Akademicki Przegląd Sportowy 09-10/2009

AKADEMICKI PRZEGLĄD SPORTOW

Na okładce jubielusz 90-lecia AZS Poznań, Aula UAM Foto Zbigniew Kowal

Pismo Zarządu Głównego AZS

[od redakcji]

W kwestii Zjazdu!

B

yło to ledwie 4 lata temu, też w grudniu, też w Warszawie. Zjazd. Było bardzo dostojnie. Przemawiał Premier RP Kazimierz Marcinkiewicz, po nim Minister Sportu Tomasz Lipiec. Wszyscy wokół nieco nam zazdrościli, szczególnie jak premier z trybuny ogłosił pamiętne słowa: – Jak się dobrze pracuje w AZS, to można zajść wysoko. Mówił to wskazując na siebie, wcześniej piastował funkcje w Klubie w PWSZ Gorzów, był też członkiem Zarządu Głównego AZS. Wybrano władze Zarządu Głównego, w tym dwie dziewczyny. Dziś Ania i Sylwia pilnie rozglądają się za swoimi biegającymi już dzieciakami. Wtedy też osobiste wzruszenia wśród nowych Członków Honorowych, tych, którzy przyciągnęli mnie do tego dorosłego AZS-u. Fotografia nowo wybranego Zarządu z 2005 roku po następnych wyborach w 2007 roku uległa niewielkim zmianom.

To, co było na Zjeździe w Poznaniu, to działo się już jakby wczoraj. Rodzice Justyny Kowalczyk odebrali wyróżnienie, Medal im. Bronisława Czecha, to za medale córki zdobyte na Igrzyskach Olimpijskich 2006 roku i podczas niezwykle udanej uniwersjady zimowej rok później w Turynie. Nim kadencja dobiegła końca, Justyna obroniła dyplom na katowickiej AWF, została gwiazdą światowego narciarstwa i wielką nadzieją Polski na znakomity występ w igrzyskach w Kanadzie w 2010. Inny laureat z 2007, stypendysta nagrody im. Eugeniusza Pietrasika, Marcin Strządała, dwa lata później będzie jednym z inicjatorów i organizatorów Sztafety 100-lecia AZS. Wtedy w Poznaniu z nadziejami mówiliśmy o nadchodzącej kadencji jako wyjątkowej, właśnie z uwagi na jubileusz. Miała być, ale czy była?

Działo się wiele, ale czy w natłoku wydarzeń, jakie towarzyszą nam każdego dnia w burzliwym życiu politycznym, ktoś tak na prawdę interesuje

Nowo wybrani prezesi

Redaktor naczelny: Bartłomiej Korpak Sekretarz redakcji: Halina Hanusz Adres redakcji: 00-056 Warszawa ul. Kredytowa 1a tel./faks (22) 828-02-76 502-250-604 www.azs.pl e-mail: aps@azs.pl

Projekt graficzny i skład: Paweł Piętka © FALL tel. (12) 413-35-00, 294-15-28, www.fall.pl Numer zamknięto 8 grudnia 2009 r.

Wydawnictwo zrealizowano ze środków Ministerstwa Sportu i Turystyki, nakład 5000 egz.

ISSN 0209-0546

Redakcja nie zwraca materiałów niezamówionych oraz zastrzega sobie prawo skracania artykułów.

się jubileuszami? Była szansa się pokazać, ponieważ jubileusz dotyczył całej organizacji, wielu się wykazało pomysłami, ale równie wielu nic dla sprawy nie uczyniło. Na pewno przez chwilę zamieniliśmy stroje sportowe na balowe, na chwilę zawirował świat, trochę łez radości i wzruszeń popłynęło po policzkach na krużgankach Politechniki Warszawskiej, a cienie przeszłości spotkały się z dzisiejszymi bohaterami.

Zjazd delegatów to statutowa formuła radzenia, rządzenia i dziękowania. A ponieważ AZS to bardzo różnorodna organizacja, to przebieg tego zebrania odzwierciedla wiele poglądów i postaw. Przygotowania do Zjazdu dobiegają końca. W większości klubów AZS jest już po walnych zebraniach, po wyborach, po uchwałach generalnych. Na klubowych stronach internetowych można wyczytać wiele ciekawych informacji o zamierzeniach i planach na przyszłość. Na zamieszczonych zdjęciach widać liczne grono studentów, w bardzo wielu przypadkach także władz rektorskich. To powinno cieszyć. O sile i pozycji AZS w pierwszym rzędzie świadczą osiągnięcia klubowe. Jak wynika z tych relacji, wróciło zainteresowanie do kandydowania do władz AZS różnego szczebla. Czy to tylko chwilowa moda, czy też stała tendencja? Trudno powiedzieć. Ważne, by była świadomość obowiązków i odpowiedzialności, jaka towarzyszy takiemu wyborowi.

Zjazd odbędzie się w Warszawie w dniach 12–13 grudnia. Data bardzo symboliczna. W sobotę 12 grudnia w 1981 roku odbywało się w Warszawie posiedzenie Zarządu Głównego z udziałem prezesów klubów uczelnianych, w nocy wprowadzono stan wojenny, następnego dnia na drzwiach budynku przy ul. Brzozowe,j, gdzie odbywały się obrady, zawisła kartka „Obiekt zamknięty, narada odwołana”, a AZS jako stowarzyszenie studenckie zostało czasowo „zawieszone”. Większości aktualnych członków AZS nie Redaktor było wtedy jeszcze na świecie.

Organizacji Środowiskowych AZS Lp. 1.

2.

3.

4.

5.

6.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

Imię i nazwisko Mestwin Stanisław Kostka Władysław Kordan Eugeniusz Szmatłoch Romuald Gelles Lech Pankiewicz Tomasz Szponder Marek Konopczyński Janusz Rybicki Beata Widawska Zbigniew Rynasiewicz Robert Dutkiewicz Grzegorz Lipowski Stanisław Łęgowski Piotr Kula

Organizacja Środowiskowa AZS Białystok Olsztyn Szczecin Wrocław Kraków Poznań Warszawa Gdańsk Katowice Rzeszów Kielce Częstochowa Toruń Łódź

aps nr 10 2009 (278)

[rozmowa]

100 lat - dobry potencjał Rozmowa APS z prof.

Markiem Rockim prezesem Zarządu Głównego AZS kadencji 2007–2009.

Dwa lata w życiu takiej organizacji jak Akademicki Związek Sportowy to dużo czy mało? Z jednej strony poczucie, że bardzo dużo się dzieje, a z drugiej – ostatni Zjazd w Poznaniu w 2007 roku wspominamy, jakby to było wczoraj.

Tak, ale to tempo życia nie dotyczy tylko naszego stowarzyszenia, ale wszystkiego, co się dzieje wokół. Dwuletnie kadencje władz, jak pamiętam, to tendencja dominująca w AZS od kilkunastu lat. W kategorii bieżącej działalności dwa lata to bardzo dużo.

Kolejne dwie uniwersjady, kilkanaście akademickich mistrzostw świata, dwie edycje mistrzostw akademickich Europy, nie mówiąc już o kilkuset zawodach rangi akademickich mistrzostw Polski.

Oczywiste, że nie jest to dostatecznie długi okres, by w istotny sposób zmienić wymiar działania czy też charakter stowarzyszenia. Ale tu rodzi się dodatkowe pytanie – czy rolą władz statutowych AZS jest ciągłe poszukiwanie nowych rozwiązań, czy też jednak rozsądna kontynuacja działań pozwalających na re-

alizację celów statutowych. A te pozostają niezmienne od 100 lat.

Myślę, że nie powinniśmy w jakiś specjalny sposób przypisywać nadzwyczajnego znaczenia procedurom wynikającym z samorządowego charakteru naszej organizacji, a więc walnym zebraniom i wyborom. Ważne, że umożliwiamy dyskusję na tematy interesujące członków AZS, że potrafimy sprawozdawać ze swojej działalności, że poddajemy się pod publiczną ocenę. Trzeba się cieszyć, że w bardzo wielu klubach uczelnianych AZS walne zebrania były okazją do aktywności, do wymiany poglądów członków AZS także z władzami uczelni. Służy to dobrze wizerunkowi AZS jako organizacji działającej w środowisku akademickim.

Miniona kadencja pod pewnym względem była jednak wyjątkowa, obchodziliśmy rocznicę 100-lecia AZS. W Krakowie zakończyliśmy rok jubileuszowy, jaka jest generalna refleksja Prezesa Zarządu Głównego AZS po tych wydarzeniach?

Trudno dzisiaj ostatecznie ocenić efekty tego roku jubileuszowego. Mnie osobiście cieszy, że większość propozycji centralnego programu obchodów 100-lecia udało się z sukcesem zrealizować. Mogliśmy przeżywać chwile podniosłe podczas spotkań w Krakowie, Częstochowie, Gdańsku i na gali w Warszawie. Jubileusz AZS został doceniony zarówno przez władze państwo-

Uroczystość podsumowania XXVI AMP 2008/2009, Wieliczka, 17.10.2009 r.

www.azs.pl

we, władze akademickie, jak i światowy ruch sportu studenckiego. Za duży sukces uważam możliwość zaprezentowania problemów sportu studenckiego na forum parlamentu, podczas dwukrotnego spotkania z Konferencją Plenarną Rektorów Akademickich Szkół Polskich. Ważna była także promocja Polski i AZS realizowana podczas Forum FISU w Krakowie i na obu uniwersjadach.

Pozostaje bez odpowiedzi pytanie, czy tak sobie wyobrażaliśmy te obchody.

Myślę, że w najbliższym okresie będzie okazja do refleksji. Powinniśmy stworzyć kronikę jubileuszowych imprez, udokumentować wszystkie wydarzenia, pokusić się o wnioski dla naszych na-

stępców. Nikt nie ma wątpliwości, że to dopiero pierwsze stulecie AZS. AZS jest stowarzyszeniem wielowymiarowym. Sport w każdym z możliwych wymiarów: od olimpijskiego do rekreacji, działalność organizacyjna, promocja, własny majątek. Czy takim stowarzyszeniem można jeszcze zarządzać w myśl zasad określonych przez statut AZS?

Zdecydowanie tak, trzeba tylko wykorzystywać instrumenty, które w tym zakresie obowiązują. Największe zmiany dotyczą naszych klubów działających w sporcie kwalifikowanym. To, że przetrwały na polskim sportowym rynku jako organizmy wielosekcyjne, to wielki sukces. Z konieczności sposób działania tych jednostek ulega ciągłej profesjonalizacji. AZS na wielu uczelniach uzyskał status liczącego się partnera. W klubach pracują specjaliści nie tylko od szkolenia sportowego, ale także od zarządzania i finansów. Na dzisiaj to już nie tylko duże kluby AZS AWF, ale także wiele działających przy uniwersytetach i politechnikach. Z drugiej strony, w sferze sportu studenckiego, pomimo wielkich zmian, jakie dokonały się w środowisku akademickim, nadal większość klubów uczelnianych opiera swoje działanie na społecznej pracy studentów i pracowników uczelni. Tak czy inaczej prawdziwe zarządzanie w AZS odbywa się właśnie na poziomie klubowym. Organizacje śro-

dowiskowe i Zarząd Główny to już tylko instancje AZS, oparte na przedstawicielstwie pochodzącym z wyborów. Ich rola ma wymiar bardziej programowy, kontrolny, bardziej w zakresie tworzenia podstaw formalnych niż bezpośredniej realizacji, którą powierzono biurom działającym na rzecz tych instancji, chociaż w dalszym ciągu praca społeczna ma bardzo istotny wymiar.

AZS jako organizacja pozarządowa jest realizatorem wielu programów wspieranych przez państwo i samorząd. W sferze programowania w dalszym ciągu decydujące znaczenie mają władze AZS działające na poziomie środowiska i centrali.

Wielka debata w tej sprawie się nie toczy – ale pojawiają się pytania, na ile AZS jest organizacją studencką, na ile akademicką, a na ile kadrową – trenerów i pracowników? Opinia w tej sprawie zależy pewnie w dużej mierze od miejsca zajmowanego w strukturze AZS.

Do tych spraw odniosłem się w jakimś zakresie w poprzedniej odpowiedzi. Studenci stanowią 90% członków AZS, stanowią większość we władzach klubowych i często środowiskowych. Byłoby czymś nienaturalnym, gdyby w jakimś zapisie statutowym gwarantować studentom przedstawicielstwo we władzach centralnych. Zresztą w ostatnich kilku latach takie postulaty ze środowi-

ska studentów nie padały. Mamy wiele możliwości komunikowania się w AZS – zarówno w drodze internetowej, jak i bezpośredniej, ale ten temat nie budził większego zainteresowania.

Kończymy pierwszą dekadę XXI wieku; czy w patrzeniu uczelni na sprawy sportu akademickiego albo szerzej – na studencką kulturę fizyczną – można dostrzec jakieś istotne zmiany? Czy minister nauki i szkolnictwa wyższego może być aktywnym partnerem dla naszego stowarzyszenia w kształtowaniu pozytywnych zmian na rzecz studenckiego sportowania?

Zdecydowanie tak. Wystarczy popatrzeć na liczne inwestycje w infrastrukturę sportową: te zakończone, trwające i planowane. Adresatem jest zawsze szeroko rozumiane środowisko studentów – tych uczestniczących w zajęciach rekreacyjnych i tych dążących do mistrzostwa sportowego. Stopniowo coś się zmienia w ofercie zajęć budowanej na użytek środowiska. Już nie tylko obowiązkowe wychowanie fizyczne, ale liczne zajęcia bezpłatne i płatne o typowo rekreacyjnym charakterze. Ta oferta rośnie bardzo szybko i uwzględnia wszelkie rynkowe mody. Dzisiaj rola Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego jest określona w drodze ustawy o szkolnictwie wyższym, może zbyt mało konkretnych w niej zapisów obligujących szkoły wyższe do aktywności także na tym polu, ale to generalna cecha takiego aktu prawnego jak ustawa.

Dla AZS jest ważne, że od kilku lat realizowane są stypendia dla studentów za wyniki sportowe, że minister każdego roku nagradza najlepszych sportowców swoimi stypendiami. To łącznie kilka tysięcy osób. Powstały ramy dla aktywności AZS na uczelni w tym zakresie i wiele klubów potrafi to wykorzystać. Namawiamy władze Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego do stworzenia rządowego programu na rzecz sportu w szkołach wyższych, a także do wspólnych inicjatyw służących lepszemu wykorzystaniu wychowania fizycznego i rekreacji dla kształtowania aktywności studentów.

Przed nami Zjazd AZS. Oprócz podsumowań to także okazja do projekcji na przyszłość. Co czeka AZS w najbliższym czasie?

Mnie się marzy kontynuacja wcześniejszych dobrych projektów, takich jak szkolenia w Akademickich Centrach Szkolenia Sportowego, jak upowszechnianie sportu w środowisku studenckim, jak inwestycje w infrastrukturę.

100 lat to dobry potencjał do tworzenia nowych pomysłów, a widząc jak potrafimy sobie radzić w codziennym działaniu, należy być tylko optymistą.

Dziękujemy za rozmowę.

Gala 100-lecia AZS, Warszawa 22.05.2009 r.

Redakcja APS Foto Archiwum APS

aps nr 10 2009 (278)

[rozmowa]

Być w awangardzie sportowej Rozmowa z dr. hab. inż.

Mestwinem Stanisławem Kostką, dziekanem Wydziału Nauk Ekonomicznych WSFiZ w Białymstoku.

także zbiorowych: nie tylko partykularnych i doraźnych, lecz przede wszystkim ogólnospołecznych i perspektywicznych.

To kształtowanie nie zwykłych i przeciętnych osobowości, lecz kształtowanie osobowości niezwykłych – o szerokim zakresie, nie tylko kompetencji, lecz także wielkiej odpowiedzialności. Sport jest bardzo ważnym elementem edukacji akademickiej i powinien wspierać ducha rywalizacji i współzawodnictwa.

W takiej atmosferze rozwijają się jednostki, które w przyszłości powinny być liderami w przedsiębiorstwach, instytucjach i organizacjach oraz w środowiskach lokalnych, regionalnych, narodowych i oczywiście międzynarodowych.

Przykładów takich wzorców i liderów w świecie, w naszym kraju i w każdym regionie nie brakuje.

Jaka jest według pana najważniejsza rola sportu?

Jaką rolę w pana rozumieniu odgrywa Akademicki Związek Sportowy?

Rozumiem, że pyta pani o misję AZS w społeczeństwie i w sporcie. Statutową misją AZS powinna być integracja całej społeczności akademickiej w sferze aktywności sportowej. Ponieważ ta społeczność powinna mieć w pewnym sensie charakter elitarny, taki też charakter w całej aktywności sportowej powinien mieć AZS. Aktualnie rzeczywiste funkcje, czyli rola AZS, zarówno ogólnospołeczne, jak też sensu stricte sportowe istotnie nie odpowiadają takiej misji.

Co daje studentowi aktywność sportowa?

Sportowa aktywność studencka jest godzeniem rozwoju intelektualnego z rozwojem fizycznym studenta. Jest to niezbędny warunek harmonijnego rozwoju intelektualnego i fizycznego młodego człowieka, przygotowującego się i przygotowywanego przez akademickich nauczycieli do rozwiązywania trudnych problemów – nie tylko osobistych, lecz

Trudno w kilku słowach opisać rolę sportu, który miał ważne i zróżnicowane funkcje od tysięcy lat. To przecież funkcje wychowawcze, edukacyjne, zdrowotne, obronne i wiele innych kształtujących osobowość młodego człowieka mającego stać w awangardzie służby: rodzinie, grupie, jednostce gospodarczej, gminie, regionowi, krajowi, narodowi, ludzkości. Ubolewam, że obecnie niestety sport jest traktowany tylko jako małe uzupełnienie napiętego grafiku zajęć studenta (mowa tu również o zajęciach pozalekcyjnych). Szczególnie niepokoją: dążenie do realizacji celów ze wszelką cenę, zaślepianie żądzą sukcesu, komercjalizacja, naginanie sportu akademickiego do najgorszych wzorców sportu zawodowego, w samej istocie dehumanizującego jednostki i wielkie zbiorowości. Ukierunkowanych na rzeczywiste wartości ludzkie przedstawicieli akademickiej społeczności te wzorce raczej nie interesują. Reasumując, najważniejszą funkcją sportu jest wspieranie rozwoju intelektualnego homo sapiens intensywną aktywnoś-

cią fizyczną, w warunkach wzajemnego szacunku w stosunkach międzyludzkich. W realizacji tej funkcji sport akademicki nie ma alternatywy i powinien mieć znaczenie awangardowe.

Dlaczego AZS odgrywa tak ważną rolę w środowisku uczelnianym?

Odpowiednie funkcjonowanie środowiska uczelnianego wymaga harmonijnego współdziałania wszystkich jego elementów. W tym współdziałaniu jednakowo ważne znaczenie ma nie tylko aktywność mentalna, lecz także aktywność fizyczna. Szczególne znaczenie mają w tym przypadku tradycyjne sporty akademickie, służące zarówno doskonaleniu jednostek, jak też doskonaleniu zgodnego funkcjonowania mniejszych i większych grup wspólnych i różnych interesów. Członkowie wspólnoty akademickiej nie powinni być anonimową masą interesariuszy (grup nastawionych na interes własny), ale powinny raczej stanowić wspólnotę nastawioną na jak najściślejszą współpracę w dążeniu do celu, określonego nie interesami, ale wartościami społecznymi. AZS jest z założenia jedną z niezbędnych i niezastępowalnych platform uczelnianej aktywności i uczelnianego współdziałania. Studia to okres szczególnego doskonalenia świadomości, wiedzy, umiejętności osobistych oraz doskonalenia stosunków interpersonalnych.

Te wszystkie wzniosłe wartości są ważne, jednak jak można przekonać studenta do zaangażowania w sferze sportu?

Nasze konsumpcyjne skłonności, podżegane przez media, nie zaspokoją wszystkich potrzeb i w tym właśnie miejscu wchodzi sport! Sport pojmowany jako nieodzowna i integralna część rozwoju każdego z nas – każdego z osobna i wszystkich razem. Osobiście mimo swojego wieku staram się nadal zawsze być także w awangardzie sportowej i służyć osobistym przykładem.

Mam satysfakcję, że na mojej – naszej uczelni moje stanowisko reprezentują koledzy i władze uczelni oraz studencka awangarda sportowa.

Dziękuję za rozmowę

Rozmawiała Karolina Sacha Foto WSFiZ w Białymstoku, Adam Meredyk

Dr hab. inż. Mestwin Stanisław Kostka profesor Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania w Białymstoku, kierownik Katedry Ekonomii i Ekologii, dziekan Wydziału Nauk Ekonomicznych, reprezentant Polski na mistrzostwach Europy w wioślarstwie (1958), akademicki wicemistrz Polski w żeglarstwie (2005), nowo wybrany prezes Organizacji Środowiskowej AZS Białystok www.azs.pl

Sporcie, tyś jest RADOŚCIĄ! Życie – jak powszechnie wiadomo – to przede wszystkim ruch. Sport natomiast to coś więcej niż ruch, to również radość, fantastyczne emocje i satysfakcje, pokonywanie własnych słabości, a przy okazji nawiązywanie ciekawych przyjaźni, poznawanie świata. Tak oceniałem niegdyś swój aktywny udział w ruchu sportowym, takie widziałem w nim przede wszystkim wartości.

Nadto był dla mnie swoistą oazą wolności. W czasach, kiedy ja uprawiałem sport, wszystkie te wartości miały szczególne znaczenie.

D

zisiaj, z perspektywy minionego czasu, zdobytej wiedzy i doświadczenia życiowego widzę rolę sportu znacznie, znacznie szerzej. I o tych kilku elementach z szerokiej panoramy oddziaływania sportu na nasze życie – kilka uwag i refleksji.

O kompleksowym wpływie sportu na życie starożytni wiedzieli od dawna – stąd powszechnie znana ich maksyma: W zdrowym ciele zdrowy duch. Dla Greków związek między ciałem a intelektem był oczywisty. Intuicja podpowiadała im to, co w ostatnich latach względnie dokładnie wyjaśnili nam badacze.

Otóż do niedawna powszechnie funkcjonowało uproszczone przekonanie, iż ćwiczenia sportowe, oprócz kształtowania układu ruchu, doskonalą przede wszystkim działania układu oddechowego i układu krążenia oraz usprawniają tory przemian metabolicznych.

Sprawniejsze serce wtłacza bowiem więcej krwi do mięśni i do mózgu. A więcej krwi, to więcej tlenu i substancji odżywczych dla komórek mięśniowych i nerwowych, to lepsza ich sprawność.

Dopiero w ostatnich latach stwierdzono, że mięśnie szkieletowe, oprócz powszechnie znanych funkcji, okazały się również narządem endokrynnym. Zauważono, że podczas wysiłków fizycznych skurcze mięśni stymulują ekspresję genów kilku glikoprotein sygnalizacyjnych. Nazwano je miokinami. Aktywizowały one procesy pro- i przeciwzapalne oraz działania czynników wzrostowych, takich jak BDNF (ang. brain-derived neurotrophic factor), który reguluje proliferację, różnicowanie i przeżycie komórek nerwowych.

Można więc już dzisiaj powiedzieć, że uprawianie sportu wpływa również na zdolności poznawcze, prawie tak samo jak na mięśnie. Cały ten proces zaczyna się we włóknie mięśniowym. Gdy się ono kurczy i rozkurcza, wysyła sygnały chemiczne, owe miokiny, a wśród nich znane już przez nas białko – IGF-1. Białko to wędruje w układzie krwionośnym, pobudza ekspresję genów produkujących białka kurczliwe we włóknach mięśniowych, ale także wnika do mózgu. Tam aktywizuje produkcję kilku substancji chemicznych (neuroprzekaźników), w tym tzw. mózgowego czynnika wzrostu ner-

wów BDNF. Czynnik ten napędza niemal wszystkie funkcje związane z myśleniem abstrakcyjnym. Dzięki regularnym ćwiczeniom w organizmie wzrasta zawartość BDNF, a komórki nerwowe rozgałęziają się, łączą ze sobą i komunikują na wiele nowych sposobów. Wspomniany proces jest podstawą uczenia się. Jeśli mózg zawiera więcej BDNF, może przyswoić sobie więcej wiedzy i odwrotnie – mózg, w którym BDNF jest mało, zamyka się na nowe informacje.

U większości dorosłych osobników BDNF utrzymuje się na stałym poziomie. Z wiekiem jednak neurony zaczynają stopniowo obumierać. Do połowy lat dziewięćdziesiątych XX wieku sądzono, że utrata tych komórek jest nieodwracalna. Ostatnie badania nad zwierzętami obaliły ten pogląd. Wynika z nich bowiem, że w niektórych obszarach mózgu można przez ćwiczenia fizyczne wywołać neurogenezę. Artykuł w marcowym PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciencers 2007, nr 13) jest pierwszym, w którym niezbicie dowodzi się, że po trzech miesiącach ćwiczeń u uczestników eksperymentu aps nr 10 2009 (278)

pojawiły się nowe komórki nerwowe.

Charakterystyczną cechą było to, że im bardziej poprawiało się krążenie krwi u badanych, tym więcej powstawało nowych neuronów. Zdaniem badaczy, jest to prawdopodobnie efekt działania BDNF, który pobudza komórki macierzyste do przekształcania się we w pełni rozwinięte, gotowe do pracy neurony.

W doświadczeniach Smalla i Vorgana, a także u autorów pracy opublikowanej w PNAS nowe neurony, które powstały w wyniku ćwiczeń fizycznych, pojawiały się tylko w jednym miejscu, tzw. zakręcie zębatym hipokampu, czyli w obszarze odpowiedzialnym za uczenie się i pamięć.

Mary Carmichael, omawiając powyższy problem na tle innych prac z tego obszaru, sięga po wypowiedź Williama Greenougha, psychologa z Uniwersytetu Illinois. Twierdzi on, że … nowe połączenia między komórkami nerwowymi utrzymują się latami, ale już po miesiącu bierności neurony nie funkcjonują tak dobrze. Zaniedbując ciało, zaniedbuje się mózg. Aby utrzymać korzystne efekty, trzeba ćwiczyć stale. Jeżeli ktoś myśli, że ćwicząc tylko w wieku lat dwudziestu, będzie odczuwał korzystne skutki po siedemdziesiątce, to jest w błędzie.

Powinien od razu nastawić się na pięćdziesiąt lat uprawiania sportu.

Ruch istnieje od samego początku życia – jak pisze Sally Goddard Blythe.

W dużym stopniu kształtuje nasz rozwój.

Już wielu badaczy stwierdziło, że intensywny ruch skłania komórki nerwowe do tworzenia gęstych sieci połączeń nerwowych, dzięki którym mózg pracuje skuteczniej i szybciej. Znaleziono też dowody, że aktywność fizyczna może powstrzymać rozwój choroby Alzheimera, ADHD (nadpobudliwości psychoru-

www.azs.pl

chowej) i innych zaburzeń zdolności umysłowych. Niezależnie więc od wieku – silne, aktywne ciało jest także kluczem do silnego i aktywnego umysłu. Zatem – uprawiajmy sport!

Systematyczne uprawianie nawet przez siebie wybranej dyscypliny sportu nie zawsze zyskuje jednak szersze uznanie, bo wymaga wysiłku i wytrwałości. – Wielu ludzi tego nie lubi – mówi wspominany wyżej Ratey. – Chcą mieć efekty od razu, nie mają ochoty pocić się na boisku bądź w sali gimnastycznej.

Stąd coraz silniejsza presja na biotechnologów, by próbowali znaleźć i wyjaśnić taki mechanizm biochemiczny, na podstawie którego dałoby się opracować lek dla leni. A jest tych leni na naszym najlepszym ze światów bardzo dużo; wolą oni – zamiast biegać, pływać czy jeździć na rowerze – siedzieć sobie wygodnie na kanapie przed telewizorem.

Kończąc te krótkie refleksje na temat roli sportu w życiu człowieka, warto jeszcze wspomnieć, że u osób regularnie ćwiczących wyższe jest stężenie podstawowych neuroprzekaźników syntezowanych i uwalnianych przez neurony ośrodkowego układu nerwowego: dopaminy, serotoniny i noradrenaliny. Ich poziom podnosi się w trakcie i zaraz po treningu. Dopamina jest często nazywana hormonem szczęścia, stanowi bowiem podstawę układu nagrody. Dlatego też, pośrednio, ćwiczenia fizyczne pomagają skupić uwagę, uspokoić się, opanować oraz otrzymać nagrodę w postaci dobrego samopoczucia. To tak, jakby łyknąć trochę prozaku – mówi John Ratey, autor książki pt. Spark: The Revolutionary New Science of Exercise and

the Brain (Iskra – rewolucyjna nowa wiedza o wpływie ćwiczeń fizycznych na mózg). Stąd też u wielu osób przez lata uprawiających sport obserwuje się zachowania podobne do obserwowanych u np. palaczy papierosów: pełne uzależnienie od tej formy wysiłku i… czekanie na nagrodę w postaci wyższego stężenia dopaminy, prowadzącego do zadowolenia z siebie i dobrego samopoczucia. Ćwiczmy zatem systematycznie, bo naprawdę warto!

Postęp w obrębie nauk przyrodniczych umożliwił nam szersze poznanie człowieka i mechanizmów funkcjonowania jego układów i narządów. Wiedza ta pozwala nam dzisiaj na względnie pełne i dość racjonalne wykorzystywanie praw natury. Pozwala jednak także wymieniać częściowo zużyte bądź istotnie uszkodzone stawy – na nowe, sztuczne, ale prawie w pełni sprawne; wstawiać do serca sprawne, sztuczne zastawki; osobom po wypadkach losowych – oferować nowe, w miarę sprawne kończyny. Przymierzamy się do wymiany źle funkcjonujących genów; coraz częściej mówi się o zarysowującej się – już w niedalekiej przyszłości – perspektywie uzyskiwania utalentowanych dzieci na zamówienie itd. Może więc, też już niedługo, zamiast iść na trening – sprawność, kondycję i inteligencję będzie można sobie istotnie poprawić połykając tabletki stymulujące uwalnianie IGF-1 oraz BDNF? Rozważając ten właśnie biologiczny, moralny i kulturowy problem Francis Fukuyama zastanawia się, czy aby nie stoimy już u progu poczłowieczej przyszłości, w której technika da nam możliwość pełnej wolności nawet w odniesieniu do stopniowej zmiany naszej natury. W swojej pracy pt. Koniec człowieka pisze: …Może być tak, że naszym przeznaczeniem jest skorzystanie z tego nowego rodzaju wolności, w następnym etapie ewolucji zaś, jak sugerują niektórzy, przejmiemy władzę nad naszą biologiczną stroną, nie pozostawiając jej ślepym siłom doboru naturalnego… Ale to już będzie zupełnie inna historia. To chyba nie będzie już ten świat, który wszyscy znamy, i ten sport, który jest nam tak bliski kulturowo i moralnie.

Zenon Ważny, Członek Honorowy AZS Foto Archwium APS

[konferencja konferencja]

V Ogólnopolska Konferencja Naukowa, Warszawa, 26–27 października 2009

Wspólnota spraw W dniach 26–27 października 2009 roku w Warszawie odbyły się obrady V Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej z udziałem gości zagranicznych pt. Społeczno-edukacyjne oblicza współczesnego sportu i olimpizmu. Sprawność fizyczna dzieci i młodzieży. Konferencję zorganizowała Katedra Nauk Humanistycznych Akademii Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego w Warszawie przy współpracy Fundacji Centrum Edukacji Olimpijskiej i Polskiej Akademii Olimpijskiej. Patronat nad konferencją sprawowali: Rektor AWF w Warszawie dr hab. prof. AWF Alicja PrzyłuskaFiszer, Prezes PKOl Piotr Nurowski oraz Prezes PAOl prof. dr hab. Józef Lipiec.

Komitet Organizacyjny Konferencji, pracujący pod przewodnictwem dr. Jerzego Chełmeckiego, stanowili pracownicy Katedry Nauk Humanistycznych.

D

wudniowe obrady zostały uroczyście zainaugurowane w Centrum Olimpijskim im.

Jana Pawła II w Warszawie. W wykładach plenarnych uczestniczyło ponad 150 słuchaczy, wśród których byli przedstawiciele władz kilku uczelni, nauczyciele akademiccy, przedstawiciele organizacji zajmujących się propagowaniem sportu i olimpizmu oraz – bardzo licznie – studenci AWF Warszawa. W prezydium

obrad plenarnych zasiedli: członkini MKOl, wiceprezes PKOl Irena Szewińska, prezes Fundacji Centrum Edukacji Olimpijskiej doc. dr Kajetan Hądzelek, prezes PAOl prof. dr hab. Józef Lipiec, sekretarz generalny PKOl Adam Krzesiński oraz dr hab. prof. AWF Jerzy Nowocień – kierownik Katedry Nauk Humanistycznych.

We wprowadzeniu do konferencji przewodniczący Komitetu Naukowego prof. Jerzy Nowocień powiedział m.in., że celem obrad jest wymiana poglądów na temat rozwoju sportu wysokokwalifikowanego i szkolnego. Temat konferencji – sprawność fizyczna dzieci i młodzieży – tworzy podstawę do dyskusji nad problemami sportu wyczynowego, sportu dzieci i młodzieży, sportu dla wszystkich i sportu osób niepełnosprawnych. Organizatorzy konferencji zakładają, że jest ona płaszczyzną prezentacji badań naukowych, wymiany myśli i doświadczeń, między teoretykami wychowania fizycznego i sportu, pracownikami naukowo-dydaktycznymi, nauczycielami, trenerami, menadżerami w sporcie i pracownikami administracji państwowej i terytorialnej. Jerzy Nowocień witając uczestników konferencji podkreślił, że odbywa się ona w dniach szczególnie ważnych dla środowiska sportowego i ruchu olimpijskiego. Poświęcona jest 90-leciu Polskiego Komitetu Olimpijskiego, 80-leciu Akademii Wychowania Fizycznego J. Piłsudskiego w Warszawie oraz 25-leciu Polskiej Akademii Olimpijskiej.

Uroczystego otwarcia dokonała rektor AWF w Warszawie, dr hab. prof. Alicja Przyłuska-Fiszer.

W obradach plenarnych jako pierwszy zabrał głos doc. dr Kajetan Hądzelek (zdj. po lewej), który przedstawił znamienne karty z 90-letniej historii PKOl. Prof. Józef Lipiec w wystąpieniu Sport dla wspólnot. Państwo – naród – olimpizm poddał rozważaniom problemy współczesnego sportu i sportu olimpijskiego z perspektywy przemian identyfikacyjnych w globalizującym się świecie. Prof. Zofia Żukowska przybliżyła rolę nauczyciela wychowania fizycznego jako kreatora wartości kultury fizycznej i kultury zdrowotnej

w rozwijającej się cywilizacji. Podkreśliła szczególne możliwości i zadania nauczyciela wf. w zakresie promocji wartości sportu i zdrowia w środowisku szkolnym i pozaszkolnym, akcentując jego kluczowe kompetencje zawodowe: praktyczno-moralne i techniczne. Doc. Krzysztof Zuchora przedstawił polskie doświadczenia w tworzeniu i korzystaniu z testów w ocenie sprawności fizycz-

nej, szczególną uwagę poświęcając ukazaniu metodologicznej i merytorycznej wartości własnego narzędzia – Indeksu Sprawności Fizycznej. Na zakończenie pierwszej części obrad plenarnych uczestnicy obejrzeli film z uroczystości obchodów dziewięćdziesiątej rocznicy powstania PKOl. Po przerwie obrady zostały wznowione w bielańskiej AWF. W drugiej części wzięło udział trzech prelegentów. Jako pierwszy wystąpił prof. UHP Stanisław R. Bryl, prezentując rozważania na temat heroizmu jako cechy i kategorii pojęciowej zmagań o zwycięstwo w sporcie wyczynowym. Autor podjął próbę objaśnienia pojęcia „heroizm” w relacji do współczesnego sportu kwalifikowanego. Uznając heroizm za wartość, dokonał jego analizy w wymiarze historycznym, aksjologicznym i psychologicznym. Dr Jerzy Chełmecki (AWF Warszawa) przedstawił rozwój badań nad sprawnością fizyczną młodzieży w Polsce w XX wieku. Podkreślił m.in. szczególne znaczenie prac poświęconych tworzeniu kryteriów oceny sprawności fizycznej dzieci i młodzieży szkolnej, które zapoczątkowały rozwój wieloaspektowych badań nad motorycznością Polaków. Ostatnie wystąpienie na sesji plenarnej przyniosło rozważania nad sprawnością fizyczną uczniów klas IV–VI szkół podstawowych w relacji z wybranymi elementami procesu dydaktyczno-wychowawczego. aps nr 10 2009 (278)

Prof. Jerzy Nowocień (AWF Warszawa) poddał ocenie sprawność fizyczną dzieci z miast o średniej wielkości zmierzoną Międzynarodowym Testem Sprawności Fizycznej. Analiza porównawcza pozwoliła na ujawnienie szeregu interesujących zjawisk, m.in. istotnie wyższą sprawność fizyczną jedynaków w porównaniu do uczniów pochodzących z rodzin wielodzietnych.

W dalszej części konferencji obrady plenarne – zgodnie programem – zamienione zostały na panelowe, które realizowano w dwóch sekcjach: I – Oblicza współczesnego sportu i olimpizmu, sprawność fizyczna dzieci i młodzieży; II – Historyczne aspekty olimpizmu i igrzysk olimpijskich.

W sekcji I wystąpienia podzielono na dwie grupy. W pierwszej znalazły się te prace, które zawierały głównie problemy dotyczące zagadnień sprawności fizycznej oraz jej związków z rozwojem psychofizycznym i społecznym oraz socjalnymi warunkami życia dzieci i młodzieży. W doniesieniach znalazły się następujące zagadnienia: diagnoza poziomu sprawności fizycznej uczniów szkół podstawowych i gimnazjów wywodzących się z różnych środowisk (zaprezentowano bardzo ciekawy materiał empiryczny ujawniający związki sprawności motorycznej dzieci w okresie pokwitania z ich wiekiem biologicznym oraz koncepcję IV edycji diagnozy kondycji fizycznej dzieci i młodzieży w Polsce), związki sprawności fizycznej dzieci i młodzieży z ich wynikami

w nauce, sprawność fizyczna a różne formy aktywności ruchowej dzieci ze szkół podstawowych.

Druga grupa zajęła się problemami pedagogicznymi, pedeutologicznymi i organizacyjnymi wychowania w wartościach sportu i olimpizmu. W treściach wystąpień przedstawiono realiwww.azs.pl

zowane projekty w zakresie edukacji olimpijskiej (szczególnie interesująca była prezentacja poświęcona edukacji olimpijskiej dzieci w łódzkich przedszkolach oraz analiza zjawiska kształtowania się postaw pseudokibicowskich u dzieci i młodzieży), zaprezentowano strategie profesjonalnych klubów piłkarskich w zakresie szkolenia dzieci i młodzieży, przedstawiono analizę aktywności fizycznej studentów I roku Uniwersytetu Rzeszowskiego w czasie wolnym oraz omówiono znaczenie kompetencji komunikacyjnych w pracy trenera i instruktora sportu.

Przedmiotem obrad w sekcji historycznej były następujące zagadnienia: konkurencje lekkoatletyczne wycofane z programu olimpijskiego, konkursy lite ratury i sztuki w programach nowożytnych igrzysk olimpijskich i ich związek z architekturą stadionów olimpijskich, sylwetka pierwszej polskiej olimpijki Wandy Nowak-Dubieńskiej, udział reprezentantów Polski w olimpijskich turniejach skoków do wody, nieznane enuncjacje papieży XX wieku na temat sportu, początki sportu w Polsce, studia Eugeniusza Piaseckiego w europejskich ośrodkach naukowych i ich wpływ na rozwój jego teorii i praktyki wychowania fizycznego, dzieje szermierki młodzieży w Wielkopolsce, wychowanie fizyczne i sport kobiet w działalności Związku Strze-

leckiego w latach 1919– –1939, sport jako czynnik wychowawczy trudnej młodzieży w czasach II Rzeczypospolitej, geneza i działalność Polskiego Związku Narciarskiego do 1939 roku, działalność Polskiego Związku Jeździeckiego na rzecz upowszechniania sportu jeździeckiego młodzieży w okresie międzywojennym, kultura fizyczna i turystyka na wsi w Polsce w latach 1989–2008, rozwój sportu zawodowego w Polsce, geneza i początki działalności lig zawodowych w Polsce, piłka nożna kobiet w Polsce, wychowanie

fizyczne i sport młodzieży akademickiej na Białorusi, sport w województwie częstochowskim w latach 1989– –1998 w świetle lokalnej prasy, szkolna działalność sportowa na Warmii i Mazurach po 1945 r., początki sportu warszawskiego po II wojnie światowej, udział członków Akademickiego Związku Sportowego w powstaniu i rozwoju polskich związków sportowych w okresie dwudziestolecia międzywojennego, z zaznaczeniem roli działaczy AZS, ale również zawodników AZS w rozwoju i dorobku polskiego sportu.

Obrady w obu sekcjach, oprócz wygłoszonych referatów, obejmowały także wartościową wymianę poglądów i dyskusję. W trakcie konferencji wysłuchano 46 wykładów. W obradach plenarnych zaprezentowano siedem prac, natomiast w sekcjach pedagogicznej i historycznej odnotowano odpowiednio 17 i 23 wystąpienia. Prace zostaną opublikowane w dwóch recenzowanych tomach, których treść odpowiadać będzie problematyce obrad w sekcjach.

Marcin Czechowski Foto Mariola Godlewska

[90 90 lat AZS Poznañ Poznañ]

Czy warto było, czyli po co nam jubileusze?

Gdyby ktoś zapytał, po co odbywają się wielkie uroczystości z okazji urodzin organizacji i po co kilkanaście osób przepracowało za darmo kilkaset (a może i parę tysięcy) godzin, odpowiedzi mogłyby być różne.

P

rimo – bo tak nam kazali delegaci na Walnym Zebraniu dwa lata temu. Secundo – bo to znakomita promocja dla AZS w Poznaniu, promocja nie tylko starych i nowych osiągnięć sportowych, ale i samej organizacji. Tertio – bo jest jakaś potrzeba spotkania wśród różnych grup azetesiaków. Spotykają się mniej lub bardziej formalnie w różnych grupach, teraz mieli możliwość spotkać się wszyscy razem.

Możliwych odpowiedzi jest jeszcze więcej, ale najważniejsza jest taka, że sami chcieliśmy zorganizować to spotkanie po latach i że akurat w tym miejscu (w Poznaniu) i w tym czasie (ostatnie dwa lata) znalazła się grupa ludzi tym zainteresowanych.

Największym problemem początkowo było zgromadzenie bazy adresowej ludzi niegdyś z AZS związanych. Powołani zostali koordynatorzy poszczególnych dyscyplin i klubów. Jak zwykle jedni spisali się lepiej, inni gorzej (byli też tacy, którzy nie zrobili niemal nic), ale w rezultacie otrzymaliśmy ankiety z namiarami od niemal 500 osób

spośród tych najbardziej zainteresowanych.

W międzyczasie prowadzone były wstępne działania organizacyjne.

W roku 2008 dyskutowaliśmy przede wszystkim o koncepcji obchodów, głównie w gronie: Ryszard Wryk (wiceprezes ds. organizacyjnych AZS Poznań) i Janusz Grzeszczuk (powrócił specjalnie po latach do naszego zarządu i jego prezydium), a także Roman Haber (dyrektor biura OŚ) i niżej podpisany.

Zapadły pierwsze decyzje – organizujemy całość w sobotę 21 listopada 2009: – uroczystości oficjalne w Auli UAM (więc i wizyta u JM Rektora prof. Bronisława Marciniaka z prośbą o aulę i patronat nad imprezą, bo to przecież uniwersytet był matecznikiem), – spotkanie towarzyskie w hotelu Polonez, – studenckie imprezy sportowe pod nazwą „Posnaniada 90-lecia” w obiektach AWF i POSiR. Wszystkie rezerwacje załatwiono na rok przed imprezami!

Później już tylko: – dwukrotna wysyłka listów, a później zaproszeń do wszystkich zainteresowanych i… prośba o wpłaty oczywiście, – pisanie monografii przez naczelnego historyka AZS Ryszarda Wryka – dogranie szczegółów plebiscytu na 10 najpopularniejszych sportowców i najpopularniejszego trenera 90-lecia z redakcją „Głosu Wielkopolskiego” (zostaje jednym z patronów medialnych całej imprezy), – próby znalezienia sponsorów jubileuszu (generalnie niezbyt udane), – ustalenie logo 90-lecia i całej oprawy graficznej: gadżetów, bannerów, zaproszeń itd.

Nie będę już wymieniał tych dziesiątków spraw, które trzeba było załatwić w ostatnich tygodniach przed imprezami, a które są przecież podobne do różnych tego typu przedsięwzięć.

Powiedzmy tylko, że w rezultacie uroczystość w Auli UAM zgromadziła niemal 500 byłych i aktualnych azetesiaków, no i wielu znamienitych gości na czele z ministrem Witoldem Jurkiem – podsekretarzem stanu w MNiSzW, Wyniki plebiscytu na 10 najpopularniejszych sportowców i najpopularniejszego trenera 90-lecia Akademickiego Związku Sportowego w Poznaniu

Trener Czesław Cybulski Sportowcy 1. Szymon Ziółkowski 2. Wojciech Fibak 3. Anita Włodarczyk 4. Karol Hoffman 5. Ryszard Blaszka 6. Norbert Jaskot 7. Bogna Jóźwiak 8. Elżbieta Grześczyk 9. Zdobysław Stawczyk 10. Andrzej Garstka

170 głosów 2874 2692 2633 1554 1547 1383 1358 1215 1138 893

pkt pkt pkt pkt pkt pkt pkt pkt pkt pkt

aps nr 10 2009 (278)

Piotrem Florkiem – wojewodą wielkopolskim, Ryszardem Grobelnym – prezydentem m. Poznania, rektorami poznańskich uczelni, a także oczywiście naszym prezesem prof. Markiem Rockim.

Chwalili nas powszechnie za sprawność, tempo, brak nadmiernego patosu, za interesującą prezentację historyczną i wzruszającą sztafetę pokoleń, no i za niecierpliwie oczekiwane ogłoszenie wyników plebiscytu.

W tym ostatnim – właściwie bez niespodzianek: wśród trenerów zwycięstwo Czesława Cybulskiego, a wśród zawodników Szymon Ziółkowski, przed Wojciechem Fibakiem i Anitą Włodarczyk.

Nie brakowało na sali znakomitych zawodników, wspaniałych trenerów, no i działaczy. Polała się też niejedna łza, szczególnie wtedy, gdy w sztafecie pokoleń stali obok siebie bohaterowie dawnych czasów, honorowi członkowie AZS i maluchy z przedszkola i pierwszych klas podstawówki, którym chwilę wcześniej wręczono ich pierwsze legitymacje AZS. Nie zabrakło też wyróżnień dla AZS (choćby srebrna pieczęć miasta Poznania czy honorowa odznaka „Zasłużony dla województwa wielkopolskiego”), a także dla najbardziej zasłużonych na różnych polach aktywności.

Później już tylko niekończące się azetesiaków rozmowy na spotkaniu towarzyskim w hotelu (prawie 400 osób), no i zabawa i tańce – jeśli komuś starczyło kondycji – prawie do samego rana.

Wielu przyjechało specjalnie na to spotkanie z całej Polski, a kilkanaście osób z zagranicy, w tym zza oceanu.

Nie wyjechali zresztą z Poznania z pustymi rękoma: wyprodukowaliśmy medale pamiątkowe, znaczki, kubki, torby, no i najważniejsze było to, że Ryszard Wryk zdążył przygotować rzutem na taśmę monografię. www.azs.pl

Trzeba jeszcze koniecznie wspomnieć o stronie sportowej – Posnaniada odbyła się w 16 dyscyplinach, a jej finały kończyły całość uroczystości w niedzielę, początkiem obchodów był zaś piątkowy mecz siatkówki władz Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza z władzami Uniwersytetu Ekonomicznego (na tych dwóch uczelniach AZS działał między wojnami). Na boisku obydwaj rektorzy: prof. Bronisław Marciniak z UAM i prof. Marian Gorynia z UE, wokół grupy kibiców i głośny doping – w rezultacie puchar Prezesa AZS

Poznań trafia w ręce ekonomistów, ale UAM od razu zapowiada srogi rewanż i regularne treningi zespołu.

Czy warto było? Na pewno – dostaliśmy dziesiątki listów i telefonów z podziękowaniami i już teraz wielu pytało, czy musimy czekać z kolejnym takim spotkaniem następne 10 lat, do stulecia.

Nie musimy, ba, stwierdziliśmy nawet, że nie możemy tyle czekać.

Tomasz Szponder Szef Komitetu Organizacyjnego

Foto Zbigniew Kowal, Adam Latoń

Wydarzenia 2009 Harbin

Warszawa

Akademicka reprezentacja Polski w tegorocznej chińskiej XXIV Zimowej Uniwersjadzie w Harbinie uplasowała się wśród 44 startujących reprezentacji na ósmym miejscu w klasyfikacji medalowej. Akademicy zdobyli 14 medali: 2 złote, 4 srebrne i 8 brązowych. Poziom rywalizacji w sportach zimowych – równie wysoki jak w sportach letnich. Światową rywalizację wygrali gospodarze – 48 medali (18 złotych, 18 srebrnych, 12 brązowych), przed Rosją – 51 (18–14– 19) i Koreą – 28 (12–7–9).

Złotą medalistką została Katarzyna Karasińska, alpejka, studentka wrocławskiego Uniwersytetu Ekonomicznego, a na trzecim miejscu – Aleksandra Kluś-Zamiedzowy, zawodniczka AZS AWF Kraków/Zakopane.

Drugi złoty medal zdobyli łyżwiarze szybcy w biegu drużynowym: Sławomir Chmura (WSzKFiT Pruszków), Sebastian Druszkiewicz (WSz „Edukacja w Sporcie” Warszawa), Konrad Niedźwiedzki (AWF Kraków). W biegu eliminacyjnym przegrali z Koreańczykami, ale był to najszybszy bieg w kwalifikacjach. W finale ponownie spotkali się z Koreańczykami, ale po pasjonującym finiszu – wygrali! Wyprzedzili ich o 0,03 s! Konrad Niedźwiedzki zdobył również trzy srebrne medale w biegach indywidualnych.

Dobrze wypadły łyżwiarki, które zdobyły trzy brązowe medale: dwa Luiza Złotkowska (AWF Kraków) w biegach indywidualnych, a trzeci z Natalią Czerwonką i Eweliną Przeworską (AWF Kraków) w wyścigu drużynowym. Srebrnymi medalistami w Harbinie zostali: snowboardzista Marcin Bocian (SGGW) i skoczek (K90) Marcin Bachleda (AWF Katowice).

Brązowe medale zdobyły dwie polskie studentki: biathlonistki Agnieszka Grzybek (studentka Uniwersytetu Śląskiego) w biegu na 7,5 km oraz Weronika Nowakowska w biegu pościgowym na 10 km.

22 maja kilka minut po godzinie 22.00 do wypełnionej ludźmi Dużej Auli Politechniki Warszawskiej wbiega 6 mężczyzn, uczestników Sztafety przez Polskę. Podbiegają do prof.

Marka Rockiego, prezesa AZS, i wręczają mu flagę AZS z podpisami zebranymi w ośrodkach, przez które przebiegali przez 11 dni.

Tak rozpoczyna się gala 100-lecia Związku. Dziewięcioro sportowców rozpoczęło trasę 12 maja ze szczytu Babiej Góry. Miejsce nie jest przypadkowe. Babia Góra była celem wycieczek Walerego Goetla, Wacława Majewskiego i Szymona Pawlicy i tam zrodziła się myśl powołania AZS, urzeczywistniona w maju 1909 roku. Sztafetę zorganizowano w inicjatywy Tomasza Wróbla (AZS Politechnika Opolska) i Marcina Strządały (AZS UŚ Cieszyn). Młodzi sportowcy z kilku klubów AZS przebiegli, przyjechali rowerami i przepłynęli motorówką przez niemal całą Polskę, m.in. Kraków, Katowice, Opole, Wrocław, Poznań, Gdańsk, Bydgoszcz, Łódź, by uczcić powstanie organizacji.

Po odebraniu flagi prof. Marek Rocki podziękował uczestnikom sztafety, rozpoczął spotkanie. Przypomniał najważniejsze karty historii AZS. – Patrząc na miniony czas, możemy odetchnąć z ulgą – udało się! Mimo dwóch wojen światowych i wielu trudnych momentów idea i organizacja przetrwały do dziś. Przesłanie założycieli AZS o „rozbudzaniu wśród młodzieży zamiłowania do sportu

i dawaniu członkom materialnej możliwości do wspólnej pracy w kierunku rozwijania sił fizycznych za pomocą wszelkich zdrowych a odpowiednich sportów, zabaw i gier ruchowych” jest nadal aktualne – mówił.

Prof. Barbara Kudrycka, minister nauki i szkolnictwa wyższego, stwierdziła, że najlepszym podsumowaniem dorobku i znaczenia organizacji jest zdobycie w Pekinie wszystkich złotych medali olimpijskich dla Polski przez sportowców AZS. Przesłanie założycieli AZS jest cały czas aktualne. Zobrazowane ono zostało w prezentacji multimedialnej, w której zawarto najistotniejsze akcenty stuletniej historii działalności stowarzyszenia w czterech ćwierćwieczach. A że organizacja to ludzie, na telebimie ciągle pojawiały się twarze, sylwetki tych, którzy byli i są ikonami Związku, polskiego sportu czy określonego środowiska akademickiego.

Posiedzenie Senackiej Komisji Nauki, Edukacji i Sportu 16 czerwca br. także poświęcone było stuleciu AZS. Prof. Marek Rocki przedstawił dokonania Związku. Okazało się, że wśród senatorów jest kilka osób związanych ze sportem akademickim, m.in.: Zbigniew Szaleniec, Andrzej Szewiński, Kazimierz Wiatr, Adam Massalski, Antoni Piechniczek.

Belgrad Rekordowa liczba 181 polskich studentów-sportowców wystartowała w XXV Letniej Uniwersjadzie w Belgradzie. Wysoki poziom sportowy, wie-

le nowych rekordów uniwersjadowych (i nie tylko), których autorami byli również nasi akademicy. 24 medale: 6 złotych, 10 srebrnych i 8 brązowych, co dało Polsce w klasyfikacji medalowej 9. miejsce, za takimi potęgami sportowymi w ruchu uniwersjadowym jak: Rosja (76 medali), Chiny (58), Korea (47), Japonia (73), USA (39), Ukraina (31), Tajwan (17) i Włochy (31).

Nowymi rekordzistami uniwersjady zostali pływacy: Paweł Korzeniowski (AZS AWF Warszawa), który wygrał na swoim koronnym dystansie 200 m stylem motylkowym, równocześnie poprawiając rekord Polski; Przemysław Stańczyk (Uniwersytet Szczeciński) w fantastycznym stylu wygrał biegi na dwóch dystansach stylem dowolnym: 400 m i 1500 m, wpisując się także na listę nowych rekordzistów imprezy, na 800 m był trzeci. Czwarte złoto w pływaniu i nowy rekordzista – Mateusz Matczak (Politechnika Łódzka) na 400 m stylem zmiennym. Szósty medal zdobyła maturzystka Ewa Ścieszko, nowo przyjęta studentka PŁ.

Drugą dyscypliną, która w Belgradzie zdobyła 5 medali, było judo. Złoty medal wywalczyła Małgorzata Bielak (kat. –57 kg, AZS AWFiS Gdańsk), która w finałowej walce z Francuzką miała przerwę.

Zgasło światło: – Bałam się wznowienia walki. Wiedziałam, że muszę gonić rywalkę. Musiałam postawić wszystko na jedną kartę! Srebrnymi medalistami zostali: Łukasz Koleśnik (–90 kg), AWF Wrocław, i Grzegorz Eitel (open), AWF Warszawa, a brązowymi: Katarzyna Furmanek (– 78 kg), AWFiS Gdańsk oraz Łukasz Błach (–81 kg), student AWF Wrocław.

Sześć medali zdobyli lekkoatleci. Świetny wynik na stadionie Czerwonej Gwiazdy w skoku w dal (8,10 m) uzyskał

Marcin Starzak, AWF Kraków. Brązowym medalistą został również kulomiot z białostockiego Uniwersytetu Krzysztof Krzywosz. Cztery srebrne medale przybyły za sprawą dyskobolki z Poznania Żanety Glanc oraz trzech sztafet: 4x100 m kobiet i mężczyzn oraz 4x400 m mężczyzn. Ta ostatnia sztafeta po raz trzeci, po Uniwersjadzie w Izmirze (2005) i Bangkoku (2007), stanęła na podium.

Znakomicie zaprezentowały się w turnieju tenisistki. Klaudia Jans, studentka AWFiS Gdańsk, wywalczyła akademickie wicemistrzostwo świata w singlu, a razem z Alicją Rosolską, Akademia im. L. Koźmińskiego Warszawa, także w grze podwójnej. Trzeci medal srebrny tenisistki dostały – niespodziewanie – za klasyfikację drużynową kobiet.

Wiele radości przyniósł ekipie złoty medal szpadzistki Ewy Nelip (AZS AWF Warszawa), która pokonała w finałowej walce Rumunkę.

W uniwersjadowe starty dobrze wpisały się gimnastyka artystyczna oraz gimnastyka sportowa mężczyzn. Ta pierwsza za sprawą debiutu w zawodach, a druga – za sprawą pierwszego medalu – srebro w skoku wśród mężczyzn, który zdobył Marek Łyszczarz, AWFiS Gdańsk. Nie udało się to Leszkowi Blanikowi, który 4 razy startował na uniwersjadach.

Z pięciu zespołów w grach: siatkówce k i m, piłce nożnej k, koszykówce k oraz piłce wodnej mężczyzn, siatkarki obroniły pozycję medalową z dwóch poprzednich uniwersjad – brąz.

Podkarpacie W dniach 4–6 czerwca br. odbyła się w Rzeszowie i w Krośnie Ogólnopolska Konferencja Naukowa Kultura fizyczna studentów na przełomie

stuleci – stan i perspektywa zmian.

Jej organizatorem był Wydział Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Rzeszowskiego, PWSZ w Krośnie, Podkarpackie Towarzystwo Naukowe Kultury Fizycznej w Rzeszowie oraz Zarząd Główny Akademickiego Związku Sportowego. Konferencja odbyła się pod patronatem Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach jubileuszu 100-lecia AZS. W inauguracyjnym wystąpieniu prof. dr hab. Kazimierz Obodyński (UR) przedstawił doniosłą rolę AZS w kształtowaniu kultury fizycznej w szkołach wyższych. Dr hab. Stanisław Zaborniak, prof.

WSBiP w Ostrowcu Św., mówił o sportowych organizacjach studenckich Lwowa i Krakowa działających przed formalną rejestracją AZS. Dr Zbigniew Barabasz (UR) w referacie pt. Kultura fizyczna studentów w europejskich szkołach wyższych zaproponował w polskich szkołach wyższych model z uczelni europejskich bez obligatoryjnych zajęć z wf., a z zajęciami prowadzonymi przez studentów w działających centrach sportowych, w których student jest podmiotem. Oferta sportowa jest częściowo odpłatna i realizowana zgodnie z zainteresowaniami. Przeciw temu pomysłowi wystąpiła dr Iwona Tabaczek-Bejster (UR), która uważa, że najważniejsze znaczenie w procesie wychowania stanowi dobry pedagog. To jego wiedza, umiejętności i postawa odpowiadają za rolę, którą sport studencki spełnia w edukacji studenta. Prof. dr hab. Mestwin Stanisław Kostka i Sebastian Humbla (WSzFiZ Białystok) wysunęli postulat, by traktować sport akademicki w kategoriach dobra społecznego.

Bartłomiej Korpak, sekretarz generalny AZS, uważa, że minima wf. w wymiarze 60 godzin nie spełniają żadnej funkcji.

Tylko co dziesiąty polski student uczestniczy systematycznie w jakichkolwiek formach aktywności fizycznej. Obowiązkowe zajęcia z wf. rozliczane są według kryterium obowiązkowości, a nie umiejętności.

Referent uważa, że należy to zmienić.

Jednak dr hab. Andrzej Nowakowski, prof. URz., zauważył, że nie ma pewności, czy wf. na wyższych uczelniach w ogóle zostanie utrzymany w grupie przedmiotów o charakterze obligatoryjnym, czy też zostanie przesunięty do grupy zajęć HH fakultatywnych.

Foto Archiwum APS

Gdyby sport... ...był przestępstwem, dostałabym krzesło elektryczne, Skazani na AZS – to dwa z wielu internetowych wpisów na portalach społecznościowych czy stronach klubów AZS. Teksty zamieścili młodzi azetesiacy, w których żyłach od kilku lat płynie zielona krew. Są to osoby, którym zależy na Związku, na jego rozwoju. Ich młodość nie jest wadą, lecz zaletą. To dzięki odejściu od myślenia opartego na schematach potrafią swój okręt wyprowadzić na morze, obrać nowy kurs i bezpiecznie dopłynąć do brzegu. Warto dawać im coraz bardziej odpowiedzialne funkcje, samemu sprawdzając przygotowanie załogi. Niewielu zostało starych wilków morskich, którzy z czystego zamiłowania do sportu chcą być kapitanami. Częściej niestety zdarza się, że dowodzący z wieloletnim doświadczeniem przyrósł do swojej koi i nic nie robiąc, chce dalej płynąć, i – co gorsza – odpowiadać za kurs statku, który nie pozwala na przeżycie przygody.

Oczywiście wymieniając całą załogę co dwa lata wraz z kapitanem, okręt pod banderą AZS-u będzie jak pozbawiony map, busoli, kompasu – bez tych elementów trudno będzie odkryć coś nowego, startując ciągle od zera. Jednak wyjściem z tego problemu jest współpraca, a nie rywalizacja kończących i rozpoczynających kadencję. Współpraca poprzez wzajemną pomoc przy organizacji imprez sportowych i spotkań okolicznościowych. I w tych młodych, i w tych bardziej doświadczonych płynie ta sama krew – ani jaśniejsza, ani ciemniejsza, tylko ta sama, więc współpraca powinna być normalnością.

To samo dotyczy poszczególnych klubów, tak jak okręty płynące pod tą samą banderą powinny się wspierać, ochraniać, ostrzegać, bo tylko dzięki takim działaniom można zbudować silną flotę, jaką ma być Akademicki Związek Sportowy. Tymi okrętami powinni dowodzić ludzie przepełnieni pasją, ludzie chcący coś zrobić, ludzie mający iskrę w oku na wiadomość o każdym wyzwaniu. Jeżeli wszyscy dowodzący lub większość z nich będzie miała tego typu cechy, to śmiało można z taką potęgą zmierzyć się z nowymi wyzwaniami czekającymi w świecie sportu.

Na koniec zadanie. Na ile lat powinnaś/ powinieneś zostać skazana/skazany, gdyby sport był przestępstwem?

Mateusz Tomanek

Wydanie Regionalne Redaktor: Mateusz Tomanek e-mail mateusztom@o2.pl

usze i r a n e c s e j u t k y d e Życi Rozmowa z Krzysztofem Kościańskim, prezesem Klubu Uczelnianego AZS Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.

Wiadomo, że sztandarowym towarem eksportowym UKW są wioślarze, którzy uczestniczą w zawodach na Tamizie z osadami Oxfordu i Cambridge. Jak wygląda współpraca z tymi uczelniami?

Czy utrzymujecie kontakty z nimi także pomiędzy zawodami?

Teraz takim produktem są wioślarze, jednak w najbliższym czasie i inne dyscypliny dorosną prestiżowo do takiego poziomu, jak wspomniana ósemka.

Rywalizując jako KU AZS UKW z wymienionymi uniwersytetami doprowadziliśmy do spotkań na arenie sportowej. Inne obszary współpracy nie są w naszych kompetencjach, lecz władz uczelni.

Czy jako uczelniany AZS możecie liczyć na wsparcie ratusza? Czy można powiedzieć, że Bydgoszcz w pełni realizuje hasło „Bydgoszcz – miastem sportu”?

Na wsparcie finansowe ratusza możemy zawsze liczyć. Przykładem jest sport młodzieży – poprzez dotacje do sekcji młodzieżowych piłki nożnej czy szermierki. Miasto również inwestuje w rozwój sportu kwalifikowanego, z czego korzysta drużyna piłki ręcznej AZS UKW. Bydgoszcz mocno nas wspiera przy organizacji Wielkiej Wioślarskiej, a także pomaga przy wyjazdach wioślarzy do Wielkiej Brytanii.

W Planie Rozwoju Bydgoszczy zawarto projekt zmodernizowania obiektów KU AZS UKW. Kiedy planowane jest zakończenie prac i czy może to wpłynąć w przyszłości na lepsze wyniki naszych zawodników?

Obiekty po „Polonii” są uczelniane i to uczelnia powinna starać się o pozyskiwanie środków z ministerstwa, województwa oraz z projektów unijnych.

Pieniądze na modernizację obiektów sportowych KU AZS UKW zostały pozyskane z Urzędu Marszałkowskiego w ramach środków unijnych. Uważam, że modernizacja i rozbudowa obiektów sportowych zdecydowanie wpłynie na lepsze wyniki sportowe, ponieważ obecny stan infrastruktury a planowana rozbudowa to zupełne przeciwieństwa.

Zakończenie prac związanych z Regionalnym Centrum Sportu, Rekreacji i Rehabilitacji „Polonia” planowane jest na rok 2012.

Piłkarze ręczni AZS UKW są obecnie w czołówce II ligi. Jak ocenia Pan szanse awansu do I ligi i jakie są wytyczone plany na następne sezony?

Szanse są i piłkarze ręczni powinni awansować wyżej. Skład jest taki, że gwarantuje grę na dobrym i wysokim poziomie. Po awansie będziemy dopiero myśleć o ewentualnych korektach składu, jednak w dużej mierze zależy to od zbiegu różnych okoliczności, które dzisiaj trudno przewidzieć. Życie dyktuje scenariusze.

Jak układa się współpraca z innymi bydgoskimi uczelniami? Staracie się wspierać swoje poczynania, wspólnie coś zrobić dla miasta?

Rywalizujemy ze sobą w rozgrywkach regionalnych i centralnych. Ponadto wiadomo, że każda uczelnia ma swoją politykę. Zawsze bliżej nam do UMK Toruń, UTP Bydgoszcz czy CM UMK, z którymi współpraca układa się dobrze. Nie potrafimy natomiast znaleźć wspólnej płaszczyzny w działaniach z uczelniami niepublicznymi.

Wynika to stąd, że trochę inaczej pojmujemy rolę i miejsce AZS. Notabene wspierałem i wspieram jedną z niepublicznych uczelni, a dokładnie Bydgoską Szkołę Wyższą w jej dążeniach do bycia w rodzinie AZS. Chciałbym, aby na BSW organizacja gryfa miała szansę zaistnieć i się rozwijać. Pomogłem im w rozpoczęciu działalności i w powołaniu pierwszych władz. Będę wspierał na początku ich działalność.

W klasyfikacji generalnej Akademickich Mistrzostw Polski Uniwersytet Kazimierza Wielkiego zajął 34. miejsce za innymi bydgoskimi uczelniami, Wyższą Szkołą Gospodarki i Uniwersytetem Technologiczno-Przyrodniczym. Co jest przyczyną takiej pozycji i czy możemy patrzeć z nadzieją w przyszłość?

aps nr 10 2009 (278)

[kujawsko-pomorskie]

ów ł s y m o p a n ł e p a i n d Stu

Rozmowa z dr. Januszem Szatkowskim, prezesem KU AZS UMK Toruń.

Co będzie priorytetem nowego zarządu KU AZS UMK w kolejnych latach działalności?

Największą bolączką są finanse i pozyskiwanie ich będzie celem wzmożonych działań. Chcemy przekonać władze uczelni do promocji UMK poprzez sport.

Umożliwiałoby to przyciąganie sportowców dzięki przeznaczeniu dla nich określonej puli indeksów. Mając taką możliwość, trenerzy czy inne osoby związane ze sportem zapraszaliby kandydatów do studiowania w murach Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Gdybyśmy już przyciągnęli taką grupę, prościej znajdowałoby się dla każdego z nich indywidualnego sponsora.

Kolejnym planem jest to, żeby utworzyć w przyszłości sekcje młodzieżowe wraz z klasami sportowymi o profilu np. koszykówki czy siatkówki. Oczywiście musimy sprawdzić, jak ten pomysł wygląda pod względem finansowym. Chodzi o to, czy miasto wsparłoby tę inicjatywę, ustanawiając etat dla trenera danej dyscypliny. KU AZS UMK byłoby wtedy koordynatorem tego projektu. Posiadając sekcję młodzieżową, łatwiej będzie nam pozyskiwać środki finansowe z grantów.

Pomysł z klasą sportową w szkołach to też argument związujący i przyciągający w późniejszych latach na nasz uniwersytet.

są plany, by powstało Centrum Sportu UMK m.in. z halą widowiskowo-sportową i pływalnią.

Przystań wodna na dzień dzisiejszy nie spełnia wymogów XXI wieku. Są plany by tę sytuację zmienić?

Oczywiście, zamierzamy wyremontować przystań, na razie za jej stan możemy się tylko wstydzić. Do modernizacji motywuje nas to, że rozwija się turystyka wodna i ruch na wodzie może się tylko zwiększyć. Chcemy, by wodniacy mieli u nas możliwość przycumowania, skorzystania z zaplecza sanitarnego, a także mogli zwiedzić zabytki Torunia, spokojnie zostawiając u nas swój sprzęt. W początkowych planach, by wypromować wiosła, mieliśmy zamiar urządzić regaty na wzór bydgoskiej Wielkiej Wioślarskiej, jednak stan Wisły na to nie pozwala.

Co jest przyczyną niskiej pozycji w AMP?

Chwalić się możemy najlepszymi, czyli są to wioślarze – medaliści igrzysk olimpijskich, mistrzostw świata czy Europy.

Mankamentem jest to, że niestety wiosła nie są tak popularne jak koszykówka czy piłka nożna, a tych zespołów nie mamy na tak wysokim poziomie. Zdaję sobie sprawę, że sekcja koszykówki nie może jeszcze walczyć o drugą ligę, ale by być zapleczem drugoligowej Energii Toruń, już tak. Zamierzamy porozmawiać z Energą na ten temat. Niestety, nawet gdyby nam się udało, to nasza baza sportowa urąga trochę akademickości, jednak

W sportach zespołowych przygotowanie do AMP dla drużyn niegrających w ligach jest bardzo trudne, ponieważ ciężko jest wtedy trafić z formą, a przez to osiągnąć dobry wynik. Oprócz koszykarzy grających w III lidze i szachistów, startujących w II lidze nie mamy ogranych zespołów. Nie mając pieniędzy, by sportowcy mogli uczestniczyć w ligach, postępu nie będzie. Także brak finansowania zewnętrznego uniemożliwia nam start w rozgrywkach sportowych. Spośród 40 imprez AMP musimy wybierać, która dyscyplina pojedzie, a która nie.

Duże uczelnie lepiej sobie radzą finansowo niż my. Tytuł akademickiego mistrza

Odnośnie do miejsca, to jest ono, jakie jest. Nie jest to miejsce satysfakcjonujące, jednak przy środkach, jakie przekazuje nam macierzysta uczelnia, nie ma szans na lepszy rezultat. Gdyby nie duża aktywność klubu uczelnianego, wynik mógłby być jeszcze gorszy.

Oczywiście możemy patrzeć z nadzieją w przyszłość, jednak pod warunkiem, że znajdą się odpowiednie środki finansowe i władze uczelni wesprą nas

odpowiednimi funduszami w zaplanowanych startach.

Sportowo na pewno sobie poradzimy.

Gdyby pieniądze znalazły się w zeszłym roku, jestem przekonany, że znaleźlibyśmy się przed UTP i WSG. Rywalizacja toczy się w 40 dyscyplinach, a my musieliśmy zrezygnować z wysłania na akademickie mistrzostwa Polski m.in. drużyny piłkarskiej, koszykarskiej, siatkarskiej, pływackiej, piłki ręcznej ko-

Jakimi dyscyplinami może pochwalić się KU AZS UMK?

www.azs.pl

Polski nie oznacza już na arenie międzynarodowej, że uczelnia ma wysoki poziom sportowy. Kiedy studiowałem graliśmy w ligach, które były reprezentowane przez akademickie drużyny, tak było np. w I lidze koszykówki, wtedy mógł być to miernik usportowienia uczelni.

Teraz niestety, udział w wyższych ligach wymaga sporego nakładu finansowego i to on, jak i transport, sprzęt, stają się trudnością w aktywizacji sportowej studentów. Obecnie dla nas priorytetem jest pilnowanie, by projekt budowy Centrum Sportu nie wypadł z planu rozwoju UMK. Jak KU AZS UMK zachęca studentów do uczestniczenia w sekcjach sportowych?

Jest to dziwna sytuacja, ponieważ nie promujemy sekcji, jednak studenci sami są zainteresowani uczestnictwem w różnych dyscyplinach. Przez to że jest ograniczona pula miejsc, zdarza się tak, że wstają oni wcześnie rano, by mieć pewność, że zostaną zapisani do wybranej sekcji.

Jak zaczęła się pana przygoda z AZS?

W AZS zacząłem karierę już jako junior, grając w zespole koszykówki. Gdy nadszedł czas wyboru uczelni wyższej, chciałem iść na Politechnikę Gdańską, jednak przywiązanie do toruńskiego zespołu sprawiło, że zacząłem studia jak najbardziej zbliżone do studiów politechnicznych, i dlatego wybrałem fizykę na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, by móc dalej uprawiać koszykówkę, a później zostać trenerem zespołu kobiet.

Tekst i foto Mateusz Tomanek biet, tenisa stołowego i innych. Mamy potencjał ludzki na miejsce w przedziale 10–20 w klasyfikacji generalnej. Jednak w rywalizacji ogólnopolskiej trudno tak do końca przewidzieć wszystko, gdyż każdy nowy rok akademicki to jedna wielka niewiadoma i mapa sił może się diametralnie zmienić.

Rozmawiał Łukasz Malinowski Foto Mateusz Tomanek

e i k s l o ma³op ma³opolskie

Napływ świeżej krwi Rozpoczął się nowy rok akademicki, a wraz z nim pojawili się nowi studenci, którzy pierwsze dni spędzają na poznawaniu uczelni, kolegów oraz ofert organizacji studenckich.

Z pewnością może cieszyć wzmożone zainteresowanie działalnością Akademickiego Związku Sportowego w tym czasie. Jedni przychodzą pytać o formy zaliczenia obowiązkowych na pierwszych latach studiów zajęć z wychowania fizycznego, drudzy chcą kontynuować posiadane umiejętności w sekcjach sportowych. Jeszcze inni są zainteresowani jedynie możliwością przynależności do jakiejkolwiek organizacji.

Nasuwa się pytanie, jak zachęcić studenta do tego, aby przygoda z AZS nie skończyła się wraz z uzyskaniem wpisu do indeksu, a obowiązek zastąpiła satysfakcja z uprawiania sportu?

Oferta dydaktyczna przygotowana przez kluby uczelniane (przeważnie we współpracy ze Studium Wychowania Fizycznego i Sportu lub innymi jednostkami) jest bogata, a zainteresowany ma w czym wybierać. Oprócz możliwości treningu najbardziej popularnych dyscyplin na wielu uczelniach funkcjonują sekcje rekreacyjne (np. żeglarstwo, wspinaczka, tańca towarzyskiego). Na najlepszych czeka wyróżnienie w postaci reprezentowania swojej Alma Mater w Lidze Międzyuczelnianej i Akademickich Mistrzostwach Polski i szansy na uzyskanie stypendium sportowego za dobre rezultaty.

Z kolei w ramach programu rozwoju sportu w środowisku akademickim oraz Studenckiej Strefy Aktywności tworzą się sekcje sportowe, niekiedy nietypowe, o wymiarze międzyuczelnianym. Przykładem mogą być mniej popularne dyscypliny, takie jak: unihokej, jeździectwo, polo. Głównym ich celem jest upowszechnianie kultury fizycznej, a przede wszystkim promocja zdrowego sposobu spędzania czasu wolnego w społeczności akademickiej.

Przywilejami aktywnego członkostwa w AZS są poza tym liczne szkolenia, obozy, imprezy okolicznościowe czy festiwale. Szkolenia są okazją do zdobywania i wymiany cennych doświadczeń.

Szczególnie podczas ogólnopolskich festiwali sportowych młodzi mają okazję na własnej skórze lepiej poczuć hasłową „Atmosferę, Zabawę, Sport”.

Obowiązują zasady zdrowej sportowej rywalizacji, a przyjaźnie są zawierane na lata.

AZS potrzebuje dla swojego istnienia ludzi energicznych, kreatywnych, przebojowych.

Nikogo do sportu nie zmusi się siłą, ale może wystarczy odkryć pasję i satysfakcję płynącą z obcowania z ludźmi o podobnych zainteresowaniach, by sentyment do AZS trwał dłużej.

Monika Pliś Najlepiej – jak najdłużej!

Wydanie Regionalne Redakcja: Monika Pliś, Katarzyna Rams monika.plis@gmail.com

kach ł ó k h c ó w d a n ą j s Z pa

Subaru AZS UEK to grupa obecna na polskiej scenie rowerowej już od 3 lat.

H

istoria zaczęła się w 2007 roku, kiedy grupka studentów z sekcji rowerów górskich działającej przy Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie nawiązała współpracę z importerem samochodów marki Subaru. Wszyscy członkowie teamu to członkowie AZS. Za cel przyjęli sobie ciągły rozwój i w ten sposób, zaczynając od bardzo amatorskiej grupy, stali się jedną z lepiej rozpoznawalnych ekip w kraju.

W skład drużyny wchodzi obecnie 12 osób z różnych zakątków Polski, których oprócz wspólnej pasji do kolarstwa łączy fakt przynależności do krakowskich uczelni. Niewielka różnica wieku, wspólne zainteresowania, chęć aktywnego spędzania wolnego czasu, a przede wszystkim luźna, rodzinna atmosfera – czynią skład zespołu Subaru AZS UEK na swój sposób wyjątkowym.

Warto wspomnieć, iż w tym roku barwy niebiesko-żółte gościnnie reprezentował Gerald Karsznia, francuski student uczestniczący w programie Erasmus i studiujący na UEK. Podstawowy skład w sezonie 2009 – Monika Brożek – Katarzyna Rams – Mariusz Cukierski – Grzegorz Jemioło – Michał Jemioło (AGH) – Piotr Kamiński – Wojciech Pasowicz – Mateusz Podos (AGH) – Maciej Połys – Kamil Pomarański – Paweł Rajca – Wacław Zając.

Wszyscy jeżdżący w niebiesko-żółtych strojach czynią w każdym kolejnym sezonie startów znaczne postępy, czego efektem są w tym roku najlepsze wyniki w historii klubu. Najważniejsze osiągnięcia to sukcesy w klasyfikacjach generalnych cyklu Powerade MTB Marathon oraz Świętokrzyskiej Ligi Rowerowej.

Reprezentanci teamu Subaru AZS UEK walczą również w zawodach akademickich. Zawodnicy reprezentujący Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie mają na koncie mistrzo-

stwo i wicemistrzostwo Polski w typie akademii, zaś Michał Jemioło, studiujący na co dzień na krakowskiej AGH, wywalczył trzecie miejsce drużynowo w klasyfikacji generalnej AMP 2008/2009.

Do ważniejszych osiągnięć drużynowych w minionym sezonie zaliczyć należy – zwycięstwo w klasyfikacji drużynowej w Świętokrzyskiej Lidze Rowerowej – 16. miejsce w klasyfikacji drużynowej Powerade MTB Marathon (na 500 sklasyfikowanych teamów) – 2. miejsce w klasyfikacji drużynowej na drugim (najdłuższym, bo liczącym 97 km) etapie Beskidy MTB Trophy.

Osiągnięcia indywidualne – klasyfikacja generalna Powerade MTB Marathon – Michał Jemioło, 4. miejsce na dystansie Mega, w kategorii M2 – Katarzyna Rams, 5. miejsce, Mega, K2 – Kamil Pomarański, 5. miejsce, Mega, M2 – Monika Brożek, 8. miejsce, Mega, K2 – Grzegorz Jemioło, 17. miejsce, dystans Giga, M2 klasyfikacja generalna ŚLR: – Katarzyna Rams, 1. miejsce, Master, K1-ELITA – Kamil Pomarański, 1. miejsce, Master, M2-ELITA – Michał Jemioło, 1. miejsce, Master, M1-ORLIK – Paweł Rajca, 1. miejsce, FAN, M1ORLIK – Grzegorz Jemioło, 3. miejsce, Master, M2-ELITA – Maciej Połys, 6. miejsce, Master, M1-ORLIK. Zapraszamy na www. subaruazsuek.com Tekst Katarzyna Rams, Maciej Połys Foto Rafał Cygan, archiwum własne teamu

aps nr 10 2009 (278)

[ma³opolskie]

w ó k a r K S Z A ę i s y z Lic

Rozmowa z Lechem Pankiewiczem prezesem AZS Kraków.

Na ile władze lokalne udzielają wsparcia krakowskiemu AZS?

Miasto włączyło się w pomoc w organizacji jubileuszu 100-lecia. Także Urząd Marszałkowski dzięki grantom wspomógł naszą działalność.

Jak wygląda działalność innych małopolskich klubów AZS?

AZS istnieje nie tylko w Krakowie, ale i w Nowym Sączu, Tarnowie, Zakopanem. Młodzież widzi potrzebę ruchu.

W związku z tym musimy im pomagać, nawet najmniejszym uczelniom, w których powstają zalążki AZS czy grupy osób, które organizują zajęcia sportowe dla studentów.

Na arenie ogólnokrajowej studenci małopolskich uczelni zajmują wysokie lokaty.

W czym tkwi sukces?

Gala 100-lecia AZS, Warszawa 22.05.2009 r.

Jesteśmy po wyborach w AZS Kraków.

Jaka była miniona kadencja?

Poprzednia kadencja, której prezesurę pełnił prof. Kazimierz Trybalski, była szczególna.

Przeszliśmy z dwucyfrowej na trzycyfrową liczbę, czyli AZS zakończył sto lat swojej działalności. Zatem moja prezesura wkracza w następny okres. Sięgając wstecz, była to bardzo dobra kadencja, która obfitowała w dużą liczbę imprez. Organizatorem wielu z nich o charakterze centralnym był AZS Kraków.

Jak scharakteryzowałby kolega działalność AZS Kraków?

Jest to najstarszy klub AZS w Polsce. Nasz ogromny potencjał, jeżeli chodzi o liczbę studentów, przekłada się rzeczywiście na liczbę członków AZS. To z kolei ma bezpośrednio wpływ na organizowane imprezy, których przez te ostatnie dwa lata było sporo. Chodzi o mistrzostwa uczelni czy międzywydziałowe rozgrywki, których liczba oscylowała w granicy 100 imprez, tak jak 100-lecie AZS. Co do charakterystyki organizacji – jesteśmy klubem biednym. Brakuje nam obiektów. Od przynajmniej 20 lat nie mamy swojej stałej siedziby. W związku z tym nawet nasza największa w Polsce liga międzyuczelniana odbywa się dzięki uprzejmości kierowników Studium Wychowania Fizycznego i Sportu i rektorów, w oparciu o ich obiekty uczelniane. Zasługują oni na podziękowania, że doceniają potrzebę organizacji współzawodnictwa studenckiego. www.azs.pl

Przede wszystkim należałoby rozgraniczyć sport kwalifikowany od tzw. upowszechniania i podkreślić, że w obu klasyfikacjach sport naszego regionu odnosi znaczące rezultaty. Krakowskie uczelnie są w czołówce klasyfikacji generalnej AMP, co jest skutkiem wysokich lokat w danych typach uczelni. Patrząc z innej strony, organizowaliśmy bardzo dużo imprez nie tylko finałowych, ale także eliminacyjnych. Warto wspomnieć o przedsięwzięciach niezwiązanych z AMP. Przykładem jest Bieg Kościuszkowski organizowany od dawien dawna w środowisku akademickim Politechniki Krakowskiej.

Impreza jest popularna, zjeżdżają się na nią ekipy z całej Polski.

Jeśli chodzi o sport kwalifikowany, dotychczas był związany z AZS AWF Kraków. Układ trochę się zmienił. Jest także klub AZS AWF Zakopane, który przynosi bardzo dużo sukcesów, zwłaszcza w sportach zimowych. Natomiast w poszczególnych uczelniach powstają też sekcje sportu kwalifikowanego. Na Akademii Górniczo-Hutniczej działają sekcje badmintona i pływania oraz siatkówki, która zagościła również na Uniwersytecie Ekonomicznym i Politechnice Krakowskiej.

Jakie są najważniejsze zadania do zrealizowania?

Będę starał się kontynuować politykę poprzedniej kadencji. Przede wszystkim chciałbym się wsłuchiwać w głos klubów uczelnianych, spotkać się z zarządem każdego z nich i porozmawiać o celach, potrzebach i planowanych działaniach.

Jednym z moich przyszłych zamierzeń jest to, by na każdej uczelni funkcjonowała przynajmniej jedna sekcja wyczynowa, która będzie jej wizytówką.

Kolejnym zadaniem jest nawiązanie współpracy z miastem, między innymi w celu wynajęcia lokalu pod stałą siedzibę AZS Kraków. Bardzo ważną sprawą jest zabezpieczenie obiektów

sportowych, które ułatwiłyby pracę w środowisku. Możemy to zrobić tylko w jeden sposób: dzięki współpracy z Zarządem Głównym AZS, ponieważ sami nie wygenerujemy żadnych środków na ten cel. Życzylibyśmy sobie, by centrala w Warszawie przychylnym okiem zaczęła patrzeć na Kraków. Jeśli chodzi o środki przeznaczane na inwestycje, nie otrzymaliśmy zbyt wiele przez okres ostatnich dwóch dekad, ale liczymy na zmiany.

Rozmawiała Monika Pliś Foto Archiwum APS

Skawinko moja!

Następna kolejka II ligi grupy czwartej siatkówki kobiet i ciągle AZS Skawa UEK na górze tabeli. Na awans do pierwszej ligi już zasługuje klub kibica ekonomistek, złożony w większości z uczniów szkoły podstawowej. Nieustający doping, dmuchanie w trąbki, uderzanie w bęben – to niektóre z zajęć fanów krakowskich siatkarek. Czy dziewczyny prowadzą, czy przegrywają, na ławkach zajmowanych przez maluchów nie niknie aplauz, a kiedy zaczyna się przyśpiewka Pani Karolina, to wiadomo o kogo chodzi. Karolina Surma, nauczycielka wychowania fizycznego, jest na zagrywce.

Połączenie sił klubu kibica z rozgrywaniem meczów na własnej hali Uniwersytetu Ekonomicznego, spowodowało że do ostatniego spotkania – z TKST Tomasovia Tomaszów Lubelski – gospodynie nie przegrały ani jednego seta. Oczywiście sami kibice nie wystarczą, bo gdyby nie wola walki siatkarek, dobrych wyników by nie było. Trener AZS Skawa UEK, Tomasz Klocek, również wie, jak osiągnąć sukces. Chce by dziewczyny grały szybką siatkówkę, kombinacyjną, opartą na współpracy skrzydłowych i środkowych, graniu tempowym. Miejmy nadzieję, że dzięki takiej koncepcji gry zespół z gryfem na koszulkach awansuje do I ligi, dając ogromny prezent z okazji 85-letniego jubileuszu Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, pod którego szyldem gra.

Mateusz Tomanek

Co w koszu piszczy…

Kluby koszykarskie II ligi mężczyzn są w trakcie rozgrywek, w tym też koszykarze częstochowskiej Politechniki, którzy pomimo kłopotów finansowych starają się jak najlepiej wypaść na ligowych parkietach. Nie jest to jednak łatwe. Po dziesięciu kolejkach podopieczni trenera Zbigniewa Mardonia plasują się na czwartym miejscu w tabeli z dorobkiem piętnastu punktów. Tyle samo udało się wywalczyć drużynom z Kielc oraz Radomia.

Pierwsze trzy kolejki spotkań zespół pod szyldem „AZS” może zapisać na swoją korzyść. W inauguracyjnym meczu przeciwnikami Politechniki byli zawodnicy Mickiewicza Katowice, z którymi wygrali bez większych problemów (86:63). Kolejne zwycięstwa ze Stalową Wolą i Wisłą Kraków – na wyjeździe.

Dramatyczne spotkanie koszykarze z Częstochowy rozegrali z Unią Tarnów. Na swoim parkiecie AZS po niesamowicie zaciętym spotkaniu, które rozstrzygnęło się w dogrywce, przegrał z Unią Tarnów. Dodatkowy smaczek spotkaniu dodali sędziowie, którzy usunęli z boiska częstochowskiego zawodnika, który według nich dopuścił się faulu na graczu drużyny przeciwnej. Całe spotkanie zakończyło się na niekorzyść Politechniki (100:106).

Był to pierwszy przegrany w lidze mecz Politechniki. Kolejne dwa wygrane: z Politechniką Radomską jednym punktem (88:87) oraz ze Stalową Wolą (100:79). Więcej szczęścia w spotkaniu wyjazdowym w Jaworznie mieli gospodarze, którzy wygrali szesnastoma punktami. W dziewiątej kolejce spotkań o mistrzostwo II ligi akademicy znów okazali się lepsi od przeciwników z Rudy Śląskiej, ale już tydzień później nie zdołali pokonać UMKS Kielce (80:84).

Stosunek meczów wygranych do przegranych jest zdecydowanie na korzyść Politechniki. W dziesięciu kolejkach wywalczyli zwycięstwa w sześciu meczach.

Szczególnie ważna w obecnej sytuacji, jaka panuje w tabeli II ligi, wydaje się być wygrana z aktualnym liderem – Unią Tarnów.

Młodzi koszykarze, którzy już od początku sezonu są przez wiele osób skazywani na spadek czy też porażki, radzą sobie jednak bardzo dobrze, co pokazuje aktualna passa. Niektóre spotkania toczą się w okolicznościach skandalu, jednak nie poddają się i starają się walczyć o każdy punkt.

Na szczególne wyróżnienia zasługują zawodnicy podstawowej piątki, która wychodzi na boisko. Wiele serca w każdą akcję wkładają Sławomir Klocek, Łukasz Wojciechowski czy Marcin Pławucki. W każdym meczu są jednymi z najlepiej punktujących.

Przed nimi jeszcze ponad połowa sezonu. Na razie czwarte miejsce daje częstochowskim koszykarzom kontakt ze ścisłą czołówką. Oby ich forma szła nadal w górę i nie zabrakło im motywacji do kolejnych Małgorzata Michno spotkań…

Wydanie Regionalne Redaktor: Małgorzata Michno e-mail: gosia.michno@wp.pl

do marzeń, Kto nie ma odwagi y do walki! ł i s ł a i m e i z d ę b nie Weronika Walna, studentka III roku filozofii częstochowskiej Akademii im.

Jana Długosza, zawodniczka AZS AJD Częstochowa, klubu ekstraklasy w tenisie stołowym kobiet. Wyróżniała się swoją grą, jednak pech chciał, że kontuzja odsunęła ją od stołu na kilka dobrych miesięcy. Popularna „Wronka” czytelnikom APS opowiada o kontuzji, grze w zespole AZS oraz o swoich marzeniach.

Od czasu zwichnięcia kolana minęło już kilka miesięcy. Pierwszy zabieg przeszłam 31 lipca tego roku i nadal jestem w trakcie rehabilitacji, która przebiega zgodnie z poleceniami chirurga. Są już widoczne znaczne postępy dzięki naprawdę ogromnej pracy, jaką włożył w moją rehabilitację pan Maciej Bednarkiewicz.

Należą się mu wielkie podziękowania za to wszystko, co zrobił w ciągu tych dwóch miesięcy z moim kolanem. Obecnie rehabilitację przechodzę w Częstochowie. Wszystko idzie w jak najlepszym kierunku, dlatego mam nadzieję, że już w niedługim czasie znów uda mi się stanąć z rakietką przy stole tenisowym.

W trakcie Akademickich Mistrzostw Europy nabawiłaś się kontuzji kolana…

Jak teraz traktujesz sport? Nie boisz się powrotu do stołu?

Tak. Na AME w serbskim Niszu podczas ćwierćfinału w grze singlowej przy stanie 1:1 w setach i 9:9 w czasie gry przy topspinie forhendowym zablokowało mi się kolano, i niestety nie wytrzymało obciążenia. Na początku nie byłam świadoma, że moja kontuzja będzie aż tak poważna. Dopiero w czasie operacji chirurg stwierdził, że trzeba jednak robić otwartą transpozycję v. medialis insalla (przyp. red. mięśnia przyśrodkowego), a nie zabieg metodą artroskopową. Z pewnością na stan mojego kolana niekorzystnie wpłynęła także 28-godzinna podróż z Serbii do Polski. Chciałam na tych mistrzostwach pokazać się z jak najlepszej strony i obronić zeszłoroczny tytuł, czyli wicemistrzostwo, i powalczyć o złoto. Nie udało się tego dokonać.

Czy wszystko będzie w porządku, okaże się po rehabilitacji. Na pewno teraz będę miała inne podejście do tenisa, będę traktowała ten sport bardziej ulgowo niż przed kontuzją.

Przed urazem byłam zdecydowanie bardziej pewna siebie, teraz wkroczył czynnik asekuracyjny i myślę o tym, żeby nic mi się nie stało. Jeszcze nie jestem przygotowana fizycznie i mentalnie do powrotu do gry. Z biegiem czasu priorytety zmieniają się, jednakże tenis był i będzie moją wielką pasją, ale również pracą. Myślę, że gra nadal będzie sprawiała mi wiele przyjemności. Ten sport działa na mnie katartystycznie, relaksuję się podczas gry.

Reprezentujesz klub ekstraklasy, teraz jednak zostałaś zawodniczką rezerwową. Czy po tak długiej przerwie czujesz już głód gry?

Przeszłaś kilka zabiegów operacyjnych…

W sumie miałam trzy operacje.

Pierwsza to artroskopia kolana, shaving rzepki, druga to uwolnienie troczków bocznych, i ostatnia otwarta transpozycja v. medialis insalla.

Czy wcześniej również miałaś przerwy w grze spowodowane urazami?

To moja druga poważna kontuzja kolana. Pierwszej doznałam w wieku trzynastu lat, dzień przed wyjazdem na międzynarodowe zawody do Szwecji. Na szczęście kontuzja nie była na tyle poważna i obyło się bez operacji.

Po trzech miesiącach wróciłam do gry. Niestety tym razem kontuzja była znacznie groźniejsza i konieczna była operacja.

Kiedy nabawiłaś się kontuzji?

aps nr 10 2009 (278)

[œl¹skie]

Fakt, czuję tak zwany głód gry. Gram w tenisa stołowego od dziesiątego roku życia i myślę, że jest on tego życia częścią. Nie dopuszczam do siebie myśli, że kontuzja nie pozwoli mi na kontynuowanie mojej pasji i przekreśli tyle lat pracy włożonej w sport.

Od czego zaczęło się zamiłowanie do tenisa stołowego?

W tenisa stołowego grał mój tata i brat. Pewnego dnia wzięłam rakietkę do ręki i zaczęłam z nimi odbijać. Spodobało mi się to. Pojechałam na pierwsze w życiu zawody, które wygrałam. Tak właśnie rozpoczęła się moja przygoda z tenisem stołowym, który ukształtował mój charakter. Dzięki niemu stałam się bardziej pewna siebie zarówno w rywalizacji sportowej, jak i w życiu prywatnym.

Podczas pobytu w ośrodku miałaś okazję wyjechać do Chin…

kobiet. Jak trafiłaś do klubu w Częstochowie?

Tak, wyjazd do Chin i treningi z najlepszymi tenisistami chińskimi – było to moje marzenie. Pierwszy wyjazd miał miejsce w 2004 roku. Byłam tam niecałe dwa miesiące. Drugi raz, na miesiąc, wyjechałam rok później w 2005. Trenowałam w ośrodku w mieście Tianjin.

Wylot do Chin umożliwił mi mój trener Xu Kai oraz rodzice, którzy zapewnili mi wsparcie finansowe. Była to świetna sprawa, ponieważ, dzięki temu nabrałam doświadczenia, zobaczyłam, jak trenują najlepsi, jaki jest tam stosunek do treningu, itp. Najbardziej podobało mi się profesjonalne podejście do treningów wszystkich zawodników. A jako ciekawostkę mogę dodać, że chińska kuchnia jest bardzo dobra, polecam (śmiech).

Na młodzieżowych mistrzostwach Polski zwrócił na mnie uwagę Wiesław Pięta, prezes AZS AJD Częstochowa.

Zaproponował mi korzystne warunki współpracy i zgodziłam się reprezentować klub w rozgrywkach ekstraklasy kobiet. Była to możliwość zagrania w ekstraklasie, ponieważ wcześniej grałam w pierwszej lidze, natomiast Częstochowa dawała mi możliwość rozwijania swoich umiejętności. Tym samym spełniłam jedno ze swoich pierwszych marzeń, aby dostać się do elity rozgrywek kobiet.

W jakich klubach grałaś później?

Tenis traktowałam ludystycznie, bardziej zabawowo. W wieku czternastu lat dostałam propozycję trenowania w Ośrodku Kadry Polski w Krakowie. Zdecydowałam się na kolejny krok, na diametralną zmianę mojego życia. Opuściłam rodzinny dom i przeniosłam się do Krakowa. Tam rozpoczęła się moja przygoda ze sportem wyczynowym.

Jak długo grałaś w Krakowie?

W ośrodku w Krakowie spędziłam niecałe pięć lat. Trenowałam i rozwijałam swoje umiejętności pod okiem znakomitych trenerów, m.in. Jerzego Grycana (który był odpowiedzialny w szczególności za treningi mentalne, za poprawienie umiejętności istotnych dla realizacji celów – np. właściwą motywację, koncentrację, radzenie sobie ze stresem, pewność siebie i poczucie samoskuteczności), Leszka Kucharskiego oraz Xu Kai. Był to okres ciężkiej pracy kosztem wyrzeczeń, samozaparcia, ale i poczucia czystego szczęścia z tego, co robię. Na mecze dojeżdżałam do Gniezna, gdzie byłam zawodniczką miejscowej „Stelli”. www.azs.pl

Plasujemy się na szóstej pozycji w ekstraklasie. Rok temu zdobyłyśmy brązowy medal w rozgrywkach najwyższej ligi. Mam nadzieję, że w najbliższym czasie wznowię treningi i rozpocznę grę, żeby pomóc dziewczynom w walce o jak najlepsze miejsce.

Jesteś utytułowaną zawodniczką, co uważasz za swoje największe osiągnięcie?

Myślę, że takim największym i najcenniejszym dla mnie osiągnięciem jest brązowy medal mistrzostwach Polski seniorów w grze pojedynczej. Jest tym bardziej ważne, że zrealizowałam kolejny cel, który sobie postawiłam.

Pierwsze kroki w tenisie stawiałaś w swoim rodzinnym Koninie…

Pierwsze treningi zaczęłam w konińskim Uczniowskim Klubie Sportowym „Smecz” przy Szkole Podstawowej nr 3 w Koninie, gdzie rodzice za rękę zaprowadzili mnie do szkółki tenisa stołowego. Trenowałam pod okiem Mariana Kulesy i Anny Wicher. Jestem bardzo wdzięczna rodzicom i bratu, że zawsze wspierali mnie i nadal wspierają w tym, co robię, a szczególnie teraz.

Jak radzi sobie AZS AJD pod twoją nieobecność?

Osiągnęłaś już dużo, czy masz jeszcze jakieś sportowe marzenia?

Czy jeszcze kiedyś miałaś okazję odwiedzić Chiny?

Byłam także w tym roku, przygotowywałam się do letniej uniwersjady.

Niestety pięć dni przed wyjazdem do Belgradu dowiedziałam się, że zostaję w Polsce.

Powołania na uniwersjadę w Belgradzie odbyły się w tym roku w atmosferze kontrowersji. Jak przyjęłaś decyzję o tym, że jednak nie jedziesz?

Kiedy na kilka dni przez wylotem do Belgradu dowiedziałam się, że jednak decyzja Zarządu została zmieniona, a na moje miejsce jedzie inna zawodniczka, poczułam się przygnębiona i niedoceniona. Treningi oraz cała ciężka praca, jakie włożyłam w przygotowania do tej imprezy, poszły na marne.

Wiadomo, że na sukcesy trzeba ciężko pracować. Kiedy miałaś pierwsze duże osiągnięcia?

Już w drugim roku treningów wywalczyłam pierwszy znaczący dla mnie sukces: wicemistrzostwo Polski młodziczek. Jak mówiłam wcześniej – sport traktowałam jako zabawę, jednak z biegiem czasu stał się moim sposobem na życie.

Od kilku sezonów reprezentujesz barwy AZS AJD Częstochowa w ekstraklasie

Marzeniem każdego sportowca, który trenuje i poświęca swój czas dla sportu, jest chyba występ w igrzyskach olimpijskich, przed ogromną publicznością. Moim marzeniem również jest pojechać na igrzyska i pokazać się z jak najlepszej strony. Zawsze warto marzyć.

Zacytuję tutaj słowa Paula Zulehnera: Kto nie ma odwagi do marzeń, nie będzie miał siły do walki. Życzę szybkiego powrotu do zdrowia i pełni formy.

Dziękuję również, a korzystając z okazji chciałabym podziękować moim najbliższym i wszystkim, którzy wspierają mnie w tych trudnych chwilach.

Rozmawiała Małgorzata Michno Foto ze zbiorów Weroniki Walnej

[w w kraju kraju]

Warszawskie pierwszaki na start Ponad tysiąc osób – zawodników, trenerów, sędziów i wolontariuszy – wzięło udział w Varsoviadzie – igrzyskach pierwszego roku studentów ze stolicy i województwa mazowieckiego, organizowanych już po raz 46. przez AZS Środowisko Warszawa.

I

mpreza tradycyjnie odbyła się 10 i 11 listopada w obiektach Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, a zawody obejmowały zarówno dyscypliny indywidualne, jak i zespołowe. Uczestnicy rywalizowali w tenisie stołowym, biegach przełajowych, ergometrze wioślarskim, pływaniu, a także koszykówce, piłce nożnej i siatkówce. Oprócz zawodników o cenne wyróżnienia walczyli również rektorzy.

Deszcz, pot i... dobra zabawa Varsoviada to wyjątkowy turniej.

Można w nim wziąć udział tylko raz.

Jest to doskonała okazja dla wszystkich pierwszaków do zaprezentowania szerszej publiczności swoich umiejętności w roli reprezentanta uczelni. Tegoroczny turniej rozpoczął się rundą eliminacyjną gier zespołowych. Pierwsi do sportowej walki stanęli piłkarze. Mieli oni trudniejsze zadanie niż ich koledzy z pozostałych dyscyplin. Musieli rywalizować nie tylko z przeciwnikami, ale też z niesprzyjającą im deszczową pogodą.

Nawet trudne warunki nie zdołały popsuć dobrej zabawy i zaciętej rywalizacji, jaka co roku towarzyszy studentom podczas igrzysk. Również w hali nie brakowało gorącej walki, bowiem koszykarze i siatkarze konkurowali o wyjście z grupy. Chociaż przegrani nie wracali do domu, to nikt nie chciał przegrać, i dlatego niejeden zawodnik zostawił na boisku pot i łzy.

Po kilku godzinach rozgrywek siatkarki i koszykarze wiedzieli, z kim będą walczyć o wielki finał. Natomiast koszykarki i siatkarze ostanie mecze grupowe rozgrywali jeszcze na drugi dzień. Wynikało to z większej liczby ekip w tych grupach. Ogólnie w trzech dyscyplinach wzięło udział 41 zespołów.

Drugiego dnia igrzysk do rywalizujących już drużyn dołączyli zawodnicy indywidualni. Warto dodać, że i w tym przypadku można mówić o dużej frekwencji. Do zawodów zgłosiło się ponad czterystu uczestników. Bo, jak zdradził Dawid Szajna, finalista w tenisie stołowym: – Ta impreza to nie tylko kolejny turniej i możliwość zmierzenia się z zawodnikami, z którymi nie raz przyjdzie jeszcze walczyć, to także pewnego rodzaju integracja dla pierwszego roku. Mamy tutaj walkę, ale i dobrą zabawę. Zabawę, która jak na każdy sportowy turniej przystało, zakończyła się wyróżnieniem najlepszych. Należy tutaj pochwalić reprezentację gościnnego AWF oraz Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, bo to oni najczęściej stawali na podium. Ale, jak podkreślił prezes AZS Środowisko Warszawa, prof.

Marek Konopczyński: – Tak naprawdę zwycięzcami są wszyscy. Organizatorzy, studenci i...

lanie z łuku do tarczy i nowa konkurencja – rzut stypendium.

Na starcie pojawiło się czternastu zawodników, w tym dwie panie: dr Aneta Nowakowska-Krystman z Akademii Obrony Narodowej oraz dr Joanna Pajewska ze Szkoły Głównej Handlowej. Mistrzem trójboju został reprezentant gospodarzy – prorektor ds. nauki i współpracy międzynarodowej – dr hab. prof. AWF Zbigniew Trzaskoma. Tuż za jego plecami na podium uplasowali się prof. dr hab.

Marek Kulus z Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, obrońca tytułu sprzed roku, dr Murat Kaplan z Wyższej Szkoły Ekonomiczno-Informatycznej oraz dr inż. Janusz Walo z Politechniki Warszawskiej. Obserwujący zawody studenci mogli oklaskiwać swoich wykładowców, a było co podziwiać. Profesorowie, którzy na co dzień zajmują się sprawami uczelnianymi, pokazali, że zmagania sportowe nie są im obce, a wręcz przeciwnie, niejeden student może im pozazdrościć sprawności fizycznej. Walka była zacięta i do ostatniego punktu nie było wiadomo, kto wygra. Ostatecznie dzięki wspaniałej, stuprocentowej celności w konkurencji rzutu stypendium pierwsze miejsce na podium zapewnił sobie prof. Trzaskoma.

...rektorzy

Wolontariusz – kolejna cegiełka

Bo jak stara życiowa prawda mówi, najważniejszy jest udział w igrzyskach.

Atmosfera tutaj jest bezcenna i każdy chce dorzucić do tego swoją cegiełkę.

Władze uczelniane również.

– Tylu rektorów zgromadzonych w jednym miejscu – to się rzadko zdarza. Studenci mogą poznać swoich mistrzów intelektualnych, od których zależy ich los, między innymi wpisy do indeksów – tymi słowami prezes warszawskiego AZS-u otworzył rywalizację kadry akademickiej w Trójboju Rektorskim. W tym roku w jego skład wchodziły: rzut piłką do kosza, strze-

Varsoviada, a także inne imprezy sportowe organizowane przez AZS, to nie tylko studenci oraz – jak się okazuje – rektorzy rywalizujący w różnych dyscyplinach. Również ci, którzy nie mogą z różnych powodów walczyć na boisku, mogą zaistnieć na igrzyskach.

Mowa o wolontariuszach. Dzięki ich pomocy i zaangażowaniu zawody takie jak te przebiegają sprawnie i w przyjemnej atmosferze. Ich praca zawsze jest potrzebna i dlatego tak bardzo doceniana. Choć wolontariusz nie otrzymuje wynagrodzenia materialnego, to aps nr 10 2009 (278)

uzyskuje coś cenniejszego: satysfakcję ze zrobienia czegoś pożytecznego oraz poczucie uznania i wdzięczności ze strony innych. I w tym roku warszawscy wolontariusze mogą się pochwalić, że byli na igrzyskach i spisali się wyśmienicie.

Katarzyna Staszczyk Foto Marek Adamski

2–4.10.2009, Górki Zachodnie. W Me-

czowych Mistrzostwach Polski w Żeglarstwie medale zdobyli Złoty X Joanna Maksymiuk, AZS UW Warszawa – Laser Radial; Srebrny X Filip Kobielski, AZS UW Warszawa – Laser młodzieżowcy; Brązowe X F. Kobielski – Laser X Marek Izdebski, AZS UW Warszawa – Laser młodzieżowcy X Madeleine Zielińska i Nadia Zielińska, AZS UWM Olsztyn – 470.

3–4.10.2009, Warszawa. W Długody-

stansowych Mistrzostwach Polski w Wioślarstwie medale zdobyli Złoty X Maciej Mattik i Zbigniew Schodowski, AZS AWF Gorzów – w dwójce bez sternika; Srebrne X Sylwia Liśkiewicz, AZS AWF Warszawa – w jedynce wagi lekkiej X Kamil Kałuziński i Robert Urbański, AZS AWFiS Gdańsk – w dwójce bez sternika wagi lekkiej Brązowe X Anna Karpowicz i Ewa Skotnicka, AZS AWFiS Gdańsk – w dwójce bez sternika X Piotr Abrahamczyk, AZS AWFiS Gdańsk – w jedynce wagi lekkiej X Tomasz Majchrzak i Radosław Krymski, AZS UMK Toruń – w dwójce bez sternika wagi lekkiej.

3–4.10.2009, Zamość. W Młodzieżo-

wych Mistrzostwach Polski Kobiet w Zapasach tytuły mistrzowskie zdobyły, obie AZS AWF Warszawa X Anna Łukasiak – w kat. 48 kg X Justyna Czyżak – w kat.

55 kg.

16–18.10.2009, Górki Zachodnie.

W Żeglarskich Mistrzostwach Polski w klasie 49er zwyciężył Krzysztof Kierkowski, AZS AWFiS Gdańsk (z Łukaszem Przybytkiem, DKŻ Dobrzyń), przed www.azs.pl

17–18.10.2009, Poznań. W Młodzie-

żowych Mistrzostwach Polski w Zapasach w st. klasycznym brązowe medale zdobyli, obaj AZS AWF Warszawa X Przemysław Malinowski – w kat. 96 kg X Szymon Wartałowicz – 120 kg.

18.10.2009. Zakończyła się jesienna

runda rozgrywek hokeja na trawie mężczyzn. Zespół AZS AWF Poznań zajął 7. miejsce.

21–25.10.2009, Paryż. Tomasz Domański, AZS AWFiS Gdańsk, został wicemistrzem świata juniorów w judo w kat.

100 kg.

22–25.10.2009, Zakopane. W Mi-

strzostwach Polski w Łyżwiarstwie Szybkim na Dystansach medale zdobyli: Złote X Konrad Niedźwiedzki, AZS Zakopane – 1500 m X K. Niedźwiedzki, Dariusz Stanuch, Sebastian Druszkiewicz, AZS Zakopane – w biegu drużynowym; Srebrne X Zbigniew Bródka, AZS Politechnika Opolska – 1500 m X S. Druszkiewicz – 10 000 m; Brązowe X Luiza Złotowska, AZS Zakopane – 500 m X L. Złotowska – 1500 m X S. Druszkiewicz – 5000 m X K. Niedźwiedzki – 500 m.

24–25.10.2009, Siedlce. Anna Łukasiak, AZS AWF Warszawa, zdobyła mistrzostwo Polski w zapasach w kat. 48 kg.

6–8.11.2009, Vigo. Alicja Podchul, AZS AWF Warszawa, zdobyła brązowy medal w kat. 51 kg podczas Młodzieżowych Mistrzostw Europy w Taekwondo Olimpijskim.

26–29.11.2009, Gorzów. W Zimowych Mistrzostwach Polski w Pływaniu medale zdobyli: Złote X Karolina Szczepaniak, AZS AWF Warszawa – 400 dow., 4:09.11 X K. Szczepaniak – 400 zm., 4:38.72 X Agata Korc, AZS AWF Wrocław – 50 dow., 23.98 X A. Korc – 50 mot., 25.94 X Ewa Ścieszko, AZS Łódź – 50 klas., 30.61 X Agnieszka Ostrowska, AZS PWSZ Racibórz – 200 klas., 2;24.12 X Dominika Żak, Aleksandra Nowacka, K. Szczepaniak, Joanna Gołębiowska, AZS AWF Warszawa – 4x100 dow., 3:47.07 X J. Go-

łębiowska, D. Żak, A. Nowacka, K. Szczepaniak, AZS AWF Warszawa – 4x200 dow., 8:10.64 X Sławomir Kuczko, AZS AWF Warszawa – 200 klas., 2:07:13 X Paweł Korzeniowski, AZS AWF Warszawa – 400 dow., 3:37.78 X P. Korzeniowski – 200 mot., 1:51.32 X Bartosz Wiśniewski, Robert Wilk, Marcin Unold, Jakub Kieruj, AZS AWF Katowice – 4x50 zm., 1:38.12 X P. Korzeniowski, Paweł Rurak, Łukasz Gimiński, Łukasz Gąsior, AZS AWF Warszawa – 4x200 dow. 7:04.63; Srebrne X Dominika Gawełczyk, AZS AWF Katowice – 200 dow., 1:59.38 X K. Szczepaniak – 50 klas., 30.76 X E. Ścieszko – 100 klas., 1:06.77 X E. Ścieszko – 200 klas., 2:25.06 X A. Nowacka, K. Szczepaniak, D. Żak, J. Gołębiowska, AZS AWF Warszawa – 4x50 zm., 1:55.15 X Ł. Gąsior – 100 dow., 48.09 X Ł. Gimiński – 800 dow., 7;49.27 X Dawid Zieja, AZS AWFiS Gdańsk – 200 dow., 1;47.40 X Sławomir Wolniak, AZS AWFiS Gdańsk – 100 klas., 59.43 X B. Wiśniewski, J. Kieruj, M. Unold, R. Wilk, AZS AWF Katowice – 4x100 zm., 3:33.81 X Ł. Gimiński, Szymon Rutkowski, Ł. Gąsior, P. Korzeniowski, AZS AWF Warszawa – 4x100 dow., 3:14.65; Brązowe X D. Gawełczyk – 400 dow., 4:10.96 X D. Gawełczyk – 100 dow., 55.61 X J. Gołębiowska – 100 mot., 1:00.75 X A. Nowacka – 200 mot., 2:10.75 X Karolina Urbańska, AZS AWFiS Gdańsk – 50 grzb., 29.14 X Agnieszka Ostrowska, AZS PWSZ Racibórz – 100 klas., 1:08.82 X A. Nowacka, K. Szczepaniak, J. Gołębiowska, D. Żak, AZS AWF Warszawa – 4x100 zm., 4:12.28 X M. Unold- 50 grzb., 24.59 X M. Unold – 100 grzb., 52.34, R. Wilk – 100 dow., 48.46 X Ł. Gąsior – 50 dow., 21.92 X Wojciech Rząsa, AZS AWFiS Gdańsk – 200 dow., 1;47.65 X S. Wolniak – 200 klas., 2:09.64 X Przemysław Gorczyca, AZS AWFiS Gdańsk – 100 klas., 59.69 X Karol Zaczyński, AZS AWF Katowice – 400 zm., 4:19.11 X P. Korzeniowski – 100 mot., 51.03 X M. Unold, Filip Dąbrowski, B. Wiśniewski, R. Wilk, AZS AWF Katowice – 4x100 dow., 3:16.65 X P. Korzeniowski, S. Kuczko, Ł. Gąsior, P. Rurak, AZS AWF Warszawa – 4x100 zm., 3:34.49.

30.11.2009, Stalowa Wola. W Młodzieżowych Mistrzostwach Polski w Biegach Przełajowych srebrny medal na 6 km zdobył Łukasz Oślizło, AZS AWF Katowice, brązowy w biegu na 4 km – Izabela SP Trzaskalska, AZS UMCS Lublin.

wyniki

10–11.10.2009, Zakopane. W Mistrzostwach Polski w Skokach Narciarskich na Igielicie brązowe medale zdobyli, obaj AZS Zakopane X Kamil Stoch – HS94, X Grzegorz Miętus – HS-134.

Tomaszem Januszewskim i Krzysztofem Mongirdem; AZS UWM Olsztyn, AZS AWFiS Gdańsk.

wyniki wyniki wyniki wyniki

strzostwach Świata w Szermierce srebrny medal w szpadzie kobiet drużynowo zdobyły: X Małgorzata Bereza, AZS AWF Katowice; X Danuta Dmowska-Andrzejuk, X Ewa Nelip, X Magdalena Piekarska, wszystkie AZS AWF Warszawa. Brązowy medal w składzie drużyny szpady mężczyzn zdobyli: X Radosław Zawrotniak, AZS AWF Kraków i X Tomasz Motyka, AZS AWF Wrocław.

wyniki

30.09 – 8.10.2009, Antayla. W Mi-

kalendarium

kalendarium

kalendarium

kalendarium

Witryna książkowa

GRUDZIEŃ Rok

temu (5–6 grudnia 2008 r.) w Warszawie, w Auli Kryształowej Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, odbyło się 20. Zgromadzenie Plenarne Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich (KRASP), podczas którego przedstawiciele AZS zaprezentowali najistotniejsze dokonania organizacyjne i sukcesy sportowe w 100-letniej działalności Akademickiego Związku Sportowego.

2

lata temu (15–16 grudnia 2007 r.) w Poznaniu odbył się XXII Zjazd Akademickiego Związku Sportowego. Uchwałą Zjazdu do grona Konwentu Seniorów AZS dołączyli nowi Członkowie Honorowi AZS, koledzy: Jacek Fuk (Kraków), Bogusław Gorski (Warszawa) Andrzej Grygorowicz (Olsztyn), Sylwester Majewski (Poznań), Adam Medyński (Wrocław), Emilia SzczawińskaOsińska (Lublin), Roman Wszoła (Warszawa).

3

lata temu (30 listopada – 3 grudnia 2006 r.) odbyło się Zgromadzenie Generalne Europejskiej Federacji Sportu Studenckiego (EUSA).

Oficjalnie ogłoszono na nim wyniki klasyfikacji sportowej za rok 2006, w której zwyciężyli studenci-sportowcy ex aequo Polski i Holandii.

4

lata temu (4 grudnia 2005 r.) w Moskwie, podczas Mistrzostw Europy w Judo Open, brązowy medal zdobyła Małgorzata Górnicka, AZS AWF Wrocław.

5

lat temu (9–12 grudnia 2004 r.) w Wiedniu Sławomir Kuczko, AZS AWF Warszawa, został srebrnym medalistą w konkurencji 200 m st. klas. Mistrzostw Europy w Pływaniu na pływalni 25 m, a osiągnięty przez niego rezultat (2:07.61) był nowym rekordem Polski.

6

lat temu (4–7 grudnia 2003 r.) w Zieleńcu odbył się X Ogólnopolski Halowy Festiwal Sportowy FIESTA 2003. Wygrali studenci KU AZS Akademii Rolniczej z Wrocławia.

7

lat temu (5 grudnia 2002 r.) Klub Sportowy AZS AWFiS Gdańsk zajął pierwsze miejsce w klasyfikacji Polskiego Związku Judo o tytuł Klubowego Mistrza Polski.

8

lat temu (18 grudnia 2001 r.) zmarł dr Piotr Jeż, nauczyciel akademicki Politechniki Krakowskiej członek AZS Kraków, zawodnik pierwszego zespołu siatkówki AZS Kraków (1957 – 1962), prezes KU AZS Politechniki Krakowskiej (1965–1972), członek władz krakowskich: ZŚ AZS, KS AZS AWF, Koła Seniora, członek Zarządu Głównego AZS (od 1969), GKR (od 1981). Człowiek otwarty, pogodny.

9

lat temu (2 grudnia 2000 r.) w hali Akademii Marynarki Wojennej rozegrano turniej 5 piłkarskich. Turniej wygrała Politechnika Gdańska przed Uniwersytetem Gdańskim i Akademią Marynarki Wojennej.

10

lat temu (17–18 grudnia 1999 r.) w Warszawie obradował XVIII Zjazd AZS. Delegaci Zjazdu wybrali nowe władze Związku, prezesem ZG AZS wybrano dr. Marka Konopczyńskiego.

Ha-ha

„Ekologia? Sprawdź co to znaczy, bo jedną z najważniejszych grup ekoloto dotyczy również ciebie”. Pod takim gicznych. Jest to historia z sukcesów hasłem umieszczonym na billboardach i konfliktów, które targały organizacją grupa, która w przyszłości miała stać od jej powstania. się Greenpeace’em, rozpoczęła w 1969 roku swą pierwszą kampanię i zapoRex Weyler jest dziennikarzem, pisaczątkowała zmiany w sposobie myśle- rzem i ekologiem. W Greenpeace działał nia, które całkowicie odmieniły naszą od 1973 roku. Wyruszył na pierwszą postawę wobec otaczającego świata. kampanię w obronie wielorybów, był W ciągu następnej dekady Greenpea- redaktorem „Kronik Greenpeace’u”, ce zmienił się z luźno zorganizowanej pierwszego miesięcznika organizacji, grupy kontestatorów z Vancouver w Ka- oraz współzałożycielem Greenpeace nadzie w międzynarodowy fenomen, International, które powstało w 1979 zdolny walczyć jak równy z równym roku. Jego zdjęcia i artykuły pomagaz rządami i korporacjami, popierany ły propagować ideę Greenpeace’u na przez sławy i zwykłych ludzi, polity- całym świecie. ków, pisarzy, naukowców, muzyków Weyler otrzymał nominację do nai wizjonerów. grody Pulitzera za historię rdzennych Książka Greenpeace opowiada o tej ludów Ameryki zatytułowaną Blood of przemianie słowami człowieka, który the Land. Był współautorem klasycznego sam brał w niej udział. Rex Weyler, poradnika survivalu Chop Wood, Carry łącząc wnikliwość historyka ze stylem Water oraz współzałożycielem Hollyhock powieściopisarza, przedstawia nam oso- Educational Centre na wyspie Cortes by i wydarzenia, które doprowadziły w Kolumbii Brytyjskiej, zajmującego się do powstania ekofloty – od pierwszej między innymi badaniami środowiska wyprawy na północny Pacyfik, by po- i osobowości. Weyler współpracuje z Drawstrzymać amerykańskie testy broni ją- gonfly Media w Stanach Zjednoczonych drowej, przez ryzykowne misje w obro- i Kanadzie, pisze do gazet i magazynów, nie wielorybów przed harpunami ro- a jego artykuły są często wznawiane lub syjskich i japońskich wielorybników, powielane w internecie. po wewnętrzne walki w organizacji, dotyczące dróg rozwoju, pieniędzy i ideologii.

Greenpeace to książka robiąca na czytelniku ogromne wrażenie – pasjonująca relacja, którą czyta się jak powieść, migawka ukazująca ducha lat 70. dwudziestego wieku, fascynujące studium manipulowania mediami, bezkompromisowy obraz polityki wewnętrznej organizacji społecznych, a nade wszystko porywające wezwanie do broni, które pogłębia nasze zrozumienie określenia „osoba politycznie zaangażowana”. To nie tylko wielka kronika Greenpeace’u, ale również całej epoki, która wprowadziła pokój i ekologię w krąg zagadnień będących przedmiotem zainte- Autor Rex Weyler resowania całego spo- Greenpeace łeczeństwa. Pokazuje, O tym, jak grupa ekologów, dziennikarzy jak wielką siłę potrafi mieć prawda, jeśli i wizjonerów zmieniła świat. mówiona jest z odwa- Wydawca: Buk Rower. Premiera: lipiec 2009 gą i wyobraźnią. Ta 720 stron. Okładka twarda książka pokazuje dla- Cena okładkowa 69 zł czego Greenpeace jest Patronat: Greenpeace Polska, Antyradio aps nr 10 2009 (278)

[ Odby³o

siê...]

Prezesi w Zieleńcu

W

dniach 12–15 listopada br. w Ośrodku AZS w Zieleńcu odbyło się szkolenie liderów Akademickiego Związku Sportowego. Jak zawsze „Straszny Dwór” wypełnił się rozmowami na temat samego AZS, imprez sportowych, regulaminów, no i oczywiście nowego systemu E-Madzia.

Intensywne zajęcia zaczynały się rano, trwały aż do późnych godzin wieczornych. Później pełna integracja podczas zajęć sportowych. W końcu każda z przyjeżdżających osób reprezentowała określoną sekcję sportową, stąd najwięksi pasjonaci opuszczali halę blisko północy.

Szkoleniu towarzyszyło spotkanie Rady Upowszechniania Kultury Fizycznej. Dzięki temu uczestnicy mieli okazję osobiście poznać osoby odpowiedzialne za tworzenie regulaminów oraz ogólnego kalendarza nie tylko akademickich mistrzostw Polski, ale również innych imprez sportu powszechnego.

Podczas czterech zajęć warsztatowych w mniejszych grupach była wreszcie okazja do dyskusji i wymiany poglądów. Warsztaty o organizacji imprez, prowadzone przez Maćka Samsonowicza, wprowadziły uczestników w realia pracy organizatora. Michał Rachoń, specjalista do spraw public relations, skupił się na wizerunku AZS w mediach i na tym jak najefektywniej zrobić z imprezy AZS produkt, który można sprzedać sponsorowi. Magda Wielgosz, od której imienia powstała nazwa systemu E-Madzia, i która ma wielki wkład w jego tworzenie, przybliżyła wszelkie sprawy techniczne systemu oraz wyjaśniła wątpliwości i niejasności.

Mariusz Walczak omówił odpowiedzialność, jaka wiąże się z pełnieniem roli prezesa czy też członka zarządu w AZS, i uświadomił, jak wiele zależy od studentów piastujących te stanowiska. Podkreślił również, że ich wybór, jak prowadzić klub uczelniany, ma wpływ na wiele osób.

Na zakończenie przedstawiona została prezentacja firmy Powerslide zajmującej się rolkami.

Nowość na polskim rynku – unikalne połączenie rolek z nartami biegowymi.

Liderzy AZS opuszczali Zieleniec pełni energii do działania oraz ogólnopolskich przyjaźni, które czasami wybiegają poza AZS. Miejmy nadzieję, że zarówno zapał do pracy, jak i zdobyta wiedza zostaną przekazane dalej.

Zmagania

F

iesta, czyli ogólnopolski festiwal sportów halowych, już po raz szesnasty zawitał do Zieleńca. Hala sportowa w „Strasznym Dworze” była oblężona od rana do wieczora przez cały czas trwania rozgrywek. Rywalizację w koszykówkę, siatkówkę, futsal, unihokej oraz tradycyjną sztafetę po kotleta zakończono dopiero w sobotni wieczór. Do rozgrywek zgłosiło się siedem środowisk oraz ekipa absolwentów, którzy nadal są członkami AZS. Niestety, trzy ze zgłoszonych środowiskowych zespołów były niekompletne, jednak po połączeniu w jedną drużynę powstał „Megamix”, któremu udało się stanąć na trzecim stopniu podium.

Wielkim rozczarowaniem dla wszystkich ekip była pogoda. Zawsze śnieżny Zieleniec w tym roku przywitał zieloną trawą, co uniemożliwiło rozegranie sztafety po kotleta w tradycyjny sposób, czyli poprzez zjazd na jabłuszkach ze stoku. Zamiast tego rozegrano sztafetę biegową, która dostarczyła równie dużych emocji.

Na szczęście rozgrywki halowe mogły się odbyć niezależnie od pogody. Liczba meczów, jakie trzeba było przeprowadzić, sprawiła, że grano od 9:00, a kończono nawet w okolicach 22:00. Dla organizatorów oznaczało to masę pracy i ciągły nadzór nad rozgrywkami. Na szczęście w czteroosobowym składzie organizacyjnym każdy zajmował się swoją dyscypliną, przez co mógł czasami odetchnąć od pracy.

Absolwenci królowali w koszykówce, jednak w pozostałych dyscyplinach poszło im słabiej, przez co zajęli ostatnie miejsce w klasyfikacji generalnej.

Reprezentanci Poznania i Łodzi nie wygrali żadnej dyscypliny i uzyskali identyczną liczbę punktów. W tym wypadku zadecydowała ilość zdobytych miejsc w poszczególnych dyscyplinach. Łódź miała jedno drugie miejsce, natomiast Poznań zajął najwyżej trzecie miejsce i tym samym został sklasyfikowany niżej. Ścisła czołówka to zacięty pojedynek między Warszawą a Szczecinem. Te ekipy wygrały cztery z pięciu rozgrywanych dyscyplin.

Warszawa królowała jedynie w unihokeju, Szczecin zatryumfował w pozostałych konkurencjach, czyli siatkówce, piłce nożnej i sztafecie po kotleta, tym samym zdobywając tytuł Mistrza Fiesty 2009.

Klasyfikacja końcowa: 1. Szczecin, 2. Warszawa, 3. Megamix (Bydgoszcz, Katowice, Wrocław), 4. Łódź, 5. Poznań, 6. Absolwenci.

Teksty i foto Maciej Samsonowicz www.azs.pl

W S i Z l k A a m s u y r t n e C

Położony nad jeziorem Niegocin Ośrodek AZS Wilkasy oferuje 183 miejsca w komfortowych pokojach 2-, 3-, 4-osobowych oraz 354 miejsca w bazie sezonowej: domki, mini HOTEL, pawilony.

Posiada klimatyzowane sale konferencyjne wyposażone w sprzęt audiowizualny oraz dostęp do internetu. Wi-Fi na terenie obiektu. Odnowa biologiczna (sauna sucha, łaźnia parowa i jacuzzi), gabinet masażu, sala sportowa z materacami do sportów walki, port jachtowy – 200 miejsc cumowniczych, wypożyczalnia sprzętu pływającego – łodzie żaglowe, kajaki, deski, i turystycznego – rowery oraz kompleks kortów tenisowych i boisk sportowych – to wszystko sprzyja organizacji festiwali sportowych i obozów.

Oferta Centrum AZS Wilkasy

•

• • • •

••

tanie wczasy szkolenia i rejsy żeglarskie obozy sportowe taneczne rodzinne ferie zimowe pakiety sylwestrowe, weekendowe bale karnawałowe

Organizuje

•• • •

•

konferencje i szkolenia spotkania integracyjne paintball i jazdę samochodami terenowymi gry survivalowe rejsy statkami pasażerskimi regaty żeglarskie, bojerowe turnieje i festiwale sportowe loty balonem wieczorki tematyczne zajęcia w klubie jeździeckim oraz kuligi ogniska przy muzyce wycieczki autokarowe z przewodnikiem wycieczki do Wilna

•

••

•

• •

• •

Centralny Ośrodek Sportu Akademickiego Ośrodek w Wilkasach ul. Niegocińska 5, Wilkasy, 11-500 Giżycko tel. 87 428 0 700, e-mail: wilkasy@azs.pl

www.azs-wilkasy.com.pl