Issuu

DE VISUAL BLUES VAN STEPHEN ‘ESPO’ POWERS BIJ ALICE GALLERY En ook: Teun Voeten, Ozark Henry en Filmfestival van Cannes.

16 05 13

P.6

Veiligheidskorps versus politiezone

AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL X P303153

Plannen voor Byrrh lopen vast © SASKIA VANDERSTICHELE

LAKEN – Het Brusselse OCMW wil in het beschermde Byrrh-gebouw logistieke en andere bedrijfjes onderbrengen. Maar de Commissie Monumenten en Landschappen verzet zich tegen de aanleg van een ondergrondse parking. “Daarmee wordt ons project onmogelijk,” zegt OCMW-voorzitter Yvan Mayeur (PS).

yrrh is een opvallend industrieel gebouw in de Dieudonné Lefèvre-straat aan Thurn & Taxis. Het werd in de jaren twintig van de vorige eeuw neergezet door het Franse Maison Violet, producent van de aperitiefwijn Byrrh. Violet bouwde al zijn filialen als Zuid-Franse wijnkastelen, met een gevel in breuksteen en mooie sgraffito. Toen de alcoholfabrikant na een halve eeuw wegtrok uit het hoekpand, kwam de RTT enige tijd in de plaats. Het OCMW van Brussel-Stad kocht het – intussen grotendeels beschermde – gebouw in 2007 met de bedoeling om er een economisch project te realiseren. In 2011 maak-

te voorzitter Mayeur de plannen concreet: in het 10.000 vierkante meter grote gebouw zou een crèche komen en een soort bedrijvencentrum voor kleine ondernemingen uit de sociaal-economische, bio- en logistieke hoek. Totale kostprijs: 27 miljoen euro, waarvan een deel door Europa en het Gewest zou worden gedragen. Het architectenbureau Ozon tekende het ontwerp met daarop ook een ondergrondse parking van 49 plaatsen, waar bestelwagens zouden kunnen laden en lossen. Normaal gezien moest de verbouwing deze lente beginnen. Maar de Commissie Monumenten en Landschappen van het Gewest gooide roet in het eten. In haar - bindend -

advies maakt ze bezwaren tegen de isolatie en de nieuwe achtergevel, maar vooral tegen de geplande on-

“Het project levert minstens 200 nieuwe banen op, maar dat interesseert de Commissie niet” dergrondse parking. Als je onder een beschermde structuur ingrijpt, kan dat bovengronds problemen geven, zo luidt het. De Commissie vindt het OCMW-

project, dat moet verrijzen te midden van de nieuwe woonwijken Tivoli en Thurn & Taxis, te weinig ambitieus en vindt het ook bedenkelijk dat een uiteindelijk beperkt aantal parkeerplaatsen 5 miljoen euro zal kosten. Het advies werd vorige maand gevolgd door de overlegcommissie van Brussel-Stad die op haar beurt de parking afwijst.

missie een bindend advies kan geven “op basis van zo’n slechte studie. Als we dit moeten volgen, wordt ons project onmogelijk.” Hij wil de komende dagen dan ook met de nieuwe minister-president Rudy Vervoort (PS) rond de tafel zitten om tot een oplossing te komen. Bettina Hubo ADVERTENTIE

Slechte studie Het Brusselse OCMW is flink ontstemd. “Kunnen ze geen plan lezen bij de Commissie?”, vraagt voorzitter Mayeur zich af. “Bij die vijf miljoen horen ook alle technische installaties.” Hij vindt ook dat de Commissie zich niet uit te spreken heeft over de kostprijs. “Ieder zijn taak.” Bovendien levert het project nieuwe banen op. “Minstens tweehonderd, maar dat lijkt de Commissie niet te interesseren.” Mayeur begrijpt niet dat de Com-

Golf Drivers Days. Condities op het hele gamma.

Zie p. 29 ADVERTENTIE

Lees over vrijwilligerswerk op pagina 13 in deze krant.

N° 1378 VAN 16 TOT 23 MEI 2013 ¦ WEEK 20: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, E-MAIL: INFO@BDW.BE, WWW.BDW.BE

BDW 1378 PAGINA 2 - DONDERDAG 16 MEI 2013

OPMERKELIJK © PIETER HEREMANS

Uitgelicht > Amper gedwongen huwelijken, veel schijnhuwelijken SOCIALE WONINGEN ZIJN GROTE WERF BRUSSEL – Er worden steeds meer sociale woningen gerenoveerd in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Dat was ook nodig. Eind 2012 stonden 2.698 sociale woningen leeg, in 2011 waren er dat 2.315, in hoofdzaak omdat ze gerenoveerd werden. Dat blijkt uit een antwoord van staatssecretaris Christos Doulkeridis (Ecolo) aan CD&V-parlementslid Bianca Debaets en uit rondvraag van Brussel Deze Week bij het kabinet-Doulkeridis. Debaets diende onlangs een schriftelijke vraag in over het aantal leegstaande woningen tussen 2008 en 2011. Tussen die jaren steeg het aantal leegstaande sociale woningen met maar liefst 1.000. Het Brussels parlementslid wilde daarvan de oorzaken kennen. Volgens Doulkeridis is de sterke stijging te wijten aan het verouderde patrimonium. “De gebouwen die tussen 1920 en 1970 werden opgetrokken, raken stilaan in verval,” zegt Doulkeridis. “Momenteel worden er veelal zware renovaties doorgevoerd die het vaak onmogelijk maken om de huurders in hun woning te houden.”

‘Elk geval is er een te veel’ BRUSSEL – Het fenomeen gedwongen huwelijk komt volgens onderzoekers van de ULB maar heel weinig voor in Brussel. Schijnhuwelijken daarentegen tieren welig. In Brussel-Stad wordt om die reden één huwelijk op de vijf geweigerd.

n 2007 werd nabij Charleroi de jonge Sadia Sheikh, van Pakistaanse origine, vermoord door haar broer, omdat ze zich verzette tegen een gedwongen huwelijk. Ten tijde van het proces, in 2011, kreeg het verschijnsel veel belangstelling. “Aan ons, politici, werd gevraagd om er iets aan te doen. Maar dat is lastig als er geen objectieve gegevens voorhanden zijn,” zegt Brussels staatssecretaris voor Gelijke Kansen Bruno De Lille (Groen). Daarom gaf hij, samen met federaal minister voor Gelijke Kansen Joëlle Milquet (CDH), de opdracht aan onderzoekster Nawal Bensaid en professor Andrea Rea van de ULB om een studie te maken over het gedwongen huwelijk in Brussel. De vorsers probeerden eerst het be-

grip te definiëren. Ze stelden vast dat in het moderne westerse denken de liefde dan wel de basis van het huwelijk vormt, maar dat dat in grote delen van de wereld – India, Japan, de Arabische wereld – niet het geval is. “De liefde is er in elk geval niet het belangrijkste criterium,” zegt Bensaid. Een geregeld of gearrangeerd huwelijk is volgens haar niet noodzakelijk een probleem. Tenminste als er niet alleen getrouwd wordt om de partner een verblijfsvergunning te geven, een schijnhuwelijk dus. En zolang er geen psychologisch of fysiek geweld aan te pas komt. Want dan is er sprake van een gedwongen huwelijk, hetgeen in ons land strafbaar is sinds 2007. Bensaid onderzocht vervolgens de omvang van het pro-

bleem in Brussel, waar jaarlijks zo’n 4.000 huwelijken worden gesloten. Maar in de statistieken van de negentien Brusselse gemeenten, de federale politie en het parket komt het gedwongen huwelijk nauwelijks voor. Bij de politie kwamen op vijf jaar tijd zestien meldingen binnen, het parket noteerde één geval. De negentien gemeenten registreerden de afgelopen drie jaar geen en-

kan hij het huwelijk immers opschorten, advies vragen aan het parket en achteraf de aanvraag weigeren. Brussel-Stad noteerde in 2011 710 huwelijken, 28 opschortingen en 137 weigeringen. In bijna één op de vijf aangiftes was er dus sprake van een schijnhuwelijk. Vergelijkbare cijfers in Sint-Joost-ten-Node en in Anderlecht (288 huwelijken, 74 weigeringen, 28 keer uitstel) was

In grote delen van de wereld is liefde niet het belangrijkste criterium voor een huwelijk. kel gedwongen huwelijk en alleen Brussel-Stad had er in de jaren voordien twee à drie keer mee te maken. Wel werden heel wat huwelijken uitgesteld of geweigerd. Indien de ambtenaar van de burgerlijke stand vermoedt dat het om een schijnhuwelijk (al dan niet met geweld) gaat,

zelfs ruim één op de vier aanvragen problematisch. Dat er zo weinig gedwongen huwelijken opduiken in de statistieken heeft volgens de onderzoekers te maken met het feit dat de ambtenaren van burgerlijke stand en het parket er vooral op uit zijn om

DE WEEK IN BEELD DOOR SASKIA VANDERSTICHELE

Verschil in cijfers Van de 2.315 woningen die leegstonden in 2011, waren er 1.788 in renovatie, 256 nog te renoveren en 171 nog met een onzeker statuut. 1.114 woningen stonden kort leeg omdat ze tussen twee huurperiodes in kleine werkzaamheden moesten ondergaan. Volgens Doulkeridis kan die laatste categorie niet als leegstand worden gezien. Toch telt Debaets beide categorieën op om tot het cijfer van 3.429 leegstaande woningen te komen. Dat aantal vergelijkt ze met 2.433 leegstaande woningen in 2008 om het over 1.000 woningen extra te hebben. Navraag bij het kabinet-Doulkeridis leert ook dat er al cijfers voor 2012 bestaan die nog niet aan Debaets werden meegegeven. Die cijfers tonen wel aan dat de stijging op één jaar tijd - 2.698 tegenover 2.315 leegstaande sociale woningen - wel opmerkelijk is, en dat Debaets’ conclusie over het grotere aantal langdurig leegstaande woningen overeind blijft. De staatssecretaris geeft nog mee dat in 2011 81.412 mensen in een sociale woning CD woonden.

Even de tenen van Jezus kietelen, moet de bezoeker van het kerkhof van Jette gedacht hebben toen hij een bosje bloemen aan het kruis hing.

BDW 1378 PAGINA 3 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Staatssecretaris Bruno De Lille (Groen) gaat gemeentelijke ambtenaren opleiden zodat ze gedwongen huwelijken makkelijker herkennen.

“ “ HET GETAL

schijnhuwelijken te onderscheppen. Professor Rea: “Mensenrechten komen op de tweede plaats. De ambtenaren zijn trouwens niet opgeleid om gedwongen huwelijken op te sporen.” Om het beeld te vervolledigen, ging Bensaid voorts te rade bij allerlei verenigingen die werken rond echtelijk geweld en gedwongen huwelijken. Ook daar zijn weinig sporen van gedwongen huwelijken terug te vinden. Van de zeventien gecontacteerde verenigingen was er maar een die weet had van tien gevallen per jaar. De andere komen het fenomeen nooit of slechts één à twee keer per jaar tegen. Besluit van de onderzoekers: het probleem wordt door politiek en media erg overschat. “Het blijft ver onder de één procent, een marginaal probleem dus, niets onrustbarends,” zegt Rea. Toch vermoedt hij dat de omvang in werkelijkheid iets groter is omdat een gedwongen huwelijk vaak verborgen wordt en binnen de familie blijft. “Informatie en sensibilisering blijven dus nodig.” Beide politici die het onderzoek bestelden, nemen daarom maatregelen. Minister Milquet heeft er zopas voor gezorgd dat gedwongen huwelijken en schijnhuwelijken of -samenwoning zwaarder gestraft worden. En staatssecretaris De Lille wil een vademecum verspreiden waarin de rechten van slachtoffers uitgelegd worden. Ook gaat hij de gemeentelijke ambtenaren opleiden zodat ze de signalen van een gedwongen huwelijk gemakkelijker kunnen herkennen. “Want elk geval is er een te veel.” Bettina Hubo

De vraag is niet zozeer of er een Brusselse metropool bestaat. Wel hoe we ermee omgaan.”

WOENSDAG 8 MEI OESO PLEIT VOOR STADSTOL. De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) pleit voor rekeningrijden onder de vorm van een stadstol in en rond Brussel. “Een relatief eenvoudig systeem dat de sleutelzones voor opstoppingen rond Brussel aanpakt,” stelt het rapport van OESO, dat verwijst naar verschillende internationale voorbeelden.

DONDERDAG 9 MEI GENK WINT BEKER VAN BELGIË. Racing Genk heeft de beker van België gewonnen nadat het Cercle Brugge in de finale versloeg met 2-0. In een volgepakt Heizelstadion zorgen Kumordzi en Vossen voor de twee Limburgse doelpunten. Dankzij deze overwinning verovert Racing Genk al zijn vierde beker uit de clubgeschiedenis. TE VEEL GESPECIALISEERDE ZIEKENHUISDIENSTEN. CM-voorzitter Marc Justaert vindt dat het teveel aan gespecialiseerde ziekenhuisdiensten in Brussel de zorgsector te duur maakt. “Dat men beweert dat er niets meer kan gebeuren tenzij het ten laste valt van de patiënt, is volgens ons niet juist,” zegt hij tijdens Rerum Novarum. “Maatregelen zoals de afschaffing van de supplementen op tweepersoonskamers maken ziek zijn goedkoper, zonder aan de zorgkwaliteit te raken.”

VRIJDAG 10 MEI BELGIAN PRIDE WEEK VAN START. De Belgian Pride Week, de Belgische versie van de Gay Pride Parade, gaat vanavond van start met de MiniPride. Het evenement vindt plaats van 10 tot 19 mei en wordt op 18 mei feestelijk afgesloten met de Belgian Pride, die vorig jaar 70.000 bezoekers naar de hoofdstad lokte. PICARD PALMT BRUSSEL IN. De Franse diepvriesketen Picard is bezig aan een opgemerkte expansie in Brussel. Vandaag opent de keten in Elsene haar vierde winkel in onze hoofdstad. Op 16 mei wordt ook een winkel in Jette geopend.

ZONDAG 12 MEI STAKING BIJ SWISSPORT OP BRUSSELS AIRPORT. Op Brussels Airport heeft het personeel van bagageafhandelaar Swissport het werk neergelegd. Ze protesteren daarmee tegen de onderbezetting, die de werkdruk te hoog maakt en de veiligheid van het personeel in het gedrang zou brengen.

MAANDAG 13 MEI NIEUW GEBOUW VOOR EUROPEES PARLEMENT. Bouwpromotor Atenor heeft een vergunning op zak voor een nieuw kantoorgebouw van het Europees Parlement. Het gebouw zal een oppervlakte hebben van 30.000 vierkante meter en komt op de hoek van de Trierstraat en de Belliardstraat. DEELAKKOORD OVER NETHEID. De acht partijen die onderhandelen over de interne Brusselse staatshervorming, hebben een definitief deelakkoord bereikt over netheid. Nieuwigheden zijn dat de gemeenten politiek verantwoordelijk worden voor sluikstorten op hun grondgebied en dat de Brusselaars in elk gemeentelijk containerpark terechtkunnen. PLANNEN NIEUW GEMEENTEHUIS IN SINT-JOOST. Ondanks een begrotingstekort van 2,04 miljoen euro heeft de gemeente SintJoost plannen voor een nieuw gemeentehuis. Burgemeester Emir Kir (PS) wil deze plannen financieren door een hele rij gemeentegebouwen te verkopen voor een totaal van 12 miljoen euro. GEDWONGEN HUWELIJK EEN MARGINAAL PROBLEEM. Een onderzoek van de ULB toont aan dat het fenomeen van het gedwongen huwelijk een marginaal probleem is in Brussel. Het onderzoek werd uitgevoerd op vraag van de federale en Brusselse bewindvoerders van Gelijke Kansen Joëlle Milquet (CDH) en Bruno De Lille (Groen).

Nu de taalgrenzen definitief vastliggen, ziet Jo Libeer van VOKA geen reden meer om een samenwerking tussen Brussel en het hinterland nog langer uit te stellen (op www.deredactie.be).

Al te vaak vindt men het normaal dat Walen en Brusselaars geen Nederlands spreken. Dat moet veranderen.” De nieuwe minister-president Rudi Vervoort wil inzetten op een betere taalkennis van de Franstaligen en houdt een pleidooi voor tweetalig onderwijs (in Metro).

DINSDAG 14 MEI HINDER ZOMERWERVEN BLIJFT BEPERkT. Tussen juli en september zullen er zestien wegwerkzaamheden plaatsvinden op gewestwegen. “Die werkzaamheden zullen geen grote hinder opleveren voor de automobilisten aangezien ze veelal van plaatselijke aard zijn,” zegt minister Brigitte Grouwels. De heraanleg van de Waterloosesteenweg, het Rogierplein en de Gentsesteenweg, de werkzaamheden aan gasleidingen in de Lambermontlaan en de renovatie van de Paepsembrug zullen de meeste hinder opleveren. Samengesteld door Milan Vranckx en Bettina Hubo

72.000

Van de bijna 200.000 abonnees ouder dan 65 hebben er slechts 72.000 mensen hun MIVB-abonnement recentelijk vernieuwd. Iets meer dan de helft daarvan deed dat tegen betaling. Sinds 1 mei laat de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB 65-plussers 60 euro betalen voor een abonnement op metro, bus en tram in Brussel. Tot dusver

WEEKOVERZICHT

moesten ouderen alleen de Mobib-kaart vergoeden a rato van vijf euro. Wie een leefloon of een ander beperkt inkomen heeft, reist nog steeds gratis. Van de 72.000 nieuwe abonnees van 65-plussers zijn er 37.000 betalenden en 35.000 niet-betalenden.

HUB

MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP SURF NAAR BRUSSELNIEUWS.BE EN SCHRIJF JE IN OP DE NIEUWSBRIEF

De federale regering legt momenteel de laatste hand aan de teksten die de bevoegdheidsoverdracht naar de deelstaten regelen. Voor de zomer zouden die in het parlement moeten zijn ingediend, zodat ze in 2014 en 2015 werkelijkheid worden. Voor sommige partijen gaat het om kruimels die niets wezenlijks veranderen aan de Belgische staatsstructuur. Kan zijn, maar de impact op het beleid en de veranderingen op het terrein zijn zeker niet onbeduidend. Kinderbijslag, controle op de werkloosheid, ligdagprijs in het ziekenhuis of hypothecaire aftrek, het zijn stuk voor stuk belangrijke elementen in het leven van vele Brusselaars. Wij belichten de vier belangrijkste transfers van de zesde staatshervorming en bekijken samen met specialisten hoe ingrijpend die het leven van de Brusselaar kunnen veranderen. DOOR STEVEN VAN GARSSE EN DANNY VILEYN

BDW 1378 PAGINA 4 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Olivier de Clippele: “Ik ga me met hand en tand verzetten tegen het afkalven van de woonbonus, maar als het integrale bedrag gebruikt wordt voor woontoelages - zoals de huurtoelage - dan is dat bespreekbaar.”

Politiek > Teksten van de zesde staatshervorming worden voor de zomer in parlement ingediend

Hoe de staatshervorming uw leven kan veranderen KINDERBIJSLAG

Wie durft aan de tarieven te raken? De overheveling van de kinderbijslag naar de deelstaten is de meest ingrijpende van de zesde staatshervorming. Het gaat om in totaal zes miljard euro die voortaan door Vlaanderen, Brussel en Wallonië besteed zal worden, of 6 procent van de sociale zekerheid. Ook de geboortepremie is voor de deelstaten. In Brussel zal de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) het budget beheren. Het gaat om 600 miljoen euro. Franstalige en Vlaamse Brusselaars zullen dat volledig in consensus doen. De GGC moet niet alleen het geld beheren. De instelling wordt ook bevoegd voor de bepaling van de tarieven. Vandaag wordt er voor het eerste kind maandelijks 90 euro uitgekeerd, 167 euro voor het tweede en 250 vanaf het derde en alle volgende kinderen. Tenminste voor bedienden, want er zijn maar liefst vier verschillende stelsels. De federale regering heeft zich voorgenomen om die eerst tot één stelsel te hervormen.

WAT?

Zowel binnen de GGC zelf (topman Alain Joris), als binnen de Brusselse regering (Charles Picqué) gaan er niet meteen stemmen op om al meteen aan de tarieven te sleutelen. Nochtans had parlementslid Vincent De Wolf (MR) hier enkele maanden geleden toe opgeroepen. Hij ziet de kinderbijslag als een instrument om de bevol-

WAT ZEGGEN DE EXPERTS?

kingstoename in Brussel onder controle te houden. Dat lokte hevige reacties uit. Tegenstanders opperen dat gezinnen met meer dan drie kinderen maar enkele procenten uitmaken in Brussel en dat de bevolkingstoename er voornamelijk komt door migratie. De kinderbijslag verlagen voor kroostrijke gezinnen, zal de bevolkingstoename volgens hen dus niet afremmen. Waarschijnlijker is dat alles de komende jaren bij het oude zal blijven. Pas als een van de gewesten aan de tarieven sleutelt, zullen de andere snel volgen om te vermijden dat de verschillen al te groot worden. Het is uitkijken naar Vlaanderen, dat een kindpremie wil invoeren. Zal het die incorporeren in de Vlaamse kinderbijslag? De Vlaamse regering doet er momenteel het zwijgen toe. Wie geen goed oog heeft in de overheveling, is professor Bea Cantillon (UA) in het boek België, quo vadis? (Intersentia 2012). Volgens haar heeft de organisatie van de sociale zekerheid nood aan een juiste schaal: niet te klein, niet te groot. Brussel lijkt écht wel te klein als territorium voor de uitbouw van een sociale zekerheid. Daarnaast waarschuwt ze voor perverse effecten. Vlaanderen zal meer krijgen dan nu, Brussel minder. Het geld wordt immers onder de deelstaten verdeeld pro rata van de 0 tot 18-jarigen. In Brussel zijn er echter heel wat kinderen die recht hebben op een verhoogde kinderbijslag, namelijk een derde van de kinderen. Dat wordt niet in rekening gebracht, waardoor Brussel uiteindelijk minder zal krijgen. De federale regering lost dat op door een overgangsperiode te voorzien. De eerste tien jaar via een vereveningsbedrag. Daarna wordt die extra dotatie afgebouwd. WANNEER? 1 januari 2015

WOONBELEID

Kandidaat-eigenaars moeten op hun hoede zijn Belastingverminderingen of kredieten voor de eigen wonin-

WAT? gen, de zogenaamd hypothecaire aftrek, en de belastingvermindering of kredieten voor de beveiliging tegen diefstal of brand van een woning, gaan naar de gewesten. Eigenaars en kandidaateigenaars hebben redenen om zich zorgen te maken: de Vlaamse Woonraad is geen voorstander van het verderzetten van het huidige systeem. Nochtans: de hypothecaire aftrek heeft ervoor gezorgd dat 70 procent van de Belgen een eigen woning heeft. Een eigen woning is voor ouderen een verzekering tegen armoede. In het Brussels Gewest is maar 40 procent eigenaar. De Nationale Confederatie van de Bouw maakt zich zorgen dat de woonbonus eerder naar renovatie zou gaan dan naar nieuwbouw. “In Brussel ligt er nog niets op de regeringstafel,” zegt Brussels parlementslid en notaris Olivier de Clippele (MR) die voorstander is van het behoud van het huidige systeem. Maar na het negatief advies van de Vlaamse Woonraad maakt de Clippele zich geen illusies. “Ik ga me met hand en tand verzetten tegen het afkalven van de woonbonus,” zegt de Clippele, “maar als het integrale bedrag gebruikt wordt voor woontoelages - zoals de huurtoelage - dan is dat bespreekbaar. Huurtoelages zijn tenslotte drie keer goedkoper dan de bouw van sociale woningen.” Maar een veralgemeende huurtoelage komt er volgens de Clippele niet: “De socialisten zijn tegen.” Conclusie: hou alles bij het oude. WANNEER? 1 januari 2015

WAT ZEGGEN DE EXPERTS?

BDW 1378 PAGINA 5 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Brussel weet nog niet waarheen De gemeenschappen krijgen er heel wat bevoegdheden bij op vlak van gezondheid en bejaardenbeleid, voor in totaal 4 miljard euro. Rusthuizenbeleid, investeringen in ziekenhuizen, de organisatie van de eerstelijnsgezondheidszorg, de hulpmiddelen voor mensen met een handicap, etc. komen in handen van de gemeenschappen. De bedoeling is om voor meer homogene bevoegdheden te zorgen. In Vlaanderen en Wallonië klopt dat, maar in Brussel zorgt dat juist voor een warboel, omdat hier zowel Vlaamse en Franse Gemeenschap als Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC) bevoegd zijn.

WAT?

Niemand kan op dit moment zeggen wat de impact zal zijn van deze bevoegdheidsoverdracht. Er wordt zelfs nog onderhandeld over wie welke bevoegdheid zal krijgen in Brussel en welk bedrag daar tegenover staat. “Het Vlinderakkoord is hierover onduidelijk,” zegt Caroline Verlinde van het Huis voor Gezondheid. Een voorbeeld: het Impulsenfonds dat startende huisartsen ondersteunt. Komt het de GGC toe om dat geld te verdelen, of de Vlaamse en Franse Gemeenschap? Een heikele discussie. Voor Brussels parlementslid Elke Roex (SP.A) maakt dat uiteindelijk niet zoveel uit. “Er is vooral nood aan coördinatie. Die taak is weggelegd voor de GGC. Die moet de regierol opnemen. De GGC ligt vandaag echter op apegapen! Natuurlijk is het niet eenvoudig in Brussel, maar laten we de nieuwe bevoegdheidsoverdracht vooral als een kans zien om, vanuit de GGC, een vernieuwend zorgsysteem uit te bouwen op maat van de stad. Brussel heeft binnenkort die macht, laten we ze dan ook gebruiken.”

WAT ZEGGEN DE EXPERTS?

WANNEER? 1 januari 2015

ARBEIDSMARKT

Mag Brusselaar Vlaamse dienstencheques gebruiken? 1 De gewesten worden bevoegd om de actieve en passieve beschikbaarheid van de werklozen te controleren en de daarbij horende sancties op te leggen. 2 Regionalisering van RSZkortingen. 3 De gewesten worden bevoegd voor dienstencheques. In de sector van de dienstencheques werken 170.000 laaggeschoolde vrouwen, waarvan 20.000 in Brussel. Het maatschappelijk belang mag niet onderschat worden. Professor Frank Vandenbroucke, die als SP.A-minister tien jaar geleden aan de wieg stond van de dienstencheques, waarschuwde er op een colloquium voor dat ze duurder moeten worden. Al is de kans groot dat gebruikers van dienstencheques massaal overstappen naar zwartwerk.

WAT?

Olivier Willockx, gedelegeerd bestuurder van patroonsorganisatie Beci: “Of het nu de RVA is die de controles uitvoert, of Actiris, maakt in wezen niets uit, daar maak ik me geen zorgen over.” Een ander paar mouwen is de regionalisering van RSZ-kortingen. Willockx: “Een voorbeeld. Stel: Brussel geeft forse RSZ-korting aan jongeren, maar in een groot bedrijf werkt maar tien procent Brusselaars, de anderen zijn Vlamingen en Walen. Gaat Brussel het systeem dan handhaven? Ik ben bang van niet, Brussel gaat het systeem binnen de drie jaar afschaffen, gevolgd door Vlaanderen en Wallonië. Van de Brusselse arbeidsplaatsen is 52 procent pendelarbeid.” Een van de principes van de zesde staatshervorming is de responsabilisering. Willockx: “Brussel telt veel werklozen, veel meer dan de andere twee gewesten, maar anderzijds creëert het Brussels Gewest de jongste tien jaar ook meer banen dan de andere twee gewesten, maar daar wordt Brussel niet voor beloond. Het Brussels probleem bij uitstek is het onderwijs en daar zijn de Franse en Vlaamse Gemeenschap voor bevoegd. Twee derde van de Brusselaars verlaat de school zonder diploma middelbaar onderwijs.” En dan zijn er de dienstencheques. De vakbonden zijn bang voor concurrentie. Willockx: “Ik weet niet of ze gelijk hebben, maar ook ik blijf met veel vragen zitten. “Stel dat de Vlaamse cheques duurder worden en de Brusselse niet. Mag een Vlaming dan goedkopere cheques komen kopen in Brussel? Of moet iedereen cheques kopen in het eigen gewest?”

WAT ZEGGEN DE EXPERTS?

WANNEER? 1 januari 2015

Politiek > Prof. Hendrik Vuye analyseert zesde staatshervorming

‘Vlinderakkoord maakt Brussel eentalig’ BRUSSEL – In een nieuw boek maakt grondwetspecialist Hendrik Vuye (Universiteit Namen) brandhout van de zesde staatshervorming. De grondwet wordt buitenspel gezet, voornamelijk om de Franstalige belangen te dienen, argumenteert Vuye. Vuye gaat methodisch te werk. Hij overloopt de verschillende nota’s die door formateurs, koninklijke verkenners en andere informateurs op papier werden gezet, bespreekt het parlementair debat en geeft daarna een academisch commentaar. Vuye is bijzonder kritisch. Zijn centrale stelling is dat Franstaligen alle mogelijke institutionele trucs gebruiken om de staatshervorming in hun eigen voordeel om te buigen, en dat ze daar nog in slagen ook. Een voorbeeld van dat ‘loodgieterwerk’ van de regering-Di Rupo is hoe de grondwet tijdelijk buitenspel is gezet om een aantal hervormingen van het Vlinderakkoord door het parlement te jagen. Aan de grondwet kan pas gesleuteld worden na verkiezingen. Wat er staat te veranderen, moet vooraf worden bepaald. Dat is eigen aan de rechtstaat. De grondwet beschermt immers de grondrechten van de burgers en dus wordt er best omzichtig mee omgesprongen. Daarbij mag de kiezer weten waar hij aan toe is. De regering-Di Rupo heeft echter grondwetsartikelen aangepast, zonder die voor herziening vatbaar te verklaren. Daartoe werd het grondwetsartikel dat hierover gaat, zelf tijdelijk buitenspel gezet. Vuye noemt dat grondwetsfraude. Vooral de Franstaligen profiteren hiervan, zegt Vuye, omdat de meeste punten die hervormd worden, Franstalige eisen zijn. Zo krijgt het Brussels Gewest voortaan culturele bevoegdheden en wordt de Franstalige minderheid in Vlaanderen beschermd. Om dezelfde reden deugt de splitsing van BHV niet, zegt Vuye. Volgens het Grondwettelijk Hof moest een oplossing gevonden worden die rekening hield met de Franstalige en Nederlandstalige minderheden in de kieskring. De regering-Di Rupo heeft echter alleen met de Franstalige minderheid rekening gehouden, door ze in zes randgemeenten stemrecht te geven in Brussel. De Vlamingen in Brussel kregen niets. Ze hebben nu numeriek geen kans meer op een verkozene in de Kamer. Een oplossing lag nochtans voor de hand door de kiesdrempel van vijf procent af te schaffen in Brussel. Erger nog is het gesteld met de ‘splitsing’ van het gerechtelijk arrondissement van BHV. Ook daar krijgen de Franstaligen volledige genoegdoening. Franstalige parketmagistraten en rechters blijven in BHV bevoegd. Daarentegen kan in het tweetalig gebied Brussel nooit een Nederlandstalige magistraat procureur des konings worden. Met dat laatste geven de meerderheidspartijen impliciet aan dat Brussel niet langer tweetalig is, zegt Vuye. “In een tweetalig taalgebied mag er geen voorrangstaal zijn, anders is het eentalig gebied.” Vooral voor de Nederlandstalige magistraten in BHV is het nieuwe akkoord desastreus, zegt Vuye. De rege-

GEZONDHEID

Hendrik Vuye over de zesde staatshervorming: “In een tweetalig taalgebied mag er geen voorrangstaal zijn, anders is het eentalig gebied.” ring hanteert in BHV een voorlopige forfaitaire verdeelsleutel van 20 procent Nederlandstaligen en 80 procent Franstaligen. Als die wordt aangehouden, dan staan er alleen al in de rechtbank van eerste aanleg 103 Nederlandstalige functies op de tocht, en kunnen er 60 extra Franstaligen worden aangeworven. Dat blijkt uit berekeningen van de Hoge Raad voor Justitie. Di Rupo heeft wel aangekondigd dat een werklastmeting de verhouding Nederlandstaligen/Franstaligen zal objectiveren. Die meting moet er over een jaar komen. Uiteindelijk brengt het boek weinig nieuws aan de oppervlakte. De verdienste is dat alle stappen in deze staatshervorming nog eens op een rijtje werden gezet. Moeilijker is te doorgronden waarom Hendrik Vuye dit boek precies heeft geschreven, want de boodschap dat de hele staatshervorming vooral de Franstalige belangen dient, klinkt in se nogal politiek. Daarbij komt dat Vuye zelf in de slipstream van de N-VA gesitueerd kan worden. Hijzelf vindt het storend dat “in elk artikel binnen de drie centimeter rond mijn naam de afkorting N-VA verschijnt.” Vuye zegt zelf geen lid te zijn van de partij, hij is enkel goed bevriend met ondervoorzitter Ben Weyts. Vreemd is dan wel dat hij het boek samen schreef met Guy Clémer. Die wordt in het boek beschreven als lid van de Hoge Raad Financiën, maar is toch vooral hoofd van de studiedienst van de N-VA. Een topfunctie dus binnen een oppositiepartij. Daardoor krijgt de lezer de hele tijd de indruk dat de kritische academische kijk op deze staatshervorming vooral een politieke afrekening is met de regering-Di Rupo. Steven Van Garsse Hendrik Vuye en Guy Clémer. De zesde staats‑ hervorming (eerste fase). Intersentia 2013.

ADVERTENTIE

EEN MAZ VOOR BRUSSEL?

#goedgezind

#MuseumaandeZenne GEPRIKKELD?

Kom en debatteer mee op 1 juni 2013 vanaf 13.30 uur in De Markten

BDW 1378 PAGINA 6 - DONDERDAG 16 MEI 2013

“Wij willen u erop wijzen dat er aan een oplossing gewerkt wordt,” zegt VSOA-afgevaardigde en agent bij het VK Michael Smitchov. “Er ligt nu een voorstel op tafel om het korps volledig verantwoordelijk te maken voor het transport en de veiligheid van gedetineerden. Dat is al langer een voorstel van de vakbonden. We beginnen binnenkort van nul. Dat de politie het moeilijk heeft met het opgeven van haar taken, dat begrijp ik echter wel.” Zowel bij de liberale als bij de socialistische vakbond ACOD voert men het probleem terug op “persoonlijke” feiten. Bij het ACOD is men daar het duidelijkst over: “Het gaat om twee politiecommissarissen die ons tegenwerken,” zegt afgevaardigde Gino Hoppe namens het VK. “De politie draait de zaak ook graag om door onze werking in een slecht daglicht te stellen. Wij willen gerust voor de veiligheid zorgen, maar laten we onszelf dan ook organiseren. Momenteel hebben wij slechts een ondersteunende functie. Er moet een einde komen aan de willekeur in bevelen die de politie daardoor aan ons geeft.” Bij het ACOD heeft men het ook over pesterijen door de politie. “Dat men ons het vuiligheidskorps noemde, dat vergeten we niet snel.” In de audit wordt er kort over “persoonlijke problemen” gesproken, zoals de vakbond stelt. Maar er wordt eveneens gezegd dat de vakbond haar rol speelt “om de directie van het VK te fragiliseren.”

Veiligheid > Audit legt moeilijke relatie tussen paleispartners bloot

Brussel-Elsene tegen het veiligheidskorps

Joint in Maastricht

Het Justitiepaleis is geen stimulerende werkomgeving: te veel ingangen, en moeilijk te beveiligen, zeggen alle bronnen.

BRUSSEL – “Tweekoppig,” zo noemt de VSOA-vakbond de situatie in het Brusselse Justitiepaleis. Er bestaan namelijk problemen tussen het veiligheidskorps en de politiezone Brussel-Elsene. Kern van het conflict is een mentaliteitsverschil dat al jaren aansleept. Een nog te verschijnen audit stelt de problemen scherp. Er bestaat een risico op (criminele) infiltratie bij het korps, zo blijkt.

e komende weken verschijnt er een audit die door de ministers van Justitie (Turtelboom, Open VLD) en Binnenlandse Zaken (Milquet, CDH)) eind december 2012 besteld werd. Dat document moet de problemen tussen het veiligheidskorps – dat ressorteert onder Turtelboom – en de lokale politie Brussel-Elsene officialiseren en er ook oplossingen voor aandragen. Kort gesteld: het veiligheidskorps (VK) is verantwoordelijk voor het transport van gedetineerden naar het Justitiepaleis en voor de veiligheid van die gedetineerden in het Justitiepaleis. Normaal gezien zijn dat taken die de lokale politie op zich neemt, maar in ons land werd er in 2003 een speciaal korps voor opgericht. Het probleem: officieel blijft de lokale politiezone nog altijd bevoegd voor het operationele aspect van de

veiligheid. De leden van het veiligheidskorps zijn immers ambtenaren van het ministerie van Justitie. De politie daarentegen heeft een operationele bevoegdheid, wat er op neerkomt dat zij altijd en overal de veiligheid moet kunnen waarborgen en alles daarvoor in het werk moet stellen. Operationeel blijft de politie dan ook verantwoordelijk voor wat het veiligheidskorps uitvoert.

ligheidskorps bestaat uit mensen die voorheen soms actief waren bij privé-bewakingsfirma’s verbetert de visie van de politie niet. De gevolgen: communicatieproblemen, gekrenkte trots, een gebrek aan ver-

neerden niet voor de rechter kunnen verschijnen omdat er soms te weinig capaciteit is bij het VK om gedetineerden te begeleiden, en de politie eveneens te weinig manschappen kan leveren omdat zij nog andere taken hebben. Volgens het document bestaat er ook een “risico op infiltratie” en is er “meer screening” nodig bij het korps. Die zinnetjes worden gevolgd door de vaststelling dat een kwart van de agenten die bij het VK wer-

“Dat men ons het vuiligheidskorps noemde, dat vergeten we niet licht”

Privé-firma De tweeslachtige – tweekoppige, volgens het VSOA – afbakening zorgt in de praktijk voor heel wat spanningen. De leden van het veiligheidskorps vinden namelijk dat zij niet ernstig worden genomen door de politie en aanvaarden bepaalde bevelen soms niet. De politie op haar beurt ziet het veiligheidskorps niet altijd voor ‘vol’ aan. Dat het vei-

trouwen tussen beide équipes en vooral - een risico voor de veiligheid in het Justitiepaleis. De audit zet dat allemaal in perspectief. Let wel: de audit pleit de politie vrij van problemen, volgens het schrift situeren de problemen zich alleen bij het VK. Zo is er het probleem dat gedeti-

ken, gekend zijn bij de politie voor onder meer drugs- of wapenfeiten.

Persoonlijk probleem “Daar zijn wij niet van op de hoogte,” klinkt het bij de vakbonden VSOA en ACOD. “Wij hebben de bewuste audit nog niet kunnen inkijken.”

Iemand die niet tot een van beide kampen behoort, is advocaat Tom Bauwens. Hij pleit in het Justitiepaleis en kent de situatie. Namens de Nederlandse Orde van Advocaten in Brussel wil hij wel spreken: “Ik zou niet zozeer van een persoonlijk probleem spreken, dat is flauw van de vakbonden, maar eerder van een mentaliteit die al jaren is scheefgegroeid. VK en politie zijn twee eilanden die nauwelijks met elkaar spreken, zelfs niet wanneer men niet anders kan dan met elkaar samenwerken in het cellencomplex van het Justitiepaleis.” “Maar ik heb wel respect voor het VK. Daar zitten capabele mensen. En dat steekt soms de ogen uit van jonge politierekruten die vers van de politieschool komen. Er is gewoon weinig wederzijds respect.” Dat het gonst van de geruchten in bepaalde kringen, blijkt wanneer we telefoon krijgen van Laurent Sempot, woordvoerder van het Belgische gevangeniswezen. Hij wil wél antwoorden op het hoge aantal bij de politie gekende VK-agenten. “Dat kan dateren van lang voor die mensen er werkten. En gekend is niet veroordeeld. Het kan bij wijze van spreken gaan om een joint roken in Maastricht.” Opvallend: iedereen is ervan overtuigd dat het Justitiepaleis een moeilijke werkomgeving is waar het niet makkelijk is om voor veiligheid te zorgen. Een aantal bronnen zegt dat het merkwaardig is dat er niet meer incidenten zijn. Waarmee natuurlijk een ander probleem wordt aangesneden. Christophe Degreef

BDW 1378 PAGINA 7 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Lusin Malik en Tsampika Mbaouris van Les 2 Filles: drie jaar geleden met niets begonnen, nu een omzet van 2,5 miljoen euro.

Economie > Les 2 Filles dankt oprichting aan lening Brusoc

Tsampika Mbaouris is een Griekse die achttien jaar lang voor een bekende kledinggroothandel werkte. Tot die plots werd opgedoekt. Ook Lusin Malik, van Armeense origine, is gepokt en gemazeld in de textielhandel. Drie jaar geleden besloten beide frêle gebouwde maar zeer dynamische dames om zelf een zaak op te starten. “We hadden de klanten en kenden de leveranciers,” vertelt Mbaouris. Alleen het geld voor de inrichting van een winkel en de aankoop van marchandise ontbrak. “We zijn echt met nul euro gestart en moesten zelfs op rommelmarkten staan om de oprichtingskosten van de vennootschap te kunnen betalen,” vult Malik aan. Bij de banken konden ze niet terecht omdat ze niet over de nodige waarborgen beschikten. Mbaouris: “We maakten geen kans, als twee verkoopstertjes.” Gelukkig passeerden ze op een startersbeurs langs de stand van Brusoc, een filiaal van de Gewestelijke Investeringsmaatschappij Brussel dat in 2001 werd opgericht om microkredieten te verstrekken aan zelfstandigen en kleine ondernemingen in verpauperde wijken.

Thalys Les 2 Filles, zoals de groothandel genoemd werd, kreeg een lening van 55.000 euro. Daarmee konden Mbaouris en Malik aan de slag in een piepklein huurpand in de buurt van het Baraplein. Na anderhalf jaar was de winkel al

te klein. Vorig jaar verhuisde Les 2 Filles naar een royaal hoekhuis op het Baraplein zelf. Daar draait de zaak op volle toeren. Broeken in zuurstokkleuren, salopettes met bloemetjesmotieven en fluo topjes met veel glitter hangen aan rekken en liggen in grote stapels op de grond. De klanten, vooral detailhandelaren uit Vlaanderen, komen langs, kiezen uit, betalen en nemen hun aankopen mee. Cash and carry dus, niks collecties waaruit een half jaar op voorhand moet worden gekozen. Om de voor-

“Bij de banken konden we niet terecht omdat we als twee verkoopstertjes niet over de nodige waarborgen beschikten” raad op peil te houden, trekken Mbaouris en Malik wekelijks naar hun leveranciers in de Parijse Sentier of Italië. “We wisselen af, ieder om beurt,” zegt Malik. Het zijn immers geen plezierreisjes. “We nemen ‘s morgens vroeg de Thalys naar Parijs, kopen als gekken in, en keren de dag zelf terug. De aankopen, soms ter waarde van 40.000 euro, worden ‘s anderendaags geleverd.” Ook de rest van het werk verdelen de dames: Malik is beter in administratie, zij doet dus de paperassen, terwijl Mbaouris zich om de vitrines ontfermt. Spaarzaam als ze zijn, hebben

Het is dus waar. Madame Schep gaat eenmaal per week naar de coiffeur. Dat zegt ze zelf in het vrouwenblad Elle. “Cela me détend, me fait du bien.” Zeker, Schep, alle respect daarvoor. Maar achter de engel gaat ook wel een beetje een duivel schuil. In zo’n vrouwenblad worden rekeningen definitief vereffend. Leest u maar mee. “J’ai toujours trouvé ces gesticulations (van Philippe Moureaux, nvdr.) viriles nuisibles à la vie politique. En verder: “Il a établi des relations interpersonnelles très fortes, patriarchales, protectrices, avec les représentants de diverses communautés, avec des commerçants, avec certains responsables de mosquée. Le maïeur s’arrengeait en direct avec eux, en dehors de toute collégialité communale. C’était un clientélisme très ‘viril’, sur le mode ‘entre hommes, nous nous comprenons.’” En uiteraard, als conclusie: “Les femmes n’ont pas assez d’ego. Elles aiment la collégialité, l’efficacité.” Wij houden van Madame Schep, dat weet u. Houden wij nog steeds van Madame Schep na deze aanval op de mannelijkheid? Zeker. Waarom? Wel, omdat Madame Schep een dame is, en dames hebben altijd gelijk. Of waartoe moesten al die quota anders dienen? Dat moet nogal een bedoening worden, dat congres van de N-VA in 2014 waar ze over Brussel zullen spreken. Althans als het van senator Karl Vanlouwe afhangt. Le Soir vorig weekend: Vanlouwe avance des arguments qui restent peu claires ou précis. Et renvoie au Congrès de début 2014. Wordt tevens verwacht op het volkscongres: een sluitend godsbewijs, het echte verhaal achter Elvis en de onthulling dat de maanlandingen fake waren.

Twee meisjes worden textielgroothandelaar BRUSSEL/ANDERLECHT – Tsampika Mbaouris en Lusin Malik, twee Brusselse vrouwen uit de textieldriehoek, konden dankzij een lening van Brusoc hun droom verwezenlijken: een eigen kledinggroothandel op het Baraplein.

P-PRAAT

ze pas sinds kort iemand in dienst die helpt bij de verkoop. Het harde werken rendeert. Les 2 Filles boekte vorig jaar een omzet van 2,5 miljoen euro en een winst van 226.000 euro. De lening aan Brusoc zal volgend jaar afbetaald zijn. “En dan willen we van niemand meer afhankelijk zijn.”

Vrouwelijke ondernemers Les 2 Filles is een van de succesverhalen van Brusoc, dat vorige week een overzicht gaf van de activiteiten van de afgelopen twaalf jaar. In die periode werd ruim twaalf miljoen euro geïnvesteerd in meer dan vijfhonderd bedrijfjes, samen goed voor een kleine duizend jobs. Brusoc werkt met geld van het Europese fonds Efro, dat het ondernemerschap in moeilijke buurten wil ondersteunen. Zelfstandigen kunnen tot 25.000 euro lenen, tegen een rente van 4 procent. Vennootschappen kunnen tot 95.000 euro gaan. “Voorwaarden zijn dat er een goed project is, dat de zaak zich in de ruime kanaalzone bevindt en dat de bank geen lening geeft,” zegt Brusoc-voorzitter Serge Vilain. De ondersteunde bedrijfjes zijn heel divers, ze variëren van Afrikaanse transporteurs uit de Anderlechtse Heyvaertstraat tot 6+1, een jong reclamebureau uit de Dansaertbuurt dat onder meer voor Brussels Airlines werkt. “Opmerkelijk is ook dat er veel meer vrouwelijke ondernemers zijn dan in de traditionele economie,” zegt Vilain. Niet elke ondernemer betaalt trouwens even vlot terug als Les 2 Filles. “Twintig procent van de geleende bedragen moeten we afschrijven. Maar er zijn dus veel meer successen dan mislukkingen.” Bettina Hubo

CHIEN ÉCRASÉ PUN – Binnenkort worden de vier VlaamsBrusselse media één groot bedrijf, dat hebt u waarschijnlijk al horen waaien, en als u er nog niets van gehoord hebt, dan hebt u niet het juiste Vlaams-Brusselse profiel of dan bent u gewoonweg een slechte Brusselse Vlaming. Door die modernisering is het hier op de redactie om de week wel vergadering van dit of vergadering van dat, waarop er wat gepraat wordt over waarom we één bedrijf moeten worden, waarom we dan betere content zullen leveren, enzovoort enzoverder. In die vergaderwoede vergeet men warempel dat de nieuwe Vlaams-Brusselse mediacentrale nog altijd geen naam heeft. Vermits wij wel kaas hebben gegeten van consultancy hebben wij een voorstel: wat denkt u van Mediapunt? Het is tegenwoordig toch de trend in Vlaams Brussel om dingen te laten eindigen op -punt. PUNT – Nu we toch bezig zijn: binnenkort komt er ook een bredeschoolpunt, een Vlaams Gemeenschapspunt, een universiteitspunt, een Dansaertpunt, een crèchepunt en ook een fietspunt. Pardon, dat laatste bestaat al. Waarmee bewezen is dat de punteninvasie al begonnen is. Complot! PUNTHOOFD - U, en wij tezamen, één strijd. Opgeheven hoofd. Een punthoofd, jawel.

BDW 1378 PAGINA 8 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Samenleving > Steeds meer 1 euro-winkels in stadsbeeld

Van pantoffels tot mixers, alles aan één euro BRUSSEL – Hard-discountwinkels zoals Aldi, Lidl en Zeeman doen gouden zaken in tijden van crisis. En die is nog niet voorbij. Hierdoor stijgt ook de populariteit van 1 euro-winkels. Shoppen voor een symbolische euro klinkt aanlokkelijk, en dat is het ook. In Brussel vinden stilletjes aan meer van deze ketens hun weg naar het grote publiek.

p de drukke Anspachlaan, in hartje Brussel, is onlangs weer een nieuwe 1 euro-winkel geopend. Deze winkels verkopen alles voor 1 euro. Televisieschermen worden hier uiteraard niet verkocht, maar triviale spullen zoals bestek en servies heeft iedereen nodig. Waarom naar de Ikea, Hema of Blokker gaan als je tien messen voor 1 euro kunt kopen? De crisis laat zich voelen, en dat weten deze winkelketens ook. Het valt op dat hier veel kopers over de vloer komen. We bezochten een winkelzaak van Eurosold, in het midden van de Anspachlaan. Het is er over de koppen lopen. Het aanbod is gigantisch groot. Het is ongelooflijk wat hier allemaal in de toonrekken staat: pantoffels, messensets, potten en pannen, parfum, … Bedenk iets, en het ligt er. “Het succes danken we aan de kwantiteit, niet aan de kwaliteit. Als je zes glazen voor 1 euro koopt, dan is de kwaliteit van minder belang,”

blijken of het ook kwaliteitsvol materiaal is!”, lacht Gilbert Mibi, die ervan overtuigd is dat hij een goede zaak heeft gedaan.

Alsmaar duurder aldus La société Eurosoldes. Deze keten van 1 euro-winkels was de pionier in Brussel. Al de andere zaken die later uit de grond werden gestampt, zijn eenmanszaken die hetzelfde concept hanteren. In een andere winkel in de wijk Anneessens is het aanbod nog groter – we wanen ons haast in een grootwarenhuis. We spreken met Khalid Khan, de man die zich achter de kassa bevindt. “Deze winkel is nog nieuw en we zijn nog niet echt winstgevend, maar dat zal op termijn wel komen.” Ook volgens hem ligt de reden van het succes bij de crisis, die nu al heel lang woedt. “We moeten daar niet moeilijk over doen: onze klanten zijn mensen die het moeilijk hebben, dat merk je. We verkopen hier zelfs kleren, en wees gerust, ook die gaan de deur uit.” Aan de uitgang van de winkel komt een klant naar buiten met een zak vol spullen die hij allemaal gekocht heeft voor één euro. “Ik kom hier voor de eerste keer. Goedkoop is het zeker, nu zal moeten

Vanwaar komen nu al deze artikelen? Waar worden ze aangekocht? “De meeste producten komen uit lagelonenlanden uit het verre Oosten zoals China, andere zaken komen uit Spanje of Marokko. We proberen ook winkels te bezoeken en kopen hun overgebleven spullen over voor een spotprijs, dat is een kwestie van goed onderhandelen,” zegt de verantwoordelijke van Eurosoldes. Ze zegt ook dat in deze sector het leven duurder en duurder wordt. “Ook in die landen is het crisis. Als zij hun prijzen laten stijgen, dan zijn wij bijna verplicht om dat ook te doen, zo werkt het nu eenmaal.” Nu worden er dus ook producten van 3 tot 8 euro verkocht. Dat zijn meestal luxeproducten die in de gewone winkels ook duurder zijn dan de rest. Volgens Khan zullen er ongetwijfeld nog zelf- sen willen niet meer altijd van alle producten standigen zijn die een winkel zullen openen het duurste merk hebben. In Brussel slaat dit volgens dit concept. “Het slaat aan, de men- concept aan, maar op het platteland moet je

ADVERTENTIE

BDW 1378 PAGINA 9 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Volgens kassier Khalid Khan ligt de reden van het succes van 1 euro-winkels bij de crisis. “Onze klanten zijn mensen die het moeilijk hebben, dat merk je.”

zo’n winkels niet beginnen: daar zijn ze gedoemd om te mislukken”. We schaffen ons enkele pantoffels en place-

mates aan en betalen niet meer dan twee euro. Wat een koopje! Jonas Gilles

ADVERTENTIE

Zoek uw droomjob in Brussel op de juiste plaats

Brusselnieuws.be pakt uit met een nieuwe jobrubriek met alleen maar kwalitatieve jobs in de hoofdstad. Vind uw nieuwe uitdaging in een klik, dankzij het handige overzicht. Surf naar www.brusselnieuws.be/jobs

BDW 1378 PAGINA 10 - DONDERDAG 16 MEI 2013

BDW REGIO

Het marmeren standbeeld op het Anneessensplein is van de hand van Thomas Vinçotte en werd onthuld in 1889. De man die model heeft gestaan voor het standbeeld is Bernardin Braeckman, een straatventer.

den zou beslist zijn op aandringen van markies van Prié, gouverneur van de Zuidelijke Nederlanden. Voor de man was dit een manier om zich te wreken op de Brusselaars die hem twee jaar lang het bloed onder de nagels vandaan hadden gehaald. Anneessens was een volksheld, daar bestaat geen twijfel over, maar anderzijds streed hij wel voor rechten die dateerden uit de middeleeuwen. Iets wat velen al eens gemakkelijk over het hoofd zien.

Lang geleden op het Anneessensplein > Straatventer model voor standbeeld

Van volksheld tot ordinaire straatventer

Ordinaire straatventer

Brussel telt heel wat standbeelden, van Manneken Pis tot de bustes in parken die volledig onder de duivenpoep zitten. Bekend of niet, allemaal vertellen ze een klein stukje geschiedenis van onze hoofdstad. Het standbeeld op het Anneessensplein is er daar een van en bovendien hangt er een leuke anekdote aan vast.

vele oorlogen, dat er niet veel nodig was om hun potjes te laten overkoken. En zo geschiedde tijdens de opstand van 1717. Twee dagen lang werd er geplunderd in onze hoofdstad en de zetel van de Raad van Brabant werd vernield. Anneessens werd verantwoordelijk gehouden voor dit alles, kreeg hiervoor de doodstraf en werd in 1719 onthoofd op de Grote Markt. De Brusselaars waren hem zo dankbaar dat ze hem bijna meteen na zijn dood een heldenstatus toedichtten. ‘Het dankbare volk vereert hem als een martelaar’ staat er dan ook te lezen op zijn standbeeld.

sens dat door de planken van het schavot was gesijpeld. Ze mengden het met een beetje zand en verkochten het daarna voor een smak geld als relikwie.” Ook het feit dat de Brusselaars Anneessens begroeven in de Kapellekerk, terwijl hij eigen-

et standbeeld op het Anneessensplein staat er, zoals de naam van het plein al doet vermoeden, ter ere van Frans Anneessens. Maar wie was die man nu ook alweer en waaraan heeft hij een standbeeld verdiend? Anneessens was een deken van de bouwvakkersgilde die leefde in Brussel van 1660 tot 1719. Een man van aanzien ook, aangezien in het begin van de achttiende eeuw de dekens nog deelnamen aan het stadsbestuur en stemden over de belastingen. Toen de Habsburgers, die sinds 1715 regeerden over de Zuidelijke Nederlanden, hier verandering in wilden brengen en ook nieuwe belastingen wilden invoeren, ontstond er onenigheid. Anneessens was misnoegd over de voorgestelde veranderingen en verzette zich ertegen, samen met de andere Brusselse gildes. Die misnoegdheid sloeg al vrij snel over op de arme Brusselaars. Die hadden al veel geleden tijdens de

lijk begraven had moeten worden in het misdadigershoekje van het kerkhof, is een mooi voorbeeld. Op de koop toe werd na zijn dood bewezen dat hij ten onrechte veroordeeld is geweest, aangezien hij met de plunderingen en de vernieling van de Raad van Brabant niets te maken had. Meer zelfs, hij trachtte de opstand, op gevaar van eigen leven, te beletten. Dit vergrootte zijn heldenstatus alleen maar. Dat hij dan toch veroordeeld werd voor misda-

Volksheld “Dat is natuurlijk maar een opschrift,” vertelt gewezen journalist Leon Van Audenhaege. “De taferelen die plaatsvonden net na Anneessens’ dood zijn echter een veel mooier voorbeeld van wat hij betekend heeft. Zo verzamelden vele Brusselaars het bloed van Annees-

Het standbeeld stelt Anneessens voor die nobel, met geboeide handen, zijn dood tegemoet gaat.

Wat vele Brusselaars ook over het hoofd zien of wellicht gewoon niet weten, is dat de man op het marmeren standbeeld een ordinaire straatventer is. Beeldhouwer Thomas Vinçotte, bekend van onder andere het Leopold II standbeeld, stond voor een probleem waar beeldhouwers wel vaker mee te kampen kregen. Hij wist niet hoe de persoon die hij moest beeldhouwen er precies had uitgezien en ging daarom op zoek naar iemand die voor Anneessens model kon staan. “De zoektocht leidde Vinçotte naar een simpele straatventer,” vertelt de 92-jarige Van Audenhaege. “De man, een zekere Bernardin Braeckman, verkocht gekookte eieren, krabben en noten in Brusselse herbergen. Nadat hij model had gestaan, kreeg Bernardin het echter zodanig hoog in zijn bol dat hij voor de rest van zijn dagen dacht dat hij Frans Anneessens zelf was. In zoverre zelfs dat hij vanaf dan altijd met een kepie door de Brusselse straten doolde waarop in grote zilveren letters ‘Anneessens’ stond.” De straatventer werd dan misschien wel als een halve gare aanzien, na zijn hele avontuur verkocht hij beter dan ooit tevoren.

Milan Vranckx

BDW 1378 PAGINA 11 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Etterbeek > Modern gemeentehuis op komst

‘Voor de burger-klant’ Burgemeester Vincent De Wolf (MR) schuift 2019 als einddatum voor het nieuwe gemeentecomplex Jachthof naar voor. Eerder worden wel al appartementen gebouwd om het project te financieren. Jachthof, ook wel Tuinen van de jacht genaamd, is een project op de oude ziekenhuissite aan de Kazernenlaan en de Beckers- en Haernestraat. Het 35 miljoen euro kostende complex omvat een nieuw gemeentehuis, politiebureau en OCMW-administratie in één gebouw. Daarnaast worden er ook 200 appartementen voorzien, evenals een kinderdagverblijf, een kindergezondheidscentrum en een park. Er zal gefaseerd worden gebouwd. Allereerst zijn er vijftig appartementen in de Beckersstraat die al in 2015 klaar zijn. De tweede fase behelst het zogenaamde ‘eengemaakte’ gemeentelijke dienstencentrum, in 2017. Daarnaast komen er ook nog zes andere appartementsgebouwen binnenin en aan de Haernestraat tegen 2019. Het gemeentebestuur gaat er prat

Zicht op de plaats van het toekomstige gemeentehuis in de Beckersstraat.

op met het nieuwe project te voldoen aan de normen voor “een gemeentehuis van de 21e eeuw,” gekoppeld aan een gemengd stadsproject. Naast de reorganisatie van

het gemeentehuis, de politie en het OCMW komt er namelijk ook een interne reorganisatie van het personeelsbeleid dat de burger beter moet dienen, zoals een eerstelijnsbureau

waar men met vragen terecht kan en een verwerkingsbureau waar het specifieke antwoord wordt opgezocht. Dat is een grote verandering, want personeelsleden zullen bij-

ADVERTENTIE

Brussel werd genomineerd om Europese Groene Hoofdstad voor 2015 te worden Steun de Brusselse kandidatuur op duurzamestad.be/brusselsgreencapital Brussel Groene Hoofdstad: ik geloof erin!

voorbeeld geen recht meer hebben op een eigen bureau. Alles wordt gemeenschappelijk. Volgens de gemeentesecretaris zal het de werking van de gemeente dan ook ten goede komen. “De burger-klant verwacht dit.” Deze filosofie leerde het gemeentebestuur kennen na bezoeken aan de stad Leuven en een Nederlandse stad. Eerder had de CDH- en FDF-oppositie het geheel te duur bevonden. De Wolf verdedigt zich: “Het project wordt gefinancieerd door de appartementsgebouwen. Een appartement van 80 vierkante meter zal bijvoorbeeld rond de 200.000 euro kosten. Naar Etterbeekse maatstaven is dat niet veel.” De burgemeester heeft voor de financiële planning ook de hulp ingeroepen van analist Deloitte. De voormalige ziekenhuispaviljoenen en het huidige OCMW-gebouw die nu op de bouwplaats staan, worden afgebroken. Het huidige OCMW gaat onder de sloophamer. Tijdelijk worden de OCMW-ambtenaren ondergebracht in het rusthuis Jourdan, dat op termijn wordt afgebroken. Alleen de historische kapel op de site blijft behouden. Dit jaar werd wel onvoorzien asbest aangetroffen in de ziekenhuispaviljoenen, waardoor het project een beetje vertraging opliep. Volgens het gemeentebestuur verlopen de werkzaamheden “omzichtig.”

Christophe Degreef

TELEXREGIO

BDW 1378 PAGINA 12 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Leila Baracchi vervangt Nacima Zid GANSHOREN – Leila Baracchi (LB/PS) zal tijdens de gemeenteraadszitting van donderdag 16 mei aangesteld worden als OCMW-raadslid, ter vervanging van Nacima Zid. Die laatste moest onlangs haar ontslag geven nadat ze in maart door de arbeidsrechtbank was veroordeeld wegens leefloonfraude.

“We vonden het deontologisch onaanvaardbaar dat ze nog langer zou zetelen,” zegt OCMW-voorzitter Marco Van Dam (LB/SP.A). Donderdag stellen burgemeester Hervé Gillard (MR/LB) en zijn schepencollege ook hun beleidsverklaring voor. HUB

VGC verkoopt gemeenschapscentrum mutsaard NEDER-OVER-HEEMBEEK – De Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) verkoopt het gebouw in de De Wandstraat 14, het vroegere gemeenschapscentrum Heembeek-Mutsaard. Dat verhuisde vorige

lente naar Zaal Familia in Neder-over-Heembeek. Bedoeling is dat bij de kerk van Heembeek een nieuw gemeenschapscentrum, Pieter en Pauwel, wordt geHUB bouwd.

De Armeens-Apostolische kerk in de Kindermansstraat.

Gratis middeleeuwen in het Jubelpark

Elsene > Bezoek aan drie cultusplaatsen

ETTERBEEK – De 21ste editie van de Middeleeuwse Markt in Etterbeek slaat van vrijdag 17 tot en met zondag 19 mei haar tenten op bij de fontein in het Jubelpark. Voor plezier en vertier zorgen kunsten-

Meditatie, soefi’s en Armeense kerk

makers, ambachtslui, vechtersbazen en muzikanten in een Duits middeleeuws dorp. Meer info op www.etterbeek.be. MVdB

ADVERTENTIE

Scholengroep Brussel van het GO! is de inrichtende macht van 53 onderwijsinstellingen. Hij verstrekt onderwijs aan meer dan 12.000 leerplichtige leerlingen, 4000 cursisten van het volwassenenonderwijs en 3000 leerlingen van het deeltijds kunstonderwijs.

Scholengroep

BRUSSEL DIRECTEUR (M/V) VOOR DE BASISSCHOOL DE WIMPEL TE ELSENE ZIJN WE OP ZOEK NAAR EEN

VOLTIJDS - VANAF 16 AUGUSTUS 2013 VRAGEN:

PROFIEL:

Indien u meer wil weten over de inhoud van de functie kan u contact opnemen met mevrouw Gerda Calders, coördinerend directeur scholengemeenschappen basisonderwijs op het nummer 02/727 06 70 of via e-mail sge.brusselia@g-o.be

n U kunt 5 jaren relevante beroepservaring (lesgeven of gelijkwaardig) voorleggen. n U kunt leiding en sturing geven aan het onderwijsteam n U werkt toekomstgericht en probleemoplossend

Aangetekend schrijven met CV + afschriften diploma’s en bewijs relevante beroepservaring uiterlijk 26 mei 2013 aan de heer Peter Luyckx, personeelsdirecteur Scholengroep Brussel, Oudstrijderslaan 200 te 1140 Evere.

ADVERTENTIE

Scholengroep

BRUSSEL DIRECTEUR (M/V) VOOR HET KA E. HIEL TE SCHAARBEEK ZIJN WE OP ZOEK NAAR EEN

Indien u meer wil weten over de inhoud van de functie kan u contact opnemen met mevrouw Viviane Smekens, coördinerend directeur scholengemeenschap secundair onderwijs op het nummer 02/727 30 69 of via e-mail viviane.smekens@g-o.be

De rondleiding wordt georganiseerd door de Interreligieuze Dialoog Brussel en start op zondag 19 mei om 13u in het Tibetaanse meditatiecentrum Ogyen Kunzang Chöling, Livornostraat 111. Daarna wordt het moslimbroederschap Dahira Mouridiyya bezocht

in de Drievuldigheidskerk, waar de soefi’s (mystici) de bezoekers zullen trakteren op religieuze zang. Eindigen doet de rondleiding ten slotte met een drankje in de Armeense kerk Heilige Maagd Magdalena in de Kindermansstraat. Doel van de wandeling is om het samenleven te bevorderen. Vrije bijdrage. Inschrijven kan nog tot en met zaterdag bij Jan Van Eycken op 0470 033 266 of op id.kerkbru@skynet.be. CD

n U bent in het bezit van een diploma master en pedagogisch bekwaamheidsbewijs

KANDIDATUURSTELLING:

VRAGEN:

Komende zondag kan u in Elsene op één namiddag een Armeense kerk, een soefibroederschap en een Tibetaans centrum bezoeken.

PROFIEL: n U bent in het bezit van een diploma master en pedagogisch bekwaamheidsbewijs n U kunt 5 jaren relevante beroepservaring (lesgeven of gelijkwaardig) voorleggen. n U kunt leiding en sturing geven aan het onderwijsteam n U werkt toekomstgericht en probleemoplossend KANDIDATUURSTELLING: Aangetekend schrijven met CV + afschriften diploma’s en bewijs relevante beroepservaring uiterlijk 26 mei 2013 aan de heer Peter Luyckx, personeelsdirecteur Scholengroep Brussel, Oudstrijderslaan 200 te 1140 Evere.

Sint-Gillis > Pianofabriek onder vuur

‘Kunstenwerkplaatsen moeten autonomer’ Schepen van Vlaamse Aangelegenheden Willem Stevens (SP.A) wil dat kunstenwerkplaatsen autonomer worden. Aanleiding is het ontslag met onmiddellijke ingang van Linda Suy, coördinator van kunstenwerkplaats De Pianofabriek. Een groep kunstenaars is met een petitie gestart. “We vinden het onverantwoord dat de raad van bestuur deze beslissing zonder overleg met de betrokken kunstenaars heeft genomen. Het wegvallen van Suy laat een grote leegte achter en hypothekeert de verdere opvolging en opstart van de projecten van diverse kunstenaars,” luidt het. De gemeente Sint-Gillis heeft een artistieke traditie. Dat er ook in De Pianofabriek een kunstenwerkplaats kwam, is niet onlogisch. Ondertussen werden de subsidies van tal van Brusselse kunstenwerkplaatsen geschrapt: Bains::Connective, Nadine en Danscentrum Jette. Dat zorgde al voor onrust in het kunstenwereldje en nu werd Suy aan de deur gezet. Centrumverantwoordelijke Geert Steendam: “We hebben zes maanden lang met Linda Suy geprobeerd om een andere manier van werken te vinden, want zo kon het financieel niet verder. Ofwel

moest de overheid met meer geld over de brug komen, ofwel moesten we besparen. Dat wordt de eerste taak van de nieuwe coördinator, want de kunstenwerkplaats blijft bestaan.” De versie van Linda Suy: “Ik heb verschillende voorstellen gedaan aan het dagelijks bestuur, maar geen enkel werd aanvaard. Een kunstenwerkplaats binnen een andere instelling zoals De Pianofabriek is kwetsbaar. Ik heb bij de raad van bestuur gepleit voor meer autonomie voor de kunstenwerkplaats, dat werd allerminst gewaardeerd. Het is geen goed idee dat de subsidies van verschillende overheden allemaal in één pot terechtkomen, al zal Geert Steendam het hiermee niet eens zijn.” Willem Stevens is verbaasd over de ‘snelheid’ en ‘botheid’ van het ontslag van Linda Suy: “Ik ben waarnemend lid van de raad van bestuur van de Pianofabriek. Er is zelfs geen discussie geweest over het ontslag. Als je iemand wil ontslaan, moet je een goed dossier hebben. We hebben op de raad van bestuur nooit een signaal gekregen. Er moet een aparte vzw komen voor kunstenwerkplaatsen, het is geen goed idee om ze te integreren in een andere instelling.” Danny Vileyn

ADVERTENTIE

Uitgave nr 16 - verschijningsdatum 16 mei 2013 - hetpuntbrussel@gmail.com

Vrijwilligen in Brussel Deze maand plaatsen we ACTIVITEITENBEGELEIDING in de kijker. Ellen Van Ighem, coördinatrice van de Brusselse Buddywerking van Buddynamic en An-Sofie De Weer, vrijwilligster, nodigen vrijwilligers uit om buddy te worden. Heb jij een luisterend oor en ontmoet je graag mensen? Lees dan snel dit artikel!

Buddynamic: je ontmoet mensen die je anders niet zou ontmoeten Wat was je leukste activiteit?

Meer dan 250 duo’s in Vlaanderen ontmoeten elkaar regelmatig om samen een leuke activiteit te doen. Eén van die vrijwilligers is An-Sofie. In een gezellig café in hartje Brussel, waar buddy’s en deelnemers soms afspreken, ontmoet ik haar. Met een uitnodigende glimlach vertelt ze heel enthousiast over haar vrijwilligerswerk bij de Brusselse afdeling van Buddynamic Vlaanderen.

‘Naar de Kerstmarkt gaan’. We kuierden wat rond, keken naar alles wat rondom ons gebeurde en amuseerden ons. Het was heel leuk. Hoe meer dingen je met elkaar doet, hoe beter je elkaar leert kennen. Als er veel tijd tussen de activiteiten zit, is het soms weer wat ijs breken. We mailen en bellen elkaar ook als afspreken niet lukt of als de iemand op vakantie is.

Spreken jullie over privé-zaken?

Hoe ben je bij Buddynamic terecht gekomen?

Na mijn studies was ik op zoek naar leuk vrijwilligerswerk. Ik wou naast mijn job met mensen bezig zijn en ik wou mensen ontmoeten die op zoek waren naar sociaal contact, gezelschap, ontspanning. Bij Buddynamic vond ik wat ik zocht. Het is echt een verrijkende ervaring.

Wie zijn de deelnemers?

Hoe kom je met deelnemers in contact?

Na een verkennend gesprek met de coördinatrice, Ellen Van Ighem, waarin je vertelt wie je bent, wat je boeit en wat je graag zou doen, wordt een ‘passende deelnemer’ gezocht. Als Ellen een duo gevonden heeft, worden beide personen aan elkaar voorgesteld en krijgt het koppel een uur de tijd om elkaar wat beter te leren kennen. Nadien kan men elk afzonderlijk feedback geven aan de coördinatrice. Als er een match is, krijgen de koppels elkaars contactgegevens en kunnen ze aan de slag. Als de klik er niet is, zoekt Ellen een andere kandidaat. Er zijn mensen van allerlei leeftijden en diverse achtergronden die heel uiteenlopende interesses hebben.

Hoe verliep de match bij jou?

Het was eerst wat wennen, want je weet heel weinig van elkaar. Mijn deelneemster is ook een stuk ouder dan mij, maar het werd al gauw duidelijk dat wij het goed met elkaar zouden kunnen vinden. We gingen

Hier vind je een greep uit de Brusselse vrijwilligersvacatures. Surf voor nog meer vacatures naar

www.hetpuntbrussel.be

Het Punt vzw, Steenkoolkaai 9B, 1000 Brussel. 02/ 218 55 16

1000 BRUSSEL

u Babbelgrage onthaalvrijwilligers

Als onthaalvrijwilliger van het Punt vzw begeleid jij mensen van allerlei leeftijden en achtergronden op zoek naar vrijwilligerswerk. Je bent een luisterend oor en antwoord op hun vragen. Je krijgt een opleiding op maat en doet ervaring op bij onze huidige collega’s. Nadien kan je één of meerdere keren per week bij ons aan de slag. Bij Het Punt, Steenkoolkaai 9B, 1000 Brussel. 02/218 55 16. Talenkennis:

u Maak boekhoudkundig je punt in Muntpunt

Deel jij onze passie voor Brussel en wil jij je boekhoudkundige expertise vrijwillig inzetten voor een geëngageerd project? Bij Muntpunt vzw, Kristien Verheyen, 02/227 18 04, kristien.verheyen@muntpunt.be. Talenkennis:

u Tolken/vertalers gezocht

Het Sociaal Vertaalbureau Brussel Onthaal zoekt vriwilligers om te tolken en te vertalen. Spreekt u Nederlands en één of meerdere andere talen, aarzel dan niet om ons te contacteren. Bij Met steun van de Vlaamse minister bevoegd voor Brussel

Moet je medisch geschoold zijn of andere voorkennis hebben?

Neen, je moet geen speciale vaardigheden hebben. De deelnemers zijn stabiel en stellen zich ook heel flexibel op. Je moet graag met mensen omgaan en een luisterend oor hebben. Buddynamic zorgt voor een kwalitatieve match en je kan steeds bij Ellen, de coördinatrice, terecht voor info over een bepaalde stoornis of moeilijkheid.

Is het een last?

ervoor en intussen zijn we al 1,5 jaar bezig. We spreken ongeveer 1 keer om de 2 of 3 weken af.

Wat doen jullie dan?

An-Sofie lacht: ontspannen en genieten. Ik werk tijdens de week en mijn weekends zijn ook vaak goed vol geboekt. Als we dan afspreken, doen we echt iets op het gemak. Een koffie drinken, naar de cinema gaan, gaan wandelen. We spreken dit ook heel spontaan af, afhankelijk van waarin we zin hebben. Het is echt leuk. Ik geniet terwijl ik zoveel bijleer en als buddy krijg ik ook heel veel terug.

Is het ooit misgelopen?

Neen, maar het is in het begin wat zoeken. We houden beide van muziek en zijn in het begin eens naar een concert geweest, maar geleidelijk aan werd toch duidelijk dat mijn deelneemster niet zo graag omgeven is door grote groepen, veel drukte en lawaai. Dus, doen we dat niet meer. We genieten er van om met twee op het gemak iets te doen. Voor ons beiden is dit echt genieten.

Brussel Onthaal VZW, Bjorn Truwant, 02/5117268, vertalen.svb.bo@skynet.be. Talenkennis:

u Animator kleiatelier

Organisatie en opvolging van de kleiworkshops Bru-topia op donderdagnamiddag 13u30-16u30 van 16/05 tot 27/06/2013, en van 05/09 tot 19/12/2013 verschillende technieken aanleren. Bij Pact Atelier, OCMW Brussel, Helga Van Hauthem. Tel 02/226 43 28 of GSM 0492/91 55 15 hvanhauthem@ocmwbru.irisnet.be. Talenkennis:

u Vormingen geven over de Belgische nationaliteit

Je geeft vormingen over de procedures en voorwaarden voor het verwerven van de Belgische nationaliteit, zowel aan niet-Belgen als aan sociale werkers. Opleiding en omkadering is voorzien. Bij vzw Objectief, beweging voor gelijke rechten, Rachida Meftah, 02/512 67 27, objectief@belgacom.net Talenkennis:

u Info en advies geven over de Belgische nationaliteit

Tijdens de permanenties van vzw Objectief geef je informatie over de voorwaarden en procedures om de Belgische nationaliteit te verwerven. Met een voorafgaande vorming, een infomap en begeleiding. Bij vzw Objectief, beweging voor gelijke rechten, Rachida Meftah, 02 512 67 27, objectief@belgacom.net. Talenkennis:

u Beelden – fanaat

Wij zoeken enthousiaste mensen die steeds het fototoestel en/of de camera in de aanslag hebben, om

Neen, in tegendeel! Het is een verrijking. Je ontmoet mensen die je waarschijnlijk anders niet zou ontmoeten. Je leert een andere wereld kennen, begint bepaalde zaken anders te zien en veel meer te waarderen. Je krijgt van de kandidaat zelf ook veel waardering. Ik ben heel blij dat ik dit vrijwilligerswerk heb leren kennen en ik zou het echt aanraden aan mensen die op zoek zijn naar een zinvolle tijdsbesteding. Je leert stil te staan bij de belangrijke zaken en bij jezelf en je maakt andere mensen gelukkig. Fantastisch toch? • Ilse Verhamme

Heb jij ook zin om als buddy toffe mensen te leren kennen en samen met hen leuke dingen te doen? Contacteer dan Ellen Van Ighem, Buddynamic Brussel, brussel.buddynamic@buddywerking.be Tel.: 0474/97 58 99

de mooiste momenten op vernissages, concerten en artistieke projecten van Globe Aroma vast te leggen. Bij Globe Aroma, Els Rochette, 02/511 21 10, els.rochette@globearoma.be. Talenkennis:

u Nederlandstalige gesprekspartners gezocht voor beperkt engagement

Als vrijwillige gesprekspartner geef je geen les. Je modereert gesprekken en stimuleert anderstaligen tot praten in het Nederlands. Bij vzw Bru-taal, Danielle Peeters, 02 501 66 94, info@bru-taal.be. www.bru-taal.be. Talenkennis:

u Vrijwilligerscoach

Coach vrijwilligers om hun engagement en uitdagingen met goesting en voldoening vorm te geven. Voor meer info zie www.velt.be. Bij Velt vzw, Katelijne Schiltz, 032878097, katelijne.schiltz@velt.be. Talenkennis:

u Velt Brussel zoekt een Evenementenmanager!

Ben je een organisator? Weet je van aanpakken? Onze activiteiten groeien en we hebben nog zoveel meer dromen! Help jij mee om ze te realiseren? Bij Velt vzw afdeling Brussel, Katleen Deruytter, 0486/247.246, veltbrussel@gmail.com. Talenkennis:

u Sportbegeleiders doorheen Brussel

De VGC-sportdienst zoekt vrijwilligers voor een gevarieerd aanbod: seniorengym, naschoolse sport, loopbegeleiding, G-sport begeleiders, mensen leren fietsen,... Laat van je horen! Bij de Sportdienst van de VFC, Kevin Friant, 0491/62 42 37, kevin.friant@vgc.be Talenkennis:

1000 E.A.

u Goesting om te spelen

10 Nederlandstalige scoutsgroepen in Brussel, elk met hun couleur locale. Doe mee, ontdek de charme van in leiding staan en geef kansen aan Brusselse kinderen en jongeren! Bij Scouts & Gidsen Vlaanderen, Trees Vandenbulcke, 0498/134801, regiobrussel@scoutsengidsenvlaanderen.be. Talenkennis: 1060 SINT-GILLIS

u Naai-expertes!

Heb jij naai-, brei-, of haakervaring en wil je andere vrouwen leren hoe je met een naaimachine werkt, of samen kijken hoe je dat rokje best ineen stikt of hoe je een breipatroon ontcijfert? Bij Femma XL, Kathleen Ghysels, 0472 83 83 57, kathleenghysels@hotmail.com. Talenkennis: 1083 GANSHOREN

u Anders kan best

“Akabe” is de werking van scouting die zich richt naar kinderen en jongeren met een lichamelijke en/ of mentale beperking. Kom mee ravotten! 2-wekelijks op zaterdag. Bij Scouts & Gidsen Vlaanderen, Trees Vandenbulcke, 0498134801, regiobrussel@scoutsengidsenvlaanderen.be. Talenkennis: 1190 VORST

u Wat een leid(st)er lijden kan

Al gehoord van de Chiro? Of misschien meer van de scouts? ‘t Maakt ons niet echt uit. Haal er zelf meer uit en laat het een ervaring worden voor het leven! Bij Chiro H2O, Gaëtan Dufour, 0472 52 24 29, chiro.h2o@gmail.com. Talenkennis:

VU: Veerle Leroy, Steenkoolkaai 9, 1000 Brussel

Het zijn mensen die psychisch kwetsbaar zijn. Dit kan ontstaan zijn door een verlieservaring, een depressie, een burn-out of een andere emotioneel zware klap. Het hoeft dus niet noodzakelijk te betekenen dat ze echt een stoornis hebben of gehad hebben. Hun zelfvertrouwen heeft een deuk gehad, ze zijn hun sociaal netwerk kwijt en zijn op zoek naar vriendschap, waardering. Wij willen hen terug een leuk sociaal contact aanbieden en hen terug aansluiting laten vinden bij de samenleving.

Hangt ervan af. We vertellen veel, maar niemand verplicht de ander tot iets. Het verloopt heel spontaan. Je kiest trouwens ook zelf welke activiteiten je wil doen en spreekt onderling af waar en wanneer je elkaar ziet.

BDW 1378 PAGINA 14 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Volgens Yamila Idrissi zou een voedselmarkt nieuw leven blazen in de belangrijkste maatschappelijk rol van de kerk: een knooppunt van socio-culturele relaties en netwerken vormen.

©SASKIA VANDERSTICHELE

Stad > Yamila Idrissi (SP.A) wilt een voedselmarkt in de Sint-Katelijnekerk

Geef Sint-Katelijnekerk terug aan de wijk en haar inwoners

BDWOPINIE Brussel-centrum mag er immers niet alleen zijn voor de dagjestoeristen en restaurantgangers, maar ook en vooral voor haar eigen inwoners. Steden floreren vooral op de fundamenten van een sterke, duurzame lokale samenleving en economie. Steeds meer bakkers, slagers zoals Ghysels en andere traditionele kleinhandelaars verdwijnen uit het centrum. Nachtwinkels en snackbars komen in de plaats, maar verarmen de buurt in feite. Daar mag dan ook streng op toegezien en tegen opgetreden worden, maar tegelijk moeten ook we iets in de plaats

kunnen stellen, een positief beleid dat de kern van onze stad versterkt en de leefbaarheid verbetert.

Sociaal-economisch weefsel Met de herbestemming van de Sint-Katelijnekerk dient zich een unieke kans aan om de kerk terug aan de wijk en haar bewoners te geven. Met het idee van het vorige stadsbestuur om er een kwalitatief hoogstaande en diverse voedselmarkt in te richten ligt een voorstel op tafel dat het kerkgebouw en de Vismarkt opnieuw centraal plaatst in de wijk. Een voedselmarkt zou nieuw leven blazen in de belangrijkste maatschappelijk rol van de kerk: een knooppunt van socio-culturele

relaties en netwerken. Ook aartsbisschop Léonard verzette zich niet tegen dit plan. Het idee om terug te keren naar de enge religieuze functie van de kerk door er een museum van religieuze kunst en kleine gebedsruimte in te richten, is dan ook een stap achteruit voor de buurt en voor de kerk. In tegenstelling tot een nichemuseum voor religieuze kunst kan een voedselmarkt wel het sociaal-economische weefsel van de wijk en de binnenstad versterken. Denk aan Borough Market in Londen, La Boquería in Barcelona of de eeuwenoude Marché des Enfants Rouges in Parijs. Ook in metropolen brengt de markt niet alleen leven in een buurt, maar reflecteert

BRUSSEL – Met het teruglopende aantal gelovigen is ook de sociale rol van de kerk als ontmoetingsplaats en kloppend hart van de gemeenschap stilaan verdwenen. De Sint-Katelijnekerk in hartje Brussel vormt hierop geen uitzondering, vindt Vlaams parlementslid voor Brussel Yamila Idrissi (SP.A). De kerk staat ondertussen twee jaar leeg, en dat is een gemiste kans voor de omliggende buurt en bij uitbreiding voor de hele Vijfhoek. Niet alleen haar fysieke rol als trefpunt, maar ook haar potentieel om de gemeenschap te versterken kunnen we nieuw leven inblazen.

YAMILA IDRISSI (SP.A):

“De lokale restauranthouders, de Marokkaanse theeverkoopster, de hippe Dansaert veggie, de Turkse traiteur en de rasechte Brusseleir: ze moeten allemaal een plaats krijgen in dit project”

ze ook haar karakter en eigenheid.

Ontmoetingsplaats De concrete uitwerking van dit project moet eerst en vooral gebeuren in overleg met de buurt. Net zoals de Brusselse wijkcontracten het meest succesvol zijn als de omwonenden mee kunnen beslissen, moeten we ook hier de buurt mee ownership geven. Zowel de bewoners als de vele nieuwe en gevestigde ondernemers uit de wijk moeten hierin een belangrijke rol spelen. De lokale restauranthouders (die overigens positief staan tegenover dit voorstel), de Marokkaanse theeverkoopster, de hippe Dansaert veggie, de Turkse traiteur, en de rasechte brusseleir, ze moeten allemaal hun plaats krijgen in dit project. In plaats van een blinde vlek in de stad kan de SintKatelijnekerk zo een open ontmoetingsplaats zijn voor jong en oud, Ket, Zinneke, nieuwe en oude Brusselaar. Yamila Idrissi (SP.A) Vlaams Parlementslid voor Brussel

BDW 1378 PAGINA 15 - DONDERDAG 16 MEI 2013

BRIEVEN VAN LEZERS lezersbrieven@bdw.be

BDWOPINIE

Open dialoog

Mobib 65+

Collectieve of individuele verplichtingen inzake godsdienstbeleving moeten uit onze samenleving geweerd worden. In onze open samenleving wordt geloof enkel binnen een pluralistisch perspectief gewaardeerd. Etienne Vermeersch gaat uit van een principiële houding die ik als vrijzinnige grotendeels kan onderschrijven. Maar tegelijkertijd zijn we ons ervan bewust dat principes die in een engagement verpakt vertrekken van een groot gelijk, de mensheid al veel leed hebben bezorgd. Bert Anciaux rekent oprecht op de goede menselijke natuur om de vaststellingen die hij maakt, te remediëren. Oorlog of goedgelovigheid is evenwel geen keuze. De tussenweg is een engagement opnemen, wat ertoe moet leiden dat die elementen in een geloofsgroep of in een gemeenschap die openstaan voor actief pluralisme ook actief ondersteund worden. Actief betekent dat aan hen zelf het woord en de verantwoordelijkheid wordt gegeven. Allicht gebeurt dit met vallen en opstaan, maar belangrijker is dat er intern een gepaste strategie ontwikkeld wordt die zelfs de confrontatie met de doctrinaire fractie binnen de eigen geloofsgemeenschap niet uit de weg gaat. Noch een principiële afkeuring, noch een goedgelovige aandacht zijn in deze adequaat. Niemand gaat vrijuit: Jean Cockerols, hulpbisschop van het Aartsbisdom Brussel-Mechelen, verklaarde onlangs dat de relatie tussen de Roomse Kerk en de Islam gebukt gaat onder een geschiedenis van oorlogen. Voor de herbestemming van de kerkgebouwen in de hoofdstad ziet hij enkel samenwerking met andere christelijke kerken haalbaar. Een open dialoog begint met een bescheiden en open opstelling, en dat geldt niet enkel voor de Islam. Dat geldt voor elke geloofsgemeenschap of koepelorganisatie. Wouter Bracquené, Elsene

Op 1 mei werd het gratis openbaar vervoer voor vijfenzestigplussers afgeschaft door de MIVB. Bij de Waalse TEC gebeurt hetzelfde vanaf 1 juli. Bij De Lijn blijft het openbaar vervoer voor 65+ gratis, maar alleen voor inwoners van het Vlaams Gewest. In Brussel en Wallonië worden alle vijfenzestigplussers over dezelfde kam geschoren. In Vlaanderen heerst er discriminatie: de eigen vijfenzestigplussers krijgen gratis openbaar vervoer, al de andere vijfenzestigplussers moeten betalen. De jaarabonnementen voor 65+ verschillen ook sterk van prijs. Bij De Lijn bedraagt dit 232 euro, bij de MIVB 60 euro en bij de TEC 36 euro. Wat zijn de gevolgen? Steeds minder vijfenzestigplussers zullen het openbaar vervoer nemen, vooral de Lijnbussen in Brussel en de kusttram. De Vlaamse, Brusselse en Waalse vijfenzestigplussers worden tegen elkaar opgezet. Zelfs de Vlaams-Brusselse vijfenzestigplussers worden opgezet tegen hun Vlaamse tegenhangers. Een voorbeeld: als twee vriendinnen van 80 jaar, één uit Dilbeek en één uit Brussel, in juni samen de kusttram nemen, dan zal de tachtigjarige uit Dilbeek niet moeten betalen. De tachtigjarige uit de hoofdstad van Vlaanderen zal moeten dokken... Een beperkt aantal vijfenzestigplussers zal opnieuw overschakelen naar het gebruik van de auto. Bovendien zal de consumptie in cafés en restaurants dalen, zeker in Brussel en aan de Belgische kust. De meest kwetsbare groepen in onze samenleving, alleenstaande vijfenzestigplussers met een laag inkomen, worden het zwaarst getroffen. Zij zullen nog meer wegzakken in de eenzaamheid. Het schrijnendste is dat bijna niemand dat zal merken. Rohnny Buyens, secretaris socialistische gepensioneerden Brussel, Laken

Bibliotheekcommissie Graag wens ik te reageren op het artikel over de bibliotheekcommissie in Schaarbeek (BDW 1377, p.9). Deze zal gedeeltelijk op formele voordracht van de fractieleiders in de gemeenteraad worden samengesteld. Het is een primeur dat dit op uitdrukkelijke vraag van de MR en PS gebeurt. Als nieuwe schepen kan ik alleen maar verheugd zijn over de verhoogde interesse van de (Nederlands- én Franstalige) politieke fracties voor de activiteiten van de Vlaamse gemeenschap. Adelheid Byttebier, Schepen van Nederlandstalig Onderwijs en Cultuur, Schaarbeek

Migranten In de eerste zin van het artikel over de cherimoya (BDW 1377, p.19) las ik: “In de betere groentenwinkels van migranten zijn ze zelfs bijna altijd te koop.” Kunnen we op z’n minst in Brussel en in BDW ophouden met te verwijzen naar ‘migranten’ als het gaat over iedereen die van eerste, tweede of derde generatie afkomstig is van ergens anders? Hoe kunnen we anders verwachten dat we ooit die zo beoogde harmonische samenleving kunnen bouwen? Veel van die migrantenwinkels worden opengehouden door Belgen van andere afkomst die hier werden geboren. In een tijdperk waarin De Morgen zich heeft voorgenomen om op te houden met dit soort van luie benamingen, die het wij/zij-gevoel voortzetten en bevestigen, denk ik dat het ook meer dan tijd wordt voor BDW om de verantwoordelijkheid op te nemen. Lies Craeynest, Elsene

Tweetaligheid Ik weet dat expats zich niet echt vaak (kunnen) inleven in de Belgische situatie. Ik heb er in het verleden genoeg ontmoet om te weten dat ons land hen niet echt interesseert. Dat de heer Condon beide landstalen spreekt, is al een stap in de goede richting (BDW 1377, p.13). Met zijn reactie maakt hij duidelijk dat hij nog niet alle nuances van ons land vat. Nochtans begint zijn brief uitstekend “dat ik de taal spreek van de persoon met wie ik praat.” Tiens, dat verwacht ik ook als ik in Brussel iemand in het Nederlands, ondanks alles mijn moedertaal, aanspreek. Ik zie geenszins het minderwaardigheidscomplex als ik respect vraag voor het gebruik van mijn moedertaal. Ik mag hopen dat in de recente geschiedenis de Vlaming het minderwaardigheidscomplex al lang heeft opgeborgen. De Franse dominantie is voorbij. Zelfs in Brussel. Dat ik als licentiaat vertaler perfect Frans spreek, heeft verder niks met de zaak te maken. (Ik spreek thuis trouwens Frans, j’aggrave mon cas, je le sais) Ik spreek ook perfect Engels, maar wens niet in het Engels verder te worden geholpen. Ik word trouwens vaak in het Engels aangesproken als ik Nederlands spreek in Brussel. Kafka vind ik dat. En echt geen oplossing. Met de kleur van de caissière wou ik simpelweg aanduiden dat mensen die op het eerste gezicht van buitenlandse origine zouden kunnen zijn, niet allemaal met oogkleppen oplopen en openstaan voor een klantvriendelijke aanpak. Dat lijkt me geen racistische opmerking, integendeel. Met het laatste voorstel van de heer Condon over “systematisch Nederlands met iedereen spreken” ben ik het dan weer helemaal eens. Maar dan word je uitgescholden voor racist en dat klaag ik vandaag opnieuw aan. Niet alle Vlamingen stemmen op (extreem-)rechtse partijen en ik wil ook niet met dat zootje ongeregeld worden geassocieerd.

Tony De Coux, Brussel-Stad

SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.

Drie goals door Danny Vileyn De kersverse minister-president Rudi Vervoort (PS) heeft zijn entree niet gemist. Daags voor zijn eedaflegging verklaarde hij dat inburgering - net zoals in Vlaanderen verplicht moet worden. Hiermee slaat hij twee vliegen in één klap: Vlaanderen applaudisseert om zoveel gezond verstand en Vervoort heeft de grote concurrent, de liberale MR, een hak gezet. Tweede goal: de OESO, niet bepaald een links clubje, is voorstander van een stadstol. Vervoort zegt ja noch nee, maar zet de puntjes op de i. Dat moet besproken worden in de metropolitane gemeenschap. De metropolitane gemeenschap – Brussel-Halle-Vilvoorde en Waals-Brabant – is een overlegorgaan-in-wording dat problemen in onder andere mobiliteit moet oplossen. Ook hier heeft hij de concurrenten liggen: enerzijds de groenen die een stadstol bij het binnenrijden van Brussel willen en anderzijds liberalen en christendemocraten die vrezen dat de stadstol Brussel economisch gaat verstikken. En ook voor de hoogopgeleide tweeverdieners had Vervoort deze week wat in petto: hij wil vechten voor tweetalig onderwijs (maar eigenlijk bestaat dat al voor de Franstaligen die in het Nederlandstalig onderwijs school lopen). Uiteraard is de liberale oppositie van de MR het daar niet mee eens. Voorzitter Charles Michel verwijt Vervoort dat hij geen eigen ideeën heeft, en dat het een slechte zaak is dat Charles Picqué het een jaar voor de verkiezingen aftrapt. De verwijten behoren misschien tot het politieke spel, maar toch is de verwijzing naar de ‘slechte regeringen’ van de jongste tien jaar niet echt de verstandigste zet. De MR heeft in Brussel mee geregeerd tussen 1995 en 2004. En een groot succes kan dat niet genoemd worden. Tussen 1999 en 2004 heeft de partij vier keer een andere minister-president in het veld gestuurd. Je kan de PS veel verwijten, maar niet dat ze niet voor de nodige politieke stabiliteit gezorgd heeft. Bovendien: sinds 1995 zit de liberale Open VLD onafgebroken in de Brusselse regering. Natuurlijk moeten de huidige regeringspartijen afgerekend worden op hun beleid of gebrek eraan. Natuurlijk behoort het tot de taak van de oppositie om kritiek te spuien, maar dan moet de kritiek wel terecht zijn. Als minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders de Brusselaar belooft om minister-president te worden, moet hij bij een overwinning die belofte gestand houden en niet een mindere god het veld insturen. Dat hebben we al gehad met MR-coryfee Armand De Decker, die het minister-presidentschap te minnetjes vond, en voorzitter van de senaat werd.

EVA HILHORST

nieuwe Fm Brusselgids

VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK

Kleeft niet in de hand, maar moet wel in je binnenzak passen: de FM Brusselgids 2013. Het handige rode boekje met een rake selectie uit cultuur- en uitgaansadressen voor overdag en ‘s nachts werd vernieuwd. Met een lijstje oude en nieuwe winkels en cafés. En met tips om uit eten te gaan of om met het kleine grut naartoe te trekken. Kortom een handige gids voor wie de sfeer van de stad wil opsnuiven. Naast enkele onvermijdelijke plaatsen zoals de AB, Beursschouwburg en Wiels, wijst de gids je de weg naar Het Spaans Huis in het park van Tervuren, het Nemo 33-diepduikbad, de all seasons skipiste Yeti Ski en de afgietselwerkplaats voor replica’s achter het Jubelparkmuseum. Nachtraven worden de weg gewezen naar bodega Strictly Niceness, waar je FM Brussel-dj’s kunt spotten, Our Party voor fluokleurige discojongens of gewoon Madame Moustache, het tweede thuis van BDW-stagiair Jonas. Ook shops en andere leuke adressen in de Rand werden niet vergeten. De FM Brusselgids is gratis - raap hem op! JMB

BDW 1378 PAGINA 16 - DONDERDAG 16 MEI 2013

(H)EERLIJKE PICKNICK VOOR OXFAM BRUSSEL – Dit weekend organiseert de Oxfam Wereldwinkel in de Koopliedenstraat een straatpicknick in aansluiting op de Internationale Dag van eerlijke handel. De hele straat wordt autovrij gehouden, zodat naar hartenlust met dekens op de stoep of met tafeltjes op straat gegeten kan worden. Voor zes euro biedt de fairtradewinkel een bord en een glaasje aan. Kinderen tot twaalf jaar betalen slechts vier euro. Ook zelf je picknickmand meebrengen is toegestaan: er wordt een reuzentafel midden op straat gezet. Samen met gelijkaardige acties in Vlaanderen hoopt Oxfam het grootste picknickevenement van het jaar te organiseren. Er is ook muziek en kinderanimatie voorzien. Inschrijving gewenst: info@oxfambxl.be Daags voordien, op vrijdag 17 mei (19 uur) vindt in het Vlaams Parlement een gratis debat over eerlijke handel plaats met onder meer VNrapporteur Olivier De Schutter. JMB

De kunstenaar met fiets en kind te Stabroek.

Tentoonstelling > Charliermuseum pakt uit met Marten Melsen

Boeren met ketjeshumor SINT-JOOST-TEN-NODE – Hij was een echte Brusselaar maar had roots in de Antwerpse Polders en in Nederland waar hij met de boeren op café ging. In zijn archief steken duizend brieven van schilder James Ensor, auteur Stijn Streuvels en componist August De Boeck. Het gezin speelt een dominante rol in het werk van Marten Melsen (1870-1947). Met ‘Kniebroeken en goudgele korenvelden, kinderen in het oeuvre van Marten Melsen’ pakt Charlier (opnieuw) uit met een merkwaardige tentoonstelling.

ADVERTENTIE

Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap

✆ 0800-15045

alle werkdagen van 9 tot 12u30, maandag, dinsdag en donderdag van 13 tot 15u30

Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be

og voor hij vader werd, had kunstenaar Marten Melsen (1870-1947) aandacht voor de moeder-kindrelatie. Het gezinsleven speelt een belangrijke rol in het oeuvre van Melsen, in die mate zelfs dat hij met Het wichtje, een zelfportret met zijn dochter Nathalie als baby, een wereldpionier zou kunnen zijn. Volgens zijn kleinzoon Jan Melsen is het de eerste keer in de kunstgeschiedenis dat vaderlijke affectie zonder religieuze betekenis noch symbolisme van vruchtbaarheid of afstamming getoond wordt. Het schilderij dateert uit 1924. “Het is dan wachten op Pablo Picasso met dochtertje Maya in de jaren 1950,” vertelt Jan Melsen. De laat twintigste-

eeuwse reclame zou het thema veralgemenen. Jan Melsen beheert de erfenis van zijn grootvader: “Ik heb grootvader noch grootmoeder gekend, ik heb de nodige afstand om het werk van mijn grootvader te beoordelen. Mijn vader had één broer en twee zussen die alle drie ongetrouwd zijn gebleven, de erfenis van mijn grootvader is onverdeeld gebleven. Tante Nathalie is pas vorig jaar gestorven. De familie was zeer behoudsgezind, aan het huis zijn na het overlijden van grootvader in 1947 geen verbouwingen uitgevoerd, de schildersezel en het schilderij waaraan hij bezig was staan er nog. Ik heb altijd dicht bij de familie gestaan, maar ik kende alleen de werken van mijn

grootvader die bij mijn tantes en oom hingen.” Jan Melsen heeft dertien jaar in veilinghuizen gewerkt. Pas in 1994 begon hij zich voor het werk van grootvader Marten te interesseren. Bij veilinghuis Campo in Antwerpen ging het meesterwerk Boerenbondsvergadering uit 1902 van de hand voor meer dan het dubbele van het geschatte bedrag. Jan Melsen: “Zelf kon ik het bedrag toen niet neertellen, maar ik heb toen de kopers opgezocht. Dat was het begin van een zoektocht naar mensen die werken van mijn grootvader in hun bezit hebben.” Sindsdien werkt Jan Melsen aan de oeuvrecatalogus.

Puurheid Op de academie waren Marten Melsen, Firmin Baes, Louis Houwaert en de zoon van etser Demannez boezemvrienden. Hun leraar was Jan Stobbaerts, zegt Jan Melsen: “Een brave koeienschilder die niet duldde dat zijn leerlingen zijn monopolie aantastten. Hij wou het landelijke Woluwe en Dilbeek voor zichzelf houden.” Maar dat was niet de enige reden waarom Marten Melsen naar Stabroek trok. Eind negentiende eeuw was er een terugkeer

BDW 1378 PAGINA 17 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Links: Bij de schilder (1899-1904), olie op doek, privé-verzameling. Rechts: Kinderen in de boomgaard (1904), olie op doek, privé-verzameling.

Links: ‘s Avonds bij de boeren (1904), gouache, privé-verzameling. Midden: De landman en zijn gezin (1914), olie op doek, privé-verzameling. Rechts: Nestjesrovers (1898), pastel op papier, privé-verzameling.

“Marten Melsen is een déraciné. Zijn boeren, hoe hij ook van ze houdt, hoe eigen hij ze zich ook heeft gemaakt: hij ziet ze met stedelingsogen” als boer - met baard - in een tijdperk waarin alleen de notaris, de pastoor en de onderwijzer bij wijze van spreken konden spreken en schrijven. Hij was een speciale man die op café ging met de boeren en de bieboeren.” Maar Karel Van de Woestijne die het werk van Marten Melsen zeer bewonderde, oordeelde: “Melsen woont op het land, te Stabroek. Hij woont er midden in de boeren, met de boeren, bijna als boer. Hij, geboren Brusselaar, oud-rapin der Brusselse kunstacademie, oud-leerling van de beminnelijke classicus Stallaert, heeft er alle steedsheid bij ingeschoten: in zeden, in manieren, in kleeragie, en zelfs zou men zeggen, in geest. Hij gaat op in de boerendoening die hij schildert. Hij heeft verzaakt aan de stad. Zij is hem vreemd geworden, ogenschijn-

lijk. En nochtans, echt bloed kan zichzelf niet verloochenen. Wat hij ook doet en wat hij zich ook inbeeldt: Marten Melsen is een déraciné. Zijn boeren, hoe hij ook van ze houdt, hoe eigen hij ze zich ook heeft gemaakt: hij ziet ze met stedelingsogen...” Met andere woorden, Marten Melsen kan niet verloochenen dat hij opgroeide naast de Bijstandskerk op een steenworp van de Brusselse Grote Markt en in de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Sneeuwwijk in de buurt van het parlement. Maar boeren kopen geen kunst, industriëlen wel. Het waren de kinderen van de boeren die de schilderijen kochten waarop hun ouders geportretteerd stonden. Industriëlen die voornamelijk in Brussel en Wallonië woonden. Eén portret - Paysans faisant leurs comptes verkocht hij in 1904 aan Jules Destrée, u weet wel, de man van de brief aan de koning die begint met “Sire, il n’y pas de belges.” Jan Melsen is nog altijd op zoek naar het schilderij! Marten Melsen begon zijn carrière met een donker palet. Vader geworden schakelde hij over op het luminisme, om in de jaren 1930 terug te keren naar het donker palet, met expressionistische inslag. Maar Marten Melsen was geen boerenschilder, zo betoogde de Antwerpse criticus Remi De Cnodder al in 1960. De Cnodder noemt Marten Melsen een familieschilder, in een artikel genaamd ‘het gezinsleven in de kunst van Marten Melsen’ wijst hij op de aandacht die Marten Melsen heeft voor het kind, de rol van het gezin en de rol van zowel vader als moeder. Naast schilderijen met kinderen heeft het Charliermuseum ook tekeningen, etsen en de

schitterende reeks van twaalf waterverfschilderijtjes Twaalf maanden op de kop kunnen tikken. De meeste komen uit privé-collecties en krijgt u dus niet zo makkelijk te zien. Danny Vileyn Kniebroeken en goudgele korenvelden, kinderen in het oeuvre van Marten Melsen loopt tot en met 23 augustus in het Charliermuseum, Kunstlaan 16, 1210 Brussel. Open van maandag tot donderdag van 12 uur tot 17 uur. Vrijdag van 10 uur tot 13 uur. © CHARLIERMUSEUM

naar het platteland. De overtuiging leefde dat boeren een ‘puurheid’ bezaten die de stadsmens was kwijtgeraakt. Marten Melsens familie van vaders kant was afkomstig uit de Antwerpse polders, Martens grootvader Jan was burgemeester geweest van Ossendrecht, net over de grens met Nederland. Kleinzoon Jan Melsen: “In Stabroek trok mijn grootvader in bij Mie Pot. Die huisde in een driewoonst: één voor haarzelf, één voor haar zoon en één voor mijn grootvader. Op het eerste gezicht zou je het niet zeggen, maar mijn grootvader, die opgegroeid was als halfwees – zijn moeder stier toen hij zeven jaar oud was – had heel veel affectie voor Mie opgevat. Ze ziet er weliswaar uit als een heks, maar de keuze van kleuren verraadt veel. Mie was een doorgoed mens, mijn grootvader gebruikte de kleuren rood en blauw om haar te portretteren. Het zijn de kleuren die in religieuze doeken gebruikt worden voor de madonna. Mijn grootvader was een liberaal, hij was niet godsdienstig maar begreep religies wel.” In tegenstelling tot pessimisten als Jacob Smits en Eugène Laermans is Melsen een optimistisch naturalist. Jan Melsen zoekt de verklaring in de natuurlijke omgeving: “In Mol in de Antwerpse Kempen zag Jacob Smits dat de boeren hard moesten werken om weinig resultaten te boeken. De boeren stelden het goed en kochten met de winsten die ze maakten nog meer grond aan. De boeren in die streek waren vaak rijker dan de steedse burgerij. In de schilderijen met boeren voel je geen sociale miserie, ze zijn Breugheliaans, hun tronies zijn op het karikaturale af. Maar hij schildert zichzelf

ADVERTENTIE

Tijdens een woontour verkennen we alle wijken van Brussel met een woonbril. U verneemt alles over huren en kopen in de hoofdstad. U krijgt er een heleboel praktische informatie over de buurten bovenop: de bereikbaarheid met het openbaar vervoer, de aanwezigheid van scholen en groen, de sfeer â€Ś Info en inschrijving via 0800 20 400 of www.woneninbrussel.be.

ADVERTENTIE

BDW 1378 PAGINA 19 - DONDERDAG 16 MEI 2013

LENTE FESTIVAL

De vuile was moet buiten

ZATERDAG 25 MEI ‘13 VAN 14 TOT 22u.

FRE EE PODIUM KL EU KLEU EUTE E R EN N L AG AGER E (15 UUR) SECU SE CUND CU D AI A R (1 ( 1 9 UUR)

A CTIV V I TEITEN

(14 -18 UUR)

WORK W O RKSH SH H OP OPS G E KKE FIE GEKK GE F I E T SEN, SPRINGKASTELEN, SPORT

KII N D ERD D I SCO (18-21 UUR) OPENDEURDAG EN INSC CHRIJVINGEN ASO (14-18 UUR) ETE E N E N D R INKEN GEBA GE BAK, BA K, I JS S , FR R IE IETJ T ES BBQ Q EN W IJ J NB NBAR A (VANAF 17 UUR) AR

Praat

Jacobsneus is een stuk over openheid en mentale opsluiting.

Gezien: Jacobsneus van Studio Orka en Bronks, op 8 mei op locatie in Koekelberg, www.studio-orka.be

achteraf

C’est bon pour le moral om op een woensdagmiddag even de duisternis op te zoeken voor een goede familievoorstelling. Studio Orka en Bronks presenteerden er vorige week zo een in de kelders van het voormalige universiteitsgebouw van de KUB aan de Vrijheidslaan in Koekelberg. Het Gentse Orka speelt altijd locatievoorstellingen en dankzij Bronks mogen wij daar in Brussel vaak van profiteren. Philippe Van de Velde en Martine Decroos van Orka hebben ook een stevige reputatie opgebouwd wat betreft het creëren van mooie, functionele en verrassende decors. De trip naar de kelders van dat grote gebouw bracht de toeschouwers dan ook op slag in een andere wereld. De hele ruimte stond om te beginnen onder water. Alles wat droog moest blijven, stond op pontonnetjes van houten paletten en dus moest ook het publiek via die paletten naar zijn plaats. Het water stond daar omdat we ons zogezegd in de centrale wasplaats van een appartementsgebouw bevonden. Alle bewoners van de zes verdiepingen daarboven konden via een koker hun vuile was in de wasplaats dumpen, waar Julien na dertig jaar toegewijde dienst de situatie duidelijk niet meer de baas kon. Overal slingerden verweesde kledingstukken, via de telefoon regende het klachten over gekrompen, nog steeds bevlekte of verloren was. En dan waren er nog al die trieste, eenzame sokken. Julien beschikte wel over een goed ontwikkeld reukorgaan, waardoor hij onder meer van elk kledingstuk de eigenaar kon raden door eraan te ruiken. Maar zo goed als hij kon ruiken, zo slecht kon hij zien. De was werd dan ook nogal gemaltraiteerd door hem, en de wasmachine draaide in vicieuze cirkels. Wat Julien nog het minst goed kon of wilde zien, was de penibele situatie waarin hij zichzelf had gewerkt. Tot plots een zekere Annabel binnendrong in het geïsoleerde wereldje van Julien. Hij wist haar al snel te vertellen dat ze rook naar ‘geen eigen huis’ en Annabel was inderdaad dakloos. Waar Julien zich hopeloos had vastgereden in

zijn job, had zij waarschijnlijk nog nooit een job tot een goed einde kunnen brengen. We konden hen dus allebei als mislukkelingen beschouwen, om het modewoord loser eens niet te gebruiken. De vraag was dan of zij – die al lang geen dak meer boven haar hoofd had gezien – en hij – die al zo lang geen daglicht meer had gezien – elkaar misschien konden helpen. Zo gemakkelijk blijkt dat echter niet te zijn. De vuile was heeft zich zodanig opgestapeld dat er drastische middelen nodig zijn om deze bezwaarde zieltjes te zuiveren. Eerst moet alles eens goed door elkaar worden geschud. Het overwegend geestige eerste gedeelte van de voorstelling evolueerde zo van gechoreografeerde slapstick naar bij wijlen hilarische chaos. Het knullig uitgevoerde ritueel van strijken en opplooien liep uit de hand, en op de tonen van de rustgevend bedoelde radiomuziek ging uiteindelijk zelfs de wasmachine op de loop. Het decor had de hele tijd werkelijk de ene verrassing na de andere in petto, waardoor het spel constant dynamisch bleef. Randi De Vlieghe en Katrien Pierlet vertolkten hun verborgen vertwijfeling op een heel mooie manier. Misschien waren er in de hele voorstelling drie minuten waarin de twee net iets te doelloos rondjes draaiden, en droeg niet elke slag in het water iets essentieels bij. Misschien had er nog een klein beetje meer aandacht mogen gaan naar de nu ook al welluidende tekst. En als de iets te luidruchtige kindertjes in het publiek ook de stille momenten beter hadden gerespecteerd, dan hadden ze sneller de doorweekte sluier van tristesse gezien die over het geheel lag. Behalve een kijkstuk was dit ook een stuk over (zintuiglijke) openheid en mentale opsluiting, over behoefte aan tijd en een plek voor zichzelf, over gebrekkige rouwverwerking en obsessieve werklust, over depressie die tot angstdromen leidt, over de illusie dat de mensen waarvoor je je dagelijks beroepshalve uitslooft ook wel eens echt met jou bezig zijn, over dingen loslaten, over salut zeggen, en de kost. Bon pour le moral, zoals het liedje luidde dat voor Julien en Annabel de catharsis inzette. Michaël Bellon

GEEFT JE RUIMTE

KLEUTERSCHOOL, LAGERE SCHOOL EN SECUNDAIRE SCHOOL

SINT-NIKLAASINSTITUUT BERGENSESTEENWEG 1421 1070 ANDERLECHT WWW.SNI.BE

ADVERTENTIE

Lentescho

Nettoyage

onmaak

de Printem

Oude en nieuwe boeken aan gekke prijzen!

Op woensdag 22 mei 2013 van 16u tot 19u En zaterdag 25 mei 2013 van 10u tot 17u In het Archief van de Stad Brussel Huidevettersstraat 65 - 1000 Brussel Meer info: archief.brussel.be

BDW 1378 PAGINA 20 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Het beroemdste filmpje van Mélies is Le voyage dans la lune, dat het iconisch geworden beeld voortbracht van de raket die in het oog van Janneke Maan belandde.

Theater > Het Brusselse Alibi Collectief eert Géorges Méliès

Al sjoemelend naar de maan A

libi is het los-vast collectief van Pat Van Hemelrijck. Die gaat al sinds 1991 allianties aan met kunstenaars van allerlei slag die zijn eigenzinnige, niet van grollen en geniaal geknutsel gespeende objectentheater, komen verrijken. Jaarlijks strijkt Alibi met Sjoemelage neer aan het kanaal met een nieuwe productie en en-

BRUSSEL – Zodra het weer het enigszins toelaat, sjoemelt het Brusselse Alibi Collectief traditiegetrouw een voorstelling in elkaar aan de waterkant. Dit jaar brengt de muziek- en objectentheatervoorstelling aan het kanaal hulde aan een sjoemelaar bij uitstek, de Franse goochelaar en pionier van de filmtrucage Géorges Méliès.

les vzw Kanart. Op die boot staat als afsluiter van Sjoemelage ook een concert geprogrammeerd van jazzman Matthieu Ha.

Trucs van de film kele feestelijkheden. Deze keer heet die productie Méli-ès-Mélo en staat Van Hemelrijck in zijn oude, gerestaureerde kermistent aan de zijde van muzikant en componist Geert Waegeman, inmiddels verbonden aan het Antwerpse collectief Jean & Mar. De tent staat aan de Bécokaai, vlakbij het KBC-gebouw en de artistieke boot Eliane van Guy Desimpe-

Met Méli-ès-Mélo eert Van Hemelrijck de nalatenschap van goochelaar en filmpionier Géorges Méliès. Méliès (1861-1939) was erbij toen de gebroeders Lumière in 1895 in Parijs hun cinematograaf ontwikkelden en lanceerden en integreerde de wondere wereld van de bewegende filmbeelden in zijn goochelactiviteiten. Geheel op eigen kracht maakte

De tent aan de Bécokaai.

hij zo honderden filmpjes, waarvoor hij niet alleen de scenario’s en decors maar ook de allereerste special effects bedacht. Zijn beroemdste filmpje is Le voyage dans la lune, dat

het iconisch geworden beeld voortbracht van de raket die in het oog van Janneke Maan belandde. Er is wel sprake van enige verwantschap tussen de aanpak van Méliès en die van Van Hemelrijck. “Hij zou inderdaad een grootoom kunnen zijn, omdat hij ook een theaterman was. Cinema bestond eigenlijk nog niet, dus de man was vooral met goocheltrucs bezig. Hij gebruikte zijn projector als een toverdoos om mensen te laten verschijnen en weer te laten verdwijnen. Als je zijn filmpjes nu bekijkt, komen ze vrij pover over, maar hij vond wel de chroma key en de stop motion techniek uit - trucages die nu nog altijd gebruikelijk zijn. Hij filmde altijd in zijn kleine studio met daglicht, een soort serre waar het verschrikkelijk heet moet geweest zijn. En altijd vanuit hetzelfde standpunt, met gaten in het decor waar de personages in konden verdwijnen. Het was variété - men-

Evenement > Historische tentoonstelling over Ommegang

Keizer Karel in vele gedaanten herdacht BRUSSEL – Zonder speciaal herdenkingsjaar duikt een veelzijdig en zomervullend Festival Carolus V op, met als hoeksteen een historische tentoonstelling over de Ommegang in het voormalige keizerlijk paleis op de Coudenberg. Het festival start op 23 mei en duurt tot 1 september. Eerst een greep uit het evenementenaanbod dat VisitBrussels voor Carolus V heeft bijeengeschaard met enkele partners. Er komt een tentoonstelling over de kostuums, attributen en de originele ontwerpplaten van de ‘heruitgevonden’ Ommegang van 1930, geplukt uit het

archief van het Centre Albert Marinus. Er is op 9 juni een gezinsdag met kinderen behendigheidsspelen, themaworkshops, verkleedpartijen en zoetigheden uit de zestiende eeuw. In de ondergrondse Coudenbergsite vindt een initiatie in Renaissancedansen en –muziek plaats. In het Broodhuis start eind juni een expositie over acht eeuwen Brusselse geschiedenis en in de Hallepoort wordt op 26 mei de tijdsgeest van Keizer Karel geëvoceerd. Tijdens de Ommegangdagen (Grote Markt, op 2 en 4 juli) wordt een Middeleeuws dorp gebouwd op de Zavel. Je kan reserveren voor een zestiende-eeuws Keizer Kareldiner

Festival Carolus V: vanaf 23 mei.

in het voormalige paleis van de keizer. Het Groot Koninklijk Serment van de Brusselse kruisboogschutters van Sint-Joris geeft lezingen over de gilde die sinds 1381 bestaat. En er werd een handige stadsplattegrond ontwikkeld door Roel Jacobs waarmee je zelf een parcours langs ‘sporen’ van Keizer Karel kunt wandelen. Maar de grote blikvanger is de wetenschappelijk onderbouwde expositie in de Coudenbergsite Ommegang! en de gelijknamige, nieuwe publicatie, die de historische ontwikkeling van de stoet uitlegt. Daar komt nog een extra boekje bovenop in de reeks Historia Bruxellae. Niet

dat Keizer Karel eenzijdig op een voetstuk wordt geplaatst, want de Ommegang heeft in ruim zeven eeuwen diverse hefbomen gekend. Zowel de oorspronkelijke Processie van de Kruisboogschutters (met wapens), als de stoet van stedelijke elite, de cortèges voor aartshertogin Isabella, georkestreerd door de jezuïeten als de heruitgevonden nationalistische Ommegang (1930) om een eeuw België te vieren worden in kaart gebracht. Met als kroonjuweel: de huidige evocatie, verwerkt tot een toeristisch spektakel. JMB Meer info op www.carolusfestival.be

BDW 1378 PAGINA 21 - DONDERDAG 16 MEI 2013

leidraad is die reis naar de maan, die Méliès eigenlijk van Jules Verne had gepikt.”

Patagonië

Michaël Bellon

■ Sjoemelage 2013, met

Méli-ès-Mélo van Alibi en Jean & Mar op 24 mei om 12u30 (lunchvoorstelling Broodje Brussel) en op 25 mei om 20u en 21u. ■ Concert Mathieu Ha op

25 mei om 22u. Bécokaai/ Havenlaan (aan KBCgebouw), 02-512.34.25, demarkten@demarkten. be, www.alibicollectief.be ■ Expo Puentes, van

sen op het verkeerde been zetten op een toegankelijke manier, zonder plat te worden. Dat gaan wij in onze voorstelling ook doen. Geert en ik spelen zonder woorden. We hebben allebei een tovertafel: hij één met instrumenten en ik één met objecten. We gebruiken een beetje film en de

15 tot 31 mei in het Boudewijngebouw, Materialenkaai 1, Brussel, 0800 13 700 (geanimeerde rondleidingen in kader van Broodje Brussel op 17 en 30 mei om 12u30)

ADVERTENTIE

S OCIALE V ERHUURKANTOREN

Verhuur uw woning zorgeloos Gegarandeerde huur elke maand Verzekerd verhuurbeheer Onderhoud van uw woning Steun voor de renovatie Fiscale voordelen

www.fedsvk.be 02 412 72 44

M�� B�� H�� G��

Nick Trachet

Behalve deze familievoorstelling werkt Alibi als onderdeel van de Fundacion Patagonista ook mee aan de tentoonstelling Expo Puentes, die tot het einde van de maand te zien is in het Boudewijngebouw van de Vlaamse overheid. De Fundacion Patagonista is ook al een collectief van kunstenaars, dat het verre en uitgestrekte Patagonië eert als metafoor voor het artistieke utopia, een onbegrensde vrijplaats voor de verbeelding. De tentoonstelling met beeldende kunst reisde eerder naar Argentinë met de steun van het Brussels Gewest en de Argentijnse ambassade. In het Boudewijngebouw wordt ze bij de opening en op twee andere momenten ook geanimeerd met tableaux vivants en rondleidingen van Alibi-aanhangers.

BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT

Vlier Er staat een stokkenboom in mijn tuin. Een van de nuttigste bomen die in een stadstuintje kan staan, een vlier. De lente kwam laat dit jaar. We zagen hoe de knoppen zich gespannen inhielden, als personen die dringend naar het toilet moesten. Toen het dan eindelijk goed weer werd, barstten de bloembotten met een knal (“...en de meisjes ontbloten de kuiten,” zong Jan de Wilde). Alles komt nu tegelijkertijd tot bloei, dus moet ik mij haasten om over de vlier te schrijven. In het verleden was ik vaak te laat, en was de nieuwe bloei al voorbij. Vandaag staan ze nog net in de knop, maar het kan snel gaan. De vlier (Sambucus nigra) is een boompje van de familie der Adoxaceae, een ongewone groep planten uit het noordelijk halfrond die bijna allemaal giftig zijn (Gelderse roos, sneeuwbal, etc.). Op de vlier na, alhoewel... Deze boom is bijzonder handig om in een stadstuin te hebben. Om te beginnen wordt hij niet echt hoog. Zo’n zes of acht meter maximaal. Perfect om nestkastjes in op te hangen. Ten tweede is hij makkelijk snoeibaar. Hij blijft elk jaar jong hout leveren dat het een lust is. En wat voor hout! De nieuwe scheuten schieten kaarsrecht omhoog en worden op een jaar tijd soms drie meter lang. Oogst ze en u heeft volgend jaar perfecte bonenstaken voor in de moestuin, of een wandelstok om de natuur mee in te trekken. In de tak zit vlierpit, een schuimachtig materiaal waar we op school proeven mee deden over statische elektriciteit. Je kan die pit er uitduwen en van zo’n tak een vlierfluitje maken, om mee te flierefluiten. Je kan er ook een blaaspijp van maken om de barbecue aan te wakkeren of om papieren proppen te schieten naar de kat van de buren. Het hout van de stam is bijzonder hard en brandt goed, er kunnen ook lepels en andere houten dingen uit gesneden worden. Van de bladeren wordt gezegd dat ze vliegen verjagen met hun geur. Nooit getest. Maar ik vind het al bij al een mooie boom, met zijn gegroefde bast en zijn stokkige voorkomen. Toch schijnen mensen op de buiten er soms bang van te zijn. Ze vertrouwen de vlierboom niet helemaal. Het is alsof er nog toverkracht in zit. In Nederland wordt verteld dat de boom is toegewijd aan Vrouw Holle. Dat is de folkloristische versie van een Germaanse onderwereldgodin, Holda, die bij onze noorder- en oosterburen bekender is dan hier. Belgen zijn nogal rationalisten als het erop aankomt. Op het einde van de zomer zullen de besjes rijp zijn. Pluk ze wanneer ze helemaal zwart kleuren en

hangen, want onrijpe vlierbessen zijn, zoals de familieleden, giftig. Let er ook op dat u niet per ongeluk met de giftige dwergvlier (Sambucus ebulus) te maken hebt. Van de echte vlier staan de bloemen en vruchten in schermen, bij de dwergvlier zijn het trosjes! De vruchten van de echte vlier hangen, die van de dwergvlier staan op. Van die vlierbes kan u siroop maken: kook ze met wat water tot een puree, haal de puree door een zeef en laat het sap indikken met suiker. Lekker op een ijsje. Met het sap van de bessen, dat niet echt een dominante eigen smaak heeft, kleurt men ook wel andere bereidingen. Ik mengde ooit de besjes met gehakt, broodkruim, kruiden en een ei of twee tot een lekker vleesbrood met rode puntjes erin. Maar nu is het eerst de beurt aan de bloesems! Ze vormen mooie spierwitte vlakke schermen. Pluk ze vroeg in de ochtend, wanneer de geur nog niet verdampt is door de zon. Haal ze binnen en schud de vele kevertjes en vliegjes eraf. Vlier wordt niet alleen door mensen geapprecieerd. De geur is hemels. Ik heb gehoord dat men er beignets mee maakt. Meng daarvoor zelfrijzende bloem met spuitwater (of bier), een snuifje zout en desnoods een ei tot een beslagje. Laat even staan. Haal de bloemen door dat beslag en frituur de vlierbeignets krokant. Een feest van de lente wordt het. De Engelsen maken zowel van de bloesems als van de besjes wijn. Engelsen doen dat trouwens ook met andere bloemen, zoals paardenbloem. Ofwel koken ze de bloesems met suikerwater tot siroop (elderﬂower syrup). Brouwerij Cantillon laat vlierbloesem trekken op lambiek: een ontdekking! Al jaren breng ik er azijn mee op smaak. Neem hiervoor neutrale, gewone azijn. Goede wijnazijn heeft zelf veel smaak en het subtiele vlierparfum zou erdoor verpletterd worden. Witte azijn uit de supermarkt is op zijn plaats. Doe zoveel mogelijk bloemschermen in een pot en overgiet met een liter azijn.

“Het hout van de stam is bijzonder hard en brandt goed, er kunnen lepels uit gesneden worden. Van de bladeren wordt gezegd dat ze vliegen verjagen met hun geur. Nooit getest” Doe er twee of drie klontjes suiker bij. Die accentueren de vlier en helpen allicht om de smaak uit de bloemen te trekken door osmose. Laat alles rijpen op een donkere plek gedurende een maand. Het stuifmeel zal dan op de bodem van de pot liggen als een dunne stoflaag. Filter de azijn door een koffiefilter en vul er flesjes mee. Doe in elk flesje azijn een schoongespoeld bloemscherm (als herkenning), versier vrolijk en deel uit aan buren en kennissen. Ze zullen u graag zien. Vlier groeit in openbare parken en langs wegkanten. Als u zelf geen boom hebt, kunt u ze daar in het geniep gaan plukken. Maar laat toch wat bloesems staan voor de dieren en de buren. Als u nu al alles plukt, hebt u later geen bessen. Een dilemma. Smakelijk. nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet

BDW 1378 PAGINA 22 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Silvia Hatzl: “Als ik midden in een creatief proces ben, kan het best wel eens gebeuren dat ik een hele week in mijn atelier blijf. Op dergelijke dagen ga ik zo hard op in mijn werk, dat ik soms zelfs vergeet om eten te halen.”

Silvia Hatzl, kunstenares met een ecologisch geweten

‘Niet vervuilen door mijn kunst’ ANDERLECHT – “Natuurlijke materialen gebruiken. Voor mij is het een conditio sine qua non. Het afval wil ik bij elkaar kunnen vegen en op de composthoop kieperen. Omdat ik geen zin heb om te vervuilen door mijn kunst. Katoen, linnen, papier, huid, ingewanden: voor mij is het allemaal goed. Zolang ik het maar kan transformeren tot iets anders. Lijm? Natuurlijke latex zal wel goed zijn zeker? Zelfs de kleurstoffen die ik gebruik, zijn natuurlijk. Dat laatste beperkt me weliswaar in mijn palet, al zou je versteld staan van wat je met bijvoorbeeld het sap van rode biet kan aanvangen.”

ilvia Hatzl is een Duitse kunstenares, die zich Brussel eigen heeft gemaakt. Haar creaties zijn wat ze zijn, maar lijken tegelijkertijd niet wat ze zijn. Illusie binnen de realiteit. De uitstraling is theatraal en lijkt wel van vervlogen eeuwen. Het wordt me al onmiddellijk duidelijk, wanneer ik een metershoge sculptuur zie, die het midden houdt tussen een uitdijende rotsblok

en een Japans gewaad. De materie oogt van dichtbij als steen, in werkelijkheid is het papier. “Mijn ervaring met decorontwerp en het vervaardigen van theaterkostuums heeft me als artiest beïnvloed, zeker. Ik heb daar de techniciteit onder de knie gekregen, geleerd uit twee keer niets een patroon te maken, met onconventionele stoffen te werken. Een illusie te creëren van veraf. Maar van dat laatste hield

ik niet. Ik wil niet fout zijn in de dingen die ik doe: mij boeit het iets te creëren dat zowel van dichtbij – door de zin voor detail – als van veraf visueel volwaardig is.” Dat heeft Hatzl zeker gedaan met wat je misschien wel haar doorbraakcreatie kunt noemen. Het decor en de kostumering voor Gradiva van het Brusselse dansgezelschap Moussoux-Bonté. Bekroond

met de Océ Prijs voor Podiumkunsten. “Met hen samenwerken was een voorrecht. Werken in wederzijds respect voor elkaars creativiteit. Terwijl ik in drie jaren Muntschouwburg alles bij elkaar beschouwd enkel werd gerespecteerd voor mijn technisch kunnen. De verwondering van de dans kwam in Gradiva van Nicole Moussoux en regisseur Patrick Bonté. Die van de aankleding kwam van mij. De ene keer leek Moussoux wel een klein meisje, de andere keer een diva. Groot in uitstraling, groot in lengte.” De papieren sculptuur in het atelier is een restant van een tentoonstelling die Hatzl onlangs in Londen heeft gehouden. In de galerij van Ian Rosenfeld. In symbiose met het klankenspel van de Brusselse geluidsingenieur en musicus Raymond Delepierre. “Het was het resultaat van de ene deur die de andere opent. En de open deur die het, jaren geleden, allemaal mogelijk heeft gemaakt, is die van Galerie Faider, hier in Brussel. Munchen, Wurtzburg, Hamburg, Magdenburg, Halle, Leipzig en Londen zijn gevolgd.”

Brussel-Parijs-Brussel Erkenning in je geboorteland, voor wat je in het buitenland beetje bij beetje hebt opgebouwd. Ook de weg is mooi geweest, maar hard. “Na mijn kunststudies in Duitsland ben ik, midden de jaren 1980, naar Brussel vertrokken, op mijn dooie eentje. Om te studeren aan La Cambre, l’Ecole Nationale Supérieure des Arts Visuels en l’Ecole des Arts du Cirque. Gelukkig werd ik toen goed opgevangen door een kunstenares, bevriend met mijn vader. Ik heb in die periode ook Frans geleerd, Parijs wenkte. Aan de Sor-

BDW 1378 PAGINA 23 - DONDERDAG 16 MEI 2013

“Ik werkte op bestelling voor klanten en maakte vooral bruidsjurken. Daarin kon ik me helemaal uitleven, omdat ze toch maar één keer worden gedragen. Het was gokken op verschillende paarden om rond te komen.” me nooit hebben aangesproken op mijn afkomst, in tegenstelling tot sommige Parijzenaars.” “Na drie jaar ben ik teruggekeerd naar Brussel. Mijn studies had ik achter de rug, de liefde wenkte. Aanvankelijk trachtte ik kleine dingen te doen voor theater, presenteerde ik kledingcollecties in een vitrine van de Sint-Hubertusgalerij. Voor klanten die erop afkwamen, werkte ik op bestelling. Vooral bruidsjurken, waarin ik me helemaal kon uitleven omdat ze toch maar een keer worden gedragen. Het was gokken op verschillende paarden om rond te komen. Ondertussen is alles in een stroomversnelling terecht gekomen, maar de vitrine huur ik nog steeds. Om mijn werk te presenteren, om de drie maanden. Installaties, kleding en live performance.” “Ik heb in Brussel snel werk gevonden in de Muntschouwburg. Hoe boeiend het ook was, hoezeer ik ook waardering kreeg voor mijn werk, toch voelde ik na verloop van tijd de nood om mijn talent als styliste en kunstenares te verkennen. In de Munt was het nooit mijn creatie die de mensen op scène zagen, steeds die van een ander. Mijn taak bestond erin een scenograaf in het buitenland op te zoeken, zijn creatie eigen te maken en ze vervolgens in het

3 VRAGEN AAN NYMFE BERBÉ

bonne heb ik decorontwerp gestudeerd.” “Parijs was overleven, maar tegelijkertijd opwindend. Steeds krap behuisd, amper of geen geld voor eten of verwarming. Om me overdag te verwarmen, zocht ik toevlucht in de bibliotheek. Ik ben er ook meer dan eens vreemd aangekeken op mijn Duitse afkomst. Sale boche! En tegelijkertijd mocht ik op tijd en stond genieten van opulentie, werd ik mee op restaurant genomen door kennissen van mijn Joodse vriendenkring in Brussel. Joodse mensen die

Cultuurschok Hatzl doet me haar verhaal in haar atelier in de Oude Veeartsenijschool in Anderlecht. Hoewel, atelier? Menig Brusselaar zou in de witte ruimte met hoge plafonds en grote ramen die uitzicht bieden op bomenpracht, een droomappartement zien. Alles waar mijn oog op valt, ademt kunst uit. Tot zelfs een oud olievat, met daarop een indrukwekkend mes. “Ik zit hier nu drie jaar, heb hier inderdaad het groot lot gewonnen. In de lente kan ik genieten van de opbloeiende natuur. In de winter, wanneer ik me te slapen leg, van het zwerk door de kale takken heen. Als ik midden in een creatief proces ben, kan het best wel eens gebeuren dat ik hier een hele week blijf. Op dergelijke dagen ga ik zo hard op in mijn werk, dat ik soms zelfs vergeet eten te halen. Thuis hebben ze daar gelukkig begrip voor. Al is begrip een groot woord. Als ik echt bezig ben, ben ik min of meer ongenietbaar. Het weerzien achteraf is dan des te aangenamer.” Aangenaam, in veel opzichten, dat vindt Hatzl ook van het leven in Brussel. “Ik ben opgegroeid in Beieren, in het zuiden van Duitsland. In een dorp, te midden van de natuur, ver van alles wat stad is. De eerste keer dat ik een Afrikaan in levende lijve heb gezien, was toen ik hier voet aan grond zette. Brussel was voor mij een onvoorstelbare cultuurschok. Niet alleen door het multiculturele aspect van de stad. Ik die als Duitse netheid tot in de puntjes gewend was, gestrengheid en het respecteren van regeltjes, kwam plots terecht in een compleet andere wereld. Alles was vuil: de trottoirs, de parken, links en rechts werden zomaar dingen op straat gegooid. Ik kon er kop noch staart aan krijgen. Maar ik was ook jong, tegelijkertijd gaf het me een enorm gevoel van vrijheid.” “Ik heb in België ook geleerd om gematigder te zijn. Ik ben cooler geworden en wind me niet meer zo gemakkelijk op. Brussel is echt wel een stad waar ik van hou. Een wirwar van verborgen hoekjes, met enorm veel mogelijkheden voor wie initiatief neemt. Van niets kan men iets maken. En al die kleine kunstinitiatieven die je links en rechts uit de grond ziet schieten op de meest waanzinnige plekken. Twintig zitjes en je gaat er vol tegenaan. Prachtig. Dat biedt vrijheid, mogelijkheden. Het is een beetje zoals Berlijn vlak na de val van de Muur, toen daar nog een zekere wetteloosheid bestond.” Karel Van der Auwera

Nymfe Berbé: “We willen mensen uitdagen om hun grenzen te verleggen.”

Taboes openbreken en grenzen verleggen Toen haar broer vier jaar geleden door een ongeval tot aan zijn hals verlamd werd, besloot Nymfe Berbé samen met familie en vrienden niet bij de pakken te blijven zitten en machteloosheid om te zetten in actie. Wheelchairity was geboren.

mijn broer een voorstelling van U/Turn bijwoonden, wisten we meteen dat dit ons goede doel zou worden. Het is een prachtig initiatief, dat mensen uitdaagt om hun grenzen te verleggen en om te vertrouwen op anderen.”

Wat is Wheelchairity? Nymfe Berbé: “Wheelchairity is een minifestival – dit jaar is onze tweede editie bedoeld om de taboes op rolstoelgebruikers en hun problemen open te breken, ook bij de rolstoelgebruikers zelf. Het is vaak moeilijk voor hen om een plaats te vinden in de maatschappij en wij willen dat isolement helpen te doorbreken.”

Wat gebeurt er op 18 mei? Nymfe Berbé: “Er zijn optredens van jong muzikaal talent zoals Stoomboot, de winnaar van de Nekka Nacht 2012 op de affiche en verder Sohètko, The Mozart Conspiracy, Young Colour, Soldier Six, For Noah, Quartier Cliché en Vincent&Jules. De bands spelen gratis voor ons. Daarnaast is er een rolstoelparcours en rolstoelhockey. Voor de kinderen zijn er volksspelen, grime en een springkasteel. Ooit willen we een evenement voor rolstoelgebruikers en niet-rolstoelgebruikers organiseren om informatie te geven over wat je allemaal kan doen in Brussel. We hopen dat ons festival minstens even geslaagd wordt als vorig jaar.” Marina Van den Branden

Hoe doen jullie dat concreet? Nymfe Berbé: “Onze naam, Wheelchairity, geeft het al aan: wij zijn een benefietfestival met als doel geld in te zamelen. Vorig jaar hadden we zo’n 600 bezoekers en een opbrengst van bijna 8000 euro. Het geld gaat naar U/Turn, een organisatie die avontuurlijke en fysiek uitdagende reizen organiseert voor mensen met een handicap. De organisatie is voortgekomen uit het tvprogramma Voorbij de grens. Toen we met

De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet Meer werk van Sylvia Hatzl op www.sylviahatzl.com

Wheelchairity festival: 18 mei vanaf 13u, in het Poelbosdomein in Jette. De toegang is gratis. www.wheelchairity.be.

REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Brussel, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be, www.bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Rest van België 15 euro per jaar; IBAN: BE07424552982266, BIC: KREDBEBB van Brussel Deze Week vzw. Buiten België 25 euro per jaar. OPLAGE 70.490 exemplaren. PROMOTIE EN DISTRIBUTIE Ute Otten, Paul De Weerdt, Maurice Droogh. ADVERTISING MANAGER Rika Braeckman: 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. MARKETING MANAGER Frederik Welslau. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne. EINDREDACTIE Ken Lambeets (eindredactie@bdw.be). REDACTIE Jean-Marie Binst, Christophe Degreef, Bettina Hubo, Patrick Jordens, Steven Van Garsse, Danny Vileyn. BRUSSELNIEUWS Kris Hendrickx (nieuwsmanager), Sandra Schreurs (projectcoördinator), Jelle Couder, Goele de Cort, Eric Vancoppenolle, Laurent Vermeersch. REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele, Gerd Hendrickx. MEDEWERKERS Michaël Bellon, Lieven Bulckaert, An Devroe, Eva Hilhorst, Ilah, Wauter Mannaert, Francis Marissens, Karolien Merchiers, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, Freddi Smekens, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Steven Vandenbergh, Tijs van den Boomen, Karel Van der Auwera, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Sander de Wilde, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. VORMGEVING Peter Dhondt. FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh. VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie. Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie.

Sylvia Hatzl aan de slag in haar atelier in de Oude Veeartsenijschool in Anderlecht.

ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).

BDW 1378 PAGINA 22 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Silvia Hatzl, kunstenares met een ecologisch geweten

BDW 1378 PAGINA 23 - DONDERDAG 16 MEI 2013

3 VRAGEN AAN NYMFE BERBÉ

Nymfe Barbé: “We willen mensen uitdagen om hun grenzen te verleggen.”

De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/ingesprekmet Meer werk van Sylvia Hatzl op www.sylviahatzl.com

Wheelchairity festival: 18 mei vanaf 13u, in het Poelbosdomein in Jette. De toegang is gratis. www.wheelchairity.be.

Sylvia Hatzl aan de slag in haar atelier in de Oude Veeartsenijschool in Anderlecht.

BDW 1378 PAGINA 24 - DONDERDAG 16 MEI 2013

Voetbal > Sociale voetbalbeurs The Football We Love in De Kelders van Kuregem

‘Voetbal kent geen waarden, je moet ze toevoegen’

at hebben de Belgische voetbalbond, de Brusselse straatvoetballers, de Franse wereldkampioenen Lilian Thuram en Emmanuel Petit, de voetballende meisjes van FC Jeunesse Molenbeek, de persoonlijker raadgever van UEFA-voorzitter Michel Platini, de dakloze voetballers van de Homeless Cup, de makelaar van Christian Benteke, de voetbalorganisatie Paris Foot Gay en ex-Rode Duivel Mbo Mpenza met elkaar gemeen? Ze blazen allemaal gedurende vier dagen verzamelen in De Kelders van Kuregem, voor een geanimeerde beurs waarin voetbal eens anders wordt bekeken.

Toegevoegde waarden The Football We Love is een initiatief van Brusselaar Olivier Guilbaud, een Fransman met een boon voor Brussel en de bal. Guilbaud is vastberaden om iedereen die met het spelletje bezig is te laten zien dat voetbal een toegevoegde waarde kan hebben. Hij nodigde tientallen organisaties en persoonlijkheden uit het voetbal uit naar Kuregem, waar iedereen die wil naar hen kan komen kijken en luisteren, maar ook gratis een balletje kan komen

andeRlecht – woensdagavond 15 mei heeft in amsterdam de finale van de europa league plaats. tien dagen later richten we de blik op wembley voor de finale van de champions league. tussenin zijn in Brussel tal van voetbalvedetten en beleidsmakers, maar vooral ook veel jonge voetballertjes en sociale voetbalorganisaties te gast op de eerste sociale en educatieve voetbalbeurs the Football we love.

trappen of een tentoonstelling vol internationale voetbalmemorabilia kan komen bekijken. De bedoeling is dat The Football We Love een jaarlijks evenement wordt. Olivier Guilbaud: “Ik houd van sport, maar ik maakte vroeger vooral tentoonstellingen (aan de slachthuizen zijn nog steeds de grote portretfoto’s van zijn tentoonstellingsproject Mixtus te zien, red.). Ik ben slechts toevallig in de voetbalwereld beland, toen ik in 2006 met de UEFA begon samen te werken. Zo kreeg ik zicht op het internationale netwerk van hoge functionarissen, makelaars, clubleiders en spelers. Ik merkte daarbij dat veel mensen praten over waarden in het voetbal, terwijl ik vind dat voetbal weinig tot geen intrinsieke waarden heeft. Het is bijvoorbeeld niet zo omdat zwarten en blanken samen op een veld staan, dat er geen racisme meer is in het voetbal. Anders zou er bijvoorbeeld ook geen racisme zijn op de tram. Voetbal hoeft niet ‘alleen maar’ voetbal te zijn, maar dan moet je de waarden wel zelf toevoegen, en liefst op alle niveaus. Het is de bedoeling van deze beurs om die boodschap over te brengen.”

Burgers met bal Op The Football We Love wil Guilbaud mensen van kwaliteit samenbrengen die professionele instrumenten kunnen aanreiken en kinderen en opvoeders kunnen sensibiliseren. “Ik weet niet of we er de wereld mee zullen veranderen, maar toch beweegt er al heel wat op dit vlak. Het voetbal is als mondiale sport zo groot geworden dat het toevoegen van een sociale

Tennis > grote namen op Brussels Open

Sterren voor het grijpen

“We hebben dit jaar wat meer aandacht voor de kinderen,” vertelt tornooidirecteur Dominique Monami (39). “Woensdag is traditioneel onze kinderdag, maar daar blijft het niet bij. In het publieksdorp, dit jaar in tennisclub Primerose, wordt een heus kinderdorp opgetrokken. Naast animaties zullen de kinderen ook initiaties kunnen volgen bij professionals, ze kunnen aan een minitoernooi deelnemen dat in samenwerking met de tennisfederaties wordt georganiseerd, noem maar op. We willen jongeren zin geven om te tennissen en om Tornooidirecteur Dominique Monami: “Ik wil dat we een vaste waarde worden, meer gezinnen aan te trekken.” Die gezinnen kunnen rekenen op een dag vol de place to be voor tennisamateurs.”

BRUssel – het epicentrum van de Belgische tenniswereld verschuift volgende week naar de hoofdstad. allerlei toppers spelen van 18 tot en met 25 mei de Brussels Open, als voorbereiding op Roland garros. Maar dit tornooi is meer dan alleen maar tennis.

tennisplezier. Los van de wedstrijden en het publieksdorp, waar allerlei stands staan, valt er elke dag wel iets te beleven. Op maandag wordt een openingsceremonie op poten gezet, waar onder meer de reekshoofden voorgesteld worden. En op dinsdag worden de vrouwen in de bloemetjes gezet. “Tussen de matchen door, kunnen de mensen inderdaad heel wat ontdekken. Wat een van onze sterkste punten is, is de nabijheid van de speelsters. Op een grandslamtoernooi zijn zij constant omgeven door bodyguards. Je kunt ze nooit benaderen. In Brussel kan je een topper tegen het lijf lopen die haar racket laat besnaren. Ze worden ook betrokken bij allerlei animaties, handtekeningensessies, etc.” Monami is een fiere tornooidirecteur. Ze werkt actief aan de ontwikkeling van haar tornooi en slaagt in haar opzet. Al wil ze de gestage groei de komende jaren blijven doortrekken.

BDW 1378 PAGINA 25 - DONDERDAG 16 MEI 2013

dimensie ook heel wat kan teweegbrengen. In sommige landen staat men natuurlijk al verder dan in andere. In de noordelijke landen staat het vrouwenvoetbal ver, in Engeland de strijd tegen racisme, in Duitsland de sociale rol van de clubs in de richting van de supporters. Volgens mij kan vooral de omkadering van de jeugd nog beter. Clubs moeten natuurlijk naar talent zoeken, maar niet iedereen voetbalt om een grote speler te worden. Waarom niet proberen om van die spelertjes ook goede burgers te maken? Voetbal is een sport die zich uitstekend leent om iedereen samen te brengen. Het feit dat de bal gewoon over de grond rolt, werkt ook figuurlijk nivellerend.”

De tentoonstelling ‘Expo One Hundred’ die tijdens de beurs te bezichtigen is, presenteert honderd voorwerpen (shirts, schoenen, sokken,...) van internationale topvoetballers met een interessant, grappig of ‘sociaal’ verhaal. Boven: Schoenen gedragen door Mehmet Ekici, opgevoed in Duitsland door Turkse ouders. Let op de knipoog naar zijn dubbele cultuur met de Duitse vlag op de linkerschoen en de Turkse vlag op de rechterschoen. Linksonder: Kousen met afgeknipt voetstuk. veel voetballers snijden de voeten van hun sokken af en vervangen die door korte tennissokken. Ze denken dat het hen een grotere beweeglijkheid en een beter balgevoel geeft, omwille van de fijnere stof. Gesneden sokken van de Belgische en de Schotse nationale ploeg. Wedstrijd België-Schotland, 22 oktober 2012. Rechtsonder: Truitje van Mario Götze van Borussia Dortmund die de finale van de Champions League speelt tegen zijn toekomstige ploeg Bayern München.

Er bestaan nog sociale sportbeurzen, maar die zijn gesloten en vooral bedoeld voor professionals. The Football We Love wil laagdrempelig zijn. “Daarom zitten we in De Kelders, in het hart van de stad, waar als het markt is honderden mensen passeren die voetballende kinderen hebben. Alle dagen worden er fairplayinitiaties georganiseerd, freestylewedstrijdjes en pannatoernooitjes. Je kan doorlopend de tentoonstelling bekijken en de stands bezoeken die bevolkt worden door de organisaties die voetbal op een sociale manier bekijken. Op mini-conferenties lichten die organisaties hun werking toe. Daar ontvangen we bijvoorbeeld ook Kismet Eris, de makelaar van Sinan Bolat en Christian Benteke, die zijn beroep komt uitleggen en vragen zal stellen over het morele aspect daarvan. Ook de conferenties met de grote actoren in het voetbal zijn voor iedereen gratis toegankelijk.”

Benteke Zowel de organisatie Sport and Citizenship als de Football + Foundation van de Belgische Voetbalbond en de Pro League werkten mee. Unicef is aanwezig, en de UEFA wordt vertegenwoordigd door William Gaillard, persoonlijke raadgever van voorzitter Michel Platini. Bij de kleinere organisaties ook het door RSC Anderlecht ondersteunde onderwijs- en integratieproject Fefa (Football, Eudes, Familles, Anderlecht), Vincent Kompany’s vzw VICA, en PEPS-Sport dat inventaris biedt van de voetbalfaciliteiten in het gewest. Daarnaast ook internationale clubs (Olympique Marseille, Celtic Glasgow,...) en voortrekkers voor voetbalminnende mindervaliden (CAFE), gedetineerden (Rode Antraciet), holebi’s (Paris Foot Gay), enzovoort. Op woensdag 15 mei heeft de vooropening van de Beurs plaats met de Belgian Homeless Cup die om twee uur wordt geopend door Mbo Mpenza, en de officiële inhuldiging in aanwezigheid van Lilian Thuram en Emmanuel Petit. ‘s Avonds wordt de finale van de Europa League uitgezonden op een groot scherm. Michaël Bellon The Football We Love, van 15 tot 19 mei, van 14u tot 19u, De Kelders Cultureghem/ Abattoir, Jules Ruhlstraat, Anderlecht, 02511.90.55, www.thefootballwelove.com, www.facebook.com/TheFootballWeLove, www.abattoir.be, gratis

David Steegen Hemelvaart De voorzitter van Royal Sporting Club Anderlecht zakte op hemelvaartdag naar het Constant Vanden Stockstadion af om te genieten van de open training. Een primeur, de eerste maal dat de deuren van het stadion voor een training opengaan. De opkomst is overweldigend. Meer dan vierduizend fans zijn afgezakt naar Brussel om anderhalf uur lang van hun helden te genieten. De Mauves Army zorgt voor een onwezenlijke, bijna zuiderse, sfeer. De man met de megafoon heft het ene lied na het andere aan. Elke speler wordt bezongen. Ook de trainer mag delen in de lof. Er wordt gezongen alsof het om een wedstrijd gaat. Volledige families hebben er een daguitstap van gemaakt. Zij maken van Anderlecht een familiale volksclub. De buitenwereld wil het niet zien, maar wie paars bloed heeft, weet beter. Roger Vanden Stock is een gelukkig man. Voor de training tuurt hij minutenlang naar het volmaakte speelveld. De preses is tevreden, hij glimlacht. “Zo’n plein hebben we nog nooit gehad. Het ligt perfect. Ik zal er maar terug afkomen om het niet kapot te lopen,” lacht hij. Op Anderlecht gaat alle aandacht naar voetbal. De grasmat, de spelers en de bal. Dat is de definitie van Royal Sporting Club Anderlecht. Na de druk bijgewoonde training ontmoeten we drie veertigers, helemaal gehuld in paars-witte kleuren. Ze vertellen trots dat ze helemaal uit Luik naar Anderlecht gekomen zijn. Voor geen geld wilden ze deze buitenkans missen. De Luikse leraars geraken niet uitgepraat. Ze missen geen enkele thuiswedstrijd van hun geliefde club. Mannen met een missie. De mannen verzamelen zo veel mogelijk RSCA-attributen en delen die uit aan hun leerlingen. “Ons doel is om van zoveel mogelijk leerlingen Anderlechtsupporters te maken.” Echte clubliefde. Enkele dagen voor de open training ontvang

ik een mailtje van een man uit Brugge. De hele familie is fan van Anderlecht. Hij heeft een foto van zijn lieftallig dochtertje van vier meegestuurd. De kleuter is helemaal in het paars en wit gehuld. De mama is Afrikaanse, het meisje is een mooi en schattig kindje met een lichte ebbenhouten huidskleur. De man vraagt of dochterlief op de foto mag met Dieumerci Mbokani. Ze willen niet voor niets naar de hoofdstad afreizen. Het antwoord is eerlijk. Het wordt een moeilijke bevalling. De spelers zullen zeker tijd maken voor de fans, maar iedereen tevreden stellen is onmogelijk te verzekeren. Tijdens de training vraag ik me af of de Brugse familie uiteindelijk afgezakt is naar Brussel. Na afloop maken de spelers en de trainers ruim de tijd voor de supporters. Samen met enkele collega’s bekijken we het tafereel van op de zijlijn. Dit zijn dagen die iedere RSCA-medewerker met trots vervult. Guillaume Gillet, de held van de klassieker, neemt de meeste tijd voor de fans. Matchwinnaar zijn tegen de eeuwige rivaal maakt van voetballers helden. Tijdens het gesprek met de Luikenaars zie ik vanuit mijn ooghoek een blanke man, een Afrikaanse vrouw en een schattige kleuter blij door de Theo Verbeeckstraat wandelen. Ze zijn dan toch gekomen, de Bruggelingen. Een dag later ontvang ik een vriendelijk mailtjeuit Brugge. De trotse papa dankt de club uitvoerig voor de mooie dag die hij met zijn familie heeft beleefd. Als bijlage zit een foto van het verlegen meisje met Cheikhou Kouyaté en Dieumerci Mbokani. De club heeft fans gelukkig gemaakt. Hun geluk is het onze. In goede en in kwade dagen. www.brusselnieuws.be/steegen

David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht

Ontdekkingstocht op twee wielen BRUSSEL – Fietsers krijgen op zondag 19 mei een vrijgeleide om de hoofdstad met de fiets te ontdekken.

“We zijn nog niet incontournable, en dat is mijn doel. Ik wil dat we een vaste waarde worden, de place to be voor tennisamateurs. Ik wil dat de tennisliefhebbers na de laatste dag van de Brussels Open al snakken naar de volgende editie. Daarvoor zal tijd nodig zijn, en vooral heel wat goede edities.” “Een andere troef is dat je bij ons misschien de toekomstige finaliste van Roland Garros aan het werk kunt zien. De afgelopen jaren hebben onder meer Schiavone en Radwanska kort na hun deelname aan de Brussels Open geschitterd op grand slams. Dat is toch mooi meegenomen.”

Kirsten en Yanina Het tennistoernooi is meer dan toppers die zich voorbereiden op Roland Garros. Jonge talenten krijgen de kans om hun eerste stappen in het profcircuit te zetten en belangrijke ervaring op te doen. En stiekem hoopt iedereen ui-

teraard op een verrassing van onze Belgische dames. “Kirsten (Flipkens) en Yanina (Wickmayer) hebben al speelsters uit de top tien verslagen, dus waarom zouden ze dat nu niet opnieuw kunnen doen? Al is gravel niet hun favoriete ondergrond. Maar het is zeker niet onmogelijk.” “Het is belangrijk om in België een toernooi te hebben waar jongeren internationale ervaring kunnen opdoen. Alison Van Uytvanck, die er terug bij is, kreeg vorig jaar een wildcard en schopte het tot de kwartfinale. Dat is toch super. Een toernooi als de Brussels Open kan alleen maar goed zijn voor het Belgische tennis.” Tim Schoonjans Meer informatie over tickets en de dagprogramma’s vindt u op www.wta-brusselsopen.com.

Dit jaarv vindt de derde editie van Cyclovia plaats. Het principe is simpel: een fietstraject wordt afgebakend en tijdelijk autovrij gemaakt. De gewestelijke fietsroutes worden extra in het zonnetje gezet. Dankzij duidelijke bewegwijzering kunnen de fietsers gemakkelijk minder bekende plekjes ontdekken. Op 19 mei staat fietsroute 5a tussen

het Troonplein en Herrmann-Debroux centraal. De Cyclo Village zal neerstrijken op de Campus Pleinlaan (Pleinlaan inkom twee) van de ULB. Zoals altijd kunt u daar terecht voor animatie, initiaties, hapjes en muziek. Afspraak om 11 uur, omstreeks 18 uur zit het fietsfeest erop. Wie er zondag niet bij kan zijn, heeft dit jaar nog één kans: op 16 juni draait Cyclovia rond fietsroute A, tussen het Blyckaertsplein en het Weldoenersplein. Het dorp zal dan in het Jubelpark worden op TS gesteld.

Feest aan de Sippelberg SINT-JANS-MOLENBEEK – De jogging van de Sippelberg wordt op zondag 19 mei voor de twintigste maal georganiseerd. De atletiekpiste van de Sippelberg (Mahatma Gandhilaan 5 in Molenbeek) krijgt elke week tientallen, zelfs honderden lopers te verwerken. Niet op 19 mei. Dan overtreffen de lopers dat aantal. De debatten worden om 10 uur ’s ochtends geopend door de kinderen. Zij krijgen een parcours van één kilome-

ter voorgeschoteld en betalen twee euro voor een voorinschrijving (drie euro ter plaatse). Een uur later volgt het serieuze werk: dan gaan de wedstrijden van start die respectievelijk 7,5 en 14,5 kilometer lang zijn. Voor beide afstanden betaalt u zes euro in voorverkoop, ter plekke komt daar twee euro bij. Naast een goede sportoefening is dit een mooie gelegenheid om Molenbeek beter te leren kennen. Inschrijven kan op www.chroTS norace.be.