.. .. Αναζητώντας τον Ήχο
Κείμενο, σχέδια, χρώματα και γράμματα: Dave Chisholm Επεξεργασία χρωμάτων: Dustyn Payette
Μετάφραση: ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ | Επιμέλεια: ΘΑΝΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ Σελιδοποίηση-Προσαρμογή: LASID | Υπεύθυνος έκδοσης: ΝΊΚΟΣ ΧΑΤΖΌΠΟΥΛΟΣ Copyright © 2025 για την ελληνική γλώσσα: BRAINFOOD DIGITAL MEDIA AND PUBLISHING Μ.Ε.Π.Ε. Εμπεδοκλέους 28 & Σουρή 20, 12131 Περιστέρι | Τηλ.: 210 2514123 | contact@brainfood.gr | www.brainfood.gr ISBN: 978-618-236-208-2 ΜΑΪΟΣ 2025
Απαγορεύεται απολύτως η κατά οποιοδήποτε μέσο ή τρόπο αντιγραφή, φωτοανατύπωση, αναπαραγωγή, εκμίσθωση ή δανεισμός, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή (ηλεκτρονική, μηχανική ή άλλη) και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του εκδότη.
Πρόλογος του Erin Davis
Όταν ο πατέρας μου υπέστη εγκεφαλικό το 1982, παρέλυσε προσωρινά το δεξί του χέρι. Ο γιατρός τού συνέστησε να σκιτσάρει προκειμένου να αποκατασταθεί. Ο Μάιλς καταπιάστηκε μ’ αυτό και μετά από ένα διάστημα η ικανότητά του να εκφράζεται μέσα από τις ζωγραφιές του μεγάλωνε ολοένα και περισσότερο. Προσηλώθηκε στο να σκιτσάρει με μολύβια, πένες και μαρκαδόρους και, με τον καιρό, γέμισε δεκάδες (ίσως εκατοντάδες) μπλοκ. Του άρεσε να ζωγραφίζει χορευτές, μουσικούς και άλογα – αλλά κυρίως χορεύτριες. Πιστεύω ότι η λεπταίσθητη δουλειά του με τα χρώματα έχει την προσωπική της ταυτότητα που μιλάει στον θεατή όπως η τρομπέτα του και η μουσική του μιλάνε στον ακροατή. Συνέχισε κατόπιν να ζωγραφίζει με ακρυλικά σε μουσαμάδες ποικίλων μεγεθών, αλλά πιο πολύ του άρεσε να ζωγραφίζει σε γιγάντια ρολά μουσαμά χωρίς να τελαρώνει – μετά να τα κρεμάει στη σκάλα του δεύτερου πατώματος ώστε να τα βλέπει εκτεθειμένα από διαφορετικές γωνίες. Η ζωγραφική έγινε γι’ αυτόν τόσο σημαντική όσο και η μουσική, και άρχισε να πουλάει έργα του τόσο ιδιωτικά (στον Lionel Ritchie, τον Quincy Jones κ.ά.) όσο και σε ατομικές εκθέσεις σε αίθουσες τέχνης αλλά και σε ομαδικές με άλλους μουσικούς όπως ο John Mellencamp. Του άρεσε να επισκέπτεται τα ατελιέ άλλων καλλιτεχνών και να βλέπει τα έργα τους. Με πήρε μαζί του σε μερικές τέτοιες επισκέψεις ενόσω βρισκόμασταν για περιοδείες στην Ευρώπη, και πάντοτε με γοήτευε το πώς αλληλεπιδρούσε με τους καλλιτέχνες αυτούς – καθώς συζητούσε τη μείξη χρωμάτων και τις ποικίλες τεχνικές. Γνώρισα τον Ντέιβ Τσίσολμ από το γκράφικ νόβελ του Chasin’ the Bird – Charlie Parker in California. Δεν ήμουν βέβαιος πώς θα μπορούσαν να μεταφερθούν στον ΔΙΚΟ ΜΟΥ κόσμο των κόμικς και των γκράφικ νόβελ μορφές σαν τον Μπερντ και τον Μάιλς. Τέλος πάντων, δεν κράτησε για πολύ η αβεβαιότητά μου, μιας και με κέρδισε με το παραπάνω το πώς προσέγγισε ο Ντέιβ την ιστορία του Μπερντ. Υπήρχε τέτοια ελευθερία σ’ αυτό το μέσο έκφρασης ώστε νιώσαμε (εμείς οι διαχειριστές της κληρονομιάς του Μάιλς) ότι η ιστορία του Μάιλς Ντέιβις μπορούσε να αποδοθεί μ’ έναν τέτοιο τρόπο από τον κύριο Τσίσολμ. Θα άρεσε πολύ στον Μάιλς να δει πώς είδε ο Ντέιβ το ταξίδι για την ανακάλυψη του προσωπικού του ήχου. Ξέρω καλά ότι θα είχε μεγάλη περιέργεια για το πώς αποδίδεται η ζωή του με τον μοναδικό τρόπο των γκράφικ νόβελ. Ο Ντέιβ, τόσο τρομπετίστας όσο και εικαστικός καλλιτέχνης, έδειξε μεγάλο ενθουσιασμό όταν βυθίστηκε στο μακρύ ταξίδι του Μάιλς. Από παιδί λάτρευα τα κόμικς. Τις ιστορίες, τα χρώματα, τη μυθοπλασία τους! Στον δρόμο για το σχολείο είχα πετύχει ένα κιόσκι που αντάλλασσε ένα κόμικ με μια συλλεκτική μεταλλική μάρκα λεωφορείου της Νέας Υόρκης. Εκείνο τον καιρό διάβαζα κυρίως Marvel και κάποια της DC, καλού κακού. Αργότερα, όταν πήγα στη Δυτική Ακτή για να μείνω με τον πατέρα μου στο ηλιόλουστο Μαλιμπού της Καλιφόρνια, ανακάλυψα τα γκράφικ νόβελ. Έτυχε ο πατέρας μου να έχει κάποια βιβλία του Τονίνο Λιμπερατόρε από τη σειρά RanXerox. Εντάξει, ήταν για γερά νεύρα (τουλάχιστον τότε, τη δεκαετία του 1980), αλλά ο Μάιλς δεν νοιαζόταν εν προκειμένω για το περιεχόμενο όσο για τις εντυπωσιακές εικόνες του Λιμπερατόρε. Φαντάσου τώρα έναν πιτσιρικά που έχει περιέργεια για τον Μάιλς, ή που έχει ακουστά τον Μάιλς από κάπου, να ανακαλύπτει αυτό το νέο έργο του Ντέιβ Τσίσολμ… Να βλέπει την αναζήτηση του ήχου από τον Μάιλς όπως εικονογραφείται με όλα αυτά τα έντονα χρώματα και τις σκοτεινές σκιές. Και τι δεν θα ’χει να αποκομίσει! Erin Davis, 2023
Στο βιβλίο αυτό η αφήγηση είναι προσαρμοσμένη σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Μάιλς Ντέιβις – από την αυτοβιογραφία του, άρθρα και συνεντεύξεις.
ΦΟΒΑΣΑΙ, ΤΟ ΞΕΡΩ, ΚΥΡΙΕ ΝΤΕΪΒΙΣ.
ΕΙΣΑΙ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ, ΤΟ ΞΕΡΩ.
ΓΑΜΙΕΣΑΙ.
ΓΑΜΙΕΣΑΙ.
1982
ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΕΙ.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΣΥΧΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΑΚΡΟ...
ΓΑΜΙΕΣΑΙ.
ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, ΓΙΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ,
ΜΟΝΑΧΑ ΣΤΟ ΔΕΞΙ ΣΟΥ ΧΕΡΙ ΤΗΝ ΕΠΑΘΕΣ
ΜΑΚΡΙΑ ΑΠ’ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ, ΤΟ ΣΕΞ, ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ, ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ,
– ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ’ΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ.
ΚΑΙ… ΞΕΡΕΙΣ…
ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΚΥΛΗΣΕΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑ.
…ΑΠ’ ΤΗΝ ΤΡΟΜΠΕΤΑ.
ΛΥΠΑΜΑΙ. ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΘΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ.
7
ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΕΙΣ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ – ΣΤΟ ΔΕΞΙ…
ΕΓΩ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ ΗΧΟ.
…TO ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΘΙΣΤΟΥΜΕ, ΚΑΙ ΘΕΛΩ Ν’ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙΣ…
ΦΥΣΙΚΑ, ΝΑΙ – ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ. ΑΛΛΑ, ΑΚΟΥ ΜΕ.
ΕΓΏ ΔΕΝ ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ, ΓΙΑΤΡΕ.
ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΜΠΕΡΔΕΥΕΙ, ΝΑ ΣΕ ΖΟΡΙΖΕΙ…
…ΑΛΛΑ ΑΥΤΗ Η ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΘΑ ΠΑΕΙ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΑΛΛΟΥ
8
– ΚΑΙ ΘΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ.
ΑΚΟΥ, ΚΥΡΙΕ ΝΤΕΪΒΙΣ. ΘΑ ΣΕ ΑΦΗΣΩ ΜΟΝΟ ΚΑΝΑ ΜΙΣΑΩΡΟ. ΚΑΙ ΜΕΙΝΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΟΥ ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙΣ. ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ.
ΑΠΛΩΣ ΣΚΙΤΣΑΡΕ.
9
Άρκανσο. 1933 ΣΥΝΕΧΙΣΕ, ΜΑΪΛΣ!
ΕΔΩ ΕΙΜΑΙ – ΠΙΣΩ ΣΟΥ.
ΑΝ ΜΕΙΝΕΙΣ ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΙΣΩ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΘΑ ΣΕ ΠΙΑΣΟΥΝ!
ΧΑΧΑ… ΕΙΣΑΙ ΜΙΛΙΑ ΠΙΣΩ…
«MΑΪΛΣ», ΜΙΛΙΑ ΠΙΣΩ!
ΤΖΈΙΜΣ; ΤΖ… ΤΖΕΙΜΣ;
ΚΟΦ’ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ, ΤΖΈΙΜΣ… ΠΟΥ…
ΓΑΜΗΜΕΝΟ!
14
Κεφάλαιο 1 Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΦΙΣΚ. ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΕΚΕΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΛΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ THE FISK JUBILEE SINGERS.
ΟΠΟΤΕ ΤΑ ’ΠΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΗΡΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΚΑΙ ΝΑ ΓΡΑΦΤΩ ΣΤO ΤΖΟΥΛΙΑΡΝΤ.
ΕΦΤΑΣΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1944.
Ο,ΤΙ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΙΧΑ ΝΙΩΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ –ΝΤΥΜΕΝΟΣ– ΗΤΑΝ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΝΤΙΖ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΠΕΡΝΤ ΜΑΖΙ ΣΤΟ ΣΕΝΤ ΛΟΥΙΣ – ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΠΙΟ ΠΡΙΝ. ΕΠΑΙΖΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΝΤΑ ΤΟΥ ΜΠΙΛI ΕΚΣΤΑΪΝ. ΑΡΡΩΣΤΗΣΕ ΕΝΑΣ ΤΡΟΜΠΕΤΙΣΤΑΣ ΚΙ ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ ΕΤΡΕΞΕ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ ΑΝ ΕΠΑΙΖΑ ΤΡΟΜΠΕΤΑ. Ο ΤΥΠΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΝΤΙΖI. ΕΠΑΙΞΑ Σ’ ΑΥΤΗ ΤΗN ΜΠΑΝΤΑ ΔΥΟ EΒΔΟΜΑΔΕΣ.
ΝΑΙ, KOITA – TO ΤΖΟΥΛΙΑΡΝΤ ΗΤΑΝ ΜΟΝΑΧΑ ΠΡΟΠΕΤΑΣΜΑ ΚΑΠΝΟΥ, ΕΝΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΝΩ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΜΠΕΡΝΤ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΤΙΖ…
…ΣΤΗΝ ΤΖΑΖ ΣΚΗΝΗ.
15