Akademicki Przegląd Sportowy 07/2014

POLSKA SPORT N AUKA

AKADEMICKI PRZEGLĄD SPORTOW

Foto na okładce: Archiwum APS

[od redakcji]

Nowy sezon

Z

wykle nowy rok świętujemy tradycyjnie w nocy z 31 grudnia na 1 stycznia. Bale, sztuczne ognie, korki od szampana, uściski i życzenia. Uroczystość bardziej symboliczna niż zapowiadająca jakieś zmiany.

Szczególnie w polskiej rzeczywistości. Noc i dzień bardziej lub mniej mroźne, trochę nastrój poświąteczny, trochę lenistwo. Z tego punktu widzenia inauguracja nowego roku akademickiego szczególnie dla studentów ma istotniejszy wymiar. W czerwcu jakiś rozdział w życiu się zamknął, z poprawkami lub bez przechodzimy na kolejny rok, za nami wakacje, które przyniosły nowe doświadczenia i refleksje. Jeśli pracowaliśmy, to jakiś zasób na koncie się pojawił, jeżeli odpoczywaliśmy i podróżowaliśmy, to pewnie mamy nowych przyjaciół i pełno wspomnień.

A i przyroda wokół sprzyja takim refleksjom. Letnie dnie były długie, słońce do późna dawało szansę na wszelkie możliwe aktywności.

Październik to już oznaki jesieni, trochę wszystko wokół poważnieje, orzechy włoskie w parkach same spadają, zaraz zaczną lecieć na trawniki i ulice liście. Temperatura spada o kilka stopni, generalnie poważniejemy. Nawet jeżeli nie przyroda i otoczenie – to istotną zmianą jest rytm życia. W grafik dnia wchodzą nauka, obowiązki, bardzo często też praca. Dla wielu z was pojawia się dodatkowe wyzwanie – jak w to wszystko wpisać swoje pasje sportowe.

Co członek AZS – to pewnie odrębny problem.

Decyduje o tym dyscyplina sportu, poziom wyszkolenia, stawiane cele. Członkowie kadry narodowej, a takich mamy w klubach AZS ponad 1000 osób, pod sportowy cel organizują pozostałe sprawy.

Indywidualny tok studiów, bezpośrednie kontakty z prowadzącymi zajęcia, próba przewidzenia uczelnianych wydarzeń, gromadzenie dostępu do

źródeł wiedzy, wykładów, literatury, logowanie w e-learningowych procedurach.

Następny 1000 studentów sportowców będzie reprezentowało swoje kluby w rozgrywkach ligowych. Część wakacji poświęcili na to, by się dobrze do nowego sezonu przygotować. Trenują 5–8 razy w tygodniu, przeważnie w sobotę i niedzielę walczą o dobre miejsce w tabeli. Trzeba być pasjonatem i mieć olbrzymie samozaparcie. Są jak w kieracie.

Ci w ekstraklasie dostają w zależności od dyscypliny mniejsze lub większe pieniądze. Im niższa liga, tym bardziej mówi się o satysfakcji, o zwrocie kosztów, o pomocy w opłaceniu akademika, w wyżywieniu, jakieś uczelniane stypendium, kilkaset złotych.

No i na koniec kilkadziesiąt tysięcy pozostałych azetesiaków, ci mają trochę łatwiej, uprawiają sport na poziomie uczelni, zatem trenują 2–3 razy w tygodniu, start w lidze międzyuczelnianej, raz do roku walka o prymat w Akademickich Mistrzostwach Polski. Mają cień szansy na pomoc materialną z uczelni, jeżeli po pierwsze mieli jakiś sukces na poziomie akademickiej rywalizacji ogólnopolskiej i po drugie będą mieli szczęście, że zmieszczą się w przeróżnych limitach regulowanych przepisami. Limity są w regulacjach wydziałowych, kierunkowych, uczelnianych. Nie daj Boże, aby medaliści byli z jednego wydziału, dostaną niewiele. Pozostali dostaną po 300–400 złotych.

Chyba się zagalopowałem. Felieton nie miał wcu święto, nowy rok akademicki. Jest jakaś magiczna siła w uprawianiu sportu i to na każdym poziomie. To, że masz przyjaciół, to, że jest adrenalina przy rywalizacji, to, że pokonujesz własne słabości, że stajesz się bardziej zorganizowany, że lepiej sobie radzisz w życiu codziennym. Udanego nowego sezonu.

Redaktor

Pismo Zarządu Głównego AZS Redaktor naczelny: Bartłomiej Korpak Adres redakcji: 00-056 Warszawa ul. Kredytowa 1a tel./faks 22 828 02 76 502 250 604 www.azs.pl e-mail: aps@azs.pl Projekt graficzny i skład: Andrzej Kubatko © FALL tel. 12 413 35 00 www.fall.pl Numer zamknięto 5 października 2014 r.

Wydawnictwo zrealizowano ze środków Ministerstwa Sportu i Turystyki, nakład 3000 egz.

ISSN 0209-0546

Redakcja nie zwraca materiałów niezamówionych oraz zastrzega sobie prawo skracania artykułów.

aps nr 07 2014 (322)

Sprostać wyzwaniom

A

kademicki Związek Sportowy, jego członkowie, władze i jednostki organizacyjne inaugurują kolejny rok działalności.

Jako stowarzyszenie musimy w pierwszym rzędzie odpowiedzieć sobie na pytanie, jak wpisujemy się w uwarunkowania finansowe i organizacyjne tworzone przez uczelnie, instytucje państwowe i samorządowe. Czy nasz sposób działania, oferta na rzecz środowiska studenckiego i organizacja szkolenia sportowego uwzględniają te warunki? Ważne jest, abyśmy odpowiedzieli też sobie na pytanie, co jako członkowie i jako AZS wnosimy jako wartość dodaną do funkcjonowania uczelni, klubów sportowych i sportu polskiego.

W czerwcu tego roku Zjazd AZS przyjął w uchwale generalnej wnioski i zadania do realizacji w najbliższym okresie. Inaugurując nowy rok akademicki, warto w naszych planach też to uwzględnić.

SPORT Zaangażowanie AZS-u w szkolenie i rywalizację sportową ma ponadstuletnią historię i nadal pozostaje naszym najważniejszym celem statutowym.

Wymiar tej działalności to rywalizacja sportowa zarówno na poziomie światowym, jak i krajowym i uczelnianym.  Nadchodzący rok akademicki to najpierw Zimowa Uniwersjada rozgrywana tym razem w dwóch odsłonach: konkurencje narciarstwa klasycznego i biathlonu w Štrbskim Plesie na Słowacji, a potem konkurencje alpejskie, snowboard i łyżwiarstwo w hiszpańskiej Grenadzie. W lipcu zawody Letniej Uniwersjady odbędą się w koreańskim Gwangju. Liczne medale i bardzo udane występy na uniwersjadach w roku 2013 znacznie rozbudziły polskie aspiracje w tej światowej rywalizacji akademickiej.

Bardzo liczymy na to, że we współpracy z polskimi związkami sportowymi i Ministerstwem Sportu i Turystyki zdołamy w 2015 roku powtórzyć te dobre wyniki.  Analiza efektów szkolenia prowadzonego w Akademickich Centrach Szkolenia Sportowego wskazuje, że program ten ma istotne znaczenie, a udział objętych nim zawodników w światowej rywalizacji sportowej stale rośnie. Za konieczne uznajemy zarówno włączenie do programu nowych certyfikowanych ośrodków, jak i modyfikację polegającą na stopniowym włączaniu do projektu innych uczelni z danego środowiska. Budowanie Międzyuczelnianego Centrum Szkolenia Sportowego pozwoli www.azs.pl

wykorzystać potencjał innych, poza akademiami wychowania fizycznego, uczelni we wspieraniu szkolenia sportowego.  Przy wsparciu władz uczelni zainteresowanych rozwojem sportu powinniśmy jako władze AZS-u zainicjować ostateczny przełom w finansowaniu szkolenia sportowego w środowisku akademickim, a także we wspieraniu finansowym samych studentów sportowców. Dziś w polityce państwa obszar ten jest wyraźnie pomijany. Uczelnie stanowią znakomite zaplecze organizacyjne zarówno dla procesu szkoleniowego, jak i dla samych sportowców. Brakuje tylko środków na pokrycie kosztów szkolenia, w szczególności na zatrudnienie w strukturach uczelni 200–300 najlepszych trenerów i specjalistów, a także na nowy program stypendialny, z którego mogłoby skorzystać 1000–1500 najlepiej rokujących młodych sportowców.  Zainteresowanie uczelni także tym zagadnieniem powinno pomóc we właściwej realizacji przez AZS programu „dwutorowej kariery sportowców”. Łączenie nauki z pasjami sportowymi, szczególnie wśród członków AZS-u, to problem, z którym spotykamy się od dziesięcioleci. Dzięki inicjatywom w tym zakresie pojawiającym się na forum Rady Europy jest szansa na pozyskanie dodatkowych narzędzi zarówno ze strony administracji rządowej, jak i innych instytucji publicznych. Oprócz umożliwienia studentom udziału w kwalifikowanym szkoleniu sportowym, ważnym elementem programu „dwutorowej kariery” jest także przygotowanie ich do aktywnego udziału w rynku pracy.  Efekty zaangażowania się wielu szkół wyższych w budowę sportu akademickiego są bardzo widoczne – to kilka tysięcy studiujących zawodników, ale także blisko 100 zespołów ligowych reprezentujących uczelnie i AZS w rywalizacji ogólnopolskiej.

Drużyny ligowe z logo AZS-u występują na wszystkich szczeblach rozgrywek, od zawodowej ekstraklasy, aż po rozgrywki na poziomie lokalnym. To bardzo cieszy. Jesteśmy reprezentowani na wszelkich poziomach rywalizacji zarówno w tak popularnych grach zespołowych, jak koszykówka, siatkówka czy piłka ręczna, jak i w nowych, takich jak futsal, rugby 7, korfball, hokej na trawie. Ważne jest, aby w rozwiązaniach organizacyjnych i finansowych upowszechniać dobre uczelniane praktyki w tym za-

kresie. Bardzo pomocna byłaby też jednoznaczna interpretacja zapisów Ustawy o szkolnictwie wyższym dotyczących systemu stypendialnego za wyniki w sporcie. Dzięki inicjatywie AZS-u po podpisaniu w 2011 roku przez ministra nauki i szkolnictwa wyższego oraz ministra sportu i turystyki porozumienia na rzecz rozwoju sportu akademickiego znacznie zwiększyły się nakłady na badania naukowe służące monitorowaniu szkolenia sportowego. Konieczne są dalsze działania związane zarówno z upowszechnianiem efektów badań, jak i z umożliwieniem dostępu do monitoringu szkolenia sportowego zawodnikom i trenerom. Sport uczelniany to także ogólnopolska rywalizacja szkół wyższych w ramach Akademickich Mistrzostw Polski. Poziom sportowy i zainteresowanie ponad 200 uczelni udziałem w tym wydarzeniu to dobry prognostyk przed rozgrywkami w najbliższym roku. Liczne grono dobrych organizatorów, którzy reprezentują zarówno organizacje środowiskowe, kluby AZS-u, ale także studia wychowania fizycznego i sportu, oraz dalsze doskonalenie procedur i działania w sferze promocji powinny dobrze służyć marce AMP. Stały rozwój systemu rywalizacji międzyuczelnianej organizowanej przez Europejską Federację Sportu Akademickiego (EUSA) daje wielu polskim szkołom wyższym szansę na promocję wśród uczelni Starego Kontynentu. Z oceny uczestnictwa polskich ekip i zawodników w ostatnich latach wynika, że konieczne jest wsparcie finansowe i organizacyjne dla uczelni aktywnych w tych działaniach. Wspierać powinniśmy w sposób systemowy również te jednostki AZS-u, które chcą się podjąć organizacji europejskich mistrzostw.

ORGANIZACJA Tempo zmian zachodzących we współczesnym świecie szczególnie widoczne jest w środowisku młodzieży akademickiej. Ponieważ to właśnie działalność poprzez studentów na ich rzecz jest głównym statutowym zadaniem AZS-u, musimy mieć na uwadze zmieniającą się rzeczywistość. Istotne pytania, na które należy odpowiedzieć, brzmią: Na ile AZS jest organizacją studencką? Na ile entuzjazm studentów wykorzystywany jest dla budowania codziennej działalności? Czy studencki AZS nie jest dla władz uczelni lepszym partnerem niż nawet najbardziej profesjonalny zawodowy klub oparty tylko na etatowych pracownikach? Czy istniejący sposób zorganizowania AZS-u,

jego trójstopniowa struktura pozwala na skuteczne zarządzanie?

Wyzwaniem dla AZS-u w najbliższym czasie jest zwiększenie stopnia zorganizowania w uczelnianych klubach, szczególnie w dużych publicznych szkołach wyższych. W sytuacji, kiedy obowiązkowe wychowanie fizyczne studentów zostało ustawowo nieco zmarginalizowane, tworzenie przez AZS, w oparciu o uczelnie, dobrej oferty zajęć sportowo-rekreacyjnych dla studentów może zyskać przychylność władz i zainteresowanie środowiska. Istotne jest, by umożliwić zainteresowanym studentom zdobywanie uprawnień instruktorskich i wspierać organizacyjnie dobre pomysły.  Władze AZS-u na każdym szczeblu działalności powinny promować i upowszechniać najlepsze oferty i inicjatywy, a także wspierać finansowo i organizacyjnie szkolenie w tym zakresie. Należy zwiększyć współpracę z instytucjami państwowymi i samorządowymi dla pozyskania środków finansowych wspierających te użyteczne projekty.  We współpracy z partnerami AZS powinien intensyfikować promocję aktywności fizycznej nie tylko wśród studentów, ale także wśród pracowników uczelni, młodzieży szkolnej

i w środowiskach lokalnych. Wykorzystać do tego należy współczesne środki komunikacji, takie jak strony internetowe, media społecznościowe i własne wydawnictwa.  Stowarzyszeniowa formuła funkcjonowania AZS-u określiła w statucie ramy organizacyjne i sposób działania. Realną treścią wypełniają je członkowie AZS-u danego klubu czy środowiska lub częściej – reprezentujące ich władze. Zarząd Główny może uczestniczyć w rozwiązywaniu problemów, ale pomysły i wnioski powinny być domeną podstawowych jednostek AZS-u. Bez aktywności władz klubowych i środowiskowych niewiele będzie można zrobić. A z tym często nie jest najlepiej.

Widać to choćby w aplikowaniu o środki w konkursach lokalnych, ogólnopolskich i europejskich, których każdego roku przybywa. W efekcie okazuje się, że po pierwsze nie mamy pomysłów, po drugie nie mamy zainteresowanych ludzi, a po trzecie nie umiemy uczestniczyć w procedurach. Aby te niekorzystne tendencje powstrzymać, konieczne są mobilizacja wszelkich władz AZS-u i upowszechnianie dobrych praktyk.  Rozszerzenie działalności statutowej o gospodarowanie majątkiem

AZS-u ma swój wymiar zarówno lokalny, jak i centralny, związany z Zarządem Głównym. W tym ostatnim przypadku przychody pozwoliły z jednej strony na spłatę zaciągniętych kredytów, a z drugiej na wypracowanie zysku gwarantującego stabilną działalność. Ośrodki AZS-u w Wilkasach i w Górkach Zachodnich stworzyły dobrą, różnorodną ofertę szkolenia sportowego, wydarzeń sportowych i szkoleniowych dla różnych grup wiekowych, ale także usług związanych z rehabilitacją i żeglarstwem.

W najbliższym czasie należy zrealizować projekt modernizacji ośrodka AZS-u w Zieleńcu. Działania te są konieczne dla skutecznego konkurowania z podobnymi obiektami w tym regionie i stworzenia lepszej oferty usług sportowych i turystycznych.

W imieniu Zarządu Głównego przedstawiamy najważniejsze informacje dotyczące planowanych działań. Wszyscy powinniśmy mieć świadomość, że działalność Zarządu Głównego może wpierać aktywność członków i jednostek AZS-u w realizacji celów statutowych.

Nie może na pewno jej zastąpić. Starajmy się jako Akademicki Związek Sportowy nie zaniedbać żadnego z obszarów aktywności. To nasza wspólna satysfakcja.

Zarząd Główny AZS

Dwutorowa kariera sportowców

D

wa lata temu pisaliśmy w APS (9/2012) po raz pierwszy o sprawach związanych z dwutorową karierą sportowców. Były to refleksje po zorganizowanej przez Ministerstwo Sportu i Turystyki konferencji na ten temat. Cytowaliśmy w materiale kierującą wtedy tym resortem Joannę Muchę: Jednym z wyzwań stojących przed współczesnym sportem jest umożliwienie zawodnikom łączenia kariery sportowej z jednoczesnym nabywaniem kompetencji i umiejętności, które pozwolą im odnieść sukces w życiu zawodowym po zakończeniu kariery sportowej.

Przez miniony okres pokazaliśmy na łamach naszego czasopisma wielu sportowców, którzy podjęli sami takie wyzwania. Byli to zawodnicy rożnych dyscyplin i klubów AZS i z bardzo różnym dorobkiem. Wśród nich znaleźli się zarówno medaliści olimpijscy (Karolina Naja, Marek Kolbowicz) jak i zwycięzcy zmagań uniwersjadowych (Jan Szymański, Monika Brzostek, Michał Kądzioła, Zuznanna Pawlikowska, Paweł Korzeniowski). Przygotowane i opublikowane wtedy stanowisko AZS w tej sprawie przekazano zarówno administracji rządowej, jak i środowisku sportowemu podczas obrad „Okrągłego stołu PKOl”. Nie

przyniosło to jakichś natychmiastowych działań, chociaż na wielu spotkaniach i debatach z udziałem przedstawicieli świata sportu zaczęto o „dwutorowej karierze” rozmawiać. Konferencja zorganizowana pod auspicjami Ministra Sportu i Turystyki 28 maja br. „Sport a Unia Europejska – 10 lat doświadczeń” przyniosła w efekcie skonkretyzowanie oczekiwań. Pozwoliło to uruchomić procedurę konkursową na realizację tego programu w zakresie upowszechniania idei w środowisku młodzieży uzdolnionej sportowo i wśród podmiotów działających w obszarze sportu.

Akademicki Związek Sportowy, mając wiele doświadczeń w tej dziedzinie, wynikających z wieloletniej współpracy z zawodnikami, jak i wieloma podmiotami występującymi w projekcie (trenerzy, uczelnie, organizacje studenckie), złożył wymaganą warunkami konkursu aplikację. Rozstrzygnięcie ma nastąpić w październiku, a program realizowany ma być w najbliższych 4 latach. Założenia projektu zakładają objęcie programem zarówno młodzieży uzdolnionej sportowo uczącej się w szkołach mistrzostwa sportowego, jak i studentów aktualnie łączących naukę z wyczynem sportowym. W przypadku tych pierwszych upowszechnienie „dwutorowej kariery”

ma pomóc w decyzjach dotyczących zainteresowań, sposobu uczenia się, posiadanych i oczekiwanych kompetencji oraz pomocy organizacyjnej i merytorycznej w wyborze kierunku studiów, szkoły wyższej, trybu uczenia się, adaptacji w środowisku akademickim. Dla studentów istota projektu dotyczy tworzenia poprzez dobre praktyki i regulacje prawne warunków do racjonalnego łączenia szkolenia sportowego z nauką.

No i na koniec istota problemu to otwarcie rynku pracy na tak przygotowanych absolwentów. Działania powinny obejmować zarówno dostęp do staży zawodowych, jak i możliwość udziału w specjalistycznych, certyfikowanych szkoleniach pozwalających na aktywność zawodową. Doświadczenia AZS wskazują, że tak czy inaczej jesteśmy skazani na promowanie „dwutorowej kariery”, ponieważ stanowi to sedno statutowej działalności naszego stowarzyszenia. Każde dodatkowe wsparcie może uczynić to działanie skuteczniejszym.

Jako przyczynek do dyskusji prezentujemy rozmowy z Michałem Jelińskim, absolwentem Wyższej Szkoły Bankowej w Poznaniu, i Weroniką Bielą, studiującą na Uniwersytecie Jagiellońskim matematykę i fizykę. Okazuje się że można.

Bartłomiej Korpak aps nr 07 2014 (322)

Mistrz olimpijski z Pekinu zakończył karierę!

Michał Jeliński, wioślarz AZS AWF Gorzów, który podczas Igrzysk Olimpijskich w Pekinie stał na najwyższym stopniu podium, we wrześniu zakończył zawodową karierę. Gorzowianin ostatni swój wyścig rozegrał na Warcie, wraz z kolegami z osady.

13

września Michał Jeliński spotkał się w Gorzowie Wielkopolskim z kolegami, z którymi stworzył osadę „Dominatorów”. Cztery złote medale mistrzostw świata i to najważniejsze – złoto z Pekinu. Tego dnia gorzowianin

postanowił wsiąść do łódki po raz ostatni jako zawodowiec. Na pewno będę aktywny, będę jeszcze wiosłował – mówił.

Co ciekawe, w Gorzowie wszystko się zaczęło i tutaj też się skończyło. Tutaj zaczynałem. Pierwsze zawody, w których wziąłem udział, odbyły się we wrześniu 1995 roku. Na pewno byłem gdzieś z tyłu stawki. Tym bardziej jest to piękne, że tutaj zaczynałem i tutaj oficjalnie kończę karierę wioślarską – dodał.

Michała przyjechali pożegnać Marek Kolbowicz, Adam Korol i Konrad Wasielewski. Dla mnie to bardzo sentymentalny moment. Z drugiej strony głęboko w sercu żal, że to już koniec.

Czas ucieka i nie da się pogodzić sportu wyczynowego z jakąkolwiek inną działalnością – mówił przed zejściem na wodę Jeliński. – Chcę chłopaków zaskoczyć i zapytać, czy nie zbierzemy się jeszcze na igrzyska do Rio. Jeśli odpowiedzą, że rozważamy tę możliwość, to zakończenia nie będzie – dodał z uśmiechem.

A jak zawodnika AZS AWF Gorzów wspominają koledzy? Żeby powstało coś wielkiego, to w zespole musi być chemia.

Jeszcze zanim Michał zaczął z nami pływać, wiedzieliśmy, że będzie z nami wiosłował. Chcieliśmy bardzo z Michałem pływać, bo on wiedział, o co chodzi, co chce robić – wspominał Marek Kolbowicz. – Z Michałem nie mieliśmy problemów. Troszeczkę się zawsze denerwww.azs.pl

wowaliśmy, jak to będzie z jego chorobą – dodał Adam Korol.

Michał Jeliński ma to najcenniejsze złoto, wywalczone wraz z kolegami w Pekinie w 2008 roku. Zdobył je będąc chorym na cukrzycę. Wszyscy wiemy, cała Polska wie i chyba pół świata wie, że Michał zdobył złoto olimpijskie będąc chorym na cukrzycę. On nie traktuje tego jako choroby, tylko jako rzecz, którą ma i musi akceptować. On to podwójnie przeżył. Udowodnił nie tylko sobie, ale wszystkim tym, którzy borykają się z tak ciężką przypadłością, że można zostać mistrzem olimpijskim – wspominał Kolbowicz. Ludzie, to jest szaleństwo! – dodał. – Najwięcej nerwów było w Pekinie, kiedy zmieniliśmy strefy czasowe. Michał też wtedy mówił, że w jego organizmie się trochę poprzestawiało – mówił Adam Korol.

Gdy Polacy stanęli na najwyższym stopniu podium, 28-letni wówczas Michał Jeliński ze łzami wzruszenia przytulił się do Marka Kolbowicza. Mięczak – śmiał się kolega ze złotej ekipy. – Zresztą taki sam jak ja – dodał po chwili. „Dominatorzy” nie mogli nie wystąpić w Gorzowie.

Byliśmy związani ze sobą przez osiem lat i jak Michał ogłosił, że oficjalnie kończy karierę, to chcieliśmy się stawić w komplecie. Dobrze, że wszystkim termin odpowiadał – przyznał Adam Korol.

Jestem dumny, że mogłem z Michałem wiosłować i sprawiało nam to dużo satysfakcji. Mądry człowiek, bo do sportu trzeba mądrych ludzi – mówił Marek Kolbowicz.

Ostatni wyścig Michała Jelińskiego był bardzo nietypowy, na dystansie „od mostu do mostu”, co w rzeczywistości wynosiło około 500 metrów. A przecież wioślarze w każdych zawodach pływają na dystansie czterokrotnie dłuższym.

Oprócz „Dominatorów” na starcie ustawiła się tylko jedna osada, młodzi wioślarze gorzowskiego AZS AWF. Do mety to właśnie młodzież dopłynęła szybciej.

Gdybyśmy byli w formie, to myślę, że to nie byłoby nic wielkiego. Ale nie ukrywajmy, każdy z nas robi coś innego. Tylko Konrad na bieżąco wiosłuje – mówił po wyścigu Michał Jeliński. – Widać, że dawno nie wiosłowaliśmy. Było ciężko, bo potraktowaliśmy to dosyć poważnie.

Zdecydowanie lepiej by nam poszło na troszeczkę dłuższym dystansie. Wysiłek wioślarski jest dosyć specyficzny. Trzeba było jechać od samego początku bardzo mocno. Startowaliśmy z zawodnikami, którzy trenują, i tak naprawdę natury się nie oszuka – tłumaczył Adam Korol.

Najważniejsze jednak było pożegnanie Michała Jelińskiego, a to w stu procentach się udało. Jak dopłynęliśmy do przystani, to Marek stwierdził, że przy takiej pogodzie i na takiej wodzie to jeszcze człowiek by powiosłował. Wszystkie wspomnienia wracają – przyznał gorzowianin.

Ostatni akcent pożegnania wioślarza AZS AWF Gorzów rozegrał się na scenie. Tam cała czwórka otrzymała drobne upominki i podziękowania od władz miasta. Mieli też okazję, aby podziękować sobie nawzajem. Z całego serca dziękuję chłopakom za te wspólne lata – powiedział Michał Jeliński.

Dziękujemy, że tutaj jesteśmy. Michale, pływanie z Tobą było przyjemnością i zaszczytem – odparł Marek Kolbowicz.

Oczywiście najważniejszą osobą był Michał Jeliński, który nie wahał się i zapytał kolegów, czy dadzą radę dopłynąć do Rio. Koledzy chóralnie odpowiedzieli: Tak! Udało mi się ich zaskoczyć. Nikt z nas nie wziąłby tego na poważnie.

Byłem bardzo ciekaw, jaka będzie ich reakcja. Pod publikę odpowiedzieli „tak”, ale w domach na pewno byłoby inaczej – powiedział z uśmiechem Michał Jeliński.

Nie spodziewałem się tego pytania. Oczywiście to było w formie żartu, bo powrót do wyczynowego sportu jest niemożliwy z wielu względów – odparł Adam Korol.

Gdy karierę kończył Tomasz Kucharski, dwukrotny mistrz olimpijski, przekazał symbolicznie wiosło Michałowi Jelińskiemu. Teraz z rąk Michała otrzymał je Zbigniew Schodowski. Mam nadzieję, że razem z tym wiosłem otrzymam trochę talentu i szczęścia. Wierzę, że skończy się to wyjazdem do Rio i przywiezieniem medalu. Fajnie by było, gdyby to było złoto – przyznał Schodowski.

A jaka będzie przyszłość „Dominatorów” i Michała Jelińskiego? Karierę zakończyłem w zeszłym roku i mówiłem, że to ostatni raz, kiedy siedzimy w czwórce. Widać jednak, że to nie był ostatni raz. Jeszcze Marek i Konrad też oficjalnie nie zakończyli kariery, więc co najmniej dwa razy jeszcze razem popłyniemy – mówił Adam Korol. – Na pewno póki co nie będę trenerem. Będę chciał jednak jeszcze coś dla wioseł zrobić – zakończył Michał Jeliński.

Dawid Lis Foto Radosław Siuba

Rozmowa z Weroniką Bielą, zawodniczką AZS Zakopane, reprezentantką Polski w snowboardzie Co robią snowboardziści w sierpniu na Mazurach w Wilkasach? Z tego co widzę, ostro trenujecie. Zatem już przygotowania do nowego sezonu. Czy miałaś w tym roku wakacyjny wypoczynek?

Całą ekipą przyjechaliśmy do Wilkas na zgrupowanie przygotowawcze przed przyszłoroczną uniwersjadą oraz mistrzostwami świata seniorów. Chociaż sezon olimpijski już minął, następny zapowiada się bardzo intensywnie, ponieważ właśnie te starty są jednymi z najważniejszych w karierze każdego sportowca. Wakacyjny wypoczynek był w czerwcu podczas sesji, później już treningi.

Jak zaczęła się twoja przygoda ze sportem?

Kto w największym stopniu wpłynął na te zainteresowania? Czy to, że pochodzisz z Zakopanego, miało jakiś wpływ na to? W życiorysie podajesz, że rozpoczynałaś od narciarstwa alpejskiego, potem zaczęłaś specjalizować się w snowboardzie. Kiedy kariera zaczęła się na dobre i jaki był jej przebieg?

W Zakopanem mój tata prowadzi klub narciarski, więc mając tatę trenera, naturalnie, zaczęłam jeździć i startować w zawodach narciarskich. Jako dziecko miałam bardzo dobre wyniki i dobrze się przy tym bawiłam, jednak postanowiłam spróbować czegoś nowego. Chciałam pojeździć na snowboardzie jeden sezon, żeby najzwyczajniej się nauczyć, ale sport wciąga i nie jest łatwo z nim skończyć. Kończąc przygodę z narciarstwem alpejskim, wygrałam w klasyfikacji generalnej Pucharu Polski w juniorach młodszych, a po dwóch latach jazdy na snowboardzie także w tej konkurencji zwyciężyłam w Pucharze Polski. Mimo że nie uzyskałam nominacji na igrzyska olimpijskie, nie zniechęciło mnie to, tylko czuję większą motywację do dalszych treningów.

Młody uzdolniono sportowo dzieciak musi podjąć decyzję na poziomie gimnazjum, a potem liceum, jaki tryb nauki wybrać, jak sprofilowaną szkołę? Jak to było w twoim przypadku? Co zadecydowało o wyborze szkoły średniej?

Zawsze uważałam, że sport i edukację można pogodzić, ale tylko pod warunkiem, że osobiście się o to staramy.

Chodziłam najpierw do Liceum Ogólnokształcącego im. Oswalda Balzera, dopiero w klasie maturalnej postanowiłam przenieść się do szkoły sportowej.

Ukończyłaś Szkołę Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem, większość liczących się polskich sportowców odnoszących sukcesy w dyscyplinach zimowych jest absolwentami tej placówki. Jak oceniasz pobyt w szkole, na ile sposób organizacji zajęć, współpraca z nauczycielami, możliwość korzystania ze

stworzonych warunków wspierają rozwój kariery sportowej?

Instytucja szkoły sportowej jest bardzo dobrym rozwiązaniem, zapewnia regularne treningi, a także ułatwia pogodzenie ich z edukacją. Moim zdaniem jest to świetnie zorganizowane: poranne treningi, chwila odpoczynku, obiad i na lekcje. Najważniejszy jest dobry kontakt z trenerem, bo to on jest pedagogiem, z którym spotykamy się codziennie. Mój trener szkolny i klubowy, Michał Sitarz, jest osobą, która dba zarówno o sport, jak i o naukę swoich zawodników. Tak zorganizowany system szkolenia w SMS był powodem, dla którego postanowiłam zmienić swoją szkołę średnią. Podczas zgrupowań szkolnych byli z nami nauczyciele, którzy na bieżąco realizowali program nauczania, a także pomagali nam w innych przedmiotach. Wszystkim sportowcom polecam tę placówkę.

Drążymy dalej temat nauki w SMS, ale teraz w aspekcie studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jesteś studentką wydziałów matematyki i fizyki, to bardzo prestiżowa uczelnia i wymagające kierunki. Dlaczego takie studia i w którym momencie będąc w szkole średniej podjęłaś decyzję o takim wyborze? Czy ktoś w SMS Zakopanem pomagał ci w podjęciu takiej decyzji? Czy w jakiś specjalny sposób przygotowywałaś się do matury z matematyki, przedmiotu, który generalnie nie jest zbyt popularny wśród licealistów?

Matematykę zawsze bardzo lubiłam, w liceum realizowałam rozszerzony program. W szkole sportowej, gdzie program jest podstawowy, we własnym zakresie uczyłam się materiału rozszerzonego. Szkoła sportowa uczy ryzykować w życiu i podejmować odważne decyzje. Studia matematyczne rozpoczęłam głównie, by przekonać się, czy dam radę i czy mi się spodoba. Decyzję podjęłam dopiero po maturze, bo jak każdy miałam dużo pomysłów. Myślałam także o AWF i dlatego pisałam maturę rozszerzoną z fizyki, która umożliwia wybór tej uczelni. Po pierwszym roku studiów postanowiłam pójść na drugi kierunek – fizykę. Z pewnej już perspektywy oceniam, że była to bardzo dobra decyzja.

Patrząc na ciebie, nigdy bym nie przypuszczał, że jesteś już doświadczoną studentką.

Z tego co mówisz, jesteś już na piątym roku matematyki i na trzecim roku fizyki. Jak dałaś radę pogodzić naukę z wyczynowym uprawianiem snowboardu? Jak wyglądała organizacja zajęć sportowych i studenckich w tym minionym roku?

Sport jest dla mnie priorytetem, ciągłe treningi i zgrupowania powodują, że szczególnie podczas semestru zimo-

wego bardzo rzadko pojawiałam się na uczelni. Mam jednak indywidualną organizację studiów, więc prowadzący zajęcia umożliwili mi w dogodny dla mnie sposób uzupełnienie zaległości. Egzaminy z sesji lutowej zdawałam jeszcze w wakacje, ale na szczęście udało się zaliczyć wszystko, tak jak planowałam.

Na uczelni spotykam się z życzliwością i chęcią pomocy ze strony pracowników, niektórzy nawet wykazują duże zainteresowanie moimi osiągnięciami.

Większość snowboardzistów, uczniów SMS Zakopane, jest też członkami Klubu AZS Zakopane. To nas bardzo cieszy. Czy to taka tradycja, czy konieczność? Czy jakieś inne okoliczności o tym decydują?

Trener szkolny Michał Sitarz jest też trenerem w klubie AZS. Gdy byłam uczniem SMS, nie należałam do tego klubu, bo w szkole przynależność klubowa nie ma znaczenia. Po skończeniu edukacji postanowiłam zmienić klub na AZS Zakopane, gdyż w dalszym ciągu chciałam współpracować z trenerem Sitarzem.

Wróćmy do uczelni i relacji student–sportowiec. Z tymi ścisłymi kierunkami i Uniwersytetem Jagiellońskim jesteś wyjątkiem, większość młodych sportowców szuka jednak innych rozwiązań i innych kierunków studiów. Co należałoby zrobić, aby uczelnie były bardziej otwarte na tych, którzy także na poważnie traktują sport? Jakie ułatwienia i jaka pomoc z tej strony byłaby konieczna, aby obie pasje sensownie łączyć? Co mówią na ten temat koleżanki i koledzy ze snowboardowego teamu?

Na moich kierunkach dla sportowców przyznawany jest indywidualny tok studiów, który wiele ułatwia. Oczywiście może zdarzyć się, że pewnych przedmiotów nie da się zaliczyć z tak dużą liczbą nieobecności, wtedy przykładowo dany przedmiot realizuję przez dwa lata. Dodatkowo, nawet mając ITS, nadal należy wszystko uzgodnić z prowadzącymi, którzy często nie zdają sobie sprawy, że sport i edukację da się łączyć.

W tej kwestii nie ma rozwiązań ministerialnych. Na każdej uczelni, a nawet na każdym wydziale jest to osobno aps nr 07 2014 (322)

Akademickie Mistrzostwa Świata w Szachach, Katowice, 18–24.08.2014

Sukcesy sportowe i organizacyjne Coraz więcej wielkich imprez międzynarodowych odbywa się w Polsce. Po zeszłorocznym sukcesie Drużynowych i Indywidualnych Mistrzostw Europy, tym razem to Katowice w dniach 18-24 sierpnia gościły wielką światową imprezę szachową. kademickie Mistrzostwa Świata w Szachach rozegrane zostały już po raz czternasty, a po raz pierwszy w Polsce, zorganizowane przez AZS Katowice oraz Międzynarodową Federację Sportu Studenckiego (FISU), były dla Katowic wielkim wyzwaniem, pierwszą od wielu lat imprezą o zasięgu globalnym. Do zawodów zgłosiły się kraje z wszystkich kontynentów, ostatecznie zabrakło jedynie przedstawicieli Ameryki Północnej. Na szachownicach spostrzec można było spostrzec zmagania pomiędzy przedstawicielami wielu kultur, od Fiji, przez Japonię, Chiny, Mongolię, Europę, aż po Brazylię i Meksyk.

Nie zabrakło w tym zestawieniu również Polaków! Współpraca PZSzach z Zarządem Głównym Akademickiego Związku Sportowego od paru lat układa się wręcz wzorowo, co zaowocowało tym, że wystąpili wszyscy najlepsi studenci, w tym członkowie kadry narodowej seniorów. Polacy od początku byli obecni w czołówce turnieju mężczyzn, w wynikach po każdej rundzie znalezienie szachisty spod znaku białego orła nie było zadaniem trudnym. Niestety ostatecznie nie zaowocowało to medalem indywidualnym, jednak równa gra całej ekipy, pozwoliła od połowy turnieju prowadzić Polsce w klasyfikacji drużynowej. Ostatecznie najwyżej uplasowali się GM Dariusz Świercz (AZS Uniwersytet Ekonomiczny w Katowicach) i GM Michał Olszewski (AZS Uniwersytet Warszawski).

Z inną sytuacją mieliśmy do czynienia w grupie kobiecej. Nasze panie nie były co prawda rozstawione z pierwszymi numerami, ale „dzieliły i rządziły” w turnieju od pierwszej rundy. O kosmicznym wyniku

A

Klaudii Kulon powstanie zapewne parę aforyzmów, a może i jakaś piosenka. Reprezentantka AZS Politechniki Poznańskiej już w trakcie przedostatniej rundy zapewniła sobie tytuł, wprost demolując rywalki fantastycznym wynikiem 8,5/9, który potwierdził ostatnią normę arcymistrzowską naszej uśmiechniętej zawodniczki. Na miejscach medalowych przez pierwszą połowę turnieju znajdowała się WIM Anna Gasik, jednak po porażce z Klaudią w partii o prowadzenie w turnieju, Ania nie odzyskała już formy i drugiej połowy turnieju na pewno nie będzie dobrze wspominać. O medal otarła się polska bohaterka Olimpiady w Tromso. WGM Marta Bartel (AZS Uniwersytet Warszawski). Do szczęścia zabrakło w ostatecznej tabeli tylko połówki.

Kibice na pewno mogą być dumni z występu polskiej ekipy. Po raz pierwszy w rozgrywkach akademickich zdobyliśmy złoto i to aż dwa razy! A warto podkreślić że tegoroczne zawody były najsilniej obsadzone w całej historii AMŚ!

Przygotowanie imprezy trwało dwa lata. Od momentu wygrania przetargu i uzyskania praw do organizacji, trzeba było zrealizować szereg zadań koniecznych do jak najlepszego ugoszczenia najlepszych arcymistrzów, niezbędne było również sprostanie wielu wymaganiom nakładanym przez FISU organizatorom zawodów. Szachy w poprzednich cyklach Akademickich Mistrzostw Świata były często imprezą, która po prostu musiała się odbyć, przechodząc bez większego echa na arenie międzynarodowej.

W Katowicach, organizatorzy postanowili pokazać, że szachy to może być dyscyplina popularna, dobrze promowana, korzystająca z mediów, środków

rozpatrywane. Mam to szczęście, że wszyscy wspierają mnie, mogę liczyć na dodatkowe konsultacje i indywidualne terminy egzaminów. Moi znajomi studiujący na innych uczelniach także potrafią to pogodzić, jednakże nie spotykają się z taką otwartością. Uważam, że właściwe byłoby rozpowszechnienie opinii, że sport nie wyklucza edukacji akademickiej. Ponadto chciałabym zauważyć, że sportowcy są przyzwyczajeni do ciężkiej pracy, co ma odzwierciedlenie także w innych dziedzinach życia, nie tylko w sporcie. W powszechnej opinii sportowcy całkowicie poświęcają się treningom, przez co zaniedbują edukację. W dzisiejszych czasach nie

jest to prawdą i wizerunek dobrze wykształconego sportowca powinien być popularyzowany.

prezentowanie się na tej imprezie, a także na mistrzostwach świata seniorów.

W tym rok wygrałaś jeden z Pucharów Europy w snowboardowym slalomie równoległym.

Jakie cele stawiacie sobie przed nowym sezonem? Na początku roku 2015 w hiszpańskiej Grenadzie odbędzie się Zimowa Uniwersjada.

Czy będziesz walczyć o miejsce w akademickiej reprezentacji Polski na tę imprezę?

Rozmawiał BK Foto APS

www.azs.pl

Staram się, by każdy sezon był coraz lepszy, co roku poprawiam wyniki, aktualnie w rankingu FIS jestem 21. na świecie i jest to najlepszy wynik wśród Polek. Mam nadzieję, że zostanie mi umożliwiony start na kolejnej uniwersjadzie. Moim celem jest jak najlepsze za-

masowego przekazu, portali społecznościowych, filmów promocyjnych. I to w opinii wielu kibiców, obserwatorów i zawodników się bardzo dobrze udało.

W czasie zawodów, szachiści skoncentrowani byli na grze, jednak w miarę wolnego czasu organizatorzy starali im sie pokazać jak najwięcej z kultury miasta, regionu i kraju. Ceremonia otwarcia i zamknięcia imprezy odbyła się w zabytkowych budynkach śląskiej filharmonii i kina studyjnego, nie zabrakło również wycieczek do takich miejsc jak Wieliczka, Auschwitz, Kraków, Pszczyna.

Popularne na całym świecie profesjonalne relacje telewizyjne z najważniejszych turniejów szachowych właśnie do Polski dotarły i Akademickie Mistrzostwa Świata były drugim dużym turniejem rangi Mistrzowskiej, gdzie taką relację mogliśmy zobaczyć. A skoro relacja to i komentatorzy. Rewelacyjny w tej roli arcymistrz Marcin Tazbir i Brytyjczyk Lawrence Trent rozruszali studio telewizyjne, do którego zawodnicy chętnie przychodzili opowiadać o swoich partiach, opowiadać o ciekawostkach, do których kibice zazwyczaj nie mają dostępu, czy też pochwalić się kombinacjami. Nie zabrakło również oficjeli. Transmisja video z Mistrzostw była jednym z najsilniejszych punktów tej imprezy. Czy podobne relacje z najważniejszych krajowych imprez zdobędą serca szerszej publiki? Przekonamy się o tym zapewne niebawem.

Hanna Leks, Łukasz Turlej Foto OŚ AZS Katowice

Dziękuję za rozmowę.

Nasze DOBRO

Rozmowa z prezesem Bogusławem Oleksym i Beatą Widawską, wiceprezesem Organizacji Środowiskowej AZS w Katowicach Spotkamy się w październiku w Katowicach, by zainaugurować nowy, także dla działalności AZS, kolejny rok akademicki. Przybliżmy zatem w kilku słowach gospodarza tego wydarzenia – Organizację Środowiskową AZS w Katowicach. Kto ją tworzy, czym i z jakim skutkiem się zajmujecie, jakie są Wasze sukcesy, a w czym tkwi największa słabość?

Od kilku już kadencji udaje nam się zgromadzić bardzo dobre grono działaczy, wolontariuszy i sympatyków AZS. Początkowo filarem naszej działalności były Akademickie Mistrzostwa Śląska i imprezy cykliczne dla dzieci i młodzieży ze Śląska. Potem coraz więcej imprez Akademickich Mistrzostw Polskich, których organizatorami były kluby: KU Uniwersytet Śląski, KU Uniwersytet Ekonomiczny, KU Uniwersytet Śląski filia Cieszyn i oczywiście Organizacja Środowiskowa AZS Katowice.

Zabrzmi to trochę nieskromnie, ale dotąd organizowane przez nas imprezy były ocenione bardzo dobrze, co nas oczywiście cieszy. To nas zainspirowało do wystąpienia o organizowanie imprez międzynarodowych. W ubiegłym roku byliśmy gospodarzem Akademickich Mistrzostw Europy w Piłce Ręcznej, a w tym roku Akademickich Mistrzostw Świata w Szachach. Mamy też problemy. Problemem sportowego środowiska akademickiego na Śląsku są na pewno słabe obiekty sportowe na uczelniach (nie mówimy tu o AWF, Politechnice Śląskiej w Gliwicach, może też UE Katowice), a co najważniejsze nawet brak światełka w tunelu, że to się w najbliższych latach zmieni.

Nie tak dawno AZS Katowice obchodził jubileusz 60-lecia. Historia bogata w wydarzenia, duże sukcesy sportowe zaczęły się jeszcze w czasach, gdy Katowice były Stalinogrodem, ligowe drużyny w siatkówce, hokeju, koszykówce kobiet, piłce ręcznej, wspaniali reprezentanci Polski, jak chociażby szermierz Bogdan Gonsior i wielu lekkoatletów. W latach 70. sport wyczynowy znalazł miejsce w Klubie AZS AWF, a struktura środowiskowa podjęła szereg działań związanych z upowszechnianiem sportu i turystyki. W latach 80. podjęliście jako pierwsi w Polsce na szeroką skalę działalność gospodarczą. Moje roczniki z rozrzewnieniem wspominają te „giełdy sprzętu” nie tylko sportowego. Co w waszej pamięci zostało z tamtych lat?

(handel, turystyka i transport). Z AZS Katowice Jugosławię i Algierię zwiedziło kilka tysięcy sportowców, działaczy i osób z nami współpracujących, handlowaliśmy sprzętem sportowym na bardzo dużą skalę, również z Turcją i Rosją. Duży wysiłek i stres, ale było też przy tym dużo zabawy, fajnych zdarzeń, a potem wspomnień. My też wspominamy tamte czasy z przyjemnością. Za sprawą Grzegorza Maciążka i Beaty byliśmy liderami na polskim rynku, choć wówczas trudno było mówić o prawdziwym rynku. Gospodarka dopiero się budziła, a my uczyliśmy się nowych rzeczy. To były bardzo ciekawe i pouczające czasy!

Jakie są relacje środowiskowego AZS z uczelniami na Górnym Śląsku? AWF Katowice postawił na sport: biathloniści, narciarze, od niedawna łyżwiarze, a przede wszystkim Justyna Kowalczyk – to wspaniała wizytówka, mniej słychać o sporcie w dyscyplinach indywidualnych na pozostałych uczelniach, AZS Uniwersytet Śląski postawił na gry. Co wyróżnia inne kluby AZS?

Współpracujemy ze wszystkimi uczelniami. Tak rzeczywiście jest – AWF to sport wyczynowy, i to ze wspaniałymi sukcesami w dyscyplinach indywidualnych, Uniwersytet Śląski i Politechnika Śląska walczą też z sukcesami w grach zespołowych, a pozostałe uczelnie to sport uczelniany.

Od lat prowadzimy rozgrywki w 44 dyscyplinach w ramach Akademickich Mistrzostw Śląska, uczestniczy w nich ponad 20 uczelni. Jest to chyba jedna z największych lig międzyuczelnianych w Polsce. To nasza wizytówka i cieszymy się, że przez tyle lat udało nam się utrzymać te rozgrywki na bardzo dobrym poziomie sportowym i organizacyjnym. Kluby uczelniane pomagają nam też i aktywnie uczestniczą w or-

ganizowaniu imprez o charakterze lokalnym, głównie dla dzieci i młodzieży ze Śląska.

AZS w Katowicach zadziwia aktywnością. Co roku organizujecie zawody finałowe w ramach AMP, równie regularnie gościcie imprezy z kalendarza rozgrywek europejskich i światowych w sporcie akademickim. A z lektury waszej strony wynika, że sporo robicie dla społeczności lokalnej. Skąd płynie inspiracja do takiego działania?

Jeszcze parę lat temu wydawało się, że imprezy o charakterze międzynarodowym – to nie dla nas. Ale po dobrych ocenach, jeżeli chodzi o AMP, postanowiliśmy powalczyć o AME i AMŚ.

I udało się. Źródłem inspiracji są ludzie. Mamy i staramy się pozyskiwać wartościowych ludzi, z pomysłami, z radością życia, otwartych na działanie i aktywnych. Nie jest to łatwe, ale po imprezach, które organizujemy, widać, że mamy szczęście. Nasi działacze, zawodnicy i wolontariusze to nasze najcenniejsze Dobro!

Jakie są marzenia prezesów na zaczętą już kadencję, jakie plany związane ze środowiskowym AZS chcielibyście zrealizować?

Marzenia mamy, a jakże. Główne – to wizje związane z posiadanym budynkiem, a właściwie jego remontem. Co do planów – to nic nowego: sport uczelniany, drążenie ciągle problemu obiektów sportowych na uczelniach i dotarcie do władz uczelnianych, aby percepcja aktywności fizycznej stała się standardem procesu kształcenia. Chcielibyśmy także rozszerzyć współpracę z samorządami lokalnymi, by wykorzystać nasze doświadczenia i kompetencje.

Tego życzymy.

Rozmawiał Bartłomiej Korpak Foto OŚ AZS Katowice

Byliśmy wtedy studentami, ale już uczestniczyliśmy w poważnych przedsięwzięciach i to w kilku dziedzinach aps nr 07 2014 (322)

Wyjątkowa postać: Claude-Louis Gallien – Doctor Honoris Causa

Podczas uroczystej inauguracji roku akademickiego 2014/2015 w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu – Wysoki Senat Akademii, kierując się wybitnymi osiągnięciami i zasługami dla sportu akademickiego, podjął uchwałę, dzięki której Claude-Louis Gallien, Prezydent Międzynarodowej Federacji Sportu Akademickiego (FISU), otrzymał tytuł doctora honoris causa.

Profesor Claude-Louis Gallien urodził się 26 sierpnia 1942 roku w Rennes we Francji. W 1956 ukończył Uniwersytet Paryski. Do 1969 roku realizował studia doktoranckie, a w latach 1970–1974 pracował początkowo jako adiunkt, a potem na stanowisku profesora w Universite Paris Descartes. Po przejściu na emeryturę nie przeszedł w stan spoczynku, lecz nadal aktywnie pracuje na tym samym uniwersytecie w Laboratory of Neurobiology of Sensorimotor Systems and Development Biology of Neuromuscular Differentiation.

Działalność naukowa Profesora jest obszerna i niezwykle istotna z naukowego punktu widzenia. Składa się na nią ponad 150 prac naukowych publikowanych w prestiżowych pismach i prezentowanych na międzynarodowych zjazdach i kongresach naukowych oraz 8 książek (w tym 5 dostępnych w Polsce). Należy podkreślić, że badania Profesora Claude-Louisa Galliena mają charakter podstawowy, ściśle łączą się z aktywnością fizyczną i czynnością mięśni szkieletowych.

W działalności na rzecz rozwoju sportu akademickiego na podkreślenie zasługują następujące osiągnięcia: był prezydentem największego uniwersyteckiego klubu sportowego- Paris University Club (1982–1996), prezydentem Francuskiej Federacji Sportu Uniwersyteckiego (1988–2004), członkiem zarządu, a następnie wiceprezydentem Narodowego Francuskiego Komitetu Olimpijskiego (1989–2010). Od 2011 roku Claude-Louis Gallien pełni funkcję Prezydenta FISU. Warto przytoczyć słowa prof. Marka Rockiego, prezesa Zarządu Głównego AZS, który był jednym z recenzentów dorobku Prezydenta FISU: Całym życiem zawodowym i naukowym, dorobkiem organizacyjnym i publikatorskim Profesor Claude-Louis Gallien dowodzi swego zaangażowania w rozwój sportu, a zwłaszcza sportu akademickiego. Dzięki Jego pracy i poświęceniu, Jego aktywność i kreatywność rozkwita i odnosi sukcesy rosnącą liczebnie i jakościowo kadrą sportowców studentów. Wszystko to sprawia, że wniosek Senatu (…) jest w pełni zasadny i godny poparcia. MB

Kibicuję organizacji AMP Rozmowa z Robertem Krebokiem, koordynatorem Akademickich Mistrzostw Polski Za nami kolejny sezon AMP. Czy kibicujesz prywatnie jakiejś uczelni, a może w sposób specjalny interesuje cię jakaś dyscyplina sportu w ramach mistrzostw rozgrywana? W natłoku informacji, przy mnogości imprez może coś nam umknęło, jakiś bardzo dobry wynik, rekord Polski?

Z racji specyfiki mojego zajęcia nie kibicuję żadnej uczelni ani drużynie, trzymam raczej kciuki za organizatorów AMP, ponieważ naszym celem jest, by z roku na rok mistrzostwa były coraz lepsze. Koordynacją AMP zajmują się w AZS Środowisko Warszawa: Dariusz Piekut – dzierżący władzę, Ewa Ziółkowska – odpowiedzialna za sprawy finansowe, Magdalena Wielgosz – sprawująca pieczę nad systemem e-madzia, oraz ja. Dlatego nie rejestruję rekordów ani osiągnięć sportowych, skupiam się na jakości organizacji.

Zatem poprosimy o trochę statystyki: ile uczelni wystartowało, ilu zawodników dokonało rejestracji internetowej, w ilu dyscyplinach rywalizowano? Jeżeli masz takie dane, to jakie dyscypliny sportu były najliczniej obsadzone zarówno w kategorii uczelnianej, jak i indywidualnie? Czy w tym ostatnim zakresie widać w ostatnich latach jakąś tendencję wskazującą na zmieniającą się modę na dany sport?

Statystyki nie są moją specjalnością, jedynie dwie liczby utkwiły mi w pamięci: 14 514 – tyle osób zrejestrowało www.azs.pl

się w systemie, i 16 598 – tyle osób wystartowało w AMP od poziomu rozgrywek półfinałowych.

Które finałowe mistrzostwa zgromadziły najwięcej uczestników? Do tej pory liderem w organizowaniu dużych zawodów były Warszawa, Poznań, Katowice, Łódź. Czy po sezonie 2013/2014 któryś AZS dołączył do tej grupy?

Pierwsza piątka pod kątem liczby zawodników biorących udział prezentuje się następująco: 1. lekka atletyka (OŚ AZS Białystok) – 1266, 2. pływanie (OŚ AZS Poznań) – 999, 3. biegi przełajowe (KU AZS Politechniki Łódzkiej) – 638, 4. ergometr wioślarski (OŚ AZS woj. kujawsko-pomorskiego) – 534, 5. narciarstwo alpejskie (AZS Środowisko Warszawa) – 455.

Kilka lat temu duże emocje budził system zgłoszeń i procedury związane z e-madzią, liczba spóźnionych bywała spora. W tym roku, poza kilkoma interwencjami w biurze Zarządu Głównego (przypadek losowy, że ktoś nieświadomie zapomniał), chyba większych problemów nie było? Czy Komisja Odwoławcza miała jakąś pracę wynikającą z protestów?

Z roku na rok jest coraz mniej przypadków „zapominania” o terminie zgłoszeń. Widać tutaj, że konsekwencja w działaniu przynosi efekty.

Zwycięzcą cyklu został Uniwersytet Warszawski, który po roku przerwy wrócił na tron. Wyprzedził AGH Kraków, który był triumfatorem poprzedniej edycji. Czyli nic nowego od kilku lat, te uczelnie zdominowały podium AMP. Po sezonie 2013/2014 na trzecim miejscu Politechnika Gdańska, po kilku latach wraca do gry. Jaka twoim zdaniem jest recepta na końcowy sukces w generalnej rozgrywce?

Wsparcie finansowe ze strony uczelni, dobra praca organizacyjna Klubu AZS, zaplecze sportowe oraz duża grupa studentów sportowców.

Cały sportowy świat najbardziej ceni klasyfikację medalową. Filozofia jest prosta, liczą się tylko najlepsi. W przypadku AMP liczą się ci, którzy mają najwięcej startów i w miarę dobry średni poziom wyników. Rozumiem, że o takim systemie punktowania decydują regulaminy, zatem pytam tylko o twoje refleksje w tej sprawie.

Poza klasyfikacją generalną w AMP jest również prowadzona klasyfikacja medalowa – na wzór tej z wielkich imprez sportowych, do której wliczają się medale z poszczególnych konkurencji. W tej klasyfikacji za ubiegły sezon zwyciężyła AWF Katowice, a rok wcześniej AWF Kraków.

Tak to już jest, że kilka dni po gali i podsumowaniu sezonu 2013/2014 wystartuje nowa edycja AMP. Jakie zmiany regulaminowe i systemowe czekają na uczestników? Na co jako koordynator chciałbyś w szczególny sposób zwrócić uwagę?

Regulaminy zmieniały się co roku i często w bardzo dużym zakresie, dlatego uznaliśmy, że wszystkim nam przyda się odrobina stabilizacji. Zmian na nadchodzący sezon będzie niewiele, m.in została wyeliminowana możliwość oddania ostatniego spotkania walkowerem, a jeżeli chodzi o pozostałe – to zapraszam na stronę www.ampy.pl, gdzie po Gali Sportu Akademickiego w Katowicach będzie można znaleźć pełny tekst regulaminu Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał BK

Rozmowa z prof. Maciejem Pietrzakiem – rektorem PWSZ w Lesznie Ceniona maksyma „Pierwsi sii w nauce, na ce, nau e, pierwsi pierw pi erw r sii w sporcie” w minionym roku u dla dla l uczelni uczel uc zelni ze n z Leszni Les eszna prawie się sprawdziła. sprawdziła a. W ranki rrankingu ankingu ngu Fu Funda Fundacji nd cji „Perspektyw” wśród PWSZ byliście na wysokim piątym miejscu, za to w rywalizacji sportowej tych uczelni kolejny raz pierwsi. Zatem gratulacje. Czy te osiągnięcia są dla Pana Profesora satysfakcjonujące?

Odpowiem słowami, których użyję w tegorocznym przemówieniu inauguracyjnym: Jesteśmy nie tylko najlepsi (co dokumentują: ranking Fundacji Edukacyjnej „Perspektywy” oraz Ogólnopolski Program Certyfikacji Szkół Wyższych Fundacji Rozwoju Edukacji i Szkolnictwa Wyższego) i najbardziej wysportowani, ale i... najpiękniejsi (nasza studentka pani Patrycja Nowak została w tym roku ogólnopolską Miss PWSZ).

Czyż nie jest to dla rektora powód do dumy i satysfakcji? Cieszę się także, że i w tegorocznej edycji mistrzostw daleko w polu zostawiliśmy duże i specjalizujące się w sporcie studenckim uczelnie.

W tym typie uczelni Leszno wygrywa AMP po raz ósmy z rzędu. To nie może być przypadek.

Bardzo cenimy w naszym stowarzyszeniu oddział AZS w Lesznie. Pamiętamy lata 90., gdy dzięki staraniom kolegi Janusza Poły powstał AZS, wtedy przy Kolegium Nauczycielskim, a potem od 1999 r. – rozpoczętą historię AZS PWSZ. Jak władze uczelni patrzą na działalność AZS i czy wpisuje się ona w pomysły na funkcjonowanie szkoły wyższej?

Osiągnięcia sportowe naszej uczelni to rzeczywiście w olbrzymim stopniu efekt aktywności i zaangażowania doc. dr. Janusza Poły, prorektora ds. studiów i spraw studenckich, oraz mgr. Grzegorza Kapitana, prezesa Klubu Uczelnianego AZS. Staramy się w miarę naszych (skromnych niestety) możliwości finansowych jak najbardziej wspierać studencki sport i aktywność fizyczną, bo trudno wyobrazić sobie nowoczesną wyższą uczelnię obojętną w tych kwestiach. Liczę w odpowiedzi na nasze sukcesy – dzięki wsparciu władz samorządowych – dysponować będziemy wkrótce własną bazą sportowo-rekreacyjną z prawdziwego zdarzenia, co jeszcze bardziej wzmocni nasze możliwości propagowania aktywnego, zdrowego trybu życia.

Czy oferta kształcenia i edukacji proponowana studentom przez PWSZ Leszno jest atrakcyj-

na? a Wśród Wśród Wś d kierunków kieru ki ieru e nkó ków są są zzdededede na? cyyd cyd ydow owa o anie n techniczne, te techn echn ch icz icczne, ne ne, cydowanie takie takie e jak ak k budownicb dow bu ow o wnicnicctw two wo, informatywo, iinfo n rrma nfo atytwo, ka, ka mechame e chacha ha nika nik a , eleka, e lekele k nika, t rotechni hnika, ka, trotechnika, ale euroalle a l także że e eu e roro o-o p isty pei pe sstt k ka, ka a, ekoekoek onom nom omia a i na na koniec koni on o nie ecc peistyka, nomia fizzjoterapia, zjjo jot o era ot errapia p , tupi pia tu u-rystyk ry rys ystyk ys yyka i rekreacja, rek ek kre re eacj acja ac a,, fi rystyka wy how wyc howani owani anie an e fi fizy zyczn zyczn zy czzne. e. Czy Czzyy o ofercie Cz of rcciie decyduje ofe of de ecy cyduj cy duje uje wychowanie zyczne. lok lok kaln al y rrynek ynek p yne r y czy rac czy zy b bar a dzi ar d ie dz ejj zas zaso oby ka oby ka-lokalny pracy bardziej zasoby drowe organizacyjne? dro d owe w i możliwości możl ożliwo iwo wości ści or o ganiza gan izacyj izacyj iza cy n ne? e?

Obecnie O Ob ecni ec niee na ni nasz nasza sza a uc ucze uczelnia zeln lniia ooferuje feruj ru uje młozcz c yń yńskiego dzieży miasta i regionu lesz leszczyńskiego 13 kierunków studiów. Staramy się nimi odpowiadać przede wszystkim na zapotrzebowanie społeczne oraz sugestie w tym zakresie firm i pracodawców, z którymi ściśle współpracujemy. Jako pierwsi w kraju wprowadziliśmy na wybranych kierunkach tzw. studia dualne, pozwalające na zdobywanie doświadczenia zawodowego już podczas studiów.

Właściwe zarządzanie uczelnią wymaga jednak przy uruchamianiu nowych kierunków uwzględniania także innych uwarunkowań z tym związanych.

Kształcenie w obszarze zdrowia i aktywności fizycznej jest bardzo bliskie filozofii działania Akademickiego Związku Sportowego. Czy absolwenci tych kierunków znajdują pracę? Czy studenci na tych kierunkach w jakiś szczególny sposób są uzdolnieni sportowo i czy to oni wygrywają dla Leszna kolejny raz uczelnianą rywalizację?

O właściwej pracy Klubu AZS świadczy także i to, że nasze sukcesy wynikają z aktywności nie tylko studentów Instytutu Zdrowia i Kultury Fizycznej, ale de facto wszystkich prowadzonych kierunków, bo chodzi nam o usportowienie studiującej u nas młodzieży. Stąd cieszą nas takie inicjatywy jak Akademicki Tydzień Sportu, imprezy sportowe organizowane w okresie juwenaliów, czy też rajdy i imprezy rekreacyjne, organizowane przez naszych studentów dla mieszkańców miasta i regionu.

Sport i rekreacja powinny się stać potrzebą życiową wykształconego człowieka, i o to staramy się wspólnie z Klubem Uczelnianym AZS. Ważne, by dzisiejsi studenci, a jutrzejsi absolwenci – wszystko jedno jakiego kierunku – startowali w swoje samodzielne życie z najgłębszym przekonaniem o wielorakich pożytkach aktywności fizycznej.

Jeśli chodzi o zatrudnienie, to badania przeprowadzone przez nasze uczelniane Biuro Karier w roku akademickim 2012/2013 wykazały przykładowo, że 88,5% absolwentów kierunku wychowania fizycznego w latach 2002–2008 znalazło zatrudnienie, w tym przeszło 1/3 przed upływem pół roku od ukończenia studiów.

O problemie „dwutorowej kariery sporro towców” mówi się to już na poziomie Rady Europy i poszczególEu nych krajów. Geneny ralnie chodzi o to, by ral pasje sportowe łączyć pa umiejętnie z edukaum cją, by ostatecznie być atrakcyjnym na rynku cją pracy. Czy PWSZ Leszno ma jakąś specjalną pr ofertę dla młodzieży sportowo uzdolnionej, czy ofe i w jaki sposób wspiera studentów sportowców?

Stypendia to tylko niektóre formy wspomagania ws studenckiego sportu. Równo nocześnie z całą mocą chcę podkreślić, że jeśli dostrzegamy jakieś uzdolnienia sp sportowe, staramy się stworzyć optymalne warunki do ich dalszego rozwoju.

Takie podejście owocuje z jednej strony dobrymi wynikami w sporcie masowym, czego potwierdzeniem jest nasza wysoka pozycja w AMP, z drugiej zaś strony otwiera możliwości rozwoju sportu wyczynowego, co np. potwierdza świetnymi wynikami tegoroczna mistrzyni świata w triatlonie studentka Agnieszka Jeżyk, czy też absolwenci – reprezentanci kraju w różnych dyscyplinach.

Prorektor, wspomniany już wcześniej dr Janusz Poła, był pasjonatem sportu, sam grał w piłkę ręczną, a potem zakładał klub AZS. W życiorysie pana profesora widać zainteresowania turystyczne. Zatem ceni pan sobie aktywność fizyczną?

Z wykształcenia jestem geografem i ekologiem krajobrazu, a na kierunku turystyka i rekreacja wykładam przedmiot geografia turystyczna. Uważam, że byłbym niewiarygodny dla młodych ludzi, gdybym nie łączył teorii z praktyką. Na szczęście podróże i turystyka to moje pasje, a kilkukilometrowy codzienny spacer z psem i przynajmniej raz w tygodniu wizyta na pływalni to wręcz obowiązek. Nie wyobrażam sobie też spędzenia choćby części urlopu bez aktywnego pobytu w wysokich górach.

Zwycięstwo w rywalizacji sportowej to ładny prezent na jubileusz 15-lecia PWSZ w Lesznie.

Czy w planach rozwojowych uczelni na kolejne lata sfera związana z aktywnością fizyczną też się znalazła?

W kontekście wcześniejszych odpowiedzi wydaje się jasne, iż jako władze uczelni uważamy, że właściwe wypełnianie jej misji nie jest możliwe bez uwzględniania zagadnień stanowiących przedmiot naszej rozmowy. Mogę zapewnić, iż sport, aktywność fizyczna i promocja zdrowego trybu życia są i będą w przyszłości przedmiotem naszych działań i troski. Jak już wspomniałem, oczekujemy jednak w tych kwestiach wsparcia władz, bo jest to problem społeczny, a nie tylko uczelniany.

Gratuluję sukcesu i dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał BK Foto PWSZ Leszno, Fr. Mamulski aps nr 07 2014 (322)

Uczelnia pielęgnuje kulturę fizyczną W rywalizacji sportowej szkół wyższych Politechnika Gdańska po sezonie 2013/2014 zdobyła wreszcie miejsce na podium, kończąc rozgrywki na III miejscu w punktacji generalnej.

Zatem gratulacje. Tak szczęśliwie się złożyło, że sukces przyszedł w roku jubileuszu 110-lecia uczelni. Czy społeczność akademicka Politechniki ceni sobie takie osiągnięcia?

Bardzo cieszą nas wszelkie sukcesy studentów Politechniki Gdańskiej. Nasi studenci są bardzo dobrymi sportowcami, czego dowodzi trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Akademickich Mistrzostw Polski. W gronie uczelni technicznych sportowcy PG uplasowali się na drugiej pozycji. To piękny wynik, bo w mistrzostwach uczestniczy około 200 uczelni. Podczas całego cyklu AMP około 500 naszych studentów startuje w 41 dyscyplinach. Największe sukcesy osiągnęli oni w wioślarstwie i ergometrach.

Podobnie było w przypadku żeglarstwa – nasi studenci zdobyli wszystkie możliwe trofea. Mistrzostwo na AMP osiągnęliśmy także w piłce nożnej.

Warto podkreślić, że w tym roku Politechnikę Gdańską na szczeblu centralnym reprezentują dwie drużyny koszykówki: mężczyźni w II lidze, a kobiety w I lidze.

Co ciekawe trzy lata temu na Politechnice Gdańskiej powstała sekcja smoczych łodzi – członkowie drużyny Smoki Północy są obecnie mistrzami Polski!

Końcowy sukces to składowa wielu działań.

W przypadku sportu to zawodnicy, trenerzy, dostępność do obiektów sportowych i możliwości finansowe. Jak wygląda to na Politechnice Gdańskiej, co zadecydowało o wyniku?

Umiejętności i predyspozycje zawodników są najważniejsze. Równie ważna jest kadra, pod której okiem trenują studenci. Kadrę akademicką na PG stanowią byli zawodnicy, reprezentanci Polski, mistrzowie Europy. Jeden z naszych nauczycieli – Piotr Buliński jest trenerem kadry olimpijskiej (wioślarstwo wagi lekkiej mężczyzn).

Istotne są także same obiekty sportowe, a nasze prezentują wysoki poziom. Całe Centrum Sportu Akademickiego jest po generalnym remoncie. Posiadamy wysowww.azs.pl

Rozmowa z prof. Henrykiem Krawczykiem, rektorem Politechniki Gdańskiej kiej klasy baseny, wielofunkcyjną halę tenisową, boiska do siatkówki plażowej i boiska do piłki nożnej ze sztuczną nawierzchnią. Wspomniana nawierzchnia posiada certyfikat FIFA. W Centrum Sportu Akademickiego mamy także bieżnię lekkoatletyczną, profesjonalną wioślarnię oraz halę sportową, w której powstała nowoczesna, najlepsza na Pomorzu, ścianka wspinaczkowa.

Warto wskazać choćby fakt, że hala sportowa wyposażona jest w drewnianą nawierzchnię z klonu kanadyjskiego – zupełnie jak w NBA – na podwójnym legarowaniu. Kosze główne i boczne obsługiwane są elektrycznie. W hali zainstalowano opuszczane kotary, które umożliwiają podział na trzy sektory. Dzięki temu możliwe jest równoległe prowadzenie zajęć np. z piłki siatkowej i koszykówki.

Jubileusz uczelni to okazja do różnych refleksji, także tych związanych z aktywnością fizyczną studentów. W okresie Wolnego Miasta Gdańska, gdy tworzyły się zręby polskiej społeczności na Politechnice, działalność AZS wśród studentów miała swój wymiar i patriotyczny, i integracyjny. Potem, po wojnie, Politechnika była liderem wśród uczelni Pomorza. W latach 60. z udziałem władz państwowych uroczyście otwierano obiekty sportowe. Wtedy to było marzenie: basen, boisko piłkarskie, hala sportowa. W oczywisty sposób takie zaplecze inspirowało studencki AZS do działania. Jak wspomina w licznych publikacjach absolwent Politechniki z tego okresu Janusz Rybicki, działo się wtedy pod względem sportowym w Gdańsku bardzo wiele. Czy coś z tego entuzjazmu jeszcze zostało?

Na pewno. Politechnika Gdańska jest uczelnią pielęgnującą kulturę fizyczną. Od lat organizujemy Dzień Sportu – ogólnouczelniane święto. Tego dnia na PG wyjątkowo czuć ducha sportowej rywalizacji.

Chcemy, by teren wokół Centrum Sportu Akademickiego Politechniki Gdańskiej stanowił nową aktywną przestrzeń dostępną nie tylko dla studentów, ale i dla mieszkańców miasta. Poczyniliśmy już w tym kierunku pierwsze kroki. Otóż nasi studenci z Wydziału Architektury przygotowali bardzo inspirujące propozycje aranżacji przestrzeni wokół CSA. Jeszcze w tym roku zamierzamy uruchomić siłownię zewnętrzną oraz plac zabaw dla dzieci.

Liczymy, że tereny zielone prowadzące od CSA aż do Gdańska Głównego będą sprzyjały rozwojowi kultury fizycznej.

Nadmienię, że od czterech lat na PG prowadzone są zajęcia teoretyczne z wychowania fizycznego. Są one adresowane do osób, które mają zwolnienie lekarskie z ćwiczeń. Formą zaliczenia jest test.

Odkąd w CSA odbywają się te zajęcia, liczba zwolnień z około pięciuset spadła do czterech. Światowe wzory dotyczące sportu akademickiego potwierdzają regułę, że taka działalność rozwija się najlepiej w oparciu o duże uczelnie.

W Europie dyskutuje się o modelu „dwutorowej kariery sportowców”, po to aby pomagać młodzieży uzdolnionej sportowo we właściwej edukacji i ostatecznym przygotowaniu do aktywnego miejsca na rynku pracy. Czy Politechnika Gdańska może być partnerem dla studentów sportowców w tym zakresie?

Mam nadzieję, że tak będzie. Dlatego na Wydziale Zarządzania i Ekonomii planujemy otworzyć nowy kierunek studiów obejmujący zarządzanie w sporcie oraz zarządzanie obiektami sportowymi. W ten sposób chcemy zachęcić młodych sportowców do studiowania na PG. Centrum Sportu Akademickiego Politechniki Gdańskiej zawarło już kilka umów o współpracy ze szkołami z okolicznych miast. Dzięki temu dzieci ze szkół podstawowych i gimnazjów mogą trenować pod opieką instruktorów CSA. W ten sposób wychowujemy kolejne pokolenie sportowców, a być może i studentów PG. Założyliśmy na Politechnice Gdańskiej spółkę, która zajmie się promocją nowo powstałej marki sportowej – Lwy Politechniki. Chcemy, by Politechnika Gdańska, podobnie jak najbardziej znane na świecie uczelnie, przyciągała młodych sportowców, by kojarzyła się z konkretnym sportowym znakiem.

Przed nami kolejny sezon Akademickich Mistrzostw Polski. Będzie Pan Profesor inspirował swoich studentów do walki o wyższy stopień na końcowym podium po sezonie 2014/2015?

Wierzę w umiejętności sportowe młodych politechników. Tym bardziej że studenci Politechniki Gdańskiej od wielu lat zajmują wysokie lokaty na Akademickich Mistrzostwach Polski. Jeszcze nigdy nie uplasowali się poniżej piątego miejsca w grupie uczelni technicznych. Jestem z nich dumny. W kolejnym sezonie będę mocno dopingował naszych sportowców i trzymał za nich kciuki!

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał BK Foto Dział Promocji PG

2013/2014 AMP w Judo i AMP w Pływaniu po raz pierwszy rozegrano w nowej formule, tzn. bez eliminacji. W Poznaniu wystartowało tysiąc studentów i wiele gwiazd, a najlepszy okazał się Tomasz Polewka (trzy złota).

Jego AWF Katowice wygrała zaś obie klasyfikacje drużynowe. Na matach w Bytomiu rywalizowało 300 osób, a pierwszy medal AMP zdobyła WSZOP Katowice (co omal nie skończyło się podium drużynowym).

AMP mają swoich bohaterów. W finale futsalistek została nim Dominika Machnacka – zamieniona na bramkarkę obrończyni UAM, która powstrzymała trzy rzuty karne i strzeliła tego decydującego o złocie. W ergometrach Anna Wierzbowska z UJ Kraków ustanowiła rekord świata, a w trójboju siłowym Paweł Niewęgłowski z KUL Lublin stracił medal, przyznając się do spalonej próby. Bohaterką została także Klaudia Kulon. Studentka Politechniki Poznańskiej ze stuprocentowym wynikiem wygrała AMP w Szachach, by po kilku miesiącach tryumfować także w Akademickich Mistrzostwach Świata w Katowicach.

Pierwsze zwycięstwa odniosły koszykarki Uniwersytetu Warszawskiego i szczypiornistki PWSZ Nowy Sącz. Sukces ekipy Szczepana Małka dziwić nie mógł, wszak tworzyło ją siedem reprezentantek Polski. Warszawianki aż tak mocnego zespołu nie miały, ale i tak jako jedyne nie przegrały meczu w całym sezonie. Ciekawostką są cztery czołowe miejsca turnieju koszykarek dla uniwersytetów.

Specjaliści od sportów zimowych (łącznie ponad 700 osób) zmagali się z trudnymi warunkami. Po dwa złote medale zdobyli na Harendzie Karolina Klimek (AKL Warszawa) i Jakub Ilewicz (AWF Katowice), który triumfował także w AZS Winter Cup. W snowboardzie dominację potwierdzili krakowianie, oddając rywalom tylko trzy z 12 medali. Ciężko mieli także żeglarze (ścigali się tylko przez jeden dzień) i kolarze górscy (zalewało ich błoto).

AMP to pokaz siły. W siatkówce plażowej pań całe podium opanowały przedstawicielki AWF Katowice (co oczywiście dało im złoto drużynowe). Krakowskim snowboardzistom pozazdrościli lublinianie, którzy we wspinaczce oddali gościom tylko siedem z 18 medali (w tym tylko jedno złoto).

W aerobiku ALK Warszawa zdobyła zaś połowę krążków (niemal wszystkie złota) i też wygrała drużynówkę.

aps nr 07 2014 (322)

W regulaminowym czasie wygrali tylko jeden mecz (!), ale i tak zdobyli złoto AMP w Piłkę Nożną. Gracze Politechniki Gdańskiej po prostu świetnie wykonywali „jedenastki” i mieli sporo szczęścia. A PWSZ Wałbrzych? Można jej przyznać tytuł największego pechowca. Po raz czwarty wałbrzyszanie przegrali mecz o złoto w rzutach karnych 4:5!

W rakietkowych dyscyplinach nastąpiła zmiana warty. Po zwycięstwo w turniejach pingpongowych po raz pierwszy sięgnęły ekipy WSG Bydgoszcz (mężczyźni) i Uniwersytetu Warszawskiego (kobiety). Badmintonowy dream team Uniwersytetu Opolskiego zrewanżował się zaś WSFiZ Białystok za finał sprzed roku i zdobył pierwsze w dziejach drużynowe złoto AMP dla swojej uczelni. W tenisie ziemnym wygrały AWF Poznań i ALK Warszawa.

Opolszczyzna najlepsza w AMP siatkarzy! Wygranie tie-breaka od 4:10 czy przegranego meczu od 13:21 w drugiej partii ani dokonywanie innych cudów nie było problem dla PWSZ Nysa i Politechniki Opolskiej. W finale nysanie przegrywali 0:2, ale tryumfowali po pięciu setach. U pań trzecie z rzędu złoto dla walczącej równolegle o awans do ekstraklasy drużyny PWSZ Krosno. Czyli PWSZ rządzą pod siatką!

AMP to serie – te podtrzymane i te zakończone. Po 13 (!) latach na rzecz Politechniki Warszawskiej przerwana została passa bydgoskich sukcesów w wioślarskich AMP. Nigdy jeszcze Bydgoszcz nie oddała obydwu złotych medali na ergometrach, a tu najlepsza okazała się Politechnika Gdańska. Po 19 (!) latach AMP w lekkoatletyce wróciły do Białegostoku. A po raz szósty z rzędu (!) złoto koszykarzy zdobyła ALK Warszawa.

Zestawił DS Foto Archiwum APS www.azs.pl

Akademickie Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie, Gravelines (Francja), 12–14.09.2014

Kolejne AMŚ w Wioślarstwie w Poznaniu w 2016 roku Gospodarzem tegorocznej imprezy było francuskie miasto Gravelines położone na północy między pięknymi portami w Calais i Dunkierce. W tym przypadku naprawdę można powiedzieć, że miasto było organizatorem na równi z Francuską Federacją Sportu Akademickiego.

P

amiętamy jeszcze, jak kilka lat temu podczas konkursu ofert do organizacji AMŚ małe miasteczko Gravelines (jeszcze wtedy nawet bez toru regatowego) zaskoczyło wszystkich profesjonalizmem swojej oferty oraz poziomem wsparcia zarówno władz lokalnych, jak i centralnych. Miało to być najważniejsze wydarzenie ostatnich lat w tym mieście i dać przepustkę do organizowania jeszcze większych imprez sportowych.

Tor wioślarski został oddany do użytku w maju bieżącego roku i od razu przeprowadzono na nim Akademickie Mistrzostwa Francji w Wioślarstwie oraz Mistrzostwa Francji w Wioślarstwie, triathlonie, kajakarstwie i parakajakarstwie – imprezy, które miały być preludium do najważniejszego wydarzenia: Akademickich Mistrzostw Świata w Wioślarstwie. Sztuczny akwen z wielkim wałem na zachodnim brzegu, by chronić przed wiatrem. Jak na złość, przez 3 dni regat przeważały mocne wiatry z północnego wschodu, dając się wszystkim mocno we znaki. Chyba każdy po swoim wyścigu powtarzał, że najtrudniejszym rywalem był właśnie wiatr.

W regatach uczestniczyło 335 zawodników i zawodniczek oraz 107 osób towarzyszących, kierowników ekip i trenerów (33 kraje z 6 kontynentów!). Polska reprezentacja była najliczniejsza: 43 osoby!

Plan minimum naszych trenerów – 5 medali, a największym rywalem Wielka Brytania, która miała szanse skraść nam kilka złotych medali. Tutaj należy wspomnieć, że aż 8 osób z polskiej ekipy uczestniczyło 2 tygodnie wcześniej w Mistrzostwach Świata w Amsterdamie.

Rywalizacja rozpoczęła się od eliminacji, w których Polacy szli jak burza.

Z 12 osad aż 6 zakwalifikowało się bezpośrednio do niedzielnych finałów A. Reszcie pozostała walka w sobotnich półfinałach oraz repasażach.

Piątkowy wieczór to także ceremonia otwarcia, którą swoją obecnością zaszczycili minister sportu Patrick Kanner, prezes Międzynarodowej Federacji Wio-

ślarskiej (FISA) Jean Christophe Rolland oraz prezes Francuskiej Federacji Sportu Akademickiego (FFSU) Jean-François Sautereau, a także wielu włodarzy miasta i regionu. Po defiladzie zawodników, przemowach i przysięgach przyszedł czas na wspaniały pokaz artystyczny.

Gospodarze zabrali nas w taneczną podróż przez historię Francji przy towarzystwie strzałów z armat, muszkietów oraz wspaniałego pokazu fajerwerków.

Po chwilach sielanki przyszedł czas na sobotnie repasaże i półfinały. Męska ósemka w bardzo dobrym stylu awansowała do finału A (6:04.93), kontrolując bieg od samego początku. W finale A zameldowała się także czwórka wagi lekkiej bez sternika (6:30.13). Niestety taka sztuka nie udałą się dziewczynom – czwórce bez sterniczki. Po bardzo mocnym początku sił starczyło tylko na 1000 m, później coraz słabsze swój bieg zakończyły na 4. pozycji (7:42.05) i pozostała już tylko walka w finale B. Do niedzielnej walki o medale nie dostały przepustki jeszcze 3 inne polskie osady: jedynka wagi lekkiej i dwójka podwójna wagi lekkiej mężczyzn oraz jedynka kobieca.

Jednak wszyscy z niecierpliwością i nadziejami czekali na niedzielne finały.

A był to dzień pełen wrażeń i medali! Polacy we wspaniałym stylu zakończyli te regaty. Już w pierwszym wyścigu bloku finałów A brązowy medal zdobyła Joanna Dorociak (SGGW Warszawa) – 8:52.23.

Bardzo mocny start, jednak później trochę zabrakło sił (ogólnie wszyscy Polacy startowali dość mocno ofensywnie).

Chwilę później pierwszy złoty medal po emocjonującym finiszu wywalczyły dziewczyny z dwójki wagi lekkiej – Martyna Mikołajczak (WSG Bydgoszcz) i Katarzyna Wełna (AWF Kraków) – 7:43.43.

Srebrny medal powędrował do Adama Wincenciaka – AWF Poznań – 7:26.97.

Wspaniałą dyspozycję dnia pokazał Węgier Bendeguz Petervari-Molnar, z którym niestety nie było szans.

Dość łatwo zwycięstwo przyszło natomiast dwójce podwójnej kobiet – Agnieszce Kobus (AWF Warszawa) i Marii Springwald – 7:32.40. Pewne wiosłowanie od początku do końca, ich medal nie był w ogóle zagrożony.

Wioślarze z dwójki podwójnej pozazdrościli koleżankom: Dawid Grabowski (UP Poznań) z Mirkiem Ziętarskim (WSG Toruń) zdobyli kolejny złoty medal dla Polski – 6:44.95.

Ale to nie był koniec zdobyczy medalowych Polaków. M4 – Robert Fuchs (UMK Toruń), Karol Leszczyński (WSG Bydgoszcz), Damian Rosolski (ZWKF Gorzów Wlkp.) i Mateusz Wilangowski (WSG Bydgoszcz) ukończyli swój bieg finałowy na 1. miejscu – 6:24.86!

Za nimi trwała zażarta walka o kolejne krążki.

Kacper Czarnota Wyniki Kobiety Jedynki 1. Marie-Catherine Arnold (GER), 2. Lenka Antosova (CZE), 3. Fiona Albert (AUS), 11. Joanna Dittman (POL) Dwójki podwójne 1. Maria Springwald, Agnieszka Kobus (POL), 2. Tatsiana Klimovich, Krystsina Staraselets (BLR), 3. Frauke Hundeling, Julia Leiding (GER) Czwórki bez sternika 1. Pippa Whittaker, Michelle Vezie, Karen Bennett, Rebecca Chin (GBR), 2. Kristyna Fleissnerova, Lucie Zabova, Martina Stillerova, Katerina Kopecka (CZE), 3. Claire Chanut, Myriam Goudet, Flavie Bahuaud, Léa Duret (FRA), 7. Ariana Borkowska, Julia Styła, Maja Cylwik, Olga Michałkiewicz (POL) Jedynki wagi lekkiej 1. Emily Craig (GBR), 2. Julie Marechal (FRA), 3. Joanna Dorociak (POL) Dwójki wagi lekkiej 1. Monika Kowalska, Martyna Mikołajczak (POL), 2.

Gemma Hall, Ellie Lewis (GBR), 3. Monserrat Garcia, Analicia Ramirez (MEX) Mężczyźni Jedynki 1. Bendeguz Petervari-Molnar (HUN), 2. Adam Wicenciak (POL), 3. Stewart Innes (GBR) Jedynki wagi lekkiej 1. Konstantin Steinhubel (GER), 2. Daniel Matyasovszki (HUN), 3. Jamie Copus (GBR), 10. Rafał Kowalski (POL) Dwójki bez sternika 1. Adrian Juhasz, Bela Simon (HUN), 2. Jake Green, David Hunt (RSA), 3. Jan Pilc, Matyas Klang (CZE) Dwójki podwójne 1. Mirosław Ziętarski, Dawid Grabowski (POL), 2. Federico Garibaldi, Davide Mumolo (ITA). 3. Robert Vicic, Sjoerd Dijkstra (NED) Dwójki podwójne wagi lekkiej 1. Zak Lee-Green, Hugh Gallie (GBR), 2. Peter Galambos, Gabor Csepregi (HUN), 3. Thibault Lecomte, Pierre Houin (FRA), 10. Przemysław Borchardt, Mateusz Drab (POL) Czwórki bez sternika 1. Damian Rosolski, Robert Fuchs, Karol Leszczyński, Mateusz Wilangowski (POL), 2. David Lariviere, Alexander Janzen, Tim Schrijver, Mike Evans (CAN), 3. Davide Babboni, Nicholas Brezzi, Simone Ferrarese, Elia Salani (ITA) Czwórki bez sternika wagi lekkiej 1. Clément Fonta, Vincent Cavard, Augustin Mouterde, Thibault Colard (FRA), 2. Marcello Nicolletti, Piero Sfiligoi, Stefano Oppo, Corrado Ragalbuto (ITA), 3. George Mckirdy, Stuart Heap, Donald Evans, Nick Buckle (GBR), 6. Patryk Pszczółkowski, Dawid Kamiński, Adam Sobczak, Bartosz PszczÓłKowski (POL) Ósemki 1. Tom Ford, Will Warr, Josh Tonnar, Karl Hudspith, Sam Arnot, Tim Clarke, George Rossiter, Tim Richards, sternik Rory Copus (GBR), 2. Jean-Gabriel Dupeux, Julien Gazaix, Damien Gallet, Benoit Baratin, Jean Noury, Antoine Nougarede, Quentin Stender, Hugo Laborde, sternik Anthony Benoit, 3. Alex Munro, Ben Coull, Robert Gage, Graeme Blaskovicia, Eben Prevec, Ben De Wit, Mick Malowany, David De Groot, sternik Jacob Koudys (CAN), 5. Rafał Serwiak, Rafał Kowalczyk, Radosław Krymski, Tomasz Rachwal, Dawid Romanowski, Szymon Kuczkowski, Tomasz Zagórski, Damian Salak, sternik Karol Martyna (POL)

aps nr 07 2014 (322)

Akademickie Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie, Gravelines (Francja), 12–14.09.2014

Wszystko przede mną Rozmowa z Joanną Dorociak, medalistką AMŚ w Wioślarstwie We wrześniu zdobyłaś brązowy medal w wyścigu jedynek wagi lekkiej podczas akademickich mistrzostw świata w Gravelines we Francji. Gratulacje. Jak przebiegała walka w eliminacjach i potem w finałowym wyścigu?

Dziękuję bardzo. Ogólnie oceniam moje starty na LW1x dość dobrze.

W szczególności, że cały sezon pływałam na LW2x (deblu), więc miałam bardzo mało czasu na przygotowania (tylko tydzień). Swój bieg eliminacyjny wygrałam i osiągnęłam najlepszy czas z obu przedbiegów. Niestety w finale warunki atmosferyczne się bardzo pogorszyły (boczny wiatr, fala). Nie do końca poradziłam sobie z nimi i w rezultacie dopłynęłam do mety na 3 miejscu.

Z Francji reprezentacja przywiozła dodatkowo jeszcze 4 złote i 1 srebrny medal. Jakie to były mistrzostwa? Czy był czas na to, aby zwiedzić jakieś ciekawe miejsca w okolicy ?

Tak, to były bardzo dobre mistrzostwa dla reprezentacji Polski. Od dawna wioślarze nie zdobyli tylu medali co w Gravelines. Ogólnie atmosfera po mistrzostwach była bardzo pozytywna.

Nasza reprezentacja była zakwaterowana w Dunkierce, oddalonej 25 km od toru. Jest to piękna miejscowość, położona nad samym Morzem Północnym. Mieliśmy czas, by ją zwiedzić.

W szczególności zrobił na nas wrażenie duży port, zadbane uliczki oraz piękna, szeroka plaża.

Jak zaczęłaś przygodę z wioślarstwem i kiedy zaczęłaś specjalizować się w jedynce. Jak rozwija się twoja kariera?

Moja przygoda z wioślarstwem zaczęła się w roku 2004. Odbywał się wtedy nabór do wioślarstwa. Moja szkoła pojechała na przystań WTW Warszawa. Od razu zainteresowali się mną trenerzy głównie z powodu warunków fizycznych (szczupła, wysoka). Spróbowałam, i do tej pory trenuję i na pewno nie powiedziałam jeszcze ostatniego słowa. Specjalizuje się w LW2x (dwójka podwójna wagi lekkiej). Jest to konkurencja olimpijska – jedyna w wadze lekkiej. Od trzech sezonów reprezentuję

Polskę właśnie w tej konkurencji. Ten sezon był dla mnie przełomowy i bardzo udany. Zakwalifikowałam się do dwójki podwójnej w kategorii seniorów. Reprezentowałam Polskę na ME w Belgradzie (6 miejsce) i na MŚ w Amsterdamie, gdzie przy bardzo trudnej obsadzie zajęłyśmy 8 miejsce, które dało nam możliwość wejścia na ścieżkę przygotowań do Igrzysk Olimpijskich Rio de Janeiro.

Dwa lata temu w Kazaniu na akademickich mistrzostwach świata startowałaś w dwójce wagi lekkiej razem z Martyną Mikołajczak, skończyło się na szóstym miejscu. Rok później zabrakło cię na Uniwersjadzie, w tym roku jest medal w jedynce. Czy ciągle jeszcze szukasz swojej konkurencji?

W Kazaniu, dwa lata temu, nie poszło nam tak, jakbyśmy chciały. Moja partnerka na obozie miała zapalenie ucha i miałyśmy bardzo mało czasu na przygotowania. Jeśli chodzi o uniwersjadę, niestety termin zawodów kolidował z MŚ Under 23, w których startowałam. Trzeba było dokonać wyboru.

LW2x jest moją priorytetową konkurencją, ale czasem startuje też na LW1x, tak jak w przypadku Akademickich Mistrzostw Świata we Francji.

Oficjalny certyfikat potwierdza, że studiujesz w warszawskiej Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Na którym roku i na jakim kierunku? Dlaczego akurat takie studia wybrałaś i jak ci idzie w praktyce łączenie edukacji ze szkoleniem sportowym?

Skończyłam III rok na kierunku gospodarka przestrzenna. Studiuję stacjonarnie i nie zaprzeczę, że jest bardzo ciężko pogodzić wyczynowe trenowanie wioślarstwa ze studiowaniem. Na uczelni bywam bardzo rzadko, ale uczę się na obozach, umawiam się indywidualnie na zaliczenia przedmiotów. Jest to możliwe dzięki dużej pomocy ze strony wykładowców z SGGW, którzy są bardzo wyrozumiali. W liceum byłam w klasie o profilu matematyczno-geograficznym.

Gospodarka przestrzenna była moim pierwszym wyborem i udało się.

W Europie podejmuje się działania na rzecz „dwutorowej kariery sportowców”, głównie chodzi o to, aby uzdolnionej sportowo młodzieży umożliwić studiowanie i nabywanie kompetencji, które po zakończeniu przygody ze sportem pozwolą im funkcjonować na rynku pracy. Jedną

z głównych h barier, o której mówi wi większość sportowców ów to tryb szkokolenia opartertego na obozach zach i konsultacjach cjach poza miejscem scem zamieszkania. ania.

Nie można a będąc 200–250 50 dni poza domem em być aktywnym i czynnym studentem.

Jak cisię ci się to udaje wWarszawie? w Warszawie? ntem.Jak

Jak już wspomniałam, jest to bardzo trudne. Wymaga wielu poświęceń, samozaparcia, ale i wyrozumiałych ludzi wokół nas, którzy rozumieją, że gdy trenujesz wyczynowo sport, nie jest możliwe bycie na wszystkich egzaminach i pisanie ich w terminie. Mnie się to udało. Mam wspaniałych wykładowców, którzy bardzo mi pomagają. Kontaktuję się z nimi drogą elektroniczną, robię dodatkowe prace, umawiam się indywidualnie na zaliczanie egzaminów. Uważam, że wszystko da się pogodzić, ale trzeba mieć też trochę szczęścia.

Warszawska SGGW to bardzo duża i prestiżowa uczelnia. Czy jest jakaś oferta ze strony tej szkoły wyższej skierowana konkretnie do pasjonatów sportu? Otrzymujesz pomoc w organizacji trybu nauki, pomoc materialną, jakieś inne ułatwienia?

Należę do AZS SGGW. To członkowstwo daje dużo ułatwień. Poza tym pobieram stypendium za osiągnięcia sportowe. Jeśli chodzi o indywidualny tok studiów, to na mojej uczelni on nie obowiązuje w kontekście pomocy dla sportowców. Muszę indywidualnie rozmawiać z władzami uczelni, dziekanem, wykładowcami.

W 2015 roku sport akademicki czeka Uniwersjada w koreańskim Gangu, a w sportowym programie jest wioślarstwo. Chciałabyś bronić tam wywalczonego w Gravelines medalu?

Bardzo bym chciała pojechać na Uniwersjadę w Korei i reprezentować Polskę i uczelnię oraz obronić medal, a może udałoby się powalczyć o inny kolor medalu. Zatem wszystko przede mną!

Rozmawiał BK Foto APS www.azs.pl

Damian Rosolski Rozmowa z wioślarzem Klubu AZS AWF Gorzów Wielkopolski, laureatem stypendium AXA AZS w roku akademickim 2013/2014 legami z osady postawiliśmy wszystko na jedną kartę – ucieczka od samego startu i tak trzymać do końca. No i na szczęście powiodło się!

Gratulacje! Wszyscy cieszymy się z twojego sukcesu w AMŚ w Gravelines, gdzie wywalczyłeś złoty medal w osadzie czwórki bez sternika. Natomiast wcześniej niezbyt pomyślnie zakończyłeś start w ME w Belgradzie. Jak oceniasz kończący się sezon? Czy wszystkie plany szkoleniowe udało się zrealizować?

Nie ukrywam, iż ten sezon był dla mnie ciężki między innymi z tego względu, że przewiosłowałem go w kadrze narodowej z grupą seniorską po raz pierwszy, wcześniej byłem tylko w grupie młodzieżowej i juniorskiej. Tak, start w Belgradzie na ME był bardzo nieudany. Niestety nie nawiązaliśmy wtedy walki z czołówką, do której brakowało nam bardzo dużo. Jednak kolejne zgrupowania, kiedy nastąpiła mała wymiana osób, pozwoliły na osiągnięcie lepszych wyników. Wtedy do czwórki weszli M. Wilangowski i K. Wojewodzic zamiast J. Godka i W. Gutorskiego.

Skuteczność tego posunięcia pokazały starty na pucharach świata, które może nie były rewelacyjne, ale udowodniły, że idziemy w dobrym kierunku, systematycznie zbliżając się do czołówki światowej. Przed MŚ uzyskiwaliśmy bardzo dobre czasy na przejazdach kontrolnych, tak że jechaliśmy na regaty pełni nadziei, że uda nam się wywalczyć dobrą lokatę. Niestety podczas przedbiegu, gdy do mety zostało ostatnie 250– 200 m, mieliśmy niefortunny wypadek.

Złapaliśmy przysłowiowego „raka”, co nas wybiło mocno z rytmu i niestety ulegliśmy rywalom, kończąc bieg na 4 pozycji. Na repasaż byliśmy nastawieni bojowo. Ale gdy płynęliśmy już na linię startu, sędziowie oznajmili, że zawody zostają przerwane ze względu na ciężkie warunki atmosferyczne, które mogą wypaczyć wyniki. Repasaż odbył się kolejnego dnia, jednak dla nas następny dzień także nie był lepszy, nie udało się nam awansować do półfinału, oddając awans na ostatnich metrach.

Wraz z kolegami z osady byliśmy bardzo rozczarowani tym niepowodzeniem.

Wiedzieliśmy bowiem, że stać nas było na wiele więcej. Kolejnymi regatami były właśnie AMŚ. Była to ostatnia impreza rangi mistrzowskiej w tym roku, gdzie mogłem się sprawdzić. Na szczęście udało się wywalczyć ten najpiękniejszy kolor medalu. Wraz z ko-

Mistrzostwa we Francji były niejako inauguracją toru regatowego. Jak oceniasz obiekt i samą organizację zawodów? Jaki był poziom rywalizacji w męskich osadach, czy pojawili się jacyś zawodnicy z wcześniej rozgrywanych MŚ? Prosimy o refleksję dotyczącą startu. Medalowa osada płynęła w zupełnie innym składzie niż na regatach w Belgradzie.

Myślę, iż inauguracja toru się udała.

Organizator bardzo dobrze przygotował się do tych regat. Uważam, że jedyne co by ułatwiło życie wszystkim, to miejsce zakwaterowania. Lepiej by było, gdyby wszyscy zawodnicy mieszkali względnie niedaleko toru, ponieważ dojazdy były męczące ze względu na odległość hotelu od toru. Co do samego toru, uważam, że nie jest zły. Jednak bliskość samego kanału La Manche i morza utrudniała trochę starty, zakłócane dość mocnym wiatrem, który towarzyszył nam od pierwszego dnia przyjazdu.

W Amsterdamie na MŚ też płynąłem w innej osadzie. Moi koledzy, z którymi płynąłem czwórkę: R. Fuchs i szlakowy Wilangowski, siedzieli w brązowej ósemce z MŚ, a K. Leszczyński uczestniczył w MMŚ. Start się udał, wszystkie założenia, jakie mieliśmy z trenerem i kolegami z osady, spełniliśmy. Mam na myśli ucieczkę od samego początku i staranie się jak najdalej odbić ze względu na to, że płynąc pod wiatr, jest o wiele trudniej nadrobić stracony dystans do rywala. Udało mi się wypatrzyć kilka znajomych twarzy spotkanych podczas regat w Amsterdamie. Uważam, że poziom tych regat był dość wysoki. Brytyjczycy, Kanadyjczycy, Włosi przyjechali w mocnych składach, których nigdy nie wolno lekceważyć, zresztą tak jak wszystkich osad startujących tam. Zaskoczyło mnie jedynie to, że federacja niemiecka wysłała tak mały skład zawodników.

Na co dzień trenujesz w Klubie AZS Gorzów Wlkp., który zasłynął w całym wioślarskim świecie dzięki Tomkowi Kucharskiemu i jego olimpijskim sukcesom. Jak oceniasz warunki szkoleniowe, zaplecze treningowe i pomoc świadczoną przez klub i uczelnię?

Nie można także zapominać o zasługach Michała Jelińskiego, który zdobył złoto w Pekinie w czwórce podwójnej.

Warunki w Gorzowie uważam za bardzo dobre, jeśli nie rewelacyjne, od kiedy nasza przystań została odbudowana,

prawie od nowa, kilka lat temu. Mamy to szczęście, że Warta nie ma bardzo mocnego nurtu, jak np. Wisła. Można nawet schodzić na wodę w zimie. Zaplecze, jakie posiadamy na wielkość naszego klubu, oraz sprzęt są wystarczające i w miarę nowe. Zatem śmiało można przygotowywać się do regat czy sezonu także w okresie zimowym. Klub i uczelnia starają się pomagać w miarę swoich możliwości. Uczelnia oferuje liczne stypendia, motywując studentów do nauki i uprawiania sportu. A nauczyciele akademiccy starają się tak pomóc zawodnikowi, aby miał możliwość podejścia do zaliczenia przedmiotu.

Jesteś studentem Wydziału Zamiejscowego AWF Poznań w Gorzowie. Myślisz w perspektywie o pracy związanej ze sportem, z wioślarstwem, ze szkoleniem?

Wybrałem tę uczelnię ze względu na to, że chciałem zostać w swoim rodzinnym klubie i nie wchodziła w grę żadna inna uczelnia. Gdy zobaczyłem, że właśnie ZWKF spełnia wszystkie moje oczekiwania co do wybranego kierunku, nie było nad czym się zastanawiać, tylko złożyć podanie do działu rekrutacji w Gorzowie, a potem cieszyć się, że w końcu zostałem studentem uczelni, z którą byłem właśnie przez treningi związany od 2004 r. poprzez liczne badania, jakie wtedy prowadziła katedra fizjologii. Biorę oczywiście pod uwagę swoją przyszłość po zakończeniu kariery sportowej na uczelni, ale jeszcze daleka droga do końca. Chociaż nie ukrywam, że najpewniej będę starał się w sposób aktywny uczestniczyć w życiu wioślarzy z Gorzowa.

Jesteś laureatem pierwszej edycji ufundowanego przez Zarząd Główny AZS i Towarzystwo Ubezpieczeniowe AXA stypendium. Kwota generalnie nieoszałamiająca, ale początki zawsze są trudne. Ucieszyłeś się na wieść o tym, że to właśnie ty zostałeś wyróżniony?

Ta nagroda miała dla mnie ogromne znaczenie ze względu na to, że ktoś docenił moje mniejsze bądź większe zasługi w wioślarstwie. A kwota – dla jednego duża, dla drugiego mała – nie mnie to oceniać. Ja byłem zachwycony, gdy trener powiedział, że jestem w gronie wyselekcjonowanej czwórki osób z całego kraju. Świat sportu żyje powoli igrzyskami roku 2016 w Brazylii. Masz plan, by znaleźć się w Rio? Widzisz jeszcze szanse na skuteczne ściganie się w światowej elicie?

Za rok rozpoczynają się kwalifikacje olimpijskie, które są bardzo ważne.

Dla wszystkich krajów to będzie już ostateczny test wszystkich osad, jakie naprawdę tam pojadą. Widzę szansę w skutecznym ściganiu się, nie zrezygnowałem z treningu. Wiadomo, że porażka albo człowieka wzmocni, albo dobije. Mnie tylko i wyłącznie zmotywowała. Dołożę wszelkich starań, aps nr 07 2014 (322)

Z KRAJU

Turystyka wielką szansą rozwoju regionu Warmii i Mazur

G

łównym punktem obchodów odbywających się pod hasłem „Turystyka i rozwój społeczności” była konferencja z udziałem przedstawicieli samorządu i środowiska turystycznego Warmii i Mazur. Imprezę rozpoczął przewodniczący Sejmiku Województwa Warmińsko-Mazurskiego Julian Osiecki, który podkreślił nieprzypadkowość wyboru tego uroczego miejsca na organizację obchodów. Ich miłym akcentem było wręczenie odznak honorowych ministra sportu i turystyki „Za zasługi dla turystyki” oraz przyznanych po raz pierwszy statuetek „Giżycki Laur Turystyczny”, które uhonorowały osoby i firmy mające największy wpływ na rozwój turystyki w gminie, mieście i całym powiecie giżyckim. W kategorii „Firma” wśród laureatów znaleźli się: Centrum Mazur i Hotel St. Bruno z Giżycka oraz goszczący uczestników Ośrodek AZS COSA Wilkasy, który nagrodzono za innowacyjne podejście do współczesnego klienta, szerokie zaplecze sprzęto-

j i k h ne z największych aw Polsce pokazy lotnicze „Mane zury Air Show” i rozgrywane zie w międzynarodowej obsadzie kie wyścigi kolarskie i rolkarskie wo we wsi Kamionki. Dodatkowo -leuhonorowano obchodzące 50-le-

we i logistyczne sprzyjające świetnemu wypoczynkowi, kompleksowej rehabilitacji i uprawianiu żeglarstwa i sportu masowego. W kategorii „Produkt” do grona najlepszych zaproszono Hotel Zamek Ryn, pisarza i publicystę Wojciecha Marka Darskiego oraz właściciela zabytkowego statku „Loewentin” Grzegorza Sierońskiego, w kategorii „Wydarzenie” za najciekawsze uznano Mazurskie Targi Sportów Wodnych, jed-

cie istnienia szkolne koło PTTK przy I LO w Giżycku „Dreptusie”.

Interesujący wykład „Turystyka i rozwój społeczności” poprowadził giżycczanin dr hab. Wojciech Łukowski, politolog oraz socjolog z Uniwersytetu Warszawskiego. O działaniach lokalnych samorządów wpływających na rozwój turystyki w mieście, gminie i powiecie giżyckim mówili burmistrz Jolanta Piotrowska, wicewójt Tomasz Juszkie-

aby trener kadry dał mi szansę na to, abym dostał taką możliwość ścigania się o igrzyska, a później na igrzyskach.

Po prostu będę walczył do samego końca, tak żeby stanąć przed lustrem i powiedzieć sobie, że zrobiłem totalnie wszystko, żeby pojechać na kwalifikację. Jednak łatwo na pewno nie będzie. Nie dość, że trzeba udowodnić

trenerowi kadrowemu, iż warto akurat mnie wziąć na kwalifikację, to jeszcze trzeba wywalczyć to podczas wyścigu wioślarskiego z innymi krajami. Niestety, nie każdy może pojechać na tak wspaniałą imprezę i z dumą reprezentować nasz kraj.

www.azs.pl

Dziękuję i pozdrawiam

Rozmawiał BK

wicz i starosta Dariusz Drzażdżewski. Z dużym zainteresowaniem wysłuchano także prezentacji Klastra Turystycznego Mazury „Rozwój przez konsolidację”, opracowanej przez dyrektora Ośrodka AZS COSA Wilkasy Michała Żaka. Na stoisku Urzędu Marszałkowskiego w Olsztynie na przybyłych czekał bogaty wybór materiałów promocyjnych.

Równolegle do części częś konferencyjn cyjnej na terenie ośr ośrodka realizowa wano szeroki pr program rekreac acyjno-sporto towy. Dziecci i młodzież rrywalizowały w turniejach gier i zab zabaw na wesoło ło, piłki nożnej i siatkówki p plażowej, gimnazjaliści pokonywali kolejne kilometry rajdu rowerowego szlakiem wojennych fortyfikacji, miłośnicy nordic walking z nieodłącznymi kijkami przemierzażkę edukacyjno-przyli zaś leśną ścieżkę rodniczą. Kiedy po ch kilku godzinach cy pobytu uczestnicy k opuszczali Ośrodek eAZS Wilkasy, czezkała na nich jesza cze niespodzianka w postaci widowiiw skowych pokazów windusrfingu, ki-k bo rd obs r o tesurfingu i wakeboardu, obserwowanych z pokładu statku, którym popłynęli na obiad w giżyckim Hotelu St. Bruno.

Zanim jednak weszli na statek Białej Floty, kilka osób zdecydowało się na ekspresowy kurs szkolenia na trenażerze.

Goście wysoko ocenili przygotowany dla nich program, byli też pod wrażeniem ośrodka i jego atrakcyjnej, wszechstronnej oferty dla osób praktycznie w każdym wieku. Imprezę w Wilkasach przygotowali Urząd Marszałkowski Województwa Warmińsko-Mazurskiego oraz Starostwo Powiatowe w Giżycku przy współpracy miasta i gminy Giżycko.

Tekst i foto Waldemar Albowicz

ie k s y z r k ki o t ê i w œ Ligowcy Politechni y wracanujsąąjuż piłdkaorze nogżnr okrzyskiej, i AZS Politechniki Święt zo n rozpoczną drugoligowi Świętokrzyska Wktóperzyłnigrseają w lidze okręgowej.koWszykrókatcerzeserepzorez entujący barwy jedynej wi igo iol ec trz piłkarze ręczni oraz nej. układanka kieleckiej uczelni technicz Zaczęła się jesień, liście na drzewach pożółkły, zwierzęta przygotowują się do zimowego snu, a ptaki do odlotu za morze. W naszym sportowym akademickim życiu czas też zaczyna płynąć wolniej. Rywalizacja w AMP czy imprezach międzynarodowych dobiegła końca. Rozpoczął się nowy rok akademicki, a także czas oczekiwania na nowe wyzwania sportowe. My w naszym środowisku spoglądamy z nadzieją na przyszłość.

W końcu, jak już informowaliśmy wcześniej, od przyszłej wiosny Uniwersytet Jana Kochanowskiego będzie mógł się pochwalić sportowym obiektem z prawdziwego zdarzenia. I jak tutaj w napięciu nie oczekiwać momentu otwarcia nowej hali. Miejmy nadzieję, że wreszcie kieleckie sportowe środowisko akademickie się ożywi. Jest coraz lepiej…

Drużyny będą rywalizować na ligowych parkietach. A tam z pewnością dostarczą nam niezapomnianych emocji.

W końcu od kilku lat szczypiorniści AZS UJK Kielce oraz piłkarze ręczni, koszykarze i piłkarze nożni AZS Politechniki Świętokrzyskiej zapisują z powodzeniem sportowe karty kronik swoich uczelni.

Dochodzą również sukcesy indywidualne naszych przyszłych magistrów i studentów-sportowców ze Wszechnicy Świętokrzyskiej.

Można z całą odpowiedzialnością powiedzieć, że wreszcie nasze świętokrzyskie sportowe akademickie puzzle zaczynają się składać w większy wspólny obraz. Na razie te elementy bardzo powoli do siebie zaczynają się dopasowywać, ale w przyszłym roku powinny być już lepiej powiązane. A na razie zaczynamy nowe rozgrywki, podejmujemy nowe wyzwania sportowe, w pocie czoła przygotowujemy się do AMP i z nadzieją patrzymy w przyszłość.

Maciej Wadowski

Wydanie Świętokrzyskie Redakcja: Michał Filarski, Maciej Wadowski e-mail: michal.filarski@azs.pl

P

iłkarze ręczni, podobnie jak w poprzednich sezonach, prowadzeni będą przez byłego znakomitego zawodnika, wielokrotnego mistrza Polski z Iskrą Kielce, Pawła Sieczkę. Uskrzydleni jednym z największych sukcesów w historii Klubu (brązowe medale AMP w klasyfikacji uczelni technicznych i szóste miejsce w klasyfikacji generalnej) szczypiorniści Politechniki piąty sezon z rzędu zagrają w rozgrywkach grupy IV drugiej ligi. Dotychczas plasowali się w środku stawki. Jak będzie tym razem?

Koszykarze, których już od trzech lat wspiera Galeria Echo, ponownie zagrają w rozgrywkach trzeciej ligi z marzeniami walki o awans. Będą jedyną ligową drużyną seniorów z regionu świętokrzyskiego grających na koszykarskich parkietach. Trzon drużyny z poprzedniego roku został zachowany, zespół wzmocnili Artur Busz i Paweł Bacik, zawodnicy z pierwszoligowym doświadczeniem, a także kilku młodych koszykarzy, m.in. Bartłomiej Pobocha, który grę będzie łączył ze studiowaniem informatyki. Taka mieszanka doświad-

czenia z młodością może zaprocentować naprawdę dobrymi wynikami!

W pełni sezonu są już piłkarze nożni AZS-u PŚk. Podopieczni Artura Obarzanka w minionym sezonie wywalczyli awans do klasy okręgowej, a tam nie brakuje mocnych przeciwników. Mimo to piłkarze Politechniki walczą jak równy z równym z silniejszymi ekipami.

Jak przyznaje trener Obarzanek, na razie brakuje trochę szczęścia, zespół jest też przetrzebiony kontuzjami. Ale walczyć będą! A w zimie, podobnie jak rok temu, zagrają w II lidze futsalu, będzie to forma przygotowania drużyny do Akademickich Mistrzostw Polski.

To nie koniec występów reprezentantów naszego AZS w rozgrywkach ligowych, choć na bardziej regionalnym podwórku… Do startu w III lidze ponownie szykują się siatkarki. Siatkarzy czeka baraż o prawo gry w III lidze, a w Świętokrzyskiej Lidze Rowerowej startują kolarze górscy trenowani przez Marka Kalwata.

Michał Filarski Foto Paula Lesiak

Przegwylroąk akdademsickii. Tołczas wyzwań dla każdego studeanntowa,Zaczął się no ytetu Jana Koch zelnianego AZS Uniwers Uc bu Klu dla ież wn ró klubie. ale gląda sytuacja w naszym wy jak y, am dz raw Sp o. skieg

W

ramach sekcji sportowych, zresztą jak zawsze, będą odbywać się regularne treningi. Oczywiście poza ciężkimi przygotowaniami do AMP studenci-sportowcy z UJK będą brać udział w rywalizacji ligowej. Na podbój dwóch lig wyruszą ponownie piłkarze ręczni naszej uczelni.

W sezonie 2012/2013 podopieczni Tomasza Błaszkiewicza zwyciężyli w III lidze i Małopolskiej Lidze Seniorów.

Spróbujemy w tym sezonie powtórzyć to osiągnięcie. W drużynie panuje bardzo dobra atmosfera i pełna mobilizacja przed rozpoczęciem zmagań na dwa fronty – mówi trener Błaszkiewicz.

Na trzecioligowych parkietach Uniwersytet Jana Kochanowskiego będą ponownie reprezentować siatkarki i siatkarze. Swoich sił w II Świętokrzyskiej Lidze Firm po raz pierwszy w historii spróbują futsaliści z naszej uczelni. Zawodnicy trenera Włodzimierza Sterkowicza zapowiadają walkę o najwyższe cele. Natomiast w Kieleckiej Amatorskiej Lidze Firm zagrają koszykarze.

W nowym roku akademickim studenci sportowcy naszej uczelni doczekają się wreszcie po latach oczekiwań obiektu sportowego z prawdziwego zdarzenia – Centrum Rehabilitacji i Sportu. Budowa wielofunkcyjnej hali sportowej przebiega pomyślnie. – Prace są na etapie zadaszenia hali głównej. Należy zaznaczyć, że pierwotnie prace budowlane miały się zacząć pod koniec sierpnia. Firma, która jest wykonawcą, czyli Komplex Bud, rozpoczęła je jednak już z początkiem czerwca. W związku z tym powoduje to, że studenci, którzy wrócą 1 października w mury naszej uczelni, zobaczą w pełni nowy budynek. Jeszcze bez elewacji, bez dróg dojazdowych, ale w pełni zadaszony i przypominający halę sportową – mówił pod koniec września dr Rafał Pawłowski, kierownik Studium Wychowania Fizycznego i Sportu UJK. Termin zakończenia prac budowlanych przewidziano na koniec lutego.

Maciej Wadowski aps nr 07 2014 (322)

Jak buumrowzaćawy…stępy piłkarek nożnych AZS UJ

l o p o ³ a m ma³opolskie

B

Ruszają ligowe rozgrywki…

Tak można pods apie małopolskim. w Pucharze Polski na et

ilans bramkowy 18:1 mówi trochę o różnicy umiejętności pomiędzy drużyną AZS UJ a przeciwnikami.

W meczach swoje umiejętności strzeleckie pokazały nominalne napastniczki AZS UJ. W trzech rozegranych meczach Justyna Maziarz zdobyła 8, a Natalia Sitarz 5 bramek. Każde ze spotkań miało swoja historię.

14 września krakowianki wybrały się na mecz do Ostrowska, gdzie gospodarzami spotkania były zawodniczki KS Rysy Bukowina Tatrzańska. Od samego początku spotkania drużyna gości dyktowała warunki gry na boisku, co udokumentowała już 5 minut po pierwszym gwizdku sędziego Natalia Sitarz, otwierając wynik spotkania po podaniu Moniki Markiewicz. Po kolejnych 10 minutach ta sama zawodniczka po zagraniu z rzutu rożnego Angeliki Biskup podwyższyła wynik na 0:2.

Jagiellonki nieustannie atakowały, lecz skuteczność tego dnia nie była ich najmocniejszą stroną. Drużyna KS Rysy od czasu do czasu próbowała kontratakami zagrozić przyjezdnym, ale poza jednym strzałem z rzutu wolnego w poprzeczkę praktycznie przez całe spotkanie nie stworzyła realnego zagrożenia pod bramką Jagiellonek.

W 30. minucie Kinga Wilk obsłużyła podaniem w polu karnym Małgorzatę Bartosiewicz, a ta strzałem z woleja podwyższyła rezultat na 0:3. Drużyna AZS UJ nieustannie atakowała, czego skutkiem był zdobyty w ostatniej minucie pierwszej połowy gol: znów podanie od kapitan przyjezdnych – Kingi Wilk (tym razem z rzutu wolnego) i Justyna Maziarz w sytuacji sam na sam nie dała szans bramkarce. Do przerwy 0:4.

Po zmianie stron na boisku zaczęły się pojawiać rezerwowe zawodniczki AZS-u, jednak obraz gry nie uległ zmianie. Jedynie skuteczność wykorzystywania stwarzanych sytuacji była mniejsza.

Kilkakrotnie w dogodnych sytuacjach znajdowały się: Justyna Bąk, Paulina Włodarz i Aleksandra Łagowska, lecz nie zdołały pokonać bramkarki gospodyń. Dopiero na 7 minut przed końcem spotkania Wiktoria Porosło wykorzystała odbitą po strzale Natalii Sitarz piłkę i głową umieściła ją w siatce. To jeszcze nie był koniec bramek w tym spotkaniu.

Dwie minuty później znów Wiktoria Porosło pięknym strzałem pod poprzeczkę ustaliła wynik spotkania na 0:6.

Kolejnym przeciwnikiem Jagiellonek w rozgrywkach o Puchar Polski była drużyna KS Starówka Nowy Sącz. Od początku do końca spotkanie toczyło się pod dyktando przyjezdnych, co skutkowww.azs.pl

wało stwarzanymi regularnie sytuacjami podbramkowymi. W pierwszej części spotkania Justyna Maziarz dwukrotnie pokonała bramkarkę gospodyń. Najpierw wykorzystała podanie od Natalii Sitarz, zwiodła obrończynię i mocnym uderzeniem pod poprzeczkę wyprowadziła na prowadzenie Jagiellonki. Kilka minut później wykorzystała natomiast świetne dośrodkowanie Angeliki Biskup z prawej strony boiska. W ostatniej minucie pierwszej części gry znów duet Maziarz – Biskup dał znać o sobie: tym razem dogrywała ta pierwsza, a druga wykorzystała sytuację sam na sam z bramkarką. W międzyczasie Jagiellonki miały kilka dogodnych sytuacji, lecz nie potrafiły ich wykorzystać.

Po przerwie obraz gry nie uległ zmianie, a w drużynie z Krakowa niemoc strzelecką przełamała Natalia Sitarz, która najpierw mocnym uderzeniem w samo okienko bramki z 16 metrów zdobyła swojego pierwszego gola w tym meczu.

Chwilę później wykorzystała dośrodkowanie Katarzyny Ładochy i wpakowała piłkę do bramki z najbliższej odległości.

Swojego hat tricka skompletowała natomiast Justyna Maziarz, która wykorzystała idealne prostopadłe podanie od Anny Adamskiej. Swoją bramkę strzeliła również Kinga Wilk dobijając obronione uderzenie głową Magdaleny Knysak.

Finał Pucharu Polski kobiet na szczeblu województwa małopolskiego odbył się 24 września na stadionie Bronowianki Kraków. O rzeczony puchar rywalizowały gospodynie z drużyną AZS Uniwersytetu Jagiellońskiego. Spotkanie rozpoczęło się od szybkich ataków przyjezdnych, które co chwilę przynosiły sytuacje podbramkowe.

Początkowo jednak Jagiellonki nie mogły nastawić celowników i zarówno Justyna Maziarz, jak i Natalia Sitarz nie potrafiły pokonać dobrze spisującej się w bramce Bronowianki – Lucyny Surowczyk.

Z upływem czasu gospodynie coraz śmielej atakowały rozgrywające piłkę obrończynie AZS-u i nadziewały się na kontry. W wyniku tych sytuacji Justyna Maziarz dwukrotnie wpisała się na listę strzelców, a Natalia Sitarz dołożyła trzecie trafienie i na przerwę drużyny schodziły przy wyniku 0:3. Na drugą połowę gospodynie wyszły z ambitnym zamiarem odrabiania strat, zagrały wysokim pressingiem i tym razem przyniosło to skutek. Po odbiorze piłki Magdalena Matyja zdecydowała się na uderzenie z 18 metrów i piłka ugrzęzła w samym okienku bramki Jagiellonek. Gospodynie „poczuły krew” i próbowały pójść za ciosem, lecz nie wystarczyło im już sił, aby zagrozić bramce strzeżonej przez Wioletę Myjak.

Z letnich przygotowań muszą obudzić się drużyny ligowe. Swoje zmagania w rozgrywkach państwowych rozpoczynają wszystkie drużyny małopolskich AZS-ów. Jakiś czas temu rozpoczęły je piłkarki nożne AZS UJ (bilans 3-2-0, stan na 2.10), a także siatkarze AZS AGH (w inauguracji porażka 1:3). W weekend (4.10) swoje rozgrywki rozpoczną koszykarki AZS PK w pierwszej lidze. A za niedługo na parkiet wybiegną również koszykarze AZS AGH i AZS PK oraz siatkarki AZS AGH. A zatem będzie co oglądać w Krakowie. Szkoda tylko, że czasami mecze się będą „zazębiać”.

Miejmy nadzieję, że władze poszczególnych klubów dogadają się co do terminarzy…

O przygotowaniach i pierwszych meczach informujemy i będziemy informować na bieżąco. A teraz zapraszamy wszystkich do kibicowania na trybunach. Niech brać akademicka wypełni akademickie hale sportowe i cieszy się ze zwycięstw swoich koleżanek i kolegów.

Marek Szlachta

Wydanie Małopolskie Redakcja: Marek Szlachta e-mail: krakow@azs.pl marek.szlachta@azs.pl

Drużyna AZS-u starała się utrzymywać długo piłkę i przy nadarzającej się okazji podwyższyć rezultat spotkania.

Dwukrotnie udało się to Justynie Maziarz, która najpierw po podaniu z głębi pola od Małgorzaty Bartosiewicz podwyższyła na 1:4, a w samej końcówce – gdy Jagiellonki po czerwonej kartce dla Magdaleny Knysak grały już w osłabieniu – ustaliła wynik spotkania na 1:5.

Tym samym drużyna AZS UJ Kraków obroniła zdobyte przed rokiem trofeum, ponownie wygrywając w finale rozgrywek o Puchar Polski na szczeblu Małopolski. Kapitan zwycięzców – Kinga Wilk odebrała puchar z rąk wiceprezesa Małopolskiego Związku Piłki Nożnej, pana Jerzego Kowalskiego. Zwycięzcom gratulowali również: Przewodnicząca Komisja ds. Piłkarstwa Kobiecego MZPN – pani Ewa Gajewska oraz cała drużyna Bronowianki wraz z trenerem – Andrzejem Żądło.

Batłomiej Łukacz Marek Szlachta

Senior Games Bardzo intensywnie spędzili drugi dzień uczestnicy Warmia Mazury Senior Games 2014.

W

dzień rywalizowali na sportowych arenach Olsztyna, Iławy, Ostródy, Lidzbarka Warmińskiego, Nidzicy, Ornety i Pasłęka, a wieczorem spotkali się na uroczystości oficjalnego otwarcia zawodów w ostródzkim amfiteatrze, z udziałem władz województwa i miast, w których rozgrywane były zawody, oraz licznie zebranej publiczności. Imponująca uroczystość przebiegała zgodnie z ceremoniałem olimpijskim, a jej zwieńczeniem był koncert Ryszarda Rynkowskiego.

Mimo że uroczystość otwarcia zawodów odbyła się dopiero w piątek (29.08.) wieczorem, rywalizacja seniorów w Warmia Mazury Senior Games trwała już na dobre. W piątek rywalizowano niemal we wszystkich dyscyplinach. Oprócz walki i emocji w turnieju nie zabrakło też bardzo miłych momentów, jakimi były m.in. nowe rekordy Polski w kategorii masters. W Nidzicy odbyła się rywalizacja w podnoszeniu ciężarów.

Rekordowe wyniki padały na basenie olimpijskim w olsztyńskiej Aquasferze.

Na dystansach 200 metrów stylem dowolnym, 400 metrów stylem dowolnym, 200 metrów stylem grzbietowym oraz 400 metrów stylem zmiennym rekordy Polski zapisała na swoim koncie Ewa Szała. Dołączyła do niej sztafeta 4x50 stylem dowolnym płynąca w składzie: Jowita Kucharska, Małgorzata Polito, Anna Piekut, Karolina Kasprzak oraz jedyny mężczyzna w tym gronie, pro-

motor pływania w WMSG – Mariusz Grabiec (800 m stylem dowolnym).

W olsztyńskiej Uranii rozpoczęły się rozgrywki siatkówki halowej. Rozegrano dziewięć pojedynków w dwóch kategoriach – 40+ i 45+. W zawodach jak na razie przewodzą dwie białoruskie drużyny VC Phoenix Belarus (40+) oraz Almaz Belarus 45+. Obie na swoim koncie mają komplet dwóch zwycięstw.

– Senior Games to taka mała odskocznia, ciekawa konfrontacja sportowa – mówi o zawodach kapitan Temidy Olsztyn Stanisław Matczak. Jego drużyna po pierwszym dniu zmagań ma na koncie jedną porażkę i jedną wygraną.

Po serii treningowej do rywalizacji przystąpili zawodnicy w skokach spadochronowych na celność lądowania, którzy w sumie oddali ponad 120 skoków. W tej dyscyplinie faworytem jest Jacek Brzeziński, jeden z najbardziej utytułowanych skoczków w Polsce, który ma na swoim koncie ponad 6 tys. oddanych skoków.

Do zawodów przystąpili także badmintoniści oraz badmintonistki z Polski, Białorusi i Rosji. O skali popularności tej dyscypliny świadczy fakt, że w porównaniu z pierwszą edycją Warmia Mazury Senior Games – liczba uczestników podwoiła się. Panie wystartowały w dwóch kategoriach wiekowych (45+, 50+), natomiast mężczyźni w pięciu (45+, 50+, 55+, 60+, 65+). W sobotę będzie kontynuowana zakończona w piątek pierwsza runda turnieju.

Bardzo intensywnie dzień przebiegał na kortach tenisowych TTZ w Iławie.

Rozegrano tam aż 44 spotkania – 24 singlowe i 20 deblowych (w tym 7 mikstów). Iława powitała także siatkówkę

plażową, organizowaną pod czujnym okiem Mieczysława Pietroczuka.

– Zawody technicznie zorganizowane są na wysokim poziomie. Dzięki doświadczeniom z poprzedniej edycji poprawiono m.in. stan boisk – ocenia promotor tej dyscypliny w WMSG. W Iławie rozpoczął się także turniej żeglarski, w którym bierze udział 15 załóg.

W rozpoczynających się w piątek zawodach kajakarskich (zdominowanych przez reprezentantów Polski) odbyły się eliminacje i finały na dystansie 200 metrów, a także finały 3000 metrów. Także w Ostródzie odbywa się turniej piłkarski, a w piątek rozegrano już pierwsze spotkania. W tegorocznych zawodach nie brakuje gwiazd polskiej piłki, na boisku Stadionu Miejskiego pojawili się m.in. tacy gracze jak Sylwester Czereszewski i Tomasz Sokołowski.

W Olsztynie w BWA Galerii Sztuki wystartowały także zawody w brydżu sportowym – rozegrano I Turniej Par na impy Open. W sobotę brydżyści rywalizować będą w II Turnieju Par na impy Open Barometr oraz II Turnieju Par na maxy Open Barometr.

W piątek dwudniowe zmagania zakończyli golfiści. Wyniki wszystkich zawodów w Warmia Mazury Senior Games można znaleźć na oficjalnej stronie turnieju: www.seniorgames.pl.

Tekst i foto Waldemar Albowicz

Rozmowa z Anną Wasilewską, członkiem Zarządu Województwa Warmińsko–Mazurskiego W kilku miastach Warmii i Mazur zakończyły się Igrzyska „Senior Games”. Z relacji wynika, że wzięło w nich udział ponad 1000 uczestników, rywalizowano w kilku dyscyplinach sportu.

Jak to było w założeniu, zwycięzcami okazali się wszyscy i uczestnicy i organizatorzy. Skąd się wziął pomysł organizowania tego typu wydarzeń dla seniorów w regionie olsztyńskim?

Jakie miasta uczestniczyły w tym wydarzeniu?

Międzynarodowe Zawody Warmia Mazury Senior Games są elementem projektu sportowo-promocyjnego skierowanego do seniorów, a pomysłodawcą i liderem jest Samorząd Województwa Warmińsko–Mazurskiego. W tym roku odbyła się jego druga edycja. Pierwsza

miała miejsce w roku 2012. Ambasadorem naszego projektu, pierwszej i drugiej edycji, był mistrz olimpijski Jacek Wszoła. Inspiracją zorganizowania igrzysk dla seniorów i innych wydarzeń będących elementami projektu, stał się kontakt nawiązany przez samorządowców z naszego województwa z organizatorami pierwszych europejskich zawodów dla seniorów, które odbyły się w 2009 roku w prowincji Zeeland w Holandii.

Nasz projekt był również odpowiedzią na inicjatywę Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej o ustanowieniu w 2012 roku Europejskiego Roku Aktywności Osób Starszych i Solidarności

Międzypokoleniowej. W pierwszej edycji Samorząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego współpracował z czterema miastami z naszego regionu, tj. Olsztynem, Iławą, Lidzbarkiem Warmińskim i Ornetą, w których odbyły się zawody w 11 dyscyplinach sportowych i 3 rekreacyjnych. W tegorocznej edycji dołączyły Ostróda, Pasłęk i Nidzica. aps nr 07 2014 (322)

W siedmiu miastach zorganizowane zostały zawody w 14 dyscyplinach sportowych i 3 rekreacyjnych. W tym roku w ramach projektu została zorganizowana Senioriada – dwudniowa impreza sportowo-rekreacyjna z udziałem studentów uniwersytetów i akademii trzeciego wieku z naszego województwa. Cały projekt zainaugurowała konferencja edukacyjna pn. „Aktywnie w każdym wieku”. W sumie w zawodach sportowych i imprezach sportowo-rekreacyjnych wzięło udział około 1500 osób. Jako pomysłodawcy i organizatorzy jesteśmy bardzo zadowoleni, że jako Samorząd Województwa podjęliśmy się takiego przedsięwzięcia na rzecz sportu i aktywności fizycznej wśród osób starszych. Spotykamy się z ogromną życzliwością i przyjmujemy wiele gratulacji od uczestników, organizacji działających na rzecz seniorów, władz sportowych, a także od mieszkańców.

W tegorocznej edycji „Senior Games” wystartowali reprezentanci kilkunastu państw, dwa lata wcześniej było takich osób znacznie więcej. Czy są jakieś kryteria, które mają ustalić międzynarodowy charakter tych zawodów?

Czy w kolejnych latach władze regionu planują organizować rywalizację sportową w kategorii seniorów?

W 2012 roku w międzynarodowych zawodach rywalizowali reprezentanci 14 krajów, w tym roku – 18. Oczywiście najliczniejsza grupa zawodników pochodziła z Polski. Z zagranicznych zaś zawodnicy zza naszej wschodniej granicy – z Rosji, Białorusi, Litwy. Przyjechali do nas także seniorzy ze Stanów Zjednoczonych, Szwecji, Holandii, Węgier, Kanady, Turcji i wielu innych. Kryteriów, które określałyby międzynarodowy charakter zawodów, nie ma. Został opracowany regulamin ogólny zawodów i regulaminy szczegółowe dla poszczególnych dyscyplin. Z założenia zawody są dla wszystkich chętnych osób z kraju i zagranicy, którzy ukończyli 40 lat dla dyscyplin zespołowych i 45 dla dyscyplin indywidualnych. W celu dotarcia z informacją o zawodach do jak najszerszej rzeszy uczestników współpracowaliśmy ze związkami, federacjami i organizacjami sportowymi, organizatorami zawodów dla weteranów. Duże wsparcie i pomoc okazali nam organizatorzy zawodów Senior Games z Holandii. Każda dyscyplina miała swojego promotora, osobę, której zadaniem było promowanie projektu oraz docieranie i zachęcanie aktywnych i wysportowanych seniorów z kraju i zagranicy do udziału w zawodach.

Po edycji Warmia Mazury Senior Games 2014 widzimy społeczną potrzebę realizowania takich projektów. Już teraz mamy nowe pomysły, zgłaszają się do nas osoby reprezentujące różne www.azs.pl

środowiska i organizacje, które chcą przystąpić i współpracować z nami przy projekcie, nie tylko z kraju, ale i zagranicy. Jest zainteresowanie nowych miast z regionu, które dostrzegają nie tylko walory społeczne, ale i promocyjne uczestnictwa ·w takim wydarzeniu.

Kolejną edycję planujemy za dwa lata w 2016 roku. Obecnie przygotowujemy raport podsumowujący tegoroczną edycję, z którego wnioski pozwolą na podjęcie przez samorząd województwa decyzji w tej sprawie.

Wśród współorganizatorów tegorocznej edycji znalazł się środowiskowy olsztyński AZS. Wśród osób, które odpowiadały za poszczególne dyscypliny, pojawiło się wiele osób z naszym stowarzyszeniem związanych. Kulminacyjny moment, a więc zapalenia znicza też uosabiał AZS, płomień przypłynął z Jackiem Wszołą, a zapalał go także złoty medalista olimpijski, siatkarz Zbigniew Lubiejewski. Czy prawdziwe jest stwierdzenie, że Akademicki Związek Sportowy jest cenionym partnerem dla samorządowych władz województwa?

W tym przypadku Organizacja Środowiskowa AZS jest dla nas naprawdę cennym partnerem. Wszystko zależy od ludzi, a w OŚ AZS i środowisku organizacji akademickich spotkaliśmy takie osoby, które z dużym zaangażowaniem, chęcią i odpowiedzialnością podjęły się trudnego zadania współorganizacji międzynarodowych zawodów, centralnej uroczystości otwarcia igrzysk i innych zadań związanych z projektem. Jako organizacja pozarządowa pozyskała środki z Ministerstwa Sportu i Turystyki na dofinansowanie projektu. Mamy wielu wspaniałych sportowców wywodzących się ze środowiska olsztyńskiego AZS, którzy teraz jako weterani bardzo identyfikują się z naszym projektem, czego dowodem może być przyjęcie zaproszenia

przez złotego medalistę olimpijskiego Pana Zbigniewa Lubiejewskiego do zapalenia znicza igrzysk seniorów.

Relacje olsztyńskiego AZS z władzami samorządowymi od lat pokazywane są jako wzorowe. W oparciu o Uniwersytet Warmińsko-Mazurski od lat rozwija się znaczący ośrodek szkolenia sportowego. Żeglarstwo, lekkoatletyka, taekwondo, a od niedawna także pływanie i badminton to dyscypliny, w jakich AZS się

specjalizuje. Czy Urząd Marszałkowski wspiera sport akademicki? Czy są jakieś plany związane z rozwojem tej działalności.

Jako Samorząd Województwa Warmińsko–Mazurskiego dostrzegamy wagę i znaczenie sportu. Wspieramy sport, zarówno ten powszechny, dla wszystkich, jak i sport wyczynowy. Organizacja Środowiskowa AZS podejmuje i realizuje głównie zadania z upowszechniania sportu wśród studentów, a w klubie AZS przy Uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim czy przy Olsztyńskiej Szkole Wyższej funkcjonuje wiele sekcji, których reprezentanci są czołowymi zawodnikami w kraju i na świecie.

Samorząd województwa bezpośrednio lub pośrednio współpracuje i wspiera akademickie kluby i ich zawodników. Dyscypliną wiodącą i kojarzoną z naszym regionem, Olsztynem i sportem akademickim jest piłka siatkowa. To z olsztyńskiego AZS-u wywodzą się wspaniali siatkarze, jak wcześniej wspomniany mistrz olimpijski Zbigniew Lubiejewski czy obecnie Marcin Możdżonek. Zespół siatkarzy z AZS UWM już od niepamiętnych czasów bierze udział w najwyższej klasie rozgrywek ligowych.

Samorząd województwa wykupuje usługę promocyjną podczas udziału zespołu w lidze. Akademiccy lekkoatleci, taekwondziści, pływacy, żeglarze, badmintoniści dzięki funkcjonowaniu ACSS-ów znajdują możliwość studiowania i kontynuowania swoich karier sportowych. Ale oprócz ACSS-ów z inicjatywy samorządu województwa zostały powołane wojewódzkie ośrodki szkolenia sportowego w lekkiej atletyce, żeglarstwie, które są dotowane przez województwo, a w których szkoleni są młodzi zawodnicy z klubów akademickich. Zawodnicy z AZS-u, w tym zawodnicy niepełnosprawni, otrzymują stypendia przyznawane przez województwo, a w ramach zadania szkolenia uzdolnionych zawodników realizowane przez Warmińsko-Mazurską Federację Sportu wraz z okręgowymi zawiązkami sportowymi, województwo dofinansowuje znaczną grupę młodych i utalentowanych zawodników ze środowiska akademickiego. Wierzę, że ta współpraca będzie się nadal rozwijać dla dobra sportu w województwie i kraju.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał BK Foto Wacław Brudek

Jubileusz 80-lecia Sekcja żeglarska AZS Poznań w 2014 roku obchodziła jubileusz 80-lecia istnienia. Był to rok wspomnień, rozliczeń, a przede wszystkim planowania i patrzenia z nadzieją na przyszłość.

K

lub AZS Poznań jest jednym z najstarszych klubów żeglarskich w Wielkopolsce. Działa aw obszarze żeglarstwa regatowego, jachtingu morskiegoo i szkoleń na stopnie. Od kilkudzie-h sięciu lat należy do najsilniejszych klubów żeglarskich Polski, posiadającc w swoim gronie wielu mistrzów i re-prezentantów Polski, jak i olimpijczyków. Od 5 lat jest najlepszym klubem żeglarstwa sportowego w Wielkopolsce. Obecnie zrzesza około 130 członków.

Ale to tylko mała zapowiedź wspaniałej historii, która zaczęła się w 1934 roku. Ze stosu starych druków wygrzebano przypadkiem przed kilku laty sprawozdanie z działalności AZS w Poznaniu za rok 1933/34. Na stronie 12 czytamy: ... W roku sprawozdawczym powstała nowa Sekcja Żeglarska, która wzięła początek swój z kursów żeglarskich w Trokach(śródlądowy) i Gdyni (morski), gdzie za naszym staraniem przyjęto ogółem 11 osób z AZS-Poznań.

Kursanci ci stali się zalążkiem i instruktorami nowej sekcji.”

Jakie były dalsze dzieje przedwojennej sekcji żeglarskiej? Można snuć wiele domysłów. Z całą pewnością wiadomo tyle, że działała do wybuchu wojny.

Gnieździła się zapewne na przystani wioślarskiej AZS, może przeniosła się do Kiekrza. Na terenie wyższych uczelni Poznania zawiązała się jeszcze jedna organizacja żeglarska. Mianowicie w latach 1937/38 powstał w Poznaniu oddział Akademickiego Związku Morskiego. Osiedlił się on na wschodnim

brzegu jeziora Kierskiego, na uniwersyteckim gruncie, obejmując w posiadanie istniejące tam dwie ziemianki. Od tej chwili akademickie żeglarstwo Poznania weszło w „erę jaskiniowców”. Nie myślano wtedy zapewne, że tak wielu lat i tyle wysiłków trzeba będzie na to, by flaga AZS załopotała nad przystanią z prawdziwego zdarzenia.

W roku 1945 środowisko studenckie Poznania odczuwało coraz bardziej potrzebę stworzenia organizacji żeglarskiej. Znalazła się w Akademickim

Związku Sportowym grupa zapaleńców. Oni to, przy poparciu ówczesnego prezesa AZS Poznań M. Michalskiego, zorganizowali Sekcję Żeglarską, nie zdając sobie sprawy z tego, że ją jedynie reaktywują. Przez kolejne lata sekcja bardzo mocno się rozwijała.

Pojawiały się pierwsze sukcesy, pierwsze własne łódki, brakowało tylko przystani. Jak się później okazało, największym problemem nie były pieniądze, a administracja. Wymagała wielu projektów, pism, zezwoleń, tak że niestety wiele lat później, bo w 1957 r. zapada decyzja MSW i z początkiem stycznia 1958 r. rusza budowa przystani.

30 października 1959 r. Sekcja Żeglarska AZS Poznań przejęła w użytkowanie nowo zbudowany Ośrodek. Projektowali go architekci Kole-

Od lewej: Komandor Sekcji

dzy: L. Sternal, J. Antoni Małecki, prezes AZS Schmidt i T. Roz- Poznań Tomasz Szponder pendowski. i Marszałek województwa W dalszym wielkopolsiego Marek Woźniak okresach istnienia sekcji już nie było aż tak burzliwie, jednak dalej można było zaobserwować wiele wzlotów i upadków. Sekcja borykała się z różnymi problemami.

Wynikało to z dysproporcji między stale powiększającą się działalnością a brakiem samodzielności w dysponowaniu etatami, budżetem oraz pomieszczenia ośrodka żeglarskiego. Zmusiło to kierownictwo sekcji do ograniczenia działalności i szukania dróg koniecznych do przetrwania. W sprawozdaniu sekcji z lat 1985–1994 możemy przeczytać: Największą bolączką sekcji był brak środków finansowych na zakup najwyższej jakości sprzętu żeglarskiego z importu. Braki te spowodowały, że mimo wysokiego poziomu wyszkolenia licznej grupy zawodników nie osiągnięto sukcesów na miarę oczekiwań. Mimo tego w punktacjach rocznych PZŻ Sekcja była klasyfikowana zawsze w czołówce. Nasi zawodnicy byli powoływani do Kadry Narodowej seniorów i juniorów, zdobywali medale Spartakiad i Mistrzostw Polski, startowali w regatach zagranicznych. „Etatowo” wygrywaliśmy klasyfikację wśród klubów AZS zespołowo i indywidualnie. Rozwijało się w sekcji żeglarstwo deskowe, z którym wiązaliśmy początkowo nadzieje na w miarę tanie wprowadzenie zawodników do czołówki kraju.

Przenosząc się dalej. Okres od roku 2004 był czasem dużych przemian w życiu sekcji i okresem zmiany wizerunku. Położono nacisk na działalność sportową, ponieważ jest ona jednym z najważniejszych celów, do których Sekcja została powołana. W tym też okresie odbudowano grupę windsurfingową. Z perspekaps nr 07 2014 (322)

Rozmowa z Antonim Małeckim, komandorem Sekcji Żeglarskiej AZS Poznań Co przyciągnęło pana do tego Klubu Żeglarskiego? Jakie wyzwania były przed panem?

Przygoda z sekcją zaczęła się, gdy miałem 15 lat. Jak wielu młodych ludzi poszukiwałem swojego miejsca w sporcie, a często decyzje podejmowane są pod wpływem osób z najbliższego otoczenia. Starszy brat zainteresował się żeglarstwem, będąc studentem wybrał AZS, gdzie skończył kurs na stopień żeglarza. Ja również się zapisałem, bo chciałem pływać regatowo. Spotkałem się w AZS ze wspaniałymi instruktorami żeglarstwa, bardzo doświadczonymi zarówno w żeglarstwie sportowym, jak i turystycznym.

Zostałem przyjęty do grona żeglarzy i traktowany jak młodszy kolega.

AZS był wówczas nowoczesnym ośrodkiem oferującym dobre warunki żeglarzom. Był to czołowy żeglarski klub sportowy, którego członkowie stworzyli niepowtarzalną atmosferę życia klubowego. Przyjęcie do Sekcji było zaszczytem. Sportowa atmosfera klubu skłoniła mnie do uprawiania żeglarstwa regatowego i w efekcie związania się z Sekcją do dziś. Jeszcze w trakcie startów regatowych zdobyłem uprawnienia instruktorskie żeglarstwa regatowego i zacząłem pracę szkoleniową z dziećmi i młodzieżą.

lub windsurfing: Bick Techno, olimpijską klasa RSX, Formułę – Windsurfing.

Treningi odbywają się przez cały rok, łącznie z obozami narciarskimi zimą.

Starsi członkowie startują w klasach OK.-Dinghy oraz w regatach Masters w klasach Europa i Finn. Mamy też jachty turystyczne z naszą dumą Sekcji – jachtem „Kołobrzeg”, który ma 80 lat i ciągle startuje w regatach. Obecna struktura kadry trenerskiej pozwala na szkolenie prawie 100 zawodników.

Sekcja działa na obiekcie sprzed 50 lat, który wymaga nieustających nakładów na bieżące utrzymanie.

W sekcji dbamy, żeby cykl szkoleniowy przebiegał prawidłowo. W klasie Laser 4.7 dobrze spisuje się Marcel Marciniak. W klasie RSX oczywiście naszą najlepszą zawodniczką jest Zuza Czuryło. Dużą nadzieję pokładamy w Piotrze Szmycie i Fredku Ossowskim. Z wyprzedzeniem już dziś myślimy o zabezpieczeniu dla nich sprzętu oraz warunków treningowych i startowych.

Jakie są plany na dalszy rozwój sekcji/obiektu?

Cele długoterminowe?

Od 10 lat, kiedy powierzono mi komandorowanie Sekcji, mamy dobrze zorganizowane szkolenie dzieci i młodzieży. Zaczynamy od naboru najmłodszych 7–8-latków, którzy przechodzą cały cykl szkolenia w klasie Optymist, po czym w zależności od predyspozycji mają do wyboru klasę Laser, Europa

Jesteśmy sekcją wyczynową i naszym celem jest osiąganie jak najlepszych wyników sportowych. Nasze starania skierowane są na polepszenie warunków dla zawodników na przystani, marzeniem byłby generalny remont budynku.

Mamy 9 trenerów, w tym doskonałego fachowca Leszka Kostańskiego.

Wszystkim trzeba zapewnić dobre warunki pracy, by zespół na takim poziomie utrzymać na stałe w Sekcji. Wymaga to ciągłej troski o sprzęt – motorówki i samochody. Dzięki temu, że kolega Kostański jest trenerem koordynatorem od 10 lat, będąc jednocześnie wykładowcą na AWF Poznań, wykształcił na bazie zawodników naszej Sekcji kadrę trenerską.

tywy czasu można powiedzieć, że był to bardzo ważny krok. Dzisiaj możemy chwalić się osiągnięciami naszych deskarzy, zwłaszcza Zuzanny Czuryło.

Tyle może z historii. Brakuje tylko głównej odpowiedzi: ale właściwie dlaczego żeglarstwo? W jednodniówce na 25-lecie sekcji kpt. Włodzimierza Głowackiego jest zapis: Żeglarstwo jest światem twardych realiów. Właśnie nieustanna zmienność żywiołu wody i powietrza wywołuje konieczność stałej czujności myśli, posługiwania się ściśle ograniczonym i odciętym od pozostałego świata zespołem rzeczy materialnych związanych w konstrukcję jachtu, przestrzegania z konsekwencją żelazną praw

materii i wskazań rozumu. W ramach tychże samych realiów otwiera żeglarstwo przestrzeń nieograniczonych możliwości, niezmierzony świat wydarzeń i przygód. Dlatego kształci i wyrabia ludzi wartościowych, zdrowych fizycznie i psychicznie a zarazem szczęśliwych i zadowolonych z życia. Klub akademicki jest wylęgarnią przyszłych działaczy żeglarskich. Jest ich szkołą, która powinna być jak najbardziej wzorowa.

Powinien on stawiać wysokie wymagania swym członkom, ale właśnie dzięki temu uzbrajać ich świetnie do przyszłej działalności w świecie pozauczelnianym.

Kacper Czarnota Foto AZS Poznań

Jak wygląda obecna sytuacja sekcji? Pod względem sportowym, organizacyjnym, obiektu. Siostry Szyfterowe chyba już nie pływają jak kiedyś, ale jest Zuza. W kim jeszcze widzimy nadzieję na przyszłość?

www.azs.pl

Cele długoterminowe? Jak w każdej dyscyplinie marzymy o olimpijczykach.

Ponadto chciałbym, by potencjał naszej Sekcji stał się zaczątkiem Wielkopolskiego Akademickiego Centrum Żeglarstwa.

Centrum skupiałoby żeglarstwo środowiska akademickiego Wielkopolski.

Scementowanie tego środowiska pozwoliłoby na poszerzenie oferty dla studentów chcących uprawiać żeglarstwo, gdzie mogliby trenować studenci o zacięciu sportowym, a także ci, którzy z różnych względów zakończyli karierę zawodniczą, a z powodzeniem startują w regatach międzyuczelnianych. Ponadto centrum z położeniem nad jeziorem Kierskim, w granicach miasta Poznania, miałoby potencjał organizacyjny imprez żeglarskich.

Rozmawiał Kacper Czarnota Oficjalna część obchodów Jubileuszu odbyła się w Hotelu Bazar oraz na przystani AZS Poznań. Swoją obecnością zgromadzenie zaszczycili: marszałek województwa wielkopolskiego Marek Woźniak oraz senator RP Marek Ziółkowski. Wręczono odznaczenia Złote Odznaki AZS

Ewa Szyfter Katarzyna Szyfter Srebrne Odznaki AZS

Zuzanna Czuryło Artur Banach Julia Czuryło Olaf Jasiniak Marcel Marciniak Alfred Ossowski Honorową Odznakę „Zasłużony Działacz Żeglarstwa Polskiego”

Antoni Małecki Odznakę „Za zasługi dla Żeglarstwa Wielkopolskiego”

Rafał Witt Aleksandra Janik Monika Górna Wojciech Zabłocki Z okazji 80-lecia sekcji żeglarskiej AZS odsłonięto 6 IX w Kiekrzu, ufundowaną tablicę pamiątkową dla uczczenia poległych za Ojczyznę w latach 1939–1945 żeglarzy-akademików z AZM i AZS. Wśród nich byli:

Władysław Fischer – obóz koncentracyjny Karol Franosch – gestapo (Gniezno) Jan Nepomucen Gostomski – Katyń Kazimierz Hedinger – kampania wrześniowa Wiesław Jaroszewski – Pawiak Jan Krystek – kampania wrześniowa Gerhard Litthen – obóz koncentracyjny Roman Litwin – Pawiak Włodzimierz Panek – zmarł po przesłuchaniu na gestapo Roman Stamm – zamordowany na gestapo Witold Sommer – Powstanie Warszawskie Mieczysław Stein – rejon Archangielska Bronisław Wolek – kampania wrześniowa Lesław Wójcik – kampania wrześniowa

AZS to:

prawie

300 klubów w całej Polsce

ponad

42000 członkótóww,

ponad

100 lat tradycji

(głównie studen nas ludzie choć działają u ) w każdym wieku

Jesteśmy na niemal wszystkich uczelniach

co roku

Jesteśmy najstarszą, ale wiecznie młodą organizacją akademicką w Polsce

dziesiątki startów j-

rope i sukcesów w eu ym w skim oraz świato m ki ic em ad ak e sporci

około

3000 wych

sekcji sporto

Gramy praktycznie we wszystko i na każdym poziomie

blisko

100 dlnrycuh ligżacyhn

w centra alczymy państwowych (w wo st także o mistrzo Polski)

prawie

100 zawodów centralnych roczn ie

Akademicki Związek Sportowy

(głównie AMPów, do kt to kilkakrotnie wię órych eliminacje cej imprez) i tysiąc e wywalczonych podc zas nich medali

setki gwiazd

około

3000

sekcji sportowych Gramy praktycznie we wszystko i na każdym poziomie

(w tym medalistów olimpijskich), rekordów i sukcesów w sporcie wyczynowym

Mamy dla Ciebie:  ponad 100 tysięcy nawet 50-procentowych zniżek na całym świecie (ponad 120 krajów – w tym Polska) z legitymacją ISIC-AZS  ubezpieczenie NNW w AXA Polska SA działające 24 godziny na dobę na całym świecie (na sumę 6,5 tys. zł w zakresie podstawowym lub 50 tys. zł w zakresie rozszerzonym)  dodatkowe ubezpieczenie dotyczące m.in. leczenia za granicą i uprawiania sportów ekstremalnych z legitymacją ISIC-AZS  wyjątkowo atrakcyjny pakiet medyczny Comfort AZS w Grupie LUX MED  trzy Centralne Ośrodki Sportu Akademickiego (Wilkasy k. Giżycka, Górki Zach. k. Gdańska, Zieleniec), a w każdym 10% zniżki z ważną legitymacją AZS i ISIC-AZS  zniżki i korzyści, które dla swoich członków może we własnym zakresie zapewnić każda jednostka AZS  niezliczone pomysły na Atmosferę, Zabawę i Sport

www.azs.pl facebook.com/naszAZS