNIEUWING Met de werkgroep Cosmopolis van de VUB werkt Jens Aerts ook mee aan een opmerkelijk project: het allereerste stadsvernieuwingsproject van de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC). Stedelijke vernieuwing is typisch een bevoegdheid van gewesten en gemeenten. Maar ook de VGC heeft ambitie in die richting en zet haar schouders onder een studie voor de omgeving van de campus van de Erasmushogeschool en Abattoir langs het Kanaal in Anderlecht. “Het stimuleren en ontwikkelen van het lokale economische en sociale potentieel in de kanaalzone vormt een belangrijke strategie om uitsluiting en sociaal-ruimtelijke verdringing tegen te gaan”, zei VGC-voorzitter Guy Vanhengel (Open VLD) eerder

deze maand in zijn beleidsverklaring. “Het College van de VGC wil met de ontwikkeling van het stadsvernieuwingsproject Abattoir-Erasmus een bijdrage leveren aan de uitdagingen in de buurt.” De VGC verdedigde samen met de Erasmushogeschool en Abattoir het dossier voor de Vlaamse overheid. Die kende al een subsidie toe in het kader van de oproep Stadsvernieuwing 2013. Concreet wordt het project echter pas volgend jaar. Het werk van Cosmopolis is een voorstudie gefinancierd door de VGC. “Met de huidige studie tasten we af wat mogelijk is en hoever we kunnen gaan. Het is een evenwichtsoefening,” aldus Jan Verbeeck, infrastructuurverantwoordelijke van de Erasmushogeschool. LV

studeerd. Het is een stad die heel erg bezig is met transformatie, ook na de Olympische spelen. Barcelona probeert een nieuwe economie aan te trekken en haar positie als regiohoofdstad uit te spelen. De Catalaanse stad zet tegelijk in op haar internationale rol. In die zin kan Barcelona een inspiratie zijn voor Brussel, dat vandaag toch eerder een hoofstad-by-default is.” “De discipline van stedenbouw is in Barcelona cultureel sterk verankerd. Manuel de Solà-Morales bijvoorbeeld had zijn eigen bureau, was daarnaast voor de stad een soort bouwmeester en deed ook academisch onderzoek. Door alles te laten samenvallen, is de slagkracht groot.” Is Brussel eigenlijk ten goede veranderd de laatste tien jaar? Aerts: “Ik vind van wel, al gaat het tergend traag en worden er te veel plannen gemaakt die niet tot uitvoering worden gebracht. Er zijn projecten waar stedenbouwkundigen en ook journalisten soms een hele carrière aan besteden. Dat staat in schril contrast met de jaren 1950 toen men met één pennentrek van Brussel een autostad heeft kunnen maken.” Waarom kon het toen wel snel? Aerts: “Toen je had je corrupte politici als Paul Vanden Boeynants die alle touwtjes in handen hadden. Daar willen we ook niet naar terug.”

Steven Van Garsse en Laurent Vermeersch

BDW 1400 PAGINA 6 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Boven: Met drie camera’s begon het allemaal in de oude jazzstudio 6. Om de kost te drukken moest men inventief te werk gaan met de opbouw van de decors. Onder: Armand Pien, eerst met krijtje, nadien met lippenstift die minder kraste. Chris Lomme als Marieke in Schipper naast Mathilde. En het live huisorkest, nog jaren te delen door BRT en RTB.

Erfgoed > Vlaamse televisie startte 60 jaar terug in Flagey

‘Nog veel plezier en... geen rustige nacht’ ELSENE - De tv-geschiedenis kleeft aan het plafond in Studio 6, nu in gebruik door tvbrussel. Op 31 oktober 1953 – dag op dag 60 jaar terug – ging de Vlaamse televisie vanaf Flagey de ether in. Tot 30 kilometer ver. Drie uur zendtijd kreeg de Vlaming op de buis. Maar maandag was sluitingsdag, ondanks de promo ‘zij leve lang, de televisie’.

‘G

oedenavond beste kijkers.” In lichtjes geaffecteerd Algemeen Beschaafd Nederlands moet het zowat de meest uitgesproken begroeting zijn geweest in de pionierstijd van de Vlaamse televisie. Een nieuw medium dat, zo beweerde de directie, “de wereld van buiten voor uw ogen kan toveren in de huiskamer.” Al was het Nationaal Instituut voor de Radio aanvankelijk sceptisch, toen het drie mensen (waaronder Bert Leysen en Nic Bal) naar Engeland stuurde om er hun model te enten. Vlaanderen kon niet langer achterblijven op de buurlanden. De eerste uitzending op de vooravond van Allerheiligen 1953 werd gevuld met drie programma’s. Met buiten beeld vier duizendpoten: Bert Janssens, Jan Briers, Rik Van den Abeele en Julien Schol. Er was Panorama, een nieuwskijk op de voorbije dagen. Drie dozijn rode rozen, een live tv-spel naar een stuk

van Benedetti, met Paula Semer (toen 28 jaar oud). En Het Weerbericht met Armand Pien, de enige Nederlandtalige weerkundige die men bij het KMI had weten te vinden. De uitzendingen werden in 1953 naar schatting door 300 televisietoestellen gecapteerd. Ze gingen de ether in vanuit Jazzstudio 6 in Flagey, amper 90 vierkante meter groot. Oorspronkelijk gedecoreerd door Diongre voor 40 musici en 50 publiekszitplaatsen, en nu multifunctioneel ontmanteld. Enkel bereikbaar met een liftje van 2,5 meter hoog. Van de 50 meter hoge Flageymast ging de straalverbinding naar de koepel van het Justitiepaleis, waar twee beeldzenders en twee klankzenders stonden, tot de verhuizing naar de Reyerslaan in 1973. In die kleine tv-studio was het allemaal te doen, met drie camera’s met vierlenzentrommel. Om als het lukte scherp te stellen met een

elektrische motor. En met een afleestrommel, om de generiek af te lezen. Alles gebeurde met de decors bij de hand: voor de nieuwslezing, het sportcommentaar, het tv-spel, het weerpraatje, etc. Iedereen kreeg een plek, en zorgde met aanstekelijk enthousiasme voor het wonder. Directeur-generaal Jan Boon maakte de kijkers warm: “Wij gaan ons inspannen om gedurende het volgende jaar precies die programma’s te brengen die gij gaarne hebt.” Een moeilijke klus, omdat de middelen bijna onbestaande waren en het doel ambitieus: Vlaamse volksverheffing en educatie. Tot Boon in 1960 zelf waarschuwde “of wordt het zinloze verstrooiing, vervlakking, verstomping of verarming?”

Canzonissima “Het is een sociale ketterij te menen dat televisie een kunst is voor een elite die hoog betalen kan voor

Het krassend krijtje van Armand Pien bezorgde de kijker kippenvel, dus verving hij het door lippenstift. subtiele, fraaie, maar kostbare apparaten,” klonk ket. Maar het emancipatorische karakter heiligde de middelen: “Een schoner levend volk, een verrijkt volk moeten wij worden na de jarenlange invloed van de televisie.” Goedbedoeld paternalisme, die veredeling en vorming van Janmet-de-pet. Televisie als ‘educator, informator en inspirator’ van de cultuurbeleving in Vlaanderen. Al kost dat medium heel wat. Premier Paul Vanden Boeynants verkocht het kostenplaatje. “Willen wij in 1968 bétere programma’s, dan zijn bijko-

mende inkomsten nodig. Niet voor de regeringk, maar wél voor de BRT.” Van 300 in 1953, stonden er in 1954 al 15.000 tv’s in de woonkamers. En in 1960 zowat 600.000. Die boom was mede te danken aan de rechtstreekse uitzending van de bruiloft van koning Boudewijn en koningin Fabiola. Onze zender deed het goed, al werd met de doelgroep geen rekening gehouden tot de jaren 1970. De Vlaamse weerberichtgeving bleek een ‘model’ voor andere zenders op het vasteland. Het opvoedkundige kreeg vorm in programma’s als Penelope (1954-1966), met leading lady Paula Semer die huishouden etiquetteregels en emancipatorische voorlichting voor vrouwen gaf. De fictie of ‘Drama’ onder Van Herreweghen’ werd legendarisch, in de voetsporen van Schipper naast Mathilde met Nand Buyl en vanaf 1959 ook met de eenentwintigjarige Chris Lomme. Net als Echo, Beschuldigde sta op, Wij Heren van Zichem, Kom toch eens kijken, Klein, klein kleutertje en Schooltelevisie. Na Expo ’58 kreeg de Flagey-studio er het Amerikaans Theater bij, als publieksen showstudio voor Canzonissima (1963), en vele andere programma’s. Al die programma’s zijn met decors en interactieve tools te herbeleven in 2000 vierkante meter tentoontelling Lang leve de tv! 60 jaar televisie in Gent. Al kunnen we niet afsluiten zonder de legendarische ‘verspreking’ van de allereerste omroepster Irène Beval: “Nog veel plezier, en een rustige nacht zal ik u deze maal maar niet toewensen.” Jean-Marie Binst Lang leve de tv! 60 jaar televisie, van 01/11 tot 27/04, van 10 tot 18 uur, behalve op maandag in de Sint-Pietersabdij, Sint-Pietersplein, Gent. www.langlevedetv.be

BDW 1400 PAGINA 7 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

P-PRAAT

Immobiliën > Opendeurdag Ecobouwers

Binnengluren bij de buren

Le Vif/L’Express: Ne serait-il pas opportun de lancer le débat sur la définition d’une nouvelle sécurité sociale, mieux adaptée aux temps dans lesquels nous entrons?

Een nieuwe passiefwoning met vier gevels in Ukkel, een mooie rijwoning in SintLambrechts-Woluwe die op een ecologische manier werd aangepakt, en veertien sociale woningen, ook al passief in Sint-Jans-Molenbeek. Lage-energiewoningen en passiefwoningen zijn maar al te vaak nieuwbouwappartementen of eengezinswoningen. Oude appartementen zie je zelden. Gelukkig is er tussen de 40 woningen die BBL samen met Leefmilieu Brussel opsnorde wel een gerenoveerd appartement bij. In Sint-Gillis. Wat heeft de Opendeur aan eigenaars van bestaande appartementen te bieden? Benjamin Clarysse: “Het klopt dat bestaande appartementen energiezuinig verbouwen vaak een stuk moeilijker is dan een eengezinswoning waar de eigenaar alleen kan beslissen wat hij wil. Ook op technisch vlak zijn er vaak meer obstakels: koudebruggen wegwerken is een stuk lastiger en ventilatie aanbrengen een stuk moeilijker. Maar dit betekent niet dat er geen mogelijkheden zijn.” Opzet van de Opendeur is niet om geïnteresseerden technische bagage mee te geven, maar wel om inspiratie op te doen. En hen warm te maken voor energiezuinig bouwen of verbouwen. Clarysse: “Het is van eigenaars zelf dat de bezoekers te horen krijgen hoe het bouwproces verloopt. Bijvoorbeeld: hoe kies ik een goede architect en een goede aannemer?” Maar toch zijn er ook tips voor doe-het-zelvers: eigenaars uit Bosvoorde die hun woning deels

FOTO: CYRUS PÂQUES © LAB-E DAVID DARDENNE & LAURENT COLLIGNON

BRUSSEL – Ecobouwers Opendeur biedt u de kans om in 40 Brusselse woningen binnen te gluren. En ideeën op te doen voor een energiezuinige woning. “Het is nog altijd een stukje pionierswerk,” zegt Benjamin Clarysse, projectmanager duurzaam bouwen van de Bond Beter Leefmilieu Vlaanderen (BBL).

“Non, je n’ai pas envie de céder à la mode et d’affirmer qu’il faut tout ramener à un système protecteur minimum. Beaucoup de gens disent des bêtises, en ignorant complètement la philosophie de la sécurité sociale. La sécurité sociale, c’est chacun d’entre nous qui est obligé de cotiser pour le cas où il tombe malade, devient invalide, est accidenté, perd son travail ou passe l’âge de la retraite. En matière de pensions, celui qui avait un revenu professionel de X milliers de francs doit en conserver un montant Y, pas trop éloigné du salaire qu’il percevait. La même chose pour le chômage ou pour les incapacités de travail. La protection, c’est être assuré de garder une partie de son revenu, même s’il y a un plafonnement.” Rarara, wie haalt uw P-Praatcommentator hier nu weer van stal? Een of andere PVDA’er? Neen. Een actuele socialist die het neoliberalisme van antwoord dient? Neen, zeker niet. Een oude socialist die het actuele neoliberalisme aanvalt? Het zou in de buurt kunnen komen. Philippe Moureaux? God nee, die halen we niet meer van stal. Antwoord: Guy Spitaels, in een interview dat verscheen op 10 januari 1985. Opzienbarend, niet? Waarover men toen sprak, past zo in een P-Praat van nu. Welke belangrijke conclusies trekt uw commentator hier nu uit? Eén: hoed u voor praatjes, want die zijn steeds hetzelfde, soms lichtjes aangepast. Twee: er is niks, maar dan ook niks anders dan in 1985. Het zijn geen uitzonderlijke tijden, ook al tweet u zich de ziel uit uw lijf en zet u duizenden foto’s van uw kroost op Facebook. Dat u dat doet, bewijst trouwens dat er helemaal niets uitzonderlijks is aan vandaag. Drie: het neoliberalisme bestaat niet, het is gewoon liberalisme dat nooit verdwenen is. Vier: de sociale zekerheid bestaat nog altijd, wat wil zeggen dat er nog altijd geld genoeg is. Wij danken u voor uw aandacht.

CHIEN ÉCRASÉ Ventilatorbuizen zorgen voor een hedendaagse toets.

zelf verbouwen met ecologische materialen. Clarysse: “Deze woningen laten het beste wat er op de markt is zien. Het mag ook gezegd worden dat Brussel beter bezig is dan Vlaanderen. Dankzij de wedstrijd voorbeeldgebouwen van het Brussels Gewest worden er in de hoofdstad architecten en aannemers opgeleid die volop ervaring opdoen met ecologisch bouwen.” Om één of meerdere huizen te bezoeken gaat u naar www.ecobouwers.be waar u uw keuze kunt maken en u ook kunt inschrijven. Ecobouwers Opendeur vindt plaats van 1 tot 3 en van 9 tot 11 november. Danny Vileyn

HOGE VENEN – Herinnert u zich nog de tamtam die Bianca Debaets vorig jaar maakte rond de kerstboom op de Grote Markt? Ze had toen een punt, want dat gedrocht met kubusjes van dat elektriciteitsbedrijf leek natuurlijk nergens op. De Fédération WallonieBruxelles laat zich echter geen twee keer vangen. Met enige trots kondigt Waals minister van Boswezen Carlo Di Antonio (CDH) aan dat het Waals Gewest namelijk een boom schenkt aan Brussel, zodat we hier weer gezellig traditioneel kerst kunnen vieren. De mooie naaldhoudende zou uit de Hoge Venen komen, meer bepaald uit het dal van de Soor. Nu zijn we niet van gisteren hier op de redactie van BDW: we kennen de weg daar. De Soor (Soorbach in het Duits) is een zijriviertje van de Helle (Hill in het Duits) dat even ten zuiden van Eupen samenstroomt, waarna de Helle in de Vesder vloeit. Het dal van de Soorbach is aardig, maar niet zo mooi als dat van de Getzbach en de Hill, en volgens de bescheiden smaak van uw commentator is ook het dal van de Steinbach mooier. Maar goed. Een boom uit de Venen. Ze mogen hun huiswerk wel beter maken, want in het dal van de Soor kwamen ooit enkele arbeiders om toen ze in een watertunnel aan het werk waren die het dal van de Soorbach moest verbinden met stuwmeer van de Gileppe. Verrast door een onweer. In de buurt werd in de negentiende eeuw ook een boswachter vermoord. Om u maar te zeggen: zeg niet zomaar boom tegen een boom uit het dal van de Soor. Misschien gaat het binnenkort wel spoken op de Grote Markt. Wie weet komt er dan volgend jaar een boom van elders uit de Venen. Maar wees gerust, we hebben nog genoeg verhalen, sagen en legenden in onze schuif liggen om een Brusselse Kerst voor altijd te vergallen. Steekt u het niet op ons, noem het de vloek van Bianca.

Rachid Benzine is een jonge Marokkaanse ﬁlosoof en gelauwerd ex-kickbokser met tonnen charisma en een hoog stedelijk gehalte. In Franstalige en Maghrebijnse middens is hij een belangrijke stem in de modernisering van de islam. Benzine is de auteur van “Les nouveaux penseurs de l’islam” (2004) en “Le Coran expliqué aux jeunes” (2013).

ADVERTENTIE

inspirerenDe sTemmen Voor Brussel Brusselaars Yamila idrissi (sp.a) en Jan Goossens (KVS) gaan in gesprek met de Frans-Marokkaanse ﬁlosoof rachid Benzine over de stad, haar jongeren, hun toekomstperspectieven en de rol van de islam hierin. Drie verschillende achtergronden, drie bruggenbouwers voor de stad met eenzelfde ambitie: samenleven in een veelkleurige stad. Les Bruxellois Yamila idrissi (sp.a) et Jan Goossens (KVS) entament le dialogue avec le philosophe franco-marocain rachid Benzine sur la ville, ses jeunes, leurs perspectives d’avenir et le rôle de l’islam. Trois passés diﬀérents, trois médiateurs de la ville, une même ambition: vivre ensemble dans une ville multiculturelle.

Reservatie - Réservation: yamila.idrissi@vlaamsparlement.be 02 552 42 52 Gratis toegang - Entrée gratuite FR-NL/Vertolking voorzien

DeBaT: een europese islam 18/11 • 19H30 • munTpunT • munT 6 plaCe De la monnaie • 1000 Brussel-BruXelles

Yamila iDrissi Brusselaar in het Vlaams parlement

In samenwerking met:

ADVERTENTIE

Met de steun van het

safety.mivb.be

BDW 1400 PAGINA 9 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Samenleving > Acht veiligheidsmensen op komst

Actiris beveiligt personeel na amok BRUSSEL – Een ruzie tussen een werkzoekende en een personeelslid van Actiris eind september liet een zware indruk na. Veiligheidsmensen, opleiding en een videobewakingssysteem moeten soelaas bieden. Op het einde van de voormiddag van 20 september jongstleden liep in de Elsense antenne van Actiris, in de Troonstraat, een discussie tussen een vrouwelijke werkzoekende en een onthaalbediende uit de hand. Omdat haar identiteitspapieren niet in orde waren, diende de werkzoekende later terug te komen. Dat pikte ze niet, waarna een schermutseling ontstond. Een plantenpot geraakte beschadigd en een verantwoordelijke van Actiris, die tussenbeide kwam, hield er een verstuikte duim aan over. Na het incident volgde overleg tussen directie en vakbonden. Daaruit vloeiden vier veiligheidsmaatregelen. Zo staan vanaf januari acht voltijdse, externe veiligheidsmensen de stewards van de agentschappen Anderlecht, Brussel-Anspach, Elsene,

heid veiligheidsmedewerkers voor de andere, kleinere agentschappen.

Proces-verbaal

Identiteitspapieren die niet in orde waren, vormden de aanleiding van een ruzie tussen een werkzoekende vrouw en een personeelslid van Actiris.

Molenbeek, Sint-Gillis, Schaarbeek en De Brouckère bij. Het gaat niet

om gewapende robocops, wel houden ze preventief een oogje in het ADVERTENTIE

Locatie lezingen: Vrije Universiteit Brussel. Campus Etterbeek, Pleinlaan 2. Wandeling: Brussel centrum Op voorhand reserveren a.u.b. [ bij voorkeur digitaal ] Prijzen per activiteit incl. koffie/thee: € 1 Studenten, VUB-personeel | € 7 UPV-leden | € 8,5 Normale prijs

zeil. Tegelijkertijd bekijkt Actiris de mogelijkheid van een mobiele een-

Ook komt er een videobewakingssysteem dat beelden via internet direct naar de politie kan sturen. Daarnaast krijgen werknemers, die in contact met het publiek komen, opleiding om leren om te gaan met agressie. Ten slotte verbetert Actiris de toegang tot psychosociale bijstand voor wanneer zich toch agressie voordoet. “Het was even schrikken,” zegt Sander Laridon, woordvoerder van Actiris. “Want dit is geen maandelijks gebeuren. Wél merkt het personeel in de antennes dat meer werkzoekende met stress langskomen. Door een strenger beleid van de RVA dreigen sommigen van hen namelijk hun uitkering te verliezen.” En de vrouwelijke werkzoekende? Uiteindelijk konden een andere jobzoeker en de politie haar kalmeren. De politie stelde een proces-verbaal op, Actiris diende klacht in. Steven Vandenbergh

BDW REGIO

BDW 1400 PAGINA 10 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Deze Week in Floréal > Leegstand en verkommerde riolen nekken tuinwijk

‘We hebben een Marshallplan nodig’

staan maar liefst meer dan 100 huizen en appartementen leeg, waaronder de opvallende woontoren aan de Aartshertogensquare. Een oplossing is niet meteen in zicht, om de redenen die hierboven beschreven werden. “De coöperatie is daar deels verantwoordelijk voor. Men wil een goed beleid voeren en alle regeltjes rigoureus naleven. Maar eigenlijk is dat onmogelijk, want er zijn te veel regeltjes: de regels van de sociale huisvesting plus de regels voor het bewaren van de beschermde gebouwen. In de Logis pakt men het anders aan: daar inspecteert men een huis als het leeg komt, lapt men het zo nodig een beetje op en verhuurt men het opnieuw zo vlug mogelijk. En dat werkt,” zegt Biesemans. Een en ander heeft te maken met een incident uit het verleden, weet Michel Van der Meerschen, die al sinds 1955 in de wijk woont. “In 1995 zijn er twee kinderen gestorven aan een CO-vergiftiging en zijn mensen van de coöperatieve aangeklaagd voor nalatigheid. Sindsdien wil men in Floréal geen risico’s meer nemen.” Vroeger had de coöperatieve vennootschap ook personeel in dienst om het meest prangende probleem op te lossen: de riolen. “Die werknemers kenden het oude riolenstelsel uit het hoofd. Nu is het bij problemen altijd gissen waar de afvoer zich bevindt onder een tuin. De riolen onder de tuin zijn het grootste probleem. “Hydrobru, de gewestelijke dienst bevoegd voor riolen, wil geen riolen beheren die niet van de gemeente zijn. Wel, de riolen zijn eigendom van de coöperatieve,” zegt Vandepitte.

Riolen overgedragen

Lieflijkheid in de stad: de tuinwijk Floréal, naar Engels model opgetrokken in de jaren 1920. Het hoge gebouw op de achtergrond diende in de vroege jaren van de luchtvaart als oriëntatiepunt.

WATERMAAL-BOSVOORDE – De problemen in de tuinwijk Floréal bestaan al lang, maar geraken nauwelijks opgelost. Het kan tot tien jaar duren om huizen te renoveren, de riolen verbrokkelen en gemeenschapsleven is slechts een schaduw van wat het was. Toch is er hoop.

‘Z

e hebben hier een noodoplossing in elkaar geflanst. Ziet u die rubberen slang daar die door de tuin loopt? Dat is de riolering. Nu het droog is, zie je er niks aan. Maar als iemand naar het toilet gaat, dan gebeurt het wel eens dat je de slang een vreemde vorm ziet aannemen.” “En dat valt nog mee. Als het hevig regent overstromen de riolen, zakt er hier en daar een stuk grond weg en loopt de inhoud uit over straat.” Aan het woord is Christiane Vandepitte, die sinds 1989 in de Floréalwijk woont. Toen was zij gecharmeerd door de kleine huisjes met gele raampjes en de coöperatieve

vennootschap die waakte over het behoud van het monument Floréal. In 2001 werden Floréal en Le Logis dan ook beschermd. Dat maakte de zaken heel wat ingewikkelder. Zo is er het probleem-erfgoed. Niet dat de bewoners van de Floréalwijk tegen hun monument zijn, maar dat houdt in dat zij geen dubbel glas mogen hebben of hun huizen zomaar mogen isoleren. Of je nu privé-eigenaar bent van een huisje of er één huurt van de coöperatieve vennootschap, erfgoed blijft erfgoed, en enkel glas moet enkel glas blijven. “Dat wil zeggen dat sommige huurders - dat zijn vaak mensen die het niet al te breed hebben - zich

arm betalen aan stookkosten,” zegt Sam Biesemans, een inwoner van de naburige Logiswijk (met groene venstertjes) die zich inzet voor het gemeenschapsleven in beide wijken. “We hebben het eens opgeteld. Een huis renoveren in de Floréalwijk betekent 152 stappen zetten. Elke stap is een brief versturen of contact opnemen met deze of gene instantie. Soms is tegen het einde van de procedure, twee of drie jaar later, een offerte niet meer geldig en moet de hele zwik opnieuw beginnen.”

Rigoureuze regeltjes Daarmee komt Biesemans tot het een ander probleem: de leegstand. Er

“Waarom zouden Floréal en Logis geen werelderfgoed kunnen worden?”

Dat wil niet zeggen dat er geen beterschap voor de Floréalwijk is: de gemeente Watermaal-Bosvoorde en de coöperatieve zijn al overeengekomen dat de riolen die zich onder de straten bevinden worden overgedragen naar de gemeente, waardoor Hydrobru er de broodnodige werkzaamheden kan uitvoeren. Er wordt onderhandeld over eenzelfde soort overdracht van het andere riolenstelsel, maar een oplossing is nog niet voor meteen. “In tussentijd zou men wel al tenminste een kaart kunnen maken van de ondergrond,” zegt Vandepitte met een knipoog. De bewoners roeren zich echter wel. Enkele weken geleden organiseerde SP.A-gemeenteraadslid Jos Bertrand nog een betoging als aanklacht tegen de leegstand. Bertrand zet zich al sinds jaar en dag in voor de Floréalwijk. Met succes, want binnenkort is er een vergadering gepland met de Koninklijke Commissie voor Monumenten en Landschappen, waarvan de bewoners veel verwachten. “Maar eigenlijk hebben we een Marshallplan voor de wijk nodig,” zegt Sam Biesemans, die hiermee een idee van politicus Bertrand steunt. “Misschien kunnen we dan tegen het honderdjarig bestaan van de wijk in 2021 opnieuw trots zijn. En waarom zouden we onze wijken niet door Unesco als buitengewoon cultureel erfgoed kunnen laten erkennen?” Christophe Degreef

BDW 1400 PAGINA 11 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Elsene > Omstreden premier verwart gemeenteraad

Jette > ‘Drie is meer dan genoeg’

MR houdt niet van Lumumba

Belasting op nachtwinkels verdubbeld

Elsene krijgt geen Patrice Lumumbaplein in de Matongewijk. Dat heeft het schepencollege beslist na een voorstel van een inwonersgroepering. Aan het idee is het nodige politieke tumult verbonden. Het voorstel om de hoek van de Atheneum-, Bouillon- en Bourréstraat te vernoemen naar de eerste Congolese president kwam afgelopen zomer al kort in het nieuws, maar werd toen verworpen door meerderheidspartij MR. Gemeenteraadslid Assita Kanko vreesde dat er alleen maar meer gevochten zou worden in de wijk wanneer de Congolese gemeenschap in de Matongéwijk een Lumumbaplein kreeg. Met die uitspraak schandaliseerde zij burgemeester Willy Decourty (PS) en schepen Bea Diallo (PS), maar kon zij op goedkeuring rekenen binnen haar partij. Toen de inwoners achter het voorstel tijdens de jongste gemeenteraad een burgerinterpellatie hielden om alsnog een Lumumbaplein af te dwingen, was het hek helemaal van

de dam. Oppositiepartijen Ecolo en CDH stelden een motie voor, schaarden zich achter de Elsenaars en zeiden dat het stilaan tijd werd dat België Lumumba in ere herstelt. De Congolese premier werd begin 1961 vermoord met medeweten van de VS en België. Lumumba zocht in de aanloop naar de Congolese onafhankelijkheid steun bij de SovjetUnie, en dat zinde het Westen niet. FDF-raadslid Alain Back verklaarde echter dat de gemeente beter op zoek ging naar personen die samenbrengen in plaats van te verdelen. Daarop werd hij door de interpellanten uitgescholden voor ‘koloniaal’. In de MR schoten ook de oudere adellijke raadsleden wakker en stelden dat Lumumba een oproerkraaier was die zijn verdiende loon had gekregen. De PS nam een bocht. Zij verwierpen uiteindelijk tezamen met de MR het Lumumbaplein, al wilden ze het voorstel wel in een werkgroep bestuderen. Alleen SP.A-schepen Maite Morren stemde als lid van de meerderheid voor het plein. Christophe Degreef

Het gemeentebestuur van Jette wil geen bijkomende nachtwinkels of phoneshops meer. Daarom wordt de belasting op de opening van dergelijke zaken verdubbeld. Tot hier toe moesten handelaren die een videozaak, een phoneshop of een nachtwinkel wilden beginnen, een eenmalige openingsbelasting van 12.500 euro neertellen. Inmiddels is de laatste van de vier videowinkels uit de gemeente verdwenen, is er nog één telefoonwinkel en zijn er welgeteld drie nachtwinkels. Toch vond het schepencollege het nodig om de taks vanaf volgend jaar flink te verhogen, tot 25.000 euro.

“Dit soort winkels zorgen alleen maar voor overlast. Wij krijgen telkens enorm veel klachten van de buren. De verdubbeling van de taks moet kandidaat-uitbaters afschrikken. We willen er geen meer bij,” zei schepen van Handel Bernard Lacroix (LBJ) afgelopen woensdag op de gemeenteraad. PS-SP.A stelde nog voor om de verhoging, zeker voor de phoneshops, te beperken tot 15.000 euro. Volgens de socialisten geven de telefoonwinkels de mogelijkheid aan mensen van buitenlandse origine om goedkoop naar hun geboorteland te bellen. Het amendement van PS-SP.A werd door de gemeenteraad verworpen en de verdubbeling goedgekeurd. HUB

Elsene > Albert Demuyter vervlaamst

Sportoase Elsene, met faciliteiten Schepen Dominique Dufourny (MR) is tegemoetgekomen aan de N-VA-klacht over de eentalige werking van het sportstadion Albert Demuyter. Elsens N-VA-voorzitter Rik Dhoest (niet verkozen) had afgelopen zomer een brief geschreven naar schepen van Sport Dominique Dufourny. Daarin kloeg hij de eentalige opschriften in het gemeentelijke stadion Albert Demuyter aan, evenals het gebrek aan kinderopvang in het Nederlands. Dufourny verdedigde zich toen door te stellen dat het stadion beheerd wordt door een vzw die alleen door de Franse Gemeenschap

gesubsidieerd wordt, maar zou de zaak bekijken. En dat heeft ze gedaan. Volgens het MR-boegbeeld (Dufourny wordt in 2015 burgemeester) zal er de komende schoolvakanties Nederlandstalige kinderopvang worden georganiseerd en worden de regels in het stadion ook naar het Nederlands vertaald. Schepen van Nederlandstalige Aangelegenheden Maite Morren (SP.A) heeft in de zaak bemiddeld. Zij geeft de N-VA gelijk in haar klacht en stelt dat Vlaamse instellingen in Brussel Franstaligen ook in hun eigen taal tegemoet komen. CD

ADVERTENTIE

Naar dezelfde school als broer of zus? a naar de school tussen 4 november 2013 en 15 november 2013 Basisonderwijs - Broer/zus

le Voor al n kindere 12 n in 20 gebore ger of vroe

LOP Brussel BaO 02 553 30 20

Heeft uw kind een broer of zus die al ingeschreven is in een school? Dan heeft uw kind voorrang in die school. Ook kinderen van personeel van de school hebben voorrang. U gaat naar de school tussen 4 november (9 u.) en 15 november (14 u.) om uw kind met voorrang in te schrijven.

Via ‘Samen naar School in de Buurt’ kunt u andere ouders leren kennen. Kijk op www.samennaarschoolindebuurt.be.

Alle andere kinderen moet u aanmelden tussen 6 januari en 31 januari 2014 via www.inschrijveninbrussel.be.

Hebt u vragen over de inschrijvingsprocedure in het Nederlandstalig onderwijs voor het schooljaar 2014-2015?

Tip: Heeft uw kind voorrang? Verzamel nu al de nodige documenten.

Alle info vindt u op www.inschrijveninbrussel.be.

Secundair onderwijs: surf naar www.inschrijveninbrussel.be voor alle informatie.

BDW 1400 PAGINA 12 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Evere > Gemeente werkt aan nieuw reglement

Rusthuizentaks even in de koelkast De gemeente werkt aan een nieuw belastingsreglement voor hotels en rusthuizen. Dat heeft burgemeester Pierre Muylle (PS) in de gemeenteraad gezegd.

Jette > Op naamdag van Sint-Hubertus

Pastoor Dirk zegent de dieren Op zondag 3 november zegent pastoor Dirk Vannetelbosch de dieren op het Kardinaal Mercierplein. De dierenzegening vindt plaats na de mis van 10 uur in de Sint-Pieterskerk en gaat gepaard met de zegening van het Sint-Hubertusbrood. Sint-Hubertus is de patroon-

heilige van de jacht. Op 3 november is het zijn naamdag. Het zegenen van dieren, vroeger vooral van jachthonden, moet de dieren beschermen tegen onheil. In Jette wordt de zegening voor de tweede keer georganiseerd. De pastorale eenheid hoopt er een jaarlijks feestelijk gebeuren van te maken. Bettina Hubo

De gemeente kwam enkele weken geleden onder vuur te liggen omdat ze rusthuizen wil taxeren als hotels. De rusthuizen zouden tussen de duizend en zestienhonderd euro per kamer per jaar moeten ophoesten. De lokale N-VA-afdeling van Evere en Schaarbeek had hier lucht van gekregen en bracht de zaak in de media. Dat maakte nogal wat ophef omdat iedereen ervan uitgaat dat de rusthuizen de factuur zullen doorschuiven naar de residenten. En die hebben het vaak al niet breed. De gemeente Evere werkt nu aan een nieuw belastingsreglement. Zolang dat er niet is, zullen de rusthuizen niet belast worden. “We hebben naar de argumenten geluisterd van de rusthuissector, en zullen nu bekijken hoe we het reglement kunnen aanpassen. Als het college hierover een akkoord heeft, gaan we daarmee naar de gemeenteraad,” zegt waarnemend burgemeester Muylle.

Hij wil niet gezegd hebben dat de rusthuizen vrijgesteld zullen worden van de belasting. “Als we elke taks moeten afschaffen waartegen protest ontstaat, dan moeten we er veel afschaffen,” zegt hij laconiek.

Meerdere nullen Volgens Muylle hoeft de belasting niet tot sociale drama’s te leiden. Er zijn in Evere vooral commerciele rusthuizen. “Er is bij ons weten maar één vzw-rusthuis, en één openbaar rusthuis actief in Evere.” Alleen de commerciële rusthuizen belasten, en niet de vzw’s, is wel niet eenvoudig, omdat daarmee het gelijkheidsbeginsel geschaad wordt. “Het is een heel delicaat dossier,” voegt Muylle er nog aan toe. Het is extra delicaat omdat de gemeente rekent op de inkomsten. Ze staan ingeschreven in de begroting van 2013. Als de belasting wordt afgeschaft zal het geld van elders moeten komen. “En dat gaat over een aanzienlijke som,” zegt Muylle. “Neen, ik ga niet zeggen hoeveel, maar het is een bedrag met meerdere nullen.” Steven Van Garsse

ADVERTENTIE

nschrijven in een Nederlandstalige school in Brussel? U vindt de juiste weg op e b l. e s s ru b in n e jv ri h c s n .i w ww Secundair onderwijs

Voorrang broers en zussen / kinderen van personeel: 4 tot en met 18 november 2013 LOP Brussel SO

Alle Brusselse Nederlandstalige secundaire scholen geven voorrang aan broers en zussen en kinderen van personeel in het 1e leerjaar A. Ga van 4 tot en met 18 november naar de school om broers en zussen, of kinderen van personeel in te schrijven met voorrang.

Inschrijven in het Brussels Nederlandstalig secundair onderwijs (2014-2015): Er zijn 2 soorten scholen: 1. Scholen met een aanmeldingsprocedure voor het 1e leerjaar A 2. Scholen zonder aanmeldingsprocedure, met voorrangsperiodes Kijk op www.inschrijveninbrussel.be voor de volledige procedure en de voorrangsregels.

BDW 1400 PAGINA 13 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Sint-Jans-Molenbeek > Molenbeek cultuurhoofdstad 2014

Kanaal met een grote ‘C’ Molenbeek is in 2014 culturele hoofdstad van de Franse Gemeenschap. Daarmee volgt de gemeente La Louvière op. Het gemeentebestuur hoopt met de eretitel het al uitgebreide cultuuraanbod nog meer in de kijker te zetten. Volgend jaar is cultuurjaar in Molenbeek. Onder meer met audiorondleidingen in het centrum die het patrimonium bekend moeten maken bij een breed publiek, een eigen boot op het kanaal en diverse educatieve projecten met scholen, doet de gemeente van Françoise Schepmans (MR) waar velen al zo lang naar snakken: Molenbeek op een positieve manier verkopen. Daarbij wordt de stadsmarketing niet geschuwd: er werd een reclamespot opgenomen waarbij inwoners van de gemeente een fuchsia windmolentje – het logo van

Molenbeek 2014 – als een Olympische fakkel door postcode 1080 ronddragen. En een lokale rapgroep nam speciaal voor het evenement het energieke Molem Capitale op, dat de officiële hymne van de gemeente moet worden in het cultuurjaar 2014. Molenbeek 2014 wordt hoofdzakelijk gesponsord door de Franse Gemeenschap en de Franse Gemeenschapscommissie en beschikt over een budget van één miljoen euro. Er werd ook aan het Nederlands gedacht. Franstalig cultuurminister Fadila Laanan (PS) en Françoise Schepmans probeerden enkele woorden in het Nederlands. In contrast daarmee stond het meer dan behoorlijke Nederlands van de aanwezige (en erg diverse) vrijwilligers die persdossiers uitdeelden. CD

Jette > Socialisten noemen het een ‘asociale’ maatregel

Betalen voor verloederde huizen en terreinen Na leegstaande gebouwen en lege bouwterreinen gaat de gemeente Jette nu ook verwaarloosde gebouwen en terreinen belasten. De socialistische oppositie noemt de maatregel asociaal. Een gelijkaardige belasting bestaat al in enkele andere Brusselse gemeenten. Zo bijvoorbeeld in Brussel-Stad, Schaarbeek en Koekelberg. In die laatste gemeente werd de maatregel net voor drie jaar verlengd. Het Jetse gemeentebestuur zal vanaf volgend jaar verwaarloosde gebouwen en terreinen belasten met een maandelijkse taks, zo staat te lezen in het reglement dat de gemeenteraad vorige woensdag goedkeurde. Voor woonhuizen en terreinen bedraagt die maandelijkse taks het eerste jaar 20 euro per strekkende meter, voor andere gebouwen 40 euro. Eenmaal de verwaarlozing is vastgesteld door de gemeentelijke ambtenaar heeft

de eigenaar drie maanden de tijd om zijn pand op te knappen. Anders wordt hij belast. Als hij niets onderneemt, zal hij ook steeds meer moeten betalen. De belasting verhoogt immers na één en twee jaar. Oppositiepartijen PS en SP.A zijn niet te spreken over de nieuwe taks. Mensen met weinig middelen hebben soms geen geld voor dure renovaties, zo klinkt het. Bovendien, zo vinden de socialisten, worden gevels in de grootstad vies door de vele uitlaatgassen en moet de gemeente de burgers eerder helpen met het onderhoud van hun gebouwen dan dat ze meteen naar de ‘fi scale matrak’ grijpt. Burgemeester Hervé Doyen (LBJ) beklemtoonde dat de taks niet bedoeld is om geld in het laatje te krijgen, wel als wapen tegen verloederde huizen, die vaak verhuurd zijn. Bettina Hubo

Koekelberg > Bestek goedgekeurd, oppositie kritisch

Circuscentrum mét hotelletje De oppositie in Koekelberg heeft nog altijd vragen bij de ‘circusschool’, het grootste project van het wijkcontract Historisch Koekelberg. De gemeente wil in de Neepstraat en de Stepmanstraat twee onderling verbonden gebouwen neerzetten voor Espace Catastrophe, de circusorganisatie die nu vanuit Sint-Gillis opereert. Bedoeling is dat het een internationaal ontmoetingscentrum voor circuskunsten wordt, geen circusschool voor de buurt. Het project kost 7 miljoen euro waarvan het gewest 4,5 miljoen betaalt, de Franse Gemeenschap 1 miljoen en de gemeente 1,5 miljoen.

Afgelopen donderdag keurde de gemeenteraad het bijzonder bestek goed. Uit dat bestek blijkt dat in de nieuwbouw ook acht tot twaalf hotelkamers gepland zijn en dat de werkruimte opgedeeld wordt in drie grote zalen. Oppositiepartij Groen vindt dat de gemeente te veel carte blanche geeft aan Espace Catastrophe. “Nu is er ook al een hotelletje. En er zijn alleen grote werkruimtes. Waar kunnen de lokale verenigingen dan terecht? Wat doen ze eigenlijk voor de buurt?” vraagt Bram Moerman zich af. Groen heeft dan ook een speciale commissievergadering over de kwestie gevraagd. HUB

Schaarbeek > Slaapwagons gemonteerd op het Train Hostel

Hoog en droog slapen in een treinwagon Vrees na het bekijken van de foto niet dat de herfststorm van maandag het station van Schaarbeek overhoop haalde. Vorige zaterdag werden twee slaapwagons gehesen op het momenteel in aanbouw zijnde Train Hostel. Een stripalbumachtig en surrealistisch architectuurconcept van nv Eurohostel, die naast het toekomstige museum Train World bouwt. Eén slaapwagon, die uit het dak

zal priemen en op het Schaarbeekse station uitkijkt, wordt ingericht als suite. Een tweede wagon met vijftien compartimenten wordt ingericht met knusse slaapcouchetten. Nicolas Kervyn de Meerendré van nv Eurohostel won met dit project de Bruocsella Prijs 2013 van de Brusselse mecenaatsvereniging Prométhéa. Het hotel gaat volgende zomer open.

ADVERTENTIE

Jean-Marie Binst

BDW 1400 PAGINA 14 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Het armoederapport vermeldt een ‘niet-exhaustieve lijst van taken’ die de OCMW’s moeten uitvoeren. Maar geen enkele van die veertien taken is gerelateerd aan het op weg helpen van mensen naar een job, stelt Lieven Tack.

Samenleving > Professor Lieven Tack (N-VA) over versnippering armoedebeleid

Arm Brussel is armoede moe BRUSSEL – In Brussel ontbreekt een duidelijke visie inzake armoedebestrijding, stelt professor Economie Lieven Tack (N-VA). Het armoedebeleid kan volgens hem alleen maar wel varen bij een meer efficiënte inzet van de middelen, een grotere zichtbaarheid en bovenal een meer gerichte communicatie en politieke wil.

BDWOPINIE Grootsteden zoals Brussel oefenen een bijzondere aantrekkingskracht uit op mensen die op zoek zijn naar een goede job en betere leefomstandigheden. Dat is niet onlogisch, want uit cijfers van Eurostat blijkt dat grootsteden heel veel welvaart creëren. Zo is Brussel de op twee na rijkste regio van de Europese Unie. Onze hoofdstad is zelfs dubbel zo ‘rijk’ als de gemiddelde Europese regio en laat alleen Londen en Luxemburg voorgaan.

Armoede En toch genieten steeds minder Brusselaars van die stijgende welvaart. De welvaartstatistieken steken immers schril af tegen de toenemende armoede waar Brussel onder gebukt gaat. Zo toont de welzijnsbarometer van het Observatorium voor Gezondheid en Welzijn aan

dat een kwart van de Brusselaars moet rondkomen met een inkomen onder de armoedegrens. Verder ligt het aandeel Brusselaars dat van een OCMW-inkomen leeft, vijf keer hoger dan in Vlaanderen en is meer dan een kwart van de leefloongerechtigden tussen 18 en 24 jaar. Ook jongeren komen dus snel in aanraking met armoede. Meer nog, een op vier baby’s wordt geboren in een gezin zonder arbeidsinkomen. En vooral in mijn eigen gemeente Sint-Joost-ten-Node is de armoede schrijnend. Sint-Joost is werkelijk in nood. De armoede is in Brussel bovendien zeer zichtbaar. Vanaf de treinstations tot aan de Grote Markt liggen in de stad overal bedelaars en daklozen die slapen op karton en moeten overleven op voedselresten. Bij het passeren heb ik me dan ook al vaak de vraag gesteld hoe het komt dat de Brusselse armoede in stijgende lijn gaat ondanks de tientallen subsidies die elk jaar opnieuw worden vrijge-

LIEVEN TACK (N-VA):

“In Brussel ontbreekt een duidelijke visie inzake armoedebestrijding. Het armoedebeleid concentreert zich op 102 initiatieven en 19 doelstellingen”

maakt. Het is een trieste paradox die me al jaren bezighoudt.

Politieke wil Eerst en vooral: Ofschoon de politiek probeert de micro-symptomen te verzachten, wordt helaas niet tot de kern van de macro-oorzaken doorgedrongen. Vaak zijn de tientallen subsidies niet meer dan een doekje voor het bloeden en wordt onvoldoende ingezet op huisvesting, het activeren van arme mensen voor een job en goed onderwijs. Een klein voorbeeld spreekt boekdelen: liefst 17 procent van de Brus-

selse jongeren heeft bij aanvang van het eerste jaar secundair onderwijs al minstens twee jaar schoolachterstand en één op vijf verlaat het secundair onderwijs zonder diploma. Bovendien ontbreekt het in Brussel aan een duidelijke visie inzake armoedebestrijding. Zo ‘concentreert’ het armoedebeleid zich op liefst 102 initiatieven en 19 doelstellingen. Daarnaast zijn ruim twintig adviesorganen en overlegplatformen, negentien burgemeesters en negentien OCMW’s actief. Het armoederapport vermeldt een ‘niet-exhaustieve lijst van taken’ die de OCMW’s moe-

ten uitvoeren. De lijst omvat veertien taken, maar geen enkele taak is direct gerelateerd aan het op weg helpen van mensen naar een job. Verder zijn er in Brussel vier koepelorganisaties actief die dezelfde doelstelling van armoedebestrijding nastreven: het Brussels Forum Armoedebestrijding, het Brussels Platform Armoede, het Netwerk tegen Armoede en het Belgisch Netwerk voor Armoedebestrijding. Een ander frappant voorbeeld betreft de Franse Gemeenschapscommissie, die liefst 66 verschillende verenigingen financiert in het kader van de strijd tegen schoolverzuim. En in het kader van sociale cohesie financiert ze zelfs 94 verenigingen voor allerlei projecten inzake alfabetisering. Even vermeldenswaardig is het feit dat ze ook 13 verschillende netwerken subsidieert in de gezondheidszorg. Dit maakt dat niemand nog een duidelijk zicht heeft op wie zich waarmee bezighoudt. En in sommige – maar gelukkig niet alle – gevallen ‘verdwijnen’ de subsidies in kleine verenigingen waarvan het niet duidelijk is of ze überhaupt iets met armoedebestrijding te maken hebben. Ook de onwetendheid en de veel te beperkte zichtbaarheid, communicatie en toegang tot informatie over de bestaande maatregelen voor opvang en begeleiding belemmeren de uitrol van een armoedebeleid dat in de feiten resultaten boekt. Wie van de Brusselse portaalsite vertrekt, vindt nergens het thema ‘armoede’ en kan ook niet doorklikken naar een webstek met de bestaande maatregelen en contactgegevens. Dit alles maakt dat er tegelijkertijd aanzienlijke lacunes en overlappingen ontstaan. Zo vermeldt het armoederapport dat “sommige doelgroepen alsnog niet in aanmerking komen, terwijl anderen kunnen rekenen op dubbele financiering.” En het Brussels Observatorium gaat nog verder: “De hulpverlening aan mensen die in armoede leven, gebeurt nog te veel vanuit een sectorale visie.” Maar meer dan een decennium later zijn hiertoe amper stappen gezet.

Tikkende tijdbom Natuurlijk is dit geen betoog om caritatieve vzw’s te beknotten. Integendeel, het zal vooral in het belang van de armen zelf zijn dat de subsidies goed worden besteed en dat ze effectief resulteren in een daling van het aantal mensen in armoede. Kortom, het armoedebeleid kan alleen maar wel varen bij een meer efficiënte inzet van de middelen, een grotere zichtbaarheid en bovenal een meer gerichte communicatie en politieke wil. Alleen op die manier kunnen daklozen en armen effectief van straat geholpen worden en kan Brussel echt uitgroeien tot een ‘rijke’ stad. Maar zolang de Brusselse politici dit weigeren in te zien en de hand niet aan de ploeg slaan, zal deze tikkende tijdbom eerder vroeg dan laat in het gezicht van elkeen ontploffen.

Lieven Tack, Professor Economie Voorzitter N-VA Sint-Joost-ten-Node

BDW 1400 PAGINA 15 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

BDWOPINIE

BRIEVEN VAN LEZERS lezersbrieven@bdw.be

Bezoek aan Kuregem Geachte minister van Defensie, Uw bezoek aan de wijk Kuregem heeft onze volledige aandacht gekregen. We juichen het toe dat u een positiever imago wil voor deze wijk. Het probleem reduceren tot een probleem van veiligheid is echter de waarheid geweld aandoen. We betreuren dat het grootste probleem waar de inwoners mee geconfronteerd worden, namelijk de armoede, niet aan bod kwam tijdens uw bezoek. Meer dan de helft van de inwoners leeft onder de armoedegrens. Kinderarmoede is nergens in het land zo hoog als in Kuregem. Kindersterfte bij zuigelingen is tweemaal zo hoog als in uw Vlaamse hinterland. De kinderen in de wijk hebben geen nood aan de legoblokjes die u op het Lemmensplein plaatste, maar wel aan het doorbreken van deze vicieuze cirkel. In Kuregem is het mediaan inkomen minder dan 13.000 euro per jaar. In het Brussels Gewest lag dit op 17.296 euro en in Vlaanderen op 21.980 euro. De werkloosheid bij jongeren loopt op tot bijna 50 procent en is voor een groot stuk te wijten aan een gebrek aan scholing. Het aandeel 18-24-jarigen in het hoger onderwijs ligt tussen de 5 en 17 procent tegenover 30 en 63 procent in het zuidoostelijk deel van het Brussels Gewest. Ook de stijging van de huurprijzen heeft de inwoners van deze wijk verarmd. De huisvestingskost bedraagt dikwijls meer dan 50 procent van het inkomen. Voor de armste 10 procent loopt dit zelfs op tot 64 procent van hun budget. Voor een alleenstaande die moet leven van een leefloon en die bovendien verplicht is om een huur van 550 euro te betalen, komt dit neer op leven met minder dan 8 euro per dag. Er worden al inspanningen ondernomen die op lange termijn resultaten kunnen opleveren. Brede School Kuregem tracht te werken aan een brede ontwikkeling van talenten van de kinderen. Creatieve activiteiten kunnen kinderen een stuk schoolbestendiger maken. Door samenwerking met onder andere Beeldenstorm, Buurtsport, Ket in Kuregem, KureghemNet en Huis der Gezinnen wordt gewerkt aan een sociaal netwerk in de wijk waarbij ook de ouders worden betrokken. Zou het daarom geen mooie geste zijn om een deel van uw budget te besteden aan de ondersteuning van deze talrijke vzw’s die schitterend werk leveren zodat ze hun droom van een samenleving zonder armoede een stuk dichterbij kunnen brengen? We willen u bedanken voor het bezoek maar kunt u in de federale regering deze boodschap overmaken aan de staatssecretaris voor Armoedebestrijding, in plaats van aan de minister van Binnenlandse Zaken? Hoogachtend,

Waut Es, gemeenteraadslid SP.A, Anderlecht en Dirk De Caluwé, auteur over Kuregem

Vuilnisbak van Brussel Met stijgende interesse las ik de BDW-Opinie van Jean Pierre Hollevoet uit Neder-Over-Heembeek (BDW 1399, p.11) over de bouwwoede in deze wijk. Ik kan dit alleen maar beamen en ondersteunen. Het is inderdaad gewoon waanzinnig wat er allemaal gebeurt. Het vorige schepencollege van de stad Brussel heeft in Neder-Over-Heembeek massaal woningen gebouwd zonder dat er scholen, crèches, publieke ruimten, openbare diensten, bussen, trams, sociale diensten, samen-

levingsprojecten, politie enzovoort aan de pas zijn gekomen. Pure waanzin! Opnieuw duiken extra bouwprojecten op die de woonsituatie nog meer gaan verstikken. Stop met Heembeek verder te belasten en zoek vanuit het Hoofdstedelijk Gewest en de stad naar een hoopvol en mooi project dat de inwoners van Neder-Over-Heembeek fier kan maken en kan verbinden. Nu is het nog altijd de vuilnisbak van Brussel. De stad Brussel en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest moeten beseffen dat er buiten het centrum nog wijken en buurten bestaan waar mensen snakken naar respect en levenskwaliteit. De snelheid waarmee van een dorp een stad wordt gemaakt, zonder echter iets te doen aan de leefbaarheid en begeleiding, is nefast en zal leiden tot grote sociale spanningen. In Brussel dreigt naast een kloof tussen het armere noordoosten van de stad en het rijke zuidwesten een nieuwe kloof te ontstaan tussen het centrum en de buitenrand. Het wordt tijd dat ook daar hoopvolle projecten opgestart worden en dat alle inwoners van dit Hoofdstedelijk gebied zich ook volwaardig gerespecteerd en betrokken voelen. Bert Anciaux, senator SP.A, Neder-Over-Heembeek

Verbreding Brusselse Ring De verbreding van de Brusselse Ring is een feit. Weer een maatregel die het de hardwerkende Vlaming mogelijk maakt om gemakkelijker en sneller Brussel binnen én buiten te geraken. Voor de anderen wordt het makkelijker om wat extra plankgas te geven en de fijne roetdeeltjes over Schaarbeek en de Woluwe’s te sprenkelen. Kortom, de Vlaamse regering speelt met levens, met groen en met het lot van de Brusselaar. Ze waakt als alwetende excellentie met scepter over de duurzame toekomst van de hoofdstad. Door toe te geven aan de eis van automobilisten worden andere, duurzame investeringen zoals grote parkings buiten de stad, synergieën in het openbaar vervoer tussen Vlaanderen en Brussel enzoverder op de lange baan geschoven. Of dacht je nu echt dat we kilometerheffingen gaan invoeren nu we meer wegen aanleggen? Dat zou uit Vlaams oogpunt een domme ‘investering zijn’. Nee, 380 miljoen euro gaan we door het asfalt draaien. Toekomstvisie, daar ontbreekt het hier nog steeds aan. Kijk naar initiatieven zoals Bikes vs. Cars bijvoorbeeld, waarbij door mensen over de hele wereld net de omgekeerde transitie wordt gemaakt. Of kijk naar ‘derdewereldstad’ Bogota die volop inzet op openbaar vervoer. De wereld op z’n kop! Misschien moeten we de Wetstraat ook verbreden, aangezien de auto’s ook altijd daar vaststaan, fietspaden genoeg om te verwijderen! Sire, er zijn geen Staatsmannen en -vrouwen meer, enkel buigers. Kwinten Lambrecht, Vorst

Rechtzetting In het stuk ‘Stop de bouwwoede in Neder-OverHeembeek’ (BDW 1399, p.11) staat dat dhr. Mahieu voorzitter is van de OCMW-raad van de stad Brussel. Dat klopt niet. De voorzitter van de Brusselse OCMW-raad is dhr. Yvan Mayeur (PS). Onze excuses.

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

Du calme door Danny Vileyn Brussels OCMW-voorzitter Yvan Mayeur (PS) moet door het stof kruipen vooraleer hij de burgemeesterssjerp kan omgorden. Twee weken geleden werd hij beschuldigd van het weigeren van dringende medische hulp. Mayeur kon de aantijgingen weerleggen. En nu is er de affaire-Samusocial. Samusocial vangt heel het jaar door daklozen op. Een rapport besteld door de ministers Brigitte Grouwels (CD&V) en Evelyne Huytebroeck (Ecolo) spreekt van zware tekorten in de boekhouding. Samusocial heeft een maand de tijd om een antwoord te geven op de vragen van de twee ministers. Toch lekte het rapport, nog voor Mayeur het gezien had, al uit in de krant La Libre Belgique. Maar het gaat natuurlijk niet over de boekhouding. De Inspectie Financiën stelt terloops ook vragen over de wedde van directrice Pascale Peraita. Peraita wordt getipt als toekomstig OCMW-voorzitter. De dame verdient 192.705,34 euro per jaar. Correctie: Peraita kost Samusocial 192.705,34 euro per jaar, waarvan 46.899,52 euro patronale lasten (en 33.047,56 euro premies voor nachten weekendwerk). Haar brutowedde bedraagt dus 112.898,46 euro of 8.046 euro per maand. Dat is veel geld. Zeer veel geld. Zeker als je de wedde vergelijkt met de wedde van de top van bekende ngo’s. De directeur van Damiaanactie bijvoorbeeld verdient volgens de krant De Morgen 79.969 euro, ofte 5.745 euro bruto per maand. Mayeur verdedigt de wedde van Peraita met: ‘ze krijgt de wedde van een directeur bij de gewestadministratie.’ Blijven de premies die van de pot gerukt zijn. Iemand op dat niveau hoeft toch geen premies te krijgen? Mayeur belooft tekst en uitleg als hij het rapport in handen heeft. Minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (CDH) – in de stad Brussel in de oppositie, in het gewest in de meerderheid – heeft het rapport wél al gelezen. En ze schiet met scherp. En dat is toch wel vreemd. De partij van Milquet heeft in de stad Brussel twaalf jaar in de meerderheid gezeten, in het gewest al negen jaar. De wedde van Peraita is door de raad van bestuur van Samusocial goedgekeurd. Het moet na te gaan zijn welke partijen er toen een vertegenwoordiger hadden in de raad van bestuur van Samusocial die niet alleen PS’ers telt. Toch is het goed dat de discussie gevoerd wordt, maar dan bij een personeelswissel en om andere redenen dan om een politieke vijand onderuit te halen.

WAUTER MANNAERT

HENDRIK IBSEN

JubILEUMPRODUCTIE 60 JAAR MEIKLOKJE SINT-AGATHA-BERCHEM – Of met het toneelstuk Peer Gynt van Henrik Ibsen een gooi naar het prestigieuze Koninklijk Landjuweel wordt gedaan, valt nog af te wachten. Maar het Berchems amateurgezelschap ‘t Meiklokje waagt zich alvast aan de Noorse klassieker (uit 1867) in een moderne regie. Goed voor de jubileumviering van zijn zestigjarig bestaan. Heel wat acteurs (Indra De Greef, Beno Vexler, André Mattheus, Greta Seresia, en anderen) gaan de uitdaging aan, in een regie van Jan Bastyns. De gelijknamige muziek van Edvard Grieg wordt niet vergeten. En het verhaal blijft herkenbaar actueel. Peer Gynt, die als een egoïst de bruid van een ander steelt, en als smokkelaar de wildste avonturen trotseert, laat de toeschouwer maar één ding inzien: komt een vagebond ooit tot inkeer, en verdient die nadien nog een zuiver beeld? In de nieuwe theaterzaal van GC De Kroon is Peer Gynt te zien op zaterdag 9 en 16 november (20u) en op zondag 10 en 17 november (om 15u). JMB Reservaties: www.meiklokje.be

Idee voor KANAL PLAY GROUND?

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

BRUSSEL – Kunst in de openbare ruimte is vaak groots en imponerend, maar kan ook heel intiem zijn. Dat laatste gaat op voor het werk van Bart Lodewijks. De Nederlander is gekend voor zijn geometrische krijttekeningen op gevels, stoepranden en interieurs. Op uitnodiging van Kunstbank/What> tekent hij gedurende de maand november in de omgeving van de Rosa Luxemburgdreef.

Street art > Bart Lodewijks maakt krijttekeningen

‘Het hoogste goed in mijn werk is vertrouwen’ E

en man op straat. Hij heeft een lang liniaal bij zich, en krijt. Hij tekent, kijkt vanop een afstand en tekent opnieuw. Gaandeweg ontvouwen er zich geometrische patronen, de ene lijn na de andere. Het laat de meeste voor-

bijgangers koud, op een vragende blik na. Het weer is grijs, er hangt regen in de lucht. Morgen of misschien straks al zal er van dit werk niets meer te zien zijn. “Vandaag kwam er een reactie die ik nog nooit

BRUSSEL – In 2014 blikt Canvas in vijf steden, waaronder Brussel, een kunstproject in, onder de titel Atelier de stad. Voor Brussel werd Platform Kanal & Architecture Workroom Brussels in de arm genomen, met het project Kanal Play Ground. Vandaar een oproep aan creatievelingen, die durven provoceren of charmeren met ingrepen in de kanaalzone. De ideeën mogen gaan over spel, sport en ontmoeting, maar kinderen of jongeren moeten wel altijd ergens bereikt of betrokken worden. Het resultaat valt te bewonderen tijdens Festival Kanal (september 2014). JMB

BDW 1400 PAGINA 16 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Info: play@kanalplayground.be ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

Bart Lodewijks gaat aan de slag met krijt en een lang liniaal, zoals hier aan de Stalingradlaan.

BDW 1400 PAGINA 17 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Bart Lodewijks: “Ik ben geen schrijver, maar ik vertel graag. Dat schrijven is een manier om die vertellingen vast te houden.”

had gehad,” vertelt Bart Lodewijks. “Een oudere man, een Marokkaan in traditionele kledij, stopte, treuzelde en uiteindelijk veegde hij met zijn hand een stuk krijt weg en hij rook eraan. Een heel zintuiglijke, fundamentelere reactie. Die blijft bij.”

Strepen in de stad Al dertien jaar tekent Bart Lodewijks met krijt in de openbare ruimte of bij mensen in huis. Hij werkte onder andere in Ledeberg, Genk en Ronse, maar zijn tekeningen brachten hem evengoed in Rio en Glasgow. Eerst tekende hij op verlaten plekken, gaandeweg werd de interactie met de buurt een steeds belangrijker deel van zijn werk. Iemand die op klaarlichte dag bezig is met de stoep vol te tekenen zie je niet iedere dag, maar toch valt Bart Lodewijks nauwelijks op in de drukte van de Zuidstraat. Voorbijgangers lopen over de tekening zonder het te merken. Het deert Lodewijks niet. “Op straat krijg je een enorm breed scala aan reacties. De meest voorkomende reactie is desinteresse, of een denigrerende houding. Men ziet het werk amper of loopt erover heen.” “Ik leg beslag op de stoep, maar ook weer niet. Het blijft een transit, een doorgangsplek. Iedereen mag eroverheen lopen of fietsen of ze uitvegen met de voeten. Dan wordt de tekening ook beter, als ze wordt meegenomen onder de voetzolen. Je krijgt strepen in de stad. Als we straks naar buiten gaan, is ze misschien al verdwenen, opgenomen in de stedelijkheid. Dat is voor het verhaal heel belangrijk.” Dat verhaal ontstaat uit de reacties die Bart Lodewijks bijeensprokkelt terwijl hij tekent.

Die reacties verwerkt hij in korte stukjes tekst. Samen met foto’s van het werk en andere aantekeningen creëert hij op die manier een document. “Je zou het schrijven kunnen zien als een poging te fixeren, fixeren wat er allemaal is voorgevallen,” legt Lodewijks uit. “Een poging om te bewaren wat niet zichtbaar is in die tekening. Maar de teksten laten weer niet de tekening zien, terwijl de tekening de interactie niet weergeeft. Dat alles samen giet ik in een document. Dat geeft een nieuwe wending aan het werk, van de straat naar een heel ander circuit.” Is het schrijven dan een manier om toch iets van het werk vast te houden? Want tekenen met krijt is misschien wel kunst in een van haar meest vluchtige vormen. Een simpele regenbui en er schiet niets van over. “Ik ben geen schrijver maar ik vertel graag. Dat schrijven is een manier om die vertellingen vast te houden. Dat document zie ik als een distillaat van krijt en verhalen. Iemand op straat sprak me net aan over de kunstacademie. Hij zei dat je er weinig leert over het echte leven en dat de stoeprand hard is. Dat is een perfecte titel voor een stuk, gewoon puur wat iemand zegt.”

Tekenend de wereld rond Het werk van Bart Lodewijks is erg herkenbaar. De geometrisch patronen in krijt keren steeds terug. “Het zetten van een rechte lijn met een lat is de meest eenvoudige handeling waarmee je twee punten verbindt. Als kleine jongen wilde ik te voet rond de wereld lopen. In het tekenen heb ik ontdekt hoe dat kan. Door een heel eenvoudige handeling die overeenkomt met het zetten van een voetstap,

“Het stof dat niet in de tekening zit, daar gaat het eigenlijk om. Al moet ik al die lijnen zetten om dat stof te doen opwaaien”

door die te blijven nemen na een tijd leg je een traject af. Was die handeling complex, dan zou ze voortdurend een oponthoud vormen. Al tekenend kan ik in een vrij hoog tempo grote oppervlaktes bereiken door de eenvoudigheid van de handeling.” De keuze voor krijt heeft te maken met broosheid, met kwetsbaarheid, vertelt Lodewijks. Krijt is oncontroleerbaar, vluchtig. “Als ik teken verdwijnt dertig procent van het krijt als stof in de omgeving. Om het poëtisch te zeggen, het stof dat niet in de tekening zit, daar gaat het eigenlijk om. Al moet ik al die lijnen zetten om dat stof te doen opwaaien.” Het werk in de Zuidstraat komt er op uitnodiging van Kunstbank/What>, een Brusselse

organisatie die zich richt op participatieve kunstprojecten. Hun doel is een dialoog aan te gaan met de buurt, niet door de buurt te laten participeren in een bepaald artistiek project, maar door de kunstenaar in kwestie de buurt in te sturen. Er wordt niet gezocht naar publiek, dat zijn de omwonende en de passanten zelf. Maar hoewel Bart Lodewijks begint met tekenen op straat is het uiteindelijk de bedoeling ‘binnen te geraken’ bij mensen. Hij ziet ze al voor zich, de tekeningen die hij zou maken hier in het theehuis waar we elkaar ontmoeten. “In privé van mensen tekenen is over het algemeen een heel indringende activiteit. Ik voel me dan heel erg verkrampt. Het is uiteindelijk altijd het doel om binnen te komen in de woonkamers om daar verder te tekenen. Alleen, hoe vertel ik dat tegen die bewoner? Die is genereus, die geeft me koffie, en ik wil iets heel brutaals doen. En dat is altijd lastig. Ook hier in dit theehuis kan je maar een keer vragen of je hier binnen ook mag werken. Dat gaat gepaard met een ja of een nee.” “Het hoogste goed in mijn werk is vertrouwen. Ik probeer vertrouwen op te wekken waardoor ik toegelaten wordt door mensen. Dat moet je niet met een graffiti doen, dan gebeurt dat gewoon niet. Maar krijttekeningen maken zie ik als zorg dragen voor plekken die je al hebt aangeraakt. Een project is voor mij dan ook pas echt af als ik er op elk moment zou kunnen terugkomen en de draad weer oppikken. Een beetje als een goede vriendschap dus.” Toon Lambrechts

BDW 1400 PAGINA 18 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

FM BRUSSEL LAAT BRUSSELS MUZIKAAL GEHEUGEN LOS OP LUISTERAARS MET BRUSSELSE TOP 100

Brussel als muzikale muze BRUSSEL – Onze collega’s van FM Brussel vrolijken de donkere zielendagen op met de derde editie van de Brusselse Top 100, op vrijdag 1 november. Vorig jaar prijkte Jacques Brel nog op 1 met Ne me quitte pas. Wie stemt, maakt kans op een jaar lang gratis concerten in de Ancienne Belgique en de Botanique. Van Brel tot Stromae en van Lange Jojo tot Joshua, Axelle Red, Vaya Con Dios, Front 242 en Telex. Ons muzikaal geheugen zit vol klassiekers die iets hebben met Brussel. Artiesten van allerlei pluimage bezingen de hoofdstad elk op hun manier. Voor elk wat wils dus.

ANNE BRUMAGNE Hoofdredacteur

CHRISTOPHE DEGREEF Journalist

1. THE FLOW Melanie De Biasio

1. WITTE NACHTEN Madou

2. SAME DREAM AGAIN 74 miles away

2. LA BELLE GIGUE André Bialek

3. DE DAG DAT HET ZONLICHT NIET MEER SCHEEN Arbeid Adelt

3. ALLEZ ALLEZ Allez Allez

n Witte Nachten vind ik vandaag STEM OP JE FAVORIETE BRUSSELSE 3 op FMBRUSSEL.BE n The Flow van Melanie De Biasio, nog altijd even intrigerend als toen EN WIN 1 jaar gratis concerten in AB en BOTANIQUE van haar recente debuut-cd ‘No het werd uitgebracht begin jarenVRIJDAG 1 november van 12u tot 18u MET chantal de smedt Deal’ moet zowat de beste muziek 1980, en ik Madou aan het werk zijn voor eenzaten, dolers en filmmakers die om inspiratie verlegen zag ergens in het jeugdclub- en zitten. Het zou weleens de alternaparochiezalencircuit. La Belle Gigue is nu nog altijd even vrolijk qua tieve soundtrack voor een film als American Beauty kunnen zijn. Same melodie en veelzeggend qua tekst Dream Again van 74 miles away zou als toen chansonnier André Bialek dan de eindgeneriek zijn. En als u er in diezelfde periode mee rondtoerde. En Allez Allez, dat klinkt nu geen zin hebt in melancholie, dan nog altijd even opzwepend als in die is er nog altijd de middenvinger van wonderjaren. Vanthilt.

DE KEUZE VAN DE BDW-REDACTIE LUISTER OP VRIJDAG 1 NOVEMBER NAAR DE TOP 100 VAN FM BRUSSEL

DANNY VILEYN Journalist

STEVEN VAN GARSSE Journalist

1. NE ME QUITTE PAS Jacques Brel

1. HOUSEWIFE Daan

2. PUERTO RICO Vaya Con Dios

2. OH LA LA LA T.C. Matic

3. JUUL CESAR Lange Jojo

3. PICK IT UP The Employees

n Al zoveel keer beluisterd en toch gaat Ne me quitte pas nog altijd door merg en been. Jacques Brel herinnert me eraan hoe liefdesverdriet gepaard gaat met grote hoeveelheden alcohol in niet al te frisse etablissementen. Puerto Rico van Vaya Con Dios is steengoede muziek. En dan is er Lange Jojo. Juul Cesar is het soort onnozelheid waar ik verschrikkelijk veel van hou. Geen pretentie, een flinke geut zelfspot. Wat velen zo erg missen.

n Drie nummers in verschillende genres die één ding gemeen hebben: een opzwepende riff die je zo aan het dansen zet. Aan Pick It Up kleeft een bijzondere herinnering. Met de zanger, wijlen Geert Vanroelen, zat ik lang geleden in de redactie van TilT, het tv-programma van Marcel Vanthilt. Zijn heldenstatus kwam ik pas aan de weet toen ik al maanden met hem op den bureau zat.

BETTINA HUBO Journalist

JEAN-MARIE BINST Journalist

KIM VERTHÉ Redactiecoördinator

KEN LAMBEETS Eindredacteur

PETER DHONDT Grafisch vormgever

1. NE ME QUITTE PAS Jacques Brel

1. FRENCHIE Annie Cordy

1. BRRRLAK Zap Mama

1. JUST A FRIEND OF MINE Vaya Con Dios

1. LES BOURGEOIS Jacques Brel

2. FORMIDABLE Stromae

2. ERGENS ONDERWEG De Mens

2. LE PLAT PAYS Jacques Brel

2. LES BOURGEOIS Jacques Brel

2. INTO THE DARK Marc Moulin

3. BLUESETTE Toots Thielemans

3. SAME DREAM AGAIN 74 Miles Away

3. VICTORY Daan

3. FORMIDABLE Stromae

3. ELLE ADORE LE NOIR T.C. Matic

n Eerder deze week een groepje aangeschoten en als smurf verklede studenten gezien die voor hun doop Ne me quitte pas moesten zingen. Zelfs dan blijft het nummer overeind. Brel dus op één, gevolgd door Stromae, die de echte maestro voorlopig nog niet verslaat. Bluesette dan, uit sympathie voor Toots, die op zijn 91ste nog lustig voortblaast en af en toe optreedt in onze achtertuin, het Groentheater.

n Alors on danse (Stromae) speelt FM Brussel toch al op mijn graf. Geef mij tot dan maar flaneeren barmuziek. Die me dromend Brussel inzuigt. En snuift naar zijn oude en nieuwe ‘copains’. Beginnend met Frenchie (Annie Cordy) en Bluesette (Toots) over Ergens onderweg (De Mens) tot Happiness (1060) en Same Dream Again (74 Miles Away). Ook al mag Formidable de Top 100 winnen.

n Op muziek van Zap Mama staat voor mij geen vervaldatum. De klanken en ritmes van de band maken me instant vrolijk. Dat ervaarde ik al toen ik puber was, en dat is nog altijd zo. Zap Mama’s kinderlijke verwondering werkt aanstekelijk. Verder kan Jacques Brel niet ontbreken in mijn top drie. Le Plat Pays voert je in een mum van tijd naar zee. Een perfect medicijn tegen de stadsdrukte. Daans Victory mag ook triomferen.

n Ik houd van Dani Kleins vertelstem in het mysterieuze Just a friend of mine. Het lied dateert uit mijn geboortejaar (1987) en doet me denken aan een onvoorspelbare Brusselse uitgaansnacht waarin alles mogelijk is. Ik associeer het bovendien met mijn favoriete café, waar het zowel voor als na het sluitingsuur vaak gedraaid wordt. Op twee en drie volgen Jacques Brel en zijn formidabele troonopvolger Stromae.

n Jacques Brel blijft mijn Brusselse all-time favorite. Het had ook met een ander nummer kunnen zijn, maar Les Bourgeois is Brel op zijn best: bijtend, grappig en geniaal. Marc Moulin op twee met een laatste ademstoot. Indrukwekkend hoe hij er vlak voor zijn dood nog eens alles uitperst. En T.C. Matic, tja, Frans en Engels door elkaar met een raar accent. Staat nog altijd als een huis.

BDW 1400 PAGINA 19 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Musea > KMKG sluit drie musea voor werk

LAKEN – De site van de Musea van het Verre Oosten (Japanse Toren, Chinees Paviljoen en Japans Museum) werd vorige vrijdag gesloten. De Regie der Gebouwen liet weten dat er dringende veiligheidswerken nodig zijn aan het Chinees Paviljoen. Daarom beslisten de Musea om een veiligheidsperimeter te plaatsen. Het orgel van de Finisterraekerk wordt iedere maandag bespeeld.

Praat

De klank van de kerk achteraf

Gehoord: Bart Jacobs speelt SaintSaëns e.a. in het kader van ‘Orgel op maandag’ in de Onze-LieveVrouw ter Finisterrækerk, Nieuwstraat, Brussel, www.bruxellessesorgues.org, gratis

“Dit is mijn droom: in een Thüringse kerk op een oud orgel partita’s van Bach spelen. De kleine stad buiten – het mag Mülhausen zijn of Altenburg – zal onder een vracht sneeuw liggen, het vriest stenen uit de grond, de zon straalt. Tussen twee stukken door hoor ik de joelende kinderen, hun stemmen zo hard als de vorst, zo scherp als de registers die ik trek. Indien Thüringen niet kan, is Mecklenburg - Vorpommern ook goed, graatmagere baksteengotiek.” Aan het woord is Geert van Istendael in het hoofdstuk over Bach in zijn boek Mijn Duitsland uit 2007. Ik stel me voor dat het van Van Istendael misschien toch ook Brussel zou mogen zijn, en de volvette barok van de Finisterraekerk. Ik zie hem met zijn witte manen wapperend over de opgetrokken revers van een zwarte overjas de kerk binnenstappen en het orgel bestormen om de integrale Bach erdoor te rammen. Terwijl Staf Nimmegeers ondertussen stilletjes de absolutie verleent aan de zwarte schapen die zich even losgemaakt hebben van de kudde die dagelijks de Nieuwstraat wordt doorgejaagd. Dankzij het programma Orgel op maandag gebeurt iets gelijkaardigs ook ongeveer elke week in de Finisterraekerk. Orgel op maandag is één van de vele initiatieven die de promotoren van de orgelmuziek en de Brusselse orgels organiseren. Het gaat uit van de vzw Brusselse Orgels (BSO), die de voornaamste organisatoren van orgelconcerten in een federatie verzamelt. Zo kan u ook de volgende maandagen tijdens de middagpauze terecht in de Finisterraekerk voor een gratis concert. Vooraf kan u met opzet nog even de Inno binnengelopen om het contrast tussen het koopvee en melomanen en gelovigen nog beter te laten uitkomen. Toen wij vorige week gingen was het niet om Geert van Istendael, maar om Bart Jacobs te

horen. Jacobs (1976) studeerde orgel en klavecimbel aan het Lemmensinstituut in Leuven, behaalde er in 2000 het Meestergraaddiploma orgel, won prijzen op verschillende internationale orgelconcoursen en werkte zowel in binnen- als buitenland mee aan tal van opnames, concerten en festivals. Vaak speelt hij op het orgel van de Sint-Michielsen Sint-Goedelekathedraal, want daar is hij sinds 2012 organist-titularis. Nu nam hij dus plaats achter het gerestaureerde orgel van de romantische orgelbouwer Hyppolyte Loret uit Dendermonde (1810-1879), voor een drie kwartier durend programma met werk van Johann Ludwig Krebs, Heinrich Nikolaus Gerber, Felix Mendelssohn, César Franck en Camille Saint-Saëns. Daarbij kreeg hij de hulp van met twee registranten: assistenten die registers (groep orgelpijpen met dezelfde klankkleur) moeten openen of sluiten en de bladmuziek omslaan. De toeschouwers voor het concert kwamen binnen op het moment dat een aantal kerkgangers net de middagdienst verlieten, en mochten dan iets doen waarvan ik niet zeker weet of paus emeritus Benedictus XVI dat wel zo tof vindt. Hun stoel omkeren, de lijdende Christus en het tabernakel met Zijn Lichaam de rug toekeren, en voor één keer eens het aanschijn naar dat monumentale orgel keren. Een dertigtal mensen waren daar speciaal voor gekomen. Een wonderlijk semi-religieus gebeuren toch wel, dat aantoont dat ons kerkelijk erfgoed ook in ongelovige tijden de zeden kan verzachten. Maakt de klank van de stad een ziel amoureus, dan maakt de klank van de kerk hem pieus. Niet dat de Finisterraekerk anders geen begankenis heeft, want voortdurend komen daar mensen binnen en buiten. Maar tijdens dit concert mocht dat ook, aangezien de robuuste klanken wel tegen wat slaande deuren en schuifelende voeten kunnen. De variatie in het programma maakte een muziekleek als ik duidelijk dat er met zo’n orgel veel mogelijk is. Al refereert die typische fluwelen klank toch altijd aan dat uur op zondagmorgen dat je tijdens je jeugd zo vaak tegenstond, maar dat je nu weleens mist. Zoals Van Istendael ook getuigt in datzelfde stuk over Bach: “Ik hoefde trouwens niet alleen kerkelijke stukken te spelen van Bach. Een of andere Engelse suite was ook goed, klonk in ieder geval verrassend godsdienstig, geen hond daarbeneden die het merkte.” Michaël Bellon

“Op het dak zitten decoratieve elementen van hout en keramiek los,” stelt Johan Vanderborght, woordvoerder van de Regie. “Vandaar de afsluiting als preventieve maatregel, de veiligheid gaat voor. De losse onderdelen komen over de hele nok van het dak voor. Er werd ook waterinfiltratie geconstateerd. Bedoeling is om werken uit te voeren, waarbij ook de erkers worden gestut. We wachten op offertes van aannemers om een en ander te kunnen starten.” Door de geplande werken zijn de drie musea op de site gesloten. “De voorziene activiteiten van de educatieve diensten op de site worden ook stilgelegd tot het einde van het seizoen.” zo luidt het bij de Communicatiedienst van de Musea. Op zondag 17 november was er een Kunstendag voor kinderen in het Chinees Paviljoen gepland, die gaat hier dus niet door. Dat de sluiting binnen een ruimere beleids-

Chinees Paviljoen gesloten door losse dakstukken

Een ruime perimeter rond het Chinees Paviljoen moet de site beveiligen. keuze van besparingen valt, kan niet bevestigd worden. In die context stelde Vlaams senator Bert Anciaux (SP.A) al een parlementaire vraag (28/12/2012) aan de minister van Wetenschapsbeleid. Het antwoord luidde: ”Er is nooit sprake geweest van sluiting van de musea van het Verre Oosten, integendeel. (...) Hij (waarnemend algemeen-directeur Michel Draguet, red.) is ook van plan (...) de musea van het Verre Oosten aantrekkelijker te maken door er tentoonstellingen te organiseren.” De Musea melden dat alles zal gedaan worden om de sluitingstermijn zo kort mogelijk te houden. Jean-Marie Binst

ADVERTENTIE

STEM OP JE FAVORIETE BRUSSELSE 3 op FMBRUSSEL.BE EN WIN 1 jaar gratis concerten in AB en BOTANIQUE VRIJDAG 1 november van 12u tot 18u MET chantal de smedt

BDW 1400 PAGINA 20 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Gastronomie > Nick Trachet bundelt foodcolumns in boek

LAKEN – Al jaren schrijft Nick Trachet in deze krant aanstekelijke columns over eten en voedingsproducten. Citroenen, cervela’s, ginkonoten, pumpernikkel, kwallen, alles passeert de revue. Nu zijn zijn meest exotische columns – eindelijk - gebundeld in een boek.

‘E

r lijken tegenwoordig meer culinaire publicisten te zijn dan gewone mensen. Maar hoeveel van hen hebben werkelijk iets te vertellen? In elk geval is er één.” Zo looft de Nederlandse grootmeester van de culinaire kroniek, Wouter Klootwijk, zijn Belgische collega en vriend in het voorwoord van het boek. Nick Trachet, een Lakenaar met West-Vlaamse roots, is van opleiding bioloog, met specialisatie in vissen. Na zijn studies aan de VUB trok hij bij wijze van burgerdienst naar Suriname. Hij maakte er kennis met de militaire dictatuur van Bouterse, maar ontdekte ook het leven en eten in de tropen. Na Suriname zocht hij nog exotischer oorden op. In opdracht van de Wereldvoedselorganisatie ging hij in de visserij werken op de Fiji-eilanden. Terug in België, in het begin van de jaren 1990, begon hij over zijn interesse voor vis en ander voedsel te schrijven. Trachet is al jaren medewerker van het vakblad Vis Aktua en schrijft sinds 1999 voor Brussel Deze Week. “Ik denk dat ik meer dan vijfhonderd columns geschreven heb,” zegt Trachet. Soms gaat het gewoon over stokbrood, kervel

Nick Trachet heeft nu een boek uitgebracht over zijn belevenissen met exotisch voedsel.

of choco. Veel vaker over producten met mysterieuze namen als Johannesbrood, Safou en Ulva. Trachet is niet geïnteresseerd in uitgebreide recepten en nieuwe culinaire trends, wel in het verhaal achter de vreemde voedingswaren. Die belangstelling is ook merkbaar in de

woonkamer van zijn Lakense rijhuis, eerder een soort rariteitenkabinet. Op de eettafel staat een kommetje met amla, de stekelbes uit Pakistan die hij vorige week in zijn BDWcolumn beschreef. Ernaast liggen Trachets recentste aankopen: een emmer pekelvlees uit Canada en een

nieuw pakje jellyfish oftewel kwal. De columnist wil fijne reepjes kwal serveren op de officiële voorstelling van zijn boek. Op de kast een fruitkom met mooie kweeperen en een Millecroquettes, de revolutionaire Belgische krokettenmaker uit de jaren 1960. Aan de

tose e lac en d onderplits de c ht s zijn. ) in de lu ucrose eerbaar este it u tb ert ën ls s ADVERTENTIE c teri net zoa ie wel v is in he eerd. e ba rv lk ,d r, e D e e e s . s m e n ik g e to e onu mad ubbels en galac ak. Vers r koud ran bijz de e d a y zond is de a ik al, is n (een glucose g de sm e o ij bij o n ef dele n is er n ee, tenz zuur. Z o schre türk al, n n da ogal w ordt fris y ran, z zei Ata gd. Gee r 13 E 0 2 w .A at sti ln ke JULI ge va te melk worden rk ije. D jk be ve , en ze gG 18 li ge ije Tu RDA te g is E ir al li rk n e n e D u a k G la c u nk v DON g re ges in T ken, oo lië! p op LD 17 n to der nale dra het no ERE lanta che dra in Ana urk se INA ft o p e W G ti e e a e A h n ld P lis eT t DE er th ga n oho were en op d maak t eu r 1387 Erdo als zijn dere alc en ter geb In L EN TDEKT e ge aBDW y ran rd n , en . SSE N en a t reclam aak en s thee rak i of a w ijngaa onn uiden n merk BRU INAIR O a Z wa riën sm e br geen e oudste eel wat zonder . De de bac te ng, mig aar het . Hoe d nrt L h m o d ij U o n o C gen bestaa wordt b ay rans s s rder n treken ijd zo met de g isti es n n e r lt re n s E a e isie Volg zee, ve onze gene et varië duc ti voor ord dus tele v deze of r o zijn nale pro ohol in nd . t is h en w ij de g m rdelijk naa stra n op ord isa alc voor stellin ol, oo het tplante ze dan gen w en zic der t. B het r art er wat lcoh bij n r r men verantw ige mee n ed at er a vo o k ke ier geva ren vo oen vo eger in en m ten d r is, is ie o d m o sl het nte tre n o e e a bij s ie h De die gstseiz ng v r vange t is uitg ar suik orec n d le t h e ie e is ti t. e . n a d v te s n tn er wa ijd , de hom het va or tpla w ijf jes rga). D die ben de Turk voorale is he ran zit: o ook uit of ie ‘t y en t otta olle iaar, k de a ijt van w ptie in geschud voor e de v mate staa t der r naar eg int rs toe v rg ue (b de kav Oosten m ar kt n in de sp u ig t. In rg s t v m o ie n e r b z to ta e z e e n de uit e co rank h t, wat ay r a s up d en vett harder de v iss tot pou sse va d jk e in ig id li d ij d ro B rd M In t ord la d t ok t de nd wo ex tra v nw o ord gou Dat laa werken in de k in het aar o rd e o w g ie w er t te r o em it . pged ag die en . g m er jaar. it te ve cialiteit rd word dens, De k u roogd ze o ra rekk edin d d u e imk e vo n min e rdee dse mid euken. k je ge kan de de k u r e s p schu e isch D wa a k d o ) lan t. r etn minder inkels. dat een nder ge isch-Jo ranse en p vacuüm oelkas Voo e w e d o n -F n w k r te a f iale n bb e bijz efa ten Zuid dr uk v was (o iten de kelijk spec n he iederee in S e en ak e binje bu er en s rk te naa r ars en : 8 ond n de laag ie m D rma aa n a r en s, M 139 t g rep s va nd supe niet be et chip g men Itali uten en in een ng bew bben d innen. at gaa BDW m en ke la g v aa r d hu kt ng zo kuwe g onbe ern m nlang za eens c n u a r e e la s r ie e e p d g n r d m no v re re ve de n al ri w t lige nm rote aa n is te tella. Ja oor toen en niga rk te sjer-afe Dan rnij m eeft g n steke z war t, eeft ee die van u s el v rma wa s o u ef, m e h e h is en N te supe nde ko et veel voed s. Soja an shoy lternati lobby va n lek k arder n zijn D h e e ro buik e v is die a iso, ja h hier ek in g nopvall u gaat six ti he t a a. M e so De w ijdere van de ben. D aag, stre , REL n is g raten n o E urop ool voor kop. D ie r b m n E a r h r e o en a t W g de e e c r e in p v E kan et schr e spie . Miss en? D g, m argelan schapp kleert ek e y mb sa w a o r. n D z s n k a li e o n a e o T n d N de Na m K E s Oh tev ig enken te mak e v is is kend gese n Maro is ankb biotiek st miso r. g e E s e u d e L rg rt rd ig D w o e E ve T ,d G eo rdig doet d tesse S itste lees lijk euw e macro n, moe eurde r P ig a n N e n u e v S e a e k n O m a w v te ig b te e aa r ka zijn e rek en. E it k ip ns elic m is he omdat d oeten e at g BRU INAIR eg n s d een een d der zij en. Hij dan w e heeft r t. D ens-Late h m Turk e man t een w zijn eiMaa lokaal gemaak rt sc s eeft tag o em t ook de har in e CUL bioti m t-Ma kaan permark altijd te n rd en g ercen , kom n g dat w worden in Sin t macro n a a ti e a u v ie tp W lee ve pro e e n g ra op p al 0 de s tie. t sh andere loka d 196 ng van h a was d n oorniet en gefi hoger teg ra kel gaa n leren t d ti va e in t r ro ts h im t e o c m e rk d l ie (L in a ri a H w t p w ct a n n zij e en de o g en Lim hsawa). eide me uit k aze uperm en, e conta d at met lshuis latte drank t in Via de s n kenn nO g ro z en ie a e ij v n jf d de p w re ri n . w ha b ed ssen ationale vens multina c ten re cult u v rou u e le e s d e d n ’e ik tu van g Vlaam rnatie v te ‘Bio a nd ond ran, de urov ij t e w rs n y lt ark a a r E k en , jk t spro ende a el de ee ok a en n t bli e ons. uperm s dus o w m Turk e Selt jo nti? Da n leto’n s opko schien a d nlijk n de In z jamelk je sta is eige er besta ame . Eerst ak t nde Con er w o u a e s k n tot m . k m in ië e n t n e ond z e be iso halt uropa al. w a n t k a n g a r he t urk ij eleeuwe n van A ig T n h in e n c tion wat is m v raag, e E hied va we idd steppe , to o. H nen, ma t v is hield a half e n ge s c n de n M r is iij e a ld r e e Z e a m e o e d k lg e o . M In it d r is e stre ze Be w ik k soorten n sojab som s m ek t nen en daarn ordt do nten va u f e e a n g o a d m t v z n td a in pa har in on Otto en liep e stad w start pu e en in o de kus aria nden gerst, v dat alles, heeft on stee e e r d D rd t iz o e ) va n en ivee he t dan oor k du 453 al van d n van d va n k vo ichtbij de estu om ecult defiterlij van rijst, engsels vorm. M t tijdens saus en e viss hij oo el (1 t d nop et. De v n als e en g t er en, ar ts in issoor jke en aa k ar nm soja ht e uren p stankom water word t nog va pronkeli erd gem nt met e vo en gezie , ma g nv . wa e t ec d n n e o sl e ie in e E C a n d s m w n ie rs dig et n el e. en sch r lan va a k e oo al miso t is verw voorko uwenla p aren en en d k un issance. ze s ar ek k e ee. M held in d c ein ee en w a zië ad h m leerden a ee o verd Zeesc te ontd erbij in Japa et produ Ren ttoman n nom in A et was zo w et zic ur. M is jst m r H ers O d er m a k en are ult u et hern de euken ge m als bas r e c w a e dat e jdperk. ook eld asta. H w it te ri a D g t e h a e e is te p ti ek in t do m .H el b iend l– me t n en md in d n die een iment o it ve volk nbu en bloe t langs rk ije is oral harder ee ën t no o Ista e auze er, als u aaro eft vo he ge en g ) die op t T ie n g nd u w t e n e it n to n v iss co e k v n e E . k n – va . ze ns u k en ’ ste zae dik pa n maa tie e en p el en is, h ijze r e de t me keuken adenke hangen m en dan elang rijk en in Ja t nat ge illus ory produc tino De ekend ings w eld van en w ier lk wa ltijd wa e t g g om te e D n b n rd n f d er e d o t b e a r. re ta ‘a e n e n ij sp b w in e b eh a k h b ( nig el is n v roeg r ziel ee tijd om jk als g e k te el (A n vo m voor st alge venins ik t rijst ordt s a ij f in w m d a b oz t e le /o im k sm vo LD n aa van haa niet de rnameli spiezen eel g raa en ha niet str en met eldzaa t E ten ja en een sch bruik e e o re it ij R g s e z H v d o H n De inn iepste ook rijg e WE s vo vlees op en over t is s ha p. Er loeistof. Jaen z e v is. , dijke issen k a e ie u u e E d d d le d so r , r v ter. n D h v ie c de de ev iso en h e t n . He t koji roeit e werd hik k r wel bo ts k jes je m dik k taris e rots zijn die met w en an wd g ashi, zak je e L EN EKT Het ine stu rs besc aa d plaa , do os arte ble v s taai. s rijst en d u . n SSE ONTD erde iet, m n a n eg in ls k le van . Toch samen dier tje bescho ik t sake erst een t een z w n miso van ee 60 ml n e IR en w n, of a uurt je. H den ze n laderde lundere e a va n s s e e u 1 v tr , d e A t o , d m s u o h h n t e ti t o c z c m te p d ij e b IN e in o la is is r e iet eten uc ti inh nm ed. D gege en houtv uren ha ak van pen (of Ik k zak jes gsel te z vel w ier. H n etar k leiner . Maa koe n instr b iene rvlo . De o lk ia ie n veg e n ie He t va n a a s en e Gistcult n ze ge e ze k e in ove one me e n illon er op de nd opd k wam v z v k port een me z . n e r u e n o e o r is z a ste w k te s. ar. t . G ndere erd anie in het ak ierb stond ep zij o pen bin zelfs w it v r t na vlee m maa an moe hadden lk, en ge rteerba blijk o ee w lend en ro . De so ar ze w ls nm e n va e r e ra ro ieke et geu kbepa een g r eel e s e z p d o en , o e g en a a poli tuurlijk Met zij t zelde is die k Daa rood. G ar bote elijk s m deren v pa n v v a o lass keuz elijk w t slecht n r b na gs e in elste eid en k r bij n naar h! or n k chtig. H is sma de v is waar ag ma ie n o t k u g c e . d o a maa a n ), u d o is n n d v d d n , e is t o in e d wate a t h jd r e uit ns era ebied iënte t is nie vond he inder z tuuren ie ti ren gave el k lein ik pijn v raar op n etar rders r. Daa zijn h nt oper waan e v d o e d g r k v k r il is e re e a o is e in z t a v g a m a u k n h p a t he da a rd n. M iee r he en ) e gstg er b n nu elaa nh re in dedie t is n f zo, an at o dere k van he v isaa r fde e akke lonvan algend gen in omt. H e heeft k ud een voo k rijgen rs k ijke lk drink ijn zo g ande nd, m Ik proe Bov ril o Maar da uiver k bijte e heng ust d ps a n r a nd ke p z ij se e e ll e k uil z n la e r t re ik . w d k . r a f z o o e e n e e d d k e k n o r o s e g o b (m rd lw e n a h n ri e t is is o a in a En en be vo xo s b . Aan bij de eerd va ak m en rey voll elkd s of duce doen Europea en als v g hier jk he or O e w iersm overre m vond m versie e en nett n t d er e sma we alg lde en st van. e v is g ed enli osje Grote eeste m eanen gepro atief vo z m ld. niet ers leve o dich en an r in de nne rink e volk in te en u n a r e e do sel. Eig d p , d . re l h (i la n m h e c d at g e la is in e ro t rn e lk c u k o li b g w De rs td d inig ard rders z awlers harde n z en m e a r en d e n oedin h- alte een aan ere mis r de w in oor de e ij Eu g in de te e me van de b Azië is in kle sisvoed ai. e e h v g s h m w it w n o o m z b te e t v d r e c t O iv tr an an en ha wa H et naa oork in pak k no e erin or het la rocent frika en s b a S amo er geg is dingste n me een zu wa r raa r e ze k o os ren at ook elden e soor t v en, str n rug ond p p an es t v o d er uite geland te ver it ten d oral ge w ij n d uitz jk g vo e is z rd d 85 à 90 eft. In A ok te asta. Ik t de me am wel iet Ja is Ja van de ge ilie li n e te v e t tr r, n e e (n n t s m d r o h g a t n r r E p te n v Ik v je e e w o in ij ale e fa bie g en Nie e de B e v is In slec biolo , dat nu r van he e eu w an is e blok rt ecie zijn). en miss het sch ja. Hij k n norm an d rd daar ken – e et. d n e ppr ‘lise’. sers n. Dit e zee, te u en d uw poo o e e in e lid v ar tigste rt sene last me mull waarm lusten or e en s f n, a een leden w neergek e tw in rees tot f soo t die na d t, ge N ie rijst eel is vo a o k rij je aan o is e D uide muge o meest et, n N r uisne p tv ge a n. g e en Mis omd gels k sme d og o t va n r va aa n. et z tv jaar mull el a seerd

N E E N WI SIEF U EXCL AKKET! P P I V et ach

Nickchet Tra

n Ayra

chet

Miso

Brussel Deze Week en uitgeverij ASP nodigen u uit op een verhalende avond waarop Nick Trachet de langverwachte bundeling van zijn gesmaakte columns voorstelt. PRAKTISCH? Woensdag 13 November 2013, vanaf 20u Café Het Goudblommeke van Papier, in hartje Brussel.

der r a H

muur hangen een houten speculaasplaat, gemaakt door zijn schoonvader, en een rieten maniokpers. En dan is er nog de vitrinekast met behalve sponzen en pareloesters ook ganzeneieren en enkele ling kio’s, een nootje dat er uitziet als een spookachtige kastanje met twee

WAT KAN U WINNEN?

nd erla rg e Ned “In arder door is h eerd amse g ge urina en, die de S ijkeling man inw kweri ij hem men. Z vis op noe tten de oken spli ug en r n hem de r ostere n een o of r g bove hoo tvuur” hou

De toegang is gratis, maar wij maken 10 aanwezigen gelukkig met een welkomstdrankje en een gesigneerd boek! Mail het antwoord op de vraag “Wat lust zelfs Nick Trachet niet?”

naar win@bdw.be met vermelding “Nick Trachet” en maak kans op een avontuurlijke avond… Brussel Deze Week

BDW 1400 PAGINA 21 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

hoorns. Het is het raarste vruchtje dat Trachet ooit zag. De resten van de ooit zo stinkende doerian heeft hij veiligheidshalve in de tuin te drogen gehangen. Om al die producten te vinden doet Trachet voortdurend aan prospectie. Wekelijks speurt hij overal in Brussel de markten af, van Bockstael over Jette tot Kuregem. Ook de Chinese supermarkt in de Katelijnestraat, de Turkse en Marokkaanse kruideniers en de winkel van de Afrikaanse Madame op de hoek zijn ware schatkamers voor de culinaire ontdekkingsreiziger. Eenmaal thuis met de boodschappen gaat Trachet te werk als een

“Mijn huisgenoten reageren de ene keer al enthousiaster dan de andere” echte wetenschapper. Koken is voor hem chemie en fysica, naar de markt gaan aardrijkskunde en biologie. Alles begint met observatie. Trachet kijkt, vergelijkt, voelt en ruikt. Vervolgens wil hij weten waar het product vandaan komt en hoe het zich over de wereld verspreid heeft, hoe het traditioneel gebruikt en verwerkt werd, wat de voedingswaarde en de geneeskundige kracht is, en onder welke verschillende namen het bekend is. Van de verkopers van de producten wordt hij meestal niet zoveel wijzer. “Alleen de Turkse kruideniers hebben nog een enige productkennis,” zegt Trachet. Afschrijven van het internet, waar volgens hem iedereen elkaars fouten kopieert, wil hij niet. Dus duikt hij in zijn gigantische culinaire bibliotheek. Die bevat bijvoorbeeld het klassieke handboek

over groenteteelt van Stappaerts, The Oxford Companion to Food en de Larousse Gastronomique uit 1931 waarin beschreven wordt hoe je leeuw eet en wat het verschil is tussen katten- en konijnenbotjes.

Pakje noedels Vervolgens trekt hij zich terug in zijn keukentje. Daar geen stoomoven of keukenrobot, zelfs geen magnetron, diepvies of koffi ezet. Niet dat Trachet principieel iets tegen apparaten of gadgets heeft, maar ze nemen zoveel plaats in. Trachet zet koffi e in metalen fi ltertassen, kookt in zwarte kookpotten (“goed voor het vasthouden van de warmte”) en gebruikt nog steeds de messen en scheplepels van zijn grootmoeder en oudtantes. Hier gaat Trachet experimenteren met het aangeschafte product. Niet om er ingewikkelde recepten mee te bereiden – “ik ben ook niet echt een handige kok” – wel om te kijken en te ervaren wat er gebeurt als hij bijvoorbeeld op de noot of vrucht drukt, als hij ze in kokend water legt of roostert in een warme wok. Op het eind volgt er dan toch een simpel gerechtje. Zijn huisgenoten mogen ‘s avonds het resultaat proeven. “De ene keer reageren ze al enthousiaster dan de andere.” Zelf is Trachet een erg avontuurlijke eter die voor weinig terugschrikt. “Alleen mbinzo’s, gedroogde rupsen, vond ik niet lekker.” Wil hij met dit boek nu heel Vlaanderen aan de kwal, de fasjongworstjes of de beschimmelde sojabonen krijgen? “Ik wil vooral het ijs breken. Zo vaak zie ik in de Chinese supermarkt jongelui nieuwsgierig naar de schappen kijken. Uiteindelijk gaan ze alleen met een pakje noedels naar buiten.” Bettina Hubo ‘Exotisch en dichtbij’, Nick Trachet, ASP Editions, 128 pagina’s, 19,95 euro

ADVERTENTIE

Sociale Verhuurkantoren (SVK)

Verhuur uw woning zonder risico en zonder zorgen

a Gegarandeerde huur elke maand a Verzekerd verhuurbeheer a

Onderhoud van uw woning

a Hulp bij renovatie a Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

over. Het is bij kolen trouwens nooit een goed idee om de groente lang te laten koken of stoven (behalve dan bij rode kool). In de natte hitte gaan de scheikundige geurstoffen van de kool reageren, en hoe langer men ze kookt, hoe meer ze gaan stinken. Het woord ‘s pr u it je sluc ht ’ stelt zelden een aangename ervaring voor. Nog een reden om altijd kleine kolen (en kleine spruitjes) te kopen: ze zijn sneller gaar. Ik vermoed dat de Nederlandse serreteelt ons de broccolo is gaan opdringen. Die kende in de jaren 1980 een snelle opgang, tot ze tomaten aan de Italianen begonnen te verkopen. Ze hebben heel wat reclamegeld moeten investeren opdat wij aubergines en poivrons zouden gaan eten, en dan wel van een model dat zij makkelijk vonden. Broccolo is hier binnengekomen met een gezondheidsclaim. En een véél te dikke steel. Maar iemand leerde hier ooit hoe men broccoli BRUSSEL EN DE WERELD klaarmaakt. Om evidente redenen sneed men de CULINAIR ONTDEKT dikke steel er af en maakte vervolgens de bloemen klaar als bloemkool. Zuinige mensen wilden de steel ook gebruiken, maar die heeft een andere beet en gaartijd dan de ‘kop’. Zo werd broccoli meer een gezondheidsstatement dan een lekkere groente. In Amerika moet de teelt van broccoli al langer zijn ingeburgerd. In 1989 of 1990 las ik in het Amerikaanse Time Magazine over een rel in de Washington betreffende broccoli. Een vereniging van brocEr staan Italiaanse mannen te drummen aan de coliproducenten kwam naar het Witte Huis met groentekraam, ze graaien in een bak met paars- een kist vol groene bloemen om aan te bieden aan groene stronken: broccoli. Ze zijn zichtbaar ver- de president George H.W. Bush (de vader). Het gerukt. Dit is geen broccolo uit Nederlandse serres, dit komt van het veld in Sicilië. Wanneer ze wat plaats maken, maak ik ook mijn keuze, en ik doe net als zij: ik kies de kleinste. Wat verder in een schuine kist liggen ook andere broccoli, maar dan van die bleke dikke verpakt in een cellofaantje, zoals we ze uit de supermarkt kennen. Niemand kijkt er naar om. Broccolo is een stokoude groente. Naar het schijnt werd de voorouder van de broccolo in de heel vroege Romeinse tijd al geteeld in het Westen van Sicilië, waar hij nu nog altijd in het wild voorkomt (Brassica villosa). Véél later is daar dan onder andere de bloemkool uit voortgekomen, al klasseren de botanisten de twee in verschillende ondersoorten: broccolo als Brassica oleracea italica, bloemkool als B rassica oleracea botrytis. De plantkundige indeling van de familie der kolen is bijzonder ingewikkeld. De verschijningsvormen ervan ook. Ze hybri- zelschap hoorde echter de president verklaren (ik diseren en kruisen dat het een lieve lust is. Dat is citeer uit herinnering): “Toen ik kind was moest ik heel plezant voor de tuinbouwers, die met het telen van mijn vader broccoli eten, want ik vond dat niet van kool een menselijk erfgoed hebben gecreëerd lekker. Nu ben ik president van de Verenigde Staten dat nauwelijks moet onderdoen voor de Noord- en ik eet geen broccoli meer!” U zult begrijpen: het Franse kathedralen. Mosterd, rapen en radijzen (en kot was te klein. koolzaad), het zijn allemaal nauwe verwanten bin- Het komt er, zo zeggen de Italianen, dus op neer om kort te koken en kleine broccoli te kopen. Hoe donnen de familie van de Brassicaceae. Merk op dat ik broccolo schrijf. Zo heet de plant. kerder van kleur, hoe sterker van smaak. Schil de Het meervoud is broccoli, net zoals het enkelvoud steel tot op het zachte vlees, gooi ze dan in ziedend van spaghetti spaghetto is en van scampi scampo. en gezouten water en laat ze gaar koken zonder dekWanneer de broccolo onze keuken bereikte, is sel, want dat maakt de kleur levendig groen. Koel slechts moeilijk te achterhalen. Stappaerts maakte ze af onder de kraan met koud water. Later kunt u in zijn tuinbouwboek onderscheid tussen bloem- ze dan aanbakken in de pan met wat ajuin en peterkool en broccoli, en hij vermeldt al verschillende selie, of koud opdienen met een streep uitstekende variëteiten, maar ik heb als kleine jongen nooit olijfolie. een broccoli gezien op de markt. Gaston Clément, Deze broccoli lieten in ieder geval de brol uit de sudé mediakok tot in de jaren 1960, maakte er geen permarkt vergeten. Dit heeft geen kruiding meer nogewag van. dig. Het is een nobele groente. Smakelijk. Plots verscheen hij, en dan nog in grote hoeveelNick Trachet heden. Het werd een supergroente genoemd, met meer vitamine C dan om het even welk andere groente. Dat kan waar zijn, maar gezien wij broc- De hele reeks nalezen? coli doorgaans gekookt eten, blijft daar weinig van www.brusselnieuws.be/trachet

Nick Trachet

Broccolo

“Zuinige mensen willen de steel ook gebruiken, maar die heeft een andere beet en gaartijd dan de kop. Zo werd broccoli meer een gezondheidsstatement dan een lekkere groente”

BDW 1400 PAGINA 22 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Jérôme Jolibois: “Naakt zijn is ook durven zijn wie je bent. Eerlijk uitkomen voor iets. Trachten uit te leggen. Het past in mijn levensfilosofie.”

Jérôme Jolibois, stadsnaturist

‘Naakt, de normaalste zaak ter wereld’ BRUSSEL – “Al van kleins af deed ik niets liever dan naakt rond te lopen. Als adolescent heb ik ook kennis gemaakt met de georganiseerde kant van het naturisme. In Parijs onder meer, waar er wekelijks avonden voor naaktzwemmers werden georganiseerd. Naakt zijn is tenslotte de normaalste zaak ter wereld.” Jérôme Jolibois, consultant bij een groot bedrijf, is stadsnaturist én als Ecoloverkozene raadgever bij het OCMW van de stad Brussel.

en nieuwe Brusselaar mag deze zoon van een Franse vader uit Rijsel en een Belgische moeder uit Luik zichzelf eveneens noemen. Zowat negen jaar geleden streek hij hier neer. “In de regio van Parijs, waar ik ben opgegroeid, heb ik een mooie professionele carrière uitgebouwd. Ik was financieel directeur van een holding, maar plots had ik er genoeg van. Genoeg van de stress, het gejaagde, genoeg van de exorbitant hoge

Rijsel ons toch wat te klein, te provinciaal. Geen seconde heb ik me hier ontheemd gevoeld. België was ook geen vreemd iets voor mij, door mijn familie die in Luik woont. De levenskwaliteit is hoog, de mensen hebben oog voor elkaar er is onderling respect. De arrogantie van Parijs, de schone schijn, het neerkijken op anderen, het is Brussel vreemd.”

Mobiliteit levenskost. Mijn vrouw en ik wilden een tweede kindje, het betekende een grotere woonst zoeken, alweer geld dat ramen en deuren zou uitvliegen. Bovendien wilde ik me meer in het sociale investeren in de plaats van enkel carrièregericht te denken. Meer investeren in de mens in mij. Ik had het beste van Parijs gehad, het was tijd om te vertrekken.” “Even hebben we geaarzeld tussen Rijsel en Brussel. Even maar. Komende van Parijs leek

Wat de militant in Jolibois ook zag in Brussel: een uitdaging. “De tijd was rijp om meer te investeren in mijn militant zijn. Zo ben ik me snel beginnen te focussen op alles wat met mobiliteit te maken heeft. In Brussel is dat een hele boterham. Het openbaar vervoer oogde en oogt in vergelijking op papier heel goed. Maar de frequentie laat te wensen over. Mis je de bus of tram, dan is het best mogelijk dat je daarna 20 minuten moet wachten.

Met de jaren heb ik ook gemerkt dat er steeds grotere trams worden ingezet, ten koste van de frequentie. Compleet absurd. Brussel is nog minder fietsvriendelijk dan Parijs. Parijs heeft op dat vlak een fenomenale sprong vooruit gemaakt op nog geen tien jaar tijd. Brussel daarentegen heeft enkel mensen op de fiets gezet – vooral door Villo – zonder eerst voor een goede infrastructuur te zorgen. De omgekeerde wereld. Moest mijn dochter, die er nu 16 is, fietsen in Brussel, geen seconde zou ik nog gerust zijn. Al begint het langzamerhand te beteren, maar traag. Traag, het is Brussel blijkbaar op het lijf geschreven.” “Eerst heb ik me in het verenigingsleven gestort, veelal rond de problematiek van het fietsen. Zo is Cyclonudista, dat dit jaar zijn 9de editie kende, mijn geesteskind. Naakt fietsen, het symboliseert kwetsbaarheid in de stad. Bij gebrek aan een deftige infrastructuur. Echt

BDW 1400 PAGINA 23 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

“Ik vertoon me al eens in adamskostuum in een café, een bar, op een feestje. Om aan te zetten tot nadenken”

rechtse kant opgaan. Een anders denken over economie, een anders denken over leven met de rijkdommen die aan onze voeten liggen. Paradoxaal genoeg is Ecolo ook een partij die geen uitgeschreven visie heeft over de problematiek van de fietser. Een lacune die ik maar wat graag wil opvullen.”

Durven En dan is er nog Jérôme Jolibois, de stadsnaturist. “Naturisme wordt door de goegemeente nog steeds bekeken als iets speciaals. Terwijl het de normaalste zaak ter wereld is. Het heeft eigenlijk al altijd deel uitgemaakt van mijn leven. Naakt rondlopen, ik doe het wanneer ik kan. Met respect. Mijn dochter weet het. Gaat er goed mee om. En ik ga zeker niet zomaar paraderen wanneer er een vriendinnetje op bezoek is. Respect is en blijft belangrijk.” “Mettertijd heb ik het naturisme ingepast in mijn politieke en levensvisie. Naaktheid laat toe vrijheid te symboliseren. De kwetsbaarheid van de fietser trekt de aandacht. Ik praktiseer twee vormen van stadsnaturisme. Je hebt enerzijds Cyclonudista, de collectieve actie, anderzijds de individuele. Om aan te tonen dat ik naakt zijn in de stad de normaalste zaak ter wereld vind en zeker minder erg dan de lucht vervuilen me de auto. Naakt rondlopen zal meer negatieve reacties opwekken dan rondrijden met een CO2-bom op vier wielen. Wat veel zegt over de waarden van onze he-

dendaagse maatschappij. Dus vertoon ik me al eens in mijn adamskostuum in een café, een bar, op een feestje. Om aan te zetten tot nadenken. Nadenken over wat naaktheid is, nadenken over het accepteren van mensen die anders zijn. Nadenken over durven zichzelf te zijn, uit te komen voor je overtuiging. In het wilde weg doe ik het niet, goedkoop provoceren is er niet bij.” “Ik verwittig de uitbater van het café, de organisator van het feestje steeds vooraf. Vraag permissie, zoek niet de naakte confrontatie op. Het maakt ook deel uit van mijn boodschap, dat je dingen kan doen, waarvan je vooraf op het eerste gezicht zou denken dat ze onmogelijk zijn. De politie? Ja die heeft me al een paar keer geïnterpelleerd. Wat ik ook kan begrijpen, want de eerste opdracht van een politieman is het handhaven van de publieke orde. En aangezien wat ik doe buiten de normen valt, is er steeds het risico dat die publieke orde wordt verstoord. Telkens bleek na contact met de procureur dat mijn ‘inbreuk’ niet te plaatsen is. Dat er eigenlijk geen inbreuk was, dat ik de openbare orde niet verstoorde. Ik was niet dronken, viel de mensen niet lastig, ik was niet dit, ik was niet dat. Ik was enkel naakt, normaler kan eigenlijk niet. Die interpellaties hebben echter wel gemaakt dat ik het minder doe dan voorheen, dat ik me meer en meer beperk tot de intimiteit van vier muren. Het is me zelfs al eens overkomen dat een politieman me bij zo’n gelegenheid vroeg: ‘Hoe, waarom bent u vanavond aangekleed?’” “Naakt zijn heeft ook niets met seksualiteit te maken. Naakt zijn is naakt zijn, punt. Hoe de mensen reageren is eveneens leerzaam. Gewoonlijk verschieten ze even, de eerste verrassing voorbij laten ze het voor wat het is. Omdat de anderen het eveneens doen. Ze zien dat ik met vrienden zit die het normaal vinden, ze zien dat ook de anderen niet reageren, dus doen ze het ook niet. Wat normaal is. Sommigen komen me na een tijdje vragen stellen. Mooi. Vragen, trachten te begrijpen. Slechts één of twee keer per jaar krijg ik een reactie in de zin van: ‘Vind je dit allemaal normaal? Zou je je niet beter aankleden?’ Naakt zijn, het is ook durven zijn wie je bent. Eerlijk uitkomen voor iets. Trachten uit te leggen. Het past in mijn levensfilosofie. Durven initiatief te nemen, durven uit te komen voor wie je bent. Durven te zien wat in de ogen van vele anderen niet mogelijk is, misschien toch wel mogelijk is. Zaken trachten te verbeteren, te veranderen. Het is wel degelijk een rode draad in mijn leven. Mensen anders doen nadenken dan ze gewend zijn. Out of the box. Denken: Het kan! Denken: Het kan anders.”

Karel Van der Auwera

3 VRAGEN AAN PIERRE DE JAEGER

Dertig jaar vrijwilligersradio BRUSSEL – De Franstalige stadszender Radio Panik viert zijn dertigste verjaardag met een tiental grote en kleinere activiteiten. Sinds de oprichting in Schaarbeek in volle strijd voor zendrecht en tegen extreem rechts, is de radio nog steeds laagdrempelig en van het volk. “Iedereen is hier welkom,” zegt antennecoördinator Pierre De Jaeger. Waar staat Radio Panik voor? Pierre De Jaeger: “Het is een strikt nietcommerciële radio die openstaat voor mensen en onderwerpen waarvoor de andere media hun deuren sluiten. Dat zijn zowel culturele en politieke onderwerpen als muziekstijlen, maar ook minderheden die in andere radio’s niet aan de bak komen, bijvoorbeeld omdat hun Frans niet perfect is. Wij willen een laagdrempelige radio zijn waar iedereen over de vloer mag komen en waaraan je ook gemakkelijk kunt meewerken. Vrijwilligerswerk is een van onze belangrijkste pijlers, want naast vier halftijdse medewerkers die vooral zorgen voor administratie, steun en omkadering, wordt de radio gedragen en geleid door 250 vrijwilligers: presentatoren, technici, maar ook mensen die niet vies zijn van allerlei klusjes.” Is de radio op 30 jaar tijd sterk veranderd? De Jaeger: “De grote lijnen zijn nog steeds dezelfde, al is de context erg veranderd. Panik ijverde in de jaren 1980 voor de vrijmaking van radiogolven en had ook een duidelijk geëngageerd profiel ten tijde van burgemeester Roger Nols en het opkomende racisme in Schaarbeek. Intussen is de radio naar Sint-Joost verhuisd en is het extreem rechts zo goed als verdwenen in Brussel, maar we blijven een activistische radio. Objectiviteit is ons mantra niet, we geloven daar niet in. Niets of niemand is volledig objectief. Je mag bij ons gerust opkomen voor sans-papiers of voor hernieuwbare ener-

nadenken over de mobiliteit voor fietsers is er, zeker in het stadscentrum, wat Brussel betreft niet bij. Wat niet wil zeggen dat ik er een voorstander van ben de auto te bannen, zeker niet. Maar een stad overleveren aan het pendel- en transitverkeer, zoals Brussel het doet, is verkeerd. Er moet meer gedacht worden aan de belangen van de mensen die de stad bevolken.” Die gedachtengang en andere heeft Jolibois meer en meer in de richting van de politiek gedreven. Politiek, met Ecolo als partij. “Ik ben niet de ecologist die snakt naar het platteland. De schaapjes, de geitjes. Ik ben milieubewust binnen de stad. Ecolo is simpelweg voor mij de partij die het nauwst aansluit bij mijn visie. Veel respect voor de mens, zonder de paternalistische kant van de socialisten, zonder het individualistische trekje van de partijen die de

Pierre De Jaeger: “We geloven niet in objectiviteit.”

giebronnen, zo lang je er duidelijk bij zegt uit welke hoek je spreekt.” Wat doen jullie om die 30 jaar te vieren? De Jaeger: “Twee grote happenings en daarnaast tal van kleine activiteiten, eigenlijk vooral om het menselijke netwerk rond de radio in de schijnwerpers te zetten. De twee grote feestmomenten zijn de wereldmuziekavond met Commandant Cadet uit Réunion en een afterparty met Panik dj’s op 31 oktober in Espace Senghor en een concertavond op de kruising tussen rock en noise op 8 november in de Passage Rogier.” Benjamin Tollet Meer info op www.radiopanik.org

De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 15 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Brussel Deze Week vzw. Buiten België 25 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten, Paul De Weerdt, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Rika Braeckman: 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne. COÖRDINATIE Kim Verthé. EINDREDACTIE Ken Lambeets (eindredactie@bdw.be). REDACTIE Jean-Marie Binst, Christophe Degreef, Bettina Hubo, Patrick Jordens, Steven Van Garsse, Danny Vileyn. BRUSSELNIEUWS Kris Hendrickx (nieuwsmanager), Sandra Schreurs (projectcoördinator), Jelle Couder, Goele de Cort, Eric Vancoppenolle, Laurent Vermeersch. REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele, Gerd Hendrickx. MEDEWERKERS Michaël Bellon, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Wauter Mannaert, Francis Marissens, Karolien Merchiers, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, Freddi Smekens, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Steven Vandenbergh, Karel Van der Auwera, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. VORMGEVING Peter Dhondt. FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie. Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

Cyclonudista wil de kwetsbaarheid van de fietser in de stad aantonen.

ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).

BDW 1400 PAGINA 24 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

Gewichtheffen > Naga Djihed is dankzij talent en enthousiasme aan stevige opmars bezig

‘Explosiviteit is mijn kracht’ BRUSSEL – Naga Djihed (25) weet van aanpakken. De jonge Brusselaar is afgestudeerd aan de ULB, heeft sinds kort zijn eigen bedrijf en traint hard om een plaats te veroveren bij de wereldtop van het gewichtheffen. Het harde werk doet hij met de glimlach, want hij bulkt van enthousiasme en ambitie. Zijn grootste drijfveer is een mogelijke deelname aan de Olympische Spelen.

‘I

k heb lang gewerkt om carrière te maken in het verspringen,” vertelt Djihed. “Ik trainde bij Excelsior en behoorde op mijn zeventiende tot de Belgische top acht. Mijn ambitie was toen al om het te maken in de sportwereld. Tijdens de fysieke voorbereiding viel het een van mijn coaches op dat ik veel explosiviteit heb in mijn kracht. Dat is een talent. Aan kracht kan je werken, wat explosiviteit betreft is dat moeilijker. Het is de motor die je helpt bij het liften. Met die kwaliteit kon ik ver geraken, verzekerde die coach.” Een vijftal jaar geleden nam de carrière van de Brusselaar een nieuwe wending. Een moeilijke keuze was het niet, want hij besefte dat hij met gewichtheffen veel verder zou geraken. Het bewijs volgde snel: amper anderhalf jaar na zijn begin mocht hij naar de Universiades, de Olympische Spelen voor studenten, in China. “Meteen een internationale competitie, iets dat ik met atletiek niet gehaald zou hebben. Na de Universiades werd ik topsportatleet aan de ULB (Université Libre de Bruxelles, red.). Ik zette me volledig in voor het gewichtheffen en ging met rasse schreden vooruit. Na acht maanden was ik al de beste Franstalige Belg. Maar het probleem is dat je in België weinig kennis hebt in het gewichtheffen, er is niet echt een school die je goed voorbereidt.” “Deze sport is meer dan gewichten heffen, het is een complete sport. Gewichtheffen is de kunst van gewichten heffen: welke houding je moet aannemen, hoe je je benen moet gebruiken, etc. Je moet je lichaam in harmonie brengen zodat je de lift zo goed mogelijk kan uit-

de CLUB

Naga Djihed: “Ik vind het spijtig dat de waarde van gewichtheffen voor velen is afgenomen.”

voeren. Het is zeer belangrijk die basis goed te kennen. Je moet veel leren. Ik vind het spijtig dat de waarde van gewichtheffen voor velen is afgenomen. Vergeet niet dat dit een Olympische sport is, de enige pure krachtsport die er wordt beoefend.”

Businessman Omdat de noodzakelijke kennis wat gewichtheffen betreft in België een raar goed is, is het buitenland een logische optie. Djihed trok voor een jaar naar Londen dankzij het Eras-

mus uitwisselingsprogramma en bleef er even plakken om tijdens de Olympische Spelen van 2012 als supervisor te werken. In de Engelse hoofdstad leerde hij heel wat bij. “Achteraf heb ik het geluk gehad Daniel Nsegna Nyakom te ontmoeten aan de ULB, waar hij zijn master deed. Daniel is nationale trainer in Kameroen, waar gewichtheffen de tweede sport is na het voetbal. Hij bereidt me voor op het Europees- en wereldkampioenschap, die allebei volgend jaar plaatsvinden. Dankzij hem evolueer ik enorm snel. Zo’n goede coach

is moeilijk te vinden. We vormen een echte ploeg en werken hard zodat ik mijn doelen behaal.” Djihed is een man met ambitie, en niet alleen in de sportzaal. Hij is afgestudeerd aan de Solvay Business School en heeft met Ergonomic zijn eigen bedrijfje. Zijn trainingen kunnen dus pas ‘s avonds, na de lange werkdag, plaatsvinden. Toch is hij wekelijks zes keer in de Fire Gym te vinden, die hem net als Power Factory sponsort. “Elke dag zit ik toch twee à drie uur in de zaal. In het gewichtheffen heb

VGC organiseert lessen G-dans in het Koninklijk Instituut Woluwe

Puur voor het plezier SINT-LAMBRECHTS-WOLUWE – U las het eerder al op deze sportpagina’s: de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) heeft een uitgebreid aanbod aan G-sporten. Het doet dat onder meer in de gebouwen van het KIW (Koninklijk Instituut Woluwe), waar onlangs de lessen G-dans van start zijn gegaan. Het KIW is een multifunctioneel centrum met zowel een internaat als een school. Ze werken er met verschillende doelgroepen, waarvan drie aan g-sport doen: jongeren met een autismespectrumstoornis, jongeren met een visuele beperking en jongeren met emotionele- en gedragsproble-

men en/of een verstandelijke handicap. “Voor alle duidelijkheid: wij organiseren de lessen g-dans niet, dat doet de VGC,” legt Heide Bartholomees (32) uit, opvoedster bij het KIW. “Ik sta met hen in contact en regel de avondactiviteiten. De VGC organiseert trouwens ook andere sporten bij ons: de volgende trimesters worden er nog lessen g-netbal en g-basketbal georganiseerd. Het zaalvoetbal vindt plaats in de sporthal Emanuel Hiel. Sommigen van onze jongeren nemen ook daar aan deel.” “Het is niet evident voor onze jongeren om buiten het instituut te gaan sporten. Daar komt veel bij kijken. Als we bijvoorbeeld de

bus moeten nemen is dat een echt avontuur voor hen. Al die chaos, al die prikkels die op hen afkomen. Voor ons lijkt dat normaal, maar geloof me, dat is het niet voor hen. Daarom proberen we zoveel mogelijk bij ons te organiseren, op een herkenbare plek.” De jongeren die deelnemen aan de sportactiviteiten zitten in het middelbaar onderwijs en komen zowel van het internaat als van buitenaf. In het centrum leven jongeren met verschillende beperkingen samen, waardoor zij ook samen kunnen sporten. En dat heeft positieve gevolgen. “Mensen met autisme hebben het bijvoorbeeld moeilijk om zich in te leven, maar tijdens de sportlessen helpen ze andere

jongeren met een beperking. Staat er bijvoorbeeld iets in de weg, dan nemen ze dat weg voor de jongeren met een visuele beperking. Dat maakt het heel leuk.”

Uitdagend groepje Sinds kort gingen de lessen G-dans van start. In het verleden werd er onder meer hiphop aangeleerd, maar dit jaar staat creatieve dans op het programma. “Dat is een hele uitdaging voor de jongeren, want verbeelding is moeilijk voor hen. En dan moeten ze zich tijdens de les bijvoorbeeld inbeelden dat ze een ballon zijn. Er zullen sowieso jongeren zijn die doorbijten en anderen die zullen afhaken.”

BDW 1400 PAGINA 25 - DONDERDAG 31 OKTOBER 2013

je twee onderdelen: trekken (de halter in één vloeiende beweging boven het hoofd tillen) en stoten (de halter eerst tot schouderhoogte voor de borst brengen en dan boven het hoofd). Je ontleedt beide bewegingen en traint op de verschillende onderdelen, zodat de volledige beweging zo goed mogelijk uitgevoerd kan worden.” “Ik kom in de Franse competitie uit voor C.A. Rosendaël. Zij mogen één internationale atleet opstellen en dat ben ik. Daar verdien ik ook wat geld. In België is er niet zoveel concurrentie. Je hebt uiteraard Tom Goegebuer die al aan de Olympische Spelen heeft deelgenomen. Maar hij zit in een gewichtsklasse onder mij. Op het volgende Belgisch kampioenschap, op drie november, ga ik hem wel proberen te kloppen in het algemene klassement. Vorig seizoen ben ik daar al een drietal keer in geslaagd.”

Sprankeltje hoop De Brusselaar heeft een duidelijk doel voor ogen: de Olympische Spelen. Dankzij zijn omschakeling naar het gewichtheffen, maakt hij enigszins kans op dat tornooi. Dat zorgt voor enorme motivatie en drijft hem om elke dag weer door te zetten. Onderweg zijn er nog heel wat etappes die overwonnen moeten worden. “De eerste etappes zijn het EK en WK van volgend jaar. Voor het eerste ben ik al geplaatst, voor het WK moet dat nog gebeuren. Het EK zal mijn eerste echt grote competitie zijn. Ik wil vooral ervaring opdoen en een goed figuur slaan. Het wordt een stap in mijn ontwikkeling. Ik moet presteren als het erop aankomt, daar werk ik hard aan. Mijn voornaamste doel

is Rio in 2016. Daarvoor moet ik aan de criteria van het BOIC voldoen: tot de mondiale top vijftien behoren. Dat is een zeer hoog niveau, ik heb nog twee jaar om er alles aan te doen om me te plaatsen.” Djihed diende onlangs een dossier in om een contract te krijgen bij de sportdienst van de Franse Gemeenschap. Daarmee zou hij een vast loon krijgen en zich volledig toe kunnen leggen op zijn sport. Wat hij dan met zijn bedrijf zal doen, weet hij nog niet. Hij beseft dat een sportcarrière van voorbijgaande aard is.

“Gewichtheffen is de kunst van gewichten heffen. Je moet je lichaam in harmonie brengen zodat je de lift zo goed mogelijk kan uitvoeren” Maar toch. “Ik wil naar die Olympische Spelen. Ik vraag geen medaille, alleen mooie ervaringen. Toen ik als supervisor in het Olympisch dorp rondliep besefte ik pas echt wat dat tornooi betekent. Ik heb een sprankeltje hoop, maar ik ga resoluut op mijn doel af.” Tim Schoonjans

Djihed geeft zijn passie door Sportzaal Fire Gym is de thuisbasis van Naga Djihed. Hij is er bijna elke dag te vinden en is voor velen een voorbeeld door zijn discipline en doorzettingskracht. Om de club iets terug te geven, geeft hij ook zelf lessen gewichtheffen. Het is niet de enige plek in Brussel waar dit wordt aangeboden (bijvoorbeeld ook bij de Club Haltérophile de la Forêt de Soignes en in crossfitclubs), maar het is wel een raar goed. “Iedereen kan deze sport beoefenen, best vanaf twaalf jaar. Dat kan tot vijftig jaar en zelfs ouder. Je kunt het als sport op zich doen, of als fysieke

voorbereiding voor het beoefenen van een andere sport. Het helpt bijvoorbeeld ook bij het optillen van zware zaken in het dagelijkse leven.” “Beginnelingen zullen bij mij eerst en vooral een volledige, persoonlijke initiatie krijgen. Daarbij worden al de verschillende bewegingen voorgesteld met een stok in plaats van de halter. Meestal wordt in het begin niet zoveel gewicht gebruikt, zodat aan de positionering en de techniek kan gewerkt worden. Eens dat onder de knie is, wordt de last stilaan verhoogd. Op jaarbasis moet je rekenen op honderd à honderdvijftig euro.” TS

David Steegen V***e francofoon Sporten in clubverband verenigt. Competitiesport, zowel op professioneel als op recreatief niveau, maakt nooit een onderscheid. Als Lukaku scoort is hij Belg, geen Nederlandstalige Congolees die thuis Frans spreekt. Rijk, arm, groot, klein, dik, dun, zwart, blank, Nederlandstalig, Franstalig of anderstalig, iedereen is welkom op een sportveld. De tijden veranderen, helaas. Vorige week werd een goede en gemotiveerde jeugdtrainer van een voetbalclubje zonder grote middelen de laan uitgestuurd omdat hij te veel Frans sprak tegen zijn (overwegend Franstalige) spelertjes. Het incident speelde zich af in een club uit de Brusselse Rand waar veel anderstaligen wonen. Uit beleefdheid en schroom voor zoveel kleinzieligheid, vernoemen we club noch gemeente. Een vergelijkbaar incident deed zich voor in een hockeywedstrijd. Hockey was de laatste sport die op nationaal vlak georganiseerd werd. Tot begin dit seizoen. De hockeyjeugd speelde tot voor kort op nationaal niveau. Dat was heerlijk. Brusselse clubs bekampten Waalse en Vlaamse clubs. Niet alleen goed voor het spel, maar ook sociaal erg boeiend. Jonge mensen leren dankzij hun sport het land kennen. Leerzaam. Dat is buiten de sportinstanties gerekend. Sport is een gemeenschapsbevoegdheid. Een talentrijke zwemmer uit Oostende wordt anders benaderd dan een even getalenteerde collega uit Hoei. Alle sportbonden zijn nu gesplitst. Nu spelen de meeste jeugdploegen regionaal. Om financiële redenen. Wie niet voor de ene of de andere bond kiest, loopt geld mis. Sport, gegijzeld door de verbondenheid aan de ene of de andere gemeenschap. Daarbovenop is de opdeling nadelig voor het sportieve luik. Nu spelen jonge meisjes en

jongens soms vijf keer tegen dezelfde tegenstander, want er zijn vanzelfsprekend minder hockeyploegen dan voetbalploegen. De drang naar splitsing verengt de geesten. De scholieren van een Brusselse scholierenploeg spelen op verplaatsing bij een bekende Vlaamse hockeyclub. Ook hier laten we, alweer uit beleefdheid en heel veel schroom, de namen van betrokken clubs achterwege. Beide coaches fluiten, naar gewoonte, samen de wedstrijd. Alles verloopt vlot, tot de laatste tien minuten. Het staat dan al 1-3 voor de meisjes uit Brussel. De coach en scheidsrechter uit de hoofdstad fluit een vrije trap in het voordeel van de Brusselse scholieren. Iedereen aanvaardt de beslissing zonder enig protest. Uit de vrije trap komt een doelpunt voort. 1-4. De coach van de Vlaamse meisjes, een ervaren speelster van het eerste elftal, wordt plots boos en scheldt de Brusselse coach uit. “Vuile francofoon,” gilt ze plots. Los van het bedenkelijk niveau, is haar reactie opmerkelijk. Zij is een goede speelster van een damesploeg uit de ereklasse. Onze coach had haar, zonder erbij na te denken, vriendelijk in het Frans toegesproken om de beslissing toe te lichten. Een halsmisdaad in sommige streken. De Brusselse coach geniet een heel goede reputatie in hockeymiddens, hij is tweetalig en respectvol. De schandalige scheldpartij is het gevolg van de huidige drang naar scheiding en verdeling. We maken ons zorgen. Alleen verschil en concurrentie maken ons allemaal beter. Straks sporten we alleen nog maar tegen onszelf. We maken ons grote zorgen. www.brusselnieuws.be/steegen David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht

MEER SPORT DE HELE WEEK ROND OP

EXPLOSIEVE TRAPRUN

BRUSSEL – Het Brusselse Sheraton hotel stelt voor de derde keer zijn trappen ter beschikking voor een loopwedstrijd.

“We hebben dit jaar een druk en uitdagend groepje. Tijdens de sportlessen zie je dat de jongeren er echt plezier uit halen. Ze genieten er van. Zij doen het omdat ze het graag doen, zonder achterliggende gedachte. Wij sporten bijvoorbeeld om een strakke lijn te hebben.” KIW heeft met de VGC een uitstekende partner. Zij organiseren in Brussel en VlaamsBrabant allerhande sportkampen, sportdagen en initiatielessen; en daar werkt KIW graag aan mee. “Door de samenwerking met de VGC hebben we een mooi aanbod, al mag dat altijd wel meer zijn. Wij zouden graag nog betere infrastructuur hebben, zodat we hier nog meer kunnen aanbieden. Onze jongeren zouden bijvoorbeeld graag badminton spelen, maar daarvoor is het plafond van onze sportzaal te laag. Je kunt daarvoor wel elders terecht, maar zoals ik eerder al heb gezegd: transport is een struikelblok.” Tim Schoonjans

Creatieve dans: een grote uitdaging voor de jongeren.

Meer informatie vindt u op www.kiwoluwe.org.

Van een intensieve inspanning gesproken: een loopwedstrijd waarin via maar liefst 466 treden dertig verdiepingen worden overbrugd, om zo de top te halen van een van de grootste gebouwen van onze hoofdstad. U leest het: stairclimb is niet van de poes en op maat van explosieve types. Op zondag 17 november wordt om 9 uur ’s ochtends begonnen met de eerste loper. De deelnemers starten om beurt, om de 5 minuten. Tegen de middag zullen de trappen voor de laatste keer overrompeld worden. Laat ons de deelnemers ook meteen geruststellen: voor de afdaling kunt u gewoon de lift gebruiken. De winnaars – de koning en koningin – kunnen als prijs onder meer kiezen uit een maandelijkse gratis overnachting voor twee personen, en dat een jaar lang. Inschrijven kan via www.sheratonbrussels.com/ stairclimb2013 tot 13 november en kost 15 euro. De opbrengst gaat naar Road to Awareness, het partnership tussen UNICEF en de vennoten van Starwood Hotels. TS