Blocqschrift november 2008

Blocqschrift

jaargang 9 nummer 4 november 2008

in dit nummer o.a.: Uit de navigatiehoek Scheepstechniek Engelandtocht Voorgestoomd Najaarstocht Waypoint 70 Voorzitters

COLOFON

WAT & WIE

BLOCQSCHRIFT is het verenigingsblad van W.S.V. DE BLOCQ VAN KUFFELER

DE COMMISSIES

REDACTIE Sonja van Meerlant Nel ten Camp Michel van Berkum Jos Werkhoven Natascha Kuik Gert Kuik Wiebe Barkey email: redactie@blocq.nl Blocqschrift verschijnt 4 maal per jaar WEBSITE: WWW.BLOCQ.NL websitebeheerder: Gert Kuik email: webmaster@blocq.nl W.S.V. DE BLOCQ VAN KUFFELER Postbus 30061 1303 AB Almere HAVEN Oostvaardersdijk 20 1309 AA Almere Coördinaten I II 52°.25I.30,14II N, 5°.13 .39,49 O Havenmeester: 06 -27512497 BESTUUR Voorzitter: Henk Boelaars 036 - 5401323 email : voorzitter@blocq.nl Penningmeester: Bart van Roosmalen 030 - 6562691 email: penningmeester@blocq.nl Secretaris: Marjan Bijzet 0294 - 412259 email: secretaris@blocq.nl Leden: Frits Koehorst: commissies 1 t/m 6 0294 - 483233 Bert Jonker: commissies 7 t/m 13 035 - 5314381 LEDENADMINISTRATIE / WACHTLIJST Bart van Roosmalen Hendrik van Hoornelaan 15 3984 DL ODIJK email: wachtlijst@blocq.nl ledenadministratie@blocq.nl FINANCIELE ADMINISTRATIE: Bart van Roosmalen Hendrik van Hoornelaan 15 3984 DL ODIJK ING bank Almere 067.85.98.177 t.n.v. BvK Email: administrateur@blocq.nl

2

1 EVENEMENTEN coördinator: Wim Holst 036 - 5214307 2 WEDSTRIJDZEILEN coördinator: Arie Harder 035 - 5411169 3 INTERNE COMMUNICATIE coördinator: Sonja van Meerlant email: r.v.meerlant@casema.nl 0297 - 283532 4 JEUGDZEILEN coördinator: N. de Wit Email: franic@tiscali.nl 5 BEHEER CLUBHUIS ‘DE BLOCQHUT’ coördinator: Rijk van Meerlant email: blocqhut@blocq.nl 0297 - 283532 6 ZELFWERKZAAMHEID coördinator: Natascha Kuik 06 - 53973959 email: zelfwerkzaamheid@blocq.nl ONDERHOUD 7 EXPL. & BEHEER HAVEN coördinator: Theo Hendriks 035 - 6914156 email: havenmeester@blocq.nl 8 GEBOUWENBEHEER coördinator: Aad Bijzet 0294 - 412259 9 TERREINEN & GROEN coördinator: Karin Nelson 035 - 5313470 10 NATTE HAVEN (STEIGERS) coördinator: Lex van Bekkum 033 - 4790333 11 ELEKTRISCHE INSTALLATIE coördinator: Frans Scherpenisse 033 - 4948287 12 WATERINSTALLATIES coördinator: Roland van Loon 036 - 5223235 13 STORINGEN coordinator: Ton Nefkens

0172 - 408343 SHANTYKOOR muzikaal leider: Henk Boelaars 036 - 540132

DIT NUMMER 4

Voorgestoomd

6

Interview met Henk Boelaars, de vertrekkende voorzitter

8

Introductie kandidaat voorzitter

9

Engelandtocht 2008 en reisverslag

12

Uit de navigatiehoek, een nieuwe rubriek van Ted Jansen

17

Column Ed Meyer

18

Scheepstechniek met Tom van Gool

20 Najaarstocht 2008 23

Waypoint 70, een afscheid

24 Bestuur & commissies 26 FAVO: Wijdenes 27

Bulle Talie

REDACTIONEEL Duurzaamheid Als je dit najaarsnummer van Blocqschrift in handen krijgt zit je in de jaarlijkse Algemene Ledenvergadering. Tenzij je dit bijzondere evenement, ruim 100 zeilers in vergadering bijeen, helaas moet missen, dan sturen wij je verenigingsblad thuis. In dit nummer aandacht voor een belangrijk agendapunt van die ALV: de verkiezing van een nieuwe voorzitter, in de vorm van een interview met de vertrekkende voorzitter en een introductie van een kandidaat voorzitter.

In de tijd van financiĂŤle crisis door korte termijn hebzucht en klimaataantasting door ongebreideld energiegebruik, is onze we-doen-het-zelf vereniging en de eenvoudige haven misschien wel een baken in deze tijd. In duurzaamheid en ecologie doen we het niet slecht.

Duurzaamheid en ecologie gelden in ieder geval voor de wijze waarop wij ons meestal over het water voortbewegen.

Op de haven kunnen we niet eens veel energie gebruiken.

En de natuur, het behoud ervan en versterking van natuurwaarden, dat heeft toch te maken met de wijze waarop we onze vrije tijd doorbrengen? Wij wensen het nieuw samengestelde bestuur in alle opzichten veel duurzaamheid.

De redactie

Foto omslag: Chrisja, dochter van Richard van Heyst, de bouwer van de nieuwe website, aan het werk in de mast. Zij zeilde met haar ouders naar de Azoren en weer terug.

3

VERSLAG

Voorgestoomd Bij het woord ‘voorgestoomd’ of ‘voorstomen’ denk je ongetwijfeld aan spinazie of andijvie die in een hogedrukpan wordt gekookt. Dat ‘voorstomen’ ging bij ons echter heel anders in de nacht van 12 op 13 augustus 2008.

De reddingboot ‘de graaf van Bylandt’ van Vlieland in een rustige haven.

Rustige start Op maandagavond 11.08 om 20.30 h waren wij met wel 100 andere zeilboten uit Cuxhaven vertrokken richting Nederland. Toen het om 22.00 h donker werd leek het wel op een lampionnenoptocht op de Elbe.

De wind was Z-O 3 met de verwachting dat deze in de loop van de avond dan wel de volgende ochtend zou toenemen tot 4-5 uit het Z-O en dat de wind dinsdagvond met 7-8 uit het Z-W zou zijn. Maar dan zouden wij met de snelheid die wij maakten al dinsdagmiddag om 16.30 h in de veilige haven van Vlieland moeten zijn. Het liep echter heel anders.

Gedraaide wind Halverwege Terschelling om 15.00 h draaide de wind van Z-O naar Z-W en nam toe tot windkracht 9 Beaufort. In plaats van halve wind mee hadden we hem nu vol op de kop. Het 3e rif was al eerder gezet en nu moesten we ook de fok voor 2/3 inrollen. De snelheid was er helemaal uit. En dat op 15 mijl voor de aanloopboei naar Vlieland. De zee werd al gauw flink hoog. Volgends ‘de Brandaris’ zo’n 3,5 meter. Het betekende nu opkruisen in een woelige zee met stroom

4

tekst en foto’s: Tineke en Jos Bon van de C’est Bon, een J120 aan steiger B06.

en wind tegen. De bootsnelheid was nog maar 3,5 knoop maar de snelheid over de grond was nog maar 1 tot 2 knopen. Ik stond uur na uur aan het stuur met voortdurend bakken koud zeewater over me heen.

Elke keer werden je lippen nat van het zoute zeewater en dat dan maar weer uittuffen. Ook het plassen op het toilet ging niet meer nu ik Tineke niet met het sturen van de boot in deze woedende zee wilde belasten. Dus heb dat dan maar telkens in de kuip gedaan wat dan vervolgens weer met bakken zeewater werd weggespoeld. Nooit gedacht dat een mens dit zo maar zou kunnen. Maar als de elementen zo tekeer gaan verander je helemaal.

Om ongeveer 23.00 h waren we na 8 uur worstelen tegen de zee in ter hoogte van de aanloopboei van Vlieland.

Dus 15 mijl voortgang in 8 h varen!

Gedesoriënteerd Wij waren doodmoe en besloten ’de Brandaris’ op te roepen met het verzoek ons via hun radar te begeleiden langs de aanloop naar de kust langs alle rode, groene en witte lichten. Zelf was ik inmiddels door oververmoeidheid totaal gedesoriënteerd geraakt. De ‘Brandaris’ kon ons echter nog niet zien op zijn radar en vroeg ons of wij misschien hulp nodig hadden van de reddingboot van Vlieland. In eerste instantie denk je dan dat zoiets is voor ‘anderen. Maar dan besef je opeens dat het om jou gaat!

En dat je een probleem hebt met veilig thuis te komen.

De ‘Brandaris’ zei dat we er maar even over moesten nadenken en dat we er altijd op konden terugkomen.

Dat duurde voor ons echter maar heel kort en al gauw vroegen we aan de ‘Brandaris’ of de reddingsboot van Vlieland ons wilde begeleiden. Onze positie werd opgevraagd en de reddingdienst gewaarschuwd. De ‘Brandaris’ hield contact met ons via de marifoon en vroeg ons nog 2 keer om onze positie.

De aanloop van Vlieland Voorstomen Binnen 15 tot 20 minuten zie je dan in een woeste donkere zee opeens een reddingboot vlak bij je met van die zware brullende motoren en een zware last valt van je af omdat je weet dat je in elk geval niet meer op de zandbanken zult belanden. Over de marifoon zei de reddingboot dat hij ons ging ‘voorstomen’ waar wij natuurlijk erg blij mee waren. Dan volg je het witte licht voor je, je maakt nog een paar geweldige schuivers, en je bent een uur later opeens voor de ingang van de haven van Vlieland waar je om 00.30 h ’s-nachts door een heleboel hulpvaardige handen aan de kant wordt geholpen. (Waarna Tineke, die nu net jarig was geworden, werd gefeliciteerd). Het was een ervaring om nooit te vergeten. Vooral dank aan de man op de ‘Brandaris’ die beter dan ikzelf in de gaten had dat het niet goed ging met ons. Ook dank aan de 5 –man sterke bemanning van de reddingboot ‘de graaf van Bylandt’ van Vlieland die om ongeveer 23.00h opgepiept werd door de ‘Brandaris’. De stuurman van de reddingboot vertelde ons later dat hij net in z’n eerste slaap was toen z’n pieper ging.

Leerschool Wat ik in ieder geval nu geleerd heb is dat de boot het meestal wel volhoudt maar dat er grenzen zijn aan je eigen kunnen waardoor je fouten kunt gaan maken die het gevolg zijn van volkomen desoriëntatie als gevolg van oververmoeidheid. (Nabij de aanloopboei van Vlieland heb ik een zeilboot in het donker in een groene gloed zien varen, als van een groen stuurboordlicht).

Jos Bon aan het stuur van de J120

5

INTERVIEW

Verjonging is belangrijk Als je dit nummer in handen krijgt, is hij ex-voorzitter: Henk Boelaars.

Reden genoeg voor een interview met Henk, die de voorzittershamer uit handen geeft, maar het dirigeerstokje wel blijft hanteren. tekst: Nel ten Camp foto: Noll ten Camp van 7 meter, Daarna een Sneekermeer om ook zeilvakanties te kunnen maken, gevolgd door een Dufour 1800 omdat ik ook wel weer eens echt harder wilde zeilen.

Zoekend naar meer comfort in verband met plannen voor langere vakanties ben ik daarna overgestapt op de Gib’sea.

Henk, op de foto die bij dit artikel is geplaatst, ben je bezig met het zetten van de mast. Dit is niet jouw boot, maar van je zoon; ook lid van de BvK? Dit was inderdaad de boot van mijn zoon die ook lid is van onze vereniging. Hij had wat te klussen aan zijn masttop toen wij net terugkwamen van de najaarstocht en hij stelde uiteraard wat hulp best op prijs. Ik vond de najaarstocht overigens heel gezellig en verbaas mij er iedere keer over dat de evenementencommissie voor dit soort tochten zelfs invloed schijnt te hebben op het weer dat ook nu weer prachtig was.

Wat voor boot heb je zelf en hoe lang zeil je al?

Zelf vaar ik in een Gib’sea 302 die ik een jaar of 12 geleden heb aangeschaft. Ik zeil al vanaf eind zestiger jaren, aanvankelijk alleen in een gehuurde 16 kwadraat of Valk, In ’94 ben ik met collega’s clubwedstrijden gaan varen vanuit Lelystad en enkele jaren daarna heb ik mijn eerste boot aangeschaft, een Papillon, een Franse open kielboot

6

Blijf je wel leider van het Jufferblocq? Heb je een muzikale achtergrond?

Ik blijf zeker bij het Jufferblocq betrokken bij de muzikale leiding, tot er iemand opstaat die dat beter kan en wil doen. Ik ben zeker geen muzikaal supertalent, maar ik kan nu eenmaal noten lezen en een melodietje voor een nieuw nummer voorspelen, maar ik zou het eigenlijk heel plezierig vinden als er iemand zou komen die met meer koorervaring de echte muzikale leiding zou willen overnemen.

Ik ben op mijn twaalfde jaar begonnen klarinet te spelen bij een harmonieorkest in Brabant en heb sinds die tijd eigenlijk altijd wel bij een of ander orkest klarinet of saxofoon gespeeld, variërend van dansorkestjes tot bigband en ook nu weer in Almere in een harmonieorkest en in een klarinet ensemble.

Wat is in jouw ogen de sterke kant van de Vereniging de Blocq van Kuffeler?

Ik denk dat de Blocq van Kuffeler een sterke, gezonde vereniging is, voornamelijk omdat er een hechte groep van pioniers jarenlang gewerkt heeft om de haven te realiseren en omdat die mensen van het eerste uur, die nog steeds actieve leden zijn, gekozen hebben voor een vereniging

met intensieve participatie, zowel financieel als in de vorm van zelfwerkzaamheid. Volgens mij zijn de meeste leden trots op de vereniging en op de haven.

Je bent drie jaar voorzitter geweest.

Welke doelstelling had je voor ogen toen je de voorzittershamer overnam?

Ik ben voorzitter geworden toen na een enigszins roerige periode een commissie werd gevormd om te onderzoeken waarom er problemen waren ontstaan en hoe die konden worden opgelost. Deze commissie heeft enkele mensen gevraagd om zitting te nemen in een nieuw bestuur.

Enkele mensen hadden echte kwaliteiten om penningmeester of secretaris te worden, dus bleef er voor mij alleen de rol van voorzitter over! Een rol die ik overigens met veel plezier heb vervuld. Het is plezierig samen te werken met enthousiaste kundige bestuurders.

Waarom stop je ermee?

Ik heb besloten mezelf niet meer herkiesbaar te stellen, omdat ik geloof dat speciaal de functie van voorzitter niet te lang bij 茅茅n persoon moet blijven. Bovendien moeten we voorzichtig zijn om niet teveel bestuurlijke verantwoordelijkheden in handen van gepensioneerden te leggen.

Verjonging is belangrijk voor elke vereniging en geldt zeker ook voor bestuursleden.

Ik kan me de laatste ALV herinneren, er waren nauwelijks stoelen genoeg, en jij sprak je teleurstelling dat er niet meer leden waren gekomen. Kun je dat eens nader toelichten?

Natuurlijk hadden we een redelijke opkomst bij de laatste ledenvergadering. We zijn dan ook een grote vereniging! Ik hoop het nog eens te beleven dat er op een ledenvergadering driekwart van de leden komt opdraven en dat degenen die er niet kunnen zijn een bericht van verhindering sturen en iemand machtigen om voor hen aan de stemming deel te nemen.

Wat mogen leden verwachten van het bestuur?

Leden mogen van het bestuur verwachten dat de besluiten van de vergaderingen zo goed mogelijk worden uitgevoerd, dat er een solide financieel beleid wordt gevoerd en dat er rekening wordt gehouden met de belangen van alle leden, ook voor de toekomst.

De communicatie naar leden toe verloopt misschien niet altijd optimaal. Het Blocqschrift zou hier een rol in kunnen en willen spelen, maar het blijft, ondanks meerdere pogingen, moeilijk om van het bestuur informatie te krijgen voor het Blocqschrift. Hoe komt dat denk je?

Ik hoop dat hier bedoeld wordt dat er niet veel bestuurlijke mededelingen spontaan naar het Blocqschrift komen en niet dat het bestuur informatie zou achterhouden.

Misschien kan een nieuwe voorzitter hier verbetering in brengen. Het is misschien ook een idee om v贸贸r het verschijnen van elk nieuw Blocqschrift een interview te houden tussen een van de redacteuren en het bestuur; wie weet levert dat dan interessante kopij op!

Nu wordt iemand anders voorzitter. Wordt die mr X of mss X nog door jou ingewerkt?

Ik blijf uiteraard beschikbaar om waar nodig bij te springen.

De kandidaat die het bestuur voorstelt voor de functie van voorzitter heeft al kennis gemaakt met het zittende bestuur en zal waarschijnlijk niet al te veel moeite hebben met het overnemen van de taken. Hij wordt hierbij natuurlijk uitstekend gesteund door de bestuursleden die aanblijven.

Hoe zie jij de toekomst van de vereniging BvK? Ik hoop dat de BvK in de toekomst in staat zal blijven als gezonde en actieve vereniging een gezellige, veilige thuishaven te blijven voor haar leden. Ik hoop ook dat er jonge mensen blijven toestromen om de plaatsen van vertrekkers in te nemen.

Wat zijn je wensen voor de toekomst? Zowel voor jou persoonlijk als voor de vereniging?

Ik hoop nog heel wat jaartjes actief lid van de vereniging te kunnen blijven.

Ik kan mij voorstellen dat ik in de een of andere commissie nog een bijdrage zal kunnen leveren aan de verenigingsactiviteiten.

Is er nog iets dat je kwijt wilt?

Ik wil afsluiten met nogmaals de andere bestuursleden te bedanken voor de zeer prettige samenwerking.

De redactie van het Blocqschrift dankt Henk Boelaars voor zijn inspanningen als voorzitter en voor dit interview. Wij zullen de daarin gegeven suggestie over communicatie meenemen naar de volgende vergadering.

Henk Bedankt!!

7

VERENIGING

Kandidaatvoorzitter stelt zich voor Als je dit nummer in handen krijgt, is hij kandidaatvoorzitter: Peter Bergstein.

Krijg je dit nummer met de post of je leest het na de ALV, dan is hij wellicht geen kandidaat meer, maar onze nieuwe voorzitter!!! tekst: Peter Bergstein

Als een nieuw lid zich wil inschrijven, mag hij of zij kenbaar maken met welke daden of diensten hij de BvK het meest denkt te kunnen helpen. Zo verging het ook mij en dus kwam er een lijst met o.a. klussen als snoeien, schilder- en leidingwerk.

Van het inleveren van zo’n lijstje merk je aanvankelijk niet veel. De eerste bijdrage die ik mocht leveren was bij het zomerklaar maken van de haven. Je sleept wat met waterslangen, schroevendraaiers, bezems en een fietspomp. Dit tafereel herhaalt zich een aantal keer en dan gaat ineens de telefoon....

Of ik nog steeds bereid ben bestuurlijke activiteiten te verrichten voor de vereniging?

Tja, ‘bijna vergeten, maar op mijn lijstje had ik dat óók aangevinkt en dus werd het antwoord ’ja’.

Waarom? Om een bijdrage te leveren aan de toekomst en het voortbestaan van de BvK natuurlijk!

Misschien zien we het niet altijd, maar we treffen het met de mooiste locatie van alle havens aan het Markermeer.

Schone lucht, fris open water en die bijzondere band die de vereniging biedt. No-nonsens, kleinschalig en bevolkt door betrokken toegewijde mensen. Na meer dan een decennium Muiderzand is een groter contrast nauwelijks denkbaar. De BvK is als een warm bad. Het water zal niet warmer zijn, maar het verschil zit ‘m in de mensen. Van een steigergenoot krijg je als vanzelfsprekend de mooiste pilot voor je vakantietocht en ‘de buuf’ belt je thuis om je te waarschuwen dat de marifoon braaf teksten uitbraakt in een verlaten kuip.

De BvK is een vereniging die letterlijk en figuurlijk drijft op zelfwerkzaamheid. Bovendien is de Blocq een vereniging die uitnodigt tot het leveren van bijdragen in welke vorm dan ook. Geen dwang maar wíl.

Omdat reguliere klussen meestal op ongelukkige tijdstippen gepland worden, geef ik de voorkeur aan

8

papierwerk. Dit laat zich makkelijker in agenda’s plooien en kan goed gecombineerd worden met mijn werk als commercieel medewerker bij een hypotheekbank.

Veel bestuurlijke ervaring heb ik opgedaan in het lokale schoolbestuur waarin ik zes jaar zitting heb gehad.

Ook een vereniging in een woelige periode met grote veranderingen op allerlei fronten.

‘Een haven is geen school’ hoor ik u denken en toch zijn er herkenbare doelen.

Wat te denken van een veilig en vertrouwd heenkomen voor onze troetelkindjes!

Onze korte geschiedenis bij de Blocq begon als hekkensluiter ten tijde van de uitbreiding.

We hadden het geluk om één van de laatste boxen aan de Esteiger te kunnen krijgen.

Veel te vaak ligt daar onze High Five in box 40. Met ‘we’ doel ik op mijn vrouw Sonja en onze drie kinderen.

We varen allen graag maar er wordt ook fanatiek gesport en dat heeft zijn weerslag op de beschikbare tijd.

Het echte varen zit voor ons in de vakanties en incidenteel een weekend. Een dagtrip of avondtocht wil nog wel eens lukken maar dat blijft een soort cadeautje. Een mooie onderbreking van de kommervolle bezigheden voor het bankbedrijf of het speciaal onderwijs waar Sonja als orthopedagoog aan verbonden is.

Intensief deelnemen aan de verenigingsactiviteiten van de Blocq is er nog niet van gekomen.

Door de slinkende ruimte in onze agenda’s zal daar voorlopig weinig verbetering in komen en dat kan als bezwaar worden gezien. Op het ‘onze-haven’ gevoel heeft het gelukkig geen negatief effect. Het betekent wel dat ik voor velen een vreemde zal zijn.

Binnenkort zou daar zomaar verandering in kunnen komen nu ik me als kandidaat voor het bestuur van de Blocq heb aangemeld.

ZEILTOCHT

Engelandtocht 2008 Net als vorig jaar zouden Amarens en ik de Engelandtocht 2008 naar de East Coast Rivers meezeilen als opstappers bij de ANDANTE van Hans en Ineke. Zij zouden echter aan de overkant blijven om er een vakantie aan vast te knopen.

Ton en Olga hadden dat ook gehoord en wij werden gevraagd met hun MANATEE mee terug te zeilen. Dat leek allemaal zo eenvoudig, maar hoe anders zou het verlopen….. tekst: Marco Nieuwhof foto’s: Engelandvaarders Zeilen? Vergeet het maar........

Vrijdag 30 mei - vertrek Op vrijdag 30 mei stond Wim van de SPIRIT OF STEEL (later “TINA” ) gepakt, bezakt en dozen vol met eten en drinken voor een lege steiger en ontdekte dat zijn Bavaria was gestolen. In allerijl werd er actie ondernomen en werden allerlei instanties op de hoogte gesteld van de diefstal. Zijn reis was voorlopig voorbij en zijn bemanningslid Radboud klom bij de MANATEE aan boord.

Zaterdag 31 mei - Noordzeekanaal Na het palaver vertrok, rond 12 uur , de vloot naar zijkanaal C van het Noordzeekanaal met als deelnemers: â JUANITA van Paul en met Henk Boelaars als verkeersleider door het uitvallen van Hans Focke. â MANATEE van Ton en Olga â ANDANTE van Hans en Ineke â C ‘ EST BON van Jos en Tineke â TRULY FAIR van Ben en Karin â GERA van Bert Jonker â PADDE van Don en Annemiek Baarda Zondag 1 juni - de oversteek Om 11.00 uur voeren we door de brug en een uur later lagen we met zijn allen heel knus in de kleine zeesluis van IJmuiden. Eenmaal op de Noordzee kan je de GPS nu verder volledig vergeten, als je maar koers 270 aanhoudt op het kompas, een zeer welkome tip van onze verkeersleider. Het is droog, wel bewolkt en vrijwel geen wind, dus de tor mag het werk doen.

Maandag 2 juni - Lowestoft Tijdens de wacht van Hans en Ineke werden zij verrast door een school dolfijnen die een tijdje met ons meevoer.

Een heel spektakel waar ik niets van heb gemerkt, omdat

ik heerlijk lag te pitten.

Om 02 uur kwam het bericht binnen dat de C’EST BON van Jos iets in zijn schroef had gekregen en daardoor nog maar langzaam vooruit kon komen. De “TRULY FAIR” bleef bij hem in de buurt . In de omgeving van de haven stond zoveel stroming, dat op het beeldscherm (Maptech navigatieprogramma) het bootje helemaal scheef door het water kroop. Ik vreesde voor een defect, maar later kwam ik er achter dat het met de stroming te maken had. Gelukkig maar!!!

Om half zes kwamen wij binnen varen in de Royal Norfolk and Suffolk Marina.

Een deel van de vloot was al enige tijd binnen en lag heerlijk te knorren.

Daar zette ik mijn mobieltje weer aan en daarop stond een sms-je dat de “SPIRIT OF STEEL” letterlijk en figuurlijk weer boven water was opgedoken en wel in Duinkerken. Wij hebben daarop nog een ruime borrel genuttigd.

Vier uur nadien kwamen de “TRULY FAIR” en de “C ‘ EST BON” binnenlopen.

9

De aanloop van Harwich

De rest van de dag hebben wij rust gehad tot het palaver van 16.00 uur. Jos had ondertussen enige meters plastic laten verwijderen uit zijn schroef en was weer volledig van de partij.

De borrel werd gehouden in de club en we werden bediend door een zeer zenuwachtig persoon van erg Engelse komaf. Omdat er een bestelling niet goed werd begrepen, kon ik zodoende nog een biertje regelen voor Ivo, een der zonen van Paul. Van tevoren moesten we vast opgeven wat we wilden eten, want anders kon de keuken zo’n bestelling niet verwerken. Gordon Ramsey was hier nog niet echt doorgedrongen. Het bestellen van een drankje was een vak apart. Mij is het gelukt, maar het merendeel van de tafel heeft niets te drinken kunnen bestellen.

Fraai zicht op de containerhaven

Dinsdag 3 juni - River Orwell, Woolverstone Om 7.00 uur op de motor richting Harwich. Tot om ongeveer 11.00 uur de marifoon begon te schallen en we de mededeling hoorden van Karin van de “TRULY FAIR”: “Wij zijn gelukkig, want wij zeilen”. Vlak daarna hebben ook wij de zeilen kunnen hijsen en tussen de banken door gingen wij verder. Omdat Hans op een vorige tocht op zijn donder had gekregen van de havendienst, besloten wij, om nu de correcte aanvaarroute te gebruiken.

Wij laten Harwich links liggen om de rivier de Orwell op te gaan naar de Woolverstone Marina.

Na het eten zijn we met de “MANATEE” naar “PIN MILL” gelopen via een zeer glibberig paadje. Tot mijn verbazing kwam ik zonder te hijgen aan in de “BUTT & OYSTER”, waar de biertjes goed smaakten. Dat stoppen met roken was toch niet zo’n slecht idee.

Tijdens het palaver is besloten om de volgende dag door te varen richting IPSWICH. Ook de terugtocht in het donker ging wonderwel goed, ondanks de blubber. Ben slechts één keer omgedonderd.

Woensdag 4 juni - Ipswich Om 10.00 uur; trossen los en richting “ WET DOCK”, de haven van IPSWICH. Daar konden we met zijn allen bij elkaar liggen en we hadden de rest van de dag vrij om de stad te verkennen. Wij hebben met z’n vieren ’s avonds in een heel klein Indiaas tentje gegeten.

Donderdag 5 juni - Harwich Op de motor de rivier weer af richting de “ HALF PENNY PIER” in HARWICH. Een vrolijke havenmeester was ons behulpzaam bij het aanleggen. Hij verontschuldigde zich nog met de mededeling, dat wat de meeste deining veroorzaakte hun eigen pontje was. De man kon absoluut niet varen. Onze commandeur heeft de man nog een vaantje van de vereniging gegeven. Ton vond het er maar niks: geen stroom, deining en een verward typetje dat maar steeds op de steiger ronddoolde.

Met de hele groep gegeten in een gezellig ding bij de haven.

Vrijdag 6 juni - Schevingen Hier moesten wij opstappen bij de “JUANITA” omdat Hans en Ineke verder hun vakantie gingen houden. Om 04.00 uur (Engelse tijd) hebben wij onze spullen overgebracht en zijn

10

Het uitwisselen van de verenigingsvlaggen meteen vertrokken richting Scheveningen, een afstand van 120 mijl. Het werd later mistig en dan ontdek je hoe ideaal zo’n AIS-systeem is. Alles om je heen is keurig aangegeven op je scherm: richting, snelheid, eventuele ramkoers enz. Een zeurderige stem zegt dan: “Possible collission in two minutes and thirteen seconds.”

Aan het eind van de middag kwamen wij aan in Scheveningen. Daar lag de omgedoopte “TINA” en daar zijn wij naast gaan liggen. Het schip was redelijk beschadigd, maar was in ieder geval wel weer boven water.

Amarens is nog als een haas boodschappen gaan doen, zodat ik een nasi goreng kon maken voor de meute.

Het gedeelte van de haven waar wij lagen behoorde niet toe aan de Marina en wij lagen er dus heel goedkoop.

Ook palaver in Engeland

Behalve Ton, want die is heel netjes bij de verkeerde marina wezen betalen.

Omdat Wim maar één bemanningslid had, gingen Amarens en ik, met al onze troep, weer naar de “ TINA” toe, zodat de notoire snurkers hun eigen kooi konden houden.

Zaterdag 7 juni - IJmuiden Het was vlaggetjesdag. Wij zijn op tijd uit de haven vertrokken, omdat we anders niet meer weg hadden gekund. Omdat Wim misschien niet meer voldoende diesel had en geen tijd meer om te tanken, hebben we buitengaats via landvasten twee dieseltanks van Paul gekregen, voor het geval dat. Zeilend en motorend op weg naar IJmuiden. In de IJmond haven was er een heerlijk buffet uitgestald. Hans Focke was met de auto gekomen en at een hapje mee. Na het eten werden we nog boeiend toegesproken door IL COMODORE Henk.

Zondag 8 juni - de Blocq Na diesel getankt te hebben op weg naar de Blocq. Er was geen wind, dus hebben we alles weer moeten moteren.

Wij vonden het een hartstikke gezellige tocht die zeker voor herhaling vatbaar is. Iets meer wind was misschien nog leuker geweest.

De eerlijkheid gebiedt mij te vertellen, dat het grootste gedeelte van dit verhaal afkomstig is van Ton Nefkens. Hij heeft mij zijn reisverslag doorgemaild en daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt.

11

UIT DE NAVIGATIEHOEK Nieuwe rubriek van Ted Jansen Blocqer Ted Jansen, bekend van de cursussen vaarbewijs en lezingen over bijvoorbeeld meteorologie, gaat in deze nieuwe rubriek wat van zijn ruime ervaring met navigatie en overige vaarpraktijk met ons delen.

Aanvaring in de mist te voorkomen ?

Een plotseling opkomende mist tijdens een zee- of kustreis is iets waar niemand op zit te wachten.

Steeds meer zeilers weten er inmiddels over mee te praten. En menigeen overweegt na zo'n ervaring een al dan niet relatief goedkope jachtradar aan te schaffen. Alleen maar even aanmelden bij het Agentschap Telecom van het Ministerie van Economische Zaken te Groningen en de zaak lijkt voor elkaar. Nog even wat oefenen en dan maar de eerste mistbanken afwachten. ‌‌ Slechts weinigen (en ook degenen die geen radar bezitten) weten nauwelijks iets af van de verplichtingen zoals vermeld in Voorschrift 19 van de BVA (Bepalingen ter Voorkoming van Aanvaringen op zee).

Een belangrijke regel is dat als er uitsluitend middels radar of geluidsignalen een ander schip voorlijker dan dwars wordt waargenomen en er een aanvaring dreigt, men verplicht is om maatregelen te nemen om een aanvaring te voorkomen, waarbij NIET naar BAKboord mag worden uitgeweken.

Deze regel is niet alleen van belang voor de schippers met radar, maar natuurlijk ook voor degenen die zonder radar aan boord in de mist terecht zijn gekomen. Bedenk tijdens je vaartochten in de mist altijd dat een onder radar varend schip zal proberen een aanvaringskoers met jou te vermijden.

Vaar je zelf zonder radar dan pas je je vaart (snelheid) aan en blijf zoveel mogelijk dezelfde koers aanhouden. Dat je schip met een goede radarreflector is uitgerust behoeft natuurlijk geen toelichting.

Bovenstaande wil niet zeggen dat het onder radar varende schip altijd naar STUURboord zal uitwijken.

Het minderen van de vaart is ook een goede manier om een aanvaringskoers te voorkomen. Met een moderne radar welke voorzien is van (M)ARPA wordt het de schipper gemakkelijk gemaakt de juiste maatregelen te treffen om een aanvaring te voorkomen.

Het uitwijken naar stuurboord is niet toegestaan als op de radar een ander schip wordt waargenomen dat zich dwars of achterlijker dan dwars aan stuurboordzijde bevindt. Hierop is weer een uitzondering: als het een oploper betreft.

12

Heb je interesse om meer van deze radar- en mistmaterie te vernemen: meld je bij de Evenementencommissie die zeker een avond of middag voor dit onderwerp kan vrijmaken.

AFHOUWEN !! en AFDOUWEN !!

Als bij jou als Blocqer deze termen nog steeds aan boord gebruikt worden, is er vast en zeker iets mis aan boord. In het gunstigste geval is er sprake van slavernij, maar en kan ook sprake zijn van een complete moordaanslag van de schipper op zijn/haar bemanning.

Degenen onder jullie die hun vaaropleiding hebben gehad in open jollen of soortgelijke motorloze bootjes kunnen nog als verweer aanvoeren: "Maar zo hebben we het geleerd." Jazeker, voor de beginnende watersporter in dit soort vaartuigen was afdouwen de enige mogelijkheid om van de wal los te komen. En het afhouwen was toen nog het laatste redmiddel om niet met de hele boot op de kant terecht te komen.

Dat de huidige watersporters met hun schepen van meer dan 6 meter en met een gewicht van meer dan 1000 kg (een 10-meter jacht weegt als snel 5000 kg of

meer) nog steeds een beroep doet op deze vorm van 'handenarbeid' is onterecht en soms levensgevaarlijk.

Het is zeker niet bevorderlijk voor de sfeer aan boord en voor de bemanningsleden een geldige reden om te zeggen dat het varen in het komende weekeinde hen slecht uit komt.

Neem nu even het afhouwen bij de kop. Er wordt zomaar iemand gevraagd (of opgedragen) om een schip van enkele duizenden kilo's tegen te houden. En als het schip dan toch nog de steiger raakt zijn, staat de schipper verongelijkt aan het roer te grommen (of erger).

Stel je eens voor dat de chauffeur van een personenauto tegen zijn passagiers roept: “afhouwen”. Dit om te voorkomen dat bij het inparkeren een andere auto geraakt wordt. En dan te bedenken dat de gemiddelde middenklasse auto maar ca. 1200 kg weegt. Een toevallig aanwezige politieagent zal onmiddellijk het rijbewijs invorderen of de chauffeur aanhouden voor een poging tot moord.

En ooit een gedeelte van de bemanning bezig gezien met het afdouwen van een marinefregat of binnenschip?

Waarom dan wel bij onze 'plezier'vaartuigen ?

Niet voor niets krijgen heel wat opvarenden de kriebels als er een sluis gepasseerd moet worden. Een uurtje bij de sluis van Muiden doet de toeschouwer vermoeden dat watersport wel een bijzondere vorm van masochisme is. Bemanningsleden laten zich aan een stuk door vernederen en varen weer met een lachend gezicht de sluis uit.

Wil je weten hoe u wel op een eenvoudige wijze en zonder verhoogde hartslag kunt wegvaren, aankomen

en een sluis kunt nemen, bestudeer dan het instructieboek Vaarbewijs 1 nog eens of schrijf je in voor de verenigingscursus Vaarbewijs. Aanbevolen voor schipper en bemanning.

En voor degenen, die hiervoor geen tijd kunnen vrijmaken: -wegvaren zonder afdouwen doet u in uw ééntje op een achterspring; -aankomen zonder afhouwen gaat eenvoudig als u weet hoe uw schroef draait (links of rechts); -een sluis nemen zonder zorgen gaat prima als er niemand op het voordek is.

Oversteek Maasmond Degenen die nog wel eens 'buitenom' naar Zeeland of verder varen, kennen ongetwijfeld de aanbevolen oversteekplaats voor de pleziervaart nabij Hoek van Holland. In scheepvaarttermen: de Maasmond.

Op 11 augustus jl. heeft het Ministerie bekend gemaakt dat met ingang van week 40/2008 de bekende oversteekplaats zeewaart verplaatst is. De reden is de aanleg van de nieuwe Maasvlakte.

De nieuwe coördinaten zijn aan de zuidzijde: 5158.7'N - 00355.8'E en 5158.4'N-00356.7'E . Op deze laatste positie komt de boei MV te liggen.

Aan de noordzijde zijn de coördinaten: 5201.9'N 00402.6'E en 5202.1'N - 00401.7'E Hier zullen we de boei MN1 treffen.

Op de hydrografische kaarten 2009 zullen deze posities natuurlijk duidelijk worden aangegeven, maar bent u een zuinig type, wijzig zelf even deze belangrijke aanpassing.

13

WEDSTRIJDZEILEN

100 MILES De solovlag gehesen

Zo tegen het najaar gaat jaarlijks de 100 miles van start. Aanvankelijk een solo zeilrace, later - om het aantal deelnemers op te krikken - een sol0- en duo race. Dit jaar deden 8 schepen, 2 solo en 6 duo, mee onder leiding van de wedstrijdcommissie Ati Floor en Wessel Wesseldijk. Een persoonlijk verslag van Erik Opmeer, gevolgd door de uitslagen.

tekst: Erik Opmeer foto’s: Erik Opmeer e.a.

12/9 Vrijdagavond aan boord +/- 22.00 uur.

Beetje prutsen, even de solo papieren doornemen. Alvast een beetje puzzelen op de route. Windguru geeft de meeste wind voor de zaterdag.

Zondag kan het wel eens erg weinig worden. Verder is de wind overwegend oost en mogelijk noordoost. Vraag is: wanneer gebeurt dat en neemt dan de wind af of ??

Ik besluit de route zó te plannen dat ik in de namiddag een rak heb voor die ONO. Verder ga ik proberen de meeste mijlen op zaterdag te maken.

13/9 Palaver. Als altijd allerlei vragen en opmerkingen. Verder erg gezellig.

Nog steeds geen grote groep, maar wel enthousiast.

Ik start om 10.01. Genua-2 is te groot voor aan de wind maar prima voor ruimere rakken. De wind is stevig, meer dan verwacht, zeker in de ochtend regelmatig 17 knopen of meer. En wat vervelend is : de regen en bewolking. Het lijkt wel herfst.

14

De regels van de 100 miles: * aanvang dag één om 10.00 uur - tussen de havenhoofden; * varen van vaste routes op de bijgeleverde kaart; deels onverlicht,deels verlicht; * niet meer dan 2x een zelfde traject varen; * minimale rust 6 uur - buiten of in de jachthaven; * eindtijd 16.00 uur op dag twee- tussen de havenhoofden; * 100 miles of méér is de bedoeling; * eventueel motor erbij om deze tijd te halen; * daarna prijsuitreiking in het clubgebouw met koffie/thee en soep.

Na het middaguur klaart het op en wordt alles een stuk vrolijker.

Het rak MN1-KG10 valt wat tegen, met name doordat er onderin bij MN1-Nek beste rollers lopen.

Na het ronden van KG10 gaat het weer crescendo.

Ik besluit de genua toch niet te wisselen.

De hele middag genieten van het prachtige zeilweer.

De avond valt en de zon gaat prachtig onder boven het silhouet van Noord-Holland. Werkelijk oogverblindend mooi. Tegelijkertijd schemert er een maantje boven Lelystad. Zeilend van de KG10 naar OVD wordt het maantje steeds sterker. Dicht onder de kust bij Lelystad wordt het water vlak en neemt de wind wat af. 8 Knopen wind , 6 knopen bootsnelheid, gewéldig!

Na het ronden van de OVD-1 het donkere gat in naar TRZ. Op het moment dat ik besluit het ding niet verder te gaan zoeken schuift de ton op 10 meter langs mij.

Nu terug naar de Blocq. Ik ben moe en het zat. Nog even scherp opletten in verband met de visserij boeitjes.

Als er geen onverlichte tonnen meer zijn ga ik het diner voorbereiden: 'witte bonen in tomatensaus'.

Lekker… Nee!. Makkelijk en voedzaam… zeker!

Bij de BvK aangekomen staat de teller op 92.7.

Ik twijfel, zal ik het afmaken of niet?

Ik besluit mijn bedje op te zoeken en zondag het laatste stukje te doen. Om …. uur lig ik, na huiswerk,borrel en huishoudelijk werk.

14/9 Om 09.30 wakker door de buurman Gentle Breeze.

Ontbijt, wakker worden en weer op stap. Weer twijfel over genua-2…. Is het teveel of…..?

Ik start weer om 10.55. Het is prachtig weer. Nog wel een beetje koud. Wind variabel tussen 12-18 knopen.

Ik besluit nog een rakje EA-2 te doen. Als ik daar ben zie ik wel of ik naar SPORT-E wil.

Ondanks het mooie zeilweer besluit ik bij EA-2 naar de BvK te gaan.

Ik heb voor vandaag genoeg gezeild.

Bovendien kan ik vanmiddag nog even mijn gerepareerde kachel inbouwen.

Finish : 12.55 uur, mijlen 103,5 logstand 109,5.

De SVALA, een Waarschip 900, van Erik Opmeer

15

WEDSTRIJDZEILEN De deelnemers Solo-deelnemers Svala gezeild door Erik Opmeer Totaal afgelegde afstand 103.5 nm Manatee gezeild door Ton Nefkens Totaal afgelegde afstand 130,7 nm Totaal gezeild 19.27 uur.

prijsuitreiking door Ati Floor

Duo-deelnemers Yemanja gezeild door Jaap en Ria Banis Totaal afgelegde afstand 63.4 nm Kim gezeild door Martin en Linda (7 jr) Selles Totaal afgelegde afstand 103.2 nm Gentle Breeze gezeild door Theo van Eijk Totaal afgelegde afstand 102.7 nm Roland en Wisse van Loon Kogge gezeild door Roland en Wisse van Loon Totaal afgelegde afstand 110.1 nm Juanita gezeild door Paul v/d Zijl en P. Marckeldonk Totaal afgelegde afstand 153.9 nm

Thijnke gezeild door Paul ten Brink en stagiaires Totaal afgelegde afstand 105 nm

De wedstrijduitslag Paul van der Zijl Solo

1e Prijs: Ton Nefkens 2e Prijs: Erik Opmeer

Duo

1e Prijs: Paul v/d Zijl en P. Marckeldonk 2e Prijs: Roland van Loon en Wisse van Loon

Ton Nefkens

Erik Opmeer

16

COLUMN ED MEYER Stootwillen Op de lange dagtocht van Lauwersoog naar het Duitse eiland Norderney viel halverwege de wind weg.

Wat overbleef was een behoorlijke deining achterop.

Elke zichzelf respecterende zeiler zet door, zeilen doe je tot de haveningang of liever tot voor de ligplaats. Ik had er genoeg van en zette op de motor de gang erin.

Zo vroeg in het seizoen gaan er niet veel zeilers die kant op. Vandaag passeerde ik er slechts één. Zijn fok bungelde en klapte, het schip maakte nauwelijks voortgang. Ik zag hem moeizaam, niet-aangelijnd en zonder zwemvest over het dek naar voren schuiven.

Een enkele keer leek hij los te komen van het schip.

Uren later kwam hij met zijn boot naast de mijne liggen. De landvasten die hij mij aanreikte toen ik hem hielp aanleggen waren dun en versleten. Er was slechts een stootwil aan boord en die hing aan de verkeerde kant. Het schip zag er uit als zijn wilde baard: morsig, verwaaid, vol met rommel. Hij had me onderweg gezien. Leuk tochtje vond hij het, maar met die golven had hij ook liever gemotord. Gebrek aan diesel had hem ervan weerhouden. Hij was het type van de loner. Iemand die niet in beslag genomen wordt door contacten. De boot geeft hem beschutting en warmte. Zijn historie en mogelijk het vele leed dat hij had ondervonden, zaten in die boot verborgen. Ik vond hem fascinerend en had op voorhand met hem te doen.

Norderney lijkt een beetje op “Movieworld” bij Essen.

Een themapark gebaseerd op bekende, vooral Amerikaanse, films. Alles ziet er echter zeer Duits uit.

Zo ook op dit eiland. Schoon, perfect georganiseerd en een beetje kil. Geen propje op de grond, keurig gescheiden voet- en fietspaden waarbij de voetganger

meer ruimte toebedeeld krijgt. Zelfs de politieagenten lijken filmacteurs. Wanneer je door het dorp loopt krijg je het gevoel dat die film opeens stopgezet kan worden, waarna een regisseur uit zijn stoel springt met de woorden “cut, we take the scène one more time”. Het is van ouds een Kurort waar de “riche” zich vermaakte. De minder bedeelde zieke of oudere Duitser ging op kosten van de Krankenkasse “erholen” in de schone zeelucht van het naburige Borkum. Nu zie je beide categorieën naast elkaar in Norderney.

Tussen het Kurhaus en het grote Kurcafé, met speciale porties en prijzen voor senioren, staat het Meerwasserwellen/freizeitbad. Duitse scrabbelaars zouden er wat mee kunnen. Het krioelt hier van krakende oude dames met dure bontstola´s die zich na een meerwasserwellenbad en een massage tegoed doen aan Käsesahnetorte en Schwarzwalderkirschtorte. Bruinverbrand zijn ze met een vreemde gele gloed erover heen. De plastische chirurgen hebben alle plooien rechtgetrokken in een knoop onder de Burberry sjaal.

Aan een van de tafeltjes naast het orkestje ontwaarde ik mijn buurman. Zijn vale spijkerjasje en de grote bergschoenen had hij verwisseld voor een colbert en zwarte van Liers. Hij werd geflankeerd door twee keurige dames. Even later zag ik het drietal op zijn boot. Dicht tegen hem aangedrukt zaten ze daar als twee stevige stootwillen en hielden hem rechtop na kennelijk een pittig glaasje bier.

17

SCHEEPSTECHNIEK

Nieuws van LOD

Tom van Gool

LOD staat op de nieuwe website. De database met gestructureerde overzichten over onderhoud, testen van apparatuur en onderdelen, gepubliceerd in watersportbladen is door de initiatiefnemer Tom van Gool bijgewerkt en geplaatst op de website, te vinden onder ‘service’ en vervolgens ‘scheepstechniek’.

Zoeken naar artikelen Ieder lid kan eenvoudig in de database zoeken. Ook kan het bestand als excell-bestand worden gedownload om zelf selecties te maken.

LOD bevat nu circa 122 onderwerpen over onderhoud, uit een totaal van circa 7000 pagina’s van de Waterkampioen en Practical Boat Owner ( PBO ) van januari 2007 tot en met oktober 2008. Het blad Zeilen wordt nog gemist. Wie wil zijn gelezen exemplaren beschikbaar stellen???

In de database kan gezocht worden op ‘’Categorieën’’ met o.a., “Elektriciteit”, “Motor en Motorruimte”, “Navigatie/zelfstuur apparaten”, maar ook op het type informatie met o.a “testen van producten”, “overzichten” en “instructies/tips”. Ook kunnen alle items van PBO of WK op datum geselecteerd worden.

Ten opzichte van de pilot-versie van vorig jaar zijn de omschrijvingen van de “categorieën” en “soort informatie” verbeterd, de pagina’s van de artikelen in de tijdschriften weergegeven en is de omschrijving bij de kolom “Beste van test” uitgebreid. Hiermee is het mogelijk een betere inschatting te maken of het de moeite waard is het artikel daadwerkelijk te bekijken /op te vragen.

Lezen van artikelen Blocqers die de artikelen willen lezen kunnen terecht in de Blocqhut. Alle exemplaren van de Waterkampioen en Practical Boat Owner liggen daar.

Het is uiteraard not done om de exemplaren mee te nemen. Andere Blocqers willen de artikelen ook nog kunnen lezen.

Ook kunnen sommige artikelen in de database direct bij PBO besteld worden (WWW. PBO.CO.UK à opvragen archief). Echter, de prijzen van deze ‘service’ zijn naar mijn mening wel erg hoog: 5 Engelse ponden per kopie! De Waterkampioen kan gebeld (0882695020) of gemaild worden (watersportinfo@anwb.nl) en zendt dan gratis een papieren kopie op voor leden en voor 2 euro voor niet leden. Een basisabonnement van de ANWB schijnt overigens maar 15 euro/jaar te zijn en dan is deze lezersservice gratis. Verder kan je op internet lang naar dit soort artikelen zoeken: ze zijn er niet of nauwelijks.

Interessante testen en producten De database zit vol met nuttige en aardige artikelen.

Een paar waren voor mij echte eye-openers, wellicht ook door onkunde. Bij de test van radarreflectoren (WK, Februari 2008) bleek een van de beste, ook de goedkoopste en wel het acht vlakken of hexagon type, midden maat (22 euro!). Mits goed opgehangen, was deze beter dan diverse andere kostbare exemplaren waarvan ik er een had en die ik altijd als superieur beschouwd had. De beste in de test was overigens de standaard Trilens van € 269.

Dat je in de herfst/winter straffeloos in het IJsselmeer water met een temperatuur van zes graden Celsius

18

veel geld) uitbesteed zal moeten worden.

Wellicht een idee voor een ’’ Workshop Gelcoat Reparaties ‘’ door deskundige leden op een verweerd polyester bootje op een herfst / winter avond in de Blocqhut?

Succes met de database!

Oproep De database mist nog de artikelen uit het blad Zeilen.

Wie wil zijn/haar gelezen exemplaren beschikbaar stellen? Neem contact op met Tom van Gool T.vanGool@amc.uva.nl

Melkfett kan vallen en een uur kan ronddobberen, zonder onderkoeld te raken, wist ik echt niet. Met een Suunto DS6 of DS9 droogpak schijnt het te kunnen (WK, oktober 2007). Ik vind 1100 euro (DS6) veel geld, maar als je in die periode echt wilt zeilen lijkt mij een dergelijk pak een goede “levensverzekering”.

Niemand kan je garanderen dat je niet een keer van je bootje duikelt en, nog belangrijker, binnen 10 minuten ook weer netjes opgepikt bent.

Voor degenen die genoeg hebben van het prutsen van lastig te buigen splitpennen in de wantspanners is er nu een zeer eenvoudig pennetje dat je er zo induwt en er ook weer uit kan halen en dat (blijkbaar) goed vast blijft zitten (WK, juni 2007, prijs € 3,75).

Is er iemand die ervaring heeft met het gebruik van Melkfett (uierzalf) voor het onderwaterschip in plaats van de traditionele antifouling? Op diverse sites wordt hoog opgegeven over het gebruik hiervan. In het voorjaar heb ik iemand binnen de BvK gesproken die het aanbrengen van Melkfett overwoog. Daarom ben ik eigenlijk benieuwd naar zijn ervaring hiermee.

Is het mogelijk dat de ervaring hiermee gedeeld kan worden met ondergetekende of met de redactie van het Blocqschrift?

Mijn maildadres is: avmooiweer@gmail.com. Alvast bedankt voor je reactie.

Henk Arends (eigenaar van de Mooi Weer, D20)

De niet perfecte instructie van gelcoat reparaties Sommige artikelen zijn niet perfect. Als je een polyester boot hebt vaar je krassen, vroeger of later, maar het gebeurt. Het repareren van de gelcoat is dus een vrij normaal stuk onderhoud en daarom besteedt PBO (januari en maart 2008) er ook aandacht aan.

Mooie illustraties, veel details. Maar de expertise van de vakman vertalen naar wat de lezer zelf kan, lukt hier toch niet, en dat is toch de bedoeling van het artikel. Struikelblok blijft hierbij het gereedschap en de gebruikte hulpmiddelen die voor de amateur respectievelijk niet ter beschikking zijn of niet goed gedocumenteerd worden (o.a. verkoopadressen). Een euvel dat ook vaak bij WK artikelen opduikt. En zo blijf je achter met het idee dat het echt wegwerken van die kras in de blauwe romp toch wel weer (voor

19

ZEILTOCHT

Najaarstocht 2008

Pampus en Volendam waren dit jaar de bestemmingen van de najaarstocht. Een persoonlijk sfeerverslag van Jan Moro.

tekst: Jan Moro Belevenissen Het is nog fris in de morgenstond als de nevel traag optrekt boven het spiegelgladde water van de Blocq.

De zon, vandaag in een uitbundige stemming, verwarmt al snel met gouden stralen de jachten groot en klein en de Blocqhut. De natuur houdt haar adem in want het is windstil, en dat is een gemis voor zeilers. Verder voelt alles wel als een opmaat voor een dag met een gouden randje. Terwijl buiten de damp van de Blocqhut omhoog stijgt, is er binnen een rustig afwachtende stemming. Iedereen kijkt naar iedereen met een kopje koffie in de hand terwijl langzaam alle deelnemende blocqers binnen druppelen door de openstaande deur. Veel nieuwe leden kijken verwachtingsvol om zich heen en blijken er echt zin in te hebben bij het proeven van de Blocqerssfeer. Oude bekenden schieten elkaar aan om even wat bij te praten over het seizoen dat ten einde loopt. De één is ver weggeweest, heeft veel meegemaakt en mooie verhalen te vertellen. Voor de ander was dat allemaal niet zo nodig en hij/zij verhaalt over lekker genieten van rust naast het wind-, water- en zeilgevoel. Of weer een ander, wat minder gelukkig, die een bacterie

20

oploopt na het drinken uit een kan water aan boord tijdens het zeilen, en steeds zieker wordt omdat één en ander niet onderkend wordt. Maar uiteindelijk wel in het ziekenhuis. Zo beginnen we de dag, nog maar net bij elkaar en al meteen een enorme uitwisseling van belevenissen die in de BvK zeilersfamilie op gang komt. Aardig te horen dat iemand al de tijd dat we hem niet gesproken hebben nog steeds niet heeft gerookt. En dat een ander een kleiner jachtje aangeschaft heeft omdat het handig blijkt en hij het een heel mooi scheepje vindt. Belangrijk of niet, in een vereniging hoort het erbij en leven we nu eenmaal allemaal een beetje mee met onze buurvrouw/man.

Maar dan wordt er geroepen om stilte, gestampt en tegen de glazen getikt en probeert onze “sprekert” er boven uit te komen, staande op een verhoging.

Palaver Het is tijd voor het palaver en zoals gewoonlijk volgt daar veel commentaar op met oude grapjes die van stal gehaald worden, zoals de coördinaten van Pampus en of we iemand in de groep hebben die lezen kan. Of er wel voldoende afmeermogelijkheden

zijn bij Pampus, anders wordt het ankeren en zwemmen. Terwijl op de vraag of er iemand is met een rubberboot er slechts één zeiler twijfelachtig één halve vinger opsteekt. Hoe dan ook, al dit soort probleempjes werken alleen maar op de lachspieren.

En gelachen wordt er veel tijdens dit soort palavers, en in de praktijk lost alles zich op, door diezelfde Blocqers die hier veel plezier hebben samen met de nieuwe leden in de groep, die zien en horen hoe dat werkt en toegaat.

Zuchtje wind Drieëntwintig schepen met evenzoveel schippers en hun bemanningsleden verlaten na het palaver de Blocqhut om uit te varen. Afgesproken is dat we bijzonderheden via oproep kanaal 10 communiceren over de marifoon en daar dan op kanaal 13 verstandig over kunnen praten. De Centrale Meldpost IJsselmeer geeft een windverwachting variabel 1 tot 3 Beaufort, meest uit noordelijke richting. Direct buiten de pieren van de haven gaan op het Markermeer bij enkelen de lichtweer lappen omhoog.

Maar als de kleurige vormeloze vodden aan de mast nauwelijks van vorm veranderen wordt al gauw het ijzeren zeil bijgezet. Op de automaat wordt met een rustig vaartje op koers Pampus gestuurd, waar we tegen 12.00 uur verwacht worden. Enkele volhouders - dus achterblijvers- weten na veel trimmen toch nog wat bolling met een zuchtje wind in het doek te krijgen en trekken daarmee zowaar een rimpel in het water. Al met al een mooi plaatje op het water: allereerst de voorste schepen op de motor met kale mast en aan het zoveelste bakkie koffie, daarachter de schepen waar nog wordt geworsteld met de vraag zeilen we wel of niet? En de paar schepen die het lukt de besproken rimpel in het water te trekken sluiten de rij. Geen wolkje aan de lucht en een motorboot met bruisende kop voor de boeg lijkt een zeilboot te willen pletten edoch stuurt wat bij en wuift vriendelijk. Een mooie glimmende houten draak onder lichte helling hoog aan de wind door fel tegenlicht net

waarneembaar, en nog veel meer zeilers die een vleugje wind trachten te vangen componeren samen dat mooie stuk zeilersmuziek dat door hoofd en hart gaat stromen. Dat moment op het water is waar je het allemaal voor doet.

Hoofdprijs We meren onze jachten af binnen en buiten de steigers van het eiland Pampus en de schipper met de startklare rubberboot gaat achter zijn anker. Het eiland werd ruim 110 jaar geleden gebouwd om Amsterdam te beschermen tegen de vijand. Op dat eiland ontstaat op 3800 palen het Fort Pampus met 80 vertrekken voor 230 soldaten. Vier gigantische Krupp Kanonnen worden uitgeprobeerd in vredestijd, waarbij menige ruit sneuvelt van de huizen in Muiden.

Nadat in een later stadium een stadsomroeper de bevolking oproept alle ramen te openen kan de volgende test met het kanonschot voortgang vinden.

Bizar is dat er verder nooit een schot in oorlogstijd is gelost. Zoals het zo vaak in de geschiedenis gaat, is de Stelling van Amsterdam, als die klaar is, alweer verouderd door de komst van de brisantgranaten en vliegtuigen. En slechts één maal wordt er tijdens de mobilisatie van de eerste Wereldoorlog 1914-1918 een regiment soldaten gelegerd. Dat is dus de eerste en de laatste keer dat Pampus “in vol bedrijf “is.

Tenslotte hebben de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog de vier kanonnen meegenomen. Ze smolten die dingen en maakten er bommen en granaten van die ze op Engeland gooiden. En wij nu op deze zonnige dag kunnen er ronddolen en kennismaken met de miskleunen uit vervlogen tijden.

En de wijze lessen daaruit leren zoals: “het enige dat we van het verleden leren, is dat we niet willen leren van het verleden”. Zodra wij de laatste vraag van onze meegekregen “Pampus puzzel” hebben ingevuld en ingeleverd met hoop op de hoofdprijs, wandelen we de steiger af naar onze schepen. Er is ondertussen wat wind opgestoken waardoor de ontstane golfjes fonkelen en schitteren in het zonlicht. Het Markermeer ligt verleidelijk uitnodigend voor ons uitgestrekt om bevaren te worden.

Paard van Marken De koers naar Volendam is niet bezeild dus gaan we kruisslagen maken. Opnieuw blijken de Blocqers ook het laveren op het water meester zijn. Verrassend zijn de ontmoetingen op de kruisende koersen. Wie en wanneer je iemand voor je krijgt en als het even kan

21

VERENIGING ben je net even sneller natuurlijk. De schepen liggen op één oor en de zeilen zijn strak aangehaald. Er zijn trouwens veel schepen op het water nu, wat een echt zomerse indruk geeft. De Meldpost IJsselmeer geeft om 15.15 uur actueel voor Lelystad, windkracht Noord 3 Beaufort. De bootsnelheid is zo'n 4 knopen en blinkend in de zon passeren we het Paard van Marken. Waarna we opnieuw aan de wind 330 graden kunnen pakken en de kerktoren van Volendam in het zicht krijgen. Boven ons trekken zilveren vliegtuigen witte strepen door het blauw. En op het water glijdt een wit zeilvaartuigje uit vroeger tijden langs met al zijn bruine zeiltjes bijgezet. Een meeuw scheert rakelings langs terwijl z'n vleugels net aan het water tippen. Dit alles maakt samen van ons uitzicht een schilderij dat we willen vasthouden op ons netvlies.

Paviljoen Smit-Bokkum.

Afgemeerd in de Nieuwe Marina van Volendam staat er een “borrel bij de buren” op ons programmablad en dat blijkt telkens opnieuw een succes formule want na aanvankelijke rust worden gesprekken steeds duidelijker en klinkt er af en toe gezang. Op het hoogtepunt van de gezelligheid wordt het inpakken en wegwezen voor een gezamenlijk diner bij Paviljoen Smit-Bokkum, gelegen op korte wandelafstand van de haven. Er kan vooraf een keuze gemaakt worden uit het voorgerecht en een hoofdgerecht. Het smaakt allemaal goed, maar het samen eten en drinken afgewisseld met zang van ons shantykoor geeft toch wel dat extra wat je voelt waarvoor je je hebt opgegeven en meedoet. Gedeeld plezier met vrienden die ook zeilen en die je straks weer op de steiger tegen zal komen en waarmee je kan praten over weer, wind, avonturen, bootjes en alles wat er bij hoort. Tussendoor bedankt onze voorzitter nog eens de nieuwe leden voor hun komst. Hij bedankt ook Dirk Delsman die aan het einde van het seizoen afscheid neemt van onze watersportvereniging. De maker en componist van ons eigen clublied: “OH HEERLIJKE HAVEN” en dat eindigt met een krachtige solo: “een slocq voor de Blocq”, waarop allen het glas heffen met de uitroep “van Kuffeler”!!! De man met de sjeu van het eerste uur en oprichter van de “Shanty-groep Jufferblocq”. Daarvoor klinkt nog waardering door in spontaan applaus. Er wordt nog

22

steeds door veel mensen, soms ook buiten het zicht van de leden, veel werk verzet nu en in de komende tijd. Zoveel mogelijk ledenvergaderingen bijwonen is belangrijk blijkt steeds opnieuw voor elk lid die de BvK een warm hart toedraagt. De nacht is zwart, maar de kleine lampjes aan de randen van de steigers begeleiden ons boven het donkere water naar onze warme kooien aan boord.

Springlevend Zondagmorgen worden we wakker door de zon die ons wekt. Als we slaperig naar buiten kijken staan daar de gloednieuwe Volendamse houten huisjes groen met witte randen, hekjes en balkonnetjes keurig om en om in het gelid afgewisseld met de stenen trapgevelwoningen. Een uitgebreid complex aan luxe vakantie woningen met alles wat erbij hoort.

Allemaal in korte tijd uit de grond gestampt hier in Volendam. En goed om hier eens wat rond te lopen en alles te bekijken.

Op ons programmablad staat “10.00 uur koffie met gebak op de steiger”. En op eigen gelegenheid wandelen naar de dijk. Het is een waardige afsluiting met heerlijk appelgebak en nog even terugzien op een mooi zeilersweekend. Hoewel de terugtocht naar onze eigen haven Blocq van Kuffeler extra lang duurt door gebrek aan wind is er voor de liefhebbers die nog geen afscheid kunnen nemen nog nakaarten en een borrel op het terras van de Blocqhut. We sluiten af met een grote pluim op de hoed van de mensen die onvermoeid blijken om steeds weer iets anders te bedenken en daardoor onze watersportvereniging springlevend houden.

VERENIGING

all

p shi

s,

all A PAV

NE

cht ps, a i y h s ing o our l i all ps, t sa 0…, UT 7 s hi s is isten int AND O o thi ase l p y ple sage: e d w a OV E R me s re ach IT'S ow: we n and

Dirk Delsman maakt een bewuste keuze: hij stopt met het zeilen en verlaat daarom de vereniging. In zijn bijdrage legt hij uit waarom.

Hij laat zijn sporen na: Dirk is o.a. de schrijver van het clublied.

wp70

Simpele boodschap: het is over en uit. Maar zo simpel is het niet, het is een hele stap om je hobby waar je eigenlijk je hele leven al mee bezig bent, het zeilen dus, te laten voor wat het is. Toen ik zo'n 23 jaar geleden de Pavane bouwde had ik al in mijn achterhoofd om, als de tijd daarvoor gekomen was, de mast te verwijderen en nog een paar jaar over rivieren en kanalen te tuffen. En die tijd is nu gekomen: waypoint 70. Op die leeftijd begin je over het algemeen wat in te leveren aan uithoudingsvermogen, je begint hier en daar wat pijntjes te voelen, denk aan knieën, enkels, rug, ed.

Nou kan je natuurlijk je zeilboot verkopen en een motorboot aanschaffen, maar als je zelf je boot gebouwd hebt en er zoveel in hebt meegemaakt, dan doe je dat niet zo gauw. De Pavane heeft een midzwaard, met zwaard omhoog is de diepgang 1 mtr., ideaal dus voor een tocht over de binnenwateren, door Frankrijk of naar Berlijn. De mast eraf dus. En als diegenen die zeggen dat we er wel heel gauw genoeg van zullen krijgen gelijk hebben, nou, dan gaat de mast er gewoon weer op en zien we wel weer verder. Om de boot wat dichter bij huis te hebben verhuizen we van de Blocq naar Harderwijk, scheelt een uur met heen en terugrijden.

Wel, het is niet anders, bij deze bedanken wij onze medeleden voor de gezelligheid die wij ondervonden hebben tijdens tochten en bijeenkomsten. En ook bedanken wij het bestuur en de diverse commissies voor het uitzetten van de koers en het maken van waypoints voor het reilen en zeilen van de vereniging.

Alleen… dat waypoint nr. 70, daar hebben ze geen invloed op, dat overkomt ons gewoon.

This was sailingyacht Pavane, OUT.

Nou is dat voor iedereen verschillend en voor Martha en mij valt het best wel mee. We zouden echt nog wel een paar jaar door kunnen zeilen…., maar wanneer moet je stoppen? Als je gedwongen wordt omdat je het niet meer kunt, of bepaal je zelf het tijdstip en ga je andere leuke dingen doen? Wij kozen voor het laatste. Met de Pavane hebben we vele mijlen gezeild, van de Kanaaleilanden, de Scillies, Ierland, de OuterHebriden, de Shetlands tot Rusland en de binnenmeren van Finland en alles wat daartussen ligt.

Nou beweer ik niet dat we alles al gezien hebben, dat is onmogelijk, maar wel hebben we het gevoel in herhalingen te vervallen als we weer de zee opgaan.

En het toch aan zeezeilen verbonden risico willen we daarvoor niet meer nemen.

23

BESTUUR & COMMISSIES Verslag Coördinatoren overleg Bert Jonker, bestuurslid Tenminste 1x per jaar komen de coördinatoren van de technische commissies en het verantwoordelijke bestuurslid, mezelf, bij elkaar om te bespreken wat er de afgelopen periode is gebeurd. Ook worden dan de wensen en de te nemen acties voor de komende tijd kenbaar gemaakt.

Zo ook op deze donderdag avond 18 september in de Blocqhut. Ik had alle coördinatoren van de technische commissies uitgenodigd voor deze bijeenkomst en ze waren er allemaal. Hulde!

De commissie beheer clubhuis/zelfwerkzaamheid Rijk van Meerlant Zoals elk jaar vraagt Rijk aan de coördinatoren hoeveel mensen ieder nodig heeft voor het winterklaar maken van de haven. Over het beheer van het clubhuis is niet zoveel te vermelden.

De commissie groenvoorziening Karin Nelson Karin heeft de nodige contacten met firma's die het gras maaien, dijk schoonmaken en groenafval afvoeren. Elk jaar is er wel iets wat verandert. Nu staat op het verlanglijstje van Karin het bestraten van het paadje naar de afvalput. De vergadering maant dat dit wel tijdens het winterklaar maken kan gebeuren. Het blijkt dat er onder de leden niet zo veel animo is voor het onkruid wieden gedurende het seizoen. Karin gaat daarom de beplanting zo aanpassen dat zo weinig mogelijk onderhoud nodig is.

Commissie exploitatie en beheer Theo Hendriks Theo heeft een heel grote commissie, alle havenmeesters. Dat geeft natuurlijk voor hem de nodige zorgen zoals: goede opleiding/instructies, maar ook zaken zoals: hoe reset je een muntautomaat op de steiger? En hoe voorkomen we dat er een afval chaos ontstaat als er 25 bezoekende schepen tegelijk komen?

Commissie gebouwen Aad Bijzet Aad is hiermee erg druk, want hij moet zorgen dat alles op en aan de gebouwen feilloos functioneert.

Zowel kleine zaken als nieuwe cilinders voor de sloten en hek, tot grote zaken zoals het vervangen van de deuren van het clubhuis door kunststof exemplaren en de zorg voor het dak van het clubhuis. Ook heeft Aad een oplossing gevonden voor de kruiwagens.

Deze zullen nu niet meer om/weg waaien.

24

Commissie natte haven Lex van Bekkum Behalve dat de haven er altijd spic en span uitziet, zorgt Lex ook voor eenvoudiger zaken. Zo komt er een balk aan het einde van de helling, en misschien 2 extra vlotten, zodat de jeugd zijn bootjes wat gemakkelijker kan op- en aftuigen.

Commissie elektrische installaties Frank Scherpenisse Een van de punthoofden die Frank heeft zijn de illegale uitbreidingen van de elektriciteitsaansluitingen op de steigers. Het bestuur neemt hierin ook aktie. Frank heeft beloofd om tijdens of na de ALV een stand in te richten waar de leden goedgekeurde aansluitkabels kunnen bestellen.

Frank vertelt dat het best mogelijk is om een wifi aansluiting te creëren op de haven, zodat de leden naar hartelust kunnen computeren op hun boot.

Commissie Water Roland van Loon Roland bemoeit zich niet met de vloeistof waarin wij gewoonlijk varen, maar met drinkwater en aanverwante artikelen.

Hij brengt o.a. het punt op of het aantal herentoiletten moet worden uitgebreid. De aanwezigen vinden unaniem dat dit niet nodig is omdat er van 'filevorming’ geen sprake is.

Commissie storingen Ton Nefkens Ton krijgt natuurlijk alle storingen op zijn bordje, keurig per E-mail, zoals het hoort.

Al wordt hij er wel eens een beetje tureluurs van dat veel storingen zo terloops op de steiger aan hem doorgegeven worden. Ton stelt voor om tijdens het seizoen een anti spinnen actie te houden, om zo het aantal storingen te verminderen, in het bijzonder in de elektriciteitszuilen.

Als algemeen punt komt ook de plaatsing van de per 1 januari verplichte vuilwater pomp ter sprake. Waar kan deze geplaatst worden?

Verder moeten allerlei schoonheidsfoutjes worden verholpen zoals: - bezems aan de palen; - vlaggetje op de zwemtrappen; - het aanbrengen op de borden van de locaties van brandblussers, EHBO en zwemtrappen.

Al met al was het een zeer geanimeerde vergadering waaruit goede afspraken en besluiten voortgekomen zijn.

Ik heb dan ook met dank aan alle aanwezigen de vergadering om c.a. 23.30 uur gesloten.

Om alvast te noteren Nieuwjaarsreceptie 10 januari 2009 van 14.00 - 16.30 uur , lokatie Blocqhut volgens de bekende Blocqformule: zelf meenemen van drank + hapje Zondagmiddagactiviteit in de Blocqhut Evenals vorige jaren staan er ook dit seizoen 3 Blocqborrelmiddagen gepland. Een inloopmiddag gewoon puur voor de gezelligheid om het contact tussen de BvK-leden te stimuleren.

De Blocqborrelmiddag wordt op de eerste zondag van de maand van 13.00 tot omstreeks 16.30 uur gehouden en wel op de volgende data: Boterletterborrel

: zondag 7 december 2008

Snertborrel

: zondag 1 februari 2009

Lenteborrel

: zondag 1 maart 2009

Tot ziens in de Blocqhut!

Oproepen â Het bestuur is op zoek naar iemand die de kunst van het CAD-tekenen verstaat voor het in kaart brengen van de haven. Reacties naar bestuur@blocq.nl â Er is nog dringend behoefte aan fraaie foto’s voor

de ‘Blocqkalender’. Reacties naar redactie@blocq.nl Rectificatie In blocqschrift nr.3 juni 2008 zijn enkele onwaarheden vermeld, zo meldt ons J.T. Schagen. Wij citeren: “Ten 1e. Cees Mols heeft het lijn werpen gewonnen op de havendag 2008,Johan Schagen werd nr.2 en Wim Holst nr.3.

Ten 2e. In het interview met Wim Boskeljon wordt ten onrechte vermeld dat de initiatiefnemers destijds waren (9 jr. terug) Theresia Paulides en Tom Bierenbroodspot. Dit is dus niet juist, het allereerste Blocqschrift kwam al uit in 1988!!!!!!

De juiste informatie is in jullie bezit gesteld door mij.

De geschiedenis van de vereniging wordt op deze manier in een verkeerd daglicht gesteld en mensen die zich destijds enorm ingezet hebben voor de vereniging wordt tekort gedaan.”

Noot van de redactie: In het januarinummer van 2009 zal een artikel worden gewijd aan de historie van De Blocq.

Vrouwenzeilen Dit nummer was meer dan vol. Het verslag van het vrouwenzeilen komt in het januarinummer van 2009.

Richard, bedankt!!

Blocqer Richard van Heyst is met ingang van 1 januari 2009 geen Blocqer meer!!

Alhoewel.......zo vlak voor zijn vertrek heeft hij er voor gezorgd dat we sinds half oktober zo’n fantastische Blocqsite hebben. In het vorige nummer heb je daarover al kunnen lezen.

Hopelijk ben je al online geweest om de verbeteringen te ervaren.

Richard, heel hartelijk bedankt.

Je laat De Blocq iets moois achter!

We wensen je veel succes in je nieuwe baan.

De vlaggen op de openingspagina van www.Blocq.nl wapperen voor Richard van Heyst

25

FAVORIETE LIGPLAATS Oproep: iedere Blocqer heeft wel een favoriete ligplaats in de buurt .

Stuur je bijdrage aan deze rubriek naar redactie@blocq.nl. Dat gaat heel eenvoudig: beantwoord de vijf W’s en voeg een foto toe.

Vluchthaven Wijdenes

Zeilsloep Monrovia (Blocqer C 39) in de haven van Wijdenes

Waar?

Wanneer?

Tussen Hoorn en Enkhuizen, iets ten zuiden van het licht van Oosterleek. Moeilijk te zien vanaf het water.

CoĂśrdinaten: N 52.37.52 E 5.10.25

De haven licht beschut voor alle winden. Een dammetje beschut de toegang voor zuidwestelijke winden. Het is er ieder seizoen prettig liggen.

Waarom moeten we daarheen?

Wat verder nog?

Het schitterende wijdste uitzicht over het Markermeer, de rust, de stilte, het nachtelijk donker en de historie. Het is een oorspronkelijk vissershaventje uit 1200. Er liggen maar weinig boten, vaak lig je er alleen, ook omdat de diepgang van de haven beperkt is tot 1.30 meter.

Hoewel het een vluchthaven is, kom je er met een diepgang van meer dan 1.30 meter moeilijk in. Deze FAVO is dus voor een beperkt aantal Blocqers interessant. Het is een haven voor platbodems en overige ondiepe schepen, zoals de havens op het Oostelijke wad.

De toegang tot de haven is gelukkig in juli 2008 uitgebaggerd. Voorjaar 2008 konden wij er met een diepgang van 1 meter niet meer in. Het komt door de verzanding, waar de hele westkust van het IJsselmeer last van heeft.

W

at is er te doen?

Geen faciliteiten, soms een vriendelijke havenmeester voor het liggeld van een paar euro's. Een prachtige dijkwandeling noordwaarts brengt je in een half uur in Oosterleek. Daar vind je een echte herberg 'het IJsselmeer', waar je prima kunt eten, Iers bier drinken, met soms Ierse livemuziek.

Een wandeling door het achterland naar het dorp Wijdenes en via Oosterleek weer terug is ook een aanrader. Het dorp Wijdenes heeft een supermarktje.

26

W

ie geeft ons deze tip?

Michel van Berkum / Zeekoet

COLUMN BULLE TALIE

De relativiteit van tijd Ook nu nog is onze plaatsbepaling van tijd afhankelijk: de GPS berekent posities op basis van tijdsverschillen tussen atoomklokken. Alleen gaat het hier inmiddels om tienden van seconden. Meer nog dan onze werkagenda bepaalt het getij in ons huidige zeilersleven onze dagindeling. Met een gezicht alsof het de normaalste zaak van de wereld is, staan schippers 's ochtends om 05.15 uur op "om het tij te halen". Wat nou, vakantie zonder op de tijd te letten?

Time flies....maar minder op zee, dus doe hier je voordeel mee!

Vakantietijd! Het water op. Lekker ontspannen. Geen agenda. Geen files. Geen afspraken. Oversteekje naar Engeland? Hup, daar gaan we. Lekker met een vaartje van 6, bijna 7 knopen - kicken! Pardon?! Zeven knopen is nog geen 15 kilometer per uur. Fietsen gaat sneller! Stel je voor: we sukkelen met de auto in die snelheid filerijdend door de tunnel naar Calais, dat trekt geen mens. Maar op een boot meten we de tijd anders. We hebben immers de tijd, alhoewel we wel continu trimmen om die 15 kilometer per uur naar 17 te krijgen. Tonnen worden er geïnvesteerd in het opschroeven van een dodelijk langzame topsnelheid naar een net iets minder dodelijk langzame topsnelheid.

Tijd op het water is anders dan tijd op het land. Eeuwen geleden kwam men daar al achter toen bleek dat een nauwkeurige klok handig is bij het bepalen van de lengtegraad. Het schitterende boek 'Longitude' van Dava Sobel geeft John Harrisons strijd weer tussen de seconden en de golven. Er is destijds nogal wat bedacht op dit vlak.

Een netwerk van voor anker liggende schepen op de hele Atlantische oceaan die elkaar met seinen de juiste Greenwich tijd doorgeeft. Een hond aan boord die met een mes verwond is en die gaat janken exact op het moment dat in Greenwich datzelfde mes in een magisch poeder gestopt wordt. Tientallen klokken van verschillende makelij meenemen en van hun tijdaanwijzing het gemiddelde nemen om nauwkeuriger te worden. De laatste methoden worden komisch beschreven in Umberto Eco's "Het eiland van de vorige dag".

Bij veel watersportverenigingen, en ook bij de Blocq, zien we een curieuze verhouding tussen tijd en zeilen. Bijna niemand zegt zijn box op omdat we geen leuke club zijn, omdat het zeilen zijn aantrekkelijkheid heeft verloren of omdat die ene dag corvee in het jaar écht te veel is. Nee, wanneer we een boot onder spinrag zien liggen verschimmelen, is de reden van het vele stilliggen vaak gelegen in het feit dat de betreffende eigenaar geen tijd heeft om er meer mee te zeilen. Geen tijd hebben om te zeilen wordt met een stelligheid gebracht, alsof daar niet eigen keuzes aan vooraf zijn gegaan. Alsof het nu eenmaal zo is…een voldongen feit…met een oorzaak die buiten de betrokken booteigenaar ligt en waar hij/zij dus niets aan kan veranderen.

Jammer en vooral onterecht, vindt Bulle. Want tijd = prioriteit. En prioriteiten bepaal je zelf. Tijd is het meest kostbare bezit dat een ieder van ons heeft. Tijd gun je jezelf. Zeg niet: ik heb geen tijd. Realiseer je: ik stel kennelijk mijn prioriteiten zo, dat ik andere bezigheden boven het zeilen laat prevaleren en die keuze maak ik zelf.

Juist de jongere leden (ach, wat is jong...de nietpensionado’s zeg maar), die we zo graag willen behouden om niet binnen een paar jaar een rollator-oprit naar de Blocqhut te moeten leggen, denken nog al eens zo: ik heb geen tijd…

Vandaar een tip voor het Bestuur.

Besteed tijd aan het voeren van exitgesprekken met opzeggende leden. Spreek de leden die om tijdsredenen willen opzeggen aan op het feit dat je op het water anders tijd meet dan op het land. Dat het daardoor juist slim is je schaarse tijd aan zeilen te besteden.

Deze mentaliteitsverandering is wellicht niet makkelijk te maken (ja, ja denk niet te licht over deze exitgesprekken: enige opleiding om deze goed te kunnen voeren is gewenst!), maar wat verrijkt het je leven wanneer je dit zo zou kunnen zien.

Blocq van Kuffeler….meer dan een watersportvereniging….een levensschool!

27

Het Blocqschrift wordt gedrukt door:

Eenmalige kleurtest

Een 'ledenvergadering', aangeleverd door ĂŠĂŠn van onze vaste passanten Marcel Pouze, zeiljacht Maren.