Underwater_aesthetic

UNDERWATER AESTHETIC συνθήκες συνύπαρξης φυσικού και τεχνητού τοπίου

ΤΜΗΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΣΥΝΘΕΣΗ V ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ_ ΓΑΒΡΥΛΟΥ ΕΒΕΛΥΝ ΦΟΙΤΗΤΡΙΕΣ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΚΟΛΙΑ | ΑΡΕΤΗ ΖΙΩΓΑ

‘keep on rocking’ project, outedaytaboas 03

ΑΡΧΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΕΣ

απόπειρες διάτρησης, εισχώρησης και δημιουργίας χωρου

ΟΙΚΟΠΕΔΟ

περιοχή επέμβασης

ΓΕΝΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

ιδέα, επιρροές, στόχοι προγράμματος

ΣΧΕΔΙΑ

κατόψεις, τομές

ΚΟΛΑΖ

γενική αίσθηση του χώρου

05

ΑΠΟΠΕΙΡΕΣ ΔΙΑΤΡΗΣΗΣ

Μέσα από τον πειραματισμό με διάφορα υλικά όπως γύψο και ρυτίνη, προέκυψε μια πρώιμη χωρική μελέτη μικρής κλίμακας που έχει ως βάση την διάτρηση και την αφαίρεση όγκων μέσα από συμπαγή κελύφη.

06

ΤΥΠΟΛΟΓΙΟ

07

Οικόπεδο

Βόλος, επί της οδού Βόλου-Νεοχωρίου μεταξύ των παραλιών “Νηρέα” και “Ιάσων”

08

ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΜΟΡΦΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

01

02

03

01_Αποτύπωση εδάφους οικοπέδου στην αρχική του μορφή όπως μελετήθηκε και μετρήθηκε.

02_Αρχική σύλληψη μορφών. Εδώ ο σχεδιασμός ήταν εσκεμμένα ορθοκανονικός καθώς στόχος ήταν η διάσπαση της καμπυλότητας του βραχώδους του εδάφους και της έντονης κλίσης του.

04

03_Στη συνέχεια έγινε προσπάθεια διάτρησης των όγκων τόσο κατακόρυφα όσο και οριζόντια με στόχο την ελευθερία της κίνησης, τον καλύτερο φωτισμό και εν τέλει την επίτευξη της ιδανικής θέασης προς το τοπίο.

04_Τελική τοποθέτηση των όγκων στο εσωτερικό του εδάφους, με σκοπό την σύζευξη των όγκων με το φυσικό περιβάλλον.

09

ΓΕΝΙΚΟ ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΚΟ

09

09

Το project “UNDERWATER AESTHETIC” λαμβάνει χώρα στην περιοχή μεταξύ δύο παραλιών των χειμερινών κολυμβητών του Βόλου. Οι παραλίες Ιάσων και Νηρέας βρίσκονται στην κατεύθυνση του παραλιακού δρόμου προς Αγριά (ΕΟ Βόλου Νεοχωρίου) και χαρακτηρίζονται από βραχώδες ανάγλυφο ενώ δεν υπάρχει πρόσβαση από την μία στην άλλη παραμόνο από τον κεντρικό δρόμο που υπάρχει από πάνω και περιμετρικά. Σκοπός του project είναι η συνύπαρξη του φυσικού με το τεχνητό στοιχείο καθώς διατηρώντας σε μεγάλο βαθμό το βραχώδες ανάγλυφο του εδάφους σχεδιάζονται δύο βασικά και δύο βοηθητικά κτίρια και επιτυγχάνεται μια στοιχειώδης διαμόρφωση του εδάφους με μονοπάτια και ράμπα ώστε να υπάρχει εξωτερική πρόσβαση μεταξύ των κτιρίων αλλά και μεταξύ των δύο παραλιών.

12

ΚΑΤΟΨΕΙΣ

13

Πιο συγκεκριμένα τα δύο βασικά κτίρια παρέχουν χώρο υποδοχής στο ισόγειο του ενός εκ των δύο και με εξωτερική πρόσβαση στο ισόγειου του διπλανού κτιρίου παρέχονται ντουζιέρες, κεντρική πισίνα και ατομικά lockers. Τα κτίρια συνδέονται στο υπόγειο όπου η πρόσβαση γίνεται από την σκάλα και ο χώρος περιλαμβάνει μία ακόμα κεντρική πισίνα καθώς και δύο ατομικά λουτρά, τουαλέτες, αποδυτήρια, και ντουζιέρες. Ένα αίθριο διατρέχει το δεύτερο κτίριο από το ισόγειο έως το υπόγειο όπου προσφέρει φυσικό φωτισμό στο κτίριο και ατμοσφαιρική αίσθηση στους λουόμενους. Το κτίριο προς στην παραλία Ιάσων περιλαμβάνει, επιπλέον τουαλέτες και αποδυτήρια ενώ το κτίριο προς στην παραλία του Νηρέα αποτελεί ένα καταφύγιο σκίασης για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού χωρίς να περιλαμβάνει κάποια πιο συγκεκριμένη λειτουργία καθώς αφήνεται στην κρίση του εκάστοτε επισκέπτη η βοηθητική λειτουργία του. Τέλος στο δώμα του κεντρικού κτιρίου μπορεί κάποιος να κάνει ηλιοθεραπεία απολαμβάνοντας την θέα προς την παραλία, ενώ η πρόσβαση σε αυτό γίνεται εξωτερικά από μια φυσική ράμπα του εδάφους. Το “UNDERWATER AESTHETIC” επιδιώκει στην αρμονική συνύπαρξη του φυσικού τοπίου με το τεχνητό με απώτερο σκοπό την ευχαρίστηση του επισκέπτη από τις παροχές του τεχνητού κομματιού πάντα με σεβασμό προς το φυσικό τοπίο.

15

ΑΦΑΙΡΕΣΗ | ΔΙΠΟΛΟ ΦΥΣΙΚΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΤΟΥ

Υπό την γενικότερη έννοια της αφαίρεσης (subtraction) ερευνάται η σχεδιαστική πρακτκή, που έχει ως στόχο την παραγωγή χώρων, οι οποίοι προκύπτουν από την αφαίρεση όγκων, την διάση αυτών, την εισχώρηση και ένθεση άλλων στοιχείων ακόμη και την καταστροφή. Οι μορφές αυτές εντοπίζονται σε όλων των ειδών τις κλίμακες, είτε αναφερόμαστε σε κτιριριολογικές μονάδες, είτε σε αντικείμενα, όμως ακόμα και σε επίπεδο αστικής και εδαφικής ανάπλασης. Συγκεκριμένα τίθεται το ερώτημα της επέμβασης και διείσδυσης στο φυσικό τοπίο με την ελάχιστη δυνατή αλλοίωση του. Ειδικότερα, στο συγκεκριμένο project αυτή η συνθήκη επιτυγχάνεται με τον επαναπροσδιορισμό των υλικών δομών που αφαιρούνται σε νέες θέσεις, μορφές και χρήσεις. Για παράδειγμα, ο σχεδιασμός των εξωτερικών πισινών στο φυσικό όριο μεταξύ θάλασσας και εδάφους, εξυπηρετεί τη λογική αυτή, καθώς ναι μεν αφαιρεί το υδάτινο στοιχείο, αλλά ταυτόχρονα το επανατοποθετεί, καθιστώντας το προσιτό πλέον για τον επισκέπτη, με σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον, χωρις να το αναιρεί, ενισχύοντας την αρχική του χρήση. Ένας προβληματισμός που προκύπτει στο σημείο αυτό, είναι η έννοια του δυισμού μεταξύ φυσικού και τεχνητού τοπίου, ο οποίο έχει απασχολήσει τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό κατά καιρούς. Ο δυισμός αυτός έχει συχνά ως αποτέλεσμα τουλάχιστον ένα από τα στοιχεία του ζεύγους να παραμένει κυρίαρχο, το άλλο να ετεροκαθορίζεται και η μεταξύ τους σχέση να είναι είτε ανενεργή είτε μονόδρομη. Ένας από τους στόχους του project είναι η προσέγγιση της σχέσης αυτής ως ζεύγους δυνάμεων, όπου τα δυο μέρη του ζεύγους συμμετέχουν εξίσου στην διαδικασία μετασχηματισμού.

16

17

Ο σημαντικότερος παράγοντας που καθόρισε το σχεδίασμο είναι ο άνθρώπινος. Μέσα από το ‘Underwater Aesthetic’, ο επισκέπτης καθορίζει τη διαδρομή του στο χώρο, απολαμβάνει τόσο την τεχνητή επέμβαση όσο και το ίδιο το φυσικό τόπιο, ο συνδιασμός των οποίων του προσφέρει το αίσθημα της αναψυχής και της ξεκούρασης.

21

ΤΥΠΟΛΟΓΙΟ ΥΛΙΚΩΝ

22

ΤΟΜΕΣ

23

26

27

28

ΒΟΛΟΣ,2017 Α|Κ 29