Παλιά/Νέα Επίδαυρος Ιστορική, αυθεντική, γεμάτη φυσικές ομορφιές και χρώματα, συνδυάζοντας δαντελένιες παραλίες, όμορφες πλαγιές και ιστορικά στοιχεία η Επιδαύρια γη αποτελεί ιδανικό τουριστικό προορισμό. Από τη μια η Αρχαία Επίδαυρος, χτισμένη αμφιθεατρικά με τη δύναμη του παρελθόντος, κουρνιάζει ανάμεσα σε δύο χερσονήσους κι αγναντεύει τη θάλασσα κι απ’ την άλλη η Νέα Επίδαυρος με τις βραχώδεις πλαγιές της και το καταπράσινο τοπίο της τυλιγμένο στην αύρα της καταγάλανης θάλασσας σου υπόσχονται μοναδικές στιγμές χαλάρωσης. Έλα κι εσύ και ζήσε τη μαγεία του τόπου.
Απ’ όποιον δρόμο κι αν έρθεις στην Επιδαύρια γη, θα μαγευτείς από την διαμαντένια φυσική της ομορφιά που σαν μαγνήτης τράβηξε εδώ κι αιώνες θεούς κι ανθρώπους. Βουνά και θάλασσες συνδυάζονται αρμονικά δίνοντάς σου έμπνευση για σύνθεση εξαίσιων έργων. Παραμυθένιας ομορφιάς η Αρχαία Επίδαυρος θεωρείται η σαγηνευτική Σειρήνα του Σαρωνικού. Χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω στα ερείπια αρχαίας πολιτείας φωλιάζει ανάμεσα σε δύο φυσικές χερσονήσους. Πευκόφυτες πλαγιές που αγναντεύουν το υπέροχο γραφικό λιμάνι με το φάρο κατεβαίνουν μέχρι τα νερά για να δροσιστούν και να δουν από κοντά τα ψαροκάικα και τις πανέμορφες και γεμάτες λιχουδιές ψαροταβέρνες. Πόλη ιστορική, με μακραίωνη ιστορία σου αποκαλύπτει τον πλούτο
της βήμα-βήμα. Λατρεμένο στέκι καλλιτεχνών και διασήμων αποτελεί ιδανικό τουριστικό προορισμό. «Ferry» και «Δελφίνια» αράζουν στο λιμάνι και συνδέουν την Αρχαία Επίδαυρο με την Αττική και τα γύρω νησιά. Λίγο πιο δίπλα τα όμορφα ταβερνάκια και καφέ σου στρώνουν να καθίσεις και να απολαύσεις ό,τι θες με συντροφιά την απέραντη θέα και οι άρτιες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις σου προσφέρουν άνετη διαμονή. Δεξιά του λιμανιού η χερσόνησος «Νησί» με το περίφημο «Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου». Δυο βήματα απ’ την ακτή της χερσονήσου απλώνεται μια πανέμορφη και ήσυχη παραλία με καταγάλανα νερά. Εκεί πάνω απ’ τα απομεινάρια της αρχαίας πόλης, που βρίσκονται βυθισμένα στα διάφανα νερά κολύμπησε και ταξίδεψε μαζί τους στην ιστορία. Όμως κι άλλες πανέμορφες, κοσμοπολίτικες και ήσυχες παραλίες απλώνονται γύρω απ’ την Αρχαία Επίδαυρο, προσφέροντας κάθε είδους αναψυχή. Το όμορφο Γιαλάσι με το οργανωμένο κάμπινγκ, τα μπαράκια, τα καφεστιατόρια και τις υπόλοιπες ανέσεις του συγκεντρώνει χιλιάδες νέους που απολαμβάνουν βουτιές στα δροσερά νερά και θαλάσσια σπορ. Σε κοντινή απόσταση η παραλία Γκλιάτη ιδανική για όσους προτιμούν πιο ήρεμες στιγμές. Πανέμορφη και εντυπωσιακή είναι και η παραλία της Βαγιονιάς όπου το πράσινο και γαλάζιο συνυπάρχουν αρμονικά. Βούτηξε στα νερά της και απόλαυσε το απαλό χάδι των δέντρων που κι αυτά σκύβουν για να νιώσουν την κρυστάλλινη θάλασσα. Συνέχεια της Βαγιώνιας το Καλαμάκι, τυλιγμένο στο πράσινο του πευκοδάσους. Πανέμορφη όμως και η Νέα Επίδαυρος πάνω στις βραχώδεις πλαγιές του όρους Άκρως ζωσμένη με αγριόπευκα, λιόδεντρα, μυρωμένα βοτάνια και αγριολούλουδα που όλα μαζί τυλίγονται στην αύρα της καταγάλανης θάλασσας. Γραφικά πλακόστρωτα καλντερίμια, ολάνθιστες αυλές, πέτρινα ασβεστωμένα σπίτια και πολυάριθμες εκκλησίες σου δίνουν την αίσθηση πως είσαι σε νησί. Εδώ χτύπησε ο παλμός της Ανεξαρτησίας του έθνους, μιας και το Δεκέμβρη του 1821 έλαβε χώρα η Α’ Εθνοσυνέλευση και ψηφίστηκε το Πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας. Σε κοντινή απόσταση το Ενετικό κάστρο και το πανέμορφο φαράγγι του Βόθυλα σε ταξιδεύουν όμορφα. Περπάτησε στην ολόφωτη προκυμαία το βράδυ και γεύσου ολόφρεσκα ψάρια στις γραφικές ταβέρνες και το ποτό σου στα ζωηρά μπαράκια. Πανέμορφες και οι παραλίες του χωριού, ιδανικός σταθμός για τους λάτρεις της θάλασσας. Βούτηξε στα γάργαρα νερά της παραλίας της Νέας Επιδαύρου, στο Τουριστικό Αγκυροβόλιο και την παραλία Αλιάρτου και απόλαυσε το ερωτικό τους κάλεσμα. Ανακάλυψε κι άλλους ρομαντικούς κολπίσκους και απόλαυσε έναν αναζωογονητικό περίπατο στην πευκόφυτη διαδρομή της «ποταμιάς του Γιαλού». Μην ξεχάσεις να επισκεφθείς και την ειδυλλιακή γαλαζοπράσινη βοτσαλωτή παραλία της Πολεμάρχας με την μισοτελειωμένη εκκλησία. Κάνε mountain bike στο
χωματόδρομο προς την εκκλησία, στρώσε τα πράγματα για το πικ νικ και εξαγνίσου στα δροσερά νερά. Φεύγοντας απ’ τον τόπο όλες αυτές οι δεντρόφυτες πλαγιές και οι καταγάλανες παραλίες σε χαιρετούν και σου κλείνουν ραντεβού σύντομα για να σε σφίξουν και πάλι στην αγκαλιά τους.
Τολό Το κοσμοπολίτικο Τολό, χτισμένο σε απόσταση αναπνοής από τη θάλασσα σε προσκαλεί να το επισκεφθείς ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες και να απολαύσεις μοναδικές στιγμές χαλάρωσης αλλά και δράσης στις πεντακάθαρες, χρυσαφένιες παραλίες του, τις καταπράσινες βουνοπλαγιές του και στα ιδιαίτερης ομορφιάς νησάκια του που κοσμούν τον όμορφο κολπίσκο. Έλα εδώ και θα νιώσεις πως βρίσκεσαι στα νησιά των Μακάρων των αρχαίων δοξασιών.
Το γραφικό και κοσμοπολίτικο Τολό χτισμένο αμφιθεατρικά στο μυχό του κόλπου λες και προσκυνάει τη θάλασσα, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες σφύζει από τουρίστες που έρχονται στο πασίγνωστο αυτό υπερσύγχρονο τουριστικό θέρετρο, προκειμένου να βιώσουν ανεπανάληπτες στιγμές αναψυχής κι έντονες συγκινήσεις.
Κατά μήκος του χωριού απλώνεται μια θεσπέσια και ασύγκριτης ομορφιάς πεντακάθαρη παραλία με ψιλή χρυσαφένια άμμο που σε καλεί να κάτσεις, να την περπατήσεις και να την κολυμπήσεις απ’ άκρη σε άκρη. Η παραλία αυτή που λόγω της μοναδικής της άμμου ονομάζεται «Ψιλή Άμμος», αποτελεί σήμα κατατεθέν της Αργολίδας και συνίσταται τόσο για μικρούς όσο και για μεγαλύτερους που με τις οικογένειές τους μπορούν να απολαύσουν ξέγνοιαστα την αγαπημένη τους ασχολία σε μια από τις πιο οργανωμένες παραλίες. Κολύμπησε στα καταγάλανα και κρυστάλλινα νερά της. Αν είσαι και λάτρης των θαλάσσιων σπορ, τότε βρήκες τον ιδανικότερο τόπο γι’ αυτά. Κανό, θαλάσσια ποδήλατα, jet ski κι άλλα μοναδικά extreme sports αλλά και θαλάσσια παιδική χαρά για τους μικρούς σε περιμένουν να τα απολαύσεις. Αν κουράστηκες από τη δράση, τότε ξέβγαλε τα αλάτια από πάνω σου και κάθισε σε μια από τις ξαπλώστρες ή επισκέψου κάποιο από τα καφέ-bar ή τα εστιατόρια που ξετυλίγονται παράλληλα της παραλίας για να πάρεις δυνάμεις τρώγοντας φρεσκότατα ψάρια ή πίνοντας το ποτό ή τον καφέ σου ατενίζοντας τις όμορφες βραχονησίδες του Τολού και τις εκπληκτικές εναλλαγές του τοπίου. Αν πάλι προτιμάς την ησυχία, τότε τα γραφικά αυτά νησάκια Ρόμβη, Κορωνήσι και το Δασκαλειό σε περιμένουν να βουτήξεις στις μικρές σμαραγδένιες παραλίες τους κάνοντας και την αγαπημένη σου πεζοπορία. Δίπλα απ’ το Τολό μια ακόμη πανέμορφη καθαρότατη παραλία, το «Καστράκι» σε περιμένει να νιώσεις τη μαγεία του καλοκαιριού υπό το άγρυπνο βλέμμα της ακρόπολης της Αρχαίας Ασίνης και του ξακουστού βασιλιά της. Άπλωσε την πετσέτα, στήσε την ομπρέλα σου κι αφέσου στην αύρα του τοπίου. Πέραν όμως του θαλασσινού μπάνιου και των σπορ οι κατάφυτες βουνοπλαγιές του ενδείκνυνται για όμορφες πεζοπορίες. Έλα και απόλαυσε κάθε σπιθαμή αυτής της εξαιρετικής γης.
Ερμιόνη Τόπος μαγευτικός και ελκυστικός, χτισμένη σε μια όμορφη γωνιά της Αργολίδας, η Ερμιόνη ορθώνει το ανάστημά της μπρος στα περίφημα τουριστικά νησιά του Αργοσαρωνικού. Πευκόφυτες πλαγιές που παίζουν με τα καταγάλανα νερά στις χρυσαφένιες παραλίες, ιστορικά πανέμορφα σπίτια και ο πανέμορφος καταπράσινος κάμπος της δημιουργούν ένα μοναδικό ζωγραφικό πίνακα που κάθε ζωγράφος θα θελε να έχει στη συλλογή του. Έλα κι εσύ στην Ερμιόνη κι απόλαυσε εξαιρετικές στιγμές αγκαλιασμένος από το κυρίαρχο υδάτινο στοιχείο
Χτισμένη αμφιθεατρικά πάνω στο λόφο Πρώνο, σε μια όμορφη γωνιά του Αργοσαρωνικού, η Ερμιόνη αποτελεί μία απ’ τις ομορφότερες κι ελκυστικότερες περιοχές της Πελοποννήσου που σου χαρίζει μοναδικές στιγμές διακοπών, δίνοντάς σου την αίσθηση πως είσαι σε νησί μιας και βρέχεται στοργικά και από τις δύο πλευρές της, το γραφικό Λιμάνι με τις ψαροταβέρνες βόρεια και τα κοσμοπολίτικα Μαντράκια νότια. Η ιστορία, η ηρεμία αλλά και οι έντονες συγκινήσεις πλέκονται αρμονικά σε ένα πολύχρωμο εργόχειρο. Κατοικημένη σχεδόν χωρίς διακοπή από το 3000π.Χ. η Ερμιόνη σου αποκαλύπτει το μεγαλείο της και την ιστορικότητά της σε κάθε σου βήμα. Εδώ οι αρχαίοι κάτοικοι ασχολούνταν με την επεξεργασία και την εμπορία της περίφημης «πορφύρας», μιας
κατακόκκινης ανεξίτηλης βαφής του ομώνυμου οστράκου, με την οποία βάφτηκαν οι χιτώνες του Μεγάλου Αλεξάνδρου και σημαντικών Ρωμαίων στρατηγών. Περπατώντας στα γραφικά πλακόστρωτα σοκάκια του λόφου θα δεις ιστορικά κτίρια όπως την πετρόχτιστη οικία του «Οικονόμου» που το 1827 φιλοξένησε τη Γ’ Εθνοσυνέλευση, ενώ σήμερα στεγάζει το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο. Δίπλα του το υπέροχο Καποδιστριακό Δημοτικό Σχολείο, χώρος πια πολιτιστικών εκδηλώσεων. Στο κέντρο της πόλης δεσπόζει ο μητροπολιτικός ναός των Ταξιαρχών (17ος αι.) ριζωμένος πάνω σε απομεινάρια ναού της «Χθονίου Δήμητρας». Φτάνοντας στην κορυφή που στολίζεται απ’ το νησιώτικου ρυθμού εκκλησάκι της Αγίας Ερμιόνης θα δεις να απλώνεται μπροστά σου μια υπέροχη θέα. Από τη μια η Ύδρα αλλά και η Δοκός με το αρχαιότερο ναυάγιο σου στέλνουν πρόσκληση για όμορφες αποδράσεις κι απ’ την άλλη ο ανθοστολισμένος κάμπος με τα εκλεκτά του προϊόντα σε τραβάει να τα γευτείς. Δίπλα ο λόφος Κρόθι με το εκκλησάκι του Αγίου Γερασίμου σου προσφέρει μια μαγευτική θέα της Ερμιόνης είτε νωρίς το πρωί με τις αχτίδες του να την ξυπνούν από τον ήρεμο ύπνο της είτε το βράδυ όπου τα φώτα την καθιστούν πόλο έλξης. Ιδιαίτερου κάλλους και το ονομαστό Μπίστι, μια πευκόφυτη προεξέχουσα άκρη της χερσονήσου στις παρυφές της πόλης. Στα καταγάλανα νερά της παραλίας μπορείς να απολαύσεις το αγαπημένο σου κολύμπι αλλά κι ένα μοναδικό περίπατο θαυμάζοντας τον κάτασπρο μύλο, τους ανεκτίμητους θησαυρούς και την εξαίσια θέα. Η Ερμιόνη όμως φημίζεται και για τις πολλές και πεντακάθαρες παραλίες της. Εκτός από το Μπίστι, οι παραλίες Μπουρλότο, Κουβέρτα, Μαδέρι, Σεντόνι, Δάρδιζα, Πλέπι, Πετροθάλασσα αλλά και άλλοι πολλοί μικροί και ήρεμοι κολπίσκοι υπόσχονται να σου καλύψουν κάθε σου γούστο. Αν προτιμάς και λίγη περιπέτεια, τότε έλα για καταδύσεις στο νησί Κάππαρη 1,5 ναυτικό μίλι από τα Μαντράκια. Βούτηξε στα καθαρά και διαυγή νερά του που το 1960 είχε υμνήσει ο Κουστό κι απόλαυσε τα μυστικά του βυθού. Πέραν όμως των θαλάσσιων δραστηριοτήτων και των περιηγήσεων, γραφικές ψαροταβέρνες με ολόφρεσκα ψάρια και όμορφα καφέ, σου απογειώνουν το ταξίδι σου στην αρχόντισσα Ερμιόνη.
Αρχαία Ασίνη Η μαγευτική και μυσταγωγική ακρόπολη της Αρχαίας Ασίνης βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα πιο κάτω απ’ το Τολό. Πάνω σ’ ένα τεράστιο βραχώδη λόφο στο Καστράκι ατενίζει τις θάλασσες και φανερώνει τα σημάδια του κολοφώνα της δόξας της. Αυτή που ύμνησε κάποτε κι ο Όμηρος κι άλλοι μεγάλοι ποιητές, ακόμα κι ο Σεφέρης που έφτασε τη φήμη της στα πέρατα του κόσμου, όταν βραβεύτηκε με Νόμπελ. Τα τείχη της ακρόπολης κι ο πύργος που σώζονται χρονολογούνται στην Ελληνιστική εποχή. Οι ανασκαφές που έγιναν, έδειξαν πως ο τόπος κατοικήθηκε για πολλούς αιώνες. Αυτές έφεραν στο φως και το μεγάλο «μυκηναϊκό νεκροταφείο της Μπαρμπούνας» στον ομώνυμο λόφο. Ανάμεσα στα αγγεία και τα άλλα κτερίσματα ανακαλύφθηκε κι ένα πήλινο προσωπείο του «Βασιλιά της Ασίνης». Δίπλα απ’ το κοσμοπολίτικο Τολό, κρεμασμένη σε τεράστιο βράχο ύψους 52μ. και μήκους 330μ. αγναντεύει τους θαλάσσιους δρόμους η ακρόπολη της Αρχαίας Ασίνης και παρεκεί στα δυτικά ένα άλλο αρχαιολογικό στολίδι η «μυκηναϊκή νεκρόπολη του λόφου της Μπαρμπούνας» συμπληρώνει τον μυστηριώδη αυτό αρχαιολογικό χώρο. Αυτή η γη υμνήθηκε από πολλούς ποιητές με πρώτο και καλύτερο τον Όμηρο που δόξασε τη ναυτική της δύναμη και το μεγαλείο του πανίσχυρου βασιλιά της. Ακολούθησαν κι άλλοι ποιητές, όμως η φήμη της έφτασε στα πέρατα του κόσμου, όταν την ταξίδεψε μέσα απ’ τους στίχους του ο νομπελίστας ποιητής Γ. Σεφέρης.
Η Αρχαία Ασίνη κατοικείτο για πολλούς αιώνες. Ο βασιλιάς της με μεγάλη ναυτική δύναμη συμμετείχε στον Τρωικό Πόλεμο. Στα 1104 π.Χ. κατακτήθηκε από τους Δωριείς, οι οποίοι ενώθηκαν με τον γηγενή πληθυσμό και δημιούργησαν ένα ισχυρό βασίλειο. Η ακμή της όμως έσβησε το 740 π.Χ. περίπου, οπότε και την κατέστρεψαν οι Αργείοι. Τότε οι κάτοικοί της έφυγαν κι εγκαταστάθηκαν στη Μεσσηνία ιδρύοντας τη νέα Ασίνη (Κορώνη). Στους ελληνιστικούς όμως χρόνους άρχισε να ανακτά τη χαμένη της αίγλη. Αυτή τη δόξα προσκύνησε κι ο Παυσανίας. Τα τείχη που σώζονται σήμερα, μαζί με τον πύργο, τοποθετούνται χρονικά σε αυτή την εποχή (3ος αι. π.Χ.). Όμως δέχτηκαν επισκευές και στους μετέπειτα αιώνες απ’ τους Βυζαντινούς, τους Ενετούς κι απ’ τους Ιταλούς. Oι ανασκαφές που έγιναν στο χώρο την περίοδο 1922-1930 συνεχίστηκαν και τη δεκαετία του 1970 και επιβεβαιώνουν αυτή τη συνεχή κατοίκηση της περιοχής. Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως ερείπια κτιρίων και αγγεία Πρωτοελλαδικής, Μεσοελλαδικής, Μυκηναϊκής, Γεωμετρικής, Αρχαϊκής και Ελληνιστικής εποχής αλλά και το νεκροταφείο της «Μπαρμπούνας» με τους τάφους των μυθικών ηρώων της. Εδώ βρέθηκαν και πολλά κτερίσματα που δείχνουν τις εμπορικές σχέσεις της Ασίνης με πόλεις του Αιγαίου και της Κρήτης και τις συνήθειες των κατοίκων της. Μεταξύ αυτών ανακαλύφθηκε κι ένα πήλινο προσωπείο που θεωρείται πως είναι ο «Άρχων της Ασίνης» και φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου.
Κάστρα Μπούρτζι Το Μπούρτζι βρίσκεται στην είσοδο του λιμανιού του Ναυπλίου, περίπου 450 μέτρα από τον μόλο και αποτελεί σήμα κατατεθέν της πόλης. Πρόκειται για Ενετικό πυργοσύμπλεγμα που καταλαμβάνει εξ’ ολοκλήρου το σχήμα της νησίδας. Κτίστηκε το 1473 σε σχέδια του Ιταλού αρχιτέκτονα Gambello. Τα οχυρωματικά έργα όμως συνεχίστηκαν και κατά τη Β’ Ενετική κυριαρχία της πόλης από τον Μοροζίνη αλλά και αργότερα από τους Τούρκους. Οι Ενετοί το είπαν «Καστέλι» και το λιμάνι «Porto Cadena» ενώ οι οπλαρχηγοί του 21 τ’ ονόμασαν «Θαλασσόπυργο». Με μια αλυσίδα που απλωνόταν ως απέναντι στη μύτη της Ακροναυπλίας οι Ενετοί τσάκιζαν τα εχθρικά καράβια. Το 1822 το κατέλαβαν οι Έλληνες και κανονιοβολούσαν από κει το τουρκοκρατούμενο Ναύπλιο. Το 1826 εγκαταστάθηκε η ελληνική κυβέρνηση λόγω εμφύλιας διαμάχης και από το 1865 στέγασε τους δήμιους του Παλαμηδίου. Κατά τον 20ο αιώνα λειτούργησε ως κέντρο του Οργανισμού Τουρισμού και ως ξενοδοχείο. Σήμερα στο χώρο διοργανώνονται μουσικές εκδηλώσεις.
Στην είσοδο του λιμανιού του Ναυπλίου, σε απόσταση 450 περίπου μέτρων από το μόλο δεσπόζει το θαλασσοφίλητο Μπούρτζι, φρούριο- ταυτότητα της πόλης κτισμένο πάνω στο νησάκι των Αγίων Θεοδώρων όπου υπήρχε ο ομώνυμος Βυζαντινός ναός.
Το Μπούρτζι που στα τουρκοαραβικά σημαίνει νησί-φρούριο κτίστηκε το 1473 από τους Ενετούς, οι οποίοι θέλοντας να αντιμετωπίσουν τις πειρατικές επιδρομές εκμεταλλεύτηκαν τη γεωγραφική θέση της νησίδος και οικοδόμησαν πύργο με πυροβόλα. Το σχεδιασμό ανέλαβε ο Ιταλός αρχιτέκτονας Antonio Gambello. Οχυρωματικά έργα όμως έγιναν και κατά τη Β’ Ενετική κυριαρχία, μετά την κατάληψή του από τον Μοροζίνη (1686), οπότε και το κάστρο πήρε την τωρινή του μορφή. Την πινελιά τους στο φρούριο έβαλαν και οι Τούρκοι. Αυτοί το περιέβαλαν με τη λεγόμενη πορπορέλα, υποθαλάσσιο δηλαδή φράγμα από πέτρες που καθιστούσε αδύνατη την προσέγγιση μεγάλων πλοίων. Το φρούριο ακολουθεί το σχήμα της νησίδας. Στο κέντρο της ορθώνεται ένας ψηλός πύργος ακανόνιστου εξαγώνου και πλαισιώνεται από χαμηλούς ημικυκλικούς πύργους για τα κανόνια στα ανατολικά και στα δυτικά του. Εσωτερικά ο πύργος είναι τριώροφος και κινητές σκάλες οδηγούν από τον ένα όροφο στον άλλο. Στη βορειοανατολική πλευρά της νήσου έχει διαμορφωθεί ένας μικρός όρμος προκειμένου να κάνει ασφαλέστερη την πρόσβαση. Πολλές και οι ονομασίες του μέσα στα χρόνια. Οι Ενετοί πρώτοι τ’ ονόμασαν Castello dello Soglio (Καστελι) και το λιμάνι Porto Cadena (λιμάνι της αλυσίδας) καθώς η είσοδος του όρμου έκλεινε με μια κινητή αλυσίδα. Έδεναν την αλυσίδα απ’ το
Μπούρτζι στη μύτη της Ακροναυπλίας (περιοχή Πέντε αδέρφια) και την τραβούσαν κάθε φορά που εχθρικό πλοίο προσέγγιζε τον λιμένα, κόβοντάς το στη μέση. Το φρούριο έπαιξε σημαντικό ρόλο και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης. Ο «Θαλασσόπυργος» όπως τον είπαν οι αγωνιστές του ’21 καταλήφθηκε το 1822 από τους Έλληνες μετά από δύο πολιορκίες. Από κει ταμπουρωμένοι, κανονιοβολούσαν απέναντι το Παλαμήδι και την Ακροναυπλία που ήταν στα χέρια των Τούρκων. Εδώ λίγα χρόνια αργότερα, το 1826 κατέφυγε η ελληνική κυβέρνηση κατά την εμφύλια σύγκρουση. Το Μπούρτζι λειτούργησε ως φρούριο ως το 1865. Τότε με εντολή του βασιλιά Γεωργίου του Α΄ στο χώρο εγκαταστάθηκαν οι δήμιοι των φυλακών του Παλαμηδίου. Στη δεκαετία του 1930 αποτέλεσε κέντρο του Οργανισμού Τουρισμού και αργότερα λειτούργησε ως ξενοδοχείο πολυτελείας μέχρι το 1970. Σήμερα αποτελεί έναν από τους βασικότερους πόλους έλξης της πόλης. Χιλιάδες τουρίστες το επισκέπτονται καθημερινά με τις βαρκούλες που είναι δεμένες στο μόλο και εκτελούν δρομολόγια καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Η θέα του μαγευτική. Οι λαμπυρίζουσες αχτίδες του ήλιου την ημέρα και το φεγγάρι που απλώνεται από πίσω του τη νύχτα γεμίζουν την παλέτα των χρωμάτων του επισκέπτη της πόλης. Σε τακτά διαστήματα οργανώνονται στο χώρο μουσικές βραδιές κάτω από το φως του φεγγαριού που ταξιδεύουν τον επισκέπτη στα καταγάλανα νερά του Αργολικού κόλπου και στη μακραίωνη ιστορία της πόλης.
Κάστρο Ακροναυπλίας Το φρούριο της Ακροναυπλίας, που είναι και το αρχαιότερο της πόλης, είναι κτισμένο κατά μήκος της ομώνυμης βραχώδους χερσονήσου η οποία απλώνεται πάνω από την παλιά πόλη του Ναυπλίου. Αποτελείται από 3 διαφορετικά κάστρα, που όμως δεν σώζονται εξ’ ολοκλήρου σήμερα. Πρωτοκατοικήθηκε κατά την αρχαιότητα και ολοκληρώθηκε με το πέρασμα των αιώνων από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς, τους Φράγκους, τους Ενετούς και τους Τούρκους. Το 1822 επέστρεψε στα χέρια των Ελλήνων και το 1828 ο Καποδίστριας οικοδόμησε εδώ στρατιωτικό νοσοκομείο και ναό. Από το 1884 έως το 1966 λειτούργησαν στο χώρο φυλακές στρατιωτικών και πολιτικών κρατουμένων. Τις τελευταίες δεκαετίες στην Ακροναυπλία λειτουργεί πολυτελέστατο ξενοδοχείο.
Απέναντι από το Μπούρτζι και δίπλα από τον λόφο του Παλαμηδίου δεσπόζει το τρίτο και πιο παλιό κάστρο της πόλης, η Ακροναυπλία. Η βραχώδης χερσόνησος της Ακροναυπλίας, που ενώνεται με τη στεριά στην ανατολική πλευρά της πόλης στο στενό της Αρβανιτιάς, είναι χτισμένη σε τρία διαφορετικά επίπεδα, καθένα απ’ τα οποία αποτελούσε ένα ξεχωριστό τείχος μήκους 900μ, πλάτους 400μ και ύψους 45μ. Λόγω της ιδιαίτερης γεωγραφικής της θέσης έπαιξε σημαντικό ρόλο σε όλες τις περιόδους της ιστορίας της πόλης, από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.
Τα πρώτα σημάδια ζωής ανάγονται στην Προϊστορική εποχή. Τον 4ο αι. π.Χ. παρατηρείται η πρώτη τείχιση της Ακροναυπλίας με πολυγωνικά τείχη κατασκευασμένα από λαξευμένες πέτρες του ίδιου του βράχου, που ξεκινούσαν από τα νοτιοδυτικά και μέσω της βόρειας πλευράς κατέληγαν στην ανατολική πλευρά. Αρχικά υπήρχαν δύο είσοδοι, μία κύρια στην ανατολική πλευρά που προστατευόταν εκατέρωθεν από δύο ημικυκλικούς πύργους και μία δεύτερη βοηθητική στη δυτική πλευρά. Κατά τα Ρωμαϊκά χρόνια προστέθηκε ένας επιπλέον ημικυκλικός πύργος και η πύλη μεταφέρθηκε νοτιότερα της αρχικής. Στους Βυζαντινούς χρόνους ο Λέων Σγουρός προχώρησε σε ενίσχυση των τειχών και έκανε την Ακροναυπλία μεγάλο εμπορικό κέντρο της εποχής. Το 1212 όμως οι Φράγκοι κατέλαβαν την πόλη και χώρισαν την Ακροναυπλία σε δύο κάστρα, το «κάστρο των Ελλήνων» δυτικά και το «κάστρο των Φράγκων» ανατολικά. Ανάμεσα στα δύο αυτά κάστρα κτίστηκε τείχος και ένας τετράγωνος πύργος στο μέσο του λόφου για να ελέγχουν την επικοινωνία οι Φράγκοι. Ανατολικά του Φραγκικού κάστρου υπήρχε η «Πύλη της Ειρήνης» διακοσμημένη με τοιχογραφίες βυζαντινού ρυθμού. Μετά το 1470 στη διάρκεια της Α’ Ενετοκρατίας ο προβλεπτής Β. Πασκουαλίγκο οχύρωσε και ένα τρίτο κάστρο, «το κάστρο των Τόρων» στη βορειοδυτική πλευρά της χερσονήσου και σε χαμηλότερο επίπεδο από τα άλλα. Παράλληλα στα δυτικά δημιούργησε προμαχώνα τοποθετώντας πέντε μεγάλα κανόνια, τα γνωστά σήμερα ως «Πέντε αδέρφια». Την ίδια εποχή δημιουργήθηκε και η τραβέρσα Γκαμπέλο για ενίσχυση του «κάστρου των Φράγκων». Τότε διακοσμούνται και τα τείχη με ανάγλυφα λιοντάρια. Το 1540 η Ακροναυπλία πέφτει στα χέρια των Τούρκων και μένει υπό την κυριαρχία τους ως το 1686. Αυτοί μετονομάζουν το φρούριο σε Ιτς Καλέ, που σημαίνει εσωτερικό φρούριο και επισκευάζουν τα τείχη. Την περίοδο εκείνη άρχισαν να κατοικούν μέσα στο φρούριο απλοί άνθρωποι. Το 1686 οι Ενετοί με το Μοροζίνι γίνονται και πάλι κυρίαρχοι της πόλης και επιτρέπουν την κατοίκηση μόνο από στρατιώτες. Τότε ενισχύονται τα τείχη και κατασκευάζεται η πύλη του Σαγρέδου στα βόρεια του «Κάστρου των Ελλήνων» και ο προμαχώνας Γκριμάνι στην όψη του οποίου υπήρχε ανάγλυφο βενετσιάνικο λιοντάρι. Το 1715 οι Τούρκοι επιστρέφουν, όμως το 1822 λίγες μέρες μετά την απελευθέρωση του Παλαμηδίου η Ακροναυπλία γυρνά σε ελληνικά χέρια. Το 1828 ο τότε κυβερνήτης Ι. Καποδίστριας επισκευάζει τα κατεστραμμένα τμήματα και δημιουργεί στρατιωτικό νοσοκομείο και το ναό των Αγίων Αναργύρων. Επί βασιλείας Όθωνα ολοκληρώθηκαν οι επισκευές των οχυρωμάτων και κατασκευάστηκαν στρατιωτικές αποθήκες. Από το 1884 μέχρι και το 1966 περίπου το φρούριο χρησιμοποιήθηκε ως φυλακές. Τη δεκαετία του 1960 στη θέση των φυλακών ανεγέρθηκε μεγάλη ξενοδοχειακή μονάδα «Ξενία», υπό τη διαχείριση του ΕΟΤ, στο ύψος του Κάστρου των Τόρων. Ο επισκέπτης της πόλης μπορεί να φτάσει στο κάστρο είτε μέσω του δρόμου που ξεκινά από το πάρκο Σταϊκόπουλου και φτάνει ως την κορυφή του φρουρίου είτε από τα σκαλοπάτια της Καθολικής εκκλησίας που οδηγεί στην πύλη του κάστρου των Τόρων.