De verleiders preview

PREVIEW

DE VERLEIDERS Slikken en stikken

page

1

NO FEAR NO EQUAL NO LIMITS page

2

JUST MAGNA CHARTA

page

3

N AT H A L I E A A L B E R S De Verlei der s zijn weer terug met de voor stelling Slikken en stikken.

Een voorstelling over onder andere de zichzelf verrijkende en weinig ethische farmaceutische industrie, de bureaucratische (ziekenhuis)zorg en de mens die maar niet dood wil. Dit laatste leidt in voorstelling van d e Ve r l e i d e r s t o t e n i g s z i n s z wa r t e h u m o r, m e e r d a n i n d e v o o r g a a n d e voor stellingen van de Verlei der s. Het is ook een gedur fde voor stelling, een grap maken over een mogelijk toekomstig gedwongen levenseinde op een bepaalde leeftijd.

Acteur Leopold Witte, een geweldig acteur speelt ook dit keer weer een sterke rol. Hij speelt de rol van een oncoloog die wordt gemangeld tussen de zorg voor zijn patiĂŤnt en de bureaucratische regels van zijn ziekenhuis.

Het ziekenhuis vindt de nieuwe beeldschermen en de nieuwe regels voor het houden van slecht nieuws gesprekken belangrijker dan de inhoud van de gesprekken zelf. Leopold Witte moet als behandelend arts wel met deze nieuwe regels en het gebruik van de niet werkende beeldschermen mee, anders staat zijn baan op de tocht en heeft hij zelf een slecht nieuws gesprek.

Als juridisch adviseur van semi publieke instellingen herken ik zijn positie.

Immers de semi publieke instellingen willen zich voornamelijk bezig houden met hun maats c happelijke taak maar worden door (nieuwe) sectorspecifieke wet- en regelgeving gedwongen zich bezig te houden met hun governance en interne regels. Ik vind het prettig juist deze instellingen te ontzorgen en op een praktische manier met actuele kennis van de sectorspecifieke wet- en regelgeving niet alleen hun governance en interne regels up to date maken, maar ook de instellingen met elkaar te verbinden. Immers wat in de ene sector wordt uitgevonden wordt in de andere sector weer toegepast. Zo lijkt de nieuwe Zorgbrede G o v e r n a n c e c o d e d i e p e r 1 j a n u a r i 2 017 i n g a a t s p r e k e n d o p d e Governancecode woningcorporaties.

Ik zie het als mijn taak om naast juridische dienstverlening de beeldschermen van de instellingen te laten werken zodat de instellingen zich weer kunnen richten op hun specifieke maatschappelijke functie.

page

4

“Het is een gedurfde voorstelling”

page

5

D I E U W K E D I J K M A N S VA N G U N S T “Get sick, stay sick, serve the economy! ” Aldus Victor Löw in zijn rol als big pharma maffioso in de theatervoorstelling Slikken en stikken van De Verlei der s. Prac hti ge s c ènes pas seren de revue waarin vijf farmaceutische bedrijven met elkaar aan tafel zitten onder leiding van Victor als capo di tutti capi. De macht van de farmaceutische industrie wordt ter discussie gesteld en de onderhandelingspogingen van minister Schippers om lagere prijzen te bedingen voor geneesmiddelen op hilarische wijze op de hak genomen.

Diverse maatschappelijke dilemma’s en politieke discussies betreffende de zorg komen aan bod in Slikken en stikken. Op dagelijkse basis ben ik daar als ‘zorgadvocaat’ ook mee bezig. Wat gisteren in Den Haag is besproken kan vandaag relevant zijn voor mijn cliënten: zorgaanbieders, zorgverzekeraars maar ook zorgprofessionals en investeerders in de zorg.

Maar wat je bijna zou vergeten na het zien van Slikken en stikken is dat er ook veel goed gaat in de zorg. Tijden veranderen en innovatieve spelers in het zorglandschap maken daar volop gebruik van. Zo ben ik als advocaat bijvoorbeeld betrokken bij de oprichting van zorghotels en het mogelijk maken van chemotherapie thuis, initiatieven waar patiënten veel profijt van hebben én die geld besparen. Omdat we allemaal verzekerde en op een zeker moment in ons leven waarschijnlijk ook patiënt zijn, zouden we ons eigenlijk allemaal bewust moeten zijn van wa t e r s p e e l t i n d e N e d e r l a n d s e z o r g s e c t o r. D e Ve r l e i d e r s d r a g e n o p ludieke wijze bij aan deze bewustwording.

page

6

“Prachtige scènes passeren de revue”

page

7

PRISCILLA TRIP In mijn praktijk als arbeidsrecht-en insolventiespecialist kom ik het regelmatig tegen. Cliënten die volledig vertrouwen op mijn kennis en blind varen op het advies dat ik ze geef. Ik heb ook veel cliënten die zelf prima weten hoe het zit, maar bij mij toch nog even een bevestiging komen vragen. Uiteraard stel ik bij mijn advies het belang van de cliënt voorop en laat ik hun belang prevaleren boven mijn eigen belang bij omzet en declarabele uren.

Het belang van mijn cliënt bij een goed advies kan vergeleken worden met het belang van de patiënt bij de voor hem beste behandeling.

In de voorstelling van Slikken en stikken speelde Martijn Fischer op overtuigende wijze en met een muzikale noot de rol van een aan leverkanker leidende patiënt. Volledig afhankelijk van de adviezen van zijn arts én van het medicijnaanbod. Juist bij dat medicijnaanbod lijkt het belang van de farmaceutische industrie en de portemonnee van de verzekeraar en het ziekenhuis doorslaggevend bij de keuzes die gemaakt worden. Het belang van de patiënt bij een langer leven, waarbij uiteraard de vraag kan worden gesteld of dat langere leven altijd wel gewenst is, speelt een ondergeschikte rol.

Net zo goed als de advocaat een eed heeft afgelegd, heeft een arts dat ook. Laten we er dan voor zorgen dat we die eed eer aan doen en onze cliënt c.q. patiënt met waardigheid behandelen en hun belangen laten prevaleren boven die van onze eigen portemonnee.

“Cliënt of patiënt?”

JOHANNEKE LIEBRAND G e h e el c o nfo r m d e b i j s l ui ter: e e n v l i j m s c h er p t h eater s tuk va n De Ver l ei d er s .

In Slikken of stikken wordt het Nederlandse zorgstelsel met chirurgische p r e c i s i e g e f i l e e r d . S c é n e s v a n d e d o k t e r i n z i j n s p r e e k k a m e r, d e b o a r d r o o m van de farmaceutische giganten en persoonlijke monologen over ouder worden wisselen elkaar in hoog tempo af. Een verhelderend en humoristisch stuk. De ontroerende monologen zijn zo mooi gespeeld dat je denkt dat ze echt zijn. Misschien zijn ze dat ook wel.

George van Houts speelt met verve de rol van de manager in het ziekenhuis. De man van de analyse, de cijfers en de wil om te veranderen.

De worsteling die hij daarbij ervaart omdat het systeem niet meebuigt i s v o e l b a a r. I k h e b e r g g e n o t e n va n e n g e l a c h e n o m z i j n h o o g t e m p o presentatie van de verschillen in zorgkosten tussen man en vrouw en de conclusies die hij daaraan verbindt. Hoewel de voorstellen niet heel reëel zijn raakt dit wel de zeer actuele discussie over een zelf verkozen dood en alle ethische dilemma’s die daar bij horen.

De wil om te veranderen, daar herken ik me in. Naast mijn praktijk als advocaat arbeids- en ambtenarenrecht ben ik voorzitter van de marktgroep Onderwijs van Nysingh en zie ik vanuit die rol de advocatuur veranderen. Daar waar we voorheen vooral de vraagbaak waren zijn we nu veel meer de strategisch partner van onze klanten. Daarvoor is kennis van de markt waarin de klant werkt essentieel. Dat vergt een andere manier van denken en werken.

Chapeau, een prachtig stuk met een fantastische cast, ik raad iedereen aan om te gaan kijken!

page

10

“De ontroerende monologen zijn zo mooi gespeeld dat je denkt dat ze echt zijn�

page

11

SHIRIN MILANI “A l l e e n o p e e n p o d i um, d e o g e n o p j e g e r i c h t e n d a n i n d e j ui s te wo o r d e n j e p u n t m a k e n . D a t z a g i k To m d e K e t i n d e v o o r s t e l l i n g v a n D e Ve r l e i d e r s , Slikken en stikken, prachtig doen in een lange monoloog waarin hij zich ook persoonlijk k wetsbaar opstelde! In mijn werk als rechter er vaar ik vaak het zelfde; de mensen kijken ver wac htingsvol naar je op, het onrec ht en de misstand aan je voorleggend in hun eigen concrete geval. En je benoemt dan met al je gezag maar dikwijls ook in al je menselijke kwetsbaarheid de pijnpunten die je ziet en de misstanden die recht gezet moeten worden.

Hoe misstanden op een hoger niveau hun impact hebben op hele concrete individuele gevallen, werd als het gaat om de gezondheidszorg pijnlijk blootgelegd in Slikken en Stikken. Het ging je in de voorstelling soms door merg en been. Ook dat is een herkenbare parallel met wat er in de zittingszaal gebeurt. Onrecht dat mensen ervaren door incidenten tussen henzelf en andere mensen, onrecht dat mensen ervaren in interactie met i n s t a n t i e s . H e t k o m t a l l e m a a l o n d e r j e h a m e r d o o r. E n d a a r i n h o o p i k a l s rechter iets te kunnen betekenen voor de maatschappij. Door het creëren van een stuk gerechtigheid en rechtvaardigheid, vaak in hele individuele gevallen. En dat kan pas als alle pijnpunten zijn blootgelegd en duidelijk is geworden waar en waardoor de menselijke kern en/of de rechtsorde zo geraakt is.

De s n i j t afel d i e d e vo o r s tel l i n g va n De Ver l ei d er s wa s , wel i swa a r ver z a c ht d o o r d e n o d i g e h u m o r, h a d z o e e n z i t t i n g s z a a l k u n n e n z i j n! ”

page

12

“ Het ging je in de voorstelling soms door merg en been�

page

13

SPECIAL EDITION

DE VERL

V E RWAC H T J

N M A G N A C H A R TA

LEIDERS

A N UA R I 2 017

I push my hand up to the sky Shade my eyes from the sun As the dust settles around me Suddenly nightime has begun

Tom Smith

page

16

www.avdr.nl

page

17

DE VERLEIDERS

page

18

page

19

this is magna charta