BDW - editie 1395 by brusselnieuws.be (archief)

les ateliers claus: na jaren omzwervingen weer thuis En ook: Joël Pommerat, Bert Danckaert en Waldeling.

26 09 13

JIMMY FREY 50 JAAR OP DE PLANKEN

‘Niets is evident’ LEES P. 16-17

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

Economie > Stripmuseum enige overblijver in lege Horta Gallery

Wel stripfiguren, geen shoppers BRUSSEL – Nu alle handelaars de Horta Gallery in Brussel-Centraal verlaten hebben, blijft het stripmuseum als laatste over. Conservator Jean-Pierre Vanhemelryck: “Als het zo doorgaat, vertrekken we.”

e roltrap die langzaam naar beneden schuift, voetstappen van pendelaars en een radiostem. Veel meer echoot dezer dagen niet door de Horta Gallery. De kleurrijk verlichte privégalerij, die naar ontwerper Victor Horta is genoemd, verbindt de Grasmarkt met treinstation Brussel-Centraal. De unieke houten roltrap naar boven is sedert enkele maanden buiten dienst. Twee liften, waarvan

ontgaan zijn. Dat laatste zit JeanPierre Vanhemelryck hoog. De conservator opende eind 2011 ‘na een investering van 1,5 miljoen euro’ het stripmuseum ‘Moof’ (Museum of original figurines). Inmiddels zijn één speciaal voor mensen met een het museum en de bijhorende gadbeperking, functioneren niet en de getwinkel de laatste tekens van lemiddelste van de drie toegangsdeu- ven in de galerij. ren vanaf de Grasmarkt blijft dag na dag gesloten. Tot slot zijn ook Onvoldoende rendabel de toiletten dicht. Toch snellen da- Vanhemelryck telde het eerste jaar gelijks duizenden pendelaars langs 40.000 bezoekers voor het mudeze galerij richting werk of trein. seum. “Het tweede jaar zullen dat Naast een handige binnenweg is er meer zijn, maar voor break-even de overdekte gang ook warm, net- hebben we er 55.000 nodig.” Twee jes en veilig. Al kan de afwezigheid derde komt uit het buitenland. van handelaars ook de forenzen niet Vooral de pendelaars vinden slechts

moeizaam hun weg naar het museum. Dat er in en rondom het treinstation nauwelijks wegwijzers te bespeuren vallen, is daar niet vreemd aan. Al hekelt Vanhemelryck vooral de leegstroom van handelaars. “Een galerij is toch een kwestie van ambiance?” Om zijn driekoppige ploeg aan de slag te kunnen houden, organiseert hij nu ook evenementen. Daarvoor bouwt zijn equipe in een uur tijd een deel van het ondergrondse museum om. Bedrijven komen dan langs voor kleine seminaries en feestjes. Maar het is onvoldoende om rendabel te zijn. “Als het zo doorgaat, vertrekken we,” zegt de 61-jarige die in-

tussen met zijn hand op tafel klopt. “We blijven voorzichtig positief, maar we willen duidelijkheid over de toekomst.” CBRE, de internationale vastgoedorganisatie die de winkelruimtes in de Horta Gallery beheert, wenste geen commentaar te geven. Steven Vandenbergh ADVERTENTIE

Benieuwd wat de toekomst jou Brengt? Ga dan naar pagina 7

N° 1395 VAN 26 SEPTEMBER TOT 3 OKTOBER 2013 ¦ WEEK 39: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE

BDW 1395 PAGINA 2 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

OPMERKELIJK © INFORMATIQUE

HUB ZOEKT NIEUWE NAAM BRUSSEL – Nu de HUB haar academische opleidingen heeft overgedragen aan de KU Leuven en fuseert met KAHO Sint-Lieven uit Gent, is de Hogeschool-Universiteit op zoek naar een nieuwe naam. Het Brusselse hoger onderwijs ziet er dit academiejaar enigszins anders uit. Net als elders in Vlaanderen hebben de twee Brusselse hogescholen hun academische bachelors en masters overgedragen aan de universiteit. Vooral bij de HUB heeft dit een grote impact: de hogeschool moest een flink aantal economische en taalopleidingen en ook de rechtenfaculteit afstaan aan de KU Leuven. Oftewel 4.000 van de 7.800 studenten. Toch zal er in de praktijk niet veel veranderen, zegt HUBdirecteur Dirk De Ceulaer. “Het blijft één campus, met dezelfde faciliteiten voor alle studenten. Rik Torfs is vanaf nu wel eindverantwoordelijke voor de academische bachelors en masters, maar hij zal ze niet runnen. Wij hebben de bevoegdheid gekregen om de opleidingen verder te organiseren en te ondersteunen. De KU Leuven betaalt ons hiervoor.” De opleidingen behouden ook hun eigenheid. “Rechten bij ons is niet hetzelfde als rechten in Leuven.” Omdat de HUB puur juridisch niet meer eigenaar is van de academische opleidingen klopt de naam Hogeschool-Universiteit Brussel echter niet meer. Daarom en ook vanwege de nakende fusie met de Oost-Vlaamse Katholieke Hogeschool Sint-Lieven wordt nu gezocht naar een nieuwe naam. Ook binnen de Universitaire Associatie Brussel is de integratie gebeurd. De Erasmushogeschool (EHB) heeft acht opleidingen industriële wetenschappen en talen, goed voor 700 van de 5.500 studenten, overgedragen aan de VUB. Om de nieuwe situatie duidelijk te maken, besloten beide instellingen het academiejaar deze keer apart te openen, de VUB met een academische zitting over Brussel als kenniscentrum, de EHB met een programma verzorgd door het Rits en het conservatorium. “Zo profileren we ons als Brusselse hogeschool met professionele bachelors en twee Schools of Arts,” aldus EHB-woordvoerster Dorien Brouwer.

Bettina Hubo

Politiek > Justitie en Asiel gaan schijnhuwelijken zwaarder bestraffen

Schone schijnrelatie bedriegt BRUSSEL – Op 3 oktober treedt de wet in voege die schijnhuwelijken en schijnwettelijk samenwonen strenger bestraft en nietig verklaart. Justitieminister Annemie Turtelboom en staatssecretaris voor Asiel en Migratie Maggie De Block (allebei Open VLD) lichtten dat maandag toe, op uitnodiging van de vzw Bedrogen Harten. Vooral in Brussel (35 procent), gevolgd door Luik, is de praktijk van schijnrelaties courant. Ondanks de ‘jacht’ in Schaarbeek, die model wil staan voor een grote pakkans.

fgelopen maandag organiseerde de Brusselse vzw Coeurs Piégés/Bedrogen Harten in gemeenschapscentrum De Markten een infosessie gevolgd door een debat over witte en grijze schijnhuwelijken en de nieuwe wet. De vzw die sinds haar oprichting in 2012 al 120 Franstalige (en een vijftal Nederlandstalige) slachtoffers van grijze huwelijken hielp, wil haar werking nationaal gaan spreiden. Eerst het verschil tussen beide begrippen. Bij een wit schijnhuwelijk wordt de overheid slachtoffer van het kwaad opzet van vreemdelingen, die via een huwelijk verblijfsrecht proberen te bekomen. Beide partners hebben dus weet van hun bedoelingen. Bij een grijs schijnhu-

welijk is er een extra gedupeerde: de verliefde of naïeve partner die dacht een relatie voor het leven te zijn aangegaan, maar emotioneel slachtoffer werd van kwaad opzet. In sommige gevallen komen daar nog minderjarige slachtoffers bij: de ‘bébés-papiers’ (zwangerschappen en kinderen om de schijnrelatie te verankeren), maar zij blijven nog een hiaat in de nieuwe wet.

Onderzoek Sinds 2009 wordt de opsporing van witte schijnhuwelijken geïntensifieerd. In 2012 onderzocht de Dienst Vreemdelingenzaken (Opsporingen) 4.902 voorgenomen huwelijken en 4.162 afgesloten huwelijken. De parketten deden onderzoek naar

4.711 (witte) schijnhuwelijken in 2012, tegenover 5.770 in 2011. Een forse daling die ogenschijnlijk als positief kon gezien worden. De lamp is echter gaan branden toen werd vastgesteld dat er in 2012 gelijktijdig 5.727 verblijfsaanvragen voor ‘wettelijk samenwonen’ werden ingediend door vreemdelingen, tegenover maar 1.123 in 2011. “Er bleek duidelijk een verschuiving van het instroomkanaal, van huwelijken naar wettelijk samenwonen,” stellen ministers Turtelboom en De Block in één mond. “Het omzeilen van de regelgeving bracht de Commissie Justitie in het parlement ertoe om de fraude de kop in te drukken; de nieuwe wet straft nu ook de valse relaties,” aldus Turtelboom.

“Het is gebeurd dat er een schijnhuwelijk in één Brusselse gemeente werd ontbonden, waarna de misdadiger in een andere gemeente een nieuw schijnhuwelijk aanging”

De straffen worden verhoogd naar één tot vijf jaar opsluiting, in plaats van acht dagen tot drie maanden. De boetes kunnen oplopen tot 500 euro, in plaats van 26 tot 100 euro. Het parketonderzoek naar de schijnrelatie mag nu tot vijf maanden duren. Voordien was dat (een vaak ontoereikende termijn van) twee maanden. En de gestrafte

DE WEEK IN BEELD DOOR SASKIA VANDERSTICHELE

Het Residence Palace, ook wel het ei van Van Rompuy genoemd, krijgt stilaan vorm. De nieuwe Raadszetel wordt verbonden met het Justus Lipsiusgebouw, dat te klein was geworden als gebouw voor de Europese Raad.

WEEKOVERZICHT

BDW 1395 PAGINA 3 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

WOENSDAG 18 SEPTEMBER VLAAMSE LEIDT GEMEENTERAAD. Ex-schepen Annemie Vermeylen (Groen) wordt voorzitter van de gemeenteraad in WatermaalBosvoorde. Tot nu toe was dat burgemeester Olivier Deleuze (Ecolo). AUTOVRIJE WINKELSTRAAT IS SUCCES. Het aantal passanten in de Kleerkopersstraat is met 39 procent gestegen. Dat blijkt uit een telling van Atrium. De Kleerkopersstraat is sinds vorig jaar autovrij. WEL PLAN, GEEN WET. Het Gewestelijk Plan voor Duurzame Ontwikkeling (GPDO) krijgt geen kracht van wet. Er is onvoldoende tijd voor een openbaar onderzoek. Minister-president Rudi Vervoort (PS) wil het GPDO wel als leidraad gebruiken. CASSATIEBEROEP OVER ANTENNETAKS. De Brusselse gemeenten trekken naar Cassatie om het arrest over de antennetaks ongedaan te maken. Het Hof van Beroep oordeelt dat de taks op gsmantennes niet wettig is, maar de gemeenten betwisten dat. Er staat 60 miljoen euro per jaar op het spel. GRAND CASINO IN OPSPRAAK. Het parket opent een onderzoek naar illegale praktijken in het Grand Casino op de Anspachlaan. De eigenaar zou een dubieuze constructie hebben opgezet om zich te onttrekken aan de solvabiliteitsregels.

V.l.n.r.: Minister van Justitie Annemie Turtelboom (Open VLD), minister van Asiel en Migratie Maggie De Block (Open VLD) en Marie Bagoura, voorzitster van de vzw Bedrogen Harten.

kan een verblijfsverbod van vijf jaar oplopen in de hele Schengenzone (26 EU-landen). Bovendien wordt de scheiding in dezelfde uitspraak bevestigd, zodat een burgerlijke rechtszaak voor echtscheidingen niet meer apart moet worden ingeleid. Ook worden indicaties gegeven in een circulaire aan alle consulaten en gemeenten, zodat aan het loket preventief ‘alarm’ kan worden geslagen.

Gezinshereniging In Zone West (Molenbeek, Koekelberg, Ganshoren, Sint-Agatha-

“ “ HET CIJFER

Berchem, Jette, Brussel) waar vorig jaar honderd dossiers werden onderzocht en in Schaarbeek dat het voortouw trekt in de jacht, kan dit handig zijn. Op het debat werden enkele feiten aangehaald. “Het is gebeurd dat er een schijnhuwelijk in één Brusselse gemeente werd ontbonden, waarna de misdadiger in een andere gemeente een nieuw schijnhuwelijk aanging,” stelt schepen Bernard Guillaume (MR), die al sinds 1999 de jacht op misbruik inzet. “In 2004 werden 40 procent van de huwelijken gesloten door mensen zonder papieren en Belgen of men-

sen zonder papieren en geregulariseerde vreemdelingen. We hebben dit cijfer in 2011 teruggebracht tot 24 procent.” Ook het aantal homohuwelijken is in Schaarbeek sinds 2005 teruggevallen, van de zes in 2011 waren er drie met illegalen. Blijft de gezinshereniging die uitgemolken wordt. ”In Schaarbeek heeft 40 procent van die herenigde gezinsleden geen werk,” stelt Guillaume. Jean-Marie Binst Meer info op www.coeurspiegesbedrogenharten.be

DONDERDAG 19 SEPTEMBER VAKBONDEN VRAGEN HOOFDDOEKVERBOD. ACV-Brussel pleit voor een algemeen verbod op religieuze tekens in de ambtenarij. Volgens de vakbond is zo’n verbod er al in de meeste diensten. De andere vakbonden steunen het voorstel. Staatssecretaris voor Gelijke Kansen Bruno De Lille (Groen) reageert verbolgen. Hij zegt dat een algemeen hoofddoekverbod niet aan de orde is. SLOOP VAN GEBOUW NA VERKRACHTING. Burgemeester Eric Tomas (PS) beveelt de sloop van een kraakpand aan de Barastraat in Anderlecht nadat drie daklozen er een vrouw met mentale handicap hebben verkracht.

VRIJDAG 20 SEPTEMBER ‘SCHAF DIABOLOTOESLAG AF’. Na Arnaud Feist, CEO van Brussels Airport, pleit nu ook TreinTramBus voor de afschaffing van de diabolotoeslag. Volgens de reizigersvereniging wordt wie op een duurzame manier naar de luchthaven reist, gestraft. De toeslag bedraagt 4,4 euro bovenop het gewone ticket. ‘GEEN BRUSSELSE SOCIALE ZEKERHEID OP WAALSE LEEST’. De Franstalige politieke partijen hebben een akkoord over een sociale zekerheid in Wallonië en Brussel. Die zou op elkaar afgestemd worden. Ze hebben daarvoor de goedkeuring nodig van Vlamingen in Brussel. Die reageren afwijzend. Vooral minister Brigitte Grouwels (CD&V) verzet zich tegen het Waals-Brussels onderonsje.

Met het communicatiebudget van De Lille kan je elke dag een fietsbox installeren.” Brussels parlementslid Jef Van Damme (SP.A, oppositie) over het groeiend fietsparkeerprobleem in Brussel (op brusselnieuws.be).

Zondag is het ecodictatuur-dag.” Vlaams parlementslid Ann Brusseel (Open VLD, meerderheid) loopt niet hoog op met de autoloze zondag (op Twitter).

ZATERDAG 21 SEPTEMBER STUDIE OVER METROTRACE . De Brusselse regering heeft geen definitief tracé voor de metro naar Schaarbeek kunnen kiezen tijdens haar seminarie in Luik. Er worden drie varianten onderzocht.

MAANDAG 23 SEPTEMBER Aanpak Schijnhuwelijken strenger. Vanaf 3 oktober worden schijnhuwelijken en -relaties strenger bestraft dankzij een nieuwe wet. Wie dergelijke fraude pleegt, riskeert een langere gevangenisstraf (tot vijf jaar) en hogere boetes (tot 500 euro). AKKOORD OVER TRAM 62. MIVB en gemeenten zijn tot een akkoord gekomen over de lawaaierige tram 62. De MIVB belooft de hinder te beperken. De tram wordt in de lente verlengd naar Jette. ‘GEEN TRANSFER NAAR FRANSE GEMEENSCHAP’. Brussels Minister van Begroting Guy Vanhengel (Open VLD) is niet van plan om de Franse Gemeenschap financieel bij te springen. Die vraagt 5 tot 6 miljoen euro.

DINSDAG 24 SEPTEMBER

Belgacom haalt de komende twee weken een veertigtal verouderde en ongebruikte telefooncellen weg in Brussel-Stad. “Gezien het gsm-gebruik de laatste jaren explosief is toegenomen, worden de telefooncellen in de stad zelden of nooit meer gebruikt,” zegt Brussels schepen van Openbare Werken Els Ampe (Open VLD), die samen met Belgacom de beslissing nam. Bovendien is de technologie zwaar verouderd zodat het

technisch onderhoud zeer moeilijk is. Ook zijn de telefoonhokjes volgens Ampe steeds vaker het mikpunt van vandalen of worden ze aanzien als vuilnisbak. Alleen in het Noord-, Zuid-, en Centraal Station blijven er nog telefooncellen tot eind 2015. Uit de cijfers van Belgacom bleek dat deze publieke telefoons de enige zijn die nog regelmatig gebruikt worden, al is het gemiddeld HUB ook maar een keer per dag.

ONLINE INSCHRIJVEN IN MIDDELBAAR. Wie zijn kind wil inschrijven in het eerste middelbaar van een Brusselse Nederlandstalige school, moet zich vanaf januari aanmelden via een website. De procedure geldt voor zeventien – vaak overbevraagde – scholen. De website vervangt het callcenter, waar problemen mee waren. Samengesteld door Steven Van Garsse en Kim Verthé

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP SURF NAAR BRUSSELNIEUWS.BE EN SCHRIJF JE IN OP DE NIEUWSBRIEF

BDW 1395 PAGINA 4 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Politiek > Geert Bourgeois (N-VA) gaat voluit voor Brussel

‘Laat je de nieuwkomers hier aan hun lot over?’ BRUSSEL – Bij een kop groene thee gaat Geert Bourgeois (N-VA), viceminister-president in de Vlaamse regering en ook bevoegd voor Toerisme en Inburgering, voluit voor Brussel “dat de hoofdstad van Vlaanderen moet blijven.” Zou het kunnen dat Brussel de vernieuwingssnelheden uit Vlaanderen wat afhoudt? De nieuwbouw van jeugdherberg Bruegel, de verplichte inburgering, de plotse inbedding van N-VA in het Gewest – Bourgeois wil er alleszins mee vooruit.

oerisme Vlaanderen leek in 2010 het jongerentoerisme de hand te reiken met een renovatie- en uitbreidingsproject voor Jeugdherberg Bruegel, de enige Vlaamse sinds 1981. Maar de bouwvergunning moddert aan. Voor uitbreiding bleek extra grond nodig. Een private eigenaar wou tot vijfmaal de gangbare overnameprijs. De Stad Brussel bracht een negatief advies op het bouwdossier uit. Het Gewest viste naar een andere gevel. Vertrouwt u het geschipper van de Stad en het Gewest nog? Geert Bourgeois: “Diverse oorzaken hebben het dossier bemoeilijkt. Eén daarvan was de grondverwerving, waarvoor we moesten onteigenen. Finaal is daar via de vrederechter een uitspraak over gebeurd. Uiteindelijk hebben we voor de onteigening minder betaald dan de verkoper vroeg. Alle procedures zijn nu afgerond. Blijft de bouwvergunning. Ik heb minister-president Rudi Vervoort (PS) hierover in juli ontmoet. Hij deelt mijn stelling dat een jeugdherberg die floreert en jonge toeristen aantrekt een goede zaak voor Brussel is, de stad bruisend maakt en internationaal op de kaart zet.” Het blijft nog spannend rond de bouwvergunning. Bourgeois: “In Brussel geldt de verordening dat hotels in een woongebied op twintig jaar tijd maximaal met twintig procent mogen uitbreiden. Wij hadden voor Bruegel na dertig jaar uitbreiding voorzien (van 135 bedden naar 187, red.). Voor ons is een jeugdherberg een zaak van algemeen nut, en vallen we niet onder die regel voor private hotels. Trouwens, ook de onteigening is gebeurd ‘voor het algemeen nut’. Het Brusselse Gewest bekijkt nu op een constructieve manier de bouwvergunning. We zijn op alle redelijke opmerkingen ingegaan: andere gevelmaterialen, de betere integratie in de Keizerslaan, de verbinding met de publieke ruimte en een reeks

technische verbeteringen. De aanbesteding is in stand gehouden, dus kan er relatief snel gestart worden – zo mogelijk in de eerste helft van 2014 – als we dit jaar over alles uitsluitsel krijgen. Ik ga me niet uitspreken over de snelheid van de procedure, maar er liepen nu eenmaal verschillende zaken tegelijkertijd. Ik weet uit ervaring dat alles wat Vlaanderen doet in Brussel, vaak heel veel tijd en overleg vergt.” Kijk u vanuit Vlaanderen mee of de hoofdstad in eigen land op de meest wenselijke manier gepromoot wordt? Bourgeois: “Dat is de bevoegdheid van Toerisme Vlaanderen niet. Voor Antwerpen en Gent zeggen we evenmin welke klemtonen ze op promotie moeten leggen. Ik zal dus over Brussel geen oordeel vormen, want ik heb er geen zicht op. De steden doen dat autonoom en actief genoeg. Trouwens, het verblijfstoerisme in kunststeden is in overgrote mate gevoed door buitenlanders, en daar zorgen wij in het buitenland wel voor. Recent heb ik twee belangrijke congressen voor Brussel binnengehaald; we zetten met succes met een hele ploeg in op ‘Brussel Congresstad’.” U subsidieert Impulsprogramma’s voor de kunststeden. Wat krijgt Brussel? Bourgeois: “Een hele tijd lang is op ons aanbod niet ingetekend door Brussel, enkel door andere steden en groene regio’s. In 2012 is voor het eerst 60.600 euro toegekend voor de promotie van Brussel via televisiekanalen in hotelkamers die aangesloten zijn bij Brussels Hotels Association (85 procent van alle hotels, red.). Het eerste tv-kanaal dat de toerist in zijn kamer standaard te zien krijgt is Brussel TV. Daar komen promotiefilms over Brussel op. Verder gaven we VisitBrussels 127.800 euro voor Plan your Trip, de plattegrondverdeelautomaten op cruciale

punten in de stad. En tot slot was er de app Landing in Brussels (82.000 euro), te zien op schermen in Brussels Airport en waarop ook een culturele Agenda staat.” Wat heeft u nog meer in de aanbieding? Bourgeois: “Vlaanderen is in alle bescheidenheid wereldkoploper inzake vakantieparticipatie voor mensen in armoede. Vorig jaar (het project loopt sinds 2003, en bereikte toen 750 mensen, red.) waren er ongeveer honderdduizend mensen die met een unieke formule, gratis of via een sociaal tarief, in Vlaanderen vakantie konden nemen. De publiek-

“Ik weet uit ervaring dat alles wat Vlaanderen doet in Brussel vaak heel veel tijd en overleg vergt”

private samenwerking (PPS) via OCMW’s, gemeenten, verenigingen en de private sector groeit jaar na jaar. Ik krijg wel de vraag ‘en hoe zit het met Brussel?’. Ik kan niet anders dan antwoorden dat ik de OCMW’s in de Brusselse gemeenten niet kan verplichten hiervan gebruik te maken voor de minst bedeelde Brusselaars. Als men niet inspeelt op de hand die Vlaanderen hen reikt, dan kan ik dit alleen maar jammer vinden. Er heeft zich nu één OCMW aangemeld.” Iets anders. Brussel is niet echt te vinden voor één Extern Zelfstandig Agentschap (EVA) voor de sectoren inburgering en integratie. Bourgeois: “Ik heb daar met Brussels minister Brigitte Grouwels (CD&V) al enkele gesprekken over gehad. Ze is er wel voor te vinden; of ze er al volledig mee akkoord gaat heb je mij niet horen zeggen. Vooralsnog hebben we opgenomen dat de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) de regierol zal hebben voor de insteek en het beleid. Nadien

zien we wel of de materie binnen het EVA blijft voor Brussel of onder iets anders valt. Het is belangrijk dat wij in een moeilijk gebied als Brussel in de eerste fase mee het beleid kunnen voeren. Uiteraard moet het beleid gezamenlijk uitgetekend worden in overleg met de Franse Gemeenschapscommissie (Cocof ) en de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie. Een overlegcommissie (aan Vervoort al voorgesteld in juli, red.) waarin iedereen zetelt, gaat daar eerstdaags de koppen over bijeen steken.” Vlaanderen heeft al jaren een inburgeringsbeleid, waar Brussel niet van leert. Bourgeois: “In alle grote steden zijn de problemen van en met de nieuwkomers dezelfde. Laat je die mensen hier aan hun lot over? Jarenlang is in Franstalig België en Brussel geen beleid daarover gevoerd. Amper twee jaar terug liet de MR plots andere geluiden horen, in die zin dat er iets moest gebeuren zoals Vlaanderen het deed. Voor Brussel heeft minister-president Vervoort pas dit jaar gesteld dat hij een inburgeringsbeleid wil voeren. Dat klinkt aangenaam in de oren.” Is de situatie in Brussel niet wat complexer? Bourgeois: “Inderdaad. Om het onthaal van nieuwkomers en het handhavingsbeleid te organiseren moet er een akkoord zijn binnen de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie. Noch de VGC of de Cocof kan hierover alleen beslissen. Dat we in Vlaanderen en met de VGC een ander beleid voor ogen hebben, is op zich niet fout. Wat belangrijk is, is dat we over de sokkel die we gemeenschappelijk aanpakken een eenduidig akkoord bereiken. Anders kan in Brussel geen verplichte inburgering ingevoerd worden.” Vlaanderen is inmiddels al actief in Brussel op dit terrein. Bourgeois: “Op dit moment werken wij in Brussel louter op vrijwillige basis, desondanks bereiken we 20.000 mensen die Nederlands leren. Maar als we een stap verder willen in de hoofdstad, dan moet eerst de gemeenschappelijke doelgroep worden bepaald. In Vlaanderen is dat in principe de nieuwkomer uit een niet EU-land die hier minder dan één jaar is. Ik heb begrepen dat Brussel een andere doelgroep voor

ogen heeft, en het bovendien enkel over taalinburgering (Frans en/of Nederlands) wil hebben. Wij geven ook maatschappelijke begeleiding en loopbaanoriëntatie naast lessen Nederlands. Over het gemeenschappelijk onthaal en het handhavingsbeleid moet de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie het sowieso eerst eens zijn. En zonder controlemechanisme, zoals wij dit met een succesvol boetestelsel hanteren, heeft de verplichting naar onze ervaring geen zin.” Iedereen wil weten wat de NV-A in Brussel wil bereiken met de gewestverkiezingen eind mei 2014? Bourgeois: “Voor ons blijft Brussel

BDW 1395 PAGINA 5 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Politiek > Eerste stap richting Brusselstandpunt gezet

N-VA flirt met stedenbouw BRUSSEL – De N-VA schuift op in de richting van een Brusselstandpunt. Daarvoor worden de apolitieke middelen niet geschuwd. Men weet het: de Nieuw-Vlaamse Alliantie is een relatief jonge politieke formatie, ontstaan uit de restanten van de Volksunie, ooit een succesvolle Vlaamsgezinde partij. Vandaag doet de N-VA het opnieuw goed. Een van de grootste uitdagingen waar de partij voor staat is echter haar Brusselstandpunt. Ondanks de grote verkiezingsoverwinning in 2010 werd daar weinig aandacht aan geschonken. Normaal gezien beslist de Vlaamsgezinde partij pas in februari 2014 over dat Brusselstandpunt. Maar onderweg naar die datum worden de ideeën niet geschuwd. Zo organiseerde de partij afgelopen zaterdag een studiedag waarvoor enkele voorname sprekers werden uitgenodigd: Alexander D’Hooghe, stedenbouwkundige aan het prestigieuze Amerikaanse Massachusets Institute of Technology, en Belinda Tato, een Spaanse architecte gespecialiseerd in het herwaarderen van open ruimte. Beide sprekers benadrukten dat ze onafhankelijk zijn van de partij. D’Hooghe hield een uiteenzetting over het allesbehalve uniforme karakter van Brussel vergeleken met grootsteden als Washington, Parijs en Barcelona, waar “stedenbouwkundigen grote, bijna Napoleontische structuren aan de stad werden opgelegd, zoals brede boulevards.” Dat dit in Brussel, enkele uitzonderingen niet te na gelaten, nooit het geval is geweest, vond D’Hooghe “een van de charmes van de stad.” De stedenbouwkundige voegde er nog aan toe dat hij zulke ingrepen ook niet meer mogelijk acht in Brussel. “Je krijgt dingen niet meer opgelost met institutioneel denken,” vertelde hij. Die boodschap contrasteerde lichtjes met de grote N-VA-spandoeken op de achtergrond, ‘Denken. Durven. Doen’. Samengevat benadrukte Belinde Tato dan het belang van inspraak bij het renoveren van pleinen en straten. Zo heeft ze in Noorwegen en Madrid enkele aan de auto overgeleverde pleinen omgevormd tot flanerenswaardige stadsboulevards, op verzoek van betrokken burgers. Nadien was het tijd voor een klein ‘debat’ tussen VUB-professor Rudi Janssens, consultant Lucien Kahane van Idea Consult en David Broekaert van architectencollectief Karbon. Daar werden de voornaamste stadsproblemen, zoals stadsvlucht, onderwijs en mobiliteit, nog eens doorgenomen.

Enkele toehoorders hadden natuurlijk vragen en opmerkingen bij het geheel. “Ik betwijfel of pleintjes en ruimte ons kunnen redden,” zei iemand. Een andere toehoorder betwijfelde of er in de toekomst alleen maar hooggeschoolden nodig waren in Brussel, en hield een pleidooi voor arbeid als model om de hoge Brusselse (jeugd)werkloosheid aan te pakken.

‘Schoonmoeder PS’ Het slotwoord van de dag was voor Brussels N-VAvoorzitter Johan Van den Driessche (foto). Eigenlijk was het een van de weinige momenten van de dag dat het echt over politiek ging. Van den Driessche pleitte onder meer voor meer samenwerking tussen het onderwijs en het bedrijfsleven om de werkloosheid op te lossen, evenals een verplicht taalbadjaar om de tweetaligheid te stimuleren. “De stad heeft één visie, één aansturing nodig. Maar met het recente akkoord tussen Franstalige partijvoorzitters over hoe de staatshervorming in Brussel en Wallonië aangepakt zal worden, blijft Brussel onder invloed van schoonmoeder PS,” aldus Van den Driessche. Daarmee lijkt de eerste stap richting Brusselstandpunt gezet. Over andere klassieke politiek-flamingantische onderwerpen, zoals de keuze voor een Brussels stelsel van subnationaliteit en/of gemeenschapskeuze, of het gebrek aan tweetaligheid in het Hoofdstedelijk Gewest, werd haast niet gesproken.

Christophe Degreef

ADVERTENTIE

Geert Bourgeois op zijn kabinetterras: “Onze partij is jong in de hoofdstad; ons programma zal hopelijk ook appelleren aan Franstaligen.”

de hoofdstad van Vlaanderen. Een theoretisch model uittekenen voor een gemeenschappelijke hoofdstad met de Franstaligen, zal afhangen van ons finaliserende congres. We hebben de fameuze Brusselnorm, en moeten blijven investeren in de afspraken met de Franstaligen. Het blijft een ontmoetingsplaats voor de twee. We gaan trouwens ook bij de Franstaligen proberen zoveel mogelijk stemmen te halen. Er is een werkgroep keihard aan het werken aan een aparte inhoud voor Brussel (zie kaderstuk). Dat overstijgt het communautaire en de participatie van beide bevolkingsgroepen. We zullen een sterk beleid voor Brussel communiceren, zowel inzake mobiliteit, stedenbouwkunde, on-

derwijs, veiligheid, leefmilieu als huisvesting. Er zijn heel grote problemen in Brussel, die vaak door de bestuurlijke versnippering in Brussel onvoldoende worden aangepakt. Om maar één voorbeeld te nemen: waar staat Brussel als fietsstad in vergelijking met vele hoofdsteden? Onze partij is jong in de hoofdstad. Ik denk dat iedereen een stevig antwoord zal krijgen op alle vragen over Brussel, iets dat hopelijk ook zal appelleren aan Franstaligen, die nogal wat kritiek uitten op het beleid. Als ik hier op restaurant ga, hoor ik Franstaligen zeggen: ‘Ah, monsieur Bourgeois, on va vôter pour votre partie; c’est telle partie qui nous faut.’” Jean-Marie Binst

Brussel Deze Week nodigt u graag uit op het middagdebat:

BRUSSEL EN DE RAND Een gedwongen huwelijk? Hoe kijkt Brussel naar de Rand en hoe kijken de gemeenten rondom naar de hoofdstad? Brussel Deze Week vraagt het aan burgemeesters Hans Bonte (Vilvoorde, SP.A) en Willy Segers (Dilbeek, N-VA). Verschillende visies, één debat. Op woensdag 2 oktober van 12 tot 13u in het Literair Salon van Muntpunt. Toegang gratis Broodjes en drank voorzien Info: 02-226.45.40

WOENSDAG 2 OKTOBER VAN 12 TOT 13 UUR, LITERAIR SALON MUNTPUNT Brussel Deze Week

BDW 1395 PAGINA 6 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

hebben banen nodig voor de laaggeschoolden.” Vanhengel bezweert de Vlamingen – en de Walen die met niet minder vooroordelen over Brussel leven – om niet alleen naar de werkloosheidscijfers te kijken, maar

“Tweetalig onderwijs wordt gauw Franstalig onderwijs waar Nederlandstaligen voor goed taalonderwijs zorgen”

Guy Vanhengel: “De regering doet er alles aan om de industrie in Brussel te houden, maar groei zit er niet meer in en we hebben banen nodig voor de laaggeschoolden.”

Politiek > Open VLD wil discussie op basis van objectieve cijfers

‘Vlaamse vooroordelen, Brusselse troeven’ BRUSSEL – De hoofdstad is in 20 jaar tijd geëvolueerd van een Franstalig provincienest naar een kosmopolitische grootstad. Een huizenhoog cliché, maar zegt Brussels Open VLD-minister Guy Vanhengel: “Op het hoogtepunt van het FDF zijn in Vlaanderen veel vooroordelen ontstaan. Brussel heeft de jongste decennia een demografische en sociologische omslag gemaakt, maar de vooroordelen zijn gebleven.”

uy Vanhengel heeft zich al vaak boos gemaakt: “Over een verkeerde voorstelling van de gang van zaken. En over de cijfers.” Over de transfers bijvoorbeeld of over het financieel beheer van de hoofdstad. Of over de investeringen in het Nederlandstalig onderwijs die Vlaanderen volgens hem niets kosten. Daarom maakt Open VLD

een intern werkdocument openbaar waarin alle actuele cijfers over Brussel geüpdatet zijn, aangevuld met de visie van de partij. Vanhengel werd bij de voorstelling van het Brussel Handboek geflankeerd door fractievoorzitter Els Ampe en Brussels Open VLD-voorzitter Thomas Ryckalts. Vanhengel geeft toe dat de ‘vooroordelen’ niet alleen bij andere

partijen – lees: vooral de Vlaams-nationalisten - leven, maar ook binnen zijn eigen partij, alhoewel hij er daar veel van het tegendeel heeft kunnen overtuigen. “Ik sta altijd open voor discussie, “ zegt Vanhengel, “maar met gebruik van de juiste cijfers.” “We moeten naar een volwassen federalisme,” zegt Vanhengel. Een voorbeeld is volgens hem de in-

Sint-Joost kuist hoerenbuurt op SINT-JOOST-TEN-NODE – Burgemeester Emir Kir (PS) wil duidelijkere afspraken over de prostitutiebuurt. “Er lopen ook andere mensen dan bordeelbezoekers rond.” Het is Kir een doorn in het oog dat toeristen, bewoners, studenten pendelaars en handelaars soms noodgedwongen door de hoerenbuurt moeten. De burgemeester wil dat anders. Hij heeft een studie besteld die moet nagaan hoe de prostitutiebuurt, naar Antwerps voorbeeld,

beperkt kan worden tot enkele straten zodat wie aanstoot neemt aan het bloot, de buurt kan vermijden. Kir denkt daarbij aan autovrije straten. “Als ik naar Antwerpen verwijs, is dat niet naar Villa Tinto (de ‘hoerenkast’ met vijftig vitrines, svg). Een dergelijke geldmachine, want

anders kan je dat niet noemen, willen we niet. Wat ik in Antwerpen gezien heb, is vooral een project van stadsrenovatie.” De gemeente wacht de studie niet af om actie te ondernemen. Zo zijn er samen met de politiezone conformiteitsattesten ingevoerd met een politie- en een stedenbouwkundig luik. “We hebben de bordelen opgelijst,” zegt Kir, “en van de honderd zijn er twaalf niet langer in gebruik.

planting van het nieuwe Belgische voetbalstadion op Parking C, op het grondgebied van de Vlaamse gemeente Grimbergen. Dichtbij de Ring, op een boogscheut van de metro en in de nabijheid van het Tentoonstellingspark. Een goede beslissing van volwassen regeringen volgens Vanhengel; die meent dat de toeristische en evenementiële sector de enige is waar in Brussel nog groei inzit. Daarom steunt Open VLD ook de nieuwe muziektempel in Paleis 12 die anderhalve week geleden geopend werd. Vanhengel: “De regering doet er alles aan om de industrie in Brussel te houden, maar groei zit er niet meer in en we

Die zijn voortaan geschrapt.” Tweeëntwintig andere zijn niet in orde met de wetgeving. Ze krijgen tijd om de papieren in orde te brengen. Zoniet gaan ze dicht. Het is ook niet langer mogelijk om het bordeel in shiften te gebruiken.

Aanstootgevend gedrag Voortaan is er één carré voor één prostituee. De gemeente overweegt voorts de invoering van een label dat buiten aan het bordeel ophangt. Dat moet de controle gemakkelijker maken. Kir: “Dat is in het voordeel van de prostituee. Ze krijgt voor het eerst een statuut. We halen haar uit de anonimiteit. Op die manier kun-

ook naar de vele hoofdstedelijke banen die voor de helft door Vlamingen en Walen ingenomen worden. Vanhengel blijft het ook ongelooflijk vinden dat Vlaanderen niet meer scholen bouwt in Brussel. “Net zoals vorig jaar hebben ook dit jaar 600 kinderen geen plaats gevonden in het Nederlandstalig onderwijs. De discussies in het Vlaams parlement over de vraag of Vlaanderen moet investeren in anderstalige kinderen in Brussel is onvoorstelbaar. Je weigert toch geen mensen die zich bij je eigen gemeenschap willen aansluiten?” Maar er is volgens Open VLD meer: “De vraag is ongrondwettelijk, de Vlaamse Gemeenschap moet onderwijs organiseren voor ouders die het vragen, ongeacht de taalaanhorigheid.” En op de vraag of dit geen zware kritiek is op Vlaams onderwijsminister Pascal Smet (SP.A): “Niet direct. Pascal doet zijn best maar hij botst op de grenzen van wat binnen de Vlaamse regering gezien haar samenstelling (met N-VA, dv) mogelijk is.” Klopt het dan toch dat hij een voorakkoord voor 2014 heeft met Smet? Vanhengel: “Nee, er is geen voorakkoord, maar natuurlijk spreken we elkaar vaak, we zijn allebei bevoegd voor onderwijs.” Open VLD blijft ook gekant tegen tweetalig onderwijs dat “al snel zal uitdraaien op Franstalig onderwijs waar Nederlandstaligen voor goed taalonderwijs zorgen.” Danny Vileyn Meer info op www.vldbrussel.be

nen we paal en perk stellen aan de mensenhandel. Die is duidelijk aanwezig in de buurt. Dat weten van de politie.” Volgens Kir gaat het vooral om Afrikaanse filières. De gemeente is tegelijk van plan om de taksen te verhogen. Vandaag betaalt een prostituee 650 euro per jaar, vanaf 2014 zal dat 950 euro zijn. Tot slot overweegt Kir om de toename aan bloot en aanstootgevend gedrag bij de prostituees te beantwoorden met boetes. “Sinds de jaren 1990 is het er alleen maar erger op geworden.” Steven Van Garsse

BDW 1395 PAGINA 7 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

P-PRAAT De autoloze zondag moet Vlaams Open-VLD-parlementslid Ann Brusseel hoog zitten, zeer hoog. Zo hoog dat ze op twitter spreekt van ‘de ecodictatuur’. Nu, Brusseel heeft eerder ook al gewag gemaakt van een zekere ‘islamdictatuur’, maar of ze hetzelfde bedoelt wanneer ze ‘ecodictatuur’ zegt is natuurlijk nergens bewezen, tenzij in het hoofd van de lezer. Maar toch, wat betreft die ecodictatuur kunnen we haar volgen. Laten we nu eens eerlijk zijn, wat we doorgaans zelden zijn: Brusseel heeft volmondig gelijk. Er valt geen land mee te bezeilen, met die fietsers, niet wanneer er auto’s in de stad rijden, en al zeker niet wanneer er geen auto’s in de stad rijden. U kan overal lezen hoe de ambulance maar liefst 350 keer moest uitrukken om gehavende fietsers en voetgangers van straat te schrapen. Tijdens een gewone dag in autovol Brussel wordt zo’n aantal nooit gehaald.

Het zadeldak is vervangen door een lichte constructie van staal en glas.

Onderwijs/Welzijn > KI Woluwe breidt uit

‘Meer ademruimte voor onze leerlingen’ SINT-LAMBRECHTS-WOLUWE – Het Koninklijk Instituut Woluwe heeft boven op het gebouw uit 1878 een nieuwbouw gezet. “We moesten de hoogte in,” zegt directeur Piet Ketele. Het Koninklijk Instituut in Woluwe is een eerbiedwaardige instelling, nog door Leopold I erkend. De Broeders van Liefde gaven er onderwijs, eerst aan blinden, later ook aan doven. Die opdracht is geëvolueerd. “Door de medische vooruitgang zijn er steeds minder blinden en doven,” zegt Ketele. Ze zijn er nog wel, maar er zijn nieuwe doelgroepen bij gekomen. Kinderen met autisme of met gedragsstoornissen kunnen er ook terecht. De druk op de school is groot. Bij de inschrijvingen wordt er nog altijd gekampeerd. De school heeft zopas de eerste fase van een uitbreiding ingehuldigd, goed voor een investering van 2,2 miljoen,

geld dat vooral van VGC en Vlaanderen (VIPA) komt. Het gaat om een nieuwbouw in een lichte structuur van glas en staal die het oude zadeldak vervangt. Dat is puik gedaan. Het levert nieuwe leefruimtes en kamers op voor het internaat. Ze zijn ruim bemeten en erg licht. “Vroeger kon de school weids uitbreiden, maar vandaag is ze volledig door de stad omgeven,” zegt Ketele. “Dus moesten we de hoogte in.” De uitbreiding zorgt niet voor extra opvangplaatsen, wel voor meer comfort. “We zaten heel erg krap,” zegt Ketele. “Vergeet niet dat tegenover elke leerling die hier lesvolgt, één personeelslid staat. Nu is er voor iedereen meer ademruimte.” Over een jaar moet een tweede gelijkaardige uitbreiding klaar zijn. Die levert tien extra opvangplaatsen op in het internaat.

Steven Van Garsse

Over de ‘islamdictatuur’ hebben we eigenlijk ook wel iets te zeggen. Het is te zeggen: niet wij, want u weet dat uw commentator niet erg moedig is. Neen, wij laten de eer aan Béatrice Delvaux, van wie we eigenlijk niet exact weten wat ze nu juist bij Le Soir doet. Ze neemt af en toe een interview af, zoveel is duidelijk, zoals vorige week vrijdag van de Franse filosofe Elisabeth Badinter. Die laatste kreeg vorige week vrijdag een eredoctoraat aan de ULB voor haar kennis over de Franse verlichtingsfilosoof Condorcet. Op Delvauxs bandopnemertje werd het volgende opgenomen: “L’espèce de soumission à la religion, de l’extrême gauche et d’une grande partie de la gauche, est un désastre. Comme si le religieux devait l’emporter sur tout et que tous devaient se soumettre à ses diktats.” Die woorden hebben merkwaardig genoeg ook de krant gehaald. U moet weten dat het eredoctoraat van Badinter aangevochten wordt door sommigen aan de ULB, want de filosofe heeft in 2011 eens op een onbewaakt moment verklaard dat het Franse FN-boegbeeld Marine Le Pen een van de weinige politici is die de vrijzinnigheid nog verdedigt. Dat is natuurlijk fout: Badinter is Ann Brusseel vergeten.

CHIEN ÉCRASÉ ELSENE – Uw commentator dankt Dominique Dufourny (MR), aanstaand burgemeester van Elsene, voor haar niet-aflatende strijd tégen tram 71, en tégen het bobo-gespuis dat een dikke week geleden voor het Elsens gemeentehuis kwam picknicken. Door die niet-aflatende strijd zijn wij deze week namelijk in staat deze rubriek te vullen, een opdracht waarin wij normaal gezien bijna wekelijks falen. Tenzij de MIVB weer iets onnozels doet, natuurlijk, maar dat gebeurt zelden, zoals u weet. DUFOURNY – Wat is er aan de hand? Dominique Dufourny – bijgenaamd de tsarina van Elsene – vindt dat de berichtgeving over Picnic The Streets veel te eenzijdig is. Zij worden namelijk altijd gesteund en zelden tegengesproken. Dat is natuurlijk waar, wij bij Brussel Deze Week zijn er namelijk zelf de oorzaak van dat voorheen brave burgers met dat gedoe begonnen zijn. Wij hebben in deze rubriek vergeefs tegengewicht proberen te bieden, maar het mocht niet baten. Maar de tsarina dus. Om de eenzijdige berichtgeving recht te zetten, stuurde zij vorige week een hulpkreet van een nobele onbekende Elsenaar de wereld in. Naar het schijnt ging het om een redevoering die een kritische burger voor de picknickers zelf had gehouden: “Des décisions importantes vont être prises à Ixelles notamment à propos de la ligne 71 qui traverse pratiquement tout Ixelles. Nous pensons que c’est aux Ixellois avant tout de décider de leur avenir et pas à la STIB, ni à la Région et encore moins aux habitants venus d’autres communes. Nous vous demandons donc, dans ces dossiers, si vous n’êtes pas Ixellois, de respecter l’avis de ceux-ci.” WEGWEZEN – Met andere woorden: oprotten als je hier niet woont. Kijk, zo scherp zouden wij het ook niet willen stellen. Bij dezen wensen wij ons daarom graag te distantiëren van Dominique Dufourny. Nu we op het einde van deze rubriek gekomen zijn, kan dat wel.

ADVERTENTIE

de school van morgen / L’école de demain

GA IN GESPREK MET DIALOGUEZ AVEC PASCAL SMET organiseert de school van morgen, een reeks gespreksavonden met minister van onderwijs Pascal Smet. Ontdek wanneer hij langskomt in uw buurt en stel hem al uw vragen. organise l’école de demain, une série de soirées-débat avec le ministre de l’enseignement Pascal Smet. Découvrez quand il passe dans votre quartier: 30/09 02/10 07/10 08/10 15/10 16/10

19.30 19.30 19.30 19.30 19.30 19.30

St-Lambrechts & St-Pieters Woluwe – GC Kontakt Watermaal-Bosvoorde & Oudergem – GC Wabo Vorst – GC Ten Weyngaert Ukkel – GC Candelaershuis St-Gillis – GC De Pianofabriek Jette – Atelier 340, De Rivierendreef 340

PASCAL SMET

Vlaams minister van onderwijs Ministre flamand de l’Enseignement

CURIEUS ORGANISEERT DIT DEBAT IN ALLE BRUSSELSE GEMEENTEN. HET VOLLEDIGE OVERZICHT VIND JE OP:

www.curieus.be/brussel

BDW 1395 PAGINA 8 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Stedenbouw / onderwijs > VUB en ULB lonken naar de kazernes van Etterbeek

Studenten in het soldatenhuis ELSENE/ETTERBEEK - “Brussel is als universiteitsstad miskend,” zegt professor emeritus Eric Corijn (VUB). “De Kazernes van Etterbeek bieden een opportuniteit.” Er is Neo in het Noorden, er is de Europawijk aan Schuman en er is de Ilot sacré in het hart van de stad. Maar als universiteitsstad staat Brussel niet op de kaart. “Brussel is de grootste studentenstad van het land maar er is geen quartier latin,” analyseert Eric Corijn, “in tegenstelling tot de meeste andere steden. Neem de buurt aan het Kerkhof van Elsene. Daar zijn wel wat restaurants, maar een boekenwinkel? Een kunstgalerij? Die zijn er niet.” Corijn heeft een verklaring voor het manco. Het Brussels Gewest heeft territoriale bevoegdheden. Het universitair onderwijs daarentegen zit bij de gemeenschappen. De Brusselse stedenbouw heeft nauwelijks vat op het hoger onderwijs. “Er is wel een kantelbeweging aan de gang,” zegt Corijn. “Steeds meer is duidelijk dat kennis en de stad onlosmakelijk met elkaar verbon-

zowel federaal minister Joëlle Milquet (Binnenlandse Zaken, CDH) als staatssecretaris Servais Verherstraeten (Regie der Gebouwen, CD&V) erg voorzichtig over de mogelijke overname van de kazernes door VUB en ULB. Verherstraeten ziet niet in hoe hij de uniefs voorrang kan geven op andere vastgoedoperatoren. Kort door de bocht: de federale regering wil de kazernes kwijt aan de hoogste bieder.

Nieuwe studentenbuurt

De federale regering wil de kazernes kwijt aan de hoogste bieder.

den zijn. Neem nu spin-off-activiteiten van de uniefs, of het Brussels Studies Institute. Of het geweldige gebrek aan studentenkoten.” Er dient zich echter een opportuni-

teit aan. De voormalige rijkswachtkazernes van Etterbeek aan de Generaal Jacqueslaan zijn langzaam aan het leeglopen. De federale politie neemt haar intrek in de gebouADVERTENTIE

wen aan het Rijksadministratief Centrum in hartje Brussel. Er komt dus op termijn 4 hectare vrij, rech tegenover de VUB/ULB-campus. In parlementaire antwoorden zijn

Niet zo voor federaal minister Laurette Onkelinx (PS). Die brak vorige week in Le Soir een lans om de kazernes te integreren in de stad en er een echte universitaire pool van te maken, met studentenhuisvesting en andere voorzieningen. Precies wat ULB en VUB willen. Zover is het nog lang niet. De federale politie zou ten vroegste begin 2015 alle gebouwen verlaten hebben. Bij VUB en ULB wachten ze daar niet op. De afdelingen Stedenbouw en Sociale Geografie starten een studieproject waarbij de studenten de mogelijkheid zullen onderzoeken van de uitbouw van een nieuwe universitaire pool in dit deel van de stad. De professoren Eric Corijn en Francis Metzger (ULB) leiden het project. Dat is niet alleen een duidelijk signaal naar de politieke overheden, de resultaten kunnen desgevallend ook nuttig zijn bij de uitwerking van een nieuwe studentenbuurt in dit deel van Brussel. Steven Van Garsse

ADVERTENTIE

Scholen > Schepen Faouzia Hariche tempert enthousiasme

Immersie: makkelijker gezegd dan gedaan BRUSSEL – Schepen van Onderwijs Faouzia Hariche (PS) laat onderzoeken of de stad Brussel een immersieschool kan oprichten, maar de kans is klein. Tot grote ontgoocheling van Abdel Khader, een vader van twee kinderen, die in het centrum van de stad woont. “Ik woon al meer dan een halve eeuw in Brussel en zou willen dat mijn twee kinderen, als ze over tien en vijftien jaar de middelbare school verlaten, tweetalig zijn. België is een tweetalig land en Brussel een tweetalig stad, ik begrijp niet waarom er geen tweetalige scholen zijn, terwijl er in Wallonië meer dan 300 immersiescholen zijn.” Eerste schepen Alain Courtois, die de gemeenteraadszitting voorzat: “Ik meen te mogen zeggen dat iedereen het over de fond eens is.” Maar ook hier staan tussen droom en daad wettelijke en andere bezwaren. Hariche: “Alle studies wijzen uit dat immersie de betere methode is om talen te leren, maar tweetaligen afleveren doet het immersieonderwijs niet, laat daarover geen twijfel bestaan.“ En dan zijn er pedagogische en wettelijke klippen te omzeilen. Eerst pedagogisch: “Om resultaat te boeken moet de thuistaal van de kinderen het Frans zijn.” Dat betekent dat er bij het inschrijven een strenge

selectie moet gebeuren. Ook moeten de kinderen in het immersieonderwijs les volgen van de derde kleuterklas tot en met het laatste jaar middelbaar. Hariche: “En dan is er de realiteit van de scholen in Wallonië: minder dan de helft van de scholen haalt het vereiste aantal lesuren in het Nederlands. Dat zeg ik niet, dat zegt de inspectie van de Franse Gemeenschap.”

Helse onderneming Volgens Hariche heeft het ook geen zin om in een grote school een immersieafdeling in te richten, om resultaten te halen moet heel de school een immersieschool zijn. Dat komt er op neer dat alleen een nieuwe school in aanmerking komt. “Er is ook geen enkele bestaande school kandidaat,” aldus nog Hariche. Daarbovenop zijn ook de wettelijke hinderpalen niet min. Van de vierduizend leraars uit het Franstalig onderwijs bezit niemand een attest om in een immersieschool in het Nederlands les te mogen geven. En over de mogelijkheid om Nederlandstalige leraars aan te trekken maakt Hariche zich geen illusies: “Het is al een helse onderneming om voldoende leraars te vinden voor de Nederlandstalige stadsscholen.” Danny Vileyn

ADVERTENTIE

n ere i w Ev u e Ni ek en e b r e

Ett

Doe mee aan de ophaling van organisch afval. Meer dan 700 burgers sorteren al. En u?

Vervoeg ons op www.be-organic.be Ontvang gratis: - uw bruine zakken (organisch afval) of specifieke container - een rol blauwe zakken (PMD) en een rol gele zakken (papier-karton)

BDW REGIO

BDW 1395 PAGINA 10 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Sint-Joost-ten-Node > Turkse feestzaal wordt wilde moestuin

‘Wij willen hemelwater drinkbaar maken’

ten. Potamoes wil snel het regenwater recupereren van alle daken rond het enorme terrein. Ze moet vandaag water laten aanvoeren om de planten te sproeien: deze zomer bijna vijfduizend liter stadswater. Louis: “We willen nog verder gaan dat het stockeren van regenwater. We willen voor een overloop zorgen, die natte zones creëert in het park, waardoor er nieuwe biotopen ontstaan. Maar we willen ook nadenken over hoe we het hemelwater, met filters, terug drinkbaar kunnen maken.” Vandaag is 80 procent van het terrein nog onontgonnen. Er staan vlinderstruiken, en er schiet allerlei ‘onkruid’ op. Potamoes wil dat liefst zo houden, weliswaar met gericht snoeiwerk. Louis toont zo’n plek. Er schieten zeven soorten boompjes uit de grond: bos- en schietwilg, beuk, berk, wilde kers en esdoorn en nog allerlei andere wilde planten. Die groene stadsbiotoop levert al resultaat op. ‘s Nachts vliegen er vleermuizen, overdag vlinders en wilde klimopbijen. Cultuur en natuur gaan er hand in hand, want even verder staat een bijenkast, waar honingbijen uitzwermen.

Groene vingers

De houten plantenbakken puilen uit van de oogst. Daar zit de uitstekende zomer zeker voor iets tussen.

SINT-JOOST-TEN-NODE – In een binnenblok van de Warmoesstraat is het bedrijvigheid alom. Waar vroeger een Turkse feestzaal stond, tieren vandaag tomaten, meloenen en paksoi. De feestzaal verdeelde de buurt, de moestuin verenigt. Of toch niet helemaal?

de zakenman achter de tralies. De gemeente kocht het pand en het terrein. Er is terug vrede in de buurt. Het herenhuis vooraan is knap gerenoveerd tot een gemeentelijke crèche. Alleen de naam van de crèche, Damla, herinnert nog aan

de voormalige Turkse feestzaal. Het dépot in het binnenblok is met de grond gelijkgemaakt. De gemeente plant er een groot park. In afwachting heeft de vzw Potamoes er een collectieve moestuin uit de grond gestampt. © DIETER TELEMANS

e gortdroge zomer is voorbij. Het regent pijpenstelen. We schuilen onder de poort die toegang geeft tot een enorme braakliggend terrein. Weg van de ozendrop. Er hangen rapenplanten te drogen. Voor het zaad. Niet iedereen is overtuigd dat het zaad goede rapen zal opleveren. Want de planten droegen afgelopen zomer geen vruchten. “Niet erg. We kunnen ze nog altijd wild zaaien en zien wat uitkomt,” zegt iemand. In de eerste jaren van 2000 was het kommer en kwel in dit stukje van de Warmoesstraat op de grens van Sint-Joost en Schaarbeek. Een bekende Turkse zakenman hield er een grote feestzaal open. Tot 1.200 personen konden er terecht. Interessant voor bruiloften in een buurt waar overwegend Turken wonen, maar voor de andere bewoners van de wijk was de overlast niet te harden: lawaai, wildparkeren, telkens die grote volkstoeloop. Vandaag zit

Niet dat het van een leien dakje loopt. Door administratieve poespas kon de vzw pas in juni aan de slag. Rijkelijk laat om het zaaisel kans op slagen te geven. Maar wat er vandaag aan gewassen tiert is indrukwekkend: courgetten, radijzen, sluimerwtjes, paksoi boterboontjes, vier soorten tomaten, meloenen, ... De twintig houten plantenbakken puilen uit van de oogst. Daar zit de uitstekende zomer zeker voor iets tussen.

Speelse slakken. “Als ze maar uit de plantenbakken blijven.”

Stadsbiotoop Louis Motquin van de vzw Potamoes legt uit dat de tuin meer is dan wat groenten verbouwen op een braak terrein. “Het Potamoespark maakt deel uit van een wijkcontract dat rond twee thema’s werkt: biodiversiteit en water.” Nu de moestuin uit de startblokken is, wil de vzw die twee thema’s uitwerken. Want de tijd kort. Het wijkcontract loopt eind volgend jaar af. Daarna rest er nog maximaal twee jaar voor de aanleg van het park. Samen met het Koninklijk Instituut voor Natuurwetenschappen en de Staten-Generaal voor het Water, wordt nagedacht over een aantal innovatieve projec-

Bij Potamoes beseffen ze de vergankelijkheid van het project. Uiteindelijk zal er een park komen, al dan niet met educatieve moestuin. Alleen heeft Potamoes daar al een tijd niets meer over gehoord. De gemeente heeft wel een architect aangeduid. Potamoes heeft er weinig fiducie in. Louis: “Het bureau is gespecialiseerd in het bouwen van rusthuizen! Aanvankelijk wilden we zelf de aanleg van het park in handen nemen. Toen dachten we: dit is écht te groot voor een vereniging van vrijwilligers. Maar vandaag denk ik dat we daar wel toe in staat zijn.” Potamoes verzamelt heel wat expertise. Al was het maar door de intense samenwerking met Les Débuts des Haricots dat veel ervaring heeft met stadslandbouw. Louis ziet een park dat terug de glooiing aanneemt van de Maalbeekvallei. Vandaag is het terrein op zijn diepst wel tien meter afgegraven. De vzw Potamoes wil de typische Brusselse tuinmuren in ere herstellen. En verder mikt Louis op een afwisseling van verwilderde natuur en een gecultiveerde tuin met oude rozensoorten, oude fruitboomrassen en vergeten groenten. De bakstenen muren lenen zich uitstekend voor leifruit. En de sfeer in de straat? Dankzij Potamoes valt die vandaag geweldig mee. De buurtbewoners hoeven elkaar niet meer boos aan te kijken omdat ze in dit of dat kamp zitten. De vrijwilligers in de tuin zijn van alle nationaliteiten. Maar van Turkse buurtbewoners met groene vingers is voorlopig nog geen spoor? “Misschien komt er binnenkort iemand,” zegt Louis, “maar zeker is dat niet. Neen, makkelijk is het niet om de Turkse bevolking erbij te betrekken.” Steven Van Garsse

Opendeurdag in Potamoes op 28 september vanaf 13 uur. (Warmoesstraat 179, Sint-Joost)

BDW 1395 PAGINA 11 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Dim. / Zon. Schaarbeek > SP.A helpt met terugvorderen van belasting

‘Driehonderd euro korting’ De SP.A van Schaarbeek is een campagne gestart om inwoners aan een terugbetaling te helpen van hun verhoogde onroerende voorheffing. “Weinigen weten het, maar je kan tot 300 euro terugkrijgen.” De gemeente Schaarbeek heeft begin dit jaar de opcentiemen op de onroerende voorheffing verhoogd. De huizentaks is nu de hoogste van heel Brussel. Er werd tegelijk een sociale begeleidingsmaatregel ingevoerd, waardoor eigenaars de belastingverhoging kunnen terugvorderen. Ze mogen dan wel niet meer dan 75.000 euro per jaar verdienen. Om de verhoging te recupereren moeten de eigenaars een formulier invullen en dat samen met hun belastingaanslag en bewijs van belastbaar inkomen naar de gemeente sturen. “Alleen is dat formulier erg moeilijk op de website van de gemeente te vinden,” zegt Liesbet Polspoel, voorzitter van de lokale SP.A-afdeling. “Bovendien weten velen niet dat ze dat geld kunnen terugkrijgen.” De

SP.A informeert daarom de Schaarbeekse inwoner via een tweetalige brief over de begeleidingsmaatregel. De SP.A komt zo nodig aan huis voor wie moeilijkheden heeft om de brief in te vullen. “We zijn nog maar net bezig met de campagne, en nu al staat de telefoon roodgloeiend,” zegt Polspoel. De SP.A is hoe dan ook niet te spreken over de belastingsverhoging van het schepencollege (FDF, CDH, Ecolo, met de steun van Open VLD). “De maatregel is asociaal omdat eigenaars-verhuurders de verhoging vast en zeker zullen doorrekenen aan de vele huurders in onze gemeente,” zegt Polspoel. Volgens SP.A doet het Schaarbeekse gemeentebestuur niets anders dan “haar financieel wanbeleid” afwentelen op de huiseigenaars. Enkele weken geleden raakte bekend dat de rekeningen van de gemeente van vorig jaar afsluiten met een tekort van 19 miljoen euro. Dat is dubbel zoveel als begroot.

Steven Van Garsse

Sint-Joost-ten-Node > Wijkcontract fleurt Leuvensesteenweg op

Bioscoop Marignan wordt Huis der Culturen De voormalige bioscoop Marignan in de Leuvensesteenweg krijgt een nieuwe bestemming als Huis der Culturen. Het is een van de vele projecten uit het wijkcontract As Leuven, dat maandag is goedgekeurd op de gemeenteraad. Met het wijkcontract wil de gemeente de wijk rond de Leuvensesteenweg nieuw leven inblazen. Het omvat een dertigtal huizenblokken. Het Brusselse Gewest verleent hiervoor 11 miljoen euro subsidies, de federale overheid springt bij met 3 miljoen. Drie projecten springen in het oog. Vooreerst de omvorming van de voormalige Marignanbioscoop tot het Huis der Culturen. Voorts krijgt een voormalige katholieke school in de Scailquinstraat 36 – 38 een gemengde bestemming als huis voor lokale verenigingen, woningen en een sociaal restaurant. Derde groot project is de renovatie van de sportzaal Guy Cudell. In het huizenblok aan het SintJoostplein komt er een Franstalige crèche. Het project voor een brede Nederlandstalige school op één site komt er niet, tot grote woede van de Groen-oppositie. Volgens de gemeente kon dat niet omdat de onderzochte sites technisch niet voldeden. Zowel burgemeester Emir Kir (PS) als schepen Béatrice Meulemans (SP.A) benadrukken dat de uitbreiding van de lagere school SintJoost-aan-Zee en de bouw van een nieuwe Nederlandstalige crèche nog tijdens deze legislatuur worden gerealiseerd. Een plateau of pleintje moet het voormalige station op de Leuvensesteenweg extra in de kijker brengen. In de Tweekerkenstraat worden de voetpaden verbreed: daar komen terrasjes voor de handelszaken. Nu volgt nog een openbaar onderzoek. Uiteindelijk moet de Brusselse regering het licht op groen zetten. Eric Vancoppenolle

6/10/2013 10.00 > 17.00

Fête de re la natuFeest natuur k à/in

Molenbee

Entrée gratuite Gratis toegang

Parc du KarreveldParK

Avenue Jean de la Hoeselaan Molenbeek-Saint-Jean / Sint-Jans-Molenbeek Venez à la fête de la nature dédiée à l’alimentation durable : délicieuse, équilibrée et écologique !

Kom naar het natuurfeest in het teken van duurzame voeding: heerlijk, gezond en milieuvriendelijk !

Des stands, animations et conférences relatifs à l’alimentation durable, l’écologie, l’énergie, le compostage, l’eau, les abeilles… Et des animations pour les enfants !

Stands, animatie en conferenties over duurzame voeding, ecologie, energie, compost, water, bijen… Ook animatie voor de kinderen!

02/527.20.04 www.molenbeek.be

A l’initiative de l’Echevine de l’Environnement avec le soutien du Collège des Bourgmestre et Echevins de Molenbeek-Saint-Jean - Op initiatief van de Schepen van Leefmilieu met de steun van het College van Burgemeester en Schepenen van Sint-Jans-Molenbeek

Editeur responsable/verantwoordelijke uitgever : le collège des Bourgmestre et Echevins de Molenbeek-Saint-Jean/het college van Burgemeester en Schepenen van Sint-Jans-Molenbeek

ADVERTENTIE

avec/met

flyer_A5.indd 1

27/08/13 13:30 ADVERTENTIE

BRUSSEL HEEFT HONDERDEN LEERKRACHTEN NODIG

Word leerkracht in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. In de nabije toekomst zullen talrijke nieuwe scholen hun deuren openen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Ook voor u kan dit een niet te missen kans vormen. Binnenkort zullen inderdaad honderden betrekkingen van leerkracht in het lager en middelbaar onderwijs gecreëerd worden, zowel voor Nederlandstaligen als Franstaligen. Voelt u zich aangesproken om deze Brusselse uitdaging aan te gaan en een loopbaan als leerkracht te beginnen? Meer info: dasklasse.be of Actiris 02 800 42 42

BDW 1395 PAGINA 12 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Onder en boven de tram in Elsene ELSENE – Jean Vandervinne is 35 jaar in dienst bij de MIVB als onderhoudstechnicus elektriciteit. Hij spreekt met flair over z’n werk tijdens de eerste publieksdag van de tramremise aan de Hippodroomlaan in Elsene. Met z’n Brusselse zwanze heeft hij de bezoekers meteen op de hand. Of onder de tram. In de stelplaats kon u trouwens ook zien hoe de MIVB’ers doorgaans een bovenleiding herstellen. Afgelopen zondag kon u bovendien ook terecht in de stelplaats Delta, waar u de Hondenbrigade aan het werk kon zien en uitleg kreeg over hoe preventie in zijn werk gaat bij de CD MIVB. FOTO: © JO VOETS

ADVERTENTIE

BDW 1395 PAGINA 13 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

ADVERTENTIE

Anderlecht > Belastingen verschuiven van arbeid naar kapitaal

Minder personenbelasting, meer onroerende voorheffing Volgend jaar betaal je als Anderlechtenaar minder personenbelasting, maar eigenaars van een woning moeten meer belastingen betalen. De gemeenteadministratie wil daarmee haar werkende burgers belonen. Of de gemeente Anderlecht met de maatregel nu meer of minder inkomsten genereert, laat ze voorlopig in het midden. Wel stelt ze dat de meerderheid van de Anderlechtenaren er beter van wordt. Zo zou een gemiddeld gezin 250 euro minder aan gemeentebelastingen betalen per jaar. Het hangt er natuurlijk maar vanaf of je al een eigen woning verworven hebt of niet.

ALS VIP NAAR CULTUUR IN BRUSSEL

Concreet zullen de opcentiemen (het getal waarmee uw gemeentebelasting bepaald wordt, red.) op de personenbelasting met meer dan een halve percent verlagen van 6,5 naar 5,9 procent, de laagste opcentiemen in het Brussels Gewest. Om dit te compenseren verhogen de opcentiemen op de onroerende voorheffing van 2.850 naar 3.000. Met de maatregel wil de meerderheid van burgemeester Eric Tomas (PS) de belasting verschuiven van arbeid naar kapitaal. De beroepsbevolking en gepensioneerden zullen dus minder belastingen betalen ten koste van kapitaalhouders.

PROGRAMMA NAJAAR 2013 SNEL ZIJN, LAATSTE PLAATSEN!

Bruno Schols

ANN Vrijdag 11 oktober 2013, Flagey u Toptheatervoorstelling van Kristien Hemmerechts u Met Marleen Merckx en Dave Reniers, regie van Warre Borgmans u Achteraf nagesprek en receptie u Slechts 178 plaatsen beschikbaar De protesten van actiecomité La Plaine ten spijt, worden de bouwplannen op de ULB-campus Oefenplein wellicht volgende maand goedgekeurd.

Elsene > Appartementen ULB komen er, ondanks protest

Zonder bomen de universiteit niet meer zien Ondanks een interpellatie van studenten in de gemeenteraad is Elsene op weg om de bouwplannen op de ULB-Campus Oefenplein volgende maand goed te keuren. Het actiecomité La Plaine, een verzameling van ULB-studenten, inwoners van Elsene en sympathisanten, heeft vorige week donderdag een druk bijgewoonde burgerinterpellatie gehouden in de Elsense gemeenteraad. Zij verzetten zich tegen de plannen van projectontwikkelaar Immobel om meer dan 140 appartementen te bouwen op de universiteitscampus Oefenplein. Daarvoor moeten grote stukken bos en natuur wijken. Schepen van Stedenbouw Nathalie Gilson (MR) liet alvast verstaan dat de gemeente weinig kan doen tegen de bouwplannen. “Wij zijn legalisten en volgen dus netjes het Gewestelijke Bestemmingsplan, dat voorschrijft dat dit deel van de campus bouwgrond is. We hebben geen juridische argumenten tegen.”

Gilson voegde er nog aan toe dat de studenten niet mogen vergeten dat de ULB heel wat geld heeft verdiend door in 2007 een deel van de campus te verkopen. Daarmee lijkt de strijd van de studenten voor ‘hun’ groen beslecht. Volgens hen wordt er waardevol groen opgeofferd, groen dat voorts zeldzaam is in de gemeente Elsene. Het comité blijft dan ook aandringen op een onafhankelijke effectenstudie waaruit moet blijken hoe waardevol het halfbos is voor de stad. De studenten krijgen daarbij alvast steun van de oppositiepartijen. Ecolo-boegbeeld Yaron Pesztat zegt dat het volbouwen van de campus “een historische vergissing is.” Zijn collega Julie de Groote (CDH) verwijst dan weer naar een oproep van PS-politica Laurette Onkelinx vorige week om van Brussel een studentenstad te maken. “Ik ga alvast akkoord. En jullie?,” sneerde ze naar PS-burgemeester Willy Decourty. CD

RETROSPECTIEVE WALTER SWENNEN Zondag 24 november 2013, WIELS u Inleiding door directeur & curator Dirk Snauwaert u Vooraf brunch, achteraf drankje u Vrij tentoonstellingsbezoek u Slechts 120 plaatsen beschikbaar

Alle info & tickets via 016/310.600 www.davidsfonds.be/brusselexclusief ME T ME D E WE R K I N G VAN

EEN IN IT IAT IEF VAN

Met de steun van de

BDW 1395 PAGINA 14 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Op 1 oktober is het Wereld Vegetarisme Dag. Een ideale gelegenheid om het Brusselse veggieplan te ontdekken, meent Annemie Maes (Groen).

Gezondheid > Annemie Maes over Wereld Vegetarisme Dag

Veggie op het politieke menu ANNEMIE MAES (GROEN):

BRUSSEL – Baksteen in de maag, wagen voor de deur en vlees op het bord. Dat is de karikatuur van de typische Belg. En hoewel de vleesconsumptie in ons land de laatste jaren lichtjes op de terugweg is, horen we met gemiddeld 82,3 kilogram vlees per persoon per jaar nog steeds tot de wereldtop op dat vlak, zegt Annemie Maes (Groen).

BDWOPINIE Vlees eten lijkt een essentieel onderdeel van onze cultuur en van onze dagelijkse voeding. Vegetariërs worden nog vaak onthaald op meewarige reacties. Doe maar gewoon, dat is al gek genoeg, hoor je mensen denken. Nochtans heeft af en toe vlees van het menu halen alleen maar positieve gevolgen voor mens, milieu en maatschappij. De productie van voeding kost ontzettend veel energie en water. De ecologische voetafdruk van vlees ligt daarbij veel hoger dan die van plantaardige producten. Een kilogram rundvlees verbruikt 15.000 liter water, terwijl je voor een kilogram peulvruchten maar 350 liter water nodig hebt. Met het water

verbruikt voor de Belgische vleesconsumptie kan je een derde van de wereldbevolking een jaar lang te drinken geven. 88 procent van de ontbossing van het Amazonewoud staat in functie van de aanleg van graasland en maïs- en sojaplantages voor veevoeder. De vleesindustrie is op mondiaal vlak een van de drie grootste milieubelastende factoren in onze samenleving: 18 procent van de wereldwijde uitstoot van broeikasgassen komt van de vleesproductie. De CO2-uitstoot bij de productie van 1 kilogram vlees staat gelijk aan die van 250 kilometer autorijden. In België ligt de dagelijkse consumptie van dierlijke eiwitten meer dan twee keer hoger dan de om gezondheidsredenen aanbevolen hoeveelheid van 75 à 100 gram. Hierdoor krijgen we een te hoog aandeel

verzadigde vetten, transvetzuren en dierlijke eiwitten binnen en schiet cholesterol de hoogte in. Studies tonen aan dat vegetariërs langer leven (recente Amerikaanse studie) en het een heel pak beter doen op het vlak van hart en vaatziekten. Ook vis gaat niet vrijuit. 88 procent van de Europese visbestanden is overbevist. Bepaalde vispopulaties zoals kabeljauw en tonijn zijn met uitsterven bedreigd. De sleepnetten in de Noordzee zorgen voor heel wat ongewilde bijvangst en ravage op de bodem. Bovendien stapelen vissen en weekdieren tijdens hun leven allerlei giftige, niet biologisch afbreekbare stoffen op zoals pcb’s, dioxines en zware metalen door alle rommel die in zee dobbert.

Wereld Vegetarisme Dag Een extra argument is het dieren-

“Het Brussels Gewest stelde een Brussels Veggieplan op, voor wie in Brussel (h)eerlijk vegetarisch wil genieten”

leed. Om aan de grote vleesvraag te kunnen voldoen;-, evolueert de veeteelt steeds meer in de richting van een rationele grootindustrie. Het doel is zo snel mogelijk zo veel mogelijk vlees produceren tegen de laagste marginale kost. Dieren leven in veel te kleine ruimtes, worden volgepropt met krachtvoer (onder andere soja uit het Amazonegebied) en medicijnen en worden vaak in

erbarmelijke toestanden getransporteerd en geslacht. Dit wordt in stand gehouden door de consument die vaak geen enkele link meer legt tussen wat er op zijn bord komt en de oorsprong van dit vlees. Tot slot – u dacht toch niet dat ik deze reden zou vergeten – is vegetarisch eten gewoon lekker en gevarieerd, tenminste als het met aandacht en liefde wordt klaargemaakt. En daar knelt soms het schoentje. Gelukkig zijn er in Vlaanderen ondertussen steeds meer initiatieven die pleiten voor vlees- en vismatiging. Donderdag veggiedag van EVA vzw bijvoorbeeld. Deze organisatie heeft al behoorlijk wat pionierswerk verricht en het vegetarisme uit de taboesfeer gehaald. Ze hanteert hierbij de strategie van geleidelijkheid. Begin al met één dag per week geen vlees of vis te eten. Of laat je inspireren door de vasten en ga voor ‘40 dagen zonder vlees’, waarna je heel wat lekkere recepten hebt verzameld die je niet meer kwijt wil. Ook het Brussels Gewest liet zich in 2011 verleiden door hun campagne en stelde, in samenwerking met EVA, een Brussels Veggieplan op. De gids voor wie in Brussel (h)eerlijk vegetarisch wil genieten. De federale overheidsdienst Duurzame Ontwikkeling plaatste het jaar 2011 in het teken van duurzame voeding. In dit kader onderzocht een studie de vleesconsumptie van federale ambtenaren. Het onderzoek leert ons dat, hoewel bijna 93 procent aangeeft regelmatig vlees te eten, 63,7 procent van de ondervraagden een vermindering van de geconsumeerde hoeveelheid vlees als een te overwegen optie beschouwt. 60,4 procent vindt deze verandering goed voor de gezondheid en 46,5 procent beschouwt minder vlees eten een verantwoordelijke burgerdaad met een positieve impact op het leefmilieu. De overgrote meerderheid van de respondenten beoordeelt een vleesmatigingscampagne dan ook als nuttig en positief. Dit toont aan dat er best wat interesse bestaat voor vegetarische voeding en dat het aanbod gerust mag uitgebreid worden. Brussel hinkt nog wat achterop. Uit navraag blijkt dat het merendeel van de Brusselse overheidskantines geen vegetarische maaltijden aanbiedt, op een paar uitzonderingen na. Ook in de meeste schoolkantines is het ver zoeken naar een volwaardig vegetarisch aanbod. Koksopleidingen zijn nog steeds geënt op de klassieke (Franse) brasseriekeuken en in vele ziekenhuizen of rusthuizen heeft men, ondanks de gezondheidsvoordelen gelinkt aan vegetarisch eten, nog steeds geen volwaardig lekker vegetarisch alternatief. Werk aan de winkel! Op 1 oktober vieren we opnieuw de ‘Wereld Vegetarisme Dag’. Een ideale gelegenheid om het Brusselse veggieplan te ontdekken of zelf een heerlijk vegetarische maaltijd te prepareren. Vanuit het Brussels parlement heb ik een wetgevend initiatief genomen om het aanbod van vegetarische maaltijden bij de overheid te verbeteren.

Annemie Maes, Brussels parlementslid (Groen)

BDW 1395 PAGINA 15 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

BRIEVEN VAN LEZERS lezersbrieven@bdw.be HealthRiskcity Ik heb eindelijk gedaan wat ik al veel eerder had moeten doen: mijn abonnement bij HealthCity opgezegd. Je kan je in de Brusselse clubs ergeren aan de onbeleefdheid, arrogantie en eentaligheid van het personeel, maar het is het flagrante gebrek aan hygiëne dat uiteindelijk de doorslag heeft gegeven. Sinds enige tijd wordt er op zondagochtend niet meer gepoetst in de Brusselse clubs, wat maakt dat je je moet omkleden en – erger nog – douchen in een ruimte die bezaaid ligt met stof, slijk, lege wateren shampooflessen en – erger nog – gebruikte oorstaafjes en scheermesjes en afgeschoren lichaamshaar. Sowieso worden de clubs slechts oppervlakkig gereinigd, waarbij de stofbollen en de smerigheid zich opstapelen onder en vlak naast de fitnesstoestellen. En alsof dat nog niet erg genoeg is vind je rond de airco een opeenstapeling van grijs stof. Wat mij betreft mag de keten onmiddellijk de naam veranderen in HealthRiskCity. Die meer dan toepasselijke naam heb ik gevonden op de Facebookpagina van HealthCity Belux: die staat namelijk vol met klachten. Het enige bezoek dat deze clubs verdienen, inclusief dochtermaatschappij Basic-Fit, is een bezoek van de gezondheidsinspectie! Erwin Simons, Brussel-Stad

Autoloze zondag Tijdstip: autoloze zondag, 16 uur. Plaats: Dansaertstraat. Jongeman doet zijn mooi verzorgde fiets stevig op slot. Pintje pakken op het Sint-Goriksplein. Heerlijk, die autoloze zondag in het centrum. Halfuur later: grote ontnuchtering. Fiets (aankoopwaarde van 900 euro) gestolen. Journée sans voiture wordt Journée sans vélo. Jongeman gaat aangifte doen bij de politie. Een hele rij wachtenden die ook aangifte wil doen van fietsdiefstal! Jongeren uit Vlaanderen en Wallonië, staan er gedesillusioneerd en een fiets armer, te wachten om aangifte te doen van fietsdiefstal. Hier wordt elke stadsfietser woedend en triest van. Hoe is het mogelijk dat fietsendieven op klaarlichte dag op plaatsen waar veel passage is, toch hun slag kunnen slaan? Het moet toch niet zo moeilijk zijn om de fietsendieven te schaduwen en te klissen? Bestaan er statistieken van fietsendiefstal voor het Brusselse Gewest? Is er een actieplan ter bestrijding van fietsendiefstal in Brussel? De indruk ontstaat dat er in Brussel een soort gedoogbeleid bestaat ten aanzien van fietsendiefstal. Als Brussel een voorbeeldstad wil worden op fietsgebied, moet er dringend iets gedaan worden aan de fietsdiefstalplaag! Alvast een preventietip (voor de MIVB): plaats fietsenstallingen niet bovengronds maar ondergronds, in het metrostation. Er staan camera’s in elk metrostation, dus dat zou ontradend moeten werken voor de fietsendieven. Bovendien blijft de fiets droog als het regent. Andere tip: zet grote fietsenstallingen dichtbij een politiekantoor, of op een andere locatie waar veel sociale controle is of al camera’s staan. Annemie Vermeylen, voorzitster gemeenteraad Watermaal-Bosvoorde (Groen)

Tweetaligheid Vorige week was er een receptie voor de gidsen van de Brusselse Open Monumentendag. Het 25-jarige jubileum werd met veel luister, hapjes en drank op voorhand gevierd. Een nieuwigheid van de gloednieuwe Brusselse Minister-president Rudi Vervoort. Hij nam wel de slechte gewoonte over van zijn voorganger Picqué: slechts enkele

zinnen Nederlands praten, de rest van de avond in de taal van Molière. Niemand van de ‘brave’ Nederlandstalige gidsen protesteerde, ik ook niet want ik stond met een mond vol taart. Nochtans wil Rudi Vervoort graag meer geld uit Vlaanderen en wordt hij daarenboven als burgemeester van Evere meer dan rijkelijk betaald! We hebben nog een lange weg af te leggen. Vaststelling bij het gidsen: de Franstalige bezoekers wachten rustig tot hun gids er is, want meestal begrijpen zij naar eigen zeggen onvoldoende of helemaal geen Nederlands. De Nederlandstaligen kennen de starturen blijkbaar niet (wel de Nederlanders) en schuiven dan maar aan bij de Franstaligen, zo hoeven ze niet te wachten. Wellicht vergeten ze dat er een telling van alle aanwezigen wordt bijgehouden. Zo geven ze meteen een argument aan de Franstalige politici om Nederlands overbodig te achten. Een laatste vaststelling: ik geef ook Nederlands aan vreemdelingen en werkloze Franstaligen. Wel, wie een inleefcursus Nederlands gedurende drie maanden heeft gevolgd, kent veel beter Nederlands dan degenen die vanaf hun tweede studiejaar tot einde middelbaar Nederlands hebben gevolgd. Ernest Gillioen, Leuven

De crisispolitiek in Bozar/PSK Sinds jaar en dag gaat dhr. Dujardin er prat op de cultuur in het PSK te democratiseren en de drempel toegankelijk te maken voor iedereen. Maar in werkelijkheid zijn de kleine gepensioneerden niet zijn prioriteit. Misschien denkt hij dat die mensen, die nu echter de meerderheid van zijn concerten vormen, toch altijd klant zullen blijven... In ieder geval, wat mij betreft met mijn klein pensioen, denk ik twee keer na alvorens mezelf te trakteren op een concert dat mij bevalt. Want inderdaad, de korting van 15 procent, traditioneel toegekend aan de 65-plussers, is dit jaar met de stille trom weggevallen. Daarbij komt nog de verhoging van de ticketprijs (alles wordt duurder nietwaar, behalve de pensioenen!) met enkele euros voor onze Belgische orkesten maar een flinke verhoging voor uitvoeringen door ‘grote’ artiesten. Een voorbeeld: in 2013, de Wiener Philharmoniker met Zubin Mehta, tussen de 25 en de 100 euro; in 2014, de Berliner Philharmoniker met Simon Rattle tussen de 30 en de 144 euro. En moeten we dit normaal vinden: het tweede balkon wordt systematisch gesloten bij het optreden van Belgische orkesten, met als voorwendsel dat de Henry Le Boeufzaal niet volzet zal zijn. Dit heeft als gevolg dat de goedkoopste plaatsen zo goed als allemaal wegvallen. Indien men de verdeling van de zaal voor sommige concerten toch aanpast, zou het dan niet logisch zijn (of eerlijker) de verdeling van de categorieën aan te passen om zodoende een reëel quotum van de ‘categorie IV’ te behouden? Natuurlijk, de crisis geldt voor iedereen, maar is het scherpst voelbaar bij de kleine inkomens. Waarom doet het PSK er nog een schep bovenop, daar waar de toegang tot cultuur en het mooie voor ons geen mondaine last is, maar levensnoodzakelijk?

Lieve Vanderick, Sint-Jans-Molenbeek

Rechtzetting Bij het opiniestuk van Geert te Boveldt (BDW 1394, p.16) over het voetgangersplan vergaten we te vermelden dat deze tekst eerder werd gepubliceerd in de Bralbrief. Bij dezen. Onze excuses.

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

BDWOPINIE Ledig de spaarboekjes door Danny Vileyn Aan voluntarisme ontbreekt het de regering van minister-president Rudi Vervoort (PS) niet. Tot 2020 wil ze ieder jaar 6.000 nieuwe woningen (laten) bouwen, en tegen 2040 (!) 100.000 bijkomende bomen planten. En van die 6.000 woningen moeten er ieder jaar 1.200 door de overheid worden opgetrokken. En uiteraard moet die woningbouw tegemoetkomen aan de demografische boom. Dat is wat ons al een paar jaar ingepeperd wordt. Een dogma waaraan niet (openlijk) mag getwijfeld worden. Maar toch, we schreven het hier een paar weken geleden al, een bevolkingsaanwas is geen natuurwet. Het is aan de overheid om te bepalen voor hoeveel bijkomende inwoners ze voorzieningen (waaronder woningen) wil bouwen. Dat klinkt niet sympathiek, maar de overheid heeft ook de plicht om de kwaliteit van het leven in de stad te bewaken, en niet alleen in het ongebreideld bijbouwen. Overigens: de kranten Le Soir en La Capitale brachten gisteren het bericht dat de demografische boom de jongste tien maanden flink vertraagd zou zijn. Om uitsluitsel te hebben moeten we echter wachten op jaarcijfers. Indien de groeivertraging bevestigd wordt, kan dat de pensée unique doorbreken. Maar goed. Volgend jaar zijn het verkiezingen en het is absoluut niet zeker dat de volgende coalitie de optie van zesduizend woningen per jaar gaat aanhouden. Stel dat ze dat toch doet, dan nog moet er gestipuleerd worden welke woningen de overheid wil. Het bekt goed om te zeggen dat de overheid 60 procent sociale woningen en 40 procent middenklassewoningen moet bouwen. Dat kan drukkingsgroepen tijdelijk sussen, maar ook niet meer dan dat. Om jonge middenklassegezinnen met kinderen in de stad te houden zijn op grote schaal betaalbare eengezinswoningen nodig. De grondreserves waarover het Gewest beschikt moeten in de eerste plaats hiervoor benut worden. Dat de oppositie brandhout maakt van de voornemens, dat is normaal. Dat is de rol van de oppositie. Maar het verleden geeft ook aanleiding tot enige scepsis. Ooit wou toenmalig staatssecretaris voor Wonen Françoise Dupuis (PS) vijfduizend publieke woningen bouwen in vijf jaar tijd. In tien jaar tijd waren ze nog niet gerealiseerd. Wonen wordt een belangrijk thema in de kiescampagne van 2014. Het al dan niet (massaal) bouwen van publieke woningen is echter maar een deel van het plaatje. De woonbonus verhuist naar de gewesten, terwijl de fiscale aftrek voor een tweede woning federaal blijft. Maar misschien luidt de belangrijkste vraag voor Brussel wel: hoe kan de Brusselse regering Brusselaars (en anderen) overhalen om een deel van het vele geld dat op spaarboekjes geparkeerd staat in duurzame huurwoningen te investeren?

WAUTER MANNAERT

EUROPESE DAG VAN JOODSE CULTUUR

In het Joods Museum van België (JMB) bij de Zavel, vindt een lezing plaats over het jodendom en de natuur, thema van de Europese dag. De natuur is in vele archetypen present in de joodse gebruiken en religie. Al zijn God en de natuur duidelijk van elkaar gescheiden volgens het judaïsme, toch duiken vaak natuurelementen op in psalmen. Heel wat filosofen hebben de confronterende stelling van Nietzsche over de tegenpolen natuur versus mens onderschreven, geherinterpreteerd of categoriek weerlegd. Er zijn ook de volksgebruiken die nog actueel zijn, zoals het verbod op kappen van een fruitboom of de landbouwregel om een akker onbewerkt te laten rusten. Kortom, een lezing die veel kennis bijbrengt over our heritage nature, zoals de Europese dag het formuleert. Het JMB haalt ook klezmermuziek in huis, met de groep Klezmic Zirkus (om 13 en 16 uur). Verder is er een finissage-rondleiding met receptie in Het huis van de levenden, een tentoonstelling over de de dood en het leven. Stamboomliefhebbers krijgen een hulples in de gynealogie, om familie, verwanten, migranten en verenigingen op te speuren in het archief. In de stad houdt de Grote Synagoge van Brussel (Regentschapsstraat) open huis (rondleidingen om het uur), net als de meer intieme synagoge in de Stalingradlaan. Ook het privaat Museum voor Joods-Marokkaanse kunst (Vanderelstplein 19 in Ukkel) is vrij toegankelijk. Het toont profane en religieuze Marokkaanse voorwerpen uit de achttiende tot twintigste eeuw. Tot slot wordt een bezoek georganiseerd aan de Joodse begraafplaats aan de Dieweg en het Anderlechtse Joods Memoriaal, dat bijna volledig JMB gerenoveerd is. Info: www.mjb-jmb.org en 02-500.88.27.

ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

BRUSSEL – 22 Europese landen organiseren op zondag 27 september de ‘Dag van de Joodse Cultuur’. In België doen Brussel en Antwerpen mee.

BDW 1395 PAGINA 16 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

REPRO © SASKIA VANDERSTICHELE

BDW 1395 PAGINA 17 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Enkele foto’s uit het rijke archief van Jimmy Frey. Links: Jimmy Frey in een van zijn favoriete kostuums. Midden: Jimmy Frey en Eddy Merckx schudden elkaar de hand. Rechts: Jimmy Frey tijdens Canzonissima in 1967.

SCHAARBEEK – Ivan Moerman, beter bekend als Jimmy Frey, staat vijftig jaar op de planken. Aan de vooravond van zijn 75ste verjaardag blikt de dauphin van het Vlaamse levenslied terug op zijn rijke carrière.

rey ontvangt ons acht hoog in zijn Brusselse appartement. “Het is mijn piedà-terre,” vertelt hij. “Maar het grootste deel van het jaar verblijf ik aan zee. Terug naar de roots.” Dertien jaar was Frey toen hij van KnokkeHeist naar Brussel verhuisde – zijn moeder volgde haar nieuwe liefde, een directeur van een nylonfabriek aan de Lakensebrug. “Toen kon ik al een stukje zingen: ik zong heel het repertoire van Luis Mariano, van a tot z. In de juiste tonaliteit, hé. Alle grootwarenhuizen hadden in die tijd een orkest voor een eigen thé dansant. Als het pauze was, liep ik van het ene grootwarenhuis naar het andere. Zo heb ik muziek ontdekt.” “Ik werkte op leercontract bij een beenhouwer in de Tongerenstraat. De baas was een strenge, onaangename mens. ‘s Avonds, als ik alleen in het magazijn was, zong ik alle frustratie eruit. Dat weergalmde sterk door heel het magazijn. Toen de neef van de baas me op een dag hoorde zingen, raadde hij me aan om deel te nemen aan een zangwedstrijd, die ik won. Later werkte ik voor een andere baas en had ik meer tijd om aan zangwedstrijden deel te nemen, meestal met het nummer Heureux van de toen opkomende chansonnier Jacques Brel. In het leger won ik de superfinale van de zangwedstrijd en het jaar daarop won ik het

liffte ik aan de A12 terug naar Brussel, want ik had geen geld voor een auto. Dat spelletje heeft vier jaar geduurd. Waarom ik volhield? De microbe, de obsessie, de pijn. Als je als artiest geboren bent, als er geen familie achter je staat, dan heb je dat ervoor over.”

Canzonissima “Tijdens een optreden voor hoge officieren werd ik aangesproken door Louis Marichal, de maker van de boerinnekesdans. Hij verhuisde naar Frankrijk en wou me daar proberen te lanceren. Ik heb er in hotelkamers tussen de kakkerlakken geslapen. In die tijd moest je vier nummers opnemen, op extended plaat, vinyl. Ik had een artiestennaam nodig, iets wat goed klonk in Frankrijk. Ik leek redelijk hard op James Dean. De vrouw van Marichal was fan van de acteur Sammy Frey en de Franse minister van Binnenlandse Zaken heette ook Frey. James Frey klonk niet goed genoeg, dus werd het Jimmy Frey. Marichal stelde me voor als de nieuwe Halliday en liet me tekenen bij Philips. In 1962 belandde ik met Louis Marichal in l’Olympia voor de première van Paul Anka in Parijs. De baas van Europe 1, de man van Dalida die een platenfirma had, zat naast ons. Voor ons zat Eddy Barclay, die de gewoonte had om sterren te kopen en te verkopen. Barclay draaide zich

JIMMY FREY, BINNENKORT 75, STAAT 50 JAAR OP DE PLANKEN

‘Niets is evident’ kampioenschap van België met Fame and fortune van Elvis. De baas van muziektheater Folies Bergère was onder de indruk en hij vroeg me om het voorprogramma te doen van een revue van Bobbejaan Schoepen, in de rol van compère. ‘Op één voorwaarde,’ zei ik: ‘dat ik ook vijf nummers mag brengen.’ Bij de première ging het publiek wild tekeer. Achteraf kwam Bobbejaan me vertellen: ‘Manneke, gij gaat een grote carrière maken.’ En hij heeft gelijk gekregen. De baas van het theater trad hem bij en stelde voor om van mij een jeune premier te maken, voor het driedubbele van de prijs. Maar omdat ik wou optreden met orkest, zoals Johnny Hallyday, weigerde ik.” “Ondertussen zong ik drie dagen per week in Antwerpen, voor weinig geld. Na de optredens

om en zei tegen Louis Marichal: ‘Le gamin, je le prends pour un million et une voiture pour chacun.’ Maar ik had al getekend bij Philips.” “Een tijdje later besloot mijn manager dat ik een singletje van The Beatles moest opnemen, She loves you. De neef van Halliday, die zijn muzikale zaken regelde, wou dat Johnny dat nummer bracht. Dat was het begin van het einde. Gelukkig hadden we nog een tournée getekend voor zes weken, maar zes maanden later moest ik toch naar Brussel terugkeren.” “Terug in Brussel aangekomen, belandde ik op een mansarde, ik wou nog steeds chansonnier worden. Ik leerde een Franse tekstdichter kennen, we gingen samen aan de slag. Na zes maanden hard werken klopten we met een bandopnemertje aan bij Philips, maar ze

wilden het niet. Ze wilden een meisjesidool van mij maken, concurrentie voor Will Tura die voor concurrent Polydor zong. Uiteindelijk stemde ik in en nam ik een nummer van Gene Pitney op, Aan de overkant, mijn allereerste single. We verkochten amper 800 platen, maar na een uitzending van Tienerklanken werd ik gecontacteerd door Milo De Coster, de impressario van Liliane Saint-Pierre en Ann Christy. ‘Kom voor mij zingen,’ zei hij. In 1965 tekende ik een contract bij hem, en de miserie was gedaan. Twee jaar bleef ik bij hem. Het is Milo De Coster die van me een meisjesidool heeft gemaakt. Om meer publiciteit te krijgen, sloot hij een contract met een journalist van Het Laatste Nieuws. De zaaltjes die we boekten, zaten altijd vol met jonge meisjes. We moesten snel uitwijken naar grotere zalen.” “In 1967 brak ik door in de voorrondes van Canzonissima, een muziekwedstrijd op de VRT. Ik zong er een soulnummer, in een gecentreerd kostuum met olifantenpijpen. Zoiets hadden ze nog nooit gezien in Vlaanderen. Marva en ik hadden geen enkele voorronde gewonnen, maar omdat we zo populair waren, mochten we allebei de finale openen met elk één nummer. De jury moest ons niet, we waren te extravagant. ‘Gij hebt ons niet nodig, ge verkoopt uzelf,’ zeiden ze. Mijn fanclub telde in die periode maar liefst 12.000 leden. Voor Canzonissima kreeg ik 5 brieven per week, daarna 80 tot 200 per dag.”

Record gebroken In 1968 volgde de single Zo mooi, zo blond en zo alleen. “Ik ging alle dagen uit in Brussel, naar Les Cousins op de Grote Markt. The Cousins speelden daar, en later ook de JJ band, een soulband met twee Portugese zangers. De hoofdgarçon, een goede vriend, vond dat ik een nummer met hen moest opnemen. Ze gingen akkoord. Zij maakten zes nummers en Nelly Byl schreef de teksten. We hadden allemaal het gevoel dat Zo mooi, zo blond en zo alleen een hit was, en dat bleek te kloppen. De plaat was veertien dagen uit, toen ik een afspraak had met een vriendinnetje in het station van Mechelen. Omdat ik te vroeg was, maakte ik een wandelingetje langs de belendende legerkazernes. Het was warm en alle deuren van de cafés in de buurt stonden open. Op een kwartier tijd hoorde ik vijf keer Zo mooi, zo blond en zo alleen.” “Twee jaar later, nadat ik Rozen voor Sandra had uitgebracht, vertrok ik op vakantie – op dat moment waren er 70.000 singles verkocht. Terwijl ik in het buitenland zat, namPaul Moens contact met me op: Enkele dagen later kreeg ik een telegram: ‘Beste Jimmy, we gaan voor alles zorgen, kom niet naar België, kom naar het Midem (de jaarlijkse beurs voor de muziekindustrie, red.) in Cannes.’ De ontvangst die ik er kreeg, was fantastisch. Ik kreeg een kamer in het chiqueste hotel. Mijn producer zei me tijdens een diner: ‘Ik moet je feliciteren, want je hebt het record gebroken:

nog nooit heeft iemand op zo een korte tijd 100.000 singles verkocht.’ Uiteindelijk werden het er 130.000. Ik zei aan Roland Kluger dat ik alle versies zelf wou inzingen. Geen buitenlandse artiesten, alleen ikzelf. In het terugkomen van Midem namen we eerst de versie voor Frankrijk en Wallonië op. De Akant was Vlaams, de B-kant Frans, naar het voorbeeld van Du, waarvan de Duitse versie een succes werd in Franse nachtclubs. Maar ze hebben natuurlijk voor de Franstalige versie gekozen (lacht). De Duitse en Italiaanse versies verkochten iets minder. Ik heb wel zes weken in Spanje opgetreden en twee keer in l’Olympia. De single is wereldwijd in totaal 1.068.000 keer verkocht.”

Verwend In 1989 werd lymfeklierkanker vastgesteld bij Jimmy Frey. “Vernemen dat je kanker hebt, is dramatisch. Drie dagen lang heb ik me opgesloten. Een van mijn beste vrienden, een cardioloog, haalde me uit bed en zei: ‘Het soort kanker dat je hebt, is behandelbaar met een goede kans op genezing.’ Ik ben opgestaan, en besloot om aan Vlaanderen te tonen wat ik kon. Ik ben de eerste bekende Vlaming wiens naam ze hebben gebruikt voor een goed doel. Het recordbedrag van Levenslijn werd overtroffen. Het was niet altijd eenvoudig – ik werd vaak emotioneel van de medicatie die ik kreeg, er kwam al eens een traan bij kijken. Ik ben ontzettend dankbaar voor mijn genezing. Veel dokters vertelden me dat ik een voorbeeld was voor hun patiënten. Ik word er nog vaak op aangesproken, in de positieve zin.” “Ik ben erg fier op mijn carrière. In het diepst van mijn hart zou ik misschien liever chansonnier geworden zijn, maar je mag nooit verloochenen wat je groot heeft gemaakt. Ik zing het met veel plezier. Ik vind het een beetje jammer dat sommige media meer in de playboy Jimmy Frey geïnteresseerd waren, dan in mijn carrière als zanger. Als ze naar een artiest gingen kijken, was het meestal naar Will Tura. Ik had nochtans iets te tonen op het podium, als artiest, als performer zeker. Dat is mijn succes, dat is waarom ik zo lang gezongen heb. Waarom ik onlangs nog een nieuw nummer uitbracht, Kom dans, Marie.” “Als ik sterf, komt er een opschrift op mijn graf met de tekst: ‘Dank u, want niets is evident in een mensenleven.’ We kunnen niet genoeg dank u zeggen. Toen ik ziek was, zei ik eens in een interview: ‘Als ze mij nu komen halen, dan heb ik een mooi leven gehad.’ Ik was toen nog maar vijftig jaar, hé! Het leven was en is nog steeds de moeite waard. Door het feit dat ik in de miserie geleefd heb, heb ik het leven leren appreciëren. Ik ben verwend geweest door het leven, en ook door de vrouwen. Schrijf het zo maar op (lacht).” Ken Lambeets Meer info over de jubileumtournee op www.jimmyfrey.be

BDW 1395 PAGINA 18 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Literair erfgoed > Herman Teirlinckhuis nog op een kier?

Te koop: Schrijftafel met zicht op de Zennevallei

eknopper is niet onder de indruk van de picknick en de petitie met 1.700 handtekeningen tegen de sluiting. Naast geldnood blijft hij de beperkte Beerselse animo voor huis en tentoonstellingen herhalen: “Digitaal een petitie tekenen is gemakkelijk, maar hoeveel Beerselaars waren daarbij? Er daagden amper vijf personen op bij de gemeenteraad van 13 september waarop de collegebeslissing tot sluiting bevestigd werd.” Historicus Fernand Vanhemelryck noemt dat “kostbaar erfgoed verkwanselen dat van iedereen is.” Ook professor Nederlandse letterkunde Van den Bossche vindt dat gemeenten een verantwoordelijkheid hebben: “Die overhevelen naar hogere overheden is je taak als gemeente, die óók cultureel is, ontvluchten.

BEERSEL – Heeft het Herman Teirlinckhuis, waar de Vlaamse Brusselaar van 1936 tot aan zijn dood in 1967 woonde, nog een róóskleurige toekomst? “Indien er geen interesse is bij hogere overheden, kunnen wij de schrijver ook zonder zijn huis herinneren op de site,” vindt schepen van Cultuur en Financiën Eddy Deknopper (CD&V). “Rampzalig voor de literatuur,” volgens Stefan Van den Bossche (HUB) die werkt aan een biografie. “Laat een team dat thuis is in cultuur en de figuur van Teirlinck een plan opstellen om het huis levend en rendabel te houden.” Het schrijvershuis moest beter gerund zijn, Jeroen Brouwers was lang niet de enige die er voor een gesloten deur stond. Als je expo geen volk lokt, ligt dat aan je expo. Voor de schrijversportretten van Anne van Herreweghen was het bijvoorbeeld wel een overrompeling.”

Pakkende natuurbladzijden “Wanneer politici beweren dat je niet elk schrijvershuis kunt bewaren, bewijzen ze dat ze hun Vlaamse canon niet kennen. Ze zullen de schrijver eren nadát zijn huis werd gesloopt? We kennen het miezerige Jan van Nijlenpad in Ukkel of het gedicht van Guido Gezelle in het station van Denderleeuw waarin 54 schrijfen interpunctiefouten staan, maar het is wel goed voor een foto met de politici tijdens de inhuldiging.”

het hart. Als het kot maar leeg is.” In de uitgave beschrijft Vanhemelryck de bijzondere relatie tussen Teirlincks werk en zijn schrijftafel voor het raam: “Van hieruit speurde hij de horizon af met zijn verrekijker die steeds klaar lag op een vensterbank. Hoe dikwijls zou dit indrukwekkend landschap met de tientallen dorpen onder een verre lucht, hem niet geïnspireerd hebben tot pakkende natuurbladzijden waarin de geur van verse aarde en het geruis van hoge bomen tastbaar aanwezig zijn?”

Kunstzinnige activiteiten “Van aan zijn schrijftafel speurde Teirlinck de horizon af met een verrekijker die steeds klaar lag op de vensterbank.”

Oud-radiojournalist Urbaan De Becker van de Streekvereniging Zenne en Zoniën ziet de toekomst somber in omdat de beslissing “zo snel, zo radicaal” is genomen. De vereniging vierde in 1979 de honderdste geboortedatum van Teirlinck met de uitgave Herman Teirlinck. Leven en Werk (De Becker, Vanhemelryck e.a.)

en ging ijverig op zoek naar spullen van de schrijver toen de gemeente zijn woning had verworven: “Zelfs een manuscript van Het gevecht met de engel (1952) werd ons in vertrouwen meegegeven. En als ik hoor hoe de schepen van Cultuur de collectie nu aan het Letterenhuis aanbiedt, zonder vergoeding, doet dat pijn aan

Ook voor historicus Steph Feremans, die de petitie lanceerde, zijn huis en tuin niet los te koppelen: “De bedoeling van het gemeentebestuur om huis en twee kavels te gelde te maken dreigt het unieke uitzicht over de Zennevallei van Tubeke tot Brussel te verknallen. Beersel verkoopt het eigendom best als één geheel aan de Vlaamse of provinciale overheid en op voorwaarde dat er verder kunstzinnige activiteiten blijven plaatsvinden.” An Devroe

ADVERTENTIE

rs. urs tou nto on oo wo /w k m/ o om o .co b k.c e o c o a b .f e w c w a .f w w ww

Tijdens een woontour verkennen we alle wijken van Brussel met een woonbril. U verneemt alles over huren en kopen in de hoofdstad. U krijgt er een heleboel praktische informatie over de buurten bovenop: de bereikbaarheid met het openbaar vervoer, de aanwezigheid van scholen en groen, de sfeer … Info en inschrijving via 0800 20 400 of www.woneninbrussel.be.

ADVERTENTIE

BDW 1395 PAGINA 19 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Brusselbazaar.be

Het kasseienplein aan het Koninklijk Paleis werd omgetoverd tot een groot grasveld, met gratis info over leefmilieu en duurzame voeding.

Praat

Fijn, tof en geen fijn stof Gezien: autoloze zondag op 22 september.

achteraf

We zijn nog eens volledig autoloos gegaan vorige zondag. Dat was nodig, want de Week van de Vervoering die aan de autoloze zondag voorafgaat, is ook de week waarin allerlei vervoerstatistiekjes de media halen die je niet bepaald in vervoering brengen. Zo hoor je weer voorbij komen dat we nog altijd voor de geringste uitstap de auto nemen (wij stedelingen doen het wat dat betreft wel beter dan onze minder verstedelijkte medemens), en hoor je dat er ondertussen 5,5 miljoen wagens op de Belgische wegen rondrijden – wat neerkomt op één auto per twee inwoners (baby’s en bejaarden inbegrepen), en 9,2 procent meer auto’s dan vóór de crisis zes jaar geleden. Bovendien zijn twee derde van die wagens nog altijd ziekmakende diesels. Toen een stukje van Antwerpen drie weken geleden even autoloos was, hoorden we op de radio één van de deelnemers zeggen dat ze dat leuk vond, maar dat één zo’n dag op het jaar wel volstond: “Ieder op zijnen toer”, verduidelijkte ze, waarmee ze dus moet bedoeld hebben: 1 dag voor de fietsers, 364 dagen voor de auto’s. Niet dat ik zelf eergisteren mijn jaarpremie aan de pechverhelpingsdienst niet netjes zou hebben betaald, niet dat ik mijn buurman geen geluk wens met de gestroomlijnde BMW die hij zichzelf cadeau heeft gedaan, maar ik wens het jarige Cambio of de actievoerders met de witte lakens-tegen-fijn-stof toch nog iets meer geluk toe. Soit, de autoloze zondag is dus uitgevonden om gedurende één dag de spons over dat fijn stof te kunnen vegen, en je kan niet anders dan zeggen dat het weer een succes was. We hadden onszelf een trajectje uitgestippeld op basis van de evenementen die op de website opgesomd werden, maar eigenlijk was dat niet echt nodig. Het plezante aan het hele gebeuren is nu juist dat je kan rijden waar je wil, en de zondag is ondertussen zodanig ingeburgerd dat er overal wel iets te doen is. Ver kan je niet rijden zonder op een samenscholing te botsen, en dat geldt dan vooral in het centrum dat eigenlijk behoorlijk verzadigd is geraakt. Varkensmarkt, Vlaamsesteenweg, Anspachlaan,

Steenstraat, Rouppeplein: allemaal eivol. ‘Landelijk Brussel’ wilde van het Paleizenplein een stukje platteland maken, maar had ook met overbevolking te kampen. Wellicht moeten de organisatoren nog meer gaan decentraliseren, want ook de centra van de hippe gemeentes raak je nog moeilijk door. Het Sint-Gillisvoorplein was één groot feestterrein en op de kwaliteitsvolle brocantemarkt op het Kasteleinsplein kon je alles welbeschouwd eigenlijk niet manoeuvreren met de fiets aan de hand. Een aantal straten verder, op het Louis Moricharplein in Sint-Gillis, was het wel iets rustiger. Een aantal gemotiveerde burgers van Morichar-en-transition waren er hun bloemenperkjes winterklaar aan het maken, maar wij waren eigenlijk gekomen om het ‘Bike Polo’-event gade te slaan. Bike Polo is wat je vermoedt dat het is: sportieve mannen zitten op een fiets in plaats van op een paard en proberen met een stick een balletje in elkaars doel te meppen. De spelregels zorgen ervoor dat er geen ongelukken gebeuren, maar dan nog is de behendigheid van de deelnemers fenomenaal. Die behendigheid is er overigens niet bij alle enthousiaste deelnemers van de autoloze zondag. Velen is het aan te zien dat het lang geleden is dat ze hun rijwiel nog eens uit de kelder hebben gehaald. Maar op deze dag kan alles wat wielen heeft dienen. Heel veel roze fietsjes en driewielers trotseerden de tramsporen en het Brusselse reliëf, en het zou zelfs best kunnen dat het aantal steps per inwoner in België nog hoger ligt dan het aantal auto’s. Ook Villo heeft er ongetwijfeld weer een aantal gebruikers bij, en de MIVB kreeg de gelegenheid om zich van haar beste kant te laten zien. Niet alleen op de tramstelplaatsen Delta en aan de Renbaanlaan in Elsene, waar nieuwsgierigen onder en op de toestellen konden kruipen om te zien hoe zo’n trambeest functioneert. Ook op de metrolijnen zelf, waar de liften in de stations en de voorziene ruimte in de metrostellen het mogelijk maken om ook met de fiets zeer snel grote afstanden en hoogteverschillen te overwinnen. Bijvoorbeeld ‘s avonds op de terugweg als het qua wielerplezier wel welletjes is geweest. Michaël Bellon

Voor de Brusselse jeugd! Zoek je een jeugdhuis? Heb je een vraag waarmee je nergens terechtkunt? Of zit je boordevol energie die je kwijt wil? Op Brusselbazaar.be vind je info over Brusselse activiteiten, verenigingen, feestjes, musea en nog zoveel meer. In de vakanties of tijdens het schooljaar: er is altijd wel iets leuks te doen. Ontdek dus snel de laatste nieuwtjes voor kinderen en jongeren in Brussel!

ADVERTENTIE

20130916_adv_winter_125x178.indd 1

16/09/13 16:41

GEZOCHT

Schatten van mensen Ben je gepassioneerd door je ambacht of uitzonderlijk goed in een bepaalde kunstdiscipline? Wil je graag je passie delen en anderen inspireren met je verhaal?

Videomakers

Ben jij handig met een videocamera en heb je zin om bijvoorbeeld een Armeense dudukspeler, een tadelakt-kunstenaar of edelsmid in beeld te brengen?

Schattenjagers

Ben jij nieuwsgierig van aard en hou je van verhalen? Kan je mensen op verhaal brengen en hen met vuur laten vertellen? Of wil je dit leren? Kom dan af op 24/10 om 18:30 bij Citizenne, Steenkoolkaai 9, 1000 Brussel. Wil je er bij zijn? Geef een seintje! katrijn.meirlaen@vgc.be of 02/563 05 43.

www.citizenne.be - www.erfgoedcelbrussel.be

Vormingplus

BDW 1395 PAGINA 20 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Links: Fruitpluk in de oude, herstelde hoogstamfruitgaard van Felix De Boeck. Midden: De auto’s razen op de Grote Baan, maar daarvoor liggen een poel en hooihoppers. De natuur moet hier nog zijn werk doen, het is een prille aanleg. Rechts: Heelblaadjes in de kruidentuin bij de Felix De Boeck-hoeve.

hoofdstad en de andere gemeenten aan de Zenne.

Mobiliteit > Een nieuw traject tussen Brussel en de Zenne

Een moeras als heelblaadje

Clusters

DROGENBOS/NATTENBOS – Het Zennepad moet in de toekomst de Groene Wandeling verbinden met de Zenne. De doorsteek op vlonders en gemaaide paden in Het Moeras, een nieuw groengebied in Drogenbos, is bijna af. valken, een van de koestersoorten van de gemeente. En het rijpe fruit dat vraagt om geplukt te worden. Enkele leerlingen van het buurtschooltje Le Petit Chemin dokkeren met een kruiwagen vol appels terug naar school. Ze krijgen vast ook eens openluchtklas in een van de stammentheatertjes. Het vijf hec-

taren grote Moeras is een welkome, nieuwe groene long voor de Drogenbossenaren van wie de longen niet

altijd gespaard worden. Maar het wordt ook een doorgangpark voor fietsers en wandelaars tussen de

ADVERTENTIE

za 28.09 om 18u – zo 29.09 om 11u & 15u wo 02.10 om 14u30

Voor de levering van Brussel Deze Week en Agenda op de distributiepunten zijn wij op zoek naar een

MEDEWERKER DISTRIBUTIE (m/v)

info @bronks.be en 02 219 99 21

Geïnteresseerden sturen voor 14 oktober 2013 een brief met motivatie en cv naar: Brussel Deze Week vzw, algemeen directeur Marijke Vandebuerie, E. Flageyplein 18, 1050 Brussel of via e-mail naar marijke.vandebuerie@bdw.be.

• • • •

PROFIEL

info & tickets: www.bronks.be Varkensmarkt 15-17, 1000 Brussel

Brussel Deze Week vzw is uitgever van de weekbladen Brussel Deze Week en Agenda. De krant is dé marktleider voor nieuws over Brussel. Het meertalige (N, F, E) uitmagazine Agenda is dé gids door cultureel Brussel. Beide kennen een ruime verspreiding in en rond Brussel en in een aantal grote Vlaamse steden.

TAKEN

Waldeling

ADVERTENTIE

WIJ BIEDEN

p de Grote Baan is het aanschuiven, maar vanuit Het Moeras zie je op de voorgrond nu ook hooioppers en een poel. Het geraas van de Ring rond Brussel en de Verlengde Stallestraat is nog altijd storend, maar je wordt al eens afgeleid door een gehaast konijn en rondcirkelende slecht-

“Zoveel mogelijk open ruimtes clusteren, dat is de bedoeling,” zegt Kim Ceusters van het Regionaal Landschap Pajottenland en Zenne. Als projectmedewerker van Zuurstof voor de Zennevallei brengt ze partners samen voor een regionaal Zennepad van Halle via Sint-Pieters-Leeuw en Beersel tot aan de Boomgaardwijk in Drogenbos waar de Groene Wandeling van het Brussels gewest langsloopt. In Drogenbos werd alvast één gebied gemaakt van de oude, beschermde hoogstamboomgaard van het FeliXart Museum en enkele ontoegankelijke groene zones van de gemeente Drogenbos, het OCMW en aanpalend bedrijf D’Ieteren. Ceusters is erg trots op wat alle partners samen op amper een jaar tijd gerealiseerd hebben: “Veel puin geruimd want het was één stort.

• • • •

Opmaak routeplanning. Snelle en betrouwbare levering van Brussel Deze Week én Agenda. Zorgen voor een goede zichtbaarheid van de publicaties op de distributiepunten. Opvragen en doorgeven van feedback i.v.m. oplage.

• •

U hebt minstens een humanioradiploma. U bent vlot in de omgang, commercieel aangelegd en stressbestendig. U werkt gedreven, zelfstandig en nauwgezet. U bent graag op de baan, heeft een goed oriëntatievermogen en bent minimum 3 jaar in het bezit van een rijbewijs. U vindt makkelijk uw weg in Brussel en woont bij voorkeur in de regio. U bent perfect tweetalig Nederlands/Frans.

• • •

Een boeiende baan in een dynamische ploeg. Een deeltijdse opdracht (28u30) van onbepaalde duur. Een vaste verloning met extralegale voordelen. Brussel Deze Week

BDW 1395 PAGINA 21 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Daarna konden we pas beginnen met de aanplant van inheemse soorten, het knotbeleid, met de hulp van schoolkinderen bouwen aan takkenrillen, hooioppers en insectenhotels, ideale schuilen broedplaatsen. De naam Moeras vind ik niet ideaal, al is het van oudsher wel een vochtig gebied, het Nattenbos genaamd, maar de gemeente had dat zo beslist, wellicht ook omwille van de vertaalbaarheid. Maar hoe van meerdere versnipperde stukken één groot openbaar gebied maken, daarvan is het een voorbeeld voor andere gemeenten. De natuur moet natuurlijk nog haar werk doen, net als de ploegen van ProNatura/INL en de groenzorg van Rodea die we maandelijks opvolgen: ecologische post & railafsluitingen, aanplant van houtkanten met bloemen- en bessendragende struiken, zitbanken, een tweede poel, een grote fi ets- en wandelbrug over de beek, en van de toegangen aan de Grote Baan en de Kuikenstraat echte onthaalplekken maken.”

Aan de Kuikenstraat ligt het FeliXart Museum waar conservator Sergio Servellón mee bruggen bouwt: “Aan de ene kant heb je het kunst- en erfgoedverhaal van de FeliXsite met het museum, de hoeve en de beschermde boomgaard, en aan de andere kant het biodiversiteitsverhaal van Het Moeras waar FeliXart met de steun van de Vlaamse overheid nieuwe gronden aankocht waardoor de hoogstamboomgaard werd uitgebreid. De oude boomgaard is samen met de achttiende-eeuwse hoeve van schilder-boer Felix De Boeck (gelegen aan de Grote Baan, AD) een beschermd dorpsgezicht. De hoeve bevindt zich nu in een eerste restauratiefase en wordt hopelijk snel op een publieksvriendelijke manier ontsloten. Genoeg elementen dus om voor iedereen programma’s uit te werken met een interessante mix van kunst, erfgoed en natuur. Een jaarlijks terugkerend oogstfeest misschien? Dat kan de verschillende gemeenschappen bijeenbrengen, wat in een faciliteitengemeente zeker een must is.” “Daarvan was het inhuldigingsfeest op Open Monumentendag al een voorsmaakje,” zegt een enthousiaste milieuschepen Steve Roobaert: “We denken verder ook nog aan een Finse piste voor de Drogenbossenaren. En door de ligging is Het Moeras voor stedelingen een toegangspoort tot het Pajottenland, die bijvoorbeeld het Herman Teirlinck-Felix De Boeckpad willen ontdekken.” Ook Servellón wil de site opentrekken: “Het Zennepad is de aanzet om de brug met de regio en Brussel te maken. Dat deed De Boeck trouwens ook, zijn appels op de vroegmarkt in Brussel gaan verkopen, en foeteren dat het roet van de Catalafabriek aan de Zenne zijn appels vervuilde.” In de goed onderhouden kruidentuin bij de hoeve groeien weer Heelblaadjes. An Devroe

ADVERTENTIE

Sociale Verhuurkantoren (SVK)

Verhuur uw woning zonder risico en zonder zorgen

a Gegarandeerde huur elke maand a

Verzekerd verhuurbeheer

Onderhoud van uw woning

a Hulp bij renovatie a Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

Nick Trachet BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT

Goji Ze zijn mooi oranjerood en komen gedroogd in pakjes. Het zijn goji-bessen. Ik had er al van gehoord. Waren het niet die besjes die Madonna jong moesten houden? Goji is een modern verschijnsel, in heel wat boeken die gaan over voedsel in de wereld, wordt de vrucht nog niet vermeld. Goji iqs dus een woord dat pas recentelijk opduikt. Voorheen vond men Goqi, keichee of gojizi. In het Nederlands spreekt men ook wel eens van boksdoorn. De droge vruchtjes lijken wat op pili-pili-pepertjes en dat is niet zo verwonderlijk, want net als de paprika, tomaat en aardappel behoren de goji tot de familie van de Nachtschaden (Solanaceae). Voor de wetenschap heten ze Lycium barbarum. Men hoort in Lycium de Griekse naam voor wolf, lycos. Misschien daarom dat de Engelsen spreken van w olf berry? Er groeien behoorlijk wat soorten Lycium, van Californië tot Australië over Zuid-Afrika, met slechts enkele soorten in Europa. Ze groeien meestal in dorre, droge gebieden. Buiten L . barbarum wordt er ook wereldwijd nog een Lycium chinensis gekweekt, die in de Chinese kruidengeneeskunde wordt gebruikt. De twee soorten zijn bijna identiek. De struiken hebben kleine bladeren en lieflijke paarse bloemen. Deze goji-vruchtjes groeien aan een gemeen doornige struik die oorspronkelijk uit de Himalaya zou komen. Met vindt de meeste aanplantingen ten noorden van die bergen langs de vroegere zijderoute. Het is een specialiteit van de Hui en de Oeigoeren, moslimvolkeren uit centraalChina. Als gewas was het al eeuwenlang bekend in de Chinese wereld. En toen kwam Madonna. Zo’n acht jaar geleden ontstond er in Amerika een goji-rage. Gezondheidswinkels stortten zich op de kleine rode besjes, die gedroogd worden geïmporteerd. Verschillende beroemdheden waaronder la Ciccone, waarvan we weten dat ze tegenwoordig meer met verouderingsprocessen dan met muziek bezig is, maakten er reclame voor. Goji zou goed zijn tegen alles, tegen verouderingsverschijnselen, tegen ontstekingen, tegen cellulitis en... tegen impotentie. Dat laatste allicht opdat de mannen er ook zouden kopen. Een bepaalde soort pers sprak van superfruit en “plantaardige viagra.” Je zou voor minder een palet of twee kopen. Het is waar dat de Chinese geneeskunde gelooft dat je elke aandoening kunt keren door iets te eten. Bij

voedselhypes in het Westen gebeurt hetzelfde. Plots duikt er een vrij onbekend voedingsmiddel op dat de mensheid zal redden van cholesterol en kwaaltjes. Er komt dan een rush op dat voedsel, na een tijd gaat die slijten en dan is het wachten op de volgende. Met de regelmaat van een klok. Het is onmogelijk de resultaten te meten. Hoe lang je leeft, zullen we pas weten als je dood bent. Die hypes gebeuren meestal in Protestantse landen, gek genoeg. Amerika loopt voorop, maar Duitsland, Nederland en het Verenigd Koninkrijk kunnen er ook wat van. Landen met een katholieke traditie zijn daar veel minder gevoelig aan. Die slikken pillen. Maar heel de mensheid heeft het in zich: het eeuwig leven gaat door de mond (‘per os’ zeggen ze in het Latijn onder apothekers). De zoektocht naar de Steen der Wijzen is van alle tijden. Eén en ander heeft er wel toe geleid dat in Amerika en in Europa nu ook goji-plantages zijn verschenen. Daardoor is het niet onmogelijk om ze vers te kopen, en desnoods met biolabel – Chinese landbouw, weet u. U kunt zelfs struiken kopen voor in de tuin. Goji-bessen zullen de mensheid niet redden. Maar zijn ze ook lekker? Ik kocht een zakje gedroogde gojibessen. Ik ben de prijs vergeten, maar erg duur waren ze zeker niet. Op het net zijn er allerlei verhalen over wat er allemaal voor gezonds in de besjes zit: véél meer vitamine C dan in appelsienen (niet eens zo moeilijk), vitamine E, anti-oxidanten, ga zo maar door. Dat er net zoals in alle nachtschaden ook het giftige solanine in zit, wordt meestal verzwegen. De importeurs uit Eindhoven zijn echter veel bescheidener op de verpakking: voor vitamines A en C, voor de mineralen ijzer en calcium zetten ze bij de voedingssamenstelling: 0 procent. Als je die lijst mag geloven, zit er ongeveer niets in goji, nauwelijks vet en geen suiker en amper proteïne. Nu zou één gewichtsprocent vitamine C echt wel gigantisch veel zijn. Aan de andere kant gaat het om gedroogde bessen en vitamine C breekt af onder invloed van temperatuur. Weg vitamine! Op het web schrijven ze wel andere dingen. Maar let op, beste lezer, op het web kan men veel schrijven, dat is vrije meningsuiting. Wat op de verpakking staat daarentegen wordt wettelijk gecontroleerd.

“Goji zou goed zijn tegen alles: tegen verouderingsverschijnselen, ontstekingen, cellulitis en tegen impotentie. Dat laatste allicht opdat de mannen er ook zouden kopen”

Daar mag dus niet worden gelogen. Op het zakje staat geen enkele claim. Wat over de gezondheidswerking van goji ook wordt beweerd, er is niets van bewezen. Zijn ze ook lekker? Ja, zonder twijfel. Denk aan rozijnen, maar dan zonder de weeë zoetigheid. Een glimp van zoet slechts, een snuifje zuur, een spetje bittere nasmaak. Een eerlijk smakend hapje. Eet ze uit de hand of draai ze door de muesli, gebruik ze in alles waar rozijnen in horen. Chinezen doen ze in de soep of door de wokgroenten. En of ze jong houden? Kijk naar Madonna. Smakelijk. nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet

BDW 1395 PAGINA 22 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Sandra Cabezuelo Bertozzi maakte zeven jaar lang verre reizen, onder andere door India, Vietnam, China, Japan en Australië, maar heeft nu haar plek gevonden in Brussel.

Sandra Cabezuelo Bertozzi: avonturierster, kunstenares én keukenprinses

‘Opgegroeid in Brussel, leren leven in Azië’ WATERMAAL-BOSVOORDE – “Zeven jaar lang heb ik mijn passie voor verre bestemmingen uitgeleefd. India, Japan, China, Vietnam, Australië... Enkel gewapend met een nota- en schetsboek, mijn fototoestel. Het nodige geld verdiende ik door defilés te lopen. In Londen, Madrid, Barcelona, Parijs... Drie maanden werken en dan weer de hort op. Om soms zelfs niet terug te komen voor het volgende seizoen,” vertelt Sandra Cabezuelo Bertozzi.

‘D

aarna ben ik in verwachting geraakt van mijn zoon: tijd om naar Brussel weer te keren, mijn verantwoordelijkheden op te nemen.” Sandra Cabezuelo Bertozzi, geboren en getogen Brusselse, draagt de geest van de avonturierster en de ziel van de kunstenares met zich mee, leeft zich maar wat graag uit in haar keuken.

Sandra straalt, praat over de prachtige avond daarvoor. “Ik ben naar een huwelijksfeest in het Kasteel van Terhulpen geweest. Het huwelijk – een boeddhistische ceremonie – was de bekroning van een wondermooie love story. Twee mensen die elkaar een beetje onhandig hadden gekust op hun elfde en elkaar vervolgens uit het oog waren verloren, bijna veertig

jaar lang. Tot zijn 50ste verjaardag. Sindsdien zijn ze onafscheidelijk...” Een Boeddhistisch huwelijk, alweer dat exotische. Een rode draad door het leven van mijn charmante gastvrouw. “Ik ben al jong als model beginnen te werken. Onmiddellijk na het behalen van mijn diploma middelbaar onderwijs ben ik vertrokken. Reizen, de wereld tegemoet. Japan ontdekken, land dat me al van kleins af fascineerde. Een droom die ik heb kunnen realiseren dankzij een modellenbureau in Parijs, dat nauw samenwerkt met het land van de rijzende zon.” “Bizar was het, Japan voelde werkelijk aan als thuiskomen. Het was bij wijze van spreken de eerste keer dat ik Brussel verliet, voorheen durfde ik zelfs niet naar een casting in Ant-

werpen te gaan. Omdat het te ver was, omdat ik geen Nederlands sprak, omdat ik schrik had om er verloren te lopen. En daar in dat verre en mysterieuze Oosterse land, voelde ik me onmiddellijk als een vis in het water. Zelfs de taal voelde familiair aan.” “Die unieke cultuur ontdekken, gegroeid binnen een eeuwenlange isolatie, formidabel was het. De mensen: gastvrij en vriendelijk, hyperbeleefd, behulpzaam. Als een prinses werd ik er in de watten gelegd. Je kon er ook op elk uur van de dag en de nacht vinden wat je nodig hebt. De metro: 24 uur op 24. Ik heb me daar als jonge vrouw van 20, ver van huis, geen seconde onveilig gevoeld. Formidabel vond ik eveneens het respect voor andermans bezit. Niemand die een verloren voorwerp aanraakt.

BDW 1395 PAGINA 23 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Een kunstwerk van Sandra Cabezuelo Bertozzi.

Ze laten het onberoerd zodat de eigenaar zijn goed kan terugvinden. Ik heb het zelf mogen ondervinden toen ik mijn peperduur fototoestel per ongeluk had achtergelaten in een vijftien verdiepingen tellend warenhuis. Na zes uur zoeken heb ik het teruggevonden. Ik herinner me zelfs het voorbeeld van een man die op winkeldiefstal was betrapt en kort voor zijn proces zelfmoord heeft gepleegd.” “Door de jaren is de maatschappij met de moderniteit, de komst van vreemdelingen voor jobs die de Japanners links laten liggen, wel enigszins veranderd. Toch blijft Japan voor de rest van mijn leven in mijn hart. Ook de niet onaanzienlijke Japanse gemeenschap in Brussel ken ik goed. Een gemeenschap die amper in het oog springt, terug geplooid op zichzelf als ze is. De meeste vrouwen spreken zelfs geen woord Frans, doen hun boodschappen uitsluitend in winkels uitgebaat door landgenoten.” “Tot voor kort heb ik nog plannen gekoesterd om Japan te doorkruisen, van noord naar zuid. Het noorden waar het bijna steeds wintert, het zuiden waar de zon regeert. Compleet verschillende werelden, met daartussen gemeenschappen waarvan vele afgesloten van de buitenwereld leven. Van een gigantische rijkdom is het. Vier jaar lang heb ik lessen gevolgd om mijn kennis van de taal te perfectioneren. En dan kwam er Fukushima. Ramp waarvan we het begin wel kennen, maar onmogelijk het einde kunnen voorspellen. Weg droom. Ik durf zelfs niet meer terug te keren. Nucleaire energie, het is de doos van Pandora die de mens nooit had mogen openen. Vreselijk vind ik het wat de mensen daar is overkomen.”

Gehard Na Japan volgde China. “China, daar heb ik mijn leven geriskeerd, letterlijk. Ik was er 21, het land begon net zijn grenzen te openen voor het Westen. Vijfhonderd kilometer met de rugzak, dan de Jangtsekiang – de Blauwe Rivier – afgevaren. Ik heb er afgezien, kou geleden bij de beesten, honger geleden. Ziek geweest ook, 15 kilogram was ik afgevallen op het einde van de reis. Meer dan eens heb ik gedacht dat mijn einde nabij was; ik heb er letterlijk mensen weten sterven van de kou, elke dag. Ook het regime revolteerde me, meer dan eens ben ik ’s ochtends wakker geworden door geweerschoten. De zoveelste executie zonder veel vorm van proces.” “Het platteland mogen ontdekken: enorm boeiend, ondanks de taalbarrière. Ik ben er mensen tegenkomen die al meer dan 50 jaar geen vreemdeling hadden gezien. Dikwijls zijn er menigten rond mij samengetroept om een glimp op te vangen van die vreemde verschijning. Op het platteland, waar de eenkindpoli-

Nieuw kruispunt Vietnam, het betekende ook het einde van Sandra’s reizen. “Ik heb er een prachtige zoon aan overgehouden. Verwekt door de eigenaar van de jonk. Het was tijd om naar Brussel terug te keren, verantwoordelijkheden op te nemen. Alleen een kind grootbrengen en tegelijkertijd de kost te verdienen. Alweer verrijkend, zij het allerminst makkelijk. De kost verdienen als illustratrice, door af en toe te exposeren.” “En nu, nu is zoonlief klaar om van onder moeders vleugels te komen. Alweer een kruispunt. Tijd voor mij om me helemaal te wijden aan mijn creativiteit, mijn kunst. Zonder me vast te pinnen op een enkel iets. Te beginnen met een cursus Master 1 in schilderen met olieverf, aan de Académie Royale de Beaux-Arts de Bruxelles. Daartoe geïnspireerd door één persoon. De uiterst getalenteerde hedendaagse schilder Stephan Balleux, die er les gaat geven. Hij is mijn mentor én ook nog eens een goede vriend. Nog een dada waar ik me de komende jaren wil in uitleven is het brengen van performances rond beweging, tekst, licht, geluid. Met engagement. Alle wegen liggen open, ik popel om eraan te beginnen. In mijn Brussel.”

Meer info op www.sandra-cabezuelo-bertozzi.com De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet

Karel Van der Auwera

tiek een lachertje bleek. Slechts één kind per gezin was officieel ingeschreven; vijftien kinderen per gezin was geen aardigheid. Handen waren er nodig op de velden, om te overleven. De kinderen hadden zelfs geen naam. Het was kind nummer één, nummer twee, nummer drie... Kennismaken met de universiteit van Peking was dan weer een schok. Er werd slechts één kandidaat op de duizend toegelaten, de knapsten van de knapste koppen. Super begaafde studenten die er leefden in erbarmelijke omstandigheden. Met twaalf in een kamer, terwijl het buiten soms min 30 was.” “Daar en toen heb ik mijn romantische kijk op de wereld moeten bijstellen. Het was als een kaakslag die me wakker heeft geschud. Het heeft me gehard, van toen af wist ik dat overal alleen zou kunnen reizen, gelijk waar. Van niets nog had ik schrik.” Sandra heeft eveneens een jaar in Australië geleefd, maar nog veel meer indruk heeft Vietnam op haar gemaakt. “Het was 1991. Ik ben er samen met enkele Franse investeerders in een jonk de Mekong afgevaren, heb er rondgevaren op de Chinese zee. Het was de nasleep van de oorlog, het perfide van een communistisch regime raakte me diep. Erger dan de oorlog die ze hadden moeten doorstaan, zo werd me verteld. Het communisme dat mensen dwong hun menselijkheid te verloochenen. Ouders verraden, broeders die zusters verraden... Om te overleven. Hard om weten was ook dat er duizenden weeskinderen op straat moesten trachten te overleven door te bedelen. Hard om zien waren de kinderen die op hun lichaam de verschrikkingen van napalm droegen, van agent orange. Een jaar ben ik er gebleven. Dagelijks werden we gecontroleerd. Goede communisten mochten dokter worden, intellectuelen die niet over de juiste geloofsbrieven beschikten zagen zich verplicht met een cyclotaxi te rijden. Maar ik heb er ook mooie dingen gezien. Een prachtige groep gemarginaliseerde artiesten onder meer. Mensen die ondanks alles hun passie wilden beleven.” “Ondervonden heb ik eveneens – net als elders – dat kennis maken met keukens van over de hele wereld een gedroomde manier is om een cultuur binnen te treden. Het contact met andere vrouwen rond koken. Ter plekke recepten vergaren bovendien, die hun neerslag hebben gekregen in enkele kleine boekjes.”

Landschapsarchitect Bas Smets houdt een solotentoonstelling in De Singel.

Architect van landschappen BRUSSEL – In ons kleine land met zijn schaarse open ruimte zijn er maar weinig landschapsarchitecten te vinden. Maar Bas Smets is er één. Vanuit zijn bureau aan de Vlaamsepoort heeft hij op zes jaar tijd al in acht landen projecten uitgevoerd. In België lopen momenteel zes werven, en binnenkort komt daar de site van Thurn & Taxis bij. Het Vlaams Architectuurinstituut vond het daarom nu al tijd voor een eerste solotentoonstelling in De Singel. Maar wat is ‘landschap’ eigenlijk? Bas Smets: “Als het ‘land’ de gegeven fysieke werkelijkheid is, dan is het ‘landschap’ de manier waarop we naar dat gegeven kijken. Een landschap is dus een mentale constructie. Het woord is in de vijftiende eeuw ontstaan om de landschapschilderkunst mee te duiden, pas vanaf de achttiende eeuw wordt het ook gebruikt voor een algemenere visie op de buitenruimte.” Wat typeert dan uw aanpak als landschapsarchitect? Smets: “Je zou die in twee fases kunnen onderverdelen, zoals we ook op de tentoonstelling doen. Met de Verbeelding van het landschap proberen we een beeld te maken van de bestaande toestand, door de site nauwkeurig te gaan lezen - ook de minder zichtbare onderdelen ervan, zoals het klimaat of de topografie. In iedere bestaande toestand ligt een

exemplarisch of best mogelijk landschap verscholen, al is dat vaak onzichtbaar geworden door te veel ruis of verkeerde ingrepen.” “Met ‘Verwezenlijking van het landschap’ proberen we dat exemplarische landschap dan te bouwen. Door te versterken wat latent aanwezig is, zaken weg te halen of elementen toe te voegen.” Kan u daarvan een concreet voorbeeld geven uit eigen werk? Smets: “Interessant is bijvoorbeeld de A11 – de nieuwe autosnelweg die de haven van Zeebrugge beter moet ontsluiten. Voor dat project hebben we een studie gemaakt van het polderlandschap, dat bij uitstek een geconstrueerd landschap is. Je zou uit schrik om het bestaande landschap kapot te maken de neiging kunnen hebben om die autosnelweg zoveel mogelijk te camoufleren. Maar wij hebben hem juist gebruikt om nieuw landschap te maken volgens de regels van de polders. De snelweg wordt dan een nieuwe landschapslaag die verwant is met de dijken en kanalen die er soms als eeuwen liggen, en meteen ook een gelegenheid om vijfduizend MB nieuwe bomen aan te planten.” Bureau Bas Smets, Landscapes, van 27 september tot 5 januari, VAi & deSingel, Desguinlei 25, Antwerpen, van 14u tot 18u, gesloten op maandag, dinsdag en vakantiedagen, www.vai.be, 5 euro

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 15 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Brussel Deze Week vzw. Buiten België 25 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten, Paul De Weerdt, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Rika Braeckman: 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne. COÖRDINATIE Kim Verthé. EINDREDACTIE Ken Lambeets (eindredactie@bdw.be). REDACTIE Jean-Marie Binst, Christophe Degreef, Bettina Hubo, Patrick Jordens, Steven Van Garsse, Danny Vileyn. BRUSSELNIEUWS Kris Hendrickx (nieuwsmanager), Sandra Schreurs (projectcoördinator), Jelle Couder, Goele de Cort, Eric Vancoppenolle, Laurent Vermeersch. REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele, Gerd Hendrickx. MEDEWERKERS Michaël Bellon, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Wauter Mannaert, Francis Marissens, Karolien Merchiers, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, Freddi Smekens, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Steven Vandenbergh, Karel Van der Auwera, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. VORMGEVING Peter Dhondt. FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie. Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).

BDW 1395 PAGINA 24 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

Topsportbegeleiding > VUB is een referentie op vlak van topsport en studie

BRUSSEL – De dienst Topsport en Studie van de Vrije Universiteit Brussel (VUB) viert dit jaar zijn 25ste verjaardag. Het is uitgegroeid tot een voorbeeld, zowel op nationaal als internationaal vlak, en werkt momenteel onder meer samen met de Europese commissie. De dienst begeleidt 75 à 95 topsporters en begint terug met enthousiasme aan het academiejaar.

‘H

et begon allemaal met de vraag van een vader wiens zwemmende zoon een beurs kreeg van een Amerikaans universiteit,” vertelt Paul Wylleman, hoogleraar sportpsychologie en diensthoofd van Topsport en Studie. “Waarom moest hij zo ver gaan om topsport met zijn studies te combineren? Paul De Knop (de huidige rector, red.) kreeg de opdracht om dit project uit te werken en na te gaan hoe je beide het best combineert.” En kijk, ondertussen is de dienst Topsport en Studie al 25 jaar aan het werk om topsporters te begeleiden tijdens hun studieloopbaan aan de VUB. De werking heeft zich ontwikkeld tot een geoliede machine die de sporters maatwerk aanbiedt. Al moeten zij geen faciliteiten verwachten. “Wat we wel doen, is de organisatie van hun studies flexibeler maken. Dat is de sleutel. Ik denk bijvoorbeeld aan het opvangen van afwezigheden, omdat examens niet tijdens de vastgelegde periodes kunnen afgelegd worden. Daar komen onder meer ook extra lessen bij. Die begeleiding hangt af van het niveau dat de topsporters halen. Hoe hoger het niveau, hoe meer tijd ze in hun sport moeten steken. De sporters worden in drie categorieën onderverdeeld: A internationaal voor wie een internationaal of olympisch topniveau haalt, A voor wie nationaal en Europees top is en B voor wie nationaal een vaste waarde is en aanleunt bij de Europese top.” “De begeleiding plannen we op lange termijn. Zo krijgen sporters die in aanmerking komen voor de Olympische Spelen een individueel studietraject dat drie à vier jaar ver reikt. Waarom? Zo kunnen hun studies aangepast worden aan de inspanningen die ze moeten steken in het behalen van een selectie voor de Spelen, en aan de voorbereidingen op het tornooi zelf. Indien de sporter het toch niet haalt, dan hebben we altijd een plan B klaar.”

Meer dan LO Topsporters worden niet zonder boe of ba opgenomen in dit systeem. Een voorafgaand gesprek, met de ouders, is bijvoorbeeld een absolute vereiste. Het lessenrooster wordt meteen naast het competitie- en trainingsschema gelegd om na te gaan waar geschoven moet worden. Alles wordt in het werk gesteld om de sporter al de middelen in handen te geven om te slagen. “Wij gaan meteen met de professoren praten om wijzigingen af te spreken, zodat de sporter zich daar niet mee bezig moet houden. Dat is een individueel werk dat bij elke topsporter verschilt. Wij gaan ook na of de student alles goed nakomt. Wij zorgen ervoor dat hij alleen aan zijn studies moet denken, maar hij moet ook zijn verantwoordelijkheid nemen.” “Als universiteit is ons voornaamste einddoel

Jérôme Truyens (hier met de Belgische hockeyploeg) combineert topsport en studie aan de VUB. Ook voormalig zwemmer Tom Van Geneugden volgde het topsportprogramma aan de VUB.

uiteraard het behalen van het diploma. Als dat gebeurt, zijn we geslaagd. Volgens onze laatste cijfers draait ons slagingspercentage rond 71 à 74 procent. Dat is hoger dan bij de gemiddelde student. Dat is niet onverwacht: de topsporters zijn het aangepast studeren meestal gewoon, ze krijgen veel steun en de keuze om te studeren is altijd doordacht.” Het idee dat een sporter sowieso Lichamelijke Opvoeding moet volgen leeft nog steeds bij sommigen, maar dat is uiteraard niet het geval. Het is zelfs niet evident omdat die richting heel wat praktijklessen inhoudt. Dus kwam de VUB met een oplossing op maat: “In plaats van te sporten, geven we hen vervangopdrachten. Dat noemen we topsportspecifieke carrièreplanning. Het houdt in dat ze een dagboek moeten bijhouden en analyses moeten maken van hun eigen topsportcarrière, op basis van de gevolgde lessen. De sporters bekijken de zaken zo op een andere manier en dat kan hun eigen carrière vooruit helpen. Naar mijn weten zijn wij de enige universiteit in Europa die dit aanbiedt.”

Logies voor coaches en experts Een van de sterkste punten van de VUB is de flexibiliteit die ze aanbieden. Ze beseffen dat ze niet over alle infrastructuur beschikken, dus zorgen ze ervoor dat de topsporter op de best mogelijk locatie kan trainen. Hun sportinfrastructuur biedt de basis aan en dat volstaat. Het idee hierachter is: laat de sporter trainen waar hij dat op de beste manier kan. Die aanpak is een van de redenen waarom de universiteit een grote naam heeft op vlak van topsport en studie. “Er is absoluut internationale erkenning. In samenwerking met de ULB werken we aan een project van het Brussels Hoofdstedelijk

Gewest om Brussel echt op de kaart te zetten op vlak van topsport en studie (zie artikel hieronder). We zijn ook fier dat we kunnen meewerken aan het Dual career plan (topsport en studie of topsport en tewerkstelling) van de Europese commissie. De VUB is daarvoor, op

de CLUB

academisch niveau, een van de voorbeelden. De commissie wil met dit project topsport en studie in alle lidstaten ondersteunen, maar wil vooral helpen met het op poten te zetten in lidstaten waar die dienst afwezig is. Het is echt een enorm project, al moet het plan nog

Brussels University Alliance

‘We mogen de trein van de topsport niet missen’ BRUSSEL – Topsporters, kom naar Brussel! Om hen te overtuigen en om de werking te verbeteren, werken de Vrije Universiteit Brussel (VUB) en de Université Libre de Bruxelles (ULB) samen aan een project van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De ULB is op vlak van topsport en studie aan een knappe evolutie bezig. Ze tellen vandaag meer dan dertig ingeschreven topsporters en dat aantal dikt elk jaar aan. De dienst is er ondergebracht bij de Sportdienst, terwijl bij de VUB de Sportdienst en de dienst Topsport en Studie gescheiden zijn. Maar hun werking wordt daarom niet minder erkend. “Het topsportstatuut is opgenomen in ons

studiereglement, wat de zaken zeer duidelijk en transparant maakt,” vertelt Cédric Baudson, directeur van ULB sport. “Op dat vlak zijn we wel een voorloper aan Franstalige kant. Onze samenwerking met de professoren – bijvoorbeeld om afwezigheden en verschuivingen af te spreken – is ook zeer goed.” “Onze dienst voor topsporters bestaat al jarenlang, maar het is pas sinds een kleine vijf jaar dat er echt een focus op wordt gelegd. We proberen ons nu op dit domein te positioneren. Logisch ook: we hebben bijvoorbeeld meer internationale studenten en zij verwachten dergelijke zaken.” Om het aanbod voor topsporters in Brussel te verbeteren, heeft het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een project opgezet waar-

BDW 1395 PAGINA 25 - DONDERDAG 26 SEPTEMBER 2013

ter goedkeuring langs het Europees parlement passeren.” “Het nieuwe hotel op de campus is ook een goede zaak. Wij zullen er zeker van kunnen profiteren, bijvoorbeeld door buitenlandse coaches en experts hier te laten logeren. En

als we vragen krijgen over ons werk, dan kunnen die mensen hier gewoon logeren en meedraaien. Dat gebeurt wel af en toe, want de VUB is een topsportgerichte universiteit.”

Het is balen. De eerste club van Brussel, RSC Anderlecht, lijdt een zware nederlaag in Brugge. 4-0. De zwaarste nederlaag in 43 jaar. Waardig verliezen is een kunst. RSC Anderlecht-voorzitter Roger Vanden Stock vat het gevat samen. “Het is in het voetbal nooit anders. Als je denkt dat het goed gaat, gaat het niet zo goed als je denkt,” zucht hij in de muisstille kleedkamer. Elke andere nederlaag (buiten tegen Standard) is, eigenaardig genoeg, iets draaglijker. In de kleedkamer staren de meeste spelers wezenloos voor zich uit. Even verderop schudt Brugge jaren van kommer en kwel luidruchtig van zich af. De coach staat de pers moedig te woord en is, als steeds, eerlijk en duidelijk in zijn analyse. Het was slecht. Punt. Groot zijn in de nederlaag is een essentiële waarde van de club. De zondag was goed begonnen. Brussel geniet van de bijna zonnige autovrije dag. De politie had voor een uitzonderingsbriefje gezorgd om te kunnen gaan werken, om naar Brugge te kunnen rijden. Het wekelijkse fietsuitje met De Bleiters moet ondergetekende aan zich voorbij laten gaan. De plicht roept. Club Brugge uit om veertien uur dertig. Er staat geen uur meer op profvoetbal. Wedstrijden op zaterdagavond om twintig uur en zondagavond om vijftien uur zijn uren uit de prehistorie. De bomvolle kalender en de concurrentie van massamanifestaties en de talloze veiligheidsmaatregelen laten normale, herkenbare voetbaluren niet meer toe. Het is niet anders. Tijdens de wedstrijd sterft iedereen met een paars-wit hart duizend doden. Het is de gewoonte om tien minuten voor het einde naar het veld af te zakken om de interviews te coördineren. Een moeilijk moment. De gevoelens beheersen en professioneel blijven onder het gehoon van sommige thuis-

fans die elke RSCA-medewerker de huid volschelden. We zijn het gewoon. Het is moeilijk te vatten. Het verlies van de tegenstander weegt bij sommige verenigingen meer door dan de eigen overwinning, de eigen afgedwongen prestatie. John van den Brom gaat geen enkele vraag uit de weg. Tijdens de korte tocht naar de perszaal troepen thuisfans voor de hekken, dicht bij de bus van Sporting. Ze houden ervan om de spot door te drijven. We reageren niet. De collega uit Brugge verontschuldigt zichzelf voor hun gedrag. Na de interviews nemen de trainer en ik afscheid aan de spelersbus. Ik kijk op tegen de lange voettocht naar de wagen. Die staat helemaal aan de andere kant van het stadion. De kilometerlange wandeling, doorheen de dichte drommen zingende en drinkende fans van blauw-zwart, wordt nederig ondergaan. Hier en daar feliciteer ik, deels uit zelfbehoud, deels uit eerbied, diegenen die mij lachend aanspreken of verwijten toe brullen. Toegegeven, het kan eenzaam zijn na de wedstrijd. Wanneer ik eindelijk, gezond en wel, in de auto stap, onderga ik ellenlange files. De rit naar de hoofdstad duurt meer dan drie uur. Voor de poorten van Brussel staat een ellenlange opstopping. De versperring van de autoloze dag staat er nog om negentien uur dertig, maar liefst een halfuur na het einde van de ecologische feestdag. Even later brengt de familie soelaas. Ingetogen brengen vrouw en dochters de nodige steun. Zij kennen het klappen van de zweep. Zij zijn het belangrijkste van alles. www.brusselnieuws.be/steegen

David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht

Tim Schoonjans

Loop tot je een regenboog bent voor de VUB en de ULB de handen in elkaar hebben geslagen. Het heeft een looptijd van twee jaar en het eerste deel is ondertussen al afgerond. “De doelstelling van dit project is om Brussel te positioneren als een regio die topsporters goed ontvangt. In het eerste jaar zijn we nagegaan wat er vandaag in Brussel wordt aangeboden op vlak van topsport en studie, in de verschillende netten, zowel Nederlands- als Franstalig. Tijdens het twee deel gaan we onderzoeken waarmee we kunnen helpen om de diensten te ontwikkelen en te ondersteunen. We wachten nog op de goedkeuring om dat tweede deel te kunnen uitvoeren, maar dat zal in principe geen probleem zijn.”

Brussels University Alliance Dit project ligt de universiteiten na aan het hart. Behalve de interessante materie, hebben ze dankzij dit project ook een halftijdse kracht kunnen aantrekken en dat komt de begeleiding van de topsporters alleen maar ten goede. Het uiteindelijke doel van het project is een gemeenschappelijk loket uitbouwen. “Dat zou over de netten en talen heen gaan. De beschikbare kennis en ervaring zou zo worden gecentraliseerd en ter beschikking worden gesteld van al de Brusselse hogeronderwijsinstellingen om de werking nog te

verbeteren. Brussel moet gewoon op de trein van topsport springen. Ons land surft momenteel op een ongelooflijke sportieve golf. Kijk maar naar onze nationale ploegen in het voetbal, hockey, volleybal; noem maar op. De verbetering van het aanbod topsport en studie zal de sporters alleen maar ten goede komen.” De realisatie van zo’n uniek loket zal heel wat voeten in de aarde hebben. Er gelden bijvoorbeeld andere regels binnen het Nederlandstalige en het Franstalige onderwijs. Er zal optimale samenwerking nodig zijn om dit project tot een goed einde te brengen. Cédric Baudson heeft er alvast vertrouwen in. “Onze samenwerking met de VUB zal zeker blijven duren. We zijn buren en de mondialisering van de universiteit is een feit. We kunnen alleen maar naar elkaar toegroeien. Het zou me niet verbazen mocht er op termijn iets als een Brussels University Alliance gecreëerd worden. Het is logisch dat je je kwaliteiten samenbrengt om de internationale concurrentie het hoofd te bieden, zonder je identiteit uit het oog te verliezen uiteraard. Dit project omtrent topsport en studie past daar perfect in. Hopelijk wordt het voortgezet... Niemand wil halfweg de wedstrijd de strijd staken.”

Tim Schoonjans

BRUSSEL – Bent u klaar voor de gekste en kleurrijkste vijf kilometer van uw leven? Dan moet u op zondag 29 september naar Thurn & Taxis afzakken. The Color Run ontstond in de Verenigde Staten en is dit jaar overgewaaid naar Europa. Maar wat is het nu juist? Al de lopers (in Brussel maximaal achtduizend) dragen een wit T-shirt en om de kilometer daalt een wolk van een bepaalde kleur poeder over hen heen. Na de finish zal er ook nog genoeg poeder ter beschikking zijn zodat iedereen er als een

regenboog bijloopt. Wie de snelste is, is hier niet echt van tel. The Color Run staat open voor iedereen, zolang hij/zij maar plezier heeft. Toeschouwers zijn niet toegelaten op het terrein. Starten kan tussen 14 en 16 uur en zal in golven van driehonderd lopers gebeuren. Los van het loopevenement gaat het Color Festival tot 20 uur door. Een dj en MC zorgen voor de muzikale noot en samen met hen zal ook afgeteld worden naar een kleurrijk gooimoment. Inschrijven kost 35 euro. Meer info op sport.be.msn.com/thecolorrun/2013/nl/steden/brussel. TS

Op zoek naar de pannakoning BRUSSEL – Tijdens de finale van het Belgian Panna Championship draait alles rond twee spelers, één bal en de zoektocht naar een bruggetje. In de Noordwijk werd op 27 maart het startschot gegeven van het Belgian Panna Championship. Zes maanden en tientallen buurttornooien later, wordt op zaterdag 28 september de grote finale gespeeld in Thurn & Taxis. Kunstenaars in het maken van bruggetjes, het ultieme doel van panna, kijken elkaar in de ogen tijdens rechtstreekse

duels. De finaledag gaat om 11 uur van start en duurt tot 20 uur. Er wordt ook een tornooi op poten gezet waarin duo’s het tegen elkaar opnemen. Er zakken heel wat toppers af naar Brussel. De Fransman Séan Garnier en de Nederlander Jeand Doest zullen het om beurt opnemen tegen tien spelers die, om beurt, proberen deze krakken in panna te verslaan. Daniel Dennehy, de vicewereldkampioen van 2012, zal dan weer freestyle bewegingen aanleren. Heel de dag lang zorgen dj-sets voor de nodige muzikale ondersteuning. TS Meer info op www.streetheroes.be.