Akademicki Przegląd Sportowy 02/2013

Krystyna Pałka

AZS AWF Katowice

wicemistrzynią świata w biathlonie 2013

AKADEMICKI PRZEGLĄD SPORTOW

Foto na okładce: Szymon Sikora / PZBiath

Pismo Zarządu Głównego AZS

[od redakcji]

Lider

P

owinno być o strategiach, o koncepcjach i pomysłach na sport. Wokół wrze, zewsząd jak z rogu obfitości rodzą się koncepcje. Pomysły ma wielu – dziennikarze, urzędnicy, posłowie, rodzice, trenerzy, zawodnicy i byli sportowy. Chociaż najlepszy pomysł zrealizował minister finansów. Obetnijmy kolejnych kilkadziesiąt milionów, coś tam zablokujmy, a same środowisko zacznie się powoli wykańczać. Chcieliście mieć stadiony, chcieliście mieć boiska, hale, skocznie narciarskie – to teraz państwo musi je utrzymać. Tłumaczenie decydentów, że jest kryzys światowy, w przypadku sportu jest irracjonalne, bo akurat w sporcie ten stan trwa od lat. Co roku mniej i mniej, w realnych kwotach na poziomie najbiedniejszej Europy.

W AZS dyskutujemy o stanie organizacyjnym.

Dlaczego aż tylu członków AZS ubyło z szeregów organizacji. Czy to tylko uwarunkowania obiektywne, a więc mniej studentów, mniej uczelni, problemy finansowe? Czy może za słabo się w środowisku studenckim promujemy albo mamy niewiele do zaoferowania? Śledząc stuletnią historię AZS w jej wymiarze organizacyjnym, widać wyraźnie, że zawsze o obliczu naszej organizacji decydowali liderzy. To oni tworzyli pomysł na działanie, tworzyli sekcje, inspirowali system rozgrywek, swą pasją zarażali kolegów, ale także władze i decydentów. Ta prawda nie dotyczy tylko sportu, a obowiązuje w każdej społeczności, jaką jest stowarzyszenie czy bardziej lub mniej formalna grupa. Chociaż w sporcie rola lidera ma dla skuteczności działania wymiar decydujący. To szczególnie widać przez pryzmat uczelni.

Albo jest ktoś taki, kto ma pomysł, czas i ochotę,

i wtedy jest działalność, imprezy, członkowie, albo nie. Oczywiście czasy się zmieniają, dziś na studenta pokus czeka wokół co niemiara. Także tych w zakresie aktywności fizycznej. Ci, co mają ochotę, mogą ćwiczyć w okolicznych siłowniach, w studiach fitness i gimnastyki, wykupić sobie dowolne zajęcia. Tylko musi się chcieć. Czy taki lider, który poderwie swoje studenckie środowisko do lotu, ma szansę wykreować się na uczelni? Wiele przykładów jest na tak. W tym numerze rozmawiamy z Tomkiem Wróblem, prezesem klubu AZS Politechniki Opolskiej, to jedni z tych, co odnotowali wzrost członków. Prześledźcie tabele, mamy kilka klubów „tysięczników”, liderują uniwersytety: Śląski, Warszawski Uniwersytet Medyczny i Uniwersytet Warszawski, największy wzrost odnotowało AGH Kraków. Im lider jest bliżej środowiska studenckiego, tym lepiej. Czy musi być to student? Przez wiele lat upowszechniany był pogląd, że w klubie uczelnianym powinni rządzić studenci, wszystko w myśl hasła „sami dla siebie”. W latach prosperity w wielu klubach pojawili się liderzy ze środowiska nauczycieli zatrudnionych w studium wychowania fizycznego. Mogli działać bardzo skutecznie, mieli wpływ na zatrudnienie, na obiekty sportowe, na sprawy programowe. Byli przy tym wielkimi pasjonatami sportu, mieli znakomity kontakt ze studentami. Czy lider ma być wolontariuszem czy pracownikiem? Ideologicznie pewnie lepiej, aby działał społecznie, w praktyce dnia codziennego coraz mniej studentów stać na takie udzielanie się i dokładanie do swoich pasji. Zarządzanie klubem, który ma kilkanaście sekcji i kilkaset osób, to już dosyć profesjonalne przedsięwzięcie.

A może rozmowa o liderach sportowej działalności powinna się wpisać w debatę na temat reformy sportu polskiego?

Redaktor

Sukces hokejowej młodzieży!

Hokejowa drużyna juniorek AZS Politechniki Poznańskiej, podopiecznych trener Doroty Wybieralskiej, zaprezentowała się doskonale, zdobywając tytuł wicemistrzyń Polski seniorek w halowej odmianie hokeja na trawie, ustępując tylko zespołowi ULKS Dwójka Nysa. Brawo!

Redaktor naczelny: Bartłomiej Korpak Adres redakcji: 00-056 Warszawa ul. Kredytowa 1a tel./faks 22 828 02 76 502 250 604 www.azs.pl e-mail: aps@azs.pl Projekt graficzny i skład: Piotr Rachwaniec © FALL tel. 12 413 35 00 www.fall.pl Numer zamknięto 25 lutego 2013 r.

Wydawnictwo zrealizowano ze środków Ministerstwa Sportu i Turystyki, nakład 3000 egz.

Foto AZS Poznań

ISSN 0209-0546

Redakcja nie zwraca materiałów niezamówionych oraz zastrzega sobie prawo skracania artykułów. aps nr 02 2013 (309)

Statystyka

J

ako punkt wyjścia wybrany został rok 2009/2010, czyli ostatni rok, w którym liczba członków przekraczała 50 tysięcy osób. Od tego czasu nastąpił dość znaczny spadek – o niemal 7 tysięcy, czyli o 14%.

Wśród środowisk (używam tu dla uproszczenia nazw głównych miast) można zauważyć przede wszystkim znaczny spadek liczby członków w środowiskach małych i średnich – w największym stopniu dotyczy to Kielc (ponad połowa członków mniej niż dwa lata wcześniej) i Rzeszowa (43 procent, najbardziej na Uniwersytecie). Wyjątkiem jest wzrost liczby członków w środowisku opolskim.

Co do środowisk największych – to spadek był tu mniejszy niż średnia dla kraju, z wyjątkiem Wrocławia, gdzie przekroczył 20 procent. Pozytywnie na tym tle wyróżniają się Katowice i Łódź, gdzie

Porównanie liczby członków AZS w największych Klubach AZS w Polsce Lp. 1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

18.

19.

20.

21 22

Liczba członków w roku akademickim

Nazwa klubu AZS Uniwersytet Śląski, Katowice Warszawski Uniwersytet Medyczny Uniwersytet Warszawski Politechnika Opolska Politechnika Łódzka AWF Warszawa AGH Kraków UAM Poznań Politechnika Poznańska Politechnika Wrocławska Politechnika Śląska, Gliwice Uniwersytet Medyczny Wrocław Politechnika Krakowska AWF Kraków Uniwersytet Ekonomiczny Wrocław AWF Poznań Politechnika Warszawska Uniwersytet Jagielloński, Kraków AWF Katowice Uniwersytet Ekonomiczny Kraków Uniwersytetu Zielonogórskiego Uniwersytet Rzeszowski

liczba członków pozostała w tym okresie praktycznie bez zmian.

Jeśli chodzi o największe kluby, to większość z nich zanotowała wyraźne spadki, przy tym w wypadku Politechniki Kraków wyniosła ona ponad 1/3 członków, a w wypadku uniwersytetów w Zielonej Górze i Rzeszowie niemal połowę!

Składki AZS Lp.

Środowisko AZS

1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

16.

17.

Warszawa Poznań Kraków Katowice Wrocław Łódź Lublin Gdańsk Szczecin Opole Rzeszów Toruń/Bydgoszcz Białystok Zielona Góra/Gorzów Wlkp.

Olsztyn Kielce Częstochowa Razem

www.azs.pl

Rok akademicki 2009/2010

2011/2012

7657 5800 5243 4780 5111 2902 2951 2435 1989 1685 2582 1783 1591 1402 616 893 637 50057

6950 5174 4808 4737 3971 2850 2389 2206 1960 1898 1478 1284 1031 874 484 417 412 43218

% –9% –11% –8% –1% –22% –2% –19% –9% –11% –13% –43% –28% –36% –38% –21% –53% –35% –14%

2009/2010

2011/2012

1735 1233 1643 1277 1092 1118 736 958 1081 978 988 988 1010 732 777 561 781 668 407 640 712 677

1870 1422 1327 1305 1109 1015 974 955 940 837 824 736 642 601 591 581 577 537 502 499 406 344

% 8% 15% –19% 2% 2% –9% 32% –0,3% –13% –14% –17% –26% –36% –18% –24% 4% –26% –20% 23% –22% –43% –49%

Z klubów o liczbie członków przekraczających tysiąc największy spadek dotknął Uniwersytet Warszawski, dalsze wzrosty zanotowały zaś Uniwersytet Śląski i Warszawski Uniwersytet Medyczny.

Ponadto stabilna pozostaje sytuacja na Politechnice Łódzkiej i UAM. Znaczący wzrost odnotowała zaś przede wszystkim AGH awansując na 7 miejsce w kraju, ale w tym wypadku jest to raczej powrót do sytuacji sprzed kilku lat, kiedy klub ten należał do największych w kraju.

Jakie są przyczyny tego dość dużego spadku liczby członków?

Najbardziej oczywisty wydaje się spadek liczby studentów w kraju, ale niestety nie jest to usprawiedliwienie. Co prawda zlikwidowaliśmy w ostatnich latach kilkanaście jednostek, ale były to z reguły kluby i tak już nieprowadzące od jakiegoś czasu działalności, spadek liczby studentów nie dotyczy zaś przecież studiów dziennych na uczelniach publicznych, czyli naszej podstawowej bazy do naboru członków.

Tymczasem ponad połowa spadku liczby członków dotyczy tych kilkunastu największych klubów uczelni publicznych wymienionych w zestawieniu!

dokończenie na s. 5

W załączonych zestawieniach pokazane zostały zmiany liczby członków na przestrzeni ostatnich trzech lat akademickich, zarówno w układzie środowisk, jak i największych klubów.

Tajemnice sukcesu Rozmowa APS z Tomaszem Wróblem, prezesem Klubu Uczelnianego AZS Politechniki Opolskiej Analizujemy na stronach APS stan organizacyjny stowarzyszenia. Szukamy odpowiedzi na widoczną tendencję spadkową liczby członków AZS w wielu klubach i środowiskach. Na tle tych danych statystycznych Klub odnotował w poprzednim roku przyrost członków.

Porozmawiajmy zatem o tym, w czym tkwi tajemnica sukcesu. Zacznijmy od

wizytówki: ilu członków zrzesza klub, w ilu sekcjach prowadzone są zajęcia i jakie sporty cieszą się największą popularnością?

Jak zorganizowany jest Klub, kto prowadzi rekrutację i organizuje zajęcia w sekcjach AZS? Z historii Wydziału Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii wynika, że przed kilku laty wchłonął on organizacyjnie istniejące SWFiS. W jakiej uczelnianej jednostce i na jakich zasadach zatrudnieni są zatem trenerzy prowadzący sekcje w klubie AZS?

Już od kilku lat nasz Klub posiada ponad 1000 członków. W ubiegłym roku była to liczba 1305. Dziś już wiadomo, że obecny rok akademicki przebije to osiągnięcie, bowiem na początku lutego mamy ponad 1400 osób zrzeszonych w ponad 40 sekcjach. Są to zajęcia zarówno rekreacyjne, jak i wyczynowe. Stawiamy na dużą różnorodność, aby każdy mógł w AZS znaleźć coś dla siebie. Do najliczniejszych sekcji należą lekkoatletyka, łyżwiarstwo, ćwiczenia siłowe i hit ostatnich miesięcy – cross fit.

Wszystkimi sprawami związanymi z sekcjami zajmuje się grupa osób złożona w większości ze studentów i absolwentów. Dwa biura AZS znajdują się na terenie Wydziału Wychowania Fizycznego i Fizjoterapii. Większość trenerów sekcji wyczynowych zatrudnionych jest na tym Wydziale. Sekcje rekreacyjne tymczasem organizowane są przez pasjonatów i studentów z uprawnieniami, którzy nierzadko pracują społecznie. Nad wszystkim czuwa zarząd, w którego skład wchodzi jedenaście osób i każdy odpowiada za swój

Z czym do ludzi?

Na podstawie ogólnych statystyk widać, że organizacja straciła członków w większości środowisk. Aby dokładnie określić przyczynę, powinniśmy dokonać głębszej analizy, która pokazałaby, kim są nasi członkowie i w jakim zakresie korzystają z naszej oferty.

K

luczowe będzie także uzyskanie informacji – czego oczekują od AZS. Obecnie wiemy, że kilkanaście tysięcy osób bierze udział w cyklu Akademickich Mistrzostw Polski zaczynających się od środowiskowych rozgrywek uczelnianych – tu legitymacja członkowska występuje jak licencja – musisz ją mieć, aby startować w zawodach. Co jednak z pozostałą grupą? Jak duży udział w członkostwie mają nasi zawodnicy z sekcji wyczynowych, sekcji rekreacyjnych (fitness, sporty walki) nieobjętych systemem rywalizacji sportowej, osoby które wstąpiły do AZS tylko, aby skorzystać ze zniżek i ubezpieczenia bądź jednorazowego wyjazdu na obóz? To tylko część pytań, na które powinniśmy znać odpowiedź, aby uzyskać jasny obraz dotyczący członkostwa.

Pomijając dane i statystyki, zastanówmy się nad rozwiązaniami, które mogą być pomocne przy wsparciu klubów i środowisk

związanym z promocją oraz ułatwieniem dystrybucji karty ISIC-AZS, jak i trafieniem z ofertą do jak najszerszego grona.

Kompletna strona internetowa poświęcona legitymacji Pod jednym, czytelnym adresem (np. legitymacja.azs.pl) zainteresowany powinien znaleźć komplet informacji poświęconych organizacji ze szczególnym naciskiem na to, co otrzyma wstępując w nasze szeregi:  przeglądarka zniżek (zarówno ISIC, jak AXA Benefit)  przeglądarka oferty sekcji klubów uczelnianych oraz środowiskowych w całej Polsce – które z nich są ogólnodostępne  spójny z wizerunkiem strony system zapisu do AZS, opłacenia składki  po wypełnieniu procedury zapisu mail do zainteresowanego z gratulacjami za dołączenie do AZS oraz informacjami o ofercie z jego regionu, a także miejscu / sposobie odebrania karty.

Na tę stronę powinno być także bezpośrednie przekierowanie z zakładek i banerów ze stron klubowych i środowiskowych – tak aby zainteresowani zapoznali się z jedną, czytelną i najbardziej aktualną informacją na temat członkostwa. Dodatkowo – konieczna obecność w mediach społecznościowych, czyli atrakcyjny przekaz informacji o aktualnych zniżkach, wejściówkach, obozach dla osób „lajkujących” AZS.

Miejsca dystrybucji Kolejny temat to miejsca dystrybucji legitymacji oraz przekazywania

informacji o niej. Od tej strony warte przemyślenia zastosowanie – głównie w większych klubach – zasady wyjścia do ludzi, a nie tylko zapraszania ich do siebie. W porozumieniu z władzami uczelni mogłyby zostać ustawione specjalnie obrandowane boxy, w których zainteresowani uzyskaliby kompletną informację na temat członkostwa, a także mogliby wypełnić deklarację oraz od ręki uzyskać kartę. Wystarczy, aby takie rozwiązanie zostało zastosowane choćby czasowo w roku akademickim, np. w październiku i marcu. To, co ważne – nasze boxy powinny być atrakcyjne dla oka, ich obsługa miła, kompetentna, dynamiczna oraz wyposażona w komplet materiałów informacyjnych. Niezależnie czy takie boxy powstaną czy nie, warto, aby wszystkie osoby zaangażowane w dystrybucję legitymacji miały eleganckie stroje dedykowane ISIC-AZS – chodzi zarówno o tych, którzy pełnią dyżury w pokojach klubowych, jak i tych, którzy mają bezpośredni kontakt ze studentami w trakcie zajęć sekcji.

Powyżej przedstawiłem tylko dwa organizacyjne rozwiązania wspierające system członkostwa. Niezależnie od nich w poruszanym tu temacie kluczowa jest nasza oferta skierowana do zainteresowanych aktywnością w AZS. Jak widać na przykładzie Politechniki Opolskiej: tam, gdzie oferta jest szeroka, atrakcyjna, otwierająca się na nowe zainteresowania – członkostwo nie maleje, a rośnie. Za sukcesem stoją ludzie, ich pasja oraz otwartość na nowe rozwiązania.

Można domniemywać, że tam gdzie członkostwo zdecydowanie maleje, takich ludzi zaczyna brakować. Ale to już inny temat.

Mariusz Walczak aps nr 02 2013 (309)

zakres obowiązków. Uważamy, że zarząd nie może być tylko na papierze, bo wtedy Klub nie działa we właściwy sposób.

Od kilku lat wizytówką Klubu jest sekcja short tracku (łyżwiarstwo na krótkich łyżwach), kilka dni temu 2 zawodniczki z Opola wywalczyły medal brązowy w wyścigu drużynowym na ME. Z tego co pamiętam, pojawienie się łyżwiarstwa w Opolu było wynikiem zabiegów Polskiego Związku Łyżwiarskiego Szybkiego, Centrali AZS i lokalnych władz opolskich. Pozostaje pytanie, skąd w tym gronie wtedy znalazła się Politechnika Opolska?

Jeżeli w Opolu mówi się o sporcie, to nie można pominąć Politechniki Opolskiej. Szczególnie gdy przez nieudolność byłych działaczy rozpadła się Organizacja Środowiskowa w Opolu. Politechnika przejmując niejako funkcję środowiska w województwie opolskim musiała zaopiekować się większością sekcji sportu wyczynowego. Od 1999 roku w Opolu działała trener Anna Łukanowa, która bardzo zabiegała o to, aby ta sekcja powstała.

Udało się to zrobić bodajże w 2004 roku.

Sprawę prowadził Jan Baniak – ówczesny dyrektor biura AZS środowiska opolskiego, który w zakresie łyżwiarstwa współpracował z kolegą Leszkiem Szlachtą.

Od kilku lat na dorobek sportowy Politechniki pracują także inne sekcje, w zainteresowaniu szkolenia centralnego jest lekkoatletyka, rywalizację w rozgrywkach państwowych podejmują siatkarze, koszykarze. To wynik jakiejś strategii, czy też raczej efekt pasji ludzi związanych ze sportem akademickim w Opolu?

Jeżeli chodzi o sekcje wyczynowe, staramy się o zachowanie ich autonomii, co świadczy o tym, że działają tam pasjonaci tych dyscyplin sportu. Lekkoatletyka rozwija się bardzo prężnie, inwestujemy w szkolenie młodzieży i wiemy, że da to efekty. Niestety problemy finansowe nie omijają siatkarzy i koszykarzy, co związane jest z trudną sytuacją w mieście.

Opole przeznacza na sport mniej niż 0,5% swojego budżetu, a chętnych jest niezwykle dużo. Trudno też pojąć wielu osobom, że jesteśmy Klubem wielosekcyjnym i nie można nas traktować tak jak kluby skupione tylko na jednym sporcie. Strategię natomiast oczywiście mamy i jesteśmy w trakcie jej realizacji. Od pół roku działa wyczynowa sekcja kajakarstwa klasycznego. Rozpoczynamy tworzenie silnej grupy

Statystyka

dokończenie ze s. 3 Wydaje się, że spadek mógł wynikać m.in. z:  obniżenia aktywności niektórych jednostek organizacyjnych, jeśli chodzi o naboru nowych członków,  generalnych problemów organizacyjnych w niektórych środowiskach i klubach, www.azs.pl

pływaków i ciężarowców. Pierwsze efekty widoczne będą w 2014 roku.

Politechnika to także kilkanaście sekcji sportu uczelnianego, rekreacyjnego.

Co oferujecie amatorom takiego sportowania się?

Tych sekcji jest dosyć sporo. Cechuje nas różnorodność, bo oprócz sportów zespołowych, sportów walki, tańca i zajęć fitness mamy chociażby sekcje monocyklu, wędkarstwa spławikowego, akrobatyki czy frisbee ultimate. Wszystkie zajęcia odbywają się bezpłatnie z wyjątkiem nurkowania, za które studenci muszą pokryć w części koszty uczestnictwa.

O powodzeniu wielu inicjatyw studenckich decydują relacje z władzami uczelni. Jak wygląda to na Politechnice. Czy AZS ma swój uczelniany budżet, bezpłatny dostęp do obiektów sportowych, czy otrzymuje wsparcie w działalności?

Przez ostatnie lata sytuacja wyglądała nieciekawie, albowiem były rektor Jerzy Skubis nie doceniał naszej pracy i uważał, że to nie AZS promuje Politechnikę, tylko Politechnika promuje AZS. Na szczęście władze nowej kadencji na czele z JM Rektorem Markiem Tukiendorfem są bardzo dobrze nastawione do współpracy z Akademickim Związkiem Sportowym.

Obiekty Politechniki (3 sale sportowe, sala gimnastyczna, sala baletowa, siłownia, bieżnia) są do naszej dyspozycji. Podpisaliśmy również nową umowę z uczelnią i chcemy być właściwym partnerem w tej współpracy. Obecny rektor był pływakiem, więc rozumie sportowców i ich potrzeby.

Wróćmy do statystyk. Jak to się dzieje, że w całej Polsce mniej ludzi wstępuje do AZS, a na Politechnice więcej? Jakieś specjalne pomysły, atrakcyjne zajęcia, przymus wynikający z zajęć obowiązkowych z wychowania fizycznego?

Absolutnie nie ma u nas przymusu. Od kilku lat bardzo dbamy o świadomość studentów idących na Politechnikę Opolską.

Można powiedzieć, że nowi studenci jeszcze nie byli w dziekanacie, a już odwiedzili biuro AZS. Na początku każdego roku robimy bowiem szkolenie dla pierwszaków, na którym pokazujemy im korzyści wynikające z bycia członkiem AZS. Staramy się oddziaływać poprzez stronę internetową, fanpage na facebooku oraz wszelkie happeningi i akcje społeczne, gdzie jesteśmy widoczni i ludzie nas rozpoznają. Dociekamy też, co jest obecnie w modzie, i staramy się to wprowadzić, nim inni nas uprzedzą.  czasowych problemów organizacyjnych związanych z działalnością systemu.

Należy też przeanalizować, czy ten spadek nie wiąże się z problemami finansowymi uczelni i ograniczaniem np. działalności sekcji lub zmniejszeniem liczby startów niektórych uczelni w systemie AMP.

Jak to powiedział generał Patton: – Dobry plan konsekwentnie wykonany dzisiaj jest lepszy niż idealny plan wykonany jutro.

Wyróżniających się studentów staram się wyłapywać i proponuję współpracę. Działają głównie dziewczyny i robią to chętnie, bo ja widzę AZS jako miejsce realizacji siebie, a one mają chyba podobną wizję.

Tego brakuje w wielu środowiskach: pierwiastka młodzieżowego, który wprowadzi świeży powiew do organizacji i ciekawe pomysły. Jestem zwolennikiem studenckich zarządów, które są naprowadzane przez szanowanych i znających się na rzeczy pracownikach uczelni. To w ludziach tkwi klucz do sukcesu.

Od kilku lat jesteś jednym z liderów studenckiego AZS. Czym na poziomie uczelnianym powinien być atrakcyjny klub sportowy? Z jakiego powodu powinni starać się o członkostwo w nim studenci i pracownicy uczelni?

Trzeba iść z duchem tego, czego człowiek oczekuje, albowiem czasy się zmieniają. Ja widzę zrzeszanie się w AZS podobnie, jak to robią studenci w USA, gdzie wybierają bractwa. Z drużynami sportowymi powinni się utożsamiać wszyscy studenci, władze i absolwenci. Ci ostatni, którym się uda, powinni wspierać swój AZS na różny sposób. Bycie w AZS-ie oznacza zniżki, możliwości i przede wszystkim prestiż. Uważam, że działalność Komisji Promocji ZG AZS może wkrótce pomóc nam jeszcze lepiej docierać do wszystkich studentów. W końcu jesteśmy ponadstuletnią organizacją, która wychowała setki tysięcy ludzi i wychowa jeszcze wielu.

Dziękujemy za rozmowę.

Rozmawiał BK Foto AZS Politechnika Opolska

Wśród propozycji przeciwdziałania dalszemu spadkowi liczby członków jest np. uruchomienie większej akcji promocyjnej skierowanej na początku najbliższego roku akademickiego do studentów pierwszego roku. Wymagałoby to wydzielenia specjalnych środków finansowych w budżecie ZG AZS na rok 2013.

Tomasz Szponder

[rozmowa]

Pomysły na zmiany Rozmowa z prof.

Andrzejem Rokitą, nowym prezesem Klubu Sportowego AZS AWF Wrocław Co zastał nowy prezes w jednym z największych klubów na Dolnym Śląsku?

Nie chciałbym mówić o tym, co jest.

Po to, wspólnie z władzami uczelni, podjęliśmy decyzję, że konieczne są zmiany, żeby pracować nad tym, co ma być w przyszłości. Oczywiście swoją pracę zaczynamy od diagnozowania stanu.

Musimy wiedzieć, od czego zacząć. Na razie jest jeszcze za wcześnie, żebyśmy potrafili określić stan Klubu. Wiemy natomiast, jak powinien się on zmieniać w najbliższych latach.

Co jest najważniejszym założeniem nowego zarządu?

Przede wszystkim opieramy Klub o bardzo ścisłą współpracę z Akademią Wychowania Fizycznego. Dlaczego? Bo to najlepsza uczelnia tego typu w Polsce, bo kształcimy tu trenerów, menedżerów sportu. Po trzecie mamy tu bardzo dobre laboratoria służące monitorowaniu i diagnozowaniu efektów treningu sportowego. Co najważniejsze, uczelnia ma doskonałą bazę. Szkoda byłoby z tego nie korzystać.

A kwestie finansowe. Klub boryka się z brakiem środków?

Niestety tak. Fakty są takie, że nie możemy żyć tylko z dotacji, zwłaszcza że tych, ze względu na słabsze wyniki, może być dużo mniej. Musimy działać jak firma w warunkach rynkowych: po prostu na siebie zarabiać. Nie mówię tylko o pozyskaniu sponsorów, ale także np. o organizacji obozów integracyjnych dla studentów, kolonii, półkolonii sportowych dla dzieci, imprez sportowych.

We Wrocławiu dawno Klub nie organizował Mistrzostw Polski AZS. Dlaczego nie zorganizować ich w naszym Klubie?

A jeżeli chodzi o wyniki sportowe? Z tym też w AZS AWF ostatnio nie było najlepiej.

Zdajemy sobie z tego sprawę. Opieraliśmy się głównie na zawodnikach – studentach, którzy przychodzili do klubu, dlatego że studiowali w AWF we Wrocławiu. Niestety z pozyskiwaniem takich wybitnych jednostek w ostatnim czasie też było gorzej. Wiadomo, dzisiaj dobry sportowiec nie zmieni barw klubowych za darmo. Trzeba zaproponować

my testy: Postrzegania Peryferyjnego (PP) – badanie postrzegania peryferyjnego (pola widzenia), Koordynacji Rąk (2HAND), który służy do określania szybkości, dokładności i koordynacji oko–ręka i ręka–oko w przypadku nieznacznych ruchów. Mamy również System Smart Speed do kompleksowej oceny zdolności motorycznych i treningu motorycznego z oprogramowaniem do archiwizacji wyników i planowania programów treningowych oraz oceny motorycznej. Wykorzystujemy także Polar Team 2. Jest to bezprzewodowy system do monitorowania pracy serca.

System umożliwia równoczesną analizę zapisu tętna wszystkich zawodników biorących udział w treningu lub zawodach i tym samym porównywania reakcji każdego z nich na obciążenia organizmu wysiłkiem fizycznym. Chcemy w pełni te narzędzia wykorzystywać. Także uczelnia na tym skorzysta.

Będzie miała ciągły dostęp do młodych sportowców. Na podstawie badań pracownicy będą mogli przygotowywać ich wyniki, opracować artykuły naukowe.

Czyli skupiacie się na najmłodszych?

konkretne pieniądze, żeby wybrał akurat naszą ofertę. Kto nie ma pieniędzy, nie ma zawodników, a co za tym idzie – i wyników.

Jest pomysł, żeby to zmienić?

Na pierwszym posiedzeniu nowego Zarządu Klubu powołaliśmy Akademickie Centrum Szkolenia Dzieci i Młodzieży. To jest nowy pomysł, który w przyszłości będzie podstawą działalności klubu. Mamy swoją wizję szkolenia, opartą o uczelnię. Powstaną więc grupy, które na bieżąco będą diagnozowane i monitorowane. Młodzi sportowcy będą otrzymywali od nas informacje, czy są w stanie osiągnąć sukces sportowy czy nie. Czy dyscyplina, którą sobie wybrali, jest dobrana do ich predyspozycji. Być może ktoś w ogóle nie jest stworzony do sportu wyczynowego, wtedy trafi do grup rekreacyjnych. Na takie grupy też w klubie będzie miejsce. Wspomnę tylko o kilku jednostkach istotnych dla diagnostyki predyspozycji osób do sportu oraz monitorowania efektów treningowych: pracowni badań wysiłkowych – prof.

Zatonia, pracowni analiz biomechanicznych – prof. Rutkowskiej-Kucharskiej czy Katedrze Motoryczności Sportowca – prof. Chmury oraz Zakładzie Antropologii Fizycznej – prof. Burdukiewicz, w którym dokonuje się wieloaspektowych badań rozwoju dzieci i młodzieży.

W mojej Katedrze Zespołowych Gier Sportowych w pracowni badań gier z piłką posiadamy m.in. Wiedeński System Testów, którym przeprowadza-

Nie tylko. Chcemy szkolić dzieci i młodzież, ale chcemy też zapewniać jak najlepsze warunki trenującym studentom. Zajmiemy się także osobami starszymi. Świadomość polskiego społeczeństwa znacznie się zmieniła. Obecnie 50+ to osoby, które chcą się ruszać, ale często boją się samodzielnie, bo nie wiedzą, na ile mogą sobie pozwolić. My chcemy im to umożliwić. Będziemy prowadzić zajęcia choćby z nordic walking.

Osobą odpowiedzialną za ten projekt będzie dr Grzegorz Żurek, nowo powołany dyrektor Klubu, jeden z pierwszych instruktorów i trenerów z tego zakresu w Polsce, wiceprezydent Międzynarodowej Federacji Nordic Walking. Chcemy sportem zarażać wszystkich. Myślimy także o powołaniu przy Klubie centrum wolontariatu.

A co z sekcjami? Któreś zostaną zlikwidowane, powstaną nowe? Co z piłką ręczną?

Jeżeli chodzi o piłkę ręczną, to musiałem zespół wycofać z rozgrywek. Niestety zrezygnował sponsor i nie podołalibyśmy finansowo. To była bardzo trudna decyzja. Czas pokazał, że było to jedyne słuszne rozwiązanie. Chciałbym oczywiście reaktywować zespół, ale nie obiecuję, że uda się to zrobić od razu.

Jeżeli chodzi o inne sekcje, to jesteśmy przed rozmowami z przedstawicielami każdej z nich. Mam jednak nadzieję, że nie będzie potrzeby likwidowania czegokolwiek, a jedynie budowanie marki Klubu Sportowego AZS AWF Wrocław Rozmawiała Aleksandra Szumska Foto AZS AWF Wrocław aps nr 02 2013 (309)

LEGENDA W

Adam Medyński

roku 1983 w ciasnym pokoju wieżowca przy pl. Grunwaldzkim we Wrocławiu zanotowałem wspomnienie pani Weroniki Medyńskiej (żony Adama Medyńskiego): – Wielokrotnie oddawaliśmy nasze córeczki pod opiekę dziadków, bo trzeba było jechać na turnieje, obozy – ja w jedną stronę, a Adam w drugą. W tym czasie pan Adam Medyński był gdzieś w Polsce, a może poza granicami kraju ze swoimi szermierzami, wówczas najlepszymi polskimi szpadzistami – Felisiakiem, Lisem, Swornowskim, Sozańskim. Gdy go spotkałem po kilku miesiącach, uzupełnił wypowiedź żony: – Bo my, ja i żona, nie możemy sobie folgować, więc dajemy z siebie wszystko, dosłownie. Przypomniałem też sobie to, co wówczas mówił o Robercie Felisiaku (młodzieżowym mistrzu świata w barwach Polski i drużynowym mistrzu Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992 r. w reprezentacji RFN): – Musiał się przebijać, walczyć o miejsce w grupie najlepszych.

Razem z nim zaczynało blisko trzydziestu i na początku nie należał do najlepszych. Dopiero twarda walka o pozostanie, o awans ukształtowała go jako światowej klasy szpadzistę.

Wówczas to – już przed trzydziestoma laty – rozmawiałem z człowiekiem-legendą, dla którego praca była sztuką, pasją i na swojej drodze spotkał kobietę o imieniu Weronika, mającą taką samą pasję.

Z lekcji fizyki pamiętam twierdzenia o odpychaniu się ładunków jednoimiennych.

To w przypadku pana Adama i pani Weroniki doszło do wydarzenia niecodziennego – mając jedną pasję utworzyli zgrany duet, który pozytywistyczną pracą szkolił tysiące szermierzy. Oni wówczas byli artystami w swojej dziedzinie.

Po trzydziestu latach miałem okazję spotkać ich w Oleśnicy. Nie pamiętam już, jak dowiedziałem się o przyjeździe pana Adama do Oleśnicy. W każdym bądź razie miał być z grupką młodych szermierzy. Owszem, spotkałem go w 2012 r. na Politechnice Wrocławskiej podczas obchodów jubileuszu 60-lecia AZS Politechnika Wrocławska, ale było to mignięcie. Teraz w ostatni dzień stycznia 2013 miałem nadzieję na dłuższe spotkanie z legendą polskiej sztuki fechtunku.

Gdy wszedłem do sali sportowej MOKiS, lekko się uśmiechnąłem. Zobaczyłem tę samą postać co trzydzieści lat temu.

Na parkiecie stał szczupły, niskiego wzrostu mężczyzna, uśmiechnięty. Włosów nie ubyło, tylko zmieniły kolor. Ale twarz

www.azs.pl

ta sama. W oczach ten sam entuzjazm i energia. Podszedłem i … to ja wątpiłem, czy będzie pamiętał. Pamiętał i ponownie rozmawialiśmy tak, jakby dziesiątki lat nie upłynęły. Zmieniło się tylko otoczenie, pojawili się nowi zawodnicy, a w rodzinie… wnuki. Dlatego pani Weronika nie przyjechała w czwartek.

I rozmawialiśmy o rodzinie, o szermierce, której uczyła się i Gina Lollobrigida, by wyszczuplić nogi, i Michał Anioł – chyba dla samoobrony. Pan Adam wspomniał też o biznesmenach przychodzących na treningi szpady. Nie po to, by oglądać, lecz by uczyć się sztuki walki szpadą. Usłyszałem o trudnej szkole charakteru, ale też i o uczeniu się strategii, nabywaniu refleksu i szukaniu dróg wyjścia z sytuacji trudnych. Zrozumiałem, że to nie miejsce dla słabych, ale dla tych, którzy mogą i chcą nabyć pewności siebie, stać się silnymi. Ale też patrząc na pana Adama i panią Weronikę Medyńskich, widziałem wzór ludzi, wiedzących, co znaczy „praca u podstaw” oraz radość z efektów tej filozofii życia.

Tak, ale LEGENDA polskiej szermierki nie przyjechała do Oleśnicy dla mnie.

Odsunąłem się, usiadłem gdzieś na widowni. Z podziwem patrzyłem, jak pan Adam opowiada o szermierce innym osobom, a trener wrocławskiego klubu „Szpada” chyba nabył nawyki pana Adama, bo ochoczo też to czynił kobiecie, która przyprowadziła syna. Patrzyłem na nich i na młodzież wrocławską z reprezentantem Polski na mistrzostwa Europy i świata juniorów, ćwiczących w oleśnickiej hali sportowej i żal mi było – nie widziałem ani jednego nauczyciela wychowania fizycznego z oleśnickich szkół, a oleśnickich dzieciaków reprezentowało… trzech chłopców…

To był dzień pierwszy. Następnego dnia było już zdecydowanie lepiej. Dariusz Świerczyński (nauczyciel wychowania fizycznego w SP 6 w Oleśnicy) przyprowadził gromadkę chłopców – niższych, wyższych, młodszych, starszych. Na widowni zauważyłem też mężczyznę z dwoma chłopcami. Młodzi szermierze z Wrocławia zaprosili wszystkich chętnych do wspólnego trenowania. Podopieczni pana Świerczyńskiego śmiało przyłączyli się i naśladując starszych kolegów z Wrocławia, wykonywali ćwiczenia wskazane przez

prowadzącego rozgrzewkę pana Adama.

W dalszej części wspólnych zajęć oleśniccy uczniowie przyglądali się pokazowym pojedynkom nieco starszych szermierzy.

A pan Adam opowiadał o szermierce oleśnickim radnym – panom Jackowi Malczewskiemu i Robertowi Sarnie.

Nie czekałem na dalszy przebieg wypadków i podopiecznym pana Świerczyńskiego opowiedziałem, z jaką legendą mogli się spotkać. Jeszcze nie skończyłem opowieści, gdy chłopcy otoczyli pana Adama, prosząc o autograf. Pan Adam zaproponował coś odmiennego, ale znacznie ciekawszego: każdy z nich będzie mógł założyć strój szermierza, stoczyć pojedynek z kolegą, a potem zbadać swój refleks na specjalnym testerze i otrzymać wydruk z badania, podpisany przez pana Adama. Propozycja spodobała się i po chwili każdy z oleśnickich chłopaków miał opiekuna z wrocławskiego klubu.

Dziewczyny i chłopcy z Wrocławia indywidualnie uczyli kolegów z Oleśnicy podstawowego ułożenia ciała, prawidłowych ruchów.

Była też dziewczyna – może z Oleśnicy. Przez pewien czas przyglądała się innym, a pod koniec zajęć poprosiła o możliwość stoczenia pojedynku. Oczywiście nie było z tym problemu. Zaraz dziewczyny z Wrocławia pomogły odważnej ubrać się w nieco skomplikowany strój szermierza.

Przecież trzeba być podłączonym do aparatury sygnalizującej trafienie.

A nie zapomniałem o dwóch malcach – oni też mogli założyć białe bluzy szermiercze, wziąć klingi w dłonie, założyć czarną maskę ochronną na głowę i stoczyć pewnie bratobójczy pojedynek.

Jestem przekonany, że wszyscy, którzy tego dnia byli w oleśnickiej hali MOKiS, wyszli z niej zadowoleni. Czy będzie ciąg dalszy? Pan Adam wyjawił mi, że gdyby ze strony oleśnickich szkół była zgoda i zaproszenie, to on czy trener klubu „Szpada” chętnie przyjadą.

Za jakiś czas się dowiemy…

Tekst i foto Krzysztof Kowalski

[rozmowa]

Lubię wracać do Kielc…

Rozmowa z Maciejem Starowiczem, trenerem koszykarzy AZS AWF Kraków

założyliśmy, taki sportowo-finansowy, uda nam się zrealizować. I ta drużyna za jakiś czas wyląduje przynajmniej na zapleczu ekstraklasy.

Jak na razie radzicie sobie doskonale.

Tak, nie zanotowaliśmy jeszcze porażki. Ale zawsze mówię, że należy myśleć o tym meczu, który przed nami, tak jak ten dzisiaj z AZS Politechniką Świętokrzyską (rozmawialiśmy przed spotkaniem – przyp. MF). Zresztą jest to też dla mnie mecz emocjonalny, bo trenerem Politechniki jest mój przyjaciel Stanisław Dudzik. Lata graliśmy razem w Kielcach i razem też studiowaliśmy.

S

tyczeń 2009 roku, MŚ w Piłce Ręcznej w Chorwacji, drużyna Polski remisuje z Norwegią po 30. Trener Bogdan Wenta bierze czas… Co było potem, wszyscy dobrze wiemy. Ale czy pamiętamy, kto komentował wtedy niezapomniane spotkanie dla TVP2? Z Maciejem Starowiczem, obecnie trenerem trzecioligowych koszykarzy AZS AWF Kraków, o Kielcach, koszykówce, dziennikarstwie sportowym i nie tylko, rozmawiał Michał Filarski.

Jako młody człowiek spędził pan parę lat w Kielcach…

Maciej Starowicz: Zawsze z sentymentem wracam do Kielc. Tutaj kończyłem szkołę średnią. Grałem w Tęczy Kielce, wtedy byliśmy parę sezonów na zapleczu ekstraklasy. Maturę zdawałem w V LO, popularnym Ściegiennym. Wtedy jeszcze było „na górce” (przy obecnej ul. Kostki – przyp. MF). To było naprawdę przeurocze miejsce, piękna alejka z drzewami. Sympatycznie to wspominam. W Kielcach do dzisiaj mam grupę przyjaciół, z którymi grałem w koszykówkę, z którymi razem studiowaliśmy w Krakowie na AWF. Bo na studia wróciłem do swojego rodzinnego miasta, koledzy z Kielc przyjechali tam studiować, część się potem rozjechała po Polsce… Zawsze lubię tu przyjeżdżać, nawet jak gramy mecze, tak jak teraz, czy w zeszłym sezonie, kiedy prowadziłem Wisłę. Graliśmy wtedy z UMKS-em i były to mecze, że tak powiem, dość ostre.

Właśnie, teraz wraca pan jako trener…

Tak, nigdy nie miałem okazji pracować tutaj jako trener, ale tak jak mówiłem wcześniej, jako młody człowiek grałem tutaj w koszykówkę. Ale wiadomo: nigdy nie mówi się nigdy… Natomiast cieszę się, bo wracam z drużyną, którą u siebie, na mojej uczelni udało się reaktywować.

W głównej mierze dzięki sponsorowi, naszemu absolwentowi zresztą. Mam nadzieję, że ten trzyletni plan, jaki sobie

Trzon drużyny stanowią ligowi weterani, ale nie brakuje też młodych zawodników.

Jak udaje się to połączyć?

Pierwszy raz w życiu – i to podkreślam – udało mi się telefonicznie zebrać drużynę (śmiech). Czterech zawodników grało w zeszłym sezonie w Wiśle, są studentami AWF. Część chłopaków zebrał Tomek Suski. Najstarszy w drużynie jest Jacek Moryto, który jest naszym kapitanem. Ale przymierzam go też do roli mojego asystenta. Część chłopaków, tak jak Wojciechowski, grało w ekstraklasie w Unii Tarnów. Wiadomo, Jacek też ma za sobą ekstraklasę. Przemek Biliński wrócił z Anglii i też chętnie do nas przystał. Darka Kuspera i Marcina Środę dowołaliśmy niemal w ostatniej chwili… Tak uzbieraliśmy dwunastkę. Myślę, że całkiem sympatyczną i dobrze grającą w koszykówkę.

A jakie ma pan wrażenia z trzecioligowych parkietów?

Jestem zaskoczony in plus, bo są naprawdę niezłe mecze, nieźli zawodnicy.

Mam jednak takie małe rozczarowanie, że w lidze jest za mało młodych graczy – takich 17-, 18-letnich koszykarzy. Przydałoby się więcej juniorskich drużyn grających na tym poziomie. Ale tak to wygląda…

Jeżeli w województwie małopolskim zgłaszają się cztery drużyny do mistrzostw juniorów województwa, no to trudno wymagać, żeby w trzeciej lidze grali juniorzy.

Dziś jest pan trenerem koszykówki i nauczycielem akademickim na krakowskim AWF. Ale znamy też pana z roli dziennikarza sportowego TVP…

Cały czas współpracuję z ośrodkiem Telewizji Polskiej w Krakowie i czasami z TVP Sport. Choć już nie na taką skalę jak wcześniej. To był okres między Igrzyskami Olimpijskimi w Sydney a tymi w Pekinie.

Przez osiem lat komentowałem igrzyska, zarówno letnie, jak i zimowe. Zdarzyło się też parę imprez rangi mistrzostw świata, Europy. Ale przychodzi taki moment, że trzeba coś wybrać. Zawsze pracowałem w Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie i zawsze miejsce traktowałem ją jako swoje pierwsze miejsce pracy. Cho-

ciaż telewizja zajmowała mi dużo czasu…

Zadecydował też, nie ukrywam, taki lekki kryzys finansowy w TVP. Trzeba pilnować tego, co się ma na miejscu.

Doświadczenie z tak wielkich imprez jak igrzyska czy MŚ przydaje się w prowadzeniu drużyny?

Jasne i to bardzo. Doświadczenie mam olbrzymie, bo miałem szczęście, że obserwowałem również treningi drużyn najlepszych na świecie. Miałem kontakt ze świetnymi trenerami. Przenosiłem to od razu na pracę na uczelni, a to się przydaje, nawet w trzeciej lidze.

A jest jeszcze szansa, że usłyszymy Macieja Starowicza przy okazji komentowania spotkań?

Pewnie tak. Jestem cały czas dyspozycyjny. Jeżeli tylko Włodek Szaranowicz zadzwoni, że jest taka i taka sytuacja, i to nie będzie mi kolidowało z moją pracą, to zawsze jestem gotowy. Nawet w tym sezonie zdarzyło się, że komentowałem mecz ekstraklasy koszykarek w Polkowicach. Trzecia liga gra w niedzielę, ekstraklasa raczej w sobotę, dlatego nie ma z tym problemu.

Teraz jak do TVP wrócił Marek Rudziński, to tych specjalistów od koszykówki jest więcej…

No tak, ale przy tej liczbie meczów nie ma nigdy problemu. Marek wrócił z Eurosportu, jest Rysiek Łabędź, jest Piotrek Sobczyński. Odszedł co prawda Mirek Noculak, wrócił na ławkę trenerską, tak że zawsze jest jakaś rotacja.

Koszykówkę komentował też Włodzimierz Szaranowicz…

Tak, wszyscy pamiętamy słynne „hej, hej, tu NBA”. TVP rozkręciło zainteresowanie koszykówką. Od tego też zaczęła się moja przygoda, zupełnie przypadkowa, z telewizją. W czasach boomu na koszykówkę potrzebowali komentatorów tego sportu… W redakcji sportowej TVP Kraków był jeszcze Andrzej Szeląg, i to on zaproponował mnie jako tego drugiego współkomentatora meczów koszykówki.

Potem doszła mi jeszcze piłka ręczna.

Współpracowałem z TVP Polonia i potem z TVP Sport. Tak się w to wkręciłem.

Człowiek się nie obejrzał, a tu minęło już ładnych parę lat. Współpracę z TVP zacząłem w 1997 roku, a od IO w Sydney zaczęła się regularna praca w telewizji.

A wracając do Włodka… On ma za sobą przeszłość koszykarską. Pochodzi z Czarnogóry, można powiedzieć, że koszykówkę ma we krwi. Natomiast narciarstwo plus wydarzenia lekkoatletyczne oraz to, że jest dyrektorem TVP Sport, spowodowały, że pewne rzeczy musiał odpuścić.

Komentował pan też sporty zimowe.

Tak, w Salt Lake City komentowałem biathlon, potem też bobsleje, saneczki…

Wymagało to dużego przygotowania?

Pochodzę z takiego regionu, że miałem styczność ze sportami zimowymi. Jeśli chodzi o biathlon, to był ośrodek w Kiaps nr 02 2013 (309)

Z pewnością każda uczelnia dumnie chwali się medalami i osiągnięciami swoich sportowców.

Trzy medale czynią Wyższą Szkołę Gospodarki w Bydgoszczy niedoścignioną w tym rankingu. ie są to bowiem zwykłe krążki, a trzy medale Igrzysk Olimpijskich w Londynie 2012!

Wyższa Szkoła Gospodarki przez lata działalności wypracowała sobie renomę szkoły wyższej, która bardzo dba o efektywne kształcenie swoich studentów zarówno w sporcie, jak i przestrzeni naukowej. Świetna współpraca z wykładowcami i zarządem AZS przyciąga w jej progi coraz większą liczbę pasjonatów sportu, amatorów, a także profesjonalistów.

W 2012 roku sekcje sportowe uczelni liczyły sobie ponad dwustu zawodników.

Aż 145 z nich mogło liczyć na pomoc w formie stypendium, nie mówiąc o darmowym dostępie do obiektów sportowych, łatwym kontakcie z wyszkoloną kadrą trenerską i przystępnym kalendarzu zajęć. Ponadto uczelnia przez cały czas współpracuje z ponad 20 klubami sportowymi i Fundacją Aktywnej Rehabilitacji.

Te czynniki sprawiły, że WSG może się pochwalić wynikami, o jakich inne szkoły wyższe mogą tylko pomarzyć. Nigdzie indziej w kraju nie znajdziecie bowiem uczelni, której aż siedmiu reprezen-

tantów uczestniczyło w ubiegłorocznych Igrzyskach Olimpijskich w Londynie. Ba, odnosili na niej niesamowite sukcesy.

Na „wyspy” WSG wysłała troje wioślarzy – Piotra Juszczaka (ósemki), Michała Szpakowskiego (ósemki) oraz Magdalenę Fularczyk (dwójka podwójna). W lekkoatletyce, w biegu 4×100 m wystąpiła Iga Baumgart, a w kolarstwie Katarzyna Pawłowska. W gronie kajakarzy pojawiła się Beata Mikołajczyk, z kolei w podnoszeniu ciężarów rywalom czoło stawił Adrian Zieliński.

Troje z siedmiu reprezentantów zajęło miejsca na podium, a jedynym medalem, jakim nie mogli się pochwalić studenci WSG, było srebro. Wspaniałe występy Beaty Mikołajczyk i Magdaleny Fularczyk.

Dla Beaty był to drugi występ w tego typu imprezie. Urodzona w Bydgoszczy kajakarka spadła w 2012 roku o jedną pozycję względem wyniku z Pekinu i sięgnęła po brązowy medal w kategorii K-2 500 m. Nie była to jednak jedyna konkurencja, w której wystąpiła. W kategorii K-4 500 m znalazła się tuż za podium.

Brązowy medal zdobyła Magdalena Fularczyk. Utalentowana wioślarka z RTW Lotto-Bydgostia-WSG Bydgoszcz również wywalczyła trzecie miejsce. Największą dumą uczelni jest jednak Adrian Zieliński. Sztangista nie dał szans rywalom w kategorii 85 kg, zaliczając fantastyczny wynik 385 kg, dzięki któremu sięgnął po złoty medal. Za pomoc w odniesieniu tak wielkiego sukcesu Adrian dziękował wielu osobom, klubom i organizacjom.

Nie zapomniał jednak również o uczelni: – Uczelnia stworzyła mi bardzo dobre warunki, abym mógł pogodzić sport ze studiami. WSG dba o studentów sportowców, więc bez wahania podjąłem decyzję

rach. Często tam bywałem. Natomiast, jeśli chodzi o bobsleje i sanki… są to sporty, na które na co dzień mało kto zwraca uwagę. Trzeba po prostu pojechać na jedne, drugie zawody Pucharu Świata, zapoznać się z regułami, nowinkami, ciekawostkami. Zawsze podkreślałem, że nowoczesne saneczkarstwo wywodzi się z Krynicy. Przegraliśmy przez to, że nie wybudowaliśmy w porę sztucznego toru lodowego. Zrobili to Niemcy, Austriacy i to oni, a nie my, zaczęli odnosić sukcesy.

Zresztą już podczas studiów miałem takie przyjaźnie ze znakomitymi piłkarzami ręcznymi: Gawlikiem, Karpielem, Kędziorczykiem. Pamiętam doskonale Sławka Szmala, który jako młody chłopak przyszedł do Hutnika. I tak równolegle, bo wtedy trenowałem koszykarzy Hutnika, zawsze się ta piłka ręczna kręciła koło mnie. Zresztą pamiętam doskonale, jak trener ś.p. Edward Strząbała tworzył ekstraklasową piłkę ręczną w Kielcach, w czasach jak tutaj mieszkałem…

A dlaczego piłka ręczna? To była potrzeba telewizji?

Na zawsze pan zostanie chyba zapamiętany przez rzut Artura Siódmiaka w pamiętnym meczu z Norwegią podczas MŚ w Chorwacji…

N

Tak, to była potrzeba telewizji. TVP Polonia, kiedy miała jeszcze pełną antenę i redakcję sportową, zaczęła transmitować mecze piłki ręcznej, a szczególnie Monteksu Lublin. Ktoś to musiał komentować, nie było nikogo chętnego. Zgłosiłem się… www.azs.pl

(śmiech) Zawsze powtarzam moim studentom, że człowiek czeka na transmisję życia. Mam nadzieję, że jeszcze jakąś będę miał lub mecz życia jako trener. Ale trzeba

o rozpoczęciu na niej studiów – wspominał Zieliński.

Wychowankiem szkoły jest także Dorota Bucław, która zaliczyła udany występ na Paraolimpiadzie. Zawody przeprowadzono również w Londynie, a nasza reprezentantka w tenisie stołowym zajęła na nich piąte miejsce.

Jakkolwiek wspaniałe, to wyniki uczelni w sporcie w 2012 roku nie ograniczyły się jedynie do występów IO. Sportowcy WSG na zakończenie roku zostali akademickimi mistrzami Polski w ergometrze kobiet i w kolarstwie górskim. Czwarte miejsce zajęli w mistrzostwach Polski w trójboju siłowym i ergometrze mężczyzn. Aż ośmiu studentów uczestniczyło w AMŚ w Kazaniu. Reprezentanci WSG skompletowali w Rosji dziewięć medali w kajakarstwie i wioślarstwie. Wywalczyli je: B. Mikołajczyk, D. Putto, P. Florczak, E. Sławińska, R. Ablewski, P. Majewski i M. Zientarski. KU AZS przy WSG zajął drugie miejsce w klasyfikacji szkół niepublicznych na AMP oraz trzecią lokatę w klasyfikacji ogólnopolskiej.

Ogrom sukcesów szkoły przyciąga w progi WSG kolejnych adeptów wielu dyscyplin sportu. Większość z nich przywiązuje wagę także do oferty naukowej.

Nowoczesny system nauczania pozwala również WSG stać bardzo wysoko w krajowym zestawieniu i w tej kategorii.

Cezary Szwarc, foto AZS WSG

przyznać, że to było wielkie wydarzenie.

Szkoda tylko, że w Pekinie nie mogłem komentować finału z udziałem Polaków…

Ale ten rzut Siódmiaka w meczu z Norwegią to było coś nieprawdopodobnego.

To na zawsze zostanie w mojej pamięci, i cieszę, że ktoś to jeszcze pamięta.

W takich chwilach komentator panuje nad emocjami?

W tym momencie nie da się zahamować emocji, bo chyba cała Polska przeżywała to tak samo. Takie mecze w pewnym sensie same się „robią”, to jest sama przyjemność komentować. A jak jeszcze potem się dowiaduję, że prawie 9 milionów ludzi oglądało drugą połowę tego spotkania, to ma się olbrzymią satysfakcję.

Dziękuję za rozmowę.

Rozmawiał Michał Filarski Foto Maciej Wadowski

Od lewej: Norbert Łysiak – prezes AZS WSG, Tomasz Zieliński, Iga Baumgart, Adrian Zieliński, Piotr Juszczak, Beata Mikołajczyk, Elżbieta Kornaszewska – kierownik Pracowni WFiS

Uczelnia na medal!

[koszykówka]

Poznanianki złote, gorzowianki poza czwórką W dniach 30.01–03.02.2013 r. odbył się w gdyńskiej hali turniej finałowy Mistrzostw Polski Juniorek Starszych. Wśród zespołów, które walczyły w turnieju U20, znalazły się dwa kluby akademickie: INEA AZS Poznań oraz AZS PWSZ Gorzów. Obie te drużyny miały walczyć o najwyższe lokaty.

P

oznanianki w turnieju półfinałowym zanotowały jedną porażkę oraz jedno zwycięstwo. O kolejności w tabeli decydowała różnica zdobytych punktów, a dzięki wysokiej wygranej akademiczki ze stolicy Wielkopolski wygrały swoją grupę i awansowały do turnieju w Gdyni. Gorzowianki przegrały z rówieśniczkami z Gdyni, pozostałe dwa mecze w swojej grupie wygrały i awansowały do finału z drugiej pozycji.

Po powrocie z Łodzi, gdzie koszykarki AZS PWSZ walczyły o finał, trener Robert Pieczyrak miał ambitne plany związane z finałami. – Jedziemy po medal – zapowiadał szkoleniowiec gorzowianek.

Los chciał, że oba akademickie kluby trafiły do tej samej grupy w turnieju finałowym. Pierwszy mecz podczas imprezy w Gdyni AZS-y rozegrały pomiędzy sobą.

Początkowo spotkanie było wyrównane, przez chwilę to nawet gorzowianki prowadziły, jednak ostatecznie ekipa z Wielkopolski okazała się zdecydowanie lepsza, wygrywając na otwarcie 78:51. Już pierwsze zwycięstwo przybliżyło poznanianki do gry o medale, gorzowianki natomiast musiały poprawić swoją grę.

Drugiego dnia INEA AZS szybko rozprawiła się z rywalkami z Olsztyna, gro-

miąc je 81:43. Po tym spotkaniu o swój byt walczyły podopieczne trenerów Roberta Pieczyraka i Radosława Duchnowskiego.

Pojedynek z KS JAS-FBG Sosnowiec od samego początku nie układał się najlepiej dla gorzowskich koszykarek. – Zabrakło nam trochę szczęścia w najważniejszym meczu, czyli w pojedynku z Sosnowcem.

Mam nadzieję, że wyciągniemy wnioski.

Koszykówka jest brutalną grą. Trzeba trafiać. Ciężko jest wygrać przy 22% z gry, nawet nieźle broniąc – oceniał po turnieju trener Pieczyrak.

Zawodniczki AZS PWSZ ostatecznie musiały uznać wyższość rywalek, przegrywając 43:63, i tym samym nie miały już szans na medal. – Wiedzieliśmy, że zespół z Sosnowca będzie zagęszczał pole podkoszowe i trzeba będzie rozstrzygać mecz rzutami z dystansu. W tym dniu akurat rzut z dystansu nie wychodził naszym zawodniczkom. Po tym meczu pożegnaliśmy się z marzeniami. Mam nadzieję, że tylko na rok – dodał szkoleniowiec gorzowskich akademiczek.

Trzeciego dnia oba akademickie kluby wygrały swoje spotkania, gorzowianki odniosły zwycięstwo w grupie na pocieszenie i pozostała im walka o piątą pozycję. Poznanianki bez problemów wygrały grupę i z pierwszego miejsca awansowały do półfinału, w którym miały zmierzyć się z gospodyniami turnieju finałowego, VBW GTK Gdynia. – Tyle pracy, jeden mecz nam nie wyszedł i nie graliśmy tam, gdzie chcieliśmy – komentował Robert Pieczyrak.

Koszykarki AZS PWSZ Gorzów pokonały rywalki z Aleksandrowa Łódzkiego i zajęły ostatecznie piątą pozycję w Mistrzostwach Polski Juniorek Starszych.

Tego samego dnia poznanianki dały popis swoich umiejętności w półfinale, odprawiając z kwitkiem gospodynie. Podopieczne Ryszarda Barańskiego w tym turnieju grały jak z nut, wygrywały wszystkie spotkania, do tego nie dając żadnych szans rywalkom. W finale INEA AZS miała zagrać z rówieśniczkami z Sosnowca, z którymi walczyły wcześniej w grupie.

Ostatni mecz turnieju miał przebieg taki sam jak wszystkie poprzednie spotkania, w których grały poznanianki. Od początku do końca pewne prowadzenie, rywalki bez szans. A na końcu szaleńcza radość! Końcowa syrena – na tablicy wynik 79:47! Tytuł dla Akademiczek! Łzy radości zawodniczek i kibiców, którzy licznie przyjechali do Gdyni wspierać drużynę, szaleństwo na parkiecie. Szampan lał się bez końca. Złoto zawisło na szyjach koszykarek z Poznania. – Wszyscy obserwatorzy byli zgodni, że przewyższaliśmy rywalki

o dwie klasy. Naprawdę wyszedł nam fajny turniej i sam nawet jestem trochę zaskoczony, że poszło tak łatwo. W każdym meczu nasza przewaga nie podlegała dyskusji, dlatego we wszystkich grała cała dwunastka zawodniczek. Teraz będziemy mogli skoncentrować się na lidze – komentował trener Ryszard Barański.

Poznanianki zagrały perfekcyjny turniej. Wygrywały wszystko, bez większych problemów. Najmniejszą różnicą punktów z INEĄ przegrały gorzowianki. A ta różnica to 27 punktów. Najwięcej koszykarki z Wielkopolski skarciły rywalki z Olsztyna, wygrywając różnicą 38 punktów.

Mistrzynie Polski po wygranym finale zgoliły wąsy prezesowi sekcji AZS-u Poznań. – Jeżeli goli się wąsy raz na 30 lat, to trzeba się czuć bardzo dziwnie. Straciłem jeszcze krawat. Myślę, że wszystko w tej chwili szybko odrasta i wrócę do tego samego wizerunku – mówił prezes Paweł Leszek Klepka.

Poznanianki otrzymały także wyróżnienia indywidualne po gdyńskim turnieju. Do pierwszej piątki turnieju finałowego mistrzostw Polski wybrano dwie koszykarki INEI AZS: Julię Adamowicz i Magdalenę Koperwas. MVP turnieju została siedemnastoletnia Weronika Telenga. – Wcześniej specjalizowałam się w biegach przełajowych, ale nauczyciele i trenerzy przekonywali mnie, że z takim wzrostem powinnam spróbować sił w koszykówce. Początki były ciężkie, ale teraz wiążę już z basketem swoją przyszłość i moim marzeniem jest gra w ekstraklasie – mówiła koszykarka INEI, która została wybrana MVP. To dopiero początek zmagań młodzieżowych. Do końca sezonu jeszcze oba akademickie kluby mają szansę na wywalczenie medalowych pozycji w młodszych kategoriach wiekowych.

Dawid Lis Foto Wojciech Klepka aps nr 02 2013 (309)

[futsal]

Futsaliści w Szczecinie 31 stycznia do Szczecina zjechali najlepsi studenci-futsaliści z azetesowskiej strefy „A”, czyli z czterech województw: kujawsko-pomorskiego, pomorskiego, wielkopolskiego i zachodniopomorskiego.

W turnieju półfinałowym z udziałem 14 zespołów uczelnianych walczyli o awans do rozgrywek finałowych Akademickich Mistrzostw Polski 2012/13.

P

onieważ finały zaplanowano w Lesznie (Wielkopolska, czyli strefa „A”), a gospodarz – AZS PWSZ Leszno – ma automatycznie udział w nich zagwarantowany, w Szczecinie rywalizowano nie o 4, a zaledwie o 3 miejsca premiowane awansem. I była to rywalizacja zacięta, obfitująca w niespodziewane rozstrzygnięcia i wielkie niespodzianki.

Turniej półfinałowy strefy „A” sprawnie przeprowadzili działacze Klubu Uczelnianego AZS Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technicznego (ZUT), z prezes Danutą Maciejewską na czele. Należy docenić dobre warunki pobytu, zagwarantowane uczestnikom w bursie Towarzystwa Salezjańskiego (TS), funkcjonalne i dobrze oświetlone hale sportowe (ZUT i TS) oraz program pozasportowy, potocznie zwany kulturalnym, przygotowany dla uczestników turnieju w klubie studentów ZUT „Pinokio”. Studentów i ich opiekunów ujmowała jednak przede wszystkich doskonała atmosfera stworzona przez zespół organizatorów, a także życzliwość prezes Maciejewskiej oraz jej współpracowników, wyrażana wobec gości dosłownie na każdym kroku. Ale najważniejszy w Szczecinie był oczywiście futsal akademicki.

raz, w bezpośrednim meczu o XI miejsce (!), co oznacza gwałtowny i bardzo bolesny spadek – z I aż na XLI–XLIV pozycję w Polsce. Honoru Wielkopolski dzielnie i z powodzeniem broniła drużyna Uniwersytetu Ekonomicznego z Poznania, która zasłużenie, chociaż zupełnie nieoczekiwanie (dopiero VI miejsce w Akademickich Mistrzostwach Wielkopolski!) awansowała do leszczyńskich finałów z II miejsca; w meczu o I miejsce uległa minimalnie (2:3) grającym równo i konsekwentnie ekstraligowcom z UG. Kolejne szczecińskie niespodzianki to: awans do finałów zespołu Uniwersytetu Mikołaja Kopernika z Torunia (III miejsce po zwycięstwie 9:5 nad faworyzowanym Uniwersytetem Szczecińskim) oraz zajęcie czterech ostatnich miejsc w turnieju przez zespoły z Wielkopolski.

Wspomnieć jeszcze należy o dzielnej postawie reprezentacji ZUT ze Szczecina, która wywalczyła – też niespodziewanie – X miejsce w turnieju, co gospodarze, jak się wydaje, uznali za pozycję zupełnie przyzwoitą. Dla porządku dodajmy jeszcze, że królem strzelców szczecińskich rozgrywek został Mateusz Cyman z AWFiS Gdańsk; ta jedyna wśród rywalizujących o awans do turnieju finałowego uczelnia sportowa w żaden inny sposób w Szczecinie nie błysnęła.

Sukces UG, UAM zdetronizowany

Weseli sędziowie futsalowi

Półfinał strefy „A” miał niewątpliwie dwóch faworytów. Był nim broniący tytułu mistrzowskiego zespół Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza z Poznania oraz zespół futsalowej ekstraklasy z Uniwersytetu Gdańskiego. Jedynie gdańscy studenci wywiązali się ze swojej roli, wygrywając turniej z kompletem zwycięstw.

UAM przez trzy dni zwyciężył tylko jeden

www.azs.pl ww w www ww w..a az zs. s.pl pl

Sędziowie, znający doskonale regulamin futsalowych AMP-ów, zapowiedzieli, że nie będą drobiazgowi i jeśli ktoś – pomimo wyraźnego wymogu – zagra sobie w turnieju bez obowiązkowych ochraniaczy na piszczele, oni nie będą na to zwracać uwagi. Chętnych na grę bez ochraniaczy znalazło się wielu, a sędziowie pozostali w swoim postanowieniu bardzo konsekwentni. W obliczu tego faktu rodzi

się pytanie – czy dopilnowanie realizacji wyraźnego obowiązku regulaminowego AMP (pkt V.2. regulaminu technicznego futsalu) należało do sędziów, prezes Maciejewskiej, weryfikatora czy może jeszcze do kogoś innego? Stawiam na sędziów, bo im za to płacono.

O sędziowaniu można tymczasem powiedzieć, że było bezstronne. Ale też dość wesołe. O sygnalizacji odłożonych fauli sędziowie gremialnie nie mieli pojęcia, a na przykład w jednym z meczów tylko interwencja sędziego czasowego zapobiegła wykonaniu rzutu karnego przedłużonego z wyimaginowanego punktu na dziewiątym metrze przed bramką. Jednakże to organizatorzy w ogóle nie oznaczyli tego punktu na boisku w prawidłowym miejscu, co mogło panów sędziów lekko zdezorientować.

Perspektywy Finały futsalowych Akademickich Mistrzostw Polski 2012/2013 rozegrane zostaną pod patronatem Polskiego Związku Piłki Nożnej w Lesznie 22–24 lutego. Najlepsze zespoły ze strefy „A” – nie wyłączając Uniwersytetu Gdańskiego – na pewno będą musiały poprawić grę i naprawdę mocno się starać, żeby sięgnąć po któryś z medali tegorocznych AMP. Piotr Kuś Foto Bohumił Trunecka Klasyfikacja końcowa, strefa A, półfinał 1. Uniwersytet Gdański, 2. Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu, 3. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, 4. Uniwersytet Szczeciński, 5. Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy, 6. Politechnika Gdańska, 7. Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku, 8. Gnieźnieńska Szkoła Wyższa Milenium, 9. Wyższa Szkoła Gospodarki w Bydgoszczy, 10. Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, 11. Uniwersytet Adama Mickiewicza w Poznaniu, 12. Wyższa Szkoła Pedagogiki i Administracji im.

Mieszka I w Poznaniu, 13. Politechnika Poznańska, 14. Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Pile Wyróżnienia Najlepszy zawodnik: Dominik Depta (UG Gdańsk) Najlepszy strzelec: Mateusz Cyman (AWFiS Gdańsk) Najlepszy bramkarz: Tomasz Kozłowski (UTP Bydgoszcz) Nagroda Fair Play: Mateusz Nowosielski (UMK Toruń)

Mistrz jest z Konina Pięć wygranych na sześć rozegranych meczów nie wystarczyło, by Uniwersytet Szczeciński obronił mistrzowski tytuł. Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa z Konina zwyciężyła we wszystkich spotkaniach, w tym ze szczeciniankami, i to konianki zostały akademickim mistrzem Polski w futsalu kobiet. W finale pokonały Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu 3:1.

O

d piątku do niedzieli w halach Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego i Towarzystwa Salezjańskiego w Szczecinie rywalizowało 16 najlepszych uczelni w Polsce, wyłonionych z dwóch półfinałów: pierwszy rozegrany w Poznaniu, drugi – w Cieszynie. Do turnieju przystąpiło ponad 200 osób, piłkarek i trenerów z Polski, w tym wiele obecnych oraz byłych reprezentantek kraju – m.in. Aleksandra Sikora, Natalia Pakulska i Jolanta Siwińska – jak również zawodniczek z ekstraligowych klubów, m.in. Unii Racibórz, Medyka Konin, Górnika Łęczna czy Pogoni Szczecin Women.

Same mecze o medale nie były tak emocjonujące jak trzymające w napięciu spotkania grupowe. W nich, w decydujących starciach, byłe aka-

demickie mistrzynie Europy z Konina wygrały z akademiczkami ze Szczecina, a AWF Poznań przegrał po serii rzutów karnych z UAM-em Poznań.

W finale PWSZ Konin pewnie pokonał UAM 3:1, a bramki dla koninianek zdobyły: Pakulska, Sikora i Michalina Diakow.

Z kolei dla poznanianek na listę strzelczyń wpisała się Dominika Machnacka. Natomiast z pojedynku o trzecie miejsce zwycięsko wyszedł Uniwersytet Szczeciński, który bez problemów ograł AWF Poznań, po dwóch bramkach Anity Piotrowskiej i jednej Joanny Pałaszewskiej.

Tym samym mistrzem Polski w typach uniwersytetów został UAM Poznań, złoty medal wśród uczelni wychowania fizycznego zdobył AWF Poznań, a najlepszą uczelnią techniczną została Politechnika Rzeszowska.

AMP to jednak nie tylko rywalizacja sportowa między uczelniami. – To również możliwość spotkania niesamowitych ludzi, którzy mają taką samą pasję jak ty. Tam zawierane są znajomości, często na całe życie, a dla organizatorów to piękne chwile, dzięki którym wiemy, że nasza praca jest coś

warta – mówi Adrianna Grabowska, członkini zarządu Klubu Uczelnianego Akademickiego Związku Sportowego Uniwersytetu Szczecińskiego.

Ona sama jest zadowolona z organizacji turnieju. Cieszy się przede wszystkim z pierwszego w historii Akademickich Mistrzostw Polski meczu trenerów.

W nim nie wynik był najważniejszy, ale dobra zabawa na trybunach. – Po licznych telefonach i esemesach po zaaps nr 02 2013 (309)

Akademickie Mistrzostwa Polski w Futsalu Kobiet Szczecin, 8.02–10.02.2013 kończeniu finału muszę stwierdzić, że stanęliśmy na wysokości zadania. Ale tak naprawdę my tylko stworzyliśmy zaplecze, a prawdziwe widowisko zrobiły dziewczyny – kończy Grabowska, mając nadzieję, że finał AMP-ów jeszcze powróci do Szczecina.

Alan Rogalski Foto Grzegorz Powązka Mecz o 3. miejsce AWF Poznań – US Szczecin 0:3 Bramki: Pałaszewska, Piotrowska (2) Finał UAM Poznań – PWSZ Konin 1:3 Bramki: Machnacka / Pakulska, Sikora, Diakow PWSZ Konin: Małgorzata Michalewska, Jagoda Szewczuk, Aleksandra Sikora, Natalia Pakulska, Anna Jankowska, Karolina Grześkowiak, Agnieszka Szygenda, Sandra Mróz, Michalina Diakow, Sandra Sałata, Sandra Lichtenstein. Trener: Dariusz Sypuła Najlepsza bramkarka: Anna Szymanska (Uniwersytet Szczeciński) Królowa strzelczyń: Kamila Kmiecik (AJD Częstochowa) – 8 bramek MVP: Natalia Pakulska (PWSZ Konin) Złota piątka AMP: Katarzyna Burek (AWF Warszawa) – Jolana Siwińska (Uniwerystet Szczeciński), Martyna Zańko (AWFiS Gdańsk), Alicja Zając (AWF Poznań), Dominika Machnacka (UAM Poznań)

Finał AMP w Futsalu Kobiet Klasyfikacja końcowa 1. Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Koninie, 2. Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 3. Uniwersytet Szczeciński, 4. Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu, 5. Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie, 6. Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku, 7. Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie, 8. Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, 9. Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, 10. Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie, 11. Politechnika Rzeszowska, 12. Politechnika Śląska w Gliwicach, 13. Akademia Wychowania Fizycznego w Katowicach, 14. Uniwersytet Gdański, 15.

Uniwersytet Opolski, 16. Politechnika Łódzka Wyższe szkoły zawodowe 1. Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Koninie Uniwersytety 1. Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, 2. Uniwersytet Szczeciński, 3. Uniwersytet Jagieloński w Krakowie, 4. Uniwersytet Marii Curie Skło-

www.azs.pl

dowskiej w Lublinie, 5. Uniwersytet Gdański, 6. Uniwersytet Opolski Akademie wychowania fizycznego 1. Akademia Wychowania Fizycznego w Poznaniu, 2. Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie, 3. Akademia Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku, 4. Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, 5. Akademia Wychowania Fizycznego w Katowicach Uczelnie techniczne 1. Politechnika Rzeszowska, 2. Politechnika Śląska w Gliwicach, 3. Politechnika Łódzka

e i k s r o m ppo omorskie Zespoły ligowe pod szyldem AZS W tym felietonie chciałby się podjąć próby odpowiedzi na pytanie: Czy warto tworzyć akademicki zespół ligowy? Zespołów ligowych pod szyldem AZS jest bardzo wiele patrząc od najwyższej klasy rozgrywkowej. Ile jednak z nich ma korzenie akademickie, w ilu grają studenci, a ile z nich jest „sztucznymi tworami”? Aby odpowiedzieć na te pytania, trzeba by przeanalizować każdy klub (zespół) jako pojedynczy przypadek.

Przykładem zespołu ligowego w najwyższej klasie rozgrywkowej jest AZS Uniwersytet Gdański – drużyna mająca korzenie akademickie, której barw w 70% bronią studenci. Zespół ten podobnie jak inne drużyny akademickie może liczyć na dofinansowania ze strony Uczelni, Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz pomoc AZS. W obecnej sytuacji na rynku niestety z pomocą finansową ze strony sponsorów zewnętrznych jest nieco gorzej. Klub jednak podjął rękawicę i po wygraniu I ligi futsalu toczy w bieżącym sezonie zaciętą walkę z takimi potentatami jak Wisła Kraków, Marwit Toruń, Red Devils Chojnice czy Clearex Chorzów. Mecze z niektórymi przeciwnikami mogą przypominać walkę Dawida z Goliatem.

Pod względem wysokości budżetu i organizacji nasz klub jest przysłowiowym Kopciuszkiem na salonach Futsal Ekstraklasy. We wspomnianych wyżej drużynach zawodnicy trenują codziennie, a gra w piłkę jest ich zawodem. Zawodnicy AZS Uniwersytet Gdański w większości studiują, pracują, a trening i mecz to przede wszystkim ich pasja. Często dalekie wyjazdy komplikują organizację w miejscu pracy i na studiach.

Jedną z idei tworzenia zespołu ligowego było równoczesne stworzenie silnej ekipy uczelnianej na Akademickie Mistrzostwa Polski. Jaki jest efekt tych działań? Pozytywny! Zespół od kilku lat utrzymuje się w czołówce rywalizacji. W tym miejscu należy zasygnalizować problem synchronizacji rozgrywek ligowych i AMP. Nie dotyczy to tylko futsalu. Komisje lig i polskich związków niestety nie współpracują z AZS w kwestii organizacji terminów. Często dochodzi do tzw. konfliktu interesów i kluby muszą ostro się nagimnastykować, aby wystąpić w obu rozgrywkach.

Zespoły akademickie to z pewnością promocja dla Uczelni. Ilość relacji i wzmianek w prasie, internecie i mediach to wspaniała reklama dla Uniwersytetu Gdańskiego. Drużyny akademickie to z pewnością także promocja dla AZS. Pojawiające się w rozgrywkach ekipy spod znaku gryfa wzmacniają markę naszej organizacji.

Odpowiadając na pytanie na wstępie felietonu – mimo wielu przeciwności i problemów (jak w życiu) – warto tworzyć zespoły ligowe. Nie bójmy się wyzwań! Marzenia się z spełniają, a radość po wygranym meczu z byłym mistrzem Polski – Clearexem Chorzów – bezcenna.

Piotr Walczak

Dobra passa G U S Z A w ó t s i l a s t u f ek rozgrywek Futsal Ekstraklasy nie byi-ł

S Un Począt aniu zawodników AZ najlepszy w wykonMimo dobrej gry, którą komwersytet Gdański. wnicy, na koncie akademiplementowali przeci o punktów. ków nie przybywał

N

a początku roku 2013 przyszło przełamanie i kibice AZS-u mogli nareszcie cieszyć się ze zwycięstw swojej ekipy. 19 stycznia do Gdańska przyjechał zespół z tradycjami – były mistrz Polski Clearex Chorzów. Zespół UG chciał się zrewanżować w tym meczu za porażkę z I rundy, kiedy to mimo prowadzenia

w całym meczu musiał uznać wyższość zespołu ze Śląska. Pierwszą bramkę dla AZS-u zdobył kapitan Wojciech Pawicki – w … 56 sekundzie meczu.

Goście po 10 minutach doprowadzili do remisu, ale po dwóch trafieniach Dominika Depty na przerwę to UG schodziło prowadząc 3:1. W drugiej połowie zaczął się horror, a po dwóch trafieniach Clearex-u na tablicy widniał remis 3:3. Goście chcąc zgarnąć pełną pulę wycofali bramkarza, co skończyło się dla nich utratą bramki. Co ciekawe bramkę na 4:3 na UG strzałem z własnej połowy zdobył… bramkarz AZS UG – Jacek Burglin.

Po meczu ligowym przyszedł czas na rozgrywki Pucharu Polski. Los sko-

jarzył nasz zespół z drużyną Constractu Lubawa. Mecz odbył się na parkiecie rywali. W Lubawie był ogromnym wydarzeniem, o czym może świadczyć pełna hala na meczu z AZS-em (blisko 600 widzów). Zespół Mariusza Kindy i Michała Janiaka pokazał, że nieprzypadkowo gra w ekstraklasie, dając gospodarzom srogą lekcję futsalu.

Ostateczny wynik 6:1 dla UG i awans do kolejnej rundy rozgrywek.

Przyszedł czas na kolejny – arcyważny mecz ligowy. Przeciwnikiem – Gwiazda Ruda Śląska. O takich meczach mawia się – „mecz o 6 punktów”. Bezpośredni rywal w tabeli w Gdańsku po wymianie ciosów zremisował z UG 6:6. W Rudzie Śląskiej oba teamy marzyły o 3 punktach. Wynik na tablicy zmieniał się z minuty na minutę – od prowadzenia UG (dwukrotnie na 1:0 i 2:1) do prowadzenia gospodarzy (3:2). W 34 minucie Łukasz Grabowski strzałem z przedłużonego karnego doprowadził do remisu 3:3. Końcówka spotkania okazała się „zabójcza” w wykonaniu Uniwersytetu, który po dwóch bramkach ostatecznie pokonał rywali ze Śląska 5:3. Trzy mecze i trzy zwycięstwa, jeśli do tego dodamy zwycięstwo w Półfinale Akademickich Mistrzostw Polski i awans do finałów w Lesznie możemy mówić o wymarzonym początku roku dla AZS UG! PW Foto Bohumił Trunecka

APS – Wydanie Regionalne Redaktor: Piotr Walczak aps nr 02 2013 (309)

Polibuda i Uniweurek tok studentów czas ją ndlaa ws bryluzn iększości ia to i tacy, Koniec styc zed sesją… Jednak są pr i uk na ej on oż zm w na sport. którzy znajdują czas

W

pierwszych dniach lutego odbyły się IV Akademickie Mistrzostwa Pomorza w Narciarstwie i Snowboardzie. Rywalizacja na stoku „Koszałkowo” w Wieżycy toczyła się o medale, a także o punkty do Akademickich Mistrzostw Polski.

Wśród kobiet brylowała Marta Parafiniuk z Politechniki Gdańskiej, która zdobyła złote medale w slalomie i slalomie gigancie. Wśród mężczyzn w slalomie najlepszy był Wojciech Jędrusiak z PG, a w slalomie gigancie zwyciężył zawodnik Uniwersytetu Gdańskiego – Maciej Marczewski. W rywalizacji snowboardzistek na pierwszym miejscu podium stanęła Agata Stamm (Uniwersytet Gdański). Akademickim mistrzem Pomorza w snowboardzie mężczyzn został – Szymon Szulc z PG. Na podium stanęli również przedstawicie AZS UG – Lucjan Barra (srebrny medal) i Paweł Kotłowski (brązowy medal). Dobre wyniki indywidualne zawodników i zawod-

niczek Politechniki i Uniwersytetu przełożyły się na dominację w klasyfikacjach uczelni. W narciarstwie kobiet i mężczyzn zwyciężyła Politechnika Gdańska. Drugie miejsca zajęły odpowiednio drużyny: Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego (kobiety) i Uniwersytetu Gdańskiego (mężczyźni). W rywalizacji snowboardzistek złoto przypadło Politechnice, natomiast w zmaganiach mężczyzn drużynowo najlepsi okazali się zawodnicy UG. Po zawodach i sesji sekcje snowboardu i narciarstwa z naszego środowiska udały się na obozy przygotowawcze w wyższe góry przed kluczowymi imprezami, czyli Akademickimi Mistrzostwami Polski w Narciarstwie (Zakopane) i Snowboardzie (Białka Tatrzańska).

PW Foto AZS Gdańsk Medaliści Akademickich Mistrzostw Pomorza w Narciarstwie 2013 Slalom kobiet 1. Marta Parafiniuk – Politechnika Gdańska, 2. Anna Jagiełło – Politechnika Gdańska, 3. Zuzanna Pikiel – Gdański Uniwersytet Medyczny

Uhonorowani dstanaiawFiizycczineegolieSporStuWjuFż iodS przeWyc how nizując orga Studia zelniach wyższych 60 lat działają na ucstudentów. życie sportowe dla

P

rzez cały okres działalności tych jednostek zatrudniały one liczne grono zaangażowanych trenerów. Organizowane zawody, treningi i codzienna praca z sekcją to rzeczy nieprzeliczalne na pieniądze. W okresie jubileuszu Zarząd Główny AZS postanowił uhonorować kilku trenerów z każdego środowiska pamiątkowym medalem. Uroczystość odbyła się w restauracji w budynku AZS Gdańsk.

www.azs.pl

Podczas wręczenia odznaczeń przez prezesa Ireneusza Urbasia trenerzy nie ukrywali wzruszenia. Wielu z nich spotkało się po raz pierwszy od lat, a wieczór spędzony w świetnym gronie był okazją do wspólnych wspomnień związanych ze sportem akademickim. Dodatkową atrakcją był tort z okazji 60-lecia SWFiS – prezent prezesa AZS Gdańsk z ubiegłych kadencji – Janusza Rybickiego.

Slalom gigant kobiet: 1. Marta Parafiniuk – Politechnika Gdańska, 2. Anna Jagiełło – Politechnika Gdańska, 3. Zuzanna Pikiel – Gdański Uniwersytet Medyczny Slalom mężczyzn: 1. Wojciech Jędrusiak – Politechnika Gdańska, 2. Paweł Rościszewski – Politechnika Gdańska, 3. Jakub Chowaniec – Politechnika Gdańska Slalom gigant mężczyzn: 1. Maciej Marczewski – Uniwersytet Gdański, 2. Wojciech Jędrusiak – Politechnika Gdańska, 3. Paweł Rościszewski – Politechnika Gdańska Medaliści Akademickich Mistrzostw Pomorza w Snowboardzie 2013 Kobiety 1. Agata Stamm – Uniwersytet Gdański, 2. Anna Jagiełło – Politechnika Gdańska, 3. Aleksandra Cwojdzińska – Politechnika Gdańska Mężczyźni 1. Szymon Szulc – Politechnika Gdańska, 2. Lucjan Barra – Uniwersytet Gdański, 3. Paweł Kotłowski

Uniwersytet Gdański: Jan Patok, Tadeusz Mieszczański, Wojciech Oleszkiewicz, Kazimierz Domżalski, Wanda Jasińska, Mariusz Kinda Politechnika Gdańska: Zbigniew Chodorowski, Marian Rozwadowski, Ewa Suchanowska, Gabriela Meyer – Gwizdała, Ryszard Kutek, Janusz Markowski, Krzysztof Kaszuba Gdański Uniwersytet Medyczny: Aleksander Stankiewicz, Anna Kubicka, Marian Darna, Marian Zadarski Akademia Morska Gdynia: Jerzy Januszewski, Romuald Grabowski, Henryk Szulga, Zbigniew Zuchniewski Akademia Marynarki Wojennej Gdynia: Sławomir Tybura, Jerzy Zgadło, Lech Derlacz, Dariusz Sapiejka.

e i k s l o p mmaa³o³polskie

trzem s i m H G A S Z A 3, 2, 1... jazda! w futsS aAkladuem…ii Górniczo„3, 2, 1... jazda!” to komenda startowa, jaką każdy zawodnik startujący w slalomie gigancie słyszy od startera. Razem z komendą startową do slalomu (uwaga… jazda…) blisko 500 razy wypowiedziano ją na zawodach Akademickich Mistrzostwach Małopolski w narciarstwie alpejskim i snowboardzie. To te dwie dyscypliny sportu są jednymi z najpopularniejszych w małopolskim środowisku akademickim. Świadczy o tym frekwencja na zawodach, które rok po roku odbywają się w różnych formułach.

Poziom sportowy można uznać za bardzo wysoki. W końcu ci, co wygrywają Akademickie Mistrzostwa Małopolski/Małopolską Ligę Akademicką, później brylują na Akademickich Mistrzostwach Polski. W tym kontekście martwię się trochę o przyszłość.

Większość programów i granty na wsparcie sportu rozpoczynają finansowanie 1 lutego lub później, a kończą się 30 listopada. I jak tu szkolić przyszłych adeptów narciarstwa i snowboardu w takich realiach…???

Marek Szlachta

APS – Wydanie Regionalne Redakcja: Marek Szlachta, Joanna Hnat e-mail: biuro@azs.krakow.pl

po zwycięstwie 5:2 nad gospodarzami (AZS UEK). Dobrze dysponowany zespół z Sącza prowadził od początku meczu a do przerwy na tablicy wyników widniał wynik 2:0.

Futsaliści AZ d stwie 6:2 na Pierwszym w turnieju fi-Hutniczej po zwycięademii okazali AZS Krakowskiej Ak ickich Mistrzo- nałowym był mecz o piątą lokatę. AZS PWSZ Tarnów do się najlepsi w AkademFutsalu. w przerwy prowadził z AZS Coli sk ol op ał M stwach legium Medicum UJ 3:1. Walka ominacja zawodników AZS AGH po przerwie była bardzo zacięta. Ostatecztrwała od początku meczu, a do prze- nie jednak tarnowianie wygrali 8:4 i mogli rwy prowadzili już 2–0. Tym samym się cieszyć z zajęcia piątej pozycji w Akazawodnicy AGH powetowali sobie ubiegło- demickich Mistrzostwach Małopolski. roczne (10!) miejsce w Małopolskiej Lidze Turniej finałowy futsalu tradycyjnie zaAkademickiej sezonu 2011/2012. kończył rywalizację w tej dyscyplinie dla Finałowy turniej futsalu odbył się najlepszych, tak aby mogli przygotować się 19 stycznia w gościnnej hali Uniwersyte- do rozgrywek półfinałowych Akademickich tu Ekonomicznego w Krakowie. Trzecią lo- Mistrzostw Polski.

Marek Szlachta katę zajęli piłkarze AZS PWSZ Nowy Sącz

D

ami… n a z o w t s ń e l a z s e w Zimo rtowało w zawodach ji zawodników wysta iarstwie Alpe 309 zawodniczek tw Małopolski w Narc os rz ist M ich ick em Akad . skim i Snowboardzie

P

rzez dwa dni rywalizacja odbywała się w Kluszkowcach i w Nowym Targu.

W pięknej zimowej aurze rywalizowano w slalomie gigancie i slalomie. Nie brakowało niespodzianek, spektakularnych upadków oraz wspaniałych przejazdów.

Z powodu braku śniegu i złych warunków atmosferycznych nie odbył się pierwszy rzut zawodów zaplanowany na grudzień 2012 roku. Rywalizacja ograniczyła się więc do dwudniowych zawodów w styczniu. W pierwszym dniu był slalom gigant na trasie w Kluszkowcach. Wśród narciarek najlepsza okazała się Maja Swinder, reprezentująca Uniwersytet Ekonomiczny, która nieznacznie pokonała w dwóch przejazdach Karolinę Gaweł z Akademii Wychowania Fizycznego oraz Urszulę Horeczy, w tym roku reprezentującą Uniwersytet Jagielloński. Wśród mężczyzn najlepszy okazał się Adam Krawczyk z Akademii Górniczo-Hutniczej, który wyprzedził Gr Grzegorza Zarębę z Politechniki K Krakowskiej oraz Piotra Wilka z Uniwersytetu Jagiellońskieg go. Rywalizacja snowboardowa wśród kobiet toczyła

się pod dyktando Natalii Ficek (AWF), która o 10 sekund wyprzedziła Izabelę Cebulak (PK) i Joannę Świerczek (UJ).

Wśród mężczyzn rywalizacja była bardziej zacięta, bo trzech pierwszych zawodników zamknęło się w przedziale 0,67 s. Najlepszy był Tomasz Kowalczyk (AWF), który wyprzedził Jędrzeja Derdę (AGH) i Andrzeja Gąsienicę-Daniela (UEK).

Drugi dzień rywalizacji odbył się na Długiej Polanie w Nowym Targu. Slalom na tym stoku był odpowiedni zarówno dla doświadczonych zawodników, jak i dla tych o mniejszym stażu. Narciarską rywalizację wśród kobiet wygrała Zuzanna Małysa (AWF) przed koleżanką ze swojej uczelni Karoliną Gaweł i siostrą Katarzyną Małysą reprezentującą Uniwersytet Pedagogiczny. U mężczyzn ponownie najlepszy był Adam Krawczyk (AGH), wyprzedzając Karola Miśkowca (również AGH) i Jakuba Wyporka (AWF). Wśród snowboardzistek najlepsza była Weronika Biela (UJ) wyprzedzając o 5 sekund zwyciężczynię slalomu giganta Natalię Ficek (AWF) i o 15 sekund Magdalenę Urbańską (UJ). Snowboardziści stoczyli najbardziej zaciętą rywalizację, choć najlepszym w tym dniu okazał się Andrzej Gąsienica-Daniel (UEK) wyprzedzając Tomasz Kowalczyka (AWF), i Jędrzeja Derdę (AGH).

Dwudniowa rywalizacja przyniosła wiele emocji i radości zawodnikom, a także organizatorowi, którym jak zwykle był AZS Kraków przy współpracy Szkoły Narciarskiej LIDER oraz ekipy Czorsztyn-Ski. Marek Szlachta Foto AZS Kraków aps nr 02 2013 (309)

W szpilkach… z fusttycbznoia ltoódlwa ką

Koniec w czas większości studentó zed sepr i wzmożonej nauk , któsją… Jednak są i tacysport. na rzy znajdują czas

P

od koniec stycznia Akademickie Mistrzostwa Polski zainaugurowała reprezentacja Politechniki Świętokrzyskiej w futsalu kobiet. Dziewczyny walczyły do samego końca, rozkręcając się z meczu na mecz. Jednak nie byłoby tego wszystkiego, gdyby nie determinacja jednej studentki…

Sekcja futsalu kobiet powstała pod koniec 2011 roku z inicjatywy studentki Politechniki Patrycji Szumskiej. Wcześniej uczelnia nie miała tradycji piłkarskich w sporcie kobiecym. Jednak dzięki uporowi i zaangażowaniu Patrycji udało się zebrać ekipę dziewczyn, które regularnie trenowały i pojechały na Akademickie Mistrzostwa Polski w 2012 roku.

Podobnie było i w tym roku. Półfinał B Akademickich Mistrzostw Polski w tym roku gościł w Cieszynie. W rozgrywkach uczestniczyło 19 uczelni z południowej Polski podzielonych na cztery grupy.

Nasza trafiła do grupy z gospodyniami z Uniwersytetu Śląskiego, Uniwersytetem Opolskim, PSW z Białej Podlaskiej oraz PWSZ Nowy Sącz. Aby myśleć o awansie do fazy finałowej, trzeba było zająć miejsce w czołowej dwójce w grupie.

AMP rozpoczęły się od uroczystej inauguracji, w której uczestniczył m.in. znany piłkarz, były reprezentant Polski Ireneusz Jeleń. Po oficjalnym otwarciu rozpoczęły się mecze. Nasze dziewczyny na inaugurację zagrały ze Ślązaczkami. I niestety uległy gospodyniom 0:3. Kolejny mecz też nie był najlepszy w ich wykonaniu – przegrana 0:4 niestety skazała naszą drużynę na walkę o dalsze pozycje. To nie zraziło jednak ambitnych piłkarek z Kielc. W meczu z murowanym kandydatem do pierwszego miejsca w grupie – drużyną PSW Biała Podlaska pokazały, że można… Co prawda przegrały 1:5, ale po wcześniejszych wynikach piłkarek z Białej wcale nie był to zły wynik, a po drugie drugą połowę nasze zawodniczki wygrały 1:0 po bramce Małgorzaty Tomasik. To pokazało, że potencjał w tej drużynie jest spory i dawało nadzieje na lepsze wyniki. www.azs.pl

– Zdecydowanie mogłyśmy zająć lepsze miejsce, ale za późno zlikwidowałyśmy błędy w ustawieniu. Dopiero po najtrudniejszym meczu z Białą Podlaską (1:5) znalazłyśmy idealne dla nas ustawienie i zaczęłyśmy wygrywać mecze – mówiła Patrycja Frąk, studentka I roku energetyki.

I rzeczywiście tak było. Ostatni mecz grupowy to zacięty pojedynek z PWSZ Nowy Sącz i wygrana 3:2 po bramce m.in. Patrycji Szumskiej. Dzięki temu dziewczyny zajęły czwarte miejsce w grupie i mogły zagrać o miejsca 13–16. W pojedynku z Uniwersytetem Ekonomicznym niestety bardzo pechowo uległy 0:1. I czekał je mecz o 15 miejsce z PWSZ Nysa. Ciekawostką było to, że rozegrany on został w… Czechach.

W Czeskim Cieszynie bowiem także rozgrywano mecze mistrzostw. Na gościnnej czeskiej ziemi nasze piłkarki nie dały szans koleżankom z Nysy, gromiąc je 5:0 po aż czterech golach Magdaleny Pawlik. Z bardzo dobrej strony w przekroju całego turnieju pokazała się też bramkarka naszej drużyny Milena Zagnińska. Gdyby nie ona, liczba straconych goli mogłaby być dużo większa… I tylko szkoda, że mecz z Nysą był ostatnim na AMP, akurat wtedy, kiedy dziewczyny złapały tak dobrą formę…

I choć wygrały mecz o 15 miejsce, to tak naprawdę zajęły miejsce… czternaste. A wszystko dzięki walkowerowi i ukaraniu drużyny z Białej Podlaski w meczu o 5. miejsce. To spowodowało karne przesunięcie jej na ostatnie miejsce w klasyfikacji.

Jak wiadomo AMP to nie tylko rywalizacja sportowa, ale też zabawa i dobra atmosfera. – Turniej w Cieszynie mimo naszej porażki można zaliczyć do udanych. Może parkiet był czasami trochę za śliski, ale atmosfera była świetna.

Zapoznałyśmy się szybko z dziewczynami z innych drużyn i dopingowałyśmy się nawzajem podczas meczów. Niestety nie było czasu na zwiedzanie, ale za to grałyśmy mecz za granicą, w Czeskim Cieszynie, który wygrałyśmy 5:0 – podsumowała turniej Patrycja Frąk, która debiutowała na takiej imprezie.

Michał Filarski Foto AZS Cieszyn

r k o t ê i e w i œ k œwiêtokrzys Czego Jaś się nie nauczy… … tego Jan nie będzie umiał. To znane przysłowie doskonale oddaje sytuację, w jakiej znalazł się sport polski. I to nie tylko sport wyczynowy, ale też akademicki. Narzekamy na brak medali, częste porażki naszych sportowców. Szukamy przyczyn w podziale pieniędzy na konkretne dyscypliny… A tu kluczem jest praca u podstaw, praca z dziećmi i młodzieżą.

To tam powinny iść największe nakłady finansowe. Bo w końcu, jeśli za młodu taki szkrab nie połknie sportowego bakcyla, to później będzie już ciężko odciągnąć go od komputera.

Doskonale widać to na przykładzie Kielc.

Miasto dla sportu idealne, pięknie położone, z wyciągami narciarskimi 10 minut od centrum.

Do tego posiadające cztery drużyny w ekstraklasach, w tym tę jedną najbardziej znaną – Vive Targi Kielce. I co? Jak to się przekłada na sport młodzieżowy? Ano nijak… Kielce i województwo świętokrzyskie zajmują ostatnie miejsce w klasyfikacji sportu młodzieżowego. Jest tak od lat i co gorsze dystans się powiększa.

Zapytacie, jak to się przekłada na sport akademicki. Wbrew pozorom bardziej niż można przypuszczać. Bo przecież, jeśli ten przysłowiowy Jaś nie ma gdzie i u kogo trenować, to jak potem Janek, student chociażby budownictwa, ma być zainteresowany sportową rywalizacją uczelni? Trzeba jakoś to zainteresowanie wśród młodzieży wzbudzić, pokazać, że uczelnia to nie tylko nauka, ale też „atmosfera, zabawa i sport”.

Podejrzewam, że nie wszyscy licealiści wiedzą, co to jest AZS. A dokładając do tego fakt, że na niektórych uczelniach wf. jest dopiero na drugim roku, cały pierwszy rok nauki sportowo mogą mieć stracony. I tutaj dużą rolę mogą odegrać kluby uczelniane AZS, by poprzez różne akcje promocyjne pokazać przyszłym studentom, czym jest AZS i jakie daje możliwości.

KU AZS Politechniki Świętokrzyskiej podąża właśnie w tym kierunku. Taką inicjatywą jest cykl turniejów dla licealistów „Przez sport na Politechnikę”. Będą to turnieje w grach zespołowych, w których to kieleccy licealiści będą mieli okazję zmierzyć się między sobą oraz z reprezentacją Politechniki.

Wydaje mi się, że będzie to dobra okazja zaprezentowania uczelni, zachęcenie młodych ludzi do studiowania tutaj i być może wyłapania talentów, które potem wypłyną na Akademickich Mistrzostwach Polski.

Michał Filarski

APS – Wydanie Regionalne Redakcja: Michał Filarski, Maciej Wadowski e-mail: mt.filarski@gmail.com

e i k s l o p o k s wwiielekl l opo kie Wiosna już nie długo Zima to dla niektórych zwierząt czas zapadania w sen zimowy.

Dla studentów to okres wytężonej nauki. Słowo SESJA – znane, ale z drugiej strony nielubiane przez przeciętnego żaka. Z egzaminami na uczelniach wyższych muszą radzić sobie również sportowcy. I tutaj pojawia się problem, jak pogodzić treningi, zgrupowania, zawody, naukę z życiem prywatnym. Podobnie sprawa wygląda u sportowców kształcących się w szkołach ponadgimnazjalnych, przed którymi wyjątkowe studniówki oraz egzamin dojrzałości. Często mówi się, że im więcej człowiek ma na głowie, tym lepiej potrafi wszystko zaplanować.

I chyba rzeczywiście coś w tym jest. Świadczy o tym chociażby świeży przykład hokeistek i hokeistów na trawie, którzy brali udział w Młodzieżowych Mistrzostwach Europy do lat 21. Panie pod wodzą Krzysztofa Rachwalskiego (który jest również trenerem seniorskiej reprezentacji, zawodnikiem AZS Politechniki Pocztowiec Poznań, a także pracownikiem w Zakładzie Zespołowych Gier Sportowych na poznańskim AWF) wywalczyły złoty medal podczas zawodów w Czechach.

W składzie mistrzyń Europy znalazły się zawodniczki AZS Politechniki Poznańskiej: Marta Kucharska, Weronika Kucharska, Joanna Wittke oraz Oriana Walasek. Panowie pod wodzą Jakuba Stranza zdobyli srebro, ulegając w finale gospodarzom imprezy – Austriakom 3:4. Wicemistrzostwo wywalczyło pięciu zawodników AZS AWF Poznań: Rafał Banaszak, Mateusz Hulbój, Michał Kasprzyk, Adrian Krokosz oraz Łukasz Kurowski.

Podobnie ma się rzecz w przypadku juniorek starszych AZS INEI Poznań, które wywalczyły złoty medal Mistrzostw Polski w Gdyni w tej kategorii wiekowej. Więcej o imprezie na łamach wydania. Nie zapominamy również o innych studentach – AZSesiakach, którzy toczą walkę w rozgrywkach ligowych, mistrzostwach czy przygotowują się do sezonu w swoich dyscyplinach.

Wszystkim studentom i uczniom życzę pomyślności nie tylko w toku edukacji, ale również w trakcie realizowania wszystkich życiowych pasji. Jeśli zabraknie komuś sił i motywacji do dalszego działania, pamiętajcie: Najpiękniejsza jest wiosna, gdyż pachną w niej wszystkie nadzieje. A wiosna już niedługo…

Anna Celmer

APS – Wydanie Regionalne redakcja: Anna Celmer e-mail: szczypiorek1417@gmail.com

rdu, Poznań doznał reko Guibinjenmeocsniaej, gdy bije się rekordy! ToahaResł-o

Bici Serce towarzyszyło Próbie przewodnie, które dczas Wiosłowania dla Wielkiej kordu Guinnesa ponej Pomocy.

Orkiestry Świątecz

I

mpreza odbyła się 12 styczna w poznańskiej Galerii Malta, a jednym z organizatorów była OŚ AZS Poznań.

Nietypowy pomysł polegał na przepłynięciu przez jak największą ilość osób dystansu 500 metrów na jednym ergometrze wioślarskim Concept II Indoor w ciągu 24 godzin. By rekord został pobity, potrzebowano co najmniej 200 osób. Skąd narodziła się ta idea?

– Pomysł wiosłowania dla WOŚP narodził się cztery lata temu. W przeszłości trenowałem kajakarstwo przez siedem lat, następnie pracowałem jako trener w trakcie studiów oraz byłem menadżerem grupy kanadyjkarzy. Pomyślałem, że zorganizowanie takiej akcji pozwoli zainteresować media kajakarstwem i sportami wodnymi oraz pomóc WOŚP w zebraniu kilku groszy na dzieci. W tym roku akcja po raz pierwszy odbyła się na ergometrach wioślarskich. Sam pomysł bicia rekordu Guinnesa narodził się dzięki współpracy z Kacprem Czarnotą (członek OŚ AZS Poznań), a od drugiej edycji współpracuję też z Izabelą Dylewską (2-krotną brązową medalistką IO). Celem akcji jest od samego początku pokazanie, że zarówno kajakarstwem, jak i wioślarstwem można się świetnie bawić przez cały rok. To również promocja sportów wodnych i poznańskich mistrzów sportu, a także imprez sportowych odbywających się w tym roku w Poznaniu – AME w wioślarstwie, ale też Pucharu Świata w kajakarstwie, ME juniorów w kajakarstwie czy ME w Kajak Polo – mówi organizator Maciej Młodzik.

Impreza rozpoczęła się o północy z piątku na sobotę, a jako pierwszy zaczął wiosłować Grzegorz Ganowicz, piastujący stanowisko przewodniczącego Rady Miasta Poznania. Dodatkową atrakcją dla uczestników podczas bicia rekordu w środku nocy był występ zespołu Skrzydlaści oraz pokaz zajęć Zumby przeprowadzony przez instruktorów Pure Fitness. W ciągu dnia każdy mógł spróbować swoich sił również na ergometrze kajakowym. Ku uciesze organizatorów i samych uczestników Rekord Guinnesa w wiosłowaniu na ergometrach wioślarskich został pobity! Ostatecznie w imprezie wzięło udział 351 osób, co daje ponad 177 pokonanych kilometrów. Najmłodszy uczestnik miał cztery lata, najstarszy 73.

– Co zaważyło na naszym sukcesie?

Przede wszystkim to, że udało nam się

namówić 351 osób do wzięcia udziału.

Sukcesem jest również ogromne zainteresowanie mediów, dzięki którym mogliśmy jeszcze lepiej rozreklamować naszą akcję, a także udział dużej grupy medalistów olimpijskich (aż 9) oraz pozostałych olimpijczyków. Tutaj naprawdę należą im się podziękowania za to, że znaleźli czas. Jest to też ogromna zasługa wszystkich, którzy pomogli zorganizować akcję – od Galerii Malta, miasta Poznania po wolontariuszy, sędziów i wszystkich osób, bez których pomocy ta akcja pewnie nie odbyłaby się z takim rozmachem – dodaje Młodzik.

W próbę bicia rekordu zaangażowało się wielu wybitnych sportowców: Julia Michalska, Andrzej Jóskowiak, Paweł Baraszkiewicz, Michał Jeliński czy nasz AZSiak Szymon Ziółkowski. To właśnie Ziółkowski jako 201. osoba bijąca rekord przepłynął dystans 500 metrów.

Jeśli już mowa o sportach wodnych, to warto wspomnieć o kolejnym ciekawym wydarzeniu. 18 maja na poznańskiej Malcie w trakcie AMP w wioślarstwie odbędzie się akademicki puchar w smoczych łodziach „Dragony 2013”. Akcja co roku cieszy się ogromną popularnością wśród dzieci i młodzieży. Możliwość rywalizacji na smoczych łodziach mieli również kibice państw uczestniczących w EURO 2012. Powszechnie wiadomo, że student jest spragniony przygód, nowych wyzwań, ciekawych doświadczeń oraz rywalizacji – „Dragony 2013” to impreza właśnie dla Was! Anna Celmer Foto Bernard Guziałka

aps nr 02 2013 (309)

ympnfaertenycykjnóymwPoliSpozntiak20a13nr.iweCes ntrum Ko orocz-

w 3 styc było się spotkanie no Związku od j ie sk ań zn Po ki ni iego tech patyków Akademick ne miłośników i symaniu.

Sportowego w Pozn

Z

ebranych gości przywitał prezes OŚ AZS Poznań Tomasz Szponder oraz w imieniu gospodarzy Jego Magnificencja Rektor Politechniki Poznańskiej prof. dr hab. inż. Tomasz Łodygowski oraz Rektor Senior prof. dr hab. inż. Adam Hamrol.

W spotkaniu udział wzięli również przedstawiciele władz miasta Poznania i Urzędu Marszałkowskiego, m.in.

Grzegorz Ganowicz – przewodniczący Rady Miasta Poznania, Ewa Bąk – dyrektor Wydziału Sportu Urzędu Miasta Poznania, Mariusz Kubiak – kierownik Oddziału Sportu i Inwestycji Departamentu Sportu i Turystyki Urzędu Marszałkowskiego Województwa Wielkopolskiego w Poznaniu oraz Jacek Muzolf – prezes Polskiego Związku Tenisa i Bogusław Wolwowicz – dyrektor Wielkopolskiego Stowarzyszenia Sportowego.

Podczas uroczystości podsumowane zostały w skrócie osiągnięcia minionego roku 2012, a następnie wręczono wyróżnienia i podziękowania dla najlepszych sportowców oraz trenerów i nauczycieli Studiów Wychowania Fizycznego i Sportu.

Złote Odznaki AZS otrzymali: Karolina Dopierała (Uniwersytet Przyrodniczy), Dariusz Drzewiecki (AZS Poznań), Karol Hejne (Wyższa Szkoła Pedagogiki i Administracji) oraz Piotr Szafarkiewicz i Maciej Wojciechowski (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza).

Srebrne Odznaki AZS odebrali: Elżbieta Buszkiewicz-Nowak (Uniwersytet Medyczny), Urszula Dota (AZS Poznań), Jacek Paradowski (Wyższa Szkoła Edukacji i Terapii), Barbara Sobaszkiewicz (AZS Poznań) i Martyna Wardak (Uniwersytet Medyczny).

W związku z 60-leciem powołania Studiów Wychowania Fizycznego i Sportu na polskich uczelniach Zarząd Główny AZS ustanowił medal 60-lecia SWFiS. Medale te w środowisku poznańskim otrzymali wieloletni pracownicy uczelni, prowadzący sekcje klubów uczelnianych i sekcje środowiskowe AZS i odnoszący z nimi sukcesy sportowe, a także organizujący imprezy środowiskowe i centralne AZS. Melania Biel, foto Zbigniew Kowal Medalem 60-lecia SWFiS w Poznaniu uhonorowani zostali z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza: Zygmunt Burdziński, Włodzimir Drygas, Henryk Gawlak, Czewww.azs.pl

sław Koperski, Adam Kornowski, Mirosław Kowalski, Andrzej Koziński, Ryszard Ogarzyński, Stefan Rosik, Piotr Szafarkiewicz, Stanisław Szafarkiewicz, Grzegorz Szajek, Mieczysław Taberski, Włodzimierz Tokariew oraz Marek Werle z Politechniki Poznańskiej: Edmund Kamiński, Wiesław Kwiek, Andrzej Steczko, Karol Telenga, Zbigniew Waliszewski, Włodzimierz Wegwerth, Wojciech Weiss z Uniwersytetu Ekonomicznego: Elżbieta Grzeszczuk, Janusz Grzeszczuk, Adam Krygier, Ewa Kujawska, Ryszarda Matynia, Sławomir Szymanowski z Uniwersytetu Medycznego: Ewa Borowczyk, Renata Drygas, Michał Gałęziewski, Jan Grenda, Małgorzata Kubiak, Romuald Łukaszewski, Henryk Płotkowiak, Janusz Przybylski z Uniwersytetu Przyrodniczego: Jan Elzanowski, Zbigniew Grześczyk, Maria Grześko, Marek Hyży, Piotr Jur, Zbigniew Karpiński, Marian Łyszczak z Wyższej Szkoły Bankowej: Aleksander Matuszewski.

Podziękowania dla najlepszych sportowców roku 2012 otrzymali w kategorii seniorów: Katarzyna Kędziora i Szymon Ziółkowski w kategorii młodzieżowców: lekkoatleci Martyna Opoń i Jakub Adamski w kategorii juniorów: Zuzanna Czuryło i Karol Robak w kategorii juniorów młodszych: Elżbieta Iwaniuk i Jakub Jaskot.

Nagrodę specjalną otrzymali: Bartosz Kołecki za brązowy medal Mistrzostw Europy Seniorów w Taekwodno oraz jego trener Waldemar Łakomy.

Najważniejsze osiągnięcia wyróżnionych sportowców Katarzyna Kędziora szermierka 5 m – Drużynowe Mistrzostwa Świata drużyna kobiet (I. Więckowska, B. Jóźwiak, K. Kędziora) 4 m – Mistrzostwa Europy drużynowo Polska (B. Jóźwiak, K. Kędziora) Szymon Ziółkowski lekka atletyka (rzut młotem) 3 m – Mistrzostwa Europy Seniorów 7 m – IO Londyn 2012 Martyna Opoń lekka atletyka (sprint) 2 x 1 m Młodzieżowe Mistrzostwa Polski (100 m i 200 m) uczestniczka IO Londyn 2012 Jakub Adamski lekka atletyka (sprint) 2 x 3 m Mistrzostwa Polski Seniorów (100 m i 200 m) uczestnik IO Londyn 2012 Zuzanna Czuryło żeglarstwo 3 m – Mistrzostwa Europy Juniorów w klasie Techno 293 1 m – Mistrzostwa Polski Juniorów Karol Robak taekwondo 3 m – Mistrzostwa Świata Juniorów 1 m – Mistrzostwa Polski Juniorów Elżbieta Iwaniuk tenis 2 m – Drużynowe Mistrzostwa Polski kadetek 3 m – Halowe Drużynowe Mistrzostwa Polski Kadetek 3 m – Halowe Mistrzostwa Polski Kadetek w kategorii debel Jakub Jaskot szermierka 6 m – Mistrzostwa Europy Juniorów i Kadetów, drużyna kadetów 2 m – Ogólnopolska Olimpiada Młodzieży Bartosz Kołecki taekwondo 3 m – Mistrzostwa Europy Seniorów 2 m – Mistrzostwa Polski Seniorów 1 m – Młodzieżowe Mistrzostwa Polski

e i k s u b llu ubuskie Nadajemy ze Wschodu Wiem doskonale, gdzie leży województwo lubuskie. Jestem rodowitym gorzowianinem, miałem też sporo do czynienia z geografią. I wiem dokładnie, że jest to zachodnia Polska. Aktualnie jestem na wschodzie. W dodatku nawet nie na wschodzie Polski, a jeszcze dalej. Od początku lutego studiuję w Wilnie i to właśnie ze stolicy Litwy będę „nadawał” w semestrze letnim. Za oknem śnieg, nieco chłodniej niż w Polsce, jednak nie żałuję swojego wyboru i cieszę się, że udało mi się wyjechać. I ten wyjazd nie oznacza wcale mniej nauki, a może być wręcz przeciwnie.

Obecnie żyjemy w czasach, w których mamy dostęp w każdej chwili niemal do wszystkiego. To znacznie ułatwia komunikację. Dzięki postępowi mogę bez problemu nadal być korespondentem „APS”, odpowiedzialnym za województwo lubuskiego, mimo iż znajduję się około 900 kilometrów od swojego rodzinnego miasta.

Luty, wciąż jeszcze zima. Powoli sporty halowe zmierzają do końca. Przed nami ostatnie tygodnie zmagań naszych zawodników „pod dachem”. Gorzowskie akademiczki mają pewne szóste miejsce przed fazą play-off. Myślę, że to jest pozycja na miarę tego, co działo się w trakcie całego sezonu. W marcu gorzowianki powalczą w fazie play-off o poprawę pozycji.

Piłkarze ręczni AZS UZ niewątpliwie chcą powalczyć o czołówkę tabeli w swojej lidze.

Dokładniej akademicy z Winnego Grodu chcą się bić o awans do I ligi. Taki założyli sobie plan i starają się do niego dążyć. Podobna sytuacja jest w przypadku siatkarzy Uniwersytetu Zielonogórskiego, którzy także cały czas utrzymują się w czołówce i na pewno nie odpuszczą walki o podium w swoich rozgrywkach.

Ostatnio w półfinałach AMP w Futsalu startowali zawodnicy AZS UZ. Niestety zielonogórzanom nie udało się wywalczyć awansu do turnieju finałowego.

Zima się zakończy, sezony halowe także.

Jednak szybko będziemy mogli dopingować azetesiaków na wodach, stadionach lekkoatletycznych, a także na otwartych boiskach.

PS. Jestem na Litwie, tutaj jednak także mają swoje AZS-y ;) A oto przykład – tablica rejestracyjna jednego z samochodów przy Uniwersytecie Wileńskim. Z Wilna...

Dawid Lis

APS – Wydanie Regionalne Redakcja: Dawid Lis e-mail: dawid-lis6@wp.pl

wemu o n o p S Z A Ś O L d ą z ar Za było się Walne Zebr od ia zn yc st .

16 p. lk W j Or

Lubuskie W Gorzowie Wyborcze Delegatów nie Sprawozdawczo-owej AZS. Prezesem został ponownie ganizacji Środowisk Adam Jeske.

P

oprzednie spotkanie sprawozdawczo-wyborcze odbyło się 22 lutego 2011 roku, wtedy na prezesa wybrany został Adam Jeske, wiceprezesem został Roman Gawroniak, a sekretarzem Marek Lemański. Ustępujący Zarząd LOŚ AZS przedstawił sprawozdanie z działalności w latach 2011–2012, a także poprosił o udzielenie absolutorium. Podczas zebrania obecnych było 15 delegatów, którzy mogli oddawać swoje głosy. Absolutorium ustępującemu Zarządowi LOŚ AZS delegaci przyznali jednomyślnie.

Absolutorium oznaczało, iż bez problemów delegaci zebrani w murach gorzowskiego AWF-u mogli wybrać nowy Zarząd LOŚ AZS. Prezesem ponownie został wybrany Adam Jeske, który zdobył 11 głosów (4 głosy wywalczył Jan Łojewski).

Na członków zarządu wybrano: Piotra Bastę (AZS AWF Gorzów Wlkp.), Tade-

usza Babija (AZS PWSZ Gorzów Wlkp.), Grzegorza Fiedorowicza (AZS PWSZ Sulechów) oraz Marka Lemańskiego (AZS UZ). Ponadto w Zarządzie zasiadać będą prezesi czterech lubuskich klubów uczelnianych. Ustalono także Komisję Rewizyjną LOŚ AZS, w skład której wchodzą: Józef Grzegorczyn, Mariola Radzińska oraz Małgorzata Madej.

Zarząd Główny AZS ustanowił dla uczczenia jubileuszu 60-lecia powołania SWFiS honorowe wyróżnienie – Medal „60 lat SWFiS”, które zostały wręczone przy okazji zebrania w Gorzowie. Wśród wyróżnionych znaleźli się: Małgorzata Madej (AZS PWSZ Gorzów Wlkp.), Tadeusz Babij (AZS PWSZ Gorzów Wlkp.), Jan Łojewski (AZS AWF Gorzów Wlkp.), Jerzy Dudarski (AZS UZ), Grzegorz Fiedorowicz (AZS PWSZ Sulechów) i Władysław Leśniak (AZS UZ).

Tekst i foto Dawid Lis

nią y z r t s i m k a i w o r o B Agata zychs d o ł m k e r o i n u j i k Pols r. odbyły się halo 24–27 stycznia 2013 łodszych. To W Spale w dniach niorów i juniorów mazała się najju i lsk Po a tw os rz ist a ok we m imprezy gorzowiank właśnie podczas tej szybsza.

A

gata Borowiak to zawodniczka nowo powstałego klubu lekkoatletycznego ALKS PWSZ Gorzów Wielkopolski, wcześniej jednej z sekcji AZS PWSZ. Młoda zawodniczka wygrała bieg na 60 m przez płotki z rewelacyjnym czasem 8,63 sekundy.

Podopieczna trenera Tomasza Saski wygrała zdecydowanie bieg eliminacyjny z czasem 8,72 s. Wówczas był to jej nowy rekord życiowy, który poprawiła jeszcze w biegu finałowym. Dla Agaty Borowiak najważniejszym startem w 2013 roku będą MŚ Juniorów Młodszych, które odbędą się na początku lipca br. w Doniecku.

W Spale startowali także inni reprezentanci ALKS PWSZ Gorzów. Oliwia Sozańska zajęła pechowe 4. miejsce w biegu na 60 m przez płotki juniorek z czasem 9.36, co było dla niej nowym rekordem życiowym (spóźniając start – czas reakcji – 0,602 s). Klaudia Forgacz zajęła 6. miejsce w 5-boju juniorek z wynikiem 3224 pkt (najlepszy wynik uzyskała w skoku wzwyż – 165 cm). Manuela Łękowska zajęła 6. miejsce w trójskoku juniorek młodszych z wynikiem 10,92 m. Beata Paluch zajęła 10. miejsce w trójskoku juniorek z nowym rekordem życiowym uzyskując 11,32 m.

Dawid Lis aps nr 02 2013 (309)

wo tła t s ń e l a z s e w o l a s t u F ione świa , kolorowe, przydym

Wyciemniona hala wokół brawa publiczności – w tai rozbrzmiewające wet na półfinale Akademickich kich warunkach na Futsalu Mężczyzn w BiałymstoMistrzostw Polski w uć się jak gwiazda sportu. ku można było pocz

N

ieczęsto województwo podlaskie ma szansę gościć ponad setkę sportowców z kraju, dlatego turniej rozgrywany w dniach 28–30 stycznia był tu wydarzeniem bez precedensu. To pierwsze takie zawody w historii Podlasia. Klub Uczelniany AZS Politechniki Białostockiej, organizator imprezy, miał więc przed sobą spore wyzwanie.

I poradził z nim sobie doskonale – co do tego nie ma wątpliwości.

Jarosław Kierdelewicz, trener zespołu Politechniki Białostockiej i główny organizator półfinału, jeszcze przed rozpoczęciem rozgrywek wierzył w sukces. Najważniejszym miał być oczywiście awans. – To sport, niczego nie można przewidzieć, ale jako gospodarze postaramy się powalczyć o sukces.

Udało się. Politechnika Białostocka jako jedyna uczelnia z miasta-gospodarza zaprezentuje się w ostatnim etapie AMP. Tego szczęścia zabrakło drużynom Uniwersytetu w Białymstoku oraz Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego i Turystyki. Sam Podlaski Związek Piłki Nożnej pisał na swoim portalu, że zespół UwB trafił do „grupy śmierci” razem z pierwszoligowym Uniwersytetem Warszawski oraz bardzo silnie reprezentowanym Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, który zresztą zakończył Półfinał na pierwszym miejscu. Zawodnicy Politechniki Białostockiej przyznają, że w wygranych pomogła im funkcja gospodarza. I nie tylko o motywację chodzi. – To bardzo wygodne – mówił Łukasz Andzielewicz. – Między meczami odpoczywamy, poza tym gramy u siebie.

Wiadomo, swoja publika i w ogóle…

Ale co świadczy o organizacji imprezy lepiej niż opinia gości? Marcin Dąbicki z Akademii Finansów i Biznesu w Warszawie nie znalazł powodów do narzekania.

www.azs.pl

– Zawodnicy pokazali się z dobrej strony.

Organizacja turnieju jest super. Jestem tutaj pierwszy raz i jestem zachwycony. Na koniec dodaje z uśmiechem o tym, co bardzo ważne dla gościa i sportowca: – Mamy fantastyczny akademik. I śniadanie było naprawdę pyszne.

Piłkarze, którzy tak jak Marcin byli w Białymstoku po raz pierwszy, okazali się bardzo ciekawi miasta. Krzysiek Nowelczyk i Rafał Kłucjasz z Politechniki Łódzkiej mówili po pierwszych meczach, że było ciężko, ale w przerwie między rozgrywkami i tak planują zwiedzanie. – Słyszeliśmy plotki, że Smok się przeniósł do was z Krakowa. Musimy to sprawdzić – żartowali.

Trzy dni półfinału można podsumować jako trzy dni uczciwej, sportowej rywalizacji. Nie było lekko. W meczu o pierwsze miejsce zwycięstwo ekipie z Olsztyna dała seria rzutów karnych. A jednak pozytywnych wrażeń nie zabrakło też po zakończeniu turnieju. Potwierdza to Wojtek Zalewski z Politechniki Warszawskiej, który traktował występ w Białymstoku nieco bardziej osobiście – to tutaj mieszkał jeszcze kilka lat temu. – Moje wrażenia są jak najbardziej na plus. Jako że pochodzę z Białegostoku, byłem bardzo zadowolony, że strefa odbywa się właśnie na Podlasiu. Turniej stał na dobrym poziomie organizacyjnym i wydaje mi się, że także sportowym. Jako drużyna nie zrobiliśmy jakiegoś konkretnego podsumowania, ale koledzy chyba też są zadowoleni. Dobra hala, świetni przeciwnicy, tylko wynik nie taki, jaki być powinien. – Drużyna Wojtka z Politechniki Warszawskiej zajęła w półfinale dziesiąte miejsce. Do awansu zabrakło sporo szczęścia. Mimo to piłkarz ma nadzieję wrócić kie-

i k s a l d pdolaskie po e-rzeczywistość W województwie podlaskim urząd postanowił dofinansować inicjatywy zaproponowane przez mieszkańców regionu.

Projekty miały dotyczyć kilku dziedzin, w tym także sportu. Niestety na 25 propozycji znajdujemy takie tylko trzy.

A właściwie... dwie i pół.

Pierwsze dotyczą koszykówki i futbolu amerykańskiego dla dzieci.

Tematyka kolejnego to e-sport. Pytam więc, „e-” czy „sport”?

Czym w ogóle miałby być e-sport? W dobie komputeryzacji można założyć, że leniwe dzieci najłatwiej zainteresować sportem przez ekran, przed którym spędzają najwięcej czasu. Ta forma mogłaby przekonać ich do sportu najłatwiej, ale i to marna wymówka.

Niestety projekt nawet tego nie zakłada. E-sport miałby promować sportową aktywność i promować podlaską innowacyjność. Pytam więc, jak ma się e-sport do promowania sportowej aktywności i sportu sensu stricte?

Obawiam się, że działania tego typu doprowadzą do powstania paradoksalnego pojęcia „biernej aktywności sportowej”. A to godzi w nasze, azetesowe zasady i naszą działalność. Bo kto wyobraża e-AZS? Jeśli istnieje problem z aktywizacją społeczeństwa/młodzieży, nie pomoże zachęcanie do pół-wysiłku.

To jak podporządkowywanie się targetowi: ludziom biernym, a nawet leniwym.

Teraz jesteśmy my, ale czy po nas przyjdą następni? Ważne więc, byśmy robili dalej swoje. Nieważne, czy to AMP w lekkiej atletyce, pływaniu, szachach, czy w końcu w Papier, Nożyce i Kamień. Ważne, że to nie „e-miłość” do sportu w najróżniejszej postaci.

Aleksandra Hryniewicz

APS – Wydanie Regionalne Redaktor: Aleksandra Hryniewicz e-mail: aleksandra.hryniewicz@wp.pl dyś na białostockie hale. – Gratulacje dla organizatorów. Fajnie byłoby jeszcze kiedyś zaprezentować się w Białymstoku.

Klub Uczelniany AZS Politechniki Białostockiej może pochwalić się teraz opinią świetnego organizatora. To świetna wróżba na przyszłość, bo już w kwietniu współorganizuje Finał Akademickich Mistrzostw Polski w Judo. Trzymam kciuki!

Aleksandra Hryniewicz Foto Politechnika Białostocka

Inny wymiar futbolu

Nowa odmiana piłki nożnej powoli opanowuje świat. Propagatorem gry jest Zinedine Zidane. adidas Team Five daje niebywałą szansę wzięcia udziału w międzynarodowym turnieju prowadzonym także w Polsce oraz spotkania z jednym z najlepszych piłkarzy wszechczasów. – Five-a-side to synonim wolności. Szybkie akcje, świetne widowisko, wszystko to, co kocham w piłce nożnej, znajduję na boisku five-a-side. Ten rodzaj futbolu wyzwala ducha walki w zgodzie z zasadami fair play.

– powiedział Zizou.

S P O N S O R O W A N Y

Bo tutaj liczy się każdy ruch, każdy krok, każda sekunda gry...

Każdy, kto choć raz widział Falcao w akcji, wie, co oznacza prawdziwy piłkarski popis. Szybkie zagrania oraz zapierające dech w piersi gole uczyniły Brazylijczyka najlepszym zawodnikiem futsalowym na świecie. Wydawać by się mogło, że to właśnie podczas meczów futsalowych możemy obejrzeć prawdziwy piłkarski show.

A jednak istnieje dyscyplina, która może zapewnić nie tylko grającemu, lecz także widzowi całą gamę niezapomnianych wrażeń. Jeszcze szybciej, jeszcze krócej, jeszcze efektowniej! To nowy wymiar futbolu: five-a-side. Niby to futsal, ale... gramy o bandy, bez stałych reguł, czyli po prostu czysty freestyle pełną parą! Ani w piłce nożnej, ani w futsalu nie ma tyle wolności, pasji i serca do gry. Five-a-side to przede wszystkim duża dawka niezapomnianych emocji.

Zinedine Zidane, jeden z najlepszych piłkarzy wszechczasów, trzykrotnie wybrany Piłkarzem Roku FIFA, był tak zafascynowany grą five-a-side, że postanowił pomóc w rozwoju tej cieszącej się coraz większą popularnością dyscypliny. Zizou stworzył obok swojego rodzinnego miasta, Marsylii, kompleks Z5, centrum sportowe nowej generacji z boiskami do gry five-a-side.

o jakże bogatej historii piłkarskiej. Wtedy to sąsiad Argentyny i Brazylii, po dwóch kolejno zdobytych złotych medalach olimpijskich, wygrał pierwsze w historii Mistrzostwo Świata w profesjonalnej piłce nożnej. Tak się składa, iż rywalem Urugwaju w finale byli właśnie ich sąsiedzi, Argentyńczycy. Mecz zakończył się wynikiem 2:1 i Urugwaj został pierwszym złotym medalistą Mistrzostw Świata. Od tego pamiętnego dnia, 30 lipca 1930 r. na Estadio Centenario w Montevideo, cały kraj ogarnęła gorączka futbolowa.

Zwłaszcza dzieci szukały jak najwięcej okazji do grania w piłkę.

W tym czasie niejaki Juan Carlos Ceriani, bazując na tradycyjnej piłce nożnej, połączył zasady trzech innych dyscyplin: koszykówki, waterpolo i piłki ręcznej i stworzył zupełnie nowy sport. Urugwajczyk nazwał go futsalem. Co ciekawe, boiska Cerianiego były tak małe, że bramki rysował on zawodnikom na ścianach.

Z biegiem czasu powstał nowy koncept grania w „klatkach”, boiskach otoczonych bandami, aby zapobiec częstemu opuszczaniu przez piłkę pola gry. I to tutaj możemy dopatrywać się początków five-a-side.

Światowy boom na five-a-side Five-a-side, w przeciwieństwie do futsalu, który jest pod jurysdykcją FIFA od 1988 r., nie jest dyscypliną oficjalną. Zasady gry są bardzo elastyczne. Czasem nawet przed samym rozpoczęciem meczu ustala się reguły. Niemniej jednak z roku na rok sport ten zyskuje na popularności. Prawdziwy boom na five-a-side wybuchł na wyspach brytyjskich, gdzie gorączka tej odmiany futbolu opanowała cały kraj i z roku na rok zjednuje sobie coraz to większą rzeszę zwolenników. Popularność five-a-side rośnie również na całym świecie.

Wszystko to za sprawą niesamowitej dynamiki gry. Futbol five-a-side to doskonałe pole do popisu dla freestylerów piłkarskich. To również świetna okazja do zaprezentowania na boisku indywidualnego stylu gry. Tutaj przede wszystkim liczy się dobra zabawa. Nie chodzi tylko i wyłącznie o rozwój fizyczny, lecz o jakże szeroko rozwinięty aspekt społeczny, jaki niesie za sobą ta dyscyplina sportu.

Głównym celem five-a-side jest zachęta do współpracy, interakcje społeczne oraz możliwość konfrontacji i rywalizacji, którym towarzyszą niezapomniane emocje.

Ciągłe zmiany, szybkość akcji, piłkarskie tricki i różnorodność stylów sprawiają, iż od pierwszego do ostatniego gwizdka nie brakuje tu wrażeń. Mniejsza liczba zawodników w jednej drużynie zacieśnia piłkarskie więzy i daje poczucie koleżeństwa. To dlatego powstaje coraz to więcej obiektów z boiskami do five-a-side, mnożą się ligi amatorskie i biznesowe. Z taką też myślą powstał kompleks Zinedine’a Zidane’a – Z5 we Francji. Jest on otwarty dla wszystkich bez względu na wiek, płeć czy sprawność fizyczną. Od dwóch lat mogą tam grać amatorzy, profesjonaliści, kluby, młodzież, szkoły, biznesmeni, a także całe rodziny. Znajdujące się koło Marsylii centrum piłkarskie Zizou to miejsce tętniące życiem 24 godziny na dobę!

Pasja i serce do gry: adidas Team Five Challenge 11 lutego br. ruszyły zapisy do turnieju adidas Team Five Challenge. Rozgrywki promują nowy wymiar futbolu five-a-side. Każdy kto chce posmakować tej odmiany piłki nożnej, już teraz ma szansę zagrać ze swoim zespołem podczas światowych finałów turnieju five-a-side i zmierzyć się z Zinedine’em Zidane’em w centrum Z5 we Francji.

Zapisy do aTFC odbywają się na stronie www.adidas-team-five.com. Każda drużyna może liczyć maksymalnie ośmiu zawodników (jeden bramkarz, czterech zawodników w polu i trzech rezerwowych).

Turniej przeznaczony jest dla pełnoletnich graczy i jest to jedyne ograniczenie.

Po zakończeniu procesu rejestracyjnego (14 kwietnia) piłkarskie jury, na podstawie nadesłanych materiałów audiowizualnych, wybierze 16 drużyn, które zagrają w finale krajowym. Rozgrywki odbędą się 27 kwietnia na obiektach Agrykoli w Warszawie. Zwycięzca będzie reprezentował Polskę na światowych finałach adidas Team Five Challenge w centrum Z5 w Aix-en-Provence we Francji. Więcej na temat turnieju na stronie

adidas-team-five.com

A R T Y K U Ł

Piłkarska rewolucja Gdzie narodził się ten niezwykły sport, który zachwycił światową gwiazdę futbolu, najlepszego piłkarza Mistrzostw Świata 2006? Dokładna geneza tej dyscypliny nie jest nam znana, ale bez wątpienia wywodzi się z futsalu, który to powstał w latach 30. XX wieku w Urugwaju, kraju

uwolnij swoją pewność w grze adidas-team-five.com

aps nr 02 2013 (309)

W

obecności 4000 widzów w Hali Sportowej „Częstochowa” 22 grudnia 2012 r. odbyła się „Złota dekada częstochowskiej piłki siatkowej 1990–1999”. Częstochowski AZS to najbardziej utytułowany klub w ostatnim 30 latach. Akademicy czterokrotnie stawali na najwyższym podium w rozgrywkach ligowych. Wychowało się w nim wielu młodych, później znakomitych siatkarzy.

AZS Częstochowa 90 – AZS Częstochowa 99 1:2 „Młodzież” wyszła na parkiet. W pokazowym pojedynku naprzeciwko siebie stanęli zawodnicy AZS-u z roku 1990 i 1999.

To ci, którzy święcili największe triumfy. Swoich sił po latach spróbowali m.in. Ireneusz Kłos, Krzysztof Stelmach, Dariusz Stanicki, Marek Kwieciński, Andrzej Szewiński, Damian Dacewicz.

Na trenerskich ławkach siedzieli Stanisław Gościniak, Ryszard Bosek, Andrzej Gołaszewski i Stefan Rybicki.

Spotkanie zakończyło się zwycięstwem zespołu z 1999 roku, chociaż w pierwszej partii górą byli rywale.

W przerwie złota szóstka wybrana przez czytelników „Gazety Wyborczej” (Dawid Murek, Andrzej Szewiński, Paweł Owczarek, Piotr Gruszka, Radosław Panas, Dariusz Stanicki) odebrała pamiątkowego tablice. Najlepszymi studentami sportowcami Wyższej Szkoły Pedagogicznej zostali Rafał Dymowski (studia dzienne) i Ireneusz Kłos (studia zaoczne), którzy w nagrodę od prorektora AJD prof. Eligiusza Małolepszego otrzymali wieczne pióra.

Zakończeniem wspaniałej imprezy było spotkanie, na którym nie było końca wspomnieniom i nawiązaniom do lat dziewięćdziesiątych… I ten „mecz” złotej dekady zakończył się nad ranem…

Foto Tomasz Kudala

www.azs.pl

Akademicki Związek Sportowy posiada ośrodki w najbardziej atrakcyjnych regionach kraju.

AZS Centrum Galion położone jest pomiędzy ujściem Wisły Śmiałej a wybrzeżem Morza Bałtyckiego, nieopodal Rezerwatu Przyrody „Ptasi Raj”. Miejsce idealnie nadaje się do odpoczynku w dziewiczej dzielnicy Gdańska, zaledwie 11 km od historycznego Śródmieścia.

AZS Wilkasy leży na zachodnim brzegu jeziora Niegocin w pobliżu Giżycka. To jedyny w swoim rodzaju kompleks wypoczynkowo-konferencyjny, oferujący bogatą bazę sportowo-rekreacyjną oraz nowoczesne Centrum Rehabilitacji & SPA. Z myślą o nadchodzących długich weekendach przygotowaliśmy oferty:  umożliwiające aktywny wypoczynek z nutą świątecznego charakteru nad morzem  majowej sielanki na Mazurach.