ALLES MOET WEG!
AFGIFTEKANTOOR BRUSSEL
07 07 11
X P303153
BRUSSEL – De zomerkoop jes, die op 1 juli begonnen, ken den een goede start. De Nieuw str aat werd vrijdagmorgen al me teen overspoeld door koopjesja gers. De winkel s gaven van de eer ste dag kor tingen die opliepen tot vijf tig procent. Zaterdag wa s het overal te lande erg druk. Alle s tezamen werden er 4.552. 318 elektronische betalingen geregistreerd, een nieuw Belgisch record. HUB
© IVAN PUT
Mobiliteit > Bouwvergunning wordt in september ingediend
Tram 9 is in aantocht JETTE – De plannen voor tram 9, de verbinding tussen Simonis en het UZ Brussel, zijn klaar. Het Gewest wil in september de bouwvergunning aanvragen. Kostprijs: 35 miljoen euro.
H
et plan om Simonis met het UZ te verbinden, dateert al van 2003. Toenmalig minister van Openbare Werken Jos Chabert (CD&V) stelde een sneltram voor, wat hem op luidkeels protest van de omwonenden kwam te staan. Zijn opvolger Pascal Smet (SP.A) zette het plan door, met enkele wijzigingen: de sneltram werd een tram in eigen bedding, en het traject werd verlengd tot aan de Heizel. De impactstudie die Smet op aandringen van de verontruste Jettenaren liet maken, wees uit dat een tram over de Jetse Laan en de Spiegel (het Koningin Astridplein) de beste optie was. Het traject kon op de informatieavond vorige week niet meer ter discussie gesteld worden, zei hui-
dig minister van Openbare Werken Brigitte Grouwels (CD&V). De buurt mocht wel commentaar geven op het voorontwerp. Dat voorontwerp,
Wie de ondergrondse parkeergarage financiert, staat nog niet vast gemaakt door het bureau Sum, behelst alleen het stuk van Simonis, via het UZ Brussel, tot aan de Dikke-Beuklaan. Over het deel naar de Heizel heeft de Brusselse regering nog geen definitieve beslissing ge-
nomen. Dat traject zou volgend jaar vastgelegd worden. Livia de Béthune, architecte van Sum, legde de bewoners uit dat de aanleg van de tram aangegrepen wordt voor een heraanleg ‘van gevel tot gevel’ over de hele route. Er komen overal fiets- en voetpaden, kruispunten worden veiliger, en het Brusselaars- en het Eeuwfeestpleintje worden opgewaardeerd tot parkjes. De mooie bomen langs het tracé zullen zoveel mogelijk behouden blijven en waar toch gekapt moet worden, wordt volop bijgeplant, 279 nieuwe bomen in het totaal. Idem met de parkeerplaatsen: er zullen plekken verloren gaan, maar Sum heeft getracht het verlies zoveel mogelijk te compenseren. Daarvoor is natuurlijk wel ondergrondse parkeergelegenheid onder de Spiegel nodig. Die komt er, verzekerde Grouwels de Jettenaren, maar het staat nog niet vast wie de parkeergarage gaat financieren. Een technische en financiële studie
moet een en ander tegen de herfst verhelderen. Ook andere zaken zijn nog niet duidelijk: komt er een overstapparkeerterrein aan de rand van het gewest? En wat met de huidige bussen 13 en 14 naar het UZ? Buurtbewoonster Katja Blanken van het actiecomité Jetse Burgers, die het dossier al sinds 2003 met argusogen volgt, blijft kritisch. Ze is opgelucht dat bepaalde bezwaren
– bomen, parkeerplaatsen – verholpen zijn, “maar het blijft weggegooid geld. Tram 9 is een politiek project. Het UZ wilde een metro. Dat kon niet, en nu moet en zal er een tram komen.” Het is de bedoeling om begin 2013 met het werk te beginnen. Dat zal minstens achttien maanden duren. Bettina Hubo
ADVERTENTIE
ADVERTENTIE
.LMN VQHO RS SDJLQD 40 YRRU RQ]H VROGHQWRSSHUV
DB26/786094G1
ADVERTENTIE
De VGC verhuist … Zie bladzijde 7.
NDS EEKENDS ERWEEKE ZOMERW GEZOM ZALI ZALIGE
IN BRUPARCK!
N° 1287 VAN 7 TOT 14 JULI 2011 ¦ WEEK 27: WEEKBLAD, EEN UITGAVE VAN VZW BRUSSEL DEZE WEEK, FLAGEYPLEIN 18, 1050 ELSENE, REDACTIE: 02-226.45.40, ABONNEMENTEN: 02-226.45.45, FAX: 02-226.45.69, E-MAIL: INFO@BDW.BE
OPMERKELIJK ROEX STAPT ‘GEDEGOUTEERD’ UIT INTERCOMMUNALE BRUSSEL – Parlementslid Elke Roex (SP.A) stapt uit het bestuur van de intercommunale Sibelgas en van IBG, een van de financieringsintercommunales achter Sibelgas. Volgens haar heerst er een graaicultuur en een sfeer van postjespakkerij. Sibelgas (met -s-) beheert het distributienet voor elektriciteit en aardgas van vijf Vlaamse randgemeenten. Vroeger bediende de intercommunale ook de Brusselse gemeenten, maar die activiteit werd in 2003 overgenomen door de zuiver Brusselse intercommunale Sibelga (zonder -s-). Om de overgang te maken werden de Brusselse gemeenten en hun kapitaal nog even aan boord van Sibelgas gehouden. Op dit moment zitten Brussel-stad, Schaarbeek, Anderlecht, Sint-Gillis, Elsene, Jette, Sint-Joost-ten-Node, Evere en Ganshoren er nog altijd in. Volgens de statuten zou de Brusselse aanwezigheid in 2013 automatisch eindigen. Maar onlangs kreeg Roex een statutenwijziging onder de neus geduwd waardoor de Brusselse gemeenten de mogelijkheid krijgen om tot in 2019 in Sibelgas te blijven. Onlogisch, vindt Roex. “Waarom een intergewestelijke structuur behouden als de intercommunale alleen in Vlaanderen werkt?” Voor Roex is het zo klaar als een klontje: het is een nepconstructie, bedoeld om veel zitpenningen te kunnen uitbetalen en te ontsnappen aan het Vlaamse decreet intergemeentelijke samenwerking, dat regels oplegt inzake vergoedingen en studiereizen. Dat decreet is namelijk niet van toepassing op intergewestelijke structuren. “Voor de Brusselse gemeenten vallen er zo nog meer goed betaalde mandaten te verdelen. En de Vlaamse gemeenten kunnen met de vergoeding en de functies doen wat ze willen. Behalve de vele bestuursleden zijn er nog deskundigen, in feite gewoon politieke postjes, plus twee dik betaalde experts. Allemaal voor zo’n kleine intercommunale. Uiteindelijk draaien de inwoners van de betrokken gemeenten ervoor op.” Roex, bestuurslid namens Anderlecht sinds 2009, streek zelf natuurlijk ook zitpenningen op. Zoveel dat ze er zich voor schaamde en het grootste deel, 5.000 euro, wegschonk aan beursstudenten. Volgens Sibelgas-voorzitter Patrick Mensalt is de intergewestelijke structuur nodig omdat de netten nog altijd verweven zijn. Roex heeft het in zijn ogen helemaal mis. “We zijn niet vogelvrij, wij moeten ook verantwoording afleggen aan de federale regulator Creg. Bovendien: in vergelijking met andere intercommunales zijn wij een van de goedkoopste, zo niet de goedkoopste.” HUB
BDW 1287 PAGINA 2 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Uitgelicht > Petitie voor redding Cinema Arenberg
Twee bioscoopuitbaters, dat is er een te veel BRUSSEL – Meer dan 17.700 mensen ondertekenden online de petitie ‘Red Cinema Arenberg’. Maar niet het voortbestaan van een arthouse in de Koninginnegalerij lijkt in gevaar, het zijn de huidige uitbater en zijn ploeg die gered willen worden. Reconstructie van de cinema rond Cinema Arenberg.
C
inema Arenberg is al weken niet meer uit het nieuws weg te slaan, en dat komt niet door de start van Écran Total, het zomerprogramma waarmee ze cinefielen vertroetelt. Er zijn grote veranderingen op til. Het verhaal begint op 6 juni met een bericht van de krant Le Soir over de plannen om op de site van de voormalige brouwerij Wielemans-Ceuppens in Vorst een filmcentrum op te richten. Het project is niet nieuw (zie bijvoorbeeld BDW van 10 juli... 2008), maar wel concreter geworden.
Naar Vorst? Het federaal-gewestelijke samenwerkingsakkoord Beliris betaalde MA², het architectenbureau waarmee Cinema Arenberg in zee wil gaan, om een haalbaarheidsstudie
uit te voeren. Naast het Blommegebouw (Wiels) willen ze een gebouw optrekken met vijf filmzalen (een grote van vierhonderd plaatsen en vier kleine van honderdtwintig zitjes), multifunctionele ruimtes voor workshops en tentoonstellingen, kantoorruimte, een brasserie, een winkel en parkeergelegenheid. Architect Francis Metzger schat de globale kostprijs op maximaal tien miljoen euro; eerder deden hogere cijfers de ronde. De financiering van de bouw én de werking is hoe dan ook nog niet rond en lang niet vanzelfsprekend. Thierry Abel, directeur van Cinema Arenberg, kijkt richting overheden. Hij zet zich af tegen de commer ciële bioscopen die de wetten van de markt volgen, en hij spreekt van een Cinematografisch Cultureel Centrum. Zo’n CCC zou de verspreiding
van audiovisuele cultuur duurzaam verzekeren en de permanente vorming en inwijding in de filmcultuur hoog in het vaandel voeren. En dat zou subsidies rechtvaardigen.
Red Cinema Arenberg In het commerciële circuit weet Cinema Arenberg zich niet staande te houden. De nv Arenberg, met Abel als hoofdaandeelhouder, is al jaren verlieslatend. Sympathisanten van Cinema Arenberg werden eind 2006 nog opgeroepen om voor vijftig euro een aandeel te kopen in de naamloze vennootschap Société des Spectateurs. Maar daarmee waren de financiële problemen niet van de baan. Cinema Arenberg heeft huurschulden, en dat dreigt ze nu duur te staan te komen. Op 31 december 2011 loopt de huurovereenkomst af. De eigenaar, Galeries
Royales Saint-Hubert, weigert de huurovereenkomst te vernieuwen. Abel schreeuwt moord en brand. “Is de eigenaar in zijn recht? Ja, hij heeft het recht geheel aan zijn kant. Is dit moreel en politiek aanvaardbaar? Nee!” laat hij op 24 juni in een persbericht weten. Opnieuw schermt hij met culturele argumenten. Cinema Arenberg is geen pand met twee filmzalen, maar een ‘cultureel filmcentrum’ dat ‘culturele meerwaarden’ uitdraagt en deel uitmaakt van het ‘Brusselse culturele patrimonium’. De noodkreet wordt gehoord. Maar liefst 17.700 mensen hebben ondertussen online de petitie ‘Red Cinema Arenberg’ getekend. De petitie roept op om een uniek cultureel en kwaliteitsvol project in Brussel te handhaven en wil de eigenaar onder druk zetten om in samenspraak met de overheid opnieuw te gaan onderhandelen. Een wrange voetnoot: als die 17.700 ondertekenaars regelmatig een film zouden meepikken in de Arenberg, dan was de petitie
DE WEEK IN BEELD DOOR IVAN PUT
Met een reuzenpicknick onder het lover van het Elisabethpark werd zondag het immer gezellige driedaagse festival Plazey in Koekelberg afgesloten.
© IVAN PUT
WEEKOVERZICHT
BDW 1287 PAGINA 3 - DONDERDAG 7 JULI 2011
© ALAIN VAN DEUREN
WOENSDAG 29 JUNI ROMA KLAGEN BURGEMEESTER AAN. De zeventig Slovaakse Roma die dinsdag uit het Noordstation gezet zijn, dienen een klacht in tegen Cécile Jodogne, waarnemend burgemeester van Schaarbeek (MR-FDF). De Roma gingen op de vlucht nadat hun dorp in brand gestoken was. Op 23 juni zijn ze in België aangekomen. Ze sliepen enkele nachten in het Noordstation, tot ze er verjaagd werden. RED CINEMA ARENBERG. De eigenaar van Galeries Saint-Hubert weigert het huurcontract van Cinema Arenberg te verlengen, maar dat betekent niet dat er na 31 december geen bioscoop meer is in de Koninginnegalerij. Onder meer regisseur-producent Henri de Ger lache en oud-schepen van Cultuur Henri Simons zetten hun schouders onder een nieuw project, met veel aandacht voor digitale film.
DONDERDAG 30 JUNI
Onder meer flink opgelopen huurschulden dreigen de huidige Arenberg-exploitant te nekken. Hijzelf blijft schermen met culturele argumenten voor het behoud van zijn arthouse-bioscoop.
misschien nooit nodig geweest.
Digitale cultuur Of de petitie veel zoden aan de dijk zet, is zeer de vraag. Alexandre Grosjean, die de gebouwen van Galeries Saint-Hubert beheert, liet fijntjes weten dat hij de petitie ook zou kunnen tekenen. Het voortbestaan van de bioscoop is niet in gevaar. Alleen gelooft Grosjean niet langer in de huidige uitbater, die geen antwoord vond op het slinkende aantal toeschouwers en de huurschuld tot 350.000 euro liet oplopen. Aanvankelijk kon Grosjean niet veel kwijt over de nieuwe kandidaat-huurders. Maar vorige woensdag onthulde
“ “ HET GETAL
Le Soir hun namen: regisseurproducent Henri de Gerlache, oudschepen van Cultuur Henri Simons, videogame-specialist Abdel Bounane, Edouard Meier, directeur van een communicatiebedrijf, en Steve Hearn, die in Parijs een arthousebioscoop en een centrum voor digitale cultuur uitbaat. De vijf willen de bioscoop-activiteiten behouden en zijn niet van plan de auteursfilm te dumpen. De twee huidige zalen zouden apparatuur krijgen om digitaal te projecteren. Digitale films zijn zo alomtegenwoordig geworden dat ook een arthouse er niet meer omheen kan. Voorts willen ze een zaal bijbouwen
voor dertig toeschouwers. In het zaaltje zou je dan films op aanvraag kunnen bekijken. Een vertoning om 23 uur, retrospectieven en premières in aanwezigheid van de regisseur moeten de aantrekkelijkheid vergroten. De ondergrondse ruimte die nu nog ingepalmd wordt door het ‘expospektakel’ Brussel in de kijker, zou voorbehouden worden aan digitale cultuur zoals games en videokunst. Een winkel met boeken, cd’s en dvd’s over film en digitale cultuur zit ook in de plannen. Het zou gaan om een investering van 700.000 euro. Men hoopt begin 2012 van start te gaan. Niels Ruëll
Het Israëlisch-Palestijnse conflict mag niet verward worden met antisemitisme, wat, net als islamofobie, verwerpelijk is.” Brussels parlementslid Fouad Ahidar (SP.A) wil met imams een bezoek brengen aan het voormalige concentratiekamp van Auschwitz in Polen. Hij zei dat in het Brussels parlement tijdens een debat over amnestie.
Elke café dat zich schuilhoudt achter een vzw, houden we nauwlettend in de gaten.” Xavier Ghosez, politiecommissaris in de zone Noord, over de moeizame strijd tegen de drugscafés in Brussel.
591
Voor een huurwoning in het Brusselse gewest betaalde je in 2010 gemiddeld 591 euro per maand. Dat blijkt uit een studie die de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij (BGHM) uitvoerde in opdracht van staatssecretaris voor Huisvesting Christos Doulkeridis (Ecolo). De huurprijs is daarmee met 4,5 procent geste-
gen tegenover 2008. Vorig jaar betaalde de helft van de huurders minder dan 550 euro per maand. De vaakst voorkomende huurprijs was 500 euro. Een vierde van de huurders betaalde meer dan 680 euro per maand, en een vierde minder dan 450 euro. Het Brusselse huurwoningenbestand bestaat voor negentig procent uit appartementen. De gemiddelde oppervlakte van een verhuurde woning wordt geschat op 75 vierkante meter, maar de helft van de huurders huurt een woning die kleiner is dan 70 vierkante meter. YC
SVEN GATZ VERLAAT PARLEMENT. Sven Gatz (Open VLD) stelt zijn laatste politieke vraag in de commissie Cultuur en neemt afscheid van het Vlaams parlement. Partijgenote Khadija Zamouri krijgt de stoel van Gatz, die zelf directeur wordt van de Belgische brouwers. Gatz wordt door collega’s geprezen om zijn inzet voor Brussel. Woensdag bedankten ze hem nog met een staande ovatie in het halfrond.
VRIJDAG 1 JULI JEAN ENGELEN OVERLIJDT. Brusselaar en cultuurpromotor Jean Engelen overlijdt op 57-jarige leeftijd. Engelen was actief in tal van organisaties zoals de Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek, het Archief en Museum voor het Vlaams Leven te Brussel, De Markten, De Pianofabriek en het Masereelfonds. Nu donderdag is er om 19 uur in De Markten een eerbetoon aan de overledene. 4,4 PROCENT MINDER PV’S. Vorig jaar werden er in Brussel 4,4 procent minder pv’s uitgeschreven. Ook in Vlaanderen (-0,7 procent) en Wallonië (-1,6) is er een daling van het aantal geregistreerde criminele feiten. De politiezone Montgomery (Etterbeek, Sint-PietersWoluwe en Sint-Lambrechts-Woluwe) laat weten dat het aantal caren homejackings met 83 procent is afgenomen. Er is wel een stijging van het aantal geregistreerde fietsdiefstallen.
ZATERDAG 2 JULI BUSSEN NAAR MAROKKO GECONTROLEERD. In de buurt van het Zuidstation controleert de politie de hele dag autocars met bestemming Marokko. Bij zeven van de twaalf gecontroleerde autocars worden overtredingen vastgesteld, wat een totaalbedrag van 11.000 euro aan uitgeschreven pv’s oplevert. De controles zijn een gemeenschappelijke actie van het arbeidsauditoraat Brussel, de federale overheidsdienst Mobiliteit, lokale en federale politie, de douane en accijnzen en de RVA.
ZONDAG 3 JULI SIT-IN TEGEN KINDERMISBRUIK. Op het Albertinaplein houden een kleine honderd mensen een sit-in. Met de actie In naam van onze kinderen roepen de manifestanten op om mensen die zich aan kinderen vergrijpen, zwaarder te straffen. Ze willen dat pedofielen niet vervroegd kunnen vrijkomen en dat de verjaringstermijn voor kindermishandeling en -misbruik wordt afgeschaft.
MAANDAG 4 JULI BRUSSELS AIRLINES NAAR VS. Vanaf volgend jaar biedt Brussels Airlines vluchten naar de Verenigde Staten aan. De luchtvaartmaatschappij investeert zo’n vijftien miljoen euro in de nieuwe verbinding, die zo’n zeventigtal extra banen zal opleveren. Er is nog niet beslist op welke Amerikaanse stad Brussels Airlines zal vliegen, maar New York is een grote kanshebber.
DINSDAG 5 JULI MOBIB-KAARTEN VERVANGEN. Sinds de eerste Mobib-kaarten in mei 2008 in gebruik werden genomen, heeft de MIVB er al 49.000 vervangen. Een van de oorzaken is dat een aantal kaarten van mindere kwaliteit waren. Een tweede reden is dat reizigers hun kaart vaak geplooid tegen de valideermachine houden, wat de kaart beschadigt. Kapotte kaarten vervangt de MIVB gratis. Nieuwe Mobib-kaarten worden ondertussen uit steviger plastic gemaakt. Samengesteld door Yves Coudron
MEER NIEUWS DE HELE WEEK ROND OP
Deze week geen Agenda bij de krant! De tweede Zomeragenda verschijnt op 4 augustus.
BDW 1287 PAGINA 4 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Politiek > 11 juli-interview met Els Ampe
‘Selectieve verontwaardiging stoort me enorm’ BRUSSEL – Op de 11 juliviering van vorig jaar in het Brusselse Stadhuis waren de schijnwerpers even op Els Ampe (Open VLD) gericht. Tijdens de feestrede van Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans nam ze hardop het Vlaams-nationalisme van de N-VA op de korrel. Ampe en Peumans hebben het intussen bijgelegd. “Toch benieuwd wat hij dit jaar te vertellen heeft.”
W
e nemen het interview af daags voor Els Ampe een week naar Armenië trekt, waar ze voor de Raad van Europa deelneemt aan een congres over de impact van migratie op de regio’s en steden in Europa. Dat de jonge fractievoorzitster in het Brussels parlement dáár belandt, is eerder toevallig. “Er was nog een Vlaamse vrouwelijke liberaal nodig met een politiek mandaat in Brussel,” zegt Ampe, “en zoveel lopen er niet rond. Ik ben dus een beetje de Chinese vrijwilliger (lacht).” Maar het thema, migratie in Europa, is interessant genoeg. “Veel steden in Europa worden met migratie geconfronteerd. Het is zinvol om tot een gemeenschappelijke visie te komen.” Hoopt u er iets uit te kunnen leren voor Brussel? Els Ampe: “Ja. Ik wil weten hoe verschillende steden met integratie omgaan. In Vlaanderen hebben ze inburgeringscursussen, misschien doen ze het in andere landen anders. Dat is interessant op een moment dat inburgering een topic wordt voor de Brusselse gemeenschap. Eindelijk is er bij Franstaligen ook de wil om erover te praten, zeker bij CDH en MR. Inburgering is geen verhaal van uitsluiting, maar van kansen op de arbeidsmarkt. Dat beginnen Franstaligen ook te begrijpen.” Maar als het over samenlevingsproblemen gaat, dan kijken Franstaligen toch vaak met een andere bril. De Molenbeekse burgemeester Moureaux belandde afgelopen weken in een hevige polemiek
Els Ampe n Geboren in 1979. Groeit op
in Oostende. rond de onveiligheid in zijn gemeente. Ampe: “Bij de bevolking merk ik geen verschil in visie. Het zijn mijn Turkse en Marokkaanse buren die me aanspreken over de onveiligheid. Het stoort me dat Moureaux zegt het op te nemen voor de armen in de samenleving, terwijl zij het eerste slachtoffer zijn van de criminaliteit, die Moureaux dan weer minimaliseert. Het gaat om mijn buur die met veel moeite een brommer bij elkaar
“Een volwaardig gewest wil niet zeggen dat Vlaamse en Brusselse Vlamingen uit elkaar worden gespeeld” heeft gespaard die enkele weken later gestolen wordt. Sociaal zijn is begaan zijn met veiligheid van alle mensen, ook van de armen.” “Moureaux zegt dat zijn tegenstanders het multiculturele samenlevingsmodel aanvallen. Maar daar gaat het helemaal niet om. Er is een tekort aan agenten bij de politie in Molenbeek. Dat is de kern van de zaak. De onderbemanning bij de politie is een doelbewuste politiek. Waarom loopt het anders in de politiezone Brussel-Noord wel naar behoren?”
Vorig jaar onderbrak u de 11 julitoespraak van Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans. U haalde er de voorpagina van Le Soir mee, en banbliksems bij de N-VA. Wat betekent 11 juli voor u? Is het een obligaat nummertje of een feestdag? Ampe: “Het is een gemeenschapsfeest, zoals ook het Irisfeest dat is. Maar het is geen feest van de natie Vlaanderen. Dat is precies wat Peumans ervan gemaakt heeft: het feest van de Vlaamse deelstaat, onderstut door de Vlaamse identiteit die moet streven naar een Vlaamse natie. Het heeft me altijd verbaasd dat niet meer mensen daar aanstoot aan hebben genomen.” “Het is ook nooit uitgezonden door het journaal. Wat heeft men uitgezonden? Dat de twee gemeenschappen een contract moeten sluiten over dit land. Dat heeft men geïnterpreteerd als een blijk van goede wil, terwijl het een rechtstreekse aanval op het Brussels Gewest is. Om dat te begrijpen, volstaat het de boekjes van de Vlaamse Volksbeweging te lezen, waarin gepleit wordt voor een condominium over Brussel door de twee gemeenschappen.” “Wat ik niet begrijp: Vlaanderen wil meer autonomie. Waarom kan Vlaanderen dat dan niet gunnen aan het andere gewest? Dat is de reactie van een klein kind. Vlamingen moeten aanvaarden dat Brussel een volwaardig derde gewest is. Meer autonomie voor Vlaanderen betekent meer autonomie voor Brussel. Dat is niet meer dan rechtvaardig.” Volgens CD&V ontstaat er dan een onderscheid tussen
n Burgerlijk ingenieur (VUB)
en Bestuurskunde (ULBSolvay). n Woont in oud-Laken. n Wordt in 2003 voorzitter van Jong VLD Brussel. Neemt een jaar later deel aan de verkiezingen voor het Brussels parlement en raakt meteen verkozen. Na de verkiezingen van 2009 wordt ze fractieleider voor Open VLD in het Brussels parlement. n Gemeenteraadslid in de Stad Brussel sinds 2006. SVG/DV
Vlaamse Vlamingen en Brusselse Vlamingen. Ampe: “Dat is vandaag al zo. De jobkorting is een voorbeeld, de verschillen in de gemeentebelastingen een ander.” Bij een verzelfstandiging van het Brussels Gewest komen de taalwetten onder druk. Ampe: “De Brusselse Vlaming moet bij gemeente, Gewest en ziekenhuis in zijn taal terechtkunnen. De overheid moet daarnaast de beste service leveren tegen de laagste belasting. Dat moet altijd het objectief zijn.” De Vlamingen hebben nu ook een stevige poot in de Brusselse regering. Ampe: “Dat is goed. De ontwikkeling van de democratie kun je afmeten aan de bescherming van de minderheden. In Brussel zijn de Vlamingen goed beschermd, net zo-
als Franstaligen dat zijn in het federale België. De meerderheid beslist – dat is democratie –, maar niet ten koste van de individuele vrijheden. De meerderheid mag geen dictatuur worden.” “Wat me stoort, is de selectieve verontwaardiging in de Belgische politiek. De N-VA wil in België de wil van de Vlaamse meerderheid opleggen, maar in de faciliteitengemeenten geldt dat argument van de meerderheid dan weer niet meer. Ook aan Franstalige kant zie je, omgekeerd dan, die selectieve verontwaardiging.” Dat is de theorie. In de praktijk blijkt een compromis tussen Franstaligen en Vlamingen meer dan een jaar na de verkiezingen niet mogelijk. Ampe: “Iedereen moet hiervoor bij zichzelf te rade gaan. De politici moeten een rechtvaardige samenleving voor alle burgers nastreven. Ze moeten geen belangen nastreven die in het nadeel zijn van de andere.” Vandaag liggen verschillende opties op tafel. Evolueert Brussel naar een gemeenschapsgewest, of worden gemeenschapsbevoegdheden maximaal bij de Vlaamse en de Franse Gemeenschap gehouden? Ampe: “Een volwaardig gewest wil niet zeggen dat de Vlaamse Gemeenschap en de Brusselse Vlamingen uit elkaar worden gespeeld. Het betekent wel bijvoorbeeld de invoering van constitutieve autonomie. Ik zie niet wat daar problematisch aan is. Ten tweede, als er bevoegdheden van het federale niveau naar de gewesten gaan, waarom dan niet naar Brussel?” Kan Brussel onderwijs organiseren? Ampe: “Ik sluit niet uit dat Brussel
‘ENERGIEAUDIT VOLGEND JAAR OOK IN BRUSSEL AFTREKBAAR’ BRUSSEL – Minister Evelyne Huytebroeck (Ecolo) belooft dat er ‘op korte termijn’ wetgeving komt die het mogelijk maakt om ook in Brussel een belastingvermindering voor een energieaudit te krijgen. Een energieaudit is een doorlichting
van het energieverbruik van een woning. Doel is vooral om na te gaan hoe de energieconsumptie kan dalen. In Vlaanderen en Wallonië is zo’n audit al jaren fiscaal aftrekbaar wanneer hij uitgevoerd werd door een erkende energiedeskundige. Dit betekent dat veertig procent van het factuurbedrag via de belasting-
aangifte kan worden terugverdiend. In Brussel is dat niet zo. De audit moet immers uitgevoerd worden volgens de gewestelijke wetgeving, en die ontbreekt in het Brussels Gewest nog altijd. “We zijn al een tijd in gesprek met de andere gewesten over een nieuwe procedure voor de audit. Wij wachten liever tot die pro-
cedure helemaal rond is voor we alles vastleggen in een wettekst,” zegt Pascal Devos, de woordvoerder van Huytebroeck. “We verwachten dat de wettekst heel binnenkort klaar zal zijn. Volgend jaar zullen de energieaudits ook in Brussel fiscaal aftrekbaar zijn.” In afwachting geeft het Brussels
Gewest, boven op de energiepremie van vijftig procent van de factuur, ook een compensatie van ongeveer 350 euro. Die zogenaamde compenserende ministeriële subsidie werd vorig jaar 110 keer betaald. HUB www.leefmilieubrussel.be
© DIETER TELEMANS
BDW 1287 PAGINA 5 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Els Ampe, Open VLD-fractieleidster in het Brussels parlement: “Eindelijk is bij Franstaligen de wil aanwezig om over inburgering te praten.”
dat in de toekomst kan doen. Maar laten we eerst genoeg scholen bouwen, voor we ons aan dit experiment wagen.” Het experiment is misschien al begonnen. Het Brussels Gewest gaat scholen bouwen. Dat is een primeur. Ampe: “Hierover kan ik erg boos worden, met name op de N-VA. Aan de ene kant gaat Vlaanderen op de rem staan als het gaat over investeringen in het Brusselse onderwijs. Maar als het Brussels Gewest dan wil bijspringen om de nood te leningen, dan schermt de N-VA met klachten over bevoegdheidsoverschrijding. Wie is daar het eerste slachtoffer van? De kinderen in dit gewest die geen plaats hebben in een school.” Om op de lijst van Alain Courtois (MR) voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 een plaatsje te
krijgen, moet u Brussel als volwaardig gewest erkennen. Met dit interview is de taak vervuld, zouden we denken – of niet? Ampe: “We erkennen het derde gewest al langer. Het verbaast me dat Courtois dat als voorwaarde stelt. Sommige mensen hebben blijkbaar bevestiging nodig.” Steunt Open VLD dan de lijst van Courtois? Ampe: “Dat zullen we nog wel zien. Ofwel maken we een lijst apart, ofwel gaan we samen met MR, of met iemand anders. Maar het is nog wat vroeg. De federale verkiezingen zijn nog niet geconsommeerd, of het gaat al over de gemeenteraadsverkiezingen.” Open VLD maakt deel uit van een linkse Brusselse regering zonder MR. Kan blauw genoeg uit de verf komen? Ampe: “Ook in de vorige legisla-
tuur maakten we deel uit van een PS-Ecolo-CDH-regering. De samenwerking loopt vlot. Er zijn grote verschillen tussen PS en Open VLD, dat weet iedereen. Waar kunnen
de lokale mandaten. Elke burger zal weten welke vertegenwoordigers in welke gemeentelijke of gewestelijke vzw’s en intercommunales zitten. Een volgende stap is wat
“De minister is omringd door jaknikkers en belandt zo in een ivoren toren. Het parlementslid moet hem herinneren aan de realiteit” we wegen? Er komen geen belastingverhogingen en we saneren. Ook de PS doet haar uiterste best om geen nieuwe uitgaven te bedenken.” “We werken intussen aan meer ethiek in de politiek. Er zit een ordonnantie (Brusselse wet, SVG/DV) in de pijplijn rond transparantie in
mij betreft dat we de gemeentelijke vzw’s afschaffen. Ik ben zelf lid van de vzw Kermissen van Brussel. Daar kan ik niets aan doen. Er móét iemand van Open VLD in zitten. Maak toch komaf met die honderden stads-vzw’s! Laat dat over aan de administratie van de Stad Brussel. Dan is er ook democrati-
sche controle in de gemeenteraad.” U bent erg jong in de politiek gestapt. Was dat achteraf bekeken een goede zaak? Ampe: “Wat zijn de bekommernissen van de mensen? Waarvoor moeten we de ministers wakker schudden? Dat is wat een parlementslid moet bezighouden. De uitvoerende macht heeft de neiging om de problemen in de maatschappij te minimaliseren. De beleidsmaker is omringd door jaknikkers en belandt zo in een ivoren toren. Het is dan aan een parlementslid om hem te herinneren aan de realiteit. Zo vul ik mijn werk als parlementslid tenminste in. Is het dan een nadeel als je jong bent? Je komt misschien minder beslagen op het ijs dan een doorgewinterde cabinetard, maar je bekijkt de zaken ook met een frissere blik, of met oprechte verontwaardiging.” Steven Van Garsse en Danny Vileyn
MONTGOMERY: VEILIGER VERKEER, STABIELE CRIMINALITEITSCIJFERS SINT-PIETERS-WOLUWE – De politiezone Montgomery legt in de toekomst nog meer de klemtoon op verkeersveiligheid. De jongste vijf jaar is het aantal verkeersongevallen gedaald. Dat is een gevolg van de toegenomen politiecontroles en verscherpte aan-
dacht voor verkeersveiligheid in de politiezone Montgomery (Etterbeek, Sint-Pieters-Woluwe en Sint-Lambrechts-Woluwe). “Het resultaat van een actiever beleid,” zegt directeur Operaties Frank De Vos. “Automobilisten én zwakke weggebruikers, iedereen wordt actiever aangesproken op zijn of haar verkeersgedrag.”
De zone gaat er prat op goede criminaliteitscijfers te kunnen voorleggen dit jaar. Het aantal aangegeven feiten blijft weliswaar stabiel, maar enkele zwaardere vormen van criminaliteit, zoals diefstal met geweld en carjackings, zijn afgenomen tegenover vorig jaar, al blijft het aantal woninginbraken hoog: 1.472
feiten (in 2005 waren dat er nog minder dan duizend). Echter: diefstallen met geweld vertegenwoordigden vijf jaar geleden 863 feiten, vertoonden dan een scherpe daling, om van 2007 tot 2009 weer fors te stijgen. Het aantal fietsdiefstallen stijgt fors. Het blijft moeilijk om tweetalig per-
soneel te vinden: 66 procent van het personeel is tweetalig (minder dan in 2008), en volgens korpschef JeanMarie Brabant is het taalniveau van veel Brusselse rekruten laag. Het grootste deel van het politiepersoneel (tachtig procent) komt uit de regio Brussel en Vlaams- en WaalsCD Brabant.
BDW 1287 PAGINA 6 - DONDERDAG 7 JULI 2011
© KCAP
De Heizel volgens de Nederlandse stedenbouwers van KCAP. Onder in beeld sportinfrastructuur, links onder (waar nu het Koning Boudewijnstadion ligt, en mogelijk ook blijft) komen woonwijken; bovenin blijft Trade Mart. Ook het Planetarium blijft op zijn huidige plaats (naast de vijver met eiland).
Stedenbouw > Neo en Uplace: waar eerst winkelen?
Axialiteit versus brownfield BRUSSEL – Het Neo-project op de Heizel ligt op koers. Een tijdje geleden stelde het stedenbouwkundige bureau zijn visie voor aan het publiek. Toch loert de concurrentie – letterlijk – om de hoek. Het ziet ernaar uit dat het shoppingcentrum Uplace in Machelen al binnen de vijf jaar realiteit zal zijn. Neo is een project van veel langere adem. “Vijftien à twintig jaar.”
D
e tijd dat Neo nog argwanend werd omschreven als ‘megalomaan’ en ‘een strijd tussen de Stad Brussel en het Brussels Hoofdstedelijk Gewest’, lijkt voorbij, althans buitenskamers. Maar ook binnenskamers staan de neuzen min of meer in dezelfde richting. En dus presenteerde de Stad Brussel twee weken geleden de visie van stedenbouwkundig bureau KCAP broederlijk met ministerpresident Charles Picqué (PS) aan de verzamelde pers. In elk geval werd duidelijk dat het het Nederlandse studiebureau niet aan ambitie ontbreekt. De krijtlijnen van wat de komende twintig jaar een nieuwe Heizel moet worden, zijn: behoud van voldoende open ruimte, de integratie van allerhande losstaande gebouwtjes, ‘dicht’ bouwen, en een ontspannende creatieve wijk creëren voor zowel Brusselaars als (internationale) bezoekers van de stad.
Allereerst is er de axialiteit. Kees Christiaanse van KCAP: “We oriënteren de Heizel om één hoofdas, die van het Atomium naar de plek leidt waar nu het Koning Boudewijnstadion ligt. Rond dat stadion komen nieuwe gebouwen met woningen, winkels en talloze uitgaansmogelijkheden, een congrescentrum met internationale uitstraling, een evenementenhal, een museum en een groot stads- en ontmoetingsplein. Voor het stadion zelf zijn er twee opties: ofwel blijft het behouden en renoveren we het, ofwel wordt er op een andere plaats in de stad – zoals Schaarbeek-Vorming – een nieuw en moderner stadion gebouwd en wordt het voormalige stadion dan geïntegreerd in de zeer gemengde stadswijk. Langs de rechterkant van de as stadswijk-Atomium blijft het bestaande park behouden, samen met Trade Mart. De tentoonstellingshallen van de oude Expo zouden behouden blijven. Maar
axialiteit betekent niet alleen dat alles rond één as gespiegeld wordt: het staat ook voor de rechte manier waarop we de straten, boulevards en verbindingsgangen in de nieuwe stadswijk zullen aanleggen en hoe we alle verschillende hoeken van de Heizel met elkaar verbinden: met rechte assen.”
Burgerlijke bouwkunde Een leuk toemaatje is dat de wereldtentoonstelling van 1958 als inspiratiebron wordt genomen. Onder meer het idee van een kabelbaan spreekt KCAP aan, net als de heropbouw van de Pijl van de Burgerlijke Bouwkunde, het betonnen modernistische monument-paviljoen van Jean Van Doosselaere en André Paduart dat de Expo in 1958 sierde. “Expo 58 was en is nog altijd een referentie. Als je over de Heizel spreekt, dan kun je bijna niet zonder het grote evenement dat de vlakte vorm gaf,” zegt Christiaanse.
Parking C, het grote parkeerterrein dat eigendom is van de Stad Brussel maar op het grondgebied van het Vlaams-Brabantse Grimbergen ligt, zou een belangrijk parkeerterrein in de periferie worden bij het project. Tegelijk wil KCAP alle plekken voor langparkeren onder de grond stoppen. “Dat komt de continuïteit en de openbaarheid ten goede,” zegt de Nederlandse stedenbouwkundige. “Wandelen en fietsen wordt de regel op de Heizelvlakte, met zo weinig mogelijk storende parkeerplaats bovengronds. De tram moet zoveel mogelijk bezoekers rechtstreeks naar de Heizel kunnen brengen. Daarom is het raadzaam een nieuw tramstation te bouwen. Niet aan de rand, maar in het nieu we Heizel-gedeelte, tussen de winkels.” Die geest van openbaarheid verklaart ook de erg compacte stadsplanning voor de nieuwe Heizel. “Na de Expo is de Heizel zonder richting uitgebreid. Een extra gebouw hier, een themapark daar, zonder uniformiteit. Overal staan er losse gebouwtjes die slecht onderhouden zijn. Dat stoort in een park. Daarom willen we het compact.” Dat brengt ons automatisch bij nog
enkele lauwwarme hangijzers. Op de vraag of er nog plaats is voor Mini-Europa, Kinepolis en Océade, antwoordt Christiaanse: “Ja, maar misschien niet op de plaats waar ze nu liggen. Het kan dat er een betere plaats elders op de Heizel gevonden wordt.” Een heter hangijzer is de financiering van al dat fraais. “Die is nog niet zeker. Deze plannen zijn een stedenbouwkundige visie. In geen geval zeggen ze iets over de uiteindelijke architectuur. Integendeel: het is nu aan architecten om concrete gebouwen te gaan uittekenen.” De politieke wereld voegt daar nog aan toe: “Om deze plannen op de Heizel te kunnen realiseren, moet het Gewestelijk Bestemmingsplan gewijzigd worden. Dat kan vrij snel. Daarna verwachten we begin 2012 de nodige vergunningsaanvragen in te dienen, die dan later in 2012 afgeleverd zouden moeten kunnen worden.”
Machelen KCAP en de politiek mikken op een gefaseerde aanpak van het hele project. “Zo is er minder hinder en kan het project op de lange termijn uitgewerkt worden.”
ADVERTENTIE
BDW 1287 PAGINA 7 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Die lange termijn kan natuurlijk ook nadelig zijn. Het Uplace-project in Machelen – op een voormalig brownfield, een oud industrieel terrein – heeft voorsprong op Neo, en geen klein beetje: daar spreken ze al van een shoppingcentrum in... 2015. Is dat geen probleem, twee zulke shoppingkernen op zo’n korte afstand van elkaar? Waarnemers zeggen dat zoiets economisch weinig realistisch is. Bovendien verenigen zowel milieugroeperingen als zelfstandigenorganisaties en de stadsbesturen van Vilvoorde en Leuven zich in het protest. Er zijn vele tegenstanders van het project, maar toch lijken de Vlaamse regering en
Twee winkelcentra in dezelfde omgeving? Economisch is dat weinig realistisch
P-PRAAT Nog iets gehoord van Alain Courtois? De MR-man en kandidaat-burgemeester die de centrale lanen nog niet zo lang geleden ‘Moskou in de jaren 1970’ noemde, maar toen hij geïnterviewd werd, toch wist te vertellen dat er zoiets als een gemeentelijke traditie bestaat, en dat je die moet respecteren. Dat is Brussels voor: “Als puntje bij paaltje komt, vinden we een soort halfslachtige oplossing waarbij het stadsbestuur zoveel mogelijk protest in de kiem probeert te smoren, en waarbij het uiteindelijke resultaat zo mogelijk nog slechter is dan oorspronkelijk.” Mocht Courtois volgend jaar burgemeester in Brussel worden, dan krijgt hij direct het dossiercentrale lanen op zijn bord. De huidige bestuursploeg onder leiding van Freddy Thielemans (PS) maakt er haar ambitie van om de centrale lanen naar de volgende legislatuur te hijsen. Ofwel zijn ze er met andere woorden dus van af, ofwel hebben ze zes jaar langer om een heraanleg te bedenken. Als we nu eens allemaal onze baard laten staan zolang de centrale lanen niet heraangelegd zijn? Ja, ook Sarah Turine mag meedoen.
De vele en diverse tegenstanders van Uplace hebben een veertigpuntenlijst opgesteld met argumenten contra Uplace ‘van onafhankelijke bronnen’. Het voornaamste argument is misschien dat de komst van een shoppingcentrum daar de noodzakelijke winkeleconomie uit stadskernen weghaalt, waardoor stadscentra aan belang inboeten ten voordele van grote shoppingcentra in de stadsrand, waar je met de auto naartoe moet. Nog tot eind juli kan iedereen de vergunningsaanvraag van Uplace bij de gemeente Machelen inkijken. Nee, het pleit over de te bouwen shoppinggelegenheden is nog lang niet beslecht. Waar is de tijd dat er via via documenten werden gelekt waarop plannen werden uitgetekend voor kantoren voor de Europese instellingen op de Heizel, en velen verontwaardigd reageerden op zoveel geheimzinnigheid en op de belangenvermenging tussen politiek en vastgoed? Christophe Degreef
Enkele opstandige fietsers hebben afgelopen weekend alvast een fietspad op de centrale lanen getekend om de onveiligheid voor fietsers daar aan te klagen. Op foto’s van het evenement zagen we stippellijntjes. Tiens, gaat dat tegenwoordig ook al door voor een fietspad? Overheidspropaganda slaat ook daar toe waar je het niet verwacht.
CHIEN ÉCRASÉ CENTRUM – Het rookverbod is de doodsteek voor de vele gezellige chichabars die de stad rijk is, titelden vele kranten afgelopen weekend. Alsof er een afspraak bestond om het nu eens even over waterpijpcafés te hebben. Arme waterpijpcafés. Want zeg nu zelf: er gaat enorm veel gezelligheid en gastvrijheid verloren wanneer zulke bars zouden sluiten. Alsof die plaatsen nu al niet het grootste deel van de tijd hermetisch afgesloten zijn.
ADVERTENTIE
De VGC verhuist
Vragen
Sven Gatz, Brusselaar in het Vlaams parlement voor Open VLD, heeft bij zijn afscheid een staande ovatie gekregen. Gatz verlaat de politiek omdat hij iets met bier gaat doen. Wel blijft hij actief in de gemeenteraad van Jette. Zou het applaus binnenkort even hard klinken bij zijn rentree?
WE Z IJ
N HIER
de gemeente Machelen, waar Uplace zal liggen, vooralsnog alleen de voordelen te zien. Ook is er het gerucht dat het de miljonair Bart Verhaeghe, de directeur van Uplace, helemaal niet om de reconversie van een oud industrieterrein te doen is, maar dat Uplace het hele project zal verkopen zodra alle vergunningen afgeleverd zijn om er veel winst uit te slaan zonder daadwerkelijk te moeten investeren. Uplace onderhandelt op dit moment met de Australische investeerder Westfield, een vastgoedmakelaar, voor de financiering van het project. Het prijskaartje zou zeshonderd miljoen euro zijn. Volgens De Tijd zou Westfield op termijn co-eigenaar van Uplace kunnen worden. Een volledige overname door Westfield zou echter niet de bedoeling zijn.
KONINGSSTRAAT – De krant boven de parfumwinkel moet ook dat soort gezelligheid in zulke bars hebben opgemerkt en ging zelfs nog een stapje verder dan louter berichten over waterpijprook. Een reporter van Le Soir ging op onderzoeksjournalistiek uit – want dat doen journalisten, op onderzoek uitgaan – in een coffeeshop in Molenbeek. Voor een sfeerverslag. Immersion dans les coffee-shops, titelde de krant. Niet zo speciaal, onze krant deed dat al enkele jaren geleden, maar vond het niet de moeite om erover te publiceren. Of vergat het simpelweg.
De VGC verhuist naar hartje Brussel.
WESTSTATION – De hasj was volgens de journalist van de krant nog warm. Doet ons denken aan die reportage over de Franse banlieue die we ooit zagen: de dealers – nooit om een grapje verlegen – hadden kwaliteitshasj voor hun beste clientèle en losse, met chocolade versneden brokjes voor les bobos uit de chiquere arrondissementen van Parijs.
Omdat Brussel ons na aan het hart ligt.
De Vlaamse Gemeenschapscommissie verhuist in de week van 22 augustus naar de Emile Jacqmainlaan 135 in 1000 Brussel. Het nieuwe administratiehuis centraliseert bijna alle VGC-diensten, die nu verspreid in het Brusselse werken. Van daaruit willen wij de Brusselaars nog beter van dienst zijn.
www.vgc.be
BDW REGIO
BDW 1287 PAGINA 8 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Deze week op het Neerhof > VGC wil er een avonturenpark van maken
‘Boerderij moet boerderij blijven’ zagen het natuurlijk helemaal niet zitten dat het Neerhof in een vergelijkbaar verhaal terecht zou gaan komen. Er zijn toen wat misverstanden ontstaan, maar die hebben we intussen uitgepraat.”
Hanteerbaar
Jan Béghin: “We willen hier geen Hofstade-scenario’s.”
© BART DEWAELE
DILBEEK – Bruno De Lille, VGC-collegelid (Groen!), zoekt een plek in de stad waar Brusselse jongeren zich kunnen uitleven. Hij denkt daarbij aan het Neerhof in Dilbeek. De vzw Neerhof zegt niet nee, maar stelt wel voorwaarden.
D
e kinderboerderij van het Neerhof mag zo stilaan als een eerbiedwaardig instituut van de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) worden beschouwd. In 1974 kochten de Vlaamse Brusselaars ze aan, omdat toen al werd gewezen op de tanende kennis van het rurale leven bij de stadskinderen. Melk komt van de koe: het is een cliché dat sommige kinderen dat niet zouden weten, maar het cliché klopt vaak wel. Vandaag nog meer dan vroeger. De toenmalige Nederlandse Cultuurcommissie (NCC), de voorloper van de VGC, betaalde in de jaren 1970 een half miljoen euro voor de boerderij met de omliggende landerijen, en stak er nog eens 1,2 miljoen euro in om het al die jaren te renoveren en te onderhouden. De boerderij is beschermd als monument, het landschap is erkend als agrarisch gebied. Het beheer van het Neerhof is in handen van de vzw Neerhof,
waarvan voormalig parlementslid Jan Béghin al 37 jaar voorzitter is. Vandaag komen er het hele jaar door klassen van het Brusselse Nederlandstalige onderwijs om een dag het boerenleven mee te maken: er worden stallen uitgemest, beesten verzorgd, brood gebakken, of een indianenfeestje gebouwd rond een grote tipi. Het Neerhof is met andere woorden niet zomaar een kinderboerderij, waar al eens een konijn of geit kan worden geaaid, er wordt nog echt geboerd. Een gezin van landbouwers woont er en houdt er varkens, geiten, koeien en een Brabants trekpaard. “Alleen al voor de taalverwerving zijn de klasbezoeken aan het Neerhof een goede zaak,” zegt voorzitter Jan Béghin. “Niet alleen gaat de kennis over landbouw en natuur van veel stadskinderen achteruit, ze beheersen ook de woordenschat niet langer. Ze zeggen boerderin in plaats van boerin.” Naast de klasactivitei-
ten organiseert het Neerhof in juli ook vakantiekampen voor tien- tot veertienjarigen. Sinds enkele jaren werkt het Neerhof volledig als bioboerderij. Als het afhangt van Bruno De Lille (Groen!), collegelid bevoegd voor
“De dieren gaan niet weg. Over mijn lijk”
Jeugd in de VGC, dan valt er meer uit het Neerhof te halen. In het VGC-zomerakkoord (2009) heeft hij aangekondigd dat het Neerhof een andere richting uit moet. Er is een nijpend gebrek aan open ruimte in de stad waar jongeren zich kunnen uitleven. De velden rond het Neerhof bieden tal van mogelijkheden. Daarnaast
wil De Lille ook meer aandacht voor ecologie en natuureducatie. De Lille werkt aan een nieuwe beleidsovereenkomst tussen VGC en Neerhof. In het beleidsplan Jeugd (2010) heet het dat het Neerhof moet worden “gedynamiseerd naar een hedendaags activiteitencentrum voor de Brusselse stadskinderen, jongeren en jeugdverenigingen”. Voorts plant De Lille “minstens één groot, groen en avontuurlijk speeldomein voor de speelpleinen van de VGC, al dan niet gekoppeld aan een reorganisatie van het Neerhof.” Maar de vzw Neerhof, waar al meer dan dertig jaar de boerderij in de werking centraal staat, wil niet zomaar in het scenario van een avonturenpark stappen. De spanningen tussen het Neerhof en de VGC liepen de afgelopen maanden hoog op, na een presentatie van de plannen door het kabinet-De Lille aan de vzw. Béghin: “Wat is er gebeurd? We kregen het voorstel over de nieuwe beleidskeuze van de VGC net op het moment dat de discussie losbarstte over het provinciaal domein van Hofstade (dat geplaagd werd door heetgebakerde jongeren, SVG). We
Toch zijn nog niet alle plooien gladgestreken. De Lille wil vooreerst het Neerhof beter laten renderen door het meer en langer open te stellen. Vandaag sluit het Neerhof een keer per week (op zaterdag) en een volledige maand in de zomer (in augustus). Daar wil het collegelid verandering in. Een tweede belangrijk idee van de VGC is om het Neerhof voortaan niet zozeer via het onderwijs te benaderen (klasbezoeken), maar via het jeugdwerk. Daarmee zou ook de leeftijd kunnen worden uitgebreid: niet alleen kinderen, maar ook adolescenten moeten er vaker terechtkunnen. De vzw Neerhof is bereid om hierover te praten. In tegenstelling tot de eerste reacties heeft de Algemene Vergadering zopas een constructief advies geformuleerd. “Wat niet wil zeggen dat we alles goedschiks aannemen,” benadrukt Béghin. “We stappen in de onderhandelingen, we stemmen in met een verschuiving van de focus van onderwijs naar jeugd, maar er moet ook met de realiteit rekening worden gehouden. Het hele jaar open zijn, zonder sluitingsdag, dat doe je niet zomaar, zonder overleg met het personeel. Het moet ook hanteerbaar zijn voor het Neerhof. Jongeren zijn welkom, maar alleen in georganiseerd verband. Belangrijk voor ons ten slotte is dat de boerderij ook als boerderij blijft draaien. Als de dieren wegmoeten, dan is dat over mijn lijk. Dan nemen we collectief ontslag.” Het lijkt nu ook al bijna zeker dat er een moestuin voor de koksschool van Elishout zal worden aangelegd. En Béghin heeft zelf ook nog een ideetje in de koker om de plannen van De Lille realiseerbaar te maken. “Ginder,” en de voorzitter wijst over de velden honderden meters ver, “heeft de VGC nog een stukje bouwgrond dat aansluit op de landerijen. Waarom daar geen onthaalcentrum bouwen, eventueel zelfs met slaapgelegenheid?” Ideeën genoeg. Maar dan zullen ook de centen moeten volgen. Béghin denkt eind dit jaar te landen met een compromis, om dan in 2013 met het Neerhof een nieuwe richting in te kunnen slaan.
Steven Van Garsse
ADVERTENTIE
Centrum Morele Dienstverlening is vanaf nu het
huisvandeMens! Je kan bij ons terecht voor:
> Informatie, vormingen, debatten over ethische en maatschappelijke thema’s > Vrijzinnig humanistische plechtigheden > Waardig levenseinde > Morele bijstand > Vrijwilligerswerk
Stalingradlaan 18-20, 1000 Brussel [Premetrostation Anneessens] tel. 02 242 36 02 E-mail: info.brussel@huisvandeMens.nu
Jetse Laan 362, 1090 Jette [Bus 14 halte Legrelle] tel. 02 513 16 33 E-mail: info.jette@huisvandeMens.nu
ADVERTENTIE
S D N E S K D E N E E K W E R E E W M R O E Z E M O IG Z L E A ZZALIG
! K C R A P U R B IN
9 & 10 JULI: MUSIC
MAESTRO WEEKEND!
23 & 24 JULI: RIDDERS VAN DE
RONDE TAFEL WEEKEND!
6 & 7 AUGUSTUS: FEEËRIEK WEEKEND 20 & 21 AUGUSTUS: CIRCUS WEEKEND Weekends boordevol fun en animatie voor groot en klein van 13u tot 18u
GRATIS KINDERANIMATIE
op weekdagen in juli en augustus (13u - 18u)
“MINI EUROPE BY NIGHT”: Elke zaterdag van 23 juli tot 20 augustus park open tot 24u met telkens muzik vuurwerk vanaf 22u30.
aal
R W W W. B
CK. U PA R
COM
Sint-Gillis > SP.A en Groen! zijn het eens te meer oneens
Sint-Lambrechts-Woluwe > Bonje over Buitenspeeldag
Geen Nederlandstalige school, wel meer klassen
Grote mensen en kinderen, allemaal spelen
meenten zonder gemeentelijk Nederlandstalig onderwijs – een Nederlandstalige gemeenteschool opricht. Espeel ziet tal van voordelen. “Waarom zou de gemeente niet overwegen om te investeren in een Nederlandstalige gemeenteschool en het goede voorbeeld geven voor een optimale samenwerking tussen Frans- en Nederlandstalige scholen op haar grondgebied?” vraagt ze zich af.
© FABONTHEMOON
Kritische massa
Sint-Gillis (foto: gemeentehuis): een van de vijf zonder Nederlandstalig gemeenteonderwijs. Schepen Willem Stevens (SP.A) noemt een Nederlandstalige gemeenteschool niet prioritair, ‘een symbooldossier’ ook. Dat maakt Nathalie Espeel (Groen!), die de kwestie op de agenda van de gemeenteraad bracht, boos. Stevens mikt wel op uitbreiding van de twee bestaande scholen. Volgens de prognoses telt Sint-Gillis tegen 2015 meer dan 1.700 leerlingen extra. “Toch plant de gemeente maar een goede zevenhonderd plaatsen extra,” zegt Espeel. Ze vindt het dan ook hoog tijd dat Sint-Gillis – een van de vijf Brusselse ge-
Willem Stevens is niet tegen, maar vindt de oprichting nu niet prioritair. Sint-Gillis heeft een gemeenschapsschool (De Bron) en een vrije school (de Sint-Gillisschool). Stevens: “De kleur van de kat maakt niet uit, als ze maar muizen vangt. Nu moeten we prioritair de Sint-Gillisschool, die bedreigd wordt door een vastgoedproject, redden en mikken op uitbreiding. In de De Mérodestraat heeft het gemeenschapsonderwijs een project voor een kleuterschool en een crèche. Er komen dus klassen vrij in De Bron aan de Engelandstraat.” En bovendien, voegt Stevens er nog aan toe, staat Sint-Gillis niet op de prioriteitenlijst van de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC) voor een bijkomende Nederlandstalige school. De Nederlandstalige scholen in Sint-Gillis hebben al leerlingen moeten weigeren. Toch, zegt Stevens, sturen de Nederlandstaligen hun kinderen niet naar school in Sint-Gillis. Hij hoopt dat dit in de toekomst wel het geval zal zijn. Stevens: “Een kritische massa aan Nederlandstaligen is goed voor alle leerlingen, dat zeggen leraars en directies mij.” Maar ook daarover zijn Groen! en SP.A het niet eens. Wordt vervolgd. Danny Vileyn
ROUWBERICHT
Jean Engelen 10 augustus 1953 – 1 juli 2011
‘jaren dat mijn boek niet uitgelezen was’ De Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek, het Archief en Museum voor het Vlaams Leven te Brussel, De Markten, de Pianofabriek
De laatste zitting van de gemeenteraad liep weer eens lang uit. Een agendapunt dat de gemoederen behoorlijk verhitte, was de Buitenspeeldag. Vlaams parlementslid Paul Delva (CD&V) had in de commissie Brussel van het Vlaams parlement geklaagd over de Woluwse invulling van de Buitenspeeldag. “Hoewel de initiatiefnemers de dag al volop aan het organiseren waren, kregen ze pas op het allerlaatste moment te horen dat deze activiteit verboden werd in het Roodebeekpark, omdat... het gras er gevaar liep. Enkele weken later mocht in dit park wel een belangrijke loopwedstrijd gehouden worden (de 15 km van Sint-LambrechtsWoluwe, LB).” Georges De Smul (CD&V) zit al 24 jaar in de oppositie in de gemeen-
Schrap tegen inbraakgolf De bewoners van de Albertparkwijk en de buurt rond het Sorbeboomplein hebben besloten een buurt informatienetwerk (BIN) op te richten, het eerste in Brussel. Een BIN is een samenwerkingsverband tussen een groep burgers en de lokale politiediensten met de bedoeling informatie uit te wisselen over mogelijk verdachte feiten. De twee wijken werden de afgelopen maanden geplaagd door een golf van inbraken. Burgemeester Michèle
brengen samen met de familie een eerbetoon aan Jean, op donderdag 7 juli 2011 om 19 uur in De Markten, Oude Graanmarkt 5 te Brussel.
ADVERTENTIE
Kwaliteitsvolle opleidingen met toekomst! Elishout secundair onderwijs, CVO Elishout Ben je op zoek naar een opleiding met toekomst? Wil je jouw kansen op de arbeidsmarkt vergroten? Dan heeft Elishout zeker iets voor jou! Binnen ons ruim aanbod opleidingen, zowel in het secundair als volwassenenonderwijs, vind je vast de opleiding die je zoekt!
Secundair onderwijs
Volwassenenonderwijs
Technisch en beroepssecundair onderwijs in de deelgebieden: • Bakkerij • Slagerij • Hotel en Restaurant • Tuinbouw (Plant, Dier en Milieu)
Hoger beroepsonderwijs in de studiegebieden: • Handelswetenschappen en Bedrijfskunde • Biotechniek • Onderwijs
Meer info?
www.elishout.be Elishout secundair onderwijs: 02 526 76 00 of info@elishout.be CVO Elishout: 02 526 77 40 of cvo@elishout.be
Secundair volwassenenonderwijs in de studiegebieden: • Chemie • Grafische technieken • Handel • Land- en tuinbouw • Voeding
teraad en bekijkt de hele heisa en vooral de laatste gemeenteraad met gemengde gevoelens. “Ergens is het absurd dat wij daar zo lang over palaveren,” zegt hij. “Ik wil het ook niet laten overkomen alsof de Vlaamse organisaties weer eens werden gediscrimineerd. Het ging ocharme om een veertigtal kinderen die, onder begeleiding, een beetje met zakdoeken gingen spelen. De redelijkheid is soms ver zoek. Ik heb Maingain gezegd dat hij dan maar een complete omheining rond het park moet zetten en dikke sloten moet laten aanbrengen. Waar zijn we toch mee bezig?” Delva besluit: “Hopelijk is er volgend jaar wel een vlotte samenwerking mogelijk met de gemeente inzake de Buitenspeeldag van Vlaanderen en de VGC.” Lieven Bulckaert
Ganshoren > Eerste Brussels buurtinformatienetwerk
TELEXREGIO
BDW REGIO
BDW 1287 PAGINA 10 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Carthé (PS), die vorige week uiteindelijk een wijkvergadering over het probleem belegde, zegt het initiatief te steunen. “Veiligheid is een door allen gedeelde verantwoordelijkheid, en burgers kunnen een actieve rol spelen als partner van de lokale overheden,” zegt de burgemeester. Ze benadrukt dat het geenszins de bedoeling is om een privémilitie op te richten.
Bettina Hubo
Hermanus voor rechter wegens pesten JETTE – Merry Hermanus, PS-schepen zonder bevoegdheden in Jette, moet voor de correctionele rechtbank verschijnen voor pesterijen. Gemeentesecretaris Paul-Marie Empain diende in 2008 een klacht in omdat hij door Hermanus voortdurend bestookt werd met vragen en in mails en brieven herhaaldelijk beschuldigd werd van inefficiëntie en incompetentie. De raadkamer heeft afgelopen donderdag beslist de zaak niet te seponeren, maar de PS’er naar de strafrechtbank te sturen. Hermanus is meteen in beroep gegaan tegen de beslissing. Hij diende inmiddels ook een klacht in tegen de psycholoog van de arbeidskundige dienst, die in een rapport de pesterijen had bevestigd. Hermanus is ervan overtuigd dat hij het doelwit is van politieke machinaties. Omdat ze het onmogelijk vonden om met hem samen te werken, ontnamen burgemeester Hervé Doyen (CDH-LBJ) en de rest van het college Hermanus eind 2009 al zijn bevoegdheden en HUB verwijderden ze de PS uit de coalitie.
Museumstraat wordt wandelstraat BRUSSEL – Het was al makkelijk wandelen van het Koningsplein via de Museumstraat (links van het Magritte Museum) tot het Museum plein (Paleis Karel van Lotharingen en Protestantse Kapel), maar sinds vorige week is de Museumstraat ook officieel een autovrije wandelstraat. Alleen bij levering of afhaling van museumstukken zullen straat en plein nog sporadisch vrachtverkeer toelaten. JMB
BDW 1287 PAGINA 11 - DONDERDAG 7 JULI 2011
OPENBARE BIBLIOTHEKEN IN BRUSSEL aflevering 14 LAKEN
© AN DEVROE
Eerst spelen, dan leren
In geen enkele Brusselse bibliotheek vind je zo’n uitgebouwde spelotheek als in Laken.
De openbare bibliotheek van Brussel-Stad vind je in Laken, en twee kleinere afdelingen in Heembeek en Haren. “Laken telt meer inwoners dan de Vijfhoek, waar bovendien al de Hoofdstedelijke Openbare Bibliotheek (HOB) was.” “En zo profiteren we ook van de synergie met het gemeenschapscentrum Nekkersdal,” zegt bibliothecaris Hildward Vanhemelrijck. “Met
de krant van de bib naar het café van Nekkersdal, dat kan allemaal.” Maar een bibliothecaris moet in de snel evoluerende bibliotheekwereld nog veel meer keuzes maken en motiveren. Fundels? “Die digitale prentenboeken (‘bundels vol fun’, red.) zijn superduur en eigenlijk komt dat neer op tv-kijken.” Facebook? “Alleen als we de tijd zouden hebben om er dagelijks mee bezig te zijn. We plannen wel gerichte nieuws-
ADVERTENTIE
brieven.” Boeken dan (grapje)? “Als ik zie welke verouderde zaken je in sommige bibliotheken vindt… Ik verwijder zonder pijn in het hart de visueel verouderde boeken, en suggesties kopen we zo snel mogelijk.” Vanhemelrijck heeft een nuchtere, maar toch hoopvolle kijk op de toekomst: “Ik denk dat de Vlaamse bibliotheken in Brussel hun boom wat gehad hebben. Sinds internet ingeburgerd is, gaat het aantal uitlenin-
gen achteruit. Het BruNO-netwerk kan die trend wel wat vertragen, maar niet spectaculair. Dvd’s zijn een succes, maar de populariteit van cd’s taant de laatste twee, drie jaar. Toch is het nuttig dat de bibliot heek een van de informatiekanalen blijft. We geven jaarlijks zo’n 150-tal jongeren een iets grondiger introductie. Achttienjarigen uit een beroepsrichting komen hier soms voor het eerst. We maken dan een soort etalage
met mode- en schoonheidsboeken, boeken met honderd verschillende kapsels bijvoorbeeld. Ze zijn dan erg verwonderd om dat hier allemaal te vinden.” Op zaterdag is het in de voormalige confituurfabriek en latere tapijtenhandel behoorlijk druk in de internet- en mediahoek, met Franse, Britse, Nederlandse en (‘alle’) Belgische kranten en tijdschriften. Er wordt ‘gestudeerd’, zegt Vanhemelrijck – tussen aanhalingstekens. “We zijn niet te streng. Het is ook een ontmoetingsplek.” Leven is er ook door buren als de Luisterpunt-bibliotheek, voor mensen met een leesbeperking, en de Franstalige openbare bibliotheek waarmee gezamenlijk acties als Supervlieg/Supermouche worden opgezet. En nergens vind je in de Brusselse bibliotheken zo’n volwaardige spelotheek. De educatieve spelletjes zijn gesorteerd op rekenen, bouwen of lezen. “Nederlands leren is ook een van onze missies, de spelletjes zijn zeer populair bij de vele Russische en Tsjetsjeense families.” An Devroe Emile Bockstaellaan 109, 1020 Laken, 02-423.53.20, www.brussel-laken.bibliotheek. be. Filiaal in de Frans Vekemansstraat 79, 1120 Neder-OverHeembeek, 02-266.82.90. Uitleenpost in de Flodorpstraat 39, 1130 Haren, 02-247.03.05 De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/bib
BDW 1287 PAGINA 12 - DONDERDAG 7 JULI 2011
een goede gezondheid, een basiscomfort en een evenwichtig budget. Als verschillende van bovengenoemde noden niet ingevuld geraken en er geen steunfiguren (meer) zijn, dan kan een persoon het vertrouwen verliezen in zichzelf, in de andere en in de samenleving en valt hij terug op overlevingsstrategieën die vervreemding verder in de hand werken. Symptomen van dit proces kunnen zijn: maatschappelijke uitsluiting, eenzaamheid, schulden, een slechte gezondheid en/of hygiëne, overlast door onaangepast gedrag, werkloosheid, dakloosheid, verslaving, geweld, diefstal,... Ook angsten en depressies zijn herkenbare symptomen van dit proces.
Tijd, aandacht, ruimte
“Geen dak boven het hoofd hebben is maar één van de symptomen van thuisloos zijn,” redeneren ze bij Centrum Algemeen Welzijnswerk Archipel.
© IVAN PUT
Welzijn > Probleemoplossend denken volstaat niet
Zomerse bespiegelingen bij winterse thuislozenopvang BRUSSEL – Een thuisloze is geen dakloze, of niet per se. Om een thuisloze verder te helpen, volstaan ‘bed, bad & brood’ niet. Erwin Vanhollebeke van Centrum Algemeen Welzijnswerk Archipel wil dat we nú al nadenken over thuislozenbeleid, want komende winter staan niet alleen thuislozen, maar ook vluchtelingen en mensen zonder papieren weer in groten getale aan de deur.
BDWOPINIE Nu we de zomer inzetten, is het tijd om te denken aan de komende winter. Voor vele dak- en thuislozen in Brussel is het menens. Wordt er aan hen gedacht? Tijdens een nachttelling van het aantal thuislozen, georganiseerd door La Strada, het Steunpunt Thuislozenzorg Brussel, begin vorige winter 2010, klokte de teller af op 1.944 mensen, onder wie 611 mensen op straat en in de noodopvang, 769 mensen in de erkende onthaalhuizen voor thuislozen, 189 mensen in niet-erkende opvanginitiatieven, 275 mensen in onderhandelde bezettingen en
honderd mensen in kraakpanden. Hoe moet je antwoorden op deze bittere realiteit? Wat doet nu eigenlijk die thuislozenzorg? Wie is het doelpubliek, en wat betekent het om thuisloos te zijn? Al die vragen worden behandeld in het boekje Thuislozenzorg – Ben je voldoende betrouwbaar om op te vertrouwen? van het Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW) Archipel. Een exemplaar is te verkrijgen op www.archipel.be. De kern van de visie vat ik hieronder samen.
Thuis- en dakloos Onder thuisloosheid verstaan de meeste mensen geen woning hebben (dakloosheid), maar het gebrek aan huisvesting is slechts een symp-
Erwin Vanhollebeke.
toom van thuisloosheid of, beter gezegd, een symptoom van thuisloos zijn. Thuisloos zijn is namelijk geen statisch gegeven. Het is een circulair proces, gekenmerkt door gebeurtenissen tijdens de levensloop waardoor mensen de verbinding met zichzelf, met de andere en met de samenleving verliezen. Het meest typerende voor deze gebeurtenissen is enerzijds het ontbreken
“In de kwetsbaarheid van de mens moeten we naar antwoorden zoeken en oplossingen vinden. Dat is thuislozenzorg”
of wegvallen van steunfiguren, en anderzijds het niet kunnen voldoen aan belangrijke basisbehoeften (een proces van ontankering). De basisbehoeften betekenen in deze context, naast een woning, ook een familiaal en sociaal netwerk, een deelname aan de samenleving, een warm nest, goed onderwijs, een inkomen, een evenwichtige dagplanning, een gezonde leefomgeving,
Deze elementen eenzijdig aanpakken is onvoldoende om een mens uit die neerwaartse spiraal te halen. Grootse winteropvanginitiatieven met de nadruk op ‘bed, bad en brood’ kunnen niet volstaan. De persoon is in zijn betrouwbaarheid geschonden, en het wederzijdse vertrouwen is weg. Sommige mensen die al jaren thuisloos zijn, overleven in de noodopvang. Dit is onlangs nog verduidelijkt in een rapport over de evaluatie van de voorbije winteropvang. Deze mensen hebben meer ondersteuning en duurzame begeleiding nodig. Een aanpak die leeft, één die in relatie durft te gaan. De persoon is geraakt in zijn mens zijn, en het is daar waar we hem moeten ontmoeten. Zoeken naar wat er wel is, aanraken wat niet meer zichtbaar is en zorgen voor wat verdwenen is. In de kwetsbaarheid van de persoon moeten we naar antwoorden zoeken en oplossingen vinden. Dit is thuislozenzorg, de basis om van te vertrekken en de garantie voor een antwoord op de lange termijn. Deze visie heeft consequenties. Ze vraagt om een gedifferentieerd beleid dat zich toespitst op ontmoeting en zorg. Probleemoplossend denken maakt plaats voor begrippen als verbinding, herankering en herstel van de geschonden betrouwbaarheid. Voldoende tijd, aandacht en ruimte worden voorwaarden om een gepast thuislozenbeleid te voeren. De komende maanden zullen onder meer de bevoegde gewestministers in overleg met de hulpverleningsorganisaties zich het hoofd breken over de komende winteropvang. Elk jaar staan niet alleen thuislozen, maar ook vluchtelingen en mensen zonder papieren aan de deur van een almaar omvangrijker wordende winteropvang. De vraag is evenwel of de noodzaak aan winteropvang juist voortkomt uit de ondoeltreffende maatregelen op de lange termijn, zowel op vlak van het asielbeleid als in het thuislozenbeleid. Voor dit laatste moet er voldoende durf zijn om te investeren in nieuwe structurele onthaalhuizen en begeleide woonvormen. Kortom, dit vraagt om een beleid dat betrouwbaar genoeg is om op te vertrouwen. Edwin Vanhollebeke, vertegenwoordiger Thuislozenzorg CAW Archipel
BDW 1287 PAGINA 13 - DONDERDAG 7 JULI 2011
BRIEVEN VAN LEZERS lezersbrieven@bdw.be Homohaat In BDW 1286 van 30 juni (‘Geen pardon voor verbale agressie’, p. 14) stelt Bruno De Lille een dubbele aanpak voor om het geweld tegen holebi’s aan te pakken. Eerst, op de korte termijn, een harder optreden van de politie. Daar ben ik volledig mee akkoord. Het is dan natuurlijk maar te hopen dat de schuldigen ook effectief gestraft worden en dat het niet bij enkele uurtjes in de cel op het commissariaat blijft. De aanpak die hij voorstelt op de lange termijn daarentegen, vind ik nogal naïef. Ik denk niet dat een uurtje ‘burgerzin’ op school die jongeren van gedachten zal doen veranderen. Wat helpt een uurtje per week op school, áls ze al aanwezig zijn, tegen de invloed van de ouders en de sociale omgeving? Opvoeden is nog altijd in de eerste plaats de taak van de ouders. Die moeten eerst respect tonen voor de waarden van onze samenleving. Tijdens de campagne voor de gewestverkiezingen in 2009 verklaarden enkele kandidaten van de PS zonder schroom dat ze tegen de homo’s waren. Dat zegt al genoeg, zeker? Elke kandidaat-migrant, van welke afkomst ook, die deel wil uitmaken van onze samenleving, dient de regels te respecteren. De rechten van de vrouwen en de holebi’s waarvoor onze ouders en grootouders gestreden hebben, mogen niet verloren gaan. De tijd van de kolonisaties is volgens mij voorbij. Ik vrees dat sommigen het geweld dat onlangs gebruikt werd tegen een homo in Brussel, weer als een ‘fait divers’ zullen zien. Het zal wel weer koelen zonder blazen. En zo gaan we steeds verder op de ingeslagen weg, die onvermijdelijk zal leiden tot de teloorgang van onze westerse samenleving. Terug naar af.
Stefan De Roo, Laken
BDWOPINIE
de ontwikkeling van alternatieve onderzoeksmethodes voor visserijen in ontwikkelingslanden). Inmiddels zijn ruim honderd visserijen MSC-gecertificeerd en meer dan honderdveertig visserijen worden beoordeeld. En de milieuwinst begint zich uit te betalen. Zo zijn er visserijen die, als onderdeel van de certificering en in samenspraak met milieuorganisaties, het bodemleven in kwetsbare gebieden beschermen door hier niet meer te vissen (bijvoorbeeld de twinrigvisserij op schol in de Noordzee, Ekofish Group/Osprey Trawlers). De visserij in Alaska heeft – met succes – besloten om haar zalm- en koolvisvisserij opnieuw te laten beoordelen en zit dus nog steeds in het MSC-programma. En ook vissers uit IJsland vinden dat het sterker is om door een onafhankelijk programma te laten controleren dan door het eigen nationale certificeringsprogramma. De visserij op kabeljauw, schelvis en zeewolf uit IJsland zit daarom in MSC-beoordeling. Het MSC-keurmerk is maar een van de instrumenten in de gereedschapkist die handelingsperspectief bieden – voor consumenten, bedrijven in de visketen, supermarkten en restaurateurs, maar juist ook voor vissers, die met het certificaat op de markt beloond worden voor goede praktijken, zodat ook hun kleinkinderen er in de toekomst hun brood mee kunnen verdienen.
Sandra Mies, namens MSC, Den Haag
Rechtzetting Vorige week kon u in ons weekoverzicht (p. 3) lezen dat Kraft Foods in Halle vierhonderd werknemers zou ontslaan; in werkelijkheid gaat het om 99 afdankingen. Daar hoefde geen schep bovenop; onze excuses.
Duurzame vis
Anneessens
Erg jammer dat auteur Nick Trachet (‘Duurzame maatjes’ in BDW 1283 van 9 juni, p. 21) zonder bij de Marine Stewardship Council (MSC) informatie in te winnen, denkt te kunnen uitleggen hoe het MSCkeurmerk werkt en daarmee zijn lezers op een verkeerd spoor zet. Daarom willen wij een aantal zaken rechtzetten. MSC beheert een certificeringsprogramma en een keurmerk voor duurzame visserij. Dat is visserij die zo gecontroleerd wordt dat het bestand zich goed kan blijven voortplanten, met zo min mogelijk schade aan het leven in zee. Het klopt dat WWF en Unilever samen de ontwikkeling van het ‘examenpakket’ voor duurzame visserij in gang hebben gezet. Maar niet omdat Unilever geld wilde verdienen aan een ‘bio-stempel’, maar omdat het grootste kabeljauwbestand ter wereld op de Grand Banks (Canada) instortte. Unilever moest zijn vis dus ergens anders kopen. Maar hoe weet je als koper zeker dat een visserij duurzaam wordt beheerd? Daarom heeft Unilever bijgedragen aan het ontwikkelen van de MSC-standaard, in samenspraak met wetenschappers, natuurorganisaties en visserijbeheerders. Toen de standaard voldeed aan alle eisen van de VN, hebben WWF en Unilever zich teruggetrokken; MSC werd volledig onafhankelijk. MSC is geen lobbyorganisatie en heeft geen winstoogmerk. MSC krijgt alleen inkomsten uit zijn programma zodra het MSC-keurmerk op verpakkingen wordt gebruikt. Gecertificeerde vissers hoeven niet voor het keurmerk te betalen. 42 procent van de inkomsten van MSC bestaat uit ‘keurmerkopbrengsten’, de rest komt uit bijdragen van goede doelen. Alle inkomsten worden gebruikt om het programma te verbeteren (bijvoorbeeld
Het standbeeld van Anneessens (Anneessensplein) is na jaren verlost van zijn rubberen aura. Het doet zelfs een beetje vreemd aan hem zo blootshoofds te zien...
Lieven Dejager, Brugge
Dienstverlening Volkomen eens met J. Deheyder uit Elsene (brief ‘Taal (1)’ in BDW 1283 van 9 juni, p. 15). Op 29 januari laatstleden werd ik het zoveelste slachtoffer van een tasjesdief en begon de lijdensweg voor nieuwe papieren. Ik heb toen helaas ook kunnen ondervinden hoezeer de verfransing van onze would be Europese hoofdstad gevorderd is sinds men van Broekzele een volwaardig gewest heeft gemaakt: bij geen enkele openbare dienst werd ik in het Nederlands geholpen. Maar in gebrek aan taalhoffelijkheid – of gewoon gebrek aan dienstbetoon – spant het stadsbestuur toch wel de kroon. Ik wacht nog altijd op mijn nieuwe identiteitskaart. Navraag bij burgemeester Thielemans, zelfverklaard verdediger van de democratie en voorvechter in de strijd voor gelijke kansen en solidariteit, bleef onbeantwoord. Dus na meer dan vier maanden wachten op die kaart waarvoor ik 17,50 euro en twee foto’s had gegeven, keek ik eens op internet waar ik met taalklachten terechtkon. De Vaste Commissie voor Taaltoezicht schijnt inderdaad nog te bestaan... Net als zoveel andere lichamen in dit apenland jammerlijk verworden tot een simpele sinecure. Elza Frederix, Laken
SPELREGELS VOOR LEZERSBRIEVEN: Mail uw bijdrage naar lezersbrieven@bdw.be. Schrijven kan naar BDW-Brieven van Lezers, Flageyplein 18, 1050 Elsene; faxen naar 02-226.45.69. Vergeet niet uw adres te vermelden, ook in e-mails: zonder het adres van de afzender beschouwen we een brief als anoniem, en wordt hij niet gepubliceerd. De maximumlengte van een bijdrage is 2.500 tekens, inclusief spaties. Wilt u graag een langere, meer uitgewerkte opiniebijdrage schrijven (max. 5.000 tekens)? Neem dan eerst contact met ons op voor overleg via lezersbrieven@bdw.be. De redactie mag lezersbrieven redigeren of weigeren. Moties, manifesten of omzendbrieven worden niet (in deze rubriek) opgenomen.
Een op drie door Danny Vileyn ‘Niemand moet nog met taboes afkomen.’ Het zijn de woorden van federaal minister Paul Magnette (PS) nadat Elio Di Rupo zijn formateursnota toegelicht had. Di Rupo, die vorige week nog zei dat hij zichzelf vijf tot tien procent kans gaf, geeft iedereen het nakijken. De nota is geen PS-werkstuk, er gaan socialistische taboes voor de bijl. Bloeden gaan we allemaal. Renteniers en werklozen, gepensioneerde ambtenaren en schoolverlaters, maar bovenal de middeninkomens zullen het voelen. De 22 miljard die Di Rupo bijeenharkt, bestaat uit twee derde (nieuwe) inkomsten, een derde uit besparingen. Moeilijk te slikken voor centrumrechts. Toch bestaat de nota uit eten en drinken voor iedereen, en dat verklaart meteen waarom de reacties van de politieke partijen dinsdag uitbleven. Di Rupo maakt het N-VA-voorzitter Bart De Wever knap lastig. Sociaal-economisch kan De Wever de nota moeilijk afschieten, maar communautair is er meer dan een angel. De responsabilisering van de deelstaten gaat bijvoorbeeld veel minder ver dan wat N-VA wil. En ook de symboliek van een federale kieskring mag niet onderschat worden. Anderzijds wordt Brussel-Halle-Vilvoorde ‘proper’ gesplitst. De toegevingen die de Vlamingen moeten doen, beperken zich tot de zes faciliteitengemeenten. Niet leuk voor de Vlamingen daar, maar van de uitbreiding van Brussel is geen sprake meer. Di Rupo is trouwens de eerste Franstalige die een splitsingsvoorstel op tafel legt. Zeker een verdienste. Wat Di Rupo over Brussel schrijft, kan niet anders dan de Vlamingen ontgoochelen. De minister-president krijgt weliswaar veiligheid als bevoegdheid, maar één politiezone komt er niet. De harde adepten van een (officieel) eentalig Frans gewest moeten hun dromen opbergen, maar Di Rupo wil wel af van de tweetaligheid van ambtenaren in de gemeenten. De PS hoopt hiermee in Brussel de achterban aan werk te helpen, een maatregel die onvermijdelijk ten koste zal gaan van Nederlandstalige ambtenaren en inwoners. Tenzij Di Rupo zijn belofte gestand doet: de Nederlandstaligen worden in het Nederlands bediend. Elementaire rekenkunde leert dat dan, om organisatorische redenen, minstens één derde van het gemeentepersoneel Nederlandskundig moet zijn. Maar er zullen dossiers geteld worden. Een tekeningetje hoeven we hierbij niet te maken. En dan is er nog de constitutieve autonomie die het Brussels Gewest zou krijgen. Als die er komt, wordt Brussel (een beetje) minder hoofdstad en (een beetje) meer derde gewest. Een forse stap achteruit. De onderhandelingen gaan over de toekomst van Vlamingen, Walen en Brusselaars. Ze moeten ook over de Brusselse Vlamingen gaan.
EVA HILHORST
© KLARAFESTIVAL
BRUSSELSE LIEKES VAN OP DE VRACHTWAGEN
VADROUILLE DE CULTUUR- EN VRIJETIJDSBIJLAGE VAN BRUSSEL DEZE WEEK
© SASKIA VANDERSTICHELE
KOEKELBERG/LAKEN – Tijdens de pop-, folk- en rockfestivals van de zomer is Festival on tour van het KlaraFestival andermaal present. Het festival zet een enorme Volvotruck, omgebouwd tot mobiele concertzaal, op een tiental muziekfestivals. Zo willen ze een jong en nieuw publiek vertrouwd maken met uitvoeringen door klassieke ensembles.
BDW 1287 PAGINA 14 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Vorig jaar sloeg het concept aan. Door luidsprekers te plaatsen, kwam het festivalvolk tijdens de pauze spontaan zijn oor te luisteren leggen. Groepjes van drie tot vijf muzikanten geven een aantal korte concertjes (maximaal 25 minuten), los en ver weg van het grote podiumgebeuren van de dag. Het gaat om aanstormend talent dat – zoals het houtblazerskwintet Houthandel Antwerpen – gehoord én gezien mag worden. De eerste ‘camionconcerten’ zijn voor Brussel: Festival on tour stond begin juli al op Plazey in het Elisabethpark (Koekelberg); nu volgen nog het folken jazzfestival Brosella (9 juli) in het Groentheater in Laken, Bruksellive (30 juli, ook in Laken) en het KlaraFestival zelf (1 september). Dan staat de truck tussen Bozar en het Centraal Station. Die eerste september luiden gratis concertjes het KlaraFestival in: dan treden onder meer Bagadski, Bataquiera, Luc Mishalle en Jo Zanders op in het Centraal Station, Bozar en de Ravensteingalerij. Met Brosella werkte het KlaraFestival een speciaal concertproject uit, dat op andere locaties niet te zien zal zijn. Zeventiende-eeuwse Brusselse liedjes die dankzij Erfgoedcel Brussel op cd zijn gezet, worden voor de gelegenheid in hun authentiek-klassieke compositie uitgevoerd op de vrachtwagen door het ensemble Cannamella. Voor de hedendaagse versie zorgde Brosella. Nadien reist de Festival on tour-vrachtwagen nog naar festivals in Vlaanderen zoals de Gentse Feesten, Brugge, Cultuurmarkt Antwerpen en het sportevenement de Gordel (in Kraainem). JMB
ADVERTENTIE
Handicap & informatie Deze dienst wil u de nodige informatie bezorgen om u wegwijs te maken in uw zoektocht naar mogelijkheden, voorzieningen voor personen met een handicap
02/463.58.58 alle werkdagen van 9 tot 12u30 uitgezonderd donderdag van 14 tot 17u.
Bezoeken enkel op afspraak Informatie@handicap-ambulant.be
Henri Vandenberghe, al 35 jaar gróóts in de schaduw van het Atomium.
© MARC GYSENS
‘TALENT KAN ZONDER TOPSPORTSCHOOL’ Vlaanderen en Wallonië kozen voor (dure) topsportscholen; Brussel ging zijn eigen weg en stoomt topsporters in de dop op ‘gewone’ scholen klaar voor de A-kern én een diploma middelbaar onderwijs. Romelu Lukaku en andere Purple Talents zijn de pioniers in het succesverhaal.
© BRECHT EVENS
BDW 1287 PAGINA 15 - DONDERDAG 7 JULI 2011
LEES MEER OP PAGINA 20-21
ZAZIE ZOMERT Wees welkom in de Zaziezomerportrettengalerie! In deze zalig zomerse, zevendelige reeks stellen Brusselse kunstenaars de beelden voor die hen altijd zullen bijblijven. Striptekenaar en Zazie-huiskunstenaar Brecht Evens (van ‘Idulfania’) bijt de spits af. LEES, KIJK, SNUFFEL OP PAGINA 22-23
Muziek > ‘Een festival dat ontstond dankzij het decor’
Brosella 35 jaar BRUSSEL – Voor de 35ste keer alweer bewijzen ze bij Brosella dat ze een buitenbeentje in het festivalcircuit zijn. Waar vind je nog een dergelijk programma in zo’n uniek decor – en dat allemaal gratis? Faut le faire! Henri Vandenberghe en zijn ploeg vrijwilligers vinden het vanzelfsprekend. Een terugblik met de katalysator zelf.
W
e spreken af in café Archipel, vlak bij de Beurs en op wandelafstand van Henri Vandenberghes vroegere werkgever, de Stad Brussel. Vandenberghe was er verantwoordelijk voor de animatieploeg bij de jeugddienst. De ervaring die hij er opdeed, kwam goed van pas. Brosella was het eerste festival met een uitgebreid activiteitenpakket voor kinderen. “En dan niet zomaar wat schminken en ballonnetjes draaien door een clown, maar een volwaardig, afzonderlijk luik voor de kleinsten. Een van de grote lessen die ik trok uit mijn beroepservaring bij de jeugddienst, was dat je de interesse van de jongeren moet aanwakkeren om ze van straat te houden. Vandaar het idee om kinderen een volwaardig programma aan te bieden, zodat ze zelf beslissen om naar het festival te komen. We wilden geen ‘parking’ waar de ouders hun kinderen konden deponeren. In het begin was dat zeker geen evidente opgave, maar onze vrijwilligers gingen ervoor, en na al die jaren hebben we met Brosella Kids een festival binnen het festival waar we fier op zijn. Kwaliteit over heel de lijn is altijd een van onze grote streefdoelen geweest.” Het woord is gevallen: vrijwilligers. Zonder hen geen Brosella. Vandenberghe beseft dat en benadrukt het ook steevast. “Toen we 34 jaar geleden begonnen, was er zo goed als geen budget. Dus ging ik op zoek naar vrijwilligers. Er waren in die tijd vier jeugdhuizen in Brussel die regelmatig met folk bezig waren: ’t Sleutelgat in Haren, La Caravelle in Laken, Utopie in Neder-Over-Heembeek en La Spirale in het centrum. Ik deed hun mijn voorstel: zij zouden voor vrijwilligers zorgen, maar ze kregen dan ook een deel van de opbrengst. Mensen houden van sprookjes. Je moet hun iets vertellen waarin ze zich kunnen terugvinden. Dan happen ze toe. Dat is ook het verhaal van de toog op Brosella. Een van onze vrijwilligsters, Els Boeykens, vond dat de organisatie van drank en spijs nergens naar leek. Ik benoemde haar tot ‘human resources manager’ en gaf haar carte blanche. Sindsdien draait dat ongelooflijk goed. Toch heeft Els nog altijd dezelfde dikke pree als wij allemaal, dat wil zeggen nougatbol-
len. Maar iedereen is wel supergemotiveerd.” Al in zijn studententijd organiseerde Henri Vandenberghe allerlei happenings, folkconcerten en voordrachten. Hij was zelfs betrokken bij het poëzietijdschrift Hand, waarvoor ook BDW-redacteur Freddi Smekens werkte. Hoe hij er vervolgens bij kwam om Brosella te organiseren in het unieke decor van het Groentheater aan de voet van het Atomium, begon met een sterk staaltje Belgische verwaarlozing van eigen patrimonium. “Bij de jeugddienst vroegen ze me iets te organiseren in het Groentheater. Dat mocht om het even wat zijn: een boksmatch, een wedstrijd voor
“Het mocht om het even wat zijn: een boksmatch, een wedstrijd voor majorettes. Maar toen ik de akoestiek in het Groentheater hoorde, wist ik het: een muziekfestival zou het worden” majorettes,... Ik ging poolshoogte nemen en viel achterom van verbazing, want tot mijn grote schaamte kende ik het stukje groen niet dat dateerde van Expo 58. Toen ik de fantastische akoestiek hoorde, stond mijn beslissing vast: het zou een muziekfestival worden. Brosella ontstond dus dankzij het decor.” “Al ben ik voor velen het boegbeeld van Brosella, ik heb nooit zelf iets uitgevonden. Geert Currinckx, de voorzitter van onze vzw De Vrienden van Brosella, vergelijkt mij met een magneet omdat ik er telkens in slaag de juiste mensen om me heen mee te krijgen (lacht). Toen we met jazz begonnen, kwam dat omdat we na onze samenwerking met het European Broadcasting Union Folk Festival in 1981 wat
geld over hadden. Nooit gezien bij Brosella! Iemand opperde om eventueel wat jazz aan het programma toe te voegen, en hop, daar gingen we weer. Ik kon meteen rekenen op
Het Groentheater in 1979.
Roger Vanhaverbeke (de onlangs overleden jazzbassist, red.), die thuis was in dat wereldje. En zo gaat het nog altijd. Al die vrijwilligers zorgen voor een verrijking en ook voor evolutie, want ondertussen is de tweede generatie al aan de slag!”
Jubileum met Toots Als we hem de onvermijdelijke vraag stellen wat nu zijn absolute hoogtepunt is na 34 jaar Brosella, antwoordt Vandenberghe zonder aarzelen: “Toots! De eerste keer dat hij bij ons optrad, was in 1987. Hij had toen zelfs nog geen manager, hij regelde alles zelf. Ik stelde hem voor om peter van ons festival te worden, en hij vond dat meteen oké. Sindsdien is er een hechte band tussen Toots en Brosella gegroeid en is hij altijd op de afspraak als we hem vragen. Nu ook dus voor onze jubileum editie. Voor een artiest als Toots kun je alleen maar respect hebben. Hij rust niet op zijn lauweren, integendeel. Elke dag nog zoekt hij op welke manier hij zichzelf kan verbeteren. Wie doet hem dat na? Hij heeft het misschien tegenwoordig wat moeilijk om op het podium te geraken, maar zodra hij op zijn taboeret zit, mondharmonica in de hand, zie je hem verjongen. Zoals Toots is er maar één. En dan die nederigheid! Hij is elke keer weer vereerd met anderen te mogen spelen. Stel je dat voor van een levende jazzlegende. Dat zijn naam niet groter op de affiche prijkt dan die van de anderen, vindt hij geen probleem. Net als voor ons is voor hem iedereen top of the bill.” In de loop der jaren vonden er wel enkele veranderingen plaats. De grondigste werd vijf jaar geleden geïntroduceerd. “Tot dan was ik in feite the big boss en nam ik alle definitieve beslissingen. De plotse dood van onze voorzitter Antoine Courtmans in 2006 zette me aan het denken. Zo ontstond de programmacommissie, waarvan ik weliswaar deel uitmaak, maar waarin vooral veel jong bloed zit. Door hen weet ik ondertussen wat Facebook en Twitter zijn. Maar bovenal leren ze mij artiesten kennen van wie ik nog nooit gehoord had.”
Hiphop
Wannes Van de Velde (r.) in 1977.
De Snaar, met een piepjonge Jan De Smet op accordeon in 1977.
De toekomst van Brosella ziet er goed uit. Met dit jaar het hiphopproject van Lander Gyselinck op de affiche (interview met hem in de juli-editie van ons magazine Agenda) bewijst Brosella bovendien dat het een festival in continue evolutie is. Evolutie, en ook revolutie. Ga, geniet en vergeet vooral niet wat te consumeren. “Onze grootste opbrengsten halen we uit de verkoop van drank, sandwiches en taarten. Toch zien we dat meer en meer mensen zelf eten en drinken meebrengen. Het is iedereen gegund. Maar wij hebben geen gratis kaartjes of vip-loges om supergrote sponsors te lokken en rekenen telkens op de toog inkomsten om een kwalitatief hoogstaand festival te kunnen aanbieden.” U weet dus wat u te doen staat. Georges Tonla Briquet Brosella, zaterdag 9 en zondag 10 juli vanaf 15 uur in het Groentheater bij het Atomium. Meer op www.brosella.be
BDW 1287 PAGINA 16 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Komkommertijd Nick Trachet BRUSSEL EN DE WERELD CULINAIR ONTDEKT De komkommertijd begon wel heel vroeg dit jaar. De angst voor de komkommer ging zo ver dat Rusland zijn grenzen sloot en de Vlaamse minister-president zich moreel verplicht zag voor de tv-camera’s een komkommer te eten. Dat liet hij toch verstaan, maar hij deed het niet. Angst voor de groene vrucht met haar duizend zaadjes. Gelukkig was er sympathie bij de bevolking voor de veelgeplaagde komkommerkwekers: zelfs op Facebook werd opgeroepen om komkommer te eten. Enkele kwekers bleken inventief. Zo zag ik op de markt stapels met héél tere en kleine komkommertjes, aangeprezen als een nieuwigheid. Iemand had waarschijnlijk in alle wanhoop zijn komkommers veel te vroeg geoogst, om in één keer van heel zijn productie verlost te zijn. Ze waren lekker. Wie op zoek gaat naar wijsheden rond de komkommer, komt al snel in een wetenschappelijk moeras terecht. Er zijn om te beginnen heel wat variëteiten komkommers. De ene worden geel geoogst, de andere groen, er zijn er die klein blijven (de augurk) en andere worden kilo’s zwaar. De meeste industriële komkommers hoeven niet eens bestoven te worden om uit te groeien. Andere dan weer wel. Nee, er is meer aan komkommer dan u denkt. Waarom eten mensen komkommers? Is het niet zielig om groenten te eten die onvolwassen zijn? Want komkommers zijn net dat: in de groei gesmoorde vruchten van een pompoensoort, de Cucumis sativus. Mochten ze langer mogen groeien, dan zouden ze allicht geel worden en rijpe pitjes krijgen. Of niet? Ze zouden ook heel wat voedzamer zijn dan de waterige dingen die hier op de markt liggen. Vroeger konden komkommers bitter zijn, dat zal de kwekers hebben tegengehouden om nog langer rijpe komkommers te verkopen. Ik leerde in Suriname dat je het topje van de vrucht moet afsnijden en dat je dan met dat topje circulair moet wrijven op het zonet gemaakte snijvlak. De plaatselijke bevolking beweerde dat men er op die manier de bitterheid uit kon wrijven. Ik geloof er niets van, maar het was wel een grappige bezigheid. Onrijpe vruchten, we eten er wel meer. Sperzieboontjes zou men evengoed kunnen laten groeien tot het echte, rijpe bonen zijn, maar dat is het nu net, de mensen kunnen niet wachten: in plaats van erwten wou men peultjes, in plaats van witte bonen groene sperzies. Dat had met drie zaken te maken. Om te beginnen was het nog lang wachten op de oogst van het eindproduct, ergens eind augustus. En de mensen hadden honger. Anderzijds bestaat de oude uitdrukking Alle dagen bruine bonen is ook niet lekker. Door de peulen groen te eten had men ander voedsel, maar van dezelfde plant. Verder is het eten van onvolgroeide gewassen een uiting van welvaart. Men hoeft niet te wachten tot alle vruch-
ten rijp zijn, men kan er best al wat van eten, er zullen er nog genoeg overblijven voor de winter. Dat is de boodschap die onrijp fruit ons brengt. En dus ook komkommers. We zien het, naast bonen, vaker met leden van de pompoenfamilie. Ook courgettes (Cucurbita pepo) worden steevast zeer onrijp vermarkt. Hier bij ons gebeurt dat op het randje. Wanneer ze rijp zijn, worden courgettes heel groot, maar dan smaken ze melig. Zoals wij ze hier vaak vinden, zijn ze net op de rand van die meligheid. Meer naar het zuiden verkoopt men ze nog kleiner en dan zijn ze heerlijk sappig. En te eten net zoals komkommers. In Italië gaat men zo ver dat men zelfs de bloem eet, gevuld met kaas en gefrituurd in olie. Een feest voor het oog en de smaakpapillen. Jonge noten worden ook wel geoogst als hapje, en in Italië worden onrijpe druiven gedroogd en gebruikt als zure uvette bij sterk smakende bereidingen zoals zoutevis. Op de markt kreeg ik dan weer de vrucht op de foto onder de neus geduwd. U had het zeker al door, dit is geen courgette en ook geen komkommer. Ook geen kalebas, waar we het enige weken geleden nog over hadden. Wat hier ligt, is een onrijpe meloen (Cucumis melo). In de zomer gaat het in het Zuiden meloenen regenen. Zo ergens bezuiden de Vendée begint het al. Heel het landschap ruikt naar de rijpe meloenen, volle vrachtwagens houden er het toerismeverkeer mee op. Langs straatstalletjes worden ze aangeboden en als u niet oplet, krijgt u er gewoon gratis. Wanneer de meloenen beginnen te rijpen, is er geen houden meer aan. En alle dagen bruine bonen, schreef ik al... Zeker met rijpe meloenen, die een wel erg machtig parfum kunnen verspreiden. Dus eten ze in Sicilië hun meloenen ook onrijp. “Gebruiken zoals komkommer,” zei Giuseppe, de Ita-
Onvolgroeide gewassen eten is een uiting van welvaart. Je hoeft niet te wachten tot alle vruchten rijp zijn, er zal nog genoeg overblijven voor de winter
liaan op de markt. In schijfjes snijden en dan mengen met rijpe tomaten en mozzarella, zei de zoon. Mozzarella vind ik wat karakterloos op een warme zomerdag. Een Turkse peynir (een kaas die op feta lijkt, maar zo niet mag heten) is wat zouter en zeker zo lekker. Met de groene meloen is dit een goddelijke combinatie, beter dan met de wat metalig smakende komkommer. Het witte vruchtvlees van deze meloen heeft al de echte meloensmaak, maar veel lichter, frisser en toch zacht. Een echte ontdekking! In bepaalde Marokkaanse of Turkse winkels worden overigens ook groene meloenen op azijn verkocht. Die moet u ook eens proberen. Smakelijk. nick.trachet@bdw.be De hele reeks nalezen? www.brusselnieuws.be/trachet
Erfgoed > De Zeyp in internationale geheugenbank
Europese ambities met Ganshoren ingezoomd GANSHOREN – Donderdag vond in het gemeenschapscentrum De Zeyp de slotvergadering plaats van het Heuritage-project. Samen met acht buitenlandse partners werkte De Zeyp de afgelopen twee jaar aan een internetplatform waarop senioren hun verhalen en beeldmateriaal kunnen plaatsen. Heuritage is een project met partners uit Wales, Polen, Hongarije, Portugal, Sicilië, Tsjechië, Cyprus en Frankrijk. Het liep twee jaar en kreeg 150.000 euro uit het Grundtvigfonds. Dat Europese fonds ondersteunt volwasseneneducatie. Doel van het project was om oudere mensen enthousiast te maken voor de computer, met name door hun te leren beeldmateriaal van hun streek op het net te zetten. “Elk van de deelnemende partners deed dat op zijn manier. Tegelijkertijd hebben we met alle partners samen een internetplatform voor lokale gemeenschappen ontwikkeld,” vertelt Ivo Peeters, de centrum-
brussels in shorts
verantwoordelijke van De Zeyp. Ganshoren ingezoomd, de door De Zeyp ontwikkelde digitale geheugenbank, zal nu dus onderdeel worden van dit internetplatform, net als Laken ingezoomd. Peeters: “Op www.heuritage.eu zul je oude beelden uit Ganshoren kunnen bekijken, maar ook lokale foto’s uit bijvoorbeeld Polen.” Het afgelopen jaar waren de senioren uit Ganshoren elke maandagmiddag welkom in De Zeyp om hun persoonlijke archiefjes onder begeleiding in te scannen. Bettina Hubo
international graphic short story competition
Strip > Hoofdstad lonkt naar graphic novel
Graanmarkt en SintKatelijne in hoofdrol BRUSSEL – Het mekka van de strip, zo wordt Brussel weleens genoemd. Maar in graphic novels (of: strips met de aspiratie van een roman) is de hoofdstad amper aanwezig. Het project Brussels in shorts brengt daar verandering in. Het initiatief gaat uit van de literaire organisatie Het Beschrijf en van staatssecretaris Bruno De Lille (Groen!), VGC-collegelid bevoegd voor Cultuur. Concreet gaat het om een oproep aan Belgische én internationale tekenaars en scenarioschrijvers. Tien deelnemers zullen worden geselecteerd om graphic short stories te maken rond het Brussel van nu. Meer bepaald vraagt men dat het korte verhaal op de een of andere manier verwijst naar de Oude Graanmarkt of het Sint-Katelijneplein. Tegenwoordig is dat een hippe buurt met gezellige terrasjes
en populaire viswinkels, maar het is ook een plek met een boeiend verleden. Op nummer 28, naast Hotel Atlas, bevindt zich de schrijversflat van het literatuurhuis Passa Porta. De schrijfkamer op de tweede verdieping kijkt uit op een fonteintje dat uitloopt in een geul die de oude stadsgracht moet voorstellen. De gekozen auteurs ontvangen een financiële vergoeding en een verblijf in Brussel. Kandidaten moeten zich voor 31 oktober melden. In de vakjury zetelen onder anderen tekenaar Ever Meulen, Willem De Graeve, co-directeur van het Stripmuseum, en Johan Stuyck van Uitgeverij Oogachtend. Die laatste zal de winnende verhalen publiceren in een album. Op www.beschrij f.be/brusselsinshorts kunt u terecht voor achtergrondinformatie en het wedstrijdreglement. Niels Ruëll
BDW 1287 PAGINA 17 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Erfgoed > Horta’s Hotel Aubecq ligt als reuzenpuzzel te kijk
© KMSK
Een schitterende Schone Slaapster
Het Aubecqhuis stond tot 1950 aan de Louizalaan 520 (l.). De gevel kon – op negen kleine stenen na – helemaal gereconstrueerd worden en ligt nu te kijk in een hangar in de Schaarbeekse Navezstraat.
SCHAARBEEK – In een opslagplaats ligt de gevel van het Huis Aubecq – het meesterwerk van Victor Horta werd neergehaald in 1950 – te pronken als weleer. Met het interieur van het pand daarentegen wordt minder groots uitgepakt. Een tweeledige tentoonstelling over het Aubecqhuis, kroonjuweel van art-nouveau architect Victor Horta, overbrugt de zomer in het 150ste geboortejaar van de meester. Na een wetenschappelijke studie in 2009-’10 ligt de façade in al haar grandeur te pronken op de wit geschilderde vloer van een desolate site in de Schaarbeekse Navezstraat. In de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten is een zaaltje gewijd aan een wetenschappelijke reflectie rond meubels en decoratiestukken uit de woning en vergelijkbare ontwerpen van Horta. Een Toulet-biljart, stoelen, een pendule, drie deuren: genoeg materiaal (uit musea en van verzamelaars) om te leren dat het Aubecq-meubilair uiterst modern en uitgezuiverd voor zijn tijd is, hoe typisch art nouveau het ook blijft. Voor het absolute topstuk van het Horta-jaar, de hele gevel van het Huis Aubecq, moet u naar Schaarbeek. In 1899 realiseerde Horta het statige hoekhuis bij het Ter Kamerenbos (Louizalaan 520) voor Octave Aubecq, de stichter van Les Émailleries et Tôleries Réunies. Hoe prestigieus de architecturale parel ook was, in 1950 ging het pand tegen de vlakte voor een bouwproject. In een industrieel complex van pakhuizen, die ook spoedig tegen de grond gaan, en waar een paar jaar geleden nog de megacollectie bouwrestanten van sloper Max Rosendor onderdak vond, ligt de voorgevel nu volledig plat uitgestald. Van op loopbruggen krijgt u een goed overzicht. Hoe de dienst Monumenten en Landschappen van het Gewest op de Aubecq-parel botste, is een bizar verhaal. “Bij een routineklus in de kazernes van Etterbeek stootten we op hekken en houtwerk van Horta,” verklaart curator Guy Conde-Reis, architect bij Monu-
menten en Landschappen. “Ze stonden wat verweesd in een ruimte. Niemand wist nog hoe de decoratiestukken er beland waren, ook de Regie der Gebouwen niet. Mogelijk was alles er terechtgekomen in 1950, toen de federale overheid de stenen van het Aubecqpand redde.” Later, in 2001, onderhandelde het Gewest over de overdracht van de gevel, en zo geraakte het huis ‘opnieuw samengesteld’. “De bouwresten lagen verspreid op een overwoekerd terrein in Tervuren. Gelukkig vonden we, op negen kleine stenen na, de 640 stukken van de gevel intact terug,” zegt CondeReis. Ook alle raam- en deurhoutwerk en smeedwerk is bewaard, en staat samen met alle schetsen en plannen uitgestald rond de gereconstrueerde gevel van vijftien bij twaalf meter. De enorme console van het balkon, met stenen van drie ton elk, ligt er apart bij. “Door de hoogkwalitatieve uitvoering van het houwwerk is het Aubecqhuis de top onder de art-nouveaucreaties,” vertelt CondeReis. “Horta maakte tot zes plannen van elke steen: die detailplannen tekenen duurde twee jaar. De gevel helt ook over, zodat het licht tot onderaan kon strijken. De stenen kwamen uit de kleine groeve van Modave, waar Horta ook materiaal besteld had voor het Volkshuis. ‘Ik heb maar van één ding spijt: dat ik niet meer door Horta heb laten maken,’ beweerde Aubecq ooit.” De overheid wil de gevel permanent toegankelijk maken; daarvoor wordt nog een plek gezocht. Jean-Marie Binst Victor Horta – Hotel Aubecq, nog tot en met 9 oktober. Gevel te zien in de Navezstraat 102 in Schaarbeek. Gratis geleid bezoek na reservering op 0483-461.571 of www.aubecq.be. Gratis tentoonstelling in het Museum voor Oude Kunsten (Regentschapsstraat 3), dinsdag-zondag van 10 tot 17 uur. Op zondag gratis pendeldienst tussen museum en opslagplaats
ADVERTENTIE
BIG SALE OFF FROM 10% UP TO
50%
WWW.WHITE-DESIGN.BE
VERLICHTING NAAMSESTRAAT, 6 - 1000 BRUSSEL T. 02.511.11.02 M. 0474.65.91.50 WOONACCESSOIRES REGENTSCHAPSSTR. 61B - 1000 BRUSSEL T. 02.502.03.18 M. 0477.59.55.49
BDW 1287 PAGINA 18 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Dirk Deblieck: “Ik slaap in Woluwe, ik leef in Molenbeek. Overdag, ’s avonds, zelfs ’s nachts. En wie me een espèce de gauche caviar wil noemen, die doet maar.”
SINT-JANS-MOLENBEEK/SINT-LAMBRECHTS-WOLUWE – “Anderen vooruit helpen met een enthousiaste ploeg in je rug. Mensen zelfvertrouwen geven, in zichzelf doen geloven. Dat schenkt me oneindig meer voldoening dan werken voor de eigen portefeuille, zoals in de periode van het ter ziele gegaan CyberTheatre.” Dirk Deblieck is algemeen coördinator van het Huis van Culturen en Sociale Samenhang in Molenbeek.
V
gaat. Tussen de mensen: ik denk niet dat veel burgemeesters van een grote gemeente een keer per week tot ’s avonds laat luisteren naar grieven en wensen van inwoners zoals meneer Moureaux dat doet. De dynamiek greep me aan, en ik heb geen seconde meer getwijfeld.”
sultaat de gekleurde windmolentjes langs het kanaal. Wandelingen of fotowedstrijden orga niseren: open je ogen voor de goede dingen, de dingen waar je trots op kunt zijn. Tentoonstel lingen met opvoedkundige waarde opzetten, ook. Mensen bijeenbrengen in plaats van ze diametraal tegenover elkaar te zetten.” Het is een man vervuld met trots die me het vertelt, maar ook een man die ongelukkig is. Ongelukkig door de pershetze rond de ge meente. “Zowat heel het jaar door gebeuren hier dingen die het waard zijn gezien te wor den. Dingen die in Molenbeek zijn gegroeid.
Spijtig alleen dat een groot deel van de buiten wereld het niet wil zien, en alleen maar focust op het negatieve van Molenbeek. Wat er de voorbije weken is gebeurd, dat is weer twee stappen achteruit in plaats van één vooruit. Het doet me pijn dat telkenmale de boel hier links of rechts opflakkert, bepaalde mensen zich geroepen voelen om daar als hyena’s op te springen. Dat zijn dan mensen die Molenbeek niet kennen, niet weten wat het is, wat er leeft en wat er zou kunnen leven.” “‘Buiten, dat schorremorrie. Buiten!’ Het is een discours waarmee ik niet kan leven. Maar
© VICTOR LEVY / MINISTERIE BRUSSELS HOOFDSTEDELIJK GEWEST / SOFAM
oor Dirk Deblieck – in de jaren 1980 bijvoorbeeld nog medeoprichter van La Rétine de Plateau, een bruisende ideeëntank voor de promotie van het me dium film in Brussel – was het afscheid van de privésector een sein tot zelfonderzoek. “Even gas terugnemen, en dan tot het besluit komen dat mijn echte roeping in de openbare dienstverlening ligt. Dat ligt ook in de lijn van mijn diploma. Het was 2002, helemaal was ik er nog niet uit, toen de gemeente Molenbeek me benaderde. ‘Zou het u niet interesseren hier een cultuurhuis op te zetten?’” “Molenbeek. Molenbeek? Ik kende de ge meente amper, ik had er geen enkele binding mee. Toch besloot ik er een kijkje te gaan nemen. Van bij mij thuis, in Woluwe, de me tro genomen. Uitgestapt in het station Graaf van Vlaanderen. Van de ondergrond naar de stralende zon. Mooie kantoorgebouwen, aan stekelijke energie door de aanwezigheid van water. Bij de gemeentediensten heb ik kennis mogen maken met een prachtige ploeg, die zich bezighield met initiatieven om Molen beek te doen opleven. Subsidies zoeken, wijk contracten opzetten, nieuwe terreinen explo reren voor crèches, voor scholen.” “Ik zag een drive die je in weinig gemeenten zult terugvinden. Met een burgemeester die er voor de volle honderd procent voor ging – en
© MARC GYSENS
Mensen samenbrengen Vergeelde foto’s voeren me terug naar een tijd dat dochters van de Brusselse bourgeoi sie hier in de Mommaertsstraat naar school gingen. De sfeer van toen is een beetje blijven hangen in de ondertussen beschermde site, dankzij een respectvolle restauratie. “In 2003 is het avontuur begonnen. Nu zitten we op deze prachtige plek – nog een bibliotheek, en onze chantierdagen zijn voorbij. Onze eerste drie jaar zaten we langs het kanaal. Toen heb ik een rijk verenigingsleven ontdekt. Klein, groot. Politiek geïnspireerd, niet-politiek ge ïnspireerd. Efficiënt, minder efficiënt. Met één constante: generositeit, een aanstekelijk engagement. Een grote Vlaamse aanwezig heid heb je hier ook: Foyer, de Vaartkapoen...” “Samenwerking op gang brengen, overleg gen hoe we de kanaalbuurt zouden kunnen opsmukken, met accenten hier en daar: on gemeen boeiend was het. Wat is Molenbeek, waarvoor staat Molenbeek? Wat is mogelijk, wat is niet mogelijk? Met onder meer als re
Stadsklas met Peter Vercruysse rond het begrip ‘huis’.
BDW 1287 PAGINA 19 - DONDERDAG 7 JULI 2011
FREDDI SMEKENS “Ik denk niet dat veel burgemeesters van een grote gemeente tot ’s avonds laat luisteren naar grieven en wensen van inwoners zoals Moureaux dat doet”
Dirk Deblieck, Huis van Culturen en Sociale Samenhang
‘Molenbeekbashers, stop ermee’ ja, slecht nieuws verkoopt nu eenmaal beter dan goed nieuws. Eigenlijk is het ongelooflijk positief te noemen dat de boel nog niet echt is ontploft, gezien de sociale achterstand van al die mensen aan de ‘slechte’ kant van het ka naal en de torenhoge werkloosheid bij de jon geren. Het blijft – gelukkig – bij klein vuurwerk hier en daar, en helaas wordt dat uitvergroot door de media. Maar dat er dingen wel dege lijk werken, dat er bij veel van de mensen hier een positieve drive leeft, het enorme potentieel dat er is, daarover wordt in alle talen gezwe gen. En ja, het voelt hier soms te veel aan als een getto, maar dat is nu eenmaal de realiteit waarmee we geconfronteerd worden. Wat doe je eraan? Moet je al die mensen de zee in pleu ren? Of proberen we er samen uit te komen?” “Natuurlijk dat het beter moet. Het basison derwijs schiet te kort, de nieuwkomers wor den niet goed geïntegreerd. Door een gebrek aan middelen. Ook justitieel, en dat maakt dat de delinquentie nog wordt aangemoedigd door een gevoel van straffeloosheid. Er is echt wel een soort marshallplan nodig voor de toe komst van de jongeren hier.”
Feeën van het huis Ondertussen blijven er mensen ijveren om het tij te keren. “Aan ons om de scholen zo goed mogelijk te steunen, ouders, alleenstaande moeders en hun kinderen. Humanisme ge beiteld in het dagelijks leven; geloven dat de mens die voor je staat, de moeite waard is. Met activiteiten voor iedereen van 1 tot 99 jaar, bij wijze van spreken. Met ateliers, spektakels, startklassen om de cohesie binnen de school lokalen in de hand te werken. In het Frans, in het Nederlands. Een klein Brussels lab. Spijtig is dan ook dat de VGC er nog niet helemaal uit
is of ze ons nu al dan niet steun gaan geven. Maar wat niet is, kan nog komen.” “Ondertussen blijven we ons optrekken aan wat er verwezenlijkt wordt. Met als hart onder riem het weergaloze enthousiasme van mijn ploeg. Er wordt veel meer gedaan dan ver plicht, er wordt niet op een uur meer of minder gekeken. Het maakt dat we het centrum kun nen openstellen van 8 tot 22 uur, op de zondag na, maar dan zijn er nog geregeld activiteiten. De medewerkers vervullen ook verschillende rollen. Prachtig. Werkmannen die ’s avonds barman spelen of de vestiaires bemannen. Onze poetsvrouwen, de feeën van het huis, houden overdag de boel netjes, en ’s avonds verzorgen ze de grime voor spektakels, de kos tuums, de catering...” “Onze medewerkers vormen een mooie door snede van het multiculti Brussel. Belgen, men sen uit Sicilië, Moldavië, Oekraïne, Marokko natuurlijk, Tunesië... Onze eerste uitdaging is: samenwerken ondanks de cultuurverschil len. Discussiëren, luisteren, uitleggen. Geven en nemen, een kwestie van respect. Dat is niet evident, een inspanning van elke dag, maar als wij het kunnen, dan moet het ook op groter vlak mogelijk zijn.” “Er zijn te weinig plekken als deze. Plekken waar je allemaal kleine dingen ervaart waar door je zegt: ‘Het is toch de moeite.’ Ik heb het geluk van de familie uit in een huis te wo nen, iets wat anders onbetaalbaar zou zijn. In Woluwe dan nog, een bevoorrechte gemeen te. Maar ik slaap daar en leef hier. Overdag, ’s avonds, zelfs ’s nachts. En wie me espèce de gauche caviar wil noemen, die moet dat zelf weten. Het raakt mijn koude kleren niet.”
Karel Van der Auwera
In de weir
G
elukkig zijn we af en toe allemaal weleens in de weir. Ik leg hierbij graag de nadruk op ‘af en toe’, waarde lezer, want stellen we ons voor dat we dag in, dag uit in de weir zouden zijn... Men zou inder daad vè minder zot weudde. Onze Brusselse uitdrukking in de weir zaain heeft namelijk alles te maken met druk bezig zijn. Wie van ons kent in zijn of haar omgeving geen personen dee nuut ni stil zitte? In feite heeft die manier van doen niets te maken met hyperactiviteit in de wat ziekelijke zin van het woord. Het even mooie als eigen aardige is dat men het nooit iemand kwalijk neemt in de weir te zaain. Zeker niet wan neer het gaat om iemand dee veu óns in de weir es. Met andere woorden, iemand die met ons te doen heeft en ons op de een of andere manier wil helpen. Dat heeft te ma ken met ons mooje mè eemand zaain zoekes. Gelukkig zijn er, buiten onze medemensen, duizend en één dingen om in de weir over te zaain. Uiteraard ontbreekt het mij hier aan plaats om ze allemaal op te noemen. Maar gaat u zelf maar eens na waarvoor of waarom u het laatst in de weir was. Wat mij betreft, is het vrij eenvoudig. Net voordat ik het over in de weir zou hebben, was ik in de weir over welke Brusselse uitdrukking of welk woord ik het deze week zou hebben. En juist op dat ogenblik merkte ik dat het soms nuttig kan zijn om af en toe in de weir te zaain. Even over nu naar de negatievere aspecten van in de weir zaain. Zo komt iemand die komt aandragen met “Lot ma gerust, ik hem naa gienen taaid” of eventueel met “Ge zeet toch da ’k beizig ben”, zelden of nooit sym pathiek over. Dat komt doordat men, hoe in de weir men ook is, altijd tijd moet vrijma ken om oor te hebben voor de anderen. Mis schien is dat wel gemakkelijker gezegd dan gedaan, waarde lezer, maar laten we niet vergeten dat iemand die onophoudelijk in de weir es, uiteindelijk met een pak wereld vreemdheid opgescheept zal zitten. We hadden hier net over het begrip ‘bezig heid’. Een vraag die ons in dat verband wel eens voorgeschoteld wordt, is “Hei a beizighaaid?” In feite gaat het hier over een soort
eufemisme voor “Ambeteit a ni?” Iemand die voortdurend in de weir es of althans die schijn ophoudt, heeft daarop natuurlijk een pasklaar antwoord. Namelijk: “Ik hem altaaid maain beizighaaid, en ambeteire doon ik ma nuut ni.” Niet gemakkelijk om iemand die daarmee uitpakt, ernstig te nemen, na tuurlijk. Toch graag even terug naar de positieve kant van in de weir zaain. Men kan gerust stellen dat wie het is, nooit onopgemerkt zal blijven, welke ook zijn of haar betrach tingen of bedoelingen zijn. Temeer omdat in de weir zaain niet altijd, of niet per definitie, met handelen te maken heeft. Zo kan men ook mè zaain gedachte in de weir zaain. En denk niet dat niemand daar iets van merkt, waarde lezer. Maar ook hier is het raadzaam de persoon in kwestie niet te storen in zijn of haar gedachten. Een mooie uitspraak die ik in dat verband ooit heb opgevangen, is: “Ik ben in de weir mè de weireld.” Wat die weireld eigenlijk mocht betekenen, is mij altijd een raadsel gebleven. Wat nog maar eens bewijst dat men zowel over alles als over niks in de weir kan zaain. Tot slot nog graag even over naar het tegen overgestelde van in de weir zaain. Een goede vriend van mij pakte ooit uit met “Ik wil ni arrogant auverkomme, mo ik stoen bauve alles.” Wie in zo’n situatie verkeert, kan zich moeilijk permitteren met iets in de weir te zaain. Ziezo, waarde lezer, bij alles wat voorafging, rest mij te hopen dat ik me niet al te druk heb gemaakt over onze uitdrukking in de weir zaain. Ik ben er in elk geval van over tuigd dat ik mij de volgende keer dat ik in de weir ben, zal afvragen waarom dat zo is. In de hoop dat ik, wanneer ik op die vraag geen antwoord kan vinden, mij daar niet te veel zorgen over zal maken. En uiteraard hoop ik voor de lezer hetzelfde. Laten we er ten slotte van uitgaan dat er, zolang we leven, altijd iets of wat de moeite zal lonen om in de weir auver te zaain. Want de dag dat we ons neerleggen bij het feit dat alles is wat het is, zal er in dit ondermaanse weinig of niets meer veranderen.
REDACTIE BRUSSEL DEZE WEEK Flageyplein 18, 1050 Elsene, 02-226.45.40, fax 02-226.45.69, info@bdw.be. ABONNEMENTEN Josiane De Troyer (abo@bdw.be), 02-226.45.45, fax 02-226.45.69. Gratis binnen het Brussels hoofdstedelijk gewest. Rest van België 15 euro per jaar; rekeningnummer 424-5529822-66 van vzw Brussel Deze Week. Buiten België 25 euro per jaar. DISTRIBUTIE EN PROMOTIE Ute Otten (ute.otten@bdw.be), Paul De Weerdt. RECLAME IN BDW Rika Braeckman (rika.braeckman@bdw.be), 02-226.45.41, 0477-97.21.27, fax 02-226.45.69. OPLAGE 70.660 exemplaren. HOOFDREDACTIE Anne Brumagne (anne.brumagne@bdw.be). EINDREDACTIE Katrien Stroobants (katrien.stroobants@bdw.be). REDACTIE Jean-Marie Binst (jeanmarie.binst@bdw.be), Christophe Degreef (christophe.degreef@bdw.be), Bettina Hubo (bettina.hubo@bdw.be), Patrick Jordens (patrick.jordens@bdw.be), Freddi Smekens (freddi.smekens@bdw.be), Steven Vandenbergh (steven.vandenbergh@bdw.be), Steven Van Garsse (steven.vangarsse@bdw.be), Danny Vileyn (danny. vileyn@bdw.be). REDACTIESECRETARIAAT Isabelle De Vestele (isabelle.devestele@bdw.be), Lien Annicaert (lien.annicaert@bdw.be), Gerd Hendrickx (gerd.hendrickx@bdw.be). MEDEWERKERS Michaël Bellon, Lieven Bulckaert, An Devroe, Philip Ebels, Eva Hilhorst, Ilah, Francis Marissens, Niels Ruëll, Bruno Schols, Tim Schoonjans, David Steegen, Benjamin Tollet, Georges Tonla Briquet, Nick Trachet, Karel Van der Auwera, Matthias Vanheerentals. FOTOGRAFEN Bart Dewaele, Anja Galicia, Marc Gysens, Ivan Put, Herman Ricour, Dieter Telemans, Saskia Vanderstichele, Jo Voets. VORMGEVING Peter Dhondt (peter.dhondt@bdw.be). FINANCIËLE ADMINISTRATIE Manu De Hertogh (manu.dehertogh@bdw.be). VERANTWOORDELIJKE UITGEVER Anne Brumagne, BDW, Flageyplein 18, 1050 Elsene. ALGEMENE DIRECTIE Marijke Vandebuerie (marijke.vandebuerie@bdw. be). Brussel Deze Week wordt gedrukt op de persen van de nv Roularta, Meiboomlaan 33, 8800 Roeselare en wordt gesubsidieerd door de Vlaamse Gemeenschap en de Vlaamse Gemeenschapscommissie. ONS MAILEN? Al onze mailadressen zijn volgens dezelfde structuur opgebouwd: voornaam.naam@bdw.be (losse bestanddelen van voornaam of naam aan elkaar, en zonder trema’s, verbindingsstrepen en andere tekens).
BDW 1287 PAGINA 20 - DONDERDAG 7 JULI 2011
Beleid > Sport en Studie-project wil getalenteerde jongeren in schoolbanken houden
‘Geen topsportscholen nodig’ ANDERLECHT – Brussel kiest ervoor om toptalent te integreren in ‘normale’ scholen en keert zich af van de Vlaamse en Waalse topsportscholen. Het Purple Talents-project van RSC Anderlecht is al een schot in de roos. In de toekomst moet het project opengetrokken worden naar meer sporten. Tien Purple Talents kregen vorige week eindelijk hun langverwachte diploma. Onder hen ook Romelu Lukaku, die uitgegroeid is tot het uithangbord van het project dat al vier jaar loopt. Het doel van de vzw Sport en Studie, die middelen krijgt van de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC), is getalenteerde jongeren de mogelijkheid bieden studie met topsport te combineren. De Anderlechtse Purple Talents krijgen overdag een extra training voorgeschoteld en halen het gemiste lesuur achteraf in. Het kost de jonge voetballers bloed, zweet en tranen om alles rond te krijgen. Jean Kindermans, het hoofd van de opleidingen van Anderlecht, steekt zijn bewondering dan ook niet onder stoelen of banken. “Wat deze tien jongens hebben gedaan, is een ware krachttoer. Het zijn een voor een rolmodellen. Toen we met de eerste zeventien jongens begonnen, konden we hiervan alleen maar dromen. Vandaag telt het project al 47 spelers en bewijst het zijn nut.”
Geen Anderlecht-project Het Sport en Studie-project is tot nu toe be-
de CLUB
Succesvolle Purple Talents: geslaagd op school, succesvol als RSCA-voetballer. Mede dankzij het Sport en Studie-project. “We willen het opentrekken naar alle Brusselse clubs die topsport bieden.”
Rouliroula, Brussel
Meer dan recreatief rollen
“Het is begonnen met een petitie omdat we een nieuwe editie van de Roller Parade wilden,” vertelt voorzitter Alain Borgnet (41). “Daarna begonnen we ook met een website en een klein forum over roller. Van het een kwam het ander, en voor we het wisten, organiseerden we wekelijks rollertochten langs kanalen, groene gordels en in de stad.” De tochten werden vaste afspraken en brachten een zestigtal rolschaatsers samen. Om in orde te zijn met de wet werd Rouliroula een vzw en meteen een echte sportclub, die zich naast recreatieve tochten ook op competitie stortte. “In samenwerking met de hockeyclub Phoenix huren we een zaal in Sportcity in Sint-PietersWoluwe. Daar is zowel een initiatieles voor de debutanten als snelheidstraining onder leiding van de succestrainer Johnny Colpaert. Hij speelt zowel in de Belgische als in de Nederlandse rollerwereld een belangrijke rol. De eerder technische lessen vinden plaats in
© MARC GYSENS
BRUSSEL – De Roller Parade raast ook deze zomer door de Brusselse straten. Uit die rollertochten werd de vzw Rouliroula geboren, die ondertussen uitgegroeid is tot een complete club.
Rouliroula is altijd present op de Roller Parade (foto van afgelopen vrijdag).
een zaal bij Mabru, en in de zomer trekken we naar Mechelen om in de openlucht op de piste te trainen.” Rouliroula neemt deel aan het Belgisch kam-
pioenschap en amateurkampioenschappen en steekt ook regelmatig de grens over. Daar bewijzen ze dat de trainingen hun vruchten afwerpen. “We gaan bijvoorbeeld naar het
© MARC GYSENS
Duitse Düsseldorf om er marathons te rijden. Een paar weken geleden heeft een van onze leden nog een tweede plaats behaald op de 24 uur van Le Mans. 548 kilometer heeft hij er afgelegd. Roller is bij ons meer dan recreatieve tochten.” De rollerclub is tijdens de Roller Parade steevast op post en heeft ook buiten de zomer tochten door de hoofdstad: de Full Moon Roller als het volle maan is, de Sunday Girls Ride voor de dames of de Ride in BXL zijn maar een paar varianten. De 88 leden van Rouliroula zijn een mix van mannen en vrouwen, tussen twintig en vijftig jaar oud. Hun band reikt verder dan sport. “Er heerst een bijzondere sfeer. In de Vlaamse clubs zijn ze vooral gericht op de competitie, bij ons komen twee werelden samen. Tussen oktober en februari trainen we in de zaal en beoefenen we gezamenlijk ook wat andere sporten. Een groep van dertig leden gaat bijvoorbeeld elk jaar samen skiën.” Rouliroula is de afgelopen jaren rustig aan uitgebouwd en wil op de ingeslagen weg verder. “Volgend jaar willen we ook snelheidslessen organiseren voor jongeren, want zij zijn ondervertegenwoordigd. Daarnaast zouden we graag een trainingspiste vinden. We denken bijvoorbeeld aan het parkeerterrein van een supermarkt, zo doen ze het in Vlaanderen al. Een ander project is een wedstrijd organiseren per ploeg van vijf gedurende zes, misschien zelfs 24 uur. Maar dat is toekomstmuziek. We willen rustig, stap per stap TS groeien.” www.rouliroula.com
BDW 1287 PAGINA 21 - DONDERDAG 7 JULI 2011
In september 2007 wordt, in alle luwte, de jeugdopleiding van RSC Anderlecht uitgebouwd. Romelu Lukaku wordt het eerste ‘Purple Talent’. Hij wordt in het Sint-GuidoInstituut ingeschreven, waar hij de richting Onthaal & Promotie zal volgen. Met de school worden afspraken gemaakt. Romelu kan tot acht keer per week trainen. De ebbenhouten speler mag een flexibel schoolprogramma volgen, maar alle cursussen moeten gevolgd worden. Dankzij de inzet en de goede wil van het pedagogisch personeel krijgt het jonge voetbaltalent inhaallessen als ‘gewone’ leerlingen op de sofa hangen of met hun maten spelen. Het regime is loodzwaar. Vroeg opstaan, op het hoogste niveau trainen en op de klassieke wijze naar school gaan. De druk is enorm. Ook al omdat de jonge Lukaku nog meer talent schijnt te hebben dan verwacht. Hij haalt op heel jonge leeftijd de eerste ploeg. Plots moet hij als een volwassen profvoetballer trainen; al gauw wordt hij geselecteerd voor de nationale ploeg. Ondertussen blijft hij gedisciplineerd naar school gaan. Dat blijkt zo zijn voordelen te hebben. Op school kan hij weer een opgroeiende adolescent zijn. De opgelegde taken brengen rust en geestelijk soelaas. Omgekeerd brengt de oudste Lukaku letterlijk en figuurlijk kleur in Sint-Guido. Zijn klasgenoten zijn trots op hun voetballende kameraad. De aanvaller is een rolmodel voor vele jongeren die het met minder moeten stellen. Met de jaren worden nieuwe en andere Purple Talents geselecteerd. Ook met het Sint-Niklaasinstituut en het Koninklijk Atheneum Anderlecht wordt een samenwerking op poten gezet. Royal Sporting Club Anderlecht schuwt geen moeite om de jonge talenten een doorgedreven begeleiding te bieden. Op maat. De chauffeurs, de gastgezinnen, de begeleiders, de trainers,
Maatwerk Op het Sint-Niklaasinstituut is het enthou siasme groot. Chris Wyns, de directeur van de middelbare school, zwaaide net zes leerlingen uit die bij de Purple Talents zaten. Hij wil verdergaan met het project. “Ik zou het graag opentrekken naar bijvoorbeeld muzikanten,” vertelt Wyns. “Het is dan wel belangrijk dat je een norm oplegt zodat geïnteresseerden weten waaraan ze moeten voldoen. In het geval van de Purple Talents stelde Anderlecht de norm.” De directeur staat open voor geïnteresseerde leerlingen en heeft al met kandidaten gesproken, maar er duiken steevast problemen op. Zo moet de nodige accommodatie voorhanden zijn. “Een drietal jaar geleden hadden we een zwemmer in een aangepast programma. Hij kon ’s ochtends zwemmen in het zwembad van Sint-Pieters-Leeuw en miste daardoor het eerste lesuur, dat hij dan inhaalde. Het is echt maatwerk. En hoe dichter een sporter bij de top staat, des te meer lessen hij mist en hoe creatiever wij moeten zijn.” Tim Schoonjans
Warmlopen voor Memorial BRUSSEL – Een tweetal maanden voor de Memorial Van Damme kunnen atletiekfans zich opwarmen met de Brussels Grand Prix.
© EDWIN.11
SEL BRUS
ADVERTENTIE ILDE SCH HE GISC er. BEL Vetiv GE n e N JO orm tf RIJS AT P itle Pla T RE A L AU orking Q IS BAC ition, W M A s EK W plo FRE ok: Ex En o
26 05 11
O M O R P S R E I E T ZOM RTEN WEEK 1 E E s 201 V Z D E A D en tijd ng. L t l E erdubbe vesteri S S v in BRUel Deze rWmeaeakndeknluewint gt
th ara in jazz m ar BoZ russels B lmT l pa ens en l a v w jeff at Ste a af d, C ogr elle re fo T Top ok: ax en o 3
EKAN
FT AFGI
TOOR
EKAN
FT AFGI
SEL BRUS
TS
Met de fiets naar Parijs BRUSSEL – De ngo Dokters van de Wereld fietst in drie dagen naar Parijs voor het goede doel. De internationale ontwikkelingsorganisatie verleent wereldwijd medische hulp aan kwetsbare groepen. Om Dokters van de Wereld (www.doktersvandewereld.be) te steunen organiseert de Belgische tak een fietstocht naar Parijs op 14, 15 en 16 juli. Een dag later keren de deelnemers met de bus terug naar Brussel. De fietsers zullen in de Franse hoofdstad samenkomen met mensen die vanuit Londen zijn komen trappen. Er wordt overigens nog meer voor het goede doel gefietst. De Brit Indy Gill rijdt op 15 juli in 24 uur van Londen naar Brussel. Hij doet dat om zoveel mogelijk geld bijeen te brengen voor de Britse TS hartstichting.
3
0315
X P3
eld
hou
AR ©B
its. e sp mantig h voll zic ar nd in heer t p a past n hte goc s marc it Afrik g bove t a d r u nde kuiken exoot ms hoo nog nie SVG o d t, ie ze so we traa et dr . De hem a d den Wets ans m oom in zie je h t De a nijlg tostr parken ren? D Ee n d e a u s ve n stad eer la tege Rond rk n. t ve d aa oor he en... ta s d k n d e a a r zo g e s p r o r aa M r bete uwen. bruike eds bo ge ch r ste entsge te weg b aa h m c elgis jk a li te z r b er B p p a an e en a .BE K p o ES ond n. V t AGED ie f IM z / ge DE blij W IL
! pas zen n a G © SA
ND
ER
TD
w ku
EW
n
A EL
E
/9. m1 e t 7 n 7/ nen g va tie bin en. i d l ge erten e nem t ctie dv n A ratis a iode op rlijk g. e r t G i e ijnin u p h n eze g c n s i r d r ve rver ese en voo tie: or ns R n n vo rgieco n ek 2 w dverte 0 dagleastige ene df a te 1 Arm n P n laatsEnienrggie.> te chijn en e vers
eet lfab n. ana aal te gaa ig it en ee itie d m m lass o efin terk epen il d u r p e w m pe g ro niet “Er is d ciale co voor g t . t cen zijn de so de ru en.” ech ro p m in b 6 om en, uter Noe uw tje ijk heb m ik (7 mp ord il d blee ebru een co intereen et moe te pro est te w einig w uterg w oor mp en kan die h g roots terk ge atie: te an het nt v co ce r lg s ic s n pro un voo de Be te v x,” uit aal n 75 t IBG re- “O n dig it l comm e hoog Irisbo t C he van iken) e e he g rijke te e och we n op d rbeeld s in leru n . b te a ik ij r ge oo v lan huis is t steld n z bijv ebru rr uim aarvoo erd o ek be pge ense van v netg t w itb at een et in pute aalg. l d n o loof in d com teriaa rdt gele Ge m staan u x no he rn ateri unte k n re a In o . inte oge m nt van lijk t be e Co werk p dig itale moete nba t m 9 b geen D te w eenten nier h ce 0 e t r n 0 ope st. He g ro im 4 d 2 ce ze de t verde daarbij 3 e e r u e gem die ma ren p ssel, pro om zijn 2014 ge w w ij; d nt den in Bru ij zesti an dat Belg ië, wes iaal n Er pute ssels op oce tege else ge . Cruc r len zijn (b eer d is in eren e Bru en we er com l a v e p ie h e n d ss p e d r d nn ), m val . 75 ten Bru ichte f doo eld k u ensen kos zinnen het ge elg isch t suchet n te d iner thuis, r een ree m d e e B e . e r Deg mid ental de h nbare t kle de g gezien ndere help iding e ti me ph e a ord mpute r tijd is el ple e en f de rk laart de op isto tue o is o a of w n pa o e Ch r klo u een c vijf ja at uro . Dat v n va d E e lse co le x a rm n n In s se het Cou hien TIE ef t state ij kansa en. et . digit nds Br u a a n d e RTEN De ss b issc De ars he intern akt. ADVE er si en inwe ces uterk la v indt an m rdt – g L– t a dat o 0 e d et nieu ermin ar. mp SSE russela t heef g gem lijk ders w e aan n 200 “Op h co e n U ft la D e e rk h n e R t e n a om B L– x ge de jare aak t. op he e s c Br u s s Opm ren – angen egin de B roce m n Cou SSE er b a io De en van is ge ent, ee , is er van ntig p aalbew sen aans 12E1 ijna BRU en me oeftige g d m id e /7594 rg rus b d de mid e weg in overn verhe meenDB26 TIE zev ige inh do o de an an B ue -g RTEN lb Bij bied de beh o n d et v je ADVE ro n g dat haa d van e ezige werd rk t stev n t zij n hoe w abin g it te G oor a 40 , ee orm a 07 a a s el ie n k x in n a b a t D o a e a e b tf . 20 erg iem itv ri pag he v Zie E zen puter g ternet ld Iris tpla nten u eg t ister B voegd uari n ij e .B n b z e n e n W t ft rn e ja rw D m a e e e e @B kom ca in voorbe inte ocum meente ), b he ehad. min ond een co p 1 else INFO d ij ti ge sels (CD&V e cijfers Dit ” lijk l t g ss niet, AIL: k las van rma ik t. b happe atie ve sselse D Bru maak t. l effec van de we o. cs , E-M ru t b ut lu si jk 69 s wels eleid. or Info G) en e A tr o e sc a li ru e e 5. t it g Das b inis 19 B ters-W moge o- b 26.4 v rijg t zove rocen (CIB OD) tric ge w e vo rne m -2 k e t tica d e te m s 02 d p e a a le ls ie d l in e tr u rm t (F t-P nie entig zijn e eds af e we die er d , FAX: va n uterg riaa russ Info et Cen els G sdiens elijk 5.45 18 elt (Sin e burg ternet t elekeg te ate het B comp et Belss 26.4 h id d eind veer n neemt nog s sultaat a rm n a 40 rt h u nd van et Bru overhe ia in . D : 02-2 dat e e in no g g Duu situee rnet- e onder de Euagin TEN b ) en h n d m v v ragen urlijk Ong elaars andaa echt re iniste op p t D van derale t va puter. EMEN dt o v sl ss Toch in inte ijd ne olgens edroeg cen m C id bie op te an natu fe ONN Bru n gas l. Een ssels m broe b et t alt lde. V h , AB e pro een co elaars de omie. n t n n k e h ic 5 g s e 40 r te z te ru t 7 o ce b n 5. n ss aa .4 d rs en ke teit lec tra Huy -l idde ik n g t B pro die Eco 10 ha sselaa -226 Bru g. In cum che lo breid.” nog m oenen E ze ely ne en EU bru e gem tische 09 76 0 E: 02 e n de sluitin 57 is e bij t niet, ch s 0 v ACTI In 2 uele Bru nt va Ev isch tron en uitg o dat w inders t dichjk pro n 2 tati a ze ce taan veli E, RED z e k g pese s delde i is d Energ ie slechts tien e SEN div id tig pro nterne pec tie rocent word is het an de t en h m de n EL id ro a n n n i s p d m 50 e or e “I e d va en el O Ze v ok een nog re nt. 21 10 nog eer ten vo el at g “W erder vernm k loof. 18, 10 hello). d m N t co o 0 a EI v te s n o s (E os ume PL had was d 1 proce d in 2 bijna iets in e-g dig itale epen twaalf Bru ko s AGEY a 6 5 en r. den e con K, FL g ro de 200 nt en elaars h t, teg het al taan ncie WEE d we ik s n van etsbare orbeeld ce EZE vera va n pro e Bruss t gebru ep die rmen,” EL D w o te le NI 20 ro e bijv d RUSS st k dere 23 JU WB van intern . “De g kansa CIBG. mee zijn er TOT n 8 N VZ t it ij 0 e 16 o z n VA 0 h ij , N E no p en in 2 reiken x van n z ITGAV 84 VA u ep e .” ertig NU ° 12 be
ar , ma
DE
lde idde gem
CHT PR A
k otie n g l te a r va me e b ar ok u w e e tu e nie ligoud dt u d d h n om vin ien sch chien en zijn te late fkapel s Mis s d a link er k L– . Mis n re e gr SSE aans t gee nthuld uniek Zavelk DV e o BR U n r o m a a t d a e rok mdat d is in d liek. a L a v t. B f b o n g pu Tax ar o mfa llin trio onste het ma rn und et grote 9 h to u 8-1 ten al was ie Th oor p. 1 il is v , ing’, gen de fam open an s jk er k van nderli de h o st in uitz
E OKK BAR
‘Be
NS T
RK U
1 1
on.
0315
X P3
David Steegen is persverantwoordelijke van voetbalclub RSC Anderlecht
TIS GRA
TOOR
www.brusselnieuws.be/steegen
+
De vierde editie van de atletiekwedstrijd belooft opnieuw mooie wedstrijden op te leveren. Op de 100 meter horden neemt Brussels talent Anne Zagré het onder meer op tegen de Nederlandse belofte Sharona Bakker. En ook sprinter Damien Broothaerts, tienkamper Frédéric Xhonneux en polsstokspringer Kevin Rans strijden voor de eer. Op 10 juli gaat de Brussels Grand Prix omstreeks 14 uur van start. Op het programma
staan al de belangrijkste atletieknummers. Atleten die aangesloten zijn bij een atletiekvereniging, kunnen zich inschrijven op www.brusselsgrandprix.be. Sommige nummers zijn wel voorbehouden voor de internationale meeting, op uitnodiging. De Grand Prix is de perfecte voorbereiding op het Belgisch kampioenschap over twee weken, en voor de toppers voor het Europees kampioenschap voor junioren, het wereldkampioenschap in Daegu of de Universiades. En voor de fans? Voor hen is het de perfecte aanloop naar de Memorial Van Damme.
een volledig leger zet zich dagelijks in om de voetballers bij te staan om de loodzware dagen door te komen. Zij verdienen alle lof. Geloof het maar, het zijn niet allemaal Lukak u’s. Een fractie haalt de top, maar iedereen – ook wie niet doorstoot tot de eerste van Anderlecht of zelfs geen voetbalprof zal worden – heeft een ding gemeen: ze zullen allemaal een diploma secundair onderwijs op zak hebben. Dat is sociaal werk. Het rugzakje dat hen verder zal helpen, wat ze ook achteraf doen. Birger Longueville. Hij kwam uit WestVlaanderen. Een talent. Hij volgde Handel aan Sint-Guido. Na een paar jaar RSCA ontwikkelde hij zich als voetballer en werd hij tweetalig. Vorige week studeerde hij af, maar voor de A-ploeg van paars-wit komt hij net iets te kort. Birger gaat vanaf volgend seizoen voetballen voor SV Roeselare en zal verder studeren. Arnaud De Greef uit Molenbeek zat in zijn klas. Hij wordt volgend seizoen prof bij KVC Westerlo. Marco Sarcinella werd enkele jaren geleden bij KRC Genk weggehaald en net als vele anderen in de grote stad losgelaten. Vol hoop begon hij aan zijn opleiding. Zware tegenslag werd zijn deel. De ene zware blessure na de andere teisterde het voetbalhongerige lichaam. Marco beet door en behaalde alvast zijn diploma. Ook hij trekt naar de stille Kempen. Brussel vergeet hij nooit meer. RSCA ook niet. Marco is in de hoofdstad een weerbare man geworden. De club, de school en de stad hebben hem gewapend voor het leven. RSC Anderlecht is trots op de eerste tien Purple Talents die zopas afstudeerden. Allemaal Brusselaars. Voor altijd.
s et beter rBruusssel doeet h zome f B > d ica loo mat
ver dri krij n aadvertentie va
k qu ntie e a l n a i is! (= 120 mm) zes n te it 2 vang 4 kolommen breed Dig af ¼ pa a adver aat grat 7 Van 60 mm hoog 28/ an xtr rm ZEN
r Info
V
nog zijn de “We ar net oenen ma ersch kind roeid” g ont
& IJ n e fde fo LPR 1/7 endeze KNA pagina r op nt 2 e a op l t J u ee2 x t=zeMaximumformaat r k BI man ver n d e a k c ge nl/ D he rae be/ ijnt of 89E1
ondergedompeld, en dat is nu net een van de redenen waarom er in Brussel geen topsportscholen te vinden zijn. “De wisselwerking tussen mensen is ook belangrijk. Neem nu Romelu Lukaku: hij zat op een ‘gewone’ school tussen ‘gewone’ leerlingen. Hij gaf regelmatig aan dat het deugd deed om eens even uit de sportwereld te stappen. Als je op een topsportschool zit, zit je aldoor in hetzelfde milieu. Je kunt er minder jezelf zijn.
Birger, Marco & co
/7581
De volleybalmeisjes van Asse-Lennik zouden interesse hebben. Ze zouden dan als Brussels Top Volley uitkomen
David Steegen
Je hebt er ook veel concurrentie, het is geen gewone schoolomgeving. Dat willen we in Brussel niet. Het is een uitgesproken keuze van de VGC dat we voor dit systeem kiezen en niet voor de topsportscholen. Zulke scholen kosten ook heel wat geld.” Sport en Studie is op dit moment beperkt tot drie Anderlechtse scholen: het Sint-Niklaasinstituut, het Sint-Guido-Instituut en het Koninklijk Atheneum. Dat zal de komende jaren wellicht ook zo blijven. “Het project vraagt veel van de scholen,” vervolgt Cornelis. “Denk maar aan de tijd die erin wordt gestoken, de flexibiliteit en al het vrijwilligerswerk.” “We hebben geen concrete doelen vooropgesteld. Maar als er zich leerlingen aanbieden, dan zullen we samenwerkingsverbanden uitwerken. De sporter moet wel naar ons komen om in te kunnen stappen.”
DB26
perkt gebleven tot de voetballers van paarswit. Maar wat kan voor jonge voetballers, moet ook kunnen voor andere talentvolle sportbeoefenaars. Het project wordt nu opengetrokken naar basketbal en volleybal. De volleybalmeisjes van Asse-Lennik zouden al geïnteresseerd zijn. Die ploeg zal in de toekomst onder de naam Brussels Top Volley uitkomen en Vorst Nationaal als thuisbasis hebben. “Dat is een eerste denkspoor,” vertelt Bert Cornelis, woordvoerder van Brussels minister Jean-Luc Vanraes (Open VLD), bevoegd voor het Nederlandstalig onderwijs in de VGC. “Natuurlijk zijn alle sporten welkom. Tot nu toe is het inderdaad beperkt tot RSCA, maar het is niet de bedoeling dat het een Anderlecht-project wordt. We willen het opentrekken naar al de Brusselse clubs die topsport aanbieden.” In Vlaanderen en in mindere mate Wallonië is gekozen voor topsportscholen. De jonge sporters worden er dagenlang in de sport
e w.b O d B 1 b 4 a 5 @ ik 26 4mm man ail R 2= 270 k m c s Hoogte 2 ads samen u f e r 0 o w.b .bra Bel ww rika
ek. sch ewe ver z r e E d ** sel
BDW 1287 PAGINA 22 - DONDERDAG 7 JULI 2011
BD W
zaIE
ZAZIEZOMERPORTRETTENGALERIE (1) ZAZIE
DOOR PATRICK JORDENS
R IEDE
RE
Z
V
OO
O T 99 J A T 9
• R A
EN VAN
W
elk beeld vond je zo bijzonder dat het in je hoofd is blijven hangen? Welk kunstwerk heeft je ooit aan het lachen, huilen, huiveren, dromen... gebracht? We vroegen het aan zeven Brusselse kunstenaars: (strip)tekenaars, prentenboekenmakers, filmregisseurs... Zij tonen jou deze zomer hun favoriete
De favorieten van Brecht Evens
beeld. Dat kan je telkens bewonderen op de rechterpagina. En daarnaast stellen ze zichzelf ook voor. Onder andere met een uniek zelfportret, speciaal getekend of bedacht voor deze zomerreeks.
Geur? Regen in de zomer
Smaak?
Welkom in de Zaziezomerportrettengalerie!! De eerste gast is striptekenaar Brecht Evens, een van onze huisartiesten die de tweewekelijkse strip ‘Idulfania’ maakt.
Een saus met honing die mijn moeder maakt
Klank? Een man die hoog lacht of giechelt © BRECHT EVENS
Kinderboek? Max en de Maximonsters van Maurice Sendak
Plekje in Brussel? De Beurs, het midden, waar alles door elkaar loopt
Vakantiedag? Eentje waarop je lang aperitief mag drinken, lang op restaurant zit én lang op café gaat
Beeld? Ik heb gekozen voor een beeld van de Duitse tekenaar ATAK (zie rechterpagina). Deze prent komt uit zijn boek Ada, een van de mooist geïllustreerde boeken die er zijn. ATAK is een van de illustratoren naar wie we veel keken toen ik Illustratie in Gent studeerde. Hoe meer ik zelf met tekenen bezig ben, des te beter ik hem vind. Er is zoveel variatie in zijn vormen en kleuren, in de gezichtsuitdrukkingen... Ik leerde hem kennen toen hij een lezing kwam geven op school. Hij was heel zenuwachtig. Zijn dia’s zaten niet juist in de diaprojector, dus moesten we allemaal even de kamer uit terwijl hij de dia’s op volgorde stak. Toen we weer binnen mochten, plakte zijn haar van het zweet en nam hij een slok uit een whiskyflesje. En vervolgens toonde hij ons al die geweldige tekeningen.
Brecht Evens door Brecht Evens.
In oktober verschijnt er een nieuw stripalbum van Brecht Evens, De liefhebbers. Kijk ook eens op zijn blog: brechtnieuws.blogspot.com.
BDW 1287 PAGINA 23 - DONDERDAG 7 JULI 2011
© FRÉMOK / ATAK 2005
Uit Ada van de Duitse tekenaar ATAK.