Page 1

BLAD MET EEN MENING VOOR EEN WERELD IN BEWEGING

REGIO ROESELARE - NR 10 - VRIJDAG 17 MEI 2019

Experiment Winkelbus

Samana brengt minder mobiele mensen naar de supermarkt > 7

TOPDOKTER LUC STOCKX OVER BEROERTES

‘Snel reageren verlaagt de kans op een handicap of beperking achteraf.’ Maar hoe herken je een beroerte?

>4

TWEEWEKELIJKSE UITGAVE

BEWEGING.NET

CM.BE

17 %

fietst naar het werk >3

HETACV.BE - JAARGANG 75 - AFGIFTE BRUSSEL X - P806000 - VOLGEND NR 31.05.2019 - REGIO

BLZ. 13


2

VAN DE WEEK

IN ENKELE STAPPEN NAAR HET STEMHOKJE

DE QUOTE

‘Voor Julie. Voor elkaar. #enough’

PETER WOUTERS, VOORZITTER BEWEGING.NET Opschrift dat meegedragen werd tijdens de stille mars tegen seksueel geweld in Antwerpen op zondag 12 mei.

D

e voorbije zes nummers van Visie kreeg je de kans om je stem voor te bereiden. We brachten onze thema’s voor de komende vijf jaar en onze voorstellen aan het beleid. Als trouwe lezer van ons blad klopt je hart voor een warme samenleving. En waarschijnlijk weet je al voor wie je zal stemmen. Daarom schreef ik dit stukje niet voor jou, maar voor de jongste stemmer van je familie. Misschien stemt die voor de eerste keer. Of is het nog geen trouwe Visielezer. Nodig haar of hem dan zeker uit dit even te lezen. Ik ging de afgelopen weken langs bij alle partijen om hen te vertellen wat ons netwerk van sociale organisaties verlangt van het beleid in de komende vijf jaar. Ik heb veel respect voor politici. Zij stellen zich aan de kiezer voor en vragen hun stem. Dat is kwetsbaar. Ze denken na over het beleid en proberen de vraagstukken in onze samenleving daarin een plaats te geven. Maar ook als kiezer wacht je een hele klus: uitmaken wat je precies wil en wie je daarvoor een stem wil geven.

de sites van de politici door te nemen en af en toe Visie te lezen. En dat kan ook door de reclame van Facebook en andere sociale media te mijden. Daar ben je jammer genoeg niet veel mee. Je geraakt veel verder met een gesprek onder vrienden. Ten tweede. Je leeft vandaag in een prachtig land. Veilig, welvarend, kansrijk. Dat komt omdat onze politici in het verleden overtuigd waren

‘Plannen die ervoor zorgen dat iedereen een plaats blijft verdienen in onze samenleving zijn onze stem waard’ PETER WOUTERS, VOORZITTER BEWEGING.NET

sen mee te nemen. Je stem vandaag is dus ook een stem voor morgen en de lange termijn. Zelfs tot aan je pensioen. Er is wel wat werk aan de winkel. Plannen die ervoor zorgen dat iedereen een plaats blijft verdienen in deze samenleving zijn dus onze steun waard. Ten derde. Kiezen is verliezen. Je kan maar op ĂŠĂŠn partij stemmen. Wij hebben niet de gewoonte om te vertellen voor wie we stemmen. Als je toch advies wil, vraag het dan aan de belangrijkste persoon in je leven. Die zal misschien met een wijze opmerking je gedachten op de partij van je keuze brengen. Ik heb het gemakkelijk. Er zijn heel wat politici die de oplossingen van onze sociale organisaties de beste vinden. Zij krijgen mijn stem. Veel succes in het kieshokje!

dat een samenleving in evenwicht moest zijn. Wie werkt en wie werk geeft draagt bij aan een beleid dat probeert zoveel mogelijk alle men-

HET CIJFER

3,5 % Van alle Vlaamse kandidaten die opkomen bij de komende verkiezingen voor de Kamer is slechts 3,5 procent arbeider, blijkt uit een studie van de KU Leuven. Dat is wel een lichte stijging ten opzichte van vorige Kamerverkiezingen in 2014. Toen was dat nog maar 2,8 procent.

M/V/X VAN DE WEEK

Jitske Van de Veire Jitske is ambassadeur van Wel Jong Niet Hetero. Nu breekt ze op haar Instagramprofiel een lans voor body positivity, door foto’s van haar eigen lichaam te posten, hoewel die niet beantwoorden aan het gangbare schoonheidsideaal.

Deze drie stappen helpen je op weg. Ten eerste. Je moet naar het stemhokje, het is verplicht. Je kunnen uitspreken over wie de komende vijf jaar het beleid moet maken, dat is een cadeau. In heel wat landen kan dat niet. Zelfs in ons land kan het pas sinds 1948, toen ook vrouwen konden stemmen. We moeten die opdracht met trots opnemen en onze stem goed voorbereiden. Dat kan door eens een debat te beluisteren,

Redactieadres:9LVLH3%%UXVVHOWHOHPDLOLQIR#YLVLHUHGDFWLHEHÏLezersbrieven: lezers@visieredactie.be ÏAbonnementen: www.beweging.net/ DERQQHPHQWYLVLHÏVerantwoordelijke uitgever:3HWHU:RXWHUV QDWLRQDOHSDJLQDüV DUWLNHOVäUHJLRüYDOOHQRQGHUGHUHVSYHUDQWZXLWJHYHUVÏRedactie: Nils De Neubourg, AmÊlie Janssens, Wim Troch, Marjan Cauwenberg, Tinne Van Woensel, Rooni Theeboom, David Vanbellinghen, Karen Zelderloo, Rachel Michel, Martine Creve, Dieter Herregodts, Sarah 9DQGRRUQH$QQHOHHQ9HUPHLUH0LFKLHO9HUSODQFNHÏVormgeving:*HYDHUW*UDSKLFVÏDruk:&ROGVHW3ULQWLQJ3DUWQHUVÏ9LVLHYHUVFKLMQWWZHHZHNHOLMNVHQLVLQEHJUHSHQLQKHW OLGPDDWVFKDSYDQ&0$&9ERXZLQGXVWULH HQHUJLH$&9&6&0(7($$&97UDQVFRPHQ$&99RHGLQJHQ'LHQVWHQÏ

BUITENKANS

Wie wil jij eens interviewen? Met de zomer in het vooruitzicht denkt de Visieredactie al aan vakantie. We zoeken alvast naar vervanging bij onze lezers. Laat ons weten wie jij graag wil interviewen en waarom. En wie weet zit je binnenkort met die persoon rond de tafel voor een boeiend gesprek. Mail ons op lezers@visieredactie.be (onderwerp: zomerinterview) of stuur een kaartje naar Visie – Zomerinterview, postbus 20, 1031 Brussel. Vermeld zeker je contactgegevens.


ACTUEEL

3

Hoe gaan we naar het werk in Vlaanderen?

67,6 % IN BXL: 36,2%

17 %

IN BXL: 4,4%

5,2 % IN BXL: 34%

3,7 %

IN BXL: 19,1%

CARPOOL

2,6 % IN BXL: 1,4%

1,7 %

IN BXL: 3,5%

1,2 %

IN BXL: 1,3%

Fiets in opmars, auto blijft dominant

Hoe gaan we naar het werk? Het rijk van Koning Auto is nog lang niet uit. Toch niet als het gaat over het woon-werkverkeer. Uit onderzoek blijkt immers dat zeven op de tien Vlamingen de auto gebruiken om naar het werk te gaan. Het goede nieuws is dat de fiets wel aan een opmars bezig is. TEKS T WIM TROCH FOTO ID/BART DEWAELE

D

e Federale Overheidsdienst Mobiliteit en Vervoer bevraagt elke drie jaar ondernemingen en overheidsinstellingen die meer dan honderd werknemers in dienst hebben over de woon-werkverplaatsingen van hun personeel. Daaruit blijkt dat de wagen veruit het meest gebruikte vervoersmiddel is. Vooral in Vlaanderen (70,2 %) en in Wallonië (86,4 %) is de auto populair, maar ook in Brussel. Van wie in Brussel werkt, gebruikt 37,4 procent de auto. In de hoofdstad vormen de trein (34 %) en metro, tram en bus (19,1 %) wel stevige concurrentie. In Vlaamse bedrijven gaat amper 5,2 procent van de werknemers met de trein naar het werk. Beter nieuws is er wat betreft de fiets. Steeds vaker gaan werknemers al trappend naar het werk: in de bevraagde Vlaamse bedrijven doet 17 procent dat. Ter vergelijking: in 2005 was dat nog maar 12,3 procent.

Gevaarlijk Ondanks alle sensibiliserende campagnes en inspanningen blijft de auto dus

dominant in het woon-werkverkeer. Als verklaring worden verschillende factoren opgegeven. Meer bedrijfswagens, slechte bereikbaarheid met openbaar vervoer, vertragingen bij het openbaar vervoer en onvoldoende fietsinfrastructuur zijn de vaakst genoemde redenen. Verkeersveiligheid is een ander aspect. In Brussel werkt 82 procent van de werknemers op een plaats waar fietsen door hun werkgever als gevaarlijk wordt beschouwd.

Alternatieven Het ACV nam tijdens de voorbije onderhandelingen voor het Interprofessioneel Akkoord (IPA) nog het voortouw voor een recht op een fietsvergoeding voor iedere werknemer. Aangezien de helft van de werknemers op minder dan 10 kilometer van het werk woont, zou die fietsvergoeding een belangrijk zetje kunnen geven aan meer woon-werkfietsen. De onderhandelaars van het bedrijfsleven gaven echter niet thuis. Bovendien zijn bedrijven te rigide in de vergoeding van vervoersonkosten. Amper zes procent van de werkgevers stimuleert gecombineerd vervoer. Nochtans zouden veel werknemers graag andere, al dan niet flexibele keuzes maken. Sommigen willen

bijvoorbeeld de trein of hun auto in de zomer omruilen voor een (elektrische) fiets. Anderen willen hun bedrijfswagen dan weer inruilen voor de combinatie van een treinabonnement en een lidmaatschap van een deelfietsensysteem. Een ander deel van de oplossing in het mobiliteitsvraagstuk ligt in telewerk. Van die mogelijkheid maken steeds meer werknemers gebruik. Eén op de vijf werkgevers

biedt telewerk aan, goed voor 37 procent van de werknemers uit het onderzoek. Carpoolen zou ook een alternatief kunnen zijn. Toch zien we dat het samen met een collega naar het werk rijden aan populariteit inboet. Waar in 2005 nog 5,2 procent van de werknemers in Vlaamse bedrijven de auto deelde met iemand anders, is dat ondertussen gehalveerd naar 2,6 procent.

MOBILITEIT WORDT STEEDS MEER EEN SOCIAAL PROBLEEM ‘We brengen mobiliteit vaak in verband met problemen zoals luchtverontreiniging of het klimaat. Terecht. Maar het wordt steeds duidelijker dat het ook een sociaal probleem is’, stelt Koen Repriels, mobiliteitsexpert van het ACV, vast. ‘Uit recent onderzoek blijkt dat hoe hoger het loon, hoe vaker de werkgever tegemoetkomt in de kosten van autogebruik. 50 procent van de bedrijfswagens zijn geconcentreerd binnen de 10 procent werkenden met het hoogste loon. Dat kost de federale overheid 2,6 miljard euro aan belastinginkomsten. Lage inkomens zijn veel meer aangewezen op het tragere en duurdere openbaar vervoer. Toch zijn de laatste vijf jaren overheidsinvesteringen voor bus, tram en metro met 13 procent en voor de trein met 8 procent afgenomen.’ Repriels wijst erop dat betaalbare woningen zich ook steeds vaker buiten de goed bereikbare centra met veel basisvoorzieningen en jobs bevinden. Betaalbaar wonen voor mensen met een laag inkomen betekent dus steeds meer gedwongen en duur autobezit. En aangezien ze dat zelf moeten betalen, voelen ze hogere brandstofprijzen en strengere normen voor auto’s het hardst. En hoe meer je moet uitgeven aan mobiliteit, hoe minder er overblijft voor energie, voeding of gezondheidszorg. ‘Het protest van de gele hesjes in Frankrijk en Wallonië bracht dat ingewikkeld kluwen voor het eerst heel zichtbaar aan de oppervlakte’, besluit Repriels.


4

DOSSIER

Topdokter Luc Stockx vraagt aandacht voor beroertezorg

‘Elke seconde telt’ We kennen hem als Topdokter, maar Luc Stockx, interventieradioloog in het Ziekenhuis OostLimburg, blijft nederig. ‘Eigenlijk kan ik niet veel. Ik probeer enkel dat kleine stukje van de geneeskunde zo goed mogelijk te doen. Ik wil vooral beroertezorg onder de aandacht brengen. Want elke seconde telt.’ TEKST ANNELEEN VERMEIRE EN MARTINE CREVE FOTO RUDI VAN BEEK

E

lk jaar krijgen 20 000 Belgen een acute beroerte. Veel mensen houden er een ernstige handicap aan over of moeten leven met kleinere beperkingen. Beroertes zijn bovendien een belangrijke doodsoorzaak. Hoe sneller een patient de juiste behandeling krijgt, hoe groter de kans op een afloop zonder grote problemen. ‘Per verloren half uur daalt die kans met tien procent’, benadrukt dokter Luc Stockx. ‘Daarom reis ik Vlaanderen rond om mensen te vertellen hoe ze een beroerte kunnen herkennen en hoe ze moeten reageren.’ Een beroerte is een verzamelnaam voor problemen van de bloedvaten in de hersenen. Om welke problemen gaat het? Dokter Luc Stockx: ‘Een beroerte wordt ook wel een cerebrovasculair accident (CVA) genoemd. Het gaat enerzijds over zuurstofgebrek in de hersenen door een verstopt bloedvat, een trombose, of in het geval van een embool, een bloedklonter die elders ontstaat en naar de hersenen vervoerd wordt. Anderzijds kan het gaan om een hersenbloeding, waarbij een bloedvat plots openbarst. Het is belangrijk om geen tijd te verliezen zodat het getroffen deel van de hersenen zoveel mogelijk gespaard wordt van een blijvend letsel. Vandaar: time is brain. Snel reageren is de boodschap.’ U bent interventieradioloog. Wat houdt dat in? ‘Een radioloog stelt diagnoses op basis van medische beeldvorming. Ik doe geen diagnostiek, ik behandel.

Ik focus op afwijkingen van de bloedvaten. Via de lies ga ik met een katheter naar het bloedvat. In het geval van een beroerte is dat in de hersenen. Zo halen we bloedklonters weg of maken we een lekkend bloedvat dicht. Ik behandel ook bloedvaten elders in het lichaam, maar de hersenen zijn mijn belangrijkste werkingsgebied.’ Dat snel reageren belangrijk is, hebt u ook zelf meegemaakt toen uw moeder een beroerte kreeg. Wat is er toen misgelopen? ‘Bij mijn moeder heeft het te lang geduurd voor ze in een gespecialiseerd ziekenhuis terechtkwam. Er is belangrijke tijd verloren gegaan. Deze keer is het bij mijn moeder gebeurd, maar bij andere patiënten gebeurt dat ook, elke dag. Dat trof me. Ik had het gevoel dat we goed bezig waren in onze behandeling van patiënten. Maar door dat voorval heb ik ingezien dat er nog veel fout loopt als het gaat over snel de juiste zorg krijgen.’

‘Het is van levensbelang dat een patiënt snel in het juiste ziekenhuis terechtkomt’ DOKTER LUC STOCKX

Hoeveel tijd is er om te reageren? ‘Bij een beroerte nemen de bloedvaten van de aangrenzende delen van de hersenen de zuurstoftoevoer van het getroffen deel tijdelijk over. Maar die tijd is beperkt. Daarom moet in het geval van een verstopping binnen de 4,5 uur een inspuiting met bloedverdunners gegeven worden, een trombolyse. Een verwijdering van de klonter, een trombectomie, kan tot 6 uur. Dat kan niet in elk ziekenhuis. Het is van levensbelang dat een patiënt snel in het juiste ziekenhuis terechtkomt. Bij een hersenbloeding is er iets meer tijd om het getroffen bloedvat te herstellen, dat moet binnen de 72 uur.’

Minister De Block (Open VLD) besliste begin dit jaar dat nog 15 ziekenhuizen de zwaarst getroffen patiënten mogen behandelen in de acute fase. Het Vlaams actieplan beroertezorg van minister Vandeurzen (CD&V) zet die beslissing om in de praktijk. Wat betekent dat voor de ziekenhuizen? ‘Een trombolyse en trombectomie moeten de klok rond kunnen gebeuren en vergen veel expertise. Minister De Block heeft beslist dat een trombectomie alleen nog in 15 gespecialiseerde S2-centra kan gebeuren: 7 in Vlaanderen, 3 in het Brusselse en 5 in Wallonië. Het is nu aan de gewesten om criteria op te stellen en om de centra te erkennen. Daarnaast moet ook beslist worden welke ziekenhuizen erkend worden als S1-centrum, als ziekenhuis met een basiszorgprogramma ‘Acute Beroertezorg’. In die S1-centra zullen ook trombolyses kunnen gebeuren. Ik hoop dat kort na de verkiezingen van 26 mei belangrijke knopen doorgehakt worden, het gaat over mensenlevens.’ ‘Cruciaal is ook het ziekenvervoer. Nu brengt de ziekenwagen je naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis. In de toekomst zou je meteen naar een S1- of S2-ziekenhuis gebracht moeten kunnen worden. Ook het transport tussen ziekenhuizen moet uitgebouwd worden. Elke seconde telt.’ Kunnen we zelf iets doen om een beroerte te voorkomen? ‘Een gezonde levensstijl is de belangrijkste preventie. We kunnen slagaderverkalking vermijden door onze cholesterol, bloeddruk en gewicht onder controle te houden, niet te roken, gezond te eten, alcohol enkel met mate te drinken en voldoende te bewegen. Daarnaast is het belangrijk om met je arts te spreken als je iets voelt dat op hartritmestoornissen zou kunnen wijzen.’ Welke momenten blijven u het meeste bij? ‘Het moeilijkste is wanneer jonge mensen een beroerte doormaken. Maar er zijn ook mooie momenten. Ik behandelde ooit een student geneeskunde. Na drie maanden slaagde hij toch voor zijn examens. Nazorg is zo belangrijk. Ongeacht je leeftijd of je beperking,


DOSSIER

5

Herken een beroerte met FAST-test

FACE

ARM

Vraag om te glimlachen en controleer of een mondhoek naar beneden hangt.

Laat beide armen naar voren uitsteken en check of ze tegelijk omhooggaan.

TIME

SPEECH Stel vragen en ga na of begrijpen en spreken moeilijk gaan.

Houd bij hoe lang de klachten al duren. Schakel meteen medische hulp in.

Herken je deze heel plotse veranderingen bij iemand, waarschuw dan onmiddellijk de hulpdiensten via het nummer 112 en beperk de schade. >>> www.herkeneenberoerte.be

moet je zo goed mogelijk voor jezelf kunnen blijven zorgen en moet je perspectieven hebben. 50 tot 60 procent van de mensen wordt opnieuw zelfredzaam. Het besef dat je leven er helemaal anders zal uitzien, komt hard aan. Ik heb veel respect voor de kracht van mensen.’ Bent u door die ervaringen een andere arts dan vroeger? ‘Ik wil blijven evolueren, dat was vroeger niet anders. Ik merk wel dat ik milder geworden ben. Het knaagt als iemand complicaties heeft. Die patiënten wil ik extra goed opvolgen, ik leer er veel uit.’

‘Mijn man trof mij bewusteloos op de grond aan’

‘Schrijven moet ik blijven oefenen’ Niets doet vermoeden dat Conny Labeeuw (54) uit Meulebeke negen jaar geleden werd getroffen door een beroerte. Toch moest ze weer vlot leren spreken en schrijven. Conny Labeeuw: ‘Op een nacht voelde ik mij misselijk, ik moest braken en had diarree. Ik stond op en ging beneden in de zetel liggen. ’s Morgens was het niet beter. Mijn man raadde mij aan thuis te blijven van het werk en de dokter te verwittigen. ’s Middags zou hij eens bellen om te horen hoe het ging. In de loop van de voormiddag werd ik slechter. Zo had ik mij nog nooit gevoeld. Ik raakte amper nog uit de zetel. Toch probeerde ik naar de deur te gaan, want ik moest die kunnen opendoen als de dokter kwam. Dat lukte alleen al kruipend op mijn handen. ’s Middags

© David Samyn

CONNY LABEEUW

belde mijn man. Hij heeft gelukkig verschillende keren geprobeerd. Pas de derde keer slaagde ik erin om op te nemen. Ik kon alleen maar brabbelen. Mijn man is onmiddellijk naar huis gekomen. Hij trof mij bewusteloos op de grond aan.’ ‘Mijn man heeft de ziekenwagen gebeld, de ambulanciers hebben de MUG opgeroepen. Nadien ben ik naar het ziekenhuis gebracht, waar een beroerte in de kleine hersenen is vastgesteld. Het ging om vier kleine bloedklonters die er de bloeddoorstroming belemmerden. Ik werd snel en goed behandeld. Een duidelijk aanwijsbare reden werd niet echt gevonden. Ik had geen hoge bloeddruk of hoge cholesterol, rookte niet en was sportief. Met de fietsclub deed ik tochten van 50 of 100 kilometer. Ik ben wel een pietje-precies, was altijd bezig, kende geen rust. Stress kan er volgens de dokter wel mee te maken hebben. In 30 procent van de gevallen is er geen precieze oorzaak te vinden.’ ‘Door die trombose kon ik niet goed meer spreken. De fijne motoriek zoals schrijven was ook een probleem en een deel van mijn gezichtsveld ben ik voorgoed kwijt. Ik heb ruim een jaar intensief logopedie en kinesitherapie gevolgd. Mijn man heeft mij sterk gestimuleerd

om thuis te oefenen. Na een beroerte blijft het elke dag revalideren. Praten kan ik weer als vroeger, behalve als ik moe ben. Dan babbel ik alsof ik te veel gedronken heb. Op fijne motoriek moet ik mij blijven toeleggen. Daarvoor heb ik hulpmiddelen nodig. Groenten fijnsnijden bijvoorbeeld vraagt veel tijd. Maar het is een goede oefening en mijn gezondheid vaart er wel bij. Mij maquilleren is ook een ideale test.’ ‘Omdat mijn zicht is verminderd, moest ik bij CARA (Centrum voor Rijgeschiktheid en voertuigaanpassing, red.) proeven doen om na te gaan of ik nog met de auto mag rijden. Ik kreeg groen licht. Toch rijd ik liever niet waar ik de weg niet ken. Dan ben ik niet gerust. Om de drie jaar wordt mijn rijvaardigheid opnieuw getest. Vermoeidheid blijft mij wel parten spelen. Ik werkte als poetsvrouw voor Familiehulp maar dat lukt niet meer.’ ‘Een beroerte verandert je leven. Daarom willen we met de zelfhulpgroep Mijn tweede leven patiënten en hun familie ondersteunen. Ik volg nu geen logopedie of kine meer, maar ben dagelijks bezig met Mijn tweede leven. Dat is nu mijn therapie.’


6

OPINIE FORUM

ANDERS EN BETER

JOY VERSTICHELE, IS COÖRDINATOR VAN HET VLAAMS HUURDERSPLATFORM EN AUTEUR VAN DE ONZICHTBARE WOONCRISIS

Chronische wooncrisis

MARC LEEMANS, VOORZITTER ACV

E

en degelijke woning is de hoofdschakelaar van ons leven. Zonder duurzame woonst kan je moeilijk een job vinden of houden. In een ongezonde woning word je ziek en in een te kleine woning vinden kinderen geen rustige plek om hun huiswerk te maken. Volwaardig aan onze samenleving deelnemen begint met een kwaliteitsvolle, betaalbare woonst met de nodige woonzekerheid in een behoorlijke woonomgeving.

Volgende week mag je naar het stemhokje. Wat het daarna wordt? Vooruitblikken op de Belgische politiek is altijd al zeer moeilijk geweest. En nu zeker. Niet in het minst omdat een mens duizelig wordt van al dat politieke bochtenwerk, van het flipfloppen en van de talloze loze beloften van de politici. Met bovenop ook nog de Europese en internationale onberekenbare context.  Maar, laat ons toch hopen. Op anders en beter. 

Voor veel private huurders is dat niet het geval. Ze wonen slecht en onbetaalbaar, maar hebben geen alternatief. Eigenaar worden is hooguit een verre droom. De wachtlijsten voor een sociale woning zijn ellenlang en een betere woning op de private huurmarkt is onbereikbaar. Nochtans staat het recht op behoorlijke huisvesting in onze grondwet ingeschreven. Onze overheid moet inspanningen leveren om dat in de praktijk te brengen. Vandaag doet ze dat fundamenteel verkeerd. Maar liefst 84 % van alle woonsubsidies gaat naar de ondersteuning van eigendomsverwerving. Dat gebeurt vooral via de woonbonus, waarvan elke academicus hetzelfde vertelt: ‘het drijft de woningprijzen op en herverdeelt van arm naar rijker’. Als we die 1,65 miljard euro, want over zoveel centen gaat het, verstandig inzetten dan kunnen we een veel rechtvaardiger woonbeleid voeren.

Anders en beter, dat begint en eindigt met respect voor wie zich inzet op het werk, als werkzoekende, als vrijwilliger … Met respect voor wat deze mensen bijbrengen aan de welvaart en het welzijn in dit land.

Zo’n beleid moet eerst en vooral het aantal sociale woningen op korte tot middellange termijn verdubbelen. Het is en blijft de meest robuuste oplossing om het recht op wonen te garanderen. Tegelijk mag het de private huurmarkt niet uit het oog verliezen. Zet praktijktesten in als sluitstuk van een omvattend discriminatiebeleid, veralgemeen de huurtoelages en beloon verhuurders die betaalbaar verhuren aan personen met een woonbehoefte.

Respect voor wie zich inzet, dat betekent ook respect voor hun sociale bescherming. 75 wordt die sociale zekerheid dit jaar. Je pensioen, je ziekteverzekering, je werkloosheidsverzekering is dus jarig. En ondanks zwaar neoliberaal gebeuk staat die sociale zekerheid er nog altijd. Ook al is de stormschade zichtbaar. En het zwaar weer is nog niet over. Want voor het bedrijfsleven en rechtspolitieke kringen is die sociale zekerheid een sta-in-de weg voor een verdere patronale bijdrageverlaging.  Een sta-in-de-weg voor private verzekeringen, waarop de financiële wereld vlot winstmarges kan pakken. Een sta-in-de-weg voor nog méér belastingverlagingen voor de rijken en de bedrijven. Een sta-in-de-weg voor de

Begin mei reikten meer dan 25 organisaties en 40 academici alvast de hand om mee aan de kar te trekken voor zo’n rechtvaardig woonbeleid. Geven onze beleidsmakers daar na de verkiezingen geen gehoor aan, dan zien zij zich verplicht om een procedure op te starten bij het Europees Comité voor Sociale Rechten: ‘De Woonzaak’.

Jouw kijk

PRUIKEN Sinds januari ben ik in behandeling voor borstkanker. Ook met chemotherapie, met haarverlies als gevolg. Uiteraard word je doorverwezen om een pruik aan te schaffen, en word je uitgelegd dat je daarvoor een terugbetaling kan krijgen. Maar niet iedereen heeft behoefte aan een pruik, en van vele kankerpatiënten hoor ik dat ze een pruik aanschaften maar die (bijna) nooit opzetten. Zelf koos ik niet voor een pruik, maar red ik me met sjaaltjes en mutsjes. Je kan ze aanpassen aan de weersomstandigheden

De aandeelhouders werden door de regering Michel met het grootste ontzag behandeld. Wie werkt, kreeg een nieuwe loonnormwet als dwangbuis. En werd met de indexsprong voor 2 procent bestolen.  En de ongedekte cheque van de taks shift wordt stilaan zichtbaar als loskomende pleister op het houten been. Die loonnormwet, die moet dringend op de schop.  Om ruimte te maken voor vrije, verantwoordelijke loononderhandelingen, bovenop de index.  Gewoon, een kwestie van respect.

en je kledij, daarom heb je er ook meerderen van nodig. Die mutsjes zijn niet echt goedkoop, maar komen nog altijd veel goedkoper uit dan zo’n pruik. Toch is daar geen terugbetaling voor voorzien. Dat kan ik niet begrijpen! Het zou de overheid veel minder geld kosten om daar ook een terugbetalingen voor te voorzien. - R. Vandemaele HARD Een groot percentage van de Vlamingen is voor het beperken in de tijd van de werkloosheidsuitkering . Maar wat zijn de

gevolgen voor de mensen met een uitkering? Voor hun sociale zekerheid, hun pensioen, hun ziekteverzekering? Daar zeggen partijen niets over. In 2014 werd de tijd van de inschakelingsuitkering beperkt. ‘Zet ze onder druk en ze vinden wel werk’, was het idee. Misschien voor een deel wel. Maar veel laaggeschoolden en mensen met een beperking vinden geen werk. Zijn we als Vlaanderen zo hard aan het worden, dat als je niet kan bijdragen aan de maatschappij er maar uit moet? - J. Hamblok

nieuwe verdienmodellen die denken dat je door werklozen uit te hongeren zo hun onderbetaalde, ultraflexibele jobs krijgt ingevuld. En laat je niets wijsmaken. Met de gapende begrotingskrater en de oplopende vergrijzingsfactuur kan er helemaal geen sprake zijn van een simpele verlaging van de belastingen of van de bijdragen aan de sociale zekerheid. Integendeel, we moeten echt af van nepstatuten zoals dat bijklussen zonder belastingen en zonder bijdragen zolang men onder de 6 130 euro blijft. ‘Bijklussen’, alleen al het woord. Voor dat geld moet iemand met het minimumloon wel 4 maanden voltijds werken. Wie dat bijklussen noemt, staat ver van de wereld.

‘Respect voor wie zich inzet, dat betekent ook respect voor hun sociale bescherming’ Als er al iets nodig is als lastenverlaging, dan gaat het om de zogenaamde inkomensval. Werkgevers klagen steen en been omdat een euro loonsverhoging voor hun topkaders al te zwaar wordt belast. Wie echter meest te klagen heeft, zijn de lagere lonen. Daar wordt elke bijkomende euro het zwaarst belast. Dat onrecht wegwerken is veel belangrijk dat een grote belastinghervorming om de rijken nog meer te soigneren. Het enige wat (para)fiscaal kan en moet gebeuren is het verschuiven van bijdragen: minder op arbeid, meer op vermogen. Kortom, een eerlijke bijdrage van iedereen.

HOOPVOL Waanzinnig vind ik de betonrush in de aanloop van de aangekondigde betonstop. Ontgoochelend is het om de roep van een jonge en oudere generatie naar een klimaatbeleid te negeren onder het mom dat er geen geld is. Beschamend vind ik het btw-tarief op basisbehoeften: water en energie, waarbij de grote vervuiler en gebruiker niet betaalt maar wordt beloond met torenhoge subsidies waarvoor de gewone mens alweer opdraait. Beangstigend is het te moeten toekijken hoe de kloof tussen

rijken en armen alsmaar groter wordt. Een kloof die wordt gestimuleerd door de overheid die gooit met cadeaus naar multinationals en voor belastingontduiking de ogen dichtknijpen. Maar … hoopvol ben ik omdat er een handvol politici klaarstaat om zonder eigenbelang zich in te zetten. - L. Verleyen

>>>

Wat denk jij? Mail ons op lezers@visieredactie.be. Schrijf een briefje naar Redactie Visie PB20, 1031 Brussel.


ACTUEEL

7

Experiment Winkelbus voor wie moeilijk uit de voeten kan

‘Ik zie graag wat ik koop’ Inwoners van de wijk Luchtbal in Antwerpen die minder mobiel zijn, kunnen deze maand met een winkelbus van Samana hun boodschappen doen. Vijf maandagen op rij brengt een minibusje, dat toegankelijk is voor rolstoelen, kooplustigen naar een supermarkt in de buurt. Onze reporter rijdt mee. Op een rollator in de kofferruimte want alle zitplaatsen zijn bezet. TEKST MARTINE CREVE

FOTO’S THOMAS GEUENS

10.00 uur

Maandag 6 mei Ruim op tijd staat de winkelbus van Samana al geparkeerd aan de eerste halte. ‘Ik kom niet graag te laat’, bekent chauffeur Marc De Buck (65). Hij is vrijwilliger bij Samana. ‘Vandaag breng ik voor de tweede keer minder mobiele mensen uit deze wijk naar de winkel. Ik doe dat graag. Nog tot 27 mei ben ik elke maandag paraat. De winkelbus is een proefproject van Samana en de stad Antwerpen’, legt Marc uit. ‘Na vijf weken wordt het geevalueerd om te zien of het kan blijven bestaan en kan worden uitgebreid.’ Hij kijkt op zijn lijst wie hij vandaag waar moet ophalen. ‘Geïnteresseerden moeten vooraf inschrijven, want er zijn maar acht plaatsen. De winkelbus heeft vier haltes, maar ik ben soepel.’

10.20 uur

Greta Dielens (76) is de eerste passagier. Als bezieler van het initiatief heeft ze de touwtjes in handen en doet ze inspanningen om het project bekend te maken. ‘De Luchtbal is een dichtbevolkte wijk maar er zijn amper winkels’, schetst ze de situatie. ‘Met de winkelbus kunnen mensen die niet goed meer ter been zijn toch zelf boodschappen doen. Zo blijven ze zelfstandig en behouden ze onderlinge contacten.’ Elvira Koyen (87) komt aangewandeld en bevestigt volmondig. ‘Zelf boodschappen kunnen doen, is zoveel interessanter. Ik zie graag wat ik koop. Koken is een van mijn hobby’s. Ik bak zelf nog brood.’ Elvira kan wel nog uit de voeten, maar wil de winkelbus toch al eens testen. ‘Dan weet ik al hoe het werkt als ik het echt nodig heb. Familie val je het liefst zo weinig mogelijk lastig’, vindt ze.

12.00 uur

Met Greta als copiloot volgt chauffeur Marc moeiteloos het uitgestippelde traject. Aan elke halte stapt hij uit om mensen aan boord te helpen. Hun boodschappentas of trolly laadt hij in de koffer. De bus zit vol als hij bij de supermarkt aankomt. Marc parkeert vlak bij de ingang en haalt een winkelkar voor wie er een nodig heeft. Alice Koekhoven (75) legt haar wandelstok in de kar en verdwijnt in de winkel. ‘In dit busje kan ik veilig en rustig in- en uitstappen. En de stopplaats is vlak bij de winkel en mijn huis. Zo moet ik niet ver stappen.’ Ze krijgt een uur om haar boodschappenlijstje af te werken. ‘Vuilniszakken mag ik zeker niet vergeten, want ik ben aan de laatste begonnen’, herinnert ze zich.

Elza Boonaerts (87) gaat elke zaterdag winkelen met iemand van de familie. ‘Maar die trippelen achter je aan en staan te wachten tot je klaar bent. Nu kan ik op mijn gemak rondkijken. Met de winkelbus kan ik ook in de week eens weg. Je hebt altijd wel iets nodig tussendoor.’ Na ruim een uur winkelen wacht Marc wie klaar is op en helpt de boodschappen in te laden. Met tevreden klanten rijdt hij naar huis. Voor mensen met een zware boodschappentas durft hij al eens af te wijken van de voorziene halte. Met plezier zet hij hen wat dichter bij huis af. De meeste passagiers reserveren meteen hun plaats voor volgende week. ‘Ik hoop dat ik dat zal kunnen blijven doen’, geeft Marguerite Dillien (93) nog mee. ‘Het is een fantastisch intitiatief.’

Werken met een beperking

Job op maat bestaat, pensioen blijft achter In maatwerkbedrijven kan je met een (arbeids)beperking aan de slag. Daar wordt in passend werk voorzien. Maar een noodzakelijke aangepaste regeling voor het einde van die loopbaan blijft uit. Vakbonden uit de maatwerksector maakten een afspraak voor overleg bij Minister van Pensioenen Bacquelaine maar botsten op een gesloten deur. Gun werknemers van maatwerkbedrijven het statuut van zwaar beroep. Daarvoor pleiten vakbonden en werkgevers uit de sector. ‘De huidige discussie rond zware beroepen wordt vooral gevoerd rond het type werk.

Wij vragen dat er bij een handicap niet naar de job maar naar de persoon zelf wordt gekeken’ , zegt Wilfried Herpoele, sectorverantwoordelijke maatwerkbedrijven van ACVBIE. ‘Zij hebben recht op een volledig pensioen, ook na een kortere loopbaan.’

‘Maatwerkbedrijven werken met een heel specifiek publiek’, gaat Herpoele verder. ‘De inspanningen die al op je dertigste of veertigste nodig zijn om met een handicap te werken, zijn niet te onderschatten. We mogen dus blij zijn dat ze de moeite doen om te werken. Die inspanningen verminderen trouwens niet naarmate zo iemand ouder wordt. Daardoor hebben ze het nog moeilijker dan een doorsnee werknemer om lang aan het werk te blijven. Maar rekening wordt daar niet mee gehouden.’ Grootste struikelblok is dat werknemers met een – meestal fysieke – handicap vaak geen andere keuze hebben dan vervroegd

op pensioen te vertrekken via SWT. Zo kunnen ze op 58 jaar hun carrière beëindigen. Maar doordat ze dan geen volledige loopbaan hebben, krijgen ze geen volwaardig pensioen. ‘Daardoor blijven sommigen ook langer aan het werk dan ze eigenlijk aankunnen’, zucht Herpoele. Een oplossing komt er voor de verkiezingen waarschijnlijk niet meer. ‘De minister wilde ons zelfs niet eens spreken. Gelukkig spraken we daarvoor vertegenwoordigers van andere partijen. We willen vooral zeker zijn dat de kwestie meegenomen wordt naar een volgende regering’, verduidelijkt Herpoele.


8

ACTUEEL

Zesdejaars Mariagaard uit Wetteren winnen JOHH-trofee

Fuiven met en zonder beperkingen

I

Met een fuif voor mensen met een beperking kaapten de zesdejaars van Jeugd- en Gehandicaptenzorg Mariagaard in Wetteren de Jonge Helpende Handen-trofee (JOHH) weg. Dat is een prijs voor jongeren die een warm initiatief organiseren voor zorgbehoevende mensen. ‘De dansvloer is niet leeg geweest’, klinkt het bij Saskia Erasmus.

n hun opleiding Jeugd- en Gehandicaptenzorg leren Saskia (foto: tweede van rechts) en haar klasgenoten mensen met een beperking of in moeilijke situaties in groep te begeleiden. Denk aan gehandicaptenzorg, bijzondere jeugdzorg en algemeen welzijnswerk. ‘Tijdens mijn stage in de BuSo-school Levensvreugde hoorde ik vaak van de mensen die ik begeleidde: Hoe meer feestjes, hoe beter’, zegt Femke De Wit (foto: tweede van links). ‘Toen iemand uit de klas dan ook voorstelde om voor de JOHH-trofee een grote fuif te organiseren voor mensen met een beperking, was iedereen onmiddellijk aan boord.’ ‘We hebben iedereen uitgenodigd die we tijdens onze stages begeleid hebben’, zegt Femke. ‘Er waren ongeveer 70 mensen met een beperking op de fuif, die we Springtime for Specials gedoopt hadden. Met de begeleiders, de zesdejaars zelf en hun leerkrachten erbij waren er 120 mensen. Een hele groep dus.’ Volle dansvloer Toch verliep alles vlekkeloos. De fuif werd een groot succes. ‘We hadden achteraan de zaal tafels en stoelen gezet waar de gasten door ons gebakken taart en cake konden eten,’ vertelt Saskia, ‘maar al snel stond iedereen op de dansvloer. En die is de hele fuif lang eigenlijk niet leeg geweest.’

TEKST MICHIEL VERPLANCKE FOTO FRANK BAHNMÜLLER

De leerlingen hadden op voorhand iedereen gevraagd om hun favoriete muziek op te lijsten, zodat de genodigden uit de bol konden gaan op hun lievelingsmuziek. Ook tijdens de fuif mochten ze bij de dj’s op het podium verzoekplaatjes aanvragen. ‘Velen voelden zich geweldig trots toen ze dat podium opklommen. Je zag hen zo glunderen’, weet Eline Morel (foto: links van Saskia) nog. Feest zoals je bent De smaak van het publiek was erg divers – van K3 over schlagers tot hardstyle – maar bij elk nummer gingen ze uit hun dak. ‘Dat vond ik zo mooi’, zegt Eline. ‘Iedereen danste volledig op zijn manier. Als wij gaan dansen, dan kijkt iedereen wat naar elkaar. Niemand durft voluit te gaan.’ Femke stemt in: ‘Dat is wel een boodschap die we onthouden: feest zoals je bent. En in het verlengde daarvan: wees jezelf.’

KOMAF MET ARMOEDE

‘Als ik mijn verhaal vertel, is het vaak muisstil’

© ID / Wouter Van Vooren

‘Er is zoveel onbegrip voor mensen in armoede, je voelt hoe de hele maatschappij op je neerkijkt’, getuigt Rudi Friedrichsen (54). In het kader van de campagne ‘Komaf met armoede’ van Decenniumdoelen roept Rudi op tot meer sensibilisering. Rudi Friedrichsen werkt bij Welzijnszorg als ervaringsdeskundige. Hij heeft er zijn job van gemaakt om het standpunt van personen in armoede te vertolken. Zo is hij betrokken bij het project ‘Samen tegen onbetaalde schoolfacturen’ en gaat hij langs bij secundaire scholen om daar trajecten op te starten. Samen met een projectmedewerker praat hij er met de directie, leerkrachten en andere betrokken organisaties, zoals bijvoorbeeld het CLB.

‘Ik breng altijd een persoonlijke getuigenis. Over hoe het was om in armoede op te groeien. Maar ook over hoe moeilijk het ook vandaag soms nog is als alleenstaande vader van twee kinderen. Als ik mijn verhaal vertel, is het vaak muisstil. De gemiddelde burger heeft geen benul van wat het is om in armoede te leven. Mijn getuigenis opent vaak hun blik en stelt hen in staat om hun visie te veranderen. Zonder mijn inbreng zijn ze daar enkel met cijfertjes bezig.’

Tijdens zijn opleiding tot ervaringsdeskundige in armoede en sociale uitsluiting voelde Rudi dat hij iets kon betekenen voor mensen in armoede. ‘Ik durf te praten, ik ben mondig. En ik kan de visie van mensen in armoede verwoorden bij mensen die er niet of te weinig bij stilstaan. Er zijn heel veel initiatieven die met de beste bedoelingen ontstaan. Maar vaak vergeten de organisatoren hoe wij ons daar bij voelen. Zakken vol kleren aan onze deur of gratis eten ophalen, daar doe je ons geen plezier mee.’ Rudi pleit dan ook voor meer sensibilisering. ‘Er is zoveel onbegrip voor mensen in armoede en er leven zoveel vooroordelen. Maar armoede is helemaal geen eigen


ACTUEEL

9

IEDEREEN MEE? Natuurlijk waren er ook gasten die wat minder goed de dansvloer op durfden. Die werden door de leerlingen van Mariagaard ouderwets ten dans gevraagd, of ze werden aangespoord door dansinstructeur van dienst, Saskia. ‘Ik liep tussen het publiek rond met een headset op mijn hoofd en een microfoontje. Ik maakte iedereen enthousiast voor het volgende nummer of leerde hen eenvoudige danspassen aan. Uiteindelijk kregen we zo iedereen mee.’ Knuffels en glimlachen Door zo’n fuif te organiseren, hebben de leerlingen veel bijgeleerd. ‘Het lijkt simpel, maar dat is het zeker niet’, weet Femke ondertussen. ‘Er komen duizend-en-een dingen bij kijken. Zeker als je met mensen met een beperking werkt. We hadden ervoor gezorgd dat de wc’s toegankelijk waren voor rolstoelen, dat er overal hellende vlakken waren. De zaal regelen, zelf dj’en, de bar bedienen, cakes bakken, mensen ontvangen … We hebben alles zelf gedaan in onze vrije tijd, terwijl we stage liepen.’ ‘We hadden echt een geweldige klas dit jaar’, zegt Saskia. ‘En dan is het super om met de JOHH-trofee erkenning voor het harde werk te krijgen.’ Maar hoe mooi zo’n JOHH-trofee ook is, veel beter dan de knuffels op het einde van de fuif wordt het niet. ‘Niemand wilde weggaan op het einde’, zegt Eline. ‘Maar ze kwamen ons uiteindelijk toch een dikke knuffel geven en bedanken. Ook de mensen bij wie we geen stage hadden gelopen en die we dus niet kenden, kwamen ons bedanken. Dat doet echt deugd.’

De JOHH-trofee is een jaarlijks initiatief van Samana waarbij jongeren gemotiveerd worden om een warme activiteit te organiseren voor zieke of zorgbehoevende kinderen, jongeren of volwassenen.

LUC VAN GORP, VOORZITTER CM

Mensen in de armste wijken in ons land hebben een 56 procent hoger risico om binnen het jaar te sterven dan mensen in de rijkste wijken, zijn 57 procent vaker arbeidsongeschikt, gebruiken 18 procent vaker antidepressiva en gaan 47 procent minder vaak naar de tandarts. Zo toont een gezamenlijke studie van de Belgische ziekenfondsen. Verontrustende cijfers? Een understatement. Maar een verkiezingsthema? Neen, niet belangrijk genoeg. In een van de belangrijkste treinstations van ons land, in het hart van Europa, moeten honderden transmigranten overleven in een smerige bustunnel. De stank is er niet te harden. Mensonwaardige toestanden. Maar een breekpunt in de verkiezingscampagne? Laat ons snel de bushaltes verplaatsen en er verder over zwijgen. In Brussel komen meer dan 15 000 mensen op straat voor een menswaardig leven voor iedereen. Daar zou eigenlijk geen manifestatie voor nodig mogen zijn. Het recht op een menswaardig leven staat ingeschreven in de Belgische grondwet. Zo ver is het gekomen. Mensen moeten de straat op om meer levenskwaliteit te vragen. Maar hoog op de agenda bij politici? Helaas, een thema als levenskwaliteit is niet sexy genoeg.

Wie wordt onze toekomstige premier? Dat is waar het vandaag over gaat. Kandidaten genoeg trouwens. Minstens even belangrijk: wie wil met wie een coalitie vormen? En met wie is dat uitgesloten? Daarbij vliegen de veto’s ons rond de oren. We moeten nu al vrezen dat we straks het wereldrecord regeringsvorming opnieuw op onze naam zullen zetten. Dergelijke non-debatten vormen het ideale excuus om het niet over de inhoud te hebben. En al zeker niet als het over onderwerpen gaat waar geen stemmen mee te winnen vallen. Wat een gemiste kans. Ooit was het de intentie van politiek om iedereen een stem te geven, ook de meest kwetsbaren. Daar glijden we steeds verder vanaf. Politici hebben het alsmaar minder over de thema’s waar mensen echt van wakker liggen. Omdat oplossingen moed vergen en vereisen dat je verder durft te kijken dan de eerstvolgende legislatuur. Politici zouden nochtans moeten beseffen dat je een samenleving pas vorm kan geven als je alle mensen mee hebt, ook zij die vandaag moeten harken om rond te komen, ook zij die vandaag nergens welkom zijn en ook zij die vandaag niet meer vragen dan een beetje levenskwaliteit. Laat het ons daar eens over hebben. Nog een week om het tij te keren.

Bij deze editie werden vanuit scholen en jeugdbewegingen een 100-tal acties op poten gezet door 2 500 jongeren. 1 000 deelnemers en 24 jonge mantelzorgers werden beloond met een dagje Walibi. Klas 6JGZ won niet alleen een trofee, maar ook dagtickets voor Rock Werchter.

keuze. Als je echt luistert naar de verhalen, hoor je mensen die bijvoorbeeld niet kunnen werken door een fysieke of psychische problematiek. Zij zijn al erg kwetsbaar en worden dan nog eens extra hard aangepakt door de uitkeringen te verlagen of in de tijd te beperken.’ Dat de campagne ‘Komaf met armoede’ de politici oproept om de armoede in België de komende tien jaar te halveren, vindt Rudi dan ook een goede zaak. Dankzij mijn job is onze situatie wel verbeterd. Maar ik heb nooit kunnen sparen, heb geen huis kunnen kopen, zal niet aan een volledige loopbaan komen. Ik ben bang voor mijn toekomst en die van mijn kinderen.’ >>> Steun de campagne op www.komafmetarmoede.be

© Belga

>>

Opvoeden, dat doen we samen De Week van de Opvoeding loopt van 16 tot 23 mei en maakt opvoeden en ouderschap bespreekbaar. Tal van activiteiten brengen ouders bij elkaar en laten hen kennismaken met organisaties en diensten die gezinnen ondersteunen. >>> www.weekvandeopvoeding.be


10

VRAAG & ANTWOORD

Hans Vandecandelaere werpt een blik achter de schermen van sekswerk

‘Knuffels verkopen aan mannen’ Schrijver en geschiedkundige Hans Vandecandelaere trok langs Belgische wegen en klopte onder meer aan bij bordelen, champagnebars en massagesalons. Bijna drie jaar lang onderzocht hij de wereld van betaalde seks. Zijn indrukken schreef hij neer in het boek ‘En vraag niet waarom’. ‘Het was een heel avontuur, met af en toe ook een overdosis erotiserende prikkels.’

TEKS T NILS DE NEUBOURG FOTO SOPHIE NUY T TEN

M

aar het was vooral een menselijk avontuur’, voegt Vandecandelaere er meteen aan toe. ‘Het was mijn bedoeling om een breed beeld op sekswerk te geven.’ Hoe begin je zo een onderzoek? Gewoon op een raam kloppen? ‘Inderdaad, en dat werkt dan niet. (lacht) Ik stapte vrij onbevangen in het thema. Het was experimenteren, met vallen en opstaan, want het blijft een gesloten milieu. De aanpak hangt ook van de deelsector af. Wanneer ik raamprostitutie onderzocht, heb ik ongeveer vier op de vijf mensen betaald om met mij te spreken. Ik gebruikte wat ik zelf de twee-minutenklant-strategie noem: je voor twee minuten voordoen als klant om zo alleen met de sekswerker in een kamer te geraken.’

‘Sekswerk is vaak een vrije keuze, maar toch kan die ook problematisch zijn’ HANS VANDECANDELAERE

Die onbevangenheid zorgde ervoor dat Vandecandelaere al snel enkele clichébeelden kon doorprikken. ‘Eén cliché is dat van de prostituee als slachtoffer. Toch klopt dat niet.’ Maar ook het ander uiterste, de happy hooker (denk Julia Roberts in ‘Pretty Woman’) is een kleine minderheid. ‘De meeste vrouwen zitten daartussenin, met heel veel gradaties in verschillende branches. Het is vaak een vrije keuze, maar een die toch ook problematisch is. Zo is webcamseks bijvoorbeeld te laagdrempelig. Met een paar klikken op je muisknop kan je als achttienjarige beginnen. Maar als je zo jong bent, kan je dat misschien niet altijd aan. Niet alle gesprekken zijn even beleefd en je beeld staat opgeslagen op het internet.’ Dé klassieke sekswerker bestaat dus niet. En bijgevolg ook niet één manier om met de problematische kant om te gaan, volgens Vandecandelaere. Wel is hij

ervan overtuigd dat criminaliseren nooit een oplossing kan zijn. ‘Zo wordt het alleen maar gevaarlijker.’ Daarmee ga je in tegen de wetgeving die al sinds 1948 voor complete afschaffing moest zorgen? ‘Intussen ben ik er helemaal tegen om prostitutie strafbaar te maken, natuurlijk met uitzondering van wat ontoelaatbaar is, zoals uitbuiting. Voor de rest moeten we sekswerk vooral omringen met een goed zorgkader. De eerste en belangrijkste stap is het bijwerken van de strafwet. Sekswerk zou eigenlijk onder de arbeidswetgeving moeten vallen. Anders blijf je aanmodderen in de grijze zone.’ Met die mening staat Vandecandelaere mijlenver van de houding van organisaties als de Vrouwenraad. ‘Zij bekijken sekswerk zeer ideologisch. Volgens hen is de overgrote meerderheid stelselmatig slachtoffer van dwang of niet in staat om vrije keuzes te maken.’ ‘Maar zo maken veel mensen onvrije keuzes’, vindt hij. ‘Migranten bijvoorbeeld, zij maken vaak de moeilijke keuze om hun land te verlaten om hier te timmeren aan een betere toekomst. Veel van hen doen hun werk in bijvoorbeeld de bouw of de industrie ook niet graag, maar ze denken aan kansen voor hun kinderen. Hen zouden we dan ook slachtoffers moeten noemen.’ Een ander gevolg van het feit dat de organisatie van prostitutie in België strafbaar is, is dat sekswerkers geen duidelijk en goed contract kunnen krijgen. ‘De keuzemogelijkheden zijn inderdaad zeer beperkt. Technisch kan je aan de slag als zelfstandige,

maar anderen die je daarbij helpen, zoals een boekhouder, zijn strafbaar. Als werknemer is het zelfs helemaal niet mogelijk. Een contract kan je niet opmaken, want je werkgever zou automatisch een pooier worden. Zo kom je terecht bij de fictieve statuten, zoals dienster in de horeca. Maar dat stemt nooit overeen met de echte aard van je werk.’ ‘Dat heeft ook allemaal gevolgen voor de sociale rechten van sekswerkers. De waaier aan sociale statuten zouden we moeten verbreden. Met de flexijobs en het artiestenstatuut is daar marge voor. Vervolgens redeneer ik wat paternalistisch, want veel sekswerkers doen luchtig over een gebrek aan bescherming van hun rechten en medische zorg. Bied hen laagdrempelig de verschillende opties aan en controleer de naleving.’ Een ander cliché is dat betaalde intimiteit minderwaardig is. ‘Intimiteit neemt veel gezichten aan. Dat is ook zo binnen betaalde seks, van extreem oppervlakkig tot innig contact. Daarom zie je ook vaste klanten die bepaalde sekswerkers jarenlang trouw blijven bezoeken. Ik heb geleerd dat babbelen een groot deel van sekswerk vormt. Je kan niet zomaar zeggen dat dat geen vorm van intimiteit kan zijn.’ ‘Ik kan ook begrip opbrengen voor sommige motivaties van klanten. Een sekswerker vertelde me onlangs dat ze regelmatig een klant ziet wiens vrouw ziek is. Het is die vrouw zelf die haar man vraagt om naar de prostituee te gaan. Wie zijn wij dan om dat als minderwaardig te bestempelen?’


11

ZO ZIT DAT De belastingbrief De lente brengt ieder jaar ook de belastingaangifte. De Vlaamse aangifte kreeg zes extra codes en klopt af op 829 codes. Voor de Brusselse en Waalse aangifte zijn er zeven codes extra. De nieuwigheden zitten vooral bij de belastingverminderingen, zoals de mogelijkheid tot extra pensioensparen, nieuwe fiscale voordelen voor adoptie, enzovoort. Wat opvalt is dat je zelf aandachtig moet zijn. Zo moet je de belastingvermindering voor adoptie bijvoorbeeld zelf berekenen. Ook als je een voorstel van vereenvoudigde aangifte ontvangt, kan je er best zelf nog eens doorgaan.

VERVANGINGSINKOMEN ZIEKTE OF ONGEVAL Als je in 2018 een vervangingsinkomen ontving door ziekte of ongeval, dan kreeg je eind maart een belastingfiche (281.12) van je ziekenfonds toegestuurd met de post of via mail. De bedragen die op dit attest vermeld worden, vul je in bij de respectievelijke rubrieken op je belastingaangifte. Was je op 1 januari 2019 voor 66 procent invalide erkend door het Riziv, dan moet je ook de codes 1028-39 of 2028-09 aankruisen (zware handicap) om eventueel de fiscale verminderingen te kunnen krijgen.

WET TELIJKE BIJDRAGE ZIEKTEVERZEKERING

>> Al bij al klinkt sekswerk zo niet erbarmelijk.

‘Je moet het vooral begrijpen vanuit de verschillende branches. Straatprostitutie is het hardste segment. Met escort en webcam zit je aan de andere kant van het spectrum. Maar ongeacht de sector blijft het een risicovol beroep. Toch laat het wel sociale mobiliteit toe. En vergeet voor een betekenisvolle groep ook de positieve motivaties niet, zoals nieuwsgierigheid of het verleggen van de seksuele grenzen.’ Ook hard is de mentale belasting, schrijf je. ‘Iedere klant moet je individueel inschatten om de professionele afstand te bewaren. Daarnaast heb je ook het stigma dat aan de job kleeft. Want het is als een stempel op je voorhoofd. Ik ken een sekswerker die op het punt staat zich te outen. Maar daarvoor doorstaat zij bij momenten nog panische angsten. In de eerste plaats omdat ze ook mama is van een dochter. Daartegen vertelt ze beetje bij beetje wat ze eigenlijk doet, namelijk knuffels verkopen aan mannen.’ ‘Ook niet te onderschatten is de verveling. Heel veel sekswerkers presteren ongelooflijk lange arbeidsuren, tot zelfs twaalf uur per dag achter de ramen. Een prostituee heeft het eens berekend: op een goeie dag werkte zij opgeteld eigenlijk maar vier uur. Het moeilijke is dan de resterende acht uur door te komen. Bovendien, wat zou er met shiften van twaalf uur overschieten van een sociaal leven?’

Sommige mensen moeten een wettelijke bijdrage betalen om in orde te blijven met de verplichte ziekteverzekering. Die bijdrage is fiscaal aftrekbaar. Heb je die bijdrage in 2018 betaald, dan ontving je eind maart een fiscaal attest voor de belastingaangifte. Staat daarop een bedrag onder de vermelding ‘actieve loontrekkende’, vul dat bedrag dan in onder deel 1: vak IV.A.17. Staat een bedrag onder ‘niet-actieve loontrekkende’, vul dat dan in onder deel 1: vak V.A.4. Staat een bedrag onder ‘actieve zelfstandige’, vul dat dan in bij deel 2: vak XVII.9, XVIII.8c of XIX.10c op je belastingbrief. De zorgpremie voor de Vlaamse sociale bescherming en het lidgeld voor de CM-diensten en -voordelen kun je niet aftrekken van je belastingen.

PENSIOENSPAREN Met een nieuwe regeling kon je vorig jaar tot 1 230 euro pensioensparen. Maar als je ergens tussen de eerste drempel, 960 euro en dat nieuwe maximum spaarde, kan je er netto eigenlijk op achteruit gaan. Want aangezien je belastingvoordeel bij een hoger bedrag

anders berekend wordt, loont meer pensioensparen pas vanaf 1 152 euro. Onder dat bedrag kan je het best beperken tot de eerste drempel van 960 euro. Nu valt er in dat geval nog weinig aan te doen, maar hou het in de gaten voor komende belastingaangiftes.

DIVIDENDEN EN EFFECTENREKENINGEN Nieuw is de belastingvrijstelling voor dividenden. Als je in 2018 dividenden ontving, zijn die tot 640 euro per belastingplichtige vrijgesteld van roerende voorheffing. Dus ook als je een beperkt aantal aandelen hebt in coöperatieve vennootschappen krijg je een belastingvoordeel. Die vrijstelling moet je zelf (laten) berekenen en mag je dan niet vergeten aan te geven. Ook wie meer dan één effectenrekening heeft, zal er zelf melding van moeten maken in de aangifte.

BELASTINGVRIJ BIJVERDIENEN Belastingvrij bijverdienen kan met een activiteit uit de deeleconomie, via een internetplatform, met de nieuwe burgerdiensten of via verenigingswerk. Wie daarmee in 2018 meer dan 6 130 euro bruto verdiende en zo bepaalde plafonds overschrijdt, zal dat moeten melden in de aangifte. Bovendien mogen bij de laatste twee soorten activiteiten je inkomsten maximaal 510,83 euro per maand bedragen. Je goed informeren is dus absoluut de boodschap.

KAZOUVAKANTIE Het inschrijvingsgeld voor Kazouvakanties voor kinderen jonger dan 12 jaar is fiscaal aftrekbaar. Voor jongeren met een zware handicap is dat tot en met 17 jaar. Kazou bezorgt automatisch een attest voor kinderen tot 12 jaar. Voor deelnemers tot en met 17 met een handicap, vraag je als ouder zelf een attest aan bij Kazou.

DEADLINE

HULP NODIG?

De ouderwetse belastingaangifte op papier moet ten laatste op vrijdag 28 juni ontvangen worden door de fiscus. Voor een elektronische aangifte via Tax-on-web krijg je langer de tijd, namelijk tot donderdag 11 juli. Laat je de aangifte indienen door een mandataris zoals een boekhouder of fiscaal consultant, dan heeft die de tijd tot 24 oktober. Wel moet je die persoon dan voor 31 augustus contacteren om een mandaat te activeren.

‘Een belastingplichtige die niet bij de pinken is kan dus wel eens de pineut zijn. Je informeren en eventueel hulp vragen is meer dan ooit de boodschap’, zegt fiscaal expert Ive Rosseel van het ACV. Je kan op heel wat plaatsen gratis bij de vakbond terecht om je belastingbrief te laten invullen. Meer info hierover op de website van je ACV-verbond.


12

TOT JE DIENST

LANGDURIG ZIEKEN

Vragenlijst Wie door ziekte langer dan twee maanden niet kan werken krijgt van zijn ziekenfonds een uitnodiging om een vernieuwde vragenlijst online in te vullen. De KU Leuven, de universiteit van Luik, het Riziv en de ziekenfondsen hebben een lijst van vijftien vragen opgesteld. Daarin wordt gepeild naar de gezondheid, de werksituatie en de sociale relaties met de collega’s en leidinggevenden. Ook wordt gevraagd hoe de patiënt zijn kansen inschat om weer aan de slag te gaan. Op basis van de antwoorden kan de adviserend arts in een vroeg stadium begeleiding op maat uitwerken om langdurige ziekte te voorkomen, in de mate van het mogelijke. De antwoorden op de vragenlijst zijn enkel bestemd voor de adviserend arts van het ziekenfonds en worden niet doorgegeven aan derden (bv. andere artsen of werkgever).

#ALLFORONE

Belgian Pride Brussel Op zaterdag 18 mei trekt de Pride Parade door de Brusselse straten. De organisatoren benadrukken dat de optocht een feest van de diversiteit is, een veilige plaats waar iedereen zichzelf kan zijn. De Pride Parade vindt elk jaar plaats rond 17 mei, de internationale dag tegen homofobie en transfobie. Thema dit jaar is #AllforOne. Daarmee benadrukt de LGBTI+ - gemeenschap dat iedereen uniek is en recht heeft op een plaats in de samenleving. En dat we moeten opkomen voor iedereen die nog dagelijks gediscrimineerd en uitgesloten wordt. Ook dit jaar ondersteunt het ACV de parade.

VACATURES CM ZOEKT Projectleider Facility Expert Payroll Stafmedewerker HR – Generalist 100 % - Schaarbeek – Onbepaalde duur Consulent contactcenter 100 % - Berchem – Onbepaalde duur www.cmjobs.be ACV ZOEKT Projectmedewerker Blended Learning Stafmedewerker organisatie en ontwikkeling Dienstverlening 100 % - Brussel – Onbepaalde duur www.hetacv.be COV ZOEKT Dienstverlener Beleidsonderhandelaar 100 % - Schaarbeek – Onbepaalde duur www.cov.be

Schoolverlaters

Pas aan het werk en toch vakantie? Dat kan! Je wettelijke vakantie wordt berekend op basis van hoeveel je het jaar voordien hebt gewerkt. Wie een volledig jaar heeft gewerkt, heeft recht op vier weken vakantie. Maar als je afstudeert of je studie stopzet, kun je meestal geen volledig jaar werken om een volwaardige vakantie te ‘sparen’. Als je bijvoorbeeld in juni 2018 de schoolbanken hebt verlaten, heb je dit jaar geen recht op een volledige vakantie. Zelfs al ben je meteen beginnen te werken. TEKS T WIM TROCH FOTO ID / BENOIT DE FREINE

Voor jongeren die onvoldoende hebben gewerkt om recht te hebben op een volledige vakantie, zorgt de jeugdvakantie ervoor dat je tóch vier weken vakantie kunt hebben. Was je op 31 december van het jaar dat je afstudeerde (of je studie hebt beëindigd) jonger dan 25 jaar, en heb je in dat jaar minstens een maand gewerkt als loontrekkende (niet als jobstudent)? Dan heb je het jaar daarop recht op jeugdvakantie. Een voorbeeld maakt het duidelijk. Stel: je bent als 23-jarige afgestudeerd in september 2018. Op 1 oktober 2018 ben je aan de slag gegaan als bediende. Je hebt dus vorig jaar drie maanden gewerkt. Daardoor heb je dit jaar – in 2019 – recht op één week betaalde vakantie. Een vierde van de normale wettelijke vakantie, omdat je ook maar een vierde van een jaar gewerkt hebt.

Ook wie pas de schoolbanken verliet, moet van vakantie kunnen genieten. Dankzij de jeugdvakantie kun je toch genieten van vier weken vakantie. De jeugdvakantiedagen worden betaald door RVA, de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening. Wat moet je doen om jeugdvakantie te krijgen? Na de eerste maand waarin je jeugdvakantie opnam, moet je het formulier C103 (dat je vindt op de website van de RVA) invullen en bezorgen aan de vakbond. Dus stel dat je recht hebt op drie weken jeugdvakantie, en je neemt een eerste week op in juni, dan moet je formulier eind juni bij de vakbond zijn. Voor de resterende weken jeugdvakantie moet de werkgever de aangifte doen. De jeugdvakantie-uitkering bedraagt 65 procent van het brutoloon van de

jongere tijdens de eerste maand waarin jeugdvakantie wordt genomen, begrensd tot 2 297,90 euro per maand. Belangrijk detail nog: de jeugdvakantieregeling geldt enkel in de private sector en voor contractuelen bij een lokaal bestuur met de vakantieregeling privésector. Voor de openbare sector gelden andere regels. Daar heb je onmiddellijk recht op een aantal vakantiedagen.

>>> Alles over de jaarlijkse vakantie vind je op www.hetacv.be. ACV-leden kunnen er ook hun aantal vakantiedagen berekenen.

Het mysterieuze Roemenië

15-daagse vakantie met volwassenen Combineer het beste van twee werelden tijdens deze reis naar Roemenië. Snuif cultuur op in o.a. Boekarest, Bran, Brasov en Sinaia en bewonder de natuurpracht van de Donaudelta. In de tweede week geniet je enkele dagen in all-in aan de Zwarte Zee in Bulgarije en je sluit de reis af met een bezoek aan o.a. Roese en de rotskerken van Ivanovo. Je verblijft steeds in drie- en viersterrenhotels. Prijs en periode: Van 10 tot 24 september 2019 voor 1 499 euro. Voor een single kamer betaal je 250 euro extra.

Boek snel via 070 233 119 of www.intersoc.be

Intersoc Werkvakanties

Vrijwillige onthaalouders voor buitenland gezocht Ben jij een echte moederkloek of vaderfiguur en ben je minstens tien dagen vrij in juli of augustus? Dan ben jij geknipt om te helpen in onze kinderclub voor 0- tot 2-jarigen in onze hotels in Tsjechië en Zwitserland. Je zorgt voor onze jongste vakantiegastjes terwijl mama en papa eropuit trekken. In ruil zorgen wij voor het transport en je verblijf in all-inclusive in een van onze hotels. Ga naar www.intersocwerkvakanties.be voor meer informatie of bel ons op het nummer 02 246 47 36.


REGIO

ROESELARE-TIELT IN BEWEGING

VISIE 10 - 17 MEI 2019

13

REGIOREDACTIE Ardooisesteenweg 67 8800 ROESELARE dominique.coopman@beweging.net Regiobladzijden (13-19) vallen onder V.U. Beweging.net - Lieven Van Belle, V.U. ACV - Wim David en V.U. CM - Dirk Baert

We kiezen voor een verbindend beleid!

NACHT VAN DE SOLIDARITEIT

Met Tourist LeMC én Hilde Crevits...

”Wie rechtlijnig is en kiest voor de zwaksten, zal nooit afgestraft worden. Dat is mijn ervaring”, zegt Dirk De fauw, provinciaal beweging.net-voorzitter en burgemeester van Brugge. ”Een sociaal beleid voeren is werk maken van een warme, verbindende samenleving”. Foto: Luc Piot

Foto: Luc Piot

B

eweging.net roept niet vanaf de zijlijn. Het netwerk zet mensen aan tot engagement. Ook politiek. Zodat ze het beleid mee vorm kunnen geven.

Wij laten niemand achter! ”Politici polariseren vaak. Of zetten zich enkel in voor één doelgroep. Beweging.net ziet het anders en gaat voor een samenleving waar iedereen zich thuis voelt. Dat spreekt me aan. Daarom doe ik vanuit beweging.net aan politiek”, zegt De fauw, “De luidste roepers hebben zelden de grootste noden. De politiek moet er voor iedereen zijn, en vooral voor hen die je niet hoort. Wij laten niemand achter! Dat wordt gewaardeerd. Ook door wie het beter heeft…”. ”Beweging.net vormt een netwerk met veel voelsprieten”, vult provinciaal secretaris Lieven Van Belle aan, “Via vakbond, mutualiteit, socio-culturele verenigingen… vangen we signalen op en vertalen ze naar het beleid”. Die bekommernissen werden gebundeld in een memorandum. Sleutelwoorden zijn ‘nabij’ en ‘bereikbaar’. Denk bvb aan het openbaar vervoer, dat hier maar een zwak afkooksel is van het aanbod in grote steden. Ook ‘betaalbaar’ duikt geregeld op in het verwachtingslijstje…

Sterk zorgaanbod Mensen willen kwalitatieve zorg, dichtbij, én warme zorg. Van Belle: “Steeds vaker primeren economische wetmatigheden. Mensen moeten voorop staan! Niet de winst”. De fauw benadrukt dat de personeelsbezetting in woonzorgcentra te laag is om goeie, warme zorg te kunnen bieden én dat gezondheidszorg voor velen onbetaalbaar wordt: “Kinderen blijven verstoken van tandzorg. Zelfs al betaalt de mutualiteit terug. Het derdebetalerssysteem moet veralgemeend worden zodat ‘voorschieten’ niet langer moet! In een woonzorgcentrum betaal je vlug 1600 euro, terwijl velen een pensioentje van 1200 euro hebben. Onaanvaardbaar! Het beleid moet iets doen”.

Warme samenleving Nog een probleem: vereenzaming. Hoe ouder en zorgbehoevender hoe groter het risico. Maar ook alleenstaanden en jongeren voelen zich, volgens onderzoek, vaak eenzaam. Van Belle: “We willen een verenigingsvriendelijk beleid. Verenigingen staan voor ontmoeting, detecteren noden... Buurten en buren kunnen veel voor elkaar doen. De vuilniszak buiten zetten, rolluiken optrekken, boodschappen doen… Het kan het verschil maken tussen thuis blijven wonen of naar een instelling moeten. De overheid kan hier faciliteren”. Neem de peperkoekenactie in Brugge: “Niet de gratis koek telt, maar de babbel. OKRA heeft dat begrepen én werkt als goede partner mee”, zegt De fauw.

Dirk De fauw, provinciaal voorzitter beweging.net Van Belle lanceert een ideetje: “Recent was er de buitenspeeldag met enthousiaste kinderen én ouders. Waarom niet zo’n buitenkomdag voor volwassenen? Zonder tv, internet , luie zetel… Een dag van ontmoeting, want da’s de kiem voor meer begrip en verbinding. Doen!?”.

Onderwijs en werk ”Investeren in onderwijs is investeren in de toekomst. Een opleiding wordt met de dag belangrijker. Daarom mag niemand uitvallen”, zegt Van Belle. Daarom zijn meer middelen en meer personeel nodig. In kleuter-, basis- en middelbaar onderwijs. “Van leerkrachten wordt steeds meer verwacht, in moeilijker omstandigheden door bvb de groeiende diversiteit en de armoede. Daarom buurtscholen, brugfiguren die zorgen voor extra begeleiding …”, zegt hij. De betaalbaarheid blijft eveneens een aandachtspunt. De fauw: “Ouders hebben, ondanks de maximumfactuur, nu al moeite met de schoolrekening. Onderwijscheques helpen om alle kinderen te laten deelnemen aan bij- of naschoolse activiteiten. In Brugge zijn ze op school te verkrijgen. Dat verlaagt de drempel “.

Lieven Van Belle, provinciaal secretaris beweging.net Beweging.net vraagt ook werkbare jobs, zonder nepstatuten, meer plaatsen in de sociale economie voor wie minder kansen heeft. De fauw: “Overheden kunnen bij aanbestedingen bvb specifiek op sociale economie mikken. Schilderwerken aan de vele godshuizen in Brugge kunnen perfect door maatwerkbedrijven gedaan worden. Geen schilder valt daardoor zonder werk”.

Wordt vervolgd… De fauw: “Het aantal wagens moet verminderen, want de wegen slibben dicht en ons milieu ziet af. Maar er moet wel een alternatief zijn. Dat vergeet men soms. Ik was onlangs in Lo. Je raakt er niet (weg) met het openbaar vervoer. Zo zijn er veel plekken”. Wonen blijft ook een topic. Van Belle: “Kwaliteit, betaalbaarheid en duurzaamheid. Kernwoorden. De ruimte wordt schaarser. Daarom pleiten we voor meer bescheiden koopwoningen, meer sociale huurwoningen, meer ondersteuning bij duurzame renovatie”. In de praktijk is dat soms moeilijk. De fauw: “Door strengere kwaliteitseisen neemt het aantal huurwoningen af. Door de druk van het toerisme worden huurwoningen va-

Hemelvaartsdag, hét moment voor beweging.net om klare taal te spreken. Dit jaar zal de Rerum Novarum-boodschap verwoord worden door Vlaams minister Hilde Crevits. En het wordt een feestmoment, met een optreden van Tourist LeMC… Ook jij bent er welkom!

woensdag 29 mei - 19.30 uur Stadsschouwburg Ieper Vandenpeereboomplein 31 Tickets: 20 euro pp (incl. drankje) Inschrijven: westvlaanderen@beweging.net

kantiewoningen. De opbrengst voor één weekend is gelijk aan één maand huur… In de Brugse binnenstad hebben we vakantiewoningen verboden”. De verzuchtingen zijn talrijk. Beweging.net zal ze verder onder de aandacht brengen. Memorandum en provinciale prioriteitennota beweging.net: www.beweging.net/ west-vlaanderen

Vijf uitdagingen voor vijf jaar Europees beleid Op 26 mei verkiezen we ook onze vertegenwoordigers in het Europese parlement. De inzet is niet gering: klimaat, gelijke kansen, veiligheid, sociaal beleid en onze arbeidsmarkt… En vergis je niet: wat in Europa wordt beslist, bepaalt mee de koers die we in Vlaanderen en België volgen.

M

et de Europese Pijler van Sociale Rechten zet de EU zich in om de rechten van de burger te beschermen. Kwaliteitsvolle jobs en statuten kunnen hieraan bijdragen, stelt beweging.net in haar memorandum. Daarin pleit de organisatie voor een nieuwe arbeidsduurvermindering met compenserende aanwervingen. Dat moet toelaten om gezin, arbeid en vrije tijd beter te combineren. “Europa moet bovendien forser inzetten op meer koopkracht en sociale veerkracht, zodat niemand achter blijft”, zegt Cindy Franssen. “Er moeten Europese minimumlonen komen, die zowel

de ongelijkheid als de concurrentie op loon in Europa tegengaan. En actie tegen sociale dumping, oneerlijke concurrentie en uitsluiting op de arbeidsmarkt”.

Er is meer… Beweging.net vraagt tevens aandacht voor gelijke kansen. Zo moet de loonkloof tussen mannen en vrouwen aangepakt worden en is er aandacht nodig voor een humaan migratiebeleid. Verder verwacht beweging.net een ambitieus én sociaal rechtvaardig klimaatbeleid. De kosten van

de transitie moeten bvb eerlijk verdeeld worden tussen gezinnen, KMO’s en grote bedrijven. Vrede is een werkwoord, zegt de organisatie nog. In eigen land, én wereldwijd. Het naleven van internationale verdragen is cruciaal. “Om de mensen te beschermen moet Europa zijn veiligheid in handen nemen”, stelt Ivo Belet. “Niet met gesloten grenzen, wel door de handen in elkaar te slaan. Bvb door de Europese grens- en kustwacht verder te versterken met 10.000 extra grenswachters”.


14

REGIO

Hilde Crevits en Loes Vandromme over het onderwijsbeleid

”Als het middenveld bloeit, heb je kans op een gelukkige samenleving” De jeugd is de toekomst van morgen, we moeten inzetten op onderwijs! ‘Kwalitatief onderwijs dicht bij huis’ draagt beweging.net hoog in het vaandel. We trokken naar twee dames die ijveren voor een sterk onderwijsbeleid: Hilde Crevits, Vlaams Minister van Onderwijs, en Loes Vandromme, schepen van jeugd, kinderopvang en onderwijs in Poperinge en parlementair medewerker bij Jan Durnez.

H

Foto: Dominique Coopman

ilde Crevits (52) begon haar politiek engagement in 1994 in Torhout. “Ik was zeven maand zwanger, toen de beweging me kwam vragen kandidaat te zijn voor de provincieraadsverkiezingen. Ik doe aan politiek om de samenleving beter te maken. Het thema Onderwijs (2014-2019) weegt emotioneel zwaarder dan Openbare Werken en mobiliteit (2009-2014), maar ik doe het heel graag.” Het politieke verhaal van Loes Vandromme (40) ging van start in 2000 in Poperinge: “Ik kreeg het met de paplepel mee en

ik wil ook dingen veranderen.” Loes werd opgemerkt in de jeugdraad, op haar 22ste verkozen tot gemeenteraadslid (2001), en is sinds 2007 schepen van jeugd, kinderopvang, onderwijs en cultuur. “Ik was toen leerkracht en schepen, maar net die combinatie was heel boeiend. Zo ook de combinatie schepen en parlementair medewerker van Jan Durnez, die me de ruimte gaf tal van commissies en debatten te volgen.”

Een positief verhaal Zijn jullie tevreden over het onderwijsbeleid? Hilde Crevits: “Ik ben blij met de hervorming in het secundair onderwijs, de nieuwe eindtermen, het duaal leren, en daarin de aandacht voor de meest kwetsbaren. Blij met de vernieuwde lerarenopleiding. Blij met de nieuwe collectieve arbeidsovereenkomst waarin maatregelen rond koopkracht en startende leerkrachten. Blij met de gelijkschakeling van de directeurslonen. Maar de komende vijf jaar moeten we de focus echt weer op het kleuter- en lager onderwijs gaan leggen, want

Hilde Crevits: “Ik wil geen samenleving waar de wet van de sterkste telt. Een kind dat in armoede geboren is, moet iets vinden waar het goed in is. Als overheid moeten we hiertoe de nodige middelen aanreiken.”

de uitdagingen zijn daar het grootst. En belangrijk, wij kunnen wel de eindtermen en middelen vastleggen, het zijn de scholen die in alle vrijheid hun projecten moeten realiseren: of dat nu om het project rond anti-pesten gaat, drugs of rond diversiteit.”

Foto: Dominique Coopman

REDAC TEUR: DOMINIQUE COOPMAN

Musketon Loes Vandromme: “Als mama van twee zonen, als onderwijspedagoog, ijver ik voor goed onderwijs voor elk kind, ongeacht zijn roots en mogelijkheden. Het is tevens aan het onderwijs kinderen en jongeren op hun talenten in te zetten. Ik gebruik graag het beeld van de musketon. Een musketon staat voor veiligheid en biedt de kans om te springen, te doen wat goed is. Het is ‘onze’ taak – samen met de ouders – om leerlingen weerbaar te maken: sterk tegenover pestgedrag, fakenews en tegenslag.”

Verbinden Hilde, ben je tevreden over het algemeen Vlaams beleid van de afgelopen jaren? Hilde Crevits: “Iedereen erkent dat de Vlaamse Regering over het algemeen een goed rapport kan neerleggen. Maar op sommige vlakken had het voor mij wat meer mogen zijn. Zo moet het sociaal overleg steeds de rol krijgen die het verdient. Ik voer beleid met middenveldorganisaties. Als het middenveld bloeit, heb je kans op een gelukkige samenleving. De politiek alleen kan niet zorgen voor geluk, maar moet het kader aangeven. Andere uitdaging is het armoedebeleid. We moeten daar over alle beleidsdomeinen heen de handen in elkaar slaan. Ik wil geen samenleving waar de wet van de sterkste telt. Een kind dat in armoede geboren is, moet iets vinden waar het goed in is. Als overheid moeten we hiertoe de nodige middelen aanreiken: zo hebben we de studietoelagen uitgebreid en versneld, stimu-

Loes Vandromme: “Een musketon staat voor veiligheid en biedt de kans om te springen.” leren we scholen om een kostenbeheersend onderwijsbeleid te voeren, willen we het project ‘samen tegen onbetaalde schoolfacturen’ structureel inbedden , gepensioneerden meer armslag geven en het psychisch welzijn van mensen versterken.”

Huis van het Kind Loes Vandromme: “Ik pleit er voor de lat hoog genoeg te leggen, en tegelijk het vangnet dat we in Vlaanderen kennen, te koesteren. Eén op de vier leerlingen komt uit een kansarm gezin. Zij verdienen extra zorg. Ik denk ook aan de toenemende vergrijzing en de eenzaamheid. In Poperinge hebben we bijvoorbeeld een Huis van het Kind waar we tips geven rond opvoeding, waar een ruilwinkel is en we starterspakketten uitdelen. Maar we hebben sinds kort ook buurtsalons waar ouderen een koffie kunnen drinken, de krant lezen en vooral kunnen babbelen. Tegelijk moedigen we de buurtgerichte zorg aan en nodigen mensen uit de rolluiken bij hun buur te gaan optrekken.”

Jasminka Poppe: ”Ouderenzorg op één” Beweging.net Tielt wil wegen op het beleid. Drie prioriteiten staan daarbij centraal: wonen, verkeersleefbaar Tielt en zorgen voor elkaar. Jasminka Poppe (inzetfoto), stafmedewerker beweging.net en gemeenteraadslid in Tielt, trekt de kaart van de zorg. Vanwaar je interesse voor ouderenzorg? Je bent pas 25? Jasminka: “Ik ben maatschappelijk werker van opleiding. Na mijn studies werd ik stafmedewerker armoede en sociaal beleid bij Caritas Vlaanderen, sinds kort ben ik stafmedewerker van beweging.net West-Vlaanderen. Qua politiek engagement zetelde ik zes jaar in de OCMW-raad (2012-2018) en ben sinds 1 januari gemeenteraadslid in Tielt, van waaruit ik bestuurder ben van de welzijnsvereniging Zorg Tielt”.

In 2030 is bijna 30% meer dan 65 jaar oud

Jasminka: “De focus op ouderenzorg moet de komende jaren een prioriteit zijn voor onze stad. In 2030 zal bijna 30% (27,8%) van de bevolking in Tielt 65-plusser zijn. Vandaag is dat 21,40%. Het aanbod aan dagbesteding, kortverblijf en seniorenflatjes moet echt omhoog. Meer specifiek is er een heel groot tekort aan kortverblijfplaatsen. We hebben in Tielt maar één kamer ter beschikking. Ik word hierover regelmatig aangesproken en hoor dat mensen buiten Tielt op zoek moeten”. Hoe ga je het tekort aan ouderenzorg aanpakken? Jasminka: “Met beweging.net Tielt willen we een groter aanbod aan kortverblijven, een volledige renovatie van de flatjes en degelijke dagbesteding voor senioren. Het stadsbestuur is zich hier absoluut bewust van. We zijn bezig met ons meerjarenplan, waarin de uitbreiding van ons kortverblijf vast en zeker met stip zal genoteerd zijn”.

Jasminka Poppe samen met heel wat bewegingsvrijwilligers bij het woonzorgcentrum in de Deken Darraslaan in Tielt.


15 Bercy Slegers en Frederiek Vermeulen over mobiliteit, leefbaarheid en wonen

Alternatief voor de wagen: goed openbaar vervoer! Onze mobiliteit moet duurzamer. Geen gezond denkend mens die het anders zegt. We moeten volop kiezen voor het STOP-principe: eerst stappen en trappen, dan het openbaar vervoer en pas in laatste instantie de auto nemen. Fijn stof maakt ons ziek, ons milieu gaat om zeep, de klimaatopwarming is reëel en de wegen slibben toe door files. Alleen zijn er in West-Vlaanderen nu te weinig alternatieven. REDAC TEUR: LUC PIOT

D

at zegt Bercy Slegers (Wervik), als dagelijkse pendelaar vertrouwd en begaan met het gebruik van ons openbaar vervoer.

Openbaar vervoer? Bercy: “Het openbaar vervoer in WestVlaanderen kan beter. Neem de treinverbinding Brugge-Kortrijk, een cruciale as. Drie treinen per uur, waarvan één met een overstap en dus een reistijd van meer dan één uur. We moeten de reistijd op die as sterk inkorten. Dan is er een waardig alternatief voor de pendelaar en zal de file op de E403 ook verminderen!”.

Een fikse uitdaging. “Misschien wel, maar het kan!”, is Bercy overtuigd. Ze ziet het ideale treinstation als een ‘hub’, waar je van de trein naadloos kunt overstappen op een (bel)bus, taxi, deelauto of fiets. “Daarvoor moeten de uren en systemen beter op elkaar afgestemd worden. NMBS, De Lijn, gemeenten, Vlaanderen en federale overheid moeten beter samenwerken én dit aanbod in zijn geheel bekijken en uitbouwen.  Zo kunnen we het openbaar vervoer als een waardig alternatief inzetten voor de auto”, verduidelijkt ze en ze verwijst naar de kusttram, die floreert ! Bercy:  ”Het ideale vervoersmiddel. In 2017 – de laatst gekende cijfers – 16,5 miljoen

Foto: Luc Piot

Zo zijn er nog voorbeelden. “Wie vanuit Ieper naar Plopsaland in De Panne wil, vindt in de trein geen alternatief voor de wagen, want dan moet je de provincie rond via Kortrijk en Lichtervelde en twee maal overstappen. De bus kan hier een oplossing bieden”, zegt Bercy. Maar ook het busvervoer staat de laatste jaren onder druk. Vooral het aantal belbussen in lan-

delijk gebied daalt systematisch. Bercy: “In de Westhoek woont één op twee inwoners ‘te lande’; buiten de vier steden Diksmuide, Ieper, Poperinge of Veurne. Er moet dus een alternatief op maat komen. Ook deelsystemen moeten ingang vinden zodat mensen een ander vervoermiddel dan de auto overwegen om te gaan werken, winkelen of de kinderen naar school te brengen”.

Op de foto herken je v.l.n.r. Lieven Vandamme, Tom Durnez, Dominique Romaen en Bercy Slegers. reizigers! De kusttram vormt dan ook een écht alternatief. Misschien kan de formule ook werken richting binnenland…”.

En de leefbaarheid? De leefbaarheid van kleinere kernen in onze provincie komt eveneens in het gedrang. Jongere mensen trekken weg om dichter bij hun werk of de school van hun kinderen te wonen. Winkels sluiten wegens niet rendabel. Zelfs postkantoren en postbussen verdwijnen… Beweging.net vindt dat de mensen die daar wonen niet de dupe mogen zijn. “Moest iedereen naar de steden verhuizen dan zit daar binnen de kortste keren alles muurvast. Nabijheid van hulp en dienstverlening is zeer belangrijk voor de leefbaarheid”, zegt Frederiek Vermeulen (Ichtegem).

Huisvesting Frederiek Vermeulen (midden) na de Europese avond in Zeebrugge in gesprek met Cindy Franssen (l) en Myriam Goegebeur, voorzitter van beweging.net Ichtegem.

Kwalitatieve en betaalbare huisvesting blijft voor beweging.net eveneens erg belangrijk.

Meer sociale huurwoningen, meer bescheiden koopwoningen en een sterkere ondersteuning van duurzame renovatie worden als prioritair naar voor geschoven. Frederiek: “Huren neemt een grote hap uit het budget. Aan de kust, maar niet alleen daar, swingen de prijzen de pan uit. Een eigen woning blijft de beste keuze, voor wie het kan betalen. Maar in onze provincie staan veel oudere woningen. Ongeveer 60% dateert van voor 1970. We moeten sterker inzetten op isolatie. Je isoleert beter goed je huis dan zonnepanelen te leggen. Het is goed voor je portemonnee, voor het klimaat én voor de bouwsector”, zegt Frederiek. Iedereen zou in zijn gemeente bij een klimaatadviseur terecht moeten kunnen voor tips en info over subsidies, energieleningen, mogelijke renovatiewerken, aldus Frederiek: “Ik denk ook aan meer energiesnoeiers, die bij je thuis langskomen om te zien hoe en waar je energie kan sparen”.

Bart Wenes: ”De zorg om de hele buurt” Naar aanleiding van Rerum Novarum bezoekt beweging.net Roeselare op zaterdag 25 mei het WZC De Waterdam, Handelstraat 37 in Roeselare. “Samen voor een betere zorg in de buurt is één van onze prioriteiten, ” zegt voorzitter a.i. Stephanie Davidts van beweging.net. Bart Wenes (inzetfoto), schepen en voorzitter van het BCSD, is er de gids van dienst. Bart Wenes: “Roeselare kent een sterke toename van het bevolkingsaantal. In bepaalde wijken echter, is er ook een toename van gezinnen in (kans)armoede. We scoren onder het gemiddelde van vergelijkbare steden, maar ons netwerk van hulp- en dienstverleningsinstanties werkt hard om deze gezinnen te ondersteunen:  heel vaak zijn het complexe probleemsituaties waar enkel een financiële begeleiding niet volstaat.”

Dichter bij de mensen Bart Wenes: ‘Kleine initiatieven zijn van grote waarde. In Roeselare bundelen we de krachten: wijkcentra, straathoekwerkers, buurtcomités, brengers van warme maaltijden. In het Welzijnshuis van Roeselare werken we nog meer vindplaats- en wijkgericht. Hulpverleners komen zo dichter bij de mensen te staan, detecteren hierdoor veel meer en kunnen  hen sneller en efficiënter begeleiden.” Bart Wenes: “Méér buurtgericht werken vormt de uitdaging voor de toekomstige werking van de woon-zorg - en dienstencentra.  Een voorbeeld is wzc De Waterdam als nieuwe ontmoetingsplaats voor de buurt, dat ‘vraaggestuurd’ en samen met de verenigingen en wijkcomités zal werken. De ‘ontschotting van de residentiële zorg’ is een mooie  opportuniteit om de sociale cohesie in de wijken en buurten te verstevigen.”    

Schepen Bart Wenes en Stephanie Davidts van beweging.net bij het woonzorgcentrum De Waterdam, samen met enkele vrijwilligers: Erna, Viviane, Gabriël en Patrick.


16

REGIO

Roel Deseyn over onze sociale zekerheid, van werk tot pensioen

De moed om te kiezen voor sociale maatregelen Ons sociale zekerheidssysteem is het beste ter wereld, maar staat onder druk. Hoe als jongere een toekomst opbouwen? Wat als ik ernstig ziek word? Hoe houd ik het vol op mijn werk? Welk pensioen krijg ik? We vroegen het aan federaal volksvertegenwoordiger Roel Deseyn (inzetfoto). REDAC TEUR: DOMINIQUE COOPMAN

R

oel Deseyn: “Ik pleit voor een gezonde en werkbare combinatie van arbeid en gezin, door meer kansen op bijscholing, preventie tegen burn-out en uitgroeiscenario’s. Eenoudergezinnen met een bescheiden inkomen, verdienen meer kansen. Ik nam het initiatief om de netto-pensioenen te verhogen, maar ook een tweede pensioenpijler (groepsverzekering) is nodig. En ik denk aan een rechtvaardiger fiscaliteit.” Hoe pak je het aan opdat mensen een rechtvaardiger inkomen zouden hebben? Roel Deseyn: “We moeten respect hebben voor het sociaal overleg én voor de expertise van het middenveld, dat zorgt voor de sociale vrede. Ik vind onze koopkracht elementair: ik pleit om na de index en de 1,1% loonsverhoging, op jaarbasis voor ieder-

een 600 euro meer netto inkomen te realiseren, want daar is ruimte voor. Halen we de lasten weg bij arbeid, dan moeten ook de taksen op brandstof en elektriciteit sociaal blijven. Voor werknemers die vaak meer dan 50% belastingen betalen, is het onaanvaardbaar dat de verkoop van aandelen totaal onbelast blijft.” Wat met het klimaat? De integratie van migranten? Roel Deseyn: “Ecologische investeringen (windmolens, warmtenetten) zijn heel belangrijk, maar dan collectief via coöperatieven, zodat iedereen er baat bij heeft. Op vlak van integratie en migratie, tot slot, worden veel veralgemeningen en onwaarheden verteld. Integratie is investeren in mensen die het moeilijk hebben en die terecht vrezen vervolgd of gefolterd te worden.”

Beweging.net Kortrijk en Harelbeke ijveren voor meer fietspaden.

Frederik Demeyere: ”We starten een fietsbieb” De drie prioriteiten voor het toekomstig gemeentebeleid die beweging.net Hooglede voor 2007-2024 opmaakte, zijn: kwalitatief en betaalbaar wonen, een alternatieve en veilige mobiliteit, en een moderne en wijkgerichte zorg, met steun aan het verenigingsleven. Ook Frederik Demeyere, geboren en getogen Hoogledenaar, en actief bij beweging.net, ligt hier wakker van. Frederik: “Jonge startende gezinnen en alleenstaanden verdienen een kans op een kwaliteitsvolle en betaalbare thuis in eigen dorp of streek. In deze tijden van betonstop en het zeer verdichte Vlaanderen moeten nieuwe woonvormen een serieuze kans krijgen. Jonge starters die willen renoveren moeten in de overheid een partner vinden die hen begeleidt en financieel ondersteunt.”

Fietsen voor het klimaat

Van wat lig jij wakker inzake mobiliteit? Frederik: “Zoals zoveel anderen trekken mijn drie kinderen dagelijks fietsend de weg op naar school. Veilige fietspaden zijn onontbeerlijk. Vlaanderen en de provincie ondersteunen de uitbouw van de bovenlokale fietsverbindingen, een mooi werk dat verdergezet moet worden. Met beweging.net willen we hiertoe ons steentje bijdragen en starten binnenkort ook in Hooglede met een Fietsbieb, in samenwerking met het gemeentebestuur.” Hoe belangrijk is het verenigingsleven in Hooglede? Frederik: “Sociaal-culturele, sport- en jeugdverenigingen zijn plekken waar mensen elkaar ontmoeten en op een zinvolle manier tijd met elkaar doorbrengen. Het verenigingsleven is de motor die mensen en buurten in beweging zet en de beste garantie om mensen op latere leeftijd uit isolement te houden. Vlaanderen moet investeren in goed uitgeruste en toegankelijke ontmoetingsplekken voor de vrijetijdsbeleving.”

Beweging.net start binnenkort een nieuwe fietsbieb op in Hooglede. Op de foto: Stien Gevaert, Chris Provoost, Arne Debrabandere, Frederik Demeyere, Rik Vuylsteke en Ilse Coghe.

Dries Dehaudt: ”Als papa in spe blij met Graag traag-actie en fietsbieb” Beweging.net West-Vlaanderen streeft naar meer leefbaarheid in de kernen van steden en gemeenten, toegankelijke kinderopvang, kwalitatief en betaalbaar wonen. Hoe dat in Izegem zit vroegen we aan Dries Dehaudt. Dries woont al 15 jaar in de Pekkersstad en is er sinds 2 januari gemeenteraadsvoorzitter, maar hij werkt ook voor Moeders voor Vrede waardoor hij samen met Jennie Vanlerberghe ook af en toe in Kabul (Afghanistan) komt. “Het middenveld is een niet te onderschatten factor in onze maatschappij”, vertelt Dries. “Toen de vraag kwam om me bij de beweging aan te sluiten, twijfelde ik geen seconde. De beweging zet in op maatschappelijke problemen en schuift meteen oplossingen naar voor.”

Onder eigen dak

“Een leefbaar Izegem, dat is geen hol begrip. We moeten, samen met alle maatschappelijke en politieke actoren, inzetten op meer levenskwaliteit. Mijn prioriteit? Een ander en beter woonbeleid. Een leefbaar West-Vlaanderen begint onder je eigen dak. Een wooncrisis verhelpen is niet ambitieus genoeg. We moeten ernaar streven dat elke West-Vlaming, van pasgeboren baby tot kranige senior, thuis een geborgen onderkomen vindt.” De problemen in ons West-Vlaanderen vallen natuurlijk in het niets te vergelijken met de problemen waarmee Dries in Afghanistan geconfronteerd wordt. “We hebben het goed, dat staat zeker vast. Toch wil dat niet zeggen dat we de luxe hebben onszelf op de borst te kloppen. Als maatschappij zijn we verplicht om continu te streven naar betere oplossingen.” Beweging.net Izegem voor een leefbare stad. V.l.n.r. Luc Buyse, Lieselot Hemeryck, Gino Tytgat, Gerda Mylle en Dries Dehaudt.


17 Voor Franky Demon en Brecht Warnez moet ‘de tijd’ op de politieke agenda komen

Echte vrije tijd, we hebben er allemaal behoefte aan! Wat is dat toch met onze tijd? En vooral met onze vrije tijd? We werken minder uren dan pakweg een eeuw terug en toch hadden we het nooit zo druk als nu. REDAC TEUR: LUC PIOT

A

ls fervent fietser mét een drukke politieke carrière - volksvertegenwoordiger én schepen in Brugge weet West-V laams Pasar-voor zitter Franky Demon hoe belangrijk en tevens hoe moeilijk het is om vrije tijd te vinden. Hij benadrukt meteen dat we als samenleving ook conclusies moeten trekken.

Ga bewust om met tijd Eén van de oorzaken is het economische winstbejag. Franky: “We moeten almaar flexibeler zijn. Winkels open op zondag, overuren wanneer het druk is… En dat trekken we zelfs door naar onze vrije tijd. Ook die proppen we vol. We maken veel te weinig tijd voor plezier…”. Het is echter meer dan een persoonlijk probleem: “Onze samenleving moet vrije tijd erkennen als een basisrecht. Want ze gaat gebukt onder stress en burn-out en we zien dat mensen – vooral vrouwen - bewust minder gaan werken om bvb voor de kinderen te zorgen. Het punt moet dus op de politieke agenda komen”. Onze samenleving moet mensen de kans bieden om vrije tijd te beleven die hen toelaat om te genieten. “Samen kunnen we

mensen rond ons sensibiliseren om meer doordacht met hun tijd om te gaan. Om meer te genieten en gelukkiger te zijn. Trouwens de kernwoorden uit de missie van Pasar”, zegt Franky.

Paradijs voor fietsers Daarom, pak je tijd! Demon: “Wat is leuker dan je vrije tijd door te brengen op de fiets? Als overheid moeten we ook daar een tandje bijsteken. In elke gemeente moet er toch minstens één fietssnelweg zijn, zodat er een goed aangesloten netwerk doorheen West-Vlaanderen komt. Die fietssnelwegen moeten we langs de mooiste plekjes leggen. Met onze Pasarafdelingen hebben we de laatste jaren de mooiste plekjes in al onze gemeenten gekozen. Plekjes waar je effectief tot rust kan komen en genieten”. Het vormt meteen een pleidooi voor een verenigingsvriendelijk beleid. Veel verenigingen kampen met een gebrek aan middelen, een overvloed aan administratieve lasten, een tekort aan infras t r u c t u u r… B r e c h t War nez ( W ingene)

Op vakantie met Gandalf in het Hopper-jeugdverblijf De Winner in Overpelt herken je v.l.n.r. Brecht Warnez (inzetfoto), Stijn Verkinderen en Maarten Huvaere.

Minstens één fietssnelweg in elke gemeente, zodat er een goed netwerk doorheen WestVlaanderen komt”, zegt provinciaal Pasar-voorzitter Franky Demon (inzetfoto). waarschuwt: “Het verenigingsleven vormt een van de mooiste aspecten van onze West-Vlaamse identiteit. Een ongelooflijke troef, al die geëngageerde en sociaal bewuste vrijwilligers. Dat mogen we niet kapot maken!”.

Toegankelijk! Terwijl de ene smacht naar vrije tijd, heeft een ander amper toegang tot het aanbod. Mensen in armoede bvb. Brecht stelt dat de overheid meer kan én moet doen: “Minstens even erg als de financiële zorg betekent armoede dat je uitgesloten wordt. Daarom spreek ik steeds over ‘kans’-armoede, een gebrek aan kansen.. Enkele dagen op vakantie gaan bvb… Zeg nu zelf, ken jij een reisbureau dat focust op kansarme gezinnen?”. Gandalf, een vrijwilligersorganisatie, organiseert jaarlijks een vakantie voor mensen in armoede. Brecht is er als vrijwilliger al jaren actief. “Het is en blijft allemaal heel basic, met overnachting in bijvoorbeeld een scoutsheem”, zegt Brecht. Jaarlijks trekken zo’n acht à negen gezinnen samen met een paar gezinnen zonder armoede op vakantie. “Voor de sociale mix”,

verduidelijkt Brecht: “We zijn met ongeveer 70 à 80 volwassenen en kinderen. Samen even weg, super gezellig”. Een dag op een Gandalf-vakantie is erg gevarieerd. “In de voormiddag doen we activiteiten per leeftijdsgroep, terwijl de namiddag gericht is op een uitstap per gezin. Zo gaan we zwemmen of bezoeken we de speeltuin. ’s Avonds is er een gezelschapsspel of een leuke quiz”, zegt hij. Al die activiteiten maken de tongen los. “Zeker”, zegt Brecht, “samen op vakantie gaan maakt hen ook sterker. Niet alleen omdat ze elkaars verhalen leren kennen, ook omdat ze zo beseffen dat ze niet alleen zijn in hun situatie. Bovendien is het ook voor hen belangrijk even de batterijen te kunnen opladen want leven in armoede is een ontzettend stressvol bestaan. Ook gezinnen in armoede moeten even de pauzeknop kunnen indrukken... Hopelijk denkt de Vlaamse overheid met het decreet ‘toerisme voor allen’ hier straks ook aan. En aan ondersteuning voor kleine vrijwilligersorganisaties als Gandalf, die zoiets mogelijk maken...”.

Bart Plasschaert: Maakt UitPas cultuur voor iedereen toegankelijk? Vier jaar geleden startte Oostende met de UitPas. Ondertussen hebben bijna 12.000 Oostendenaars een UitPas, waarvan 36% mensen in armoede. Het is een belangrijke stap om het cultuuraanbod voor iedereen toegankelijk te maken. ”In de toekomst worden ook de kunstkans, sportkans, kortingen bij sportclubs, kinderopvang en speelcompagnie geïntegreerd in die ene UitPas. Zo worden financiële barrières in de vrijetijdsbesteding weggenomen”, zegt Bart Plasschaert, schepen voor vrije tijd, overtuigend.

En elders? Beweging.net vraagt om de UitPas over heel Vlaanderen uit te rollen. “Op vandaag werken in West-Vlaanderen 16 gemeenten met de UitPas. Hopelijk volgen de anderen snel. Ideaal is dat elke gemeente een breed aanbod aan sociaal-culturele en sportieve organisaties heeft. Zij bieden mensen immers kansen op ontmoeting, verbinding en zinvolle vrijetijdsbesteding”, stelt An Casteleyn. Dit versterkt de sociale cohesie, vergroot de betrokkenheid van mensen op hun buurt en gaat vereenzaming tegen. Bart Plasschaert: “Het is erg belangrijk dat deze organisaties goed ondersteund worden door de Vlaamse overheid. Daarom zijn een digitaal verenigingsloket, een goede reglementering voor vrijwilligers en een standaard indexering van de subsidies broodnodig”. Ook mensen in armoede moeten toegang hebben tot vrijetijdsbesteding. “De UitPas zorgt er voor dat slechts één keer een sociaal onderzoek nodig is. Nadien kunnen ze steeds aan een verminderd tarief genieten van vrijetijd”, verduidelijkt Plasschaert.

Bij beweging.net geloven ze in de kracht van de UitPas. Op de foto herken je v.l.n.r. Frank Jongbloet, An Casteleyn en Bart Plasschaert van beweging.net Oostende.


REGIO

Zitdagen Financiën Wie hulp wil bij het invullen van zijn belastingaangifte kan daar – zoals elk jaar – mee terecht op één van de vele invulsessies die de FOD Financiën in heel de provincie organiseert.

>>> Overzicht via financien. belgium.be of 0257 257 57 INFOSESSIES

Selectieproeven politie Op 21 en 25 mei organiseert ACV Politie ism de ACV-bijblijfwerking een tweedaagse die kandidaten voorbereidt op de selectieproeven van inspecteur bij de politie.

Vermijdbare fouten Koen Dooms van ACV Politie legt uit: ‘We stellen elk jaar vast dat veel mensen kandideren voor een job bij de politie, maar dat slechts ongeveer 10% de selectieproeven overleeft. Ook geschikte kandidaten vallen soms uit de boot door vermijdbare fouten. Daarom organiseren we nu al een aantal jaar deze voorbereidingssessies. Met succes: van wie bij ons de sessies volgde, slaagde 50 tot 60%.’

Twee sessies Op dinsdagavond 21 mei krijgen de deelnemers nuttige informatie en tips. Op zaterdag 25 mei krijgen de kandidaten dan de kans om enkele oefeningen te maken. O.a. de cognitieve testen, rapportagetest, situatieproef en het interview passeren de revue. Op die manier starten de kandidaat-inspecteurs met een stevige basis aan de selectieproeven.

>>> Meer informatie en inschrijven via www.jeloopbaan.be

CONTACT

ACV West-Vlaanderen Contacteer het ACV: - via www.acv-west-vlaanderen.be - via 051 23 58 00 (elke werkdag van 8.30u. tot 17u. – op vrijdag tot 12u.) - in één van onze 23 kantoren Een overzicht van alle ACVdienstencentra met openingsuren, ACV-brievenbussen en andere contactmogelijkheden vind je via www.acv-west-vlaanderen.be.

BE WEG ING .NE T RERUM NOVARUM ROESELARE ZATERDAG 25 MEI VANAF 16U

16u, eucharistie. 17u, rondleiding De Waterdam, toespraak schepen Bart Wenes ‘De sociale uitdagingen.’ 18u Receptie. WAAR WZC De Waterdam, Handelstraat 37. INSCHR beweging.net.roeselare@gmail.com

RERUM NOVARUM LICHTERVELDE DONDERDAG 30 MEI

9u Eucharistie. Homilie Filip Carpentier. 10u. Optocht. 10u30 Feestrede Stefaan

ACV-grensarbeiderssecretariaat maakt werken over de grens zorgeloos

‘Het ACV zorgde dat ik kreeg waar ik recht op had’ Een buitenlands avontuur is soms aantrekkelijk, maar wie in het buitenland werkt, betaalt ook daar sociale bijdrages. En dan wordt het bij de terugkeer naar België soms moeilijk. Het ACV-grensarbeiderssecretariaat kan dan zorgen en problemen wegnemen.

re kunnen bewijzen. Dat is natuurlijk niet in een week in orde – administraties hebben tijd nodig – maar uiteindelijk heeft Frankrijk toch het volledige (mooie) bedrag achterstallige uitkering waarop Hannelore recht had, betaald.’

Dankzij ACV REDAC TEUR JEROEN POLLET

H

annelore Decroos (34) uit Reningelst bij Poperinge heef t een paar jaar in Frankrijk gewerkt. ‘Na mijn Franse job was ik zwanger. Ik bleek echter geen recht op zwangerschapsverlof en moederschapsrust in België te hebben.’

Sociale zekerheid ‘Wie in België werkt, bouwt zo rechten op in de Belgische sociale zekerheid. Als je dan zwanger bent, zit alles heel logisch in elkaar en kan het ziekenfonds alles voor jou in orde brengen. Maar wie in het buitenland werkt, moet er vaak zelf voor zorgen dat zijn sociaal statuut daar in orde is’, vertelt Dimitri De Muynck, verantwoordelijke voor het ACV-grensarbeiderssecretariaat.

Sociaal nummer ‘Mijn Franse werkgever betaalde wel sociale bijdrages voor mij, maar ik moest in

Frankrijk blijkbaar ook een sociaal nummer aangevraagd hebben. In mijn jeugdig enthousiasme had ik daar niet aan gedacht’, gaat Hannelore verder, ‘het gevolg was dat ik op basis van mijn Franse tewerkstelling geen recht had op ziekte-, werkloosheids-, of moederschapsuitkering. En aangezien ik al een periode niet meer in België werkte, had ik hier ook geen recht meer. Dat is wel even schrikken als je zwanger bent en plots moet vaststellen dat je zonder inkomen dreigt te vallen.’

‘Ik ben enorm blij en opgelucht dat dit in orde gekomen is. Zonder de hulp van het ACV was dit wellicht nooit gelukt. Ik kon mij om mijn pasgeboren baby bekommeren, terwijl de vakbond de zorgen om mijn uitkering wegnam’, besluit Hannelore.

>>> Het ACV-grensarbeiderssecretariaat is bereikbaar na afspraak via 059 55 21 00. Een overzicht van de zitdagen vind je via www.acvgrensarbeiders.be.

Mooi bedrag Hannelore klopt aan bij het ACV. Dimitri De Muynck: ‘Wij hebben onmiddellijk contact opgenomen met de Franse diensten en hebben de Franse tewerkstelling van Hannelo˚ Hannelore Decroos met dochtertje Ellen (ondertussen 14 maanden oud): ‘Ik kon mij om mijn baby bekommeren, terwijl het ACV de zorgen om mijn uitkering wegnam.’

© Hannelore Decroos

BELASTINGEN

Een ander beleid is mogelijk

Acties in West-Vlaanderen In de voorbije weken ondernam het ACV verschillende acties om aan het brede publiek duidelijk te maken dat een ander beleid mogelijk is.

Vragen voor politici In april hing ACV West-Vlaanderen in verschillende gemeentes deurhangers aan de voordeuren met tips voor vragen aan politici. De kans dat een politicus bij je aanbelt, is namelijk groter in de periode voor verkiezingen. Eerder al nodigde de vakbond ook politicoloog Carl Devos uit en op 29 april liet ACV West-Vlaanderen verschillende politieke kopstukken uit de provincie met el-

Decock (LBC), receptie. 12u Middagmaal. 13u30 25e Sneukelfietsroute. 26 km. €7,5. INSCHR bij CM of ING-kantoor. INFO Jozef Vancauwenberghe 051/725271

RERUM NOVARUM SMOEFELFIETSROUTE ARDOOIE DONDERDAG 30 MEI VANAF 9U

Om 9u30 Eucharistie, receptie ‘t Hofland. Fietssmoefelroute 14u. 37 km, 5 stops. Halve kip, frietjes. PRIJS fietsroute en kip €18, kind €13; fietsen €12/€8; kip €13/€9. INSCHR bij Rita Watteny 0497 383774 of M. Vanhecke 051/744846.

kaar in debat gaan over Vlaamse verkiezingsthema’s.

Op stap voor ander beleid Op zaterdag 11 mei gingen vrijwilligers van ACV Voeding en Diensten in Brugge, Oostende, Roeselare (foto) en Waregem op stap voor een ander beleid. Ze voerden daarbij open gesprekken over verschillende thema’s met de voorbijgangers.

>>> meer info: www.deurpraatjes.be

© Bart Ooms

18

RERUM NOVARUM IZEGEM-KACHTEM WOENSDAG 29 MEI

RERUM NOVARUM INGELMUNSTER

DONDERDAG 30 MEI

LEDEGEM

19u Eucharistie in Kachtem, LEOXIII, tgezellig samenzijn in het SOK 23ste sneukelroute. Start SOK, Kachtem 13u30-15u. Fietsen (36 km) of wandelen (8 km). PRIJS €10 vvk, €12 dag zelf. bij CM, ACV en bestuursleden

RERUM NOVARUM KOOLSKAMP ZONDAG 26 MEI OM 9U

9u Eucharistie homilie: Jef Cattebeke.

DONDERDAG 30 MEI VANAF 7U45

Ontbijt (7u45 – 9u30) in Joc, 10u eucharistie, receptie. INSCHR ontbijt bij Els Leysen

ZONDAG 19 MEI OM 14U-15U

22ste sneukeltoer-fotozoektocht

MOORSLEDE

Donderdag 30 mei om 8u ontbijt in school ’t Brugske, 10u eucharistie, 11u receptie.

OOSTNIEUWKERKE

Zondag 26 mei: Eucharistie, filmavond La fille inconnue. PRIJS €10 (frietjes).


REGIO Week van de opvoeding

Van zwangerschapsyoga tot sociale vaardigheid voor jongeren Van 16 tot 23 mei vindt de Week van de opvoeding plaats. In veel gemeenten vinden allerlei leuke activiteiten plaats gericht op kinderen en hun ouders. Ook CM plant dit jaar een aantal activiteiten zoals ouder & kindyoga, peuters in actie en babymassage. Maar ook voor het najaar stelden we een mooi programma op voor gezinnen.

INFOSESSIE SAMANA VOOR MENSEN MET EEN CHRONISCHE ZIEKTE

Gezonde voeding De voedingsdriehoek, kookboeken voor gezond eten, vegetarisch eten, … Over gezonde voeding werd al heel wat studie verricht en nog meer gepubliceerd. Tijdens deze infosessie gaan we dieper in op de nadelen van suiker en bespreken kort de natuurlijke en synthetische zoetmiddelen. En hoe zit het nu met de vetten? Jarenlang was plantaardig en onverzadigd vet goed, dierlijk en verzadigd vet slecht. Maar is het wel zo zwart-wit als vaak voorgesteld? We leren niet alleen met een kritische blik naar reclame kijken maar ook terug vertrouwen op ons buikgevoel. Diëtiste Lori Tavernier, verbonden aan het AZ Alma, maakt ons wegwijs in het kiezen voor een juiste voeding om zo in balans te komen en te blijven.

• • •

Zwangerschapsyoga Een achtdelige cursus voor vrouwen vanaf ongeveer 14 weken zwangerschap. Door aan yoga te doen tijdens je zwangerschap, leer je heel bewust omgaan met je veranderende lichaam en maak je contact met de baby in je buik. Vanaf maandag 2 september 2019 in Roeselare

Babymassage Een gratis workshop voor baby’s tussen twee en zeven maanden. Babymassage bevordert de motorische en emotionele ontwikkeling van je kindje. Het is ook een moment van rust en ontspanning voor ouder en baby. Verschillende reeksen in Roeselare, Tielt en Izegem

Sociale vaardigheidstraining Een zevendelige reeks voor kinderen en jongeren. Ze leren hoe ze nieuwe vrienden kunnen maken en houden, hoe te reageren op pesterijen en uitsluiting en ze leren assertiever zijn op een goede manier. Er is een reeks voor kinderen van 10 tot 13 jaar

SA M A N A HALVE DAGREIS (MOORSLEDE)

DINSDAG 18 JUNI ‘Eigen Kweek’-route in Heuvelland met koffie en taart, filmpje met fragmenten en bloopers, rondrit met een gids en afsluitend avondmaal in Dranouter. PRIJS €42 INSCHRIJVEN kan tot men met 7 juni door overschrijving op rekeningnummer van Samana BE89 7386 1145 5585

19

en één voor kinderen van 14 tot 16 jaar. Vanaf woensdag 2 oktober 2019 in Roeselare

Ouders onder druk: opvoeden van drukke kinderen Elk kind is wel eens druk en luidruchtig, maar niet iedereen heeft daarom ADHD. Psychologe Ilse Dewitte komt het verschil aantonen tussen een kind dat druk ‘doet’ en een kind dat druk ‘is’ en ze geeft tips voor de opvoeding van kinderen met druk gedrag. Op donderdag 3 oktober 2019 in Roeselare

De perfecte ouder bestaat niet! Ouders verwachten veel van zichzelf, de druk is groot. Moeten we als ouder wel perfect zijn? Is dat haalbaar? Psychologe Isabel Depestel geeft tips over hoe je werk en gezin kunt combineren en hoe je tevreden kunt zijn met net iets minder goed. Op maandag 14 oktober 2019 in Wingene

niet op te lossen zijn met een kus van de mama. In deze sessie krijg je tips en adviezen om kleine pijntjes goed aan te pakken: huidwonde, splinter, brandwonde, bloedneus, enzovoort. Op dinsdag 22 oktober 2019 in Tielt

Tijd is iets waar we allemaal naar op zoek zijn, zeker ouders met kinderen. Hoe kan ik meer tijd voor mezelf overhouden is dan ook een veelgestelde vraag. Eva Brumagne is auteur van het boek ‘Opgeruimd leven. Roadmap naar tijd en balans’ en leert ons focussen op wat essentieel is en loslaten wat ballast is. Deze lezing is gekoppeld aan een heerlijke zondagse brunch. Op zondag 17 november 2019 in Roeselare

Meer info of inschrijven via www.cm.be/agenda.

CONTACT

CM ROESELARE-TIELT Een vraag voor CM? • Op www.cm.be vind je heel wat info. • Stuur een mail naar roeselaretielt@cm.be. • Bel naar je CM-kantoor (van maandag t.e.m. vrijdag van 8.30 tot 12 uur en van 13.30 uur tot 17.30 uur - niet op vrijdagnamiddag). • Maak een afspraak in het CM-kantoor via www.cm.be/afspraken. TIP! Hou je rijksregisternummer bij de hand

Af en toe hebben kinderen ongelukjes die

VANAF MAANDAG 2 SEPTEMBER OM 19U40 Zwangerschapsyoga laat toekomstige mama’s genieten van hun dikke buik en baby. WAAR CM-regiokantoor, Mandellaan 79 in Roeselare. PRIJS €48 voor CM-leden, €96 voor nietleden INSCHRIJVEN www.cm.be/agenda

Meer info of inschrijven via Samana Roeselare-Tielt, 051/26 53 56 of roeselaretielt@samana.be

Brunch ‘Tijd, de heilige graal’

EHBO bij kinderen

CM ZWANGERSCHAPSYOGA (ROESELARE)

Waar? Regiokantoor CM, Oude Stationsstraat 12, 8700 Tielt Wanneer? Donderdag 6 juni, van 13u30 tot 16u30 Kostprijs? €2 CM-ledenprijs, €4 niet-CM-ledenprijs

YOGA (ROESELARE)

VANAF MAANDAG 2 SEPTEMBER OM 18U40 Achtdelige cursus afgestemd op het seizoen. We geven ons lichaam de oefeningen die het nodig heeft op dat moment van het jaar en daardoor maken we ons lichaam soepeler en krachtiger. WAAR CM-regiokantoor, Mandellaan 79 in Roeselare. PRIJS €48 voor CM-leden, €96 voor nietleden INSCHRIJVEN www.cm.be/agenda

MINDFULNESS (ROESELARE)

VANAF WOENSDAG 4 SEPTEMBER OM 19U In deze achtdelige reeks oefen je met eenvoudige gedragstechnieken waardoor lichaam en geest in harmonie komen WAAR CM-regiokantoor, Mandellaan 79 in Roeselare. PRIJS €165 voor CM-leden, €300 voor niet-leden INSCHRIJVEN www.cm.be/agenda


20 UITLAATKLEP Het leven is vaak rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Net daarom staat Visie graag even stil en stellen we een Bekende of Boeiende Vlaming tien vragen om tot rust te komen.

Deze week presentator Chris Dusauchoit (56) TEKST WIM TROCH - FOTO ID/FILIP NAUDTS

Chris, 1

Waarvoor is er te weinig aandacht in de samenleving?

‘Voor alles wat traag gaat en geen instant kick baart. Hoe ouder ik word, hoe minder belangrijk het gaspedaal wordt, en dan heb ik het niet alleen over de wagen. Ik ben verzot op traag koken bijvoorbeeld, ik heb een rudimentaire microgolf maar die krijgt niet eens een plaats in de keuken.’

2

Welke mooie waarden dank je aan je ouders?

‘Ik zou natuurlijk iets kunnen antwoorden als naastenliefde of geduld of tevreden zijn met wat je hebt, maar dat lijkt me te melig of al te veel voor de hand liggend. Van mijn vader erfde ik de liefde voor de taal. Vroeger zei hij te vrezen dat ik nergens zou geraken met mijn zwaar West-Vlaamse accent. Ik kon hem bewijzen dat hij ernaast zat, wat ons beiden plezierde. Van moeder leerde ik de liefde voor de natuur en voor de dieren. Ze stuurt nog altijd een sms als ze in een documentaire op ZDF of Arte een beer of een wolf ziet.’

5

Welk boek heeft indruk op je gemaakt?

‘Ik ben net begonnen in Endlösung, het lot van de Joden 1933-1949 van David Cesarani. Dat zal vast blijven hangen. Ik ben nogal gefascineerd door de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust en ik probeer me daar een zo belezen als mogelijk beeld van te krijgen. Ik probeer ook plaatsen te bezoeken, daarom zou die camper echt een goed idee zijn.’

6

Wat zou je uitvinden om van de wereld een betere plek te maken?

‘Een goede pauzeknop, zodat we even konden stoppen om te overleggen. Soms komt het me voor alsof we met zijn allen in een hogedrukpan zitten, die almaar meer stoom verzamelt. Maar ik kan me vergissen.’

7

Waar op de wereld zou jij je nog thuis kunnen voelen?

‘Een instrument spelen, piano of een scheurende solo gitaar. Ik durf al wel eens te tokkelen hier in huis als enkel de honden er zijn, maar het stelt natuurlijk niets voor. Ik voel me best thuis op een podium en ben altijd gezond jaloers om er een band aan te kondigen en er vervolgens naar te kijken. Ik speelde vroeger zelf in een groepje, dat was een heerlijke tijd. Het leek me de mooiste manier om aan een meisje te komen.’

‘In Nieuw-Zeeland, zo ver van al onze druktemakerij hier, en het lijkt soms hard op Schotland waar ik ook probleemloos zou kunnen wonen. Ik moét Schotland om de zoveel jaar gaan bezoeken, ik heb er vrienden die ik ken sinds mijn twaalfde. Ik heb er voor het eerst met een hond gewandeld zonder leiband, in de vrije natuur. En Zuid-Afrika, dat mag ook, voor de mensen en de dieren en die prachtige taal: Afrikaans.’

4

8

3

Wat zou je graag beter kunnen?

Waaraan besteed je te veel of net te weinig tijd?

‘Te veel tijd gaat naar verplaatsingen. Vroeger leek vanuit VlaamsBrabant naar de kust rijden en terug een fluitje van een cent, een plezier ook. Nu is het een gok die in het beste geval niet tegenzit. En toch zou ik me graag een camper kopen (of bouwen) en ermee rondtrekken, op mijn gemak en misschien zelfs zonder duidelijk doel.’

Wat zou iedereen op school moeten leren?

‘Hoe je met een hond moet omgaan. Er zijn er een miljoen in dit land maar er zijn ook veel te veel bijtongevallen met kinderen. Dat komt omdat de honden de kinderen

niet begrijpen en omgekeerd. En natuurlijk ook omdat volwassenen niet genoeg opletten. Daarom heb ik het nieuwe boek geschreven (Mijn hond en ik, red.). Het zou ook goed zijn dat we kinderen uitlegden dat de dierenwereld iets anders is dan Disney. Dat het geen baby-olifantje is maar een kalfje, bijvoorbeeld. Kennis over dieren hoeft liefde ervoor niet in de weg te staan, integendeel.’

9

Stel dat je eens zou kunnen afspreken met een bekend persoon, met wie zou je dan een terrasje willen doen en waarom?

‘Bekende personen zijn niet per definitie interessanter dan anderen, het kan zelfs dik tegenvallen als je ze ontmoet. Ik had wel graag eens een glas gedronken met mijn jongere vader. Stel dat we

dan allebei van dezelfde leeftijd zouden zijn en vrienden, dan zou ik hem toch eens kunnen uithoren over wat hij denkt over dit of over dat. Dat is bij leven niet altijd even goed gelukt.’

10

Welk beroep zou je uitoefenen, als je niet kon doen wat je nu doet?

‘Dat zou toch dierenarts zijn. Maar ik zou dan uitkijken naar een job op de Afrikaanse savanne of in de Aziatische jungle. Ik mocht een paar keer van heel dichtbij zo’n dierenarts volgen en het was altijd een avontuur. Zulke dierenartsen moeten hun patiënten meestal eerst vangen voor ze eraan beginnen en ze moeten daarna voortdurend rekening houden met dieren in de buurt die helemaal geen patiënten zijn.’

Profile for beweging.net

Visie 2019 - nr. 10 - Roeselare  

Visie 2019 - nr. 10 - Roeselare