De architectuur van mijn herinneringen

De architectuur van mijn herinneringen Verbeeldingen voor de transformatie van een lege boerderij in Amstelveen

Annabel Rodriguez Arrebato

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

2

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

3

La arquitectuur van mijn herinneringen

4

De Architectuur van mijn herinneringen Verbeeldingen voor de transformatie van een lege boerderij in Amstelveen Annabel Rodriguez Arrebato

Annabel Rodriguez Arrebato

Master architectuur Academie van Bouwkunst Amsterdam Commissieleden: Henri Borduin (mentor) Hanneke Kijne Paul van Dijk Toegevoegde leden t.b.v. examen: Ira Koers Jolijn Valk September 2019

De architectuur van mijn herinneringen Verbeeldingen voor de transformatie van een lege boerderij in Amstelveen

Als herinneringen sterk verbonden zijn met onze emoties, hoe maak je dan ruimte voor herinneringen.

Met dit plan zoek ik naar het verband tussen verbeelding en architectuur. De zoektocht koppel ik aan een urgente opgave: het wonen op het platteland door herbestemming van leegstaande boerderijen in Nederland. In deze transformatie wil ik de rol onderzoeken die herinneringen uit mijn Cubaanse kindertijd kunnen spelen.

La arquitectuur van mijn herinneringen

5

Het verleden roept nog steeds emotionele reacties die ons vormgeeft. Daardoor is herinneren heel persoonlijk en uniek. Mijn herinneringen vinden hun plaats in het ontwerpproces, waarin ze elkaar nog eens beïnvloeden. De vertaling doe ik met de bestaande materialen van drie grote schuren in Amstelveen. De vergeten boerderij wordt getransformeerd met zijn eigen geschiedenis tot een nieuwe circulaire woonomgeving.

samenleven dat ik uit mijn prille jeudg ken. Diverse verbeeldingen verbinden onlosmakkelijk de nieuwe ruimtes en de omgeving met elkaar. De individu, in een fluïde van samen-én alleen-zijn, wordt steeds geleidt, door routing, vormtaal en lichtinval naar een continu belevenissen van ruimtelijke rijkdom.

Annabel Rodriguez Arrebato

Annabel Rodriguez Arrebato

De resulterende gemeenschap is, door zijn sterke sociale samenhang, een manifest voor werkelijk

La arquitectuur van mijn herinneringen

6

Annabel Rodriguez Arrebato

‘…omdat iets wat in de jeugd gebeurd is, dikwijls het gevolg is van een voorval op oudere lee ijd.’

Marten Toonder

Inhoud 1. Het verlangen naar het verleden A L G E M E N E FA S E

10

2. De schatten van het landschap O N D E R Z O E K FA S E

20

La arquitectuur van mijn herinneringen

7

3. Verbeelding voor de transformatie 38

3.1 In harmonie met het landschap Relatie met de omgeving

39

3.2 Gemeenschappelijke ruimtes in de schuren Openbare, semiopenbare, semi-private en private ruimtes

56

4. De Metamorfose VERANTWOORDING

11 4

Annabel Rodriguez Arrebato

O N T W E R P FA S E

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

8

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

9

La arquitectuur van mijn herinneringen

10

Wat begon met het beschrijven van de herinneringen aan mijn kindertijd op het Cubaanse platteland is een herkenningstocht geworden naar details en gebeurtenissen van toen, door het tekenen van beelden die ik nu, na vele jaren, nog in mijn hoofd heb.

1. Het verlangen naar het verleden

Annabel Rodriguez Arrebato

ALGEMENE FASE

De reconstructie-beelden van mijn herinneringen vormen de basis van de opgave, en ze leiden het hele proces.

In deze onderzoeksfase maakte ik schetsen, verhalen en tekeningen mijn herinneringen van de manier waarop ik het landschap bekijk met de gevoelens, zintuiglijke ervaringen en associaties die daarbij horen.

La arquitectuur van mijn herinneringen

11

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

Mijn herinneringen heb ik voor mijzelf tastbaar gemaakt door een serie schilderijen: 1.Vertrouwd pad 2.Eetbare tuin 3.Cocuyo’s 4.Cubaanse bohío 5.Gemeenschapsleven 6.Felgekleurd veld 7.Spleten 8.Opgegraven ziel

Annabel Rodriguez Arrebato

1.

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

12

Essentie van de schilderijen.

De essentie van die tekeningen heb je in een nieuwe serie abstractere beelden vertaald.

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

13

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

14

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

15

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

16

Deze heb je in conceptuele maquettes omgezet.

In elk van die maquettes heeft één van onze zintuigen de overhand, zonder de andere volledig weg te duwen. ledere ontwerpkeuze is op één of andere manier hierop terug te voeren.

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

17

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

18

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

19

La arquitectuur van mijn herinneringen

20

Mijn herinnering gaat naar een wandelingen met mijn grootmoeder, op het platteland. Een groot veld dat steeds groeit, net als de heldere blauwe lucht.

2. De schatten van het landschap

Annabel Rodriguez Arrebato

ONDERZOEK FASE

Deze tweede fase verzamel ik informatie over de locatie, het erf en de drie grote schuren.

In mijn zoektocht naar een locatie speelt het landschap een essentiĂŤle rol. Bovenkerkerpolder en de lege boerenschuren refereerden aan het eenvoudige landelijke leven op het Cubaanse platteland.

Middenweg 6, bestaande situatie

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

21

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

22

Bestaande situatie

Het landschap

Bovenkerkerpolder.

Boven kerke

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

23

rpolde r

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

24

Taco-Taco heette het dorpje waarin mijn familie van mijn moederskant woonde. Hier is zoveel planten en bomen. Er zijn ook verschillende plantages gesneden door padden voor de korte weg. Na een kleine wandeling zijn we in onze natuurlijke zwembad. In het dorp zijn nauwelijks auto's, we kunnen letterlijk op een onverhard pad zonder stoepen de hele dag spelen.

De fraaie Bovenkerkerpolder ligt in NoordHolland dichtbij Amsterdam tussen Amstelveen en Uithoorn, naast de rivier de Amstel. Het agrarische gebied uit de 18de eeuw wordt gekenmerkt door een breed weids landschap met enkele boerderijen aan de rand en door de historische verkaveling van de polder met zijn lang, strak geometrisch slotenpatroon..

In Bovenkerkerpolder zijn nergens horeca of andere faciliteiten te vinden en er zijn geen verbindingen met andere gebieden in de omgeving. In het zuiden, vanaf de snelweg N 201, waar een verlaten boerenerf ligt, kunnen auto’s enkele meters de polder binnen rijden. Maar voor ďŹ etsers en wandelaars is er geen duidelijk entree.

La arquitectuur van mijn herinneringen

25

Amsterdam

Amsterdam Zuid

Schiphol

A9

Ouder Amstel Sint Urbanuskerk N

Waterstructuur

NK VE BO

Paardenstalling Middenweg 1

Uithoorn N

N

Annabel Rodriguez Arrebato

Ronde Hoep

ER

KE

RP

OL

DE

R

Westeinderplassen

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

26

Bestaande situatie

Het erf

Middenweg 6

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

27

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

28

Aan het eind van de smalle tussenstraat ben jij in een open centrale patio. Vanaf hier zie je kolonies of groepen van kleine huizen tussen de bomen. Dieren en mensen leefden dicht op elkaar. In de zomer was de stank van de varkens heel erg. Maar buiten rook de lucht naar vers gemaaid gras, kruiden en brengtpacifico-bloemen. Overal zijn mensen aan het werken. Vrouwen onderhouden de moestuin op het erf en mannen met ossen werken op de akkers.

Het erf bestaat uit drie karakteristieke agrarische gebouwen en een woonboerderij. De gebouwen zijn leeg, en ook groot. Maar ik weet al meteen dat ik ze niet ga slopen. Ze zijn perfect om mijn herinneringen nog krachtiger naar boven te brengen.

De kavel heeft een trapezoĂŻde-vorm en ligt aan de snelweg tussen water en grasland.

Vanaf het erf heb je uitzicht over de hele blauwgroene polder. Zelfs de toren van de Sint Urbanus kerk in Nes aan de Amstel is te zien. Door de grote bomen is het boerenerf herkenbaar.

2000- heden Lege boerderij

1965-1993 Schaalvergroting

1905 Woonboerderij

N

Annabel Rodriguez Arrebato

Middenweg 6

La arquitectuur van mijn herinneringen

29

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

30

Bestaande situatie

Het gebouw

De grote schuren

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

31

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

32

Als je goed kijkt, kan je de huizen van de bijgebouwen scheiden. Ze zijn wat groter dan de bijgebouwen. De meeste hebben schuin dak, wat grotere luiken ĂŠn felle kleuren. De diversiteit aan materialen komt vooral door de beschikbaarheid en jaarconstructies of verbouwen. Van binnen zijn ze koel en licht, dankzij de lemen vloer.

De drie grote agrarische gebouwen: A, B en C stammen uit het tijdperk van de schaalvergroting, waarin duurzaamheid en esthetische schoonheid niet belangrijk gevonden werden.

De schuren hebben verschillende maten, oppervlakten en materialisatie. De vloeren van B en C liggen anderhalve meter onder het maaiveld.

A 1978 en 1990 540m2 +0.0m

C 2000 800m2 -1.5m

N

La arquitectuur van mijn herinneringen

B 1986 640m2 -1.5m

Annabel Rodriguez Arrebato

33

34 La arquitectuur van mijn herinneringen

Programma

?

Annabel Rodriguez Arrebato

Sloop?

Of een uitdagende transformatie?

Er is geen slechte kamer die niet verbeterd kan worden.

Annabel RA

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

35

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

36

herinneringen

privĂŠ - publiek

orientatie en uitzichten

andere inrichting

relatie met omgeving

materialen

Als opgave wil ik de programmatische mogelijkheden koppelen aan de belevenis van wonen in Bovenkerkerpolder. Op alle drie schalen: het landschap, het erf en de oude schuren zijn gemeenschappelijke ruimtes ontworpen waarin mijn herinneringen tot leven komen.

Annabel Rodriguez Arrebato

Altijd waren er kinderen met wie ik kon spelen.

Het was als een groot park.

La arquitectuur van mijn herinneringen

37

La arquitectuur van mijn herinneringen

38

Mijn herinnering geeft mij verspreide beelden, waarbij de waarden van de werkelijkheid wordt verhoogt vanwege de aantrekkelijkheid van de omgeving en door de herinneringen van alle huizen waarin ik gewoond heb, vermengd met die waarin ik droom te leven.

3. Verbeelding voor de transformatie

Annabel Rodriguez Arrebato

ONTWERP ONDERDE LEN

De verbeelding voor de transformatie is de inspiratie die ik voor het ontwerp gebruik heb na de constante relatie tussen onderdelen van de omgeving en van de schuren met mijn herinneringen.

Iedere ontwerpkeuze over routing, vormtaal en lichtinval is op één of andere manier hierop beïnvloed.

Het eerste deel van de opgave is gericht aan ďŹ etsers en wandelaars op het landschap, en naar bezoekers en gebruikers op het erf. Ik maak een masterplan voor de Bovenkerkerpolder waarin geen gebrek is aan horeca of andere faciliteiten. Het ontwerpen vanaf die grote schaal zorgt ook voor de ruimtelijke verbinding tussen de omgeving en de oude schuren.

Mijn herinneringen zijn hier gesitueerd om ze in de vorm van assen te verbinden en te verankeren.

Annabel Rodriguez Arrebato

3.1 In harmonie met het landschap Relatie met de omgeving

La arquitectuur van mijn herinneringen

39

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

40

Nieuwe situatie

Het landschap

Bovenkerkerpolder

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

41

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

42

El trillo QuĂŠ claros permanecen en mi consciencia los trillos de aquellos caminos!

Hoe duidelijk zijn de paden van die heuvel in mijn bewustzijn gebleven!

Het pad uit mijn herinneringen is meer dan connectie. Het is een symbool van gevarieerd leven. Een plek voor sociale interactie en bewust te worden van de omgeving.

Bijzondere punten uit het landschap, die ook een relatie hebben met mijn herinneringen, heb ik geïnventariseerd en door middel van zichtlijnen met elkaar verbonden. Hier wordt het historische bestaande slotenpatroon genegeerd door nieuwe wandelpadden en assen.

Annabel Rodriguez Arrebato

Het pad naar de gemeenschap zie ik nog voor me. In de tussentraat waarin kinderen aan spelen zijn moet ik verder lopen. De lange weg heeft geurige klimplanten. Ik probeer met één been de modderige plassen over te steken. Het pad buigt soepel naar een groep bomen. Daar is de entree van het enorme weiland waar de kleine huizen zich verbergen.

La arquitectuur van mijn herinneringen

43

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

44

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

45

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

46

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

47

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

48

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

49

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

50

Nieuwe situatie Het erf Eigen tuin

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

51

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

52

Eten uit eigen tuin En mis recuerdos, huelo el dulce contagioso olor a mango que entra por la ventana.

In mijn herinneringen ruik ik de besmettelijke mangogeur die door het raam binnen komt.

De buitenruimte van mijn gemeenschap is het centrum van activiteit en cultuur waarin een intensieve sociale interactie plaatsvindt.

De assen van de polder convergeren op de binnenplaats, die verlaagd en betoverd wordt tot een groen paradijs. Deze buitenruimte is niet alleen bedoelt om streekproducten te consumeren maar als overgang tussen het open landschap en de semiopenbare ruimte op het erf.

Annabel Rodriguez Arrebato

We staan in het midden van de patio, die aan het eind van de tussenstraat begint. Overal zijn fruitbomen van guanabana, guave en mango die schaduw aan de hangmatten en de zelfgemaakte stoelen geven. Op het kolenvuur staat een grote zwarte stoofpot. Vooral hier zijn vrouwen met alles bezig. Op hun verzoek worden tomaten, groenten en kruiden voor het eten geplukt.

La arquitectuur van mijn herinneringen

53

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

54

A B

C

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

55

La arquitectuur van mijn herinneringen

56

Annabel Rodriguez Arrebato

3.2 Gemeenschappelijke ruimtes in de schuren Openbare, semiopenbare, semi-private en private ruimtes

In het tweede deel van de opgave maak ik Ă­n elke schuur groepen van vier huizen met informele ruimtes ertussen, waardoor de gemeenschap uit mijn herinneringen opnieuw tot leven komt.

De constante afwisseling van ervaringen door de sequentie van openbare, semiopenbare, semi-private en private ruimtes vraagt een doelgroep die niet alleen zich identiďŹ ceert met het landschap. maar ook een sterke voorkeur voor informele en collectieve woonvorm heeft.

Annabel Rodriguez Arrebato

Het zijn veel huizen, maar het lijkt dat de andere kinderen en buren bij mijn familie horen. Zo open is het contact met elkaar.

La arquitectuur van mijn herinneringen

57

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

58

Nieuwe situatie Het gebouw Openbare ruimtes

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

59

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

60

Cocuyo’s in de nacht Esperaba que la noche se estrellara con luces de cocuyo’s.

Ik keek uit naar de sterrennacht met lichtjes van vuurvliegjes.

Cocuyo’s of vuurvliegjes stralen s’ nacht een klein maar intens licht uit. Dit effect is te zien wanneer de assen van de polder de donkere schuren doorsnijden en het licht van boven en van beide uiteinden laten binnenkomen.

De assen van de polder worden licht-binnen-straten in de schuren met ieder een eigen relatie met het landschap, met een andere gebruiker en met jezelf. De lange ruimtes vormen een nieuw skelet van 4 tot 6m hoog. Soms is de binnenstraat even breed als de opening erboven. Soms zoeken de wanden een smalle opening boven, waardoor dunne licht (van de cocuyo’s) doordringen.

De geometrische schaduwlijnen van de bestaande spanten langs muren en vloer verschuiven continu, waardoor de binnenstraten er telkens anders uitzien.

Annabel Rodriguez Arrebato

In de familienacht van Taco Taco zijn huizen als cocuyo’s. De brandstoflampen die uit de balken hangen zijn de gele ogen verspreid in het donker. En het ruisen van de mensen is het lied van de cocuyos.

La arquitectuur van mijn herinneringen

61

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

62

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

63

Annabel Rodriguez Arrebato

5954

La arquitectuur van mijn herinneringen

64

+4772

+0

Het pad De kreek

+0

-1500

La arquitectuur van mijn herinneringen

+4772

Annabel Rodriguez Arrebato

De doorkijker

5753

6097

65

De moestuin

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

66

Nieuwe situatie Het gebouw Semiopenbare ruimtes

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

67

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

68

Gemeenschapsleven La casa es refugio y comunidad.

Het huis is onderdak en gemeenschap.

Ook in mijn ontwerp variĂŤren de gemeenschappelijke ruimte van groot tot klein, vanaf de ruimtelijke verbindingen die de nieuwe paden in het open landschap vormen; via de centrale patio op het erf tot de verschillende kleine tussenruimtes op de schuren waarin het spontane leven op het platteland gestimuleerd wordt.

De patio’s, in het midden van de schuren, zijn semiopenbare ruimtes. Omdat ze het thema van de binnenstraat hebben overgenomen, is het bovenlicht en de sfeer van het onderling contact in elke schuur anders.

De ruimtes die naar die patio’s toe open zijn en tegen de zijkant van de schuur aan liggen, zijn semiopenbare ruimtes. Ze nodigen je uit om (in je eentje) van de polder te genieten.

Annabel Rodriguez Arrebato

De gemeenschap uit mijn herinneringen is een mengeling van jeugd en volwassenheid, eenzaamheid en gezelschap, verbergend en zichtbaar, klein en groot, gesloten en open, donker en helder.

La arquitectuur van mijn herinneringen

69

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

70

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

71

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

72

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

73

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

74

Nieuwe situatie Het gebouw Semi-private ruimtes

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

75

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

76

Felgekleurd veld El sol deja ver los colores de los sembrados.

De zon geeft de gewassen kleur.

Mijn herinneringen zijn onmogelijk zonder kleuren. De felle kleuren van het landschap zijn te zien in de wand-dakglazen van de semiprivé ruimtes.

De semiprivé ruimtes heb ik als bijzondere ruimtes ontwikkeld, tussen de buitengevel, de binnenstraat en de woning. Het zijn flexibele ruimtes die je met andere gebruikers kan delen, én tegelijkertijd bieden ze, binnen de gemeenschap, wat meer privacy.

De wand-dakglazen zijn op de relaties van de twee delen van de glas-in-lood ramen geïnspireerd: heldere en gekleurde vlakken. De heldere vlakken nodigen uit naar buiten te kijken, terwijl de gekleurde gedeelte sfeer naar binnen brengen.

Annabel Rodriguez Arrebato

Wanneer ik het huis van mijn jeud herinner, zie ik de authentieke kleuren van de natuur in de gemeenschap en de mensen. Kleuren zijn een intens geluk armoede.

La arquitectuur van mijn herinneringen

77

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

78

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

79

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

80

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

81

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

82

Nieuwe situatie Het gebouw Private ruimtes

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

83

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

84

Cubaanse bohío El bohío es tan sencillo y rústico como pintoresco.

Het huis is even zo eenvoudig en rustiek als pittoresk.

Er zijn vier of vijf bohíos tussen de bomen. Sommige klein en al wat ouder, de meeste met warme kleuren.

La arquitectuur van mijn herinneringen

85

woningen zijn opvallend en verschillen door het zoeken naar een specifiek zicht op de polder. Ze zijn verankerd aan de binnenstraten. De nieuwe trapezoïde verkaveling negeert de bestaande strakke orthogonale spantenstructuur. Ik manipuleer de vorm en woningoppervlakte tot vier woningtypes.

De schuine muren combineer ik met rechte muren. Binnen die massa zijn verschillende functies zoals hoofdingang, trap, keuken, badkamer, kasten en soms bedstee opgenomen.

In het meest private deel van de woning staan de wanden recht. De intieme ruimte is gericht naar het landschap. De opening in de gevel werkt als een lijst van een levend schilderij van de polder.

Annabel Rodriguez Arrebato

Een bohío is een rustiek huis van hout, leem of stro dat het Cubaanse platteland kenmerkt. De nieuwe

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

86

B

A

C

herinneringen Verkaveling

Schuur A Schuur B Schuur C

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

87

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

88

95m2

80m2

52m2

45m2

Woontype

Framen van de polder

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

89

Functies in de massa

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

90

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

91

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

92

type 1

45m2

-1.50m

AA A 63 32 3 6 2 3 A

34 65 3 6 4 5 C CC C

BB B B 64 33 3 6 3 4

+1.07

-1.50m

+1.70m

Annabel Rodriguez Arrebato

31 62 3 6 Z1 2

La arquitectuur van mijn herinneringen

93

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

94

type 2

52m2

-1.50m

-1.50m +1.70m

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

95

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

96

type 3

80m2

-1.50m

71 7 F II1

-1.50m +1.70m

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

97

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

98

type 4

95m2

-1.50m

99 F FF F 37 68 3 6 7 8

38 69 3 6 8 9 G GG G

La arquitectuur van mijn herinneringen

36 67 3 6 6 7 E EE E

70 7 H HH I0 H

71 7 F II1

-1.50m

+1.70m

Annabel Rodriguez Arrebato

34 65 3 6 4 5 C CC C

Annabel Rodriguez Arrebato

39750

La arquitectuur van mijn herinneringen

100

26400 0

3300

+0.0m 3300 3300 3300 3300 3300 396 600 3300 3300 3300 3300 3300 3300

V

V

U

U

T

T

S

S

R

Q

Q

P

P

O

O

N

N

M

M

L

L

K

K

La arquitectuur van mijn herinneringen

101

J

24

18

28 59 W

29 60 X

61 3Y

31 62 3 6 Z1 2

AA A 32 63 3 6 3 2 A

EE 36 67

FF 37 68

GG 38 69

HH 70 I

71 F II

71 F II

G 57 26

-1.50m

27 58 H

H 58 27

28 59 W

29 60 X

61 30 Y

31 62 Z

AA 32 63

BB 33 64

34 65 3 6 5 4 C CC C

DD 35 66

36 67 EE

FF 37 68

GG 38 69

Annabel Rodriguez Arrebato

26 57 G

HH 70 I

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

102

Nieuwe situatie Het gebouw Binnengevels

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

103

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

104

Opgegraven ziel La nueva casa se construye con materiales locales.

Het nieuwe huis wordt met lokale materialen opgebouwd.

Een uitgangspunt voor het ontwerp van de binnen gevels is het hergebruiken van de bestaande materialen. Het gebouw wordt niet alleen circulair, maar ook mijn herinneringen ĂŠn de geschiedenis van de schuren kunnen in de nieuwe ruimtelijkheid gelezen worden.

Behalve in de schuur B, blijft de draagstructuur intact en wordt opgeknapt. Met de bestaande bakstenen worden de muren van de publieke ruimtes opgebouwd. Met de bestaande golfplaten worden de buitengevels van de woningen die aan de binnenstraat De Kreek liggen, afgedekt. Met het bestaande hout worden alle binnenschuifdeuren op maat gemaakt. Met het uitgegraven leem rond de schuren worden de buiten muren van de woningen met verschillende textuur en natuurlijke kleuren opgebouwd.

Annabel Rodriguez Arrebato

De huizen hebben een rustieke uitstraling. De muren zijn van leem en stro. De dakken hebben een eenvoudige structuur van boomstammen en palmbladeren. Als een nieuw huis opgebouwd is wordt er bewust voor gekozen om het oude te laten staan en het nieuwe van achter naar voren stap voor stap op te bouwen.

La arquitectuur van mijn herinneringen

105

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

106

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

107

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

108

Nieuwe situatie Het gebouw Buitengevels

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

109

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

110

Spleten La imperfecciรณn de los tablones es el placer de la luz que todo el dia entra y sale.

De imperfectie van de oude planken is het plezier van het licht gedurende da dag.

Dankzij de donker, vergrijsd hout in alle buitengevels en daken worden de karakteristieke agrarische schuren wakker en aanwezig blijven in de polder.

De dynamiek van mijn herinneringen is ook te zien in de schuivende vergrijzende luiken van de gevels en daken. Alle openingen kunnen geheel of gedeeltelijk afgesloten worden door er panelen van oude planken van verschillende maten die geschoven kunnen worden.

Annabel Rodriguez Arrebato

De ramen van houten luiken worden alleen s’avonds gesloten. Het is donker. Achter de wanden is perfect om verstoppertje te spelen. We kunnen wel zien door de spleten tussen de oude planken, wanneer iemand komt. Maar het zal moeilijk voor hen zijn om ons te zien.

La arquitectuur van mijn herinneringen

111

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

112 a b cd a b cd

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

113

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

114

4. De Metamorfose VERANTWOORDING

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

115

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

116

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

117

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

118

Annabel Rodriguez Arrebato

La arquitectuur van mijn herinneringen

119

Annabel Rodriguez Arrebato La arquitectuur van mijn herinneringen

120

Ik heb De architectuur van mijn herinneringen afgerond met de steun van velen. Ik dank vooral aan JesĂşs, Jan Paul Smit, Marjan & Henk Honnings en Anna Costello voor alle vertrouw die zij in mij en dit project hebben gestoken.

Met speciale dank aan Henri Borduin, Hanneke Kijne en Paul van Dijk.

Ik dank aan mijn familie en vrienden uit Cuba voor alle mooie herinneringen...

Ik dank ook mijn lieve dochter, familie en vrienden uit Nederland.

Na het afronden van de Master Architectuur in Amsterdam ga ik vooral transformeren omdat geen slechte kamer is die niet verbeterd kan worden.

Annabel Rodriguez Arrebato a.rodriguez.cu@gmail.com www.annabelrodriguezarrebato.com