Akademicki Przegląd Sportowy 05/2015

AKADEMICKI PRZEGLĄD SPORTOW

Okładka: Piotr Rachwaniec

Pismo Zarządu Głównego AZS Redaktor naczelny: Bartłomiej Korpak Sekretarz redakcji: Halina Hanusz

[od redakcji]

Czas igrzysk!

Tych letnich, studenckich szybko się zbliża.

Koreańskie Gwangju czeka, 3 lipca ma zapłonąć znicz uniwersjadowy. W natłoku wydarzeń coraz trudniej o identyfikację. Trwają Igrzyska Europejskie w Baku, szykujemy się do Igrzysk w Rio, a dodatkowo nazwy igrzyska używa się we wszystkich możliwych wymiarach: od zjawisk politycznych, poprzez społeczne – do tych dotyczących rywalizacji sportowej na różnych poziomach. Szczególnie w kalendarzu tegorocznych wydarzeń „namieszała” europejska olimpijska rywalizacja w Baku. W wielu dyscyplinach uczyniono z niej element kwalifikacji do Igrzysk Olimpijskich 2018 roku, ruch uniwersjadowy niewątpliwie na tym stracił. Trudno zawodnikom na światowym poziomie mieć co chwila najwyższą dyspozycję, tym bardziej że od sierpnia zgodnie z kalendarzem odbywać się będą jeszcze w wielu dyscyplinach zaplanowane wcześniej mistrzostwa świata.

Trwa więc akcja pod tytułem Sprawdzamy długość ławki kadrowej, z jednej strony obiektywne oceny na podstawie kryterium wynikowego, z drugiej wyczucie trenerskie, a z trzeciej sami zawodnicy wybierający optymalny wariant startowy w tym roku. Syndrom Baku spowodował, że po raz pierwszy od wielu lat nie będzie na uniwersjadzie polskich siatkarek i siatkarzy. Zatem nie obronimy medalowych pozycji.

Bardzo cieszy zainteresowanie startem w Korei, wielu medalistów światowych imprez zaplanowało start w uniwersjadzie. Lekkoatleci Joanna Fiedorow, Paweł Fajdek, Rafał Omelko,

wioślarz Jerzy Kowalski, szermierz Krzysztof Walka, przedstawiciele strzelectwa – Karolina Baszeń, Paweł Pietruk, czy pływak Filip Wypych mają już w swoim dorobku dobre starty w studenckiej rywalizacji, ale bardzo liczymy na mobilizację całej ekipy. Utrwalił się w środowisku samych sportowców pozytywny odbiór akademickiej rywalizacji jako element właściwego budowania kariery. Marzysz, aby zdobyć finał na Igrzyskach, zdobądź laur na Uniwersjadzie.

Sportowo w większości dyscyplin zawody uniwersjadowe odbywają się na wysokim poziomie, a także do samej organizacji i ich przebiegu nie można wnieść zastrzeżeń. Zawsze jest dylemat dla ekspertów – ilu zawodników ze światowej czołówki musi być na starcie, aby zawody uznać za miarodajny sprawdzian pozycji w rankingu?

Uniwersjada wraca do Azji na najbliższe 4 lata. W tym roku Gwangju, w 2017 – Tajwan.

Pojawiły się w przestrzeni wokół studenckiego spotkania bardzo współczesne przesłania – ekologia, prawa człowieka, demokracja, wykorzystanie nowoczesnych technologii. Hasło brzmi: Light up tommorow. Podczas Uniwersjady w 2003 roku w Daegu Koreańczycy namawiali wszystkich do braterstwa i miłości, hasło brzmiało po prostu We love you.

Wspierajmy polskich sportowców, wspierajmy ruch uniwersjadowy, wszelkie przesłania, które zaakceptują młodzi ludzie, będą pomocne w kształtowaniu relacji zarówno między ludźmi, jak i państwami.

Redaktor

Adres redakcji: 00-056 Warszawa ul. Kredytowa 1a tel./faks 22 828 02 76 502 250 604 www.azs.pl e-mail: aps@azs.pl Projekt graficzny i skład: Andrzej Kubatko © FALL tel. 12 413 35 00 www.fall.pl Numer zamknięto 22 czerwca 2015 r.

Redakcja nie zwraca materiałów niezamówionych oraz zastrzega sobie prawo skracania artykułów.

Wydawnictwo zrealizowano ze środków Ministerstwa Sportu i Turystyki, nakład 3000 egz.

AKADEMICKIE MISTRZOSTWA

EUROPY 2015 W POLSCE

ISSN 0209-0546

aps nr 05 2015 (328)

O Uniwersjadzie

w Gwangju słów kilka…

W roku 2015 Korea Południowa będzie gościła uczestników Uniwersjady po raz trzeci: w 1997 roku w Muju odbyła się XVIII Uniwersjada Zimowa, a w 2003 roku gospodarzem XXII Letniej Uniwersjady było Daegu. W dniach 3–14 lipca sportowcy-studenci z ponad 170 krajów będą rywalizowali o medale XXVIII Letniej Uniwersjady w Gwangju.

Light up tommorow – hasło Uniwersjady wyraża główne idee promowane przez gospodarzy. Angielski slogan nawiązuje do nazwy Gwangju, określanego mianem „miasta światła” oraz przyszłości, symbolu Uniwersjady. Organizatorzy liczą, że rozegranie imprezy w Gwangju pozwoli na wzrost prestiżu i roli miasta oraz zwiększenie międzynarodowego statusu Korei Południowej. Uniwersjada jako ogromne przedsięwzięcie, połączenie sportu, edukacji i kultury, będzie znakomitą okazją nie tylko do emocjonowania się rywalizacją sportową, ale także do rozwoju sportu na uczelniach, promowania edukacji wśród młodszych pokoleń oraz zacieśniania kontaktów międzynarodowych. Dobrze zorganizowana uniwersjada może mieć zatem nieocenioną wartość – dla miasta-gospodarza oraz całej sportowej i studenckiej braci.

Koncepcją Uniwersjady w Gwangju jest „EPIC” – Ecoversiade, Peaceversiade, ITversiade, Cultureversiade. „EPIC” łączy w sobie cztery idee – ochronę środowiska naturalnego podczas przygotowywania aren uniwersjady, kultywowanie wartości demokracji, praw człowieka i pokoju na świecie, wykorzystanie najnowocześniejszych technologii i urządzeń IT podczas imprezy oraz promowanie kultury i sztuki Korei Południowej wśród uczestników Uniwersjady.

Oficjalny symbol XXVIII Letniej Uniwersjady „Wings of Light” ma kształt litery „U”, symbolu Uniwersjad, przedłużonej rozpostartymi skrzydłami.

www.azs.pl

Mają one oznaczać pasję zawodników, przekraczających granice, dynamiczną atmosferę sportowej rywalizacji i harmonię narodów. Niebieskie skrzydła odnoszą się do pięciu oceanów, czerwone – do sześciu kontynentów, a nakładające się światło oznacza harmonię i przyjaźń wśród młodych sportowców uczestniczących w Uniwersjadzie. „Wing of Light” symbolizuje także lot Gwangju jako światowego miasta oraz życzenie kultywowania ideałów i zwycięstwa podczas Uniwersjady. Maskotka Uniwersjady to Nuribi – anioł światła, którego imię powstało z połączenia koreańskich słów „nuri”, oznaczającego „świat” i „bi”, oznaczającego latanie.

W programie tegorocznej Uniwersjady znajduje się 21 dyscyplin: gimnastyka artystyczna, lekka atletyka, koszykówka, skoki do wody, szermierka, piłka nożna, judo, gimnastyka sportowa, pływanie, tenis stołowy, tenis ziemny, siatkówka, piłka wodna, łucznictwo, badminton, baseball, golf, piłka ręczna, wioślarstwo, strzelectwo i taekwondo olimpijskie. Organizatorzy przygotowali 69 obiektów sportowych – 37 aren rywalizacji sportowej i 32 obiekty treningowe. Kierując się zasadą minimalizowania nakładów finansowych oraz dbałości o środowisko, ograniczyli budowę nowych obiektów, koncentrując się przede wszystkim na renowacji już istniejących hal czy stadionów. Godny podkreślenia jest fakt, że zaledwie trzy areny zmagań zawodników zostały wybudowane specjalnie na potrzeby Uniwersjady: centrum sportów wodnych The Nambu University International Aquatics Center, hala sportowa The Gwangju Women’s University Universiade Gymnasium i stadion łuczniczy The Gwangju International Archery Center. Obiekty XXVIII Uniwersjady usytuowane są w samym Gwangju oraz na terenie prowincji Jeollanam-do i Jeollabuk-do. Najdalej oddalony od Gwangju – o ponad 250 km – jest tor wioślarski na jeziorze Tangeum, w związku z czym

wioślarze zostaną zakwaterowani poza wioską uniwersjadową, w pobliżu Chungju Tangeum-ho International Rowing Course. Główny stadion Uniwersjady (The Gwangju Universiade Main Stadium) to The Gwangju World Cup Stadium, otwarty w listopadzie 2001 roku.

Kilka miesięcy później rozegrano na nim cztery spotkania Mistrzostw Świata w piłce nożnej. Stadion jest nazywany również Guus Hiddink Stadium na cześć Holendra Guusa Hiddinka, który pełnił rolę selekcjonera reprezentacji Korei Południowej podczas Mundialu i wprowadził ją po raz pierwszy do półfina-

łu po pokonaniu Hiszpanii właśnie na stadionie w Gwangju. W 2004 roku na obiekcie położono ośmiotorową bieżnię tartanową o długości 400 m. Stadion jest przystosowany do wielu dyscyplin sportu – posiada bogatą infrastrukturę oraz zaplecze sanitarne i medyczne. Na The Gwangju Universiade Main Stadium odbędą się dwie najważniejsze uroczystości – oficjalna Ceremonia Otwarcia i Ceremonia Zamknięcia oraz zawody lekkoatletyczne i mecze piłki nożnej.

Aleksandra Leszczyńska Źródło www.fisu.net, www.gwangju2015.com

Korea Południowa w pięć minut...

7

954 km w linii prostej to odległość, jaka dzieli Warszawę od Gwangju w Korei Południowej – gospodarza tegorocznej letniej Uniwersjady.

Republika Korei (Korea Południowa) to państwo w Azji zlokalizowane w południowej części Półwyspu Koreańskiego. Zajmuje powierzchnię 99 720 km2 (dla porównania Polska: 312 685 km2), a zamieszkuje je ponad 51 milionów osób. Państwo powstało po II wojnie światowej na terenach zajętych przez wojska USA. Republika Korei oficjalnie rości sobie pretensje do całego terytorium Korei.

Z geograficznego punktu widzenia jest to kraj górzysto-wyżynny. We wschodniej części, wzdłuż wybrzeża Morza Wschodniego (inaczej: Morza Japońskiego), ciągną się Góry Wschodniokoreańskie, zbudowane z prekambryjskich skał metamorficznych (głównie łupki) i granitów, rozcięte dolinami rzek na

na północy do 25–27°C na południu. Średnia roczna suma opadów waha się od 1000 mm na nizinach do 1500 mm w górach. Pora opadów przypada na okres czerwiec–wrzesień (ciepły, wilgotny monsun znad Oceanu Spokojnego). Późnym latem do wybrzeży Korei Południowej docierają tajfuny.

Do 1905 roku na Półwyspie Koreańskim istniało Cesarstwo Koreańskie.

Wtedy to, po zwycięstwie w wojnie rosyjsko-japońskiej, aneksji terytorium Korei

dokonała Japonia. Po kapitulacji Japonii w 1945 roku Półwysep Koreański został podzielony przez Związek Radziecki i Stany Zjednoczone na dwie strefy wpływów, oddzielone granicą wzdłuż 38. równoleżnika. Z tego względu kluczową rolę w ustabilizowaniu sytuacji na północ od 38. równoleżnika odegrał właśnie Związek Radziecki. Na południu władzę objął reżim proamerykańskiego Li Syng Mana, wspieranego przez ultraprawicowe bojówki antykomuni-

Kilka pytań do…

Joanny Fiodorow Kiedy rozpoczęłaś karierę sportową?

… tak na serio w 2011 roku.

Pierwszy sukces to…

… II miejsce na Młodzieżowych Mistrzostwach Europy U23 w Ostrawie w roku 2011; ten sukces pozwolił mi na wkroczenie do rywalizacji na najwyższym światowym poziomie. Życiowe motto?

Żyj tak, aby każdy dzień był lepszy.

Ciesz się chwilą, bo nie wiesz, kiedy może się zdarzyć coś nieoczekiwanego.

Co uważasz za swój największy sukces w dotychczasowej karierze?

kilka pasm górskich: Góry Diamentowe (najwyższy szczyt: Sorak-san, 1708 m n.p.m.) na granicy z Koreą Północną oraz Gyeongsang i Sobaek (Cziri-san, 1915 m n.p.m.), rozdzielone niziną rzeki Naktong-gang. W zachodniej części aluwialna nizina nad Morzem Żółtym z izolowanymi wzniesieniami o wysokości 700–800 m. Wybrzeże Morza Wschodniego jest wyrównane w odróżnieniu od wybrzeża Morza Żółtego z licznymi zatokami, półwyspami i przybrzeżnymi wyspami. Największą wyspą jest Czedżu (wysokość do 1950 m n.p.m. – wulkan Halla-san, który jest najwyższym szczytem kraju) znajdującą się w Cieśninie Koreańskiej.

W Korei Południowej panuje klimat monsunowy (w północnej i środkowej części umiarkowanie ciepły, w południowej – podzwrotnikowy). Średnia temperatura w lipcu: odpowiednio od 21°C

III miejsce na Mistrzostwach Europy (Zurych 2014) i X miejsce na Igrzyskach Olimpijskich (Londyn 2012).

Dlaczego chcesz reprezentować Polskę na Uniwersjadzie?

Uważam, że to świetna impreza sportowa na wysokim poziomie. Chcę dołączyć do grona jej medalistów!

Jaki wynik cię zadowoli?

W granicach rekordu życiowego, ale przede wszystkim usatysfakcjonuje mnie taki, który pozwoli mi stanąć na podium tej imprezy.

Dziękuję za rozmowę…

Rozmawiał Marek Szlachta Foto Marek Biczyk

Nadzieje na ten sezon sportowy?

Mistrzostwa Świata Pekin 2015 i zajęcie wysokiej lokaty oraz poprawienie rekordu życiowego. aps nr 05 2015 (328)

Kilka słów o GWANGJU...

Gospodarzem tegorocznej letniej Uniwersjady będzie południowokoreańskie miasto Gwangju. Zamieszkuje je blisko 1 500 000 mieszkańców, zajmuje powierzchnię ponad 500 km2. Gwangju jest miastem na prawach metropolii i znajduje się pod bezpośrednią kontrolą koreańskiego ministra spraw wewnętrznych. W strukturze administracyjnej Gwangju podzielone jest na 5 dzielnic (koreańskie: gu). Są nimi: Buk-gu, Dong-gu, Gwangsan-gu, Nam-gu i Seo-gu.

Miasto zostało założone około 57 roku p.n.e. i od tego czasu było centrum handlowym. Podczas okresu „Trzech Królestw Korei” było centrum administracyjnym starożytnego państwa „Baekje”.

Rozwój miasta i przemysłu w nim zlokalizowanego wzmógł się wraz z wybudowaniem w 1914 roku linii kolejowej łączącej z Seulem. Powstały browary, młyny ryżowe, rozwinął się

przemysł tekstylny, produkujący wyroby z bawełny.

W roku 1929, podczas okupacji japońskiej, starcia pomiędzy koreańskimi i japońskimi studentami przerodziły się w regionalną demonstrację, która zakończyła się międzynarodowym zrywem przeciwko władzy okupanta.

Między 17 a 27 maja 1980 roku w Gwangju doszło do potężnych demonstracji, w których brało udział dziesiątki tysięcy mieszkańców (tzw. masakra w Gwangju). Protest był skierowany przeciwko zamachowi stanu z 12 grudnia 1979 i rządom wojskowej dyktatury generała Chon Doo Hwana. Armia do tłumienia demonstracji użyła jednostek pancernych. W wyniku pacyfikacji miasta zginęło według oficjalnych danych strony rządowej 200 osób, a wedle źródeł niezależnych 2000. Obecnie mówi się w Korei o 50 000 ofiar.

Gwangju obecnie jest stolicą prowincji Jeolla Południowa. W mieście znajduje się również siedziba archidiecezji rzymskokatolickiej.

AL www.azs.pl

styczne. 20 lipca 1948 roku Li został wybrany przez tamtejsze Zgromadzenie Narodowe na prezydenta Korei Południowej. Politycy z północnej części kraju odmówili udziału w zorganizowanych przez ONZ wyborach z 1948 roku, mających wyłonić władze całej Korei. W 1948 na wyspie Czedżu wybuchło zbrojne powstanie komunistyczne.

W 1953 r. Korea Południowa zawarła z USA układ o wzajemnej obronie, na którego mocy na jej terytorium stacjonują wojska amerykańskie. Li Syng Man sprawował dyktatorską władzę w Korei Południowej do 26 kwietnia 1960, kiedy to zmuszony został do rezygnacji pod wpływem burzliwych wystąpień studenckich. 16 maja 1961 armia dokonała zamachu stanu, na czele nowych władz wojskowych stanął generał Park Chung-hee. W 1963 objął on stanowisko prezydenta i na następnych 16 lat wprowadził ścisłą dyktaturę wojskową, która limitowała prawa i wolności obywatelskie oraz żelazną ręką dławiła ruchy opozycyjne.

Autokratycznie rządzona Korea Południowa była jednym z najbliższych sojuszników USA w Azji. Od 1965 wojska południowokoreańskie walczyły po stronie USA w wojnie wietnamskiej.

26 października 1979 Park Chung-hee został zastrzelony przez szefa służb specjalnych; nowym prezydentem został Choi Kyu-ha. Dokonał on liberalizacji systemu, uwolnił więźniów politycznych oraz zapowiedział serię reform instytucjonalnych. Za prezydentury Choi Kyu-ha nasiliły się protesty społeczne, zwłaszcza studenckie. To w Gwangju w 1980 roku wybuchło prawdziwe powstanie antyrządowe, które stłumiło wojsko. Niepanujący nad sytuacją prezydent 16 sierpnia 1980 podał się do dymisji. Zastąpił go szef wywiadu wojskowego generał Chun Doo-hwan, który 27 sierpnia 1980 objął urząd prezydenta i sprawował władzę dyktatorską przez 7 lat. W czerwcu 1987 Chun Doo-hwan oznajmił, że sam wyznaczy następnego prezydenta. Decyzja ta wywołała lawinę protestów społecznych w całym kraju. W Seulu studenci toczyli regularne bitwy z policją. W obliczu masowych demonstracji społecznych prezydent zmienił zdanie, godząc się na przeprowadzenie wyborów prezydenckich. Wybory wygrał generał Roh Tae-woo. Nowy prezydent zainicjował proces pojednania narodowego. Udało mu się pozyskać do współpracy jednego z liderów opozycji Kim Young Sama.

W 1990 partia rządowa i ugrupowanie Kim Young Sama połączyły się i utwo-

rzyły Partię Liberalno-Demokratyczną.

Kim Jung Sam został kandydatem tej partii i zwyciężył w wyborach prezydenckich 18 grudnia 1992 roku.

W 1992 Korea Południowa nawiązała stosunki dyplomatyczne z ChRL. 18 grudnia 1997 w wyborach prezydenckich zwyciężył kandydat Narodowego Kongresu na rzecz Nowej Polityki – Kim Dae-jung. Ogłosił on pomoc materialną dla Korei Północnej i rozpoczął próby pojednania i nawiązania współpracy gospodarczej i politycznej.

W 2000 doszło do spotkania północnokoreańskiego przywódcy Kim Dzong Ila i prezydenta Kim Dae-junga, które zostało odebrane jako zapowiedź zjednoczenia w przyszłości obu krajów. Tzw. „słoneczna polityka” była podstawą rządów jego i jego następcy Roh Moo-hyuna, po czym została zarzucona przez kolejnego prezydenta, konserwatystę Lee Myung-baka. Obecnie słoneczna polityka poddawana jest krytyce jako osłabiająca antykomunizm młodzieży południowokoreańskiej i podtrzymująca system komunistyczny w Północnej Korei oraz umożliwiająca funkcjonowanie tamtejszych programów zbrojeniowych.

Władze obu krajów bardzo poważnie podchodzą do kwestii zjednoczenia. Szereg rozmów na temat zjednoczenia obu państw koreańskich miało już miejsce, niestety żadna z nich nie przyniosła rozwiązania, głównie ze względu na różnice ideologiczne i polityczne. W świadomości Koreańczyków jednakże nie ginie myśl o kulturowej i narodowej bliskości obu państw, a wiele rodzin podzielonych jest sztuczną granicą. Należy zauważyć, że od czasu formalnego zakończenia wojny koreańskiej w 1953 r. obie Koree nie podpisały traktatu pokojowego, a więc oficjalnie są jeszcze w stanie wojny. Przeszkodą w ponownym zjednoczeniu może być także strach samych Koreańczyków przed potencjalnymi problemami, jakie mogą z tego wyniknąć.

Obie Koree rozwijają się niezależnie, toteż ich gospodarki znajdują się na różnym poziomie.

W 1988 w Seulu odbyły się Letnie Igrzyska Olimpijskie, a w 2002 Mistrzostwa Świata w piłce nożnej (wspólnie z Japonią). Korea Południowa będzie również organizatorem Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2018 roku.

Marek Szlachta

Akademickie Mistrzostwa Europy 2015

Chcą powtórzyć sukces

z Rotterdamu Piłkarki ręczne Klubu Uczelnianego Akademickiego Związku Sportowego funkcjonującego przy Wyższej Szkole Społeczno-Przyrodniczej im. Wincentego Pola w Lublinie reprezentują uczelnię w VIII Akademickich Mistrzostwach Europy w Bradze.

D

o Portugalii jadą bronić tytułu mistrzowskiego, jaki przed rokiem zdobyły w trakcie II Europejskich Igrzysk Studenckich w Rotterdamie.

Trzon zespołu tworzyć będą zawodniczki, które są reprezentantkami MKS Selgros Lublin i jednocześnie studentkami WSSP im. W. Pola w Lublinie. To dlatego mogą występować w barwach KU AZS WSSP. A są to: Weronika Gawlik, Ekatierina Dzhukeva, Joanna Drabik, Joanna Szarawaga, Dagmara Nocuń, Agnieszka Kocela, Karolina Konsur, Marta Gęga, Katarzyna Kozimur, Valentina Niestsiaruk. Grać będą także studentki WSSP występujące w innych klubach superligi – jak Olga Figiel, i pierwszej ligi – jak Joanna Kucharczyk, Katarzyna Jarosz i Weronika Zarzycka.

Szanse na powtórzenie wyniku z Holandii są zatem duże. Takie nadzieje ma zarówno rektor WSSP prof. dr. hab Witold Kłaczewski, jak i kanclerz założyciel WSSP doc. Henryk Stefanek, którzy nie dość że są wielkimi pasjonatami piłki ręcznej, to jeszcze mają dużą wiedzę o tej dyscyplinie sportu.

Bardzo ważny jest fakt, że mamy już skład zespołu, który profesjonalnie przygotował się do mistrzostw w Bradze.

Oprócz spraw szkoleniowych istotnym elementem są fundusze niezbędne do wyjazdu na mistrzostwa. Część kosztów wygospodarowaliśmy z własnego budżetu. Otrzymaliśmy też wsparcie od sponsorów, prezydenta miasta Lublina, marszałka województwa lubelskiego

i Zarządu Głównego Akademickiego Związku Sportowego.

Udział naszych zawodniczek w mistrzostwach jest bowiem doskonałą promocją miasta Lublina oraz województwa lubelskiego. Zwłaszcza że mamy drużynę, która zaliczana jest do faworytów tego wielkiego wydarzenia – podkreśla doc. Henryk Stefanek, kanclerz założyciel WSSP. To, że drużyna KU AZS WSSP wymieniana jest w gronie faworytów, nie jest dziełem przypadku. Zespół trenowany przez Sabinę Włodek, będącą jednocześnie trenerem MKS Selgros Lublin, w dotychczasowych startach

w Akademickich Mistrzostwach Europy w Piłce Ręcznej i Europejskich Igrzyskach Studenckich wywalczył aż 6 medali, w tym 5 złotych i jeden srebrny. Z tego 2 złote medale wywalczone zostały w Europejskich Igrzyskach Studenckich w Kordobie i Rotterdamie. Te osiągnięcia w rankingu Europejskiej Federacji Sportu Studenckiego (EUSA) w narodowej klasyfikacji medalowej plasują lubelską drużynę na pierwszym miejscu w Europie, przed zespołami z Niemiec, Rosji, Ukrainy i Francji.

W narodowej klasyfikacji punktowej lublinianki także zajmują pierwsze miejsce z dorobkiem 86 punktów, wyprzedzając Francję (31), Niemcy (29), Turcję (24), Serbię (16). KU AZS WSSP plasuje się także na pierwszym miejscu w punktacji uniwersytetów.

Warto dodać, że lublinianki – studentki WSSP wielokrotnie zdobywały także złote medale podczas Akademickich Mistrzostw Polski.

Przygotowując się do VIII Mistrzostw Europy w Piłce Ręcznej, miałyśmy tę świadomość, że w Bradze czeka nas walka o obronę tytułu. Na szczęście cykl przygotowań był tak ułożony, że stwarzał nam warunki do optymalnego przygotowania się do tego prestiżowego turnieju. Oprócz wspólnych zajęć w Lublinie, przed wylotem na mistrzostwa odbyłyśmy ważne zgrupowanie w Kielcach – mówi Sabina Włodek, trenerka drużyny KU AZS WSSP, a jednocześnie MKS Selgros Lublin.

Z optymizmem na udział w igrzyskach zespołu KU AZS WSSP patrzy rektor prof. Witold Kłaczewski.

Patrząc na skład zespołu, który nam się udało skompletować, możemy liczyć na powtórzenie sukcesów, jakie odnosiliśmy w minionych latach. Zwłaszcza, że w drużynie mamy kilka reprezentantek Polski – podkreśla rektor WSSP. Mistrzostwa w Bradze (Portugalia) rozpoczynają się 2 sierpnia i trwać będą do 9 sierpnia 2015 r.

Oprócz zespołu piłkarek ręcznych KU AZS WSSP wystąpią w nich drużyny takich uczelni jak: University of Malaga (Hiszpania), HfPV Wiesbaden – University of Applied Sciences (Niemcy), University of Hamburg (Niemcy), University of Zagreb (Chorwacja), University of Minho (Portugalia), Akdeniz University (Turcja), University of the South Toulon-Var (Francja), Marmara University (Turcja), University of Pitesti (Rumunia).

Informacje z przebiegu mistrzostw będzie można odnaleźć codziennie na stronach internetowych: www.azs.pl – Zarząd Główny AZS, www.wssp.edu.pl – Wyższa Szkoła Społeczno-Przyrodnicza im. Wincentego Pola w Lublinie.

Tekst i foto KU AZS WSSP aps nr 05 2015 (328)

AZS otwarty na zmiany Ostatni gwizdek sędziego nie dla wszystkich oznacza koniec pracy i perspektywę upragnionych wakacji. W klubach właśnie wtedy rozpoczyna się gorączkowa działalność nad kolejnym już sezonem. Nie inaczej jest w siatkarskim Indykpolu AZS Olsztyn.

S

ezon 2014/2015 nie do końca był udanym startem olsztyńskich akademików. Po bardzo dobrych wcześniejszych rozgrywkach wszyscy liczyli na co najmniej podobny wynik. Przypomnijmy, że Indykpol AZS Olsztyn zakończył rozgrywki na dziesiątym miejscu PlusLigi powiększonej do 14 drużyn.

Rok wcześniej było to miejsce 5. wśród dwunastu zespołów.

Ale to już przeszłość. Teraz liczy się tylko to co tu i teraz i to co dopiero przed

nową drużyną. A w przyszłość można patrzeć naprawdę z ogromną nadzieją.

Sezon transferowy w pełni, a włodarze siatkarskiego klubu z Olsztyna już spokojnie mogą tylko dopinać szczegóły swoich zakupów. Kolejny raz zespół przeszedł metamorfozę.

Z drużyny odeszło aż ośmiu siatkarzy i dwóch członków sztabu szkoleniowego: kapitan Maciej Dobrowolski i Juraj Zaťko – rozgrywający, Grzegorz Szymański – atakujący, František Ogurčák, Lévi Cabral, Piotr Łuka – przyjmujący, Piotr Hain – środkowy, Jakub Bik – libero. To najbardziej doświadczeni zawodnicy, którzy opuścili Olsztyn po sezonie 2014/2015.

W ich miejsce należało zakontraktować nowych siatkarzy. Budowę składu reżyserował trener Andrea Gardini, który do AZS-u przyszedł w połowie minionego sezonu, zastępując na tym stanowisku Krzysztofa Stelmacha.

Włoski trener podjął się ambitnego zadania – zbudowania drużyny niemal od podstaw. Ocena tej pracy przyjdzie z czasem, ale spoglądając na nowy skład, można sądzić, że w klubie, na dużo jeszcze przed startem sezonu, wykonano bardzo solidną pracę. www.azs.pl

I tak oto w sezonie 2015/2016 barwy Indykpolu AZS Olsztyn będzie reprezentował między innymi Paweł Woicki – jeden z najbardziej utytułowanych polskich rozgrywających. Piłki będzie wystawiał takim zawodnikom jak Bram Van Den Dries – belgijski atakujący, Thomas Koelewijn – holenderski środkowy. Za przyjęcie będzie odpowiadał Filip Stoilović – Serb uznany za najlepszego zawodnika ligi serbskiej, Marcin Waliński i Bartosz Bednorz, którzy powołani zostali przez Stephana Antigę do kadry narodowej na 2015 rok. Warto dodać, że wszyscy wspomniani wyżej zawodnicy to reprezentanci swoich krajów.

Skład został uzupełniony młodymi zawodnikami, którzy na swoim koncie mają już reprezentacyjne sukcesy. To między innymi Krzysztof Bieńkowski – dwudziestoletni rozgrywający, który z reprezentacją Polski juniorów zdobył wicemistrzostwo Europy, a we wrześniu będzie walczył o mistrzostwo świata w Meksyku. To również olsztynianin Jakub Zabłocki – libero, który mieści się w szerokim składzie reprezentacji Polski juniorów.

W Indykpolu AZS Olsztyn nadal będą grali środkowi: Miłosz Zniszczoł, z którym klub przedłużył umowę na kolejne dwa lata, oraz Maciej Zajder, który miał jeszcze ważną umowę.

Na ataku pozostał Paweł Adamajtis, a na pozycji libero – Michał Potera.

Zmiany nie ominęły również sztabu szkoleniowego. Asystentem Andrei Gardiniego został Piotr Poskrobko.

To znana i lubiana postać w Olsztynie.

To właśnie w AZS-ie Olsztyn spędził większość swojej siatkarskiej kariery, a później w 2011 roku powrócił do stolicy Warmii i Mazur jako drugi trener, gdzie początkowo był asystentem trenera Tomaso Totolo, a następnie Radosława Panasa. Przez ostatnie dwa lata Piotr Poskrobko prowadził I-ligowy zespół Ślepsk Suwałki, z którym uzyskał historyczne dla klubu wyniki – najpierw plasując się na wysokim 5. miejscu, a w zakończonym niedawno sezonie 2014/2015 wywalczył brązowy medal. Teraz trener Piotr Poskrobko wraca do Olsztyna i do PlusLigi.

Trener Andrea Gardini będzie również współpracował z nowym statystykiem. Dotychczasowego Krzysztofa

Żabińskiego zastąpi olsztynianin – Piotr Świniarski. To młody scoutman, który swoje umiejętności i doświadczenie zdobywał do tej pory w Młodej Lidze. Przez ostatnie lata pełnił funkcję II trenera i statystyka w drużynie Indykpolu AZS Olsztyn, która występowała w rozgrywkach młodzieżowych.

Co te zmiany przyniosą, pokaże czas.

Dziś nikt nie stawia celów minimum dla olsztyńskich akademików, choć każdy wie, że trzeba zrobić wszystko, aby poprawić wynik z ostatniego sezonu. Kolejny raz łatwo nie będzie, kolejny raz drużyna przeszła rewolucję, kolejny raz zmiany nastąpiły w samych rozgrywkach PlusLigi, kolejny raz z nadzieją będziemy podpatrywać zmagania siatkarzy Indykpolu AZS Olsztyn.

Marta Panasiuk Foto Grzegorz Czykwin „Gazeta Olsztyńska”

Indykpol AZS Olsztyn 2015/2016 rozgrywający Paweł Woicki, Krzysztof Bieńkowski atakujący Bram Van Den Dries, Paweł Adamajtis przyjmujący Filip Stoilović, Bartosz Bednorz, Marcin Waliński, Krzysztof Gulak środkowi Thomas Koelewijn, Miłosz Zniszczoł, Maciej Zajder libero Michał Potera, Jakub Zabłocki I trener Andrea Gardini II trener Piotr Poskrobko statystyk Piotr Świniarski fizjoterapeuta Paweł Ciesiun lekarz drużyny Wojciech Remiszewski

Nadzieja na nowe Jesteśmy szczęśliwi, bo w kwestiach budowy nowej drużyny zrealizowaliśmy to, co sobie założyliśmy. Mam nadzieję, że po sezonie również będziemy tak szczęśliwi – mówi z nadzieją Tomasz Jankowski – prezes siatkarskiego klubu Indykpol AZS Olsztyn.

Panie prezesie, na początku zapytam o przeszłość, żeby móc przejść do tego co teraz i co na przyszłość. Sezon 2014/2015, zakończony przez olsztyńskich akademików na 10. miejscu, z pewnością was nie zadowala. Jak można podsumować te minione rozgrywki? Jakie wnioski wyciągnąć na przyszłość?

To zależy, czy spojrzymy na miniony sezon z perspektywy dwóch, trzech lat wstecz, kiedy zajmowaliśmy ostatnie miejsca, czy może z sezonu 2013/2014, kiedy osiągnęliśmy bardzo wysokie piąte miejsce. Na pewno dziesiąte miejsce w minionym sezonie powoduje niedosyt, bo liczyliśmy na awans do pierwszej ósemki.

Niestety różne czynniki – między innymi kontuzje, słaba dyspozycja drużyny w niektórych meczach – złożyły się na końcowy efekt w postaci dziesiątego miejsca. Na pewno liczyliśmy na lepszą postawę obcokrajowców w naszym zespole.

Po ostatniej akcji sezonu władze Klubu czekała ciężka praca. Jak wyglądało budowanie drużyny? Z pewnością była jakaś koncepcja, założenia, plany? Kto pełnił główną rolę w tych działaniach i skąd pomysł na drużynę?

Jeszcze w trakcie trwania sezonu 2014/2015 zapadła decyzja, że w kolejnych rozgrywkach trenerem drużyny nadal będzie Andrea Gardini. Spotkaliśmy się ze szkoleniowcem, aby ustalić koncepcję budowy zespołu. Andrea uznał, że należy rozpocząć od przedłużenia umowy z Bartoszem Bednorzem i Miłoszem Zniszczołem, a następnie od zakontraktowania nowego rozgrywającego i atakującego. Na naszej liście numerem jeden był Paweł Woicki, z którym doszliśmy szybko do porozumienia. Myślę, że tego siatkarza kibicom siatkówki nie trzeba przedstawiać. Jeśli chodzi o atakujących, to rozmawialiśmy m.in. z Dawidem Konarskim, który wybrał jednak ofertę ZAKSY Kędzierzyn-Koźle. Mieliśmy kilka opcji zagranicznych, ale w ostateczności zdecydowaliśmy się na reprezentanta Belgii – Brama Van Den Driesa, który w Turcji rozegrał bardzo dobry sezon. Mamy nadzieję, że będzie naszym wzmocnieniem. Po zakontraktowaniu rozgrywającego i atakującego, przeszliśmy do uzupełniania składu przyjmującymi. Udało się pozyskać będącego w szerokiej reprezentacji Polski Marcina Walińskiego oraz Serba – Filipa Stoilovicia, któremu rok temu Crvena Zvezda Belgrad nie wyraziła zgody na transfer do naszego Klubu. Teraz się udało i bardzo się z tego powodu cieszymy. W poszukiwaniu środkowego całkowicie wolną

rękę daliśmy trenerowi Gardiniemu, który przecież był znakomitym siatkarzem na tej pozycji. Ostatecznie wybór padł na reprezentanta Holandii – Thomasa Koelewijna. Na koniec do drużyny dołączył młody utalentowany rozgrywający Krzysztof Bieńkowski – reprezentant Polski juniorów. Cała koncepcja budowy drużyny była trenera. Udało nam się ją zrealizować i zbudować zespół taki, jaki chcieliśmy. Jesteśmy z tego powodu szczęśliwi.

Spoglądając na nowy skład, można śmiało stwierdzić, że doszło do prawdziwej rewolucji.

Z zespołu odeszło aż ośmiu siatkarzy, a ze sztabu trenerskiego dwóch jego członków. W ich miejsce już zakontraktowano nowych zawodników i trenerów. Co dla was oznacza nowe – nowe nadzieje, nowe rozpoczęcie, nowy start?

Jeśli mowa o sztabie szkoleniowym, to zależało nam na tym, aby poza trenerem Gardinim oparty on był na osobach pochodzących czy związanych z Olsztynem.

Dlatego też zaproponowaliśmy Piotrowi Poskrobce powrót do Olsztyna. Będzie on pełnił funkcję drugiego trenera. Cieszymy się z jego powrotu, bo przecież większość swojej zawodniczej kariery spędził w AZS-ie. Olsztynianin Paweł Ciesiun nadal będzie fizjoterapeutą i trenerem przygotowania fizycznego, a Wojciech Remiszewski – lekarzem drużyny. Statystykiem będzie Piotr Świniarski – olsztynianin, który od wielu lat związany jest z naszą siatkówką. Z tego składu szkoleniowo-medycznego również się bardzo cieszymy. Liczymy, że to nowe będzie oznaczało faktycznie spełnienie naszych nadziei na lepszy start w PlusLidze.

Przed olsztyńskimi akademikami zostanie postawiony cel? Jeśli nie, to jakie nadzieje wiążecie z nowymi rozgrywkami? Co chcielibyście, aby się wydarzyło?

Na razie nie mamy jeszcze określonych celów. Myślę, że o tym będziemy rozmawiali przed pierwszym meczem sezonu w październiku. Z pewnością tradycyjnie już spotkamy się z JM Rektorem Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego prof. dr. hab. Ryszardem Góreckim i na tym spotkaniu porozmawiamy wspólnie o celach i szansach na nowy sezon. Sam chciałbym usłyszeć, co sądzą na ten temat zawodnicy, trenerzy; jak oni widzą cele i swoje możliwości. Wszystko po to, aby wspólnie ustalić jeden kierunek. Na pewno liczymy na to, że wynik będzie lepszy od tegorocznego.

Budowanie nowej drużyny i zaczynanie wszystkiego od nowa z pewnością by się nie udało, gdyby nie wsparcie z zewnątrz. Budżet Klubu pozwala na spokojną pracę, czy spędza sen z powiek?

Bardzo cieszymy się, że są firmy, które nas wspierają. Począwszy od firmy Indykpol, która jest naszym sponsorem tytularnym od 2010 roku i która zadeklarowała przedłużenie umowy sponsorskiej na kolejne lata. Cieszymy się również, że wspiera nas Galeria Warmińska, która przecież całkiem niedawno weszła na nasz lokalny rynek.

Na pewno bardzo ciężko byłoby utrzymać zespół na poziomie w PlusLigi, gdyby nie wsparcie Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Miasta Olsztyna i Województwa Warmińsko-Mazurskiego. W dzisiejszych czasach często o końcowym wyniku sportowym decydują pieniądze, ale fundusze mamy na nasze możliwości.

Na nowy sezon budżet nie jest jeszcze domknięty. Władze Spółki wciąż pracują nad umowami sponsorskimi.

Patrzę na nazwiska nowych zawodników i widzę reprezentantów Polski, Serbii, Holandii, Belgii. Pocieszające to, bo będziemy mogli obserwować ich formę w zmaganiach międzynarodowych, ale z pewnością dla Klubu oznacza to ich późniejsze dołączenie do zespołu i rozpoczęcie przygotowań do PlusLigi. Bardziej to martwi czy cieszy, że zakontraktowano siatkarzy na międzynarodowym poziomie?

Trudno powiedzieć, czy to ma duży wpływ na późniejszą formę drużyny.

Spoglądając na miniony sezon –zespół trenował w komplecie cały okres przygotowawczy, od pierwszego treningu wszyscy byli obecni, a jednak dało się zauważyć brak zgrania. Oczywiście, zespół musi mieć czas na zgranie i im więcej wspólnych treningów, tym lepiej.

Ale jak wspominałem, nikt nie ma pewności, czy to ma wpływ na późniejszą formę. A bardzo się cieszymy z faktu, że mamy siatkarzy na międzynarodowym poziomie. Już dawno nie mieliśmy tylu reprezentantów różnych krajów.

Zmiany nie dotyczą tylko samego zespołu Indykpolu AZS Olsztyn, ale również i całej PlusLigi. Można by powiedzieć, że kolejny raz.

Niedawno wrócił pan ze spotkania, na którym ustalano szczegóły. Co się zmieni w PlusLidze 2015/2016?

Zmienia się system rozgrywek. W sezonie 2015/2016 zostanie rozegrana faza zasadnicza, w której każdy gra z każdym, a po niej nastąpi tylko jedna runda, która zadecyduje o końcowym miejscu w PlusLidze, czyli ograniczona zostanie faza play-off. Wszystko to jest spowodowane napiętym grafikiem reprezentacji Polski, kwalifikacjami do igrzysk olimpijskich. To będzie wyjątkoaps nr 05 2015 (328)

Akademickie Mistrzostwa Polski w Strzelectwie Sportowym, Kraków, 13–17.05.2015

Akademickie strzelanie po raz trzeci…

Choć wielu powie, że nie były to Akademickie Mistrzostwa Polski, bo nie ma ich w oficjalnym kalendarzu, i lepszą nazwą byłyby Mistrzostwa Polski AZS, to jednak spełniały one wymagania AMP-ów. Certyfikaty przynależności akademickiej z systemu e-madzia i legitymacje ISIC-AZS to dokumenty wymagane na tych zawodach… Odbyły się po raz trzeci, a organizatorami byli wspólnie: LKS Zarabie Myślenice i AZS Kraków. azą zawodów były Myślenice, bo tam też znajduje się gościnna dla tych zawodów strzelnica sportowa. Dla uatrakcyjnienia konkurencje pneumatyczne rozegrano w Krakowie na strzelnicy TS Wisła.

Rywalizacja sportowa rozpoczęła się od konkurencji kulowych z pistoletu. Na myślenickiej strzelnicy jako pierwsi rywalizowali zawodnicy w konkurencji pistoletu dowolnego 60. Należy zauważyć, że w czołowej szóstce było czterech studentów z Krakowa, w tym trzech z Politechniki Krakowskiej. Jednakże najlepszy był Przemysław Dopart (reprezentant Polski seniorów – rPs, Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach), który wyprzedził Adama Dembowskiego, Jerzego Pietrzaka (reprezentant Polski juniorów – rPj) i Jana Bucia (wszyscy Politechnika Krakowska).

W rywalizacji kobiet (pistolet sportowy 30+30) najlepsza okazała się studentka AWF Warszawa Marta Barszczak [rPj], która o 6 punktów wyprzedziła Natalię Król [rPs] i o 7 punktów Karolinę Gazdę [rPs], studiującą na WAT w Warszawie.

Kolejny dzień rywalizacji to rywalizacja w trzech postawach. W rywalizacji kobiet (KSP 3x20) najlepsza okazała się studentka PWSZ Legnica, pochodząca z Tarnowa Patrycja Kubisztal [rPs], która wyprzedziła Ewelinę Cisak [rPj] z Politechniki Krakowskiej oraz Anetę Stankiewicz [rPj] z UKW Bydgoszcz, która tylko większą liczbą 10 wyprzedziła Kingę Kołodziej – studentkę Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

W konkurencji mężczyzn (PDW 3x40) najlepszy był reprezentant Polski juniorów Maciej Wojtasiak, na co dzień student WAT Warszawa, zaliczając w pozycji leżącej aż trzy serie po 100 punktów.

Wyprzedził on Bartłomieja Rawskiego (UMCS Lublin) i Jacka Kosiora [rPs].

Najciekawsza chyba rywalizacja odbywała się w Krakowie. To tu na strzelnicy

pneumatycznej został poprawiony rekord kraju juniorów w karabinie pneumatycznym, a jego autorem jest Maciej Wojtasiak – reprezentant Polski juniorów, na co dzień student WAT Warszawa, który w finale pokonał reprezentanta Polski seniorów Jacka Kosiora, studenta Uniwersytetu Medycznego w Lublinie oraz pracownika UM Lublin Michała Szczyrka.

Natomiast w tej samek konkurencji wśród kobiet najlepsza okazała się Patrycja Kubisztal (PWSZ Legnica) przed Anetą Stankiewicz (UKW Bydgoszcz) i Kingą Kołodziej (UP Kraków).

Jeszcze lepiej krakowscy studenci wypadli w rywalizacji pistoletu pneumatycznego mężczyzn. Najlepszy okazał się reprezentant Politechniki Krakowskiej Jerzy Pietrzak przed studentem UE Katowice Przemysławem Dopartem i kolejnym studentem krakowskiej Politechniki Janem Buciem. Ciekawa rywalizacja była również wśród zawodniczek, gdyż zwycięstwo Marty Barszczak (AWF Warszawa) rozstrzygnęło się po ostatnim strzale Natalii Król (Politechnika Wrocławska), w którym trafiła tylko 6,2 i straciła przewagę wypracowaną w 19 wcześniejszych strzałach. Na trzecim miejscu uplasowała się Wioletta Pawluczek (AWF Katowice).

Ostatni dzień to rywalizacja w pozycji leżącej. Jako pierwsi strzelali mężczyźni i trzecie złoto z wynikiem 595 punktów wystrzelał Maciej Wojtasiak (WAT Warszawa). Na drugim miejscu uplasował się Krzysztof Gajkowski-Wójcich (UJ CM), a na trzecim Bartosz Lemański (Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu).

W rywalizacji kobiet bezkonkurencyjna okazała się ponownie Patrycja Kubisztal (PWSZ Legnica), która wyprzedziła Anetę Stankiewicz (UKW Bydgoszcz) i Kingę Świderską (UM Lublin).

Klasyfikację uczelnianą wygrała Politechnika Krakowska, wyprzedzając Wojskową Akademią Techniczną

wy sezon i myślę, że po nim wszystko wróci do starych zasad. W tym sezonie również liga będzie zamknięta, ale jest coraz więcej dyskusji o tym, aby powrócić do awansów i spadków z ligi.

Nowością będzie transfer medyczny.

Oznacza to, że w każdym momencie będzie można zakontraktować nowego siatkarza, jeśli podstawowy gracz odniesie poważną kontuzję. Na pewno będzie to trudny sezon, pełen nowości.

Każdy mecz będzie ważny i na wagę klasyfikacji końcowej.

B

www.azs.pl

Indykpol AZS Olsztyn to nie tylko PlusLiga, ale również i Młoda Liga. Młodzi siatkarze AZS-u w minionych rozgrywkach pokazali się z bardzo dobrej strony. Czy ich zmiany też dotkną? Czeka ich coś nowego?

Zmiany dotyczą również Młodej Ligi.

Rozgrywki zostały podzielone na dwie grupy „Północ – Południe”. Będzie to taki eksperyment i niewykluczone, że

w Warszawie oraz Uniwersytet Medyczny w Lublinie. Dodatkową klasyfikację klubową wygrał WKS Śląsk Wrocław przed WKS Wawel Kraków i CWKS Legia Warszawa.

Zawody odbyły się pod patronatem Marka Sowy – Marszałka Województwa Małopolskiego, Macieja Ostrowskiego – Burmistrza Miasta i Gminy Myślenice, prof. Marka Rockiego – Prezesa Zarządu Głównego Akademickiego Związku Sportowego i Tomasza Kwietnia – Prezesa Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego.

Sponsorami zawodów byli: Teekane, Hotel Park, LuX, HOFF, Heban, Ubique, Impregnaty Budowlane.pl, Magillo, Bałtyk, Libero, SportMyślenice, Vitamedica.eu.

Podziękowania należą się Hotelowi Park w Myślenicach za miłą atmosferę oraz gospodarzom strzelnic w Myślenicach i w Krakowie. Szczególne podziękowania należy kierować do Eweliny i Jana Płaszowskich za zaangażowanie w organizację zawodów.

Patrząc na rywalizację sportową (bardzo wysoki poziom) oraz zainteresowanie zawodników (27 różnych uczelni), chyba warto byłoby wprowadzić strzelectwo sportowe do systemu współzawodnictwa w ramach akademickich mistrzostw Polski od roku 2015/2016.

Taki wniosek już z Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego wpłynął…

Tekst i foto Marek Szlachta za rok wszystko wróci do starej formuły. Jeśli chodzi o zespół Indykpolu AZS Olsztyn, to bardzo cieszymy się z piątego miejsca w minionym sezonie. Pierwszy zespół potrzebuje silnego zaplecza. Drużyna będzie oparta na juniorach AZS-u UWM Olsztyn, a uzupełniać ją będą siatkarze drugoligowi z AZS UWM II oraz Chemika i Tempa Olsztyn.

Marta Panasiuk

Akademickie Mistrzostwa Polski w Badmintonie, Warszawa, 25–26.04.2015

Opole nie do ruszenia, ale klątwa zdjęta z UW Coraz mocniejsza dominacja Uniwersytetu Opolskiego charakteryzuje AMP w Badmintonie. Rok temu opolanie po raz pierwszy wywalczyli tytuł mistrzowski, a w finale zwyciężyli w zaskakująco wysokim stosunku 4:1. Tym razem wygrali nawet 4:0, ale przegrany pretendent, czyli zespół Uniwersytetu Warszawskiego, mógł być za to zadowolony z pierwszego medalu w klasyfikacji generalnej.

U

niwersytet Opolski ponownie zgromadził wyśmienitych zawodników, którzy w tym składzie mogliby hipotetycznie wywalczyć medal w naszej ekstraklasie (gdzie zresztą niektórzy z nich grają w barwach wicemistrza – Hubala Białystok). Wystarczy wymienić choćby aktualnego mistrza Polski w grze pojedynczej Mateusza Dubowskiego, wicemistrza – Adriana Dziółkę, wielokrotne mistrzynie Polski w grach podwójnych (mikst, debel) siostry Agnieszkę i Anetę Wojtkowskie i Pawła Pietryję, który w tym roku z młodszą z sióstr, czyli Anetą, zdobył złoty medal mistrzostw Polski w grze mieszanej. Oprócz nich w turnieju finałowym występowali jeszcze: Kinga Haracz, Mateusz Szydłowski, Patryk Szymoniak i Marta Wójcik.

Dość trudno wyobrazić sobie studencki skład, który mógłby zagrozić takiemu znakomitemu towarzystwu. Opolanie spacerkiem doszli do finału. Dotarła tam także – i w pełni zasłużenie – drużyna gospodarzy finałów AMP, Uniwersytetu Warszawskiego, pokonując w stosunku 4:1 najsilniejszych rywali w swojej połówce pucharowej drabinki, czyli Akademię Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, która z kolei wygrała następnie mecz o brąz z Politechniką Gdańską 4:0.

Uniwersytet Warszawski dysponował bardzo mocnymi zawodniczkami, przede wszystkim medalistkami tegorocznych indywidualnych młodzieżowych mistrzostw Polski: Weroniką Grudziną (podwójna mistrzyni), Adrianną Tataj (mistrzyni) i Emilią Korpus (wicemistrzyni). To jednak było za mało w finale przeciwko opolanom.

Korpus i Tataj

przegrały dość wyraźnie z aktualnymi mistrzyniami Polski w deblu, siostrami Wojtkowskimi, a Grudzina w ogóle nie zdążyła zagrać, gdyż mecz zakończono przy stanie 4:0 dla UO. Niespodziewanie największy opór stawił najlepszy zawodnik warszawian, student ekonomii UW, Adam Ciok. Toczył on bardzo wyrównany pojedynek z numerem 1 opolan, Mateuszem Dubowskim. Od września regularnie biegam i wzmacniam się na siłowni, a oprócz tego codziennie przez kilka godzin mam kontakt z lotką i rakietą, prowadząc treningi badmintona.

Dodatkowo przez ostatnie dwa miesiące sam też trenowałem badmintona wraz z innymi zawodnikami drużyny AZS UW. Na pewno też pomogły mi wyjazdy szkoleniowe do Danii, gdzie mogłem zgłębiać swoją wiedzę badmintonową, zarówno trenerską, jak i zawodniczą – wyjaśnił Adam, dodając: Mistrzostwa te były wyjątkowe dla każdego zawodnika naszej drużyny, ponieważ po raz pierwszy udało nam się zdobyć medal, i to srebrny, dla Uniwersytetu Warszawskiego.

W istocie UW przełamał klątwę czwartych miejsc w badmintonowej klasyfikacji generalnej. Wprawdzie już zwyciężał niejednokrotnie wśród uniwersytetów, ale w turniejach open siedmiokrotnie był czwarty, nigdy nie wstępując na podium. W tym historycznym sukcesie uczestniczyli jeszcze – oprócz wymienionych wcześniej badmintonistów – Anna Najdienowa, Bartosz Ogrodniczuk, Grzegorz Stańko, Mateusz Stempel, Anna Szymańska i Marcel Wójtowicz.

Zawód sprawiła reprezentacja Politechniki Białostockiej. Po zwycięstwie w półfinałowym turnieju w Łodzi była jednym z faworytów, mając zresztą w składzie troje medalistów tegorocznych młodzieżowych mistrzostw Polski.

Jednak w ćwierćfinale białostoczanie nie wykorzystali prowadzenia 3:1 i ulegli solidnym i wykazującym silną wolę wal-

ki reprezentantom wrocławskiej AWF. Wciąż trwają chudsze lata byłego mistrza Polski, Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Tym razem wypadł on nawet poza najlepszą ósemkę. Olsztynianie mieli jednak silną grupę eliminacyjną, w której przegrali 2:5 z UW i trochę niespodziewanie, 3:4 z Politechniką Wrocławską. Na pocieszenie zawodnikom UWM pozostał brązowy medal wśród uniwersytetów.

Złoty medal w klasyfikacji uczelni technicznych przypadł Politechnice Gdańskiej, a wśród uczelni społeczno-przyrodniczych najlepszy okazał się Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie.

Zespołowa formuła rywalizacji w mistrzostwach zdaje się cieszyć sympatią uczestników i dodaje rywalizacji uroku.

Turniej drużynowy to wyjątkowa forma rozgrywek – zauważa Adam Ciok. – Poza umiejętnościami badmintonowymi na kortach trzeba się wykazać umiejętnościami taktycznymi. Na każdy mecz drużyna układa kolejność wystawianych „rakiet” – zawodników, próbując ustawić najbardziej optymalny skład na danego przeciwnika. To sprawia, że drużynowe AMP są specjalnym wydarzeniem, które dostarcza bardzo wiele emocji.

Tekst Janusz Rudziński Foto Janusz Rudziński, Anna Zakrzewska Klasyfikacja końcowa 1. Uniwersytet Opolski, 2. Uniwersytet Warszawski, 3. AWF Wrocław, 4. Politechnika Gdańska, 5. Politechnika Białostocka, 6. Politechnika Wrocławska, 7. Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie, 8. Politechnika Krakowska, 9–12. Politechnika Warszawska, Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Uniwersytet Wrocławski, Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, 13–16. Akademia Obrony Narodowej w Warszawie, Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu, Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, Uniwersytet Jagielloński

aps nr 05 2015 (328)

Mistrzostwa Polski AZS w Lekkiej Atletyce, Łódź, 16–17.05.2015

Malwina Kopron wschodząca gwiazda światowego rzutu młotem W wieku 21 lat wysunęłaś się na 4. miejsce w historii rzutu młotem w Polsce. Tak długimi rzutami w twoim wieku mogła pochwalić się tylko Kamila Skolimowska. Skąd się bierze siła Malwiny Kopron?

Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia.

Myślę, że to sprawa dobrych genów. Początki były trudne, ponieważ do 16 roku życia byłam wegetarianką. Po zdobytym srebrnym medalu na Mistrzostwach Świata w 2011 roku zdecydowałam wraz z moim pierwszym trenerem (dziadkiem) o wprowadzeniu mięsa do mojej diety.

Był to bardzo dobry pomysł, siła wzrosła momentalnie i mogłam zwiększyć ciężary na siłowni. Wiedzieliśmy, że to dobry prognostyk na następne sezony.

W roku 2012 zmieniłam barwy na OŚ AZS Poznań i trenuję pod okiem trenera Czesława Cybulskiego. Mój plan treningowy bardzo się zmienił, zwiększyliśmy liczbę rzutów oraz tonaż na siłowni. Trener Cybulski jest perfekcjonistą, więc treningi techniczne są dosyć ciężkie. Ten wynik jest odzwierciedleniem solidnej pracy wykonanej przez sezon zimowy.

Na chwilę obecną duża siła przychodzi mi z łatwością.

Jednak, jak wiemy, początek przygotowań do sezonu był dla ciebie trudny z powodu kontuzji. Jak sobie z tym radziłaś? Brakowało ci ciężkich treningów? Jak udało ci się wrócić do tak wysokiej formy?

Niestety poprzedni sezon zakończył się operacją stawu skokowego, co skutkowało 6-tygodniową przerwą w treningu na dolne partie ciała. W grudniu po zakończonej rehabilitacji pojechałam na obóz do Ośrodka Przygotowań Olimpijskich w Spale, tam nadzorował mnie nasz fizjoterapeuta i zadbał o to, by nie było żadnych powikłań pooperacyjnych. Zaczęłam delikatną zabawę z młotem oraz przysiady. Początkowo byłam załamana, nie radziłam sobie, brakowało mi nerwów i jak najszybciej chciałam nadrobić stracony czas oraz liczbę rzutów. Bardzo wspierała mnie rodzina oraz przyjaciele, brakowało mi wszystkiego, zaczynając od rzucania, kończąc na skokach, bieganiu i mocnej siłowni, ale uświadomiłam sobie, że tego nie przeskoczę, musiałam być cierpliwa i podejść na spokojnie do treningu. Do obecnej formy doprowadził mnie mocny trening, który byłam w stanie wykonać przez sezon przygotowawczy. Początki były trudne, ale z miesiąca na miesiąc – coraz lepiej.

Czy widmo powracającej kontuzji nie blokuje?

Nie blokuje mnie, daję z siebie sto procent na treningach. Wiadomo, że kontuzje się mnie czasem trzymają, www.azs.pl

Trener Cybulski pokłada w tobie wielkie nadzieje. Jak układa się wasza współpraca? Czy zobaczymy cię w Rio?

Trener Cybulski jest bardzo wymagający, a ja nadal rzucając popełniam drobne błędy techniczne, razem staramy się to wyeliminować. Dosyć dobrze się dogadujemy. Na chwilę obecną nasze plany nie wybiegają dalej niż IO w Rio, więc ustaliliśmy, że w Tallinie walczę o medal, w Pekinie o jak najlepszą pozycję, a w 2016 roku o udział w igrzyskach i jak się uda, walka o finał. Mam nadzieję, że zrealizujemy nasze cele.

Oszczep czy młot, co cię teraz bardziej kręci?

Malwina Kopron – wywodząca się z Puław niespełna 21-letnia lekkoatletka swoimi rzutami już na stałe zagościła na międzynarodowej arenie. Poznała smak medalu na mistrzostwach świata juniorów młodszych, teraz marzy o medalach na kolejnych wielkich imprezach z ostatnim przystankiem o nazwie Igrzyska Olimpijskie. I raczej to nie są tylko marzenia, ale skrupulatnie realizowany plan.

ale walczymy z tym i mam nadzieję, że to nie będzie nic poważnego. Do dziś uważam na kostkę i idąc w pole po młoty patrzę pod nogi za każdym razem. Skręcić 9 razy staw skokowy do przyjemnych rzeczy nie należy.

Jak się czułaś po rekordowym rzucie w Kielcach? Wierzysz, że szybko powtórzysz wymagane minimum i zobaczymy cię w Pekinie?

Wynik 71,27 m był dla mnie zaskoczeniem, analizując wyniki uzyskane na obozie zakładałam rzuty 68–69 metrów. Gdy sędzia przeczytał wynik, popłakałam się ze szczęścia, byłam zaskoczona. Nie był to pierwszy raz, gdy przekroczyłam barierę 70 metrów, ale pierwszy na oficjalnych zawodach. Tydzień później na zawodach w Halle uzyskałam wynik 70,37 m, czyli blisko minimum, ale zabrakło 13 cm, mimo to wynik był dla mnie zadowalający.

Po starcie niestety musiałam odpuścić tydzień ciężkiego treningu, ponieważ kolano było przeciążone, ale od dziś zaczynam ciężką pracę do Mistrzostw Europy U-23, zawody te są dla mnie priorytetem w tym sezonie i chcę wrócić z nich z medalem. Będę robiła wszystko, by powtórzyć minimum do Pekinu.

Uwielbiam obydwie dyscypliny, niestety oszczep jest konkurencją, w której bardzo łatwo o kontuzje. W 2012 roku po zdobyciu dwóch złotych medali w jednej i drugiej konkurencji (MPJ) musiałam zdecydować, na czym się skupić, wybrałam młot. Na wysokim poziomie bardzo trudno skupić się na dwóch konkurencjach technicznych, ale myślę, że gdybym wybrała inną drogę, również bym się odnalazła. Jestem zawodniczką, która rzuca z szybkości, ponieważ nie posiadam standardowej masy miotaczek, waga bardzo ciężko mi przychodzi.

A na zakończenie, wypowiedz swoje marzenie?

Moje marzenie?

Mam ustalone cele, jednym z nich jest złoto na młodzieżowych mistrzostwach Europy, potem wejście do finału na mistrzostwach świata seniorów, poprawienie młodzieżowego rekordu Polski oraz w roku 2016 udział w Igrzyskach i wywalczenie jak najwyższej lokaty. Marzenia życia prywatnego zachowam dla siebie, mogę zdradzić, że marzą mi się miło spędzone wrześniowe wakacje.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał Kacper Czarnota Foto z archiwum Malwiny Kopron

Mistrzostwa Polski AZS w Lekkiej Atletyce, Łódź, 16–17.05.2015 r.

WIETRZNE MISTRZOSTWA Po raz piąty z rzędu AZS Łódź gościł lekkoatletów, którzy podczas Mistrzostw Polski AZS rywalizowali o medale i minima na mistrzowskie imprezy. Choć obsada zawodów była mniej liczna niż w poprzednich latach, a wiele gwiazd polskiej królowej sportu, dotychczas regularnie startujących w MP AZS, tym razem nie zawitało do Łodzi, na stadionie przy Lumumby nie zabrakło wartościowych rezultatów. Najlepszy z nich osiągnął oszczepnik Hubert Chmielak z AZS AWFiS Gdańsk, który uzyskał wynik lepszy od wskaźnika PZLA na tegoroczne Mistrzostwa Świata w Pekinie.

P

ierwsze skrzypce podczas dwudniowych zmagań odgrywał jednak… wiatr. Silne i chłodne podmuchy nie ułatwiały życia lekkoatletom, a wiele z wyników w sprintach i skokach osiągnięto przy wietrze przekraczającym dopuszczalną normę +2,0 m/s. Ze sprzyjających warunków wietrznych skorzystała zawodniczka AZS AWF Warszawa Anna Kiełbasińska, która w eliminacjach 100 m ustanowiła nowy rekord życiowy – 11,40 s i odniosła pewne zwycięstwo w finale – 11,35 s (przy zbyt silnym wierze +4,2 m/s). Ania potwierdziła swoją dobrą dyspozycję na początku sezonu, zdobywając także złoty medal na 200 m. Jej rezultat na 100 m okazał się najbardziej wartościowym wynikiem Mistrzostw wśród kobiet. Zadowolona ze swoich występów w Łodzi mogła być także Katarzyna Wesołowska (SKLA Sopot – AWFiS Gdańsk), która sięgnęła po srebro na 100 m – 11,57 s (11,78 s w eliminacjach, rekord życiowy, wiatr +1,2 m/s) i brąz na 200 m – 24,29 s (+3,7 m/s).

O pechu może mówić tryumfator finału 100 m mężczyzn Przemysław Słowikowski (WKS Flota Gdynia – AWFiS Gdańsk), który osiągnął rezultat 10,35 s, lepszy od wskaźnika na tegoroczne Młodzieżowe Mistrzostwa Europy w Tallinie, ale przy nieznacznie zbyt silnym wietrze +2,1 m/s. Srebro na 100 m wywalczył reprezentant AZS Poznań, Artur Zaczek – 10,55 s. Dwa medale w biegach sprinterskich zdobył jego klubowy kolega Bartosz Lewandowski, który został mistrzem Polski

AZS na 200 m – 21,37 s i stanął na najniższym stopniu podium na dystansie dwukrotnie krótszym – 10,59 s.

W rywalizacji mężczyzn na 400 m podobnie jak przed rokiem karty rozdawali Kacper Kozłowski (AZS UWM Olsztyn) i Michał Pietrzak (AZS AWF Katowice), którzy zawzięcie walczyli o zwycięstwo do ostatnich metrów. Ostatecznie Michał zrewanżował się Kacprowi za ubiegłoroczną porażkę i został mistrzem Polski AZS z wynikiem 46,69 s.

Olsztynianin osiągnął rezultat o zaledwie 0,01 s gorszy – 46,70 s. Miłą nie-

spodziankę sprawił reprezentant AZS Łódź Kajetan Duszyński, wygrywając po samotnym biegu drugą serię z nową życiówką 47,69 s; o 0,01 s wyprzedził trzeciego w pierwszej serii Rafała Smolenia i zdobył brązowy medal.

Wśród kobiet na dystansie jednego okrążenia triumfowała brązowa medalistka Mistrzostw Europy w Zurychu na 800 m, Joanna Jóźwik (AZS AWF Warszawa) z rezultatem 54,10 s.

Na 800 m zwyciężyli Ewa Jacniak z AZS UMCS Lublin i Artur Ostrowski z OŚ AZS Poznań. Dystans 1500 m zdominowali reprezentanci klubów z Krakowa. W biegu kobiet całe podium dla przedstawicielek KS AZS AWF Kraków – na jego najwyższym stopniu stanęła Sara Marmon, która wygrała także bieg na 3000 metrów. Wśród mężczyzn na 1500 m najszybszy był Dawid Waloski (WKS Wawel Kraków – AWF Kraków).

Mistrzem Polski AZS na najdłuższym dystansie 3000 m został Bartosz Kotłowski (LKS Ostromecko – Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy).

W biegach płotkarskich najbardziej wartościowy wynik osiągnął zwycięzca finału na 110 m przez płotki mężczyzn Damian Czykier (KS Podlasie Białystok – Politechnika Warszawska) – 13,77 s.

Bieg na 100 m przez płotki wygrała Marlena Maj z AZS AWF Warszawa. W rywalizacji na 400 m przez płotki najlepsi okazali się Emilia Ankiewicz (AZS AWF Warszawa) – 60,22 s i Mateusz Kozłowski (KS AZS AWF Wrocław) – 52,75 s.

W rywalizacji sztafet niespodzianek nie było. W biegu sprinterek 4x100 m po złoto sięgnęły lekkoatletki KS AZS AWF Kraków, a w 4x400 m – KS AZS-AWF Wrocław. Wśród mężczyzn tytuły z 2014 roku obroniły zespoły: OŚ AZS Poznań w sztafecie 4x100 m i AZS-AWF Warszawa w sztafecie 4x400 m.

Na skoczni niepodzielnie królowała Anna Jagaciak-Michalska, wicemistrzyni Uniwersjady z Kazania, aspirująca do startu na studenckich igrzyskach także w tym roku. Reprezentująca od tego roku barwy AZS Poznań tradycyjnie rozpoczęła sezon na Mistrzostwach Polski AZS i podobnie jak przed rokiem wyjechała z Łodzi z dwoma złotymi medalami. Ania zwyciężyła w skoku w dal z rezultatem 6,38 m i w trójskoku z wynikiem 13,75 m. Jak przyznała po obu konkursach, była zadowolona ze swoich rezultatów, osiągniętych w tak trudnych warunkach. Wśród mężczyzn tytuły mistrzów Polski AZS wywalczyli – w skoku w dal reprezentant gospodarzy Bartosz Bonecki, a w trójskoku zawodnik KS AZS-AWF Biała Podlaska Maksym Syp-

aps nr 05 2015 (328)

niewski, który jako jedyny przekroczył granicę 16 metrów – 16,04 m.

Na skoczni o tyczce dominowali przedstawiciele AZS AWF Warszawa – konkurs kobiet wygrała Justyna Śmietanka (3,70 m), a wśród mężczyzn tryumfował Patryk Zduńczyk (4,60 m).

Złote medale w skoku wzwyż padły z kolei łupem reprezentantów AZS KU Politechniki Opolskiej – najlepsza wśród kobiet była Paulina Rześniowiecka (1,73 m), a wśród mężczyzn Konrad Owczarek (2,04 m).

Do uzyskiwania wartościowych rezultatów na stadionie w Łodzi przyzwyczaili nas już przedstawiciele konkurencji rzutowych, którzy co roku osiągali wyniki lepsze od wskaźników PZLA na imprezy rangi mistrzowskiej. Nie inaczej było i tym razem. Konkursy rzutu oszczepem przebiegały pod dyktando reprezentantów AZS AWFiS Gdańsk. Złoty medal z 10. w historii polskiej lekkiej atletyki rezultatem i nowym rekordem życiowym

k lamężczyzn oraz tryumfował w kl klaardziej wartościowy wartościoowy o syfikacji na najbardziej tw. wynik Mistrzostw. kiem rywali zdeklasozdeek klaso-W rzucie dyskiem wersytetu MikoMikoo-wał student Uniwersytetu repree-łaja Kopernika w Toruniu, repreruń Paweł Pasiń ń ński zentant MKL Toruń Pasiński ką – 60,44 m. Konkurs K z nową życiówką

cław) – 19,55 m.

Młodzieżowy mistrz Europy o 12 cm k ł Michała Mi h ł Haratyka H t k pokonał K kó a iich h rezull z KS AZS AWF Kraków, taty były odpowiednio drugim i trzecim najlepszym wynikiem tegorocznych Mistrzostw Polski AZS. W klasyfikacji klubowej, podobnie jak przed rokiem, najlepszy okazał się KS AZS AWF Warszawa (237 pkt), który wyraźnie tryumfował nad KS AZS AWF Kraków (169) i OŚ AZS Poznań

dyskobolek wygrała Lidia Augustyniak z OŚ AZS Poznań, która poprawiła rekord życiowy i uzyskała minimum na Młodzieżowe Mistrzostwa Europy – 55,21 m. Nowa życiówka – 50,05 m

(121). W klasyfikacji uczelni dominacja AWF Warszawa (445 pkt), która nieznacznie wyprzedziła AWF Kraków (438) i AWF Wrocław (336).

– 56,14 m zdobyła Marta Kąkol. Jej klubowa koleżanka, 18-letnia Aleksandra Ostrowska sięgnęła po srebro, także poprawiając życiówkę 53,95 m i uzyskując tym samym minimum na tegoroczne mistrzostwa Europy juniorów. Już w swojej pierwszej próbie wynik lepszy od wskaźnika na Mistrzostwa Świata w Pekinie i drugi rezultat w karierze – 82,28 m osiągnął Hubert Chmielak.

Podopieczny trenera Leszka Walczaka odniósł pewne zwycięstwo w konkursie

www.azs.pl

zapewniła brązowej medalistce AlekFiS Gdańsk) sandrze Grubbie (AZS AWFiS wa Europy kwalifikację na mistrzostwa m poo tytuły juniorów. W rzucie młotem dnicy y z Warmistrzowskie sięgnęli zawodnicy S AWF szawy – Dagmara Stala (AZS owsk ki (RKS Warszawa) i Arkadiusz Rogowski rsyteet WarSkra Warszawa – Uniwersytet hali faworyf szawski). Kulą najdalej pchali O AZS ci: Agnieszka Maluśkiewiczz z OŚ yszkowPoznań – 16,55 m i Jakub Szy SzyszkowŚląsk sk Wro Wrooski z AWF Wrocław (WKS Śląs

Aleksandra Leszczyńska Foto Tomasz Wiśniewski, Małgorzata Owczarek

e i k z d ó e i ³ ³ódzk Stypendia (de) motywacyjne Kolejny sezon AMP. Studenci kilkuset uczelni rywalizowali na arenach sportowych w całej Polsce, z dumą przywdziewając barwy swoich Alma Mater. W głosach radości z odnoszonych zwycięstw i zdobywanych medali co jakiś czas słychać magiczne słowo „stypendium” – studenci cieszą się, że ich szanse na comiesięczne wsparcie finansowe z uczelni wzrastają dzięki sukcesom na akademickich arenach sportowych.

Od kiedy stypendia motywacyjne zostały zastąpione przez stypendia rektora dla najlepszych studentów, łódzkie uczelnie bardziej doceniają poczynania sportowców, a regulaminy stypendialne zostały sformułowane w przychylny dla nich sposób. Honorowani są także zawodnicy wyczynowi, sięgający po najwyższe laury na imprezach mistrzowskich w kraju czy za granicą.

Zgoła odmiennie wygląda w Łodzi kwestia nagradzania i wspierania sportowców przez władze miasta czy województwa… Wysokość stypendium, jakie otrzymuje miesięcznie multimedalista mistrzostw Polski seniorów nie wystarczyłaby nawet na zakup karnetu na siłownię… Sytuacja naszej zdolnej młodzieży – juniorów czy juniorów młodszych – maluje się, choć może trudno w to uwierzyć, jeszcze gorzej.

Nie dość powiedzieć, że mistrz Polski juniorów w dyscyplinie indywidualnej nie może liczyć na nagrodę ze względu na brak środków finansowych, a stypendium zostanie mu przyznane tylko wówczas, gdy zostanie powołany do kadry narodowej. Regulaminy stypendiów i nagród ulegają zmianom, ale z całą pewnością nie zmianom na lepsze. Władze szukają oszczędności i niestety cierpią na tym zawodnicy. Zamiast nagradzać i motywować najmłodszych do ciężkiej, systematycznej pracy, która przynosi owoce podczas najważniejszych imprez sportowych, deprecjonują sukcesy osiągane na krótkiej pływalni czy w halach lekkoatletycznych, nie uznając ich za godne uwagi. Niektóre instancje nawet się nie trudzą i nie pochylają nad regulaminami, tylko po prostu zawieszają system stypendialny.

Pozostaje mieć nadzieję, że nasi młodzi sportowcy dzielnie dotrwają do czasów studenckich, kiedy to (nareszcie) ich poczynania zostaną docenione.

Oj, trudny jest los sportowca w Łodzi…

AL

Wydanie Łódzkie Redakcja: Aleksandra Leszczyńska Mateusz Kacprzykowski

e-mail: a.leszczynska@azs.pl

!

AŁ W KmO! DzSiałZacA UMED GiwR ze KU AZS, stuersytecie Medyczny

ltury Dzieje się na Un ają o upowszechnianie ku db , FiS SW cy ni ow ac pr denci oraz o wyrazem wisku akademickim, czeg do śro kim dz łó w ej we. zn fizyc UMedzie imprezy sporto na ne wa zo ni ga or j cie ęś są coraz cz od koniec maja na hali sportowej Uniwersytetu Medycznego odbyło się wielkie streetballowe święto. Na kolejny z cyklu turniej koszykówki ulicznej „II Umed Streetball” przyjechało niemal 120 zawodników z całego województwa łódzkiego, co stanowiło dwukrotnie większą liczbę uczestników w porównaniu do poprzedniej edycji konkursu! Gościliśmy również zagraniczną drużynę z Hiszpanii, której członkowie to uczestnicy programu ERASMUS studiujący obecnie na Politechnice Łódzkiej. Wśród graczy nie zabrakło ani studentów, ani pracowników Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, ani zawodników KU AZS UMed. Dziekanat Wydziału Le-

szych drużyn awansujących do fazy „playoff” w kategorii OPEN oraz 4 w kategorii MIX. Kolejnym etapem turnieju były rozgrywki na zasadzie „drzewka finałowego”, które poprzedzone zostały konkursami indywidualnymi, w których udział wzięło łącznie ponad 50 uczestników. Zawodnicy zaprezentowali swoje umiejętności w konkursach rzutów osobistych, rzutów za 3 pkt oraz w konkursie dryblingu. Rozgrywki sędziowane były przez licencjonowanych arbitrów, którzy rozstrzygali sytuacje sporne pomiędzy drużynami – ich liczba znacznie wzrastała wraz z rangą rozgrywanych meczów, co świadczy o ogromnym zaangażowaniu zawodników. Ponadto uczest-

karskiego reprezentował Rafał Banaś, a spośród studentów UM mogliśmy oglądać w akcji Piotra Abramczyka, Bartosza Celińskiego, Annę Chmiel, Jacka Chwiałkowskiego, Sebastiana Dubla, Oskara Mikołajczyka, Piotra Pietrykę, Magdalenę Piserę, Magdalenę Ratajczak, Agnieszkę Sut oraz Michała Wysockiego. W kategorii OPEN zmierzyły się 24 drużyny męskie, a kategoria MIX, w której rywalizowało 6 drużyn, dała szansę na udział w rozgrywkach reprezentantkom płci pięknej.

Turniej został oficjalnie otwarty przez sekretarz AZS UM Katarzynę Rożniatę oraz trenera sekcji koszykówki AZS UM Jana Jarczyńskiego o godzinie 10.00 i zaraz po tym zawodnicy przystąpili do rozgrywek fazy grupowej, które rozegrane zostały na pięciu boiskach w systemie „każdy z każdym”. W tej części turnieju na każdym z boisk rozegranych zostało 15 meczów, które wyłoniły 8 najlep-

nicy wykazali się wspaniałymi koszykarskimi umiejętnościami, co zrobiło ogromne wrażenie na zgromadzonej publiczności i nadało całemu turniejowi niepowtarzalną atmosferę.

Tego dnia hala sportowa UMedu tętniła kulturą streetballu, której nieodzowną częścią jest muzyka rapowa. Zadbał o to DJ Baff Weed znany z prowadzenia wielu poważnych imprez hip-hopowych, który grał dla uczestników i publiczności najlepsze muzyczne utwory na żywo. Swoimi występami zaszczycili nas również znani łódzcy artyści: Oset, Oskier, Kubinho i Bonez. Cały turniej poprowadzony został przez słynnego wrocławskiego beat-boxera Razpa.

Nad bezpieczeństwem uczestników turnieju czuwała wykwalifikowana ratowniczka medyczna oraz dwóch studentów III roku fizjoterapii, którzy wyposażeni w łóżka do masażu oraz maści rozgrzewające zadbali o przeciążone mięśnie i stawy zawodników.

P

aps nr 05 2015 (328)

em i k s s a L m e j e i m o ł t r Rozmowa z Bategorocznych Akademickich Mistrzostw Polski w PływejanAZiuS, medalistą ji wyczynow srebrnym i brązowym ców, zawodnikiem sekc ow ież dz ło M i ów or ni Se lski medalistą Mistrzostw Po iwersytetu Łódzkiego Un UŁ PŁ Łódź, studentem Jak ocenisz tegoroczne AMP w swoim wykonaniu? Jesteś zadowolony ze swoich występów czy odczuwasz pewien niedosyt?

Muszę przyznać, że tegoroczne AMP były dla mnie bardzo udane. Przed zawodami poczyniłem pewne założenia, które udało mi się zrealizować. Dodatkowy bodziec, szczególnie motywujący do startu, stanowił fakt, że AMP-y w Poznaniu były ostatnią ważną imprezą na krótkim basenie w tym sezonie.

Tegoroczne AMP są drugimi w twojej karierze, regularnie startujesz w Akademickich Mistrzostwach Województwa Łódzkiego, reprezentowałeś także łódzkie środowisko na Finale Igrzysk Studentów Pierwszego Roku. Podchodzisz bardzo profesjonalnie do imprez akademickich. Co sprawia, że pomimo wielu obowiązków znajdujesz czas, by brać w nich udział?

To prawda, grafik treningów i zawodów podczas sezonu jest dość napięty.

Uważam, jednak że dodatkowa liczba startów nie wpływa negatywnie, a wręcz pomaga w przygotowaniach do docelowej imprezy – mistrzostw Polski seniorów. Ponadto reprezentowanie uczelni na zawodach akademickich uważam za swój obowiązek, więc zawsze podchodzę do nich poważnie.

Jesteś zawodnikiem AZS UŁ PŁ Łódź od niespełna dwóch lat. Jak zaczęła się twoja przygoda z pływaniem w AZS Łódź?

Moim macierzystym klubem był MKS Trójka Łódź – bardzo dobrze wspominam czasy trenowania na tamtejszej pływalni. Jednak wybrałem studia Ogromnym zainteresowaniem cieszyło się również stoisko wystawione przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Studentów Medycyny (IFMSA), przy którym można było zbadać poziom CO2 w wydychanym powietrzu, poziom tkanki tłuszczowej, tkanki mięśniowej oraz nawodnienia organizmu i dowiedzieć się o konsekwencjach tych wyników dla zdrowia sportowców.

Turniej zakończył się uroczystą dekoracją zwycięzców oraz wręczeniem wartościowych nagród, pucharów i medali. Zwycięzcami kategorii OPEN zostali po raz drugi z rzędu zawodnicy z drużyny „Zaufaj Dobrym Radom” w składzie Maciej Parszewski, Mateusz Zwęgliński, Mateusz Gos oraz Jakub Stanios, którzy przyjechali na turniej prosto z Radomia. Kategoria MIX zdominowana została przez zawodników sekcji koszykarskiej AZS UM. Pierwsze miejsce zajęła drużyna „Mecz odwołany” w składzie Magdalena Pisera, Magdawww.azs.pl

na Uniwersytecie Łódzkim, a miałbym trudności z dojazdami stamtąd na uczelnię, dlatego logistycznie najlepszym rozwiązaniem było przejście do łódzkiego AZS-u.

Właśnie – trenujesz pływanie wyczynowo, a jednocześnie jesteś studentem drugiego roku pedagogiki kultury fizycznej i zdrowotnej na Uniwersytecie Łódzkim.

Jak ci się udaje połączyć obowiązki sportowca i studenta? Czy możesz liczyć na przychylność wykładowców?

Powszechnie wiadomo, że nie jest to łatwa sztuka – trenowanie z nauką bez żadnej taryfy ulgowej zazwyczaj nie idzie ze sobą w parze. Jednak dziekan mojego wydziału przyznał mi indywidualną organizację studiów, która w dużej mierze przyczynia się do tego, że kontynuuję naukę na Uniwersytecie bez żadnych problemów. Wykładowcy jak najbardziej pomagają mi w realizowaniu osobistych celów sportowych, na szczęście przymykają oko na nie zawsze wzorową frekwencję na zajęciach.

lekcji. Które ze swoich dotychczasowych osiągnięć uważasz za największy sukces?

Za swoje największe osiągnięcie niewątpliwie uważam mistrzostwo Polski, a zarazem klubowy rekord Polski seniorów w sztafecie 4x100 m stylem dowolnym, który wraz z Filipem Wypychem, Maksymilianem Zgierskim i Jakubą Pasulą ustanowiliśmy podczas Zimowych Mistrzostw Polski w Ostrowcu Świętokrzyskim w grudniu 2014 roku.

A jakie masz cele i plany na najbliższy sezon?

Jakie są twoje największe sportowe marzenia?

Moim największym sportowym marzeniem jest oczywiście start w igrzyskach olimpijskich. Ciężka praca i odpowiednia motywacja przeważnie prowadzą do upragnionych efektów, więc mam nadzieję, że uda się je spełnić. Życzymy zatem spełnienia wszystkich celów i marzeń! Bardzo dziękuję za rozmowę.

Dziękuję.

Medale tegorocznych AMP nie są pierwszymi krążkami z imprez ogólnopolskich w twojej ko-

Rozmawiała Aleksandra Leszczyńska Foto AZS Łódź

lena Ratajczak, Michał Wysocki i Bartłomiej Celiński. Druga lokata przypadła zespołowi „GANG BANGladeszu”, w składzie Anna Chmiel, Agnieszka Sut, Oskar Mikołaczyk i Piotr Abramczyk. Najbardziej utytułowanym zawodnikiem turnieju został Michał Wysocki, student II roku kierunku lekarskiego UM, który zdobył złoty medal w kategorii MIX, złoty medal w konkursie rzutów za 3 pkt oraz srebrny medal w konkursie rzutów osobistych. Zarówno wszyscy zawodnicy, jak i publiczność zostali zaproszeni do klubu Medyk na „Afterparty po Streetballu”.

Pomysłodawcami oraz organizatorami całego przedsięwzięcia o nazwie „UMED Streetball” są dwaj studenci III roku

kierunku lekarskiego: Wojciech Ciesielski z Uniwerystetu Medycznego w Łodzi oraz Marcin Madziarski z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu, którzy doskonale udowadniają, że przy odrobinie chęci i zaangażowania można efektywnie połączyć sportową pasję i naukę.

Wojciech Ciesielski Foto Milena Jóźwik, Maja Słomczewska

e i k s l o p o ³ on z e a S e m i k s l o p o ma³ Strzelanie po studencku…

Tematem przewodnim tego numeru „Akademickiego Przeglądu Sportowego” są Akademickie Mistrzostwa Polski.

Te mniejsze i większe imprezy corocznie są najważniejszymi wydarzeniami w rywalizacji sportowej w wydaniu akademickim. W końcu każdy szanujący się student-sportowiec był choć raz na AMP-ach, a niektórzy studiują odpowiednio długo, by w nich jak najwięcej razy wystartować…

Pozwolę sobie na małą refleksję.

Postanowiłem w tym numerze napisać o zawodach, które w nazwie mają AMP, ale w oficjalnym kalendarzu nie istnieją. Strzelectwo sportowe to dyscyplina nie nowa, ale chyba w naszym środowisku lekko niedoceniana. Mamy w niej duże sukcesy (w pamięci mam medale olimpijskie Renaty Mauer), a także na forum studenckim. Od trzech lat impreza pod nazwą Akademickie Mistrzostwa Polski w Strzelectwie Sportowym jest organizowana przez dwójkę zapaleńców (Jana Płaszowskiego i jego córkę Ewelinę). Z mniejszymi lub większymi sukcesami impreza rozrasta się i jest doskonale odbierana w środowisku strzeleckim.

A o poziomie sportowym świadczy, że są ustanawiane na niej rekordy Polski. Może warto byłoby się o tę dyscyplinę bardziej zatroszczyć…

Marek Szlachta

Wydanie Małopolskie Redakcja: Marek Szlachta e-mail: krakow@azs.pl marek.szlachta@azs.pl

… bez awfuatsanluskou biet zespół AZS Uni-

a Polski w do Po zdobyciu mistrzostw wiosnę również o awans na ył lcz wa o ieg sk oń ell wersytetu Jagi kluczowym ty ten cel się nie udał, a te es Ni ej. żn no i łk pi gi zie ekstrali owie – pierwsze w rund ak Kr w e an gr ze ro ło momentem by h. e z AZS PWSZ Wałbrzyc ow rb de e ni ka ot sp j ne wiosen

P

ojedynek dwóch pretendentów do awansu do Ekstraligi lepiej rozpoczęły przyjezdne piłkarki, które w 4 minucie za sprawą Gonzales oddały pierwszy strzał na bramkę przeciwniczek. Początek spotkania toczył się głównie w środkowej części boiska, a z każdą upływającą minutą rysowała się niewielka przewaga gospodyń, które były aktywniejsze w swoich poczynaniach boiskowych. Jednak to ich rywalki po błędzie Myjak uzyskały prowadzenie.

Z rzutu rożnego piłka prześlizgnęła się po rękawicach próbującej interweniować bramkarki UJ i wpadła wprost na głowę Botor, która z 2 metrów nie miała większych problemów z umieszczeniem piłki w bramce. Gol niewiele zmienił w przebiegu widowiska, mało składna gra obydwu drużyn nadal toczyła się głównie w środkowej części boiska, a próby konstruowania ataków pozycyjnych przeważnie kończyły się na niedokładnym podaniu lub błędzie w przyjęciu piłki i stracie. Podobnie zresztą wyglądały próby szybkich ataków, które albo nie docierały do pola karnego rywalek albo podania były przejmowane przez aktywne na przedpolu bramkarki.

Drugą część zawodów ponownie lepiej zaczęły gospodynie. Maziarz po ładnym prostopadłym podaniu znalazła się na czystej pozycji na 11 metrze, jednak jej strzał minął dalszy słupek bramki Antończyk. Jak gospodynie dobrze zaczęły, tak szybko skończyły, bo była to tak naprawdę jedyna ich dogodna sytuacja do wyrównania, gdyż późniejsze dwa strzały aktywnej Zapały lądowały w „koszyczku” bramkarki gości i nie stanowiły żadnego zagrożenia. Pod drugą bramką działo się niewiele więcej. Zawodniczki z Wałbrzycha wypracowały sobie w tej połowie gry dwie dogodne okazje strzeleckie. Najpierw w 77 minucie Brzeska huknęła z narożnika pola karnego, a piękną paradą popisała się Myjak, rehabilitując się po części za błąd z pierwszej odsłony, a w doliczonym czasie gry kropkę nad i mogła postawić Gonzales, jednak jej rajd lewą stroną boiska także zakończył się na bramkarce UJ. Przyjezdne ostatecznie wygrały 1:0, co sprawiło, że podopieczne trenera Jasińskiego wyprzedziły w tabeli AZS UJ i objęły prowadzenie w tabeli. Jakby nie patrzeć, była to pierwsza porażka zespołu AZS UJ w sezonie, ale bardzo dotkliwa w konsekwencjach. Jak się

później okazało, była to jedyna porażka w sezonie… Oczywiście krakowski zespół zachowywał szanse na awans, ale musiał liczyć na potknięcie koleżanek z Wałbrzycha.

W kolejnych spotkaniach piłkarki UJ dążyły do celu: ULKS Bogdańczowice – AZS UJ Kraków 0:1 (0:1) AZS UJ Kraków – Rolnik Głogówek 2:0 (1:0) AJD GOL Częstochowa – AZS UJ Kraków 0:1 (0:1)

Przełomowym momentem rundy rewanżowej był niespodziewany rewanż na własnym boisku z Sokołem Kolbuszowa Dolna 1:1. Po tym remisie zespół UJ zachował już tylko matematyczne szanse na awans. Mimo że w kolejnych spotkaniach zespół wygrał z Koroną Łaszczów 1:0 i Widokiem Lublin 0:6, to remis w przedostatniej kolejce w krakowskich derbach z KS Wanda Kraków 2:2 przekreślił już definitywnie szanse na dobrą lokatę w tym sezonie.

Ten remis zawodniczki UJ powetowały sobie w ostatniej kolejce wygrywając 7:0 z Dargfilem Tomaszów Mazowiecki.

W kontekście całego sezonu szkoda dwóch remisów na wyjazdach na początku rundy jesiennej – 2:2 z AZS PWSZ Wałbrzych i 4:4 z Rolnikiem Głogówek.

Gdyby w tamtych meczach udało się zdobyć 6 punktów, w końcówce sezonu byłoby na pewno łatwiej. A tak zespół doznał tylko jednej porażki w sezonie… a zajął 3 miejsce w tabeli.

Marek Szlachta i Bartłomiej Łukacz

aps nr 05 2015 (328)

…

ZS AGHstw Brąz dalelma42. DrA użynowych Mistrzo

Brązowym med kończyli sezon badmin Polski w Badmintonie za aKr rniczo-Hutniczej w toniści AZS Akademii Gó ym spotkaniu derbowym kowie… Po emocjonując H pokonali AZS Uniwer reprezentanci AZS AG ursk iego w Olsztynie sytetu Warmińsko-Maz e al w swoim 28. sezoni i zdobyli kolejny med w ekstraklasie.

W

arto przypomnieć młodszym kibicom, że badmintoniści AZS AGH są zespołem najdłużej występującym nieprzerwanie w ekstraklasie. Na koncie mają 1 złoty, 2 srebrne i 3 brązowe medale. W składzie sekcji grała dwójka zawodników ujęta w rankingu 10 najlepszych zawodników badmintona w Polsce.

Dla przypomnienia: numer 1 na liście Robert Mateusiak (Polonez Warszawa, AZS Kraków, UKS Hubal) w swojej karierze osiągnął miejsca 9–16 w grze podwójnej na IO Sydney 2000 i IO Ateny 2004, był trzykrotnie brązowym medalistą ME w grze podwójnej (Glasgow 2000, Malmo 2002 i Genewa 2004).

Zawodniczką sekcji była też numer 9 na liście Bożena Bąk-Siemieniec (Technik Głubczyce, AZS AGH Kraków, AZS Kraków), której największym sukcesem

było miejsce 9–16 w grze podwójnej podczas IO Barcelona 1992.

Wielokrotnie już pisałem o problemach finansowo-organizacyjnych sekcji. Nigdy moją intencją nie było urażenie innych osób, a w szczególności władz Akademii Górniczo-Hutniczej.

Starałem się tylko zwracać uwagę, że sekcja jest wyraźnie niedofinansowana, a zrzucenie wszystkiego na barki tre-

Na podium od lewej: Dominika Guzik-Płuchowska, Barbara Kulanty, Hubert Pączek, Dariusz Janik, trener Krzysztof Hodur, Damian Pławecki i Jan Rudziński.

nera Krzysztofa Hodura może spowodować zniknięcie sekcji z mapy sportowej Polski. A w końcu: myślisz badminton w Krakowie, mówisz AGH… Marek Szlachta

AZS AGH Kraków – AZS UWM Olsztyn 4:2 Dariusz Janik – Mateusz Dobroński 21:11, 21:6 Dominika Guzik-Płuchowska – Aneta Walentukanis 21:19, 11:21, 20:22 Hubert Pączek / Jan Rudziński – Lech Dryżałowski / Piotr Kowenicki 17:21, 21:9, 21:12 Dominika Guzik-Płuchowska / Barbara Kulanty – Magdalena Jaworek / Aneta Walentukanis 23:25, 12:21 Damian Pławecki / Barbara Kulanty – Piotr Kowenicki / Magdalena Jaworek 21:14, 21:14 Hubert Pączek – Damian Gołębiewski 21:8, 21:6

Czas wyborów…

ie rcza AZS w województw bo wy ocz aw zd wo ra sp wybrali zpoczęła się kampania tutem AZS, nowy Zarząd sta ze e Już 28 maja 2015 roku ro ni od zg ji, nc h de ie dwuletniej ka W murach UJ, w któryc o. ieg sk oń ell gi małopolskim. Po upływ Ja tu te kadencję lnianego AZS Uniwersy legaci wybrali na kolejną de i an br członkowie Klubu Ucze ze , wy to or Sp ili: ademicki Związek Zarządu Klubu uzupełn ład sk o dt na Po w roku 1909 powstał Ak ę. ełp a KU AZS UJ Konrada W Mateusz Wcisło. starego-nowego Prezes zysztof Marcinkiewicz i Kr , ha uc M ł we Pa , ka yp Dariusz Mazur, Paweł St

8

czerwca odbyły się wybory na Politechnice Krakowskiej. Na początku zebrania ustępujący prezes Tomasz Buczek pokrótce podsumował mijającą kadencję, a Walne Zebranie jednogłośnie udzieliło absolutorium ustępującemu Zarządowi. W kolejnym punkcie programu Katarzyna Pabis – kandydatka na stanowisko prezesa, wygłosiła krótkie przemówienie, w którym m.in. podkreśliła potrzebę dalszej współpracy z Centrum Sportu i Rekreacji PK oraz konieczność stopniowego zaopatrzenia sekcji sportowych w komplety nowych strojów. Samo głosowanie obyło się bez niespodzianki i kandydatka oficjalnie została nowym prezesem.

Następnie Walne Zebranie przystąpiło do wyboru członków nowego Zawww.azs.pl

rządu. Spośród 20 osób, które zostały zgłoszone przez sekcje, ustępujący Zarząd rekomendował 13 nazwisk, które znalazły się na karcie do głosowania.

Wszyscy kandydaci zebrali odpowiednią liczbę głosów, dzięki czemu znaleźli się w nowym Zarządzie. Podczas zebrania uchwalono również dwa wnioski.

Pierwszy z nich dotyczył konieczności wyznaczenia kierownika w każdej sekcji, który będzie współpracował z Zarządem oraz informował członków sekcji o ważnych sprawach. Druga uchwała (dość humorystyczna) dotyczyła potrzeby częstszego uśmiechania się przez zespół cheerleaders…

Dwa dni po zakończonych obradach nowo wybrany Zarząd spotkał się na pierwszym posiedzeniu w celu ukon-

stytuowania oraz wybrania wiceprezesów, a także członków prezydium i sekretarza. Podsumowując, w skład obecnego Zarządu KU AZS PK na kadencję 2015–2017 wchodzą: Katarzyna Pabis – prezes, Krzysztof Włodarczyk – wiceprezes ds. sportu, Dariusz Pyko – wiceprezes ds. finansowych, Krzysztof Pszczółka – wiceprezes ds. organizacyjnych, Aldona Patycka – sekretarz, Hanna Przegon i Mateusz Szeląg – członkowie Prezydium oraz Kamil Stachura, Kacper Berbeć, Aleksandra Nędza, Anna Wawrzak, Rafał Zużałek, Marek Żytka i Anna Krawiec.

Nowo wybranym życzymy samych sukcesów organizacyjnych…

Marek Szlachta Źródło KU AZS UJ & KU AZS PK

e i k s l o p o wwiieelklok l o p skie #rodzinaAZS #rodzinaAZS – z takim hasłem w przyszłym sezonie w walce o ekstraklasę do dopingowania zapraszać będą koszykarki ENEA AZS Poznań.

W końcu w AZS-ie wszyscy jesteśmy jedną wielką rodziną i każdy, kto choć raz poczuł tę atmosferę, nigdy nie będzie twierdził inaczej.

A może tak wypromować to hasło szerzej, zakomunikować je całej Polsce? To właśnie Akademicki Związek Sportowy łączy pokolenia, przyjmuje w swoje szeregi najmłodszych, dba o najstarszych i dzięki tym wspaniałym ludziom staje się dla nas rodziną.

A co się dzieje u rodziny hokeistów i hokeistek? A dobrze się dzieje!

Był apetyt na złoto, ale zakończyło się „tylko” srebrnym medalem mistrzostw Polski seniorek AZS Politechniki Poznań. Wśród mężczyzn w meczu o trzecie miejsce zmierzyły się dwa poznańskie kluby: AZS AWF Poznań oraz AZS Politechnika Poznań. Górą byli laskarze AWF-u, poprawiając o jedno oczko pozycję sprzed roku.

KCz

Wydanie Wielkopolskie Redakcja: Kacper Czarnota e-mail: kacper.czarnota@azs.pl

A K T Ą I P A N Z C I M O N O EK PO RAZ PIĄTY

ny Uniwersytet Ekonomicz i sk ań zn po a ni iet kw W niedzielę 26 ziora Malanizował bieg wokół Je rg zo y ąt pi z ra po ż ju (UEP) do pokonania uczestnicy ają m i jak u, ns sta dy cji tańskiego, z ra ”. ny „Ekonomiczną Piątką – 5 kilometrów, nazywa z inicjatorem tej rywalizacji JM Rek-

I

mpreza ta, chociaż zainicjowana przez JM Rektora UEP prof. Mariana Gorynię w październiku 2011 roku „zaledwie” jako fragment ówczesnych obchodów 85-lecia Uczelni, ma już bogatą tradycję, a najstarsi biegacze widzą jej korzenie w organizowanych lub współorganizowanych (z AZS Poznań) przez ówczesną Akademię Ekonomiczną w latach 80. XX wieku Międzynarodowych Mistrzostwach Polski czy Akademickich Mistrzostwach Świata w Biegach Przełajowych.

Z roku na rok rośnie zainteresowanie biegiem. W pierwszej „Ekonomicznej Piątce” wystartowało 142 biegaczy, związanych wyłącznie z UEP. Organizatorzy dopiero w trzeciej edycji imprezy dopuścili do startu reprezentantów innych środowisk akademickich, ale już kolejne biegi przybrały formułę otwartą (obecnie są to m.in. Otwarte Mistrzostwa Wielkopolski w biegu na 5 km).

Jednakże wciąż dominują w nich studenci i pracownicy uczelni wyższych.

W bieżącym roku reprezentowanych było w biegu 12 uczelni z Poznania oraz kilkanaście z innych miast z Polski i zagranicy; swoich reprezentantów miał m.in. prestiżowy London University of Economics, a na liście startowej pojawili się m.in. przedstawiciele Chin, Niemiec, Szwajcarii, USA i Wielkiej Brytanii. Wystartowali również – po raz pierwszy – uczniowie szkół średnich z Poznania (głównie tegoroczni maturzyści), z którymi współpracuje UEP. Na starcie stanęło około 700 biegaczek i biegaczy; 35% uczestników stanowiły kobiety.

Wszyscy wywalczyli pamiątkowe medale, a najlepsi – 30 okazałych pucharów, przyznanych w 10 odrębnych klasyfikacjach.

Tegoroczną „Ekonomiczną Piątkę” otworzył guru poznańskich biegaczy, doskonały trener lekkiej atletyki – Janusz Grzeszczuk, wraz

torem UEP, prof. Marianem Gorynią, który po raz kolejny uczestniczył w biegu także jako zawodnik. Honorowymi starterami byli tym razem poznańscy olimpijczycy: Rafał Wieruszewski (zarazem dyrektor biegu) oraz Małgorzata Sobańska, Patrycja Wyciszkiewicz i Michał Wojciechowski. Sygnał do startu padł w samo południe.

Pogoda sprzyjała uczestnikom rywalizacji tylko chwilami. Wiał dość silny wiatr, temperatura powietrza ledwie przekraczała 10OC, a słońce co chwilę chowało się za chmurami. W tych warunkach nie osiągnięto rewelacyjnych wyników. W klasyfikacji otwartej mężczyzn zwyciężył Tomasz Maik (student Uniwersytetu Medycznego z Poznania) z czasem 0:15.20. Drugi przybiegł na metę Marcin Fehlau (0:15.30), a trzeci – Szymon Bytniewski (0:15.41). Wśród kobiet najlepsza okazała się Dominika Lazar, reprezentująca klub Olimpia Poznań (0:18.43), przed Marleną Nowacką (0:19.20) i Marią Sundberg (0:20.49).

Sponsorem tytularnym biegu po raz drugi z rzędu był Volkswagen, a sponsorem głównym Mars Financial Service.

Wszyscy zawodnicy otrzymali koszulki, ufundowane przez firmę deweloperską Trust. Patronem honorowym rywalizacji był prezydent m. Poznania Jacek Jaśkowiak.

Przed biegiem odbył się drugi „Ekonomiczny Marsz na Piątkę”, w trakcie którego trasę 5 kilometrów pokonało z kijkami niemal 80 amatorów nordic walking. Wśród kobiet najlepsza okazała się Beata Wilczyńska (0:34.37), a wśród mężczyzn Robert Adamski (0:32.38). Sponsorem tytularnym marszu była firma ENEA. „Ekonomiczną Piątkę” sprawnie zorganizował Klub Biegacza UEP przy współpracy Studium Wychowania Fizycznego i Sportu oraz Klubu Uczelnianego AZS. Nad całością czuwał dyrektor biegu, wspomniany już Rafał Wieruszewski, znakomity lekkoatleta, olimpijczyk z Aten i Pekinu, przed laty cieszący się tytułem najlepszego sportowca Wielkopolski.

Piotr Kuś Foto KU AZS UEP aps nr 05 2015 (328)

znie Test Coopera w Laels ! ą w o j a r k ę k s a n n – fenozemgoerzem ubu Kapitanem, prezesem Kl Rozmowa z Gr Leszno Uczelnianego AZS PWSZ W Lesznie mieszka nieco ponad 63 000 ludzi, a na swój Test Coopera ściągnęliście 785 osób!

4 razy więcej niż w Poznaniu. Jak to robicie?

Od lat staramy się mocno promować to wydarzenie w mieście i regionie. Dzięki bardzo dobrej współpracy z władzami miasta Leszna udało się zaangażować i zaprosić do udziału uczniów szkół z miasta i regionu. Na 785 startujących osób 552 stanowili uczniowie. Stworzyliśmy dla nich rywalizację szkół na aktywność i nagradzamy szkoły z najlepszą frekwencją na teście. Stosowny dyplom podpisany przez JM Rektora i prezydenta miasta otrzymują najlepsze szkoły podstawowe, gimnazjalne, ponadgimnazjalne oraz szkoły z regionu.

I tu ciekawostka, od lat najwięcej młodzieży uczestniczy z Gimnazjum w Rydzynie (10 km od Leszna), a w ostatnim teście wystartowało aż 115 ich uczniów!

Pojawiają się „recydywiści”, osoby, które rzeczywiście regularnie sprawdzają swoją kondycję? Jaki jest ich odbiór testu?

Test Coopera wpisał się na stałe w kalendarz imprez miasta Leszna. I jest dobra okazja do sprawdzenia samego siebie. W ostatnim czasie jest tendencja do rodzinnych startów – rodziców z dziećmi. Często jest tak, że rodzic biegnie z młodszym dzieckiem, dopingując je na całej trasie, a potem sam sprawdza swoje możliwości, biegnąc tylko dla siebie. I to buduje atmosferę tej imprezy.

Czy możesz przedstawić trochę statystyki? Najstarsza i najmłodsza osoba, najlepszy rezultat (zawodowiec/amator)?

Rozpiętość wieku startujących jest bardzo duża, najmłodszy miał 2 lata, a najstarszy 69 lat. Największy pokonany dystans to 3500 m, a średni dystans uczestników to 2160 m. W teście wystartowało 412 kobiet i 373 mężczyzn.

Najwięcej uczniów było z Gimnazjum w Rydzynie – 115 oraz ze Szkoły Podstawowej nr 12 w Lesznie – 68 uczniów.

Robicie już przymiarki do 1000 osób? Czy można tego dokonać?

Oczywiście. Taki pomysł chodzi nam po głowie. Na razie rekord frekwencji należy do Krakowa – ponad 900 osób, ale żyję nadzieją, że jesteśmy w stanie go poprawić. Wiele zależy też od pogody; do tej pory nie mogliśmy narzekać, stąd już po raz drugi Test Coopera w Lesznie ma największą frekwencję w kraju.

I w tym momencie pragnę podziękować władzom rektorskim i władzom miasta Leszna za pomoc w organizacji tego wydarzenia – niech będzie dobrą wizytówką naszej Uczelni i Miasta.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał Kacper Czarnota Foto PWSZ Leszno

tu Dzień Sportu Uniwersyteiu ego w Poznnanan Ekonomiczn iu odbyło tecie Ekonomicznym w Poz

13 maja br. na Uniwersy ez KU AZS UEP, święto, które się Święto Sportu, zorganizowane prz aktywnego uprawiania sportu. od wielu lat zachęca studentów do

J

ak co rok studenci mogli spróbować sił w przeróżnych dyscyplinach sportu, jak piłkarzyki, tenis, dart, koszykówka, szachy czy frisbee. Ciekawym dodatkiem była możliwość odrobieości na zajęciach wychowania nieobecności o, połączenie przyjemnego nia fizycznego, m. Święto Sportu to nie tylz pożytecznym. a zabawa, ale także edukako wspaniała wicielki płci pięknej mogły cja. Przedstawicielki rzejść darmowy kurs samododatkowo przejść mach Akademii Bezpieczobrony w ramach nej Kobiety. Część teoretyczna przeprowadzona została przez kotraży miejskiej mendanta straży ego psychologa, oraz policyjnego praktyczna natomiast – przez wicemistrza świata w karate eberta.

Mariusza Sieberta. minacyjny nastąpił Punkt kulminacyjny łudniu: był to mecz jednak po południu: koszykówki pomiędzy Władzami omaganymi przez Uczelni wspomaganymi ortu a studentami.

Gwiazdy Sportu www.azs.pl

Spotkanie trzymało w napięciu do samego końca. Drużyna, w której pierwsze skrzypce grali m.in. JM Rektor UEP Marian Gorynia, Rafał Wieruszewski – olimpijczyk z Pekinu, Adam Metelski – koszykarz MKS Dąbrowy Górn Górniczej i Eugeniusz Kijewski – były repre reprezentant Polski w koszykówce, utrzy utrzymała prowadzenie do końca i odniosła odn zwycięstwo 66:59. Trudno było nie odnieść wrażenia, że d dobra zabawa i duch czystej, sport sportowej rywalizacji przy przyniosły zarówno zwy zwycięzcom, jak i pokonapok nym więcej ra radości niż sam pu puchar.

W przerw przerwach pomiędzy kwartami czas widzom i zawodnikom umilały dziewc dziewczyny z sekcji zu zumby,

fitness-dance oraz znany z programu „Mam talent” Mieszko Włodarczyk, który akrobacje piłkami do koszykówki ma dosłownie w małym palcu. Święto Sportu zakończyło się wspaniałą zabawą podczas pubquizu o tematyce sportowej oraz karaoke w klubie bilardowym Hades.

Wydarzenie to stało się już tradycją na Uniwersytecie Ekonomicznym. Każda edycja odbywa się w połowie maja, teraz pozostaje nam tylko czekać do przyszłego roku, na kolejną odsłonę Święta Sportu. Kto wie, jakie będą atrakcje…

Piotr Kuś Foto KU AZS UEP

e i k s y z ki i n r h c e t k i l o o P e e z t i r a k k ê s y z y Kos œœw tokrz wiêi rok k o j e i k s y z r k o t ę i w Ś Jubileusz

50 lat – dla jednych to dużo, dla drugich nie… W odniesieniu do uczelni, jeśli spojrzymy na mające kilkusetletnią tradycję uczelnie, to może nie jest imponująca liczba.

Ale dla kielczan te 50 lat znaczy dużo, bo właśnie 50 lat temu, w 1965 roku, powstała w Kielcach pierwsza uczelnia techniczna, wtedy jeszcze pod nazwą Wyższa Szkoła Inżynierska.

Niemal równolegle (bo od 1968 roku) swoje zalążki zaczął budować sport akademicki, który na przestrzeni lat zawsze był obecny na kieleckiej „polibudzie”.

Nie brakowało sukcesów, ale też dni gorszych, prawdziwych wieków ciemnych. Teraz jednak można powiedzieć, że sport na Politechnice rozkwita, a dowodem choćby bardzo dobre wyniki w AMP, z czego niezmiernie się cieszymy. Być może w tym roku pęknie magiczna granica 1000 punktów w klasyfikacji generalnej. Po latach udało się zdobyć medal AMP i to od razu złoty za sprawą judoki Mateusza Garbacza, aktualnego mistrza Polski juniorów, wielkiej nadziei polskiego judo. Pojawiły się też medale w klasyfikacji uczelni technicznych…

Z okazji jubileuszu na Politechnice zorganizowano sportowe konfrontacje, o czym przeczytacie obok. Idea takich zawodów, bardziej nastawionych na zabawę, ma długą tradycję, obecnie nieco w Polsce zapomnianą. A szkoda! Bo to fajna odskocznia od poważnych i coraz bardziej profesjonalnych Akademickich Mistrzostw Polski. Z jednej strony to dobrze, że AMP-y się profesjonalizują, mają spójną identyfikację wizualną i system rozgrywek, ale z drugiej gdzieś w pogoni za stypendiami, punktami, medalami zgubiliśmy chyba najważniejsze hasło AZS-u – Atmosfera, Zabawa i Sport. Konfrontacje niejako wysuwają to hasło na pierwszy plan i może warto wrócić do cyklicznego organizowania tego typu towarzyskich zawodów w całej Polsce. My w Kielcach jesteśmy otwarci…

Michał Filarski

Wydanie Świętokrzyskie Redakcja: Michał Filarski, Maciej Wadowski e-mail: michal.filarski@azs.pl

od II laniie nagjleips.zy.se.zon koszykarzy AZS-u Politech-

jpierw To był zdecydow ligowych parkietach. Na io ec trz na ej ki ys rz ok niki Święt rozgrywany we rywki strefowe, potem zg ro ali gr wy h ac gl u siebie, cu w zgrywanym ponownie ro , ale fin W ł. na łfi pó li ec własnej ha to nie jeszcze nie koni e oż m ć by e Al . ało ud niestety się nie koszykówce w Kielcach… marzeń o drugoligowej

D

ecydujące mecze rozegrane zostały w kwietniu na parkiecie hali sportowej Politechniki Świętokrzyskiej, która dzięki staraniom władz klubu dwukrotnie otrzymała od PZKosz możliwość organizacji turnieju barażowego. Najpierw był to turniej półfinałowy, a następnie finały decydujące bezpośrednio o awansie do II ligi.

W turnieju półfinałowym akademicy za rywali mieli KKS Siechnice, Tarnovię Tarnowo Podgórne i TKM Włocławek.

W pierwszym meczu Politechnika okazała się lepsza od Siechnic (wygrana 69:57), a w drugim od Tarnovii, zwyciężając 61:53. Co ciekawe, naprzeciw siebie stanęli syn i ojciec, bowiem trenerem Tarnovii jest syn trenera akademików Stanisława Dudzika, Maciej. Mimo dwóch wygranych przed trzecim niedzielnym meczem koszykarze AZS-u nie mogli być pewni awansu, choć mogła wystarczyć nawet niewielka porażka.

Mecz z TKM Włocławek dostarczył zdecydowanie największych emocji. Zaczęło się źle, ponieważ młodzi gracze z Włocławka, dodatkowo wzmocnieni ekstraklasowymi graczami Anwilu Włocławek Bartoszem Jankowskim i Adrianem Warszawskim, szybko uzyskali kilkupunktową przewagę, która osiągnęła nawet 16 punktów.

Najczarniejszy scenariusz jednak się nie sprawdził, kielczanie po przerwie kompletnie zmienili swoją grę. Mocniejsza obrona zaoowocowała kontrami i szybką niwelacją strat. Młodzi włocławianie zaczęli się gubić, także pod presją licznie zgromadzonych kibiców głośno dopingujących kielczan. Ostatecznie akademicy przegrali mecz 61:65 po dogrywce, ale to oni cieszyli się z awansu do turnieju finałowego.

Najlepszym strzelcem turnieju został Artur Busz, skrzydłowy AZS-u.

Dwa tygodnie później Kielce ponownie gościły koszykarzy, tym razem na turnieju finałowym o awans do II ligi. Do Kielc przyjechały zespoły MKK Gniezno, ITAGO Gdynia i rezerwy Rosy Radom. Niestety kielczanie po minimalnej dwupunktowej przegranej przy pełnych trybunach (ponad 500 widzów) w pierwszym dniu z ITAGO następnie

nieznacznie ulegli MKK i na koniec w meczu „o pietruszkę” – Rosie. Turniej wygrali gdynianie przed zawodnikami z Gniezna…

A co by było, gdyby AZS pokonał w piątek ITAGO… Nie awansowaliśmy z kilku powodów. Zabrakło chyba trochę szczęścia, bo dwa mecze przegraliśmy minimalnie. Zadecydowała w nich dyspozycja dnia, mieliśmy również problemy zdrowotne, bo przed turniejem długo pauzował Paweł Bacik, a w trakcie turnieju wypadł nam kapitan Szymon Rzońca – przyznał Artur Busz, najlepszy strzelec Politechniki, również grający z kontuzją.

Mimo końcowej porażki był to dla kielczan najlepszy sezon w pięcioletniej historii, zakończony wygraniem trzeciej ligi małopolsko-świętokrzyskiej oraz turnieju półfinałowego o awans do II ligi. A, że nie wyszło w najważniejszym momencie? Cóż, sport bywa okrutny…

Kielczanie awans przegrali minimalnie, o wszystkim decydowała dyspozycja dnia, a w ostatni kwietniowy weekend ta nie była atutem kielczan. Poziom turnieju stał na wysokim, drugoligowym poziomie, co pokazuje, że kielczan

stać na grę w drugiej lidze. Przez dwa kwietniowe weekendy hala Politechniki żyła koszykówką, na meczach kielczan zapełniając się praktycznie w całości, co dobitnie pokazuje, że zapotrzebowanie na ten sport w Kielcach jest duże i warto starać się o to, by drugoligowa koszykówka jednak na kieleckie parkiety wróciła.

Michał Filarski Foto Paula Lesiak aps nr 05 2015 (328)

ym w o t r o p s m e t k e i b o nowy ania, 16 kwietnia oficjalnie otwarte zostało UJK z elu latach oczekiw Kielcach. anowskiego w Wreszcie, po wi Uniwersytetu Jana Koch tu or Sp i ji ac lit bi ha Re ełna rok.

Centrum ótkim tempie, bo w niesp kr o ow rd ko re w ł ta ws Nowy obiekt po

W

swojej ponad 45-letniej historii Uniwersytet doczekał się w końcu obiektu sportowego z prawdziwego zdarzenia. Do tej pory korzystaliśmy z gościnności różnych szkół i sal sportowych. W związku ze sprzedażą pewnych obiektów straciliśmy dwie sale gimnastyczne. Dzięki otwarciu obiektu możemy w stu procentach zabezpieczyć potrzeby lokalowe Uniwersytetu, które są związane z prowadzeniem zajęć wychowania fizycznego i trenowania zawodników w sekcjach sportowych – mówił w trakcie otwarcia rektor UJK prof. Jacek Semaniak. Rektor dodał także: Będziemy mogli również otworzyć nowy kierunek wychowanie fizyczne, co nastąpi z początkiem nowego roku akademickiego. Będzie to miejsce nie tylko dla sportu akademickiego, ale również dla tej części rehabilitacyjno-fizjoterapeutycznej związanej z Wydziałem Nauk o Zdrowiu. Chcemy, żeby były tutaj prowadzone nie tylko zajęcia sportowe, ale rozwijały się również badania naukowe.

Kierownik Studium Wychowania Fizycznego i Sportu UJK dr Rafał Pawłowski dodał: Ten obiekt nie jest oczekiwany od lat, ale od stuleci. Przeskoczyliśmy z XIX w XXI wiek. Cieszymy się z tego, że studenci będą mieli jedno miejsce zajęć. Będzie to punkt życia sportowego całego Uniwersytetu.

Gościem specjalnym uroczystości był bramkarz drużyny Vive Tauron Kielce Sławomir Szmal. Po oficjalnym otwarciu Centrum Rehabilitacji i Sportu przybyli goście mieli możliwość przetestowania hali, a także zwiedzenia całości obiektu.

Pochwały w kierunku nowego obiektu wygłosił także Daniel Boszczyk, szczypiornista AZS UJK Kielce: Hala jest kosmiczna. Wszyscy jesteśmy zadowoleni, że po tylu latach mamy swój obiekt. Nic nam już więcej nie potrzeba, tylko żeby wygrywać w naszym nowym domu pasji.

I to właśnie podopieczni Tomasza Błaszkiewicza mieli możliwość jako pierwsi przetestowania nowego obiektu w sportowym boju. W pojedynku III ligi pokonali szczypiornistów Stali II Mielec 41:29. Lekka trema była, chcieliśmy się pokazać z jak najlepszej strony.

Wiedzieliśmy, że przyjdzie sporo ludzi.

Jednak wszystko co sobie zaplanowaliśmy, udało się zrealizować – mówił po spotkaniu Daniel Boszczyk.

Również trener „czarno-biało-czerwonych” Tomasz Błaszkiewicz, a zarazem wiceprezes KU AZS UJK, nie mógł nachwalić się nowego obiektu: Wreszcie po trzynastu latach tułaczki po różnych kieleckich obiektach doczekaliśmy się obiektu sportowego z prawdziwego zdarzenia. Po meczu możemy zostać

na hali, nikt nas z niej nie wygania.

Czujemy się tutaj jak w domu. Wszystko jest pod ręką. Mamy gdzie i z kim trenować. Teraz musimy postawić sobie wysokie cele i próbować do nich dążyć.

Koszt budowy nowego centrum sportowego UJK wyniósł około 11 milionów złotych. Środki finansowe na ten cel pochodziły z dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007–2013 oraz z ministerialnego Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej. Centrum Rehabilitacji i Sportu poza pełnowymiarowymi boiskami do piłki ręcznej, koszykówki czy siatkówki i składanymi trybunami na 300 osób posiada także salę fitness, siłownię, sale do odnowy biologicznej, a także pracownie kinezyterapii i fizykoterapii.

Tekst i foto Maciej Wadowski

we o t r o p S e w o z s u e l i b u J k i n h c e t i l o P e j c a t n Konfro hniki Świętohali spor towej Politec

w Na początku czerwca technicznych, ortowcy trzech uczelni sp się li ka ot sp iej sk zy zelni. W rakr sz 50-lecia kieleckiej uc owali ze leu bi Ju ić zc uc ie ln pó by ws rywaliz nfrontacji Politechnik” iej mach „Sportowych Ko kie iętokrzys j, Warszawsk Św iki hn ec lit Po le cie wi bra zabawa. sobą przedsta k był najważniejszy, a do ni wy e ni I j. kie ws ko ra i K

K

onfrontacje rozpoczęły futsalistki.

Gospodynie okazały się gościnne i uległy rywalkom z Krakowa, podobnie jak rywalizujący później futsaliści. Więcej emocji było na siatkarskich parkietach, bo mecze kończyły się w tie-breakach. Ale zdecydowanie najgoręcej było na boisku koszykarskim. Najpierw pokaz gry zaprezentowały medalistki AMP z Krakowa, ale potem z bardzo dobrej strony pokazały się koszykarki z Kielc, które stoczyły zacięty bój z koleżankami z Politechniki Warszawskiej. Do rozstrzygnięcia pojedynku potrzebna była dogrywka, www.azs.pl

w której o jedno oczko lepsze okazały się koszykarki ze stolicy.

A na koniec doszło do prestiżowego pojedynku rewanżowego za finał AMP w judo (kat.73 kg). Spotkali się złoty medalista Mateusz Garbacz (PŚk Kielce) i srebrny Stanisław Dąbrowski (PW Warszawa). Chłopaki pokazali kilka efektownych padów oraz rzutów.

Postanowili też nauczyć judo publiczność. I byli tak dobrymi nauczycielami, że zaproszona na tatami koszykarka gospodarzy Ola Sęk po chwili nauki rzuciła na matę Stanisława Dąbrowskiego. Nie gorszy był krakowski siatkarz, któremu tak się to spodobało, że

postanowił… „powalczyć” z każdym z judoków. Mateusz i Staszek dopisali kolejny rozdział do swojej rywalizacji – na AMP lepszy był Mateusz, ale na Mistrzostwach Polski rozgrywanych w Kielcach – już Stanisław. Żartowali, że to jeszcze nie koniec – na horyzoncie jest Uniwersjada, a Kielce z Warszawą rywalizują też o organizację finałów AMP w Judo w 2016 roku.

Michał Filarski Foto Paula Lesiak

Akademickie Mistrzostwa Polski w Siatkówce Plażowej Półfinał D, Dąbrowa Górnicza, 31.05 – 2.06.2015

Na plaży fajnie jest...

Może nie nad morzem, ale w równie plażowej atmosferze upłynęły rozgrywki półfinałowe AMP w Siatkówce Plażowej, które tradycyjnie zawitały do Dąbrowy Górniczej. Pogoda sprzyjała, frekwencja dopisała, a tajemnicą nie jest, że akurat te AMP mają swój charakterystyczny klimat, który i tym razem stał się naszym udziałem.

P

ierwszy dzień turnieju to zacięta walka o 8 czołowych miejsc premiowanych awansem do finału ogólnopolskiego.

Na siedmiu fantastycznie przygotowanych boiskach rozegrano w poniedziałek 64 mecze według harmonogramu ustalonego podczas losowania na odprawie technicznej. Faworyci z eliminacji środowiskowych pokazali bardzo wysoką formę i przynajmniej w początkowej fazie turnieju nie mieli sobie równych. Znakomicie zaprezentowały się pary AWF Katowice i na koniec dnia spośród sześciu – pięć wywalczyło prawo startu w Gdyni. Co ciekawe, we wszystkich sobotnich meczach przedstawiciele katowickiej AWF oddali rywalom tylko 6 setów.

Pozytywnie zaskoczyły reprezentantki Politechniki Śląskiej Martynika Robel / Marta Wójcik, które najpierw nie dały złudzeń duetowi Patrycja Liegman / Aneta Szadzik (AWF Gorzów Wlkp.) kończąc mecz 2:0 (15:9, 15:5), następnie pokonały 2:0 (15:5, 18:16) Justynę Mróz i Dorotę Dydak z Politechniki Wrocławskiej (rozstawione ze środowiska dolnośląskiego) i stanęły naprzeciw bardzo wymagających przeciwniczek Julii Budny i Dominiki Krupy (Politechnika Opolska). Po zaciętym pojedynku zakończonym dopiero w tie-breaku znów górą okazały się zawodniczki z Gliwic (15:13, 13:15, 15:8).

We wtorek na boiskach Centrum Sportów Letnich i Wodnych toczyły się mecze o jak najlepsze rozstawienie w finale AMP. Jasne było, że nikt nie odpuści, gdyż wyższa lokata to większe szanse na potencjalnie słabszego prze-

ciwnika w Gdyni – stawka zatem spora.

Ze względu na słoneczną aurę i obserwowane wyraźnie rozluźnienie pozostałych uczestników turnieju, finaliści musieli przede wszystkim walczyć o utrzymanie swojej koncentracji – do ostatniego gwizdka pozostało jeszcze wiele piłek.

Mimo że większość meczów tego dnia zakończyła się w dwóch setach, kibice na brak emocji nie mogli narzekać, a szczególnie wyrównane i trzymające w napięciu okazały się pojedynki o wejście do półfinałów. Z ciekawą sytuacją mieliśmy do czynienia w rywalizacji mężczyzn, gdzie w meczu półfinałowym ponownie spotkały się pary PWSZ Nysa (Mateusz Biernat / Bartłomiej Dzikowicz) i wrocławskiego Uniwersytetu Przyrodniczego (Stanisław Szymankiewicz / Paweł Lewandowski). W pierwszym pojedynku po ciekawym meczu górą okazali się nysianie (21:12, 20:22, 18:16) i do półfinału podchodzili w roli faworytów. Szymankiewicz i Lewandowski odrobili jednak lekcję i zwyciężając 2:1 (19:21, 23:21, 15:11) zrewanżowali się duetowi z PWSZ. Ostatecznie wrocławianie zajęli 2 miejsce, po przegranym w tie-breaku finale z Dawidem Ogórkiem i Grzegorzem Wójtowiczem (22:20, 13:21, 7:15). Zawodnicy Wyższej Szkoły Humanitas przeszli przez turniej jak burza, we wszystkich rozegranych meczach przegrywając tylko 1 seta (i to dopiero w finale). Dzięki swojej znakomitej postawie sosnowiczanie pewnie stanęli na najwyższym stopniu podium, zdobywając jednocześnie ufundowany przez prezesa Śląskiego Związku Piłki Siatkowej Puchar dla Najlepszej Pary Męskiej Woj. Śląskiego. Trzecie miejsce

wywalczyli w meczu przeciwko Dariuszowi Tkaczukowi i Maciejowi Muszyńskiemu (AWF Wrocław) Mateusz Biernat i Bartłomiej Dzikowicz.

Turniej kobiet zdominowały pary AWF Katowice Aleksandra Baron / Renata Bekier i Izabela Soja / Natalia Płodowska, które bez straty seta stanęły naprzeciwko siebie w finale. Tym razem bezdyskusyjnie górą okazały się te pierwsze, wy-

grywając do 12 i 19, tym samym nie oddawszy w całych zawodach ani jednego seta. Do rąk zwyciężczyń powędrowało także wyróżnienie prezesa Śląskiego Związku Piłki Siatkowej dla Najlepszej Pary Żeńskiej Woj. Śląskiego. W małym finale duet Uniwersytetu Opolskiego – Marta Sikora / Martyna Płodowska po zaciętym boju pokonał parę Justyna Brożek / Karolina Radgowska z Politechniki Wrocławskiej (19:21, 21:15, 15:13).

To były dwa dni wspaniałej zabawy i pięknej sportowej rywalizacji. Mamy nadzieję, że wszyscy wywieźli z Dąbrowy Górniczej dobre wspomnienia (niektórzy także garść nagród). Przy takich właśnie imprezach rozszerzenie skrótu AZS: Atmosfera Zabawa Sport nabiera pełnego sensu. I chodź morza u nas nie ma, drugiej takiej plaży nie znajdziecie.

Katarzyna Karpińska-Szemes Foto Michał Walusza aps nr 05 2015 (328)

Trio napisało

trylogię, która

jest tryptykiem

20

kwietnia br. w Muzeum Sportu i Turystyki w Centrum Olimpijskim im. Jana Pawła II odbyła się promocja książki Dzieje Akademickiego Związku Sportowego, tomy I–III, które podsumowują historię Stowarzyszenia. Spotkanie autorskie zostało zainicjowane przez Kajetana Hądzelka, prezesa Zarządu Fundacji Centrum Edukacji Olimpijskiej.

– Trio autorów w trzech tomach zgromadziło fakty, dokumenty, wspomnienia i fotografie ilustrujące długą i złożoną historię składającą się na obraz Akademickiego Związku Sportowego na tle historii Polski. Otrzymaliśmy więc do rąk trylogię: początki AZS w II Rzeczypospolitej, historia AZS w okresie PRL oraz obecne dzieje związane z III RP. Opis przeszłości i teraźniejszości AZS stworzony przez TRIO jest więc TRYLOGIĄ stanowiącą TRYPTYK: bogaty, wielostronny obraz działalności AZS – tymi słowami Marek Rocki, prezes Zarządu Głównego AZS zwrócił się do autorów: Ryszarda Wryka, Haliny Hanusz i Bartłomieja Korpaka, i powitał wszystkich zaproszonych na tę uroczystość gości.

Foto Szymon Sikora

www.azs.pl