Wiadomości Szczecin o Kulturze #Wydanie Specjalne

2

SPIS TREŚCI . Od 30 lat dla Ludzi Sztuki – Prezydent Piotr Krzystek............................................... 5 1 2. Zwykłego Kowalskiego o kulturze zdań kilka. .........................................................6–7 3. Artyści i Mecenasi ............................................................................................................................... 8 Laureaci Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina 4. Bartłomiej Nizioł, Henryk Sawka............................................................................................... 9 5. Jan Banucha, Jan Szyrocki ......................................................................................................10 6. Adam Opatowicz, Zespół Hey ...............................................................................................11 7. Zygmunt Duczyński i Teatr Kana .........................................................................................12 8. Anna Augustynowicz, Andrzej Łazowski ......................................................................13 9. Helena Raszka, Marek Jasiński .............................................................................................14 10. Anna Januszewska, Żywia Karasińska – Fluks .........................................................15 11. Iwona Mróz – Dudek, Janusz Stalmierski ......................................................................16 12. Dariusz Bitner, Arkadiusz Buszko .........................................................................................17 13. Jacek Polaczek, AD Liskowacki ...........................................................................................18 14. Ryszard Leoszewski, Leszek Żebrowski ........................................................................19 15. Sławomir Wilk, Tomasz Jankiewicz ...................................................................................20 16. Maria Radomska– Tomczuk, Piotr Klimek .....................................................................21 17. Krzysztof Bizio, Beata Zygarlicka ..........................................................................................22 18. Stanisław Biżek, Wojciech Brzeziński ...............................................................................23 19. Inga Iwasiów, Maciej Woltman ..............................................................................................24 20. Eugeniusz Kus, Andrzej Tomczak ......................................................................................25 21. Anna Zaradny i Robert Piotrowicz, Wojciech Zieliński .........................................26 22. Krzysztof „KED” Olszewski, Anna Wojsznis ...................................................................27 23. Zespół Artystyczny Teatru Współczesnego ...............................................................28 24. Sylwester Ostrowski .......................................................................................................................29 25. Adam Zieliński (Łona) i Andrzej Mikosz (Webber) ..................................................30 26. Natalia Szostak ...................................................................................................................................31 27. Krzysztof Meisinger ........................................................................................................................32 28. Tomasz Lazar .....................................................................................................................................33 29. Agnieszka Wilczyńska, Andrzej Foryś ..............................................................................34 30. Joanna Kulmowa, Dariusz Dyczewski ............................................................................35 31. Michał Janicki, TULIA ...................................................................................................................36 32. Sylwester Ostrowski, Krystyna Łyczywek .....................................................................37 33. Konrad Pawicki ..................................................................................................................................38 34. Zespół muzyczny – After Blues ...........................................................................................39 35. Rafał Bajena .........................................................................................................................................40 36. Szczecińskie miejsca kultury..........................................................................................42–43

3

4

Nagroda Artystyczna pozostaje najważniejszym, najbardziej prestiżowym wyrazem uznania.

Od 30 lat dla Ludzi Sztuki W dniu 16 grudnia 1991 roku Rada Miejska w Szczecinie przyjęła uchwałę w sprawie ustanowienia Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina.

Zgodnie z postanowieniami uchwały nagroda (indywidualna lub zbiorowa) miała być przyznawana raz w roku za znaczące osiągnięcia twórcze w dziedzinie kultury „twórcom związanym ze środowiskiem szczecińskim bądź przedstawiającym swe prace na terenie Szczecina”.

Pierwszymi laureatami Nagrody Artystycznej zostali: Bartłomiej Nizioł, wybitnie utalentowany skrzypek, który jako zaledwie siedemnastolatek wygrał Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu oraz Henryk Sawka, już wówczas znany i doceniany rysownik i satyryk.

Ustanowienie tego wyróżnienia niemal na samym początku kształtowania się zrębów demokratycznej,

lokalnej samorządności w Szczecinie było potwierdzeniem znaczenia sfery kultury, a nade wszystko roli współtworzących ją artystów, w rozwoju i życiu miasta. I z pewnością w przypadku Szczecina nic się w tej materii nie zmieniło.

Od tamtego czasu Nagroda Artystyczna pozostaje najważniejszym, najbardziej prestiżowym wyrazem uznania jakim szczeciński samorząd obdarza twórców, artystów i animatorów kultury związanych z naszym miastem.

Oczywiście na przestrzeni trzech dekad zasady przyznawania nagrody ewoluowały, zmieniał się jej regulamin, a także skład gremiów opiniujących kandydatów. Niektóre wybory spotykały się z powszechną aprobatą, ale były też takie, które wzbudzały mniejszy entuzjazm wśród opinii publicznej. Upływ czasu też niekiedy wpływał na odbiór nagrodzonych dzieł i dokonań. Część z nich świetnie

przetrwało tę próbę, inne okazały się jedynie efemerycznym zjawiskiem (co przecież nie znaczy, że mniej wartościowym). Wszystkie jednak – z tych dzieł i wszyscy nagrodzeni artyści – miały i wciąż mają swój udział w niezwykle różnorodnej i bogatej mozaice polskiej kultury, współtworząc oblicze współczesnej sztuki.

A sztuka – jak ponoć mawiał Oscar Wilde – jest jedyną poważną rzeczą na świecie, i nie istnieje nic takiego, czego by sztuka nie mogła wyrazić.

Po 30 latach istnienia Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina jestem przekonany, że pozostanie ona również w następnych dekadach świadectwem naszego uznania i podziwu dla talentu oraz osiągnięć szczecińskich twórców.

Piotr Krzystek Prezydent Szczecina

5

Szczecin jest miastem pełnym kultury, choć

Zwykłego Kowalskiego Sławny królewski błazen – Stańczyk już przed wiekami odkrył, że wszyscy Polacy znają się doskonale na medycynie. Prawdopodobnie z tym zjawiskiem „wszechwiedzy” mamy do czynienia także w przypadku kultury.

A Szczecin pod tym względem nie odbiega raczej od reszty kraju. Wielokrotnie można było zaobserwować, że w stolicy Pomorza Zachodniego jest wielu wybitnych „znawców” i „ekspertów” w dziedzinie kultury np. lokalnych polityków. Mają lub chcą mieć dużo do powiedzenia na ten temat. Choć bywa, że na co dzień, niewiele mają oferowane z kulturą. Nawet z tą osobistą.

Mimo to, chętnie się na temat kultury publicznie wypowiadają. Z jakim efektem? Od zdziwienia czy zdumienia, po zażenowanie lub ironię na twarzach widzów i słuchaczy.

Jak bardzo potrzebujemy kultury mogliśmy odczuć dopiero teraz, w czasie pandemii. Okazuje się, że mając ją pod ręką, zawsze dostępną, nie docenialiśmy jej, traktowaliśmy po macoszemu, lekceważąc, często wyśmiewając kulturalne propozycje. Również te lokalne, szczecińskie. Tymczasem okazuje się, że potrzebujemy kultury jak kania dżdżu. Owszem, ratunkiem był Internet.

Ale jak długo można uczestniczyć w wydarzeniach kulturalnych tylko on–line? Ile razy można było usłyszeć, dochodzący z zamaskowanych ust, jęk zawodu ludzi przystających przed szczecińskimi kinami, muzeami, teatrami czy filharmonią, bo przecież sieć nie zastąpi atmosfery sali koncertowej, kinowej, czy teatralnej. Nawet

6

Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza, to prawdziwy kombinat triumfów wtedy, gdy jak zwykle, pojawi się ktoś z uszkodzonym układem oddechowym i przez cały czas będzie kasłał lub obficie pociągał nosem. Trzeba się przyznać bez bicia – brakowało nam lokalnych wydarzeń kulturalnych, które można przeżywać „na żywo” i w większej grupie (wszak człowiek jest zwierzęciem stadnym).

I nagle stał się „pandemiczny cud”.

Chyba zaczęliśmy doceniać szczecińską kulturę. Może wcale nie jest taka zła, jak twierdzili niektórzy, wiecznie wybrzydzając, że tylko jarmarki, karuzele, festyny, pikniki itp. badziewie. A nic z tzw. kultury przez duże K. Na szczęście nie dotknęło nas to nieszczęście, znane z tzw. ściany wschodniej Polski, czyli muzyka i „kultura” disco polo. Nic przynajmniej nie wiadomo o tym, aby w Szczecinie pojawiła się jakaś kapela tego nurtu (nie mówimy oczywiście o tzw. zespołach weselnych), robiąca

oszałamiającą karierę na listach przebojów.

No to jak to właściwie z tą kulturą jest w Szczecinie?

Jedni uważają, że jest jej stanowczo za mało. Inni z kolei twierdzą, że wcale nie jest tak źle. Choć mogłoby być jeszcze lepiej. Bo oczywiście zawsze może być lepiej. Taki też wniosek można wyciągnąć z dokumentu opracowanego kilka miesięcy temu przez pracowników Uniwersytetu Szczecińskiego, a poświęconego stanowi kultury w stolicy Pomorza Zachodniego. Krótko mówiąc musimy jeszcze dołożyć starań i pieniędzy. Bo co z tego, że ambicje i aspiracje możemy mieć imponujące.

Ale z czego je sfinansować? Według wielu przedstawicieli środowisk twórczych brak pieniędzy jest najistotniejszą barierą w organizowaniu kultury w Szczecinie. Ale jak mawiał najsławniejszy polski trener piłkarski Kazimierz Górski: „tak się gra jak przeciwnik po-

może jeszcze nie wszystkie jej pokłady zostały odkryte.

o kulturze zdań kilka

Mamy niezwykłe festiwale muzyczne, m.in. Szczecin Jazz zwala”. I mimo wszystko chyba nie mamy się czego wstydzić. Trzeba to odważnie i głośno powiedzieć. Szczecin jest miastem pełnym kultury.

Choć może jeszcze nie wszystkie jej pokłady zostały odkryte. Mamy wspaniałą młodzież w Akademii Sztuki, której projekty są coraz częściej nagradzane i o których jest coraz głośniej, nie tylko w kraju. Mamy wspaniałych muzyków różnych stylów i gatunków m.in. Adam Zieliński (Łona) i Andrzej Mikosz (Webber), Sobota, Sylwester Ostrowski, Katarzyna Nosowska, Baltic Neopolis Orchestra. Mamy niezwykłe festiwale muzyczne, teatralne, filmowe (Szczecin Jazz, sławny „Kontrapunkt”, Festiwal Czytania, Szczecin Film Festival itd.), wspaniałe przedstawienia szczecińskich teatrów oraz Opery na Zamku. Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza, to prawdziwy kombinat triumfów, a Trafostacja Sztuki co rusz zaskakuje swoimi pomysłami.

Mamy świetnych aktorów, muzyków, pisarzy, plastyków i filmowców. Ten ostatni przykład może być symboliczny. Dwie szczecinianki o mały włos nie sięgnęły swoim znakomitym dokumentem pt. „Lekcja miłości” po najbardziej prestiżową nagrodę filmowego świata, czyli Oskara.

Nie można zapominać także o bogatej ofercie Domów Kultury, inicjatywach organizacji pozarządowych, czy przeróżnych form kulturalnych organizowanych przez małe grupki mieszkańców w różnych częściach miasta, w różnych środowiskach i dla ludzi w różnym wieku. To dzieła zwykłych Kowalskich, którzy chętnie wezmą udział np. w przedstawieniu amatorskiego teatrzyku lub stworzą projekt kulturalny w dzielnicy, w której mieszkają lub nawet na własnym podwórku.

Przeróżnych działań kulturalnych w Szczecinie jest bardzo dużo. Trzeba naprawdę mieć sporo złej woli, żeby ich nie dostrzegać.

Ale jak mawiał Ryszard Ochódzki prezes KS Tęcza z „Misia” Stanisława Barei: „niech te plusy nie przysłonią nam minusów”. Według wspomnianego już raportu wielu uczestników badań twierdziła, że owszem, bierze udział w wydarzeniach kulturalnych w mieście, ale nie potrafiła sobie przypomnieć ani co to było ani kiedy. Ponad 26 procent respondentów stwierdziło, że nie uczestniczyło w żadnym z wydarzeń kulturalnych w Szczecinie w ciągu 12 miesięcy. Jeżeli już to w imprezach plenerowych, jak Dni Morza, Pyromagic, Piknik nad Odrą, Jarmark Jakubowy, Festiwal Smaków, Festiwal Foodtrucków, „Pamiętajcie o ogrodach”, festyny osiedlowe, parafialne. No cóż, „de gustibus non est disputandum” jak mawiali starożytni.

Takie imprezy są potrzebne. Trzeba zadawalać różne upodobania. Inna sprawa, że wydarzenia o wysokim poziomie kulturalnym np. wystawy, koncerty są ograniczone w swej dostępności. Ile miejsc na widowni, tyle biletów (a do tego dochodzą teraz obostrzenia pandemiczne). I to zazwyczaj nie na każdą kieszeń. Kolejny argument malkontentów – w innych miastach wydarzeń kulturalnych jest dużo więcej. Tylko pamiętajmy, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma. Przed Szczecinem jeszcze wiele pracy nad stworzeniem pełnej oferty kulturalnej. Może ten pandemiczny czas jest odpowiedni na zdefiniowanie pewnych działań i kierunków. Ważny jest m.in. głos ludzi, którzy się kulturą zajmują, którzy ją tworzą. Ale to musi być proces, a nie tylko jednorazowe działanie.

D.S.

7

Artyści i Mecenasi Krystyna Łyczywek, Anna Augustynowicz, Zygmunt Duczyński, Jan Szyrocki, Łona i Webber, zespół Hey, Sylwester Ostrowski itd. itd. Można długo wymieniać laureatów Nagrody Artystycznej, która wręczana jest już od 30 lat.

Otrzymują ją twórcy i artyści związani ze Szczecinem. Dotychczas wyróżnienie przyznawane było w dwóch kategoriach: za istotne osiągnięcie artystyczne oraz za całokształt działalności artystycznej kandydata.

Od tego roku katalog osiągnięć, za które można otrzymać wyróżnienie został powiększony o dodatkową kategorię – za „innowacyjne pomysły i efektywne działania na rzecz upowszechniania kultury”.

Nagroda ma formę pieniężną, jej wysokość wynosi 40 000 zł (za istotne osiągnięcie artystyczne oraz za całokształt działalności) oraz 10 000 zł za innowacyjne pomysły i efektywne działania na rzecz upowszechniania kultury.

Najmłodszym laureatem, a zarazem pierwszym w 1991 roku był skrzypek Bartłomiej Nizioł, jedynym „podwójnym” laureatem jest znany szczeciński jazzman Sylwester Ostrowski , który po raz pierwszy został uhonorowany tym tytułem w 2011 roku , a po raz drugi w roku 2019.

Sylwetki wszystkich, kilkudziesięciu dotychczasowych laureatów, ludzi kultury zasłużonych dla naszego miasta, ich osiągnięcia (choćby w skrótowej formie, ponieważ niestety ogranicza nas objętość wydawnictwa) prezentujemy na kolejnych stronach.

Mecenas Kultury Szczecina Bez nich realizacja artystycznych przedsięwzięć często byłaby niemożliwa. To sponsorzy, biznesmeni albo po prostu osoby prywatne, które wspomagają finansowo szczecińskich twórców.

Tytuł Mecenasa Kultury Szczecina ustanowiony został w 1997 roku i wręczany od tej pory razem z Nagrodą Artystyczną, aby uhonorować przedstawicieli środowisk gospodarczych i biznesowych, którzy w roku poprzedzającym przyznanie tytułu wspierali szczecińską kulturę: twórców, artystów, instytucje kultury, organizacje pozarządowe i inne podmioty działające w sferze kultury i ochrony dziedzictwa kulturowego.

Pierwszym laureatem Mecenasa Kultury Szczecina był BROWAR Szczecin, a w ostatnich latach prym wiedzie Lesław Siemaszko, znany szczeciński przedsiębiorca branży budowlanej.

8

Laureaci Nagrody Artystycznej Miasta Szczecin

1991

Urodzony w 1974 roku, jest najmłodszym laureatem Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina, dziś należy do światowej czołówki skrzypków. Naukę gry na skrzypcach rozpoczął w wieku 5 lat w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia w Szczecinie. W 1993 ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Poznaniu w klasie skrzypiec Jadwigi Kaliszewskiej. Uczestniczył w krajowych i zagranicznych kursach mistrzowskich, m.in. u Pierre’a Amoyala, Zachara Brona, Michaela Frischenschlagera.

Jest zwycięzcą wielu prestiżowych międzynarodowych konkursów skrzypcowych, m.in. Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, konkursu w Adelajdzie, Pretorii, Eurowizji w Brukseli czy Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Marguerite Long i Jacques’a Thibaud w Paryżu.

Z powodzeniem koncertuje na wielu festiwalach w krajach Europy, Azji, Ameryki Północnej i Południowej.

Bartłomiej Nizioł – skrzypek

Nagrywał dla takich firm fonograficznych jak DUX, CD Accord, REM, Sonoris, zdobywając nominacje i nagrody (dwukrotnie otrzymał – w 1996 i 2005 – nagrody przemysłu fonograficznego FRYDERYK za rejestracje utworów Henryka Wieniawskiego i Grażyny Bacewicz dla wytwórni DUX).

Od 1995 roku artysta mieszka w Szwajcarii. W latach 1997–2003 był koncertmistrzem Orkiestry Tonhalle, a od roku 2003 jest koncertmistrzem orkiestry operowej Zürich Philharmonia. Jest także profesorem Hochschule der Künste Bern.

Debiutował w tygodniku „itd.”, rysował we Wprost, Polityce, obecnie współpracuje z Newsweekiem. Laureat najbardziej prestiżowych nagród: „Złotej Szpilki” i „Złotego Medalu Satyrykonu”. W 2020 roku ustanowił Rekord Polski w rysowaniu rysunków na czas, wykonując ich 61 w godzinę. Laureat pierwszej edycji Nagrody Artystycznej i Ambasador Szczecina.

Wnikliwy obserwator sceny politycznej i obyczajów Polaków. Przywiązuje dużą wagę do tekstu twierdząc, że rysunek bywa pre–tekstem do dymka. Rysując korzysta z technik tradycyjnych oraz nowoczesnych narzędzi multimedialnych.

Miłośnik tenisa i jeździectwa – Mistrz Polski Artystów w Ujeżdżeniu. Wielokrotny juror przeglądów kabaretowych i konkursów satyrycznych. Założyciel zespołu „Sawka Klezmer Band”. Autor tekstów satyrycznych i parodii, felietonów radiowych „Panie Sawka weź Pan to narysuj”, filmów rysunkowych „Wstawki Sawki”, „#paniesawka” czy „Cooltura w czasie zarazy”. Komentator „Szkła kontaktowego” w TVN24.

Fan: koni huculskich oraz westernowych rasy Quarter Horse; Woody`ego Allena i Quentina Tarantino.

Jego oryginalne prace można zobaczyć w autorskiej galerii w Szczecinie, na stronie sawka.pl, „Szkle kontaktowym” w TVN24, programie „Tydzień z głowy” na ipla.tv i interia.pl oraz oczywiście na łamach Newsweeka.

Henryk Sawka – znakomity polski rysownik i satyryk.

9

1992

Laureaci Nagrody Scenograf oraz kostiumograf teatralny i filmowy, także autor dekoracji teatralnych. Absolwent Wydziału Malarstwa warszawskiej ASP. Do Szczecina trafił w 1968 r i na stałe związał się z teatrami szczecińskimi: Dramatycznym, Polskim i Współczesnym. Przygotowywał także scenografie do spektakli wystawianych na scenach dramatycznych i muzycznych wielu polskich miast. Stworzył dekoracje i kostiumy do ponad 600 spektakli, przede wszystkim dramatycznych. Współpracował z Telewizją Polską, zaprojektował scenografię i kostiumy do 125 przedstawień Teatru Telewizji i filmów (m.in.

Kazimierza Kutza, Andrzeja Wajdy i Andrzeja Kondratiuka). Wielokrotnie zbierał laury na festiwalach teatralnych za swoje prace scenograficzne, których cechą charakterystyczną była oszczędność, prostota budowania przestrzeni, pewna „metafizyczna asceza” kształtowanego pejzażu.

Jan Banucha – scenograf (1934–2008)

W swojej pracy miał możliwość pracować przy przedsięwzięciach artystycznych takich reżyserów, jak m.in.: Anna Augustynowicz, Aleksander Bardini, Jan Bratkowski, Stanisław Brejdygant, Janusz Bukowski, Piotr Cieślak, Maciej Englert, Krzysztof Gordon, Mikołaj Grabowski.

Dyrygent, kompozytor, pedagog, założyciel i dyrektor artystyczny Chóru Akademickiego Politechniki Szczecińskiej. Studiował na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Szczecińskiej i przez ponad 20 lat był związany z uczelnią jako nauczyciel akademicki. Równolegle ze studiami inżynierskimi kształcił się w dziedzinie muzyki. Po ukończeniu Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu poświęcił się już tylko muzyce.

Należał do czołowych animatorów życia muzycznego Szczecina i Pomorza Zachodniego. Będąc jeszcze studentem, w 1952 roku założył Chór Akademicki Politechniki Szczecińskiej (CHAPS), który prowadził jako dyrektor artystyczny i dyrygent przez ponad 50 lat, końca życia (2003). Z Chórem brał udział w prestiżowych festiwalach i imprezach muzycznych na wszystkich kontynentach.

Odwiedzili ponad 30 krajów, dając około 100 koncertów rocznie, nagrywali również płyty. Był także współzałożycielem Szczecińskiego Chóru Chłopięcego „Słowiki”, a w latach 1960–1974 pełnił funkcję dyrygenta i kierownika artystycznego tego zespołu. Od 1995 roku, przez trzy lata był dyrektorem Chóru Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie.

Oprócz działalności dyrygenckiej i kierowniczej prowadził także działalność pedagogiczną. Od roku 1978 był wykładowcą Akademii Muzycznej w Poznaniu, jednym z pomysłodawców powołania w Szczecinie filii poznańskiej AM, którą kierował do 1995 roku.

10

Jan Szyrocki – dyrygent (1931–2003)

Artystycznej Miasta Szczecin

1993

Jest absolwentem Wydziału Lalkarskiego PWST we Wrocławiu. Od 1986 roku związany ze Szczecinem, w latach 1986–1991 był aktorem Teatru Polskiego, a od 1994 jest dyrektorem naczelnym i artystycznym tego teatru.

Reżyseruje, komponuje, pisze piosenki.

Jest cenionym animatorem życia artystycznego Szczecina. Przyczynił się do powstania kabaretu Piwnica przy Krypcie (1990), którą to sceną kierował w latach 1992–1994. Nawiązał bliskie kontakty z krakowską „Piwnicą pod Baranami”, z którą od 1991 roku organizowane są w Szczecinie Dymnalia – imprezy poświęcone Wiesławowi Dymnemu. Był pomysłodawcą, autorem adaptacji i muzyki oraz reżyserem głośnego poetycko–satyrycznego słuchowiska Porfirion Osiełek, czyli Klub Świętokradców, zrealizowanego w Roku Gałczyńskiego (2003) w Rozgłośni Polskiego Radia w Szczecinie. Dla Opery na Zamku zrealizował cykl rzadziej wystawianych oper Stanisława Moniuszki.

Jako reżyser współpracuje z teatrami Warszawy, Gdyni, Katowic, Zielonej Góry.

Adam Opatowicz – aktor, reżyser, dyrektor teatru

W 2015 roku skomponował muzykę do płyty Mirosława Czyżykiewicza Muzyka wieczorem. Album zawiera utwory poetyckie z ostatniego tomiku wierszy Jarosława Iwaszkiewicza. Kompozytor jest także producentem płyty, wydanej przez Wytwórnię Muzyczną MTJ. Premiera albumu odbyła 20 kwietnia 2015 roku na Stawisku.

Powstał w 1992 w Szczecinie z inicjatywy gitarzysty Piotra Banacha. W pierwszym składzie znaleźli się: Katarzyna Nosowska, Marcin Żabiełowicz, Robert Ligiewicz oraz Marcin Macuk. Ten ostatni szybko został zastąpiony przez Jacka Chrzanowskiego (ex–Kolaboranci).

Pierwsza płyta Hey’a „Fire” wydana w 1993 r. jest dziś jedną z najmocniejszych pozycji kanonu polskich albumów rockowych. Kolejne studyjne wydawnictwa Hey’a to m.in. „Ho!” „Heledore” ,„Karma” oraz „Hey”, po wydaniu którego zespół opuścił jego współzałożyciel i lider Piotr Banach. Zastąpił go gitarzysta Paweł Krawczyk (wcześniej m.in. Ahimsa i Houk), który doskonale wkomponował się w zespół, czego dowodem była płyta „[sic!]”.

We wrześniu 2007 w warszawskim Teatrze Roma odbył się koncert z cyku MTV Unplugged. Nowe aranżacje piosenek, wyśmienici goście i rozbudowane instrumentarium sprawiły, że znane piosenki Hey’a zyskały zupełnie nowe oblicze. Koncert wydany w formie CD i DVD stał się jednym z bestsellerów roku 2007.

Po wydaniu 11 albumów studyjnych i 25 latach istnienia zespołu, 11 statuetkach Fryderyka, muzycy zdecydowali o zawieszeniu działalności. Na rocznicę i pożegnanie zespół ruszył w pamiętną trasę zatytułowaną „Fayrant Tour” i wydał dwupłytowy album „CDN”.

Zespół Hey

11

1994

Laureaci Nagrody Twórca i reżyser teatru alternatywnego, animator kultury. Absolwent Studium Reżyserskiego Aleksandra Bardiniego w Warszawie, twórca i dyrektor artystyczny szczecińskiego Teatru Kana oraz ośrodka teatralnego założonego przez ludzi związanych z Kaną. Reżyserował większość przedstawień Teatru Kana, był także wieloletnim dyrektorem artystycznym Festiwalu „Spoiwa Kultury” oraz Międzynarodowych Spotkań Teatralnych Okno, inicjatorem wielu projektów kulturotwórczych.

Zygmunt Duczyński Współpracował z innymi polskimi grupami alternatywnymi: Teatrem Ósmego Dnia, Provisorium, Grupą Chwilową, zespołami muzycznymi (Kwartet Jorgi, Dikanda), międzynarodowymi ośrodkami teatralnymi (Ośrodek Grotowskiego we Wrocławiu, Schloss Broellin) i szczecińskim środowiskiem offowym i studenckim. Jako terapeuta pracował z młodzieżą uzależnioną od narkotyków.

Zygmunt Duczyński (1951–2006) i Teatr Kana

Kana oprócz produkcji i prezentacji przedstawień jest do dziś prężnym ośrodkiem promocji najważniejszych zjawisk współczesnej kultury. Seminaria, dyskusje, wystawy, koncerty i projekcje filmowe oraz otwarte warsztaty, prowadzone przez wybitne indywidualności twórcze składają się na oryginalny i kreatywny charakter działalności Kany.

25 października 2010 imieniem Zygmunta Duczyńskiego nazwano jedną z ulic nieopodal Teatru Kana.

12

Artystycznej Miasta Szczecin

1995

Absolwentka teatrologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Debiutowała w 1989 roku inscenizacją sztuki Marka Koterskiego „Życie wewnętrzne” w Teatrze im. W. Bogusławskiego w Kaliszu.

Od 1992 dyrektor artystyczny Teatru Współczesnego w Szczecinie. Reżyserowała m.in. w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku, Teatrze Powszechnym i Polskim w Warszawie, TR Warszawa, Wrocławskim Teatrze Współczesnym. Zrealizowała pięć spektakli dla Teatru Telewizji. Swój repertuar opiera przede wszystkim na współczesnej dramaturgii polskiej i zachodniej, chętnie sięga po teksty nowatorskie, burzące stereotypy zarówno w sferze myśli, jak i języka, przygotowując ich prapremiery.

Anna Augustynowicz

Przez ponad dwadzieścia lat pracy artystycznej stworzyła w Szczecinie własny, charakterystyczny i niepowtarzalny język interpretacji scenicznej. Uformowała teatr rozpoznawalny w Polsce, cieszący się zainteresowaniem i uznaniem krytyki. Laureatka wielu prestiżowych nagród przyznawanych na ogólnopolskich przeglądach i festiwalach teatralnych (m.in. Paszportu Polityki, nagrody im. Zygmunta Hübnera „Człowiek Teatru”, nagrody im. Konrada Swinarskiego, medalu za zasługi dla Miasta Szczecina oraz licznych nagród i wyróżnień za spektakl „Ślub” zrealizowany w koprodukcji z Teatrem im. J. Kochanowskiego w Opolu).

Od 1988 r. na stałe związany z fotografią. Studiował w Szkole Fotografii Profesjonalnej Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. Później w ASP na Wydziale Komunikacji Multimedialnej.

Podążając tropem zainteresowań pejzażem miejskim zrealizował interesujące serie reportażowe z takich miejsc jak: Söderhamn w Szwecji, Bremerhaven w Niemczech oraz cykl Obrazki z Danii. Artysta stopniowo rezygnował z przedstawiania reportażowej, zbanalizowanej prozy życia miast i miasteczek, odkrywając trafnym kadrem i ogromną siłę wyrazu detalu, wyłuskanego z większej, dominującej całości.

Jest znakomitym portrecistą, co potwierdziły jego wystawy m. in. Zwykle niezwykli, My z tamtego wieku czy Portrety szczecinian. W jego dorobku jest ponad 50 wystaw indywidualnych, organizowanych w m.in. w Szczecinie oraz w Niemczech (m.in.: Angermünde, Anklam, Bremerhaven, Düsseldorf, Greifswald), także dużych wystaw portretowych, m.in.: Zanim odejdę, o przychodzeniu i odchodzeniu, Kapitanowie, Wolności wiatr od morza, Żeglarze, Szczecin. Mikrocentrum Europy 2045, Tolerancja, Face to face. W poszukiwaniu człowieczeństwa.

Jest pomysłodawcą wielu wydarzeń artystycznych i społecznych. Tworzy serie wydawnicze m. in. czas przestrzeń tożsamość, Na pograniczu, Wehikuł czasu.

Inicjatorem nadania tytułów Honorowego Obywatela m. Szczecina m. in. W. Bartoszewskiemu, J. Kulmowej, G Labudzie. Twórca projektu pod hasłem DRZEWKA PAMIĘCI, polegającego na sadzeniu na Cmentarzu Centralnym dębów, poświęconych osobom związanym z miastem, które pochowane są poza Szczecinem.

Andrzej Łazowski – artysta fotograf, działacz społeczny, wydawca

13

1996

Laureaci Nagrody Nazywana była pierwszą damą szczecińskiej poezji. Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Od 1951 roku mieszkała w Szczecinie.

Debiutowała jako poetka w 1956 roku na łamach tygodnika „Ziemia i Morze”.

Współtworzyła życie literackie Szczecina m.in. słynny w latach 60. Festiwal Poezji im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego w Klubie 13 Muz.

Helena Raszka – poetka (1930–2016)

Jej wiersze inspirowane przyrodą, krajobrazem dotykały też aktualnych problemów społecznych, dlatego w latach 70. i 80. były problemy z ich ukazywaniem się. Wydała m.in. tomiki: „Inny kraj” (1962), „Bliżej dna” (1963), „Liczba pojedyncza” (1970), „Liczba mnoga” (1982), „Na poboczu” (2000).

W ponad pięćdziesięcioletniej działalności literackiej swoje wiersze drukowała także w prasie – lokalnej i ogólnopolskiej. Publikowała również w drugim obiegu, m.in w „Obrazie” i „Kulturze Niezależnej”.

Szczególną wartością jej poezji jest głęboko pojmowany regionalizm: emocjonalnie, ale i rozumnie manifestowany związek ze szczecińskim pejzażem i losami miejscowej społeczności. W ogólnopolskiej recepcji Helena Raszka utożsamiana jest ze Szczecinem, ale jej twórczość interpretuje się w uniwersalnych kategoriach.

W 2015 roku jej imieniem nazwano jest Szkołę Podstawową nr 7 w Szczecinie.

Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku sześciu lat. Po zakończeniu szkolnej edukacji muzycznej podjął studia na Wydziale Wychowania Muzycznego oraz Teorii, Kompozycji i Dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu. Po ukończeniu studiów w 1979 rozpoczął pracę w szczecińskiej filii Akademii Muzycznej w Poznaniu oraz w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy.

Z dyrygentem Jackiem Kraszewskim, perkusistą Tadeuszem Piskorzem i kompozytorem Januszem Stalmierskim zainicjował utworzenie Pomorskiej Grupy Kompozytorów, której celem było propagowanie twórczości najmłodszej generacji współczesnych kompozytorów polskich. W lutym 1985 roku przy współudziale Państwowej Filharmonii Szczecińskiej im. Mieczysława Karłowicza, Pomorska Grupa Kompozytorów zorganizowała Szczecińskie Prezentacje Młodej Muzyki Polskiej.

Komponował utwory chóralne, wokalno–instrumentalne oraz instrumentalne.

Dwa z nich („Beatus Vir” oraz „Pieśń Zwiastowania” na chór mieszany) otrzymały nagrody na międzynarodowych konkursach kompozytorskich. Skomponował „Lux et Veritas” na inaugurację organów szczecińskiej katedry, jest także autorem opery pt. „ Książę ostatni” (libretto: Joanna Kulmowa), zamówionej przez miasto Szczecin z okazji 750–lecia nadania praw miejskich.

Jego kompozycje prezentowane były m.in. podczas Warszawskiej Jesieni, Poznańskiej Wiosny Muzycznej, wykonywano je w krajach Europy, Argentynie, Australii, Izraelu, Kanadzie i w Stanach Zjednoczonych.

Marek Jasiński – kompozytor, pedagog (1949–2010)

Mecenas Kultury Szczecina 1996 14

Browar Szczecin Prof. dr hab. Stanisław Flejterski

Artystycznej Miasta Szczecin

1997

Jest absolwentką Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. Debiutowała na scenie Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu.

Od listopada 1980 roku jest aktorką Teatru Współczesnego w rodzinnym Szczecinie, gdzie debiutowała rolą Marii w „Warszawiance” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Andrzeja Chrzanowskiego.

W swoim dorobku zawodowym ma setki ról, m.in. tytułową w „Edukacji Rity”, Bianki w „Białym małżeństwie”, Anity w „Antygonie w Nowym Jorku”, Tekli w „Wierzycielach”, Pauli w „Śmierci i dziewczynie”.

Gościnnie występowała na innych scenach szczecińskich, m.in. w Teatrze Polskim, Operze i Operetce (obecnie Opera na Zamku), Teatrze Krypta.

Gra również w telewizji (m.in. spektaklach Teatru Telewizji oraz w popularnych serialach Na dobre i na złe i Na Wspólnej) oraz w filmie.

Anna Januszewska – aktorka

Jest laureatką wielu nagród, m.in. przyznanych jej przez młodzież w konkursie Młodzi Miłośnikami Melpomeny, dwukrotnie Ogólnopolskiego Przeglądu Teatrów Małych Form „Kontrapunkt”, głównej nagrody aktorskiej na Festiwalu Klasyki Polskiej w Opolu w 1997 r. za rolę Królowej Małgorzaty w „Iwonie księżniczce Burgunda” w reżyserii Anny Augustynowicz. Za tę kreację w tym samym roku uhonorowano ją również „Bursztynowym Pierścieniem”.

Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, jest uznaną autorką sztuk scenicznych dla dzieci, publicystyką i dziennikarką.

Jej debiutem teatralnym była sztuka „Figurki pana Gracjana”, której premiera odbyła się w Teatrze Lalka w Warszawie w 1982 r. Od tego czasu napisała i zrealizowała wiele przedstawień, m.in. „Gdzie jest Hosi” , „Wachlarze” , „Cyberdraka”, „Dar córki Króla Mórz”, „Czas zegarów” .

Kameralną sztukę „Droga Pani Kalino” wystawiano m.in. w Krakowie, Londynie oraz w Teatrze Polskim w Szczecinie , „Euro, szwagier i grające koguciki” to komedia o tematyce ekonomicznej zrealizowana we współpracy z Narodowym Bankiem Polskim , a „Ewa nie chce spać” – widowisko słowno–muzyczne na podstawie własnego scenariusza pokazano w Piwnicy przy Krypcie.

A „Polnischer Klang”to jej autorski projekt zrealizowany na małej scenie Deutsch Polnischer Kulturverein w Berlinie.

Była wykładowcą w Centrum Kształcenia Ustawicznego Książnicy Szczecińskiej (literatura współczesna) i w Katerze Edukacji Artystycznej Uniwersytetu Szczecińskiego (integracja sztuk, drama). Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, ZAiKs–u oraz ASSITEJ (Association Internationale du Theatre Pour L’enfance et la Jeunesse).

Żywia Karasińska – Fluks – autorka, aktorka, reżyserka

Mecenas Kultury Szczecina 1997 Pomorski Bank Kredytowy S.A. – Grupa Pekao S.A. Marek Sztark

15

1998

Laureaci Nagrody Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Poznaniu. Karierę zawodową rozpoczęła w Szkole Podstawowej nr 4 w Szczecinie jako nauczycielka wychowania muzycznego, prowadząc tu także teatrzyk muzyczny i pierwszy chór dziecięcy.

W roku 1973 przeniosła się do Zespołu Szkół Podstawowych nr 2 jako współinicjatorka poszerzonego programu wychowania muzycznego, a rok później założyła w tej szkole chór dziecięcy „Belcanto”, będąc jednocześnie jego dyrygentem i kierownikiem artystycznym.

Iwona Mróz – Dudek – muzyk, nauczyciel, założycielka chóru dziecięcego „Belcanto”

Chór „Belcanto” jest jednym z nielicznych w Polsce chórów szkolnych prowadzących działalność koncertową na najwyższym poziomie artystycznym.

W swoim repertuarze posiada dzieła mistrzów muzyki dawnej i współczesnej, nierzadko promując także utwory szczecińskich kompozytorów.

W lipcu 1998 r. chór dziecięcy „Belcanto” zdobył pierwsze miejsce i główną nagrodę na XVI Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym w Cantoningros w Hiszpanii. Jury Festiwalu jednomyślnie uznało chór za rewelację tego festiwalu w gronie 40 najlepszych zespołów śpiewaczych świata.

Belcanto ma na swoim koncie także wiele innych nagród, m.in. Grand Prix na I Międzynarodowym Festiwalu Chórów Szkół Muzycznych w St. Petersburgu, Złoty Dyplom na Międzynarodowym Festiwalu Chóralnym w Polheim w Niemczech, a twórczyni Chóru, Iwona Mróz–Dudek otrzymała m.in. Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Jest absolwentem Akademii Muzycznej w Poznaniu – Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki. Od 1982 roku związany ze szczecińską filią Akademii Muzycznej w Poznaniu, obecnie na stanowisku profesora, prowadzi klasę kompozycji w poznańskiej uczelni.

W 1983 r. wraz z kilkoma szczecińskimi muzykami utworzył Pomorską Grupę Kompozytorów, mającą na celu propagowanie twórczości najmłodszej generacji kompozytorów polskich. W latach 1985–1987 zorganizowali oni trzy edycje Festiwalu Muzyki Współczesnej pod nazwą „Młoda Muzyka Polska”.

Jest uznanym autorem muzyki wokalno–instrumentalnej. W jego dorobku najważniejsze miejsce zajmują symfonie inspirowane twórczością angielskich i amerykańskich poetów XIX i XX wieku. Symfonia „Hymn do Słońca”, Symfonia „Chmura” czy Te Deum, jest rodzajem wotum dziękczynnego za powstanie w Szczecinie uczelni artystycznej, Akademii Sztuki.

Ponadto artysta chętnie wypowiada się na płaszczyźnie muzyki koncertującej.

W tym nurcie powstały m.in.: Koncert skrzypcowy „Nabożeństwa majowe” , „Witraż czasu”. Komponuje także muzykę kameralną. W 1995 roku skomponował hejnał Szczecina. Ważne miejsce w działalności kompozytorskiej artysty zajmuje muzyka teatralna, jest również autorem popularnych piosenek dla dzieci.

Janusz Stalmierski – kompozytor, pedagog

Jest laureatem konkursów kompozytorskich, m.in.: Ogólnopolskiego Konkursu na Pieśń Chóralną a cappella im. St. Wiechowicza (1981 i 1984); Konkursu Kompozytorskiego im. K. Szymanowskiego (1992).

16

Mecenas Kultury Szczecina 1998

Bank Pekao S.A. Kancelarie adwokackie mecenasów Ewy Grandowicz – Bani, Zbigniewa Wierzbińskiego i Jacka Stankiewicza

Artystycznej Miasta Szczecin

1999

Debiutował jako szesnastolatek w tygodniku „Jantar”. Był członkiem Koła Młodych przy szczecińskim oddziale Związku Literatów Polskich, obecnie należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Swoje teksty publikował m.in. w „Akcencie”, „Dzienniku Szczecińskim”, „Karuzeli”, „Miesięczniku Literackim”, „Nowym Nurcie”, „Odrze”, „Spojrzeniach”, „Studencie” i w „Twórczości”.

Dariusz Bitner – autor, krytyk literacki

Założył i prowadził agencję dziennikarsko–literacką „Basil”, w której we własnym zakresie opublikował kilka swoich książek, m.in. „Chcę, żądam, rozkazuję” (eseje),” Rak” (powieść) „Psie dni” (opowiadania), także książkę autorstwa Henryka Berezy „Epistoły”. Był także pomysłodawcą i wydawcą pisma „BABORAK. Kultura Szczecińska”, które przez dziewięć miesięcy rozprowadzał bezpłatnie.

Kojarzony jest przede wszystkim ze środowiskiem pisarzy skupionych wokół miesięcznika „Twórczość”. Jego proza poświęcona jest najczęściej problematyce współczesnej.

Wielokrotnie nagradzany, uważany jest za jednego z najciekawszych awangardowych pisarzy polskich średniego pokolenia, eksperymentujących ze słowem i rozszerzających granice narracyjne literatury. Jest autorem powieści, opowiadań, szkiców literackich i książek dla dzieci. Nominowany do wielu nagród literackich otrzymał m.in. nagrodę im. Andrzeja Bursy, Wojewody Szczecina, Nagrodę im. Edwarda Stachury, wyróżnienie Fundacji Kultury za książkę „Bulgulula” oraz Fundacji Kultury za książkę „Pst”.

Ostatnią, wydaną w 2020 roku, powieścią Dariusza Bitnera jest „Wędrowiec”.

Absolwent Wydziału Aktorskiego wrocławskiej filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. W 1990 roku zadebiutował na scenie szczecińskiego Teatru Współczesnego rolą Girgesza w „Sodomie” Stryjkowskiego, a dziś należy do grona najwybitniejszych aktorów nie tylko sceny szczecińskiej, ponieważ współpracuje z teatrami w całej Polsce, m.in. Krakowa, Wrocławia, Poznania.

Na scenie Teatru Współczesnego w Szczecinie zagrał setki setki ról, m.in.: Lotnik w „Małym Księciu”, Yossarian w „Paragrafie 22”, Paul Wikland w „Siostry, bracia”, Cyryl w „Iwonie, księżniczce Burgunda”, Królewicz w „Królewiczu i żebraku”, itd.

Większość wymienionych ról to role główne i pierwszoplanowe. Jest ponadto autorem ruchu scenicznego do wielu spektakli Teatru Współczesnego.

Jako aktor, reżyser i choreograf współpracuje także z innymi szczecińskimi scenami – Teatrem Kana, Piwnicą przy Krypcie, Teatrem–3, Teatrem Lalek „Pleciuga”, Operą na Zamku oraz Teatrem Krypta. Prowadzi również własne warsztaty teatralne oraz Szczeciński Teatr Pantomimy. Jest członkiem komisji artystycznej Przeglądu Teatrów Małych Form „Kontrapunkt” w Szczecinie.

Nie sposób też wymienić wszystkich nagród, które otrzymał przez intensywne lata pracy, począwszy od tytułu Ulubionego Aktorka Roku w plebiscycie Kół Młodych Miłośników Melpomeny w Szczecinie (1998 r.) poprzez Bursztynowe Pierścienie (1999 r., 2000 r., 2004 r.), także Wielką Nagrodę Jury „Bursztynowych Pierścieni” za wielowymiarową twórczość (2018 r.) po kilka nagród za role w spektaklach reżyserowanych przez Annę Augustynowicz, m.in. pierwsza nagroda za rolę męską, Czepca w Weselu S. Wyspiańskiego na Ogólnopolskim Konkursie na Inscenizację Utworów Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie.

Arkadiusz Buszko – aktor, reżyser, choreograf

Mecenas Kultury Szczecina 1999

Hotel Radisson SAS Drukarnia KAdruk

17

2000

Laureaci Nagrody Był absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej i Telewizyjnej w Łodzi, występował na deskach Teatru im. Ludwika Solskiego w Tarnowie, Bałtyckiego Teatru Dramatycznego im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie oraz Teatru Polskiego w Poznaniu.

Jacek Polaczek – aktor (1943–2017)

W 1976 roku związał się ze scenami Szczecina, gdzie występował w Teatrach: Współczesnym , Polskim, także na scenie Teatru Kameralnego, Teatru Krypta, Domu Kultury 13 Muz, w spektaklachTeatru Telewizji.

Na deskach Teatru Współczesnego w Szczecinie grał w sztukach reżyserowanych przez Macieja Englerta, Jerzego Gruzę, Ryszarda Majora, Bogusława Kierca i Annę Augustynowicz. W Teatrze Polskim wcielił się m.in. w Wolanda w „Mistrzu i Małgorzacie” Michaiła Bułhakowa, Prospera w „Burzy” Wiliama Szekspira, Konrada w „Wyzwoleniu” Stanisława Wyspiańskiego. Jego ostatnią rolą była postać starego aktora Verdiera w dramacie Daniela Colasy „Skarpetki, opus 124”. W spektaklu, który miał swoją premierę w maju 2016 r., Jackowi Polaczkowi partnerował Wojciech Pszoniak.

Przez lata związany był jako aktor z rozgłośnią Polskiego Radia w Szczecinie, wystąpił w kilkudziesięciu słuchowiskach radiowych i audycjach poetyckich.

Wielokrotny laureat szczecińskich plebiscytów teatralnych m.in.: Bursztynowego Pierścienia za najlepszą rolę sezonu czyli postać Ojca i Króla w „Ślubie” Witolda Gombrowicza.

Absolwent filologii polskiej– teatrologii na UAM w Poznaniu. Jest cenionym prozaikiem, poetą, autorem utworów dla dzieci, eseistą i krytykiem teatralnym.

Wydał ponad trzydzieści książek.

Debiutem poetyckim w 1975 r. był zbiór wierszy „Sielanki”, a prozatorskim – tom opowiadań „Dzikie koty”. Od wielu lat zajmuje się historią Pomorza Zachodniego i niemiecką przeszłością Szczecina w kontekście polsko – niemieckich relacji i uwarunkowań historycznych, kulturowych i politycznych. Tej tematyce poświęcił m.in. zbiór szkiców„„Ulice Szczecina”, słuchowisko „Przez drzwi”, dramat „Podwieczorek u Łazarza”, jak również zbeletryzowane eseje – „Cukiernica pani Kirsch”, „Pożegnanie miasta” czy „Ulice Szczecina (ciąg bliższy)” oraz powieść „Eine kleine”.

Szczególnie ta ostatnia książka, szeroko omawiana w prasie krajowej, stanowi swoistą panoramę dziejów Szczecina w XX wieku. Znalazła się też w finale Nagrody Literackiej Nike 2001 i otrzymała I nagrodę w kategorii prozy VI Konkursu Literackiego Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Z kolei powieść „Mariasz” nominowano do Europejskiej Nagrody Literackiej, a zbiór opowiadań „Capcarap” do Nagrody Literackiej Nike 2009.

Ostatnio opublikował tom opowiadań „Hotel Polski” (2020).

Popularnością cieszą się także jego utwory dla dzieci: m.in. „Balbaryk i skrzydlate psy” „Najbłękitniejsze oczy” oraz sztuki teatralne – np. „Śniezynek”.

Jako publicysta współpracuje z prestiżowymi czasopismami w Polsce, jak np. „Teatr” czy „Twórczość”, a w swojej karierze dziennikarskiej pracował między innymi w tygodniku „Morze i Ziemia” oraz „Kurierze Szczecińskim”, którego był także redaktorem naczelnym.

AD Liskowacki – pisarz, dziennikarz

Mecenas Kultury Szczecina 2000

18

Powszechny Zakład Ubezpieczeń S.A. Oddział w Szczecinie Spółdzielnia Mieszkaniowa „Dąb” w Szczecinie

Artystycznej Miasta Szczecin

2001

Z wykształcenia pedagog (specjalność–nauczanie początkowe), z zamiłowania kompozytor, piosenkarz, autor tekstów, twórca audycji radiowych i telewizyjnych.

Już w szkole średniej związał się z teatrem.

Ryszard Leoszewski – piosenkarz, kompozytor, pedagog

Komponował i wykonywał muzykę do spektakli Teatru Studio Zet, był jednym z pierwszych aktorów Teatru KANA. W 1982 r. skomponował muzykę do spektaklu „Księga o Życiu, Śmierci i Twórczości Osipa Mandelsztama” w reżyserii Zygmunta Duczyńskiego. Jest liderem i współtwórcą zespołu Sklep z Ptasimi Piórami (1978 r.), do tej pory należącym do czołówki nurtu piosenki poetyckiej, wielokrotnie nagradzanym m.in. na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie.

W 1987 r. stworzył dziecięcą grupę artystyczną ARFIK, zespół wyjątkowy, oparty na naturalnej ekspresji dzieci zarówno w sferze muzycznej, jak i słownej.

To jeden z najlepszych i najbardziej znanych zespołów dziecięcych w kraju, a ich widowiska muzyczne były prezentowane i nagradzane w wielu miastach w Polsce i Europie.

Setki piosenek Ryszarda Leoszewskiego utrwalono na kilkudziesięciu płytach emitowanych w radio i telewizji. Może się też poszczycić wspólnymi występami z takimi artystami, jak Rick Wakeman (pianista legendarnej grupy YES), czy Bobby McFerrin (wybitny wokalista jazzowy).

Jest laureatem wielu nagród i odznaczeń, m.in.: „Zasłużony Kulturze GLORIA ARTIS”. Jest również honorowym Ambasadorem Szczecina.

Profesor Akademii Sztuki w Szczecinie, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku na Wydziale Projektowania Graficznego.

Najczęściej postrzegany jest jako twórca ponad 500 plakatów, głównie o tematyce kulturalnej. Zaliczany jest do nurtu portretowego w plakacie polskim.

W rysunkach wykonanych najczęściej techniką aerografu stara się oddać za pomocą deformacji psychikę portretowanego (cykle: Kukułcze gniazdo, Maszkarony). Opracował własną technikę druku, polegającą na rysowaniu bezpośrednio na płycie offsetowej i odpowiednim jej naświetleniu.

Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, m.in.: Głównej Nagrody na Międzynarodowym Triennale Plakatu w Mons, Srebrnego medalu na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Teheranie, Brązowego Medalu na Międzynarodowym Biennale Plakatu w Warszawie i ponad 30 innych.

Bierze udział w światowych przeglądach tej sztuki w Toyamie, Hong Kongu, Nigbo, Chaumont, Lahti, Moskwie, Trnawie, Brnie, Fort Collins, Osnabrück, Mons oraz zbiorowych wystawach polskiej sztuki plakatu w Budapeszcie, Berlinie, Londynie, Lanckronie, Rzymie, Essen, Pensylwanii, Moskwie. Posiada tytuł Ambasadora Miasta Szczecina.

Jest autorem projektantem i wydawcą wielu albumów poświęconych sztuce plakatu między innymi albumu o szczecińskim plakacie „Szczecin Poster” prezentującym sylwetki szczecińskich twórców plakatu, a także katalogów o własnej twórczości.

Leszek Żebrowski – malarz, plakacista, grafik, scenarzysta

Mecenas Kultury Szczecina 2001

Bank Gospodarki Żywnościowej S.A. Oddział w Szczecinie; Plus GSM Zachodniopomorski Region Sprzedaży Polkomtel S.A.

19

2002

Laureaci Nagrody Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku oraz Royal Irish Academy of Music w Dublinie. W 2018 roku otrzymał tytuł doktora w macierzystej uczelni w Gdańsku.

Artysta oprócz działalności naukowej i pedagogicznej aktywnie udziela się jako solista oraz kameralista. W sierpniu 2017 roku zainaugurował Międzynarodowy Festiwal „Sacrum non profanum”, wykonując w Filharmonii Szczecińskiej wraz z Orkiestrą Filharmonii Lwowskiej Koncert fortepianowy f–moll F. Chopina.

Swoimi licznymi recitalami oraz koncertami symfonicznymi (w Europie, Azji, Ameryce Północnej, Australii oraz Afryce) dowodzi ugruntowanej pozycji w czołówce pianistów polskich swojego pokolenia. W 2010 roku w ramach Międzynarodowego Festiwalu Chopinowskiego w Nowym Yorku Sławomir Wilk miał swój debiut w Lincoln Center oraz Carnegie Hall. Pianista współpracuje z wieloma wybitnymi dyrygentami jak Antoni Wit, Jan Krenz, José Maria Florêncio, Nikolai Diadura, Janusz Przybylski, Michał Nesterowicz, Zygmunt Rychert, Bohdan Boguszewski, Eugeniusz Kus.

Sławomir Wilk – kompozytor, pedagog, solista, kameralista

Istotną rolę w działalności artystycznej Sławomira Wilka odgrywa muzyka polska, a w szczególności twórczość F. Chopina oraz I.J. Paderewskiego. Za swój wkład w propagowaniu kultury polskiej w kraju i za granicą otrzymał wiele prestiżowych nagród od Towarzystwa Przyjaciół Sztuki w Gdańsku, Towarzystwa Ubezpieczeniowego Allianz Polska („Nike” w dziedzinie Kultura, Nauka, Media) oraz odznakę Gryfa od Wojewody Zachodniopomorskiego.

W swoim dorobku ma solową płytę z utworami F. Chopina, dla wytwórni DUX nagrał wraz z Bartłomiejem Niziołem Koncert podwójny F. Mendelssohna, a z wiolonczelistą Tomaszem Szczęsnym płytę z utworami Karola Szymanowskiego.

Ze Szczecinem związany jest od 1985 r., występował na scenach Teatru Współczesnego i Teatru Polskiego, realizował własne projekty aktorskie i reżyserskie w Teatrze Krypta.

Jest założycielem Pogotowia Teatralnego – pierwszej tego rodzaju instytucji w Polsce, której celem była charytatywna działalność artystyczna na rzecz dzieci – pacjentów szpitali, wychowanków domów dziecka, podopiecznych ośrodków szkolno – wychowawczych oraz dzieci z małych miasteczek i wsi.

Motto Pogotowia: „Taki mamy pomysł – leczyć poprzez sztukę”.

W ramach Pogotowia Teatralnego organizowano także warsztaty artystyczne, pikniki przynoszące radość dzieciom zmagającym się z nieuleczalnymi chorobami.

Tomasz Jankiewicz został uhonorowany przez dzieci nagrodą „Brzdąc” dla najlepszego i niezawodnego przyjaciela oraz pasowany na 870 Kawalera Międzynarodowego Orderu Uśmiechu.

Tomasz Jankiewicz – animator kultury, aktor

Mecenas Kultury Szczecina 2002

20

WARTA Oddział Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji „Warta” S.A. w Szczecinie; PKO Bank Polski Oddział Regionalny w Szczecinie

Artystycznej Miasta Szczecin

2003

Studia artystyczno– dydaktyczne ukończyła na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Tytuł profesora sztuki uzyskała w 1999 r.

Maria Radomska– Tomczuk – artysta, pedagog, profesor sztuki

Od 1960 roku mieszka i tworzy w Szczecinie, współorganizatorka struktur Uniwersytetu Szczecińskiego. Od początku jego istnienia (1985 r.) była kierownikiem Zakładu Przedmiotów Artystycznych w Instytucie Pedagogiki, a także Katedry Edukacji Artystycznej.

Współinicjatorka i współorganizatorka powołanej w 2010 r. Akademii Sztuki w Szczecinie, na rzecz której została wygaszona Wyższa Szkoła Sztuki Użytkowej, której była założycielką i przez 15 lat pełniła funkcję rektora tej uczelni.

Członek ZPAP od 1960 r., aktywnie pracująca we władzach Okręgu Szczecińskiego. W 2015 roku Rada Miasta Szczecina przyznała prof. Radomskiej-Tomczuk tytuł: Zasłużony Obywatel Szczecina.

Autorka cykli grafik m. in.: „Ptaki”, „Sieci”, „Pro memoriam”, „Genesis”, „Operacja”, „Czas i…”, „Inspiracje muzyczne”, „Homo homini – kontynuacja”. Uczestniczyła w wielu konkursach i wystawach międzynarodowych m. in. w Japonii, Brazylii, Korei, Egipcie, Słowenii, Holandii, Niemczech, podczas których uzyskiwała nagrody i wyróżnienia, a także w Polsce –w Międzynarodowym Triennale Grafiki Kraków (wystawy główne i towarzyszące).

Absolwent Królewskiego Konserwatorium w Hadze oraz Akademii Muzycznej w Poznaniu. Tytuł doktora sztuk muzycznych w dziedzinie kompozycji uzyskał w roku 2003 (A.M. w Poznaniu). Dodatkowe konsultacje mistrzowskie pobierał u prof. Marka Jasińskiego i prof. Włodzimierza Kotońskiego.

Od 1998 r. wykładał przedmioty muzyczne na Uniwersytecie Szczecińskim, a od 2010r jest adiunktem na Wydziale Edukacji Muzycznej Akademii Sztuki w Szczecinie. Gościnny wykładowca kompozycji w Królewskim Konserwatorium w Hadze w 2003 r., Uniwersytecie Sztuki w Zurichu w roku 2009 oraz muzykologii na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w latach 2019–2020. Współpracuje również z Akademiami Teatralnymi w Warszawie i Krakowie. Dyrektor Centrum Promocji i Rozwoju Akademii Sztuki w Szczecinie w latach 2010 – 2011, a w roku 2012 prorektor ds. Artystycznych i Współpracy z Zagranicą tej uczelni. Od 2017 roku dyrektor Teatru Animacji w Poznaniu.

Stypendysta Towarzystwa Przyjaciół Szczecina, Burgemeester van Kolfschotenfonds, Fundacji Batorego, Stiftung Kulturfonds Berlin oraz Amsterdams Fonds voor de Kunst. Pisze muzykę symfoniczną, chóralną, kameralną i elektroniczną.

Od 1991 roku silnie związany z teatrem, napisał muzykę do ponad 200 realizacji scenicznych w Polsce i poza granicami kraju. Tworzy instalacje i obiekty dźwiękowe oraz bierze udział w projektach z pogranicza różnych dziedzin sztuki.

Pilotuje również autorski, eksperymentalny program edukacji muzycznej dla osób niesłyszących.

Piotr Klimek – kompozytor, wykładowca, producent muzyczny

Mecenas Kultury Szczecina 2003

Roman Walaszkowski – Galeria BOŚ–KA Plus GSM – Zachodniopomorski Region Sprzedaży Polkomtel S.A.

21

2004

Laureaci Nagrody Absolwent Wydziału Budownictwa i Architektury Politechniki Szczecińskiej, zamieszkały i związany ze Szczecinem. Doktor habilitowany w dyscyplinie architektura i urbanistyka. Kształcił się również w Podyplomowym Studium Konserwacji Zabytków Architektury Politechniki Krakowskiej oraz w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy. Obecnie zatrudniony na stanowisku profesora uczelni i kierownika Katedry Architektury Współczesnej, Teorii i Metodologii Projektowania na Wydziale Architektury ZUT oraz profesora uczelni w Katedrze Architektury Wnętrz na Akademii Sztuki w Szczecinie. W pracy naukowej specjalizuje się w teorii architektury współczesnej oraz problematyce aktywizacji miast.

Od 1997 roku prowadzi indywidualną praktykę projektową. Główny projektant około 50 zrealizowanych inwestycji, z których najliczniejsza grupę stanowią rewitalizacje szczecińskiej zabudowy z przełomu XIX i XX w. Jest m.in. pomysłodawcą powstania oraz autorem projektu Teatru Małego na deptaku Bogusława X.

Krzysztof Bizio – architekt, dramatopisarz, prozaik

Jako dramaturg zadebiutował w 2000 roku sztuką Porozmawiajmy o życiu i śmierci. Spektakle teatralne według jego dramatów wystawiano m.in. w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi, Teatrze Polskim w Poznaniu, Teatrze Powszechnym w Warszawie, Teatrze Polonia w Warszawie, a także za granicą, m.in. w Teatrze Praktika w Moskwie, Teatrze Komisarżewskim w Sankt Petersburgu, Teatrze Bitef w Belgradzie, oraz Teatrze Dramatu i Komedii w Kijowie. Jego sztuki realizowane były przez Teatr Telewizji. Teksty dramaturga przetłumaczono na piętnaście języków. W swoim dorobku posiada scenariusze filmowe, jest autorem ponad dwudziestu słuchowisk zrealizowanych przez Teatr Polskiego Radia.

W 2003 roku został wyróżniony tytułem Ambasador Szczecina.

Pracę w Teatrze Współczesnym rozpoczęła w 1982 roku, (w zespole pomocniczym,(m.in. jako suflerka), a po ukończeniu studiów aktorskich w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie (1988) powróciła do zespołu Teatru Współczesnego.

Gra w wielu przedstawieniach na macierzystej scenie, m.in. w spektaklu „Król potworów” w reżyserii Marcina Libera, „Kaspar Hauser” – reżyser Jakub Skrzywanek, w wielu spektaklach Justyny Celedy: „Fanny i Alexander”, „Raj dla opornych”, „Szkoła żon”, „Seks dla opornych”.

Współpracuje z innymi szczecińskimi scenami – Teatrem Kana, Teatrem Otwartym, Teatrem „13 Muz”, Teatrem Krypta i z Piwnicą przy Krypcie. Występowała na scenach Krakowa, Poznania i Łodzi. Współpracuje z Telewizją Polską, głównie z Teatrem Telewizji. Grała w filmach: Światło odbite (1989), serialu Męskie–żeńskie (2003–2004), Wszystkich małych kłamstwach Anny (2009), Z daleka widok jest piękny (2011). Bierze czynny udział w projektach z pogranicza teatru i plastyki.

Ma na swoim koncie wiele ról i wiele nagród – Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, „Bursztynowy Pierścień” , wielokrotnie nagradzana przez jury festiwalu „Kontrapunkt”.

Beata Zygarlicka – aktorka

Mecenas Kultury Szczecina 2004 22

PKO Bank Polski Kancelaria Adwokacka – Bartłomiej Sochański

Artystycznej Miasta Szczecin

2005

W 1964 roku ukończył studia na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i w tym samym roku przeprowadził się do Szczecina.

Jego twórczość obejmuje rzeźbę plenerową i monumentalną (granit, kamień sztuczny, blacha miedziana, brąz), małe formy rzeźbiarskie w brązie, medalierstwo. Ponadto jest autorem pomników, z których większość zrealizował na Pomorzu Zachodnim.

Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych i galeriach Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu, Muzeum w Chorzowie, Muzeum Okręgowym w Lublinie, Galerii ZAR w Warszawie oraz w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą (Anglia, Czechy, Dania, Francja, Niemcy, Szwecja, USA, Watykan, Włochy). Stanowią także ozdobę kolekcji Wydziału Kultury i Sztuki Urzędu Miejskiego i Wojewódzkiego w Szczecinie.

Stanisław Biżek – rzeźbiarz

Był członkiem i prezesem Związku Polskich Artystów Plastyków, a także założycielem i prezesem oddziału Związku Artystów i Stowarzyszenia Twórczego Artystów Rzeźbiarzy w Szczecinie. Był organizatorem wielu imprez rzeźbiarskich, pleneru medalierskiego z okazji 750–lecia nadania praw miejskich Szczecinowi, Ogólnopolskiego Bienale Rzeźby w Szczecinie Ochrona Środowiska Naturalnego (siedem edycji) oraz Międzynarodowego Pleneru Rzeźbiarskiego w Buku. Uhonorowany m. in. Złotym Krzyżem Zasługi, Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, medalem za Zasługi Miasta Szczecina, Złotą Odznaką Honorową Gryfa Zachodniopomorskiego.

Jest absolwentem Akademii Sztuk Wizualnych w Poznaniu. Występował na deskach teatrów w Poznaniu, Grudziądzu i Gnieźnie, w latach 1999–2008 był aktorem Teatru Współczesnego w Szczecinie, a od 2008 roku Teatru Ateneum w Warszawie.

W Szczecinie na scenie Teatru Współczesnego wybitne kreacje aktorskie stworzył głównie w spektaklach Anny Augustynowicz (Moralność pani Dulskiej, Polaroidy oraz Oskar i pani Róża). Postacie Zbyszka, Tristana i Oskara uczyniły z Wojciecha Brzezińskiego jednego z najbardziej lubianych i rozpoznawanych aktorów szczecińskich.

Na swoim koncie ma kilka ważnych wyróżnień m.in.: „Złotą Maskę” za tytułową rolę w sztuce Kaligula Alberta Camusa w reżyserii Anny Augustynowicz, nagrody na Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form „Kontrapunkt”, czy Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Występował również w Teatrze Telewizji: w „Toksynach” wyreżyserowanych przez Annę Augustynowicz oraz „Fotoplastikonie” w reżyserii Piotra Łazarkiewicza.

Na wielkim ekranie widzieliśmy go m.in. „Randce w ciemno” i „80 milionów” także w ponad dwudziestu serialach telewizyjnych, m.in. „Twarzą w twarz”, „Czasie honoru”. Od 2013 roku gra w serialu TVN – „Na Wspólnej” postać Bogdana Berga – adoptowanego syna Marii i Włodka Ziębów, ojca trójki dzieci.

Jest również aktorem dubbingowym, śpiewa, gra na kilku instrumentach, jest laureatem przeglądów piosenki poetyckiej i aktorskiej, wydał własna płytę z balladami.

Wojciech Brzeziński – aktor

Mecenas Kultury Szczecina 2005

Stocznia Szczecińska Nowa Sp. z o.o.

Parafia Ewangelicko– Augsburska św. Trójcy w Szczecinie

23

2006

Laureaci Nagrody Od 1999 roku do momentu zamknięcia pisma w 2012 roku redaktorka naczelna Szczecińskiego Dwumiesięcznika Kulturalnego „Pogranicza”. Od 2000 roku profesorka Uniwersytetu Szczecińskiego, od 2007 profesor tytularna. Członkini Komitetu Nauk o Literaturze PAN od 2007 oraz Rady Doskonałości Naukowej od 2019. Badaczka literatury XIX, XX i XXI wieku, teoretyczka feminizmu i gender.

Autorka m.in. monografii naukowych „Kresy w twórczości Włodzimierza „Odojewskiego”, „Opowieść i milczenie. O prozie Leopolda Tyrmanda”; „Granice.

Polityczność prozy i dyskursu kobiet po 1989 roku”. Esejów: „Gender dla średnio zaawansowanych. Wykłady szczecińskie”, „Parafrazy i reinterpretacje. Wykłady z teorii i praktyki czytania”; „Rewindykacje. Kobieta czytająca dzisiaj”. Zbiorów wierszy „Miłość” i „39/41”. Opowiadań „Smaki i dotyki” oraz powieści „Bambino”, „Ku słońcu”, „Na krótko”, „W powietrzu”, „Pięćdziesiątka”. Zbioru felietonów „Blogotony” oraz książki autobiograficznej „Umarł mi. Notatnik żałoby”.

Inga Iwasiów – prof. dr hab., krytyczka literacka, prozaiczka, literaturoznawczyni, publicystka, aktywistka.

W 2017 roku na deskach Teatru Współczesnego w Szczecinie odbyła się prapremiera sztuki „Dziecko” w reż. Martyny Łyko, przygotowanej także w 2018 roku dla Teatroteki przez Barbarę Białowąs. W 2019 ukazała się powieść „Kroniki oporu i miłości” nawiązująca do wydarzeń politycznych ostatnich lat.

Prowadzi profile: https://www.facebook.com/Inga.Iwasiow/ oraz na Instagramie iwasiow_official

W 1982 roku skończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom w dziedzinie plakatu i ilustracji książkowej przygotowywał w pracowni prof. Waldemara Świerzego oraz malarstwa w pracowni prof.

Jana Świtki.

Po studiach wykonywał liczne projekty plakatów oraz ilustracji książkowych.

Współpracował z wydawnictwami oraz ówczesnym Polfilmem w Warszawie, gdzie wykonywał projekty plakatów filmowych. W 1983 roku otrzymał III Nagrodę w Hollywood za plakat do filmu „Ballada o Narayamie”.

Współpracował z wieloma wydawnictwami, m.in. ze szczecińskim KAW–em, „Globem” i wydawnictwem „Przygoda”.

Twórczość artysty prezentowana była na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i zagranicą, m.in. malarstwa, w galeriach Szczecina, krajów skandynawskich i Niemiec, plakatów w Paryżu, na Kubie czy Meksyku. „Gdy idę ulicą – mówił Maciej Woltman – patrzę na ludzi, jak się poruszają, zatrzymują, wchodzą po schodach. Przyglądam im się wszędzie”. Zarejestrowany obraz znajdzie się później na płótnie, kartonie, desce – odindywidualizowany, zsyntetyzowany, oplątany giętką linią lub przecięty barwną płaszczyzną.

Maciej Woltman – malarz, plakacista filmowy i ilustrator książek

Mecenas Kultury Szczecina 2006 24

The Best Restaurants Szczecin

Artystycznej Miasta Szczecin

2007

Menadżer kultury, dyrygent, pedagog –profesor sztuk muzycznych. Długoletni dyrektor Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie. W tym czasie Zamek stał się najważniejszym centrum kultury w regionie, promującym najwybitniejszych polskich i zagranicznych artystów oraz twórców kultury.

Był inicjatorem i organizatorem wielu festiwali, cykli koncertowych, takich jak Międzynarodowy Festiwal Chóralny w Szczecinie, Międzynarodowy Festiwal „Muzyka w Katedrze” w Kołobrzegu, Jesienny Salon Muzyczny, Wiosenne Koncerty Gitarowe, Niedzielne Koncerty Południowe, Wojewódzkie Przeglądy Zespołów Amatorskich, koncerty szkolne, a także inicjatorem powstania Centrum informacji Turystycznej w Zamku.

Eugeniusz Kus – dyrygent, pedagog

Założyciel Chóru Uniwersytetu Szczecińskiego (1969 najpierw w WSP) i Zespołu Wokalistów i Instrumentalistów „Camerata Nova”(1984). Z zespołami tymi i jako dyrygent gościnnny brał udział w blisko dwóch tysiącach koncertów w prawie wszystkich krajach Europy, w Chinach, USA i Brazylii. Wielokrotnie bywał jurorem międzynarodowych konkursów chóralnych, wokalnych i kompozytorskich (m.in. w Chinach, Korei, Grecji, Włoszech, Niemczech, na Węgrzech). Jest dyrektorem programowym Miedzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej w Kamieniu Pomorskim, dyrektorem artystycznym Festiwalu Organowego w Szczecinie i Międzynarodowego Festiwalu Chóralnego w Gorizzi (Włochy).

Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, srebrnym i złotym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” oraz dwukrotnie Krzyżem Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.

Zajmuje się malarstwem, rysunkiem, scenografią, grafiką użytkową. Jest też autorem tekstów poetyckich. W swoim dorobku ma wiele realizacji z zakresu plakatu, ilustracji, grafiki książkowej, znaków, wystawiennictwa, scenografii teatralnej i telewizyjnej.

Współzałożyciel oraz wieloletni dziekan Wydziału Architektury Wnętrz i Grafiki Wyższej Szkoły Sztuki Użytkowej w Szczecinie. Kierował Pracownią Projektowania Znaku i Identyfikacji Wizualnej w WSSU, później w Akademii Sztuki. Profesor, współtwórca Akademii Sztuki w Szczecinie, kierownik katedry grafiki projektowej.

Honorowy obywatel Gminy Marianowo oraz Miasta i Gminy Golczewo. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków.

Zorganizował ponad 30 wystaw indywidualnych, uczestniczył w licznych wystawach w kraju i zagranicą, m.in. na Litwie (Alytus), Łotwie (Ryga), Ukrainie (Mikołajewsk), w Bułgarii (Burgas), Ameryce (St. Louis, Boston, Chicago), Brande (Dania), Sao Paulo (Brazylia), Poseidonia (Grecja), Neuzelle (Niemcy).

Uczestnik i kurator wielu plenerów, warsztatów i sympozjów w kraju oraz za granicą.

Współtwórca i kurator artystyczny Międzynarodowych Spotkań Artystów w Marianowie. Pomysłodawca, kurator artystyczny i uczestnik międzynarodowego projektu „Marianowska Droga Krzyżowa”. Uczestnik międzynarodowego projektu Transit: „From where to where”.

Jego twórczość cieszy się dużym uznaniem krytyków m.in. na festiwalach plakatu w Krakowie i na Biennale Plakatu w Katowicach.

Andrzej Tomczak – malarz, grafik, scenograf, poeta

Mecenas Kultury Szczecina 2007 Albrecht Günter Nordea Bank Polska S.A.

25

Laureaci Nagrody

Robert Piotrowicz @Lausanne Underground Film and Music Festival 2010 AnNona Zaradny Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie fot. Szymon Rogiński

Anna Zaradny MoMA Warsaw photo Szymon Roginski

2008

Anna Zaradny i Robert Piotrowicz Twórcy Musica Genera Festival – międzynarodowego festiwalu muzyki współczesnej i sztuki dźwięku 2002–2008 Szczecin, 2009 Warszawa i wydawnictwa Musica Genera.

Anna Zaradny – artystka dźwiękowa, wizualna, kompozytorka, instrumentalistka.

Jako kompozytorka, instrumentalistka wykorzystuje brzmienia saksofonu i syntezatorów analogowych. Prace wizualne tworzy w formie instalacji, fotografii i video.

Realizuje projekty wystawiennicze i koncertowe na całym świecie m.in. Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Zachęta; Warszawa, Bunkier Sztuki Kraków, Kunst Werke Berlin, Biennale de Lubumbashi DRC, Aural Festival, CDMEX, Unsound NY, EMFP Tokyo, What is music AUS. Dyskografia artystki to nagrania solowe, zespołowe. Komponuje muzykę do spektakli i projektów multimedialnych: Teatr – Narodowy, Nowy, Studio, Dramatyczny; Warszawa, WIELS Bruksela. Laureatka Spojrzeń – Nagroda Fundacji Deutsche Bank, SHAPE, AllegroPrize. Rezydentka MQ Wiedeń, EMS Stockholm, KSYME Athens.

Robert Piotrowicz – artysta dźwiękowy, kompozytor, improwizator, instrumentalista.

Jedna z czołowych postaci polskiej muzyki eksperymentalnej i improwizowanej, współpracuje ze światową czołówką artystów tego nurtu. Piotrowicz poza sceniczną twórczością realizuje projekty w warunkach studyjnych. Oprócz płyt solowych ma w dorobku wydawnictwa nagrane z C. Spencerem Yeh, Kevinem Drummem, Jérômem Noetingerem, Burkhardem Stanglem i Anną Zaradny. Współpracował z Orenem Ambarchim, Lasse Marhaugiem, Zbigniewem Karkowskim, Kasperem T. Toeplitzem. Jest autorem słuchowisk, instalacji, muzyki teatralnej i filmowej, współpracuje z innymi artystami przy realizacji form audio–wizualnych i spektakli.

Występuje na licznych festiwalach w Europie, Ameryce Płn. Śr., Japonii i Australii.

Scenicznie tworzy nasycone i pełne detali formy, korzystając z gitary elektrycznej, syntezatora analogowego i komputera. Jego muzyce równie blisko jest do współczesnej kompozycji elektroakustycznej i sound artu.

Studiował na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie i Katowicach oraz w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie w 1979 r. w pracowni prof. Władysława Jackiewicza uzyskał dyplom z malarstwa i grafiki.

Uprawia malarstwo sztalugowe na płótnie, rysunek i grafikę warsztatową, a od ponad 20 lat kształci artystycznie młodzież w szczecińskim Liceum Plastycznym.

Obrazy Wojciecha Zielińskiego mają nastrój, koloryt, inspirują, mają swój niepowtarzalny klimat. Artysta rejestruje świat przez światło. Ono jest na początku obrazu, gdy coś zwraca uwagę malarza i na końcu, gdy na płótnie świeci bielą, błękitem, czerwienią, prawie złotem.

Prezentował swoje prace zarówno w kraju, jak i za granicą na 20 wystawach indywidualnych oraz kilkudziesięciu zbiorowych. Jego prace można było oglądać w wielu galeriach sztuki m.in. w szczecińskich: Trystero i Open Gallery, Wirydarz w Lublinie, Kleine – Galeria – Werkstatt – Berlin, Muzeum Miejskie Ystad – Szwecja.

Wielokrotnie nagradzany za swą działalność artystyczną, m.in na XVIII Festiwalu Współczesnego Malarstwa Polskiego, „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, odznaczenie przyznane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

26

Wojciech Zieliński – artysta malarz

Mecenas Kultury Szczecina 2008 Hotel Radisson SAS

Artystycznej Miasta Szczecin

Krzysztof „KED” Olszewski – artysta wizualny, fotograf

2009

Absolwent Wydziału Komunikacji Multimedialnej w Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu oraz Wydziału Operatorskiego w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Wykładowca w Akademii Sztuki w Szczecinie. Kurator Miejskiej Galerii Sztuki 13 Muz w Szczecinie. Pomysłodawca i dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Wizualnej inSPIRACJE. Artysta wizualny realizujący projekty z pogranicza wideo, fotografii, instalacji i happeningu. W swoich pracach i działaniach artystycznych dotyka zarówno ważnych tematów społecznych, jak i istotnych zagadnień nadprodukcji, nadmiernej konsumpcji czy błyskawicznej degradacji przedmiotów, zachowując jednocześnie wyjątkową wrażliwość estetyczną i wizualną. Autor głośnej wystawy fotograficzno–wizualnej „Made in Poland”, prezentowanej m.in. podczas Expo 2008 w Saragossie. Współtwórca największego zjawiska sztuki wizualnej w Polsce, połączonego z towarzyszącymi mu kampaniami społecznymi – Festiwalu „inSPIRACJE”.

Artysta, kreator kultury, wykładowca sztuki, realizujący swoje idee artystyczne w powiązaniu ze Szczecinem – miastem, które wybrał do życia i działań twórczych.

Autor wielu akcji happeningowych w przestrzeni miejskiej, reaktywujących na nowo historyczne chwile i miejsca Szczecina.

Jego prace były prezentowane m.in. w Domu Fotografii w Popradzie (Słowacja), na Expo w Saragossie (Hiszpania), na Festiwalu Światła w Berlinie (Niemcy), w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, w Galerii Tettix w Salonikach (Grecja), w Centrum Sztuki BACC w Bangkoku (Tajlandia), w Kunsthalle Faust w Hanoverze (Niemcy), w Muzeum Karnataka ChitraKala Parishath w Bangalore (Indie).

Urodzona w Stargardzie Szczecińskim. Studiowała w PWSSP w Gdańsku na Wydziale Architektury Wnętrz. W 1972 roku otrzymała dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Adama Haupta w zakresie specjalizacji architektury okrętów i form przemysłowych. W latach 1972–1989 pracowała w Biurze Projektowo– Konstrukcyjnym w Stoczni Szczecińskiej im. Adolfa Warskiego, gdzie wykonała czterdzieści projektów statków różnych typów. Zajmuje się projektowaniem architektonicznym, projektowaniem wnętrz oraz jachtów.

Zwolniona z pracy w stanie wojennym, zaczęła malować. Wieloletnie zainteresowania artystki polityką, a także ówczesną sytuacją w kraju, znalazły odzwierciedlenie w cyklu Znaki zapytania tworzące kolekcję 160 obrazów o tematyce polityczno–socjologicznej, które zaczęły powstawać po grudniu 1981 roku.

Po ocenzurowaniu i zakazie wystawiania prac, przystąpiła do malowania cyklu Maski, na który obecnie składa się z 106 prac. Obrazy są psychologicznymi portretami twarzy, często mocno odrealnionymi.

Wraz z przywróceniem do pracy w stoczni, ponownie zajęła się projektowaniem wnętrz statków i jachtów, ale od 1989 roku poświęciła się niemal wyłącznie malowaniu. W latach 1989–1993 powstał Labirynt filozofii Ditfurtha, cykl 74 obrazów zainspirowany twórczością literacką Hoimara von Ditfurtha.

Jej prace znajdują się zarówno w kolekcjach państwowych, jak i prywatnych.

Mecenas Kultury Szczecina 2009

Edward Osina – Prezes Przedsiębiorstwa Budowlanego CALBUD Sp. z o.o.

Anna Wojsznis – malarka, architekt wnętrz, projektantka form przemysłowych

27

28

29

2012

Laureaci Nagrody

Adam Zieliński (Łona) i Andrzej Mikosz (Webber) – duet muzyczny Najbardziej rozpoznawalny szczeciński duet muzyczny w Polsce; ambasadorzy szczecińskiej kultury, cieszący się wielkim uznaniem słuchaczy i krytyków.

Na muzycznym rynku działają od kilkunastu lat. Płyty wydają rzadko – średnio co cztery lata, ale każda z nich jest sporym wydarzeniem. Ich ostatnie długogrające albumy: „Cztery i pół” i „Nawiasem mówiąc” (oba wydane nakładem Dobrzewiesz Nagrania) uzyskały status Złotych Płyt.

Duet jest już na scenie drugą dekadę i zagrał mnóstwo koncertów, w tym na najważniejszych festiwalach muzycznych w Polsce i Europie m.in.: Przystanek Woodstock, Opener Festiwal Gdynia, Off – Festiwal Katowice, Coke Live Festival Kraków, Orange Warsaw Festival. Twórcy współpracowali także przy inscenizacji „Balu manekinów” Brunona Jasieńskiego – spektaklu wystawanego przez Teatr Polski – Łona napisał teksty piosenek, a Webber przygotował oprawę muzyczną spektaklu, za którą otrzymał nagrodę za najlepszą muzykę (Festiwal – Oblicza Teatru 2012 r.). Łona prowadzi działalność społeczną m.in. wspólnie z Ośrodkiem Monaru i Teatrem Kana.

W kwietniu 2020 roku ukazało się najnowsze wydawnictwo Łony i Webbera pt. „Śpiewnik domowy EP”. Obecnie zespół rusza w trasę koncertową promującą ten album.

30

Artystycznej Miasta Szczecin

2013

Autorka prac z pogranicza tradycyjnych technik plastycznych, intermediów, działania w przestrzeni i tekstu. Absolwentka Uniwersytetu Stanowego San Francisco w Kalifornii (lic. Malarstwo i Rysunek 2007), Akademii Sztuki w Szczecinie (mgr Grafika 2012) oraz Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu (dr Malarstwo i Rysunek 2018).

Od 2019 r. prowadzi Pracownię Koncepcji Obrazu na Wydziale Grafiki Akademii Sztuki w Szczecinie. Laureatka nagrody dla wyróżniających się młodych artystów w międzynarodowym konkursie organizowanym przez X–Power Gallery w Los Angeles (2009) oraz Nagrody Artystycznej Miasta Szczecin (2014).

Autorka społecznego projektu Platerówka popularyzującego sztukę poza strukturami galeryjno–muzealnymi (2011–14). Dwukrotna stypendystka Prezydenta Miasta Szczecin (2011–12) oraz Stypendium dla Najlepszych Doktorantów Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu (2016–18). W 2019 r. nakładem TAiWPN Universitas ukazała się jej publikacja monograficzna pt. „Materia doświadczenia i obraz”.

Natalia Szostak – artystka wizualna

Jej prace prezentowano na kilkunastu wystawach indywidualnych, m. in. w Muzeum Narodowym w Gdańsku, Trafostacji Sztuki w Szczecinie, Kunstquartier Bethanien w Berlinie; ponad stu ekspozycjach zbiorowych w Polsce, Niemczech, Danii, Belgii, Czechach, na Węgrzech, we Włoszech, w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Stanach Zjednoczonych, Izraelu i na Litwie. Jej działalność dodatkowo obejmuje aktywność kuratorską, uczestnictwo w rezydencjach i kolaboracjach artystycznych, projektach community arts i konferencjach naukowych. www.nataliaszostak.com

Mecenas Kultury Szczecina 2013 EPA Sp. z o.o.

31

2014

Laureaci Nagrody W opinii wielu krytyków muzycznych, jak i melomanów z całego świata, jest jednym z najbardziej fascynujących i charyzmatycznych młodych gitarzystów klasycznych. Jego talent międzynarodowa krytyka muzyczna porównuje do talentu Pape Romero czy Piotra Anderszewskiego.

Koncertuje na całym świecie – od Tokyo po Los Angeles i Buenos Aires grając w takich salach jak Filharmonia Berlińska, Théâtre du Châtelet w Paryżu, Wigmore Hall w Londynie, Ryutopia Concert Hall w Niigata, Tokyo International Forum, Filharmonia Narodowa w Warszawie czy Theatre du Palais Royal w Paryżu. Występuje z najlepszymi orkiestrami m.in. z „Academy of St Martin in the Fields”, PKF– Prague Philharmonia, Sinfonietta Cracovia, Polską Orkiestrą Kameralną, u boku wybitnych dyrygentów takich jak: Agnieszka Duczmal, Wojciech Michniewski, Krzysztof Urbański oraz z najwybitniejszymi muzykami sceny międzynarodowej – Agnieszka Rehlis (mezzosopran), Daniel Stabrawa (skrzypce), Soyoung Yoon (skrzypce) czy Philharmonia Quartet Berlin

Krzysztof Meisinger – gitarzysta klasyczny

Kilkukrotnie był kierownikiem artystycznym owacyjnie przyjętych przez publiczność i krytykę produkcji tangooperity Astora Piazzolli „Maria de Buenos Aires” (Teatr Polski i Teatr Lalek w Szczecinie oraz w ramach Bydgoskiego Festiwalu Muzycznego). Zainspirował wielu kompozytorów do napisania nowych utworów na gitarę – m.in. cykl „Concerti Grossi” napisane dla niego przez Dmitria Varelasa czy cykl ” Three Steps to Haeven” Bartłomieja Marusika.

Jego nagrania otrzymują liczne wyróżnienia i znakomite recenzje światowej krytyki. Ma w swoim dorobku obecnie 10 płyt solowych oraz wiele płyt na których występuje gościnnie. Jest założycielem i dyrektorem artystycznym MEISINGER Music Festival – corocznego najbardziej prestiżowego festiwalu muzyki klasycznej w regionie Pomorza Zachodniego. Od początku istnienia MMF gościli na nim tacy artyści jak Ivo Pogorelich, Sumi Jo, Piotr Anderszewski, Mariza, L’Arpeggiata, Alena Baeva, Janoska Ensemble, Soyoung Yoon, Daniel Stabrawa, Michael Maciaszczyk, Sinfonia Varsovia i wielu innych wybitnych artystów z całego świata.

Mecenas Kultury Szczecina 2014 32

CALBUD Sp. z o.o.

Artystycznej Miasta Szczecin

2015

Niezależny fotograf, artysta oraz doktor i wykładowca w Akademii Sztuki w Szczecinie. Autor takich projektów jak „Dzieci Syberii“ portrety osób zesłanych jako dzieci na Sybir czy „Sea of Trees“ o japońskim lesie samobójców.

Laureat nagród m.in : World Press Photo, Picture of the Year International, CHIPP, Sony World Photography Award, BZ WBK Press Photo, Grand Press Photo, Lumix Festival for Young Journalism oraz Grand Prix na Foto Festiwalu w Łodzi.

Jego prace publikowane były w wielu prestiżowych tytułach, takich jak: New York Times, Newsweek International, Sunday Times Magazine,New Yorker, Washington Post czy New York Magazine.

Tomasz Lazar – fotograf, laureat międzynarodowej nagrody „World Press Photo”

Na zlecenie The New York Magazine, The Cut Magazine oraz CR Fashion Book wykonywał materiały z Tygodni Mody w Paryżu, Mediolanie oraz Londynie.

Fotografował pokazy takich marek jak Prada, Armani, Donna Karan, Yves Saint Laurent, Burberry. W 2016 roku był zaproszony przez markę Channel jako tzw.

Photographer of the House, do wykonania materiału z ich indywidualnego pokazu w Filharmonii w Hamburgu. Jego zdjęcia znalazły się również w albumie „Mono”, który jest zestawieniem prac najbardziej utalentowanych na świecie fotografów wykonujących zdjęcia czarno białe.

Interesują go przede wszystkim długoterminowe projekty, skupiające się na tematyce społeczeństwa i ludzkiego umysłu.

Mecenas Kultury Szczecina 2015

Euroafrica Linie Żeglugowe Sp. z o.o.

33

2016

Agnieszka Wilczyńska – muzyk

Laureaci Nagrody Laureatka nagrody FRYDERYK 2016 za płytę TUTAJ MIESZKAM (Mecenat miasta Szczecin). Nominowana do nagrody FRYDERYK 2020– JAZZOWY ALBUM ROKU za płytę WILCZE JAGODY– duet z Andrzejem Jagodzińskim. Dwie Złote Płyty– POGADAJ ZE MNĄ, KRZYSZTOF KOMEDA. Ambasadorka Szczecina, Członkini Rady Akademii Fonograficznej, Stypendystka Ministra Kultury i Sztuki 1998, Laureatka I nagrody na Międzynarodowym Festiwalu Wokalistów Jazzowych w Zamościu.

W 1998r. ukończyła z wyróżnieniem studia wokalne na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Od 2004 roku współpracuje z Andrzej Jagodziński Trio. Koncertowała m. in. z: Orkiestrą Kameralną AUXO, Atom String Quartet, Toruńską Orkiestrą Kameralną, Orkiestrą Sinfonia Viva, Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Polską Filharmonią Narodową Sopot. Występowała m.in.: w Nowym Jorku Carnegie Hall, Chicago Symphony Center, National Concert Hall na Tajwanie, Filharmonii Lwowskiej.

Przez 9 lat była wykładowcą na Wydziale Jazzu i Muzyki Estradowej w Katowicach.

Obecnie wykładowca śpiewu na wydziale jazzowym w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych im. F. Chopina w Warszawie.

W 2020 r. jako solistka wystąpiła w jednym z najnowszych projektów A. Jagodzińskiego JAZZ SEBASTIAN BACH.

Członek Stowarzyszenia Architektów Polskich i Związku Polskich Artystów Plastyków, przez wiele lat był nauczycielem w Liceum Plastycznym i Zespole Szkół Muzycznych.

Jego imponujący dorobek artystyczny to projekty z dziedziny architektura wnętrz, obrazy, witraże, reklamy, ilustracje wydawnictw książkowych, a także projekty scenografii i kostiumów.

Stworzył ponad 250 projektów wnętrz obiektów użyteczności publicznej, handlowej, przemysłowej, kultury, są wśród nich m.in. Klub 13 Muz, Teatr Współczesny, Klub Kontrasty, a za zespołowy projekt wnętrza Książnicy Pomorskiej otrzymał I nagrodę w konkursie „Piękne Wnętrze”.

Był twórcą nietuzinkowym o własnym, wypracowanym stylu, dbającym o precyzję i szczegół, wierny klasycznym kanonom sztuki, rytmowi i harmonii.

Ostatnimi laty rysował widoki dawnego Szczecina, Berlina, Międzyzdrojów. Wielokrotnie wyróżniany i nagradzany, za swoją działalność społeczną i szczególny wkład w rozwój edukacji artystycznej w Polsce otrzymał odznaczenia i medale m.in. „Zasłużony Działacz Kultury”, „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”, Złoty Krzyż Zasługi.

Andrzej Foryś – artysta malarz, projektant wnętrz (1936–2020)

Mecenas Kultury Szczecina 2016

34

Jolanta Drąszkowska – Prezes Neptun Developer Sp. z o.o.

Artystycznej Miasta Szczecin

2017

Autorka dramatów, słuchowisk radiowych, utworów satyrycznych, piosenek, oratoriów, misteriów religijnych oraz książek dla dzieci i młodzieży. Nalezała do grona najwybitniejszych poetek polskich, Honorowa Obywatelka Szczecina i Doctor Honoris Causa Uniwersytetu Szczecińskiego.

W trakcie studiów pracowała jako asystentka reżysera w Teatrze Współczesnym i w Teatrze Narodowym w Warszawie. Po uzyskaniu absolutorium w 1955 roku podjęła pracę redaktora działu teatralnego w „Naszej Księgarni”. Jako reżyser debiutowała w Teatrze Ziemi Łódzkiej, reżyserowała w teatrach Koszalina, Poznania, Gdańska. W Teatrze Wybrzeże pełniła funkcję kierownika literackiego.

Jako poetka debiutowała w 1952, wydała kilka tomów wierszy, m.in. Fatum na zakręcie, Boże umieranie, Cykuta i Jonasz, czyli nasza epoka, Wiersze wybrane.

Jest także autorką utworów scenicznych, librett operowych, słuchowisk radiowych. Znaczącą część jej twórczości stanowią utwory adresowane do młodych odbiorców , m.in. Śpiew lasu, Wiersze dla Kai, Zasypianki, Zagubione światełko.

Joanna Kulmowa – Poetka, prozaiczka, inscenizatorka teatralna (1928–2018)

W latach 1961–1996 mieszkała w Strumianach, w których stworzyła artystyczny dom i chór dziecięcy. W 2012 roku przekazała Bibliotece Głównej Uniwersytetu Szczecińskiego swoje archiwum literackie oraz sprzęty strumiańskie. Tak powstała Sala Strumiańska, miejsce spotkań kulturalnych i promocji książek.

Absolwent Wydziału Wychowania Muzycznego Akademii Muzycznej w Poznaniu i podyplomowych studiów: Chórmistrzostwa w Akademii Muzycznej w Bydgoszczy i Zarządzania placówkami oświatowymi i kulturalnymi przy Akademii Muzycznej we Wrocławiu.

1990 r. założył Chór Dziecięcy Politechniki Szczecińskiej Don–Diri–Don, który wziął udział w ponad 80 festiwalach, konkursach i kongresach muzycznych w Europie, a także w USA, Kanadzie, na Wyspach Bahama, w Chinach, Brazylii, Wenezueli, Indiach, Zjednoczonych Emiratach Arabskich zdobywając ponad 80 nagród i wyróżnień.

Prowadzi bardzo aktywną działalność naukowo–dydaktyczną, był m.in. dziekanem Wydziału Edukacji Muzycznej Akademii Sztuki w Szczecinie, prowadził zajęcia w AM w Bydgoszczy, wykładał w Austrii, we Włoszech, pełnił funkcję członka Rady do spraw Szkolnictwa Artystycznego powoływanej przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Jest jedną z kluczowych postaci środowiska chóralistyki polskiej , pełni funkcję Prezesa Polskiego Związku Chórów i Orkiestr zrzeszającego niemal 400 chórów i orkiestr. Aktywnie udziela się też jako juror w ogólnopolskich konkursach chóralnych.

prof. dr hab. Dariusz Dyczewski – chórmistrz, dyrygent

Mecenas Kultury Szczecina 2017 Lesław Siemaszko – SIEMASZKO Sp. z o.o.

35

2018

Michał Janicki – aktor, reżyser, kabareciarz

Laureaci Nagrody Od 1992 aktor Teatru Polskiego w Szczecinie, związany także z Czarnym Kotem Rudym – teatralną Sceną Kabaretową. Ukończył Studio Wokalno–Aktorskie w Teatrze Muzycznym w Gdyni, pod dyr. Jerzego Gruzy. Uczeń Henryka Bisty i Małgorzaty Ząbkowskiej.

Zadebiutował w roku 1988, na deskach Teatru Muzycznego rolą Bohatera w spektaklu „Kartoteka ” Stanisława Różewicza w reżyserii Małgorzaty Ząbkowskiej.

Związany był także z teatrem im. Wilama Horzycy w Toruniu.

Na scenie Teatru Polskiego zagrał dziesiątki ról, które spowodowały, że jest wielokrotnym laureatem Nagrody Bursztynowego Pierścienia min. za rolę: Gorringe`a w „Czarnej komedii’ – Petera Shaffera, „Onego’ w „Ławeczce” – Aleksandra Gelmana, Maurycego Stolnika w „Pensjonacie Pana Bielańskiego”, a także dla najlepszego aktora Teatrów szczecińskich.

Pomysłodawca i dyrektor artystyczny Teatru Kameralnego w zabytkowej Bramie Portowej w Szczecinie, który ma już za sobą ponad 50 premier m.in.: produkcje spektakli uświetniających rocznice wielkich wieszczów: Tuwima, Gałczyńskiego, Herberta, Miłosza i wielkiego pedagoga Korczaka. Wraz z produkcjami Teatru Kameralnego był oklaskiwany w kraju i za granicą, m.in. w słynnej Sali Cortot w Paryżu, gdzie zespól prezentował spektakl „Prawo do Dzieciństwa” autorstwa Patrycji Fessard. W uznaniu za wybitne role komediowe na deskach Teatru Polskiego i stworzenie Festiwalu Euromusicdrama poświęconego muzyce teatralnej, zauważalnego na mapie festiwali europejskich przez Teatr Kameralny, Michał Janicki odebrał Wielką Nagrodę Jury „Bursztynowego Pierścienia” w 2020 roku.

Jako aktor i reżyser od kilku lat związany jest także z Teatrem Polskiego Radia Programu 1 w Warszawie.

To niezwykły zespół, łączący w swej muzyce biały śpiew, charakterystyczny dla muzyki ludowej oraz najnowocześniejszą produkcję muzyczną.

Grupę Tulia tworzą Dominika Siepka, Patrycja Nowicka i Tulia Biczak.

O Tulii zrobiło się głośno w październiku 2017, kiedy Depeche Mode opublikowali na swoim oficjalnym fanpage’u zaskakującą, folkową wersję jednego ze swoich największych przebojów, „Enjoy the Silence”, w wykonaniu niezwykle uzdolnionych dziewczyn ze Szczecina. Rok później ukazała się debiutancka płyta zespołu Tulia, którą wypełniły niezwykle oryginalne wersje utworów tak znakomitych artystów jak m.in.: Obywatel GC, Wilki, O.N.A, Seweryn Krajewski, Stan Borys czy Dawid Podsiadło oraz własne kompozycje.

Album został obsypany nagrodami (Premiery Opole 2018 – Nagroda Jury, Nagroda Publiczności, Nagroda ZAiKS, Fryderyk w kategorii Debiut Fonograficzny) i zyskał status Platynowej Płyty.

W lutym 2019 roku grupa została wybrana do reprezentowania Polski w Konkursie Eurowizji w Tel–Awiwie z piosenką „Fire of Love”. W związku z promocją piosenki zespół koncertował m.in. w Amsterdamie, Londynie, Madrycie. Tego samego roku dziewczyny wystąpiły na festiwalu w chińskim Macau.

W 2021 roku zespół Tulia powraca z nową płytą „Półmrok”. To w pełni autorski album, prezentujący poszerzone o elektronikę i elementy rocka, a jednocześnie opowieść o zmartwieniu, smutku, żalu, rozpaczy, gniewie, samotności, ale też radości, nadziei i sile.

Tulia – zespół muzyczny

Mecenas Kultury Szczecina 2018 36

Lesław Siemaszko – SIEMASZKO Sp. z o.o.

Artystycznej Miasta Szczecin

2019

Jedyny, dwukrotny laureat w historii Nagrody Artystycznej Szczecina, tym razem w kategorii za istotne osiągnięcie artystyczne w 2019 roku.

A tym wydarzeniem był koncert gwiazdy światowego showbiznesu, „królowej Neo–Soulu” – Erykah Badu podczas Festiwalu Szczecin Jazz. Sylwester Ostrowski doprowadził do tego koncertu i zorganizował wspólnie ze Szczecińską Agencją Artystyczną, a także wystąpił razem z artystką.

Koncert odbył się 25 marca 2019 r. w ramach festiwalu Szczecin Jazz w Netto Arenie i zgromadził blisko pięciotysięczny tłum fanów z całej Polski i zagranicy.

Erykah Badu wystąpiła z zespołem Sylwestra Ostrowskiego „Culture Revolution” i był to jedyny koncert w historii, podczas którego polski artysta zagrał, a nawet firmował swoim nazwiskiem wspólny występ z Erykah Badu.

Koncert odbił się szerokim echem i został oficjalnie uznany wydarzeniem muzycznym roku 2019 w Polsce przez opiniotwórczy magazyn „Jazz Forum”, który w ramach ankiety „Jazz Top” bada opinie i preferencje fanów muzycznych z całego kraju.

Sylwester Ostrowski – muzyk, saksofonista jazzowy, dyrektor artystyczny festiwalu Szczecin Jazz

Wielka Mistrzyni Fotografii, Honorowa Obywatelka Szczecina. Poznanianka, absolwentka romanistyki Uniwersytetu Poznańskiego, Harcmistrz Rzeczypospolitej, w czasie wojny uczestniczyła w działalności konspiracyjnej Szarych Szeregów i w tajnym nauczaniu, była łączniczką w Powstaniu Warszawskim.

Od l945 roku mieszkała w Szczecinie – była lektorem języka francuskiego w Wyższej Szkole Inżynierskiej, tłumaczem przysięgłym języka francuskiego, artystą fotografikiem, dziennikarzem.

Opublikowano ok. 1700 zdjęć Krystyny Łyczywek m.in. w folderach turystycznych, czasopismach, albumach, wzięła udział w stu kilkudziesięciu wystawach zbiorowych w Polsce, miała ponad 170 wystaw indywidualnych w Polsce, Europie, na świecie. Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie fotografii została uhonorowana m.in. nagrodą I stopnia Ministra Kultury i Sztuki, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Była założycielką Szczecińskiego Towarzystwa Fotograficznego, członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików, przez 25 lat była prezesem szczecińskiego Okręgu ZPAF. Prace fotograficzne Krystyny Łyczywek znajdują się w zbiorach Biblioteki Narodowej w Paryżu, Muzeum Ludwiga w Kolonii, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, w Nowym Jorku i w Tokio, w Książnicy Pomorskiej w Szczecinie i w zbiorach prywatnych w kraju i za granicą. Wiele lat była prezesem Szczecińskiego Oddziału Towarzystwa Przyjaźni Polsko – Francuskiej oraz członkiem Zarządu Głównego. Za szczególne zasługi dla popularyzacji języka i kultury francuskiej w Polsce otrzymała Krzyż Oficerski Orderu Legii Honorowej przyznany przez Prezydenta Republiki Francuskiej.

Krystyna Łyczywek – artysta fotografik (1920–2021)

Mecenas Kultury Szczecina 2019 Lesław Siemaszko – SIEMASZKO Sp. z o.o.

37

2020

Laureaci Nagrody Artystycznej Miasta Szczecin Absolwent Wydziału Aktorskiego PWST we Wrocławiu (1990).Od ukończenia studiów jest aktorem Teatru Współczesnego w Szczecinie. Współpracował także z Operą na Zamku, przez 10 lat był szefem artystycznym Piwnicy przy Krypcie. Zagrał w ponad sześćdziesięciu przedstawieniach teatralnych.

Grywa także w filmach i serialach.

Napisał polskie teksty do piosenek Nicka Cave’a (wspólnie z Joanną Prykowską), Jima Morrisona (razem z Ireną Naumowicz) oraz zespołu Tiger Lillies.

Utwory te wykonywał w spektaklach granych na scenie Piwnicy przy Krypcie.

Od trzydziestu lat pisze i śpiewa śpiewa własne piosenki z muzyką tworzoną przez znakomitych szczecińskich kompozytorów. Występuje z towarzyszeniem grupy młodych muzyków pod szyldem Konrad Pawicki & Band.

Jest prezenterem i aktorem radiowym, bywał felietonistą. Ma w swoim dorobku także dwa tomiki poetyckie: Kobietojad i Niech żyję.

Konrad Pawicki – aktor, poeta, reżyser

Rok 2020 był dla Konrada Pawickiego rokiem bardzo pracowitym. W lutym – premiera spektaklu „Będzie dobrze, Cohen”, potem w Teatrze Współczesnym intensywna praca nad rolą Ojca w spektaklu „Beckomberga” Sary Stridsberg w reżyserii Anny Augustynowicz, która zaowocowała jedną z ważniejszych kreacji w jego dotychczasowej karierze. W ubiegłym roku ukazała się też trzecia autorska płyta „Jeszcze raz” wydana przez szczecińską wytwórnię płytową Jimmy Jazz Records wespół z samym autorem, a powstała dzięki Stypendium Twórczemu Miasta Szczecin.

W 2020 roku miała miejsce także realizacja superprodukcji literacko–słuchowiskowej, zatytułowanej „Horroropera – po tamtej stronie burzy” – książki dla dzieci (choć ucieszy także dorosłych) wraz z dołączonymi do niej płytami CD, której był autorem (wspólnie z Ireną Naumowicz), scenarzystą i reżyserem słuchowiska.

Mecenas Kultury Szczecina 2020 38

REMONDIS Szczecin Sp. z o.o.

Laureaci Nagrody Artystycznej Miasta Szczecin

2020

Ten szczeciński duet: Leszek Piłat (bas, vocal, perkusja) i Waldemar Baranowski (gitara, instrumenty perkusyjne, vocal) występuje na scenie już 40 lat !

Muzycy wypracowali własny muzyczny wizerunek – wysublimowany, oszczędnie grany blues w balladowej otoczce. Na swoim koncie mają 14 autorskich płyt oraz gościnny udział w wielu projektach. Ostatnia płyta została nagrana podczas ubiegłorocznego jubileuszowego koncertu „Blues łączy pokolenia” w Ogrodzie Różanym i wydana w formie CD pack i LP. Występowali w Niemczech, Szwecji, Danii, Czechosłowacji i Rosji. Przez blisko dwa lata byli zespołem akompaniującym na koncertach Tadeuszowi Nalepie, a przez 11 lat Mirze Kubasińskiej.

After Blues – zespół muzyczny

W 2008 r. duet „After Blues” był nominowany do nagród „Fryderyki” i „Superjedynki”.

W 2013 r. otrzymał nagrodę Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego „Pro Arte” – za ogromny wkład w polską muzykę bluesową, za wieloletnią twórczą działalność, w podziękowaniu za rozwój kultury muzycznej w Polsce oraz promowanie regionu zachodniopomorskiego w kraju i poza jego granicami.

Autorski utwór „Zobacz jak pięknie”, który doszedł do 5 miejsca Listy Przebojów „Trójki”, zajął 13 miejsce w podsumowaniu I dekady XX wieku, a w roku 2008 w kategorii „blues” otrzymał nagrodę Polskich Melomanów (LP „Trójki).

W roku 2012 ukazał się na płycie „Perły z Listy Przebojów Trójki” (wybór Marka Niedźwieckiego).

Ważne wydarzenia w dorobku zespołu to m.in. I miejsce na Festiwalu „Rawa Blues” , udział w Międzynarodowych Spotkaniach Wokalistów Jazzowych w Zamościu, na „Jazz Jamboree”, czy Festiwalu Muzyków Rockowych w Jarocinie. „After Blues” nagrał kilkanaście programów radiowych i kilka telewizyjnych.

Był inicjatorem ogólnopolskiego Festiwalu Muzyki Bluesowej „BLUESADA”, występuje na imprezach charytatywnych, m.in.: koncerty dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, a w Domu Kultury „Słowianin” od kilku lat organizuje bezpłatne koncerty w ramach „Zaduszek Bluesowych”, a wspólnie z Caritas Polska–oddział w Szczecinie – koncerty dla bezdomnych i samotnych pn. „Przystań na Bluesa”.

Mecenas Kultury Szczecina 2020 REMONDIS Szczecin Sp. z o.o.

39

2020

Laureaci Nagrody Artystycznej Miasta Szczecin Zajmuje się produkcją filmową i jej zagadnieniami prawno–ekonomicznymi, wspierając od lat rozwój przemysłu audiowizualnego w mieście i regionie.

Znany z nowatorskich metod realizacji i skutecznych, niekonwencjonalnych metod upowszechniania sztuki i kultury jako wyrazu międzyludzkiej komunikacji. Siła jego działań polega na innowacyjnych metodach i otwartości na współpracę z wieloma instytucjami i osobami.

Wśród wielu ciekawych i prototypowych działań na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat, na uwagę zasługują min. odświeżenie legendy Filipinek, od 2017 „Spotkania przy Najdłuższej Alei Miasta” ożywianie centrum z udziałem instytucji, przedsiębiorców i mieszkańców, współpraca z Rep. Czeską „Cesky Mesic v Stetinie” oraz „Stetin v Plzne Konejner” z udziałem kilkunastu instytucji i ponad 50 artystów w ramach „ESK Pilzno 2015”, Galeria Wzorcowa, Kinoteatr „Pod Złotym Leszczem” i Kafe Kultura czyli pozainstytucjonalny dom kultury środowisk twórczych, w 2016 inspirator „Spaceru Szlakiem Mozaik i Graffiti”.

Rafał Bajena – producent filmowy, FilmServices

Pasjonują go nieszablonowe projekty skierowane do lokalnej społeczności dając jej możliwość obcowania z kulturą wysoką. Autorskie projekty angażujące różne grupy środowiskowe i wiekowe. Upowszechnia sztukę współczesną, ale przede wszystkim wspiera samych twórców– młodych dobrze rokujących i docenianych związanych z tą miejscowością.

W 2020 r. zrealizował szereg przedsięwzięć artystycznych: – plenerowe koncerty fortepianowe pt. „Chopenizacja” i „Bethovenizacja” Szczecina – działalność ukierunkowana na integrację społeczną w Obiekcie Kreatywnym Jadwiga– współpraca STBS – realizacja kolejnych edycji Festiwalu Sztuki w Przestrzeni Kamienic – cykl działań motywujących młodych twórców i organizatorów do samodzielnej aktywności kreatywnej.

– cykl WITRYNA , we współpracy z Akademią Sztuki – Prototypowa Akcja „Miejskie Przedszkole Kreatywne” Przedszkolem nr. 30, włączający twórców do kreatywnego rozwoju dzieci.

40

Mecenas Kultury Szczecina 2020 REMONDIS Szczecin Sp. z o.o.

41

Szczecińskie Tu słuchamy muzyki,

Nowa filia (nr 7) Miejskiej Biblioteki Publicznej

Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza

Centrum Kultury Euroregionu Stara Rzeźnia

Teatr Kana

42

Muzeum Techniki i Komunikacji – Zajezdnia Sztuki

Kino „Pionier ”

Zamek Książąt Pomorskich

miejsca kultury oglądamy wystawy, filmy, spektakle

Willa Lentza

Dom Kultury „Krzemień”

Teatr Lalek Pleciuga

TRAFO – Trafostacja Sztuki

Muzeum Narodowe i Teatr Współczesny

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Centrum Dialogu Przełomy 43

44