VISIE 08 - 23 april 2026

Zullen zij dit goedkeuren?

Jeroen

Axel Ronse N-VA

Franky Demon CD&V Nathalie Muylle CD&V

Axel Weydts Vooruit

Charlotte Verkeyn N-VA

Maaike De Vreese N-VA

Annick Lambrecht Vooruit

Kaars, bril, en al wat nodig is

Nieuws uit de brillenwinkel van de bekende Eline De Munck. Werknemers kunnen hun baby meenemen naar het werk tot die zes maanden wordt. Mooi mediatiek idee. Tot je wat beter kijkt. Gezinsexperten zagen meteen dat niet elke werkomgeving geschikt is. Hoe zit het met een arbeidsongevallenverzekering, is daarmee het kindje ook gedekt? Geldt de maatregel ook voor vaders? En is het zoveel gevraagd dat ouders in alle rust met hun kleintje kunnen samen zijn? Zou het niet zinvoller zijn om ouderschapsverlof toegankelijker te maken en in te zetten op meer kwalitatieve kinderopvang?

vaders en meemoeders niet gelijkstellen voor wie vanaf 60 jaar met pensioen wil gaan. Zelfs in de meerderheid zien sommigen dat zo’n beperking niet meer van deze tijd is, maar minister Jambon wil dat blijkbaar halsstarrig niet inzien. Geboorteverlof verlicht net de druk op beide partners en maakt blijven werken juist mogelijk. Dat straf je toch niet af?

¬ Foto ID/ Tim Dirven

Onze levenskwaliteit en die van de toekomstige generaties laten we beter niet alleen over aan het beperkte zicht van ondernemers of beleidsmakers. Dat bleek ook weer vorige week, want minister van Pensioenen Jan Jambon (N­VA) wil het geboorteverlof voor

Het is al lang duidelijk: gewone mensen, en zeker vrouwen, moeten van deze regering niets verwachten. Zelfs de richtlijn loontransparantie – een mijlpaal in de Europese sociale wetgeving – is er te veel aan. Die richtlijn moet gelijke rechten tussen mannen en vrouwen bevorderen. Want die pakt de loonkloof aan en beschermt vrouwen, onder meer ook in hun later pensioen.

Maar als het aan VBO en Voka ligt moet omzetting naar nationale wetgeving in de

koelkast. De werkgevers lopen weg van hun verantwoordelijkheid. N­VA vraagt uitstel.

Gelijke lonen en gelijke rechten komen er niet vanzelf. Het behoud van onze index en onze pensioenen evenmin. Daarom blijven we strijdbaar. Met kaars, bril en al wat nodig is om tot wijze oplossingen voor mensen te komen.

Ann Vermorgen, Voorzitter ACV

HUISHOUDHULPEN

Als je het werk van een dag op een halve dag moet doen

De laatste twee jaar steeg de prijs van dienstencheques en daarbovenop verhoogden heel wat firma’s hun administratieve kosten. Huishoudhulpen wonnen er niets mee, maar voelen de gevolgen nu wel aan den lijve. Dat blijkt uit een bevraging van ACV Voeding en Diensten bij meer dan 1.300 werknemers. Acht op de tien stelt vast dat de prijsverhogingen het gedrag van klanten veranderden. Die verminderen vaak het

aantal uren van huishoudhulp maar verwachten wel dezelfde service.

‘Dit toont aan’, aldus Ben Debognies van ACV Voeding en Diensten, ‘dat prijsmaatregelen binnen het dienstenchequesysteem niet neutraal zijn voor werknemers, en dat verdere beleidskeuzes expliciet rekening moeten houden met werkbaarheid, inkomenszekerheid en so cia le bescherming van huishoudhulpen.’

Welke bouwvakkers worden Laureaat van de Arbeid?

Bouwvakkers staan zelden in het voetlicht. De jaarlijkse Laureaat van de Arbeid geeft hen de aandacht die ze verdienen. Doe mee aan de gratis selectieprocedure. Je kan jezelf of een collega, zelfs een heel team, inschrijven. De koning benoemt en bekroont de laureaten. Nadien volgt een ceremonie. ‘Een decoratie klinkt weinig heden­

daags’, aldus ACVBIE­voorzitter Patrick Vandenberghe. ‘Toch loont het de moeite die erkenning niet te laten liggen. Het is een waardering voor het kwalitatief werk van de actieve bouwvakker en een tastbaar bewijs van zijn vakbekwaamheid.’

~ www.bekrown.be

Redactieadres Visie, PB 20, 1031 Brussel ¬ e-mail: info@visieredactie.be ¬ Lezersbrieven lezers@visieredactie.be ¬ Abonnementen hilde.ceulemans@acv-csc.be - 02 244 32 81 ¬ Verantwoordelijke uitgever Bart Vannetelbosch ¬ Redactie Leandro Berlan, Simon Bellens, Lies Van der Auwera, Nils De Neubourg, Dominic Zehnder, Djorven Ariën, Lieven Bax, Rachel Michel, Tinne Van Woensel, Rooni Theeboom, An-Sofie Bessemans ¬ Hoofdredactie Thomas Blommaert, Wim Troch ¬ Vormgeving Gevaert Graphics ¬ Druk Coldset Printing Partners ¬ Visie verschijnt tweewekelijks en is inbegrepen in het lidmaatschap van ACV bouw - industrie & energie, ACV-CSC METEA, ACV-Transcom en ACV Voeding en Diensten

Lagere pensioenen het zwaarst getroffen

De pensioenhervorming krijgt stilaan een volledig prijskaartje. Berekeningen tonen voor het eerst hoeveel onze pensioenen zullen dalen wanneer alle aparte maatregelen samen doorgevoerd worden. Mensen met een lager pensioen, onderbroken loopbaan en vrouwen zullen de gevolgen het hardst voelen.

¬ Tekst Nils De Neubourg

¬ Foto Belga

Begin 2025 kondigde de regering­De Wever een grote pensioenaanpassing aan. Sindsdien komen minister van Pensioenen Jan Jambon (N­VA) en zijn collega’s stapsgewijs naar buiten met allerlei losse ingrepen en plannen die daar allemaal deel van uitmaken. Heel wat van die maatregelen zullen snijden in de koopkracht van gepensioneerden: een pensioenmalus voor wie ‘te vroeg’ stopt, een beperking van gelijkgestelde periodes zoals SWT, werkloosheid en landingsbanen, een lagere index in 2026 en 2028 voor pensioenen boven 2.000 euro bruto. En een welvaartsenveloppe die in de koelkast belandde. Vorige week werd nog eens duidelijk dat het geboorteverlof van vaders of meemoeders – het vroegere vaderschapsverlof – evenmin meetelt om vervroegd op pensioen te gaan.

Daarnaast volgde nog een hele reeks meer technische ingrepen. Door die opeenstapeling van nieuwe regels was de concrete impact op het totaalplaatje moeilijk in te schatten. Wat het effect was op de armoederisico’s, daar bleef ook het raden naar. Tot het Federaal Planbureau onlangs die taak op zich nam.

Daaruit komt een duidelijk beeld: veel mensen zullen wat voorligt voelen in hun

pensioen. Het gaat daarbij niet alleen over mensen die bijna met pensioen zijn. Ook wie vandaag nog midden in zijn loopbaan zit, of zelfs pas begonnen is, krijgt met andere spelregels te maken. Vooral wie geen ‘perfecte loopbaan’ heeft, komt sneller in de vuurlinie. Denk aan periodes van ziekte, werkloosheid, deeltijds werk of zorgverlof. Daarover is het Planbureau duidelijk: wie pech heeft of zorgt, verliest bescherming en pensioen.

Binnenkort op pensioen? 2,4 procent minder

Tegen 2029 daalt het brutopensioen van wie binnenkort op pensioen gaat al gemiddeld met 2,4 procent. Bij alle gepensioneerden samen is dat 2,6 procent. ‘Dat klinkt misschien beperkt, maar het zijn gemiddelden over een grote groep’, waarschuwt Maarten Gerard, hoofd van de ACV­studiedienst. ‘Achter dat gemiddelde zitten heel wat mensen die een grotere klap krijgen, omdat meerdere ingrepen tegelijk op hen wegen.’

‘Bovendien worden de gevolgen pas echt duidelijk wanneer de maatregelen volledig op kruissnelheid zijn’, vervolgt Gerard. Verschillende maatregelen

worden immers stapsgewijs ingevoerd. ‘Zodra ze allemaal volledig doorwerken, leveren nieuwgepensioneerden met het laagste inkomen maar liefst gemiddeld 12,1 procent van hun brutobedrag in.’

De hervorming bespaart niet alleen, maar vergroot ook de risico’s, merkt het Planbureau verder op. Zo is er minder bescherming bij onderbrekingen in je loopbaan, zijn er strengere voorwaarden om vroeger te stoppen zonder verlies, en groeien pensioenen trager in de tijd. Gerard trekt daaruit een scherpe conclusie: ‘De zogenoemde harmonisering tussen beroepsgroepen komt in de praktijk gewoon neer op knippen in pensioenrechten.’

Wie afwijkt van de loopbaannorm is gezien

De hervorming vertrekt duidelijk van een lange en voltijdse loopbaan als norm, liefst ook nog eens zo weinig mogelijk onderbroken. Wie daarvan afwijkt, verliest. Dat ziet het Planbureau ook terug in de ongelijkheid. Bij nieuwgepensioneerden stijgt de pensioenongelijkheid tegen 2029 met 9,1 procent. Het gaat dus niet alleen om een algemene pensioendaling, maar ook om een grotere kloof tussen lage en hogere pensioenen.

Ook het armoederisico bij gepensioneerden zal door de plannen toenemen. Het Planbureau wijst daarbij hoofdzakelijk naar het stilleggen van de welvaartsaanpassingen, vooral van de minimumpensioenen. Nochtans moesten net die aanpassingen vermijden dat uitkeringen en pensioenen langzaam achteropraken op de rest van de samenleving.

Minimumpensioen

van 1.722 naar 1.378 euro

Uit cijfers van de Federale Pensioendienst blijkt dat in bijna 68 procent van de gevallen waarin de pensioenmalus zou gelden, het gaat om mensen die vandaag al amper recht hebben op een minimumpensioen. Voor hen kan die malus zwaar doorwegen: wie nu recht heeft op 1.722 euro bruto, kan door de malus terugvallen tot ongeveer 1.378 euro.

Nogmaals bevestigd door het Planbureau: de hervorming raakt vrouwen harder dan mannen. Bij nieuwgepensioneerden daalt het gemiddeld pensioen van vrouwen met 2,6 procent, tegenover 2,3 procent bij mannen. De pensioenkloof neemt dus opnieuw toe. ‘Dat heeft veel te maken met de realiteit van de loopbanen van vrouwen’, verduidelijkt Marte Billen, genderexpert bij het ACV. ‘Vrouwen werken vaker deeltijds en hebben meer onderbrekingen voor zorg.’ Ook de Raad van State waarschuwde in februari al voor juridisch drijfzand voor de hervorming door die ongelijke behandeling.

Het Planbureau merkt tot slot op dat veel maatregelen tegen 2029 nog niet op kruissnelheid zijn. De volledige impact zal pas daarna zicht­ en vooral voelbaar worden, wanneer jongere generaties hun hele loopbaan met die strengere regels hebben doorlopen.

Het ACV blijft strijdbaar tegen de pensioenplannen van de arizonaregering. Op 12 mei komen de vakbonden weer op straat om te ijveren voor een rechtvaardiger pensioen en koopkracht.

INTERNATIONALE DAG VAN VEILIGHEID EN GEZONDHEID OP HET WERK

De bouwvakker die zijn been verloor en pas na maanden iets van zijn baas hoorde

De Oekraïense Andrii Syliuk stond op de loonlijst van een Poolse firma maar was aan de slag in Antwerpen. Wat hem na een gruwelijk arbeidsongeval overkwam wens je niemand toe. ‘Gedetacheerde arbeiders zijn extreem kwetsbaar.’

Betonarbeider Andrii Syliuk (36) groeide op in het Oekraïnse Lusk. In de zomer van 2024 gaat hij in dienst van een Pools bedrijf in de haven van Antwerpen werken. Hij wordt een van de meer dan 50.000 gedetacheerde werknemers in de bouwsector: met een contract ‘van daar’ zijn ze tijdelijk hier aan de slag.

Zwaar labeur, lange dagen, samenwonen met vijf collega­bouwvakkers: acht maanden lang leeft Andrii het leven van veel gedetacheerden in de sector. Dan wordt het 23 april 2025. Een vrachtwagen op de werf rijdt plots achteruit. Andrii belandt onder de wielen ervan. Artsen moeten zijn rechterbeen amputeren.

De fysieke pijn valt nauwelijks te beschrijven. Maar zo mogelijk nog pijnlijker is de houding van zijn werkgever, die pas na maanden een teken van leven geeft. Hij wil dat Andrii naar Polen gaat. ‘Daar zouden ze alles regelen. Maar wie zijn ‘ze’? En waar in Polen zou ik naartoe moeten? Ik ken daar niemand. En hoe zou ik daar geraken? Daar wist hij zelf het antwoord niet op’, vertelt hij.

Zijn baas schuift hem ook een document onder de neus. ‘Als ik tekende zou ik geld van de verzekering ontvangen. Maar er stond in dat ik zelf verantwoordelijk voor het ongeval was.’ Andrii gaat niet akkoord. Er volgen nog twee korte bezoeken. Daarna stopt het voor zijn werkgever. ‘We kunnen niks voor je doen’, krijgt hij te horen. ‘Het is aan de Poolse zorgverzekeraar en daar zit het vast.’

Ook naar de Belgische sociale zekerheid moet Andrii niet kijken: hij is een Poolse

werknemer. Zelfs zijn prothese krijgt hij hier niet terugbetaald.

‘Gedetacheerde werknemers zijn extreem kwetsbaar’, zegt Stefaan Peirsman, stafmedewerker van ACV. ACVBIE­voorzitter Patrick Vandenberghe voegt daaraan toe: ‘De strijd tegen sociale dumping is een absolute prioriteit voor ACVBIE. Veilige werven voor alle werknemers staan daarbij op de eerste plaats. Daarom pleiten we via duidelijke beleidsvoorstellen voor strenge regels, betere controles en echte bescherming op elke bouwwerf.’

~ Dit is een ingekorte versie van het artikel dat u kan lezen via visie.net Zie ook https://steunactie.be/actie/ sos-andrii/-65305

‘Ik kan blijven bijdragen op mijn eigen tempo’

In het maatwerk kunnen mensen met een ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ een baan vinden die bij hun mogelijkheden past. De Vlaamse regering investeert er fors in, maar wil het systeem steeds meer inzetten als opvangnet voor langdurig werklozen of zieken die hun uitkering verliezen.

¬ Tekst Simon Bellens ¬ Foto Inge Kinnet

Na een zwaar verkeersongeval leeft Lisa Temmerman met een hersenletsel. Dat maakt het niet eenvoudig om mee te draaien op de arbeidsmarkt. Lisa verwerkt informatie net wat trager en is sneller vermoeid. Maar dankzij individueel maatwerk kan ze toch drie vijfde werken als HR­medewerker bij afvalexpert Sulo. ‘Het geeft me voldoening om opnieuw aan het werk te zijn’, zegt ze.

Voor haar werk krijgt haar werkgever een loonpremie. Daarnaast kreeg ze begeleiding op de werkvloer. Die financiële compensatie en begeleiding zorgen voor ‘rust in haar hoofd’. ‘Anders zou ik dit tempo niet volhouden.’ Met premies voor ‘individueel maatwerk’ probeert de Vlaamse regering werkgevers te stimuleren personeel aan te werven dat een ‘afstand tot de arbeidsmarkt’ heeft door bijvoorbeeld een fysieke of mentale beperking. Bijkomend kunnen ze nog een begeleidingspremie aanvragen, die evenwel minder ingang vindt. Die premies moeten aanpassingen op de werkvloer toelaten of productiviteitsverlies compenseren. Het systeem telt bijna 12.000 werknemers.

Ongeveer 10.000 mensen zouden wachten op aangepast maatwerk.

Daarnaast is er het ‘collectieve maatwerk’, de vroegere beschutte en sociale werkplaatsen. Dat groeide uit tot een niet onbelangrijke sector met meer dan 25.000 werknemers in een 120 ­tal erkende maatwerkbedrijven.

Vlaams minister van Sociale Economie Hilde Crevits (CD&V) gelooft sterk in het maatwerk. Ze beloofde 1.000 extra plaatsen in het collectief maatwerk tegen het einde van haar legislatuur, in 2029. Tot dusver zijn daar 200 plaatsen van gerealiseerd. Meer nog, ook de federale regering trok 50 miljoen euro uit voor de sociale economie, te verdelen per regio. Daarmee kan Vlaanderen tegen het najaar van 2026 nog eens 666 extra plaatsen creëren.

‘Belangrijke investeringen in budgettair krappe tijden’, zegt de minister. Ze wil inzetten op een ‘betere verbinding met de reguliere economie’, en ‘meer opdrachten naar maatwerkbedrijven’ leiden. ‘Maatwerkbedrijven versterken onze economie en samenleving.’

Mentaliteitswijziging bij werkgevers nodig

Dat er op de arbeidsmarkt nog veel werk is om mensen met een beperking te omarmen, blijkt uit recente cijfers van HR­ dienstverlener Acerta. In het geheel maken ze maar 0,22 procent uit van alle werknemers. Minder dan de helft heeft betaald werk, tegenover 77 procent van Vlamingen in het

algemeen. Vlaanderen doet het daarin merkelijk slechter dan Brussel en Wallonië.

Individueel maatwerk zou een opstap moeten zijn om de reserves te overwinnen die er bij sommige werkgevers zijn over eventuele aanpassingen of begeleiding, maar er is ook een ‘mentaliteitswijziging’ bij werkgevers nodig, aldus Acerta.

Kloof tussen vraag en aanbod

Daarenboven ziet de Vlaamse regering heil in het maatwerk om langdurig werklozen die hun uitkering verloren, opnieuw te

activeren op de arbeidsmarkt. ‘Het is positief om de beperking van de werkloosheidsuitkering in de duur te proberen opvangen’, zegt Stijn Gryp, nationaal secretaris van het ACV, ‘maar de kloof tussen vraag en aanbod is momenteel te groot.’ Ongeveer 10.000 mensen zouden nu al wachten op aangepaste maatwerk.

Niet iedere langdurig werkzoekende komt zomaar in aanmerking voor maatwerk. Dat het maatwerk een hefboom wordt voor de activering van langdurig werklozen of zieken voelt dan ook dubbel voor Dirk Coninckx, die de sector opvolgt voor ACVBIE. ‘Het is goed om mensen met een

BEGELEIDING CRUCIAAL VOOR DUURZAAM SUCCES

‘We kijken niet alleen naar de medewerker, maar naar het hele team’

De begeleiding op de werkvloer maakt een groot verschil voor de integratie op de werkvloer. Patrick Naulaerts van Vokans vzw helpt om prioriteiten te stellen of helder te communiceren. ‘We kijken niet alleen naar de medewerker, maar ook naar het team errond’, zegt hij. ‘Werkbaar werk ontstaat wanneer iedereen begrijpt wat iemand nodig heeft.’

Minder dan vijftien procent van de werkgevers met een loonpremie voor individueel maatwerk, krijgt ook een begeleidingspremie. ‘Dat is zonde, want uit onderzoek weten we dat die begeleiding cruciaal is om de tewerkstelling duurzaam te maken’, weet nationaal secretaris van het ACV Stijn Gryp.

‘Bovendien zijn werkgevers niet altijd transparant over waarvoor ze de loonpremie precies aanwenden. Gebruiken ze het om mensen aan te werven en aanpassingen te doen aan de werkvloer? Het is niet helemaal duidelijk in hoeverre de premies voor individueel maatwerk leiden tot duurzaam werk.’

Met name het hoge aandeel uitzendkantoren –per definitie voor tijdelijk werk – dat een loonpremie ontvangt voor individueel maatwerk (8 procent van het totaal aantal premies) baart de vakbond zorgen.

‘Mensen weten vaak niet dat ze recht hebben op maatwerk, met premies voor de werkgever. Daar is werk aan’, besluit Stijn Gryp.

afstand tot de arbeidsmarkt kansen te bieden’, zegt hij, ‘maar we mogen de oorspronkelijke bedoeling van het maatwerk niet vergeten. Wie wel op de reguliere arbeidsmarkt terechtkan, mag kwetsbaardere groepen niet verdringen.’

Guy Verbraeken, directeur van maatwerkbedrijf ODAS in Brugge, ziet de toestroom van langdurig werklozen nog niet. Uit de ‘eerste golf’, mensen die twintig jaar of langer werkloos waren en in januari hun uitkering verloren, kwamen in West­Vlaanderen slechts zeventien

mensen in maatwerkbedrijven terecht. ‘Dat is voor ons uitgedraaid op een sisser’, zegt Verbraeken. ‘Nochtans staan wij klaar om die mensen op te vangen.’

Geen gewone werkplaats

‘Steeds meer werkgevers benaderen collectief maatwerk als een reguliere arbeidsplaats’, ziet Coninckx verder. Hij herinnert zich het geval van een werkgever die, nadat een buslijn afgeschaft werd, geen rekening wilde houden met de moeilijkere verplaatsing voor zijn maatwerkers en hen tot verplicht verlof dwong of loon voor onwettige afwezigheden inhield.

Het is met andere woorden zoeken naar het juiste evenwicht. Er is een duurzaam pad naar een groter aanbod collectief en individueel maatwerk nodig, besluit Stijn Gryp, net als een sterkere inzet op begeleiding op de werkvloer. ‘Maar de sociale ingesteldheid van werkgevers moet voorop blijven staan.’

WERK ‘VRIJWILLIGE’ OVERUREN

Hoe worden ‘vrijwillige’ overuren bijgehouden?

Sinds 1 april is het aantal ‘vrijwillige’ overuren die werknemers kunnen presteren gevoelig uitgebreid, naar 360 uur per jaar tot zelfs 450 uur voor horecawerkers. Maar hoe wordt het exacte aantal gepresteerde uren bijgehouden? Piet Van den Bergh, jurist bij het ACV: ‘Een transparante werkgever houdt op de loonfiche maandelijks bij hoeveel ‘vrijwillige’ overuren er gepresteerd zijn. Als die dat niet doet, kun je gerust vragen dat de werkgever daarvoor zorgt. Hou best zelf ook het aantal gepresteerde overuren bij, zodat je eventuele fouten of vergissingen kunt rechtzetten.’

Van den Bergh wijst erop dat de regeling van de ‘vrijwillige’ overuren alleen geldt wanneer je als werknemer je akkoord geeft. Dat doe je schriftelijk, waarbij die overeenkomst telkens voor maximaal zes maanden geldig is. ‘Die ‘vrijwillige’ overuren hebben wel een aantal nadelen ten opzichte van de normale regeling. Zo heb je geen recht op overurentoeslagen. Omdat voor de eerste 240 ‘vrijwillige’ overuren geldt dat netto gelijk is aan bruto, bouw je er ook geen rechten voor je pensioen of ziekte ­uitkering mee op. Ze tellen ook niet mee voor de berekening van je vakantiegeld, waardoor je dubbel verliest’, aldus Van den Bergh.

~ www.hetacv.be/overuren

BELGISCHE ZEEHAVENS

Sociaal akkoord 2026-27

De sectorale partners hebben een voorakkoord voor de Belgische zeehavens afgesloten. Het is van toepassing op de havenarbeiders, vaklui en logistieke werknemers met een veiligheidscertificaat. Het voorakkoord omvat onder andere afspraken rond koopkracht en anciënniteitsvakantie. Zo stijgen de maaltijdcheques met twee euro en konden resultaatsgebonden premies veiliggesteld worden. ‘Binnen de beperkte onderhandelingsmarge is opnieuw een gunstig resultaat behaald’, aldus Yves Toutenel, sectorverantwoordelijke ACV­Transcom. Het Paritair Comité Havenbedrijf ondertekent het akkoord op 23 april.

Vacatures

ACVBIE zoekt:

• Administratief medewerker – Antwerpen

• Sociaal juridisch medewerker (klachtenbehandelaar)

– Antwerpen

~ www.hetacv.be/jobs

Inox van Aperam

Van het Atomium naar de Zuidpool en tot in de ruimte. Het roestvast staal van de grootste leverancier van Europa is alomtegenwoordig. Een site met toegang voor treinen en schepen, eigen windmolens en een zonnepanelenpark. In de staalfabriek wanen we ons zowaar op een filmset. Al bewijst de hitte van het vloeibare staal dat het hier niet om effecten gaat.

¬ Tekst Djorven Ariën ¬ Foto Mine Dalemans

Nicky Valkeneers (28)Vlindercoördinator koudwals

‘Ik ben hier meteen beginnen te werken nadat ik afstudeerde. Geld verdienen vond ik belangrijker dan vakantie. Mijn vader spoorde me aan om te solliciteren. Bij ons in Genk is Aperam een begrip en staat het bekend als een goede werkgever. De sfeer zit goed, ik doe het graag, krijg kansen en we worden goed betaald.’

Tim Goeyvaerts (45)Vlindercoördinator staalfabriek

‘De eerste maanden kijk je hier je ogen uit omdat alles zo indrukwekkend groot, luid en warm is. Wanneer dat begint te wennen, kan het gevaarlijk worden. Gelukkig krijgen we veel opleidingen rond veiligheid en wordt er ook streng op toegezien. Soms herinneren we elkaar er ook aan als we merken dat een collega even minder goed oplet. We moeten er voor elkaar zijn, want onze veiligheid hangt ervan af.’

FEITEN

In 1961 werd de productieeenheid in Genk opgericht. In 2011 ontstond Aperam als zelfstandig bedrijf na een afsplitsing van ArcelorMittal. De site in Genk groeide uit tot de grootste vestiging van de wereldwijde producent en telt 1.300 werknemers.

Erwin Toppets (51) -

Vrijgestelde vakbondsafgevaardigde

‘Als vrijgestelde houd ik me volledig bezig met vakbondswerk. Tegenwoordig komt daar veel bijscholing bij, want je wil de juiste informatie geven over landingsbanen, tijdskrediet en dergelijke. Het moet juist zijn, want het gaat over het inkomen van de mensen. Daarnaast ben ik veel bezig met regelgeving voor geïmporteerd staal. Chinees staal voldoet niet aan onze milieunormen, dus het is belangrijk dat daar strengere invoerrechten op komen.’

CIRCUS

LEUVEN OP STELTEN

Het Cirkl Circusfestival palmt van 6 tot 10 mei de Leuvense binnenstad in. Laat je verwonderen tijdens spectaculaire of net ontroerende en poëtische voorstellingen voor jong en oud. Kinderen en jongeren die liever zelf aan het turnen slaan, kunnen deelnemen aan een van de verschillende gratis workshops op het festivalterrein op de Philipssite.

~ 6 tot 10 mei www.cirklcircus.be

Onvergetelijk

Vrouwen speelden een grote rol in het artistieke leven van de Lage Landen, maar terwijl schilders als Rubens en Rembrandt tot het collectief geheugen behoren, raakten de werken en de impact van de vele vrouwelijke kunstenaars in vergetelheid. Daarom brengt het MSK Gent voor het eerst een tentoonstelling met werken van meer dan 40 vrouwelijke kunstenaars die tussen 1600 en 1750 de artistieke wereld tot vandaag beïnvloed hebben.

~ Tot 31 mei Gratis met de museumpas

Bloemenpracht zonder drukte

Jaarlijks lokt de eindeloze zee aan boshyacinten tienduizenden kijklustigen naar het Hallerbos. Wie wil genieten van de bloemenpracht, maar zonder de grote drukte, kan terecht in een van de verschillende andere bossen in de regio. In Oost-Vlaanderen kun je genieten van natuur en stilte in het Kravaalbos bij Aalst of het Raspaillebos bij Geraardsbergen, dat de kasseien van de mythische Bosberg omzoomt.

www.routen.be/boshyacinten-wandelroutes

Natuur

Iedereen gaat erop vooruit dankzij de beloofde lastenverlaging

Gepensioneerden en mensen die moet rondkomen met een uitkering zullen geen aanspraak kunnen maken op de beloofde lastenverlaging van de regering-De Wever. Bovendien is het nog hoogst onzeker dat die belastingverlaging er effectief komt.

Al sinds vorig jaar belooft de regering dat er een lastenverlaging zit aan te komen tegen het einde van de regeerperiode. Daardoor zouden werknemers zo’n 1.000 euro extra per jaar netto op hun rekening krijgen. Om dat mogelijk te maken zou de belastingvrije som – het deel van je inkomen waarop je geen belastingen betaalt – tegen 2030 worden opgetrokken.

Dat belastingvoordeel zou alleen gelden voor wie werkt. Voor wie een pensioen of uitkering ontvangt, zullen de bestaande belastingen opgetrokken worden. Dat versterkt nog eens de ongelijke behandeling door de

arizonaregering tussen werkenden en niet­werkenden – waaronder dus ook gepensioneerden. Fiscaal expert Jef Wellens wijst er in De Standaard op dat de hoogste pensioenen toch voor een stuk zullen meeprofiteren van de belastinghervorming.

De hervorming wordt momenteel in wetgeving verankerd, maar het blijft heel onzeker of de regering haar belofte zal kunnen waarmaken. Er is immers veel te weinig voorzien in alternatieve inkomsten. ‘Als je de economische realiteit bekijkt, is er geen marge om de geplande lastenverlaging door te voeren’, bevestigt econoom Wim

Moesen. ‘Het begrotingstekort loopt volgens de verwachtingen steeds verder op, zelfs zonder alle geopolitieke onzekerheden die vandaag extra roet in het eten strooien. De enige manier om de lasten op arbeid duurzaam te verlagen, is een echte belastinghervorming waarbij je de belasting op arbeid verschuift naar consumptie en inkomsten uit vermogen, en waarbij komaf wordt gemaakt met alle fiscale koterijen. Met onder andere een degelijke meerwaardebelasting – in tegenstelling tot wat we vandaag hebben – en een duidelijke en heldere btwhervorming.’

Heb ik als jobstudent recht op gewaarborgd loon bij ziekte?

Als student werk je meestal met een arbeidsovereenkomst voor jobstudenten. Die worden wat betreft het gewaarborgd loon gelijkgesteld aan arbeiders of bedienden. Concreet hangt het er dus van af welk werk je doet.

Omdat de meeste jobstudenten met contracten korter dan drie maanden werken, volgen ze de regels voor arbeiders voor het gewaarborgd loon. Daardoor geldt dat wie ziek wordt pas na één maand anciënniteit recht heeft op loon bij ziekte. Werk je dus als vakantiewerker slechts een paar weken in de zomer in een bepaald bedrijf, dan zul je bij ziekte geen recht hebben op loon. Werk je tijdens het hele jaar een of meerdere dagen per week bij dezelfde werkgever, dan heb je na één kalendermaand recht op gewaarborgd loon. Enkel voor bedienden met een contract voor minstens drie maanden, geldt de anciënniteitsvoorwaarde niet.

Ongeacht of je recht hebt op gewaarborgd loon, moet je je werkgever zo snel mogelijk waarschuwen wanneer je ziek bent. Je zult vaak ook een doktersbriefje moeten indienen. De termijn daarvoor ligt doorgaans op twee werkdagen. Kijk zeker goed je arbeidsreglement na voor de exacte regels in je bedrijf. Bij vragen of onduidelijkheden kun je altijd terecht bij het ACV. Studenten tussen 15 en 25 jaar kunnen zich gratis aansluiten. ~ www.hetacv.be/jong-acv

Interview. Van kledingfabriek tot bouwwerf en supermarkt: mensen blijven de prijs betalen

‘Het

model dat arbeiders elders uitknijpt zet ook hier rechten onder druk’

HANNELORE HILLESUM

• Werkt voor WSM - We Social Movements. De organisatie komt op voor waardig werk en sociale bescherming en bestrijdt armoede en uitsluiting

• Coördineert de campagne Schone Kleren

Biologisch katoen, tweedehands op Vinted, een ‘duurzame’ collectie in de winkel: nooit eerder leek de stap naar eerlijke kleding zo dichtbij. Maar achter die geruststelling zit een uitgekiende strategie. Een gerust geweten verkoopt nu eenmaal beter.

¬ Tekst Nils De Neubourg ¬ Foto Johannes Vande Voorde

Het is niet omdat je tweedehands kleding koopt dat je vanzelf duurzaam bezig bent.’ Hannelore Hillesum drukt me meteen met de neus op de feiten. Op 24 april is het dertien jaar geleden dat in Bangladesh het Rana Plaza­ complex instortte en meer dan 1.100 kledingarbeiders het leven lieten. Maar sindsdien is er fundamenteel eigenlijk weinig veranderd, zegt ze. ‘En het probleem is breder. Ook pakjesdiensten, distributiecentra, supermarkten en bouwwerven zitten in een soortgelijk ziek systeem.’

Waarom is er in dertien jaar weinig veranderd?

HILLESUM ¬ ‘Het is bijna onmogelijk om als consument te weten wanneer je het goede doet. Je wordt langs alle kanten bestookt met greenwashing, fairwashing, ethical washing (misleidende reclame over de impact op ecologie, werk en mensenrechten, red.). Je zou geen doctoraat moeten halen om ethisch te kunnen shoppen. De grootste verantwoordelijkheid ligt niet bij de consument.’

‘Voor de grote merken blijft het winstgevender om veel te veel te produceren, desnoods met enorme kortingen te verkopen, of zelfs te verbranden dan om hun keten echt duurzamer te maken en mensen een leefbaar loon te betalen. Dat businessmodel is niet veranderd. De brutowinstmarges zijn hallucinant: de Adidasgroep rapporteerde in 2023 een brutowinst van 9 miljard euro, de H&M­groep zo’n 18 miljard.’

H&M verkoopt vandaag wel een duurzamer verhaal. Of lijkt dat alleen maar zo?

HILLESUM ¬ ‘Dat H&M minder extreem lijkt, komt vooral doordat er met internetwinkels als Shein en Temu nog grotere

vervuilers zijn bijgekomen. Jaren geleden beloofde H&M nog luid dat iedereen in die keten tegen 2018 een leefbaar loon zou krijgen. Alle verwijzingen naar die belofte zijn ondertussen gewoon verdwenen, die lonen zijn er nooit gekomen.’

‘Hun Better Cotton­label moest ondertussen aantonen dat H&M duurzamer werkt. Na onderzoek blijkt dat puur bedrog: Amazonewoud werd gekapt om katoenplantages aan te leggen, er was slavenarbeid, mensen werden ontheemd. Dat toont het probleem met veel labels en certificaten. Het gaat daarbij bijna altijd over een klein stukje van de keten, en dan nog vaak alleen over ecologie. Maar duurzaamheid betekent meer. Kunnen kinderen naar school? Heeft de persoon die de stof verfde in India een dak boven haar hoofd? Is de katoenboer zelf fatsoenlijk betaald?’

Speelt de consument toch ook nog een rol?

HILLESUM ¬ ‘Als je eens iets nieuws wil, is dat zeker oké, maar tien T­shirts per dag bestellen is misschien niet verdedigbaar. Wel werd de term ecologische voetafdruk ooit uitgevonden door oliebedrijf BP om de verantwoordelijkheid bij het individu te leggen, zodat hun eigen winstmodel gewoon kan blijven draaien.’

‘De verandering zal vooral vanuit de politiek en bedrijven moeten komen. Maar zonder druk van onderuit gebeurt er niets. Je bent naast consument ook een burger met inspraak. De Europese zorgplichtwetgeving (waardoor bedrijven mee verantwoordelijk zijn voor de arbeidsomstandigheden en het milieu bij onderaannemers, red.) is door de bedrijfslobby zwaar afgezwakt, maar ze is er wel gekomen. Zonder druk van vakbonden, middenveld en burgers was er helemaal niets geweest.

Dus blijf op straat komen, teken een petitie, ga bij een vakbond … doe wat binnen je mogelijkheden past.’

Tweedehands gold toch lang als het morele alternatief?

HILLESUM ¬ ‘Ik begrijp waarom mensen dat denken: je koopt niets nieuw, dus je doet iets goed. Maar platformen als Vinted houden ook een gesloten keten van overproductie in stand met een massa postpakjes. Ondertussen zitten tweedehandswinkels overvol met goedkope kledij die niemand wil.’

Het probleem is ook breder dan alleen kledij.

HILLESUM ¬ ‘Omdat dit model overal zit: in cacao, in voedsel, in de bouw, in technologie. Rana Plaza maakte het zichtbaar in de kledingsector, het WK voetbal in Qatar voor bouwarbeid. In Antwerpen stortte een schooldak in met meer dan honderd onderaannemers die allemaal naar elkaar wezen: exact hetzelfde probleem. Ondertussen schrapt Nike honderden banen in Laakdal, bij Delhaize zie je de franchisering. Hetzelfde model dat arbeiders elders uitknijpt, zet ook hier rechten onder druk.’

Zonder druk van onderuit gebeurt er niets

‘Kortere ketens kunnen helpen, maar alleen als deel van een rechtvaardige transitie. Je kunt niet vanuit Europa zeggen: díe fabriek moet dicht. Arbeiders en werknemers moeten mee centraal staan. Dat betekent leefbare lonen, vrijheid van vereniging, sociale bescherming. Daarom zijn vakbonden ook zo belangrijk. Een transitie zonder arbeiders is geen transitie, dat is gewoon een nieuwe vorm van afwenteling.’

Voor mij heeft Hillesum nog één eenvoudige tip: ‘Koop alleen wat je echt nodig hebt – eventueel nieuw – maar draag het vooral lang.’

¬ HANNELORE HILLESUM

Eindelijk wereldwijde arbeidsrichtlijnen voor sporters

In Genève heeft de Internationale Arbeidsorganisatie wereldwijde arbeidsrichtlijnen voor sporters bekendgemaakt. De sociale partners maakten afspraken op internationaal niveau.

¬ Tekst Djorven Ariën ¬ Foto Belga

Volgens de VN­ organisatie moeten professionele sporters wereldwijd een betere bescherming tegen geweld, intimidatie en schending van arbeidsrechten krijgen. De richtlijnen benadrukken het recht op vakbondsvrijheid, collectieve onderhandelingen, gelijke beloning en een veilige werkomgeving.

Uitbuiting

‘Uitbuiting in de sportsector is jammer genoeg nog steeds schering en inslag, ook in België.’ Dat weet Ann­Sophie Duyck, voormalig wielrenster en verantwoordelijke bij United Athletes, die de belangen en rechten van sporters behartigt. ‘Veel sporters verrichten arbeid maar krijgen daar geen erkenning voor. Niet op vlak van verloning en het type contract, en al zeker niet op vlak van rechten. Daarom zijn uniforme statuten en richtlijnen zo belangrijk, ook internationaal. Sport werkt bij uitstek grensoverschrijdend. De verschillende regels maken het ook veel moeilijker en kwetsbaarder.’

Freya Aelbrecht speelde vijftien jaar

volleybal als prof in verschillende landen. ‘Ik weet vandaag nog steeds niet of ik voor die jaren in het buitenland een pensioen zal ontvangen. Niemand kan het mij blijkbaar zeggen en op mypension.be tellen ze alvast nog niet mee. Dat baart me zorgen want die jaren zijn een belangrijk deel van mijn loopbaan en dus ook van mijn pensioen.’

Kinderarbeid

In de nieuwe richtlijnen gaat bijzondere aandacht uit naar jonge atleten. De organisatie waarschuwt voor uitbuiting van minderjarige atleten, seksueel grensoverschrijdend gedrag, machtsmisbruik en overmatige trainingsdruk. ‘Kinderarbeid moeten we durven te benoemen’, is Duyck fel. ‘Turnsters van veertien jaar die op de Olympische Spelen

presteren en dat moeten ervaren als de ultieme droom. Maar ondertussen worden miljarden geïnd op hun arbeid. IOC, FIFA en UEFA zijn instanties die zich gedragen alsof ze boven de wet staan. Ze beschouwen atleten als eigendom.’

‘Sporters zijn extra kwetsbaar omdat ze vaak op jonge leeftijd op hoog niveau komen. Anderen maken daar maximaal misbruik van. Uitbuiting is jammer genoeg ook de realiteit in de sport. We moeten daar kritisch naar kijken en de autonomie in vraag stellen. Deze richtlijnen moeten een basis vormen om tot sluitende internationale wetgeving te komen.’

United Athletes is er voor alle sporters die vragen hebben op elk niveau: www.hetacv.be/united-athletes/

Geen bindende grens voor vrouwen op vruchtbare leeftijd

Loodverwerkende bedrijven moeten binnenkort het loodgehalte in het bloed van hun werknemers strenger opvolgen. Bovendien gaat de maximale loodwaarde in het bloed naar beneden. Maar een speciale bovengrens voor vrouwen van vruchtbare leeftijd komt er niet, ondanks de bewezen impact op hun

gezondheid. ‘Wij zijn blij dat er voor het eerst een grens voor lood in het bloed van vrouwen wordt opgenomen in de Belgische wetgeving’, zegt ACV­voorzitter Ann Vermorgen. ‘Maar de beslissing van de minister om daarvan geen harde maximumgrens te maken is een zwaktebod, onder druk van lobbywerk

van de industrie. Minister Clarinval (MR) heeft de kans gemist om vrouwen die vandaag intreden op de arbeidsmarkt én hun toekomstige kindjes te beschermen. Niet iedere moeder of kind blijkt gelijk voor deze regering.’

JONG ACV MAAKT HET VERSCHIL VOOR JOBSTUDENTEN:

‘Jongeren hébben een stem’

Elk jaar gaan duizenden jongeren aan de slag als jobstudent, steeds vaker het hele jaar door. Die eerste ervaringen met werk zijn waardevol, maar tegelijk vaak verwarrend. Hoeveel mag je werken? Wat moet er in je contract staan? En waar kan je terecht als er iets misloopt? Jong ACV, de jongerenvakbond van het ACV, staat klaar om jongeren te informeren en te ondersteunen.

Jongeren beginnen vaak te werken zonder goed te weten wat hun rechten zijn. Dat merkt ook Paulien Samyn, jongerenverantwoordelijke van Jong ACV West-Vlaanderen. Zij ziet dat jongeren vooral nood hebben aan duidelijke informatie en iemand die aan hun kant staat. ‘Jobstudenten hebben soms het gevoel dat ze zomaar moeten aannemen wat hen wordt voorgesteld. Maar je hebt altijd recht op duidelijke afspraken en een correct contract voor je begint met werken’, zegt ze. ‘Dat contract moet in tweevoud bestaan en gaat samen met het arbeidsreglement, waarin onder meer de regels rond ziekte en werkuren zijn opgenomen.’

Ook rond loon en andere vergoedingen lopen jongeren soms wat verloren bij het zoeken naar een eerste (vakantie) job. Jong ACV informeert hen over minimumlonen, extralegale voordelen, overuren en feestdagen, enz. ‘Ook feestdagen tijdens of na afloop van een contract, moeten vaak nog vergoed worden. Jongeren zijn vaak verrast wanneer ze ontdekken dat ze in bepaalde sectoren recht hebben op maaltijdcheques of een mobiliteitsvergoeding. Er bestaan zoveel akkoorden en er is zoveel wetgeving dat het zeker niet gemakkelijk is om het bos door de bomen te blijven zien. Maar daarvoor zijn wij er natuurlijk’, aldus Paulien.

zicht hebben op al die regels. ‘De vragen die we krijgen gaan onder andere over hoeveel ze mogen verdienen, of ze nog ten laste zijn van hun ouders en wat ze moeten doen bij problemen met hun loon. Jong ACV probeert hen rust te geven door hun situatie stap voor stap uit te leggen. Ons lidmaatschap voor jongeren is trouwens gratis als je student bent en onder de 25 jaar kan je genieten van een voordelig tarief om lid te worden.’

Jong ACV doet nog meer dan alleen het bieden van individuele bijstand. Het voert ook campagne voor eerlijke voorwaarden voor jobstudenten , want studenten worden nog te vaak onderbetaald en missen

sociale bescherming. ‘Jongeren beseffen steeds meer dat ze niet alleen staan. En dat ze wél een stem hebben, ook al werken ze maar een paar uur per week’, aldus Paulien.

Lid worden van Jong ACV? Jong ACV is er voor elke jobstudent, stagiair en starter, in elke sector. Het doel is helder: jongeren informeren, versterken en verdedigen, vandaag en in de toekomst.

~ Meer info over een gratis of voordelig lidmaatschap? www.hetacv.be/jongacv

~ Volg Jong ACV ook op Instagram (jongacv) en op Facebook (facebook.com/acvjongeren)

Er bestaan zoveel akkoorden en er is zoveel wetgeving dat het zeker niet gemakkelijk is om het bos door de bomen te blijven zien.

Daarnaast blijft de 650-urenregel een belangrijk thema, waarbij jobstudenten per kalenderjaar 650 uur werken onder een verlaagde sociale bijdrage. Paulien benadrukt dat ‘studenten ook rekening moeten houden met de impact van hun werk op belastingen en gezinsbijslag. Dankzij duidelijke infofiches en persoonlijke begeleiding helpt Jong ACV jongeren te bepalen wat voor hen het beste is.’

Paulien ziet in haar dagelijkse werking dat jongeren zelden

Ongewenst gedrag is nooit oké… en al zeker niet op de werkvloer!

Op 5 februari ontaardde ‘De Afspraak’ (Canvas) in een discussie tussen de Nederlandse actrice en comedian Soundos El Ahmadi en presentator Bart Schols over de veiligheid van vrouwen op straat. Deze discussie maakte heel wat tongen los, want de cijfers rond ongewenst gedrag blijven hallucinant.

Volgens gegevens van Plan International maakte 91 procent van meisjes en jonge vrouwen straatintimidatie mee. Slechts 6 procent van hen durft naar de politie te stappen. Uit de Veiligheidsmonitor van de federa-

WAT IS ONGEWENST GEDRAG?

le politie uit 2024 blijkt dat 42,15 procent van de vrouwen zich altijd, vaak of soms onveilig voelen in de publieke ruimte. Het onveiligheidsgevoel speelt zich natuurlijk niet enkel af in de publieke ruimte, ook op de werkvloer krijg je ermee te maken. Visie zocht het uit.

Ongewenst gedrag bestaat in oneindig veel vormen. Het kan gaan om conflicten, discriminatie, seksueel grensoverschrijdend gedrag, agressie… Je kan ongewenst gedrag ervaren door iedereen! De persoon die het gedrag stelt kan een collega zijn, of een leidinggevende, maar ook klanten, patiënten of externen kunnen zich ongewenst misdragen.

WIE KAN JE HELPEN BIJ ONGEWENST GEDRAG

OP DE WERKVLOER?

Je leidinggevende of personeelsdienst: laat ongewenst gedrag niet uit de hand lopen. Stap naar je leidinggevende en signaleer het onmiddellijk. Vertel wat er is gebeurd en wat dit met jou als persoon doet. Wees verzekerd dat hij of zij dit ook ernstig neemt. Spreek meteen af, wat de verdere stappen zijn. Is je leidinggevende betrokken partij of heb je heb je het gevoel dat er niet naar je geluisterd wordt? Ga dan zeker naar je personeelsdienst! Wil je liever anoniem blijven of wil je verzekerd zijn van voldoende discretie, dan kan de vertrouwenspersoon een goede gesprekspartner zijn. Hij/zij is opgeleid in het omgaan met vertrouwelijke informatie, kan raad geven en desnoods bemiddelen op de werkvloer.

Vergeet zeker niet de syndicale delegatie in te lichten. Zij spelen een belangrijke rol in het aankaarten van ongewenst gedrag. De ACV­vertegenwoor digers gaan vertrouwelijk om met je verhaal, kunnen je advies geven en desnoods doorverwijzen naar de juiste instanties.

WAAR LIGT DE GRENS?

Waar ligt de grens tussen een grap en iets kwetsends? In essentie komt het steeds neer op het volgende: de grens van de ander is de maatstaf!

HOE WIJDVERSPREID IS ONGEWENST GEDRAG?

Een kwart van de werknemers in Vlaanderen geeft bij de ‘Werkbaarheidsmeting 2019’ aan dat ze in het afgelopen jaar op de werkplek het slachtoffer waren van intimidatie, pestgedrag, fysieke agressie of ongewenst seksueel gedrag. Dat is meer dan bij de vorige meting, die dateerde van 2016.

Het verschil tussen mannen en vrouwen is het grootst voor ongewenst seksueel gedrag: 1,2% van de mannen en 5,9% van de vrouwen rapporteren dat ze hier persoonlijk mee geconfronteerd werden tijdens het werk. Het hogere slachtofferpercentage bij vrouwelijke werknemers is voor een groot deel te verklaren door hun dominante aanwezigheid in zogenaamde contactberoepen.

Zo deed ACV Voeding en Diensten in 2017 een enquête waaruit bleek dat maar liefst één op drie werknemers ­doorgaans vrouwen­ in de dienstenchequesector al te maken had met grensoverschrijdend gedrag. Deze werknemers zijn zeer kwetsbaar. Ze werken vaak alleen, in het huis van hun klant, die ook opdrachtgever is.

WAT ZEGT DE WETGEVING OVER ONGEWENST GEDRAG OP HET WERK?

Word je op het werk gepest, krijg je te maken met geweld of ongewenst seksueel gedrag, dan is er sprake van ongewenst gedrag op het werk. De wetgeving welzijn voorziet hiervoor een aantal preventieve maatregelen en bemiddelingsmogelijkheden.

Zo is je werkgever verplicht om:

¬ Een preventieadviseur psychosociale aspecten aan te stellen.

¬ Preventiemaatregelen nemen tegen dit soort psychologische belasting op het werk.

¬ Maatregelen te treffen wanneer een geval van ongewenst gedrag gemeld wordt Je staat er dus niet alleen voor!

Tegen het vergeten, voor waakzaamheid

Wie weet nog dat 8 mei in België ooit, zoals nog steeds in een aantal Europese landen, een feestdag was waarop schoolkinderen vrijaf kregen? Vandaag is bij ons de herinnering aan dat historische moment vervaagd. Toch blijft het een belangrijke datum: de dag dat nazi-Duitsland capituleerde, de dag van de bevrijding en de overwinning op het fascisme.

De 8 mei-coalitie, waarvan ook ACV deel uitmaakt, ijvert ervoor om van 8 mei weer een feestdag te maken.

Om te herdenken, te waarschuwen, te verdedigen. Zodat jong en oud inzien waar haat toe kan leiden en wat voor een lelijk beest het fascisme is.

Waakzaam blijven

Op zondag 10 mei herdenkt de 8 meicoalitie dit keerpunt in de geschiedenis in het Fort van Breendonk, met toespraken, workshops, een theaterstuk en gratis geleide bezoeken door het fort.

De 8 mei-coalitie van Halle en de Nationale Strijdersbond organiseren die dag een gratis busuitstap naar Breendonk.

Jouw regio. Vlaams-Brabant en Brussel

De kinderen van Ida Devillé en Nathalie Desmet koesteren de herinnering aan hun verzetsmoeders.

jaren 1930 en de bestorming van het Capitool door de aanhangers van Trump. We moeten meer dan ooit waakzaam blijven.’

Onzichtbare heldinnen

Dit jaar wordt extra aandacht besteed aan de vrouwen die destijds in het verzet zaten en vaak cruciale rollen vervulden. Toch bleven veel van hun verhalen lang onzichtbaar. Filip Bellemans: ‘Wij willen deze vrouwen een gezicht geven, en daarmee ook de erkenning die ze verdienen. Want laten we wel wezen: de vrouwen die toen hun leven riskeerden tegen fascisme en onderdrukking, streden voor onze vrijheid en gelijkheid.’

Nog meer nieuws uit Vlaams-Brabant en Brussel? 8 MEI

Filip Bellemans, zonepropagandist van ACV Vlaams-Brabant, legt uit waarom deelnemen zo belangrijk is: ‘Herinneringseducatie is cruciaal. Ik werd onlangs nog getroffen door de sterke parallellen die er volgens Dirk Verhofstadt te trekken zijn tussen de opkomst van het fascisme in de

Speciaal voor deze gelegenheid brengt de 8 mei-coalitie Halle een digitale publicatie met de verhalen van twee plaatselijke verzetsvrouwen, verteld door hun kinderen. Ida Devillé uit Essenbeek drukte en verspreidde het verzetsblad De Vrijschutter en fietste voor de inlichtingendienst van het verzet. Nathalie Desmet uit Lennik bood samen met haar man jarenlang

onderdak aan een Joodse vader en zoon. Haar zoon herinnert zich haar moed: ‘Joden verstoppen was een heel gevaarlijke onderneming. Als je daarop betrapt werd, werd je rechtstreeks naar het concentratiekamp Auschwitz in Polen gestuurd.’

Wil je op zondag 10 mei graag vanuit Halle mee met de bus naar het Fort van Breendonk? Of wil je de digitale publicatie over de twee Vlaams-Brabantse verzetsvrouwen ontvangen? Mail dan naar filip.bellemans@acv-csc.be.

Schrijf je in op onze gratis nieuwsbrief en krijg elke week extra Visie-artikels in jouw mailbox. w ww.visie.net/nieuwsbrief

Is economische migratie de oplossing voor de krappe Limburgse arbeidsmarkt?

De Limburgse arbeidsmarkt staat onder zware druk. Om een beeld te scheppen: per vacature zijn er volgens VDAB in Limburg amper 2,24 werkzoekenden in bemiddeling. Het laagste cijfer in Vlaanderen. In dit debat over arbeidsmarktkrapte wordt vaak naar arbeidsmigratie gekeken als mogelijke oplossing. Maar is dat terecht?

¬ Tekst Daan Van Noppen ¬ Foto Canva

Demografie

De knelpuntberoepen en de arbeidsmarktkrapte situeren zich vooral in sectoren waar het werk zwaar is en maatschappelijk onmisbaar blijft zoals zorg, bouw, industrie en logistiek. Werkgevers vinden steeds minder mensen met de juiste ervaring, terwijl werknemers aangeven dat jobs vaak onvoldoende werkbaar zijn. Het is een span ningsveld dat niet los gezien kan worden van de vergrijzing in onze provincie. Limburg vergrijst in een snel tempo. ‘Bijna een kwart van de werkende Limburgers is ouder dan 55 jaar en kijkt dus stilaan uit naar pensioen, terwijl er onvoldoende jongeren klaarstaan om hen te vervangen’, aldus Jorrit Hermans, voor zitter van ACV Limburg.

Groeimogelijkheden

Die context verklaart waarom migratie steeds vaker naar voren geschoven wordt als deel van de oplossing. ‘We kunnen op dit vlak nog groeien’, weet de voorzitter van ACV Limburg. ‘Al gaat de werkgelegenheid bij personen geboren buiten de EU de laatste jaren omhoog, blijven de cijfers aantonen dat deze mensen vandaag onderbenut blijven. 64,5% van hen is aan het werk, tegenover 77,4% van personen geboren in België. Het is van belang dat we dat groeipotentieel op een goede manier duurzaam activeren,

ook in de toekomst. Daarbij mogen we ook durven kritisch zijn voor ons verleden’, vindt Jorrit Hermans.

Boutina Abrougui, themaverantwoordelijke migratie bij ACV Limburg, vult haar voorzitter verder aan. ‘Een bijkomende complexiteit is de versnippering van bevoegdheden in België. Migratie, arbeidsmarkt en integratie zijn verdeeld over verschillende beleidsniveaus. De afstemming gebeurt via overleg structuren en samenwerking tussen diensten, maar blijft vaak vrijblijvend en afhan kelijk van politieke bereidheid. Die versnippering maakt dat beleid vaak naast elkaar loopt, terwijl arbeidsmarktvraag stukken net een geïntegreerde aanpak vereisen.’

Mirakeloplossing?

Is migratie dan de oplossing voor de krappe arbeidsmarkt? ‘Ik zie het zeker als een kans en niet als een bedreiging. Voor Limburg is het bovendien niets nieuws. Onze provincie is geworden wat ze vandaag is dankzij arbeidsmigratie. De echte keuze is deze: laten we arbeidsmigratie onaangeroerd of organiseren we ze zo dat ze bijdraagt aan waardige jobs, bescherming van werk nemers en een duurzame economie? Ik kies alvast voor dat tweede’, besluit Jorrit Hermans.

Debat

Op maandag 27 april organiseert ACV Limburg het debat ‘Zin of onzin van migratie voor onze economie’ in Hasselt. Onder moderatie van Michaël Van Droogenbroeck (VRT) behandelen Pierre Wunsch (Gouverneur Nationale Bank van België), Johann Leten (VOKA Limburg), Mustafa Harraq (Schepen Werk, Sociale Economie en Wonen bij Stad Genk) & Dries Lens (Gastprofessor UAntwerpen – specialist migratie en economie) alle prangende vragen omtrent het thema in een interessant gesprek. Ook jij bent van harte welkom. Meer informatie via de QR-code.

GROTE

INZET VOOR KLEINE BEDRIJVEN

‘Werknemers verdienen dezelfde rechten, waar ze ook werken’

Vlaanderen is bekend voor zijn vele kleine en middelgrote ondernemingen, kortweg kmo’s. In die bedrijven is sociaal overleg minder vanzelfsprekend. Hoe zorg je ervoor dat werknemers in kmo’s ook gehoord, beschermd en geïnformeerd worden? Tanja Durinck, medeverantwoordelijke van de Oost-Vlaamse kmo-werking, legt uit hoe het ACV dat aanpakt.

Tekst ¬ Jan Maertens ¬ Foto Shutterstock

Zodra een bedrijf 50 werknemers telt, moet het sociale verkiezingen organiseren en is er een verkozen vakbondsafvaardiging. Onder die grens ligt er voor werknemers veel minder vast en is sociaal overleg, laat staan een structurele vakbondswerking in het bedrijf veel minder vanzelfsprekend’, zegt Tanja.

Aanpak op twee sporen

Beleidsmatig wil het ACV die ongelijkheid wegwerken door in onderhandelingen op deze nagel te blijven kloppen bij politici en de syndicale rechten van kmo-werknemers steeds weer op de agenda te plaatsen.

‘Terwijl we beleidsaanpassingen proberen te realiseren, laten we niemand in de kou staan’, zegt Tanja. ‘Leden die in een kmo werken willen we zo goed mogelijk helpen door een toegankelijke eerstelijnsdienstverlening in onze ACV-kantoren voor alle nodige info en ondersteuning en door onze communicatie en informatie aan hen aan te passen. Om te weten wat er bij kmo-medewerkers leeft, liep er onlangs een grootschalige bevraging over werkbaar werk. Die resultaten maken we later nog bekend.’

‘Leden denken soms dat ze alleen bij ons terechtkunnen als er een ACV-afvaardiging in het bedrijf is’, vervolgt ze, ‘maar een vakbond is er voor iedereen, ook als je bedrijf maar tien collega’s telt. Het is belangrijk dat je als werknemer weet waar je recht op hebt en waar je terechtkan. Daarom organiseren we geregeld infosessies over landingsbanen, pensioenen, tijdskrediet, stress en weerbaarheid, en (online) cursussen over bijvoorbeeld de loonbrief…’

Een vakbond is er voor iedereen, ook als je bedrijf maar tien collega’s telt

TANJA DURINCK, ACV OOST-VLAANDEREN

Podcast vol verhalen

Ook in kleine ondernemingen boekt het ACV overwinningen, al zijn er ook moeilijkheden. ‘Enkele verhalen vertellen wij, samen met kmo-werkers in onze podcastreeks “Polsslag, kleine ondernemingen, grote verhalen” die je op Spotify gratis kan beluisteren’, vertelt Tanja. ‘Zo komt hun stem ook aan bod binnen en buiten het ACV.

Reflex om contact op te nemen met het ACV ‘Het zou mooi zijn als élke

werknemer spontaan denkt: ik neem contact op met het ACV als ik een vraag of een probleem heb. Want er is altijd een ACV-medewerker met een luisterend oor of een vakbondssecretaris die je verder helpt. Ook in een kmo’.

‘Mijn ambitie is dat we in elk bedrijf een contactpersoon hebben, die wij sectornieuws en relevante updates kunnen bezorgen om door te spelen op de werkvloer, en die ons kan vertellen wat er op die werkvloer leeft’, besluit Tanja.

POLSSLAG, KLEINE ONDERNEMINGEN

MET GROTE VERHALEN

In deze podcast-reeks worden kmo-werknemers en hun realiteit (meer) zichtbaar en goede praktijken gedeeld. Je hoeft geen Spotify-abonnee te zijn om gratis te luisteren. Ga naar www.spotify.com. Tik ‘Polsslag’ in de zoekbalk en de podcast zal op je scherm verschijnen.

~ Heb jij na het lezen van dit artikel of het beluisteren van de podcast nog een vraag? Dan kan je die stellen via acties.ovl@acv-csc.be.

Zanger en muzikant

Gustaph

gevat in 5 woorden

Signaal

‘Ik kijk met veel liefde en warmte terug op mijn deelname aan het Eurovisiesongfestival. Maar mijn hart bloedt als ik zie hoe de organisatie nu omgaat met de Gaza-situatie. Dat Rusland onmiddellijk werd buitengezet door de oorlog in Oekraïne, terwijl Israël mag blijven meedoen ondanks de genocide op de Palestijnen, is pure hypocrisie. Daarom wil ik graag een signaal geven met mijn deelname aan United For Palestine.’

Vechten

‘We hebben het echt niet slecht in België. We hebben allerlei rechten die ons beschermen, waardoor ik bijvoorbeeld met mijn man kon trouwen. Maar we mogen dat niet als vanzelfsprekend beschouwen. Ik ben mij er heel bewust van dat de wereld aan het verrechtsen is en dat de schaduwen uit het verleden weer overal opduiken. Daarom hebben we manifestaties als de Pride nog steeds nodig. We moeten blijven opkomen en vechten voor ons recht om te zijn wie zijn en te houden van wie we willen.’

Etiquette

‘Sinds een tijdje ontvang ik steeds meer kwetsende berichten op sociale media. Er lijkt geen etiquette meer te bestaan op het internet. Ik weet dat je je die zaken niet moet aantrekken, maar geregeld raakt zo’n bericht je toch. Gelukkig word ik goed omringd door vrienden en familie, maar het blijft belangrijk om daartegenin te gaan en duidelijk te maken dat dergelijk gedrag nooit oké is.’

Ontroering

‘Vorig jaar heb ik de Amerikaanse zangeres Chaka Khan gezien op een festival. Zij is al lang een van mijn favoriete artiesten. Haar zien, samen met de mensen die ik heel graag zie, heeft mij tot tranen toe ontroerd. Mensen raken en verbinden is voor mij de essentie van muziek en cultuur. Daarom is het zo belangrijk dat cultuur in de brede zin toegankelijk blijft voor iedereen, zonder fysieke of financiële drempels.’

Praktisch

‘Ik kijk op naar handige mensen. Mensen die een praktisch beroep hebben zoals loodgieters, maar ook mensen die handig zijn in hun dagelijks leven. Dingen zoals een kast in elkaar steken, ik wou dat ik dat kon. ( lacht) Ik heb vooral een creatief ADHD-brein. Logisch nadenken over welke stappen je moet volgen en waarom dat dit nu zo moet gebeuren, dat is altijd al moeilijk geweest.’

Op 12 mei organiseert 11.11.11 samen met onder andere het ACV ‘United For Palestine’ in La Madeleine in Brussel. Op de affiche van dit alternatief voor de eerste halve finale van het Eurovisiesongfestival staan onder andere Gustaph, Daan en Geike Arnaert. Visie mag 3x2 tickets weggeven. E-mail je gegevens en het antwoord op volgende vraag vóór 6 mei naar lezers@redactie.be: Met welk nummer nam Gustaph deel aan het Eurovisiesongfestival? www.unitedforpalestine.be