Eva Fairy Tale Stories by Eva Petropoulou Lianoy

1

2

ΕΥΑ ΡΕΤ΢ΟΡΟΥΛΟΥ ΛΛΑΝΟΥ All drawings by Apostolis Batis

3

ΣΤΘ ΧΩ΢Α ΤΟΥ ΜΑΓΛΚΟΥ ΜΟΛΥΒΛΟΥ ΕΥΑ ΡΕΤ΢ΟΡΟΥΛΟΥ ΛΛΑΝΟΥ Μια φορά κι ζναν καιρό, ιταν ζνα μικρό μολφβι που του άρεςε να ηωγραφίηει και να κάνει αςτείεσ γκριμάτςεσ ςτα πρόςωπα των παιδιϊν. Ιταν ζνα μολφβι διαφορετικό από τα άλλα, ίςωσ να ιταν μαγικό. Κάκε βράδυ ξυπνοφςε, λοιπόν, ςαν από χειμερία νάρκθ κι άρχιηε μαηί με τισ νερομπογιζσ να ςχεδιαηουν δρόμουσ και πολιτείεσ και νθςιά μακρινά ςαν τθν Λκάκθ.

Ζφτιαχναν πόλεισ και ανκρϊπουσ χαροφμενουσ και ο κακζνασ ξεχϊριηε για πράγματα εντελϊσ πρωτότυπα. Άλλοσ για τα κίτρινα γυαλιά του, άλλοσ για το μπλε καπζλο του κι αλλοσ για το κομπολόι του από κεχριμπάρι.

4

All drawings by Apostolis Batis

5

Το μαγικό μολφβι ζδινε ςχιμα και μζγεκοσ, όπωσ αυτό κεωροφςε τθν ευτυχία. Ζτςι, οι πόλεισ ιταν γεμάτεσ δζντρα και λουλοφδια, τα παιδιά μποροφςαν να παίηουν από το πρωί μζχρι τθ δφςθ του ιλιου.Πλα ιταν όμορφα κι ζμοιαηαν απλά ςτθ χϊρα του Μαγικοφ Μολυβιοφ. Καμία γόμα δεν υπιρχε, τα όνειρα ζπαιρναν αμζςωσ ςάρκα ακι οςτά, όλοι ιταν ίςοι και αςφαλείσ. Ιταν ευτυχιςμζνοι, με το χαμόγελο ςτα χείλθ και ζνα ηωντανό βλζμμα ςτα μάτια. Οι ακτίνεσ του θλίου μπικαν από τισ κατεβαςμζνεσ γρφλιεσ: - Γριγορα, γριγορα, είπαν οι ξυλομπογιζσ, ζρχεται ο ιλιοσ! Θ είδθςθ απλϊκθκε ςε όλθ τθ βιτρίνα. Οι πλαςτελίνεσ κφλιςαν ςτα κουτιά τουσ, 6

οι μαρκαδόροι φορζςαν τα καπάκια τουσ και μπικαν ςτισ κικεσ τουσ. Το βιβλιοπωλείο άνοιξε και οι υπάλλθλοι μπαίνοντασ ξαφνιάςτθκαν ςτθ κζα που αντίκρυςαν. Σκόρπιεσ ηωγραφιςμζνεσ ςελίδεσ με ολόκλθρεσ πολιτείεσ και χωριά, άνκρωποι και ςκυλιά και γάτεσ να κυνθγιοφνται, κι άλλεσ ςελίδεσ ηωγραφιςμζνεσ κι αυτζσ με γάτεσ να ψάχνουν τα ςκουπίδια για κάνα ψαροκόκκαλο.

- Κοιταξτε εδϊ, είπε θ Σοφία, ποφ βρζκθκαν αυτζσ οι ηωγραφιζσ; Ζχουμε καποιο βιβλιο με τθ ςυγκεκριμζνθ εικονογράφθςθ; - Κα το ψάξω, απάντθςε ο Κωμασ, αν και τωρα είναι μαλλον διαλυμζνο. Είχαμε καμια πλθμμυρα ςτθν αποκθκθ;

7

- Καλοκαίρι ζχουμε, για ποιεσ πλθμμυρεσ μιλασ; είπε θ Κατερινα.

- Ζρχεται κόςμοσ, τουσ διζκοψε ο κυρ Αργφρθσ ο βιβλιοπϊλθσ. Στισ δουλειεσ ςασ! Θ κουβζντα ςταμάτθςε. Πλοι πιγαν ςτο πόςτο τουσ. Κόςμοσ ζμπαινε κι ζβγαινε ςτο βιβλιοπωλείο. Άλλοι ζψαχναν για ςχολικά είδθ, άλλοι για βιβλία λογοτεχνίασ. Ο Κωμάσ τοφσ εξυπθρετιςε όλουσ. Γνϊριηε απζξω κι ανακατωτά το βιβλιοπωλείο.

- Ραπποφ, χρειάηομαι τετράδια και μολφβια, είπε το μικρό αγόρι ςτον θλικιωμζνο άντρα. Ο μικρόσ ζμοιαηε να κζλει να αγοράςει όλο το μαγαηί. Αλλά ο θλικιωμζνοσ άντρασ ιταν ςυγκρατθμζνοσ.

8

All drawings by Apostolis Batis 9

- Γιαννάκθ, κα παρουμε μόνο τα αναγκαία.

- Καλά, παπποφ. Κα πάρω ζνα μολφβι, είπε ο μικρόσ και με μια κίνθςθ πιρε το μαγικό μολφβι από τθ βιτρίνα. Ριρε και δφο πλαςτελίνεσ, μία πράςινθ και μία μπλε, και πιγαν προσ το ταμείο.

- Καλό ταξίδι, φίλε μασ, ψικφριςαν τα μολφβια ςτο μαγικό μολφβι. Ελπίηουμε εκεί που κα πασ, να φτιάχνεισ ευτυχιςμζνουσ κόςμουσ! Θ Σοφία ζβαλε τα πράγματα ςε μια πλαςτικι ςακοφλα. Ραπποφσ και εγγονόσ πιραν τα ςχολικά και πιραν το δρόμο τθσ επιςτροφισ .Φτάνοντασ ςπίτι, ο Γιαννάκθσ ζτρεξε ςτο δωμάτιο και άδειαςε το περιεχόμενο τθσ τςάντασ ςτο κρεββάτι του. Τα τετράδια, τισ 10

πλαςτελίνεσ και τισ νερομπογιζσ τα τακτοποιιςε ςτο πρϊτο ράφι του γραφείου του. Κακϊσ ζβαηε τουσ χάρακεσ ςτο δεφτερο ράφι, θ ματιά του ζπεςε πάνω ςτο μολφβι.

- Επιτζλουσ ςε βρικα! Ζλα να κανουμε τθν ορκογραφία για το ςχολείο. Ο Γιαννάκθσ πιρε το τετράδιο που θ δαςκάλα τοφ είχε γραψει τισ λζξεισ που ζπρεπε να αντιγράψει: λιμάνι, ουρανόσ, τόπι.

- Ρανεφκολεσ είναι οι λζξεισ, είπε το μικρό αγόρι. Ο Γιαννάκθσ πιρε το μολφβι του κι άρχιςε να γράφει ςτο πρόχειρο τετράδιο...

- Μα τουσ δεινόςαυρουσ! Ραπποφ, παπποφ, ζλα να δεισ! Το μολφβι δε γράφει.

11

All drawings by Apostolis Batis

12

Ο παπποφσ Επαμεινϊνδασ αφιςε τθν πίπα του και πιγε ςτο δωμάτιο του εγγονοφ του.

- Ραπποφ, το μολφβι δε γράφει, είπε ο Γιαννάκθσ και πιρε ζνα λευκό χαρτί. Ρροςπάκθςε να γράψει τθ λζξθ λι - μά νι, αλλά τίποτα! Το χαρτί παρζμενε άςπρο.

- Ρερίεργο, είπε ο παπποφσ ξφνοντασ το κεφάλι του. Δε γράφει. Για πίεςζ το και προςπακθςε να γράψεισ ξανά... Ο Γιαννάκθσ προςπάκθςε να γράψει μία άλλθ λζξθ: ου - ρα - νόσ.Τίποτα. Το χαρτί παρζμενε λευκό.

- Μα τισ μπίλιεσ! Το μολφβι ειναι ελαττωματικό. Δε γράφει!

- Αγόρι μου, μθ ςτενοχωριζςαι, κα πάμε να πάρουμε άλλο. Κα ςου αγοράςω ζνα άλλο με γόμα.

13

- Ναι αγόρι μου, μθν ανθςυχείσ, κα ςου πάρει άλλο μολφβι ο παπποφσ, είπε και θ μθτζρα του που τον βρικε αναςτατωμζνο.

- Ευχαριςτϊ, μαμά και παπποφ! Τζλειααα!

- Άντε να παίξεισ λίγο πριν κοιμθκείσ! Ο Γιαννάκθσ με τισ πλαςτελίνεσ ζπλακε ςτρατιϊτεσ όταν άκουςε κόρυβο ςτο δωμάτιό του. Κάτι ςαν κλάμα. Εριξε μια ματιά ςτο δωμάτιο. Τίποτα!

- Μα τισ ςαπουνόφουςκεσ! Ροιοσ κλαίει;

Είδε το χαλαςμζνο μολφβι να γράφει πάνω ςτο λευκό χαρτί .

- Εγϊ!

- Το μιλφβι μοφ μιλάει ι μάλλον μοφ γράφει; 14

All drawings by Apostolis Batis

15

All drawings by Apostolis Batis

16

Το μολφβι ζγραφε... "Είμαι ζνα μαγικό μολφβι κι εςφ με κατθγόρθςεσ ότι είμαι ελαττωματικό. Με πίεηεσ και με πονοφςεσ με τα δάχτυλά ςου. Γράφω μόνο ςε ζκτακτθ ανάγκθ. Τισ περιςςότερεσ φορζσ ςχεδιάηω ωραία πράγματα. Σχεδιάδω τθν αρμονία. Σχεδιάηω τθν επιτυχία. Σχεδιάηω τθν ευχαρίςτθςθ, όποια κι αν είναι αυτι για τουσ ανκρϊπουσ. Ηωγραφίηω τισ νερομπογιζσ, τουσ μαρκαδόρουσ. Ηωγραφίηουμε τθν όμορφθ πολιτεία με ευτυχιςμζνουσ ανκρϊπουσ. Φτιάχνω χαμόγελα ςτα πρόςωπα των παιδιϊν!

- Είςαι πραγματικά ζνα μαγικό μολφβι, είπε ο Γιαννάκθσ. Ξζρεισ να ςχεδιάηεισ, να ηωγραφίηεισ τόςο όμορφα, αλλά είςαι και ζνα ςοφό μολφβι! Γνωρίηεισ τόςα πράγματα! Αλικεια, γνωρίηεισ τθν ευτυχία; 17

- Φυςικά! Κα ςου μάκω τον τρόπο να είςαι χαροφμενοσ. Κα ςου δείξω το δρόμο για τθ χϊρα τθσ ευτυχιςμζνθσ ηωγραφιάσ!

- Αλικεια; Μπορϊ να πάρω τουσ φίλουσ μου, τθν οικογζνειά μου μαηί μου; - Φυςικά! Σκζψου ζνα μζροσ, βάλε μζςα εκεί τθν οικογζνειά ςου, τουσ φίλουσ ςου, ακοφμπθςε ςτθν ξφλινθ πλάτθ μου κι εγϊ κα ςε οδθγιςω εκεί. Άρχιςε να ςκζφτεςαι τθν οικογζνειά ςου ευτυχιςμζνθ, όπωσ και τουσ φίλουσ ςου. Εγϊ και οι μαρκαδόροι γνωρίηουμε. Αυτι θ χϊρα υπάρχει ςτθν καρδιά μασ. Στθν καρδιά του κάκε πινζλου, ςτθν καρδιά του κάκε μαρκαδόρου, ςτθν καρδιά τθσ κάκε νερομπογιάσ. Είναι το ςπίτι μασ!

18

All drawings by Apostolis Batis

19

Το μαγικό μολφβι ςυνζχιςε να γράφει, να γράφει, μζχρι που ο ιλιοσ άρχιςε να ηεςταίνει τθ γθ. Ο Γιαννάκθσ είχε κλείςει τα μάτια του πάνω από το τετράδιό του. Ζτςι τον βρικε το πρωί θ μθτζρα του: ςκυμμζνο πάνω ςτο τετράδιό του. Είχε γράψει πάνω από εκατό φορζσ: Θ ευτυχία είναι μζςα μασ! Θ ευτυχία είναι μζςα μασ! Θ ευτυχία είνα μζςα μασ! ... Στα χζρια του κρατοφςε ακόμθ ςφιχτά το μαγικό μολφβι! ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΘ ΕΡΛΤΥΧΛΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

20

All drawings by Apostolis Batis

21

Το τριαντάφυλλο και ο βαςιλικόσ ΕΥΑ ΡΕΤ΢ΟΡΟΥΛΟΥ ΛΛΑΝΟΥ

- «Ουφ επιτζλουσ ξθμζρωςε!» είπε ο βαςιλικόσ και τίναξε τα μικρά του φφλλα, ‘ωςτε να απλωκοφν προσ τον ‘Θλιο.

- «Σιγά ςιγά καλζ , μθν ςπρϊχνεισ, αναφϊνθςε το τριαντάφυλλο, αφοφ βλζπεισ, ότι εγω ζχω ιδθ απλϊςει τα φυλλαράκια μου να λιαςτοφν ςτον ϋΘλιο, για να λιαςτοφν. Να πάσ αλλοφ!!!»

- «Χα, χα, χα,χα ,που ν α πάω καλι μου τριανταφυλλιά; Απάντθςε ο βαςιλικόσ. Μια γλάςτρα είναι όλθ κι όλθ, οπωσ βλζπεισ το ςπίτι μασ δεν είναι πατζρι διοροφο οφτε ζχει διπλζσ και γυριςτζσ κικεσ. Είναι μια απλι ςτρογγυλι πλαςτικι γλάςτρα 22

και καλά κα κάνεισ να μαηζψεισ λιγο τα φφλλα ςου ,αλλά και τα αγκάκια ςου και φφλαξε τα ,για κανζνα πουλί .

- «Δεν μπορεί κανείσ να κάνει τθν θλιοκεραπεία του θςυχα κι ανζμελα ,αμάν πια όπου και να πάω ςε αυτι τθ γλάςτρα, όλο πάνω ςου πζφτω» είπε με παράπονο θ τριανταφυλλιά.Είπα να ςυγκατοικιςουμε μια κι ςε ζφερε ο άνεμοσ και ρίηωςεσ κι εςυ κατα τφχθ , βακια ςτο χϊμα αλλά δε κζλω και πολλά πολλά μαηί ςου... Το τριαντάφυλλο ζκανε μι αςτροφι και γφριςε τα κόκκινα μπουμπουκιά του ςτον ϋΘλιοτον κιτρινομάλλθ. Ο βαςιλικόσ ακουμπθςε κι αυτόσ το κορμάκι του το πλατφφυλλο , ςτα

23

κάγκελα του μπαλκονιοφ, χαηεφοντασ τουσ περαςτικοφσ. Θ κυρια ευτυχια, βγικε με το ποτθςτιρι ςτθ βεράντα, ζβαλε νερό και βάλκθκε να καλθμερίηει τα λουλουδια τθσ και να τα ποτίηει ζναζνα. «Είςτε πολφ διψαςμζνα καλά μου , κα ςασ ρίξω νεράκι κακαρό , να πλυκείτε , να ξεδιψαςετε μεγαλα να γίνετε , να ευωδιάςετε» τουσ τραγουδοφςε θ κυρια Ευτυχια που ζνιωκε τα λουλουδια τθσ καλφτερα κι από παιδιά τθσ . Φτανοντασ και ςτθ γλάςτρα με το βαςιλικό και τθν τριανταφυλλιά κοντοςτάκθκε -«Για κοίτα εδϊ, το καλό μου τριανταφφλλο πζταξε κόκκινα μπουμποφκια, ςε λίγο κα εχω δυο 24

όμορφα κατακόκκινα τριαντάφυλλα ,που κα είναι όλο άρωμα κι ευωδιά ,αλλά τι ειναι αυτό ; Ζνασ όμορφοσ βαςιλικόσ ζχει φυτρϊςει ακριβϊσ δίπλα ςτισ ρίηεσ του!» Θ κυριά ευτυχία πλθςιίαςε κοντά ςτθ γλάςτρα και προςπάκθςε να κάνει λιγο χϊρο και για τα δυο φυτά , ωςτε να μπορζςουν να αναπνευςουν. Τράβθξε λιγο τα φφλλα και τα κορμό τθσ τριανταφυλλιασ προσ τα κάγκελα, κι ζκανε ενα δζςιμο ςτο βαςιλικό το πλατυφυλλο ϊςτε να μθν απλωκεί πιο πολυ προσ το μζροσ των μικρϊν μπουμπουκιϊν. Εκεινα όμωσ μετά απο λίγο ζςμιγαν ξανά με τα φυλλϊματα τουσ και τριανταφυλλιά 25

και βαςιλικόσ γινονταν ζνα. Θ Ευτυχία ζκανε ακόμθ μια προςπάκει α και παίρνοντασ ενα ςκοινακι , ζδεςε το κορμακι τθσ λυγεροκορμθσ τριανταφυλλιασ ςτα κάγκελα , ϊςτε να μθν ακουμπαει ςτα μικρά κλαδιαά του βαςιλικοφ. Χτφπθςε το τθλζφωνο κάπωσ χαροφμενα, ντριιννν , νριν ντρινν, ντριιν, κα ειναι θ κόρθ μου ςκζφτθκε θ κυρια ευτυχια και μπικε γρθγορα ςτο ςπίτι , για να απαντιςει . Ρρζπει να είχε περάςει καμια ϊρα , και αφοφ τελειωςε θ κουβζντα και ζδωςε τθν ευχι ςτθν κόρθ τθσ , για υγεια και τφχθ , όπωσ ςυνικιηε να κάνει ςε κάκε τθλεφϊνθμα, βγικε ζξω για να αποτελειϊςει με τθν κθπουρικι τθσ . Οταν ζφταςε κοντά 26

ςτθ ςτρογγυλι γλάςτρα που μοιραηονταν ο βαςιλικόσ και θ τριανταφυλλιά τθν περίμενε μια ζκπλθξθ : « Δεν καταλαβαινω τίποτα, ζξυςε το κεφάλι τθσ απορθμζνθ και μονολόγθςε Ρρωτθ φορά βλζπω δυο τοςο ανόμοια λουλουδια, και να είναι μεταξυ τουσ τόςο αγαπθμζνα !!» Ο βαςιλικόσ και θ τριανταφυλλιά είχαν μπλεχτεί κορμό με κορμό και τα φυλλαράκια τουσ μονάχα είχα ελαφρά γυρει προσ τον Ιλιο για να αναπνζουν ηεςταςιά !! Θ κυρια Ευτυχία πιρε μερικά ξυλαράκια και με απαλζσ κινιςεισ ξεμπλεξε τα φφλλα τθσ τριανταφυλλιάσ απο του 27

πλατυφυλλου βαςιλικοφ, τα εκανε μια μικρθ αγκαλιά και τα ζδεςε πάλι ςτα κάγκελα προσ τθν δεξιά πλευρα ενϊ γφριςε και τα φυλλαρακια του βαςιλικοφ πτοσ τα αριςτερά, πρόςκεςε λίγο χϊμα κι ζβαλε και ςίδθρο ςτισ ρίηεσ τθσ τριανταφυλλιασ ...

-« Αχ τζλεια. Αναπνευςα λίγο .Νιϊκω κίολασ τόςο νζα ςαν να ξανναγενθκθκα, είπε ξαφνικά θ τραινταφυλλιά. Το ςίδθρο μου ζκανε απίςτευτα καλό. Εγινα και πάλι νζα!»

- «Ναι το βλεπω , άρχιςεσ κι εςυ να γυαλίηεισ ςαν κάτι πριμαντονεσ τθσ Οπερασ» ψζλλιςε ο βαςιλικόσ.

- «Ρριμα.. τι ; Ρριμαντόνα; Τι είναι αυτό πάλι ; Νζο λίπαςμα για 28

τριανταφυλλιεσ;» ρϊτθςε το τριανταφυλλο - «Χα, χαχα ,χα, χα . Νζο λίπαςμα για τριανταφυλλιεσ; Χα χα χα χα χα . Επειτα λζσ εμζνα αικεροβάμων , γζλαςε περιπαιχτικά ο βαςιλικόσ Ρ’ερυςι που ο άνεμοσ είχε οδθγιςει ζνα ξάδερφο μου ς ζνα πλουςιο παρτζρι ςτθ βεράντα μιασ ξακουςτισ Σοπρανοτραγουδιςτρια όπερασ- τθν άκουγε να τραγουδάει και ζνιωκε τόςθ ευχαρίςτθςθ που ςε λιγουσ μινεσ, είχε γίνει ενασ τεράςτιο δεντρο!!

Κάκε μζρα θ ςοπρανο ζβγαινε ςτο μπαλκόνι και τραγουδοφςε ςε όλα τα λουλουδια με τθν κρυςταλλινθ φωτθ τθσ , που ζμοιαηε με αθδόνι κι επειδθ ςε αυτον ειχε και μια αδυναμια , τον αγκάλιαηε και μετα ετριβε τα δάχτυλα τθσ ςτα πλουςια φυλλϊματα του κι 29

φςτερα ζτριβε τα δάχτυλα τθσ ςτο ςϊμα τθσ ...

-« Μπλιαχ ,, τι αθδιά ... όχι μονο τον πετςοκοβε αλλά το γλεντοφςε κιολασ !!»

-«Οχι κυρά μου κάκε άλλο , τον χρθςιμοποιοφςε ωσ το πιο ιςχυρο αντικουνουπικο !!!» Μετά πιγαινε ςτο δωματιο τθσ και παςπαλιηόταν με κάτι ςκόνεσ , ςιδθροσ πρζπει να ιταν, όπωσ κι αυτόσ που ςε ζβαλε θ κυρια ευτυχία, γιατι κι αυτθ ςτθ ςτιγμι μεταμορφωνόταν ς ζνα κοριτςακι εικοςι ετϊν. Ετςι κι εςυ , από χτεσ που τα φφλλα ςου είχαν αρχίςει να πεφτουν ςε μελαγχολία, και ζπεφταν αργά , ςιμερα το πρωι να το ποςτθςτθρι , να και οι βιταμινεσ , ξανάνιωςεσ .. Εγω όμωσ ζιχα ξεροςταλίαςει, ικελα κι άλλο νερο, γι α να μεγαλϊςω , να γίνω πιο 30

δυνατόσ , πιο ψθλόσ , πιο πλατφσ ... αλλά γυναίκεσ , όποια μορφι κι αν πάρετε το ιδιο εγωίςτριεσ παραμζνετε» είπε ο βαςιλικόσ και γφριςε τθν πλάτθ του ςτθ τριανταφυλλιά.

- «Καλζεεε !!! κυρ βαςιλικζ ... ςου μιλαω καλζ !! Αποφάςιςεσ να μου κάνεισ μοφτρα;. Σε πλθροφορϊ για μια ακόμθ φορά , ότι ηουμε ςε μια γλαςτρα ςτενι και ιδθ ζχω λιγο ϋχωρο ςτο χϊμα για τισ ίηεσ μου, ζτςι οπωσ μπλεχτικαμε .. δε ςε ςυμφζρει να μου γυρνάσ τθν πλάτθ..»

- «Δε ςου κάνω μοφτρα, απάντθςε ο βαςιλικόσ , απλά τα ξυλαράκια που ζβαλε να μασ χωρίςουν αυτι θ Ευτυχία, άρχιςαν να με πιεηουν και ολο το κορμί μου, ζχει αρχιςει να μουδιάηει..»

31

- «Αυτό ιταν ; περίμενε λοιπόν καλζ μου βαςιλικζ. Εχω μια ςυμφωνιά να ςου προςφερω , με το τρια κα κουνιςουμε τισ ρίηεσ μασ , τόςο δυνατά και κα πζςουν τα ξυλαράκια , άλλωςτε ουτε μζνα μου αρζςει να ζχουμε κι εδω αναμεςα μασ κάγκελα. Είμαςτε που είμαςτε ςε μια μικρι πλαςτικι γλαςτρα, να ζχουμε και ςυνορα αναμεταξφ μασ το κεωρϊ κουτό .» αυτά είπε θ τριανταφυλία κι αποφαςιςμενθ, άρχιςε το μζτρθμα . Εφταςε ςτο τρια και με μιασ θ τριανταφυλλία και ο βαςιλικόσ κοφνθςαν τισ ρίηεσ τουσ μια δεξιά , μια αριςτερά και άλλθ μια φορά δυνατά , μια δεξια και αλλι μια αριςτερά και χοοπ ζπεςαν τα ξυλαρακια ςτο χϊμα.

32

- «Τϊρα νιωκω πολφ καλυτερα, ζιπε ο βαςιλικοσ και τίναξε όλο το πλατυφυλλο κορμακι του. Ραρολιγο να πάκω ανακοπι.»

- «Μθν ανυςυχεισ καλζ μου βαςιλικζ. Τϊρα μπορείσ να με κεωρείσ επίςθμα φίλθ ςου. Είχαμε μια πολυ καλι ςυνεργαςια με τισ ρίηεσ μασ, οπότε κα δείσ ςτο μζλλον κα ζχουμε ότι ποκιςουμε .»

- «Κα εχουμε; Εμεισ, αναρωτθκθκε ο βαςιλικοσ - «Μα φυςικά , εμείσ. Ενωμζνοι κα μπορεςουμε να επιβιωςουμε ε αυτθ τθ μικρι γλαςτρα, τι ςθμαςια κι εαν εςυ ειςαι πραςινοσ και πλατυφυλλοσ κι εγω κόκκινθ και με αγκακια; Εγω ςα τριανταφυλλια κι εςυ ςα βαςιλικόσ. Κ α προςεχω να μθ ςε τςιμπαϊ με τα αγκακια μου , και να 33

μθ πίνω όλο το νερό. Αλλά κι εςυ δε κα απλωνεςαι ςτον Ιλιο, οφτε κα ρουφασ τισ βιταμίνεσ μου, ϊςτε να μπορζςω να μεγαλϊςω τα μπουμπουκια μου!!»

- «Σφμφωνοι!!» Είπε ο βαςιλικόσ.

- « Σφμφωνοι !! « είπε και θ τριανταφυλλία . Και τα δυο λουλουδια ζδωςαν τα φυλλϊματα τουσ για να ςφραγίςουν αφτθ τθ ςυμφωνια, με μια πρωτότυπθ χειρονομια . Το επόμενο πρωι, θ κυρια Ευτυχία βγικε ςτθ βεραντα τθσ , να δει και να καλθμερίςει τα φυτά τθσ . Εκανε ενα μικρο γφρο καυμαηοντασ τα αλεξαντριανα τθσ, το γιαςεμί τθσ , τα γαρυφαλα τθσ και τισ ορτανςιεσ τθσ και φτανοντασ ςτθ μεγαλθ πλαςτικι γλαςτρα τθν περιμενε μια εκπλθξθ 34

...Το τριανταφυλλο και το πλατυφυλλο βαςιλικο τθσ να ειναι αγκαλιαςμενα και τα ξυλαρακια, ςτο χωμα πεςμζνα, χωρίσ κορδζλεσ να τα χωρίηουν.

- «Λςωσ αυτι να ειναι θ επικυμια τουσ. Λςωσ αυτι να ειναι θ αλθκινι Αγαπθ» ςκεφτθκε θ κυρια ευτυχια. Ρθρε το ποτθςτθρι κι ζριξε άφκονο νερό ςτα αγκαλιαςμενα λουλουδια . Ευκυσ το ζνα μπουμπουκι άρχιςε να ανοιγει, ζνα όμορφο κατακόκκινο τριανταφυλλο ξεπεταχτθκε και ο βαςιλικόσ ζςτειλε το άρωμα του ςτο αερα, θ κυρια ευτυχια χαμογζλαςε με αγαλίαςθ « Τι ωραιά που ειναι να ςου λενε Ευχαριςτω !!!» ΤΕΛΟΣ 35

ΕΥΑ ΡΕΤ΢ΟΡΟΥΛΟΥ ΛΛΑΝΟΥ

Θ Εφα Ρετροποφλου-Λιανοφ γεννικθκε ςτο Ξυλόκαςτρο όπου και ολοκλιρωςε τισ βαςικζσ ςπουδζσ τθσ. Αγαποφςε τθ δθμοςιογραφία από μικρι, οπότε αποφαςίηει να κάνει επάγγελμα τθ μεγάλθ τθσ αγάπθ και παρακολουκεί μακιματα δθμοςιογραφίασ ςτθ ςχολι του ΑΝΤ1.

36

Τελειϊνοντασ τισ ςπουδζσ τθσ, κάνει τθν πρακτικι τθσ ωσ ελεφκερθ ρεπόρτερ ςε διάφορεσ δθμοςιογραφικζσ εκπομπζσ. Το 1994 φεφγει για τθ Γαλλία όπου εργάηεται ωσ δθμοςιογράφοσ ςτθ γαλλικι εφθμερίδα «Le LIBRE JOURNAL». Θ αγάπθ για τθν Ελλάδα όμωσ τθν κερδίηει. Επιςτρζφει ςτθν θλιόλουςτθ πατρίδα, κι από το 2002 ηει και εργάηεται ςτθν Ακινα. Τον Μάϊο του 2011 κα εκδοκεί το τρίτο βιβλίο τθσ, «Θ Ηεραλντίν και το Ξωτικό τθσ Λίμνθσ», από τισ εκδόςεισ Ζναςτρον. Μάλιςτα, το ζργο αυτό ανζβθκε με μεγάλθ επιτυχία ςτθν παιδικι ςκθνι «Θλιότεχνο» (Λανουάριοσ 2012), ςε ςκθνοκεςία του Κ. Βουρνά. Ακολοφκθςαν κι άλλεσ παραςτάςεισ ςε ςχολεία και πολιτιςτικοφσ χϊρουσ. Στθ ςυνζχεια, κα εκδϊςει ebooks «Εγω κι ο άλλοσ μου ευατόσ, θ Σκια μου» εκδόςεισ Σαιτα «H Zεραλντιν και ο ξωτικό τθσ λιμνθσ » ςτα ιταλικά κακϊσ και «Θ κόρθ τθσ Σελινθσ» (εκδόςεισΑναηθτιςεισ), ςε 2 γλϊςςεσ αγγλικά και ελλθνικα ςτθν αμαηον κομ κι άλλα πολλά

37

Θ Κόρθ τθσ Σελθνθσ , ζχει ιδθ κυκλοφοριςει απο τισ εκδόςεισ Οςελότοσ 2009 και 2010 και πιρε τισ καλφτερεσ κριτικζσ για τθν εικονογράφθςθ και το ςτυλ γραφισ τθσ ςυγγραφζωσ. Είναι μζλοσ του Ομίλου Unesco Λόγου και Τζχνθσ, των Κορινκίων Συγγραφζων, τθσ Ρανελλινιασ Ζνωςθσ Λογοτεχνϊν. Επίςθσ του Ελλθνικοφ Ραραρτιματοσ ΛΒΒΥ Ελλάδα. Συνεντεφξεισ και παραμφκια τθσ φιλοξενοφνται ςε θλεκτρονικζσ εφθμερίδεσ τθσ Ελλάδασ και τθσ Κφπρου. Ρρόςφατα θ ζγκριτθ εγκυκλοπαίδεια Χάρθ Ράτςθ τθσ αφιζρωςε ενα διςελίδο , για τθν προςφορά τθσ ςτθν παιδικι λογοτεχνία.τόμοσ 27 ςελ 300. Τα βιβλία τθσ ζχουν εκρικεί από το Υπουργειο Ραιδειασ Κφπρου Λςτολόγιο: http://evalianou.blogspot.gr E-mail: evvieparra@hotmail.com

38

39