ANSmoppert

WERKERVARINGSPLEKKEN MOETEN WORDEN AFGESCHAFT

MAARTEN VAN ROSSEM DE GEVAREN VAN OVER DE AMERIKAANSE LANGE TIJD POLITIEK ACHTEREEN ZITTEN

JOURNALIST VERA MULDER OVER GROTE BILLEN

ANS MOPPERT Algemeen Nijmeegs Studentenblad / jaargang 30, nummer 6

Vooraf Tekst: Redactie P. 2

commentaar Het is toch godverdomme niet te geloven.

Die geblondeerde gek uit Venlo wil de grenzen nu écht dichtgooien. Idioot. De NS had vandaag – zoals altijd – de hele dag last van een storing. Morgen gaat het weer regenen, want ja, het is en blijft Nederland. Oh, en mijn geld is bijna op. Dan maar weer droge rijst vanavond.

Als het zo doorgaat, gaan we er allemaal aan. Er is verandering nodig en wel nu! Politici doen hun best, maar ze doen het niet goed genoeg. Ze zijn disfunctionerende malloten.

Als ze de handen een keer uit de mouwen zouden steken, was de vluchtelingenproblematiek al lang opgelost. Verandering is echter iets van vroeger. ‘Vroeger was alles beter’, zegt mijn opa – en gelijk heeft hij. Kutpolitici. Ze zitten nu liever onderuitgezakt met een dik salaris Netflix te kijken.

Nou ja, zelf zou ik geen betere politicus zijn. Ik hou nu eenmaal van ongenuanceerd zeiken. Een dak boven m’n hoofd, gratis geld om te studeren en vijfhonderd soorten pindakaas om te kiezen in de supermarkt; ik heb het allemaal. Bovendien: wat moet ik met mijn leven als er niets meer te zeuren valt? Gelukkig kan ik altijd nog mopperen dat alles té goed geregeld is. Dat de trein nooit een seconde te laat komt en dat we nergens voor hoeven te vechten.

Ik ben een mopperkont. Niet omdat het moet, maar omdat het kan – wat een kutreclame is dat toch ook. Ik brom met Maarten van Rossem mee, over een achterlijke dwaas die de grootte van zijn penis als argument aanvoert en een muur om Mexico wil bouwen. Werkervaringsplekken zijn alleen gemaakt om afgestudeerden uit te buiten. Ik wil verdomme geld zien na m’n studie! En die verdomde rechtse rakkers die het milieu kapotmaken en bezuinigen op cultuur; op de brandstapel, dat tuig!

Nu zijn er zelfs wetenschappers die zeggen dat ik niet lange tijd achtereen mag zitten, ‘omdat dat slecht is voor je gezondheid’. Zelfs als je op je luie reet zit, ben je niet veilig in deze wereld.

Onderzoek wijst uit dat pijn beter te verdragen is wanneer je met ziel en zaligheid mag vloeken. Op eenzelfde manier kan ik de pijntjes van het leven beter verdragen door keihard te mopperen. Daarom mopper ik door tot ik er dood bij neerval.

Lange leve het mopperen.

De hoofdredactie

ans

Online ANS-Online had het druk in maart. Het begon al goed toen de Nijmeegse Studenten Honoursvereniging een lezing met wetenschapsfraudeur Diederik Stapel niet door liet gaan, vanwege druk vanuit het College van Bestuur en enkele professoren van de Radboud Universiteit. Studentenpartij De Vrije Student liet zich echter niet door het College tegenhouden en nam de lezing van Stapel over. De ex-professor kon daarna alsnog de discussie aangaan met studenten over de fouten die hij maakte. In dezelfde maand gingen de Universitaire Studentenraad en de Ondernemersraad tot het uiterste om de ophoging van de BSA-norm tegen te gaan.

Ze spanden gezamenlijk een geschil aan tegen het stichtingsbestuur van de universiteit. Gelukkig was het niet alleen maar kommer en kwel in het Radboudiaanse bestuursland: Hoogleraar Pathologie en voorzitter van het Radboudumc Centrum van Oncologie Han van Krieken wordt de nieuwe rector magnificus van de RU. Gelukkig is de universiteit op dat gebied niet meer stuurloos.

Terrorisme In mei zal de campus weer geterroriseerd worden door iets te enthousiaste studenten die iedereen een flyer van hun studentenpartij in de hand drukken. Tussen 23 en 26 mei zijn verkiezingen op de RU voor de medezeggenschap op opleidings-, facultair en universitair niveau. ANS zal de ontwikkelingen in de Nijmeegse studentenpolitiek in aanloop naar de verkiezingen in de gaten houden en de drie partijen aan de tand voelen.

Lekker sporten Over het algemeen kijkt ANS niet zo snel om naar sport. In april en mei kan zij hier echter niet omheen. Op 23 april vindt de Batavierenrace weer plaats, waarbij duizenden studenten zich in een estafette rot rennen van de RU naar de Universiteit Twente in Enschede. Daarnaast kleurt in mei Nijmegen roze met de komst van de wielerronde Giro d’Italia.

De stad is start- en finishplaats voor twee verschillende etappes, die de renners voeren door het glooiende Gelderse landschap. Hierdoor gaat het kleine sporthart van ANS toch iets sneller kloppen. Op de site zal van beide evenementen een verslag verschijnen.

Op de hoogte blijven van al het studentennieuws?

Check dan www.ans-online.nl, volg ons op Twitter (twitter.com/ANS_Online) of like de ANS-pagina op Facebook (facebook.com/ANSnijmegen).

deze ANS

Tekst: Redactie Deze ANS P. 3

04 Weg met de boekenbonbaan Omdat er nauwelijks betaalde banen zijn voor afgestudeerden, moeten zij het vaak noodgewongen met een werkervaringsplek doen. In plaats van de ervaring staat bij deze plekken het draaien van productie echter centraal en de alumni verdienen geen rooie cent. Werkervaringsplekken moeten worden afgeschaft.

09 Als de dood voor je stoel 04

Als je vaak lange tijd achtereen zit, zit het er dik in dat je op latere leeftijd allerlei ziektes ontwikkelt. Zitten wordt daarom ook wel ‘het nieuwe roken’ genoemd. ANS zocht uit hoe ernstig het zitprobleem is en wat de Radboud Universiteit doet om slecht zitgedrag tegen te gaan.

13 Hippe bipsen Voor De Correspondent deed journalist Vera Mulder onderzoek naar het schoonheidsideaal van grote billen. Sommige vrouwen gaan zelfs zo ver dat ze een bilinjectie nemen voor de perfecte kont. ‘De invloed van beelden uit de porno- en modeindustrie is zo groot, dat ze in het mainstream-ideaal zichtbaar zijn geworden.’

09

13

23

22 De Verenigde Staten van Maarten Tv-celebrity en historicus Maarten van Rossem verklaart de Amerikaanse democratie ziek. De Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump speelt volgens hem slim in op de onvrede over de poltiek in dit land. ‘Mensen stemmen op Trump uit woede en vage onrustgevoelens.’

05

Kroegtheoloog

07

Het Laatste Oordeel

16

Middenpagina

18

‘We leven in een continue burgeroorlog’

21

De Graadmeter

25

De Marsman

26

ANS geeft raad

28

Stamgasten

30

Deze ANS niet / Kutkunst / Colofon

31

Crypto

32 Gevonden Voorwerp

Weg met de boekenbonbaan Tekst: Noor de Kort/ Illustratie: Bas van Woerkum P. 4

WEG MET DE BOEKENBONBAAN Veel afgestudeerden kiezen bij gebrek aan beter voor werkervaringsplekken.

Hoewel zij hier hetzelfde werk verrichten als gewone werknemers, is de beloning soms slechts een boekenbon per maand. Werkervaringsplekken leiden tot uitbuiting van alumni en moeten daarom worden afgeschaft.

Je bent na je studie op zoek naar een baan, maar steeds weer wordt er gevraagd naar mensen ‘met ervaring’. Voor werk heb je ervaring nodig en voor ervaring heb je werk nodig. Het vinden van een weg naar de arbeidsmarkt is hierdoor moeilijk.

Werkervaringsplekken spelen handig in op deze situatie.

Hoewel een werkervaringsplek aanvankelijk als de ideale navigatie naar een topbaan klinkt, is de praktijk een stuk minder rooskleurig. Voor veel afgestudeerden is de drempel om een klacht over een werkervaringsplek in te dienen hoog, omdat ze bang zijn deze plek kwijt te raken. FNV Jong startte daarom vorig jaar een anoniem meldpunt. Esther Crabbendam, woordvoerder van FNV Jong, vertelt dat er al meer dan driehonderd klachten binnen zijn gekomen. De meeste klachten komen uit de sectoren psychologie, orthopedagogiek, architectuur en communicatie.

Veel afgestudeerden kunnen niet direct aan de slag op een normale werkplek. Vacatures voor betaalde banen zijn er nauwelijks, waardoor zij uiteindelijk vaak noodgedwongen kiezen voor een werkervaringsplek. Bij deze plekken ontbreken maar al te vaak begeleiding en een leerplan, en het draaien van meer winst is het hoofddoel. Voor dit harde werk krijgen afgestudeerden meestal niets terug; regelmatig wordt het vaste contract dat in het vooruitzicht is gesteld, nooit werkelijkheid. Werkervaringsplekken maken de weg vrij voor uitbuiting van alumni en moeten daarom worden afgeschaft.

Benarde positie Werkervaringsplekken brengen afgestudeerden op de arbeidsmarkt in een benarde positie. Door een gebrek aan aanbod van betaalde banen wordt genoegen genomen met een werkervaringsplek. Ervaring opdoen is immers belangrijk en een gat op je cv staat bovendien niet erg mooi. Doordat afgestudeerden werkervaringsplekken accepteren, kunnen werkgevers deze goedkope banen blijven aanbieden in plaats van normale banen. Deze situatie is voor werkgevers zeer gunstig, vertelt Crabbendam. ‘Je ziet dat er misbruik wordt gemaakt van het feit dat jongeren zo graag werk willen, dat ze ook werk leveren tegen een stagevergoeding in plaats van tegen normaal loon.’ Op deze manier concurreren afgestudeerden hun eigen betaalde banen weg. Alleen een massale weigering

van werkervaringsplekken zou tot meer aanbod van betaalde banen kunnen leiden. Als de ene afgestudeerde de werkervaringsplek weigert, gaat een lotgenoot echter wel in zee met de werkgever. Afgestudeerden voelen zich hierdoor gedwongen werk onder het minimumloon te accepteren.

Op het matje Werkervaringsplekken worden daarnaast door werkgevers ingezet als een middel om te bezuinigen. Volgens de wet moet bij werkervaringsplekken het leeraspect de hoogste prioriteit krijgen en het werk een aanvulling zijn. Als dit niet het geval is, is er namelijk sprake van een arbeidsovereenkomst en mag de werknemer minimumloon eisen. Voor de werkgever is geld verdienen echter vaak belangrijker dan afgestudeerden ervaring op laten doen. Dit komt naar voren uit de klachten die werden ingediend bij FNV Jong. Van de personen die een klacht instuurden, zegt 72 procent dat er geen verschil is tussen het werk dat zij uitvoerden en het werk dat door betaalde werknemers werd gedaan. Productie draaien is in dit geval dus niet

Column Joanne Vrijhof P. 5

meer voorbehouden aan werknemers met een arbeidsovereenkomst. 93 procent van de klagers geeft daarnaast aan dat er geen sprake was van een leerplan.

In de uitzending van 3 januari van het televisieprogramma De Monitor wordt orthopedagoog Sara den Hartog geïnterviewd, die twee jaar geleden werkte op een werkervaringsplek. Ook zij vertelt dat productie draaien hier het voornaamste doel was. Van Den Hartog werd verwacht dat ze meedraaide als een volwaardige werknemer en begeleiding was er nauwelijks. Ze kreeg zelfs een productienorm opgelegd en werd op het matje geroepen wanneer ze hier niet aan voldeed. Tegenover al haar inspanningen werd geen ruimhartige beloning gesteld: een boekenbon van 12,50 euro per maand. Afgestudeerden als Den Hartog zijn heel goedkope werknemers en werkgevers maken gretig gebruik van deze arbeidskrachten.

Dode mus Een werkervaringsplek is bedoeld als opstap naar een betere positie op de arbeidsmarkt. Veel starters komen echter niet verder dan het opstapje, want na een periode hard werken tegen een mager loont staan veel van hen weer op straat. Werkervaringsplekken zijn op deze manier onzinnig; alle geïnvesteerde moeite leidt immers tot niets. Crabbendam vertelt in de aflevering van De Monitor dat alumni klagen dat ze van werkgevers meermaals de belofte krijgen dat er zicht is op een vaste aanstelling. Dit is dan telkens niet het geval. ‘Je wordt steeds blij gemaakt met een dode mus.’

Orthopedagoog Carlijn de Vroege vertelt in De Monitor dat zij bij haar aanstelling de toezegging kreeg na twee maanden te kunnen doorstromen naar een betaalde baan. Deze periode werd echter verlengd naar een jaar en de beloning was 50 euro per maand, terwijl ze hetzelfde werk deed als de betaalde werknemers. Uiteindelijk moest De Vroege het bedrijf in november 2014 ‘vanwege de transitie in de gezondheidszorg’ verlaten, waarna de werkervaringsplek weer werd ingenomen door een andere recent afgestudeerde. Contracten van werkervaringsplekken worden eerst vaak verlengd, waarna de afgestudeerde uiteindelijk alsnog het bedrijf uit wordt gegooid. Als het voorgehouden toekomstperspectief slechts een illusie is, dienen werkervaringsplekken niet hun doel en zijn ze overbodig.

Halve boekwinkel Werken op een werkervaringsplek klinkt als een goede start van je carrière, maar het tegengestelde is vaak het geval. Veel afgestudeerden kiezen na de vergeefse zoektocht naar een betaalde baan noodgedwongen voor een werkervaringsplek.

Werkgevers kunnen de banen op deze manier blijven aanbieden en slaan ook nog munt uit de werkervaringsplekken. Niet leren, maar produceren staat vaak centraal. Eenmaal op de werkervaringsplek laat de beloofde vaste aanstelling regelmatig langer op zich wachten dan toegezegd. In sommige gevallen moet de harde werker na verlenging op verlenging van het contract zelfs weer plaats maken voor een andere harde werker. Werkervaringsplekken houden uitbuiting van alumni in stand en moeten daarom worden afgeschaft. Hopelijk kopen starters dan in de toekomst met hun net verdiende salaris niet één boek, maar de halve boekwinkel leeg. ANS

KroegTHEOLOOG ‘Als je alleen maar de regels volgt en niet geniet, doe je het geschenk van het leven geen eer aan.’ Theologiestudente Joanne denkt na over de balans tussen geloven en plezier maken en beschrijft het studentenleven met een zakbijbel in haar hand.

‘Ehm, mag jij wel bier drinken? Is jouw rokje niet te kort? Als aankomend dominee moet je toch het goede voorbeeld geven?’ Typische opmerkingen. Mensen weten de antwoorden heus wel, maar willen toch even porren. De leukste vraag vind ik: ‘Heb je dan ook geen seks voor het huwelijk?’ Eigenlijk een bizarre vraag, als je iemand net ontmoet. Ik vraag een willekeurige vreemde ook niet wanneer hij seks heeft. Hoe dan ook: omdat ik al getrouwd ben geweest, zeg ik graag dat ik sowieso nooit meer seks heb voor het huwelijk. Dat ligt al achter de rug.

Wat je wel en niet mag volgens God, hangt af van het Godsbeeld dat je hebt. De Remonstranten hebben vaak campagnes met posters, waarop teksten staan als ‘mijn God laat me zelf denken’. Het Godsbeeld dat ze beschrijven vind ik prachtig. Die God vind ik persoonlijk ook binnen de Protestantse Kerk Nederland.

Soms hoor ik mensen zeggen dat ze niet in God geloven, dat ze alles doen wat ‘God verboden heeft’ en dat ze toch wel naar de hel gaan. Wat me dan opvalt, is dat ze juist een heel specifiek Godsbeeld aandragen. Wat denk je dat God verboden heeft? Ik ken de 10 geboden en die zijn lang niet gek.

Over het algemeen hebben we allemaal liever niet dat mensen stelen, moorden, vreemdgaan, enzovoorts. Daarbij is er een verschil tussen een verbod en een gebod. Geboden beginnen met ‘Gij zult niet…’

Wil je goed bezig zijn, dan zal je dit gedrag niet vertonen.

Wanneer mensen het hebben over ‘wat God verboden heeft’ en dat ze naar de hel gaan, dan spreekt daar het beeld van een strenge, straffende God uit. Het Godsbeeld dat je hebt maakt alles uit voor de vrijheid die je in het leven ervaart.

Als mensen mij vragen of ik in God geloof, wil ik eerst graag weten wat voor godsbeeld ze hebben, voordat ik dit beaam.

Mijn God is als een vader die graag wil dat je een goed mens wordt en je daarom voorschrijft hoe dat moet. Een God die voor jou graag wil dat het je goed gaat. Ik kan niet geloven in een God die mij een lichaam gegeven heeft, maar me verbiedt er gebruik van te maken. Het geloof in zo’n God wens ik ook niemand toe.

Adverteren? Kijk op ANS-Online.nl P. 6

ansjes Een Ansje mag maximaal 35 woorden bevatten en kost 5 euro voor studenten en 10 euro voor externen. De waarde van de aangeboden goederen mag de 900 euro niet te boven gaan. Mail naar: stichtingmultimedia@gmail.com Heb jij zin om vrijwilligerswerk te doen met straatkinderen in het buitenland? Bezoek dan www.samen.org en meld je aan voor het informatie- en trainingsweekend van 15 tot 17 april!

Stichting Oud Geleerd Jong Gedaan zoekt enthousiaste studenten die colleges willen geven aan senioren. Persoonlijke groei is niet afhankelijk van leeftijd. Kijk op www.oudgeleerdjonggedaan.nl voor meer informatie, of mail naar info@ogjg.nl.

NJR, jongerenorganisatie, zoekt bestuursleden. Ben jij gedreven, enthousiast, tussen 18 en 29 jaar oud en wil jij vanaf juli een jaar lang in het NJR-bestuur plaatsnemen? Kijk dan voor 17 april op www.njr. nl/bestuursleden.

Geïnteresseerd in politiek? Kom eens langs bij de Jonge Democraten! In april organiseren we een nieuweledenmaand. Voor onze activiteiten bekijk de website: https://arnhemnijmegen.jongedemocraten.nl of vind ons op Facebook.

Geïnteresseerd in theologie? In mei zijn er twee conferenties. Op 13 mei wordt het boek “Catholic Theology after Kierkegaard” gepresenteerd. En 24 mei staat in het teken van onderwijs. Meer informatie: http://www.ru.nl/ftr/ccs/.

Op 16 mei start er een 8-weekse Mindfulnesstraining in de Hortus Nijmegen. Op een laagdrempelige manier je aandacht trainen om zo minder op de automatische piloot te leven. Op basis van waardebepaling achteraf. www.brendalelie.nl.

Tekst: Tim Hebbink/ Foto: Radboud Universiteit Het Laatste Oordeel Leef, woon, werk, feest... met ANS P. 7 P. 7

het laatste oordeel Duffe opsommingen of ultiem entertainment?

ANS verschanst zich in de collegebanken om een genadeloos oordeel te vellen over het onderwijs aan de RU. Studie: Biologie

Eindcijfer:

College Genetica en populatiegenetica, 9 maart, 8.45-10.30, CC2 Docent: dr. J.L Peters Uitstraling: Liefdevolle grijze muis Publiek: Biologenpopulatie Inhoud: Springende genen

De grijze paardenstaart van Janny Peters zwaait gracieus heen en weer wanneer ze de trap afloopt richting de spreekstoel. Eenmaal gesetteld, begint ze het onderwerp van dit college uit te leggen. ‘Vandaag gaan we het hebben over transposons. Dat zijn springende genen die ingezet kunnen worden om genetisch onderzoek te doen.’

De studenten zijn niet enthousiast, rommelen in hun tas en kletsen nog wat over koetjes en kalfjes. Peters trekt zich hier niks van aan. Vrolijk loopt ze heen en weer en met kordate handgebaren vervolgt ze haar college.

Terwijl Peters met een halflege stift iets onleesbaars op het bord krabbelt, druppelen nog enkele studenten binnen.

‘Barbara McClintock won de Nobelprijs voor de ontdekking van transposons in maïs. Maïskolven zijn hiervoor uitermate geschikt, omdat alle korrels in principe nakomelingen zijn’, legt Peters met een rustige en heldere stem uit. Sommige biologen in spe schrijven driftig mee, maar de meeste pennen liggen onaangetast op dichtgeslagen notitieblokken. Een student begint druk haar haren te vlechten en een ander is slaperig een route aan het uitstippelen op Google Maps.

‘Staat mijn microfoon wel aan?’, vraagt Peters zich aan het begin van het tweede deel van het college af, na een vergeefse poging de aandacht van de studenten te krijgen. ‘In dit deel van het college gaan we het hebben over kwantitatieve genetica. Wie weet wat een mapping population is?’ Hoopvol stelt de docent deze vraag, maar tot haar teleurstelling versieren de studenten het luchtruim niet met omhoog gestoken vingers. Ze staren slechts zwijgend voor zich uit, waarna de docent de ongemakkelijke stilte zelf doorbreekt door het antwoord te geven. ‘Mapping populations worden meestal gemaakt van F1-lijnen, die afkomstig

zijn van twee ouders met verschillende fenotypes’, ligt ze gekrenkt toe.

Peters eindigt haar college met een aantal mededelingen over het programma van de volgende dag, maar de studenten zijn druk bezig met onderonsjes. ‘Oké, ik hoor het alweer. Jullie willen dit niet weten. Zij die geïnteresseerd zijn, mogen straks naar voren komen’, zegt Peters gepikeerd, terwijl veel studenten hun notitieblokken al aan het inpakken zijn. Sommige studenten verlaten de collegezaal, maar het merendeel banjert naar beneden om de mededelingen van Peters alsnog aan te horen. Ondanks dat de studenten tijdens het college weinig mee penden, schijnt iedereen te beseffen dat de tentamenperiode steeds dichterbij komt.

Het Laatste Oordeel der Studenten De docent wordt door de toekomstige biologen getypeerd als een docent die passie heeft voor haar vakgebied. ‘Een docent die weet waar ze het over heeft en dit kan overbrengen op haar studenten’, vertelt een student. ‘Gestructureerde, ietwat onzekere, lieve vrouw met hart voor haar studenten’, vermeldt een ander. Sommigen zijn van mening dat haar colleges goed te volgen zijn, maar anderen geven aan dat ze juist te snel door de stof gaat. Dat de materie interessant en tegelijkertijd ingewikkeld is, wordt door bijna alle studenten gedeeld.

‘Een interessant en lastig onderwerp, uitgelegd door iemand die er veel van weet’, vindt een student. Ondanks dat de studenten Peters dus erg waarderen, moesten ze voor dit college te vroeg uit de veren. ANS

Tekst: Bas van Woerkum/ Illustraties: Jeroen Wintraecken Als de dood voor je stoel P. 9

ALS DE DOOD VOOR JE STOEL Lang op je kont zitten kost je de kop. Wie niet regelmatig het zitten onderbreekt, heeft een grotere kans op allerlei ziektes en aandoeningen. ‘Sinds een paar jaar is fysieke inactiviteit de grootste doodsoorzaak ter wereld.’

Je rolt uit bed, smijt een plak kaas op een boterham en kruipt op de bank voor het ontbijt. Na een halfuur fiets je richting de universiteit om daar uren in de collegebanken te zitten. Weer thuis, vermoeid van de lange dag, kook je snel een avondmaaltje en plof je opnieuw op de bank om de hele avond series te kijken.

Nederlanders zitten het meest van alle Europeanen: zo’n zeven uur per dag. Als je een luie student bent, kun je daar zo nog twee à drie uur bij optellen. Dat klinkt onschuldig, maar zitten kan levensgevaarlijk zijn. Neuropsycholoog Erik Scherder noemde zitten twee jaar geleden ‘het nieuwe roken’. Een aantal jaar geleden overleden wereldwijd 5 miljoen mensen aan de gevolgen van roken en 5,3 miljoen aan de gevolgen van te weinig bewegen. Liggen is overigens net zo slecht: als je ’s avonds op de bank ligt in plaats van zit, maakt dat geen enkel verschil.

Het is daarom beter om te spreken van ‘inactiviteit’, maar zitten doen we veruit het meest. Slapen is een heel ander verhaal; omdat je lichaam in een andere ‘modus’ staat wanneer je slaapt, hoef je daar gelukkig niet op te korten.

Mensen zijn niet gemaakt om te zitten, maar toch doen we het ontzettend veel. Ook studenten en medewerkers op de universiteit brengen de dagen voornamelijk zittend door. Hoe gevaarlijk is het om lang op je luie reet te zitten en hoe redt de Radboud Universiteit (RU) ons van dit gevaar?

Als dewoon, dood voor stoel met ANS Leef, werk,jefeest...

P. P. 10 10

Nationale Norm Niet-zitten Sporten is gezond; dat weten we al jaren. Door te sporten compenseer je deels dat je te veel zit en verklein je de kans op ziektes die daar het gevolg van zijn. Dick Thijssen, onderzoeker op de afdeling fysiologie van het Radboudumc, vertelt dat de laatste jaren is gebleken dat door te sporten niet alle negatieve effecten van stilzitten verbannen worden. ‘We zijn erachter gekomen dat er nog een andere, onafhankelijke factor in het spel is: lang achtereen zitten.’

‘Evolutionair gezien zijn wij niet gemaakt om te zitten.’

In 2012 is een onderzoek uitgevoerd onder 222 duizend mensen door Hidde van der Ploeg, onderzoeker aan de Vrije Universiteit Amsterdam en Universiteit van Sydney, naar de gevaarlijke gevolgen van te veel zitten. Daaruit bleek dat iemand die elke dag twee uur intensief sport, maar de rest van de dag achter een bureau zit, toch ongezond bezig is. Thijssen licht toe: ‘Sommige mensen uit het onderzoek zitten veel en sporten niet. Anderen sporten veel, maar zitten de rest van de dag. Dan heb je nog veel mensen die daar tussenin zitten. De resultaten van deze studie suggereren dat mensen die veel sporten en veel zitten en mensen die niet sporten, maar wel veel tussendoor bewegen, een vergelijkbaar risico hebben op de ontwikkeling van verschillende ziektes. Sporten en zitten zijn twee onafhankelijke factoren die invloed hebben op je gezondheid. We zijn nu voornamelijk gericht op sporten; daar

bestaat de Nederlandse Norm Gezond Bewegen voor. Voor inactiviteit zouden ook dat soort richtlijnen moeten komen.

Op dit moment is het echter nog moeilijk te kwantificeren wat optimaal sta- en zitgedrag is, omdat er nog niet voldoende onderzoek naar is gedaan.’

Let op! Zitten is dodelijk ‘Evolutionair gezien zijn wij niet gemaakt om te zitten, maar om te bewegen’, vertelt chiropractor Martijn van Poecke, die namens de Nederlandse Chiropractoren Assocatie campagne voert om bewustzijn te kweken voor slecht zitgedrag. In de hedendaagse zitcultuur heeft onze rug het zwaarder te verduren dan ooit tevoren. ’We studeren meer en zitten meer achter computers, tablets en telefoons. Mensen zijn minder actief geworden en zitten steeds meer en langer in dezelfde houding. Vaak zitten ze dan ook nog verkeerd. 80 procent van de mensen kampt ergens in zijn of haar leven met rugklachten.’

De gevolgen van lang achtereen zitten blijven niet beperkt tot een kromme rug. ‘Wanneer je eet, stijgt je suikerspiegel. Als je gaat bewegen, zakt deze weer naar een normaal niveau.

Blijf je echter zitten, dan blijft de suikerspiegel hoog. Dat wil je niet, want dat vergroot de kans op diabetes’, legt Thijssen uit.

‘Ook de vaatfunctie, die bijdraagt aan de doorbloeding van het lichaam, neemt af bij langdurig zitten. Daardoor is de kans dat je hart- en vaatziekten ontwikkelt groter.’ Omdat die vaatfunctie afneemt, wordt er ook minder bloed door het brein gepompt.

‘Dat heeft volgens sommige studies een negatieve invloed op je cognitieve vermogens en efficiëntie van werken’, voegt Thijssen toe.

‘Als je veel zit, wordt het risico groter dat je bepaalde aandoeningen ontwikkelt.’

Risicomanagement De gevolgen van lang achtereen zitten zijn schokkend, maar de oplossing ligt ontzettend voor de hand: beweeg je ledematen. Loop bijvoorbeeld elk halfuur ongeveer twee minuten.

‘Door te bewegen neemt de doorbloeding van ledematen en de hersenen onmiddellijk toe, daalt je suikerspiegel en neemt je concentratie toe’, zegt Thijssen. ‘Het gaat er niet eens om hoeveel je zit, maar dat je het zitten onderbreekt. Als jij vandaag twee keer vier uur hebt gezeten, terwijl ik mijn zitgedrag iedere twintig minuten doorbreek, ben jij slechter bezig dan ik.’ De gevolgen van zitten moeten worden gezien als een soort weegschaal: je wordt constant blootgesteld aan positieve en negatieve prikkels. ‘Te veel zitten is een van die negatieve prikkels. Als je dus veel zit, wordt het risico groter dat je later in je leven bepaalde aandoeningen ontwikkelt. Het is echter niet zo dat er een point of no return is’, stelt Thijssen. Je kunt bijvoorbeeld niet zeggen dat een twintigjarig persoon die tien jaar lang zestien uur per dag zit, hoe dan ook een bepaalde vaatziekte ontwikkelt. ‘Maar door niet lang te zitten, wordt het risico op dit soort ziektes verkleind’, voegt Thijssen toe.

Alswerk, de dood voormet je stoel Leef, woon, feest...

ANS P.P.11 11

Zitcultuur op de RU Ook op de RU wordt de ernst van het zitprobleem ingezien.

Jacqueline Janssen, bedrijfsarts bij de Arbo- en Milieudienst (AMD) van de RU en Truus Teunissen, arbeidshygiënist bij de AMD, zijn actief bezig medewerkers te helpen om de gezondheidsrisico’s van zitten gedurende lange tijd tegen te gaan. Dat kan door te adviseren dat iedereen elk halfuur twee minuten moet lopen, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. ‘Mensen willen vaak nog “even iets afmaken”’, zegt Janssen. Naast het regelmatig onderbreken van het zitten, kun je ook gebruikmaken van speciale meubels. Deze meubels moeten mensen stimuleren om van houding te wisselen of afwisselend staand en zittend te werken. Doordat je op die manier enigszins je ledematen beweegt neemt de vaatfunctie bijvoorbeeld toe, waardoor je ook de negatieve gevolgen tegengaat.

De zit-statafel is een meubel dat met een druk op de knop in hoogte verstelbaar is.

De zit-statafel – die er uitziet als een gewone tafel – is een populair meubelstuk dat al op verschillende kantoren in het Radboudumc en op de universiteit te vinden is. Met een druk op de knop is deze tafel in hoogte verstelbaar. Hierdoor kun je staand werken tot je lamme benen krijgt, even gaan zitten, en daarna weer staand verder gaan. Op die manier zit je niet uren volledig stil en neemt bijvoorbeeld de vaatfunctie niet af. Ook een soort hometrainer voor onder het bureau wint over de gehele universiteit aan populariteit, zodat je benen in beweging blijven terwijl je naar de computer staart. ‘Op die manier kun je ook je energie kwijt en kun je je beter concentreren’, vertelt Teunissen. Andere meubelstukken die kunnen helpen, zijn een kruk waarop je kunt wiebelen, een kruk met een zadel en een skippybal als bureaustoel - alles om maar te zorgen dat mensen niet te lang stilzitten.

Op weg naar een sta-campus ‘We kijken nu voornamelijk welke meubels in de smaak vallen bij medewerkers met klachten die het gevolg zijn van te veel zitten, maar we zijn ook begonnen met het preventief bestrijden van slecht zitgedrag’, vertelt Teunissen. ‘Als we eenmaal weten wat wel en niet goed werkt, zullen we zeker pleiten dat de meubels in de studielandschappen komen te staan’, voegt Janssen vastberaden toe. Teunissen geeft bijvoorbeeld advies bij de nieuwbouw van de Faculteit der Sociale Wetenschappen. ‘We adviseren al verschillende soorten stoelen, bartafels en de zit-statafel om daar neer te zetten.

Het is ook de bedoeling dat in 2017 op de nieuwe werkplek van de AMD in het Tandheelkundegebouw de helft van de tafels een zit-statafel is.’

Ton van de Beek, voorzitter van het Universitair Vastgoed Bedrijf, vertelt dat er met het oog op het bestrijden van

inactiviteit bij de nieuwbouw ook afstand wordt gedaan van de traditionele kantoren. ‘We stappen van de hokjesachtige kantoorstructuur af, zodat mensen eerder naar elkaar toe gaan, in plaats van te mailen. In de nieuwe gebouwen komen veel meer ontmoetingsplekken, zodat mensen eerder gaan bewegen. De omgeving rondom de nieuwe Faculteit der Sociale Wetenschappen wordt bovendien een parkachtig gebied met wandelpaden, zodat mensen worden gestimuleerd om even te gaan lopen.’

Direct stoppen met zitten?

Je komt uit bed gerold, belegt een boterham en gaat zitten op je wiebelkruk voor een ontbijt. Na een halfuur vertrek je naar de universiteit voor je eerste college. De studenten en docent nemen plaats achter hun zit-statafel. Na 20 minuten zakt de tafel; iedereen gaat zitten. Weer 20 minuten later wordt de tafel verhoogd. In de pauze eet je lopend een broodje kroket – je wilt niet dat je suikerspiegel hoog blijft. Het tweede deel verloopt hetzelfde: 20 minuten staan, 20 minuten zitten. Na het college fiets je naar huis, waar je hometrainer klaarstaat onder je bureau. Je neemt plaats en begint hard te trappen, terwijl je probeert nog wat informatie in je hersenen te stampen. En wees gerust: daarna mag je best twee of drie uur op de bank gaan liggen om een film te kijken. Totdat de IKEA de ‘antizitmeubels’ gaat verkopen en je studentenkamer daadwerkelijk hiermee is ingericht, is het echter verstandig om na ieder halfuur stilzitten even te lopen. ANS

Interview Roy Santiago Tekst: Tijs Sikma/ Foto’s: Simone Both P. 12

Universitaire Studentenraad NU!Medezeggenschap Wil jij op de hoogte blijven van de bezigheden van de USR? Houd dan NU!Medezeggenschap in de gaten! Like ons op Facebook, volg ons op Twitter en neem eens een kijkje op onze website.

Heb je tips of opmerkingen? Loop gerust even langs bij de USR kamer (TvA 3) of stuur een mail naar usr@student.ru.nl.

Website: www.numedezeggenschap.nl Twitter: @NUMedezeggsch Facebook: www.facebook.com/NUmedezeggenschap E-mail: usr@student.ru.nl

Het laatste nieuws in sneltreinvaart De Radboud Universiteit heeft bijna weer een nieuwe rector magnificus: Han van Krieken, hoogleraar Pathologie bij het Radboudumc en voorzitter van het Radboudumc Centrum voor Oncologie. De installatie van de nieuwe rector zal plaatsvinden op 19 mei tijdens de 93e dies natalis van de universiteit. Daarnaast heeft de campusnacht een tijd geleden plaatsgevonden. De hele nacht waren verschillende gebouwen op de campus open voor diverse activiteiten, georganiseerd door niemand minder dan jullie eigen studentenorganisaties.

In het Cultuurcafé was het de hele nacht gezellig druk en vooral het lasergamen in de Refter was populair. Verder blijft de Nijmeegse student gewoon in de spits treinreizen. De RU heeft aangegeven dat een overleg met de NS heeft plaatsgevonden, maar dat de collegetijden niet worden aangepast.

Gelukkig maar!

Windmolentjes op de campus Heb jij ook al die mooie windmolentjes op de campus gezien?

Dinsdag 22 maart was de Dag van het Studentbestuur, georganiseerd door het SNUF in samenwerking met de USR. Op deze dag werden alle studentbestuurders van de universiteit in het zonnetje gezet, omdat zij het Nijmeegse studentenleven draaiende houden. Bij aankomst kregen de studentbestuurders hun besturenspeldje overhandigd, inmiddels een welbekend symbool voor de mensen die het studentenleven draaiende houden. Daarnaast heeft iedereen kunnen genieten van een uitgebreide lunch voorafgaand aan korte toespraken van Wilma de Koning (vicevoorzitter van het college van bestuur), Femke de Jong (directeur van het SNUF) en Monique van Vegchel (voorzitter van de USR). Onze universiteit blijft niet

alleen in beweging door haar studentbestuurders, maar ook door de leden van de medezeggenschap. Studenten hebben inspraak op opleidings-, decentraal- en centraal niveau. Om ook deze groep studenten een blijk van waardering te geven is de USR hard aan het werk om het jaarlijkse medezeggenschapsgala te organiseren.

Verruiming openingstijden van de UB Deze cyclus legt de USR een voorstel tot structurele financiering van de verruimde openingstijden van de Universiteitsbibliotheek voor. Het College van Bestuur heeft besloten om het voorstel over te nemen en de nieuwe openingstijden per 1 april 2016 in te laten gaan. De UB zal alle weken van maandag tot en met vrijdag tot 23:00 open zijn. In tentamenperiodes zal dit zelfs tot 00:00 zijn. In de weekenden kan je in de UB terecht om te studeren tot 20:00. Het voorstel zal 4 april in de Gezamenlijke Vergadering besproken worden.

Tot slot De werkgroep Onderwijs van de USR is hard aan het werk om een notitie te schrijven. Hierbij gaat het onder andere over de aanwezigheidsplicht, de tentaminering en de specialisatie in de masters. Daarnaast is het duurzaamheidsoverleg weer in gang gezet. Dit betreft een periodiek overleg met duurzaamheidscoördinatoren en verschillende gremia, waaronder de USR en OR. Het overleg behoort een ingang te bieden voor duurzaamheidinitatieven vanuit de medewerkers en studentgeleding. De standpunten van het College van Bestuur op het gebied van duurzaamheid zijn te lezen in de duurzaamheidsagenda, een stuk dat de komende Gezamenlijke Vergadering wordt behandeld.

(Advertentie)

HIPPE BIPSEN

‘Kiss my ass and kiss my anus, ‘cause it’s finally famous’, rapt Nicki Minaj in haar nummer Dance A$$. Volle billen zijn het nieuwe schoonheidsideaal. Journalist Vera Mulder vertelt over redenen om van billen te houden, billen- en borstenmannen en macabere bilvergrotingen.

Interview Vera Mulder Tekst: Noor de Kort/ Foto’s: Nienke Geerts P. 14

Billen zijn overal. Vooral in videoclips krijg je de ene na de andere kont in je gezicht geduwd. De clip van het nummer Anaconda van rapper Nicki Minaj spant de kroon; de vele trillende, draaiende billen vullen het beeld. Ook tv-persoonlijkheid Kim Kardashian schuift haar gigantische achterkant niet onder stoelen of banken.

Waar de borsten vroeger niet groot genoeg konden zijn, geldt dat nu ook voor de bipsen.

Volgens journalist Vera Mulder is de grote bil het nieuwe schoonheidsideaal. Mulder deed onderzoek naar de bilcultuur als medewerker van het journalistieke platform De Correspondent.

Ondanks de vele aandacht voor achterwerken, was er volgens haar nog niet veel over het ideaal bekend. ‘Over schoonheidsidealen wordt vaak lichtzinnig gedacht – het is iets waarover je leest in vrouwenbladen, terwijl ze direct invloed hebben op je sociale economische status en de maatschappij als geheel’, stelt Mulder.

Zelf heeft ze haar billen geparkeerd op het terras van café Hart van Brabant in haar thuisstad Den Bosch. Aan de voet van de Sint Janskathedraal vertelt ze over het ontstaan van het westerse ideaal van de dikke kont en hoe vrouwen deze vorm van schoonheid proberen te verwezenlijken.

Bestaat het ideaal van de grote bil al lang?

‘Ergens halverwege de negentiende eeuw werd dit schoonheidsideaal ook al populair in het Westen. Vrouwen snoerden hun middel in met korsetten en droegen opzetstukken voor hun kont. Nu is het ideaal van de grote bil sinds zo’n vijftien jaar terug, eerst met Beyoncé en Jennifer Lopez. Later kwamen daar Kim Kardashian en Nicki Minaj bij. Net nadat de borsten van Pamela Anderson uit de mode raakten, kwamen de billen op.’

Hoe verschoof de aandacht van borsten naar billen?

‘Borsten zijn nog steeds in trek. Het westerse ideaal is nu het wespenfiguur: grote borsten, een slanke taille, brede heupen en een dikke kont. Borsten zijn niet uit de mode, maar het grotebillenideaal heeft wel een grotere overlevingskans dan het groteborstenideaal. Van borsten denken mensen onder andere dat ze staan voor vruchtbaarheid. Vruchtbaarheid heeft er echter geen klap mee te maken, want ook kleine borsten produceren melk. Bij grote billen is het veel makkelijker te beargumenteren waarom ze aantrekkelijk zijn. Dit ideaal heeft te maken met zowel de invloed van de media als de biologie.’

‘Net nadat de borsten van Pamela Anderson uit de mode raakten, kwamen de billen op.’

Welke rol speelt de biologie in het billenideaal van de laatste jaren?

‘De evolutieleer kan niet verklaren waarom het grote-billenideaal nu is opgekomen in het Westen, maar er is wel een aantal biologische redenen waarom billen in het algemeen aantrekkelijk worden gevonden. Toen mensen nog apen waren, was de vagina bij vrouwen tijdens de vruchtbare periode een soort tomaatzwelling.

Wanneer vrouwen klaar waren om zaad te ontvangen, werd deze

namelijk dik en rood. Toen de mens overeind ging staan, verdween de vagina tussen de benen en zagen mannen deze niet meer. De bil, die in het midden van het lichaam zit en bij de meeste mensen een beetje uitsteekt, werd de plaatsvervanger van de tomaatzwelling.

‘Een andere biologische reden heeft te maken met de verhouding tussen je taille en je heupen. Als de omtrek van je taille 70 procent is van die van je heupen, wordt dat over het algemeen als een gulden snede beschouwd.

‘Oestrogeen zorgt er ten slotte bij vrouwen voor dat de baarmoeder soepel blijft en dat ze borsten krijgen. Het leidt ook tot meer vetopslag rond de heupen en kan dus duiden op meer vruchtbaarheid.’

‘Het aantal bilvergrotingen in Amerika is in een jaar tijd met 80 procent gestegen.’

Je zegt dat er biologische redenen zijn om van grote billen te houden, maar dat deze niet verklaren waarom grote billen nu opeens populairder zijn dan vroeger. Waarom zijn grote billen het nieuwe schoonheidsideaal?

‘De porno- en mode-industrie zijn door het internet steeds zichtbaarder geworden. In deze industrieën zijn twee lichaamstypen ideaal: modellen moeten zo dun, jong en lang mogelijk zijn. Bij pornoactrices is het ideaal om grote billen en grote borsten te hebben en slank, maar niet gespierd te zijn. Deze ideaalbeelden zijn overal aanwezig. Je ziet billen als je porno kijkt, maar ook als je een tijdschrift openslaat, of op Youtube, Snapchat en Instagram kijkt. De invloed van deze beelden is zo groot, dat de twee idealen zichtbaar worden in het mainstreamideaal.’

Heeft het nieuwe schoonheidsideaal praktische consequenties?

‘Het aantal bilvergrotingen in Amerika is in een jaar tijd met 80 procent gestegen. Dan gaat het echter nog steeds maar over een paar duizend mensen. Ik ben ook langs alle lingeriezaken van Den Bosch gegaan om te vragen of er meer vraag is naar butt-pads: ondergoed met vulling waardoor je billen groter lijken. Dat was niet het geval: slechts één lingeriewinkel had twee buttpads verkocht, waarvan een aan mij.

‘In de praktijk valt het dus mee met de gevolgen van het ideaal.

Beeldvorming heeft natuurlijk niet direct invloed op hoe mensen zich gedragen. Je kunt de Victoria Secret Show bekijken en denken: “Wat een mooi lichaam”, maar dat betekent niet dat je meteen zo’n lichaam wilt of allerlei ingrepen laat uitvoeren.’

Veel mensen vinden een groot achterwerk maar niks. Is er dan wel sprake van een schoonheidsideaal?

‘Ja, een schoonheidsideaal is niet per se iets waar alle vrouwen naar streven. Het spiegelt voor wat mooi is en hoe je eruit zou moeten zien. Dat geldt ook voor modellen op de catwalk. Ik denk dat niet veel vrouwen eruit willen zien zoals zij, omdat ze weten dat zo’n lichaam niet gezond is en dat hun eigen lichaam er nou eenmaal niet zo uitziet.’

Leef, woon, werk, feest... met ANS P. 15

Niet alle vrouwen streven dus per definitie naar grote billen. Zijn er wel meer ‘billenmannen’ dan vroeger?

‘Ik denk dat elke man per definitie een billen- én borstenman is, want billen én borsten zijn leuk. Ik heb nog nooit een man ontmoet die zei: “Billen zijn fucking lekker, maar borsten: laat maar.”

Je ziet meestal meteen of je iemand aantrekkelijk vindt of niet, zonder dat je echt hebt kunnen nadenken over borsten of billen.’

In Latijns-Amerika bestaat het ideaal van de grote bil al veel langer. Zijn wij in het westen ‘laat’ met dit ideaal?

‘Volgens mij verschuiven die idealen gewoon. Het is geen kwestie van “laat zijn”. In India kunnen dingen in de mode zijn die hier dertig jaar geleden het ideaal waren. Idealen spreken elkaar soms zelfs tegen. In China wordt een witte huid mooi gevonden en in het Westen wil iedereen zo bruin mogelijk worden. Ik denk echter niet dat platte billen ooit ergens mode zullen worden, omdat er zoveel redenen zijn om van volle billen te houden.’

‘Soms spuiten dokters bij bilinjecties siliconen recht in je bloed. Dan ben je fucked.’

Wat heb je tijdens je onderzoek zelf geprobeerd om je billen beter uit te laten komen?

‘Ik heb onder andere twee weken lang rondgelopen met een waist trainer, een soort korset dat Kim Kardashian ook draagt.

Dat was echt een hel. Je draagt de waist trainer continu onder je kleding. Je middel wordt kleiner en daardoor lijkt je kont groter.

Sporten met dat korset heeft eigenlijk geen nut. Aan de binnenkant zit een soort latex laag die op je huid zit. Wanneer je gaat sporten, zweet je meer dan normaal en krijg je een smallere

taille, maar na drie glazen water is dat weer gecompenseerd.

‘Ik heb ook een butt-broekje gedragen: een soort halve boxershort met buttpads aan de bovenkant. Dat zat helemaal niet lekker en het zag er niet natuurlijk uit. Aan de bovenkant wordt je kont dikker, maar aan de onderkant blijft deze hetzelfde, waardoor er een rare overgang ontstaat. Toch zijn er geen mensen naar me toegekomen met de vraag: “Wat heb jij nou in je broek?”’

Heeft het nieuwe schoonheidsideaal ook schadelijke gevolgen?

‘De medische wetenschap is nog niet zover dat je je billen net zo mooi en veilig kunt laten vergroten als je borsten. Dat laatste wordt al dertig jaar gedaan, dus de dokters weten inmiddels wel hoe dat moet. Bij billen is de medische wereld nog niet zover. In goedkope klinieken worden er soms borstimplantaten in konten gezet, maar dat ziet er echt niet uit.

‘Vooral bilinjecties zijn vaak heel onveilig. Soms spuiten dokters siliconen recht in je bloed en dan ben je fucked. In Amerika wordt soms zelfs cementmix in billen gespoten, want dat zorgt direct voor een mooie, stevige kont. Na een paar jaar ontstaan er echter wonden en abcessen rond je billen en gaat de huid openscheuren. Dat is heel kut.

‘Ik heb het niet hard kunnen maken dat dit soort praktijken ook in Nederland plaatsvindt, maar ik vermoed van wel. Een underground scene vinden is heel moeilijk, Toen grote borsten populair werden, ontstonden er allerlei macabere borstenpraktijken. Nu zal dat ook wel het geval zijn met billen.’

Wat kun je het best doen om mooi ronde billen te krijgen als je niet aan de cementmix wilt?

‘De enige manier om een mooie kont te kweken, is sporten en op je eten letten. Dat geldt zowel wanneer je grote plompe billen wilt als wanneer je een voorkeur hebt voor kleine gespierde billetjes.’ ANS

Esther van Dick is afgestudeerd psycholoog en secretaris bij

www.ans-online.nl.

Tekst: De redactie / colofon creatieve studentenvereniging P.Kunstof. Geïnspireerd door 16 de

Kunstof-workshop onder leiding van Pauline Luiten eerder dit jaar, maakte zij voor ANS de tekening ‘GEEN INSPIRATIE’ (2016). De vrouw in de tekening staat stil en staart zonder inspiratie naar beneden, maar ondertussen gaat het leven om haar heen door en blijft de verf druppen.

Ans deze maand P. 17

‘We leven in een continue burgeroorlog’ Tekst: Vera Crienen/ Foto’s: Sven Nijhof P. 18

‘We leven in een continue burgeroorlog’ Het anarchisme is een beweging die streeft naar een samenleving zonder staatsapparaat. Dit roept een beeld op van complete wanorde, maar klopt dat beeld wel? ANS ging langs bij de Anarchistische Groep Nijmegen (AGN) en zocht het uit.

Staat anarchisme gelijk aan chaos of biedt het een alternatieve ordening van de samenleving?

In de film V for Vendetta uit 2006, zegt de anarchistische hoofdpersoon V: ‘Anarchy means “without leaders”, not “without order”. With anarchy comes an age or ordnung, of true order, which is to say voluntary order.’ Volgens V staat anarchie niet gelijk aan chaos. Het is een nieuwe, vrijwillige ordening van de maatschappij.

Het anarchisme ontwikkelde zich in de negentiende eeuw als afsplitsing van het socialisme. Waar het socialisme centraal gezag erkent, wijst het anarchisme iedere vorm van autoriteit af. In de jaren 60 en 70 werd het anarchisme populair onder de provo-, punk- en kraakbewegingen, ook in Nijmegen. De Piersonrellen zijn een belangrijke gebeurtenis in de Nijmeegse geschiedenis. In 1981 kwamen Nijmeegse krakers in verzet tegen de gemeente, vanwege plannen om een parkeergarage te bouwen in de Piersonstraat in het centrum. Dit liep uit op een van de hevigste krakersrellen die Nederland ooit heeft gekend.

De Mobiele Eenheid trad op met traangas en rolde met tanks door de Nijmeegse straten. Onder de krakers en hun sympathisanten waren veel anarchisten en andere linksalternatievelingen.

Sinds het einde van de jaren 80 is het aantal mensen dat zich uitgesproken anarchistisch noemt, flink teruggelopen. In Nijmegen, ooit een anarchistisch bolwerk in Nederland, zijn er echter nog steeds anarchisten actief. ANS sprak met leden van de Anarchistische Groep Nijmegen (AGN), een anarchistische organisatie die werd opgericht in 2009. De AGN heeft zeven leden, waaronder Arthur, Tommy en Else, die pseudoniemen gebruiken uit veiligheidsoverwegingen. ‘We krijgen soms bedreigingen vanuit extreem-rechtse hoeken’, zegt Tommy. Hij is docent, Arthur heeft een baan in de zorg en Else werkt in de communicatie. Het is duidelijk dat het vooroordeel van anarchisten als punkers en krakers achterhaald is; ze dragen geen kisten

en hebben geen groene hanekam. Pleiten de Nijmeegse anarchisten voor een samenleving van chaos of geven ze een alternatief voor een overgereguleerde maatschappij?

Een sociale burgeroorlog Volgens de leden van AGN wordt er in Nederland voortdurend een sociale strijd gestreden. ‘We leven in een continue burgeroorlog. Die wordt niet gevochten met miltaire wapens, maar met papier, structuren, belastingen en regels. Op die manier worden er constant machtsverhoudingen in de samenleving gebouwd’, beweert Arthur. ‘Wij zijn fundamenteel tegen de hiërarchische structuren van de overheid. Deze zorgen er namelijk voor dat mensen in het dagelijks leven geen invloed meer hebben op de manier waarop de maatschappij tot stand komt’, legt hij uit. Tommy knikt instemmend. ‘Politici worden eens in de vier jaar gekozen door “het volk”, maar hoeven vervolgens geen verantwoording aan de burgers af te leggen.’ Arthur vindt dat dit duidelijk zichtbaar is in de manier waarop politieke leiders zich gedragen. ‘Politici zijn bezig met een tactische positie kiezen in het kabinet of in de Tweede Kamer, om vervolgstappen te kunnen zetten in hun carrière.’

‘Wij zijn fundamenteel tegen de hiërarchische structuren van de overheid.’

De Nijmeegse anarchisten zijn ook tegen de manier waarop het functioneren van de overheid is verweven met de belangen van het kapitaal. In de politiek is alles gaan draaien om de economie, vinden zij. ‘Dat zie je duidelijk als je kijkt naar waar de grote politici van de afgelopen

‘We leven in een continue burgeroorlog’ P. 19

jaren nu werken’, vertelt Tommy. ‘Veel van hen werken nu in de bankwereld als topfunctionarissen, zoals Gerrit Zalm en Wim Kok.’

‘De centrale overheid heeft nu meer macht over het leven van mensen dan elk ander regime in de geschiedenis.’

De anarchisten van AGN beweren dat de centrale overheid nooit eerder zoveel macht over het volk heeft gehad. ‘In de middeleeuwen werd macht bijvoorbeeld heel anders uitgeoefend. De middeleeuwen waren niet anarchistisch, maar de feodale machthebbers oefenden toen alleen macht uit door eigendom van de grond en het lichaam van de pachters.

Ze bemoeiden zich verder niet met de manier waarop een dorpsgemeenschap functioneerde’, vertelt Arthur. ‘Een verbod op roken in cafés zou in de middeleeuwen ondenkbaar zijn geweest’, lacht hij.

Wetten of leefregels?

Ondanks hun kritiek op de macht die de centrale overheid heeft op ons dagelijks leven, zeggen de anarchisten dat ze niet principieel tegen structuur of regels te zijn. ‘Regels moeten wel voortdurend geëvalueerd en bijgesteld kunnen worden. Ze moeten niet vastliggen in een wetboek’, zegt Arthur. De Nijmeegse anarchisten zeggen dus niet voor chaos en ongeregeldheid te pleiten. ‘Ik geloof wel in structuur en

goede afspraken, als het maar vrijwillige afspraken zijn’, zegt Else. ‘Deze regels moeten echter niet worden gehandhaafd met een politieapparaat.’

Een samenleving zonder algemene wetten klinkt chaotisch.

Volgens Arthur is er echter ook geen sprake van uniformiteit in het huidige rechtssysteem. ‘Nu ben je voor je straf afhankelijk van de advocaat die je hebt en de rechter die je veroordeelt. Het probleem van het rechtsstelsel dat we nu hebben, is dat je jezelf kunt afvragen wanneer iets een wet is, en wanneer er een leefregel op wordt gelegd. De wetten bepalen steeds meer ons gedrag’, vertelt Arthur. ‘De centrale overheid heeft nu onder het mom van “wij weten hoe jullie moeten leven” meer macht over het leven van mensen dan elk ander regime in de geschiedenis ooit heeft gehad.

De vrijheid waar onze democratie voor staat is dus een heel specifieke, gekaderde vrijheid. Het is iets wat je kunt krijgen, en wat dus ook afgenomen kan worden. Volgens ons is vrijheid niet iets dat je kunt krijgen, maar dat je moet nemen’.

Natuurlijke zelforganisatie De ideale samenleving van de Nijmeegse anarchisten is er een waarin iedereen kan meebeslissen over zaken die impact hebben op het eigen leven. Deze controle over je eigen leven zou gelden voor alle facetten in de samenleving, van je werk tot de wijk waarin je woont.

Dit ideaal is lastig te realiseren. Mensen hebben immers allerlei verschillende belangen. Volgens Tommy valt dit in de praktijk mee. ‘Op het moment dat mensen elkaar kennen en samenleven, merk je dat ze veel gemeenschappelijke

‘We leven in een continue burgeroorlog’ P. 20

belangen hebben. Je zal merken dat dit constante overleg beter functioneert dan de top-downstructuur die we nu kennen.

Daarin komt ineens iemand van hogerop in jouw wijk allemaal zaken bepalen waar jij het helemaal niet mee eens bent’, verklaart hij.

‘Op het moment dat de overheid wegvalt, zie je dat mensen een soort natuurlijke zelfregulatie opzetten.’

De AGN gelooft net als de regering in een participatiemaatschappij. Het verschil met de participatiemaatschappij die de overheid bepleit, is dat de anarchisten is niet zijn voor deelname omdat het moet, maar omdat je het zelf wilt. Het gaat hen om het nemen van de eigen verantwoordelijkheid. Het is maar de vraag of mensen deze verantwoordelijkheid ook nemen.

Tommy weet echter zeker dat ze dit wel doen, als ze maar de ruimte krijgen om hun eigen leven vorm te geven. ‘De centrale overheid zoals we die nu hebben is een relatief nieuw fenomeen’, zegt hij. ‘Op het moment dat deze wegvalt, zoals bij de Arabische Lente in Egypte, zie je dat mensen een soort natuurlijke zelforganisatie opzetten die in staat is te voorzien in de dagelijkse behoeften. De Arabische Lente was natuurlijk geen anarchistische revolutie. Toch gingen de mensen, nadat de centrale overheid wegviel, zelf hun wijken organiseren met wijkcomités, verdedigingssystemen, afvalverwerking en verkeersregels’, licht Tommy toe.

Een realistisch alternatief?

De AGN probeert bewustzijn voor anarchisme te creëren door met mensen op straat te praten en pamfletten te verspreiden.

Daarnaast ontwikkelt ze theorieën en organiseert ze informatieavonden en demonstraties.

Denken de Nijmeegse anarchisten dat een anarchistische samenleving een realistisch vooruitzicht is? ‘Leven met anarchistische structuren hebben we eeuwenlang niet meer beoefend’, geeft Arthur toe. ‘We moeten daar weer mee experimenteren.’

Ook Tommy denkt niet dat wanneer morgen de structuren van de samenleving uit elkaar vallen, er een anarchistische samenleving ontstaat. ‘Het is een structuur die moet worden opgebouwd en gevoed.’

De Nijmeegse anarchisten geloven wel dat een anarchistische maatschappij uiteindelijk mogelijk is. Als voorbeeld geven ze de burgeroorlog van 1936 in Spanje. Tijdens deze burgeroorlog woonden miljoenen mensen in dorpen en steden samen in een anarchistische samenleving. Grond en productiemiddelen gingen over in handen van de boeren en arbeiders. Het geld werd afgeschaft en vervangen door het onderling ruilen van producten. Woningbouw, watervoorziening, elektriciteit en gas werdem geregeld door de mensen zelf’, vertelt Arthur. Deze anarchistische samenleving is na drie jaar toch uit elkaar gevallen.

Je kunt je daarom afvragen of anarchisme wel echt werkt. Volgens de Nijmeegse anarchisten is dat wel het geval. ‘De Spaan-

se anarchisten raakten steeds meer economisch geïsoleerd. Ze kregen geen steun van omringende kapitalistische landen. Voor deze landen was anarchisme heel erg bedreigend’, legt Arthur uit. ‘Als er ergens een anarchistische samenleving ontstaat en die werkt, waarom zouden mensen in andere landen zich dan nog aan de regels houden?’

Volgens Tommy is dit de reden dat de AGN niet alleen voor een anarchistisch Nederland is. Nederland kan zichzelf economisch niet voorzien. Heel veel producten en grondstoffen hebben we hier niet. Daarom zal er altijd een relatie tussen Nederland en de rest van de wereld moeten bestaan. Onze strijd voor anarchisme gaat voorbij de Nederlandse grenzen. Structuren moeten op internationaal niveau worden veranderd.’

Geen blauwdruk De Nijmeegse anarchisten zeggen niet voor een samenleving van chaos te pleiten. ‘We willen een vloeiende, dynamische samenleving die zo is georganiseerd dat iedereen zijn plek heeft en dat er voortdurend wordt gezocht naar verhoudingen, zonder deze vast te leggen’, zegt Arthur. Dit is echter geen garantie voor een chaosvrije maatschappij; dat zal de praktijk moeten uitwijzen. De leden van AGN zeggen geen blauwdruk voor een nieuwe samenleving te hebben. ‘Ik kan niet bepalen hoe andere mensen moeten leven’, zegt Tommy. ‘Ik wil met anderen overleggen hoe ze willen samenleven.’ ANS

Tekst: Bas van Woerkum/ Foto’s: Redactie/ Illustraties: Joost Dekkers De Graadmeter P. 21

De graadmeter In De Graadmeter zijn de mogelijkheden niet te overzien. Waar kun je het beste wildkamperen, wat is het hipste kapsel en hoe scoor je het snelst een bedpartner? In De Graadmeter onderzoekt ANS de opties.

Deze keer: Linkse hobby’s

Wat: Waalstrand opruimen Benodigheden: Zak en veel vuil Voldoening: Stik erin, Waalstrand

Wat: Demonstreren met linkse leuzen Benodigheden: Hout, stift en onvrede Voldoening: De wereld verbeterd

Wat: Een trui breien voor een boom Benodigheden: Naald, draad en skills Voldoening: Uitgebreid ontspannen

De plastic troep waarmee oceanen zijn vervuild, spoelt wereldwijd aan op stranden en ons geliefde Waalstrandje is geen uitzondering. Vogels en zeedieren stikken in dit plastic, maar de rechtse kwallen zullen de rotzooi die ze hebben veroorzaakt nooit opruimen. Het cliché luidt dat een betere wereld bij jezelf begint, dus met een lullig tasje begin je al het afval dat je tegenkomt te verzamelen.

Veel vuil ligt er niet op deze zonnige lentedag, maar in een linkse stad als Nijmegen kunnen zo twintig anderen je voor zijn geweest. Een prikker is hoe dan ook aan te raden, zodat je niet telkens hoeft te bukken. Ondanks een vastberaden instelling begint deze hobby snel te vervelen en terugkijkend naar het stuk strand dat je hebt opgeruimd, voel je weinig trots over je bijdrage. Uit frustratie over deze verspilde tijd, flikker je op weg naar huis de plastic tas met vuil maar in de Waal.

De wereld gaat naar de klote en je bent boos. Een demonstratie moet eigenlijk twee dagen van tevoren bij de gemeente worden gemeld, maar als rasechte activist ga je keihard tegen het systeem in. Met een houten bord, waarop je met zwarte viltstift een catchy linkse leus zoals ‘meer bomen’ of ‘meer cultuur’ knalt, spurt je naar het stadhuis om te laten zien waar je voor staat. De meeste voorbijgangers reageren positief op de demonstratie en dat geeft energie om door te gaan. ‘Blijven zeuren tot je verschil maakt’, roept een oude vrouw. ‘Als de overheid stopt met geld geven, gaan we naar de klote’, schreeuwt een geëmotioneerde man. Door pijnlijke uitingen als ‘demonstreren heeft tegenwoordig geen zin meer’ en ‘we hebben hier geen echte cultuur’ voelt de bezigheid heel even onzinnig. De sympathisanten zijn echter ruim in de meerderheid, waardoor het testpanel na afloop tevreden ecologisch verantwoorde frappuchino gaat drinken bij een hippe start-up.

Bomen zijn je beste vrienden en omdat breien weer helemaal hip is, wil je er een bedanken met een trui. In deze moderne tijd kun je voor uitleg je oma vervangen door een YouTube-instructievideo.

Slurpend aan een kop kruidenthee, heb je goede hoop dat er binnen een paar uur een mooi breisel op tafel ligt. In werkelijkheid heb je dan slechts verkrampte handen. Je raakt bovendien keer op keer de draad kwijt en daardoor is een fatsoenlijk opzetje ver te zoeken. Zonder enige ervaring is het breien frustrerend, omdat je zelfs aan het langzaamste filmpje geen touw vast kunt knopen.

Naarmate je vaker gaat breien en er daadwerkelijk een lapje stof tussen de naalden ontstaat, wordt de hobby een stuk leuker. Tegen de tijd dat je ervaren bent, kan het zelfs ontspannend zijn.

Van de boom hoef je geen bedankje te verwachten, maar dat kan ook komen doordat de trui niet past. ANS

Benieuwd naar meer linkse hobby’s? Kijk op ANS-Online.nl

Tekst: Auke van der Veen/ Foto’s: Elise Talsma Interview Maarten van Rossem P. 23

DE VERENIGDE STATEN VAN MAARTEN

Volgens Maarten van Rossem is de Amerikaanse democratie ziek en het land tot op het bot verdeeld. Toch denkt hij niet dat populisten als Trump te veel aanhang winnen onder bange burgers. ‘De politieke elite in Amerika zal de democratie uiteindelijk beschermen tegen woede en vage onrustgevoelens.’

De Faculty Club van de Universiteit Utrecht is een bekende plek voor Maarten van Rossem. Vertrouwd nestelt hij zich in een van de luie stoelen in de speciaal voor personeel ingerichte caféruimte van het statige Academiegebouw. Als bijzonder hoogleraar Geschiedenis van de Verenigde Staten hield hij het in 2008 na negen jaar voor gezien, maar de attente ober weet nog dat hij Van Rossem thee moet voorschotelen. Deze service maakt de Amerika-kenner echter geen greintje minder kritisch.

Terwijl de doos vol keuzemogelijkheden voor zijn neus zweeft, bestempelt hij direct alle mogelijke theesoorten voor zich op één na als ranzige troep. Net zo veroordelend spreekt hij vervolgens over zijn vakgenoten. ‘Wat die mensen zeggen over de huidige verkiezingen in Amerika, is allemaal sensationeel gelul over Hillary en Donald.’

Het zijn uitspraken zoals deze waardoor Van Rossem tot BN’er is gebombardeerd. Vanaf de jaren 80 verschijnt hij regelmatig op televisie, waar hij als meedogenloos Amerika-criticaster al snel een bekende kop werd in praatprogramma’s als Pauw en Witteman en De Wereld Draait Door. Steeds vaker verscheen hij ook in minder serieuze contexten op de buis, zoals vanaf 2012 als ludieke eenmansjury van de quizshow De Slimste Mens. Ook is hij al acht jaar hoofdredacteur van zijn eigen glossy Maarten!. Zijn avonturen in het amusement maken hem echter geen mindere wetenschapper. Van huis uit is en blijft Van Rossem historicus, met een groot aantal publicaties op zijn naam op het gebied van de geschiedenis en politiek van de VS. De Nederlandse berichtgeving over de huidige Amerikaanse verkiezingen mag volgens hem wat wetenschappelijker worden aangepakt. ‘Een structurele aanpak met achtergronduitleg ontbreekt. Dat is absurd, ik begrijp er helemaal niets van’, zegt Van Rossem.

De huidige Amerikaanse democratie bestempelt de academicus als ziek, wat zich volgens hem tijdens de verkiezingen uit in het populisme van televisiegeile schreeuwlelijken. Terwijl Van Rossem ontspannen een paar kopjes rooibosthee wegslurpt, moppert hij over een volkomen verdeeld Amerika en hoe de Republikeinse presidentskandidaat Donald Trump hierin triomfeert.

Sukkelig stemvee ‘Ik ben al een hele tijd geleden opgehouden te kijken naar die flauwekul van de Republikeinse kandidaatsdebatten’, begint Van Rossem zonder te lachen. Net als in Nederland vindt hij dat ook in The Land of the Free de verkiezingen oppervlakkig aan de man worden gebracht. ‘De potentiële kandidaten staan elkaar allemaal uit te schelden en schreeuwen door elkaar heen. Ze hebben het over de afmetingen van hun penis; hoe diep kun je zinken?’ Volgens Van Rossem vinden de Amerikaanse burgers thuis het wel fantastisch om naar deze shows te kijken. ‘Het zit in de aard van mensen om vermaakt te willen worden. Zend een interessant programma uit over het Huis van Afgevaardigden en ik kan u garanderen dat binnen zes minuten het hele publiek is verdwenen naar de treurige, puberale klunzigheid van een show als De Lama’s. Mensen willen zelf niet nadenken, dat is een illusie.’

‘Mensen willen niet zelf nadenken. Dat is een illusie.’

Dit door Van Rossem als onnadenkend bestempeld stemvee wordt in Amerika voornamelijk vermaakt door Donald Trump, de grootste kanshebber voor de Republikeinse presidentskandidatuur. Deze man werd bekend met vele verschijningen op tv.

‘Trump is krankzinnig, of eigenlijk: hij is een variété-artiest, een televisiepersoonlijkheid. Hoe heeft hij zich gelanceerd? Door op de buis te zeggen dat alle Mexicanen verkrachters zijn.’

Het vermaak van Trump is misschien geen serieuze politiek, maar trekt volgens de historicus wel een hoop stemmen. ‘Via de weg van het entertainment kun je meer mensen aanspreken dan wanneer je echte politieke boodschappen verkondigt. De televisie is een massamedium, waarbij je gemakkelijk veel mensen kunt aanspreken die niet zelf nadenken. Slechts 30 procent van de bevolking in Amerika is hoogopgeleid. De gemiddelde kiezer is altijd een volstrekte randdebiel geweest.’

Een zieke democratie Een vleugje enthousiasme sluipt in Van Rossems stem wanneer hij zich afvraagt of de huidige politiek in Amerika de invloed van televisie gaat overleven. ‘De logica van de moderne media is de logica van het populisme. Wie is in Nederland bijvoorbeeld de meest geliefde politicus? Een geblondeerde krankzinnige uit Venlo, die op televisie beweert dat er een heel groot hek om Nederland moet worden gezet. Hetzelfde gebeurt in de VS, want Trump maakt op de buis het idee groot dat er een muur moet worden gebouwd tussen de VS en Mexico.’

‘Het populisme is van alle tijden. Het is een ziekteverschijnsel van de democratie, dat wordt gegenereerd in tijden van crisis, angst en onzekerheid’, foetert Van Rossem. Volgens de historicus is de Amerikaanse democratie sinds de tweede helft van de jaren 70 ziek. Hij wijt dit voornamelijk aan de rechtervleugel van de Republikeinen, die vanaf toen steeds meer is gegroeid. ‘Het zijn voor een groot gedeelte oudere, blanke conservatieven, die zich grote zorgen maken over hun positie in de Amerikaanse samenleving.

In de VS nemen minderheden als latino’s sterk in aantal toe. Het zal niet lang meer duren of de traditionele blanke Amerikanen zijn niet meer in de meerderheid, terwijl zij decennia bepalend waren voor de cultuur van het land.’

‘Je kunt niet zeggen dat Trump de nieuwe Mussolini is.’

Van Rossem benadrukt dat de groep rechtse conservatieven tegenwoordig vaak voor politici als Trump kiest. ‘Dit zijn vooral industriearbeiders, die merken dat de Republikeinse partij niets voor ze doet. Ze werden eerder gepaaid door allerlei culturele praatjes, maar merkten dat de partij uiteindelijk alleen opkwam voor de allerrijksten. Deze mensen zeggen nu ook: “De regering doet allemaal dingen waar wij tegen zijn en ons wordt maar één keer in de vier jaar naar onze mening gevraagd.” De populistische Trump benoemt hun ongenoegen, ondanks dat hij in feite

zelf gewoon een kletsmajoor is die nooit goed heeft nagedacht over beleidsprogramma’s.’

Donald Mussolini?

Trump gaat soms ver in zijn uitspraken; hij retweette eind februari zelfs een citaat van Mussolini, dat een ander eerder online had gegooid. Liggen populisme en fascisme zo niet op één lijn? Van Rossem mompelt stellig van niet. ‘Het fascisme zoals wij dat kennen is, net als het nationaal-socialisme, gekoppeld aan een bepaalde historische periode. Een populist als Trump is misschien van alle tijden, maar je kunt niet zeggen dat hij de nieuwe Mussolini is.’

Met geheven wijsvinger benadrukt Van Rossem dat Trump echter wel degelijk autoritaire trekjes heeft. ‘Hij komt in de buurt van het fascisme. Bij elk mens, dus ook bij elke Amerikaan, bestaat een ongelofelijk verlangen naar autoritair leiderschap, een belangrijk aspect van fascisme. Trump voldoet aan dat verlangen als een stem die uit de TomTom komt en zegt: “Neem op de rotonde de derde afslag”.’

Van Rossem denkt niet dat Trump uiteindelijk een serieus gevaar zal vormen voor de Amerikaanse maatschappij. Hij ziet de politieke elite daar als de wakende beschermengel over de domme kiezers. ‘Het gegeven dat mensen van nature democratisch, verstandig en goed geïnformeerd zijn, is een totale illusie. Ze zijn altijd al dom geweest. Mensen stemmen op Trump uit woede en vage onrustgevoelens. De politieke elite in Amerika zal de democratie uiteindelijk wel beschermen tegen dit type sentimenten, waardoor het land - ondanks dat de democratie ziek is - niet volledig ten prooi valt aan een totalitaire dictatuur. Je hebt in Amerika namelijk stabiele instellingen als het Hooggerechtshof, de Senaat en het Huis van Afgevaardigden.’ Volgens Van Rossem zal het land dankzij deze tegenwerkende krachten nooit ten prooi vallen aan totalitarisme.

De Onverenigde Staten van Amerika Van Rossem stelt dat Amerika totaal verdeeld is. Aan de ene kant plaatst hij de politieke elite, aan de andere kant de domme Trumpstemmer. Links staan de voornamelijk Democratische progres-

sieven, rechts de veelal conservatieve Republikeinen. Een van de belangrijkste factoren die deze kloof vergroot, is volgens Van Rossem het geloof. ‘In de VS zijn veel meer mensen die serieus geloven dan in Nederland. Bij ons is het percentage mensen dat eens per week naar de kerk gaat 11 procent. In Amerika is dat 60 of 70 procent. Die mensen hangen zeer conservatieve, religieuze partijstromingen als de Republikeinse Tea Party aan.’ Het politieke strijdtoneel wordt dankzij religie alleen maar bloediger.

‘In Amerika is er een enorme strijd om het homohuwelijk en abortus gaande. Een groot, dommer deel van de bevolking wil daar nog steeds niets van weten.’

‘Voor veel conservatieve Amerikanen blijft Barack Obama een vieze vuile neger.’

‘Daarnaast blijft voor veel conservatieve Amerikanen de Democratische president Barack Obama natuurlijk wel een vieze vuile neger’, stelt Van Rossem met opgeheven wenkbrauwen, terwijl hij de impact van racisme in de VS benadrukt. ‘Amerika is door en door racistisch. Daar worden elk jaar een paar honderd jonge negers op straat doodgeschoten.’ De Amerikadeskundige wijt deze rassenwaan aan het oeroude gevoel van spanning tussen ‘ons’ en de vreemdeling. ‘Dit is van alle tijden. Als sociaal levende zoogdieren met een heel sterk gevoel voor groepsidentiteit hebben wij hier constant last van. In het steeds racistischer wordende Amerika is een zwarte president als Obama een volstrekt uniek figuur.’

Gekke Maarten Door een zieke democratie en politieke verdeeldheid in de VS zijn de uitkomsten van de aankomende verkiezingen volgens Van Rossem moeilijk te voorspellen. Toch waagt hij een poging.

‘Hillary Clinton moet kunnen winnen; dat lijkt mij het meest realistische scenario.’ Waarom kan een Republikein als Trump geen president worden? ‘De blanke, jonge Amerikaanse man boven de 30 stemt vaker rechts. Hij moet het echter afleggen tegen een groeiende groep progressieven. Dit zijn vaak ook jonge Amerikanen, meestal van minderheden, maar ook blanken. Die groepen behoren tot de belangrijkste steungroepen voor de Democraten. Ook vrouwen stemmen in de VS vaker links, omdat zij in het algemeen minder geneigd zijn tot confrontatie. De Republikeinen maken liever ruzie dan de Democraten.’

‘Toch is alles wat we over de toekomst zeggen steeds weer een vorm van gokken’, nuanceert de historicus. Daar komt nog bij dat de Amerikaanse presidentsverkiezingen altijd compleet onvoorspelbaar zijn. ‘Een halfjaar geleden zei ik bijvoorbeeld dat Trump een strofiguurtje is en dat de partijen in Amerika na een tijdje wel serieus campagne zouden gaan voeren. Kijk eens hoe spannend het nu is.’ Van Rossem mag dan misschien vaststellen dat de Amerikaanse democratie ziek is en het land verdeeld, maar hij geeft ook toe nooit zeker te weten hoe de verkiezingen zullen aflopen. Alles is mogelijk bij de verkiezingen en zelfs als je gelijk hebt, kun je voor gek worden verklaard. ‘Stel je voor dat ik in het jaar 2000 had gezegd: “Bij de verkiezingen van 2008 zal het gaan tussen een vrouw, een neger en de bejaarde John McCain.”’ Met een grijns op zijn gezicht voegt hij toe: ‘Dan had iedereen gezegd: “Die Van Rossem, die is gek.”’ ANS

Column Finn Roelofs P. 25

DE MARSMAN Hij werd geboren in het Nijmeegse Waterkwartier. Als eerste in zijn familie ging hij naar het Stedelijk Gymnasium. Terwijl hij koffie drinkt op het Erasmusplein, voelt hij zich zo nu en dan een Marsman.

De gastdocent uit de VS nam na aankondiging het woord en maakte meteen een statement: ‘Ik draag dit Hawaiishirt omdat ik iedere ochtend met een glimlach aan de dag begin. In tegenstelling tot collega’s die jas-das gekleed gaan, ga ik met veel plezier naar mijn – aanhalingstekens gebarend – ‘werk’. Ik voel dan ook niet de behoefte om mijzelf op te hangen aan een das die eigenlijk een strop is.’ Nu denk ik dat, wanneer hij vaker in Nijmegen college zou geven, hij minder de behoefte zou voelen om zijn kledingkeuze uit te leggen. Er heerst hier niet bepaald een kledingnorm die snel als, zoals hij ondervond, een smerig corporatistische dwangbuis ervaren kan worden.

Terwijl hij dit overdenkt, ziet de Marsman drie studentes in mantelpak over het Erasmusplein lopen. Met witte hemden eronder die iets te vaak zijn gewassen, rokken met kaarsvet, vlekken op hun jasjes en ladders in hun panty’s, ziet het er uit alsof ze al veel constitutieborrels hebben bezocht. Het is wellicht lente, maar dit is misschien niet echt waar Martin Bril aan dacht toen hij het over ‘rokjesdag’ had. De Amerikaanse professor had er zeker zijn wenkbrauwen bij opgetrokken.

Hij is nog niet klaar met dagdromen over de drie meisjes in hun knullige bestuurspakjes of er komen twee benen voorbij. Een vrouw met een damespantalon aan; het meest onderschatte kledingstuk in Nederland. Het jasje van de vrouw valt over haar billen. Daaronder begint de pantalon, de gleuven van de broekzakken nog net zichtbaar als twee aparte horizonnen met een verdwijnpunt dat zo ver ligt dat je de afstand nooit zou kunnen overbruggen; twee brievenbusfirma’s waarvan niemand weet waartoe ze precies behoren, laat staan de belastingdienst.

Op precies het juiste moment verlaat de stof van de broek de billen om vanaf het breekpunt in een rechte lijn naar beneden te vallen, waarbij een aantal Griekse pilaren ontstaat. De groeven in deze pilaren dwingen je blik naar beneden te gaan, recht op de hakken af.

De Marsman staat gebiologeerd op en vraagt zich af of de Amerikaanse professor tralies in de pilaren van pantalon had gezien.

ANS geeft raad Tekst: Vera Crienen en Wisse de Jonge/ Illustratie: Jeroen Wintraecken P. 26

ANS GEEFT RAAD In ANS geeft raad bepalen studenten zelf de collegestof. ANS schakelt wetenschappers in voor praktisch advies over alledaagse kwesties en maakt hieruit de balans op. Deze keer geven een schrijver, docent economie en lifecoach antwoord op de vraag: hoe word ik rijk?

Erica Verdegaal, econoom en schrijver van het boek ‘Waar doen ze het van? Hoe je rijk wordt. En blijft.’

‘Als je nieuwe dingen aandurft, ben je financieel minder kwetsbaar. Wees daarom ondernemend en weet je uit elke situatie te redden. Raak je arbeidsongeschikt, schrijf een bestseller. Verlies je je baan, begin een eigen bedrijf.

Redt die onderneming het niet, bedenk een nieuw product. Ware rijkdom schuilt in durf, optimisme en inventiviteit, niet in geld.

‘Maak een lijstje van je financiële zwakheden, zoals niet uitkomen met je inkomen, goklust of spilzucht. Neem deze lijst regelmatig door. Zo stoot je je niet twee keer aan dezelfde steen. Zelfkennis is belangrijk om rijk te worden.

Blijf echter ook genieten. Overmatig plannen en gierigheid zijn ook zwakheden. Denk maar eens aan die ene persoon die, wanneer je met een groepje uit eten gaat, niet meebetaalt aan de rekening. Diegene wordt niet aardig gevonden. Gierigheid staat een gelukkig leven in de weg en daardoor kun je minder genieten van je rijkdom.

‘Pas op voor hypes. Sluit je helemaal af van wat andere mensen doen en bepaal wat jou gelukkig maakt. Probeer niet rijker of beter te zijn dan anderen. Veel jonge mensen willen bijvoorbeeld in Amsterdam wonen, terwijl woningen daar peperduur zijn. Als je iets wilt kopen, moet je jezelf eerst afvragen of het bijdraagt aan wat jij belangrijk vindt.’

ANS geeft raad P. 27

Roel Grol, docent economie aan de HAN en gepromoveerd op de economische geletterdheid van leerlingen ‘Zorg ervoor dat je financieel geletterd bent. Dat houdt in dat je je bewust bent van de trucs die anderen bedenken om je te verleiden tot bepaalde uitgaven. Vraag jezelf daarbij af hoe je niet arm wordt in plaats van hoe je rijk wordt. Elke dag word je namelijk geconfronteerd met allerlei verleidingen en gemanipuleerd in je gedrag. Blijf jezelf bij alle financiële beslissingen afvragen: “heb ik hierom gevraagd?” en “wordt iemand anders hier beter van dan ik?” In het Douwe Egbertscafé in het Spinozagebouw zijn kleine kopjes koffie relatief duurder dan de grote koppen. Je wordt verleid om meer koffie te kopen dan je eigenlijk wilt. Met dit soort afleidende opties en schijnkortingen proberen marketeers jou te laten kopen.

Aanbiedingen kunnen aantrekkelijk lijken, maar leveren bij nader inzien vooral voordeel op voor de verkoper. Wie deze trucs herkent, maakt betere keuzes in zijn koopgedrag.

‘Gebruik deze afleidende trucs om zelf geld te verdienen.

Mensen die rijk willen worden, zoeken naar een gat in de markt - iets wat iedereen wil - en springen daarop in. Ze organiseren bijvoorbeeld een cursus ‘hoe word je rijk?’ omdat iedereen rijk wil worden. Of dit nu ethisch verantwoord en deugdzaam is, is nog maar de vraag.’

Luc Mutsaers, lifecoach en auteur van ‘Rijk binnen 365 dagen’ ‘Als je miljonair wilt worden, moet je heel hard werken en sparen. Gebruik je vrije tijd niet om geld uit te geven, maar om geld te verdienen door bijvoorbeeld een bedrijfje te beginnen of een extra bijbaan te nemen.

Zonder hard te werken, is de enige andere optie het winnen van de loterij, maar het kopen van loten gaat eerder ten koste van je rijkdom. Door niet mee te doen aan loterijen, bespaar je binnen twintig jaar een bedrag ter hoogte van een middenklasse-auto. Wie per maand een klein bedrag opzij zet, houdt al snel veel geld over.

‘Ga in je studententijd op zoek naar je drijfveren en passies. Dit is de ideale periode om te ontdekken waar je goed in bent en waar je naartoe wilt. Wil je voor een baas werken? Wil je voor jezelf beginnen? Wil je in Nederland of in het buitenland werken? Je wordt niet rijk in je studententijd. Tijdens deze periode moet je vooral investeren in jezelf. Ga je gericht oriënteren op toekomstig werk. Waar is behoefte aan en welke vaardigheden zijn daarvoor nodig? Zorg dat je cv die elementen bevat om je droombaan dichterbij te brengen. Kijk wat je zelf belangrijk vindt in je toekomstige baan en je toekomstige leven. Benut je studententijd om dat scherp te krijgen.’ ANS

De balans van ANS

1. Wees inventief en ondernemend. Je BSA niet gehaald? Start je eigen bedrijf.

2. Ken je eigen financiële zwakheden, zoals bier.

3. Pas op voor hypes. Vraag jezelf af of je echt een nieuwe telefoon nodig hebt.

4. Herken de trucs, zoals de schijnkortingen van de koffie in het Spinozagebouw, die anderen bedenken om je te verleiden tot onnodige aankopen.

5. Zoek naar een gat in de markt, zoals het schrijven van een boek over rijk worden, en gebruik trucs om geld te verdienen aan anderen.

6. Werk hard en spaar veel. Neem meerdere bijbanen en open een Zwitserse spaarrekening.

7. Gebruik je studententijd om in jezelf te investeren en op zoek te gaan naar je drijfveren.

Heb jij ook een prangende vraag voor de wetenschap?

Mail deze naar redactie@ans-online.nl

Stamgasten Tekst: Liselotte Noordhuizen en Auke van der Veen/ Foto’s: Pia Rademacher/ Illustratie: Josse Blase P. 28

Stamgasten

Lallende disputen, vage figuren aan de bar of uitbundige dansers, elke kroeg heeft zijn eigen publiek. ANS duikt de vaste stek van een groep studenten in, velt haar oordeel over het café en test de kennis van de trouwe gasten. Deze keer: studentenlacrossevereniging Keizerstad Kannibalz in café De Fuik.

Jorein, Emma en Thijs de B.

Jorein, Emma, Thijs de B, Silke, en Thijs B.

Thijs B. en Silke

Het is rustig in café De Fuik; de avond is nog jong. Swingende mensenmassa’s zullen de ruimte later vullen, maar de leden van studentenlacrossevereniging Keizerstad Kannibalz hebben het nu al gezellig. Met zijn vijven zitten ze in een hoek bij het raam. Onder het genot van afgezaagde hitjes, vertellen ze waarom hun vaste borrelkroeg voor hen de gezelligste kroeg van Nijmegen is. ‘De Fuik is eigenlijk altijd het begin- of eindpunt van onze avond’, vertelt vierdejaarsstudent Technische Informatica Thijs de B. (24) enthousiast. ‘We hebben hier zelfs een eigen “Kannibalz-shotje”. Het is de drank Boswandeling, maar dankzij de combinatie met grenadine wél lekker’, lacht Jorein (28), eerstejaarsstudent lerarenopleiding Wiskunde.

Lacrosse is een sport die door maar weinig studenten in Nijmegen wordt beoefend. Desondanks missen de Kannibalz geen motivatie. Thijs B. (20), tweedejaarsstudent Geneeskunde, was in het eerste jaar van zijn studie op zoek naar een nieuwe sport met snelheid en actie. ‘Bij voetbal ga je gelijk huilend op de grond liggen als je je bezeert. Dat wilde ik niet. Bij lacrosse is aanstellen geen optie.’ Naamgenoot Thijs de B. nuanceert deze uitspraak enigszins, want fysiek spelen betekent volgens hem niet direct dat je agressief bent. ‘We spelen misschien wel hard, maar het is niet alsof we met zijn allen een bank overvallen, hoor.’

Derdejaarsstudent Geneeskunde Emma (20) vertelt dat de lacrossers ook buiten het veld veel lol met elkaar trappen. ‘Wij hebben het Kannibalz-gevoel’, deelt ze stellig mee. Jorein grijnst wanneer hij vertelt over de jaarlijkse gescheiden avond. ‘De vrouwen hebben een leuke activiteit zoals een dansworkshop en de mannen gaan gewoon drinken.’ Vooral de mannenavond van vorig jaar was er volgens hem een om nooit te vergeten. ‘Wij organiseerden een beerpong-avond, waarbij een van onze oudste leden zo kinderlijk was om een slam dunk te maken. De tafel klapte onder zijn gewicht natuurlijk gelijk in elkaar.’ Ook de vrouwen pakten uit bij deze vrouwenavond, letterlijk en figuurlijk. Tweedejaarsstudent Psychologie Silke (21) kan het niet laten grinnikend over deze vrouwenavond te vertellen. ‘Bij onze activiteit vorig jaar, wisten we eerst niet wat we gingen doen en toen stond er ineens een naakte man voor ons. De opdracht was dat we hem moesten natekenen. Hij gaf telkens tips als “meer die billen tekenen”, dat was wel grappig.’ ANS

Stamgasten P. 29

Jorein: ‘Wij hebben een keer 27-0 verloren, in de stortregen.’

Emma: ‘De hoogste score is sowieso boven de 30.’

Thijs B.: ‘Ons definitieve antwoord is 36-2.’

kroegpraat Als student loop je na het indrinken al snel De Fuik in. De bezopen studenten staan urenlang in dit veredelde kippenhok op elkaars lip te dansen.

Op woensdagavond om negen uur is het hier echter rustig. In de donkere ruimte staan een

paar lege tafels en de vertrouwde fuik siert de ruimte boven de bar. Het draairad dat bepaalt welk shotje je moet drinken, hangt er zielig bij. De aanwezigen nippen in groepjes gemoedelijk aan hun biertje. Zij storen zich niet aan de doodse boel.

Het antwoord van de lacrossers is net zo slecht als sommige van hun wedstrijduitslagen: de hoogste score was namelijk 27-17. Als ze tijdens hun wedstrijd één extra punt hadden moeten incasseren, hadden ze het recordaantal tegengoals verbroken.

Waar komt het woord ‘kannibaal’ oorspronkelijk vandaan?

Silke: ‘Dat is vast Latijn.’

Thijs de B.: ‘Thijs, jij bent onze Latijnexpert, want jij doet Honours.’

Thijs B.: ‘Nee, ik weet het niet. Misschien komt de naam van iemand die altijd vrolijk is, die dan zegt: “kan nie balen”.’

Jorein: ‘Was het niet gewoon de naam van een stam? Klinkt logisch, toch? Het is een naam die de Europeanen aan een stam gegeven hebben.’

De Spanjaarden gaven de naam ‘caribal’ aan een stam in de Cariben. Die naam is uiteindelijk verbasterd naar ‘canibal’. Om een extra biertje te mogen nuttigen, hadden de lacrossers toch echt meer van het nuttigen van mensen moeten weten.

De pubquiz Door wie werd lacrosse uitgevonden?

Thijs de B.: ‘Door een Noord-Amerikaanse inheemse stam, maar welke ook alweer?’

Jorein: ‘Ik weet het: de “gonoth gath goe-ah”.’

Emma: ‘Ik heb geen flauw idee.’

Jorein: ‘Een Indianenstam, gokken we.’

De stamnaam die de lacrossers noemen hebben ze uit hun dikke duim gezogen. Ze mogen toch hun eerste biertje wegtikken, want de uitvinders waren inderdaad indianen, namelijk leden van de sportieve ‘Oneida-stam’.

Om welke reden werd lacrosse oorspronkelijk gespeeld?

Jorein: ‘Mannelijke indianen testten hiermee hun fysieke kwaliteiten tegen elkaar.’

Thijs de B.: ‘Ze speelden lacrosse als alternatief voor het voeren van oorlogen.’

Jorein: ‘Dat klopt. Lacrossers strijden wel lekker hard, maar oorlog zou ik een wedstrijd nooit noemen.’

De lacrossers kunnen hun stick wederom verruilen voor een glas bier. Ze hebben duidelijk genoeg historisch besef, want hun inheemse voorgangers gebruikten ook liever hun stokkie dan hun strijdbijl om conflicten op te lossen.

Wat is de hoogste score die ooit bij een officiële lacrossewedstrijd is behaald? Jullie mogen er vijf punten naast zitten.

Thijs de B.: ‘Ik denk 31-0.’

Op 13 oktober 1972 stortte een vliegtuig neer in het Andes-gebergte. Op den duur gingen de mensen aan boord dode medepassagiers opeten. Hoeveel dagen duurde het voor de overlevenden werden gered? Jullie mogen er vijftien dagen naastzitten.

Emma: ‘Je kunt zo’n drie maanden zonder eten volgens mij.’

Jorein: ‘Jij doet Geneeskunde, toch? Met zulke uitspraken kun je na vanavond beter stoppen.’

Thijs B.: ‘Hooguit twee weken. Je bent toch geen krokodil? Die kunnen maanden zonder eten overleven.’

Thijs de B.: ‘Het duurde vast lang voordat ze werden gered. Na zeven dagen heb je niet zoiets van “Ik ga eens even een been proberen”, dus daarna moet het nog wel even hebben geduurd.’

Silke: ‘Laten we 44 dagen zeggen.’

De Kannibalz weten niet zoveel af van hun mede-kannibalen. De menseneters hebben lang van hun smakelijke soortgenoten mogen genieten, want pas na maar liefst 72 dagen was de redding nabij.

De Afrekening

De Nijmeegse lacrossespelers zouden zo een geschiedenisboek over hun sport kunnen schrijven, want dankzij hun kennis hierover scoren ze gemakkelijk twee biertjes. Helaas winnen de Kannibalz ook buiten het veld geen wedstrijd met hoge scores en hebben ze niet genoeg mensenetersmentaliteit om echt iets te weten over het kannibalisme. In combinatie met de rust in De Fuik wordt de eindstand twee biertjes.

Deze ANS niet/ Kutkunst/ Colofon Tekst: Redactie P. 30

DEZE ANS NIET Hedonistische tredmolen Voor ANS geeft raad vroegen wij Lei Delsen, Managementprofessor aan de RU, of hij tips had voor studenten om rijk te worden. Tips geven wilde hij niet, maar zijn filosofische betoog tegen de insteek van dit stuk, willen we je niet onthouden: ‘Het materialisme is het oppervlakkigste van alle ismen uit de vorige eeuw, maar wel het isme dat uiteindelijk heeft gezegevierd. We leven in een “hedonistische tredmolen” waarin we streven naar steeds meer consumptie. Het bezit en het gebruik van goederen wordt door veel mensen beschouwd als de kortste route naar geluk. Ten onrechte.’ Neem deze wijsheid van oom Delsen ten harte, kinders.

Minst inspirerende student 2017 ANS maakte afgelopen maand de minst inspirerende Nijmeegse studenten van 2016 bekend. Twee hoofdredacteuren van ANS én een redacteur gingen er met de dubieuze eer vandoor. Tijs Sikma, de nummer één, won een meet & greet met de meest inspirerende student van Nijmegen: Caspar Safarlou. Ken jij iemand die absoluut de minst inspirerende Nijmeegse student van 2017 moet worden? Nomineren kan nu!

Stuur een mailtje naar redactie@ans-online.nl met de naam van de persoon en de reden dat hij niemand inspireert.

30e jaargang Hoofdredactie Tijs Sikma en Bas van Woerkum Redactie Pim ten Broeke, Vera Crienen, Noor de Kort, Tom Plaum en Auke van der Veen Medewerkers Tim Hebbink, Wisse de Jonge, Liselotte Noordhuizen Illustraties Josse Blasé, Joost Dekkers, Jeroen Wintraecken, Bas van Woerkum Foto’s Ted van Aanholt, Sven Nijhof, Nienke Geerts, Elise Talsma Voorpagina Elise Talsma Columnisten Finn Roelofs en Joanne Vrijhof Eindredactie Evy van der Aa, Manon Abbo, Pien Goutier Crypto Bas Dikmans Cartoon Anne van der Heijden Ontwerp Marloes de Laat en Roel Vaessen Lay-out Bas van Woerkum Dagelijks bestuur Loes Tijssen (secretaris), Dennis van der Pligt (penningmeester)

Druk MediaCenter Rotterdam

Uitgave, abonnementen en advertentie-acquisitie Stichting MultiMedia: stichtingmultimedia@gmail.com Redactieadres Heyendaalseweg 141 6525 AJ Nijmegen Tel: 06-36428931 Mail: redactie@ans-online.nl

Het Algemeen Nijmeegs Studentenblad is een onafhankelijk blad dat gratis in de binnenstad en op de Radboud Universiteit Nijmegen wordt verspreid. Het verschijnt 7 keer per jaar in de maanden september t/m juni. De uitgave van ANS wordt mede mogelijk gemaakt door:

CRYPTO

Crypto Ans deze maand P. 31 P. 31

De leeuw staat dit jaar helaas in zijn hempje, want Nederland gaat niet naar het EK. WEES ECHTER niet getreurd! We hebben de Olympische Spelen nog, de Tour de France, en... Deze sport-crypto! Zweet je rot met deze puzzel en komt alvast in de sportieve zomersfeer!

De winnaar van de crypto in de de vierde editie van ANS is Jeroen Bousché. De oplossingen vind je op www.ans-online.nl.

ANS mag dit keer een maand gratis onbeperkt sporten bij het Radboud Sportcentrum weggeven. Het Radboud Sportcentrum is het grootste een meest veelzijdige sportcentrum in Nijmegen.

Je hebt er de keuze uit meer dan 70 (!) verschillende sporten en het is iedere dag zeer ruim geopend (ma t/m vr van 07.00 – 23.30 uur, za & zo van 08.00 – 21.00 uur). Hopelijk mogen wij je een keer begroeten. Wil je kans maken op een maand gratis sporten? Stuur dan voor 13 mei je oplossingen naar redactie@ans-online.nl

Horizontaal: 2. Nederlandse politieke partij verdwaald in Frankrijk (3), 5. Deze manier van rijden doet het fruit bitter smaken (10), 6. Bij deze (water) sport is er geen vuiltje aan de lucht (13), 9. Sporten met een rund tussen je kiezen? (8), 10. Paardrijder speelt het spelletje twee keer (9), 11. Dorstige Spaanse edelman houdt van mannen en vrouwen (5), 13. De spelleider bevindt zich nooit links van de lijn (12), 16. Bij deze sportman krijg je de frisse glaasjes bier (10) 17. Heilige Nijmeegse Universiteit gaat er even tussenuit (4), 18. Dit blad staat in het middelpunt van de deal (8).

Verticaal: 1. Het insect onder water in elkaar meppen? (11), 3. Deze sport is niet te bekijken op enkel één tv (8), 4. Groep van muzikanten die niet van zingen houden? (10), 6. In Engeland moeten alle stoute spelers de hoek in (11), 7. Sporter moet de vallei voor laten gaan (5), 8. Sport waarin niet gedronken wordt (9) 9. Kletsgenoot sport chaotisch (11), 12. Spelen op een vechtende ondergrond? (7), 14. Blessuregevoelige zeehonden? (6), 15. Vechten om wie het stuk vlees heeft meegenomen (9).

GEVONDEN VOORWERP www.ans-online.nl. Tekst: De redactie / colofon P. 32

Tekst: Anne van Veen/ Foto: Ted van Aanholt

Wie: Jannes Bijl (28) en Inge Stok (21), beiden student Filosofie Voorwerp: Mees (7 maanden) Hoe combineren jullie Mees met het studentenleven?

‘We zitten nooit op hetzelfde moment in de collegebanken, dus is er altijd iemand thuis om te kijken hoe ze daar de boel terroriseert. Op vrijdag hebben we wel direct na elkaar college. Mees gaat dan in de kinderwagen mee naar het Spinozagebouw om vervolgens met de andere ouder weer mee naar huis te gaan. Als we dan toch ergens anders moeten zijn, is het niet moeilijk om een oppas te regelen. Onze vrienden hebben geen kind om op te letten en iedereen is dol op Mees, dus een babysitter is zo gevonden. Natuurlijk moeten we goed blijven plannen en is van een typisch studentenleven niet echt sprake meer.’

Worden jullie raar aangekeken als andere studenten de kinderwagen zien?

‘We krijgen wel eens vreemde blikken van studenten als we met Mees over de campus lopen, maar niet zoveel dat we hier last van hebben.

Vooral vrouwelijke studenten vinden haar erg schattig en spreken ons maar al te graag aan. Zodra meiden haar zien, gillen ze dingen als “zo cute!” en worden er woordjes gebrabbeld in de kinderwagen. Vervolgens moeten ze rennen om het college nog te halen.

Is er in jullie studentenwoning plek voor een huilende baby?

‘In Nijmegen is het bijna onmogelijk iets betaalbaars te vinden voor een studentengezin. Gelukkig konden we terecht in de “foutjesflat” van het SSHN-complex Galgenveld toen Mees drie maanden was. Dit is een flat met driekamerappartementen speciaal voor studenten met kinderen. Het gebouw is gevuld met heen en weer steppende kleuters.

Van hen waren de meesten, zoals de naam van de flat al verraadt, niet gepland. Op dit moment hebben we nog niet veel contact met onze ganggenoten, maar als Mees ouder is kan ze met de buurkinderen spelen op de binnenplaats.’

Hoe past een baby binnen een studentenbudget?

‘Moeders die studeren krijgen vier maanden lang extra studiefinanciering, als ouderschapsverlof. Vaders krijgen niets. Onze ervaring is dat deze vier maanden niet eens in de buurt komen van de werkelijke uitloop die wij als studerende ouders hebben. We doen nu al een jaar langer over onze studie en hier komen ook de nodige kosten bij. Gelukkig hoefden we geen wieg of kinderwagen te kopen. We zijn de eersten in onze familie met een baby en kregen alle spullen cadeau. Alleen aan de bergen luiers zijn we meer kwijt dan de gemiddelde student.’ ANS