Akademicki Przegląd Sportowy 01/2010

[znalezione w sieci]

– Moim marzeniem jest, by z Gorzowem wywalczyć tytuł mistrza Polski. Mam świadomość, że jest to olbrzymie wyzwanie, ale czasem marzenia się spełniają – mówi w wywiadzie kapitan koszykarek AZS PWSZ Gorzów Wlkp., która uprawianie basketu łączy z pracą nauczyciela akademickiego. – Było kilka komicznych sytuacji, kiedy studenci uświadomili sobie, z kim mają zajęcia. A ja jestem tylko panią wykładowczynią technologii informatycznych – dodała Justyna Żurowska. Więcej o ślubujących rekord zwycięstw koszykarkach na stronie www.azspwszgorzow.pl

Szermierze AZS w dobrym stylu rozpoczęli starty w Pucharze Świata. W ciągu kilku tygodni 2010 roku na podium zameldowali się już Aleksandra Socha, Irena Więckowska, Sylwia Gruchała, Radosław Glonek i odnosząca życiowy sukces Ewa Nelip. Wygrać udało się złożonej wyłącznie z zawodniczek AZS drużynie szpadzistek.

O sukcesach naszych szermierzy czytaj na www.azs.pl.

O Mateuszu Ligockim było ostatnio bardzo głośno. Snowboardzista, który wywalczył pierwszą dla Polski nominację na igrzyska w Vancouver, dołączył do olimpijskiej kadry jako ostatni. O zmaganiach Matysa w Vancouver przeczytasz na jego stronie (www.ligocki.net). Tam też Ligocki promuje akcję „Żyj z głową. W kasku”. – Tylko ktoś o niezdrowych zmysłach wybiera się na śnieg bez kasku. Doświadczyłem wielu groźnych sytuacji i wiem czym to pachnie – mówi Matys.

Wszystkich swoich kibiców chcę poinformować, że zawieszam wyczynowe uprawianie żeglarstwa.

Przerwa w sporcie potrwa przynajmniej rok. Jestem szczęśliwą kobietą oczekującą na narodziny dziecka. Wiadomość, że jestem przy nadziei, jest dla mnie remedium na wydarzenia w sportowym światku, które miały miejsce pod koniec roku.

Teraz tym bardziej nie mogę się denerwować, dlatego pozostaje mi tylko życzyć, aby wszystkie dziewczyny „radialówki” wytrwale trenowały i sięgały po swoje marzenia – oświadczyła Katarzyna Deberny (Szotyńska), żeglarka AZS Uniwersytet Warszawski, strona:

www.kasiadeberny.gwiazdasportu.pl DS

Pismo Zarządu Głównego AZS Redaktor naczelny: Bartłomiej Korpak Adres redakcji: 00-056 Warszawa ul. Kredytowa 1a tel./faks (22) 828-02-76 502-250-604 www.azs.pl e-mail: aps@azs.pl Projekt graficzny i skład: © FALL tel. (12) 413-35-00, 294-15-28, www.fall.pl Numer zamknięto 28 lutego 2010 r.

Wydawnictwo zrealizowano ze środków Ministerstwa Sportu i Turystyki, ISSN 0209-0546 Redakcja nie zwraca materiałów niezamówionych oraz zastrzega sobie prawo skracania artykułów.

aps nr 1 2010 (279)

[od redakcji]

Dobra lokata imowe Igrzyska są pewnie w trakcie. Pisząc felieton na kilka dni przed zapaleniem znicza w Vancouver hasło „dobra lokata” powinno wprost kojarzyć się z życzeniami udanego startu dla polskich reprezentantów. To też, ale nie o tym ta refleksja. To nie przypadek, że blisko połowa naszej narodowej ekipy to zawodnicy z klubów AZS. Wśród nich liderzy poszczególnych dycyplin: Justyna Kowalczyk, Tomasz Sikora, Konrad Niedźwiedzki, Paulina Ligocka. Jeszcze 20 lat temu o czymś takim sport akademicki mógł tylko śnić. Z dwóch powodów, sportowcy zimowych dyscyplin niechętnie kończyli jakiekolwiek szkoły, a i uczelnie nie były specjalnie zainteresowane wspieraniem tych dyscyplin sportu. AZS Zakopane był przez wiele lat jedynym klubem, w którym potrafiono stworzyć warunki do szkolenia zawodników na wysokim poziomie. Zmiana tej sytuacji, a właściwie przełom w sposobie myślenia pojawił się wraz z wizją Zimowej Uniwersjady w Zakopanem w 1993 roku.

Decyzja zapadła w 1989 roku podczas Komitetu Wykonawczego FISU w Sofii. Rozpoczęto przygotowania nie tylko do przeprowadzenia igrzysk studentów, ale także do zapewnienia godnego miejsca w rywalizacji sportowej. Pomysł na mobilizację wyszedł z kręgów akademickich, a ówczesny Urząd Kultury Fizycznej wsparł go autorytetem i pieniędzmi.

Trudno wymienić wszystkich ojców tych dobrych rozwiązań; obserwując z bliska podejmowane działania wśród inicjatorów pozytywnych zmian wymienić należy Zbigniewa Sikorę , ówczesnego wiceprezesa Zarządu Gównego AZS, a także pasjonatów sportów zimowych w osobach Szymo-

Z

na Krasickiego (AWF Kraków) i Stanisława Sochy (AWF Katowice). Te nazwiska wymieniłem w pierwszej kolejności, chociaż zapewne lista jest znacznie dłuższa. Powstanie sekcji sportów zimowych w klubach AZS na tych uczelniach, nawiązanie ścisłej współpracy uczelni z polskimi związkami sportowymi, a także ze szkołami mistrzostwa sportowego, zaproszenie do współpracy w klubie i w szkole wyższej fachowców z Polski i zza granicy ostatecznie przyniosło owoce. Zainwestowano znaczne środki finansowe – w ludzi, sprzęt, wsparcie naukowe. Pokonywano problemy różnej skali. Często były to pionierskie poszukiwania i rozwiązania.

Gdzieś na początku lat 90. z akademickich klubów wyszło zainteresowanie bardzo młodymi wtedy dyscyplinami sportu – snowboardem, short trackiem. Wsród pionierów tej pierwszej dycypliny pojawił się Michał Sitarz z AZS Zakopane, zamienił narty na deskę, przez jego szkołę przeszła spora grupa snowboardzistów, w tym synowie studiujący na AWF w Krakowie.

Dziś jeden z nich Marcin jest trenerem kadry olimpijskiej. W zawodach shorttracku na międzynarodowej arenie pewnie pierwsza wystąpiła Zofia Tokarczyk z zakopiańskiego AZS, uznana łyżwiarka – było to podczas uniwersjady w Belluno (1987 rok). Kilka lat potem w Krakowie namówiono inną łyżwiarkę Lidkę Olcoń do prób na krótkich łyżwach. Dziś polski short-track ma już europejskie wyniki, a czołowa sekcja w kraju związana jest z AZS Opole. Tak, tak, w wielu zimowych dyscypinach pojawiła się na początku lat 90. cała grupa bardzo utalentowanych zawodniczek i zawodników. Okazało się, że przy odrobinie dobrej woli z obu stron można było pokonać barierę matury i stu-

diowania. W wielu przypadkach debiutowali w uniwersjadach, a zdobywane medale świadczyły o rozwoju kariery. Łukasz Kruczek wywalczył w rywalizacji studentów 4 złote medale w konkursach skoków, ma już swoje miejsce w historii tych imprez, dziś prowadzi kadrę narodową. Podobnie Tomasz Sikora, kolejny multimedalista, wtedy jako student uczelni w Raciborzu, reprezentował klub Dynamit Chorzów, zdobywał laury na Uniwersjadach w Popradzie (1999) i Zakopanem (2001). Teraz na kilka tygodni przed igrzyskami dołączył do najlepszego biathlnowego szkolenia, jakie od lat staraniem władz uczelni zorganizowano na AWF Katowice. Nie ma co się zresztą dziwić, skoro rektor tej uczelni, profesor Zbigniew Waśkiewicz, prezesuje także Polskiemu Związkowi Biathlonu. Gdy do tego dołożymy nazwiska biegaczy tworzących katowicką szkołę narciarską, Krzysztofa Wańczyka, Janusza Krężeloka, Macieja Kreczmara, to może sukcesy Justyny Kowalczyk i Sylwii Jaśkowiak będą bardziej zrozumiałe. Ulokowane kiedyś nakłady zaczęły procentować i tak sprowadziliśmy rozważania do bankowej kategorii – dobrej lokaty. Skoro już jesteśmy przy ekonomii, to widok tysięcy biegających na nartach rodaków ma swój gospodarczy wymiar. Firmy zacierają ręce. Chcą być takie, jak Justyna nie tylko nastolatki, ale i szacowne panie, nie mówiąc już o panach. W stolicy biega się we wszystkich parkach, podwarszawskich lasach, a od tygodnia także po ZOO. Powszechnie dziękuje się za światowe ocieplenie klimatu, bo jest nadzieja, że do marca śnieg się utrzyma. Zatem nasi bohaterowie wracajcie z Igrzysk z dobrymi lokatami.

Redaktor

SPROSTOWANIE Szanowna Redakcjo „Akademickiego Przeglądu Sportowego” W ostatnim numerze APS (09 2009 (277) str. 11) w artykule pt. „Uroczystość z tradycją, tematy wciąż nowe” autor Piotr Kieraciński przedstawił nieprawdziwe fakty, informując, że byłem autorem takiej wypowiedzi. Sprawa dotyczy rzekomego odbierania stypendiów sportowych studentom uczelni medycznych, którzy startują w Akademickich Mistrzostwach Polski. Otóż oświadczam, że nigdy w żadnej wypowiedzi, ani prywatnej, ani tym bardziej publicznej nie przedstawiałem takich faktów i takiego stanowiska.

Zwracam się do Szanownej Redakcji z prośbą o większą rzetelność w relacjonowaniu naszych wspólnych AZS-owskich wydarzeń.

Jednocześnie proszę o wydrukowanie w kolejnym numerze „Akademickiego Przeglądu Sportowego” treści niniejszego oświadczenia.

Dariusz Piekut – Wiceprezes Zarządu Głównego AZS ds. upowszechniania kultury fizycznej

www.azs.pl

Już myślałem, że coś pomyliłem, bo przecież rozmawiałem z różnymi osobami, także z prezesem Dariuszem Piekutem, w kuluarach. Zazwyczaj niszczę zapisy starych materiałów.

Jednak tym razem było inaczej: na tym samym nośniku miałem zapis innego, późniejszego spotkania i dlatego także materiał z konferencji AZS cudem ostał się tak długo. Sprawdziłem.

To było drugiego dnia konferencji w obiektach Politechniki Krakowskiej. W pierwszej części obrad prezes Piekut omawiał zmiany w zasadach rozgrywania Akademickich Mistrzostw Polski. Jedna z jego uwag dotyczyła wyłączenia się z rozgrywek akademii medycznych, które zorganizowały własne zawody. Dalej mówił o tym, że szanse na stypendium sportowe mają tylko ci studenci medycyny, którzy startują w rozgrywkach uczelni medycznych. Co gorsza, starty sportowców medyków były niemile widziane przez władze uczelni, a zdarzały się przypadki utraty stypendiów za niesubordynację, czyli udział w rozgrywkach organizowanych przez AZS. Tyle – w skrócie – zapis z konferencji. Nie mam nic do dodania w tej sprawie.

Chyba tyle, że takie postępowanie władz uczelni medycznych nie do końca mi się podoba i rozumiem oburzenie Dariusz Piekuta.

Piotr Kieraciński, „Forum Akademickie”

Sport dzieci i młodzieży Polski Komitet Olimpijski wspiera sport młodych, ponieważ bez nich nie byłoby kogo wysyłać na igrzyska – tymi słowami przywitał gości zebranych w Centrum Olimpijskim Piotr Nurowski, prezes PKOl, gospodarz gali sportu młodzieżowego. tórował mu minister W pierwszej dziesiątce znalazły się też sportu i turystyki Adam wrocławski AZS AWF (8.) i AZS UR SAS Giersz, mówiąc o potrze- Rzeszów (10.). bie podejmowania przez W przypadku biathlonu wysoki poziom ustawodawców, samorzą- utrzymuje AZS AWF Katowice (426,50), dy i różne instytucje zajmujące się spor- który – podobnie jak w poprzednim roku tem działań mających na celu wsparcie – ustąpił tylko BKS WP Kościelisko. Comerytoryczne, finansowe, legislacyjne raz lepsze efekty osiąga za to wrocławski klubów szkolących na co dzień najmłod- AZS AWF (289,00), zdobywca trzeciego szych sportowców, jako że właśnie od miejsca w rywalizacji. poziomu wyszkolenia takich klubów, ich W brydżu natomiast nastąpił regres zaangażowania w rozwój młodzieży zależą – triumfująca w zeszłym roku AZS UW późniejsze osiągnięcia sportowców.

Warszawa ustąpiła miejsce poznańskieW czasie uroczystości podsumowano mu UKB Dąbrówka. W klasyfikacji nie rywalizację prowadzoną w 67 dyscyplinach w ramach systemu sportu młodzieżowego obejmującego 3047 klubów.

W porównaniu z rokiem poprzednim niespodzianek nie było. Klasyfikacja generalna przyniosła małe roszady, ale i potwierdziła znaczącą rolę, jaką kluby AZS odgrywają w szkoleniu młodych. W pierwszej dziesiątce znalazło się pięć, a nie jak w zeszłym roku sześć klubów spod znaku AZS. Miejsca na podium zajęli zwycięzcy ubiegłorocznej klasyfikacji – najwyższe niepokonany Śląsk Wrocław znalazł się natomiast AZS Politechniki (1897,33 pkt), za nim AZS AWF Kato- Wrocławskiej, który jeszcze rok temu był wice, któremu do zwycięzcy zabrakło 79 trzecim pod względem poziomu wyszkopunktów, na trzecim – Zawisza Bydgoszcz lenia klubem w Polsce.

(1749,25). Poza podium AZS AWF WarCoraz więcej sukcesów odnotowują na szawa – 4. (1605,02), AZS AWFiS Gdańsk swoim koncie kluby AZS szkolące w judo.

(1500,06) – 5., AZS OŚ Poznań (1104,46) Co prawda liderem są wciąż Czarni By– 7., dziesiątkę zamknął AZS AWF Wro- tom, ale wśród kobiet po piętach depczą cław (1018,15). Kolejną otworzyły trzy im już AZS AWFiS Gdańsk (3. miejsce), kolejne kluby: AZS Zakopane, AZS AWF AZS UW Warszawa (6.), AZS OŚ Poznań Poznań i AZS AWF Kraków, na dalszych (7.), AZS Łódź (8.) i KŚ AZS Politechnika miejscach AZS UWM Olsztyn (22), AZS Śl. Gliwice (9.). Ten ostatni klub stoi wysoAWF Gorzów Wlkp. (30), AZS Opole (37) ko (8.) również w szkoleniu mężczyzn.

AZS UW Warszawa (50).

Białostockie Podlasie już kolejny rok Bez większych zmian obeszły się kla- przoduje w wyszkoleniu lekkoatletów, jedsyfikacje klubów w dyscyplinach. W dwu- nak w pierwszej dziesiątce znalazło się dziestu z 67 dyscyplin kluby AZS zajmują 6 zespołów AZS. Do wysoko notowanych wiodące miejsca, jeśli chodzi o wyszkole- już w zeszłym roku AWFiS Gdańsk (3.), AWF Warszawa (5.), AWF Kraków (6.), nie młodzieży.

Niekwestionowanym liderem w akro- OŚ Poznań (8.), AWF Wrocław (9.) dołąbatyce sportowej, i to od kilku lat, jest czyła AWF Katowice (10.).

Natomiast zakopiański AZS nadal wieAZS AWF Poznań, który jak na razie bije pozostałych na głowę, uzyskując w sta- dzie prym w dyscyplinach zimowych: łyżGala 100-lecia AZS, Warszawa 22.05.2009 r. wiarstwie szybkim i narciarstwie alpejtystykach ponadstupunktową przewagę.

W

skim. Short track zaś stał się domeną AZS Opole, choć w poziomie szkolenia ustępuje tylko Juvenii Białystok.

AZS AWF Katowice na drugim miejscu, jeśli chodzi o wyszkolenie w narciarstwie klasycznym. Czwarte miejsce opanował AZS Zakopane. Żadnych zmian nie ma w klasyfikacji klubów pod względem wyszkolenia w pływaniu – tak jak w zeszłym roku ta dyscyplina należy do katowickiego AWF, który ustępuje tylko Polonii Warszawa.

Na dalszych miejscach gdański AWFiS (7.) i AZS AGH Kraków (10.).

Poznań ukochał sobie inną wodną dyscyplinę – pływanie synchroniczne. Na 12 sklasyfikowanych klubów 5 pochodzi właśnie stamtąd. Najlepszy – tak jak i w zeszłym roku – jest AZS AWF Poznań, na 11. miejscu – OŚ AZS Poznań.

W wyszkoleniu w snowboardzie nadal celuje zakopiański F2 Dawidek Team.pl z niemal stupunktową przewagą do krakowskiego Ski Test. AZS Zakopane spadł na trzecie miejsce. Klub, który ma w swoich szeregach m.in. Paulinę Ligocką – AZS AWF Katowice – na odległym 13. miejscu.

Tradycyjnie szermierka została zdominowana przez kluby AZS. Na pierwszym miejscu bezkonkurencyjny warszawski AZS AWF (592 pkt), kolejne pozycje: 4. AZS AWFiS Gdańsk (233,37), 5. AZS AWF Katowice (220,00), 7. AZS AWF Poznań (216,75), 9. AZS AWF Wrocław (202,00).

Wysoki poziom wyszkolenia w taekwondo olimpijskim nadal utrzymują AZS UWM Olsztyn i AZS AWF Warszawa. AZS OŚ Poznań w tym roku spadł na 9. pozycję. Poznański klub ma jednak duże sukcesy w tenisie, pozostawiając rywali w tyle z ponaddwustupunktową przewagą.

W tenisie stołowym – tak jak w zeszłym roku – wysoką, drugą lokatę utrzymał AZS UE Wrocław.

Wioślarstwo jak na razie opanowała Bydgostia Bydgoszcz. W pierwszej dwudziestce jednak 7 zespołów AZS: Toruń (4.), AWF Gorzów (7.), Szczecin (8.), PW Wrocław (11.), AWF Kraków (13.), AWF Poznań (18.), AWF Warszawa (19.).

W żeglarstwie – lekki progres. Co prawda sopocki SKŻ nadal triumfuje w klasyfikacji, ale w dziesiątce najlepszych, oprócz notowanego już w zeszłym roku AZS AWFiS Gdańsk (8.), pojawił się klub AZS Uniwersytetu Warszawskiego. tekst i foto MM aps nr 1 2010 (279)

60 lat Akademickiego Związku Sportowego w Zakopanem Jubileusz 60-lecia Akademickiego Związku Sportowego Zakopane to wydarzenie w społeczności miasta, regionu tatrzańskiego, ale również w sportowym obrazie Polski.

O tyle istotny, iż Klub Sportowy AZS Zakopane od początku swojej działalności wpisał się w karty historii ogólnopolskiego i międzynarodowego ruchu sportowego. lub na przestrzeni tych lat godnie świętował jubileusze 10-, 15-, 20-, 35-, 50-lecia powołania najpierw oddziału AZS Kraków, a później Klubu Sportowego AZS Zakopane. Zawsze członkowie Klubu przywiązywali wagę do wspomnianych uroczystości w przekonaniu, że jest to moment na dokonanie oceny osiągnięć sportowych zawodniczek i zawodników, przeanalizowania stanu organizacyjnego Klubu i jego miejsca w sporcie w skali krajowej oraz międzynarodowej, przedstawienia w szerokim gronie planów i perspektyw Klubu. Zakopiańczycy zawsze cenili sobie spotkania w szerokim gronie najbliższych i osób sympatyzujących z Klubem AZS. Klub ma swoje początki w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Powstał w wyniku przekształcenia HKNHKS Zakopane w wyniku zmian w sporcie polskim w 1949 roku. Zakopiańczycy nie mogli zaprzepaścić dorobku jednego z pierwszych klubów w Polsce – zarówno sportowego, jak i wychowawczego, który powstał w 1935 roku w wyniku porozumienia Polskiego Związku Narciarskiego i Związku Harcerstwa Polskiego. Stąd w rozmowach działaczy HKN-HKS z AZS Kraków oraz w porozumieniu z ówczesnym burmistrzem Jerzym Ustupskim (wioślarz AZS Kraków, brązowy medalista dwójki XI Letnich Igrzysk Olimpijskich Berlin 1936, Członek Honorowy AZS 1987) 2 maja 1949 roku podjęli oni decyzję o przystąpieniu do AZS Kraków, przyjmując, że AZS Zakopane będzie jego oddziałem. – Stąd nasz Ród! – tak krótko puentują swoją proweniencję pierwsi członkowie AZS Zakopane, klubu z miasta, w którym nie było szkoły wyższej.

Członkami Klubu zostawali studenci krakowskich uczelni, którzy przyjeżdżając do swoich domów każdą wolną chwilę spędzali na treningach na trasach biegowych, zjazdowych czy skoczniach.

Od początku Klub stanowił o obrazie sportów zimowych w Polsce. Wychował wielu olimpijczyków, reprezentantów Polski, zawodników uczestniczących w najważniejszych zawodach. Reprezentanci HKN-HKS byli reprezentantami

K

www.azs.pl

Polski wśród trzynastu narodowych ekip w pierwszych powojennych zawodach narciarskich FIS w Europie – VII Akademickich Igrzyskach Zimowych w Davos w 1947 roku. Zawody akademickie stanowiły eliminacje do reaktywowanych po wojnie Mistrzostw Świata w Narciarstwie, przeprowadzonych miesiąc później we francuskim Chamonix. Na akademickich zawodach piękną powojenną kartę historii narciarstwa polskiego rozpoczął Stefan Dziedzic. Był to pierwszy zagraniczny wyjazd młodego zawodnika. Ze składek członkowskich klub zakupił mu buty skokowe. Na buty biegowe już nie starczyło! Rok później, w 1948 roku Stefan Dziedzic został olimpijczykiem startującym w V Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Sankt Moritz, a tym samym otworzył listę dziewiętnastu olimpijczyków-zawodników Klubu AZS Zakopane.

Liczba ta zwiększyła się o kilku następnych sportowców, którzy otrzymali olimpijskie nominacje i złożyli ślubowania przed wylotem do Vancouver.

Klub ma znaczący wkład w rozwój sportów zimowych w Polsce. Był organizatorem XI AMŚ w 1956 roku, współorganizatorem dwóch zimowych uniwersjad w 1993 i 2001 roku, wielu międzynarodowych akademickich mistrzostw w narciarstwie FISU. Zawodnicy AZS Zakopane zdobyli 45 uniwersjadowych medali (8 złotych, 14 srebrnych, 23 brązowe), spośród liczby 117 stanowiących dorobek medalowy akademickiej reprezentacji Polski. Multimedalistką w ostatnim dziesięcioleciu jest Dagmara Krzyżyńska, alpejka (3 złote: 2 na uniwersjadzie Zakopane 2001 r. i 1 Innsbruck 2005 r.), Katarzyna Wójcicka, łyżwiarka (1-11 Turyn 2007 r.), Konrad Niedźwiedzki (1-2-0 Harbin 2009 r.) Podobny dorobek medalowy mieli zawodnicy w zimowych akademickich mistrzostwach świata, rozgrywanych w latach 1947–1957.

Wielu Polakom Klub niejednokrotnie kojarzy się z zawodami narciarskimi dla dzieci, popularnie zwanymi „Koziołek Matołek”. Inicjatorem corocznych od 1948 roku spotkań sportowych dzieci w wieku 4–9 lat był sam Kornel Makuszyński, który z wielkim oddaniem towarzyszył

dzieciom w ich niejednokrotnie pierwszych zawodach. Nagradzał je osobiście nartami, książkami swojego autorstwa.

Po śmierci pisarza dobrym duchem zawodów stała się jego żona, pani Janina, pełniąc honorowy patronat nad zawodami dzieci rozgrywanymi w biegach narciarskich, łyżwach, zjazdach narciarskich, skokach oraz snowboardzie. Głównym organizatorem zawodów od początku jest zakopiański AZS. Jubileusz w dniu 6 stycznia 2010 roku rozpoczął się uroczystą mszą św. w kościele oo. Bernardynów na Bystrem. Odprawił ją ksiądz Tyberiusz. Podczas mszy poświęcono nowy sztandar Klubu. Awers – gryf AZS z sokołem i lilijką, rewers trzy słowa: Honor, Sport, Nauka, które oddają proweniencję i credo członków Klubu.

Poczet sztandarowy stanowili: Władysław Gąsienica Roj (Członek Honorowy AZS), Krzysztof Całka (wiceprezes), Wojciech Gajewski (aktualny prezes). Kolędy w czasie mszy wykonał Jacek Wójcicki przy udziale kapeli Marka Majerczyka.

Po mszy uczestnicy uroczystości przeszli przez zakopiańskie cmentarze na Pęksowym Brzyzku oraz przy ul. Nowotarskiej, by złożyć wiązanki kwiatów i zapalić światło na grobach tych, którzy budowali i stanowili o Klubie przed laty, m.in.: Ludwika Fischera, Kornela Makuszyńskiego, Jerzego Ustupskiego, Franciszka Marduły, Włodzimierza Walkosza, Stefana Dziedzica, Andrzeja Gąsiennicy Roja, Janusza Kobylańskiego.

Później odbyło się oficjalne spotkanie w sali obrad Urzędu m. Zakopane przy ul. Kościuszki, a jego uczestnikami było około stu osób – członków oraz sympatyków Klubu. Gośćmi byli: starosta powiatu tatrzańskiego Andrzej Makowski, burmistrz miasta Zakopane Janusz Majcher, sekretarz generalny AZS Bartłomiej Korpak. Powitania, odznaczenia, podziękowania, prezenty…, uroczyście – przy sztandarze, którego chorążymi byli młodzi zawodnicy: Karolina Klimek, Jakub Malczewski i Karolina Mrózek. Starosta A. Makowski odznaczył Krzysztofa Całkę Brązowym Krzyżem Zasługi, natomiast Bartłomiej Korpak przekazał Klubowi Nagrodę ZG AZS im. E. Piaseckiego, którą przyznano trenerowi Michałowi Sitarzowi seniorowi, a dla Władysława Gąsienicy Roja i Krzysztofa Całki – nagrodę-upominek z Gali 100-lecia AZS – „Niezawodni w czasie”. Z kolei ksiądz Tyberiusz Marek Mąka otrzymał oficjalnie tytuł kapelana AZS Zakopane, a momentem przyjęcia do społeczności sportowej stało się włożenie klubowej kurtki, którą wręczono księdzu.

Klub stanowi w Małopolsce kuźnię wybitnych zawodników, pracują w nim oddani trenerzy, a przede wszystkim utalentowana, ambitna młodzież ze sportową pasją w swoich życiorysach.

HH

[futsal]

Zawody na przetarcie sił Uniwersytety z Gdańska, Poznania i Szczecina oraz Wyższa Szkoła Gospodarki z Bydgoszczy jadą na finał AMP w futsalu do Katowic. ficjalne rozpoczęcie mistrzostw w hali Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego: wciągnięcie flagi AZS, przemowy zaproszonych gości, a na koniec efektowny pokaz sekcji aerobiku prowadzonego przez Danutę Maciejewską – prezes KU AZS ZUT – po takim początku mistrzostwa nie mogły być nudne!

Walka o awans nie była łatwa – 15 drużyn chcących dotrzeć do finału musiało zmierzyć się ze sobą i z arbitrami, którzy tak jak w ubiegłym roku sędziowali mecze bardziej lub mniej profesjonalnie. W większości jednak o wyniku zadecydowały umiejętności zawodników, a nie czynniki zewnętrzne. Czołówka mistrzostw wyłoniła się po pierwszej fazie eliminacyjnej. Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w rozgrywkach finałowych nie przegrał żadnego meczu, raz tylko zremisował z Uniwersytetem Szczecińskim, a mecz o trzecie miejsce wygrał w rzutach karnych z Wyższą Szkołą Gospodarki. Do najlepiej przygotowanych zespołów trzeba jeszcze dodać ekipę Uniwersytetu Gdańskiego, której korzystna różnica bramek w drugim etapie mistrzostw pozwoliła na grę o pierwsze miejsce z uniwersytetem poznańskim.

Mecze, w których grała gdańska Wyższa Szkoła Turystyki i Hotelarstwa, charakteryzowały się dużą liczbą strzelanych bramek – w pojedynku z Akademią Morską w Gdyni kibice zobaczyli ich razem 27, i to bez rzutów karnych (3:24 dla AM), a 19 razy piłka była wyciągana z bramek w meczu z PWSZ Konin (1:18).

O

Rozmowa z Rafałem Polakiem, wiceprezesem ds. sportowych KU AZS ZUT w Szczecinie Nie pierwszy raz w Szczecinie odbywają się rozgrywki akademickie. Jak oceniasz okiem organizatora przygotowanie do AMP w futsalu?

Przygotowania rozpoczęły się dobre dwa miesiące przed startem imprezy i były intensywne w mniejszym lub większym stopniu. Ostatnie dwa tygodnie to istny kierat, któremu trzeba było podołać, tak aby wyeliminować wszelakie możliwe niedociągnięcia związane z zawodami.

Miałeś okazję obserwować większość meczów. Jaki był poziom zawodów?

Drużyny, które u nas wystąpiły, zaprezentowały naprawdę bardzo wysoki poziom. Postanowiliśmy od początku obserwować zawodników, ponieważ chcieliśmy wybrać najlepszą piątkę półfinału i nie ukrywam, że mieliśmy z tym spory kłopot. Bardzo wielu zawodników zaskakiwało szybkością i techniką, bajecznymi podaniami oraz kapitalnymi strzałami.

Futsal jest moją ulubioną dyscypliną sportu i naprawdę z wielką przyjemnością oglądałem wszystkie mecze, ponieważ wszystkie drużyny prezentowały ofensywny styl gry.

Oprócz czysto sportowego charakteru półfinału zagwarantowaliście zawodnikom integrację w klubie studenckim Pinokio. Uczestnicy startujący w AMP przyjeżdżają też, by dobrze się zabawić, poznać atmosferę AZS. Czy to tylko jeden z cyklu zawodów, w których grają?

Wielu zawodników zna się od lat, bo to nie pierwszy taki ich turniej. Ale nie brakuje i nowych, którzy wcześniej nie brali udziału w imprezach tego typu. Ci poznają klimat, atmosferę AZS, przekazując swe wrażenia kolegom i znajomym.

Do finałów w futsalu dostała się drużyna Uniwersytetu Szczecińskiego. Co prawda nie jest to zespół AZS ZUT, ale czy mimo wszystko będziecie im kibicować? A jak nie, to której drużynie?

Nam niestety się nie powiodło, czegoś minimalnie zabrakło i nieszczęście gotowe. Osobiście będę dopingował chłopakom z USz, bo grają naprawdę ładny futsal. W finale nie wystąpili przegrywając z UAM tylko różnicą bramek.

Mecz między tymi drużynami zakończył się wynikiem 5:5, a USz stracił 2 bramki w ostatniej półtorej minucie gry.

Poza tym znamy się z różnych szczecińskich boisk, więc tym bardziej chciałbym, aby osiągnęli sukces w Katowicach.

Organizacja mistrzostw to także przedsięwzięcie logistyczne. Łatwo było namówić władze uczelni, członków klubu uczelnianego do włączenia się w zawody?

Wiadomo, że nigdy nie jest łatwo. Dużo wysiłku kosztuje rozplanowanie logistyczne takiego turnieju, ale przecież nie ma rzeczy niemożliwych. Znaleźliśmy paru sponsorów, pomógł także Urząd Miasta.

Jesteśmy nowym zarządem i była to praktycznie impreza na przetarcie naszych sił.

To, czego zabrakło, można uzupełnić w następnych tego typu imprezach i wszystko będzie wyglądało jeszcze lepiej. Zrobiliśmy na gorąco spis rzeczy, które się sprawdziły, oraz takich, które trzeba zmienić, doszlifować, i mocno wierzę, iż następne imprezy będą z jeszcze większym impetem.

W tym roku akademickim przeprowadzacie nie tylko futsal, ale i siatkówkę wraz z jej odmianą plażową. Czy jest już pomysł, jak ciekawie można zorganizować te zawody?

W sumie robimy siatkówkę kobiet, a siatkówkę plażową w głównej mierze OŚ, ale zapewne włączymy się do pomocy.

Będzie kolejna okazja do wykazania się inwencją twórczą, a pod tym względem sądzę, iż jako Szczecin mamy naprawdę duży potencjał. Mocno wierzę w dobrą pogodę na plażówce, bo to połowa sukcesu.

Korzystając z okazji chciałem serdecznie zaprosić wszystkich na obie te imprezy oraz pozdrowić siatkarki, które do nas zawitają w kwietniu. tekst Mateusz Tomanek foto Katarzyna Stefaniak aps nr 1 2010 (279)

[ergometry]

XIX Ergowiosła 2010, Wrocław, 30.01.2010 r.

Spotkanie siły z doświadczeniem…

Wioślarskie zmagania na ergometrach weszły już w wiek dojrzały i choć zeszłoroczne przekroczenie progu dorosłości dało się we znaki zarówno organizatorom, jak i uczestnikom, to tegoroczne zawody obfitowały w wiele atrakcji. prócz zmagań zawodników wyczynowych o tytuły mistrzów Polski na tradycyjnym dystansie 2000 m do walki stanęli również zawodnicy niepełnosprawni, weterani oraz studenci, wszyscy na dystansie 1000 m.

Dodatkiem do tegorocznych Ergowioseł był szumnie zapowiadany w prasie i telewizji wyścig dwóch mistrzów – wicemistrza olimpijskiego w wioślarskiej czwórce bez sternika wagi lekkiej Pawła Rańdy i pięciokrotnego mistrza świata konkurencji strong man Mariusza Pudzianowskiego.

Ergometrowa impreza rozrasta się z roku na rok i po 18 latach przestała się mieścić w dotychczasowej sali. Dodatkowo tegoroczny wyścig sportowych gigantów zapowiadał wielokrotnie zwiększone zainteresowanie kibiców… Przenosiny więc były nieuniknione. Wybór padł na Halę Orbita.

Tegoroczna edycja zgromadziła ponad 250 zawodników z 30 klubów. Tradycyjnie największą obsadę miała kategoria mężczyzn – do wyścigu zgłosiło się 73 zawodników, w tym posiadacz tytułu mistrza świata w ergometrze oraz wciąż nieosiągalnego dla innych zawodników rekordu świata na 2000 m, reprezentant gospodarzy KS AZS Politechnika Wrocławska – Maciej Siejkowski. Nie było co prawda jego największego rywala, Białorusina Pawła Szurmieja, ale od człowieka groźniejsza okazała się maszyna. Kilka sekund po starcie na ergometrze Siejkowskiego zaczęły się poluzowywać paski od podnóżka. Po kilkudziesięciu sekundach od rozpoczęcia wyścigu, wyraźnie zde-

O

www.azs.pl

nerwowany lider i faworyt, zrezygnował z dalszej rywalizacji. Ostatecznie zwycięzcą okazał się Litwin Saulius Ritter (Lotto Bydgostia) i choć czas, jaki uzyskał (5.55,2), daleki był od rekordu Siejkowskiego (5.37,0), to jednak zapewnił mu złoty medal i tytuł mistrza Polski.

W studenckiej rywalizacji na ergometrach (4 zawodników tworzy drużynę, a ich indywidualne wyniki są uśredniane) od początku tryumfowała Politechnika Wrocławska przed Uniwersytetem Wrocławskim.

Tym razem jednak czwórka z Uniwersytetu o ponad 2 sekundy wyprzedziła czwórkę z Politechniki. Dominacja Politechniki została zniesiona, co zapowiada jeszcze ciekawszą rywalizację w przyszłym roku!

Oprócz rywalizacji drużynowej wrocławscy studenci rywalizowali indywidualnie. Wśród studentek zwyciężyła reprezentantka Politechniki Wrocławskiej Agata Masalska, poprawiając swój rekord na dystansie 1000 m o ponad sekundę (3.38,4).

Zapewniła sobie zdecydowane zwycięstwo nad pozostałymi zawodniczkami i potwierdziła poziom z ubiegłego roku.

Emocjonujący był wyścig Pudzianowski vs. Rańda. Głośno zapowiadany, mocno reklamowany i nigdy wcześniej nie widziany. Mistrzowie stanęli do walki na pokazowym dystansie 500 m, pozwalającym na pokazanie zarówno siły, jak i dynamiki. Jedno – domena Pudzianowskiego, drugie – Rańdy. Mimo dokładnie takiego samego wzrostu Pudzianowski prawie dwukrotnie wagą przewyższał Rańdę, ten za to górował tak techniką, jak i wioślarskim doświadczeniem.

Od samego początku wyścigu prowadzenie objął Pudzianowski i mimo zaciętej walki już go nie oddał. Potwierdziło to teorię, że na krótkim dystansie najważniejsza jest siła, dopiero później, im dłuższy dystans, tym bardziej w grę wchodzi wytrzymałość, technika i doświadczenie. Pudzianowski pokonał 500 m w 1.18,2, natomiast Rańda 1.25,4. Zwycięzców dekorował rektor Politechniki Wrocławskiej profesor Tadeusz Więckowski.

– Obstawiałem, że Mariusz nie będzie podjeżdżał, tylko pracował samymi ramionami, ale jednak

pokazał, że potrafi pływać. Mam nadzieję, że w przyszłym roku zmierzymy się na dystansie 1000 m – tak zaraz po wyścigu wypowiadał się Rańda.

Czyżby to oznaczało kontynuację rywalizacji? Pożyjemy, zobaczymy… tekst i foto Małgorzata Pawlak Wyniki

Bieg pokazowy: 1. Mariusz Pudzianowski 1.18,2, 2. Paweł Rańda 1.25,4.

MĘŻCZYŹNI Waga ciężka: 1. Saulius Ritter (Lotto Bydgostia) 5.55,2 2. Michał Szpakowski (Zawisza Bydgoszcz) 5.57,4 3. Mikołaj Burda (Lotto Bydgostia) 5.57,8. Waga lekka: 1. Paweł Rańda (AZS Politechnika Wrocław) 6.17,4 2. Marcin Jędrzejczak (KS Posnania RBW Poznań) 6.17,7 3. Łukasz Siemion (Lotto Bydgostia) 6.20,9.

KOBIETY Waga ciężka: 1. Agata Gramatyka (AZS AWF Warszawa) 6.53,7 2. Katarzyna Wołna (WTW Włocławek) 6.59,7 3. Lina Saltyte (Lotto Bydgostia) 7.02,5. Waga lekka: 1. Magdalena Kemnitz (KS Posnania RBW Poznań) 7.18,0 2. Agnieszka Renc (WTW Warszawa) 7.19,3 3. Marta Rychert (GKW Drakkar Gdańsk) 7.19,9.

JUNIORZY: 1. Damian Plewiński (PTW Płock) – 6.10,5 2. Karol Leszczyński – 6.11,7 3. Mirosław Ziętarski – 6.13,6.

JUNIORKI: 1. Monika Ciaciuch (Lotto Bydgostia) – 7.20,0 2. Monika Kamińska – 7.23,2, 3. Joanna Dittmann – 7.33,1.

MĘŻCZYŹNI NIEPEŁNOSPRAWNI (dystans 1 km): 1. Emil Stopierzyński (Warmia i Mazury Olsztyn) 3.04,3 2. Krzysztof Pikulski (Lotto Bydgostia) 3.06,4 3. Adrian Słoninka (SOS-W Wrocław) 3.11,6.

KOBIETY NIEPEŁNOSPRAWNE (dystans 1 km): 1. Magdalena Siuda (Lotto Bydgostia) 4.01,1 2. Angelika Biedrzycka (UKS Integracja 5 Warszawa) 4.13,6.

MĘŻCZYŹNI – WETERANI: 1. Stanisław Suwiczak – 2.53 2. Ryszard Strzelecki – 2.54 3. Jerzy Pestka – 2.56.

KLASYFIKACJA KLUBOWA: 1. Lotto Bydgostia – 324 pkt 2. KS Posnania-RBW Poznań – 93 pkt 3. Wisła Grudziądz – 91 pkt.

XXIII Zjazd Akademickiego Związku Sportowego W dniach 12–13 grudnia 2009 roku w Warszawie odbył się XXIII Zjazd Akademickiego Związku Sportowego. murach Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, miejsca obrad Zjazdu, w imieniu magnificencji rektora uczelni pana prof. dr hab. Alojzego Szymańskiego oraz własnym serdecznie wszystkich gości i delegatów przywitała pani prodziekan ds. dydaktyki prof. dr hab. Krystyna Gutkowska: … w budynku, w którym obraduje Zjazd AZS, na co dzień mieszczą się dwa wydziały: nauk o żywieniu człowieka i konsumpcji oraz nauk o żywności.

Dla nas ta aktywność fizyczna, rozumiana jako element zdrowego stylu życia – a w tym zdrowym stylu życia bardzo ważną rolę spełnia również zdrowa dieta, sposób odżywiania się. Stąd też Akademicki Związek Sportowy, ten działający w SGGW, jest mi szczególnie bliski, ponieważ uważam, że to bardzo rozwija, promuje zdrowy styl życia młodzieży akademickiej i jednocześnie stanowi istotne narzędzie profilaktyki rozmaitych tzw. chorób cywilizacyjnych.

Część uroczystą Zjazdu, w obecności pocztu sztandarowego, który stanowili: Janusz Rybicki (Członek Honorowy AZS) oraz dwoje członków AZS Uniwersytetu Warszawskiego: Katarzyna Szotyńska i Marcin Rudawski, utytułowani reprezentanci żeglarstwa, otworzył kolega Marek Rocki, którego ponownie wybrano na prezesa Zarządu Głównego AZS: – XXIII Zjazd AZS otwiera drugi wiek działalności stowarzyszenia. Minione 100 lat stanowią przyczynek do obrad Zjazdu, ale warto pamiętać o naszych tradycjach i wartościach kształtujących tożsamość. (…) Misją stowarzyszenia, którą cytowałem na wszystkich spotkaniach minionego roku, było przesłanie, którym kierowali

W

się założyciele AZS – rozbudzenie wśród młodzieży zamiłowania do sportu i dawania członkom materialnej możności do wspólnej pracy w kierunku rozwijania sił fizycznych za pomocą wszelkich zdrowych, a odpowiednich sportów, zabaw i gier ruchowych.

Zjazd uhonorował godnością Członka Honorowego grono osób, które w swoich życiorysach zapisane mają dokonania na rzecz organizacji. Podobnie za pracę i działalność społeczną także wielu innych działaczy AZS odebrało odznaczenia państwowe oraz przyznane im medale, nagrody, wyróżnienia, stypendia. W ich imieniu do delegatów Zjazdu kolega Leszek Maria Rouppert, były prezes ZG AZS, zwrócił się następującymi słowami: – Przed laty i przez kolejne lata na różnych arenach sportowych walczyliśmy o jak najlepsze miejsca w imprezach AZS, w rozgrywkach klubowych, na arenie ogólnopolskiej, ale również na arenach zagranicznych.

Później mijały lata pracy na rzecz stowarzyszenia. (…) Chciałbym zwrócić się do tych najmłodszych, rozpoczynających swoją aktywność na gruncie AZS, byście zwracali uwagę na to, byście w kolejnych etapach swojego życia podkreślali to, co zawsze było i jest cenione w AZS: dbałość o uczciwość, o pielęgnowanie tradycji, ale i pomoc tym, którzy takiej pomocy wymagają, o fair play na każdym kroku w życiu.

Po części uroczystej Zjazd przystąpił do obrad, w których uczestniczyło 138 osób spośród 203 wybranych na walnych zebraniach sprawozdawczo-wyborczych i konferencjach organizacji środowiskowych AZS. W podsumowaniu zjazdowej debaty przyjęło uchwałę generalną, w której m.in. znalazły się zapisy dotyczące: podjęcia działań w celu powołania w nowych ośrodkach akademickich centrów szkolenia sportowego, zwiększenia starań w pozyskiwaniu dofinansowania dla sportowych gier zespołowych, wzmacniania

aps nr 1 2010 (279)

i rozwoju systemu rozgrywek sportu powszechnego, ustanowienia nagrody fair play, utworzenia ogólnopolskiego centrum wolontariatu, dokonania ewidencji majątku AZS, doskonalenia systemu ewidencji członkowskiej AZS, kontynuacji modernizacji ośrodka w Wilkasach, udzielania pomocy jednostkom przeżywającym kłopoty organizacyjne.

HH, foto MM Godność Członka Honorowego AZS Leszek Maria Rouppert, Jarosława Jóźwiakowska-Zdunkiewicz, Krystyna Malinowska-Krupa, Jerzy Poszowski, Romuald Gelles, Czesław Konieczny, Marek Ogrodniczek, Ryszard Lucjan Kobendza, Zbigniew Czajkowski, Wiesław Czwórnóg, Leonard Dobczyński, Janusz Hołozubiec

Medal im. Bronisława Czecha Michał Jeliński, Łukasz Pawłowski, Tomasz Majewski, Anita Włodarczyk, Piotr Kędzia, Marcin Starzak, Leszek Blanik, Konrad Niedźwiedzki, Radosław Zawrotniak, Tomasz Motyka, Robert Andrzejuk, Radosław Panas, Marcin Rudawski Medal przyznany przez poprzedni Zjazd odebrała Katarzyna Szotyńska.

Złote Krzyże Zasługi Tadeusz Mazepa, Edward Wąsiel

Srebrne Krzyże Zasługi

Adam Roczek, Michał Żak

Brązowy Krzyż Zasługi Leszek Piąstka

Odznaki „Za zasługi dla sportu” Michał Żak (srebrna) Emilia Ludwikowska (brązowa) Grzegorz Kapitan (brązowa)

Nagroda im. Eugeniusza Piaseckiego Jacek Lutak

Wyróżnienia związane z jubileuszem 100-lecia AZS Janusz Rybicki, Ryszard Wryk, Robert Gawkowski, Wiesław Pięta, Marcin Strządała, Tomasz Wróbel, OŚ AZS Katowice, OŚ AZS Poznań, KS AZS AWF Warszawa, OŚ AZS Gdańsk

www.azs.pl

Stypendium im. Eugeniusza Pietrasika Agnieszka Gładka (Politechnika Łódzka), Katarzyna Borys (Uniwersytet Warszawski), Grzegorz Wojtunik (Uniwersytet Medyczny w Lublinie), Małgorzata Zakrzewska (SGH Warszawa)

Władze Zarządu Głównego AZS Prezes Marek Rocki Wiceprezes ds. organizacyjnych Tomasz Szponder Wiceprezes ds. sportu kwalifikowanego Lech Leszczyński Wiceprezes ds. upowszechniania kultury fizycznej Dariusz Piekut Wiceprezes ds. kontaktów zagranicznych Adam Roczek Skarbnik Jacek Kasprzyk Sekretarz Generalny AZS Bartłomiej Korpak

Członkowie Zbigniew Lipczyński, Andrzej Rokita, Przemysław Strach, Jakub Kosowski, Włodzimierz Leśniewski, Piotr Marszał, Roman Gawroniak, Marek Konopczyński, Marek Rojewski, Konrad Mirecki, Aleksander Fangor, Marcin Strządała, Krzysztof Kościański, Mariusz Walczak, Ewelina Zaremba, Grzegorz Kapitan, Tomasz Wróbel, Przemysław Jagielski, Marcin Połeć, Renata Kopczyk, Marek Rząsa, Andrzej Szewiński, Emilia Miszewska, Monika Wiatrzyk, Paweł Błaszczyk, Wojciech Weiss, Piotr Miedziński

Główna Komisja Rewizyjna Olgierd Furmanek, Alojzy Gołąb, Bogusław Gorski, Janusz Jaszczuk, Monika Kochanowska, Katarzyna Kozarzewska, Wacław Michalski, Piotr Nowak, Grażyna Papaj, Aleksander Pyć, Marta Soboś, Henryk Sorys, Teresa Sroczyńska, Barbara Szajkowska, Adam Szkaradek

Główny Sąd Koleżeński Artur Kotowski, Barbara Kromolicka, Maciej Majchrzak, Marek Ogrodniczek, Zygmunt Szyfter, Ryszard Wryk, Wojciech Zawadzki

kujawsko-pomorskie

i j c o m o r p ą i n g i w ź d rt Sen o Vancouver Spoow m, wiceprezesem ie ak si Ły em rt be or N oszcz Rozm a z Rozpoczyna się okres, w którym zamiast cieszyć się, że 47 zawodniczek i zawodników uzyskało piąte kółko olimpijskie pozwalające na wyjazd do Vancouver, będziemy narzekać, iż wielu z nich nie zdobyło dobrej pozycji. Narzekać będziemy na złe przygotowanie, zły smar, śnieg czy wiatr. Zapominamy my, czyli kibice, że sam udział w tak wielkiej imprezie, jaką są igrzyska olimpijskie, jest już nagrodą dla zawodnika za ciężką pracę włożoną nie przez jeden czy dwa sezony, ale przez długie lata. Wyjeżdżają tam najlepsi, by walczyć z najlepszymi, i oczywistą rzeczą jest to, że tylko jeden z nich może wygrać, a wiadomo, że najlepiej byłoby gdyby wieniec olimpijski zdobył Polak.

Reprezentacja naszego kraju znowu została poprowadzona przez członka AZS – cztery lata temu była to Paulina Ligocka, a w tym roku panczenista Konrad Niedźwiedzki, trenujący w AZS Zakopane. Udział sportowców, którzy na co dzień reprezentują barwy gryfa, jest nobilitujący: 21 azetesiaków startujących w Vancouver to nie tylko suche fakty – to dane, które mogą i powinny przekonać sponsorów, jak i władze uczelni, że warto inwestować w działalność naszych klubów uczelnianych. To, czy jednostki rozdzielające środki pieniężne przekonają się do tych argumentów, zależy również od nas – jak przedstawimy te dane i jak sami prowadzimy klub. Wykorzystajmy fakt uczestnictwa AZS w igrzyskach olimpijskich w promowaniu naszego Związku, niekoniecznie w Vancouver, ale w naszym kraju. Tak aby uczestnicy AMP mieli świadomość, że są w tej samej organizacji co Justyna Kowalczyk, Tomasz Sikora, klan Ligockich czy wielu innych sportowców, którzy wykonując z pasją to, co uwielbiają, doszli tak wysoko.

Na zakończenie motto olimpijskie, o którym pamiętajmy oglądając i słuchając relacje z Kanady: Najważniejszą rzeczą w igrzyskach olimpijskich jest nie zwyciężyć, ale wziąć w nich udział, podobnie jak w życiu nie jest ważny triumf, ale zmaganie się z organizmem.

Mateusz Tomanek

Gospodarki w Bydg AZS Wyższej Szkoły

WSG permanentnie promuje się poprzez sport.

Czy taka polityka przynosi korzyści uczelni?

Sport to najlepsza dźwignia reklamy. Stoimy na stanowisku, że trzeba pozwolić rozwijać skrzydła zawodnikom, którzy poprzez sekcje AZS mogą to robić. Dla nas jest to chluba, że mamy najlepszych sportowców w regionie – i nie tylko. Mamy wielu olimpijczyków, medalistów mistrzostw świata, Europy i chcemy, by te osoby godnie reprezentowały nas i siebie. Inną kwestią jest fundowanie stypendiów uczniom szkół średnich. Promujemy uzdolnioną młodzież, ale nie możemy nikogo zmuszać, by studiowali na uczelni.

Możemy tylko zachęcać.

Dajemy najlepsze warunki do kontynuowania kariery na poziomie akademickim i podnoszenia kwalifikacji.

Czy i jak można wypromować się poprzez sport?

W Polsce gospodarka wolnorynkowa spowodowała uruchomienie nowych mechanizmów, a mianowicie powstanie szkół niepublicznych. Pozwoliło to wielu studentom na podjęcie nauki poza strukturami uczelni publicznych, często na wyższym poziomie naukowym.

Sport jest dodatkową siłą w budowaniu wizerunku uczelni. W zeszłym roku zdobyliśmy w wioślarstwie i siatkówce kobiet akademickie mistrzostwo Europy. Można powiedzieć, że tylko przypadkiem nie udało nam się wygrać klasyfikacji szkół niepublicznych. W tym roku celujemy w powrót na fotel mistrza.

W zeszłym roku organizowaliście trójbój siłowy, było wiele pochwał. Dlaczego w tym roku zrezygnowaliście z tych zawodów?

Trójbój siłowy jest dyscypliną niszową.

Naszymi strategicznymi sportami są siatkówka i wioślarstwo. Chcemy też, żeby z punktu widzenia studenta, organizatora czy nawet dla zdrowej rywalizacji oraz promowania innych regionów kolejna impreza odbyła się gdzie indziej.

Dwa lata temu we włoskim Camerino siatkarki zdobyły brązowy medal, rok temu sięgnęły po najwyższe laury. Kiedy doczekamy się takich sukcesów siatkarzy?

APS – Wydanie Regionalne Redaktor: Mateusz Tomanek e-mail: mateusztom@o2.pl Łukasz Malinowski

Patrząc na strategię AZS WSG mogę powiedzieć, że poczyniliśmy już kroki do wzmocnienia drużyny i występów na wyższym poziomie. W Polsce konkurencja jest jednak bardzo silna. Jest sporo ośrodków akademickich o wspaniałych tradycjach siatkarskich, takich jak AZS Częstochowa, AZS Olsztyn.

Będzie bardzo trudno zagrozić tuzom, ale chcielibyśmy w tym roku trafić przynajmniej do pierwszej czwórki. Mamy nietuzinkowych wychowanków Chemika Bydgoszcz. Trzeba pamiętać, że oni grają w zespołach drugoligowych. Stąd mamy szansę.

W ubiegłym roku otworzyliście Akademickie Centrum Rekreacji i Sportu WSG. Czy planujecie może stworzyć zespół piłki ręcznej, który skutecznie rywalizowałby z UKW?

Co do stworzenia zespołu z ambicjami ligowymi – każda uczelnia chciałaby mieć taką wizytówkę. Chociaż nie mamy zespołu ligowego, to i tak odnosimy spektakularne sukcesy. Od tego roku akademickiego został powołany zespół piłkarek i piłkarzy ręcznych pod okiem dr Tatiany Skalii. Doświadczenie zawodnicze i trenerskie z pewnością zaowocuje.

A we wszystkim ma nam pomóc nasza piękna hala z widownią.

Mamy nadzieję, że to my będziemy się uczyć od piłkarzy ręcznych UKW i to oni będą nas dopingować, by podwyższać poziom sportowy. Dobrze byłoby dla środowiska AZS, gdyby był drugi zespół.

Muszę wspomnieć, iż w naszej hali sportowej trenują koszykarze Novum i często odbywają się tu różnego rodzaju turnieje futsalu, piłki ręcznej szkół podstawowych, a campus WSG to również boiska do streetballu, pomost dla kajakarzy i boisko do kajak-polo.

W 2009 roku zostaliście sklasyfikowani na 2. miejscu wśród uczelni niepublicznych. Czy powrócicie na prestiżowy fotel lidera?

Wierzymy, że tak. Mamy wspaniały zespół fachowców i partnerów sportowych. Dzięki bardzo dobrej atmosferze nasze cele stają się ich celami, i na odwrót. Wiążą się z tym często olbrzymie nakłady pracy, ale warto.

Które z dyscyplin przyniosły punkty w klasyfikacji?

Wioślarstwo, ergometry i siatkówka kobiet. Siłą, która była zaskoczeniem, stanowiło kolarstwo, którego jestem opiekunem.

Okazało się, że zdobyliśmy 112 punktów w kategorii kobiet i mężczyzn, co sprawiło, że byliśmy wyżej niż 75 punktów siatkarek lub wioślarzy. Jesteśmy najwyżej sklasyfikowaną dyscypliną w rankingu AZS WSG. Myśląc o zwycięstwie w klasyfikacji drużynowej, musimy wzmacniać wszystkie dyscypliny AZS WSG. A zaangażowanie trenerów, instruktorów i osób z nami związanych może przynieść sukces. tekst i foto Łukasz Malinowski aps nr 1 2010 (279)

Rok rekordów k i niespodziane

zy zyrodniczego najleps AZS Uniwersytetu Pr w futsalu w AMWL 2009/2010

a początku stycznia 2010 r. odbyły się finały Akademickich Mistrzostw Woj. Lubelskiego w futsalu. Było to zwieńczenie dwumiesięcznej rywalizacji, do której zgłosiło się w tym roku aż jedenaście uczelni. Świadczy to o dużej popularności tej dyscypliny w środowisku akademickim regionu.

W pierwszej fazie zespoły rywalizowały w dwóch grupach (5- i 6-zespołowej) systemem każdy z każdym. Emocji nie brakowało. Nie zawiedli faworyci – Uniwersytet Przyrodniczy, Politechnika Lubelska i UMCS. Niespodzianką była dobra gra PWSZ Biała Podlaska: zespół po dwóch wygranych i jednym remisie zajął 4. miejsce w grupie A. In minus tegorocznych rozgrywek to na pewno postawa KUL. Zespół, który rok wcześniej plasował się na czołowych miejscach, zajął miejsce 9–10. Decydujący w grupie B okazał się pojedynek UP z Politechniką. Stawką był awans do finału Mistrzostw. I tutaj kolejna niespodzianka. PL niespodziewanie wysoko (2:7) uległa podopiecznym trenera Marka Wawera. W grupie A pierwsze miejsce zajęli bardzo pewnie piłkarze UMCS Lublin, drugie – WSSP Lublin.

N

Turniej finałowy odbył się 9 stycznia 2010 r., a jego gospodarzem był AZS Uniwersytetu Przyrodniczego. W meczu o 5. miejsce AZS Uniwersytet Medyczny pokonał PWSZ Zamość 8:3. Trzecie miejsce przypadło Politechnice Lubelskiej, która nie bez trudu pokonała WSSP Lublin 4:3. Mecz o pierwsze miejsce oglądał w nowej hali sportowej UP niemal komplet publiczności, co zaskoczyło organizatorów, ale było miłą niespodzianką dla zawodników. Zarówno na boisku, jak i na trybunach prym wiedli studenci Uniwersytetu Przyrodniczego. Po niezwykle emocjonującym meczu gospodarze pokonali UMCS 3:2. Najlepszym strzelcem okazał się natomiast Marek Galiński (PL).

Pięć najlepszych zespołów lubelskich mistrzostw awansowało do turnieju półfinałowego AMP w Krakowie (1– 3.02.2010). Tam w gronie czterech drużyn, które awansowały do finału AMP, znalazły się Uniwersytet Przyrodniczy (2.) i Politechnika Lubelska (4.). Niewiele zabrakło także zawodnikom UMCS (5.).

Lubelskie zespoły bezapelacyjnie zdominowały więc krakowski półfinał.

JK

ć ś o k a j a w o n – t k e i b Nowy o rem Dąbrowskim – prezesem ie Rozmowa Piot rodniczego w Lublin zy Pr tu te sy er w ni U KU AZS

Zwycięstwo piłkarzy UP w AM woj.

Lubelskiego w Futsalu, pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej I rundy AMWL 2009/2010. Czy to zaskoczenie?

Patrząc przez pryzmat ubiegłych lat, Uniwersytet zawsze był w czołówce lubelskich uczelni. Spodziewaliśmy się dobrych występów, a prowadzenie w klasyfikacji generalnej było miłym zaskoczeniem.

Jakie dyscypliny zaprezentowały się dobrze, a jakie poniżej oczekiwań?

W dyscyplinach, takich jak: pływanie, koszykówka, wspinaczka sportowa, zawsze mieliśmy dobre wyniki, i nie zawiedliśmy się. W tej rundzie nie powiodło się jedynie szczypiornistom, którzy zajęli 5. miejsce.

Sekcje od ponad roku trenują w nowym Centrum Sportowo-Rekreacyjnym. Czy oddanie do użytku tego obiektu wpłynęło na rozwój działalności i wyniki sportowe?

Na pewno posiadanie tak nowoczesnego i wszechstronnego obiektu miało duży wpływ na osiągane wyniki. Trenowanie

www.azs.pl

we własnych obiektach jest wygodniejsze, z uwagi na fakt, że studenci nie muszą korzystać z wynajmowanych obiektów zlokalizowanych w różnych częściach miasta, a także mogą trenować z większą częstotliwością. Obiekt jest także doskonałym miejscem do organizacji różnych imprez sportowych na wysokim poziomie.

II runda AMWL, a w programie rozgrywek większa liczba dyscyplin. Czy obronicie pozycję lidera i przełamiecie wieloletni monopol UMCS?

Planujemy wystawić zawodników we wszystkich dyscyplinach II rundy. W niektórych z nich posiadamy naprawdę mocne składy. Myślę, że mamy szanse, by obronić pozycję lidera.

lubelskie

Lublin – miasto akademickie?

Dobiegła końca rywalizacja w ramach I rundy Akademickich Mistrzostw Woj. Lubelskiego. Czternaście startujących uczelni, blisko 1000 zawodników to kolejne rekordy, które udało nam się pobić (szczegóły na www.azs.lublin.pl). A już za chwilę startujemy z II rundą rozgrywek. Cieszy, że starania organizatorów dostrzegł Urząd Marszałkowski, wspierając finansowo Mistrzostwa, które swoim patronatem objął także Marszałek Województwa.

Na przeciwnym biegunie jest natomiast Miasto Lublin, które sport akademicki wspiera w wymiarze niezwykle skromnym. W konkursie ofert nie znalazło się miejsce na wsparcie zawodów dla studentów I roku – Lubelskiej Uniwersjady, ani półfinałów AMP w siatkówce i koszykówce.

Rozgrywki międzyuczelniane, w których biorą udział wszystkie lubelskie uczelnie, a rywalizuje w nich w skali roku akademickiego blisko 2000 osób, otrzymały wsparcie na poziomie 5% dofinansowania, które Urząd Miasta Lublina zamierza przeznaczyć na ratowanie znanych w całej Polsce (niestety ze złej strony) piłkarzy Motoru Lublin.

Takie przykłady w tegorocznym budżecie miasta na kulturę fizyczną i sport można by mnożyć. Ale po co… Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie fakt, iż władze Lublina kreują wizję silnego ośrodka akademickiego. Lublin rzeczywiście jest dużym centrum akademickim – pięć uczelni publicznych, trzy duże uczelnie niepubliczne, kilka mniejszych. Trzystutysięczny Lublin ma blisko sto tysięcy studentów. W sumie uczelnie zatrudniają kilka tysięcy osób (tylko UMCS ponad 3 tysiące). Często słychać głosy, że Lublin żyje dzięki uczelniom i studentom. Wiemy więc, ile środowisko akademickie znaczy dla Lublina. Należy także pamiętać, że prezydent i jego dwóch z czterech zastępców to nauczyciele akademiccy! Powstaje więc pytanie, co Miasto robi, żeby wspierać środowisko akademickie? W dziedzinie kultury fizycznej i sportu niestety niewiele. Ale kropla drąży skałę…

Jakub Kosowski

Jakie dyscypliny będą mocną, a jakie słabą stroną zawodników UP w II rundzie?

Liczymy na dobre występy wszystkich sekcji, a najlepszych osiągnięć oczekujemy w pływaniu, koszykówce, piłce nożnej, wspinaczce sportowej i ergometrze.

Dziękuję za rozmowę.

JK

APS – Wydanie Regionalne Redaktor: Jakub Kosowski e-mail: kosowskij@tlen.pl

podlaskie

Systemy sportu akademickiego Sport akademicki w Polsce jest w procesie ciągłych zmian, co rodzi wiele pytań dotyczących jego kształtu w przyszłości. Pewne wnioski można wyciągnąć poprzez obserwacje różnych systemów sportu akademickiego na świecie. Przyjrzyjmy się czterem przeze mnie wybranym sposobom funkcjonowania sportu akademickiego: w Niemczech, USA, Rosji i Polsce.

System w Europie Zachodniej oparty jest na zasadzie dobrowolności uczestnictwa w zajęciach sportowych. W Niemczech student może wybrać dowolne zajęcia sportowe za dodatkową niedużą, ale obowiązkową opłatą. W wyniku tego sport akademicki odgrywa marginalne znaczenie w procesie edukacji. Sprowadza się go jedynie do funkcji promujących zdrowie.

Inne podejście do sportu akademickiego znajdziemy w Stanach Zjednoczonych. Tam sport to sposób na spędzanie wolnego czasu, ważna część edukacji akademickiej, sposób na budowanie wspólnoty i tożsamości narodowej oraz ważny element kariery zawodowej.

W przyszłym życiu zawodowym młody człowiek musi się liczyć się z faktem, że pracodawcy będą przywiązywać dużą wagę do jego zaangażowania sportowego.

Drugą stroną medalu tego systemu jest nadmierna komercjalizacja wypaczająca istotę sportu.

Z kolei w Rosji, jak również w niektórych krajach byłego bloku wschodniego wychowanie fizyczne jest obowiązkowe. Ważną rolę przykłada się do znaczenia sportu w procesie wychowania młodzieży. Liczba godzin obowiązkowych pierwszego stopnia studiów wynosi ok. 200. Niniejszy system jest kontynuacją wcześniejszej i obecnej polityki państwa imperialistycznego wykorzystującego sport jako instrument do zacieśniania relacji między obywatelami i kultywowania uczuć patriotycznych, kształtowania pozytywnych postaw obywatelskich.

Analizując wyżej wymienione systemy, sport akademicki w Polsce jest na rozdrożu wszystkich tych modeli.

Z jednej strony wychowanie fizyczne jest obowiązkowe, jednak w bardzo wąskim wymiarze. Trudno tu mówić o uprawianiu jakiegokolwiek sportu. Mamy do czynienia raczej z dobrowolnością uczestnictwa w zajęciach sportowych w sekcjach AZS, o ile istnieją takowe na uczelniach. Z drugiej strony można zaobserwować znaczną komercjalizację sportu akademickiego, która objawia się poprzez działania promocyjne niektórych uczelni wyższych. Znalezienie złotego środka jest zadaniem trudnym, ale możliwym. Miejmy nadzieję, że jest i będzie to w świadomości decydentów odpowiedzialnych za kształt sportu akademickiego.

Sebastian Humbla

WSFiZ najlepszaodlasiu w pływaniu na P twarte Mistrzostwa Podlasia AZS w Pływaniu, które odbyły się 21.01.2010 roku na pływalni MOSiR w Białymstoku, przyciągnęły szeroką publiczność. Wypełnione po brzegi trybuny wykazały, jak wielką popularnością cieszy się pływanie na Podlasiu. Mistrzostwa były pierwszą imprezą obchodów 60-lecia AZS Białystok oraz otwarciem cyklu zawodów sportowych dla mieszkańców Podlasia w 2010 roku. Zawody miały na celu popularyzację sportu, wskazanie społeczności lokalnej pozytywnych aspektów aktywnego stylu życia.

Hasłem przewodnim było: Płyń po zdrowie. Zainteresowanie ze strony mediów, kibiców i zawodników utwierdziły w przekonaniu, że istnieje olbrzymie zapotrzebowanie na tego typu imprezy.

W zawodach udział wzięli studenci podlaskich uczelni oraz działające w regionie kluby sportowe, m.in.: Zrzeszenie Masters, Start Białystok, Juvenia Białystok. Wśród zaproszonych gości obecni byli prof. Jerzy Nikitorowicz – rektor Uniwersytetu w Białymstoku, prof. Edward Hościłowicz – rektor Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, Janusz Kochan – prezes Podlaskiej Rady Olimpijskiej PKOl oraz prezydent Białegostoku Tadeusz Truskolaski.

W Mistrzostwach wzięło udział wielu wybitnych pływaków, m.in.: Anna Dowgiert, Sebastian Tyszkowski (oboje WSFiZ w Białymstoku), którzy zosta-

O

li uznani za najlepszych zawodników tych zawodów, jak również reprezentanci Polski w pływaniu osób niepełnosprawnych: Anna Omielan, Agnieszka Twerdochlib, Adam Włoskowski (Start Białystok).

Bezapelacyjnie najlepsi podczas zawodów okazali się zawodnicy reprezentujący WSFiZ w Białymstoku, którzy zwyciężyli praktycznie we wszystkich konkurencjach, zdecydowanie pokonując rywali.

Podczas imprezy przeprowadzona była kampania antynikotynowa zorganizowana przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną, która przyciągnęła wielu zainteresowanych. Oprócz tego atrakcją dla widzów był punkt masażu relaksacyjnego i sportowego, pokaz ratownictwa medycznego, badania tkanki tłuszczowej, pomiar cukru oraz loteria z nagrodami.

Organizacji tej imprezy podjął się nowo wybrany Zarząd AZS Białystok.

Według zapowiedzi, w planach tegorocznych przewidziano dużo większe i bardziej medialne imprezy. – Postawiliśmy sobie w tym roku bardzo ambitne cele do realizacji. Te zawody traktujemy jako pewien rodzaj sprawdzianu i przetarcia przed takimi imprezami, jak np. juwenalia. Czeka nas jednak jeszcze wiele nieprzespanych nocy i ciężkiej pracy – powiedział Karol Hackiewicz, członek zarządu. Życzymy powodzenia.

Karolina Sacha, foto Adam Maredyk

APS – Wydanie Regionalne Redaktor: Sebastian Humbla e-mail: aps@i24.home.pl Agnieszka Bereściuk, Anna Górska, Karolina Sacha, Adam Meredyk aps nr 1 2010 (279)

wania Organizacyjne wyzez esem KU

iszewską – pr Rozmowa z Emilią Mńskiej i członkiem ZarząAZS Politechniki Gda du Głównego AZS Gratuluję wyboru na funkcję prezesa KU AZS Politechniki Gdańskiej. Masz jakąś specjalną strategię na najbliższe dwa lata swoich rządów?

Dziękuję za gratulacje. Cieszę się, że po roku sprawowania władzy w klubie (funkcja p.o. prezes – przyp. red.) członkowie klubu obdarzyli mnie zaufaniem i docenili rok mojej pracy, powierzając mi rolę sternika AZS PG na kolejne dwa lata. Strategia zeszłoroczna sprawdziła się, więc będzie kontynuowana. Postaram się dopilnować spraw, które zostały w ostatnim okresie zaniedbane.

Po wyborach klubowych zostałaś również członkiem Zarządu AZS OŚ i jedyną reprezentantką Pomorza w ZG AZS. Jakie wiążesz nadzieje zasiadając w tak zacnym gronie?

Zasiadanie w gronie najwyższych władz środowiska, a przede wszystkim Zarządu Głównego to wielki prestiż, ale i wyzwanie. Mam nadzieję, że uda mi się wnieść ciekawy głos do dyskusji na temat zmian w AZS.

Właściwie nie mam wyjścia (uśmiech).

Pływanie to sentyment, a wioślarstwo – nowa pasja, nie są mi obojętne AMP w erogometrze. Wybieram się również na szkolenie weryfikatorów. Dodatkowo, wraz z OŚ Gdańsk i AWFiS Gdańsk, jesteśmy organizatorami AMP w Aerobiku Sportowym, a więc zapowiada się uczestnictwo w przynajmniej pięciu AMP (uśmiech).

Czego możemy ci życzyć na najbliższy okres działalności w AZS i w życiu prywatnym?

Wytrwałości i zdrowej sportowej rywalizacji. Moim głównym celem jest uczczenie pamięci wspaniałego człowieka Stanisława Przybyłowskiego. Memoriał wioślarski organizowany na jego cześć będzie wielkim wyzwaniem organizacyjnym. Udana realizacja tego projektu z pewnością da mi wielką satysfakcję.

Mam również nadzieję, iż w tegorocznej edycji AMP Politechnika Gdańska znajdzie się w czołówce klasyfikacji, podobnie jak rok temu.

Wiemy, że nie jesteś prezesem zza biurka. Aktywnie uczestniczyłaś w AMP 2008/ /2009. Czy w tej edycji zamierzasz nadal reprezentować PG w jakichś zawodach?

Dziękuję za rozmowę i życzę powodzenia w realizacji celów.

Mroźne mistrzostwa

gigancie, jednocześnie jedna z organizatorek imprezy. Szczególne podziękowania za pomoc w organizacji imprezy również dla Ireneusza Koszałki, szkoły narciarskiej Mixtura. Impreza w Wieżycy została zorganizowana z inicjatywy Komisji Klubów Uczelnianych AZS Gdańsk.

PW

iarczysty mróz (–15˚ C) i sesja na karku nie przeszkodziły, aby na starcie Akademickich Mistrzostw Pomorza w Narciarstwie stawiło się 36 zawodniczek i 60 zawodników. Rozegrano dwie konkurencje – slalom i slalom gigant. 20.01.2010 r. na stoku Wieżyca rywalizowano o medale Akademickich Mistrzostw Pomorza i punkty zaliczane do Akademickich Mistrzostw Polski, które odbędą się w dniach 4–7.03 w Zakopanem. W środowe popołudnie prym wiedli przedstawiciele Uniwersytetu i Politechniki Gdańskiej, dzieląc się medalami. Indywidualnie niekwestionowaną gwiazdą wieczoru została Marta Parafiniuk – najlepsza w slalomie i slalomie

S

www.azs.pl

PW

Wyniki

Kobiety X Slalom: 1. Marta Parafiniuk (Politechnika Gdańska), 2. Anna Pach-Rudnicka (PG), 3. Joanna Henke (PG); Slalom gigant: 1. Marta Parafiniuk (PG), 2. Anna Pach-Rudnicka (PG), 3. Joanna Henke (PG), Punktacja drużynowa: 1. Politechnika Gdańska – 47 pkt, 2. Uniwersytet Gdański – 27 pkt, 3. Gdański Uniwersytet Medyczny – 8 pkt.

Mężczyźni X Slalom: 1. Wojciech Jędrusiak (PG), 2. Tomasz Rubowski (AZS Gdańsk), 3. Lech Wypychowski (AZS Gdańsk); Slalom gigant: 1. Nikodem Wysocki (Uniwersytet Gdański), 2. Maciej Marczewski (UG), 3. Tomasz Rubowski (AZS Gdańsk) Punktacja drużynowa X 1. Uniwersytet Gdański – 43 pkt, 2. Politechnika Gdańska – 42 pkt, 3. Gdański Uniwersytet Medyczny – 14 pkt, 4. Wyższa Szkoła Turystyki i Hotelarstwa w Gdańsku – 2 pkt

pomorskie

W myśleniu sens, w działaniu racja...

Debaty na temat występów naszych zawodników i organizacji w sporcie to odwieczny temat rozmów Polaków. Któż się tak dobrze zna na sporcie jak nasi rodacy? Kiedy skacze Małysz – wszyscy są znawcami skoków, gdy Bogdan Wenta ze swoją drużyną walczy z najlepszymi drużynami Europy – szczypiorniak nagle staje się grą narodową, a gdy Franciszek Smuda tworzy kadrę pod kryptonimem Euro 2012 – wszyscy nagle stają się selekcjonerami kadry narodowej. Nie milkną głosy na temat organizacji Mistrzostw Europy w Polsce i na Ukrainie.

Czy uda się osiągnąć sukces organizacyjny czy turniej zakończy się klapą? W ostatnich dniach głośno zrobiło się o organizacji mistrzostw świata w piłce ręcznej w naszym kraju. Dyskusje i debaty są potrzebne, jednak ważne jest przełożenie wniosków na działanie.

W sporcie akademickim jest również wielu „fachowców”, którzy planowali budowę kompleksów sportowych, solidnych zespołów ligowych czy organizację wspaniałych zawodów. Niestety tylko planowali. Na szczęście wśród ludzi sportu akademickiego są też osoby wyznające zasadę „róbmy swoje”. Dzięki ich działaniu możemy emocjonować się zespołami pod szyldem AZS w rozgrywkach ligowych czy europejskich pucharach.

W Trójmieście po latach posuchy powstały dwa ciekawe projekty drużyn ligowych. W I lidze drugi sezon walczy zespół koszykarek AZS Uniwersytet Gdański. W II lidze futsalu od zwycięstwa do zwycięstwa kroczą zawodnicy Uniwerku, dobijając się do pierwszoligowych bram. Jaki będzie efekt poczynań obu zespołów, czas pokaże. Jedno jest pewne, próbować warto!

Ostatnie lata to bardzo duże zmiany w systemie rozgrywek AMP (dawne MPSzW). Czy słuszne? Ilu ludzi, tyle zdań. O tym, czy reformy rywalizacji akademickiej okazały się słuszne, będzie można ocenić po dłuższym czasie, ale także na tym polu nie należy ograniczać się do teorii. Przykładem pozytywnego działania w gdańskim środowisku była z pewnością organizacja Akademickich Mistrzostw Pomorza w narciarstwie. Pomysł ten, który tlił się w głowach od lat, wcielono w życie po zmianie regulaminu technicznego w narciarstwie. Mistrzostwa w Wieżycy z pewnością były zwycięstwem sportu akademickiego. Warto z pozoru szalone pomysły wcielać w życie! Pamiętajmy: w myśleniu – sens, w działaniu – racja, a zatem róbmy swoje...

Piotr Walczak

APS – Wydanie Regionalne Redaktorzy: Tomasz Aftański, Piotr Walczak e-mail: fajf@02.pl, aftan@02.pl

Wspomnienie

irka Żelaznego poznałem w 1955 roku. Był wtedy działaczem i pracownikiem Zarządu Środowiskowego AZS w Krakowie. Ja – początkującym sekretarzem generalnym ZG AZS. Zaraz na początku tej znajomości „nadziałem” się na Niego. Miałem wtedy taki zwyczaj, że ciągle się przedstawiałem pełnym tytułem – sekretarz generalny Zarządu Głównego Akademickiego Związku Sportowego. Zadzwoniłem do Mirka, a On: – Jurek, przestań się wygłupiać z tym ciągłym przedstawianiem się. To brzmi fatalnie. I zupełnie nie pasuje do AZS. To było mocne, ale życzliwe. I skuteczne.

W latach 1968–1973 Mirek był sekretarzem generalnym AZS. Był to okres dynamicznego rozwoju naszej organizacji.

Powstałe w miejsce dawnych kół kluby uczelniane AZS stwarzały nową sytuację w szkołach wyższych. Stawały się one jednostkami coraz bardziej samodzielnymi.

Miały własne budżety i dochody. Niektóre domagały się osobowości prawnej.

Rozwijał się system szkolenia działaczy.

Mistrzostwa szkół wyższych obejmowały coraz więcej uczelni i dyscyplin. Również zmiany w sporcie polskim, w tym zmiany zasad finansowania sportu bezpośrednio wiązały się z naszą działalnością. Rozbudowują się Wilkasy. Coraz więcej znaczymy w światowym sporcie studenckim.

Równocześnie podstawowym problemem

M

Mirosław Żelazny 1929–2009 AZS jest niedostatek finansów na działalność klubów, przygotowanie uniwersjad, funkcjonowanie struktur organizacyjnych.

Mirek z powodzeniem dawał sobie radę z problemami tego okresu i sprawnie kierował biurem ZG AZS. Rok 1969. Zbliża się kolejny Zjazd AZS. Ważny. Z funkcji prezesa odchodzi wybitny działacz AZS Zdzisław Straszak. Mirek wielokrotnie namawiał mnie, abym kandydował na funkcję wiceprezesa. W jednej z dość intensywnych dyskusji powiedziałem, że mógłbym tę funkcję pełnić wyłącznie wtedy, gdy prezesem zostanie Jurek Kuberski. Jednak wtedy zamierzałem ograniczyć swoją działalność społeczną w AZS i zająć się pracą naukową. Nie zamierzałem kandydować do władz AZS. Mirek tak to ujął: – Jurek Kuberski to wspaniały człowiek. Będzie znakomicie inspirującym nas prezesem. Ma jednak mało czasu i nie będzie się zajmował sprawami bieżącymi – jak Straszak. Koledzy uznali, że w tym ty możesz go zastąpić.

Wcześniej to robiłeś w Warszawie. Nie

Mirosław Żelazny (ps. „Vis” AK)

W

lutym 1943 roku wstąpiłem do drużyny harcerskiej „Szare Szeregi”. Do drużyny tej należeli również Zielonka i Kurzyk. Po złożeniu przyrzeczenia i zdobyciu stopnia harcerskiego „młodzika” zostałem skierowany jako łącznik do obsługi skrzynek kontaktowych na terenie Kielc. Trzy razy dziennie odwiedzałem 5 domów w Kielcach, gdzie łącznicy dostarczali pocztę polową. Ja pocztę dostarczałem do skrzynki u Karsza na Rogatce, gdzie w portierni pracownik o ps. „Bajka” odbierał i przekazywał mi pocztę. Myślę, że była to skrzynka centralna. Przez pewien czas dwie z tych skrzynek znajdowały się w mieszkaniu pana Zielonki i pana Kurzyka. Później te skrzynki zostały zlikwidowane. Zawoziłem też pocztę na Szydłówek, gdzie odbierający ją leżał chory (chyba na płuca). Tam otrzymywałem również rozkazy.

W okresie mojej pracy jako łącznika spotkałem się z ppor. Józefem Kunderą ps. „Orlik”. Był on moim dowódca. Po kilku miesiącach mojej działalności została zorganizowana skrzynka w mieszkaniu moich rodziców. Skrzynka miała ps. „Chrom”.

Moim zmiennikiem, z którym na zmianę obsługiwaliśmy skrzynkim był kolega Jańczyk. Z naszej skrzynki (chyba centralnej)

pocztę odbierał Jańczyk i starszy pan, który chodził w pelerynie (nie znam nazwiska ani pseudonimu). Skrzynkę w naszym domu obsługiwali wszyscy domownicy, w zależności od tego, kto był w danym momencie w domu – rodzice lub brat Roman.

Z chwilą otwarcia skrzynki w naszym domu wiele razy musiałem dostarczyć pocztę bezpośrednio do odbiorcy lub oddziału. Najczęściej na rowerze dowoziłem ją do Suchedniowa do leśniczego o nazwisku Stanisław Przybylik ps. „Słowik”.

Oprócz poczty polowej w naszym domu przechowywano różne przesyłki, m.in. worki pieniędzy z napadu na bank w Kielcach, a także różne przedmioty ze zrzutów. To wszystko przekazywano do różnych odbiorców.

Ciekawostką jest to, że nasze mieszkanie to był mały domek – pokój z kuchnią.

Przez pewien czas, jak zbliżał się front, mieszkał u nas na kwaterze żołnierz Wehrmachtu. Był to Austriak – kierowca samochodu jakiegoś dowódcy. Była to dla mojej rodziny bardzo stresująca sytuacja.

Przez pewien okres byłem skierowany do pracy w punkcie PCK na dworcu kolejowym w Kielcach. Moim zadaniem było kontaktowanie się z kolejarzami i pobieranie od nich informacji, a nawet przesyłek i przekazywanie ich dalej.

możesz w żadnym przypadku odmówić.

Przecież przyrzekłeś! Okazało się, że Jego ocena była w pełni trafna. Po tym Zjeździe ściśle z sobą współpracowaliśmy. Łączyły nas także Wilkasy. Przez wiele lat spędzaliśmy tam część wakacji. Mirek był namiętnym wędkarzem. On, a także Bogdan Kołodziejek, Zygmunt Kraus, Krzysztof Muras, Tadeusz Szlagor i inni – to wspaniałe towarzystwo tworzące niepowtarzalną atmosferę i legendę Wilkas.

Było wesoło i rodzinnie. Ale także dużo dyskusji o problemach AZS i sposobach ich rozwiązania, o dalszym rozwoju Wilkas.

Mirek Żelazny był wybitnym członkiem AZS. Posiadał wysokie poczucie odpowiedzialności za realizację przyjętych obowiązków. Nie znosił kompromisów. Gdy coś się działo niezgodnie z jego poglądami, mówił wprost. Wymagał porządnej pracy od współpracowników. Sobie również stawiał wysokie wymagania. Jego wartość doceniano dopiero wówczas, gdy z AZS-u odszedł.

Był pierwszym pracownikiem etatowym AZS, który otrzymał godność Członka Honorowego AZS. Cześć Jego pamięci.

Jerzy Skorowski MIROSŁAW ŻELAZNY (21 VIII 1929–21 XI 2009), absolwent Akademii Handlowej w Krakowie (w 1965 r. uzyskał tytuł mgr). Od 1949 r. członek i działacz AZS Kraków, później pracownik, który bardzo szybko awansował, pełniąc określone stanowiska i funkcje: od 1967 roku sekretarz ZŚ AZS Kraków, w kadencjach 1957–1959 oraz 1966–1968 członek władz ZG AZS. W 1969 r. przeniósł się do Warszawy.

W latach 1969–1972, 1973–1976 sekretarz generalny AZS. We wrześniu 1973 r. rozpoczął pracę w Ministerstwie Oświaty, był naczelnym dyrektorem Zjednoczenia Przemysłu Pomocy Naukowych i Zaopatrzenia Szkół BIOFIS, pozostając działaczem ZG AZS, przewodniczący GKR (1993–1995, 1996– –1997), członek Komisji Historycznej, przewodniczący Konwentu Członków Honorowych AZS. Był również działaczem ZSP Kraków, potem wiceprzewodniczącym Rady Głównej ZSP. Uzyskał bardzo wiele odznaczeń i nagród. XI Zjazd AZS w 1983 r. nadał Mu godność Członka Honorowego.

W punkcie PCK przygotowywaliśmy żywność i posiłki (krojenie chleba i przygotowywanie kawy zbożowej). Żywność tę podawaliśmy ludziom zamkniętym w wagonach towarowych i wywożonych do Niemiec do obozów. Był to okres masowych łapanek w Kielcach. Przewożeni też byli ludzie z Warszawy. Było to chyba w okresie powstania warszawskiego i zbliżania się frontu.

W roku 1943 i 1944 na Wszystkich Świętych porządkowaliśmy groby na cmentarzu wojskowym i ozdabialiśmy je biało-czerwonymi chorągiewkami. Uczestniczyłem też w zawieszaniu flagi biało-czerwonej na pomniku z orłem.

Byłem szkolony w zakresie posługiwania się bronią palną. aps nr 1 2010 (279)

60 lat Poświęcenie sztandaru przez o. Tyberiusza Marka Mąkę

Uczestnicy jubileuszu z poświęconym sztandarem przed kościołem oo. Bernardynów pw. św. Antoniego na Bystrem

Jubileuszową akademię w sali obrad Urzędu Miasta Zakopanego prowadził kolega Wojciech Gajewski, prezes Klubu AZS Zakopane. Poczet sztandarowy przejęli młodzi zawodnicy: Karolina Klimek, Jakub Malczewski, Karolina Mrózek

Modlitwa przy grobie na cmentarzu przy ul. Nowotarskiej, pierwszy stoi nestor klubu Roman Jóźkiewicz

Starosta Andrzej Gąsienica Makowski odznacza Krzysztofa Całkę Brązowym Krzyżem Zasługi

Podziękowania Urzędu Miasta Zakopanego przekazali Zofia Kiełpińska – naczelnik Wydziału Edukacji, Sportu i Turystyki, oraz burmistrz Janusz Majcher Gratulacje i pieniążek przekazał starosta Makowski

Ksiądz Tyberiusz Marek Mąka otrzymał oficjalnie tytuł kapelana AZS Zakopane, a momentem przyjęcia do społeczności sportowej AZS Zakopane stało się założenie klubowej kurtki wręczonej księdzu

Zawodnicy-nestorzy (od lewej): Jacek Kowalski, Mieczysław Gąsienica Samek, Stefan Kowacz foto Agnieszka Baczkowska, Halina Hanusz

www.azs.pl

Od lewej: Maria Krok, Marta Piętoń, Teresa Marasek...

Sebastian Druszkiewicz Konrad Niedźwiedzki Weronika Nowakowska

Członkowie AZS

uczestniczący w Igrzyskach Olimpijskich

Vancouver 2010 Biathlon: Tomasz Sikora, Paulina Bobak, Krystyna Pałka, Weronika Nowakowska (AZS AWF Katowice) Łyżwiarstwo szybkie: Luiza Złotkowska, Sebastian Druszkiewicz, Konrad Niedźwiedzki (AZS AWF Kraków Zakopane) Skicross: Karolina Riemen (AZS AWF Kraków Zakopane) Narciarstwo alpejskie: Agnieszka Gąsienica-Daniel (AZS AWF Katowice) Skoki narciarskie: Kamil Stoch, Krzysztof Miętus (AZS AWF Kraków Zakopane) Biegi narciarskie: Justyna Kowalczyk, Sylwia Jaśkowiec, Kornelia Marek, Maciej Kreczmer, Janusz Krężelok (AZS AWF Katowice) Snowboard: SBX – Maciej Jodko (AZS AWF Kraków Zakopane), Mateusz Ligocki (AZS AWF Katowice), halfpipe – Paulina Ligocka, Michał Ligocki (AZS AWF Katowice) foto archiwum APS

Paulina Ligocka Mateusz Ligocki

Agnieszka Gąsienica-Daniel

Tomasz Sikora