Akademicki Przegląd Sportowy 01/2015

*5$1$'$

AKADEMICKI PRZEGLĄD SPORTOW

Pismo Zarządu Głównego AZS

[od redakcji]

Życzy Łukasz z Rodziną

O

d kilkunastu lat, zawsze w okresie Świąt Bożego Narodzenia, dociera na mój telefon SMS z życzeniami „spokojnych, rodzinnych, udanych”, w podpisie Łukasz Kruczek z Rodziną. To budzi moją radość i refleksję, że przede mną kolejne święta i zaraz nowy rok. A jak styczeń i rok nieparzysty, to zapewne zaraz będzie zimowa uniwersjada.

Na liście adresowej w telefonie Łukasza Kruczka mój numer pojawił się bardzo dawno temu.

W 1997 roku Zimowe Igrzyska Studentów odbywały się w Koreańskim Maju Chonju, wyjazd daleki, miejsce mało znane. Obserwujemy konkurs skoków, nasz reprezentant Łukasz Kruczek jest jednym z nielicznych polskich skoczków, którzy mogli uczestniczyć w uniwersjadach, ma konieczny status studenta. Studiuje w AWF Katowice i jest członkiem uczelnianego klubu AZS. Łukasz spisuje się znakomicie, walczy i zwycięża. Mamy pierwszy złoty medal w skokach w historii uniwersjadach startów i jedyne podium w Korei. Potem było złoto w Popradzie, i te najważniejsze zwycięstwa, czyli dwa złote medale podczas Uniwersjady 2001 w Zakopanem. Wtedy wszyscy, cały AZS, mobilizowaliśmy się w sposób nadzwyczajny, będąc współorganizatorem imprezy, ale także walcząc o sukces sportowy reprezentacji. Ostatni medal zdobył Łukasz już jako nestor ekipy w drużynowym konkursie w 2003 roku we włoskim Tarvisio. Kończył studia, rozmawiając mówił o swojej szansie na trenerską karierę. I tak się stało, dziś prowadzeni przez Łukasza zawodnicy zdobywają medale igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata, a Łukasz Kruczek zwycięża w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” jako trener roku 2014. Krócej

tej historii opisać nie umiem. Nigdy nie rozmawiałem z Łukaszem na temat tego, co mu dały uniwersjadowe starty, czy w ogóle pamięta o tych imprezach, o tym, że był naszym liderem, o tym, że miał wpływ na postawę całej ekipy. Dla organizatorów wyjazdu i pobytu było jeszcze ważne, że bardzo łatwo nawiązywaliśmy konieczny kontakt, że nasze pomysły były akceptowane i wspierane przez zawodnika i jego kolegów, że razem ustalaliśmy sprawy organizacyjne, że razem świętowaliśmy sukcesy i porażki.

Co jakiś czas wśród ludzi sportu toczy się dyskusja pod hasłem Po co nam sport akademicki, po co nam AZS, po co nam uniwersjady? Jesteś utalentowany sportowo, to walcz o pozycję, potem przyjdą pieniądze, sława i jeszcze większe pieniądze. Po co ci nauka i studia, nie zawracaj sobie głowy, sport to przepustka do szczęśliwego życia.

Co to za rywalizacja wśród tych studentów, liczą się ci, co mają medale olimpijskie, wygrywają cykl pucharu świata. SMS-y od Łukasza utwierdzają mnie, że młodzi ludzie myśleli i myślą zupełnie inaczej. Że dzisiaj pewnie liczy się sława, pieniądze i sukces sportowy, ale niewielu odpuszcza ten drugi wymiar kariery. Sport i edukacja znakomicie się uzupełniają, motywują do pracy, do najwyższego wysiłku, pozwalają zorganizować precyzyjnie codzienne obowiązki, dają szansę na akceptację zarówno w grupie na uczelni, jak i w wymiarze ogólnopolskim, wśród kibiców i pasjonatów sportu.

Wszystkim, którzy się jeszcze wahają, wysyłam tego noworocznego SMS-a: Uprawiaj sport, studiuj, marz o starcie uniwersjadowym, raduj się światem, bądź w grupie, wspieraj innych. Życzy Redaktor

Redaktor naczelny: Bartłomiej Korpak Sekretarz redakcji: Halina Hanusz Adres redakcji: 00-056 Warszawa ul. Kredytowa 1a tel./faks 22 828 02 76 502 250 604 www.azs.pl e-mail: aps@azs.pl Projekt graficzny i skład: Andrzej Kubatko © FALL tel. 12 413 35 00 www.fall.pl Numer zamknięto 19 stycznia 2015 r.

Redakcja nie zwraca materiałów niezamówionych oraz zastrzega sobie prawo skracania artykułów.

Wydawnictwo zrealizowano ze środków Ministerstwa Sportu i Turystyki, nakład 3000 egz.

ISSN 0209-0546

aps nr 01 2015 (324)

Podwójny gospodarz Eksperyment, który musi się udać Po raz pierwszy w historii Uniwersjada odbędzie się w dwóch miastach i to na dodatek tak od siebie odległych. Od 24 stycznia do 1 lutego w słowackim Szczyrbskim Plesie, a od 4 do 14 lutego w hiszpańskiej Granadzie najlepsi studenci sportowcy świata będą rywalizować o przejście do historii.

P

oczątkowo XXVII Zimowa Uniwersjada miała być rozegrana tylko w Granadzie. Taka decyzja została podjęta podczas zebrania Komitetu Wykonawczego FISU w czerwcu 2009 roku w Brukseli. Hiszpańskie miasto było wówczas jedynym kandydatem do organizacji zawodów. Jednak z czasem zaczęły się problemy i Hiszpański Komitet Organizacyjny stwierdził, że nie będzie w stanie przygotować wszystkich aren. FISU zdecydowało, że konkurencje narciarstwa klasycznego i biathlon zostaną rozegrane w miejscowościach Szczyrbskie Pleso i Osrblie na Słowacji. Nasi południowi sąsiedzi stali się oficjalnie współgospodarzem tej Zimowej Uniwersjady w czerwcu 2014 roku. Natomiast w Hiszpanii studenci-sportowcy wystartują w narciarstwie alpejskim/ dowolnym, snowboardzie, łyżwiarstwie figurowym, short tracku, hokeju na lodzie i curlingu.

Słowacka perła Pierwsza część uniwersjadowych zmagań zostanie rozegrana tuż za naszą południową granicą w Szczyrbskim Plesie. Nasi reprezentanci będą mogli poczuć się jak w domu. Szczyrbskie Pleso położone jest u podnóża Tatr Wysokich, na południowym brzegu Szczyrbskiego Jeziora na wysokości 1351 m n.p.m. W związku z tym tamtejsi mieszkańcy nie mają żadnych trudności z przygotowaniem do użytku tras narciarskich i skoczni od grudnia do marca.

Szczyrbskie Pleso przyciąga fanów białego szaleństwa – zarówno narciarzy, jak i biegaczy – wysokim poziomem usług. Na południowych stokach pobliskiej góry Predne Solisko przygotowanych jest 9 kilometrów zróżnicowanych poziomem trudności tras narciarskich. Słowacka miejscowość jest również w lecie magnesem dla turystów, którzy szukają możliwości uprawiania turystyki pieszej i wspinaczki po okolicznych szczytach www.azs.pl

Tatr. Warto wspomnieć, że w 2014 roku w Szczyrbskim Plesie miał metę jeden z etapów Tour de Pologne. Co ciekawe, wygrał go nasz rodak Rafał Majka.

O sportowej atrakcyjności regionu świadczy to, że najlepsi studenci-sportowcy świata zawitają do Szczyrbskiego Plesa już po raz drugi w historii.

Poprzednio Uniwersjada odbyła się tutaj w 1987 roku. Wówczas jedyny brązowy medal dla biało-czerwonych zdobyła sztafeta biegaczek na dystansie 3 x 5 km w składzie: Katarzyna Popieluch, Zofia Topór-Huciańska i Michalina Maciuszek. Podczas tegorocznej Uniwersjady w Szczyrbskim Plesie zostaną rozegrane: biegi narciarskie, skoki narciarskie i kombinacja norweska. Położony w pobliom żu Szczyrbskiego Jeziora Kompleks Sportowy FIS, gdzie odbędą się zawody, składa się ch z dwóch skoczni narciarskich or(nieczynnej dużej K120 i norżmalnej K90), stadionu łyżh wiarskiego, tras biegowych i zjazdowych.

Natomiast biathlości będą ą podczas Uniwersjady rywalizo-wać w oddalonym o 80 kilome-a trów od Szczyrbskiego Plesa Osrblie. Miejscowość znajduje się niedaleko geograficznego środka Słowacji. Biathlonowy

kompleks w Osrblie powstał na początku lat osiemdziesiątych XX wieku. Od tego czasu nie omijały go przeróżnego rodzaju imprezy sportowe. Najważniejszą z nich były rozegrane w 1997 roku mistrzostwa świata. W Osrblie odbywają się również cyklicznie zawody Pucharu Świata.

Kto tutaj nie był, nic nie widział Na drugą część tegorocznej Uniwersjady jej uczestnicy wybiorą się do Granady, leżącej w Andaluzji u stóp gór Sierra Nevada. Trudno sobie wyobrazić, że niedaleko miasta, w którym panuje klimat śródziemnomorski, są dogodne warunki do uprawiania dyscyplin zimowych. Jednak tak w rzeczy

samej jest. W Górach Śnieżnych, tak z hiszpańskiego tłumaczy się nazwę Sierra Nevada, działa 26 wyciągów narciarskich o łącznej długości tras 95 kilometrów. Jest to równocześnie najbardziej wysunięty na południe rejon w Europie, gdzie można oddawać się białemu szaleństwu. W Andaluzji narciarze mogą cieszyć się znacznie dłuższym dniem niż w krajach alpejskich.

Zjeżdżając w dół, widzą zielony europejski krajobraz i błękitne morze, a daleko na południu rysują się im mgliste kontury marokańskich gór. Sercem ośrodka jest miejscowość Pradollano, położona na wysokości 2100 m n.p.m.

W 1996 roku w Sierra Nevada odbyły się mistrzostwa świata w narciarstwie alpejskim. Kompleks oferuje nie tylko możliwość zjeżdżania na nartach. Sierra Nevada może pochwalić się również snowparkiem Sulayr, gdzie są odpowiednie warunki do uprawiania freestyle’u. Znajduje się zy halfpipe w Eutam również najdłuższy ropie o długości aż 2,5 kilometra. W Sulayr można spotkać prawdziwych mistrzów deski i podziwiać ich popisy. Na stokach górr

Sierra Nevada uczestnicy Uniwersjady powalczą o medale w narciarstwie alpejskim, dowolnym i snowboardzie.

W samej Granadzie studenci-sportowcy będą rywalizować w hokeju na lodzie, łyżwiarstwie figurowym i curlingu.

Miasto tętni wielkomiejskim życiem,

turystów. Warto wcześniej zarezerwować sobie do niego bilety, żeby zachwycić się pięknem arabskiej sztuki. Granada może pochwalić się organizacją ważnych imprez sportowych, między innymi Mistrzostw Europy i Świata w Koszykówce. Na stadionie miejscowego klubu piłkarskiego, grającego na co dzień w Primera Division, odbędzie się ceremonia otwarcia i zamknięcia Uniwersjady.

Granadę i Szczyrbskie Pleso dzieli od siebie ponad 3000 kilometrów. Można jednak z całą pewnością powiedzieć, że eksperyment z rozegraniem Uniwersjady w dwóch tak od siebie odległych miejscach się powiedzie.

Jak zapewniają organizatorzy, oba miasta są w pełni przygotowane do przeprowadzenia zawodów. Z pewnością biało-czerwoni przeżyją niezapomniane chwile

pełno tam przytulnych kafejek i wyjątkowych zabytków. Najsłynniejszym z nich jest zamek Alhambra – najlepiej zachowany na świecie pałac

arabski wzniesiony przez władców ostatniej dynastii muzułmańskich Narsydów.

Obiekt jest chętnie zwiedzany przez

n Słowacji i w Hiszpanii. Liczymy na o oczywiście na jak najlepszy medalow wy wynik akademików i próbę pobicia osiągnięcia z Trentino, skąd nasi reprezentanci przywieźli rekordową lliczbę 23 krążków.

Maciej Wadowski Foto www.tatry2015.sk, www.granada2015.org aps nr 01 2015 (324)

Obciążenie genetyczne Rozmowa APS z Karoliną Chrapek, narciarką AZS AWF Katowice, wielokrotną medalistką uniwersjadową Gdzie spędziłaś sylwestra i czego życzono ci na 2015 rok? Sezon narciarskich zmagań w pełni, jak jesteś do tej rywalizacji przygotowana i czy jesteś zadowolona z wyników pierwszych startów?

We Włoszech, niedaleko stacji narciarskiej Kronplatz. Oczywiście byłam tam na treningu. Ponieważ w sezonie trudno znaleźć czas na spokojniejszy trening, a właśnie ten okres jest najuboższy w ważne starty, więc warto go wykorzystać. Życzenia jak życzenia, głównie żebym była zdrowa i omijały mnie kontuzje oraz sukcesów w sporcie :). Przygotowana do sezonu jestem całkiem dobrze, choć na razie zadowolona mogę być z dwóch startów w Pucharze Ameryki Północnej, gdzie byłam 5. i 3. w zjazdach i tym samym „zjechałam” swoje najlepsze punkty, co dało mi 89. miejsce na świecie.

Za kilka tygodni uniwersjadowe zawody w hiszpańskiej Sierra Nevada. Jeżeli nic nie stanie na przeszkodzie, to będzie to twój trzeci start w tej akademickiej rywalizacji. Jak zapamiętałaś poprzednie występy w Turcji (Erzerum) i Włoszech (Trentino)? Czy zdobyte na tych uniwersjadach medale miały znaczenie dla twojej sportowej kariery?

Zgadza się, jeśli polecę do Hiszpanii, to będzie to mój trzeci start na uniwersjadzie. Ze względu na zdobyte medale poprzednie uniwersjady wspominam bardzo dobrze, choć cały czas brakuje mi tego najważniejszego – złotego. Oczywiście, że miały znaczenie, np. w zeszłym roku była to jedna ze składowych, która dała mi szansę uczestnictwa i startów w Igrzyskach Olimpijskich w Soczi.

Twój brat Adam także pojawił się w tym sezonie na zawodach Pucharu Świata. Dlaczego narciarstwo stało się waszym rodzinnym sportem?

Jakie był początki twojego sportowania, co zadecydowało o narciarstwie? Z kim w zakresie szkolenia na co dzień współpracujesz?

Trochę to chyba wynika z tak zwanego „obciążenia genetycznego”, ponieważ babcia i ciocia trenowały narciarstwo alpejskie, a dziadek kombinację norweską. Dodatkowo tata w młodości również trenował narciarstwo alpejwww.azs.pl

skie. To on zaraził nas pasją do tego sportu i nauczył jeździć na nartach.

Mnie trenował jeszcze kilka lat temu, a i tak jak mam jakiś problem, to zawsze pytam i często dyskutujemy, jak się poprawić. Natomiast Adama trenuje do dziś. Obecnie trenuję z Marcinem Orłowskim, głównym trenerem kadry narodowej kobiet.

Jesteś absolwentką Liceum Ewangelickiego Towarzystwa Edukacyjnego w Gliwicach, teraz studiujesz na katowickiej Akademii Wychowania Fizycznego – jak udaje ci się godzić sportowe pasje ze zdobywaniem wiedzy i nauką?

W Europie trwa dyskusja na temat dwutorowej kariery sportowców; czy z jakimś konkretnym pomysłem na dorosłe życie podjęłaś decyzję o studiach w Katowicach?

Katowicki AWF, a także – co nas bardzo cieszy – klub AZS na tej uczelni tworzą dobre rozwiązania dla realizacji sportowych pasji swoich studentów. Już podczas ostatniej Uniwersjady w Trentino stanowiliście blisko 80% całej reprezentacji. Jak wyglądają twoje relacje z uczelnią, z klubem, w jakim trybie studiujesz, co sprawia ci największe kłopoty?

AZS AWF Katowice ma, miał i pewnie będzie mieć pod swoimi skrzydłami naprawdę wybitnych sportowców i ja przy nich ze swoimi wynikami mogę się tylko cieszyć, że zaliczam się do takiego zacnego grona. Studiuję według indywidualnego programu nauki i w związku z tym nie mam praktycznie żadnych kłopotów. Zaliczenia przedmiotów zaczynam na wiosnę, mogę wybierać, ile przedmiotów w danym roku chcę zaliczyć, co jest bardzo dużym udogodnieniem i dzięki takiemu trybowi, co prawda z 2-letnim poślizgiem, ale obroniłam we wrześniu 2014 r. licencjat.

Łączenie nauki ze sportem na pewno nie jest łatwe.

Rodzice zawsze wbijali mi do głowy, że zdobywanie wiedzy jest bardzo ważne i niezależnie od tego, czy zostanę sportowcem, czy nie, ta wiedza się przyda. Liceum ETE w Gliwicach umożliwiło mi właśnie połączenie przyjemnego z pożytecznym,

Wystąpiłaś na Igrzyskach w Soczi. Czy w swoich planach masz też następny olimpijski start?

Czy miałaś okazję startować na trasach w hiszpańskich górach Sierra Nevada, czego oczekujesz po najbliższym uniwersjadowym starcie?

czyli mojej pasji do sportu z nauką, i jestem im za to bardzo wdzięczna. Natomiast AWF w Katowicach wybrałam przede wszystkim ze względu na świetnie zorganizowany indywidualny program nauki, co umożliwiło mi jeszcze większe poświęcenie się treningowi i startom, ale czy to połączy się z moim dorosłym życiem – tego jeszcze nie wiem.

Raczej nie planuję startu na kolejnych igrzyskach. Oczywiście występ w Soczi był spełnieniem moich marzeń, choć wiadomo, że każdy sportowiec marzy o medalu, ale to chyba nie jest mi pisane.

Nigdy wcześniej nie miałam okazji startować w górach Sierra Nevada, i jeśli pojadę na Uniwersjadę, to będę tam pierwszy raz. Staram się nie oczekiwać niczego konkretnego po startach na Uniwersjadzie, ponieważ wolę być mile zaskoczona, niż zostać zawiedziona. Ale jak pojadę, to oczywiście będę walczyć o najwyższe miejsca.

Tego życzymy.

Rozmawiał BK Foto APS

Niesamowity tor

Rozmowa APS z Janem Szymańskim, łyżwiarzem z Klubu Sportowego AZS AWF Poznań

a II AMŚ w Łyżwiarstwie Szybkim w grudniu 2014 r. do Ałmaty (Kazachstan) przyjechali czołowi panczeniści świata. Miejscem zawodów był tor Medeo, znajdujący na wysokości 1691 m n.p.m. Jest to najwyżej położony tor łyżwiarski na świecie. W czasach ZSRR było to miejsce, w którym szkolono najlepszych panczenistów.

Na torze Medeo odnotowano jak dotąd ponad 120 rekordów świata.

Polskę z sukcesami reprezentowało 6 zawodników i 6 zawodniczek. Jan Szymański reprezentujący AZS Poznań zajął pierwsze miejsce na 1500 m, ustanawiając przy tym nowy rekord toru. Rekord toru został również pobity przez naszą drużynę kobiet w składzie Angelika Fudalej (AWF Katowice), Aleksandra Goss (UKSW Warszawa) oraz Urszula Włodarczyk (AWF Katowice). Nasze dziewczęta, zdobywając złoto, zdeklasowały konkurentki.

W końcowej klasyfikacji medalowej Polska zajęła pierwsze miejsce z dorobkiem 8 złotych, 3 srebrnych i 3 brązowych medali. W I AMŚ w Łyżwiarstwie Szybkim w Zakopanem Polska wywalczyła również 14 medali w podziale: 6 złotych, 7 srebrnych, 1 brąz. III AMŚ odbędą się w Baselga di Pine (Włochy) w 2016 r.

N

Rozmawiamy na początku 2015 roku. Ten kończący się 2014 obfitował w twoje sportowe sukcesy: medal na Igrzyskach w Soczi, wysokie lokaty w Pucharze Świata, na koniec roku dwa medale podczas Akademickich Mistrzostwach Świata w Ałmaty i tuż przed sylwestrową nocą – pięć zwycięstw podczas Mistrzostw Polski na warszawskich Stegnach.

Wygląda na to że wskoczyłeś na jakieś niesamowite obroty?

Bardzo się cieszę, że miałem m bardzo dobrą pierwszą część sezonu, u, to optymistycznie nastawia na drugą.

Wróćmy do studenckiej rywalizacji w Kazachstanie. Jako łyżwiarze bardzo zmotywowaliście AZS swoimi wynikami do promowania Akademickich Mistrzostw Świata. Pierwsza impreza tego cyklu odbyła się w Zakopanem w 2012 roku, drugie zawody odbyły się na wysokogórskim torze Medeo. Jak oceniasz poziom tej ostatniej imprezy?

wyścigi oglądać. Dzięki temu jest telewizja, pieniądze, reklamy... W Holandii wszyscy zimą kochają łyżwiarstwo, w naszym kraju wydaje mi się, że zainteresowanie też jest coraz większe.

Organizacja była na bardzo wysokim poziomie, Kazachowie bardzo się starali, pewnie dlatego że miasto stara się o organizację igrzysk olimpijskich, a za dwa lata będzie tam zimowa uniwersjada. Na pewno będzie to niesamowita impreza.

Relacje są bardzo dobre, w końcu przebywamy ze sobą znaczną część roku na zawodach. Czołówka światowa nie zmienia się za bardzo.

Polacy zdominowali medalowe podium, to przypadek czy efekt przygotowań i dobrej motywacji?

Jechałem do Ałmaty zmęczony pierwszymi edycjami zawodów Pucharu Świata i z myślą o przygotowaniach do kolejnej części sezonu. Cieszę się, że Polacy zdobyli dużo medali, jak by nie patrzeć, są to mistrzostwa świata dla studentów i z imprezy na imprezę zawody tego cyklu są coraz poważniejsze.

Twoje komentarze na FB wskazywały na zauroczenie torem w Ałmaty. Czy tylko lokalizacja i dobry start?

Tor Medeo jest niesamowity, nie ukrywam, że gdyby mistrzostwa organizowane były w innym miejscu, to bym nie pojechał z uwagi na obciążenie startowe. Bardzo chciałem wystartować na tym legendarnym lodowisku.

Pod koniec roku spotkała nas superniespodzianka: związałeś swe losy nie tylko z poznańską AWF, ale także z uczelnianym klubem AZS AWF. Co zadecydowało o takim wyborze?

Ostatecznie udało się zrealizować to, o czym myślałem od dawna, a więc reprezentować moje miasto oraz moją uczelnię.

Dzięki telewizyjnym przekazom wiele osób mogło bezpośrednio obejrzeć zmagania łyżwiarzy podczas Igrzysk Olimpijskich w Soczi, ale także teraz w nowym sezonie – w rywalizacji w Pucharze Świata. Jak ta cała pucharowa machina funkcjonuje, co ją napędza – pieniądze, prestiż, sława, reklamodawcy?

Na pewno jest wielu zawodników, którzy chcą wygrywać, i bardzo wielu kibiców, którzy chcą te

Jakie są relacje pomiędzy rywalizującymi zawodnikami. Znacie się od wielu lat, to pomaga w tworzeniu emocji wyścigowego spektaklu?

Przez wiele lat obiegowy odbiór rywalizacji był trochę taki, że cały świat próbował swych sił w pojedynkach z Holendrami... Czy to prawidłowa ocena?

Zależy od dystansów: na długich w dalszym ciągu rządzą Holendrzy, na innych bywa rożnie.

Większość polskich łyżwiarzy sportowe kariery próbuje godzić ze studiami. Czy jest to w ogóle możliwe?

Studiuję na poznańskim AWF i staram się łączyć studia z wyczynowym sportem. Bardzo wiele czasu jestem na wyjazdach, ale dzięki wyrozumiałości prowadzących i pomocy innych studentów daję jakoś radę.

Co w twoim przypadku zadecydowało o podjęciu studiów właśnie na poznańskiej AWF?

Mieszkam w Poznaniu, a dodatkowo tak jakby specjalnie dla mnie utworzono specjalizację, jaką jest wrotkarstwo, od którego zaczynałem przygodę ze sportem.

Trwa w Europie dyskusja na temat dwutorowej kariery sportowców, wszystko w myśl zasady: Walcz o najwyższe sportowe laury, ale działaj na rzecz swojej kariery po zakończeniu przygody ze sportem. Może nie wypada teraz cię o to pytać, wszak jesteś w pełni rozwoju swojej sportowej kariery, ale jakie sobie stawiasz cele na przyszłość w tym zakresie?

Bardzo się cieszę, bo uważam że studiując na AWF, nie otrzymuję „pustego” wykształcenia. Zdobywam wiedzę, uczę się wielu nowych, przydatnych umiejętności, które na pewno przydadzą mi się po zakończeniu zawodowego uprawiania sportu.

Tego życzymy i dziękujemy za rozmowę.

Rozmawiał BK Foto APS aps nr 01 2015 (324)

W mieście i w kopalni W 2015 roku w programie Akademickich Mistrzostw zostw Europy zadebiutuje wspinaczka sportowa. Będzie to debiut biut szczególny, bo polski. Do imprezy, która odbędzie się w dniach niach 5–9 sierpnia, z pełną parą przygotowuje się katowicki AZS.. Rozmawiamy z Michałem Waluszą z Komitetu Organizacyjnego go AME. AME

To nie pierwsza międzynarodowa impreza w ostatnim czasie w Katowicach. Korzystacie z doświadczeń wcześniejszych zawodów w waszym regionie?

Przy organizacji AME liczymy na wykorzystanie doświadczeń zdobytych podczas wcześniejszych katowickich imprez. Nie bez znaczenia dla naszej decyzji o organizacji AME był fakt, że przez kilka ostatnich lat AMPy we wspinaczce sportowej odbywały się właśnie u nas.

Ponadto w latach 2013 i 2014 mieliśmy szansę sprawdzić się na arenie międzynarodowej, organizując w stolicy Śląska AME w Piłce Ręcznej oraz AMŚ w Szachach.

Jakich partnerów już udało się Wam pozyskać już, a kogo macie w planach?

Sportowej PZA. Równocześnie udało się już rozpocząć współpracę medialną z największymi portalami o tematyce wspinaczkowej i walczymy aktualnie o wsparcie partnerów branżowych. Przy promocji imprezy liczymy na wsparcie naszych ambasadorów. Rozpoczęliśmy już współpracę z Adamem Pustelnikiem (oficjalnym routesetterem IFSC) oraz medalistkami mistrzostw świata we wspinaczce na czas, Klaudią Buczek i Aleksandrą Rudzińską.

Na których obiektach odbędą się AME?

Aby zainteresować mistrzostwami nie tylko studentów, ale i społeczność lokalną regionu, planujemy rozegranie dwóch z trzech konkurencji („wspinanie na czas” i „bouldering”) w przestrzeni miejskiej, w ścisłym centrum Katowic. Wspinanie „z prowadzeniem” zostanie rozegrane w centrum wspinaczkowym Sport Poziom 450 w Sosnowcu. Obiekt ten jest również bardzo ciekawy.

Powstał w odrestaurowanym szybie po kopalni Sosnowiec.

Planujecie jakieś nowinki czy niespodzianki?

Od momentu uzyskania praw do organizacji mistrzostw współpracujemy z Polskim Związkiem Alpinizmu w temacie ścian wspinaczkowych oraz wsparcia merytorycznego. W skład Komitetu Honorowego wszedł również Tomasz Mazur z Komisji Wspinaczki www.azs.pl

Wspinaczka sportowa jest bardzo widowiskową dyscypliną. Liczymy w związku z tym, że miasteczko zawodów, zorganizowane w centrum Katowic, przyciągnie nie tylko pasjonatów tej dyscypliny, ale i tych, dla których będzie to pierwszy kontakt z tą dyscypliną. Dla każdej z grup przygotowu-

jemy specjalne atrakcje. Zarówno dorośli, jak i dzieci będą mogli spróbować swoich sił we wspinaczkowym Grand Prix dla Amatorów. Będą też pokazy sportowe, konkursy i filmy o tematyce górskiej. Liczymy również, że wzorem lat ubiegłych uda nam się przeprowadzić transmisję internetową na żywo z wszystkich konkurencji.

Ilu uczestników się spodziewacie?

Jako że będzie to dopiero pierwsza impreza tego typu w historii EUSA, ciężko nam oszacować potencjalne zainteresowanie. Mamy już jednak potwierdzenie, że oprócz naszych rodzimych uczelni imprezą interesują się m.in. wspinacze z Włoch, Rosji czy Niemiec.

Czekamy na oficjalne zgłoszenia.

Gdzie będziecie szukać wolontariuszy?

Rozpoczynamy właśnie pracę nad programem wolontariatu. Na początek chcemy zaangażować członków lokalnych klubów AZS oraz członków sekcji wspinaczkowych z naszego regionu.

Planujemy przeszkolić część uczestników z zakresu przepisów sędziowskich.

Nie wykluczamy jednak, że akcja rozszerzy się na większą skalę, o czym będziemy z pewnością informować.

Wszystko wygląda obiecująco. Życzymy zatem sukcesów.

Zapraszamy serdecznie wszystkich zawodników do startu w głównej imprezie, jak i wydarzeniach towarzyszących, których będzie również sporo. Bądźcie na bieżąco i śledźcie naszą stronę (www. climbing2015.pl) i profil na Facebooku (facebook.com/Climbing2015PL)!

Rozmawiał Darek Sokołowski Foto Michał Walusza

Akademickie Mistrzostwa Polski w Szachach, Katowice, 10–12 stycznia 2015 r.

Pierwsze medale AMP rozdane Szachy po raz kolejny otworzyły sezon AMP. Po trzech latach w Katowicach zawody przeniesiono do Zabrza. Impreza zgromadziła około 250 uczestników, którzy rywalizowali w turniejach indywidualnych (kobiecym i męskim) oraz w tym najważniejszym – turnieju drużynowym.

R

ywalizacja zapowiadała się bardzo ciekawie, gdyż różnice rankingowe pomiędzy otwierającą listę startową czwórką drużyn były minimalne. Faworytem była oczywiście ekipa AZS Uniwersytetu Warszawskiego, która w ostatnich 4 latach aż trzykrotnie wygrywała klasyfikację generalną. Realne szanse na pobicie mistrza miały ekipy Uniwersytetu Ekonomicznego z Katowic i Poznania oraz Akademii Leona Koźmińskiego z Warszawy.

Zanim przystąpiono do ostatecznej rozgrywki, o złote medale AMP szachiści zagrali indywidualnie. Ponownie na starcie nie zabrakło najlepszych. Akademicka Reprezentacja Polski, która w sierpniu wygrała AMŚ, zameldowała się w komplecie (z wyjątkiem arcymistrza Olszewskiego, który skończył studia). Na turnieju kobiet wystąpiły trzy członkinie kadry narodowej seniorek, wśród nich brązowa medalist-

ka zeszłorocznej Olimpiady – Marta Bartel (Uniwersytet Warszawski), oraz multimedalistka AMŚ – Klaudia Kulon (Politechnika Poznańska).

To właśnie Klaudia, mimo wpadki w początkowej fazie turnieju, okazała się najlepsza w turnieju kobiecym.

Rozdrażniona porażką z dużo niżej notowaną Magdaleną Muchą (Politechnika Krakowska) wygrała wszystkie pozostałe partie i z wynikiem 8 punktów z 9 rozwiała wszystkie wątpliwości.

Drugie miejsce przypadło Annie Gasik (UW), która po fantastycznym starcie (7 wygranych z rzędu) niestety przegrała dwie ostatnie partie. Co ciekawe, w czasie sierpniowych MŚ długo utrzymywała się w strefie medalowej,

niestety porażka w trzech ostatnich partiach zepchnęła ją na dalszą pozycję. Brąz wywalczyła reprezentantka gospodarzy Karina Szczepkowska-Horowska (UE Katowice). Warto zwrócić uwagę na Kasię Adamowicz (PK), która przegrała medal punktacją pomocniczą.

Nieco zawiodła rozstawiona z numerem 1 Aleksandra Lach (UJ), która zakończyła turniej na 5. miejscu.

Turniej męski również obfitował w gwiazdy najwyższego krajowego formatu. Listę startową otwierał reprezentant Polski, były mistrz świata w kategorii do 20 lat, Dariusz Świercz (UE Katowice). Tuż za nim, świetnie grający szachy szybkie, 6. zawodnik mistrzostw Europy seniorów, rozegranych zaledwie miesiąc wcześniej, Tomasz Warakomski (UE Poznaniu). Dalej nie zabrakło takich osobistości jak multimedalista mistrzostw świata juniorów Kamil Dragun (UE Poznań) czy wielokrotny mistrz świata w rozwiązywaniu zadań szachowych Kacper Piorun (Uniwersytet Warszawski). Tutaj emocje sięgały zenitu do samego końca. Czarnym koniem turnieju był Wojciech Reza (Politechnika Wrocławska), który pokonując wielu utytułowanych graczy, do samego końca prowadził w turnieju i remis w ostatniej partii dawał mu tytuł mistrza. Niestety porażka z Darkiem Świerczem zepchnęła go na 5. pozycję. Na pocieszenie został mu złoty medal w typach uczelni technicznych. Zwycięstwem w ostatniej partii z obrońcą tytułu Maciejem Klekowskim (AGH) tegoroczny tytuł zapewnił sobie Tomasz Warakomski. Srebro przypadło reprezentantowi gospodarzy Darkowi Świerczowi, a brąz najmłodszemu arcymistrzowi w zawodach, Kamilowi Dragunowi. Warto jeszcze wyróżnić Krystiana Ziaję (PK), który rozstawiony z numer 100 awansował aż na pozycję 12.

W turnieju drużynowym faworyci przez pierwsze rundy przeszli jak burza, odnosząc pewne zwycięstwa, nawet w najwyższym możliwym wymiarze (6:0). Bezpośrednie starcia były jednak nieuniknione. Dla układu czołówki kluczowe znaczenie miały rundy nr 4, 5 i 6.

Najpierw ALK Warszawa przegrała derby z Uniwersytetem Warszawskim, a w rywalizacji szkół ekonomicznych – Poznań lepszy od Katowic. Chwilę później UW zremisowało z UE Poznań i gdy już

kibice obstawiali kolejny marsz po złoto warszawskiej drużyny, doznała ona bolesnej porażki po bardzo emocjonującym meczu z UE Katowice. Przed ostatnią rundą sytuacja przedstawiała się następująco: Uniwersytet Ekonomiczny z Katowic musiał wygrać 6:0 z dużo słabszą drużyną UE Kraków i liczyć, że koledzy ekonomiści z Poznania stracą punkty z zawsze silną drużyną Uniwersytetu Wrocławskiego.

Zmotywowani gospodarze zrobili co mogli i zdeklasowali swoich przeciwników, jednak wobec pewnego zwycięstwa liderów musieli zadowolić się srebrem. W walce o brąz obserwowaliśmy zacięte derby Krakowa pomiędzy UJ a AGH, z których zwycięsko wyszła najstarsza polska uczelnia. Obrońcy tytułu – Uniwersytet Warszawski, tym razem poza podium.

Całe zawody były na żywo transmitowane przez Internet. W roli komentatorów świetnie sprawdzili się doświadczony arcymistrz Marcin Tazbir, który jeszcze rok wcześniej reprezentował Uniwersytet Warszawski, oraz debiutujący w tej roli arcymistrz Bartłomiej Heberla, przed laty studiujący na UE w Katowicach. Rozgrywki na bieżąco śledziło kilkaset osób z całej Polski.

W sobotni wieczór organizatorzy z Klubu Uczelnianego AZS UE w Katowicach urozmaicili wolny czas uczestników, zapraszając ich na imprezę. DJ Przemek kilka godzin dbał o dobry nastrój gości, którzy długo nie chcieli opuścić tanecznego parkietu. Jednak punktem kulminacyjnym całego weekendu była niedzielna zabawa i zwiedzanie Kopalni Guido na poziomie – 320! Sędziowie, zawodnicy i organizatorzy oddali się w ręce przewodników i ubrani w kaski ochronne, zjechali górniczą windą na samo dno kopalni. Tam czekało na nich zwiedzanie kopalni oraz DJ Przemek. Zabawa cieszyła się dużym zainteresowaniem.

Wszystkie złote medale jadą w tym roku do Poznania. Dwa na Uniwersytet Ekonomiczny, a jeden na Politechnikę!

Trzy medale zdobyli gospodarze z UE Katowice (dwa srebra i brąz), pozostałe krążkami podzielili między siebie studenci Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Tekst i foto Alina Kieres, Kacper Polok, Łukasz Turlej aps nr 01 2015 (324)

STYPENDIUM SPORTOWE AZS roku 2013 całe środowisko przyjęło inicjatywę ustanowienia przez Zarząd Główny Akademickiego Związku Sportowego stypendium sportowego.

Dzięki dochodom własnym Związku, pomocy Towarzystwa Ubezpieczeniowego AXA i pozyskanym darowiznom, w tym znaczących wpłat Kolegi Tomasza Krasuckiego, przewodniczącego Konwentu Członków Honorowych AZS, w pierwszym roku 2013/2014 laureatami nagrody zostało 6 studentów, zawodników klubów AZS. W drugim roku 2014/2015 stypendystami są: Karolina Chrapek – AZS AWF Katowice, Paweł Słowiok – AZS AWF Katowice, Katarzyna Kędziora – AZS Poznań, Joshua Drojetzki – AZS AWF Gorzów Wlkp., Robert Sobera – AZS AWF Wrocław, Filip Wypych – AZS Łódź, Karolina Pieńkowska – AZS UW, Joanna Jaworska – AZS AWF Gdańsk, Wiktor Głazunow – AZS AWF Gorzów Wlkp. Gratulujemy!

W tym wydaniu „Akademickiego Przeglądu Sportowego” przedstawiamy dwie laureatki nagrody: Karolinę Chrapek i Katarzynę Kędziorę.

W

Osiągnęłaś już dużo w swojej karierze sportowej, ale które wydarzenie jest najważniejsze i najbardziej zapadło ci w pamięć?

Zdecydowanie młodzieżowe mistrzostwo Europy to mój największy sukces, i to on najbardziej zapadł mi w pamięć. Myślę, że jeszcze wielokrotnie

Rozmowa z Katarzyną Kędziorą, szablistką AZS Poznań, młodzieżową mistrzynią Europy Przygoda z szermierką zaczęła się trochę przypadkowo. Moja mama, będąc na szkolnym zebraniu u mojej siostry, dostała ulotkę z informacją o naborze w klubie AZS Poznań. Krótko po tym rodzice zaprowadzili mnie i siostrę na pierwszy trening. Właściwie szermierka była od zawsze. Zaczęłam trenować mając 9 lat i była to pierwsza dyscyplina sportu, jakiej spróbowałam, a co ciekawe – od razu mi się bardzo spodobała. Później jeszcze miałam krótkie epizody z innymi dyscyplinami, m.in z koszykówką i lekkoatletyką, ale za każdym razem rezygnowałam i wybierałam szermierkę.

Miałaś w swojej karierze chwile zawahania, zwątpienia, myśli, że to jednak nie to?

Na przestrzeni kilkunastu lat mojej kariery miałam kilka okresów zwątpienia. Szczególnie pamiętam takie momenty z początków mojej przygody z szermierką, gdy bardzo trudno było mi się pogodzić z porażką na zawodach.

Na szczęście, gdy emocje opadały, negatywne myśli też mijały.

Jak oceniasz swój obecny poziom w skali kraju, Europy, świata? Gdzie widzisz siebie za kilka lat?

Jeśli chodzi o Polskę, to jestem w ścisłej kadrze narodowej seniorów w szabli. Do tej pory udało mi się dwukrotnie wywalczyć mistrzostwo Polski seniorów. Rywalizacja w Europie i na świecie jest oczywiście znacznie większa i o wynik dużo trudniej. Od maja tego roku zaczynają się kwalifikacje olimpijskie, dlatego przede mną bardzo ważny sezon. Ciężko teraz powiedzieć, gdzie widzę siebie za kilka lat. Póki co skupiam się na obecnym sezonie, a co będzie później – zobaczymy.

Z ostatnich ciekawych projektów: jak bardzo pomagają wam badania prowadzone przez dr. hab. Krzysztofa Kusego (AWF Poznań)?

będę wracać myślami do tego turnieju i momentu, gdy słuchałam Mazurka Dąbrowskiego.

Jak rozpoczęła się twoja przygoda ze sportem? Od zawsze była to właśnie szermierka czy próbowałaś sił w innych dyscyplinach sportu?

www.azs.pl

Współpraca nawiązana z panem Krzysztofem Kusym, a konkretnie możliwość przeprowadzania specjalistycznych badań wydolnościowych, monitorowania wydolności przez cały sezon, opracowanie programu treningowego specjalnie pod moją dyscyplinę – to rzeczy, o których zawsze marzyłam.

Tak właśnie powinno wyglądać profe-

sjonalne podejście do treningu, którego w takim wymiarze brakowało. Niestety w listopadzie skręciłam kostkę i zerwałam więzadła w stawie skokowym, przez co moja współpraca na jakiś czas musiała zostać zawieszona, jednak już z niecierpliwością czekam, aż będę mogła wrócić do tej współpracy.

I tak na koniec, dlaczego AZS?

AZS dlatego, że właśnie od tego Klubu moja mama dostała ulotkę o naborze.

W naszym Klubie była możliwość trenowania tylko szabli i w tamtym czasie innego klubu szablowego w Poznaniu nawet nie było. Poza tym byłam zadowolona z treningów, dlatego o zmianie nawet nie myślałam.

Rozmawiał Kacper Czarnota Foto ze zbiorów K. Kędziory

CERTYFIKOWANA RECEPTA na WSPÓŁPRACĘ

Rozmowa APS z Lechem Leszczyńskim, prezesem Organizacji Środowiskowej AZS w Łodzi Zacznijmy od gratulacji: 12 grudnia podczas oficjalnej uroczystości dyrektor Adam Soroko w imieniu ministra sportu i turystyki oraz wiceprezes Andrzej Szewiński w imieniu prezesa Zarządu Głównego AZS – wręczyli przedstawicielom uczelni łódzkich i prezesowi OŚ AZS – certyfikat powołania Akademickiego Centrum Szkolenia Sportowego. Ubiegaliście się o tę nominację od kilku lat; dlaczego to było takie istotne dla łódzkiego AZS?

Dziękuję bardzo za gratulacje, należą się one wszystkim, którzy mieli udział w przygotowaniu projektu ACSS – AZS – Uniwersytet Łódzki – Politechnika Łódzka – Uniwersytet Medyczny Łódź.

Staraliśmy się o tę samodzielność organizacyjną i ja również dziękuję poprzednim prezesom AZS Łódź – Kolegom prof. Piotrowi Kuli i doc. Stanisławowi Brzezińskiemu. To oni, kierując przed laty naszą organizacją, w dużym stopniu przyczynili się do rozwoju sportu kwalifikowanego, a to ta część naszego związku jest głównym beneficjentem ACSS. Dziękuję też za „dozwolony sportowo-organizacyjny doping” ze strony kolegów z prezydium ZG AZS, który bardzo nas motywował w ostatnich dniach 2014 r., bo przecież utworzenie w Łodzi ACSS zapisaliśmy sobie jako jedno z ważnych zadań w zakresie działalności sportowej. Pozwoli nam to na większy udział szkolenia stacjonarnego

na obiektach klubowych i uczelnianych oraz pewną samodzielność w korzystaniu z finansowania programu.

Jesteście pierwszym certyfikowanym ośrodkiem o charakterze międzyuczelnianym. Prosimy o krótką charakterystykę podmiotów, które przystąpiły do współpracy? Jakie są atuty uczelni chcących wspierać szkolenie sportowe, co wniósł do porozumienia Akademicki Związek Sportowy?

Właśnie fakt porozumienia w programie trzech dużych uczelni z klu-

bem AZS stanowi o jego wyjątkowości. Funkcjonująca drugi rok umowa z Uniwersytetem Łódzkim w ogromnym stopniu wpłynęła na nasze bezpieczeństwo finansowe oraz pozwala spokojnie patrzeć w przyszłość zarówno w realizacji programu ACSS, jak i w części naszej działalności dotyczącej sportu studenckiego.

Politechnika Łódzka to nie tylko współpraca przy organizacji imprez sportu akademickiego, ale także uczestnictwo we wspólnych projektach dotyczących prowadzenia sekcji wyczynowych, których zawodnicy-studenci zdobywają przecież także medale dla uczelni w Akademickich Mistrzostwach Polski. Wspaniałym zwieńczeniem sta-

Uniwersytet Medyczny od wielu lat w największym stopniu dotował Klub Uczelniany AZS, ale w programie ACSS najbardziej istotna jest diagnostyka monitorująca organizmy sportowców i współpraca pracowników naukowych z trenerami. Podpisaliśmy także porozumienie o współpracy w ramach kształcenia lekarzy sportowych.

AZS wypełnia ten program znakomitymi szkoleniowcami (wielu z nich to trenerzy kadry w poszczególnych związkach sportowych) i zawodnikami, których osiągnięcia coraz bardziej się liczą nie tylko na polskich arenach sportowych. Duże znaczenie w rozwoju sportu mają oczywiście także obiekty sportowe, którymi zarządzamy, i ich

rań Politechniki Łódzkiej o inwestycję sportową jest budowa Łódzkiego Akademickiego Centrum Sportowo-Dydaktycznego. Nowoczesna pływalnia i hala sportowa na pewno będą stanowiły duży atut w realizowanym przez nas projekcie dotyczącym młodych łódzkich sportowców „Zostajemy w Łodzi”, czy też wspaniałym elementem promującym sport wśród sportowców-maturzystów, co nie jest bez znaczenia dla rekrutacji na wszystkie łódzkie uczelnie.

sąsiedztwo z obiektami Uniwersytetu Łódzkiego. Właśnie kończymy, finansowany ze środków własnych, remont budynku głównego. Oczywiście tworząc trójuczelniany ACSS, musimy wykorzystać szansę korzystania z osiągnięć nauki w procesie szkoleniowym.

Po załamaniu w latach 90. łódzki środowiskowy AZS stopniowo odbudowuje swoją pozycję zarówno w szkoleniu sportowym, jak i w działalności organizacyjnej i upowszechniającej sport. Poczynione inwestycje, modernizacje

aps nr 01 2015 (324)

i rozbudowa obiektów przy ulicy Lumumby stworzyła znakomite zaplecze dla działalności statutowej. Czy warto było podejmować te wszystkie wyzwania?

Bardzo się cieszyliśmy, kiedy po 25 latach użytkowania zmieniał się nasz stadion lekkoatletyczny, kiedy budowaliśmy kryte korty tenisowe, na których wychował się Jerzy Janowicz (przez 6 lat zawodnik AZS Łódź). Dzisiaj jest to już nasza codzienność, a my nadal chcemy modernizować swoje obiekty.

Działania kierujemy ku następnym etapom budowy. Nie zaprzestaliśmy starań o budowę trybuny i wieży sędziowskiej na stadionie lekkoatletycznym, hali wielofunkcyjnej (dla judo i taekwondo olimpijskiego), nowych kortów tenisowych i boisk do siatkówki plażowej. Jesteśmy po wielu rozmowach w poszukiwaniu funduszy na realizację naszych zamierzeń. W 2015 roku chcemy wykonać prace projektowe, a do roku 2018 zakończyć procesy inwestycyjne. Za kilka lat możemy mieć ukończony piękny kameralny obiekt dla sportu kwalifikowanego, studenckiego i sportu dla wszystkich, ze szczególnym uwzględnieniem studentów i pracowników uczelni wykazujących duże zainteresowanie korzystaniem z obiektów na „Lumumbowie”.

Dzięki aktywności klubów uczelnianych AZS, a także działaniom podejmowanym przez środowisko AZS, zwiększa się wymiar szkolenia prowadzonego w sekcjach AZS. Przez lata łódzki AZS to byli głównie lekkoatleci, dzisiaj pływacy dominują na mistrzostwach Polski, wśród członków kadry narodowej pojawiają się przedstawiciele judo, taekwondo.

Czy macie jakiś strategiczny plan na przyszłość dotyczący rozwoju w poszczególnych dyscyplinach?

Lekkoatleci nadal stanowią o naszej sile sportowej, ale po piętach depczą im pływacy. Podczas ostatnich zimowych mistrzostw Polski zdobyli aż 23 medale, w tym 9 w kategorii seniorów (8 złotych). Od pierwszego Grand Prix przed kilkunastu laty na pływalni Uniwersytetu Łódzkiego mówiło się o utworzeniu sekcji pływackiej w AZS Łódź.

Później już bezpośrednim impulsem do sfinalizowania pomysłu był medal Ewy Ścieszko na Letniej Uniwersjadzie w Belgradzie w 2009 roku. www.azs.pl

Przy dużym udziale Uniwersytetu Łódzkiego i Politechniki Łódzkiej powstała sekcja startująca pod nazwą AZS UŁ PŁ Łódź i po pewnych korektach w ciągu tych pięciu lat dzisiaj ma się całkiem dobrze. Zatrudniliśmy młodych trenerów – Bartosza Olejarczyka i doskonałego jeszcze niedawno zawodnika Marcina Babuchowskiego, którzy skupiają wokół siebie młodych zawodników, i widać wyraźne postępy w wynikach. Najlepszy z pływaków Filip Wypych jest stypendystą AZS AXA i podobnie jak Aleksandra Urbańczyk-Olejarczyk, najlepsza polska pływaczka, myśli o występie na Igrzyskach Olimpijskich w Rio de Janeiro.

Postawiliśmy w Łodzi na sprinty pływackie i uzyskiwane wyniki wskazują, że dokonaliśmy dobrego wyboru.

Korzystamy z uniwersyteckiej pływalni, a w perspektywie mamy przecież powstanie pływalni pięćdziesięciometrowej na Politechnice. Na bardzo dobrą ścieżkę rozwoju wróciły sekcje lekkiej atletyki i taekwondo. Po raz pierwszy w historii klubu łódzka akademicka królowa sportu uplasowała się w pierwszej ósemce ekstraklasy Ligi LA, a młodzi zawodnicy walki – taekwondo olimpijskiego – zajęli w klubowej klasyfikacji sportu młodzieżowego II miejsce. To dobra rekomendacja do doszlusowania do najlepszych polskich, akademickich przecież, ośrodków taekwondo olimpijskiego. W porozumieniu z polskimi związkami sportowymi chcemy utworzyć w Łodzi, oprócz właśnie powołanego ACSS, centra szkoleniowe – lekkoatletyczne, pływackie, taekwondo i tenisa ziemnego. Dzięki posiadanej infrastrukturze i tej w budowie możemy stać się jeszcze mocniejszym ośrodkiem sportu akademickiego.

Po latach zastoju AZS Łódź wróciło do rankingów w zakresie szkolenia uzdolnionej młodzieży. Jak zorganizowane jest to szkolenie, czy lokalny samorząd wspiera te działania, z czym są największe problemy?

Po wielu latach przerwy AZS jest znów najlepszym klubem w regionie w szkoleniu dzieci i młodzieży. Zostało to zauważone przez władze samorządowe i naprawdę możemy poszczycić się doskonałą współpracą z Urzędem Miasta Łodzi i Urzędem Marszałkow-

skim w Łodzi. Niemałą rolę w sukcesie sportowym ma nasza współpraca ze szkołami i wspólna realizacja projektów dotyczących sportu wczesnoszkolnego.

Przykładem niech będzie realizowany program „Lekkoatletyka dla każdego”, którego beneficjentem będzie zapewne sekcja LA naszego klubu. W procesie szkoleniowym korzystamy z obiektów szkolnych, przed nami perspektywa tworzenia klas sportowych o profilu lekkoatletycznym i pływackim.

Zbliża się jubileusz 70-lecia powołania AZS Łódź. Czy władze środowiskowe mają jakieś marzenia z tym faktem związane?

Bardzo chcemy utrzymać dobrą współpracę z łódzkimi uczelniami i władzami samorządowymi. Marzy nam się, abyśmy mogli na 75-lecie AZS Łódź zaprosić na rozbudowany, zmodernizowany obiekt, żeby zawodnicy naszych sekcji sportowych osiągali sukcesy na arenach światowych, kilku z nich wystartowało na Igrzyskach Olimpijskich w Rio, łódzkie uczelnie plasowały się w czołówce AMP-ów, a wszyscy azetesiacy dobrze czuli się w naszej organizacji i coraz więcej studentów uczestniczyło w życiu sportowym uczelni. My po prostu „AZS nasz widzimy ogromny”.

Tego życzymy

Dziękujemy.

Rozmawiał Bartłomiej Korpak Foto AZS Łódź

Athletics Lab Nauka i sport idą zawsze w parze – przekonali nas pracownicy Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu, gdzie otworzono nowe Laboratorium Analizy Ruchu Człowieka „LaBthletics”.

Laboratorium powstało dzięki dofinansowaniu z dwóch dużych grantów badawczych: „OPUS 5” z Narodowego Centrum Nauki i „Rozwój Sportu Akademickiego” z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, planowanych na lata 2014–2016. Badania są realizowane m.in. w koordynacji z programem „Igrzyska Rio de Janeiro 2016” Organizacji Środowiskowej AZS w Poznaniu. Laboratorium to jeden z efektów starań Zarządu Głównego AZS o środki z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego na badania w sferze sportu i kultury fizycznej.

Laboratorium działa już od kilku miesięcy i pozwala nam dowiedzieć się prawie wszystkiego: ile sportowiec ma mięśni, ile tłuszczu, w jakim stanie są jego kości, zmierzyć wydolność organizmu, przeanalizować technikę ruchu, a także zbadać krew. Z laboratorium korzystają m.in. chodziarz Łukasz Nowak, triatloniści Maria Cześnik, Agnieszka Jerzyk i Dariusz Kowalski, dyskobolka Żaneta Glanc, młociarka Joanna Fiodorow, szablistki Irena Więckowska i Katarzyna Kędziora, kadra sprinterów z Robertem Kubaczykiem, Kamilem Masztakiem, Arturem Zaczkiem, Kamilem Kryńskim i Karolem Zalewskim, a także zawodnicy taekwondo sekcji AZS Poznań oraz wielu innych sportowców wyczynowych. Jednym z największych atutów tego laboratorium jest mobilność. Pakujemy aparaturę pomiarową do walizki i możemy przeprowadzić badania w naturalnym środowisku treningowym sportowca. Dodatkowo, jak podkreślał trener Jerzy Sudoł: To laboratorium jest chyba najlepiej wyposażone w kraju. Ważne jednak, że dzisiaj trzeba z tym wszystkim wyjść na zewnątrz.

Rozmowa z dr. hab. Krzysztofem Kusym, który z dr. hab. Jackiem Zielińskim prowadzi projekt.

Przede wszystkim gratuluję tak wspaniałego projektu. Skąd w ogóle pomysł i jak się to wszystko rozwijało?

Serdecznie dziękuję. Wraz z moim kolegą dr. hab. Jackiem Zielińskim już od kilkunastu lat wspólnie realizujemy badania związane ze sportem. Jako absolwenci i nauczyciele poznańskiej AWF, dyplomowani trenerzy, praktycy i organizatorzy sportowych imprez traktujemy to jako rzecz naturalną. Można powiedzieć, że mamy taki pomysł na życie i przy okazji – zawód.

Po pierwsze, realizujemy projekty związane z metabolizmem puryn

(związków będących efektem m.in. rozpadu adenozynotrifosforanu, „paliwa” niezbędnego do aktywności mięśni) u sportowców wyczynowych. Z naszych badań wynika m.in. że zasady purynowe przedostające się do krwi podczas wysiłku są lepszymi biochemicznymi wskaźnikami wytrenowania niż te tradycyjnie stosowane (np. kwas mlekowy), choć od tej konstatacji do praktycznego zastosowania jest jeszcze spory dystans do pokonania, a barierą jest technologia. Po drugie, badamy zawodników masters – najstarszy z naszych uczestników miał ponad 90 lat, a sport uprawiał od 77 lat (!). Okazuje się, że sporty szybkościowo-siłowe mogą być równie skuteczne w długoletnim utrzymaniu sprawności fizycznej i zdrowia

jak rekomendowane zazwyczaj sporty wytrzymałościowe.

To, co robimy w tej chwili, jest w zasadzie kontynuacją naszych dotychczasowych badań. Nie jest to efekt żadnego nagłego olśnienia, a raczej dobrze przygotowany wybuch kumulowanej przez lata energii. Już wcześniej współpracowaliśmy z kadrą Polski w sprincie i triathlonie, a także z długodystansowcami. Różnica jest taka, że dzięki pokaźnemu finansowaniu zyskujemy niezależność od prozaicznych problemów towarzyszącym każdym badaniom naukowym, wchodzimy na wyższy poziom jakościowy i możemy objąć opieką większą liczbę zawodników. Nasz projekt bazuje na najnowocześniejszej aparaturze, która jest przenośna, lekka, działa bezprzewodowo i pozwala na pomiary w trakcie treningu, a nie tylko tradycyjnie w laboratorium. Ponadto możemy równocześnie stosować metody pomiarowe z różnych dziedzin, np. w jednym ćwiczeniu zbierać dane fizjologiczne i biomechaniczne. Od dawna chodziło nam to po głowie, ale dopiero granty z MNiSW (RSA) i z NCN (OPUS) dały taką możliwość, bo sprzęt nie należy do najtańszych. W tym miejscu słowa uznania i podziękowania należą się władzom poznańskiej OŚ AZS, z prezesem Tomaszem Szponderem na czele, oraz światłym trenerom AZS, którzy udzielili nam poparcia wymaganego przy składaniu wniosku, ponieważ doskonale zdają sobie sprawę z konieczności tego typu badań i skwapliwie w nich uczestniczą (grafik mamy wypełniony na kilka miesięcy naprzód).

Otwarcie laboratorium cieszyło się dużym zainteresowaniem (mimo że działało już kilka miesięcy). Proszę, przybliż nam, jak to wpłynie na rozwój sportu zawodowego w Poznaniu?

Mogę mieć tylko nadzieję, że bardzo korzystnie. Obserwujemy duże zaangażowanie i pozytywne nastawienie zawodników. Mam wrażenie, że poza samymi wynikami pomiarów badania dają pewien efekt psychologiczny – sportowcy czują, że mają zapewnioną profesjonalną diagnostykę nie gorszą niż ich zagraniczni rywale, a takie poczucie jest także ważne. Jakie będą konkretne efekty, ocenią trenerzy po pierwszych startach w sezonie, a potem przy próbach osiągnięcia najważniejszych celów podczas mistrzostw świata aps nr 01 2015 (324)

czy IO w Rio de Janeiro 2016. Jestem dobrej myśli – mamy trenerów naprawdę najwyższej klasy, którzy dodatkowo otrzymują od nas precyzyjne narzędzie sterowania treningiem. Efekt powinien być zadowalający, choć jak wiadomo, w sporcie wyniku nie da się przewidzieć.

Co do wpływu na rozwój sportu w całym Poznaniu, byłbym ostrożny.

Nasz program obejmuje około 100 sportowców, głównie AZS-u, co w zasadzie wyczerpuje moce przerobowe laboratorium. Badania prowadzimy standardowo trzy dni w tygodniu, w pozostałe opracowujemy wyniki, a przecież, jako nauczyciele akademiccy, prowadzimy jeszcze zajęcia dydaktyczne, piszemy artykuły naukowe i recenzje, uczestniczymy w obowiązkowych radach, posiedzeniach itd. Oprócz czterech pracowników Zakładu Lekkiej Atletyki, stanowiących trzonu zespołu badawczego, do współpracy w grantach zostali zaproszeni naukowcy z Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu (prof.

Zbigniew Krasiński) i Gdańsku (prof.

Ewa Słomińska), a także z Zakładów Neurobiologii (prof. Jan Celichowski) i Biochemii (prof. Maciej Pawlak) naszej AWF. Do tego należy dodać lekarzy, pie-

lęgniarki, doktorantów, magistrantów i licencjatów. W sumie jakieś 30 osób, które na stałe lub okresowo są związane z projektem. To pokazuje złożoność tego typu działań. Z pewnością żadne pojedyncze laboratorium nie jest w stanie zapewnić tak dokładnej i regularnej diagnostyki dla wszystkich poznańskich sportowców, których są chyba tysiące na różnych poziomach. Dlatego możemy skupić się tylko na zawodnikach najwyższej klasy. Jednak z kontaktów ze środowiskiem wiemy, że popyt na tego typu badania jest bardzo duży.

Ale tak jak opowiadałeś, laboratorium ma być w przyszłości dostępne także dla amatorów.

Jak oni na tym skorzystają?

Ta przyszłość to co najmniej 3–4 lata. Wynika to przede wszystkim z faktu, że musimy wywiązać się z umów grantowych, które jasno precyzują zadania badawcze i grupę zawodników.

Ponadto część urządzeń nie może być w okresie realizacji grantów wykorzystywana w innych celach niż wynikawww.azs.pl

jące z umów. Oczywiście w perspektywie chcielibyśmy otworzyć laboratorium dla wszystkich chętnych, którzy są zainteresowani swoją formą fizyczną i treningiem sportowym lub zdrowotnym. Zasadniczo korzyść dla amatora jest taka sama jak dla profesjonalisty – poznaje swój organizm, racjonalnie planuje trening i sprawdza efekty. Jedynie cele są innego rodzaju i kalibru – schudnąć, poprawić kondycję, może ukończyć pierwszy w życiu maraton. Diagnoza jest szczególnie ważna w przypadku osób początkujących i wracających do sportu w wieku zaawansowanym lub po długiej przerwie. Badania pozwalają uniknąć ryzykownego

udziału w treningu lub rywalizacji, do których kandydat nie jest predysponowany lub odpowiednio przygotowany.

Moda na aktywność fizyczną jest niezwykle pożądanym zjawiskiem, jednak nie wszyscy „mierzą zamiar podług sił”, przeceniając swoje możliwości lub chcąc zbyt ambitnie dorównać mistrzom. Odrębną kwestią są koszty tego typu badań.

Obecnie, w przypadku sportowców wyczynowych, są one w całości pokrywane z grantów. Gdy projekty się zakończą, sprzęt przejdzie na własność uczelni, która będzie samodzielnie utrzymywać laboratorium i jego obsługę. Badania będą więc płatne, chyba że do tego czasu wymyślimy projekt badawczy z udziałem amatorów...

Czy planujecie już kolejne rewolucyjne projekty?

Miło słyszeć takie superlatywy, ale ani ten, ani kolejne projekty nie będą „rewolucyjne”. Chcemy po prostu, żeby było normalnie. We współczesnym sporcie wyczynowym, a także rekreacji czy

rehabilitacji ruchowej, takie laboratoria jak nasze są standardem, a nie czymś nadzwyczajnym. Po prostu staramy się dotrzymać kroku światu, zgodnie ze znaną maksymą Goethego „Kto nie idzie na-

przód, ten się cofa”, w przeciwnym wypadku nie dorównamy sportowym rywalom z zagranicy. Zaplecze naukowe jest integralną częścią uprawiania sportu na najwyższym poziomie. Oczywiście nie zastąpimy twórczej pracy i doświadczenia trenera ani talentu i determinacji zawodnika, ale dzięki precyzyjnej diagnostyce dodajemy tę odrobinę wiedzy przydatnej w planowaniu i kontroli treningu, która w konsekwencji być może przeważy szalę zwycięstwa. Przecież często w walce sportowej decydują szczegóły, milimetry, tysięczne sekundy.

Co do konkretnych planów: w 2015 r. będziemy dodatkowo wspomagać najlepszych sportowców AZS poprzez wprowadzenie i kontrolę suplementacji, niezwykle ważnego elementu poza samym treningiem fizycznym. Mamy już zagwarantowane pieniądze z kolejnego grantu „Rozwój sportu akademickiego” (nr N RSA3 03653) i planujemy początek wdrożenia projektu na wiosnę, po podpisaniu umów i realizacji niezbędnych zakupów.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał Kacper Czarnota Foto AZS Poznań

e i k z e d i ó k ³ z ³ód ŁÓDZKA Ach, cóż to był za rok!

W sporcie jak w życiu – bywają lata tłuste i chude, wzloty i upadki, sukcesy i porażki.

Rok 2014 zapisał się złotymi zgłoskami w historii polskiego sportu. Także łódzkie środowisko akademickie z całą pewnością na długo zapamięta ostatnich 12 miesięcy, które obfitowały w znakomite osiągnięcia zawodników sekcji wyczynowych AZS Łódź i świetne występy na Akademickich Mistrzostwach Polski naszych studentów-sportowców.

Liczenie medali naszych wyczynowców na imprezach rangi mistrzostw Polski może przyprawić o zawrót głowy – reprezentanci sekcji lekkiej atletyki, pływania, taekwondo olimpijskiego, tenisa ziemnego i windsurfingu aż sześćdziesiąt osiem razy stawali na podium! Dumą napawały także ich występy na arenie międzynarodowej. Najlepszy sezon od lat odnotowali lekkoatleci, którzy ze wszystkich krajowych czempionatów w poszczególnych kategoriach wiekowych wracali z co najmniej jednym krążkiem. Kropkę nad i postawili pływacy – przedstawiciele prężnie rozwijającej się sekcji AZS UŁ PŁ Łódź na grudniowych Zimowych MP zdobyli aż dwadzieścia trzy krążki!

Na arenach zmagań sportowców-studentów także nie sposób było nie dostrzec reprezentantów łódzkich uczelni, którzy sięgali po medale w klasyfikacjach indywidualnych i drużynowych. W „generalce” AMP-ów na dobre w czołowej „10” zadomowiła się Politechnika Łódzka, a po raz kolejny z rzędu puchar dla najlepszej uczelni medycznej powędrował w ręce przedstawicieli Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.

Aż chce się krzyczeć: Chwilo, trwaj!

Pozostaje życzyć naszym sportowcom i studentom, by nie pozwolili nam się wybudzić z tego pięknego snu także w roku 2015!

Aleksandra Leszczyńska

Wydanie Łódzkie

Redakcja: Aleksandra Leszczyńska, Mateusz Kacprzykowski e-mail: a.leszczynska@azs.pl

GALA SPORTU 4 AKADEMICKIEGO ki2od0by1ła się druga Łódzka

telu Borowiec azję do W połowie grudnia w Ho nowiąca znakomitą ok sta o, ieg ick em ad Ak tu kGala Spor entów i zawodników se ud -st ów wc to or sp h kic laury na wyróżnienia łódz zy sięgali po najwyższe ór kt , dź Łó S AZ h yc ow cji wyczyn roku 2014. arenach sportowych w

I

mprezę swoją obecnością zaszczycili m.in. senator Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Szewiński, dyrektor Departamentu Sportu Wyczynowego Ministerstwa Sportu i Turystyki Adam Soroko, marszałek Województwa Łódzkiego Witold Stępień, prorektor Uniwersytetu Łódzkiego prof. dr hab. Jarosław Płuciennik, prorektor Politechniki Łódzkiej prof. dr hab. inż. Piotr Paneth.

NAJLEPSI WYRÓŻNIENI! Gala rozpoczęła się od niezwykle ważnej dla AZS Łódź i łódzkich uczelni uroczystości. Dyrektor Departamentu Sportu Wyczynowego MSiT Adam Soroko wręczył przedstawicielom władz Politechniki Łódzkiej, Uniwersytetu Łódzkiego, Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, wiceprezesowi Zarządu Głównego AZS ds. sportu Andrzejowi Szewińskiemu oraz prezesowi AZS Łódź Lechowi Leszczyńskiemu certyfikat powołania Akademickiego Centrum Szkolenia

Sportowego z dniem 1 stycznia 2015 roku. Czekaliśmy na to od kilku lat!

Następnie sekretarz generalny AZS Bartłomiej Korpak pogratulował jednemu z laureatów Stypendium AXA AZS na rok 2014/2015, reprezentantowi sekcji pływania AZS UŁ PŁ Łódź – Filipowi Wypychowi, finaliście Letniej Uniwersjady w Kazaniu, reprezentantowi Polski na mistrzostwach świata i mistrzostwach Europy oraz wielokrotnemu medaliście mistrzostw Polski. Podopieczny trenera Marcina Babuchowskiego bez wątpienia jest jedną z naszych największych nadziei na Uniwersjadę w Gwangju i kwalifikację olimpijską do Rio de Janeiro.

Podczas gali podsumowaliśmy rozgrywki Akademickich Mistrzostw Polski Województwa Łódzkiego w edycji

2013/2014. Trzy najlepsze uczelnie odebrały puchary z rąk wiceprezesa ds.

UKF AZS Łódź Piotra Kędzi. W klasyfikacji generalnej kolejny raz tryumfowała Politechnika Łódzka przed Uniwersytetem Łódzkim i Uniwersytetem Medycznym w Łodzi. Łódzkie uczelnie mogły pochwalić się także wysokimi lokatami w klasyfikacjach Akademickich Mistrzostw Polski. W czołowej „10” ponownie uplasowała się Politechnika Łódzka – 9. w „generalce” i 7. w klasyfikacji medalowej. Kolejny raz z rzędu po tytuł najbardziej usportowionej uczelni medycznej bezapelacyjnie sięgnął Uniwersytet Medyczny w Łodzi. Prezes AZS Łódź wręczył przedstawicielom Klubów Uczelnianych AZS tabliczki gratulacyjne, życząc powodzenia w kolejnej edycji popularnych AMP-ów!

Następnie uhonorowani zostali medaliści Akademickich Mistrzostw Polski, którzy stawali na podium indywidualnie oraz trenerzy sekcji uczelnianych, których przedstawiciele sięgali po puchary także w klasyfikacjach drużynowych.

Studenci Politechniki Łódzkiej i Uniwersytetu Łódzkiego zdobyli aż trzynaście medali, a w generalnej klasyfikacji drużynowej mężczyzn reprezentanci „Polibudy” uplasowali się na trzecim miejscu. Imponująco wypadli pływacy, zdobywając 10 krążków w klasyfikacjach generalnych i aż 26 w klasyfikacjach typów uczelni. Gros medalistów stanowili zawodnicy wyczynowej sekcji AZS UŁ PŁ Łódź, pokazując, że z pełnym zaangażowaniem podchodzą także do imprez sportu studenckiego.

Uniwersytet Łódzki ponownie udowodnił, że siatkówką plażową stoi, i został najlepszą uczelnią w kategorii mężczyzn. Z kolei reprezentanci Politechniki Łódzkiej brylowali na AMP-ie w Trójboju Siłowym, zdobywając trzy medale i tryumfując w klasyfikacji generalnej.

Podczas gali nie zabrakło także miejsca na krótkie podsumowanie udziału aps nr 01 2015 (324)

ENI! ianych AZS najbardziej PRZESZcąK, żeOL w klubach uczeln

wców, Nie jest tajemni nych studentów-sporto iet św ie śc wi zy oc ok ob pożądani, , są zaangazawodach akademickich na bę lu ch h yc ąc sz e jest no przy tywni organizatorzy. Ni ea kr i ni ien m su – ze ac żowani dział iany doświadjlepszą okazję do wym na że , cą ni jem ta ież dzenia równ ysłów, a także wprowa m po h yc ln pó ws cji za czeń, reali dowiskowe. stanowią szkolenia śro w bó io dz łto żó S AZ iat w św

S

zkolenie łódzkiego środowiska studenckiego już po raz kolejny odbyło się w listopadzie w Białym Dunajcu. Przepiękna pogoda, zapierająca dech w piersiach sceneria polskich Tatr i dobre humory uczestników sprzyjały owocnym debatom i aktywnemu spędzeniu czasu przez studentów-działaczy.

Czterodniowe szkolenie rozpoczął wykład o Akademickim Związku Sportowym i AZS Łódź, ze szczególnym uwzględnieniem sportu powszechnego. Następnie każdy z klubów uczelnianych przedstawił krótką prezentację o swojej działalności

i ambitnych planach na najbliższą przyszłość. Kolejny z wykładów poświęcony był imprezom sportowym organizowanym przez AZS, po którym w części warsztatowej uczestnicy szkolenia otrzymali zadanie zaplanowania zawodów dla studentów zgodnie z kilkoma wskazówkami.

Poza zgłębianiem tajników wiedzy o naszym stowarzyszeniu azetesiacy bardzo aktywnie spędzali czas. Tradycyjnie drugi dzień wyjazdu studenci spędzili na zdobywaniu jednego z tatrzańskich szczytów, tym razem celem wyprawy była Sarnia Skała. Po wyprawie czasu na wypoczynek jednak nie było – działacze klubów uczelnianych tym razem musieli wykazać się swoimi sportowymi umiejętnościami podczas gier i zabaw na sali gimnastycznej. Kolejny dzień upłynął pod znakiem gry terenowej w Zakopanem, podczas której studenci podzieleni na trzy grupy wypełniali określone zadania, a wykonanie każdego z nich należało udokumentować fotografią z flagą AZS. Mieszkańcy i turyści przybyli do

stolicy polskich Tatr ponownie mogli być świadkami, jak się bawi AZS! Studenci Uniwersytetu Medycznego spotkali nawet na słynnych Krupówkach naszego dwukrotnego mistrza olimpijskiego Tomasza Majewskiego i również nie odmówili sobie przyjemności uwiecznienia tego na zdjęciu. Po pełnym atrakcji dniu uczestnicy szkolenia zasłużyli na odpoczynek i relaksowali się podczas pobytu w termach w Bukowinie Tatrzańskiej.

W niedzielne przedpołudnie przyszedł czas na krótkie podsumowanie szkolenia.

Pozostaje mieć nadzieję, że studenci-działacze klubów uczelnianych AZS z naszego województwa nie stracą zapału, jaki wykazywali podczas wyjazdu, a nowi zostaną z nami na dłużej i chętnie będą się udzielać w akademickim sporcie!

AL Foto AZS Łódź

łódzkich żaków w Finale Igrzysk Studentów Pierwszego Roku. Koszykarki Uniwersytetu Łódzkiego otrzymały gratulacje za odniesienie historycznego, bo pierwszego zwycięstwa naszego środowiska w turnieju finałowym.

Swoje pięć minut podczas gali mieli oczywiście zawodnicy i trenerzy sekcji wyczynowych AZS Łódź. Wśród nagrodzonych znaleźli się nasi reprezentanci na imprezach międzynarodowych oraz medaliści ubiegłorocznych mistrzostw Polski w różnych kategoriach wiekowych. Sezon w ich wykonaniu był niezwykle udany – sportowcy łódzkiego AZS występowali w finałach mistrzostw świata i mistrzostw Europy, a w imprezach krajowych wywalczyli ponad 60 medali! W sporcie dzieci i młodzieży po kilkuletniej przerwie AZS Łódź ponownie został najlepszym klubem w województwie łódzkim.

Najlepszy rok od lat odnotowali nasi lekkoatleci – zdobyli 23 medale na krajowych czempionatach, a zwieńczeniem znakomitego sezonu było historyczne 7. miejsce w finale Ekstraklasy Lekkoatletycznej. Najwięcej powodów do radości przysporzyła nam Teresa Dobija, zajmując 6. pozycję na Halowych Mistrzostwach Świata w skoku w dal w marcu tego roku w Sopocie, a także zdobywając tytuły mistrzyni Polski seniorek w skoku w dal zarówno na stadionie, jak i w hali, potwierdzając tym samym absolutną hegemonię w tej konkurencji w kraju. Bez wątpienia najdynamiczniej rozwijającą się sekcją łódzkiego AZS jest sekcja pływania, która przebojem wdarła się do krajowej czołówki. Najjaśniej w 2014 roku świeciła oczywiście gwiazda Aleksandry Urbańczyk, najlepszej polskiej zawodniczki w kobiecym pływaniu. Ola spisała się na szóstkę na mistrzostwach świata na krótkiej pływalni, zajmując 6. miejsca w finałach 50 m stylem motylkowym i 50 m stylem grzbietowym, a także stawała na podium zawodów Pucharu

Świata. Apetyty na międzynarodowe sukcesy w kolejnych sezonach z całą pewnością będą mieli multimedaliści mistrzostw Polski z 2014 roku – Filip Wypych i Maksymilian Zgierski. Systematyczne postępy robią przedstawiciele sekcji taekwondo olimpijskiego, a najlepszy z nich – Marcin Cholajda powrócił na najwyższy stopień podium mistrzostw Polski seniorów i sięgał po medale turniejów rankingowych.

Na zakończenie gali prezes AZS Łódź złożył na ręce przedstawicieli władz województwa, miasta, łódzkich uczelni oraz Zarządu Głównego AZS ogromne słowa uznania i podziękowania za wspieranie łódzkiego sportu akademickiego. Bez ich pomocy z całą pewnością tak wielu zawodników i studentów nie miałoby możliwości realizacji szkolenia sportowego i uczestnictwa w zawodach ogólnopolskich i międzynarodowych.

Liczymy, że nasza współpraca z władzami nadal będzie się pomyślnie układała i mamy nadzieję, że w tym szczególnym, 2015 roku, kiedy AZS Łódź będzie obchodził swój jubileusz 70-lecia, zawodnicy i trenerzy ponownie przysporzą nam wielu powodów do dumy i radości!

AL Foto AZS Łódź

www.azs.pl

e i k s l o p o ³ a m lskie o p o Złote ma³ Przedświąteczne emocje...

K o n i e c roku obfitował w wiele wydarzeń sportowych. Na parkiecie trwała rywalizacja nie tylko drużyn wyczynowych (o nich obok) ale także mnóstwo spotkań Akademickich Mistrzostw Małopolski, które ze względu na terminarz AMP muszą się kończyć do końca danego roku kalendarzowego. A to dlatego, że zaraz po nowym roku w systemie naszych rozgrywek są ćwiećfinały, tak aby po przerwie na sesję egzaminacyjną rozegrać półfinały i finały poszczególnych rozgrywek. Jak zwykle najwcześniej muszą się zakończyć rozgrywki w futsalu mężczyzn, bo półfinałowe rozgrywki AMP są na przełomie stycznia i lutego, a zespoły muszą się jeszcze zgłosić w systemie e-madzia. I tak cała karuzela rozgrywek studenckich przyspieszy, a ich motorem napędowym są Akademickie Mistrzostwa Polski, do których rozgrywki wojewódzkie są nie tylko etapem przygotowania, ale i eliminacji. Miejmy nadzieję, że i w tym roku reprezentacje AZS małopolskich uczelni dobrze pokażą się na arenie ogólnopolskiej.

Powodzenia:) Marek Szlachta

Wydanie Małopolskie Redakcja: Marek Szlachta e-mail: krakow@azs.pl marek.szlachta@azs.pl

Gryfy poAdcZzaSs uroc2zy0ste1go4„opłat-

2014 roku W niedzielę 14 grudnia , które – jak co ła Seniorów AZS Kraków Ko a ni ka ot sp ” go Jagielwe ko Novum Uniwersytetu um gi lle Co w się ło by . roku – od o Gryfa AZS za rok 2014 eg ot Zł ki et tu sta no zo lońskiego, wręc norowego wyróżnienia.

To druga edycja tego ho

Z

łote Gryfy AZS 2014 otrzymali: Politechnika Krakowska im.

Tadeusza Kościuszki z okazji 70-lecia, za osiągnięcia sportowe oraz za wspieranie sportu na Uczelni, oraz Kazimierz Rusin za szczególne osiągnięcia w pracy trenerskiej w lekkiej atletyce środowiska akademickiego Krakowa. Statuetki odebrali: JM Rektor PK prof. Kazimierz Furtak oraz córka Kazimierza Rusina, z uwagi na jego chorobę, a wręczyli je przewodniczący Rady Koła Seniorów prof. Andrzej Białas i autor projektu statuetki prof.

Stefan Dousa.

Wyboru wyróżnionych dokonała Kapituła, którą tworzy pięciu honorowych członków AZS Kraków. W uzasadnieniu wyboru Kapituła podkreśliła szczególną atmosferę dla rozwoju sportu panującą na Politechnice Krakowskie oraz osiągnięcia Uczelni w tej dziedzinie, do których zaliczyć można m.in.: wypromowanie kilkudziesięciu olimpijczyków, cykliczne wieloletnie organizowanie imprez sportowych o zasięgu ogólnopolskim (Bieg Szlakiem Pomników Tadeusza Kościuszki, Mistrzostwa PK w Narciarstwie, Regaty Żeglarskie o Puchar Rektora PK), a także wspieranie działalności Klubu Uczelnianego AZS tak w zakresie sportu powszechnego, jak i wyczynowego.

Kapituła poprzez swój wybór wyraziła uznanie dla 61-letniej, ciągle czynnej i aktywnej pracy trenerskiej Kolegi dr.

Kazimierza Rusina, pracownika naukowego AWF, trenera miotaczy w sekcji LA Klubu Sportowego AZS AWF Kraków, a także dla jego osiągnięć w pracy trenerskiej zarówno w czasach świetności sekcji lat 60., jak i obecnych jej sukcesów. Kapituła podkreśliła niezwykłe przywiązanie trenera Rusina do barw AZS. W ponad 60-letniej pracy trenerskiej zawsze był wierny lekkiej atletyce, mimo zmian organizacyjnych zachodzących w Związku.

W drugiej części spotkania Koło Seniorów dało wyraz pamięci Jubileuszu 105-lecia AZS w Krakowie referatem pt. AZS Kraków 1909–2014 – Koło Seniorów, który przedstawił wiceprzewodniczący Rady Koła Kazimierz Trybalski. W referacie, obok części historycznej, przypomniano najważniejsze wydarzenia, jakie miały miejsce w środowisku krakowskiego AZS w ostatnich 5 latach.

Miłym akcentem spotkania było wręczenie Koledze Czesławowi Michalskiemu, honorowemu członkowi AZS i członkowi Koła Seniorów, odznaczenia Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” – Brązowy Znak Sokoła. Odznaczenie wręczył prezes PTG „Sokół” w Krakowie mec. Konrad Firlej, były działacz AZS. Kolega Czesław Michalski, czołowy historyk AZS, w swojej pracy naukowo-badawczej – obok szeroko znanych środowisku akademickiemu publikacji na temat historii naszego Związku – zajmuje się także innymi ob-

szarami związanymi ze sportem, m.in. historią PTG „Sokół”. Ta właśnie działalność Kolegi Czesława została doceniona i nagrodzona przez „Sokoła”. Gratulujemy Koledze wyróżnienia. Świąteczne spotkanie upłynęło w miłej atmosferze, zakończyło je łamanie opłatkiem i składanie życzeń.

Kazimierz Trybalski Foto Koło Seniorów AZS Kraków aps nr 01 2015 (324)

a...

Tylko odjpoeczdątkunseazonupraodzrą soabiże wkEkstralidze ski.

Bardzo dobrze S Uniwersytet Jagielloń AZ ki icz dn wo za et bi Futsalu Ko

N

a przełomie roku, w trzeciej kolejce drużyna AZS UJ pierwszy mecz wyjazdowy rozegrała w Głogówku z tamtejszym zespołem Rolnika. Ekipa gospodyń obrała defensywną taktykę z nastawieniem na kontrataki.

Od samego początku nasze akademiczki zmuszone były do konstruowania akcji w ataku pozycyjnym, co niestety przychodziło im z trudnością. Rolniczki mądrze się broniły, nie dopuszczając do klarownych sytuacji podbramkowych, a jednocześnie co rusz próbując zaskoczyć krakowianki z kontrataku. Ta taktyka przyniosła kilka sytuacji, w których przy odrobinie zimnej krwi mogły się pokusić o wyjście na prowadzenie.

Na szczęście dla UJ w ich bramce znakomicie spisywała się Anna Popławska, która kilkukrotnie zażegnywała niebezpieczeństwo. Dlatego w pierwszej połowie nie padł żaden gol.

Po przerwie krakowianki zaczęły więcej biegać, szybciej operować piłką, co powodowało, że zawodniczki Rolnika nie były w stanie ustrzec się przed błędami w defensywie. Minęły trzy i pół minuty drugiej części gry i Justyna Maziarz po rozegraniu rzutu rożnego dała prowadzenie krakowiankom. W 33. minucie spotkania najpierw Karolina Gruszka przeprowadziła indywidualną akcję lewym skrzydłem i podwyższyła wynik na 2:0, a za chwilę Anna Zapała technicznym, precyzyjnym uderzeniem zaskoczyła wszystkich obecnych na hali.

Minęły dwie minuty i Małgorzata Bartosiewicz wykorzystała błąd gospodyń.

Wynik 0 : 4 nie zniechęcił ambitnych gospodyń i w 36. minucie akcję przeprowadziła Aleksandra Dubiel. Jej strzał

spod linii bocznej boiska ustalił wynik na 1 : 4.

Kolejny mecz z groźnym rywalem z Gniezna rozpoczął się od ataków AZS. Strzelanie rozpoczęła Zapała, dobijając z najbliższej odległości odbitą od www.azs.pl

bramkarki prosto pod jej nogi piłkę.

Przewaga akademiczek trwała do 15 minuty, kiedy to gospodynie popełniły prosty błąd, drugi raz zagrywając piłkę do Popławskiej w jednej akcji i sędziowie podyktowali rzut wolny pośredni dla drużyny z Gniezna. Zawodniczki Medana zdobyły z niego wyrównującą bramkę, co pozwoliło im powrócić do gry i nadal realnie marzyć choćby o punkcie.

Krakowianki po stracie bramki nadal atakowały i bombardowały bramkę rywalek, lecz wynik już nie uległ zmianie.

Ukoronowaniem przewagi w drugiej połowie była bramka zdobyta przez Gruszkę. Na dwie minuty przed końcem Maziarz, obsłużona pięknym podaniem, znalazła się sam na sam z Dewicką, i nie dając jej szans, uderzyła technicznie przy długim słupku, ustalając wynik na 3 : 1.

Ostatni mecz przed świętami drużyna rozegrała w hali wicelidera tabeli – GOLa Częstochowa.

Od samego początku dłużej przy piłce utrzymywały się aktualne mistrzynie Polski. Ofensywna gra mogła się odwrócić przeciwko AZS UJ, jednak w trzech sytuacjach, jakie po kontratakach wypracowała sobie drużyna gospodyń, bez zarzutu spisała się strzegąca bramki UJ – Anna Popławska. Do przerwy wynik więc pozostawał bezbramkowy.

W drugiej połowie obraz gry się nie zmieniał, aż do momentu kiedy po rozegranym rzucie rożnym Magdalena Knysak dała prowadzenie krakowiankom. Zdobyta bramka sprawiła, że zawodniczki UJ były już myślami w drodze na święta. Co prawda nadal próbowały kontrolować przebieg gry,

lecz brakowało już koncentracji i determinacji. Najpierw niewymuszony błąd w wyprowadzeniu piłki pozwolił gospodyniom na kontratak, który skończył się wyrównaniem stanu spotkania. Zdobyta bramka tchnęła wiarę w poczynania gospodyń, które w grze obronnej dwoiły się i troiły, walcząc na całym parkiecie z pełnym poświęceniem. Po kontrataku strzeliły bramkę na 2:1. Kolejna bramka dla gospodyń padła po rozegraniu rzutu wolnego. Piłka odbiła się od zawodniczek stojących w murze wprost pod nogi zawodniczki z Częstochowy

i ta nie miała problemów z pokonaniem Anny Popławskiej z najbliższej odległości. Minęła chwila – wyrzucona przez bramkarkę gospodyń piłka leciała bardzo długo i spadła wprost na głowę zawodniczki gospodyń, która uderzyła piłkę i przelobowała interweniującą bramkarkę. Drużynę AZS UJ, pomimo prób dogonienia wyniku, tego dnia stać było już jedynie na zmniejszenie rozmiaru porażki – bramkę na 4:2 strzeliła Karolina Gruszka.

Po Nowym Roku nie było niespodzianki w meczu mistrza Polski z outsiderem ligowych zmagań – AZS UW. Pozostające wciąż bez punktu zawodniczki z Warszawy były jedynie tłem dla solidnej drużyny z Krakowa. 5 : 0 to głównie zasługa duetu Maziarz – Zapała.

Wygrana w rozgrywanym awansem meczu wyjazdowym z UKS Medan Gniezno pozwala AZS Uniwersytetu Jagiellońskiego zajmować pierwszą pozycje w tabeli ekstraligi. Oby tak dalej...

Bartłomiej Łukacz Marek Szlachta Foto AZS UJ

emocji zh c y n a i n m o p a z e i n e, a jes Rok pełeiesnięcy za nami. Dla jednych były one lepsze, dla drugz Unichiwgoerrsz sytetu Jana dla sportowców Kolejne dwanaście m lejne. A jaki był ten 2014 ko na ą iej dz na z ą trz cze inni pa Kochanowskiego?

Będzie nowa hala Przede wszystkim najważniejszym wydarzeniem dla życia sportowego uczelni było rozpoczęcie budowy Centrum Rehabilitacji i Sportu. Wbicie pierwszej łopaty pod budowę nowego obiektu odbyło się pod koniec czerwca.

Prace postępowały w takim tempie, że już w połowie października została zawieszona wiecha na dachu budynku.

Oddanie hali do użytku przewidziane jest na przełom lutego i marca 2015 roku.

Przede wszystkim będzie to wielofunkcyjna hala sportowa, czyli pełnowymiarowy obiekt do piłki ręcznej i innych dyscyplin sportowych z możliwością podzielenia na trzy części. Trzy grupy studentów będą mogły jednocześnie ćwiczyć na zajęciach wychowania fizycznego.

Oprócz tego Studium Wychowania Fizycznego i Sportu przeprowadzi się do tego obiektu. Znajdzie się tam również sala do zajęć fitness i siłownia, a także Centrum Rehabilitacji, czyli pięć pomieszczeń do fizykoterapii, terapii manualnej i odnowy biologicznej – mówi o nowym obiekcie dr Rafał Pawłowski, kierownik Studium Wychowania Fizycznego i Sportu UJK.

Sportowcy z Uniwersytetu walczyli dzielnie W sportach indywidualnych doskonałym wynikiem może pochwalić się łucznik Maciej Fałdziński. Na rozegranych w Legnicy Akademickich Mistrzostwach Świata reprezentant Uniwersytetu Jana Kochanowskiego zdobył srebrny medal w konkurencji łuku klasycznego.

Największy sukces w sportach drużynowych odnieśli szczypiorniści. Podopieczni Tomasza Błaszkiewicza w rozgrywkach Małopolskiej Ligi Seniorów na rok 2014 zajęli drugie miejsce. „Czarno-biało-czerwoni” przegrali decydujące pojedynki o zwycięstwo w tabeli z LUKS-em Skrzyszów. Po zakończonej rywalizacji Tomasz Błaszkiewicz mówił: Szkoda, że gdzieś uciekły nam te cztery punkty w pojedynkach ze Skrzyszowem. Możemy mieć o to pretensje sami do siebie. Jednak myślę, że drugie miejsce w tabeli jest bardzo zasłużone. Tym bardziej że ta czołówka czterech–pięciu zespołów prezentowała w miarę wyrównany wysoki poziom. W nowym sezonie 2014/2015 akademicy, podobnie jak dwa lata temu, podjęli wyzwanie rywalizacji na dwa fronty. Po roku przerwy podopieczni Tomasza Błaszkiewicza powrócili do zmagań w III lidze. Na półmetku rozgrywek zajmują trzecie miejsce w tabeli. Natomiast od lutego ponownie rozpoczną rywalizację w Małopolskiej Lidze Seniorów.

Na ligowych parkietach rywalizowali także przedstawiciele innych sportów drużynowych. W sezonie 2013/2014 siatkarki zajęły trzecie miejsce w zmaganiach trzecioligowych. Natomiast siatkarze zwyciężyli w rywalizacji na trzecioligowych parkietach. W obecnych rozgrywkach akademiczki plasują się na trzecim miejscu w tabeli, a akademicy na pierwszym. Spory sukces w 2014 roku odnieśli futsaliści z Uniwersyte-

tu Jana Kochanowskiego. Podopieczni trenera Włodzimierza Sterkowicza zadebiutowali w rozgrywkach III Świętokrzyskiej Ligi Firm, zajmując drugie miejsce w tabeli i tym samym awansowali do II ligi.

A wszystko tradycyjnie zakończyło się wspólnym kolędowaniem Sportowy rok został podsumowany podczas tradycyjnego spotkania opłatkowego połączonego ze wspólnym śpiewaniem kolęd. Dla wszystkich przybyłych zaśpiewała Magda Paradziej. – Za nami kolejny rok w życiu Studium Wychowania Fizycznego i Sportu i AZS-u.

Dla jednych był on lepszy, a dla drugich gorszy. Jednak myślę, że wszyscy z nadzieją spoglądamy na kolejne dwanaście miesięcy. Dla nas będzie to ważny rok.

W końcu do użytku zostanie oddana nowa hala sportowa i mam nadzieję, że będzie ona z powodzeniem służyć wszystkim studentom naszej uczelni – ocenił rok 2014 Tomasz Błaszkiewicz, wiceprezes KU AZS UJK Kielce i trener uczelnianej drużyny szczypiornistów.

Maciej Wadowski Foto Archiwum AZS UJK aps nr 01 2015 (324)

r k o t ê i w œ

e i k s y i z k i r n h k c e o t t i ê l œwi Koszykarze Po era elu liedspisują się koszykarze AZS-u Czas podsumowań na fot cym sezoni bilansem Bardzo dobrze w trwają elce. Z yskiej – Galerii Echo Ki Politechniki Świętokrz dzą tabeli rozjednej porażki przewo lko ty i tw ięs yc zw iu ośm polsko-świętokrzyskiej. grywek trzeciej ligi mało

D

la kielczan to już piąty sezon w trzeciej lidze. W każdym mniej lub bardziej śmiało pukali do bram upragnionej drugiej ligi, jednak zawsze coś lub ktoś stawał na przeszkodzie. Jak będzie tym razem? Póki co wszystko idzie po myśli trenera Stanisława Dudzika i jego zawodników.

Akademicy rozkręcają się z meczu na mecz – na początku sezonu ich gra pozostawiała jeszcze wiele do życzenia; to właśnie w drugiej kolejce ponieśli swoją jedyną jak dotąd porażkę – w Oświęcimiu ulegli Niwie po dogrywce 71:78.

Od tego czasu kielczanie nie mają jednak sobie równych, z każdym meczem poprawiając grę zarówno w ataku, jak i w obronie. A po drodze wygrywając z najgroźniejszymi przeciwnikami w walce o pierwsze miejsce.

Jak dotąd zdecydowanie najwięcej emocji przyniosły akademickie derby, czyli pojedynek z Politechniką Krakowską. Na boisku spotkał się niepokonany do tej pory lider rozgrywek z Krakowa i wicelider AZS Politechnika Świętokrzyska, który zanotował tylko jedną porażkę. Była walka, nerwy i wielkie emocje do samego końca. Ostatecznie zwyciężyli kielczanie 73:67, a do zwycięstwa poprowadził ich tercet: Szymon Rzońca, Artur Busz i Alan Jaworski.

Cieszy zwycięstwo i coraz lepsza gra.

Już w poprzednim meczu z Wisłą było widać, że zespół się konsoliduje, teraz było podobnie – mówił po meczu trener Dudzik.

I to właśnie wspomniana wcześniej trójka należy do liderów kielczan w tym sezonie, choć nie można zapominać o ich kolegach, którzy również dokładają swoją cegiełkę do kolejnych zwycięstw. Skład Politechniki to mieszanka ligowej rutyny i młodości, którą wnoszą przede wszystkim studenci I roku i tegoroczni maturzyści. I oni także mają swoje minuty, które z pożytkiem wykorzystują. – Trzeba się tylko z tego cieszyć. Młodzi grają z przeciwnikami jak równy z równym, rzucają sporo punktów, pokazali, że na nich również warto stawiać – ocenił młodszych kolegów kapitan zespołu Szymon Rzońca po ich dobrym występie w rewanżowym meczu z Niwą Oświęcim, wygranym przez kielczan aż 112:54. Był to bardzo udany rewanż za niespodziewaną porażkę w pierwszej rundzie.

Kielczanie od pięciu lat marzą o drugiej lidze, jednak droga do niej jest dowww.azs.pl

syć kręta. Mówi się nawet, że łatwiej się w niej utrzymać niż do niej awansować. Po sezonie zasadniczym najlepsza trójka awansuje do dwustopniowych ogólnopolskich turniejów barażowych.

I to dopiero one wyłonią szczęśliwców, którzy w przyszłym sezonie dołączą do rozgrywek drugoligowych… Ale jak nie teraz, to kiedy?

Michał Filarski Foto Maciej Wadowski, Jacek Pawlak

Przełom roku to czas różnorakich plebiscytów, rankingów i podsumowań sportowych dokonań. I co rok te same wątpliwości… Wygra najlepszy czy najpopularniejszy? Jak porównać złote medale olimpijskie z mistrzostwem świata siatkarzy? Kibice co roku mają niezły ból głowy, w tym roku wyjątkowo jeszcze bardziej spotęgowany, bo każdy chyba zgodzi się, że ostatnie 12 miesięcy to wyjątkowy czas dla polskiego sportu. Niezapomniane chwile i emocje. Kielecki sport akademicki także wpisał się w ten trend i dostarczył nam wielu okazji do radości. Nie skuszę się klasyfikować sukcesów naszych studentów, postaram się jednak przypomnieć te najważniejsze chwile dla kieleckiego środowiska AZS. Już pierwsze miesiące roku były dla nas radosne. Najpierw brązowy medal AMP przywiózł judoka Politechniki Świętokrzyskiej Piotr Baltyn. I nieważne, że w klasyfikacji uczelni technicznych – był to sukces, jakiego dawno nie było. Jak się okazało, było to dopiero preludium – choć napięcie rosło stopniowo. Miesiąc później srebro dołożył trójboista Kamil Krakowiak. Do kolekcji brakowało złota. Niedługo jednak, bo medal tego koloru przywiozła z Białegostoku Agnieszka Borek. To była sensacja, bo Agnieszka całe życie trenowała płotki, a ostatnio grała w siatkówkę w drużynie uczelnianej. Miał nosa trener sekcji lekkoatletycznej Marek Kalwat i sama zawodniczka, która zdecydowała się na start w nietypowej dla siebie dyscyplinie. I to nie był jeszcze koniec sukcesów studentów Politechniki Świętokrzyskiej na AMP. Na deser szóste miejsce w Polsce, najwyższe w historii, zajęli piłkarze ręczni.

Dało im to też brązowe medale klasyfikacji uczelni technicznych. Drugą część roku zdominowały drużyny ligowe – piłkarze nożni rozpoczęli premierowy sezon w lidze okręgowej, a koszykarze – piąte podejście do awansu do drugiej ligi. I są na dobrej drodze, by spełnić swoje marzenia…

Również na drugiej kieleckiej uczelni państwowej – Uniwersytecie Jana Kochanowskiego – mieli swoje sukcesy. Ważnym wydarzeniem było „Zielone Pióro APS” dla Macieja Wadowskiego, o czym pisałem w poprzednim numerze, ale na pewno największym było symboliczne wbicie łopaty pod budowę nowej hali sportowej. Prace idą pełną parą i już w tym roku obiekt zostanie oddany do użytku. I oby to był impuls do kolejnych sukcesów, także tych sportowych…

Czego całemu kieleckiemu środowisku AZS życzę.

Michał Filarski

Wydanie Świętokrzyskie Redakcja: Michał Filarski, Maciej Wadowski e-mail: michal.filarski@azs.pl

e i k s y z r k e i o k s t y z ê r k i o t w ê œœwi odziły się jak

świeże

Bilety rozch i opowieść bułeczki… czyl órej już nie ma najlepszych o drużyniprezeży,wa wikelktie chwile – piłkarze ręczni Vive należlasą do ie. Ich meczami

ekstrak Obecnie kielecki sport Effectora występują w ze ar tk wisia i ny ro Ko e rz pomnianej dziś hali wido za o ec ni u nk drużyn w Europie, piłka ru kie w innej dyscałe miasto spoglądało szaleństwo na punkcie ne ist ło żyje całe miasto. Kiedyś wa no pa h ac w, elc ul. Żytniej. W Ki rozpoczęciem pojedynkó d ze pr i dn ka skowo-sportowej przy kil na ż ju aju. Wszystko ów na mecze nie było pszymi drużynami w kr jle na cypliny sportowej. Bilet z ym wn ró z y go wn lizowała jak ró pierwszego, historyczne od lat 15 ija m a kielecka drużyna rywa e ni łaś W rsanitu Nomi Kielce. straklasie. za sprawą koszykarzy Ce eckich koszykarzy w ek kil nu zo se o eg yn jed przegraliśmy i było trochę nerwowo. Ale ty i nieste

T

amte chwile, ale nie tylko, wspominamy w rozmowie ze Stanisławem Dudzikiem, obecnym szkoleniowcem koszykarzy AZS-u Politechniki Świętokrzyskiej Galerii Echo, który jako trener wprowadził kielecką koszykówkę na najwyższy szczebel rozgrywek, a w debiutanckim sezonie w ekstraklasie pomagał w prowadzeniu zespołu Stefanowi Totowi.

Panie trenerze, zanim przejdziemy do meritum, chcieliśmy wrócić do p o c z ą t k ó w.

Jak zaczęła się pana przygoda z koszykówką?

Chodziłem do Szkoły Podsta1999 rok. Mistrzowie II ligi wowej nr 24 w Kielcach, a tam po prostu grało się w koszykówkę.

Głównym inicjatorem i wielkim pasjonatem kosza był Stanisław Rajch, który prowadził tam legendarne SKS-y z koszykówki. I jeśli chciało się uprawiać w szkole jakiś sport, być kimś, to trzeba było chodzić na kosza.

Czyli dla was liczył się tylko basket?

Czasami graliśmy też w piłkę nożną, ale jak były treningi, to pan Rajch zabraniał. Przez jakiś czas mieszkał w szkole na „górce” (obecnie liceum im. św. S. Kostki, dawny „Ściegienny”), więc doskonale widział, kto w co gra na boisku.

I jak tylko zobaczył, że gramy w piłkę, to nas rozganiał. Pilnował tego (śmiech).

Jak wyglądały treningi?

Wyglądały bardzo podobnie, dwutakt, kozłowanie, rzut. Dzieci trzeba nauczyć podstaw, zaszczepić tę smykałkę do gry. U nas było tak, że większość chłopaków grała we wszystko, więc byli dobrze wysportowani.

Sukcesów nie brakowało…

Szkoła pod wodzą pana Rajcha miała naprawdę duże osiągnięcia, łącznie z mistrzostwem Polski, które zdobył

rocznik 1963. A to nie wszystko, udało się wygrać też turniej międzynarodowy krajów demokracji ludowej, rozegrany w Zielonej Górze; startowały w nim szkoły z NRD, Węgier i Czechosłowacji.

Tak że ten rocznik miał chyba największe sukcesy. Z kolei mój rocznik zdobył w Polsce czwarte miejsce.

Z SP nr 24 wywodzi się sporo dobrych zawodników z dawnych lat…

Tak, byli nawet reprezentanci Polski. Większość po skończeniu szkoły przechodziła do Żaka, a potem w konsekwencji do Tęczy. Część z nas grała w II lidze, jeszcze z tymi najbardziej znanymi, m.in. olimpijczykiem Tadeuszem Blauthem, który w Tęczy zakończył karierę. Był to np. Mirek Świat, który chyba jako pierwszy z nas dostał się do tej drużyny. Potem już mój rocznik 1959 stanowił trzon trzecioligowej Tęczy. Ale niestety nie udało nam się awansować do II ligi, a grali z nami m.in. Andrzej Tłuczyński, Benedykt Bądel, Janusz Schmeidel, czyli ci zawodnicy, którzy znali już smak grania szczebel wyżej.

Po tych niepowodzeniach Tęcza zaczęła powoli upadać, a o prawo gry w II lidze zaczęła walczyć Politechnika. Graliśmy nawet w barażach…

Z Panem Trenerem w składzie…

Tak, wróciłem tu po studiach na krakowskim AWF. W tym zespole był też m.in. Michał Sołowow, wtedy student Politechniki. Najpierw grał i to naprawdę dobrze, a potem zaczął wspierać koszykówkę. Najpierw juniorów, a potem seniorów, grających pod szyldem Mitexu, z którym długo przebijaliśmy się do I ligi.

Właśnie, zanim zagraliście pierwszy mecz w I lidze (wtedy tak nazywała się ekstraklasa), stoczyliście ciężkie boje o awans. Próbowaliście kilkakrotnie, udało się dopiero za siódmym podejściem – w 1999 roku. Jak Pan Trener pamięta ten historyczny sezon?

Cztery zespoły biły się wtedy o awans: Stalowa Wola, AZS Rzeszów, Start Lublin i my. Stalowa Wola trafiła w półfinale na AZS Rzeszów i sprawiła wielką niespodziankę. Dla nas półfinał z Lublinem był ciężki, chyba nawet trudniejszy niż finał. Pierwszy mecz w Lublinie

potem dwa kolejne mecze tutaj w Kielcach wygraliśmy. Finał był już spokojny.

Pierwszy mecz w Stalowej Woli wygraliśmy ponad dwudziestoma punktami.

W Kielcach dopełniliśmy formalności.

Praktycznie od początku do końca prowadziliśmy. A na koniec jeszcze ta pamiętna akcja... Wolne rzucał Derrick Hayes.

Drugi był niecelny, ale Hayes złapał tę piłkę pół metra nad obręczą i jeszcze ją dobił. To przypieczętowało awans.

Pierwszy mecz w ekstraklasie zagraliście z Czarnymi Słupsk. Zainteresowanie kibiców, ale i presja były ogromne. I niestety przegraliście…

Na pewno zapłaciliśmy frycowe w tym spotkaniu. Nasza drużyna zdecydowanie się zmieniła. To był praktycznie nowy zespół, zostało czterech czy pięciu zawodników, którzy wywalczyli awans.

Praktycznie cała pierwsza piątka, poza Derrickiem Hayesem, to byli nowi zawodnicy. Teraz trudno powiedzieć, co w tamtym dniu nie zagrało. Już w kolejnym meczu zagraliśmy zupełnie inaczej.

A ten pierwszy mecz był taki dziwny.

Potem staliście się sensacją ligi. Odnieśliście siedem zwycięstw z rzędu…

Nikt się nie spodziewał, że będziemy tak dobrze grali. Poza tą porażką z Czarnymi przegraliśmy jeszcze ze Śląskiem Wrocław, mistrzem Polski, a wszystkie inne drużyny odprawialiśmy w pierwszej rundzie z kwitkiem. Na pewno byliśmy sensacją rozgrywek i każdy się nas bał. Jechaliśmy do drużyny z Sopotu, która miała już jakąś swoją renomę i markę. Wygrywaliśmy z nimi. Nie było jakichś przeciwników, z którymi staliśmy z góry na straconej pozycji.

Może oprócz Śląska Wrocław, to była wtedy zdecydowanie najlepsza drużyna w tamtym okresie. Poza nimi biliśmy się z każdym jak równy z równym.

Najbardziej emocjonujący mecz sezonu zasadniczego?

Na pewno takim pojedynkiem było spotkanie z Anwilem w Kielcach. To była walka praktycznie od początku do końca, wynik cały czas na styku. W Rudzie Śląskiej też był bardzo ciekawy mecz.

Bodajże po dogrywce wygraliśmy to spotkanie. To był nasz drugi mecz w liaps nr 01 2015 (324)

Trener S. Dudzik prowadzi zespół AZS Politechniki Świętokrzyskiej

dze. Przegraliśmy z Czarnymi, a potem jechaliśmy do Rudy. Nie zapowiadało się zupełnie, że wygramy to spotkanie.

Praktycznie cały czas przegrywaliśmy.

Dopiero w samej końcówce Hayes zrobił parę takich swoich typowych akcji i doprowadził do dogrywki, którą wygraliśmy. To był ważny i przełomowy mecz, który rozpoczął naszą serię zwycięstw.

Tak wszystko szło już do Śląska.

Tak dobra gra zaowocowała zaproszeniem na Turniej Wielkiego Ramadanu. Jak pan trener wspomina pobyt w Dubaju?

Podróż życia i tyle. Nie wiem, czy ktokolwiek z tych zawodników miał później szansę wziąć udział w takim turnieju.

Skąd w ogóle pomysł na taki wyjazd?

Myślę, że to była zasługa prezesa Krzysztofa Koralewskiego, bo on tam kilkakrotnie sędziował mecze podczas poprzednich edycji turnieju. Dostaliśmy zaproszenie i pojechaliśmy. No i sprawiliśmy wielką niespodziankę, wygrywając w grupie z Żalgirisem Kowno, wtedy aktualnym zwycięzcą Euroligi! Było się czym pochwalić. I co prawda przegraliśmy potem z nimi w finale, ale i tak to było coś. A sama otoczka turnieju… Nie ma co ukrywać, było wielką frajdą dla nas zobaczyć to wszystko. A same mecze graliśmy późną nocą, nawet o dwunastej czy o pierwszej w nocy. Wtedy tam po prostu jest trochę chłodniej.

Już wtedy było widać to niewiarygodne bogactwo?

Podczas naszego pobytu kończyli budowę słynnego żagla. Nasi zawodnicy byli tam podczas budowy. Zdążyli zobaczyć budynek od wewnątrz. Przepych był niesamowity.

Turniej miał ciekawą obsadę: mistrz Euroligi, reprezentacje narodowe Filipin, Bułgarii..

Powiedzmy sobie szczerze, że Bułgaria nie była w najmocniejszym składzie.

Filipiny to był może najlepszy zespół, ale były jeszcze mocniejsze drużyny.

Wszyscy lubili tam przyjeżdżać, bo to się opłacało finansowo. Wszystko za pieniądze szejków. Praktycznie płaciliśmy tylko za przelot. Drużyny dostawały od organizatorów stroje, bo każda drużyna miała swojego osobistego sponsora, który fundował sprzęt.

Kibice byli zainteresowani turniejem?

Szału nie było, ale ludzie przychodzili na mecze. A hale tam były przepiękne – na cztery, pięć, osiem tysięcy ludzi.

Na meczach pojawiało się około tysiąca, dwóch tysięcy ludzi. Przeżyliśmy fajną przygodę, bo w Wigilię o dwunastej w nocy graliśmy mecz. Dopiero po meczu drużyna spotkała się w hotelu.

I dopiero wtedy mogliśmy połamać się opłatkiem. Nasze żony, które mogły pojechać z nami, przygotowały skromną www.azs.pl

kolację wigilijną. Fajnie i miło spędziliśmy czas, choć z daleka od reszty rodziny, która została w Polsce.

Jakieś tradycyjne potrawy udało się przygotować?

Dziewczyny coś tam wymyśliły. Nie pamiętam już dokładnie, ale były na pewno jakieś polskie potrawy, bo dziewczyny część produktów zabrały z Polski.

Trudno było przygotować coś więcej.

Kto zdaniem Pana Trenera najwięcej wnosił do tamtej drużyny?

Tych pięciu, sześciu zawodników, którzy doszli, to były naprawdę celne transfery. Na każdej pozycji mieliśmy naprawdę porządnych zawodników. Najważniejszy był na pewno Igor Milicić (obecnie trener AZS Koszalin – przyp. red.), który prowadził grę. To był taki rasowy rozgrywający. Rządził drużyną.

Ale o każdym można tak powiedzieć.

Derrick Hayes, jak miał swój dzień, to potrafił, że tak powiem, zabić każdego przeciwnika na boisku. Tak było w Sopocie na przykład. Gość wtedy siedem razy pod rząd za trzy rzucał i miał sto procent celności. Vlatko Ilić to też był bardzo dobry strzelec. Kordian Korytek – center, którego wtedy chciało pół ligi.

Mieliśmy naprawdę wyrównany zespół.

Oprócz tego byli jeszcze Wojtek Żurawski, Mirek Rajkowski, Marcin Kuzian, Sławek Woldan, Grzegorz Kij, którzy wchodzili na te swoje minuty i potrafili dać dużo drużynie. U nas przede wszystkim najważniejsza była atmosfera. Wygrywaliśmy tym, że stanowiliśmy naprawdę kolektyw. Zawodnicy trzymali się razem zarówno na boisku, jak i poza nim. Mieliśmy też szczęście do Amerykanów. W innych klubach zdarzały się różne sytuacje. A tutaj zawodnicy prezentowali dobry poziom sportowy, grali zawsze dla drużyny. Był taki kontakt, że wszyscy zawodnicy byli naprawdę razem.

A wiadomo, że zespół jest najważniejszy.

Po zakończonym sezonie i zajęciu siódmego miejsca czuliście lekki niedosyt?

Wydaje mi się, że zawodnicy zdawali sobie sprawę, że było ich stać na więcej.

Przed sezonem nikt nie znał wartości pozostałych zespołów. W trakcie sezonu i już po nim wiedzieliśmy, że zaprzepaściliśmy szansę przynajmniej na grę w pucharach. To było naprawdę do zrobienia. Generalnie sukces, ale przy okazji mały niedosyt. Mogliśmy jeszcze powalczyć o miejsca w pucharach. Świadczą o tym mecze, które graliśmy o wejście do czwórki z Pruszkowem. Przegraliśmy, ale po wielkiej walce 3:2. A najfajniejsze z tego wszystkiego było chyba zachowanie się publiczności. W życiu nie przeżyłem takiej sytuacji, kiedy wszyscy kibice dopingowali jedną i drugą drużynę. Wy-

tworzyła się między nimi jakaś więź. Po prostu oglądali koszykówkę i bili brawo za dobre akcje. A po meczu była wielka radość wygranych, ale też gratulacje dla nas za świetny występ.

Decyzja Michała Sołowowa o wycofaniu się ze sponsorowania drużyny była zaskoczeniem czy coś było na rzeczy w trakcie sezonu?

Osobiście nie znam powodów tej decyzji. Nie było ani wcześniej, ani później dla niej przesłanek. W maju dowiedzieliśmy się, że drużyna zostanie rozwiązana i mamy szukać sobie innej pracy.

Może gdyby drużyna awansowała do pucharów, decyzja byłaby inna.

Całkiem możliwe, że gdybyśmy osiągnęli sukces sportowy większy niż siódme miejsce, to dalej byłby sponsor.

Z tego co pamiętam, to były plany transferowe na kolejny sezon... Mówiło się, że może przyjść Radosław Hyży.

Na pewno coś by się zmieniło, gdyby ta drużyna została. Niestety już się tego nie dowiemy. Mieliśmy naprawdę wszystko – pod względem budżetu, całej otoczki, składu, to było super zorganizowane. Trzeba było tylko przychodzić, trenować i grać. Nie było jakichś problemów finansowych, nie było spornych sytuacji między zawodnikami. Wszystko było załatwiane. Do niczego nie można było się przyczepić. Tak zebrana i ułożona drużyna mogła na pewno osiągnąć większy sukces niż końcowe siódme miejsce.

Oprócz tego, a może przede wszystkim było zainteresowanie kibiców.

Tak, było ogromne zainteresowanie ze strony kibiców. Bilety rozchodziły się jak świeże bułeczki. Każdy nasz mecz to pełna hala. Dwie godziny przed meczem nie było już wolnego miejsca. Ludzie siedzieli, gdzie tylko mogli – na schodach, balkonach. Zainteresowanie było ogromne. Zawodnicy byli rozpoznawani. Fajny to był czas dla koszykówki w Kielcach. Szkoda, że tak to wszystko się skończyło…

Myśli Pan trener, że to jeszcze kiedyś wróci?

Mamy teraz takie czasy, że ekstraklasę możemy mieć w każdej chwili.

Potrzeba tylko sponsora, który znajdzie pieniądze. Zgłosić się można od razu, bez żadnej gry. A czy to jest dobre rozwiązanie? My przeszliśmy całą drabinkę od początku, od podstaw. Od trzeciej ligi do pierwszej… I to było coś.

Rozmawiali Michał Filarski i Maciej Wadowski Stanisław Dudzik – były koszykarz Tęczy Kielce i AZS AWF Kraków, absolwent AWF w Krakowie. Były trener koszykarzy MKS Żak Kielce, UKS Basket 27 Kielce, Mitexu Kielce, Cersanitu Nomi Kielce (po raz pierwszy w historii kieleckiej koszykówki wprowadził męski zespół do ekstraklasy, w ekstraklasie asystent Stefana Tota), Lafarge Nida Gips Kielce. Obecnie (od września 2010) trener III-ligowej drużyny AZS Politechnika Świętokrzyska – Galeria Echo Kielce, jedynej seniorskiej drużyny koszykówki w regionie.

A W T S O Z R T S I M E I K C I M AKADE 5 1 0 2 U L A S T U F W Y P EURO

W

Poznaniu pełną parą trwają przygotowania do organizacji AME w Futsalu, które odbędą się w dniach 2–9 sierpnia br. W tym terminie do stolicy Wielkopolski powinno przyjechać 16 futsalowych zespołów kobiet i 24 zespoły męskie. Chociaż OŚ AZS Poznań, która imprezę przygotowuje, w pewnej części opierać się będzie na doświadczeniach sprzed kilku lat, kiedy to w Poznaniu odbyły się futsalowe Akademickie Mistrzostwa Świata, to przeprowadzenie zawodów o randze europejskiej z udziałem 40 drużyn i blisko 800 osób stanowi dla organizatorów znacznie większe i bardziej skomplikowane wyzwanie.

Uczestników mistrzostw ugości przede wszystkim Politechnika Poznańska. To w domach studenckich tej właśnie uczelni zamieszkają futsaliści i futsalistki, którzy w stołówce PP będą się również żywić. Także na terenie campusu PP mieścić się będzie klub dla uczestników AME („Trops”, czyli „sport” czytane od tyłu), który w trakcie mistrzostw zaoferuje wiele atrakcji – specjalnie i wyłącznie dla studentów-sportowców. Z kolei w hotelu Włoskim zamieszkają osoby funkcyjne z EUSA, sędziowie i inne bardzo ważne osoby.

Komitet Organizacyjny, kierowany przez prezesa AZS Poznań, Tomasza

Sandra Sałata – MVP sezonu 2013/2014 w futsalu Miłym akcentem początku nowego 2015 roku był fakt, że Sandra Sałata, zawodniczka zespołu futsalu Klubu Uczelnianego AZS Uniwersytetu Adama Mickiewicza, uznana została Najlepszą Zawodniczką Ekstraligi Futsalu Kobiet sezonu 2013/2014.

Gratulujemy!

To wyniki po raz pierwszy przeprowadzonego plebiscytu portalu TYLKO KOBIECY FUTBOL. W ramach plebiscytu jest wiele różnych kategorii – od drugiej ligi na trawie po ekstraligę futsalu.

Szpondera, wytypował i zarezerwował już hale sportowe w Poznaniu, w których przeprowadzona zostanie impreza.

AME rozgrywane będą przede wszystkim na obiektach Akademii Wychowania Fizycznego, Politechniki Poznańskiej i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza.

Ponadto swoich hal użyczy Gimnazjum nr 54 oraz Liceum Ogólnokształcące im. św. Marii Magdaleny (tylko na treningi).

Nie zdecydowano jeszcze, czy wykorzystana zostanie największa w Poznaniu hala sportowo-widowiskowa „Arena”.

Tę ogromną imprezę codziennie obsługiwać będzie ekipa złożona z około stu osób, w większości wolontariuszy.

Ich rekrutacja trwa, Komitet Organizacyjny korzysta z własnych i zewnętrznych baz danych, nawiązano także bezpośrednie kontakty ze studentami z zagranicy, którzy posiadają już doświadczenie w pracy przy międzynarodowych imprezach futsalowych. Bezcenne wsparcie logistyczne i eksperckie zapewnią organizatorom Polski oraz Wielkopolski Związek Piłki Nożnej.

Zespoły futsalowe z Wielkopolski słusznie szczycą się medalami wywalczonymi w AME, które dotąd rozgrywano za granicą. Zespół PWSZ Konin to akademicki mistrz Europy w futsalu kobiet (z Finlandii), a męska drużyna UAM już dwukrotnie zdobywała brązowe medale (na Cyprze i we Włoszech). Wydaje się, że w Poznaniu honory gospodarzy pełnić będą dwie drużyny z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza: panie występują w Ekstraklasie Futsalu i są w niej obecnie najlepszym zespołem akademickim (są także akademickimi mistrzyniami Polski 2013/2014), a panowie w tych dniach zdobyli tytuł akademickich mistrzów Wielkopolski 2014/2015.

W Poznaniu liczymy na medale, ale pamiętamy też, że – chociaż gospodarzom podobno pomagają nawet ściany – medalowe aspiracje należy poprzeć ciężką i systematyczną pracą na treningach.

Komitet Organizacyjny prowadzi zaawansowane rozmowy ze sponsorami prywatnymi, na obecnym etapie wciąż objęte klauzulą poufności. Organizatorzy liczą na istotne wsparcie materialne i rzeczowe mistrzostw przez Urząd Miasta Poznania, Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego oraz Polski Związek Piłki Nożnej. Na czele Komitetu Honorowego Mistrzostw stanie minister sportu i turystyki, a w jego skład wejdą m.in. ich magnificencje rektorzy państwowych uczelni poznańskich. Zawody odbędą się pod patronatem PZPN, a patronat medialny sprawować będą

redakcje największych publicznych środków przekazu w Wielkopolsce.

Przeprowadzone zostaną transmisje internetowe ze wszystkich meczów, imprezę codziennie relacjonować będą dla mieszkańców regionu dwie poznańskie telewizje, szczegółowe informacje pojawią się w codziennej prasie. Na bieżąco uaktualniana będzie strona futsalowych mistrzostw: www.futsal2015.eusa.eu.

Rzecz jasna, impreza będzie miała swój profil na Facebooku. W dziedzinie aktywnej promocji AME należy oczekiwać jeszcze wielu niespodzianek – im bliżej mistrzostw, tym będzie ona intensywniejsza, a momentem kulminacyjnym okaże się zapewne niezwykle atrakcyjna ceremonia otwarcia.

Nie sięgając bardzo daleko w przeszłość, trzeba koniecznie przypomnieć, że tylko w ciągu ostatnich dziewięciu lat Organizacja Środowiskowa AZS Poznań trzykrotnie przeprowadziła Akademickie Mistrzostwa Europy (w tenisie – 2009, w koszykówce – 2010, w wioślarstwie – 2013) oraz dwukrotnie AMŚ (w futsalu – 2006 i w sprintach kajakowych – 2010). Bagaż pozytywnych doświadczeń organizacyjnych AZS Poznań uzupełniają (lecz absolutnie go nie zamykają) przeprowadzone kilkakrotnie z dużym rozmachem AMP w lekkiej atletyce oraz ostatnio (w 2014 roku) AMP w pływaniu; ta najliczniej obsadzona w kraju impreza pływacka (około 1000 uczestników) ponownie odbędzie się na Termach Poznańskich w marcu 2015.

AZS Poznań zaprasza na AME w futsalu sportowców, kibiców i wszystkich, którzy chcieliby popracować przy imprezie jako wolontariusze. Szczegółowe aktualne informacje o imprezie znajdują się na stronie internetowej mistrzostw i na Facebooku.

Piotr Kuś Foto AZS Pozniań aps nr 01 2015 (324)

TURNIEJ FINAŁOWSYTRZOSTW AKADEMICKICH MI FUTSALU WIELKOPOLSKI W 2014/2015

K

luby Uczelniane AZS Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza oraz Wyższej Szkoły Handlu i Usług przeprowadziły 10 stycznia br. turniej, który po raz kolejny wyłonił najlepsze akademickie męskie zespoły futsalowe w Wielkopolsce. Pewnie zwyciężyła reprezentacja UAM, która w decydującym meczu pokonała drużynę poznańskiego Uniwersytetu Ekonomicznego 2 : 0. Kolejne miejsca zajęły: III – PWSZ Piła, IV – AWF Poznań, V – Wyższa Szkoła Pedagogiki i Administracji w Poznaniu, VI – Uniwersytet Przyrodniczy Poznań, VII – Politechnika Poznańska, VIII – PWSZ Leszno. Najlepszym zawodnikiem turnieju wybrano Bartosza Burzyńskiego (UE), najlepszym bramkarzem Macieja Foltyna (UAM), a królem strzelców został Jakub Mikułasczyk z Politechniki.

Impreza odbyła się w atmosferze fair play, a dwa najlepsze zespoły jeszcze przed przystąpieniem do meczu o I miejsce zgodnie stanęły do wspólnej pamiątkowej fotografii.

wiele ciężkiej pracy. W bieżącym roku akademickim wysoko stawiamy sobie poprzeczkę. Zamierzamy uzyskać awans do turnieju finałowego Akademickich Mistrzostw Polski i tam walczyć o medale, a przede wszystkim chcemy wystartować w Poznaniu w Akademickich Mistrzostwach Europy. Zdobywaliśmy już medale AME, znamy smak tego suk-

l o p o e i k k s l l o e wwiielkop 95-lecie Historia AZS-u Poznań sięga aż 1919 roku, kiedy to 5 listopada na Uniwersytecie Poznańskim powstał wielosekcyjny klub sportowy. Przez te 95 lat AZS Poznań rozrastał się pod każdym względem, wspomagał tworzenie związków sportowych w Wielkopolsce, nigdy nie zamykał się tylko na sport studencki, ale aktywnie działał w sporcie młodzieżowym, czy też wyczynowym.

Po hucznych obchodach 90-lecia przyszła pora na uczczenie kolejnej „okrągłej” rocznicy. I właśnie z tej okazji mamy zaszczyt zaprosić wszystkich na uroczystą akademię, a następnie Bal AZS-u Poznań, który odbędzie się 31 stycznia w Centrum Wykładowym Politechniki Poznańskiej.

Zachęcamy do kontaktu (poznan@azs.pl), gdyż czasu pozostało już niewiele.

Kacper Czarnota

Indagowany o dalsze plany swojego zespołu, trener zwycięzców Zenon Jezierski powiedział: – Cieszy mnie dzisiejszy wynik, jednak przed nami jeszcze

cesu, liczymy, że i tym razem nam się powiedzie, tym bardziej że gralibyśmy w roli gospodarzy, w hali, w której na co dzień trenujemy.

PK

Mistrzsy! icza w Poznaniu zdobył tetu im. Adama Mickiew Zespół Uniwer tsalu kobiet! istrza Wielkopolski w fu tytuł akademickiego m

W

rozegranym 18 stycznia br. na hali UAM turnieju finałowym, zespół UAM, którego trenerem jest Wojciech Weiss, wygrał wszystkie mecze. Zdobył łącznie 33 bramki, nie tracąc żadnej. W turnieju AMWlkp. zagrały drużyny: Uniwersytetu im.

Adama Mickiewicza, Politechniki Poznańskiej, Wyższej Szkoły Pedagogiki i Administracji, Uniwersytetu Ekonomicznego i Uniwersytetu Przyrodniczego. Królową strzelczyń została Alicja Busza z UAM Poznań. www.azs.pl

Wydanie Wielkopolskie Redakcja: Kacper Czarnota e-mail: kacper.czarnota@azs.pl