3
सणित्र् हफ्त्याळें
अक :ों 4
सोंख : 31
1 वीज क क ों णि
जुलाय 1 , 2021
संपादकीय: संसार पाट ं आयलो? संसारार कोरोना येवन दे ड वसस जां वनायलें आन
आन बारदबक्यू केलें मास खां वन भाररच्च मझा
आतां असें ददसता क संसार पाट पतोन वेद ं च
मातास .
येंवच्यार आसा म्हण.
पाटलाव कचे हे दे शां थां वन आदयले दनवास आन
दकया ते सवस अमेररकन आन तांकां
अदनवास .
अमेररकां त सां चेंच नाका जैलां त दपछार केल्ल्या लोकाक
एकाच्छाणे
सोड्ल्ल्यापर ं संतोसान
खंय पळे ल्यार
अमेररकाचे बावटे उभतात.
उचां बळ जाला. तोंडार मासक नासताना लोक
थायवान/चैनां त तयार केल्ल्या बावट्ां क भाररच्च
स ळ्यान वेता आन स ळें पयलेंच्येपररं च करंक
खायस.
सुरू जाला.
हा हफ्त्याखेर क सां चेंच नाका
मोलाक दवकुंक पुरो पडाना म्हण सवस मेड ईन
सवाां क ३ ददवस रजा दकया म्हळ्यार आयतारा
थायवान व चैना! दारूय तदसच्च- "मेड ईन चैना,
जुलाय ४ तार क - अमेररकाक स्वातंत्र मेळल ् ो
सोलड ईन अमेररका!!"
आमेररकां त ते तयार करून उण्या
व्हतो ददवस! येंवच्या मदहन्ांत आ ोसत १५ तार केर होच्च मेळ लोक स ळो आपल्या कारां न , दवमानां न रै लार हे णें-तेणें
भोंवोंक
सुरू
जाला
मात्र
न्हंय
कोरोनापयलेंचो दाखलो दवमान पयणां त मारला म्हण्येत. दे डा वसास उपरां त घराच्च आसोन भोंवोंक अवकास नासलेल्यां क भाज्ले मेळळां . कारां न
पयण कतेल्यां क ग्यासाचे (पेटरोल) पयशे दवपर त चडल्यात तर दकतेंच
भारतां त चलोंक आसा. आमकां स्वातंत्र मेळळा! दकया जणां क तांच ं हक्ां मेळळ्यां त त मात्र खबार ना. राज कारण मां कोड नाचतात म्हण आदमंय नाचतां व मां कडाच्या दशमटे क उजो पेटल्ल्य ् ापर !ं !
ुमान ना; तां कां भोंवडे
मारल्यार जालें! तळ ,ं नंयों, दऱ्या तदडं न लोकाच रास्च्च पडल्या ोडाचेर मूयो पड्ल्ल्यापर .ं चडटाव व्हड शहरां न
सन्वारा सां जेर
नास दळं चो नाद भयंकर
र त न पयलेंच्येपररं च प्रसारला आन हें पळे वंक लोक मोंवाच्या मूसापर ं रास पडला. हात ं दबयर
-डा| आसट न प्रभू, दचका ो
2 वीज क क ों णि
थोडें थोडें नवें नवें
बाम्स – कोंकणी रं गमंचाव्हयलो मेहमूद
*हेमाचाऱ्या म्हजो एकलो ईश्ट आसलोलो, ताका हां व ’बावत स’्म्हण आपयतालों. ताच ं व्हदडलां , ताच ं बां वडां तशें ला दशल ं सयर -ं धायर ं ताका ’बाबुट ’् म्हण आपयताल .ं ताच पत ण ताका मो ान ’बा’् म्हणताल आन कोंकण रं मंचाचेर तो ’बाम्स’्म्हळळ्या नां वान फामाद जालो. 3 वीज क क ों णि
जोडून वाचुंक, बरवंक दशकलो. सबार पत्रां न ताणे कदवतां बरवंक सुरू केल .ं ताच ं बर््पां पर्् टच्या पां वड्यार नां त म्हण संपादकां न इनकार केल्ल्या वगता पयशे पाव त करून जायरातारपार पर्् टलल य ं आसात. "बावत स मेंडोन्सा, ताज्महल" म्हळळ्या दलखणेनां वाखाल ताणे कोंकण पत्रांचेर सवालां दवचार््च्यामुकां त्र सादहयाक प्रवेश केलो. नां वां सबार, पूण वेक्त एका अपूवस संयबाच . रं मंचाचेर ताचे हाव-बाव पळे दयले आन ताचे संवाद आयकाले प्रेक्षक ताका कोंकदणंतलो मेहमूद म्हण आपय्ला ले. ताच्ये दजदणयेच्या हर््येक कर््तुबां त स्टायल आसताल . तो फकत जोन वाकर ब्लेक लेबल स्कोच दवसक दपयेतालो आन रोथ्मन्स दसग्रेट वोडतालो. रं ्रं न हवाय ट -शर््टां न्हे सतालो आन स्टार होटे लादनंच रावतालो. ताणेंच म्हजेला ं सां लल्यापरकार ताका सोर््या आन दसग्रेदटदशवाय आन दोन संगत ं वयर असकत्काय आसलल - सोभ त चदलयो आन कोंकण भास! दु स्र क्लास परयां त मात दशकप दशकललो तर’य बोंबय आयल्याउपरां त ’पयणार ’् दफ्तरां त पत्रां दोडचें काम कर््ताना, उत्रां
या पयक ताच्या मो ाचें कवन ’पापाचे दोळे - दे वाचे दोळे ’् एक. या वेळाचो पाप्सायब पावल सव्याच्या दोळ्यां चेर आकर््श त जावन ताणे वयल्या नां वाचें कवन बरदयलें आन ’राकणो’् पत्राक धाडलें. या वेळाच्या ’राकणो’्संपादकाक तें कवन पत्राच्या सादहत क पां वड्याचें म्हण भो लेंना जायजे. तें कवन दतरसकार जालें. हें कळ त जालेल्या बाम्सान एक बरो आयवज डराफ्ट कर््न ’राकणो’ दफ्तराक धाडन ददलो. याच हफ्त्याच्या ’राकणो’् पत्रार बाम्साचें कवन पाप्सायबाच्ये तस्वस्वरे सां ाता मुकल्या पानार पर्् ट जालें पूण जायरातारपार. बहूश ’राकणो’्पत्राच्या जायरातां वयर सादहत क मोलां -मापां त्लेल ं जाव्येत, आतां य आसात म्हण हां व दचंदतना. हां वें सां लें न्हय - कोंकण सादहयां त ताच एक स्टायल आस्ल , मोर््तापर््यां त. कां य बरे कोंकण नाटक ताणे आमच्या मोलाध क सादहयाक वरदान जावन ददले. आपल्ये जोदडं तलो दकतलोसो दु डू सुरात लेदकनासताना नाटकां च्या प्रदर््शनां खात र, पत्रां -पुसतकां च्ये उदर्् ते खात र खर््दचलो.
4 वीज क क ों णि
आपणें ह्ये दजदणयेंत बरवंक आन खेळवंक साध्य ना म्हण म्हजेला ं उगयान ताणे सां ललें आसा. आपणाक आन चा.फ्रा.क राज कर््न घाल म्हण ताणे हर््येक्पावट ं रजेर आयलल्यावेळार म्हजेला ं परातचें आसलें. पूण वेळाकाळाच्या प्रहारां त ल ब ् पां च वर््सां अदशंच पाशार जाल .ं
सबारां न ताच्या नाटकां तल ं उत्रां अशल ल म्हण दिका केल , तो रं मंचाचेर सेक्स प्रदर््शन कर््ता म्हळें , ताच्या नाटकां न सादहयाच मूर ना म्हळें . पूण ताका ह्या सर््वां च पर््वा नातलल . आज आमच्या नाटकां न जाल बदलावण दे ख्ताना म्हाका भोगता, भोव्श्या बाम्स व स वर््सां मुकार आस्लो. कोंकण रं मंचाचेर आपलो ुरू दे वाध न स्टे न दतया दपंटो म्हणोन तो ओप्तालो तर कोंकण रं मंचाक एक खरें रूप ददल्ल्या श्र चा.फ्रा.दे कोसताचेर ताका व्हर््तो वरव आस्लो. चा.फ्रा.च्या पां वड्याचे नाटक
एका वर््सा तो सुयो उदे लो. चा.फ्रा.क तेदनां आपलो म्हळळें घर आन जा ो घेवंक जाय म्हळळ आशा उदे ल . दकदि ोळ क र््यां त बरे बरे जा े उण्यामोलाक मेळतात म्हण ताणे आयकालें. तशें दोन’य फ र्् जां न दवक्रापाक आसात म्हण आयकल्ल्या थोड्या जाग्यां क आम भेट ददल . यापयक दामर््स्कट्टे बाम्साच्या घराला दशलो एक जा ो. चा.फ्रा.क तें घर पसंद आयलेंना. दे कून पाट ं वचोंक घुंवताना हां वें म्हळें "बाम्स ां वाक आयला, तुका मेळोंक जाय म्हणतालो, तां ेर वचोन येव्यां ?" "या" म्हणालो चा.फ्रा. म्हाका व्हर््तें कौतूक जालें. पयणार -दमत्रा मधल्या कच्चाटाउपरां त तां चेमदलो संबंध बरो नात्लो. "बाम्स जो.सा. आलवाररसाचो चमचा" म्हणचें आस्लें चा.फ्रा.न. ल ब ् व स-पंचव स वर््सां उपरां त चा.फ्रा.क आपल्या घराचे दारार पळे दयल्ल्या बाम्साच्या मुखमळाचेर जाल खुश ,
5 वीज क क ों णि
पुसतकां वयर खोड. बाह्रे नां त "उदे व" आपूण व कऱ्याक घाल्ां म्हण बाम्सान उतर ददलें. (हादलंच ’उदे व’्उदे लो मात्र) चाफ्राक खुश जाल .
धादोसकाय अन दवज्म त् ाय पळे वंक्जाय आसल . बाम्साक कां ट्भर उलवंक जाय, पूण एकामेका मदल्या दभ डलल्या संबंधावर््व ं उलवंक दाक्षेण. चा.फ्रा. उलंवच्यां त भेश्टो सुरात . दो ां मदल्या ओत्तडाक हां वे पयस कररजे पडलें. "आयच्या ददसा कोंकणेंतलेदो श्रेषट नाटदकसत सां ाता आयल्यात," म्हळें हां वे. “आम संभ्रमुंक जाय ह घड .” पूण संभ्रम कचो कसो? बाम्सान धां वोन वचोन दोन ग्लास हाडले आन ब्लेक्लेबल दवसक हाडल . (ताचो ग्लास पयलोच भर््ललो आस्लो). आपूण दवसक दपयेना म्हणला लो चा.फ्रा. वत्ताय केल्या उपरां त एक ग्लास दबयर दपयेतां म्हणालो. बाम्साक खुश जाल . ताचे उपरां त सुरू जाल , कोंकण पत्रां
"आज आमच्या मदलो पडदो उगतो जाला," म्हणाला लो बाम्स उद्रे क जावन. दवसक आन सुप्त भ णां , दोन जा जाल .ं "तुंवें एक दसग्रेट वोडु ं क्जाय," म्हणाला लो तो चाफ्राक वोड्डाय त. "हां व दसग्रेट वोदडना," "आज एक वोदडजेच," चाफ्रा दाक्षेणेक पडलो. दसग्रेट घेतल , पेटयल . जशें पयलेपावट ं अक्षरां बरं वचो ल्हान भूर्् ो कड्ड हातां न घेता, यापर .ं इल वोडतच पालवल , बाम्साच्या दोळ्यां आड ताणे ोबराच्ये दपररयेंत दां बल , दचदड्डल आन दकतें दकतें केल . दसग्रेट पालवोंक्य आयकदलना. पूण बाम्सान सां लल्यापरकार तां चेमदलो पडदो उगतो जालो. दकतलो पळे वंक सोब त दततलो काळजान दाधोश बाम्स. घड्येन ताका रा येतालो आन दततल्याच वेग् ं दनतळतालो. "आं ां त र ात हून आसताना हां वे जाययो हुतावळ केल्यात, आतां थोडे पावट ं एक्सुरो जाल्ल्या वेळार एकेकूच उ डासाक येतात.
6 वीज क क ों णि
उलवन भाम्साच्या उ डासाक एक दवशेस अंको प्रकटलो. मुखल्या फोराचेर दे वाद न दवल्प रे दबंबसान दलखलेलें एक त ’पयण तुजें सासणाचें’् बाम्साक श्रधदां जल जावन भेटयललें.
थोडे पावट ं आदल ं घदडतां दचंतून न द पडाना," म्हण काळ ज उगतें कनस सां गतालो. ताका खंचोय घूट दलपवन दवरंक कळ त नात्लें. एक्च पदतदणला ं कुम्सार जातालो, ना तर ला ं मेळळे ल्या ईसटां ला .ं ताका आसलेल्या आन ताचे घरा खावन ेल्ल्या ईसटां चें लेख ताका आन पालुबायेक, दो ां यक नातलें. कोंकणेचा नां वान आयलेले सक्ड ताचे, काळजा ला दशले. आपल चूक मां दून घेंवच्यां त आन बो साणे मा च्यां त ताका ला ुलो कलाकर हां वे पळे वंक ना. या खात र म्हण द सता, मटव दजण दजयेलो पूण सोब त थरान आन वैभवान दजयेलो. १९८८ व्या वसास दशेंबरचे ४ तार््केर, आपल्या ४७ वसाां चे तर््न्ा प्रायेर बाम्सान ह्या संसाराक, आपल्या मो ाचां क आन आपलें सवसस्व समपीत केल्ल्या कोंकण रं मंदचयेक आधेवस मा लो. बाम्स दे वाद न जावन एका वसास न हां वें ’उदे व’् पत्राच्या दसलवेसतर ड ’सोजाला ं
ह्या दवशेस अंक्यां त बाम्साक ला दसल्यान वळकोंच्या सवसश्र दवल्प रे दबंबस, प . ड ’सोजा, जेर कुलशेकर, दसज्येस ताकोडे , ग्लेड स रे ो, म क’म्याक्स, दवकटर रोदडर स आं जेलोर, दपडवाज कुंदापूर, लुव दपरे र, ल्यान्स दपंटो नायक, एदमयार मुंबय आन म्हज ं बपाां आसल .ं हें लेखन हां वें पुनर प्रकटच्या वगता व्हयल्या पंस्वक्तंतले नोव सादहत ह्या संसाराथावन व्हयल्या संसाराक पाशार जाल्यात दे कून हां व बाम्सा सां ाता तां च्या अत्म्ां क’य सासणाच शां त आन सवसतकाय मागतां . *************************************
पप्पाचो स्वाधीक उगडास *प्रेस्सी डी’मेल्लो (प्रेमी ककरें , दे वादीन बाम्साची मालघडी धूव) आमकां खंच्या काजारा सोभाणां न कोणेंय पळे दयल्ल्यां न पदयलें दवचाचें आसा – “तूं बाम्साच धूव नदहं वे? तो एकधम फेमस आसलो.”् ह्या ववीं आमकां पप्पाच्या स भुग्याां क’य वयास संतोसान सां ोंक अदभमान भगता क आमच्या पप्पाववीं आमकां अजून
7 वीज क क ों णि
सादर केल्ल्या ’दतस्र भायल’्नाटकां त हां वें अदभनयन केलां , बोंबंयत ताचे सां ाता एक वसस रावोन कोंकणेंतल्या ताच्या सवस योजनां न ताका सां ात ददला, पूण ताका ददल एक भास, कोंकणेंत बरं वच हां वें १९८६ वसास उपरां त जा दवरंक म्हाका साध्य जावंक ना. कोण तर’य वळकातात आन ताचो उ डास कोंकण लोकाच्या काळजां न अजून दजवो आसा. पूण म्हज्या काळजां त ह्या लगत ं एक अव्यक्त धूख आसा, त आज म्हाका ह्या मुखां त्र वां टून घेव्येत. त ह क हां वें कोंकणेंत बरवंक जाय आन ह्या मुखां तर ताचें नां व (ताच Legacy) दजव दवरंक जाय आशें ताका आशा आसलेल . सावद आसचे द सां न म्हाका कोंकणेंत बरवंक साध्य जालें ना, पूण ताचेला ं हां वें सां लें ना.
ताणें म्हज ं बपाां दतद् वुंच ं आसल ं आन जेचे दहशारे ददं वचे आसले.् “तूं म्हजो मालघडो पूत, तुवें म्हजें नां व दवरंक जाय,”् आशें ताणें म्हणचें आसलें. आतां दततल्या वसाां नंतर पप्पाचे खास ईसट जावन आसलेले ओसट न आन हे माचाऱ्य अंकल – हां च्ये दवनंतेखाल म्हज्या पप्पाचो उ डास काडचो सुयो म्हाका फावो जाला. हां व तां चो दो ां यचो कुटमा तपेन उपकार आटयतां .
तो कि ण अस्वस्थ आसलेल्या घदडये म्हका पळे वंक जाय म्हळळ आशा ताणें जाह र केल तर हां व सावद थावन ताका पळे वंक आयल .ं ताणें दनमाणो उस्वास सोडच्या वगता हां व ताचे भ लेन आसलेल .ं हें च एक समाधान म्हाका. ताच्या नाटकां न हांवें पात्र घेतला, प्रयेक जावन दकरां त आन मं ळू र टौन होलां त
हां व आतां मुंबयां त चाकोप म्हळळ्या जाग्यार म्हज्या घोवा आन चव ां भुग्याां सां ाता
8 वीज क क ों णि
खंड त जावन एक द स कोंकणेंत बरवंक हां व परत प्रयत्न कते ल .ं (बरय प्रेम , बरय; व ज तुका उगया हातां न वें ुंक राकोन रावलां ! - सं.) ********
हांवें बाम्साक पळे ल्लो -जेरी, कुलशेकर कोंकण रं ्मंचाचो एक खां बो पर्तालो. कोंकण कलाकर श्र बावत स मेंडोन्सा दे वाध न जालो.
वसत करून आसां . म्हाका तेवळ ं जाल्ल्या संधरबार पप्पाच ला दशल इश्ट ण /कोंकण सादहत ग्लेड स रे ो आं ट न ’बाम्साच्या कुटमां त तेवळ ’ं ् नां वाचें लेखन बरदयलें. या तेवळ्यां क आयलेवार २१ वसाां भरल .ं हां व काजार जाल्ल्या वसास म्हजेथावन म्हज्या पप्पान एक भास घेतलेल – त ह क आम खंच्या ां वां त आसल्यार’य कोंकण उलवंक जाय आन आमचे भुग्याां क कोंकण दशकवंक जाय म्हळळ . त भास आम ज्यार केल्या, आशें सां ोंक अदभमान भगता.
ह खबार म्हाका तडव कनस मेळताना दनजायक हां व खूब दू ख पावलों. ताका हां व ला दशल्यान वोळकाना तर , पळे वन जाणा. दाट्ामोट्ा कुदडच्या बाम्साक हां वें त न वसाां आद ं पळे लो उडास. म्हजे थंय दजवो आसा. या दशवाय कोंकण पत्रां न सवालां वोदळं न हर्येका हफ्त्यां न ताचें नां व वाचुंक मेळतालें. 'बावत स मेंडोन्सा ताज्महल' सवालां वोदळं न कोंकण सादहयां त प्रवेश घेत्ल्ल्या बाम्सान सवकास ल्हान ल्हान लेखनां बरयल .ं म्हज्या दचंत्पा प्रकार दशकपां त उणों आस्ल्ल्या बाम्साक श्र मान चा.फ्रा. दे 'कोसतान ताचा दलस्वखतां क आधार ददलो. उपरां त तो स्वतंत्रप ् ण बरवन वेताना कोंकण सादहयां त रं ्मंचार ताचें नां व ाजोन आयलें.
9 वीज क क ों णि
कोंकण कलेंत, कोंकण सादहयां त नां व अमर केलां . श्र बाम्स कोंकण कले खात र, कोंकण पत्रां खात र भपूसर वावूर्ला. दनजायक या वेळार कोंकण पत्रां चो पादटचो खणो घट नात्लो. असल्या वेळार आथीक स्वस्थतेर घटाय द वन पत्रां चा एळ े खात र वावूनस दनत्राण जाल्ल्या पत्रां क जायया थराचो वावर भेटवन घट्मूट केल्यां त. पूण इतल मात्र बेजाराय भोगता . हें खंच्या पत्रां खात र तो वावूर्ला या पत्रां न दनमाणें ताका येटलां !!!
कोंकण रं मंचार प्रवेश घेतल्ल्य ् ा बाम्सान सबार नाटक बरोवन दद दशसन द वन स्वतह खेळयला. हां वें आयकाल्ल्या प्रकार ह्या कले खात र रात-द स वावूनस स्वतः : बंडवाळ घालून हात हुल्पावन घेतले. तर , ताचा कलेच उरबा दनवोंक नातल . म्हणचें पत्रां न हां वें वाचलें. पत्रां न ताचा नाटकाचे दवमशे जाताना या नाटकां न भुश्यास उत्रां चे दवनोद , ना राजां व क संवाद, दशसतेक दवरोध मां डावळ म्हळळें दु सोणें वाचताना, थोड्यां न ताच्या नाटकां क हो ोळदसलां . ताच्या उम्हे द क प्रोत्साह ददला. दकतेंय जां व, श्र बावत स मेंडोन्सा कोंकण रं मंचार खूब वावूर्ला. घाम व्हाळयला.
बाम्सान कोंकण सादहया खात र रगताचो घाम व्हाळयला. म्हणजे कोण दवस्रोन वचासोना. ताचा कुदडं त सळसळें र ात व्हाळताना कुदडं त सकत आसताना पेटेंत भंडवाळ आसताना ताण ं कोंकण सादहया खात र भपूसर सहकार ददलो. पत्रां चा एळ े खात र वावुरलो. पूण दशरो असकत जावन येताना भलायक दवभाडताना भंडवाळ ख ास ताना कोणें ताचो उडास काडलो? खंच्या पत्रा ारां न ताका कुमकेचो हात ददलो? कोणें ताका आधादससलो? कोणेंच ना... हें कोंकण समाजेंत, कोंकण सादहयां त, कोंकण पत्रां न मात्र ना.. जर्तर हे र भाषेंतल सादहत व समाज सेवक दपडें त पडले, कषटां क सां पडले, आकस्मात मरण पावोन तां चा कुटमाक कषटां क घालून ेले तर, या भाषेंतल ं पत्रां भात्म प्रकटतात,
10 वीज क क ों णि
तां चे दवषयां त खबर प्रकटतात. हां कां सहाय ददं वचे खात र वाचप्ां क उलो ददतात. तां च्या कषटां क पावतात. तां चा सादहत क वावराक तां चें नां व अमर दवर्तात. पूण आमच्या पत्रां न येदोळ असलें मेट काड्लो आसा? बाम्सा दवषयां त एक लेखन बरवंक हे माचाऱ्यन ओत्ताय कर्ताना दनजायक ताचे दवषयां त खुद्द दकतेंय नेणासलार हां वें जाणां जालें बरव्यां म्हण मन केलें. दकयाक, कोंकण सादहयां त हें प्रथम मेट हे माचाऱ्यन काडचें. दनजायक बाम्सान आधारर्सल्ल्या पत्रां न कररजाय जालें काम हो लेखक कर्ता. तें दाधोसकायेचें. श्र मान दवजेप सलडाञन पयणार पत्र सोडताना तें पत्र दवशेवाचा पट्टें त सेवास ताना श्र मान चा.फ्रा. दे 'कोसतान धयरान मुखार सरोन रद्दे च्या पट्टें तल्या या पत्राक स्वाध न करून `पयणार कल्चरल सोसायट ' ह्या नां वान संस्थो बां धून हाडता. उम्हे द्वंत तनास ट्ां क ह्या संस्थ्याखाल हाडून पयणार पत्राचो बावटो उं चायेक पावोयलो. या पत्राक दजवाळ भरून चार भंवतोदणंचो संपकस करून पत्राचो दवक्रो आन प्रसार मुल्या मुल्यां क पावयलो. या वेळार उरबेसत, पुडपुड कूदडचो तो कोंकणेचो उस्वास ताचा दशरा दशरां न धां वतालो. कोंकण सादहया खात र ताच दलखण झर पर ं व्हाळताल . कोंकणेच्या उल्या खात र दजवाळ मुल्याचो ईट तो घाल्ालो. आन असल्या वेळार ताणें बोंबयां तल्या तनास ट्ां क
येकटां य करून तां च्या दशरा दशरां न उम्हे द भरून 'दोत दवरोद संघ' घडोन ताचो प्रसार पयणार मुकां त्र ां व प ां वां न हळळ मुल्यां न केलो. हो आवाज घाटा वयल्या बदस्रकट्टे च्या मुल्याक पावताना दलखण झरोंवच्या म्हज्या काळजां त य दजव्हाळ भरलो. पयदशल्या घाटा थावन तेदनां शुद्ध आं कवार जावनासचों हां व्य सदस्य जालों. थोड्या तेंपान ह्या संघाचो मैसूर दे शाचो अध्यक्ष जालों. १९५९ इस्व सपटें बर मदहनो 'दोत दवरोध संघ'चो वारदषकोत्सव सैंट मेर स होलां त काम ार फुडार माज कै ार क मंत्र श्र
11 वीज क क ों णि
जोजस फेनाां दडसाचा मुखेल सयऱ्यां चा बसकेन उबो केलो म्हाकाय ओत्तायेचें आपवणें आस्लें. तशें जाल्ल्यान म्हाकाय आशा आस्ल . बोंबय स स पळें वचो, मदतंत धामीक सेरेमदनंत मात्र घेंवचो आन आतां दतस्रो अवकास दोत दवरोध संघाचा वारदषकोत्सवां त पात्र घेंवचो. म्हज्यो त न्य आशा भा ्ल्ल्यो. दोत दवरोध संघाचा वारदषकोत्सवां त युवजणां होल्भर भर्ल्ल्यान व्हतो संतोस म्हाका जालो. तनास टे मात्र न्हय, अंकवार चदलयां चो संखोय दरबसत आस्लो. उपरां त म्हाका एका म्हजेभर च कूटां त सेवोंचो अवकास त न द स लाभलो. आन ह्या त न्य ददसां न दे वाध न बाम्साक हां वें पळे लो. या वेळार `बाम्स' नां वान ताका कोण वळकानात्लो. 'बावत स मेंडोन्सा ताज महल' ह्या नां वान वळकाताले. ताच्याक थोड्या तेंपाद ं पयणार पत्रा मदें दतस्रें झूज प्रारं भ जालें. पयणार आन दमत्र म्हणच्याक जो. सा. आलवार स आन चा. फ्रा. दे कोसता मधें म्हळ्यार च साकें. दमत्रार "संतानाम..." कुदट्टतालो जाल्यार चा. फ्रा. ताच्या वाक्राधाररच्या दलखणेन नव्या नव्या सोभ त सब्ां न कात्रून बेंडतालो. ह्या वेळार वाचप्ां क मजेधार जातालें. पयणाररच्या एका अंक्यां त चाफ्रान जाप द वन "दमत्राच्या संतानामां , ह ं कसल ं भुशीं कामां ?" म्हळळ्या दशरोनां वान पत्राच्या मूक पानार
वोमतो उदारो ब्लोक घालून संतानामाक जाप ददल . आन ह जाप खार जावन ज्योर जाल . श्र आलवार स मान नषट दावो मां डून कोटास क ेलो. ह केज चालू आसताना दनमाण्या त न ददसां च्या वादा वेळार हां व य कोटास क पावलों. मुन्सूप दारान हासोन त पस ददताना कोटाां त आसले पूराय हासताना हावेंय दां त सोडु ले. ह्या केज वेळार बाररच्च मजेदार संगत घडताल्यो. आलवाररसा पाटल्यान एक ग्यां जाल्यार, चा. फ्रा पाटल्यान एक कूट आसतालो. आलवाररसाक घट मूट लां ब कुदडचो बाम्स धैराक मुकेल जाल्यार, चा. फ्रा क मुकलो सां ात श्र दल ोर लोब आसलो. ह्या दोन पाडत मधें दरबसत तनास टे सां ात ददताले. जादयत्ते कामाक सुट घालून येताले. राज रसयाच्या या कुदशल्यान आलवाररसाचें ग्यां कोटास क वेचे खात र वेताले जाल्यार ह्या कुदशल्यान चा. फ्रा. चो कूट हे म्म्म्यान चमकातालो. या कुदशल्यान धाट्ा मोट्ा कुदडचो, लां ब द मानाय रं ाळ प्ां ट, व्हड व्हड फुलां चो बूश कोट दशकास वन, ोमट्ाक तुवालो रे वडावन बाम्स दादा पर ं मुखल्यान वेताना पाटल्यान आलवार स आन दपडवाज तां चा पाटल्यान तां चे उम्हे ददचें ग्यां . ह्या खुदशल्यान ोर्या कादतचो कुड न हळत मोटायेचो धव्या प्ां ट शटास चो हातां त डै र चुकायनातलो दल ोर लोब मुखल्यान दहरोपर ं चल्ाना, पाटल्यान
12 वीज क क ों णि
चा.फ्रा - फेदलक्स दडसोजा आन तां च पाटी हासोन दवनोद चलोवन व्हे ताल . ह्या मधें घाटा र घट कोचों, मटव्या लां बायेचों हां वय ् तां चे पाटल्यान पां य काडोन, तेवदशल्यानहे वदशल्यां न हे वदशल्यां क-हे वदशल्यां न एकामेकाक तुकलावन नकलां कर्चें आयकातेल्या म्हाका मझा जाताल . अशें त न द स ह्या मझेदार कूटां त हां व्य दचंदतनाशें भसास ल्ल्यान बोंबयच्या कदे लां न बसचो अवकास म्हाका मेळ्लो. दकयाक कोटास च्या होलां त आम पयले आम मुखार म्हण दभतर ररगताना तेणें बाम्स तां चा पादटस च्यां क तुतास न आपवन कोटाां त खाल आसच्या कदे लां न बसोवंक ओत्ताय कर्ताना, हे णें दल ोर लोब ह्या पादटां चांचा हाताक धरून बसयतालो. आन ह्या वेळार पाट ं येताना एकामेका उलवन तमासे कर्चें आसलें. त सऱ्या ददसा त पस ददताना दोन पाटी चुप्प जाल्ल्यो. हें च पयलें आन हें च दनमाणे बाम्साक पळे लो. ह्या वेळार कोंकण सुपुत्र कलाकर बाम्साक हां व " अमर जां व" म्हण मागतां . _जेर कुलशेकर. --------------------------------------बाम्साचें मुखमळ दोळ्या मुखार कदसता एक काल आस्लो, तेदनां बोंबयतल्या कोंकण लोकाक, कोंकण नाटक व कोंकण पदां च सां ज म्हणचे तसलें
मनोरं जन कार्यक्रम पळे वंक मेळचें भोव अपरूप जावनास्लें. ोंयकार भावां चे नाटक तवळ तवळ जाताले आन श्हे रां त दोन-त न प्रदशसनां तर जातादलंच. तां चा नाटकां क कलबादे व रसयार आसचें बां ग्वाड दथयेटर प्रथम स्थळ जावनास्लें. मं ळू र् ारां चे नाटक जां वचे भोव्च अपरूप जावनास्ले. जाल्यार मं ळू र् ारां क नाटकां क बायकालां त आसचें ग्लोररया इ जेच्या इसकोलाच एं अंतोदनयो दडसोजा होल केंद्र स्थळ जावनास्लें. या ददसां न श्र पेर स म्हळळो (ताचें नां व आतां हां व दवसर्लां ) 'पादसं शो' म्हळळ्या नां वान प्रख्यात जाल्ल्या म | दडसोजा म्हळळ्या सं (ताचेंय नां व आतां हां व दवसर्लां ) नाटक खेळोन दाकयतालो. या ददसां न दु स्रें व्हडलें साल जावनास्लें डोदबतलाव आसचें सां . सावेर कोलेदजचें होल. कारण या ददसां न आतां चेबर आन आतां चे दततलो मं ळू र कोंकण लोक बोंबंयत नात्लो. आस्लो चडावत लोक कोलाबा थावन बायकाला, माह म, आन बेंडरा वटारां न मात्र चड संख्यान आस्लो जाल्ल्यान नाटक खेळवन दाकयतेल्यां न प्रेक्षकां च येंवच - वेच सवलताय मनां त दवनस नाटकाचो द स आन स्थळ थरायजाय आस्लें. नाटकाक प्रेक्षकां न येजाय तर, मं ळू र्कारां चा घरां न वचोन पुसलावन दटकेदटं चो दवक्रो कररजाय आस्लें. हें सुमार ४०-४५ वर्सां आद .ं
13 वीज क क ों णि
या ददसां न बोंबयत मं ळू रां त थावन राकणो हप्त्याळें पत्र कोंकण थोड्या अदभमादनंक येतालें तर, थोड्या दिकाण्यां न म्हणजे कोलबां तल्या अत्तूर स्टोर्सां त, काथेद्राल इ जेच्या बूक्स्टोलां त, बायकालां तल्या जेक-आफ-आल दु कानां त इयाद दवक्तें मेळतालें. तें थोडे मात्र भाषा प्रेम घेवन वाचताले. तां तूं बोंबंयत खेळंवच्या नाटका दवश ं इसदतहारां दवश ं प्रकट्नात्ल .ं कारण या कालार कोंकण प्रसार माद्यम दततलें प्रबल जावंक नात्लें. कोंकण भास `आया-बोयां न ' उलंवच म्हळळें दचंतप इं ल ष भास जाणार्यां चें जावनास्लें. तसलें दचंतप बददलजाय, कोंकण भाषेक कोनशां त थावन मनशां क हादडजाय म्हळळ्या उद्दे शान कोंकण भाषा प्रेम , नाटदकसत आन लेखक जावनासचो मालघडो सादहत श ज .एम.ब . रोदड सान बोंबंयत 'सूख-दु ः ख' म्हळळें प्रथम हप्त्याळें कोंकण पत्र प्रारं भ केलें. ताचो प्रसार आन दवक्रो जावंक आमचो लोक येंवच्या माकेट ला ं ले ून उभें रावोंक पड्लें खंय. तें पत्र चड काल बाळवोंक सकोंक्ना तर , मं ळू र कोंकण लोकां मधें या पत्रान जा उटयल्या आन चेतन उसकायलां म्हळळें सत जावनासा. ताचो पररणाम जावन या उपरां त बोंबंय लोकामधें कोंकण भाषेचो मो उबजोन
आयलो. कोंकण पत्रां वाचतेले चडोंक ला ले आन तरणां मधें आस्लें बरं वचें दे णें वृद्ध जाले. या उपरां त १९५० इस्वेंत 'पयणार ' पत्र असदतत्वाक आयलें जाल्ल्यान प्रसारा खात र पत्राचो माध्यम उपयो जावंक ला लें. नाटक बरयणार चडले. नाटक खेळवन दाकंवच ं एसोदसयेशनां उदे ल ं आन नाटकां चें बेळेंय दरबसत दपकलें. मज ां वचें सैंट मेर स साल केंद्र स्थळ जालें. तशें नाटक बरयणारां पयक आन एसोदसयेशन घडणारा पयदकंतलो एकलो जावनास्लो कोंकण क्षेत्रां त 'बाम्स' म्हळळ्या नां वान प्रख्यात जावंक पाव्लो जुवां व बावत स मेंदोस याने जे. ब . मेंडोन्सा ताणे के.एन.एन.प . नां वाचो संघ घडन, या संघाचा नां वार मसत नाटक खेळवन दाकयल्यात. कोंकण माय भाषेचो मो तो आन दतचो खरो पुत्र म्हण्येत. दकयाक या भाषेचा अदभवृद्धे खात र ताणे ताचें तन-मन आन धन अदपसलां . चड दशकप आन दु डवां दार तो न्हय तर , कोंकण बरयणारां चा पंस्वगतंत आपल्या समजोणेदायेक बर्पां ववीं आन कदवतां ववीं ताणे ताचें नां व दथरायलां . कोंकण रं ्मंचार आपलेंच म्हणचें नवेसां व ताणे कनस दाकयलें. या खात र ताणे ताचें र ात आटयलां आन लाभ-नषट लेदकनासताना आपलो दु डू दपटो केला...
14 वीज क क ों णि
न्हय, आपणाच्या समथेक अन्सूर्सून, ब ार आपल्या तां क क दमकवोन खचस कनस तो फोंडां त पडला म्हळ्यार अदतशय जां वचेंना. म्हज आन ताच वळक सबार वर्सां पयलेंच . पयणार पत्रा मुखां त्र आमच व्हळक जाल . पयणाररं त म्हजा संपादक् पणाखाल मसतू वावर ताणे केला. लफाक कामाक ेल्या उपरां त पयणार पत्राचा प्रसारा आन व कऱ्या खात र ताणे प्रशंशन य सेवा भेटयल्या. लफ राषटर ां न आसच्या कोंकण पत्रां चो मो आन प्रसार चडला तर प्रथमत तें बाम्साववीं म्हळ्यार अदतशय जायत म्हण हां व दचंदतना. कोंकण भाषे खात र आन मुख्य जावन नाटक कला खात र वावरून दवपर त नषटाक आन कषटां क ओळ जाल्ल्यां पयक बाम्स्य एकलो जावनासा. असलो एकलो भाषा प्रेम आन कोंकण मातेचो सुपुत्र पाटल्या तेंपार अकाल क मरणाक उं ड जाल्ल्यान कोंकण मातेक अपार नषट जाला. कोंकण सादहय आन कला क्षेत्रां त एक उरबेवंत वावराड उणो जाला आन ताच्या कुटमाक अपार दु ः ख भो लां . ह्या द्वार ं हां व तां च्या दु ः खां त वां टेल . जावन तां कां भुजावण पाियतां . ताचा मर्णाववीं तां कां भो चें वे ळाचाराचें दु ः ख सोसुंक दे व तां का कुमक करंद आन बाम्साचा अत्म्ाक सासणाचो दवशेव लाभंवद .
बाम्स बोंबंयत आसोन नाटक खेळवन दाकंवच्या ददसां न हे र्य सबार पं ड नाटक प्रददशसताले. तो काल कोंकण रं मंचार भतेचो जावनास्लो. क्रमेण एकेकलोच नाटक बरयणार आन खेळवन दाकयणार फुडार सोधून लफ राषटर ां क पावुल्ल्यान बोंबंयत कोंकण नाटक रं ार सुदकदाड आयल . मदहन्ां त एक-दोन व चड नाटक जां वचे कडे न वसाां त दोन नाटक जां वचेंय आतां कषटां चें जालां . कोंकण सादहत आन सादहय दरबसत चडलां आन वाचप - बरयणार्य चडल्यात जाल्यार कोंकण कला क्षेत्रां तल उम्हे द दनंवोन आयल्या. कोंकण नाटक पळे वंक येवंक आमच्या लोकां चें मन उणें जालां . हाका दोन मुख्य कारणां आसात. पयलें कारण जावनासा ट .व . नाटक खेळवंक द स िरायताना प्रेक्षकां च अनकूलता पळयजाय. सन्वार आन आयतार आमच्या लोकाक चड जावन अनकूलाच . या ददसां न सां जे वेळार ट .व .चेर मराि आन दहं द नाटक व दफल्ां दाकयतात. चडावत हर्येका घरां त आतां ट .व . आसोन घरां त बस्लेकडे न पयसो खचस नासताना मनोरं जन मेळताना, पयशे खचूसन आन वां वट काडन नाटकाक वचोंक आमच्या लोकाक नाका. मात्र न्हय, आमचे नाटक िराव क वेळार प्रारं भ जायनां त आन ९.३० - १०.०० वोरां रात
15 वीज क क ों णि
म्हणासर अखेर जायनां त जाल्ल्यान लोक नाटकाक. वचोंक न ास ता. तशें जावन सालां भरानां त आन लुक्षणाक कारण जाता. दवंचणार थोड्या ायकां च ं पदां आसल्यार मात्र इलो लोक जमता. _पी. कडसोजा, बोंबय. --------------------------------------काळजां भरलेलें गीत १९७७ _ंं त के.एन.एन.प .च्या बोंदेराखाल बाम्साचो "अंकवाऱ्यां चो हं कार"' नाटक दकरें दफ सजेच्या विारां त आम सादर केलो. ह्या नाटकां त एक पात्र्धार जावनास्लो (दकरें ) पोंपै है सकूलाचो माज अध्यापक श्र दवन्सेंट दसकवेरा (दवन्स मासटर). आमचें अभ्यास भरान चल्ालें. नाटकाच्या दोन ददसां आददं च प्र दमयर श्हो यशस्व थरान संपवन सवस पात्रधाररं न आपापल्या पात्रां न ज व भर्ला तें दे खोन बाम्साक व्हतो संतोस जालो. आस्पासचे नवे कलाकर न्हय आसतां , बाम्साच्या उल्याक पाळो द वन श्र मत मेबल केंट, श्र मत डोटस ह्या नाटकां त मुकेल पात्र दनभंवच्याक मं ळू र थावन येवन बाम्सा ेर वसत कनस रावलेल .ं श्र दवलफ रे दबंबसाचें पदां सं त. प्र दमयर शो जाल्ल्या दू सऱ्या फां यार बाम्स म्हज्या घरा धां वोन आयलो. ताचें मुखमळ बावोन ेलें. केस दबसुडे जाले. म्हाका
दे खोन म्हणालोदवन्स सरलो या...! म्हज्या तकलेर नारल पडलोलो अनभो जालो. सत्ताव स वर्सां चो दवन्स मासटर सरलो? बारा वोरां पर्यां त आमचे सां ाता नाटकाचें अभ्यास करून आसलोलो तनो ज व नपंयच जालो? व्हय, कोडहू सत खरें जालें. काळजा अघातान दवन्स मासटराचो ज व बल घेतलो. आतां दकतें करंयां ? म्हळें हां वें. दे वाच खुश म्हणालो बाम्स. हां वें फ्रेंक क (फ्रेंक इजय) दवलफ रे दबंबसा ेर धाडला. दवस्वन्सच्या उ डासाक एक त रचून नाटकावेळ ं ां वच्याक. वेळ उणो आसलो. नवें त दवणुंक पुससत ना. तकल आटवन आटवन दवलफ न ायलेलें हें च त जें थोड्या तेंपा अद ं दवलफ न आपल्या दमत्राचा मेलदवनाच्या स्मृतेंत घडलेलें - "पयण तुजें सासणाचें..." तें त आतां ह्या आं क्यार त सऱ्या पावट ं ज व घेता. बाम्साचा उ डासाक. दनजायक काळजां भर्लेलें त हें . -हेमाचाऱ्य --------------------------------------
16 वीज क क ों णि
बाम्स.... एक उडास वर्सां चा वर्सां थावन हां व बाम्साचा नाटकां चो प्रेक्षक, अदभमान . श्र हे माचाऱ्य मुखां त्र, "दतस्र बायल " नाटकावेळ ं म्हज आन बाम्साच ला दसल्यान ईषटा त जाल . आन याच नाटकां त हावेंय पात्र घेतलोलो. ते द स म्हझेच आन संतोसाचे जावनासले. दु ः खाचो द स इतल्या वे ं येत म्हण हावें दचंतुंक ना. तो दे वाध न जां वच्या पां च मदहन्ां आद ं हां व आन हे माचाऱ्य ताका भेटोंक ेल्ल्यां व आन या वेळ ं मुखल्या वर्सा ताचो नवो नाटक खेळंवच्या दवषयां त िराव केलो. ताच्या आवच त दन समनाचें दु ः ख म्हाका दकतलें दततलेच चुचुसरे. इतल्या दे ण्यां भर त कलाकराचें अंय इतल्या वे ं जालें म्हण. सासणाच शां त ताच्या अत्म्ाक मागतां . -श्री हेनरी दांतीस, युनायडे ड फ्रेंडस नाटक पंगडाचो कनमाापक -------------------------------------कोंकणी साकहत्याचो आराधक - बाम्स कोंकण सादहयाचो आराधक जावनासलेल्या बाम्साचें आवदचत्त मरण म्हाका दु ः ख द वंक पावलें. तर्न खोल दपकच्या आददं च वार्यार झडोन ेल बेजारायेच सं त. के.एन.एन.प .च्या नाटकां द्वार ं हजारों प्रेक्षकां क कुसाळां दु ः खासर
ताणें हासयलां चार कलाकरां क सां ाता हाडच श्याथ ताचे थंय आसल . दजण्ये तारू ं सबार पावट ं वादाळां क सां पडाल्यार्य दनमाण्या घड्ये पर्यां त आपल्या कोंकण आवयक् तो दवस्रालोना. ताच्या कुटमाक म्हज खाल् भुजावण. - श्री फ्रेड मेंडीस, ताकोडे (कवी, कलाकर) --------------------------------------दु ुः खां ..कोंकण कलेच्या सादहयाचा वावरां त उम्हे द आसलेल्याकडे न दे णें आसाना, दे णें आसलेल्यां क उम्हे द आसाना. दोन आसलेल्याकडे न पयशे जायनां त. आन पयशे आसलेल्याक कला सादहय रचाना. हो एक दवदचत्र दमसतेर. दे वाध न बाम्सान एक फामूसला सोधून काडलोलो म्हळ्यार आशावाद क उमेद! कोंकण कलाकरां न ताच उमेद आन आदश्सपण मां दंु क फावो. उमेद कलाकराचें दे णें वृद्ध कर्ता. बाम्स्च एक दृषटां त! असल्या उमेद्वंत कलाकराक इतले वे ं आम हो डावन घेतलेलें आमचें दनभास ्पण. हां व ताका श्रद्धां जल भेटयतां आन ताच्या श्र मदतच्या आन कुटमा सां द्यां चा दु ः खां त वां टेल जातां . -श्री ल्यान्सी कपंटो नायक, कुलशेकर (नाटक बरवपी)
17 वीज क क ों णि
--------------------------------------संसार ताचेसंगी ं हासलो कसज्येस, ताकोडे बाम्साच आन म्हज इषटा त सुमार पंद्रा वर्सां च . श्र लुव दपरे रान संपाद त करून बाम्सान प्रकट केल्ल्या 'माणकां -मोदतयां ' कथा संग्रहा खात र ताणे म्हज एक कथा दवचार्ल . उपरां त आमचे इषट तेन म्हाका थां ेर (बाम्स भवन दकरें ) सबार पावट ं पावदयलो. श्र मत पावल न मेंडोन्सा आन तां च ं स जणां भु ीं बहुशा म्हजे तसल्या सबार लेखकां क वळदकच ं मो ाच .ं दकरें त बाम्साचो 'मां वाडो' नाटक जाताना वा हे र खंच्याय काऱ्याक म्हाका वैयुक्त क आपवणें द वंक बाम्स दवस्रनात्लो. तो बाह्रे न पावल्या उपरां त्य आमचे मधें पत्र संपकस आस्लो. तवळ बाम्सान 'उलो आन झलो' 'रव आन कव ' म्हळळो कथा कदवता संग्रह संपादन कर्च जवाब्ार म्हाका ददल . ह्या पुसतका द्वार ताणे सभार नव्या बरवप्ां क कदवंक प्रोत्साह ददलो. कोंकण रं मां दचयेक आन बाम्साक दवशेस सैर क. 'बायलेचो ुलाम, आं कवार्यां चो हं कार, दोन तकल्यो च्यार सावळ्यो मां वाडो, भां ार पूत' ताचा नाटकां पयक थोडे . बोंबय थावन नाटक अभ्यास चल्ाना म्हजे तसल्या सबार दमत्रां क हो चुकानासतां आपयतालो. आन हां ासर
म्हाका बाम्साचा नाटक - पं डां तल्या जोजस दपंटो, हे र मसकरे न्हस (हे माचाऱ्य) आन हे रां क वळक जाल . कोंकण रं मां दचये खात र आपणाचें सवसस्व भेटदयल्ल्या बाम्साक कोंकण कलेन्ंच संपूणस खाल केलो म्हळळें सां ोंक दु ः ख भोगता. ताणे इसदतहारां जमवन आथीक पादटं बो ददल्ल्या कोंकण पत्रां य ताका दवसरल ं म्हळळ अन क्य चड बेजारायेच जाल. मटव्यान सां चें तर, बाम्सान संसाराक हासयलें. संसार ताचे सं ं हासलो. पूण बाम्स रडताना, ताचे सं ं रडोंक कोण्य नात्लो. व्हय, बाम्स रडलो... एकलो एक्सुरो जावन आतां बाम्स कोंकण इदतहासाचा पानां न दलपोन ेला. आन दजवंत आसा म्हळ्यार बाम्साचो उ डास आन दसंदतमेंतां मात्र. _कसज्येस ताकोडे . -------------------------------------ककवता मोगाळ बरवप्या.. बावतीस मेंडोन्सा _कहलरी काडोजा, पालडक. एका ददसा उदे व पत्रार बावत स मेंडोन्साच खबर, दे वाध न तो जालो म्हणोन, वाचून जालें बेजार.
18 वीज क क ों णि
बावत स एक बर्प , आन कलाकर वाचप्ां क जालो तो मो ाळ... पळे वन नाटक वाचून लेखनां , उभेसत तो तनास टो दयाळ. ल्हाना व्हडां क कुमकेक पां वचो मो ान उलंवचो स्वभाव ताचो.. हें आयकालें हावें ताचा दवशां त उडास आम ताचो दवस्रों कसो? बावदतसा दवषयां त दवशेस अंक हो ळ क फावो हे माचाऱ्याक, मेंडोन्साचें नां व अमर उरों, बरें मागतां ताचा कुटमाक अत्म्ाक ताचा शां त मागतां आमच्या मधें तो ना आतां , कोंकण वाचप्ां क लुक्साण जालां नासतां फुडें ताच ं बर्पां . धन्ा दे वा मागतां व म्हणोन कुटमाक ताचा बेसां व तूं द दु ः खां त तां चा वां टेल जावून अदपसतां मो ाच काण क ह ! -कहलरी काडोजा, पालडक -------------------------------------बाम्साचें मुखमळ दोळ्या मुखार कदसता _कपडवाज, कंदापूर.
लोकामो ाळ नाटक बरयणार आन कव 'बावत स मेंडोन्सा' (बाम्स) हाच्या अकाल क मोणास ववीं दु खेसत जाल्ल्या सभार जणां पयक हां वय ् एकलों. सुमार १९५८ इस्वेंत हां व बोंबैंत कामार आसतां म्हाका ताच पररचय जाल . या वेळार हां व 'दमत्र' पत्राचो सहसंपादक्य जावन वावूर्तालों. सवालां क जाप ददं वचो दवभा हां व पळे तालों. 'ताज्महल ह रो 'इं ल ष ह रो' असल्या सभार फ्यान्स नां वां खाल ताच्या सवालां च (चडावत मो ाक संबंध जाल )ं रास्च येवन पडताल . हऱ्येका 'दमत्र' अंक्यां त ताचें एक पुण सवाल आसासें हां व पळे तालों. क्रमेण आमच मुखामुख ं पररचय जाल . हर्येका ताचा उत्रां त 'हास्य' चाकुंक मेळताल . तो या वेळार व्हडल्या 'ताज्महाल' होटे लां त ल्हानशा कामार आसलो. म्हाका आन म्हज्या श्र मत क 'ताज' होटे ला दभतरल्यान पळें वचें, तां तलो स्वाध क काफ - फळहार चाकचें भा फावो केलेंच बाम्सान. दनमाण आमच भेट १९८२ इस्वेंत मलाडां त जाल . ताचें हास्य्भर त मुखामळ आतां य दोळ्यां मुखार आसासें भोगता. सासाण शां त म्हज्या दमत्राच्या अत्म्ाक लाभय सोम्या म्हणचें म्हजें खाल्ें मा णें. - दपडवाज, कुंदापूर -------------------------------------कुटमाची व्हळक
19 वीज क क ों णि
बाम्साचें कुटाम बाम्स कुटाम आतां मलाडां त जनकल्याण न रां त शादलमार दबलदडं ां त दजयेवन आसा. दवधव पावल न आन भु ीं - प्रेस्स (प्रेम , दकरें ), फ्लेव , दफलोमेन (बेब ) फेि ; नव न आन फ्लोस्स (बोिू) ह ं तां च ं नां वां . धुवां पयक दो ां चें काजार जालां . प्रेस्स , दकदि ोदळच्या दवन्सेंट दडमेलो ला ं १९८६ सपटें बर ६वेर बोंबयां त (आतां त ं सौद आसात) दु स्रें दफलोमेन बोंबयां तल्या हे रालड ब्ां जाला ं १९८६ ओकटोबर २५वेर बोंबयां त तां कां एका वसास चो 'ररक् बटस ' नां वाचो चेको आसा. (त ं बोंबय आसात) दनमाणे फ्लोस्स कोलेज क वेता. --------------------------------------कोंकणी कलेंत अमर जाल्लो 'बाम्स' -कवकटर रोकडि गस आं जेलोर (बाह्रे यन) दे | बावत स मेंडोन्सा म्हणजे बाम्स कोंकण समाजेंतलो एक अमर कलाकार. 'बाम्स' कोंकण श्हे तां तलें एक त क. ह्या दथकाक जादयत्ते दा रं पड्ले. सबार पावट ं हाचेर म्हे ळोप उसळळां . हाका कारणां य जादयत्त ं आस्ल .ं 'समाज - संसार' म्हळ्यार बर्यावायटां त भसोन आस्लो एक रं ्मंच. खंच च वसत एका कुदशच आसाना. दोन कुदशंन संपूणस आसता. आन ह्यो दोन कुश दाकंवचें स्वाभाव क जावनासता. बरें मात्र प्रददससजाय म्हळळें दचंतप अस्वाभाव क.
हाका अथस ना. बरें वायट समासम आटापचें दलखाप जावनासता. संपूणसता आटापचें सादहय, पूण हां तुंय एक मट्ट आन रे ग्र आसा. आमचे थोडे बर्प - कलाकार ह्या दवश ं जाणां त तर बोव थोडे ह्या रे ग्रे आन दशसते भायर वेताना समाज तां च ि का कर्ता. ड म र्वाताना बदहषकार्य घाल्ा. पररणाम जावन तसलो बर्प कलाकार समादजचो वैररय जावंक पावता आन समाज ताका पयस दवर्ता. बाम्साच आन म्हज प्रयक्ष वळक दमला त जाल १९७४ इस्वेंत मं ळु रां त. ताच्या `मां वाडो' नाटकाचें मुहूतस काऱ्यें जाल्ल्ये वेळ ं ताच ं बर्पां हां व या आददं य वाचून आस्लों. 'बावत स मेंडोन्सा' भूर्शे, पोजडें बरं वचो एक लेखक म्हळळें उलोवणें अयकोंक मेळोन आस्लो काळ तो 'मां वाडो' नाटकाच्या महूतस कार्याचो अध्यक्ष जावन म्हाका बसका ददल्ल्या या काऱ्या वेळ ं नाटकाच कथा वसत वाचून प्रथम पावट ं म्हज ं थोड ं सूचनां हां वें ताका ददल .ं 'पयणार 'चो माज संपादक श्र मान प . दडसोज होव कार्याक मुकेल सयरो जावन हाजर आस्लो. तुज्या बर्पां न लोकान भूर्शे, ल ज, पोजडें म्हण वोलावन कां िाळच्या तसल्या दोड्या अथास भर त उत्रां चें बदलावण कर्श तर तुज्या सादहत क दलखणेक अन नां वाक उज्वल भदवश्य आसा म्हळळें हां वें. पूण ताच जाप. लोकान तें समजोन घेतलेल्या अथास र आसा. पूण लोकान बाम्साक ताच्या दजण्येच्या
20 वीज क क ों णि
अखरे पऱ्यां त कसल्या अथास र समजोन घेत्लें म्हळळें आमचे वाचप प्रेक्षक चडावत जाणां त. 'बाम्स'न कोंकदणंत भपूसर क्रां त केल्या. ताच ं बर्पां सबारां क दु क्ताल ,ं जादयत्त्ां क रचताल .ं बाम्साचो एक स्वभाव तो ि का स्व कार कररनातलो. हें एक दु रादृषट जावंक पाव्लें. बाह्रे नां त मं ळू र् ारां चे कोंकण नाटक खेळवन नां व जोडलेल क तस फकत्त बाम्साक मात्र फावो. कोंकण नाटक कले खात र ताणे बाह्रे नां तल आपल नवकर समेत हो डायल सं त खर जावन आसा. आपल्या कामा दवरामा भलायके प्रास चड तो कलेचो मो कर्तालो. सोरो आन दसग्रेट हे दो ताचे दमत्र ताच्या ज व कले प्रास चड मो ाचे जावनास्ले. आन तादणंच ताका बल घेतलो. बाह्रे नां त आपल्या नाटकां चें प्रेकट स कर्चे वेळ ं कलाकारां क पोट भर खाण प वन द वन धाधोश कर्तालो. ह्या पर ं कलाकारां क खंचोच दद दशसक करंक सक्लो ना म्हळळो एक वाद सत जावनासा. आपल्या नां वा आन नाटका खात र ताणें खचुांच्या दु डवाक सुरात्च नात्लो. 'शहभास बाम्स' तुजे तसलो कलाकार्च ना. अशें वयर दवर्लें तर बाम्स तसल्यां क भपूसर संतोस भगतालो. ह्याच खात र थोडे ताका मोसको लावन फायदो जोडताले. आन पाटल्यान ाळ सोवताले. असल्या मनशां थावन बाम्स न बरोच मार केला म्हळळें हां वें
आयकालां . सादहय कला ताच्या रगतां त मेळोन आस्लें एक दे णें ह्या दे ण्याचो - ताणें दोन वां ट्ां न प्रयो केला. बर्या ररत र आन लोकां न थोड्या कां िाळच्ये ररत र . ह्या दनमत ं दनमाण्या ताच्या दजण्येच्या आवदे र उगया रं मंचार आपल्या कलेक ताणें आदे वस मा ोंक सयत पडलें म्हळळें आयकोंक मेळळे . एका बर्या कलाकाराक असल मजभूर येवंक नजो आस्ल . तर ताणें आपलो दलखणे वावर शेवोट पर्यां त रावयलो ना. बाम्सान आपल्या नाटकां न उप्ो कच्यास दोड्या अथाां चा उत्रां ववीं तो एक दववादात्माक कलाकर जावंक पाव्लो. ह्या खात र सबार प्रेक्षकां न ताका दहणदसलेंय आसा. थोड्यां न तो स्कां दल ददं वचो नाटदकसत म्हण बरदयलें आसा. थोड्या पावट ं ताच्या कादणयां न आसचें बरें वायट वाच्च्च्या आददं च ताचेर बदहषकार घालो आसा. ह्या ववीं 'आं कवार बापय' नां वाच ताच सां कळ कथा एका हप्त्याळ्याचेर अध्यास र्च बंद पड्ल . खंचोय बर्प आपल्या बर्या बर्पां न प्रख्यात जालो तर, ताच्या बर्पां ल क लें वायट्य दलपोन वेता आन लोकाच्या समजोणेंत तो बरोच ऊर्ता. पूण 'वायट भूर्शें' आपल्या बर्पां न आटापून प्रदसद्ध जाल्ल्या बप्ाां च कृदतय लोकाच्या समजणेंत भूर्श च जावन ऊर्ता. असल्या पररस्वस्थतेंत बाम्सान समाजे थावन बरे च मार खेल्यात.
21 वीज क क ों णि
बाम्स कोंकणेंतलो एक नां वाडद क लेखक, नाटदकसत आन दद दशसक. सबार कलाकारां क ताणें वयर हाडलां , मजत केल्या, आधारर्सलां . सबारां चे नाटक ताणें खेळयल्यात. दद ददशसल्यात. कोंकण पत्रां न बरोच वावर ताणें केला. पूण आमच्या थोड्या कोंकण पत्रां न ताका दकयाक पयस केला. म्हळळें एक समस्येंच दु खाः भर त जावनासा. बाम्साच्या अकाल क मर्णा दनमत ं थोड्या कोंकण पत्रां न दू ः ख पाचार्लां आन ताच्या अत्म्ाक शां त मा ल्या. पूण थोड ं पत्रां ताका दवसरल्यात. तें तां चें दु रादृषट. केदनां पऱ्यां त ाय दू द ददता तवळ पऱ्यां त मात्र धन दतका पेंड घाल्ा. केदनां त दू दा व न जाल . तेदनां दतका वा व्हरोंद म्हळळो वाद मां दून आस्ल्ल्या आमच्या थोड्या पत्रां दवश ं दचंताना बेजाराय भोगता. दकतेंय जां व बाम्सान कोंकण समाज क सेवा केल्या. ताचें नां व आज कोंकण जाणा आसच्या हर मनशाच्या मदतंत रर ोन आसा. पूण बाम्स कुड न मेला तर , नां वान तो अमर जाला. कोंकणेंतलो एक प्रदसद्ध कलाकार लेखक आन नाटदकसत बाम्स संसाराच्या बर्या वायटा थावन मेकळो जावन दे वाराजाक पावला. थंय ताचा अत्म्ाक शां त मेळोंद .
मेजुंक सकलों. तर्य ... पाकुांक दशकलों ना! तुज्या उत्रां च धार!! _कवकटर रोकडि गस, आं जेलोर. -------------------------------------इं गलीष हीरो, ताज महाल _ बाम्स सेंपल: सवाल: वाट चुकोन वेच्ये चदलयेक वाट दाखदयल्ल्याक दतणें व्हाण उकल . ह आतां च ररवाज्वे? जवाब: ररवाज नां व ं मतलाब! बोट ददल्यार हात द ळच संतत आयज . वाट दाखयतेच दिकाण पर्यां त पादयलें जाल्यार! सकाळ ं व्हाण उकलेल चल , सां जेर याच ह रो सं ं होटे लां तल्या फेदमल रूमां त ऐस क्र म दचंवता तर. (३.११.१९६९ इस्वेच्या `कमत्र' पत्रार 'वाद कववाद' कवभागांत बाम्साचें एक सवाल आनी ताका लुकवचें तीपा). -------------------------------------आत्मीय व्यक्ती बाम्स' ग्लेडीस रे गो
`दु ः ख' तुजा मो ाच लां बाय रंदाय ुंडाय - थंडाय
कोंकण समाजेंतलो कलाकर, बरयणार, दद दशसक, तशेंच समाजेक एक सवाल 22 वीज क क ों णि
जावन दजयेलो `बाम्स' म्हळळ्या नां वान लोकामो ाळ जालो. 'जोन बावत स मेंदोस' कोंकण रं मंचार आपल्याच्च म्हळळ्या दवशेस प्रदतभेन पजसळळलो बाम्स आमचे मधें आन ना म्हण दचंत्ताना काळ ज रडता. मन कद्वळता. दोळ्यां न दु ः खां भर्तात. ताणे बरदयले थोडे च्च नाटक तर ... नाटक प्रेदमंचा काळजां न म्होर धां बून स्तान थ र केले नाटक! बाम्साचा दवशाल मनोभावाच साक्स जावनासात. व्यस्वक्तचा बर्पां न ताचें अंतः रं थोड्या माफान तर वाचुंक साध्य जाता. बाम्स दजयेवन आसतानां च्च ताण ं बरं वच्या बर्पां दवश ,ं व्यंग्य दोड्या अथास चा नाटकां दवश ं आन ताचे खास दजदणये दवदशंय वाचप , बरयणारां मधें, तां च ं दचंत्नां उलोण्याचो एक कथा वसत जावनास्लो बाम्स. बाम्सान, बरे दयल ं दजदवतां , कादणयो अन लेखनां य याच्पर ं दोड्या अथास च ,ं कुटमा आसले. चूप सब् काळजाक रोंबोन रावताले. आमचोर मटव ं कदवतां आन थोड्याच्च सब्ां न काट बां धल्ल्य ् ा एका दवसतार पा ोरा पर ं जावनासताल .ं थोड्या नाटक प्रेम क तो आराधाक जावनासलो तर, थोड्यां चा ताळ्याक आपटोंचो कां टो. ताण ं सादहय सेवा कर्ताना, प्रसारा खात र चड मन ददतालो. या ववीं बाम्साचा काऱ्यां क खचस चड. उणो जालो दाखलेच्च चड. हां व या बाम्स म्हळळ्या नां वां क सुमार पंचव स वसाां थावन वळकातां तर , थोड्या वसाां 'द ताण ं प्र ट
केल्ल्या रव आन कव पुसतका वेळार आमच व्हळक जाल म्हण्येत. तो ह्याच्च बाबत ं कुवैट पावलेल्या तवळ हां व ताका व्यस्वक्त त भेट्ल ं आन तवळ दफल्ां तल्या नां वाडद क ह रोक व्यस्वक्त त भेटोन ताचेला ं उलदयल्ल्या दततलो संतोस म्हाका भो लो. तोंडार सदां हासो. अप्डेट न्हे साण, नाटक य कव , उलोण्यां त तशेंच्च आं वसर . पेल्यां क खुशाल कचो स्वभाव. आकरषक व्यक्त जावनासलो बाम्स. १९८०-ंत दु स्रे पावट ं भेटल ं हां व बाम्साक बोंबैंत. एका जेन एडरेस आस्ल्ल्यान दिकाणो सोधून काडु ं क त्रास जाले तां कां . पूण वळक भायल्या म्हाका तां ेर मेळळलो स्वा त सत्कार मात्र दवशेस. ग्लेड स रे ो म्हण म्हज व्हळक. आपल्या आवय-भयण क करून ददतच्च हां व तां चें ला दसल ,ं भोव चड फायद्याच ं म्हळळ्या दततल सभास राय केल . म्हज जस म्हळ्यार बोंबै तसल्या महा न रां त हे माचाऱ्याच भेट कची. बाम्स ताचो दजग्र दोसत जाल्ल्यान हां वें पयलें बाम्साक भेटोंक दचंतलें. दनपारां चें जेवाण जातच्च बैक स्टाटस केलेंच्च हां वें दचंतलें. आतां हो बैकार वेता आन म्हाका ट्ाक्स करून येवंक सां गता आसतलो म्हण हां व दाक्षेवन, थंय्च उभ ं आसल ं दे कून ये बोस पाटल्यान म्हणालो. एदो व्हड नाटक बरयणार, दद दशसक कलाकार, पोप्ुलर व्यक्त सां ाता सां ताक्रूज थावन माह म पऱ्यां त बैकार
23 वीज क क ों णि
ला दसल्यान बोसोन, जाल मारून वेचो म्हळ्यार? असलें भा नाका कोणाक याच वेळार हां वें पादकसलो बाम्साचो अन्ेक हव्यास. लफां तल्या राषटर ां न कषटां न घोळोन, फकत्त आपल्यां चा आन आपल्या स्वतः मजेक आन जेक धाराळ खचूसन आडं बराचें ज वन सातेले/ल ं आमचे समाजेंत जायत ं आसात. पूण आपणें घोळळे ल्यां तलो थोडो वां टो तर समाजे खात र आपल्या माय भासे खात र खदचसता तो जावनासा व्हतो. इ जाां क, कान्वेंटाक आन वोपास नेदजंक म्हण धादमसकां चा उल्याक पाळो द वन, मारबल फात्राचेर नां व खंचंवच्यां आशेन, इ ज्सभर लोका मुखार, मानाच वात घेंवचा आबलेसान दकतलोय दु डू आम दान ददतां व, उपरां त ताण ं आधार ददल्ल्याच इसकोलां त तां चाच्च भुग्यास क प्रवेश मेळानात्ल्ल्या वेळार, धादमसकां दवरोध झ डोंक असाध्य जावन रडोन बोसतात. लफां त घोळतेल्यान सादहया खात र दकतेंय बरें योजन केलें तर लफाचे पयशे म्हण व्यंग्य थरान केंडु ं क आमकां उणेंपण भो ाना. बाम्सान आपल्या माय भाषेचा पत्रां खात र रं मंचा खात र, नाटक कले आन पुसतकां खात र, आपणे जोड्ल्ल्यां तले जायतें अपसण केलां . जायतें वाटायलां . ताच हो या आन उदार प्रवृत्त जावनासा. प्रेम , दकरें म्हळळ्या नां वान कोंकण सादहयां त वळदकच प्रेस मेंडोन्सा बाम्साच
माल्गड धूव जावनासा. दहच म्हज भेट सबार पावट ं लंडनां त जाल बाम्साच भलायक दब डलेल्या वेळार, सूख-दु ः ख उलयताना, केदनां य वोन म्हणचें आसलें. कोंकण आमच माय भाशे खात र पप्पान जायते पयशे हो डायल्यात तर , आमकां ताणें कां य्च उणें करंक ना. बरें पालन पोषण द वन, दशकाप द वन आमच्या फुडाराच वाट दाकवन ददल्या तसलो बापूय मेळ्लो आमचें नश ब. केदाळाय आमचो पप्पा कतसव्यां त बापूय जावन, एका इषटा पर ं भुग्याां क मो आन मा सदशसन ददता. दततलोय अदभमान ताचा भुग्याां क बापायचेर. दकतेंय जां व श्र बावत स मेंदोन्स बाम्स म्हळळ्या नां वार मातृभाषा सादहयां त, कोंकण समाजेंत, आपल्या दजदवताचा मटव्या आवदें त एक अध्याय रचून अमर जालो. बाम्स आस्वस्थ जावनासतां य आस्पत्रेच्या खाट्ेर थावन ताचे दलखणे थावन कदवतां वाळळ्यां त. श्र बाम्स, चडताव कलाकरां क, बरयणारां क, नाटदकसतां क, व्यस्वक्त त भेटोन सवाां चा वळदकचो तो जावनासलो. सादहय प्रेदमंचा, वाचप्ां चा, नाटदकसतां चा, तशेंच प्रेक्षकां चा कोंकण समाजेचा हृदयां त बाम्स म्हळळ्या नां वां च मोर सदां च उतेल . उराजाय म्हस्वळळच्च म्हज अपेक्षा. एका सादहत क हाचे वती शृद्धां जल दु स्र दकतें ददवंक सकात? आमच आश र मनोभावाच दु बळ समाज. बाम्साचेर
24 वीज क क ों णि
कोंकण वाचप्ां क अस लो अदभमान सां द ना तर हां व चुदकदार जावनासां . पयणार मुखां त्र हां व दपडे सत आसां . म्हजे खात र मा ण्याच जस आसा म्हण उलो ददल्ल्या तवळ कुवयटां त दकतलेशा जणां न बहूत चुचूसर्यां न , दोळ्यां न दु ः खां ळवन पश्चाताप उचार्लो हां वें खुद्द पळे यलां . कोंकण समाजेंत सबार सं त्कार, नाटदकसत, बरयणार दवव ध क्षेत्रां थावन माय भाषेच , कलेच , सादहयाच सेवा करून अमर जाल्यात. ज वंत आसताना आम तां च ं प्रदतभा वळकानां व तर , मोणास उपरां त मेल्ल्या मोश क बारा कुट्ट ं दू द म्हळळ्या ाददपर ं धुंपयतां व. हां वें म्हणचें तर, हऱ्येका क्षेत्रां तला प्रदतभावंत व्यस्वक्तंक ज वंत आसतानां च तां कां फावो आसचो पुरसकार मेळोंक जाय. _गलेडीस रे गो. -------------------------------------जन्म आनी मरणा मधलें अंतर.... कजवीत _लुवी कपरे र. जन्माल्ल्या नंतर मोरासर वां चाजाय जालें अदनवाऱ्य. संसारां त हो ज व येंवचोय एक्सुरो; चल्चोय एक्सुरोच. रट्ट्या मुट्ट्यां न रगता संचार आसा सर. 'अपूण-आपलें' म्हळळें आकरषण. घुंवत भंवदतल्यां चें अनुकरण. एका ना एका ददसा कोणायक दतळदसनाशें हां ाचें हां ा सां दडत्त श दा
चल्ेच रां वचें जन्मारहस्य. मां - बाप, भतास र, घर्कानस, भुद ांबाळां , दायज ोत्रां हां चे भोंवार भंवाडो कादडत्त हां चो बां ध संबंध वोडन सळावळ भासादयल्ल्या आवदें त दजदणयेचा संधां क तेल सोड्लेबर . मनशाचा दचंत्नां आन कन्ाां मध त एक खंदक आसता. ह्या खंदकां तल ुंडाय ताचे दभतर्ल आतुराय मात्र दतळुं क सकात. मुं ड आलोचन जाग्रण नासचें ज वन बोर दनजसन पद्वा समान. एकलो अन्ेकल्याला ं हात वोड्डायताना त सातां म्हळळें मनोभाव "आपलेंच म्हळळें ..." नातलेल्याक ह समाज ौरवाचा दृषटे न लेस्वखना. म्हणतच खंड त आपणेंय स्वादभमान जायजाय. या प्रकार स्वंत घर-खाशा फुडार - रगताच ं फळां , दचंद बद क जाय जाल्ल्यो सवलयो एका उत्रान एकल्या साकें वतसन! दजदणयेचा समददरां त कोण तर दनभास ्पण ं वंच त जां वच्या पाटल्यान दकतेंय तर दनबां आसतात्च! जयताचा राज्वाक धरून उमकाळचें बळ कां य दचलर? दपसाय्च एक ससाय वयर चडं वच्याक. तसल्या या सहवासां त तो कसलो आवे ... तो दकतलो उन्माद... उत्साहाचो फु ो पुटल्यार स्वपणां चें भूजस कोसाळळ्यार केदो आघात? दकतल घोर दनराशा? 'अय्यो! इतलेंच् हें ज वन..." म्हळळो आकलास उद ार... पूण सहज्पण दकतलें मारे कार? कोण कोणायक अथ्च स जायनां त.
25 वीज क क ों णि
दमसतेराभर त हुम ण. तुवें भर्येत वा खाल कर्येत, हे `उ डास' म्हळळें आसात पळे . दभल्कूल माज्वोंक्च आयकानां त. बहुशः उ डास म्हळ्यार बळाध क तलवारे प्रास धोमस! वेळाकाळाचा धां वणेंत पाद्रोसाबर चुरूक आस्ल्ल्या या व्यस्वक्तचें पाटल्या आवदे चें दसतावेज उसदतताना... म्हजे आन बाम्सा मधल्ये पररचयाक येदोळ्च चडु णे अटर ा वर्सां चें तरूण्पण. आन अनकूलाय. श्र ब्बुच्या रूप्रा संस्थ्या माररफात. तर अपरयक्ष झळक - आपणें कोंकण पत्रां वाचुंक श क्ल्ल्या ल ायत इं ल ष ह रो 'ताज्महल' ह्या नां वाखाल. ज वोळक सळावळें त रूपां तर जावन दनमाणे दमत्रत्वां त भडत जोड ल्ल्याचो पररणाम - का दां संपकस आन ां वाक आदयल्ल्या तवळ भेट. असल्या या संदभाां न सुखा-दु ः खाच बोश आदल बदल , कोंकण पदत्रकां बाबत ं चचास , पोटल - बरवप आन बर्पां तफेन झडत . असें आन तशें अखेरेक आपणां दवषयां तल ं दवशेषणां , काभास रां व ैरे व ैरे... वेळ पाशार करंक ईषटा त एक सूक्त माध्यम. उलवण्यां त बाम्स खुशाल . काळाचो बां क बाम्सान चड हून करंक नासल्यार्य आपणादयल्यो अनभो ाच्यो सनद्यो एका ेरय ् ाक दमकवाल्ल्यो.
शेळमुड्ये धदणसथावन दाव उियजाय म्हळळ्या हट्टा हुज् ं ताका भुलदयलें हातेर कोंकण कोचराप आन झराप! एका तेंपार फकत्त सवालां उडोवन आस्लो बाम्स लेखनां , कादणयो, कवनां , क्रमेण नाटकां बरोंवचे दतत्तून पावलोच. न्हय स्वताः दद दसूसन रं स्थळ ं आपल नटना चलाक दाखवंक सकलो म्हळ्यार कपालार दमररयो हाडचेंच सै! आं ब्यार थावन कुंब्यार उडच्या वां द्राचेर बाम्साक दकयाक् मेचवोण! 'आपलेंपण' जाह र कच्यास ताच्या शेवोटां त आपलोच पं ड, आपलोच नाटक, आपलेंच दद दशसन, आन स्वथाचोच खचस! इड्यां त इड्यां त दू सऱ्यां चेय नाटक खेळदयलें आन दद दशसन ददलें. पून ताचें. पावानातलेल्याक आपणा सवें हे रां च्योय कादणयो पुसतकां त छापून आपल्या खचास र प सटादयल वां वट ताच ! रं रं ाळ वाक्यां चा इसदतहारां वावरां त बाम्सान कोंकण प्रेक्षकां चेर घाल मोड जादू त तवळच आतां ना. ताचा चडावत नाटकां न जां व, कादणयां न दोडया उत्रां च खोरोच, खोदपसतेल्याक खोपूसन खोपूसन नंज जायनातलेंच अज्याप... लैं क समस्यां चो वास ताचा नाका फुडां क ला ं वे .ं कोंकण पत्रां आन कोंकण रं ्मंच म्हळ्यार बाम्साक बहूश धाकट्ा भुग्यास क `लोदलपोप' दचंवोंक ददले दततल आपुरबाय कोंड्डाटो.
26 वीज क क ों णि
ह्या पर ं बाम्साचा धां वचेचो ोडो धां वताना. ताणें उकडें बस्ल्ल्येकडे थावन पाट ं घुंवोन पळे दयलें भार च उणें. बाम्साचा एका पुसतकाच हदमदार म्हजे भायर सोडन ददल जाल्यार्य ताचा 'माणकां मोदतयां ' पुसतकाचें संपादकपण ां वां त जां वच्या नाटकां चो दवमसो दमत्रार ताच्या सवालां क जाप - हो सुयो म्हज्या वां ट्ाक पाल्का वयल्या उदकाबर . नटन त न घंट्ां चें. दजण्येंतलें अदभनयन वर्सां वर्सां चें. सकडां क हासवंक पळे तालो. 'जोकर' हर्येकल्याक मेचवोंक दचंत्तालो सयर भयर! मुलाम (बाम) दु ः स्वखच . ोडसाण (जाम) रदचच .
ह्या दोनां यचें सस्विश्रान बाम्स्चेर दवध न दततल्या आम्सोरान मोणास चें फमास ण वाचून 'ज्याम' केलें - अथास त बाम्साचा दहतेदारां क ुप्त दनश ं दु ः स्वखचो मुमुसरो. आन आतां कृताथस. बाम्स खात र, ह उत्रां च खां वण - एक मूट मात ! हो अंत म दवदाय - फोंडावयलो र द!! हें ऋण संदाय - ओफ स म स!!!यथाथसक बाम्स अंत म दवदाय: जाम बाम ज्याम -लुवी कपरे र.
--------------------------------------
27 वीज क क ों णि
28 वीज क क ों णि
29 वीज क क ों णि
_ मटवी काणी
दाट् टू फोरीन गेल्लो...
_ पंचू बंटवाळ
ह्या पावट ं दाट् टुच्या ईषटाचें पोन आयल्या
आदल्ा हप्त्यां त दाट् टुचा ईषटान पोन
उपरां त मां य आकां तान भर ल .
करून सां लें.
एका मदहन्ा पयलें ' ह्या पावट ं हां व ां वाक
"येंवच्या हप्त्यां त पुताक घेवन आम ं ां वाक
येना... येंवच्या वसास दोन मदहन्ाच रजा
येतां व. आम ं ते
काडन येतां ' म्हळळ्याक मां य म्हणाल '
मुकार येंवचें नाका. आम ं केदाळा येतां व.
जायत पुता.. आदल्या वसास बायेचें काजाराक
म्हण येंवच्या पयलें पोन कनस सां गतां व"
जण आसां व. दे कून तुम ं
येवन तुंवें पयशे खदचसल्याय... येंवच्या वसास तुजेंय काजार कऱ्यां ...' म्हळळ्याक दाट् टू
"तो खंय आसा? ताचें पोन ना दकयाक?"
"माका काजार नाका... हां व आं कवार रावतां .."
"तो दू सऱ्या कामान आन्ेका जाग्याक ेला. थंय ताका पोन ला ाना..."
मां यन दाट् टूक समजयलें... तर दाट् टू या दवष ं उलयलोच्च ना.
'"न्हय पोर मदहन्ा आद ं म्हणतालो ां वाक येना म्हण?" 30 वीज क क ों णि
ईषटान पोन बंध केलें.
पळे ताल .ं दाट् टू खचास क धाडतालो. बाय सैकदलं ां त
ां वां त
तशें
प ाां वां त
ईषटाचें पोन आदयल्ल्या उपरां त मां य सदां य
लोकामो ाळ जालें. तें चडावत तभेत
दु खां ळयताल .
खात र वेतालें. घरा येवन दफट्ट नेस्स सां बाळुं क कस्रत कतास लें.
****
***** **
केदाळार
माका
दे कून दाट् टू
मां यक
सां बाळुं क
सां गतालो. दाट् टू आमकां सकटां क मो ाचो. बाब , मां य, दाट् टू, बाय आन
हां व... आमचें
आचानक म्हळळे पर ं बाय सैकदलं ाचें
ल्हानशें कुटाम. दाट् टू ऐ. ट . ऐ. दशकल्या
प्राकट स कतास ना वे ान दनयंत्रण चुकोन
उपरां त पोर न ेलो. ताका थंय बरें काम
आदयलें कार बायेच्या सैकलाक आपटोन
मेळ लें. हऱ्येका वसास तो
बायेच्या पां यां वयर पाशार जालें. बायेच्या
ां वाक येतालो.
घर सां बाळतालो.
पां यां च
हाडां दपटो जाल .ं आपरे शन
कतास ना बायेचे दोन पां य पां यां च्या ां दटकडें स वसाां पयलें बाब हुशार ना म्हण खबार
कात्रुंक पडले. बायेचें स्वपाण भेसां जालें.
मेळताना दाट् टू उटाउट ं ां वाक आदयलो. बाबाक हध्याां त दू ख पड ल . पयलें बाब
उपरां त
हध्याां त ग्यास भरला म्हण
बोंबय एका नां वाडद क आस्पत्रेंत आपवन
कसाय कनस
तभेत ददं वच्या मासटे रान ताका
दपयेतालो. क्रमेण त दू ख चड जावन हधें
व्हनस दचदकत्सा द वन, पां यां च्या
ां ट
हुल्पोंक सुरू जालें. मां यन आन बायेन
सकयल स्ट लाचे पां य बसवन चलोंक
बाबाक आस्पत्रेक भती कनस दाट् टूक खबार
जायशें केलें.
ददल . दशरां न र ात स्वखंडेलां , अपरे शन कररजे म्हणताना दाट् टून जायत म्हळें .
ताचे उपरां त
बाबाचें आपरे शन केलें. आपरे शन कतास ना
कतास लें.
कां य
अंतराषटर य मट्टार आपां
बाब
दभंयेलो
कोण्णा...
बाब
काळजाक आघात जावन मेलो.
एकाच्च
श प दजकलें. हाडलें.
बाब सरल्या उपरां त मां य आन बाय घर 31 वीज क क ों णि
बाय सैकदलं वसास
प्राकट स
दभतर
बायेन
व ाां त चां दपयन
ां वाक आन दे शाक नां व
आदल्या वसास बायेचें काजार जालें. ताका
आसलो. पूण कामाचो भोर आसा दे कून
सैकदलं ाक कोच आसलो, आन बायेच्या
ह्या वसास हां व
अवघडा
मां यक फोन कनस सां लें.
वेळार
दचदकत्सा
ददवदयल्ल्या
ां वाक येना म्हण दाट् टून
मासटे रा लाद ंच बायेचें काजार जालें. दाट् टून बायेचें काजार
द्दळायेन केलें.
पूण पाटल्या ददसां न ं दाट् टुच्या ईषटान
भां ार, कापडां , आन हर एका र त न
फोन केल्या उपरां त मां य इल सुडसुढ त
बायेचें काजार डद केलें.
जाल . पूण मधें मधें आतंक उचातास ल . इलें दभंयेलें भाशेन दचंतून च आसताल .
मां यक कां कणां , नेकलेस दाट् टून ददलें तर माका सूट कोट, आन ' रे डो' वाच य ददलें.
* ** * * * * ****
काजारा उपरां त पोर न
काल नंय पोर मां यक पतूसन फोन आयलें.
ेल्ल्या दाट् टुच ं
पोनां आपरूब जाल .ं तो कामार चड दभझ
"फोवाां आम ं
आसा म्हणतालो. दाट् टुचा बदलाक दाट् टुचो
येनाकात.
ईषट हप्त्याक एक पावट ं
आसां व. कां य दभयेंवच
फोन कनस
ां वाक येतां व. तुम ं मुकार
आम ं घरा म्हणासर सां ाता जस ना..."
उलयतालो. दाट् टुच खबार सां गतालो. दाट् टू हऱ्येका मदहन्ां त घरा खचास क पयशे
"अळे बा कां य चडु णें जावंक ना मूं?" मां य
धाडतालो. "आपूण कामान पयस आसां . थंय
पाद्दे वन दवचार .
थावन फोन करंक जायना" म्हणतालो.
"तशें कां य ना मां य....इल भलायक बर मां य दाट् टुच्या बऱ्या भलायके खात र सदां
ना."
मागताल . दाट् टुचें काजार पळें वच आशा आस ल . पूण दाट् टू केदाळार दनबां
"दकतें जालां ताका?"
सां गतालो. "बरो आसा. कामाकडें पडोन मार जालो.
***
* **
* **
*
आतां बरो आसा. सकटां बररं च आसा.. सक्ड समा आसा. फाल्यां आम ं येवन
ह्या वसास पावसां त दाट् टू ां वाक येजे
पावतां व नें... तेदाळा तुका तुजो पूत कसो 32 वीज क क ों णि
असा म्हण पळे तेल य... तो बरो आसा." म्हण
मां य
बेसां व
द वंक
हात
उकल्ाना
फोन बंध केलें.
एकाचपारा मां य दकंक्राटल . तक्षण त मत चुकोन पडल .
मां यन रडोंक च्च सुरू केलें. दतका कशें कशें भुजयल्यार
दतचें दू ख रावलेंच ना.
सवाां न मां यक उकलन घरा हाडलें. तोंडाक
व्हड ोंदोळ च्च जालो घरां त. सेजाचीं येवन
उदाक मानस दतका सन न केलें. मां य मत र
धैर ददल्यार मां य रडताल . हां व बेजारायेन
येवन सुसकातास ल . दाट् टुच्या दो
भरोन ेलों.
हालवन धोंकुळन दवचार . ' "आशें कशें
ईषटां क
जालें?" स ळ रात न द नासतां मां यन आन हां वें पाशार केल . आम ं दाट् टुच
वाट राकोन
रावल्यां व. ां वच ं थोड ं तोंडाक
ताण ं दो ां यन मां यक समाधान केलें. आन सवकासायेन स ळे दववरून सां ाला ले.
आदयले
पर ं
उलयताल .ं ां व भर दाट् टुदचच्च खबार...
"आदल्या वसास
ां वा थावन पाट
लफाक
येताना ताच्या ईषटाक द वंक ईंदा प ट ददलें. तें पोदलसां न तज्व ज कतास ना मादक
मां य मात्र थंड ार जाल .
वसत जावनास ल . पोदलसां न कैद केलो. मा र वसतेच्या कुडां त ताच्या सां ायां न
** ** ** ****
हाचेर भेषटो बदलाम घालन चोररयां मादक
वसतू दवक्ता म्हण सां ोन ताच्या कपाटा धनफार जाताना दाट् टू ताच्या दो ां ईषटां
थावन मादक वसतू धरयल्यो. थंयच्या
सां ाता घरा पावलो. ताच्या दोळ्या खां दचंन
कानूना फमास णें चोररयां मादक वसतू
दु खां व्हाळोन आसल .ं कारार थावन
दवकच्याक ह दशक्षा ददल ..." ते सां ोन च
दें वताना मां य धां वोन वचोन पुताक आरावन
वेताले.
धरून रडल .
हां वें दाट् टूक ला दसल्यान पळे लें. दाट् टुय रडोन मां यक दवचार आसाय मां य? बेसां व द .."
"कश " दाट् टुचे दोन हात कातर ले..." 33 वीज क क ों णि
फेस्बूक म्हणजे मूख्पान
ह्या दवशाल
आयलेवार म्हाका युके थावन ‘रे वेरेंड
संसारां त दशंपडोन आसचा इश्टां दमत्रां क
दससटर एदलजाबेत’् दहचे थावन फ्रेंडस
सां ाता हाडच एक दवदशश्ट वेद , सत्र ,
ररकवेसट आयलें. दससटररच फोटो पळे ल
सातें व माटोव. असल्यां दमत्रां मदें चडावत
हां वें.
आमचे वळदकचे, भूर््ग्यापणाले सां ात ,
आकर््श क
क्लास्मेट,
दोळ्यां च , भां ग्राळ्या केसां च ...! दतचें फ्रेंडस
ग्लास्मेट,
रूम्मेट
इयाद
आसतात.
ोर
ोर , लेड डायनापर ं सोब त, मुखमळाच ,
दनळशा
ररकवेसट हां वें एक्सेपट केलें. दससटर
थोडे पावट ं आमकां वळक नात्ले,खंच्या
ां वचे, खंच्या
एदलजाबेतान म्हजें व्हाटसप नंबर दवचार््लें. दे शां चे
तक्षण ददलें हां वें.
अपररच त आमचा इश्टां चे पट्टे र दभतर सर््तात. आन ददस्पोडतें ‘फ्रेंड ररकवेसटस’्
“हाय”्
व्हाटसपार
दससटर
एदलजाबेतान च्यादटं सुरू केलें.
येते आसतात. हां वें चडावत पिास-शेंबोर
“ ूड मोर््दनं , दससटर एदलजाबेत.”्
ईसट-दमत्र आस्ल्ल्यां क मात्र ‘एक्सेपट’्
“् ोड ब्लेस यू , दसर ल. तूं दक्रसतां व
कर््चें. म्हजा इश्टां -पट्टे र दोन हजारां वयर
म्हण दचंत्तां ”्
नां वां आसात तर तां तूं दजवाळ आसचे
“व्हय, दससटर.”
ल ्ब
“प्रेयज द लोर््ड!”
पिास----तां त्र क
समस्यावर््व ं
म्हज स ळ फ्रेंडस दलसट ‘दडल ट’्जाल . 34 वीज क क ों णि
“आलेलूया!”
“्हां व आतां मा ण्याक
“दु बळ्यां चे सेवे थंय:
वेतां .”
आम थोडे
मानाद क याजक, दे वाचे सेवक, ताचा “म्हजे पासत मा , दससटर.”
मेटां न
“खंड त जावन, तूं एदोळ्च म्हजा
फेसताचा सुवाळ्यार दु बळ्यां क आम कां य
मा ण्या-पट्टे र आसाय.”
प्रयतन
कर््तां व.
ह्या
तर कुमोक कर््तां व आन तां चा खंत श्ट
“दे व बरें करू ं , दससटर.”
मुखमळार थोडो हासो हाडोंवचें प्रयतन
“मा णें संप्तच दमसाक हाजर जातां . उपरां त थोडें चाररदटचें काम आसा.” थोड्याच
चलोंक
घदडयां न
कर््तां व. ह्या बर््या कामा खात र आमचो आर््च्दबस्प
आसट न
ार््दसयान एक
दससटर
दबदलयन अमेररकन डोलर ददल्यात. आमचा
एदलजाबेतान व्हाटसपार एक लां ब मा णें
पं डां तल्या हर एका सां द्याक ६० हजार
धाडलें:
अमेररकन
डोलर
मेळतात.
अद्रुश्टान
“्मो ाळा सोम्या,तुवें म्हाका नवो
म्हळळे पर ं ह्या पट्टे र तुजेंय नां व आसा.
द स फावो केल्ल्या खात र हां व तुका अर्् ां
कारण हां वें म्हजा व्हाटसप पट्टें तल्या सर््व
ददतां . संसार तुवें नव कृत आन दनतळ
सां द्यां पासत, प्रयेक जावन
केल्ल्यापर ं म्हाकाय नव कृत आन दनतळ
मोसतू मा णें केलां . तुवें केल्ल्या बर््या कामा
कर म्हण मागतां . हां वें काल केल्ल्यो चूक
खात र जावंक पुरो, दे वान तुका हें इनाम
भो सून आज भोव ला दशल्यान तुजो
फावो
पाटलाव करंक तुजें बेसां व द . आज हां व
डोलरां सं ं थोड्यो वसतुय तुका धाडन
नवें दजव त आरं ब कर््तां . म्हजो हात धरून
ददतां . दे वाचें बेसां व तुका.
म्हाका चलय म्हजा सोम्या, आमेन”
केलां .
हां वें
“हां व सुवार््ता प्रचाराचा कामाक ेल ,ं आत्तां कोंवेंताक पाट ं आयल ं मात.” कर््तच आपणाक
जतन करंक आसा म्हण
याजकां चो
दससटर
आन
एदलजाबेताचो,
दवशेस
जावन
या
आर््च्दबस्पाचो काळजा थावन उपकार बावडून मेस्सेज धाडल . म्हजो एडरेस,
मोबायल नंबर आन हे र दववर धाडलो.
दससटर एदलजाबेत ेल . पर््यान एक मेस्सेज आयल :
अमेररकन
एडरेस आन मोबायल नंबर धाडून द .”
आन एक मेस्सेज आयल :
दपडे सतां च
हजार
दयाकर््न तुजें पूर्ण ् नां व, घर््चो
सां जेर दससटर एदलजाबेता थावन
इलेशें चादटं
६०
तुजे पासत
दू सऱ्या
ददसा
एदलजाबेताच मेस्सेज आयल : 35 वीज क क ों णि
दससटर
“्मो ाचा इश्टा,
“फाल्यां तुजें पार््सेल पावतलें. आन
तुवें ददल्ल्या एडरेसाक हां वें तुका ह्यो वसतू
कूररयर
धाडल्यात:
कर््तले”.
एक भां ाराचें ररसट वोच्य,
आदफसाथावन
तुका
संपर््क
भां ाराचा न ां चें एक संपूर््ण सेट्ट, ऐफोन
“दे व बरें करू ं , दससटर एदलजाबेत.”
१२, भां ाराचें कोंत, मा ण्यावेळ ं वापर््चे
“आज हां व मा णें कर््तल ं आन
तसलें ओल व तेल, पदवत्र बैबल, आन एक
उपवास धर््तल .ं म्हाका आज
अनाथ
लोकाटो. व .सू. या लोकाट्ां त हां वें तुका
आश्रमां तल्या
आसा
मो ाच
हजार
जाल्ल्यान दतक्े दबझ आसतल .ं कूररयर
अमेररकन डोलर घाल्यात. पार््सेल हाताक
आदफसाथावन तुका फोन आयल्यार म्हाका
मेळतच लोकाटो
मेस्सेज धाड, ओके? ताण ं सां ्ल्ल्या
काण क
जावन
६०
उगतो कर््न पळे . ६०
भूर््ग्यां क
हजार अमेररकन डोलर आसतले. बोव्शा
पर््माणें
सोमारा द स हें पार््सेल इं दडयाक पावतलें.
आडकदळदवणें
दवदे श
भां ाराच्यो वसतू आन ६० हजार अमेररकन
पार््सेल जाल्ल्यान तें कसटम्स
अदधकार ं थावन स्वक्लयर करंक आसा. तुवें फकत
कसटम्स
स्वक्लयरे न्साचे
हां वें एदलजाबेताचो
दकयाक
कसल्याच
तुका
धाड्ल्ल्यो
हां वें
डोलर पाव त जायजय.”
पयशे
भर््ल्यार पुरो”
कर.
मेळोंक
ते
रात ं दससटर
एदलजाबेताच
मेस्सेज आयल : दससटर
“्कूररयर कंपेदनथावन तुका ताण ं फोन
उपकार
केलें खंय, कोणें
आटोवन मेस्सेज पाटयल .
एके चदलयेन फोन
उकोलें खंय...”
“्आज आयतार, हां व आतां इ र््ज क
“व्हय दससटर एदलजाबेत, आज हां व
वचोन दे वाक अर्् ां ददतां . तुंय इ र््ज क
म दटं ार
वेतलोय म्हण भर््वसतां . हां व तुजे पासत
ररसेपशदनश्टान फोन ऊकोलें जावंक
दवशेस थरान मागतां . साद्य जाल्यार आमचें
पुरो.”्हां वें दतका पाट ं मेस्सेज धाडल .
दमसां व काम आम
इं दडयां तय ्
सुरू
कर््यां .”
“पार््सेलां त
तशें
भां ाराचे
आमचा
न
आन
अमेररकन करे न्स आसा, आन तूं कां य
“्भोव बरें दचंतप, हां वय ् तुजा दमसां व वावरां त हात मेळयतां .”
आस्लों.
पडोन वचोंक नात्लेपर ं कर््ताय... हां व तुका कूररयर कंपेदनचें मोबायल नंबर ददतां . तां कां संपर््क कर््न तुजें पार््सेल सोडय...”
36 वीज क क ों णि
“्खंड त जावन, दससटर एदलजाबेत...”
दशराप तुजेर पडतलो... बाय!”
हां वें कोणाय थावन आदयलें फोन स्व कार
केलें
ना,
दशवाय
दससटर
एदलजाबेतान ददल्ल्या मोबायल नंबराक्य संपर््क केलो ना.
“्दससटर एदलजाबेत, तूं दससटर न्हं य, ढों
दादलो. तूं नैज ररयाचो
आन खंचा
ां वचो म्हळळें हां व नेणां . अशें दे वाचा नां वान लोकाक फटवोन पोट भर््चा बदलाक
दू सऱ्या ददसा दससटर एदलजाबेतान रा ान म्हाका मेस्सेज धाडल :
मार्् ादे ेर बसोन भ क मा ोन पोट भर््चें बरें . बाय...!”
“् तुवें म्हाका घात केलोय. हां व तुका
हो म्हाका पयलो
अनभो
न्हं य.
पायेवन फटवोन पडल .ं दे व तुका भो सुंचो
हाचा आद ं असल्यो वेवेग्यो बंडल कादणयो
ना. हां वय ् तुका माफ कर््च ं ना!”
आयकाल्यात. दबदलयन अमेररकन डोलर
“् सोरी दससटर एदलजाबेत, हां व आदफसाचा
कामां त
दतक्े
व्यसत
आस्लों.”
भारतां तल्या ब्यां काक टर ान्स्फर करंक जाय. तुका ४०% कम शन ददतां . भारतां त दबस्नेस सुरू कर््तां आन तुका दबस्नेस
“तूं फटदकर ं दनबां द नाका. कसटम्स
पार््ट्नर कर््तां ...!
आदफसाथावन तुजें पार््सेल सोडोवंक र््ज
आयलेवार
ददसाळ्या
पत्रां न
आसचे पयशे तां चा ब्यां क एकां वटाक धाड
असल्यो खबरो वाचुंक मेळतात. थोड्यां न
आन तुजें पार््सेल सोडय”
असल्या चोरां क पायेवन लाखां न पयशे
“् पार््सेल म्हजा हात ं मेळतच हां व कसटम्साचे पयशे फार क कर््तलों...”
“दनकळ
तूं
म्हजा
जालां , मुं ड पयशे धाडा म्हण आदयलें
व्हाटसपां तलो.
म्हाका तुजो कि ण रा आयला. म्हजो
हो डायल्यात. लोटर उटल्या, इनाम फावो
इमेयल
व मेस्सेज पायेवन तुम पयशे
धाडल्यार तुमकां मेळचे त न नाम मात्र!
------------------------------------------------------------------------------------
37 वीज क क ों णि
वोना (चारल वाटे र वेताना डोला चेंबू घेवन प्रवेश) डोला : चारले तूं हां ा आसाय ? हां व तुका सोधून तुज्या घरा ेलों... तुज्या घरा ब . चारल : व्हये?... तें दकतें आयलोय?
माका सोदू न
डोला : हां व तुका वोनस हाडन आयलां ... तुका वोनस म्हळ्यार बार नें... चारल : व्हय रे डोला... माका वोनस म्हळ्यार बार ... डोला : धर काणघे... चेंबू च तोंडाक दवर... बार बरें आसा (काणघेवन दपयेता)
चारल : व्हय रे डोला... वोनस म्हळ्यार वोनस... फसट क्लास आसा... आज दकतेंरे तुम ेर दवशेस? डोला : आज म्हजो जालो द स... चारल : दे कून वोनस केलें ? डोला : व्हय... ह्या वोनास च काण ोत्ताये? म्हजा माि न, आज तुजो जालो द स नें पुता वोनस कताां म्हणाल . वोनस जातच ... एकदम हून आसल्यान तोपल्यां त दनंवोंक दवनस आम माधल्या कुडां त ट . व . पळे वंक बसल्यां व. थोड्या वेळान दभतर रां दच्या कुडां त "डि" म्हळळो कसलो अवाज जालोरे .... दभतर वचोन पळे तां व जाल्यार चारले दकतें पळें वचें?... चारल : दकतें जालें? डोला : पाटल्या बा ला थावन आमचो रोक पेटो दभतर येवन तोपल्याक तोंड घालन वोनस खाता. न्हय चारले... दोळ्यां न पळे ल्ल्या उपरां त आमकां वोनस खावंक जाताये? तक्षण तुजो उ डास अयलो... तुका वोनस म्हळ्यार बार नें ... दे कून उडं वचे
38 वीज क क ों णि
बदलाक तुका हाडलें... चारल : (रा ान) दकतें पेट्ाचें उषटें म्हजे कनास खावयलेंय... भेकुपा... (चेंबू उडयताना, डोला अदनक रडता) आतां रडताय दकयाक?... पडपश्या....
दकयाक उडयलोय? चारल : आन उडयनासताना... डोला : तो आमच्या काक्साक व्हचो चेंबू...
डोला : अन रडानासताना..? तुवें चेंबू चारल : हां ...... -----------------------------------------------------------------------------------कवनोदीककमनीकादं बरी-६
आबेलाचे दुककचे कमसतेर आस्पत्रेंत वेळ पाशार करंक बोलाक बार कषट जाले. बोल हुशार नासताना ताका दवरार जातालें. बोल क ग्लुकोस द वन जालो. आन
दाक्तेनस येवन स्क्यादनं
पळे वन सां गता म्हळळें . इल खुशालाय उलवन बोल क खूश दवऱ्यां म्हण बोलान _ पंचू, बंटवाळ.
जोलाचो आन पुलुचो लव उसदतलो. 39 वीज क क ों णि
"बोल घरा पावताना तुका पोटां त दू क, वाय, ां ट दू क... हां ां आस्पत्रेक आदयलेंच तूं दबंदास
आसताय.
दकतें
आस्पत्रेच ? कां य पुलून
"वाट यू म न? हें मेटदनसट वाडस ... हां ां दादल्यां क प्रवेश ना... स्त्र यां क मात्र.."
म्याज क
जाल कां तुंक
"दाक्तेर दादलो जाल्यार?"
आपवंक नामू?" पुलू व ेच रावलें. "पुलुला ं
जाल कां तुंक ताका हां ा
दकयाक घराच्च आपव्ये त. दततलें तें आतां
"वाडस बोय जाय जाल्यार?"
घचें मन स जालां .." तें हळू हासोन दभतर ेलें. परत पाट ं येवन "काजार जां वच्या पयलेंच सां
? हें बरें आसा.
दवचार ... "तूं दतचो घोव
?"
माका... जोलाचो आन पुलुचो लव्व
कसो सुरू जालो?" बोला दवचातास ना बोल
"ना... घोवाचो भाव... दे र"
पोटाक हात द वन हासतालें. त तोंडाक पळे वन हासल . "अळे बा... बाळाच्या बां ळतेराक
हां ा
येताना पुलू नैट ड्यूटेर आसलें. मां य माका
"हासताय
कां य दपयेवंक हाडतां म्हण होटे लाक ेल .
नाचताये?"
दकयाक?
तोंडार
मां कोड
आमचो जोला ताचें काम जावून पाट ं येताना
माका पळे वंक
म्हण हां ा आस्पत्रेक
"तुंच मां कोड... " तें दकटदकटलें. "क राक
अदयलो. मुकार पुलू मेळळें . माका
मो
पेराचो, वोदनयेक मो
दे राचो... प्ल ज
पळे वंक जाय म्हण दवचातास ना पुलून
ये... दोन दमनुटां मात्र." म्हणताना जोला
जायना म्हळें . तेदाळा जोलान म्हळें "आतां
क्ल न बोलड जालो. मां य सदां आसताल .
दवदसदटं टै म... जेवणाचो वेळ.."
जोला पुलूक पळे वंक येतालो... माका पळे वंक न्हय.." हासलें बोल .
"तो
वेळ
हां ा
ना...
दभतर
वचोंक
जायना..""हां वें दवस ट केल्ल्यां त तुका कां य
"व्हाव... एक बरें दफल् काड्येत..."
फ्रोबलेम आसा?" 40 वीज क क ों णि
"आतां खरार जालां ने... आन नवेंच दफल्
"तुवें कव जायजे आसलो"
"जोलाचें दफलू" हां ... ताचे उपरां त फुलू म्हजेला ं चड
उलयतालें.
बर
सेवा
"हां व कदपने... दशमट मात्र...."
ददतालें... मो ान सां बाळतालें. बाळाक हासयतालें... बाळान अजापां च केल .ं या
"श्श ... तुका मक्र च्च..."
उपरां त आज पऱ्यां त जोलाक आस्पत्रेक भेट द वंक ड्यूट . आतां आस्पत्रेच्या खुंद्याक
"तूं
ददसाक
एकेका
जोलाच व्हळक आसा.
उलयतालोय.. हें सां
भाशेंत
एकेक
माका... "समोसा...
समोसा" म्हणतालोय. बोला आन बोल जोलाच्या कादणयेक पुरो जाता पऱ्यां त हासल .ं
"समोसा म्हळ्यार...
"तूं पळे काजारा पयलें दकतें दकतें आड नां वां
"सक्ड मो ान सां बा..."
दवनस आपयताय पळे तशेंच जोलाय आड नां वां न मक्र कतास . न्हय तुम ं घरा सक्ड दबंदास... मां य आबोल्या तोटां त,
"ह्ह.. ह्ह... ह्हा...
डाडा
मादडये मुळां त, तूं, जोला, रोला सक्ड
हां व तुजो "सोरो" नें बा म्हणतालोय?
तुमच्या तुमच्या कामार... बार दवशेस... "व्हय... हां व तुजो "सोभ त रोदमयो" म्हण.
"बोला तुमकां ह ं आड नां वां कश ं मेळतात? तूं माका इतल्या आड नां वान आपयतालोय
"केदाळा पळे ल्यार हत्तू मूख
... माका एकाचोय आथस ोत्तुना.."
म्हणोन ुण ुणतालोय..."
"सत्त... हां व
"सोडवन सां ल्यार घच्याां क कळता नें बा..
सां गतां आयक... आमकां
खुशालाय उलवन सवय. उत्रां उत्रां क रं
ददं वचो... अळे आयकोन, मा र
दे कून हातुमोका म्हणचें"
तुका
हासोन हासोन पोटा दू क येवंक आसा.."
"म्हळ्यार?"
41 वीज क क ों णि
हातुमोका
"हां व तुजो मो कताां "
"माका तुजेकडे इलें उलवंक आसा. पंद्रा दमनुटां न म्हज्या केदबनाक ये" म्हणात्त त
"व्हाव.. माका आज च्च कळळें .. मा र
मुकार ेल .
राजा, बोजा म्हण नां वां आपयतालोय?" दततल्यार बोदलच्या भावाचें (बोसाचें) पोन "राजा म्हळ्यार रात जादलबा म्हण... बोजा
आयलें. आस्पत्र, जोदलच्या काजारा दवश ,ं
म्हळ्यार बोर जाता म्हण"
उलवन बोल न वोलाक आपवणें ददलें. "अदनक द स आसात नें.. भलायक सां बाळ
"तूं माका जाय जाय म्हण घड्ये घड्ये
" म्हणोन बोलाला ं उलयलो.
"मोमो" म्हणतालोय... लज नातलो खंचो..." बोल लजेवन तां बशें जालें.
"आयतारा तुका आपवन पोटास क
व्हरंक
एर
हां वच येतां . मा र कशें जाता
"हे य बोल ... तुका पु ानस म्हणचें तें उतार...
पळे व्यां भावोजे... वे
ं पाट ं वचोंक मन
बप्पर न्हय.."
आसातर तुका सोड लो दवशय. टे नशन कररनाका.. दे व आसा." म्हणात्त ताणें पोन
"ना तूं बप्पर उलयतालोय..!"
दवरलें.
"मोमो" म्हळ्यार मोवाळ मो ाळ म्हण
बोला ताच्या बोसा दवश ं
अथस..."
आशेतालो. पूण बोल क दू क आदयल्ल्यान तो
दवशय प्रसताव करंक "पोक्र खंचो..!" बोल हासोन म्हणालें.
दवचारंक
जालेंना. दे कून
बोल ला ं दवचार .
दततल्यार बोदलच दाक्तेनस आयल . बोदलच पर क्षा करून त म्हजेला ं दवचार ...
"माका बोसाच न ज काण सां "
"तुम दतचे हसबेंड
"तुका
?"
ोत्तू आसचे पर ं आमचें कुटाम
दु बळें कुटाम. बोसाचें जल्ाचें नां व मोंतू. तो "व्हय .." म्हळें हां वें.
भु ो आसताना ताचो बापूय सरलो. म्हज मौश हाका घेवन आम ेर आयल . तेदाळा 42 वीज क क ों णि
असऱ्यां त
आसलो पादऱ्याब आमचता
"तुज्या पदतदणचें
स्क्यादनं
केलें पळे लें
इ जेक आदयलो. मौशेचे कषट पळे वन
हां वें. स ळें साकें आसा. दतका घड्ये घड्ये
मोंतूक पादऱ्याबान
पोटां त
खंचो
असऱ्याक
वेलो.
ताप येवन मौश सरल .
मोंतूक
दू क
दकयाक
येता
म्हण
पळे ताना...."
एका ग्रेसत मनश्यान पादऱ्याब आन मां य बाबाच्या पवसण ेन आसऱ्या थावन पोसको
"दकतें जालां ?" बोला अम्सरलो.
जावन आपवन व्हनस ेलो. आन ताका ताणें मोहां त म्हण नां व ददलें. तो मन स दवदे शां त
"ररपोटस समा आसा... पूण
दबजनेस
ल्हान प्रोबलम आसा.
कतास लो.
ां वाक
येताना
भास नदळयेंत
भाां तल्या भुग्यास क
मोंतू(मोहां त )क आम ेर आपवन हाडतालो.
कां य बादक ना... दजवाक कां य अपाय ना...
आमकां ताणें कुमक द वन दशकाप ददलें.
पूण दू ख परत येवंक छान्स आसा. दतका
आशें आम ं समाजेंत आसां व म्हण कळळें .
रे सटाच
मोंतूक बरें दशकाप द वन दबजनेस माहे त
तुजेला ं मात्र आसोंद . कोणायक सां चे
ददल . आशें हां व दवदे शाक
नाका. सां ल्यार ह खबार दतका पावता. त
ेल .ं हो
ूट
आम ं हे रां थावन दलपवन दवरलो. अळे तुका मात्र तेंय
जस आसा. आन
ह
जाल
कां य दभंयेत. सक्ड समा जातेलें..."
जे खात र मात्र सां ाजे
पडलें. ना तर तो तुका आन माका बोस च्च
आबेलाचे दु दकचे दमसतेर सुरू जाले. तो
जावनासतो."
कषटां क सां पडलो. बोल क सोडन वचोंक न्हय,... बोदलच्या भावासशीं व्हचानासतां
बोसाच काण आयकोन बोला दप ळळो.
रावोंक
तेदाळाच्च दफलू येवन
कळता.
पावलें आन
न्हय. सत सां ल्यार बोल क ेलों जाल्यार बोल क
पळे वंक
दाक्तेनीन आपदयलो उ डास केलो.
कोण आसा?"
बोला दाक्तेनी सशीं ेलो.
कशें आड न ट लेक घाल्यार आबेलाचें लेक चुक्तालें. एक धैर ताका आसलें. वचोन
"कां य
डबड ना..." दभतर ररगतानां च
दाक्तेनस म्हणाल . "बस"
जेच्यो दसकत करून येंवचें म्हण.
43 वीज क क ों णि
ऊटाउट ं पाट ं
आबेलाच
तकल
स ळ सणसणताल .
"खंचायक दे व आसा" म्हणात्त बोल सशीं
"व्हय
बा....
मो ाचो
ताप..."
बोला
हासलो."बार टे नशनार आसाय..."
येताना बोल दनदें त आसलें.परत इलें दचंतप आटयताना दकतें
झळकालें मत क. श दा
दाक्तेदनसच्या केदबनाक
ेलो.
"ना बा तशें कां य ना... आज सां जेर तुका दडसचाजस कताां म्हळां .
इं जेक्षनां बरवन
ददता खंय. पंद्रा ददसाक एक काणघेवंक "डोकटर... हां व पोवाां दवदे शाक वेतां म्हज्या
आसा. पुलूक आज च्च सां ोन दवर"
दबजनेसा खात र. हां ा सां बाळच ं
म्हणतानां च पुलू आयलें. ताका दवशय
मनशां आसात.
जाल्यार
घचीं
माका चड त
सां गताना तें खुशेन ओपवालें.
माहे त खात र तुमचें पोन नंबर ददलें तर बरें आसलें. हां व तुमकां चड उपाद्र द ना. जस पडल्यार मात्र कोल कताां ."
बोल क सां जेर घरा आपवन व्हे लें. घच्याां क सकडां क धयर द वन चत्राय करंक सां ोन पाट ं दवदे शाक
दाक्तेनीन नंबर ददलें आन म्हणाल ... "
वेच्याक तयाराय करंक
ला लो.
आज ग्लूकोस दवरला. आज सां जेर दतका दडसचाजस कऱ्येत. घराच्च रावा. दनतळाय
आयतार उदे लो... बोला भायर सरलो...
सां बाळा. लोकां न भेट कची नाका. हां व व्हकात ददतां . एक इं जेक्षन आसा. घराला ं
बोल क आरावन धनस तो कसकसतालो.
कोण नसाां आस्यार आपवन ददया. पंद्रा
ताका दू क आटापुंक
ददसां क एक इं जेक्षन. कोण व्हळदकच ं नसाां
धयर ददलें. बोला स ळो भावोन
आसात
तोंडार हासो माया
?"
जालें ना. आवयन
ेलो.
जाल्ल्यो...
बोलाक पुलुचो उ डास आयलो. दाक्तेरान
बोलाचे दु दकच्या दमसतेराचो पयलो कण
ददल च ट घेवन बेज् ंारायेन बोला मेटां
सुरू जालो.
कादडला लो. बोल आतां जा ेंच आसलें.
** *** ** ** ** "दकतें घामेलाय? ताप येता ?" बोलाक मोंतू (बोस मोहां त ) भावोज न 44 वीज क क ों णि
आपवन बर सरबराय केल . "फाल्यां च ां वाक येतां " म्हण बोल क पोन "बोला... तुजे भां दपास माका कळतात. बाये
कतास ना बोलाक
सशीं तुवें आसाजे. भलायक
आसलो.
जस. फाल्यां च
परत अघात राकोन
तुका पाट ं वेच्याक दटकेट स्वक्लयर आसा. आज आदडटाचें काम जातच्च तूं फ्र जाताय.
बोल परत आस्पत्रेक आडम ट जालें.
उरलें पूरा हां व सां बाळतां . हां ... सां लेबर इं दडयां त सोलार दबजनेस कच्यास क तुका
बोला स ळो ळळो.
लैसन्स तयार आसा. ां वाक वचोन दबजनेस दवसताचे पर ं कर." म्हणात्त पयणा दटकेट
(अकनकी आसा)
ददल . -----------------------------------------------------------------------------------
बजारी पुंकजकरण आनी ं कंफणेच्यें मोलांकण दहश्या बजार पदट्टं त नेम्लेल्ये कंपणेंत दनवेष करंक कसलें सवस होम वकस कररजे म्हळळें आदल्यां त न अवस्वरां न ं हां वें दववररलां . च त द वन वाचलेल्याक जादयत्त माहे त मेळळ्या
म्हण
म्हज
पादतयेण .
ह्या
अवस्वरां त, हे र अन्ेका प्रमाणा दवष ं दववर
ददतां . (कफलीप मुदाथा ) Market Capitalization, मटव्यान 45 वीज क क ों णि
Market Cap, कोंकणेंत बजार पुंदजकरण
भावंच्या कंटर ोलार आसा. अंबादनच्यें नां व
म्हळ्यार दकतें?
सकटां न ं आयकलां , पूण दु वाच्यें? नां ; चडताव जणां क कळ त नां . दकयाक म्हळ्यार,
ररलेक्सोच्यें
जुम्ल
दहशे
२४,८४,४२,१०१ मात्र. (RIL च्ये ३.६७%). हें हां व बरयतनां , एक दहसो ११३९ रपै मोलाक हात बदल जाला. म्हळ्यार, ररलेक्सोच्यें बजार पुंदजकरण ल ब २८ हजार करोड रदपयां च्या दाकलो १: अमच्या दे सां त भार च व्हड कंपण ररलायेन्स इं डसटर स दलदमटे ड (RIL). ह
खास
माल क मुकेश अंबादनच्या
कंटर ोलार आसा. ह्ये कंपणेच्यें बजार पुंदजकरण दकतलें? RIL च्ये जुम्ला दहशे ६७६,२०,६८,८१४. जुलै एक ताररकेर हां व हें बरयतानां , RIL चो एक दहसो २१०० रपै मोलाक हात बदल जाला. म्हळ्यार, RIL च्यें बजार
पुंदजकरण चवदा लाक करोड
रदपयां क दमकवता. आमच्या दे साच्या १३८ करोड नादग्रकां न ं हऱ्येकल्यान १०,३०० रपै व सण द वन एक पुंज जमो केल तर, RIL मोलाक घेव्येत! भार च सवाय नैं?! दे कून, असल्यां कंपणेंक Large Cap पंगत र घाल्ात. दाकलो
आस्पास
आसा.
आमच्या
दे साच्या १३८ करोड नादग्रकां न ं हऱ्येकल्यान २०० रपै व सण द वन एक पुंज जमो केल तर, ररलेक्सो फूट्वेर मोलाक घेव्येत! असल्यां कंपणेंक Mid Cap पंगत र घाल्ात. दाकलो ३: क ल्पेसट इं दडया दलदमटे ड (Kilpest) म्हळळ एक कंपण दक्रदमनाशक दबजनेसां त आसा. रा. क. दु बे म्हळळ्यान सुरू केस्वलआन ं आतां आपल्यां दो ां पुतां सां ता तो चलयता. ह्ये कंपणेच्ये जुम्ला दहशे
केवल ७५,०८,१००. हें हां व बरयतनां , धा रदपयाचो एक दहसो ल ब मोलाक हात बदल
जाला. म्हळ्यार,
क ल्पेसट कंपणेच्यें बजार ल ब
६५० रपै पुंदजकरण
४८० करोड रदपयां च्या आस्पास
आसा. आमच्या दे साच्या १३८ करोड २:
एदोळ्च
उलेक
वाण्यां च्या दबजनेसां त आसच फूट्वेर कंपण . ह खास
केल ररलेक्सो
नादग्रकां न ं हऱ्येकल्यान साडे -त न रपै व सण द वन एक पुंज जमो केल तर,
माल क दु वा भा46 वीज क क ों णि
क ल्पेसट
मोलाक
घेव्येत!
असल्यां
कंपणेंक Small Cap पंगत र घाल्ात.
नह ,ं च्यार व्हसाां आद ,ं बोनस ददला, हऱ्येका एका दहश्याक अन्ेक दहसो फुकटाक. आन ,ं २०२० जून मदहन्ां त, Rights Issue
अशें
खंयच य
एक
कंपण
बजारां त
म्हण हऱ्येका १५ दहस्यां क १ दहसो १,२५७
व कऱ्याक दवरल तर, त दकतल्या मोलाक
रपैयां क ददला.
हात बदल कररयेत म्हळळें प्रमाण जावन
जर १-०७-२०१६ व्येर, पां च व्हसाां आद ,ं
आसा,
ररलायेन्साचो एक दहसो ४८० रपै मोल
बजार
पुंदजकरण,
इं दलशां त
मटव्यान M- Cap.
द वन घेतलो तर, २०१७ इस्वेंत बोनसा उपरां त, दोन दहशे जाले, दे कून एक मूळ
ररलायेन्स तसल्यो Large Cap कंपण्यों
दहश्याच्यें मोल २४० रपै जालें. Rights
नामणेच्यो, जादयत्त्ां व्हसाां थावन दबजेसां त
Issue लेकाक धररनातल्यार-य , २४० रपै
आसोन व्हड जाल्ल्यो आन ं दहश्या बजारां त
मोल पडललो एक दहसो आज पां च व्हसाां न ,ं
दनवेदषंक मो ाच्यो. असल्यो कंपण्यों खंड त
२१०० रपै जाला. म्हळ्यार, १७५% व्हाशीक
बुडानां त म्हण दनवेष
हां कां
वाडावळ. हें लेक पळे ल्यार, आमकां
म्हण
समजता दकयाक मुकेश अंबान दनवेदषंचो
प्रसतूत
काळाच्यो
ाजयतात. Blue
Chip
वोलायलां . असल्यां Large Cap Blue Chip
म्हा-राय व सम्राट म्हण.
कंपणेंच्ये दहशे घेतल्यार, तां तू ररसक उण व average म्हण दनवेदषंच्यें दचंतप. उण ं
असल च्यररत्रा सोधून काडन, एक दनवेष न
ररसक आसल्यार, तां तू जोड (आदाय)
Large Cap , Mid Cap आन ं Small Cap
average. पूण, उडास दवच्यें सवस Large
कंपणेंच ं लेकां कररजे. आन ं ह्यां त न
Cap कंपण्यों Blue Chip
व ाां च्यां कंपणें मधें आपल दनवेष पुंज
नह .ं ह्या
बाबत न, मुकल्यां अवस्वरां त दववरां त.
घादलजे.
आयच
Mid
Cap
कंपण
फाल्यां च Blue Chip जावंक साध्य आसा. असल्यो कंपण्यों, चुकानासतानां , दडदवडें ड
हें होंद्वोन आसा, मेनेज्मेंट ूणां च्येर. तशेंच,
ददतात. दे कून लाभां श पावत
आसा.
आयच Small Cap कंपण फाल्यां च Mid
दाकल्याक, ररलायेन्स कंपणेंन पाटल्यां पां च
Cap जावंक साध्य. हें होंद्वोन आसा,
व्हसाां न ,ं
११०%,
दबजनेस कसलें आन ं या दबजनेसां त
average ७४% दडदवडें ड ददला. इतलेंच
प्रवतसकां क दकतल आसक्त आसा म्हण.
उण्यार
६०%
चड्ड
47 वीज क क ों णि
वयर हां वें, त न कंपणेंचो दाकलो घेतला
दबजनेस चलवन वतास त. हो भार च महत्वाचो
दकयाक बहुमतेन दनवेष ह्या प्रवतसकां दवष ं
दवषय, दे कून मुकल्या अवस्वरां त.
बरें दचंता. हे प्रवतसक fly by night चोर नह ं ब ार
श्ला न य
Vision,
Mission,
Values (VMV) ूणां प्रमाणें कंपणेच्ये
आक्रेक, हऱ्येका दनवेष न आपलें होम वकस खुद्द कररजे. १००% चुक जायनां त म्हण नां , पूण चूक जां वच्यें चान्स उणें जाता.
------------------------------------------------------------------------------------
जणासंख्ांत दूसऱ्या स्थानाचें राषटि ओकलंकपक्ांत पजाळता? (ऐ्ओस ) स्थापन केल . ह्या मुकां त्र ग्र साचा अथेन्सां त पयलो स्पधो चलो. स्पध्याां दवषां त ऐ्ओस -क ताचेंच म्हळळें चाटस र आसा. हऱ्येका चार वसाां क एक पावट ं संसाराचो अत व्हड द माळो खेळाकूट ओदलंदपक्स चल्ा. हां तूं सुमार राषटर ां आन सुमार
स्पधीक भा घेतात. ओदलंदपकाच
आडळया
सदमत
जावनासच ऐ्ओस स्पधे चलवन वतास . १९४०-ंत टोदकयोंत ओदलंदपक्स चलाजाय आस्लो तर दू सऱ्या महाझुजाक ला ोन हो ब्यारोन दपयेरे दे कौबटीन हाणे १८९४ इस्वेंत इं टर्न्ाषनल ओदलंप क कदमट
स्पधो चलोना. पूण जमसदनंत दू सऱ्याच नमून्ार स्पधे चल्ले.
48 वीज क क ों णि
जर २०२० इस्वेंत कोरोनाचे र ळे नात्ले
ओदलंदपक्स जावन आसतेलें. हाचें उदघाटन
तर टोदकयोंत जुलै २४ थावन ९ आ सट
जुलै २३ सां जेर (टोदकयो वेळ) चल्ेलें.
२०२०ंं त ओदलंदपक्स चलाजाय आस्लें. तशें जालें तर ओदलंदपक्स एदोळ्च चलोन कोणाक दकतल ं पदकां मेळळ ं तें लेख जातें. कोरोनाक ला ोन हें एकावसास क पाट ं पडलें. हे खेळ चलवन वरोंक जपान पाट ं पड्लें ना. आतां २०२१ जुलै २३ थावन ८ आ सट पऱ्यां त जपान हे स्पधे चलवंक सवस आयतें जालां .
हें लेखन ओदलंदपक्सां त भारताचा साधना दवश ं आसा. पूण खंयचा ओदलंदपक्सां त भारताचा दकतल्या स्पदधांन भा
घेतलो
आन दकतल ं पदकां जोडल ं म्हळळ्यादवश ं न्हय. तर थोडे दववर आटाप्ता. बदलाक
भारतां त खेळां णां त दकतें चल्ा आन दकतें कऱ्येता म्हळल्यादवश ं हां तूं थोडें सां लां . ओकलंकपक्ांत भारत: १९००
इस्वेंत
प्ाररसां त
चल्ल्ल्या
ओदलंदपक्सां त भारताचो एकलोच स्पधी
जावनास्ल्ल्या आतां य
जपाना
दभतर
आन
भायर
कोरोनाचा आतां कां मधें हे स्पधे चलंवचा दवरोध तेणे हे णे आयकोन येता. जपानांत हाचा दवरोध चळवळ चल्स्वलय आसा. तर
हे स्पधे चलंवच्याक जपान कमर भां दून आयतें
जालां .
थोडे
आरं भ क
स्पधे
उदघाटना आददं च चल्ेले म्हण कळोन येता. २०२१-ंत चल्ा तर हें २०२० वसास चें
नोमसन
प्र ट्चाडस
हाणे
दादल्यां चा २०० म टर धां वणेंत आन २०० म टर हडस ल्स स्पध्याां न रप्ाळ ं पदकां जोड्ल .ं १९२८ थावन १९८० पऱ्यां त चल्ल्ल्या द माळ्या ओदलंदपक्सां न भारताचा होक् दटमां न ११ पदकां जोडल्यां त. या
आवदें त भारताचें होक ट म ओदलंदपक्सां त ख्यात जावनास्लें. २०१६ ओदलंदपक्स ब्ेदजलाचा ररयो ड
49 वीज क क ों णि
पाव्ले तर तां कां पदकां जोडु ं क साध्य जावंक ना. आयलेवाचास वसाां न भारताचा खेळ ाड्याचें व्हडलें ट म ओदलंदपक्सां न भा
घेता. पूण
पदकां जोड्ल ं उण .ं अतलेदटक्सां त नां च
जनैरोंत
चल्लें.
खेळ ाड्यां न
भा
भारताचा घेत्लो.
११८ १९९२-ंत
बासेलोनां त चल्ल्ल्या ओदलंदपक्सा थावन भारताक पदकां नात्ल .ं
म्हण्येत. २००८व्या ब दजं ओदलंदपक्सां त दादल्यां चा १० म टर एर रै फल स्पध्याां य अदभनव दबंद्रान भां ाराचें पदक जोडलें. हें च एकल्यान वैयक्त क जावन जोडलेलें भां ाराचें पदक जावनासा.
दवजेंदर
दसं ान
बास्वक्सं ां त
दमडल्वेयट दवभा ां त काश्याचें जोड्लें.
पूण प . व . दसंधू आन साक्स मल क ह्या
भारताचा दो ां स्त्र यां न भारताच मऱ्याद राक्ल . हे र थोडे खेळ ाड तां चा तां चा खेळां न सेदमफैनल वा क्वाटस र फैनलाक 50 वीज क क ों णि
पदक
भारताक
स्वां तंतऱ्य
मेळल्ल्य ् ा
चल्ल्ल्या ओदलंदपक्सां न
उपरां त
१९९६व्या ओदलंदपक्सां त टे न स खेळ ाड
भारतान उणे
दलयां डर पेसान काश्याचें पदक जोड्लें. हें
म्हळ्यार ५० जणां खेळ ाड्यां क दाडलां .
१६ वसाां ओदलंदपक्सां त एक पदक ना म्हळळ्याक अपवाद तशेंच १९५२ उपरां त पयलें वैयक्त क पदक जालें.
१९४८-ंत भारताचा होक् ट मान दब्टनाक सलवून स्वतंत्रा उपरां त पयल्या पावट ं भां ाराचें
१९६०
वेयट्दलस्वफ्टं , शूदटं , एर रै फल, बास्वक्सं ,
पदक
ब्याडदमंटन आन आसल्या हे र खेळां न
१९६४-ंत भां ाराचें पदक
भारतान साधन केलां तर अतलेदटक्सां त
पदक
जोड्लें.
ओदलंदपक्सां त भारताक रप्ाचें
लाभलें तर
लाभ्लें. उपरां तल्या दोन ओदलंदपक्सां न
भारताचें साधन नां च म्हण्येत.
काश्याच ं पदकां मेळ्ल .ं पूण १९७६व्या वसास चा ओदलंदपक्सां त पदक नासतानां च पाट ं आयलें. १९२४ उपरां त आशें जां वचें पयल्या पावट ं जावनासा.
जून १८, २०२१वेर दे वाध न जालो उभचो स ख म्हण्ंच ख्यात
जोड्ल्ल्या दमलखा
दसं ान अतलेदटक्सां त व्हड साधन केलें. एषयाड आन कामन्वेल् खेळां न ४०० म .
या आद ं दू सऱ्या खंयचा स्पध्याां न पदकां
धां वणेंत भां ाराच ं पदकां ताणे जोडल्यां त.
मेळानातल्यार
पूण मेलबनस (१९५६), रोम (१९६०) आन
पदक लाभतालें.
होस्वक्ंत तर
भारताक
टोदकयो (१९६४) ओदलंदपक्सां न दमलखा दसं ान भा 51 वीज क क ों णि
घेत्लो. पूण ताका पदकां
मेळोंक नां त. रोम ओदलंदपक्सां त केसा
घरा थावन आन
दततल्या अंतरार ताका पदक चूक्लें. ४००
थावन ह च जाल.
आडळतें चलयतेल्यां
म टर धां वणेंत पयल्या २०० म टरां पऱ्यां त तो पयल्या स्थानार्च आस्लो. उपरां त ताणे
अतलेदटक्साक जां व वा हे र खेळां क जां व
पाट ं घुंवोन आपल्या प्रदतस्पधीं कुश न
लां ब काळाचा अभ्यासाच
पळदयलेंच चूक जाल . या स्पध्याां त ताका
वेळार
चवतें स्थान (४५.७३ सेकेंडस) लाभलें.
अभ्यास कररजाय. घट-मूट उचास क बोरें
खेळ ाड्यां न
जस आसा. ह्या खळानासताना
खाण खायजाय. भारतां त साध्य आस्ल्ल्यां चा ओकलंकपक्
तसल्या
खेळांनी
कुटमां न खेळ ाड उबजानां त. कोणाक
अतलेकटक्ांत भारत ककत्याक पाटी ं?:
खेळां त हुमेद आसा आन ताण साधन
जणासंख्यां त च ना उपरां त भारत दू सऱ्या
केल्यार बोरे खेळ ाड जाव्येत तसल्यां क
स्थानार आसा. २०११व्या खान स्मार प्रकार
आधार मेळाना. ताण वावर केल्यार मात्र
भारताचो जणासंखो १२१ करोड आस्लो.
तां कां पोटाक आसा म्हळळ
तो उत्राल्ल्या धा वसाां न (आतां चो जणासंखो)
राजक य व्यवस्थेंत तां कां तां कां आधार
१३८ करोड जाला म्हळळो अंदाज आसा.
ददं वचो आन तां कां उकलन धचो वावर
इतल्या
ओदलंदपक्सां त
चलाना. जाययापावट ं दवंचवणेंन राजक य
अतलेदटक्सां त एक तर भां ाराचें सोड्यां ,
चल्ा. मयदाना वयल्या खेळावनीं राजक य
काश्याचें पदक हाडु ं क एकलोय सकाना
खेळच ् प्रमूख जाता. ह्याववीं योग्य अभ्यदथांच
म्हळळें दवदचत्र ददसता.
दवंचवण जायना. आशें घडचें राषत्राचा
जणासंख्यामधेंय
त. आमच्या
दहतदृषटे न मारे कार जावनासा. कारणां य आसात. भारतां त खेळाक तां तुंन्ंय अतलेदटक्साक प्रोत्साह उणो. आदल्या
खेळ ाड्यां क तां चा अभ्यासा वेळार बोरो
वसाां न भुग्याां क इसकोलां न खेळाक खड्डाय
प्रोत्साह लाभाजाय. सकास राचा वा व्हड व्हड
आस्ल . इसकोलां क खेळामयदानां
संस्थ्यां न
जस
तां कां नां वातेक द ( ौरव्पूणस)
म्हळळ ं दनयमां आस्ल .ं आतां तसल ं
काम द जाय. तां चों स ळो वेळ अभ्यासाक
दनयमां नां त. इसकोल म्हळ्यार फकत
मेळाशें कररजाय. ह्या अभ्यासा खात र तां कां
भां दाप आसल्यार जालें. खेळा कुश न हुमेद
आधुन क ररदतचे खेळा सवलतायो आन
ना. फकत माक्सस काडु ं क ओत्तड पडता.
खेळा पररसर जोडन द जाय. तां चें खेळा
52 वीज क क ों णि
दतका आतां ३४ वसाां प्राय. भारताचा पयल्या थोड्या अंताराषटर य मदहळा पारा शूटरां पयक ं त एकल . २००४ इस्वेंत थावन २०१५ इस्वे
पऱ्यां त
दतणे
राषटर य
आन
अंताराषटर य मट्टार २८ भां ाराच ,ं ८ रप्ाच ं आन पदकां जोडल्यां त.
दजव त मु दाल्या उपरां त तां कां बोर््या ररत न पळयजाय. आमच्या दे शां त एक पावट ं जणापरदतदनध (पारदलमेंट सां दो वा राज्यां न दवधान सभेचो / दवधान पररषताचो सां दो आन हे र) हुद्दे घेतल्ल्य ् ां क तां चा स ळ्या दजदवतापऱ्यां त माशासन आन हे र बोर््यो
सवलतायो
खेळग्याड्यां क
तां चां
मेळतात.
साधना
पूण
वेळार
पुकातास त आन कां य इलें धन ददतात दशवाय हे रावेळार ते कोण, आतां कशे आसात ह्यादवश ं पडोन ेलेंच ना.
कौर दतणे आपल्या दजदवता खात र कां य तर व्यवस्था करंक सकास राला ं आन संबंध त इलाख्यां ला ं मनव्यां वयर मन्व्यो केल्यार
दतका कान हालदयले नां त.
पायेतात तर पायेया – कौर आतां डे ह्राडून्चा
ह्या बाबत न आयलेवार माध्यमां न ददषट क
पड्लें एक उदाहरण ददतां . ह डे ह्राडून (उत्तराखंड राज्य) थावन फायस जाल वदी. द ल्राज कौर मदहळा प्ारा शूटर.
ां ध पाकास चा एका
ल्हान स्टोलां त आपल्या आवय सां ाता दचप्स आन दबसदकटां दवकून द स सातास . माध्यमां ला ं उलवन दतणे सां ्लें ‘जायया राषटर य आन अंताराषटर य क्र डाकूटांन हां वें भा
53 वीज क क ों णि
घेतला. राज्य आन दे शा खात र
जायत ं पदकां य दजकल्यां त. पूण म्हज्या जेक कोण्ंय पावदलनां त. उत्तरखंड सकास रा
जेवाण द वन ताण खेळाक चड त द शें कची
मन
जाल्च ना. थोड्या माफान
थावन कसल य कुमक मेस्वळळना. क्र डा
आसले आवकास आस्ल्ल्याकडे य प्रभाव
शेतां तल्या साधनाचेर होंद्वोन क्र डा कोटां त
(ईन्प्लुयेन्स) राज कचें घुटाच
एक काम दवचानस अज्यो
जाल नह .ं
ालन सलवोन
ेल .ं हऱ्येक पावट ं म्हज्यो अज्यो दतरसकृत जातात’.्तशें जाल्ल्यान त आतां दचप्स आन
ह्या वाटे न प्रयत्नां नां च म्हणोन न्हय. म्हज्या मनां त आसचो एक दवषय सां गतां .
दबसक ट व कऱ्याक दें वल्या. भारतां त दै ह क सामथी ना आसोंक कारण: काजार
जाल ं
जोड ं
दकतल्या
पयसापयदसल ं आसतात आन
दवव ध
प्रदे शां च , जात -धमाां च आसतात, दकतल्यो कुदळयो दवदवं ड आसतात दततल मुकल दपळ
घट-मूट आसता म्हणतात संशोधनां .
भारतां तल ं काजारां जात -धमाां दभतर, संबंधा दभतर चल्ात. आशें आसतां जल्ोंच भु ीं खेळा पंद्याटां क दै ह क सामथेवंत जां वचें सोड्यां , जायत ं भु ीं आं -पां ऊण
आसोन जल्ातात. मदतचो ऊण ह्यावदवांय येव्येता म्हणतात. खेळगाड्ांक सोधून तांकां प्रोत्साहीत कररजाय: भारतां त
खेळां त
हुमेद
आस्ल्ल्यां क
प्रोत्साह त कचें उणें. ह्या वाटे न सकास र चड मन द ना. उदे वन येंवच्या खेळ ाड्यां क तभेतेचे आवकास, तां कां घटायेचें खाण-
१९८५ उपरां त राज व
ां दधचा केंद्र मंत्र
मंडलां त आमच च मं ळू र्् ानस मा सरेट आळव युवजण आन खेळा खायाच मंत्र जावनास्ल .
दतचो मां व जोक ं आळव
आन उपरां त दतणेंय कावास र लोक्सभा क्षेत्र प्रदतदनदधत्व
केलां .
दजल्ल्यां तल्या
येलापुरां त
आसा.
जायतो
दहं दू,
उत्तर
किड
दसद्ध
लोक
दक्रसतां व
आन
मुसल म्य आसात. ह्या जनां ाचो थोडो लोक आदफ्रका मुळाचो. बोरो सक्तेवंत आन सामथेवंत लोक.
दै ह क
हां ाचा भु ीं आन
युवजणां पयक ं खेळाच सामथी आन हुमेद
54 वीज क क ों णि
तां कां सोधून कादडजाय. सवलतायो द जाय. प्रोत्साह त कररजाय. तेदाळा मात्र भारताक ओदलंदपक्सां त पदकां हाडन ददं वचे पूत आन धुवो मेळोंक साध्य आसा. खेळ ाड्यां चावनीं चड अदधकार व ास क सवलतायो
मेळतात.
राषटर य
आन
अंताराषटर य खेळा कूट जाताना आसल्यां चें राज चल्ा. क्र डाकूटां क वचोंक आसले एक मेट मुकार. खेळ ाड्यां वनीं चड सवलतायो हां कां मेळतात. ह्या दवषां त आक्षेप
ना.
खेळ ाड्यां क
पूण मन
मेळाजाय. ह आयच आस्ल्ल्यां क
खेळा
होसटे लां
हां चां आन
प्रास
चड
सवलतायो
जस जावनासा.
तसले
आवकास रचुंक, तां तल्या दनवादसंक बोरें खाण-जेवाण आन खेळाच तरबेत ददं वच्या तसल्या मां डावदळचें योजन श्र मत आळवन मां ड्लें. दतच आवद जाताच ह्या योजनाक
दकतें जालें तें हां व नेणा. आसल्याच श्यातेचो लोक आन
भु ीं-
युवजणां भारताचा हे रेकडे य आसात. ओट्टारे
- एच. आर. आळव
------------------------------------------------------------------------------------
55 वीज क क ों णि
३८. जाल "कोण?" "सदां य खुशालाय उलवंक वेळ मेळता?" आज अधें आं लें व्हडा मो ान टोदमकडे
"एम. ज ."
उलयताना माका बेजार जालें. "श्श .. एम. ज . तदमळनाडु चो मकेल मंत्र ... "काजार जावन बात्त स वसाां जाल्यार
आद ं दफल्ां त... मा र..."
बात्त स दां त दाकवन हास लें हावें पळे वंक ना" हां व लोव
ुण ुणलों. भायर मैकाचेर
"तो न्हय या एम. ज ."
बोबाट जाल
"हां ... महात्मा
ां ध
जायजे... तो सत
"तुज्यो हासो पळे वन हां व दपसों जालों"
उलयतालो खंय..."
हां वें हे वश न तेवश न पळे लें. कोण ना.
"आळे या... उलंवच्च्च्यां न सकडां न सत च उलंवचें... तो न्हय...!"
टोम
जादलंचेर तल न. तो दवचार ... "बाये
संसारां त सत सां चो मन स आसा ?..."
"मा र कोण हाबा?"
"आसा.."
"सलवालोय..." त हासल . 56 वीज क क ों णि
"तूं माका खाल थोडे क्लू द ... हां व रप्पा
एक: बरे द स....
सां गतां .. कोण बने ा करोड पदतंत चार आपशन नां त ये?" "जायत...
साकी
टोम बोबाटलो : आयें े आयें े... जाप
सां ाजे...
तर
"कोंकणेंत बो ोळ टोम ..."
आयक..." "बौ... बौ..." "थोडो वेळ दवराम द बाये... ट . व . र इसदतहाराक वेळ ददलेपर .ं ...
"धां प तोंड..."
दतणें मोबायलाचेर दतळळें . पनें पद...
दु स्रें: अधार जस ना....
"अजारे ...आजारे वो मेर द ल भर आजारे ... द ल क प्ास भुजाने आजारे ..."
"पूण अधार काडस जस आसा नें आतां ..."
"कोण आण्णा अजारे
"तुका
?... बाबा ... रामा...
जस ना...
ोट्ां तल्य दे व
दे वाक सोधून आसा ?"
आसा... दतका जाय..."
"धां प तोंड..."
"तूं वोपार उलयताय..."
"तर केज् क..."
"खंय?"
"तूं व े राव प . हे च. ड ..."
"तूं घरा दभतर आसाय...
घराक
ाय
ोटो
म्हणताय.."? "नरदसंह राव आन
श ला
तां चें पूरा
जालां ....." दतणें मोबैल कुश क दवरलें.
"अय्यो.... हां ... दतस्रें... स्व ज ब्यां कांत
आ......" आकेर कच्यास पयलें टोम घोंकलो... "एम. ज . चार आपशन सां बाये...!" "युरेका.... युरेका..." 57 वीज क क ों णि
"दकतें?" हां वें टोम क पाट ं आपयलें.. "आतां त न वां टे चड जाल्यात खंय... आन्ेक पावट ं सां ग्येत बाये.... ह्या पावट ं
"दकतें? तुका ोत्तुनां
... एम. ज ..."
एकां वटाक पिास लाक.... व्हा... व्हा..." "ज पोर ुजरात... तुका एक दहं ट..." हां व "धां प तोंड..."
हासलों.
हां व हळू भायर आयलों.
"एम. ज .
"चवतें: हां व खां वचोना... खावंक ददं वचों
"दकतें?...."
... म्हळ्यार....."
ना..." "म्हज
त..."
"आतां सां एम. ज . कोण?" _पंचू, बंटवाळ. टोम धां वलोच... ------------------------------------------------------------------------------------
58 वीज क क ों णि
Flat No ४०३
म्हजें
मुकलें कोंकण
मेळना तर अनभो
जोडचो कसो म्हण’्
स ररयल . दचत्र करण अखेर जालेंच हशेंचा
श ण उचारलोअसा. तां तल्या एकल्यान "
भर च दायदजवरल्ड दटदवचेर हफ्त्या मधें हें
आद ं इ जास न ,ं संघ संस्थ्यां चा वाशीक
स ररयल प्रसार जातेलें. ह्या आद ं Mrs.
ददसान ं दफ सज ार या संघ संस्थ्याचे सां देच
Meena अन Godfather स ररयलां त हां वे
नाटक खेळावन दाकायताले. तां चे मधेच
कलाकरां च दवशेस बदलावण करंक नात
एकलो नाटक बरयणार असतालो.थोडे
ल . पूण ह्या पावट ं Flat No ४०३
पावट ं नां वाडद क बरयणाराचे
स ररयलाखात र
दवचानस हाडताले. स्थळ य जावन एकलो
संपूणस
थरान
नव्या
कलाकरां च दवंचवण केल्या.
फ्लोट
दनदे शक , एक ह रो-ह रोय न, हास्य नट म्हण असताले. आसक्त असच्या नव्यां क
ह्या खात र दोन आदडशना दवर ल ं अन
सह-कलाकार जावन जब्बोर अवकास
नटनां त आसक्त अस ल्ल्या ल भ दतनश्यां
मेळतालो. पूण आम इलें व्हड जावन
वयर अभ्यदथांचे स्क्र न टे सट केलें. ह्या
अशेंच नटन कररजाय, नाटक बरयजाय,
पयक ं जाययान ं ’आमकां नटनां त दवशेस
दनदे शन कररजाय म्हणताना आमचे मधले
आसक्त असा . पूण तुम
नाटक रावले.
अनभो
नटनां तलो
दवचातास त. आमकां आवकास च्च
अभ्यास, तयाराय, खचास चे
वां दे, भायलो लोक कुडसाजे म्हणोन
59 वीज क क ों णि
आमच्या दफ सजेचा आडळयादारान ,ं संघ
अंत म पट्टें त अवकास ददला. ह्या पयक ं
संस्थ्यान ं भाड्याक म्हण हे र भासां चा नाटक
सुन ल अन सलोम बोंदेल हाण ं केमरा
पं डां क हाडायलें. इ जे भायर क्लब,
मुकार नटन केलां . दवयोल, मेकल न अन
असोदसयेशना म्हण तादणंय हाडचे भाड्याचे
व नस स ररयल/दसनेमा शेताक नदवंच.. नव ं
नाटक च्च. अशें वेद च मेळना म्हण जाल्यार
कलाकरां , नव काण , म्हणोन Flat No
अनभो
४०३ त्ल्ल्यो
खंय थावन हाडचो सर?" म्हण
दवचार लें म्हका अजून धोसते असा. दचंतुंक
जाल्यो/घदडतां तुमचे मुकार
येवंक अन चड द स नां त.
लां वचे तसलें सवाल ताचें. ब्याक डरोप बेि अन ताचा कुटमां त जां वच हाचा भायर अपरूप अनभो थोड्यां क
तर
मटव्या
असलेल्या
आवदे क
शूदटं ाक येवंक जाता, शूदटं
मात्र
अन डस्वब्बं
चाल् ,ं अन स्वारस्य कर घदडतां Sitcom प्रकाराचेर स ररयल जावन प्रसार जाताल .ं सवाां चे बरें जां व.....
म्हणोन दोदोन पावट ं त्रास जातात, अशेंतशें म्हण दवव ध कारणां . रटावळ्यो, वेळ, अन
स ररयल जाल्ल्यान लां ब आवदे चें
दचत्र करण म्हणताना तां चे राजां व चूक म्हण सां ोंक जायना. आसक्त आसल्यार त्रास दचंताना अवकास हो डावन घेंवच परर त तां च .
कशें पुण कनस नव्या तोंडां क अवकास द जे म्हळळ्या दचंत्पाखाल वरवण/तुकून/मेजून म्हळळे बर
सुन ल
बजाल,
दवयोला
तोक्ोट् टू, सलोम बोंदेल, मेकल न पड ल,
स्यानी बेळा
व नस लोरे ट्टो हां का Flat No ४०३ चा -----------------------------------------------------------------------------------
60 वीज क क ों णि
Chicken green Masala 4) 2-inch ginger 5) 7-8 big size cloves garlic 6) 5-6 green chillies (adjust as per spice)
7) 1 tsp black pepper corns 8) 1 tsp cumin seeds 9) 1/4 tsp turmeric powder 10) 3-4 cloves Ingredients:
11) 1/2-inch cinnamon stick
1) 1 kg fresh chicken (with bones),
13) 4 big onions, finely sliced
12) 2 tbsp yoghurt
cut into small pieces 2) 1 full bunch of coriander leaves 3) 1 bunch of mint leaves
14) 1 tbsp lemon juice 15) 4 tbsp oil 16) salt as per taste
61 वीज क क ों णि
Method:
the gravy thick
- Cut chicken into medium pieces
- Once chicken is cooked, add
and wash well and keep aside to
lemon juice, stir well, and cook for
drain water
another 5 mins on low flame
- Make a fine paste of ingredients
Switch off the flame and serve hot
2) to 12) and add the masala paste
with chapatis, Naan or kuboos
to chicken and marinate for 1 hour - In a kadai, heat oil - Once oil is hot, fry onions till golden brown - Add chicken and fry on high flame for 5 mins - Reduce the flame to medium, add
salt and stir well - Cover the lid and cook on medium flame for 10 mins or until chicken cooked well
- In between, open the lid cover and keep stirring. Add hot water if gravy dries up completely. Keep
--------------------------------------62 वीज क क ों णि
मेथी पालो आनी
१/२ कप मू ाच दाळ (म ट आन उदाक
मूगाची दाळ सुकी
२ मोवळ्यो मेथ भाज (भार क दशंदून दवर)
घालन उकड) तेल तापवन सासां व, २ दपयाव, २-३ तन्ो दमसाां ो, उपरां त मेथ भाज घालन भशी. उपरां त दचमदटभर हळद दपटो, १ ट स्पून हळद दपटो, १ ट स्पून ज र््या दपटो घालन उकडलेल दाळ घालन म ट चाकोन भसूसन भुंय दवर.
63 वीज क क ों णि
मेथी पालो आनी गुले सुके
१ कप
ुले (दभजात घालन दवर) दू सऱ्ये
ददसा म ट आन उदाक घालन उकडु ं क दवर. १ बटाटो (भार क दशंदून दवर) १-२ मोवळ मेथ भाज तेल हून कनस १ दपयाव, १ ट स्पून आलें, लोसुणेचो पेसट घालन भाज.
२ टोमेटो
घालन १ ट स्पून कणदपरे दपटो, २-३ तन्ो दमसाां ो, दचमदटभर हळद घालन भाज. आतां उकडलेले
ुले, बटाटे घालन मेथ
पालो भसूसन उकडतच इल कणप र भाज दशंपडां वन भुंय दवर.
64 वीज क क ों णि
Transforming a vision into reality
St Agnes College (Autonomous),
Veronica
Mangaluru, India, is a premier
transplanted् at् St् Ann’s् Convent,्
catholic
Mangaluru, India in the year 1870.
educational
institution
which
was
then
founded on 2 July 1921 by a great visionary Mother Mary Aloysia, the
The Apostolic Carmel Congregation
Second Superior General of the
is्the्pioneer्in्women’s्education्
Apostolic Carmel Congregation. The
in South India that established
Congregation was founded in 1868
educational institutions to educate
in France by Venerable Mother 65 वीज क क ों णि
celebrated its golden jubilee, the then Superior General, Mother Mary Aloysia discerned the urgent need for a Catholic college for women. It was proud moment in institutional history when in 1920 the first intermediate class comprising six students् was् started् at् St् Ann’s् in् the्‘Garden्House’्and्transferred् to the present premises, St Agnes, Bendore in 1921. In the same year, affiliation
to
the
University
of
Madras was obtained for St Agnes College as a second grade college. young girls and women in the 19th Century. It is the Parent Educational Society, having under its wings, more than a thousand educational, technical, health and social service institutions catering to the needs of varied students all over the world. With
an
intention
to
provide
education for girls, the sisters of the Apostolic
Carmel
Congregation
successfully्built्St्Ann’s,्St्Mary’s् and Ladyhill schools. When the Apostolic
Carmel
Congregation
It् is् the् First् Women’s् College् on् the West Coast of India and the first private् women’s् college् in the whole country. Though a minority institution, it has opened the doors of
opportunities
to
individuals
irrespective of caste, creed, religion or
economic
status,
giving
importance to the cause of the disadvantaged
and
the
Apostolic
Carmel
underprivileged. While
the
Congregation is celebrating the sesquicentennial
66 वीज क क ों णि
year
of
its
existence in India, St Agnes College,
values of service, tolerance and
its finest gift to the society, has
human rights. It is because of the
marched towards 100 glorious years
unfailing
of service in the field of higher
magnanimity
education.
Sisters that St Agnes College was
It is said that a journey of a
able to scale this height of success.
love, of
dedication the
and
founding
thousand miles begins with a single step
and it is this journey that
THE CALENDER OF HISTORICAL
began in 1921, culminated in the
EVENTS
Centenary Celebration throughout
The college came into being under
2020-21.
the्name्of्St्Ann’s्College्in्the् year 1921. It later attained the status of First Grade College and changed its name to St Agnes College in the year 1924. The College celebrated its Silver Jubilee in the year 1946.
100् Glorious् Years…् A् time् to् appreciate the past, celebrate the present and inspire the future. Through the corridors of time, St Agnes College with its long and luminous history has been hailed as a hallowed place which has served both God and the Community by splendidly
offering
access
to
wholesome and quality education and by imbibing in its students the
As a memorial of its Golden Jubilee celebrations in the year 1971 St Agnes
Special
School
for
the
differently abled was established and in the same year NSS wing was introduced in the college. St Agnes College was affiliated to Mangalore University in the year 1980. Another grand celebration followed soon after when the college celebrated it Diamond Jubilee in the year 1982. The year 1995 was indeed a blessed
67 वीज क क ों णि
one with the visit of Blessed Mother
2006. The college has been awarded
Teresa to mark its Platinum Jubilee
the certificate of appreciation by
celebrations. The year 2001 was an
Father
eventful year where PU and Degree
Hospital
College was bifurcated.
Donation Programme.
St. Agnes College was the first
The year 2017 was an eventful year
college to submit itself to the
for the college where it secured A+
National
and
grade from NAAC with CGPA 3.65
accreditation (NAAC) process and
out of 4 in the cycle 4. The same
had the honour of being awarded a
year्college् was्awarded्the् ‘Star्
‘Five् Star’् grade् in् 1999.Thereafter्
College् Status’् by् the् Ministry् of्
the
Science
Assessment
college
went
for
re-
Muller
Medical
College
for
continuous
Blood
and
Technology, Biotechnology,
accreditation every 5 years in 2005,
Department
of
2012,्and्the्college्earned्an्‘A’्
government
of
grade with CGPA 3.53.
outstanding progress made by the
In 2006 the college was recognized
college in the field of basic sciences.
as the college with Potential for
Another feather to the cap was
Excellence by the University Grant
when the NSS unit secured National
Commission (UGC). In 2007 the
Young
college received the Autonomous
Mangalore University.
Status
The college is also recognized under
from
UGC
and
the
Leaders
India
for
Award
the
from
Government of Karnataka.
Unnath Bharath Abhiya, a flagship
The college has been the recipient
programme by the Ministry of
of् the् ‘Jimmy् and् Roselyn् Carter्
Human Resource Development for
Foundation’्
partnership्
community development and as a
International Award for its path
Mentoring Institution under the
breaking work in the field of
Paramrsh scheme for monitoring
watershed management in the year
NAAC
68 वीज क क ों णि
Accreditation
Aspirant
Intuitions and thereby promoting
the College has been witness to
the Ideal quality assurance in higher
many fests and events in the years
education.
gone by. A bank and ATM facility available in the College campus
THE CASTLE OF DREAMS
caters to the monetary needs of the
St Agnes College has been standing
students.
strong for a glorious hundred years.
The canteen of St Agnes College
The classrooms are a unique blend
offers a variety of dishes and mid-
of the ancient architecture with a
day meals, both vegetarian and
modern touch; they are spacious,
non-vegetarian, at a reasonable
comfortable and well furnished.
price.
The laboratories are well-equipped
The College provides hostel facilities
with functional and contemporary
to accommodate students from
instruments.
and
distant places.
best
The highlight of the College is the
Agnes
Mother Mary Aloysia block, which
College also has language labs and
was built to commemorate 100
a beautiful museum of its own - The
successful
Agnesium.
houses
service. It comprises a massive
conference halls and audio-visual
auditorium with high tech facilities.
rooms for educational purposes as
This block also houses a huge state
well as for hosting state, national
of the art library, which is a delight
and International conferences.
to all booklovers.
internet
Computer
labs
computers
have
installed.
The
the St
College
The College campus comprises a library, health care centre, Carmel Counseling
centre,
playground,
gymnasium, food court, studio and much more. The open-air stage of 69 वीज क क ों णि
years
of
educational
“Service्to्a्just्cause्rewards्the् worker with more real happiness and satisfaction than any other ventures् in् life.”् St् Agnes् College् has a rich tradition of reaching out to the
poor and marginalized
sections of the society. The service rendered by the final year students
70 वीज क क ों णि
The college promotes sound social and family values that help in the Institution’s् internal् up् gradation,् “Agnes्Towards्Community”्(ATC)्
especially in the areas of teaching
is worth a mention here. Kudos to
and
the
worked
publication, faculty improvement
relentlessly and with dedication,
and extension activities. Add-On
during the Covid 19 pandemic, to
courses, Certificate Courses and
help people in need.
Minor Research Projects keep the
students,
who
71 वीज क क ों णि
learning,
research
and
staff ever alert to the contemporary
courses related to Arts, Science and
need of the society and demands of
Commerce. It also hosts a number
the job market.
of
co-curricular,
extracurricular
activities and coaching classes to A CHRONICLE OF COURSES
the students to showcase their
St Agnes College has played a
hidden talents and bloom into
motivational
confident
role
in
uplifting
young
women.
women’s् holistic् education.् St.् Agnes College offers a plethora of courses
in
Commerce
Arts, with
Science a
variety
and of
combinations to choose from. The Arts stream comprises History, Economics,
Political
Psychology, Practice,
English,
Office
Science, Secretarial
Practice
and
Management, Journalism and NCC. The
Science
stream
comprises
Physics, Chemistry, Mathematics, Statistics, Economics,
Computer
Science,
Botany,
Zoology,
Microbiology and Psychology. The Commerce courses include B.Com Regular, B.Com with ACCA, B.Com Professional and B.Com BPS. St Agnes PU College has students from
all
communities
and
denominations. It offers various
The Placement Cell of the college has successfully conducts training programmes
and
Campus
recruitment drives with a number of companies and recruiters; some of them are Odessa,
Bolt, Wipro, Toyota, TCS,
Lykora,
Infosys,
Mickinsy, Decathlon, McDonalds, EY, IBM, TTK, Amazon, Concentrix, KMPG etc. St
Agnes
College
also
offers
Bachelor of Business Administration (BBA) and Bachelors of Computer Applications (BCA).
72 वीज क क ों णि
Psychology, English, Commerce and Chemistry. OUT OF THE BOX...
The
College
Placement
incorporates training,
placement
Pre-
Campus assessment,
standardized internships, coaching for
Bank
and
Civil
Service
examinations. Language being an integral part of education, the students can opt for Kannada,
Hindi,
French
and
Malayalam as the second language. St Agnes Centre for Post Graduate Studies and Research offers M.A. in English Literature, M.Com. M.Sc. in Psychology,
Clinical
Psychology,
M.Sc. in Chemistry and Big Data Analytics and Ph.D. programmes in
73 वीज क क ों णि
competent men and women, the college
hosts
a
number
of
programmes, workshops, seminars and webinars related to different useful subjects. Various interesting and rare courses like mushroom culture,
tailoring,
management,
trends
event in
stock
market and much more are offered to
the
students
to
fuel
their
interests. The
college
also
has
various
associations namely the Nature club,
Language
associations,
Women's cell, Psychology forum, Apart from helping students excel in academics,
St.
Agnes
College
organises a number of co-curricular activities to provide an effective platform to the students to exhibit their talents. Numerous fun-filled events like Freshers day, Students day, Traditional day, Youth Day keep the campus buzzing. The annual fest named Agnofest is an absolute treat to all those who witness it. To develop the personality of the students and to help them evolve as
Commerce
forum,
Management
forum, Science forum, Red Cross, etc. which keeps the students engaged with interesting activities. The NSS and NCC units zealously spread the message of service and selflessness among students. St. Agnes College not only focuses on academic performance but pays keen interest in providing ample opportunities to the students to showcase their talents and develop their personalities.
74 वीज क क ों णि
When
the
heart
that is what every student aspires for.
speaksout… St
Agnes
providing
College quality
has
been
education
to
students for the past 100 years, and has played a vital role in turning young, jovial students into mature men and women of substance. The students leave the portals of St Agnes College with their heads held high and achieve their dreams with flying colours. The success of the college is measured by the success in life of the outgoing students. Here is what students have to say about their Alma Mater.
Preethi P S St Agnes College definitely has been providing a learning experience to me in many ways. The lecturers are always willing to lend a helping hand in all matters concerning education and life skills. The happy moments that I have spent with my
St Agnes College, for me, is not just an educational institution, but a place which caters to thousands of dreams and helps them turn into reality. It not only focuses on academic excellence but transforms a student into an all-rounder, and
classmates and friends has been very enriching. Each day in our College is an amazing experience and the joy is doubled with the centenary
programmes
and
preparations in tow. The newly built infrastructure makes learning fun.
75 वीज क क ों णि
- Larissa Carol Pereira III BBA
- Narmada
The years that I have spent in St. Agnes College have given me beautiful memories that I'll treasure throughout
my
life.
St
Agnes
College has provided me with many
III BA St Agnes College gave me an opportunity to build my confidence and
opportunities to develop my skills and to grow as an individual. The College has transformed me from a clueless teenager to a responsible adult. I will forever be grateful to St Agnes College for being a part of my journey. Wherever life takes me, I will be proud to say that I'm an Agnesian. 76 वीज क क ों णि
self-esteem.
This
beautiful
campus made me feel safe and
activities. I have been given several
welcoming. Even though I had come
opportunities to showcase and
from a different environment, I
build my talents and leadership
never felt like an outsider. The
abilities. The College has played a
college gave me a purpose, a
pivotal
dream, a purposeful life and great
confident person and I have seen
happiness.
myself grow as a student as well as
role
in
making
me
a
an individual. I'm proud to call - Maria Mendonca
myself an Agnesian.
III BCA - Kripa Maria Rasquinha St Agnes College is a wonderful
II B.Sc
place to be in. The College has motivated me to excel not only in
Reviews of the Alumni “St् Agnes् institute् has् played् an् important role in my life. Boosting
academics but also in co-curricular
my
confidence
and
especially
encouraging me as a woman in
77 वीज क क ों णि
society.
The
memories
we
as
leadership
qualities
that
was
students have made in the college
recognised by my lecturers and
as well as the bond created with our
went on to become Aids Awareness
professors्will्last्forever.”
Organisation
Sanchia Nazareth
intercollegiate competitions that we
2006
attended helped me immensely to
Secretary.
The
build my confidence and gave me St Agnes has been my second home
the experience of dealing with
for 3 years. My college experience was fantastic as it has a big role in moulding me into the person that I am today. The atmosphere in our college was homely, our teachers wherever so generous and would take care of our well being at all times. The campus was so positive with beautiful trees and cleanliness around. We had all the modern facilities that would enrich, educate, and enlighten us regarding the possibilities that our future held for us. I used to go to our chapel where I would find peace when I ever had a moment of nervousness just before a presentation or an exam. I miss the gallery classrooms which made it easier for all of us to learn effectively. I discovered my hidden
pressure
calmly
and
to
acknowledge failure and success as a part of life. Thank you St Agnes, I am forever grateful. Divya Reches – 2006 St Agnes has been my life I can say since I entered its portals at the age of 16 as a PUC student & stepped out at the age of 60 as one of its retired Professors. The long years I
78 वीज क क ों णि
spent here were richly rewarding
Empowerment for a journey called
and fulfilling. I gratefully remember
life happened in the five years at
all the opportunities offered by the
campus as a hosteller and student
college
of St Agnes. The sheltered convent
for
my
personal
&
professional growth. Ever cherish
school
years
notwithstanding,
the values imbibed & professional
college life was a totally different
etiquettes learned from my Alma
scenario and vibrant experience. St
Mater. Reminisce the happy &
Agnes
exposed
us
to
good
education and ample opportunities to explore our inherent talents in sports,
music
and
other
co-
curricular activities. The massive campus
and
diverse
student
community was a world in itself and interaction
was
a
experience.
Decades
priceless later,
I
remember the college assemblies in the auditorium, the girlie sessions enchanting moments spent in the
under the landmark copper pod
company
friends,
tree, the cacophony and youthful
I
was
banter in the basement refectory
privileged to be a part of its
during mealtimes at the hostel. Who
centennial celebrations. Proud to be
can
an Agnesian always! Hail St Agnes!
fashionable parade of girls on our
of
colleagues
&
students, Alumni.
forget
majestic
the
colourful
driveway
or
and the
Saramma EP
surreptitious scurrying away on
1980
spotting our Principal, faculty or wardens, when we knew we were up 79 वीज क क ों णि
enduring to this day. That Life is beautiful,
and
experience
is
a an
challenging attitude
that
crystallised in those beautiful years at St Agnes. Nirmala Lobo Mahajan 1982 (CBZ) Lastly, A Centenary evokes lifegiving memories. It is a time to to no good! The discipline, values,
rejoice! As we review the rich legacy
orderliness,
and
of 100 years, we have enough
experience I received has made me
reasons to thank God for all the
what I am today. Co-exist, co-
blessings St Agnes College has
operate, interact, and enrich each
received over the years. May God
other, share, and care, give and
continue to bless and lead us to
receive, have respect for schedules
greater heights of learning and
and time, respect each other's space
service.् “Every् Seed् is् a् Potential्
and privacy were a few of the
Forest”.् What् it् becomes् depends्
lessons I
learnt especially as a
on when it finds its soil, in whose
hosteller. Lasting friendships were
hands it falls and the timing when it
forged whilst on campus that is
is found.
education
********************************************************************************
80 वीज क क ों णि
TOWARDS INDIAN CHRISTIAN DAY: 3 July 2021
in 72AD; 3 July commemorates his martyrdom.
*Fr. Cedric Prakash SJ
Since several years, 3 July has been a significant day for the Christians of India. It is the Feast of St Thomas the Apostle - one of the twelve disciples of Jesus. He came to India after the Resurrection of Jesus, around 52 AD. It is historically accepted that St Thomas was martyred near Chennai
This year has added significance: for the first time Christians from all Churches in India (and also Indian Christians who live in other parts of the world) will come together to celebrate् ‘Indian् Christian् Day’् (Yeshu Bhakti Divas). A Declaration prepared by a small group of initiators of the Day (representing various Churches) states,
“This् declaration् of् 3् July् 2021् as् Indian Christian Day (Yeshu Bhakti Divas) as an annual day of remembrance, is for followers of the Lord Jesus Christ, of Indian origin, to celebrate the person and message of JESUS CHRIST which was brought
81 वीज क क ों णि
82 वीज क क ों णि
83 वीज क क ों णि
84 वीज क क ों णि
to India in 52 AD by one of His twelve disciples, St. Thomas the Apostle. This day, historically observed as St. Thomas Day, commemorates the martyrdom of the Apostle in 72 AD near Chennai. In marking it in 2021 and every year henceforth, we as followers of the Lord Jesus, also preserve our identity within the Indian cultural heritage, while uniting with all who wish to celebrate, irrespective of language, custom, creed, region or religion. The celebration of Indian Christian Day (Yeshu Bhakti Divas) on 3 July 2021, will launch the Decade of Celebration (2021-2030) to honour the 2000th anniversary of the earthly ministry of the Lord Jesus Christ whose teaching and life principles have helped to shape and transform India्and्the्world”. Indian Christian Day (ICD) is important on several counts; among them are the fact that it is a grassroot initiative; mooted by a group of lay persons; it is non-political and seeks no political patronage and above all, it brings together Christians from various Churches in India to love, to serve and to
celebrate. The Vision Statement of Indian Christian Day (Yeshu Bhakti Divas) states, “to् celebrate् the्
person and message of Lord Jesus Christ which was brought to India in AD 52 by one of His twelve disciples, St. Thomas the Apostle, while preserving our identity within the Indian cultural heritage and promoting unity in India”.् The् day् itself is meant to be the launch of an annual day of remembrance for the followers of the Lord Jesus Christ who are of Indian origin and all who wish to celebrate the person & message of Jesus the Lord. The initiators of this day are also unequivocal in their invitation to all women and men of goodwill who would like to join in the celebration of the person and message of Jesus. As one of them states, “in् these्
challenging and difficult times: the world needs more than ever the compassion, the mercy and the courage to stand up for the least, the lost and the last which Jesus radiated all through his life on earth”्
Indian Christian Day this year will herald the launch of a Decade of Celebration: the ten years (2021-
85 वीज क क ों णि
2030) would lead to honour the 2000th anniversary of the public ministry of Lord Jesus Christ whose teaching and life principles have helped to shape and transform India and the rest of the world. The success् of् this् movement’s् impact् will be the incremental progress of wide-spread acceptance, appreciation and recognition of the historic presence and influence of the person and teachings of Jesus among Indians. The day itself will see a plethora of events: locally (in Churches, organizations, areas, districts and even्in्one’s्family);्State- wise, a national event and a Global event. Because of the pandemic and the fact that numbers are restricted – most of the events planned this year will be (where physical events are planned) with very small numbers or virtually. A website www.indianchristianday.com has been constructed which provides one the possibility of accessing important information, PDF downloads and the opportunities for involvement in the Indian Christian Day.
Since the time of St Thomas, Indian Christians have contributed significantly to the country in every possible sphere. Christians have been an integral part of the freedom struggle and also members of the Constituent Assembly; they have been Ministers in the Central and State Governments, Governors of States, members of the Judiciary and of other Constitutional bodies of the nation. The contribution of Christians to the field of education and medicare is legendary. Some of the educational institutions of excellence are managed by the Christians (as is evident from the leading surveys in the country recently). Be it in academics or research; in literature or in sports; in the promotion of local cultures or the development of languages; in media and the arts, the Christian presence has always been invaluable. This presence is also seen from the white revolution to the green revolution; from botany to architecture; from social forestry to the care of the environment. Christians have worked selflessly for the upliftment of the poor and the marginalized, the excluded and the exploited, the tribals and the Dalits,
86 वीज क क ों णि
women and children. In their loyalty to the Constitution, they have been visible and vocal in their stand for human rights of all. Christians have contributed significantly, objectively and with excellence in every field of human endeavour to this great nation! There is certainly much to be celebrated! The significant contribution of the Christians to nation-building has come in for praise and appreciation from every quarter: there is no doubt about that. In 1964, the Indian Postal Department issued a commemorative Postage Stamp on St Thomas on the occasion of the visit of St Pope Paul VI to India; in 1973, another commemorative stamp was issued on the occasion of the 19th centenary of the death of St Thomas. Apart from these, Christians have been honoured by the nation through the whole range of National recognitions from the Bharat Ratna downwards for their selfless contribution to the nation! However, what also is a painful fact is that in recent years there has been increased misinformation about the
historicity of the message of Jesus in India; besides from certain quarters there are efforts to discredit the Christians with falsehoods and halftruths. The Christian faith and practice existed in India centuries before European colonization. What is wrongly promoted is the narrative that Christ was introduced to India by European colonialists and to conclude that Christ is against the Indian cultural ethos and people. Indian Christian Day also aims at celebrating the coming of the message of Jesus Christ with Apostle्Thomas’्arrival्in्India्and् to counteract attempts of promoting a revisionist history with solidarity and hope. Besides, given the circumstances today, it is necessary to establish the historicity of Christ in India, to highlight the impact of the person and message of the Lord Jesus Christ on India and to showcase the ongoing contribution of the followers of Jesus to the development and nation building of India. On्4्December्2020,्the्‘Pontifical् Council for Promoting Christian Unity’् of् the् Vatican,् gave् to् the् Church a path breaking document
87 वीज क क ों णि
“The्Bishop्and Christian Unity: An Ecumenical् Vademecum.”.् The् document spells out various dimensions(dialogues) by which a genuine Ecumenical Spirit can be fostered and ultimately move towards the prayer of Jesus, “that्all् may् be् one”.् The Vademecum emphatically states,् “The Dialogue
of Life includes the opportunities for encounter and collaboration with other Christians in pastoral care, in mission to the world and through culture. These forms of ecumenism are here distinguished for clarity of explanation, but it should always be borne in mind that they are interconnected and mutually enriching aspects of the same reality. Much ecumenical activity will engage a number of these dimensions simultaneously. For the purposes of this document distinctions are made in order to help the bishop in his discernment. (#15). Further adding, “Ut unum sint teaches्that्“There्is्no्important् or significant event which does not benefit from Christians coming together् and् praying”् Christians् from different traditions will share a concern for the local community in which they live and the particular
challenges that it faces. Christians can demonstrate their care by marking together significant events or anniversaries in the life of the community, and by praying together for its particular needs. Global realities such as warfare, poverty, the plight of migrants, injustice and the persecution of Christians and other religious groups also demand the attention of Christians who can join together in prayer for peace and for the most vulnerable.” (#19) There was certainly no connection between the Vademecum and those who initiated the idea of Indian Christian Day. Strangely enough the movement towards this day began early in 2021, a little after the Vademecum was promulgated in the Catholic Church; interestingly enough, the spirit and the thoughts (in a very primary way) of the vademecum began to be actualized in India. Since early February monthly्virtual्‘Concept्and्Vision् Meetings’् have् been् held् which् have brought in several eminent speakers from the different Churches besides hundreds of participants from everywhere.
88 वीज क क ों णि
Among the speakers from the Catholic Church were Mr. John Dayal, Bishop Thomas Dabre of Pune, Archbishop Thomas Macwan of Gandhinagar, Archbishop Anil Couto of Delhi, Bishop Agnelo Gracias of Jalandhar and Archbishop Peter Machado of Bangalore. The underlying message in these preparatory meetings were clear: Christians of India need to come together to celebrate the person and message of Jesus Christ and in doing so ensure that the Constitutional values – which are also in the Gospel of Jesus- of justice, liberty, equality and fraternity become an intrinsic and non-negotiable dimension for all Indians – so that in the years to come peace, joy, harmony and pluralism reign in our land! The conclusion of the Ecumenical Vademecum has a meaningful but apt prayer for Indian Christian Day: “Father Paul Couturier (1881–1953),
a Catholic pioneer in the ecumenical movement and particularly of spiritual ecumenism, called upon the grace of Christ’s् victory् over् division in his prayer for unity which continues to inspire Christians of
many different traditions. With his prayer we conclude this Vademecum: Lord Jesus, on the night before you died for us, you prayed that all your disciples may be perfectly one, as you are in your Father and your Father is in you. Make us painfully aware of our lack of faith in not being united. Give us the faithfulness to acknowledge, and the courage to reject, our hidden indifference, distrust and even enmity towards one another. Grant that we all may meet one another in you, so that from our souls and our lips there may ever arise your prayer for the unity of Christians as you will it and by the means that you desire. In you, who are perfect Love, grant us to find the way that leads to unity, in obedience to your loveandyourtruth.Amen”. Come 3 July 2021, Indian Christians are called in a very special way to celebrate in unity (one in heart and one in mind), their faith: to love and serve others; to give and not to count the cost; to be a witness to justice and truth -just as Jesus would have done and expects his
89 वीज क क ों णि
disciples to do likewise today! Let us NOT shy in doing so! 28 June 2021
human rights, reconciliation, and peace
activist/writer.
Contact:
cedricprakash@gmail.com )
*(Fr Cedric Prakash (GUJ) is a -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
WEAPONIZING COMMUNION – DEMONIZING PEOPLE (A sequel to “Hello ... Can you hearme?”)
# chhotebhai A middle-aged man with a shock of dishevelled straw-yellow hair approached the altar of the cathedral in London, in wedding attire. He had been born a Catholic and subsequently joined the Anglican Church. He had been twice married and divorced, and now had a child from his current partner. Could such a person get married in
a Catholic sacrament of Matrimony? The average Catholic would say an emphatic्“No”. As in my last article, this one also has a Trans Atlantic saga. An old man who had been through much personal suffering, including the death of his son and first wife, was a regular Sunday Mass goer. He always carried a rosary in his pocket and often spoke of his Catholic moral beliefs. Yet he was denied Holy Communion, and the American bishops were conspiring to ensure that he did not get to receive the same; because of his support for pro-choicers; those who believed that it was a woman, and she alone, who had the right to decide about her own body. Was this fair? Again, a majority of Catholics्would्probably्say्“No”.
90 वीज क क ों णि
Yet the Catholic Church in England said् “Yes”् to् the् man whose hair looked like a straw hat; and the American्bishops्too्said्“Yes”्to् deny Communion to the old man. By now you would have guessed who these two are – Boris Johnson, the Prime Minister of the UK, and Joseph Biden, the President of the USA. How did this happen? First the facts. Johnson got married this 28th May in Westminster Cathedral. How did the Church allow it, when lesser mortals in a similar situation have been vehemently denied such a facility or even the admission to Communion? They are the Divorced and Remarried Catholics (DARCs). Johnson was very much in that category.
first Eucharistic celebration. He describes the recipients as “unworthy”.् One् was् a् traitor,् another in denial, and the rest were cowards.् The् one् “recipient”् who् did stand by the cross did nothing to् alleviate् Jesus’् pain् or् to् plead् on his behalf. So who then is worthy? In my previous piece I had already described the Jansenist heresy्on्“holiness”्and्Vatican्II’s् dogmatic् teaching् on् “embracing् sinners्in्its्bosom”.्
Nine days later (6th June) was the Feast of Corpus Christi. Rev Sean Hall, a former professor of theology and now a priest in the Catholic diocese of Hexham and Newcastle, had this to say in his sermon that Sunday, as reported by La Croix International on 11/6/2021.
Hall must have been confronted by his parishioners and some DARCs on् the् church’s् double् standards.् He्laments्“that्there्would्seem् to be one law for the rich and powerful and another for the rest ... The distress caused to these people is् incalculable”.् He् adds् that् “The् church has lost some excellent people because of its rigidity and coldness of heart towards those who are hurting, and in need of healing, not the wagging finger and judgment of Church law ... its rules and regulations regarding admittance to the sacraments now look्ludicrous्and्unstoppable”.
Hall referred to the Last Supper, the
Across the Atlantic, the antics of the
91 वीज क क ों णि
US Conference of Catholic Bishops (USCCB) seem even more ludicrous. On 21/6/2021 Giulia Heyward reported on it in the New York Times. She said that on 18/6/21 they voted् to् “begin् drafting् new् guidance (sic) that could deny President Biden and other prochoice public officials Communion, due to their support of abortion rights”.् This् move् is् spearheaded् by the conservative Abp Jose Gomez of Los Angeles, the USCCB President. After three days of virtual debate (many bishops were not tech savvy enough to even mute or unmute their mikes) 75% voted in favour of preparing the document, while 24% opposed the move. One may safely presume that most of the US bishops now in office are appointees of either Popes John Paul II or Benedict XVI, both arch conservatives. Heyward states that though the proposed document will not specifically name Biden (it dare not) “the् debate् has् been् heavily् focussed् on् the् nation’s् second् Catholic President, making it clear that he is the motivating factor behind्the्proposed्draft”.
Democratic Representative from California, Ted Lieu, called the bishops् “partisan् hypocrites”.् Sixty् Catholic Democrat lawmakers have released् a् statement् “urging् the् USCCB to not formalize the practice of withholding the Eucharist based on political beliefs”.् Is् the् USCCB् stirring up another political storm, probably egged on by Donald Trump, who could hardly be described as being on a higher moral ground than Biden? The lawmakers described the USCCB्action्as्“the्weaponization् of the Eucharist to Democratic lawmakers for their support of a woman’s् safe् and् legal् access् to् abortion, as contradictory. No elected officials have been threatened with being denied the Eucharist as they support and have supported policies contrary to the church’s्teachings”.्One could also ask the USCCB what action it has taken against drug lords, war mongers, human traffickers, pornographers, paedophile clergy and the ruthless mafia, who could possibly be major donors to church coffers!
92 वीज क क ों णि
Heyward says that Catholic bishops opposed to this document have said that् it् has् “the् potential् to् create् more division and exclusion within the faith community. Bp Robert McElroy of San Diego warned that “we् will् invite् all् the् political् animosities that so tragically divide our nation into the very heart of the Eucharistic celebration ... That sacrament that seeks to make us one will become for millions of Catholics,्a्sign्of्division”.्््् Interestingly, 61% of Catholics over the age of 18 said that abortion should be kept legal. Again, 67% said that Biden should be allowed to receive Communion. Among Democrats the figure was higher at 87% and lower at 44% among Republicans, according to a survey by the Pew Research Centre. Is all this much ado about nothing? For now, the USCCB has only voted on preparing the document. In November it will review the “proposed् document”.् Even् after् that it will only be in the nature of a guideline, and the final decision will be्“left्to्the्discretion्of्the्local्
bishop्or्the्pope”!्One्therefore् wonders if this is just a diversionary tactic,्to्detract्from्one’s्failures् on other fronts? Yet, what is happening in the USA now is nothing new. It happened 125 years ago with the advent of Americanism – an undefined term. If the USCCB has now taken a sharp turn to the conservative right, the last time it had a spat with the Vatican was for leaning too far to the liberal left! This is found in the encyclical् “Testem् Benevolentiae् Nostrae”्issued्by्Pope्Leo्XIII्on् 22/1/1899, addressed to Cardinal James Gibbon, of Baltimore. The then pope was concerned about the new opinions being expressed् that् “the् church् should् shape her teachings more in accord with the spirit of the age and relax some of her ancient severity and make some concessions to new opinions. Many think that these concessions should be made not only in regard to ways of living, but even in regard to doctrines which belong्to्the्deposit्of्faith”.्The् encyclical is uncompromising on what it considers matters of faith
93 वीज क क ों णि
but्acknowledges्that्“in्regard to ways of living she has been accustomed to so yield that, the divine principles of morals being kept intact, she has never neglected to accommodate herself to the character and genius of the nations which्she्embraces”. We need to remember that this encyclical was written years before the far-reaching changes in ecclesiology of Vatican II. It ends by saying् “We् are् not् able् to् give् approval to those views that, in their collective sense, are called by some as Americanism ... For it would give rise to the suspicion that there are some among you who conceive and would have the church in America to be different from what it is in the rest्of्the्world”. This seems like a comedy of errors, with a complete role reversal. The USCCB today seems to be talking the language of Pope Leo in 1899, and the Vatican today seems more in keeping with the liberal thinking of the condemned Americanism! It is for this reason that Cardinal Luis Ladaria sent a letter on behalf of
Pope Francis, to the USCCB in May, warning that् their् vote् “could् become a source of discord rather than unity within the episcopate and the larger church in the United States”.् Let us objectively look at Vatican II teachings, Canon Law and the Catechism of the Catholic Church (CCC) vis-à-vis the Eucharist, especially of its unifying effect. The Eucharist manifests the unity of the Body of Christ (LG 11). It brings about the unity of the church (UR 2). It is the source of perfecting the church (AG 39). It is the hope and strength् for् life’s् journey (GS 38). Community building must originate in the Eucharist (PO 6). Bishops should live the paschal mystery more deeply through the Eucharist and thus become a firmly united body्in्the्solidarity्of्Christ’s्love् (CD 15). Canon Law asserts that any baptised person who is not forbidden by law may and must be admitted to Holy Communion (Can 912), as it is an action of Christ himself, and of the church (Can 899).
94 वीज क क ों णि
The Catechism describes it as the centre of Christian life (CCC1343). It has been there from the beginning of Christian devotion (CCC 1342 & 2178, cf Acts 2:42-46 & 1 Cor 11:17). It therefore encourages the faithful to receive the Eucharist, even daily (CCC 1389). I really wonder if the USCCB has bothered् to् refer् to् the् Church’s् own teachings before embarking on its present highly motivated and suspect action against Joe Biden and his ilk? Finally, there is the abiding example of Jesus himself, who said that the Sabbath was made for man, and not the other way around (cf Mk 2:27). He did not condemn sinners but shared the table with them (cf Lk 15:2). He did not condemn the woman caught in adultery (cf Jn 8:4), or the Samaritan woman who had been through five husbands (cf Jn 4:18). Can we be more sacrosanct than Jesus? Remember how Pope Francis blessed the marriage of a live in Chilean couple that were flight
attendants on one of his journeys in 2018. He was touching hearts, not flouting or flaunting rules. He is indeed a pastor with his oft repeated्“smell्of्the्sheep”.्And् sheep do not smell of eau de cologne! He believes in the pastoral, not dogmatic approach, to situations. The् dogmatist् would् say् “Don’t् jump into the water, it is dangerous”.्Seeing्a man drowning he्says्“I्warned्you,्now्you्face् the् consequences”.् The् pastor,् on् the् other् hand,् says,् “That् man् is् drowning. I must save him, even at the cost of my own life or reputation”.् I will conclude with some examples of what moral theologians call “situational् ethics”.् Firstly,् Jesus् said that Moses allowed divorce because of the hardness of their hearts (Mat 19:8). Today it may be permissible because of the complexities and uncertainties of modern life. If I correctly recall, Pope Francis’् sister in Argentina is a divorcee, so he understands their pain.
95 वीज क क ों णि
My wife had both her confinements in Catholic hospitals. Both were caesareans. After the second one, while my wife was still on the operation table, a Catholic nun came out of the theatre asking me to sign for a tubectomy, while her abdomen was still open, so as not to endanger her life. As a conscientious Catholic I was in a dilemma. My mother-in-law, sensing my confusion, told me to sign. I did. Another very different example. Yogi Adityanath, the Chief Minister of U.P. is a sadhu who does not even eat onion or garlic. Yet he encourages the sale of liquor because the Govt desperately needs the money, more so in these corona times. Then there is St Thomas
Aquinas’् theory् of् “double् effect”,् used to justify killing in war. Protecting people is the prime motive but killing others in the process् is् the् unintended् “double् effect”् (CCC् 2263).् Generals् today् refer to it as collateral damage. My parting shot; as per Canon Law, only the Pope has the right to judge Heads of State (Can 1405:1)! Perhaps that is why he permitted Johnson’s् marriage् and् may् not् permit the USCCB to get away with their antics of Weaponizing Communion and Demonizing People. • The writer is the Convenor of the Indian Catholic Forum JUNE 2021 --------------------------------------
50 Years of My Journey in the Society of Jesus I joined the Society of Jesus (the members are called Jesuits) on Monday 28th June 1971, after completing B.Sc. I joined, then called the Goa - Pune Jesuit Province and now I belong to the Goa् Province.् By् God’s् grace
coincidentally on Monday 28th June 2021, I completed 50 years as a Jesuit. Abraham Lincoln has rightly said,्“In्the्end्it्is्not्the्years्in् your life that count. It is the life in your्years.”्Or्in्the्words्of्Ralph् Waldo्Emerson् “It्is्not्length् of
96 वीज क क ों णि
life,् but् depth् of् life.”् I् firmly् believe् the् saying् “A् life् spent् worthily should be measured by deeds,्not्by्years.”्Hence,्my्life् as a Jesuit should be counted and measured not merely on the basis of 50 years in the Society of Jesus (SJ) but based on my quality of life, my contribution to the Society of Jesus, and to others. I always believed what्Albert्Einstein्said,्“Only्a्life् lived्for्others्is्a्life्worthwhile.”् I am a man of a few talents. With these limited talents I must honestly admit that I have contributed to the best of my ability and continue to contribute, especially in the field of Konknni for which I was chosen, encouraged, trained and supported by the SJ. I was first moulded in positive values by my family, later on by the SJ and through my own consistent and dedicated hard work. I् don’t् want् to् list् here् my् contributions and their importance. Let others enumerate and evaluate them. However, in all humility I must accept and say that a vast majority of people consider me as the authority in Konknni language, its grammar, Konknni linguistics and consult me for their questions and doubts. My contribution goes far
beyond Konknni linguistics and extends to ecology, eco-spirituality, horticulture, promotion of Konknni language and culture through mass media and social media, care for domestic and wild animals including reptiles which most of the people are scared and avoid, guiding and encouraging people to grow in positive values, sharing of my thoughts, quotations, videos of music, dance, and short movies through social media, and reaching out 3L namely, the least, last, lost students and their poor families irrespective of religion, region, language, and culture. Throughout my life before joining the SJ and afterwards I was guided by the teachings of the Bible. Besides this, I was influenced by the thoughts of great thinkers and teachers of different religions. “Associate् yourself् with् men् of् good quality if you esteem your own reputation; for it is better to be alone than in bad company.”् said् George Washington. His sound advice I have followed till date. Till I reached tenth standard, I had never thought of becoming a priest.
97 वीज क क ों णि
I wanted to be a teacher, because I was helping my siblings and others in their studies while studying. While I had my own plan for my life, God had a master plan for me. That is how I joined the SJ. First, I opted for the Darjeeling region and later within a year seeing the greater need, I joined the Goa-Pune Province to work in the Kannada region. When I finished my philosophy studies and a year of regency, my superiors and fellow Jesuits thought that I must be set aside for Konknni work. With the little initial reluctance, finally I accepted the challenge and never looked back. I proposed the concept of establishing Thomas Stephens Konknni Kendr (TSKK) and worked with the late Fr. Matthew Almeida for all the aspects connected with TSKK and its campus, including constructing the aesthetic building. For me life is not what I want, but what God decrees. Hence, I्accepted्the्saying,्“When् life्isn’t्the्way्you्like,्like्it्the् way् it् is.”् Life् in् the् SJ् gave् me् ample opportunities to bloom and spread the fragrance. There were moments of jubilant sense of reaching the Mount Everest peak
and at times thrown down to the frightening and descending unknown abyss of the ocean. During these moments I reminded myself the sound words of Gautama Buddha,् “Do् not् dwell् in् the् past,् do not dream of the future, concentrate the mind on the present् moment.”् Living् in् the् present moment and swimming against the powerful current of worldly culture and standard was a great challenge for me. From my childhood I had an independent mind of my own and never pleased others including the elders and superiors to receive favours. I always preferred to take the path less travelled or dare to go off the beaten path by others. I liked to be a trend setter than a trend follower. To follow this way of thinking and living was not easy. Here I was reminded of the words of the American writer Henry Wheeler Shaw who wrote with the pen name Josh् Billings् “Life् consists् not् in् holding good cards but in playing those् you् hold.”् I् always् played् cards which I got and believed not to defeat others but to create as far as् possible् “win-win् situation”,्
98 वीज क क ों णि
without counting consequences.
the
cost
or
As far as I am concerned, completing 50 years in the SJ is not an achievement or an occasion for jubilation or celebration, but an excellent occasion for selfintrospection, thanksgiving, and gratitude to God. I always avoided my celebrations. I never celebrated or encouraged others to celebrate my birthdays. Since I wanted my ordination in Konknni, I joined with my theology companions, Denzil Lobo् and् Francis् D’Souza् for् the् ordination on Thursday 21st April 1983 at St. Aloysius College, Mangaluru. After the ordination in the evening everybody was served a piece of cake, a batatawada, a little chuda and a cup of tea in ceramic cups by the Jesuit Community. I spent Rs. 500/- for printing the invitation card, postage, and for the travel. When I presented the bill to the Province Treasurer he was really surprised and took time to believe it. My parents spent 900 rupees to hire a bus for the transport of family members and friends. After the ordination there were no other celebrations anywhere. No first
mass or kissing of hands, etc. I told the parents to spend the amount which they had budgeted for the celebration for the cause of the needy. In the same line of thinking, I requested the Provincial and my local Jesuit community not to have any celebration for the Golden Jubilee, rather to spend the amount for the needs of poor students. Keeping in mind the teaching of Jesus with the help of friends of 3L, I arranged meals for eight families of 3L on 28th June. They prepared the food of their choice and taste. Since I am a firm believer in spirituality and not in ritualism, I spent 27th and 28th June 2021, in prayer, reflection, and silence of solitude to thank God for his grace, mercy, and love towards me. If God extends my lifespan and health, I want to complete Amčhi Bhas Xikat: Konknni Basic Course (In modified Roman Orthography) in 2022् and् Learner’s् English् – Konknni Dictionary of 50,000 plus entries based on modern lexicography methods by 2030. This is my dream. With dreams begins the responsibility. So, I must constantly remind myself of the
99 वीज क क ों णि
proverb,् “If् you् want् your् dreams् to् come् true,् don’t् sleep.”् At् the् same time, I must keep in mind the saying of the American writer Robert् James् Waller,् “Life् is् never् easy for्those्who्dream.” Let me conclude with the words of American humourist writer Erma Bombeck्“When्I्stand्before्God् at the end of my life, I would hope that I would not have a single bit of talent् left,् and् could् say,् ‘I् used् everything्you्gave्me.’”
Latin्hymn्“Te्Deum्Laudamus”्(O् God, We Praise Thee) sung with the Gregorian chant. Here below I have shared् a् video् of् “Te् Deum् Laudamus”् sung् by् the् Cistercian् monks of Stift Heiligenkreuz, Austria.
Thank you for becoming a fellow pilgrim in my life journey. Your presence, absence or even the shadow has contributed for my growth. There is no better thanksgiving hymn for me, other than the traditionally ascribed fourth century
Pratap Naik, sj 28th June 2021 --------------------------------------
School of Social Work, Roshni Nilaya invites Harold D’Souza as a key note speaker on Global Vision for Academic Excellence Dr. Juliet C. J., Principal, School of Social Work, Roshni Nilaya, Mangaluru has organized a seven days International Virtual Faculty Development Programme on ‘Global् Vision् for् Academic
Excellence’् from् July् 5th् to् July् 11th, 2021. Harold्D’Souza्Co-Founder of Eyes Open International and former Member on Board, U.S. Advisory
100 वीज क क ों णि
Council on Human Trafficking, appointed by President Obama and re-appointed by President Trump will address globally on July 10th, from 4:30 pm to 5:30 pm IST. College to Community: Extension Services्is्the्topic्Harold्D’Souza् President of EOI a native of Bajpe, Mangaluru will address internationally. School of Social Work, Roshni Nilaya, managed by the Institute of Social Service, Mangaluru, was established in 1960 by the Society of the Daughters of the Heart of Mary. The Institution has created as an
ecosystem to develop a global vision for academic excellence and human development. Centre for International Academic Network (CIAN), Centre for Research and Publications, Extension Service Centres such as Family Service Agency, Family Counselling Centre, CHILD LINE, Centre for Leadership and Social Development, Centre for Sustainable Development and Centres for Urban and Rural Community Development are actively engaged in accelerating the capacity of the Faculty and the students to become knowledge
101 वीज क क ों णि
factories, skills towers and value oriented professionals in contributing to building a just, sustainable and inclusive Society. The Government of Karnataka has conferred the college the status of ‘Autonomous् College’् in् the् year् 2007-2008 and in 2010, the UGC has recognized् it् as् “College् with् Potential् for् Excellence”.् The् College has been re-accredited by NAAC with an्‘A’्Grade्(3rd्Cycle)् in 2016. About the IFDP The International Faculty Development Programme. Dr. Jenis Mary - Vice Principal, School of Social Work, Roshni Nilaya् shared;् “May् the् gracious् Lord bless Harold with healthy, happy, and harmonious life! Harold your way of thinking, writing, and acting for the purpose driven life is inspiring”. The International Faculty
Development Programme (IFDP) aims to improve faculty members' personal and professional skills in higher education. It would allow the individual to understand and realize their full potential, as well as optimize their contribution to the Institute and its stakeholders to lead a successful professional life. This intensive faculty development programme is offered also to keep abreast with knowledge and skills development from a local to a global perspective. We have speakers from different continents who have wide experience in academics and practicum addressing the key thrust areas of higher education. School of Social Work, Roshni Nilaya, invites administrators and faculty to participate in the IFDP to foster institutional development and benefit the nation. Society of the Daughters of the Heart् of् Mary् Motto् is् “Love् is् Made Fruitful in Service" Day 1: 5th July 2021, 4:30pm to 5:30 pm (IST) Theme: Dynamic and Participatory Leadership Speaker: Mr.् Donald् D’Souza् (United्
102 वीज क क ों णि
Kingdom) Director HR – (EMEA) Oracle Corporation Day 2: 6th July 2021, 4:00pm to 5:30 pm (IST) Theme: Student Wellness and Integral Development Speaker: Dr. Nelson् D’Souza् (Australia) Leadership and Talent Development Professional Day 3: 7th July 2021, 4:30pm to 5:30 pm (IST) Theme: College Campus Spirituality Speaker: Sr. Anita Baird (United States of America) Member of the Religious Congregation of The Society of the Daughters of the Heart of Mary Day 4: 8th July 2021, 4:30pm to 5:30 pm (IST) Theme: Globalization and Academic Diplomacy: Future of Partnerships Speaker: Prof. Prakash Goossens (Belgium) International representative at Fracarita International Day 5: 9th July 2021, 4:30pm to 5:30 pm (IST) Theme: Academic & Human Excellence Speaker: Dr. L. N Seshagiri (India) Associate Professor in English and Expert in Soft skills, Teacher skills, Counseling and Quality in Higher Education ---------------------------------------
Day 6: 10th July 2021, 4:30pm to 5:30 pm (IST) Theme: College to Community: Extension Services Speaker:् Mr.् Harold् D’् Souza् (United States of America) Cofounder Eyes Open International Day 7: 11th July 2021, 4:30 pm to 5:30 pm (IST) Theme: Alma mater Alumni Engagement for Institutional Eminence Speaker: Mr. Jagadish Shekhar Naik (India) CoFounder & CEO, TalentFree India, Bengaluru. Dr. Jenis Mary an advocate on human rights spoke to the press; “For्me्Harold्your्past्has्been् history, your future will be fulfilling and satisfactory! I just want to tell you from the depth of my heart that right now you are living in a state of grace! Harold you are a happy person, healthy person, successful person, loving person, generous person, positive person, open person! Person of good will, will flourish and cherish life forever. Continue to weld the universe with your positive force! Give time for yourself and for your family. members too for you are wonderful! ---------------------------------------
103 वीज क क ों णि
कबडार मायेचा्वोणदतंन ्सुटलल्या्इड्यां न वार््याच्यो्दशळोण्यो कोलवाचें्पाकें्पोंवतना थेंबे्थेंबे्आरां वचा तोपल्याच्यो्दपं सवण्यो् मोळबाक्बुराक्जाल्ल्येबर वार््याक्हां ड ्धनस व्हाळे ्व्हाळे ्वोतचा आट ्सोणा्पावसाच्यो्भुलवण्यो घरा्भायर्पावसाचा्पावळ्यां न भरून्वोमतुंचा्दसद्ये्कोळशां चो् आम्रुको्हासो्् वोल्पां ग्रून्बसल्यार रां ददणकडे ्उज्यान्ददं वच ्ऊब वर््सा्वर््सा्नवें्कापाड्मेळळल्येबर पाक्याक्नवो्कोलू्दशंवचें्भा दकतलें्पोंवल्यार तें्म्हाका्मो ाचें म्हजें्घर ह्या्भुम र्म्हजें्रावळे र एकेक्च्च्काड्येन्बां ध्लो्घोंटेर वादळाक्बल ्जातना्सुकण्यान् भो चो्दवशेव्नातलो्आकां त.........
-कसवी,लोरे ट्टो 104 वीज क क ों णि
भुगें नेणतुलें्भु ें सवाां क्मो ाचें हासतें्ताचें्मुखामळ फुलायता्आमच ्ं काळजा्बूल्बूल व्हाजदयल्या्बर ्ं दकणदकणां आपुरबायेच ्ं भावनां वेळ् ेलोच्च्कळाना सकडां ्सां ाता्खेळतात मो ान्ताका्वेंगतात मुतलें्जाल्यार्हाक्बोब अळें ्मुतलें््वेग् ्ं व्हर पळे ्हा लें्दनतळ्कर भुग्यास क्थैंच्सोडन धां व्मार तेदना्मात्र्जाय्आवय भुग्यास क्कतास ्दनतळ्साफ पयास न्आयल ्ं खेळोंक्ऊफ झड्न्हं य्वाल क्फळ झड््जायना्आवयक्बाळ (✍असुंत कडसोजा ) 105 वीज क क ों णि
माणकां-५१
कववीधमाड आम ेर्आसात्माड् माडार्चड दाटे ्मोटे ् ोड् ोड बोंडे्काड आम ेर्आसात्माड्यो माड्ये्आं ार सदां ्नेटान्फुलोन्रावतात सोभ त्दभं ार आम ेर्आसात्ईंद ईंदार्बें देर बेंदेर्सोवोनस्सूर्काड सेजर् ा्रें दे र आम ेर्आसात्तळटे तळट्ार्इवोळ इवोळ्काडून्सां तेंत्दवकून जमय्भंडवाळ पळे यल्याय ्खाजूर तेय ्जातात्माडार लफ्दे शा्सुख्या्रें वेर माडा्साक्यास ्रकार -आन्सीपालडका 106 वीज क क ों णि
तूंयेतायम्हणोन.... मोजा्सपणां न ् सदां ्तूंच दे कून्सकाळ्जां वच ्नाका््मुणोन धां पल्या०त्हां वे्जनेलां . सदां ्मा ण्यां त्तुजेंच्््ध्यान् दे कून््घरां त्स ळादनतल्यान््उमकाळायलां त् तुदजंच्फायनेलां . काळजाक्तोपल्या््मो ा्भाल ् व्हाळता्रगता्वाळो खरोच्मो ां त्घायेलां . तूं्येताय्मूण घराक्केला्सुं ास र वसाां ्दकतल ्ं जाल ्ं पाशार कोणे्लेक्केलां ्? --जोस्सीकपंटो,कककिगोळी. 107 वीज क क ों णि
घूट... एका्घुडां त् दोन्कुंकडां ्दजयेताल .ं .. एकाक्उज्वो्दोळो्ददसाना् अन्ेकाक्दावो... एकामेका्मुकामुकार्मेळताना सक्ड्समा्आसुलें् कसलो्मो ्कसल ्सोड्दोड पूण्सां ाता्चल्ाना् ुस्पोड् ोंदोळ् एकाक्दाव्या्कुदशचें्बरें ्ला ल्यार् अन्ेकाक्उज्व्व्या्कुदशचें... लाटोच् लाटो... अपापलो्घूट्सोडन्द वंक् दोन ्कुंकडां ्तयार्नां त... या्एका्ददसा्धन ्आयलो, दावो्दोळो्ददसानातुल्य्कुंकड्याच्या् ोमटे क दाव्या्कुश न्सुर ्दरल ् आन ्दकतें् ोमट ्लुवोंक्बाक ् 108 वीज क क ों णि
तर ्दनरदलप्त्असुल्ल्या्ताचा् उज्व्व्या्दोळ्याक्पळे तानां च् अन्ेका्कुंकडाक्सवस्अथस्जालें... '्छे ्हां वे्इतलो्थेंप्झ डे o्केलें् मुजेबररं च्एक्दोळो्ददसानातुल्य्लाग् .ं ..'
सत्रावो
अध्याय:
(The Betrothal)
करार
...नवीनकपरे रा,सुरत्कल
सां ाता आम मुखार वेताना मेटां ददसल ं आन दें वोन वेतेच प्रधान पूजाररचा घरा ला ं पावल्यां व. थंयसर एक सभां ण. थंय पावतच अपणाक
109 वीज क क ों णि
सुसत जाल्या म्हण सां ोन
आदे वस
होरे स"
मा लो. ओरोसान आमकां एका सोभ त कूडाक वेलें.
"तूं पतूसन जल्ाल्या म्हण तूं ओप्ताय ? आम पळे लें तें दमसतेराचें
"म्हज तकल घुंवता आन म्हाका
रपणें आमका मदतचें दपंतूर जावंक पुरो.
दनदोंक जाय" दलयोन म्हळें .
बहुश्या आम कोरां त पळे ल दु स्र च"
आमकां जा जाताना दनपार. "बहुश्या. आमकां ोत्तुना. ोत्तू जां वचेय . हें अम नावन ला दसल्या फुलां चा शेतां त
सक्ड
भयानक. हां व दतका आकशीत
चलोंक
ेल्यां व. आ ोसताचो मदहनो आन
जालों,दतच द षट म्हजें र ात हून केलें आन
वारें आन हवो बरोच आसुलो. आम एका
म्हज मत दपश जाल . आन होरे स, त
बां कार बसल्यां व.
आटे नाक दभयेता म्हण म्हाका भगता. दतका दतणें दजवेश ं मारलें ना"
"तूं दकतें म्हणताय होरे स?" ’बहुश्या आयेशा चड मोवाळ जाल्यासतेल "सक्ड अदभूत ररत न जालें. अम
आमचे बर "
स्वपणेलें न ज जालें आन काडलेले कषट व्यथस जाले नां त. तूम भा
आन संतोस पाव"
"जावंक पुरो. त चड दै व कपाणान भरल्या. पूण हां व दतका कसलो घोव जातोलों? जर
तो म्हाका पक्यास बर पळे ला लो.
हां व दतत्तून पावल्यार"
" व्हय, त मो ाळ पूण त अदनक इल चड
मन स
पळे दयल
जायजय.
म्हाका
कोरां त
आयेशा
जाय.
आतां
"दतत्तून पावल्यार म्हण दकयाक सां गताय?" हां वें रा ान दवचारलें
पळे दयल्ल्यां त, दतचा कूदडं त मास आन र ात ना म्हण दचंत्तां . म्हाका दतणें उमो
"म्हाका
ददताना, उमो म्हण आपयल्यार, म्हाका
उ डास कर-दादलो आन एक स्वस्पर त
भ लो ना.एका वरान त कस बदलाल ?
मो करंक
मास आन र ात उज्या ववीं जल्ाना
सकानां त कोण्णा’ 110 वीज क क ों णि
ोत्तुना.आटे नान दकतें सां लेलें
"सकानां त कोण्णा म्हण दतणें म्हळळें . आतां
ओरोस, पाटल्यान दलयो आन
तकल दवरार कररनाका. च त ं . संस्राचा
पाटल्यान हां व आन आमचा पाटल्यान
चररत्रेंत
पूजाररं चो पुशाां व. खां ब्यां थावन उज्वाड
तूंवें
अदभूत
आपणायलां य. दे वान
पळे लां य
,
ददं वचें आपणाय-
नां व,मो ,आन अदधकार"
बरोच ददसतालो. मंददरां त कसदल
ताचा
पूजा
दवध चल्च आम पळे ल . थंयसर दोनश्यां वयर लोक धवे न्हे सोन आपाओल्या जाग्यार
दततल्यार ओरोस आयलो आन आयेशा
उभे असुले.आन तां चा पाटल्यान पूजार
आमकां मेळोंक आशेता म्हण सां ोन
आन
आमकां अमचा कूदाक येया म्हणालो. थंय
मधें ात व्हड दोन कदे लां दसंहासना बर
वेताना पूजार असुले. नाका म्हणचाददं च
आन त ं चडोंक मेटां . एकाचेर आयेशा
ताणें दलयोचें खाड आन केस कात्रून सोभ त
बसोन आसुल . दतचें तोंड धां दपनासताना
केले. हां वें नाकाच म्हळें . बां ग्राचा रं ाचो
उगतें आसोन आमकां पळें वचें भा लाबलें.
वाणो
त
दलयोक
ददल्यो
आन
सोभ त,
तां चा पाटल्यान पूजादनांचो जमो.
आकशीत ददसताल . दतणें घाल्ल्या
सजदयलो धवो एक द लो न्हसयलो.
न्हसणाचेर त पूजानी न्हय एका राण्ये बर
तकलेर एक मुखूट. म्हाकात एक द लो
सोभताल . फुलां आन आभराणान दतका
आन व्हाणो पूण दलयो बर न्हय. एक
सजदयलें आन दतणे द ल्या दभतर घालें
रप्ाचें बेत दलयोक आन म्हाका रूकाचें.
दसल्काचें पाताळ न्हे साण कोरां त आम
कसलें काऱ्यें म्हण दवचातास ना ओरोस
पळे ले बर च ददसलें.दतचा उज्व्व्या हातां त
सां ोंक ओपलो ना. पूण दलयोन हट
मोदतयान
केल्ल्यान तो म्हणालो- "करार" दलयो
सोभात! दतचा सोभायेक आध्यात्म क रं
उत्साह त जालो आन
आसुलो. दतका सोडन हे र दकतेंच आम
आसता
खादनया हाजर
म्हण दवचाररला लो.
सजदयलें एक बेत. कसल
पळे लें ना. आमकां येवकार करंक मा ण ं आन मंत्रां थंयसर आवाजल .ं
"ना. त एदोळू च आपल्या
ां वाक पाट ं
ेल्या - ह ें दतदससतां आन झूज कताां म्हण सां ोन"
अमकां दतचा मुखार वेचाक ओरोसान दहशारो ददलो आन तो पाट ं सरलो. वेतेच दतणें बेत उभारलें अन सक्ड स्तब् जालें.
आम ओरोसाचो पाटलाव केलो. मुख्यलान
त उटल आन मेटां दे वोन सकला आयल .
111 वीज क क ों णि
दतणेण दलयोक हळू आपडलें आन व्हड
आपणायताय म्हण"
पूण रच क ताळ्यान म्हळें - "पळे या, हे दसयाच दवंचवण!" जम्लेल्यान जाप ददल -
’व्हय स्त्र ये",
ंभ र तर
" हे दसयान दवंचलेल्या तुका स्वा त!" दतणें
कां पचा ताळ्यान दलयोन जाप
दलयोक ला ं वोडलें आन म्हाका ब लेक
ददल . "आतां आन सवसदां "
रावोंक दहशारो केलो. त उभ जाल आन बेत सकला घालण "हे स्साचे पूजार आन पूजादनसनो, आवयचा
आपले दोन हात मुखार करून रावल .
नवकारानो, म्हाका आयका. पयलें पावट ं
दलयो ला ं जालो आन दतचा वें ेंत
हां व तुमच सामकार उभ ं आसां . म्हज
पूण हां वेम पळे लें , ताचें तोंड धवसेलें-भपास
सोभाय तुम पळे वंक हो मन स कारान. हो
बर आन ताचे केस बां ग्रा रं ाक बदलाले
आपल्या इषटा सां ाता पक्यास बर भंवोन
आन तो कां प्तालो, पडचा बर ददसलो.
आम्हा मंददराक पावलो. आयका. हो पकी
आयेशान
न्हय बदलाक म्हजो राय , पतूसन म्हजो मो
सां बाळळें आन
आपणावंक अयला. व्हयमू कस्वलक्रेटस?"
ओरोसान दतचें बेत दतका पाट ं ददलें.
"व्हय"
"ओ राया, तुका तयार कलो जा ो तूं घे आन
तूं
हें पळे लें आन
ेलो,
दतणे ताका
ट्ट धरून उमो ददलो.
सदां च
म्हजा
ब लेक
च
’तुदमंच सां ा. हां वेम एकल्याक म्हजो राय
असतोलोय. चड तुजें दसंहासन आन
जावन दवंदचजाय, व्हयमू?"
जम्लेल्यां चें आराधन स्व कार कर"
"तसेंच व्हय , ओ हे स" एकाच ताळ्यान जाप
"ना." दलयोन जाप ददले."आतां आन हां ाच
आयल . आयेशा त न पावट ं बाग्वाल आन
हां व सां गतां . हां व एक दादलो-म्हाका दवदचत्र
दलयो मुखार ददं ब घाल .
दे वां दवश्यां त ोत्तुना-तां चें सादक्रफ स आन आचरण सयत कळ त ना. तुम कोंण्ंच
"सां " , दलयोक पळे त्त त उलयल . " हां कां
म्हाका तकल
सवाां क सां
तुका मात्र तकल बा ायतां " हें आयकोन
आन
हां ा नातलेल्यां क
कळोंद , तूं पतूसन म्हाका होकाल जावन
बा ायनाये. आयेशा,हां व
जम्लेल्या थोड्यां क आजाप जालें आन 112 वीज क क ों णि
ुण ुणोंक ला ले. मधल्यान एक ताळो
इदजप्ताचा बेहदबटां त. सं त बरें होल . तूं
आवाजलो-" तूं दवंचलेल्या आवयचा रा ा
म्हज्या राया, सां ,तुका खंचा नां वान हां व
थावन जाग्रूत राव!" हें आयकोन आयेशा
आपंव? कलेक्रेटस-"
दभयेल तर हासोन म्हणाल -"दततलें पुरो. म्हाका ,म्हज्या राया,तुजें आराधन आन
’म्हाका दलयो म्हण आपय आयेशा-हें च म्हजें
कराराचें ायन पुरो.चडत क नाका"
नां व.हो कलेक्रेटस एक दनभास
मन स"
"जायत म्हज्या राया दलयो.अम
अतां
दलयो मेटां चडोन कदे लाचेर बसलो. रायाळ
व्हभवाचा न्हे सणार सोभतां व आन आमच
ददसतालो आन
आशा
आकरष क सयत.तर
इलोसो दपडे सत ददसलो.मंत्रां , मा ण ं आन
जार
जाल्या.अरे ,हां व
तुजेला ं
आदभांत उलयतां . तूं त दवस्रोंक नां यमू?"
ायन सुरू जालें. आमकां चडत क आथस जालें ना तर आयकोंक बरें च ला लें. पयलें स्त्र यान
हळू
"ना"
ताळ्यान, उपरां त व्हड
ताळ्यान दादले इल्ल्या संतोसान आन
"तर आम आदभांत च उलव्यां .आतां तूं
इल्ल्या रडण्यां सां ाता मेळोन
म्हाका इलो वेळ एक्सुरेंच सोडा.हां व तेंच
अखरे क दभाजो,संतोस आन
ायलें. संभ्रमान
आशेतां . हां वें थोड्यां क भेट द वंक आसा"
भरलोलो ताळो.हें ायान सुमार वेळ चलें. आम मां दून तंय थावन ेल्यां व. दतचें करार आयेशा उभ जावन आपलें बेत वयर केलें आन
जम्लेल्यान
बा ावन हळू रावयलें.
जाल्ल्याक
त न पावट ं तकल
ताळ्यान क्रमेण
ायन
तां कां वचोंक दतणें दहशारो
ददलोच सवस थंय थावन
अदभनंदन पाटवंक पवसताचा आददवादसचे मुखेल आयल्यात म्हण कळळें .
ेले आन दार
धां पलें. आम दो , पापवे आन ओरोस मात्र
**************
उरल्यां व. (सत्रावो आध्याय समाप्त) "तुम आयकालें
ायन काजाराचें
ऐस स आन ओररस स खात र
त,
ायलेलें113 वीज क क ों णि
मूळनक्षत्र (भाग-९)
मनशां न्अनपेक्ष त्प्रसं ाक् तोंड्ददवच्याक्सदा्तयार्उकास .्ह ्दवद्या् प्रमोदाल्आं ां तू्आस्वस्सल .्ताणे्कळसो् सक्ल्दवोनूस्सादवत्र ्ददकान्तोंड्दफरै लें.् नजरे ्नजर्दभडल .्पण्सादवत्र न्ल ेच् कळसो्उक्ळो.्त ्उदाक्हाडच्याक् ेल .्उदाक्बालददं तू्ओदत्ततना्या् उदका्बशी्दत ेल्दू :खा्अशूस्भ ्बालददं तू् ळताले.्हें ्द्रश्य्प्रमोदाल्नजरें तुल्यान् सुदटलना.् ््््््ताणे्म्हळें ,्"्सादवत्र ...तु ेल्दोळें तू् अश्रू्?" ्््््््सादवत्र न्सेर ान्तोंड्धां पून्घेतलें.् त ्बळू ्बळू ्रडताल .्प्रमोदाक्कस्सने्
कोकास ्कळना्जाले्.्तो्थंचे्उं बोळचे् फात्थरार ्बसून्उरलो.्तेिा्सादवत्र न् सां भाळत्सावकाश्सान्अवाजां तू् प्रमोदाक्पळै त्सां लें्,्"्तूं्आमकां ्सोण् वत्त्खय ्ं न्हय ्ं ?"्हें ्सां तना्दत ेल् मनां तूल्दू :खाच ्त वसता्जाणवताल . ्््््््"श्शे...श्शे्तुमकां ्कस्स ्ं सोण्वोच्या् जात्ता्?्तुि ्इतल्लास्वग्च ्जाल्यां त ् क ...्आत्तं्दू र्कोचें्शक्यना.्ह ्जाल ्एक् बाजू.्आत्तं्दु सर ्बाजू्आयकून्घे.् आमकां ्प्रमोशन्मेळता्तेिा्शाखेंतू् दवनाां त .्दु सरे ्कडे न्व स्कतास त .्आत्तं् हावें्वोच्चे्पडता.्वत्ना्जाल्यार ्प्रमोशन् रद्द्जात्ता.्सादवत्र ्तूं्समजून्घे ो.्प्ल स्,् माक्ा्सां ्,्हावें्तुक्ा्ज वन्सां ात ् म्होणू्मा ण ्घाल्यार ्,्तूं्तयार्
114 वीज क क ों णि
जात्तदलमु ो?" (continued) -पद्मनाभनायक (m)९९६९२६७६५६ -----------------------------------------------------------------------------------
Indian Catholic Youth Movement(ICYM) Central Council, Diocese of Mangalore in
collaboration with Fr Muller Medical College Hospital Kankanady and Fr Muller Hospital, Thumbay initiated Covid-19 vaccination drive with the
115 वीज क क ों णि
aim to increase the vaccination rate and also to support the youth who are less privileged. There are dedicated counters setup to ensure the entire vaccination process goes on smoothly. ICYM Members are present at the venue to guide the people. Under this initiative ICYM Episcopal city deanery started vaccine registration helpline which mainly focuses on creating awareness regarding vaccine registration,
booking slots for vaccines and so on. Similarly other ICYM units all over the diocese have taken up such initiatives and have helped in getting people vaccinated. ICYM Mangalore diocese is also offering free doses to the front-line volunteers of Mission Share and Care, who have served from past 50 days to distribute essential food kits and food packets to the needy people of Mangalore. In addition, Free vaccination is also being offered to those who are in urgent
116 वीज क क ों णि
need of vaccination but, are unable to afford it.
Thumbay, the medical staff, ICYM Volunteers and because of the generous contribution of Mr John Errol Samuel and our well wishers.
This initiative is running smoothly with the help and support of Rev Fr Richard Aloysius Coelho - Director Ms. Minol Mrinaline Braggs, PRO Father Muller Charitable Institutions ICYM Mangalore Diocese, is the and with the cooperation of Rev Fr overall coordinator of this drive. Ajith Menezes - Administrator of Director Fr Ashwin Cardoza, Father Muller Medical College, Rev President - Leon Loyd Saldanha and Fr Vincent Sylvester LoboSecretary- Veena Vas are heading Administrator Father Muller the team -----------------------------------------------------------------------------------
Jesus the Real Vine Anybody care for a glass of real wine, Turn्to्Jesus’्blood,्make्it्thine, This wine comes from the vineyard so pure, Any malady it is certain to cure. For the winemaker chose the fruit from which to make, This drink of life, which goes well with cake, As the fruit He gave His only son, That we may be made with Christ one. With care and love He grew the plant, That it may one day all sin supplant, Paying careful attention to the climatic condition, That would nuture this grapevine until its transition, To the blood of Jesus, from sin our liberator; That we may reach his Father, he served as an escalator. For the soil to bear this vine, 117 वीज क क ों णि
He chose a lady so divine, The seed of which in her womb He sowed, That forever she will be by mankind implored. In her entrails this vine grew, Blossoming into life new, She bore the son of God, to him she gave birth, For him to carry्out्his्Father’s्mission्on्earth. This vine it continued to blossom and bloom, The fruit of our mother’s loom, This्is्what्is्referred्to्as्“the्word्becoming्flesh” Humanity was given a chance to start afresh, With hope of someday getting a share in्God’s्vineyard, Jesus making this for us to achieve, a feat not so hard. We were called to be branches of the vine, To show His love for us He sent many a sign, Promising us a fertile season without wilt, Provided्we्remain्free्of्treason’s्guilt. We are lucky that we are chosen by this winemaker, To be of His fine wine the ultimate taker, He has gone to lengths to assure it is the best, Drinking which at peace we may rest -Vanessa Pinto, Bengaluru -----------------------------------------------------------------------------------
118 वीज क क ों णि
St Agnes College, Mangalore leaps into Post Centenary Era
2 July 2021 is a red letter day in the history of St Agnes College as it was founded by the great visionary
Mother Mary Aloysia A.C., the Second Superior General of the Apostolic Carmel on this date 100 years ago in a small dry land called hullu mulli, in Mangalore with just
119 वीज क क ों णि
venture्out्of्the्‘secure्precincts’् of their homes.
24 students, in an era when educating girls was unheard of and the society wondered about whether it was advisable for girls to
Today, the college has progressed by leaps and bounds to be one of the premier institutions of higher education in the country. While education of the girl child and women empowerment are recognized as a national priority at present, St Agnes College has been serving this noble cause for the past 100 years, and its alumni scattered all over the world, are witness to this fact. This institution has trained young women to be leaders, pioneers and people for others,
120 वीज क क ों णि
working shoulder to shoulder with men to shape a newfound nation. The year 2021 is very significant to St Agnes College as it has completed the 100 remarkable years of empowering women by providing value based, socially relevant and globally competitive education. In the last hundred years, St Agnes College has witnessed several milestones. The college took the initiative of submitting itself to the accreditation process conducted by the NAAC (National Assessment & Accreditation Council) in 1999 and had the honour् of् receiving् a् ‘Five् Star’् grade. In the successive reaccreditation process by the NAAC in 2005 and 2012, the College earned्an्‘A’्grade.्The्year्2017् turned into a milestone for the college as the it secured an A+ Grade from the NAAC with a CGPA of 3.65/4, and also has been conferred् the् title् of् ‘College् of् Excellence’्by्the्UGC,्New्Delhi.् St. Agnes College is the first college under Mangalore University to receive this recognition. The college was्granted्the्“Star्Status”्by्the्
Department of Bio Technology (DBT) of the Ministry of Science & Technology (MST), Government of India in 2017, for promoting basic sciences among students of the region. Apart from national recognition, the college has also been the recipient of् the् ‘Jimmy् and् Rosalynn् Carter् Foundation’् Partnership् International Award for its pathbreaking work in the field of watershed management in 2006. This is the only one of its kind recognition in India. In 2007, St Agnes College was conferred the status of Autonomy by the UGC making it possible to start Post Graduate Programmes, St Agnes Research Centre for both men and women. Reposing faith in the motto of the college्“Deus्Fortitudo्Mea”- God is my Strength, the institution has not kept any stone unturned to empower women and excel them in their career as educators, scientists, chartered accountants, management professionals and efficient homemakers. These many
121 वीज क क ों णि
years of glory of St Agnes College would not have been achievable if not for the strong foundation laid by Mother Mary Aloysia against all odds. St Agnes College will always remain in् the् history् as् the् first् women’s् college on the west coast of India as well् as् the् first् Catholic् women’s् college in the country and the first women’s् college् in् the् region् which has witnessed its Centennial Jubilee. Today, i.e. on 2 July 2021, as we celebrate the 101st birthday of this great institution, all the agnesians spread across the world would look back with gratitude to St Agnes, the patroness of the college, Mother Mary Aloysia, the founder, the management, a long line of Principals, scores of members of staff, students, alumni, parents, benefactors, well-wishers and donors whose unwavering faith, relentless endeavour and benevolence for making this institution what it is today. To mark the significance of this red letter day down the memory lane, a
sapling was planted by Sr M. Carmel Rita A.C., the administrator of the college, Sr Dr M. Venissa A.C, the principal of degree college, Sr M. Norine्D’Souza्A.C.,्the्principal्of् PU college, Sr Dr M. Vinora A.C., Sr M. Roopa Rodrigues A.C., the vice principal of degree college, members of staff, support staff and the president of the student council. This sapling symbolises the inner beauty and resilience of the students of this prestigious institution. Like the branches of the tree, though the students leave the portals of this college, they will always get connected with their roots, the alma mater. At this juncture, St Agnes College History Vault was buried underground containing the book on the history of the college, the centenary badges, and the college emblem (crest) to bring back the nostalgic memories of this pioneering institution in the years to come. Sr M. Carmel Rita A.C., invoked the blessings of God and reminisce the contributions of all stakeholders of the college to its growth and paid befitting tribute to all of them. Sr Dr
122 वीज क क ों णि
M. Venissa A.C., recalled the obstacles experienced by the staff & students due to the unprecedented covid-19 pandemic during the centenary year and threw light on the need for the introduction of New Education Policy (NEP) from the current academic year. She also pointed out the preparations required to update the calibre to fulfil the challenges of accepting
NEP. The sapling plantation ceremony was conducted at 10.30am in the close vicinity of Mother Mary Aloysia Centenary Auditorium on 2 July 2021 and the program was compered by Dr Devi Prabha Alva, Associate Professor of Commerce, St Agnes College (Autonomous), Mangaluru
Dr Devi Prabha Alva ------------------------------------------------------------------------------------
123 वीज क क ों णि
124 वीज क क ों णि
125 वीज क क ों णि
126 वीज क क ों णि
127 वीज क क ों णि
128 वीज क क ों णि
129 वीज क क ों णि
130 वीज क क ों णि
131 वीज क क ों णि
132 वीज क क ों णि
133 वीज क क ों णि
134 वीज क क ों णि
135 वीज क क ों णि
136 वीज क क ों णि
137 वीज क क ों णि
138 वीज क क ों णि
139 वीज क क ों णि
140 वीज क क ों णि
141 वीज क क ों णि
142 वीज क क ों णि
143 वीज क क ों णि
Kiran Stephan John D’Silva (48) Dubai UAE
Kiran Stephan John D’ Silva, 48 years old, unemployed in Dubai for the past one year collapsed in the washroom on May 12, 2021 and was rushed to the hospital in Dubai. The doctor advised after his CT scan that he should be operated immediately for brain haemorrhage. He has not gained consciousness and is still in ICU in the critical condition. The paramedics decided to bring him to the private hospital. The expenses in the hospital are beyond the reach of his wife. The doctor advised to keep him in ICU for another two weeks, but the estimated cost would be around AED 500,000. His wife has pleaded to consider her request for generous donations for his treatment on humanitarian grounds. Please send your kind remittances to one of the following two bank accounts: In India: Bank Account No. 0882101052004 Name of the Account Holder: Anisha Sunitha Tellies Bank: Canara Bank, Tumkur Road branch, Yeshwanthpur, Bank IFSC Code: CNRB0000882 In the Gulf: Bank Account No. 10517074214001 IBAN: AE410030010517074214001 Name of the Account Holder: Anisha Sunitha Tellies Bank: ADCB Mob:- 971 528757893
144 वीज क क ों णि
145 वीज क क ों णि
146 वीज क क ों णि
147 वीज क क ों णि
148 वीज क क ों णि
149 वीज क क ों णि
150 वीज क क ों णि
151 वीज क क ों णि
152 वीज क क ों णि
153 वीज क क ों णि
154 वीज क क ों णि
155 वीज क क ों णि
156 वीज क क ों णि
157 वीज क क ों णि
158 वीज क क ों णि
159 वीज क क ों णि
160 वीज क क ों णि
161 वीज क क ों णि
162 वीज क क ों णि
163 वीज क क ों णि
164 वीज क क ों णि
165 वीज क क ों णि
166 वीज क क ों णि
167 वीज क क ों णि
168 वीज क क ों णि
169 वीज क क ों णि
170 वीज क क ों णि
171 वीज क क ों णि