ANS intro 2014

ANS

DOOPT Algemeen Nijmeegs Studentenblad / intro 2014

Vooraf Tekst: Redactie P. 2

deze ANS

commentaar

Bibberend sta je aan de rand van het diepe en kijk je naar het zwarte water. Je zou graag weten wat er onder de oppervlakte ligt voordat je kopje onder gaat. Je twijfelt, wil je je wel onderdompelen in het nieuwe, het onbekende?

Het is onvermijdelijk, je zult worden gedoopt. Gedoopt tot student.

Tijdens het ritueel van het dopen - vermomd als ‘introductie’ word je meegenomen van het ene heilige oord naar het andere: de Malle Babbe, de Van Buren, de Drie Gezusters of een andere gemeenschappelijke zuiptent in de Molenstraat. Je zult ze allemaal bezoeken, tot je kotsend bij de Febo belandt.

08 Kekke plekken Als je zonder voorgeplande feestjes of intensieve begeleiding van mentoren een beetje verloren bent, biedt deze ANS de uitkomst. In vier pagina’s heb je een overzicht van de beste koffietentjes, winkels en eetplekken waar je tijdens de intro niet zo snel zal komen.

12 Interview Sef Rapper Sef houdt wel van humor in zijn teksten. Zijn album De Leven is daarvan het bewijs. ‘Het is prima als dat verkeerd wordt geïnterpreteerd.’

De alcohol stroomt de volgende dag weer net zo rijkelijk door je keel, en door de kelen van vele anderen. Totdat iedereen zich aan het einde van de achtdaagse rit volledig bekeert en zwicht voor het studentenleven. Een ‘massadoopsel’ noemen we dat.

16 Studentenlevensweg Wacht jou een studententijd vol dronken escapades, scoor je de meeste onenightstands of word je een arme langstudeerder? Dobbel en ontdek met dit bordspel.

Eenmaal bekeerd wacht je een leven vol kleine kutkamers, slecht voedsel en vroege ochtendcolleges, maar ook vol vrienden, nachten lol in de donkere kroegen van Nijmegen en vooral een nieuw verworven vrijheid om te doen en laten wat je wilt.

18 Nijmeegse mormonen In een pand aan de Oranjesingel huist een strenggelovige mormoonse gemeenschap. Zij trekken langs de deuren om hun overtuigingen te verkondigen. ‘We brengen het geloof terug naar hoe Jezus het heeft bedoeld.’

Je hoeft dit avontuur niet alleen te aan te gaan. Graag staan we je bij, vermaken je tijdens dat oersaaie college of houden je op de hoogte van universiteitsnieuws.

Maak kennis met het leven na de doop.

Kleed je uit, haal diep adem en waag de sprong.

De hoofdredactie

12

18

04 05 07 21 22 26 28 30 31 32

21

Beperkt in je studie Binnenstebuiten Laatste Oordeel Graadmeter Interview Khalid Oubaha Enerzijds Anderzijds Stamgasten Colofon Crypto Gevonden Voorwerp

28

Tekst: Redactie/ Illustratie: RensWijnhoven van Vliet ANS-Online.nl Tekst: Redactie/ Illustratie: Sascha ANS-Online.nl P. 03 P. 3

niet Geen gehoor Zoals valt te lezen op pagina vier van deze ANS, laat de bereikbaarheid van de studentendecanen soms te wensen over. Ironisch genoeg ondervond de redactie dit meerdere malen in levende lijve. ‘Probeert u het later nog eens’, was het advies van de studentenbalie. Toen de decanen het openingsartikel onder ogen kregen, wisten ze echter niet hoe snel ze ons moesten bereiken om de persen te stoppen.

Naakt zwemfestijn op het Erasmusplein De graadmeter over skinnydippen op pagina 21 leert ons dat naaktlopen op het Erasmusplein bij nacht een waar feestje is. Bij dezen dus de perfecte uitdaging tijdens hete introductienachten, voor mentorgroepen met ballen. Kiekjes van jullie avonturen in het donker mogen altijd opgestuurd worden naar de redactie, de mooiste zal uiteraard worden beloond.

ans Een tijdschrift maken is prachtig, maar af en toe ook lastig. Wat doe je als Jet Bussemaker iets doms doet dat niet meer op tijd is voor het blad? Dan photoshop je een clownsneus op haar gezicht en ga je naar het internet.

Soms gebeuren er simpelweg dingen in studentenland die de papieren ANS niet halen: op de website houden we alles met argusogen in de gaten. Hier een kleine greep uit het online nieuws.

Hallo, wij zijn ANS Ook dit jaar is er weer een introductie voor alle sjaarzen van de RU en ook dit jaar is ANS erbij om alle activiteiten te verslaan. Een stel verlopen uitziende journalisten valt uiteraard helemaal niet op tussen alle frisse, hoopvolle gezichtjes. Op deze manier kunnen we zonder al te veel aandacht te trekken bekijken hoe de introgroepjes er dit jaar bij lopen en hoeveel bier ze achterover kunnen slaan.

Lees bij ons alle ins en outs van de introductie 2014/15.

Aan de bak Na de intro mogen alle nieuwe studenten meteen de collegebanken in. Eerst volgt echter nog de opening van het academisch jaar. Voor sommigen een excuus om drank achterover te slaan, voor anderen een excuus om een middag vrij te nemen en voor ons een excuus om journalistiek te bedrijven. Met een toespraak van de rector magnificus weet je weer helemaal waar je aan toe bent: een jaar zwaar pezen, vroeg opstaan en vakken binnentikken.

LowlANS 2014 Het blijft een prachtige traditie op de RU. Na een paar dagen flink zuipen tijdens de introductie is het tijd voor nog meer zuipen op de introductieweekenden. Wat moet je in godsnaam kiezen uit het oerwoud van introkampen? Voor de echte festivalsfeer moet je bij ANS zijn.

LowlANS belooft zoals elk jaar een memorabel weekend te worden. Haal je beste legging uit de kast voor de nineties dansavond of chill bij het kampvuur. We zijn daarnaast zeer benieuwd hoeveel mensen er dit jaar tegelijk in het heuse liefdestentje zullen belanden. ANS

Leenstelsel Het einde van de studiefinanciering nadert, tenminste als het aan Jet Bussemaker ligt. Met de laatste loodjes van het zomerreces in zicht moet duidelijk worden wat er precies gaat veranderen voor studerend Nederland. Op de planning staat een sociaal leenstelsel met een betalingstermijn van ongeveer veertig jaar. Mensen uit arme gezinnen krijgen nog wel een beurs, wellicht dekt dat het sociale gedeelte van het stelsel. Binnenkort is het enige wat studenten nog gratis krijgen een OV-kaart, een torenhoge schuld en in het geval van de RU een trui. ANS Op de hoogte blijven van al het studentennieuws?

Check dan www.ans-online.nl, volg ons op Twitter (twitter.com/ANS_Online) of like de ANS-pagina op Facebook (facebook.com/ANSnijmegen).

Studeren met een beperking Tekst: Daan van Acht en Saskia Verheijden/ Illustratie: Rens van Vliet P. 4

Beperkt in je studie Door onoverzichtelijke en onvolledige informatievoorziening wordt het RU-studenten met een functiebeperking overbodig moeilijk gemaakt om te studeren. ‘Eigenlijk staat de regelgeving over de speciale voorzieningen nergens duidelijk aangegeven.’ Hoe erg is de situatie?

Aan een universiteit moet iedereen gelijke kansen krijgen.

Voor een eerstejaarsstudent met een functiebeperking als autisme of een lichamelijke handicap hoort het net zo gemakkelijk te zijn een opleiding af te ronden als voor elke andere student. Om dit te realiseren, is het essentieel dat informatie over een eventueel speciaal studietraject duidelijk en toegankelijk is.

De RU presteert matig wat betreft het voorzien in de belangen van deze studenten. Dit blijkt uit de meest recente Nationale Studenten Enquête. Hoewel de RU bovengemiddeld scoort op bijvoorbeeld sportvoorzieningen en bereikbaarheid, is de informatievoorziening over studeren met een functiebeperking laag beoordeeld met 2,9 uit 5 punten. Daarnaast worden aan de onderwijsaanpassingen en opvang van de universiteit voor studenten met een beperking slechts een 3,1 toegekend. Een blik op de website leert dat die magere cijfers volledig terecht zijn.

Eindeloos doorklikken De webpagina’s van de RU over het studeren met een functiebeperking zijn overwegend slecht of onvolledig. Wie de website bezoekt om informatie te verkrijgen over hulp bij beperkingen, komt terecht op de pagina ‘Extra hulp bij studeren met een handicap’. Deze biedt slechts basale informatie en een web van doorverwijzingen met als eindpunt de pagina van de studentendecaan. Ook deze is zeer beperkt en noemt slechts een aantal algemene voorbeelden met gevallen waarin de decaan de student van dienst kan zijn, zoals het combineren van studie en topsport. Voor concretere informatie over het studeren met een handicap wordt er wederom doorverwezen, ditmaal naar het telefonisch spreekuur en bezoekadres van de decanen.

Riekje Stuut en André Bartels, beide studentendecanen, betreuren de slechte digitale informatievoorziening. ‘De site is een wirwar. De informatie op de verschillende pagina’s moet meer een geheel worden. Het is een belangrijk verbeterpunt’, aldus Bartels. Stuut is het hiermee eens. ‘De informatie op de website kan duidelijker.’

Van het kastje naar de muur Ook buiten het web is de informatie beperkt. Het bezoekadres van de studentendecanen blijkt de Centrale Studentenbalie te zijn, waar men wordt afgescheept met een lijst cursussen en trainingen die niet specifiek zijn toegespitst op studenten met een functiebeperking. In hoeverre heeft een blinde student baat bij een cursus constructief denken? Als mosterd na de maaltijd is een folder met concrete informatie pas te verkrijgen wanneer een afspraak met de decaan is gemaakt.

Te midden van alle doorverwijzingen rept de RUwebsite over een speciaal studietraject voor studenten met een functiebeperking. Informatie over dit traject valt niet – zoals veel andere pagina’s over studeren met een functiebeperking – onder het kopje ‘Studenten’, maar onder ‘Studeren in Nijmegen’. Een van de speerpunten van het traject, dat van start ging in 2009, was het inrichten van een centraal informatiepunt. Martijn Gerritsen, woordvoerder van de RU, bevestigt dat hieronder de Centrale Studentenbalie of studentendecaan wordt verstaan – een slap excuus voor een centraal informatiepunt.

Evelien van der Linden, tweedejaarsstudent, kampt met chronische vermoeidheid en herkent de problemen.

‘Met name de overgang van de middelbare school naar de universiteit is moeilijk voor beperkte studenten. Ik moest veel zelf uitzoeken en op de website van de RU staat weinig aangegeven. Blijkbaar moest ik bij een decaan zijn. Ik heb een afspraak gemaakt, waarna ik werd doorverwezen naar de studieadviseur, die vervolgens weer moest terugkoppelen naar de decaan.’

Volgens Stuut en Bartels zijn met name studenten die er tijdens hun studie achter komen dat ze een beperking hebben de dupe van de slechte informatievoorziening. Bartels: ‘Gaan ze naar de studieadviseur of blijven ze aanmodderen?’ Vooral voor hen is een toegankelijke en overzichtelijke informatievoorziening van cruciaal belang.

Column Manu Compen P.5

Binnenstebuiten

Dikke maatjes De troef van het speciale studietraject is de persoonlijke begeleiding door een zogeheten ‘maatje’. Deze rol wordt vervuld door een vrijwillige student. Wanneer iemand met een beperking aangeeft hulp te willen van een maatje, wordt dit door de RU geregeld. Suzanne Romijnders, eerstejaars Spaanse Taal en Cultuur, zegt veel baat te hebben bij de hulp van haar maa tje Noor Smal, tweedejaars Moleculaire Levenswetenschappen. ‘Door mijn Asperger heb ik de neiging om problemen te ontwijken. Dankzij Noor weet ik waar ik tegenaan loop en hoe ik mijn problemen, zoals het op tijd inleveren van essays, moet aanpakken. Ze verwijst me door naar de juiste mensen.’

Bij deze laatste opmerking moet echter wel een kanttekening worden geplaatst. De RU mag er namelijk niet vanuit gaan dat iedere begeleidende student net zo assertief is als Smal. De maatjes blijven immers studenten en geen volleerde studentendecanen. De begeleidende studenten worden in slechts twee avonden voorbereid op hun eenjarige termijn als maatje.

Smal hield hier gemengde gevoelens aan over. ‘De bijeenkomsten zijn goed voor het overzicht, maar je hebt er over het algemeen niet zo veel aan.’

Het maatjesproject is bovendien niet voor iedereen weggelegd. Voor sommige studenten is de drempel te hoog om de hulp van een maatje in te roepen. Volgens Bartels is een andere vorm van begeleiding wel een mogelijkheid: ‘In samenwerking met de RU en andere instellingen, zoals het Expertisecentrum Handicap & Studie, worden trainingen en intensieve begeleiding gegeven aan studenten voor wie het maatjesproject geen uitkomst biedt.’

Het probleem is niet zozeer de opvang en begeleiding van studenten met een functiebeperking, maar de moeite die het kost om informatie te verkrijgen over deze begeleiding.

Eindeloze doorverwijzingen op de RU-website en zwakke communicatie tussen decaan en studieadviseur staan optimale opvang in de weg. Op korte termijn zal de website een uiterlijke verandering ondergaan. Het is te hopen dat dit gepaard gaat met een inhoudelijke verbetering. ANS

De kapper drukt haar handen ferm op mijn schouders: ‘Hoe zouden we het willen hebben?’, vraagt ze terwijl ze me via de spiegel met wijd opengesperde ogen aankijkt.

Haar stem is onaangenaam en door haar indringende oogcontact, voelt het alsof ze me uitdaagt voor een staarwedstrijd. De shampoo prikt nog in mijn linkeroog.

‘Gewoon een beetje bijknippen is goed’, vertel ik haar terwijl ik aarzelend glimlach. ‘Haar erbij knippen kunnen we hier niet!’, zegt ze lachend. Ze knippert eindelijk met haar ogen. Ik forceer een glimlach, maar aan haar mondhoeken zie ik dat ze me doorheeft.

Niet veel later stelt ze de onvermijdelijke vraag: ‘Wat studeer je?’ ‘Natuurkunde, hier in Nijmegen’, sputter ik nog net voordat ze mijn hoofd tegen mijn borst duwt.

‘Oh, dat is wel moeilijk, of niet?’, is haar allerminst onverwachte tegenvraag. ‘Ja, best wel’, zeg ik, terwijl we een ongemakkelijke blik van onbegrip op elkaar werpen.

We snappen niets van elkaar. Haar schaar gaat sneller op en neer en ze begint met een collega te praten.

Tien minuten later sta ik opgelucht op de stoep. Vluchtig frommel ik mijn haar de goede kant op en stap ik de fiets op richting huis. Het is een zomerdag, begin juni.

Ik snel door een rustige woonbuurt in Nijmegen-Oost.

Aan beide kanten van de straat zie ik schooltassen en uitgehangen vlaggen van geslaagde scholieren. Felgekleurde Eastpaks, gouden Dolce&Gabbana tasjes, een aftandse Kipling; geen enkele smaak wordt overgeslagen. Iedere tas roept als vanzelf een bepaald type scholier in me op. Die Eastpak heeft die Kipling sowieso een keer laten struikelen bij gym.

Het herinnert me aan het trotse, maar ook onzekere gevoel waar ik mee zat toen mijn vlag uithing. Voor ik natuurkunde studeerde, wist ik totaal niet wat me te wachten stond. Eigenlijk was er maar één ding dat ik echt zeker wist; mijn beige Eastpak ging dat gouden damestasje nooit meer tegenkomen.

Twee jaar later zijn we van elkaar vervreemd. Nu zijn de damestassen serieus, soms zelfs documentkoffertjes.

Ik mis de gouden tasjes. Ik mis hun eindeloze gegiechel achter in de klas, hun spontaniteit, hun hart-op-de-tonghouding. Verdomme, ik mis de kappers van toen. De volgende knipbeurt ga ik haar proberen te laten lachen.

Adverteren? Kijk op ANS-Online.nl P. 6

ansjes Een Ansje mag maximaal 35 woorden bevatten en kost 5 euro voor studenten en 10 euro voor externen. De waarde van de aangeboden goederen mag de 900 euro niet te boven gaan. Mail naar: stichtingmultimedia@ Geld verdienen? Doe mee aan onze taalonderzoeken! Kijk voor meer informatie op www.mpi. nl/doemee, of schrijf je direct in via www.mpi.nl/ ppreg. Het Max Planck Instituut is gelegen op de campus.

N.D.F. Argus, een uniek samenwerkingsverband tussen disputen voor een unieke studententijd. Nog niet overtuigd? Kijk snel op www.ndfargus.nl.

Tekst: Dennis van der Pligt en Kim Saris/ Foto: Francesca Asscher Laatste oordeel ANS-Online.nl Leef, woon, werk, feest... met ANS 7 P.P.P.07 7

het laat ste oor deel

Studie: Moleculaire Levenswetenschappen, Scheikunde, Science College: Spectroscopische Technieken, 6 juni, 8.45-10.30 uur, HG 00.304 Docent: Dr. M. Tessari Uitstraling: Vrolijke krullenbol Publiek: Uitbrakkende bèta’s Inhoud: Kriebellijnen en computergepiel Eindcijfer: 6,5

Duffe opsommingen of ultiem entertainment?

Iedere maand verschanst ANS zich in de collegebanken om een genadeloos oordeel te vellen over het onderwijs aan de RU. ‘Vandaag gaan we het hebben over de struikelblokken van dit vak.’ Met Italiaanse tongval kondigt Marco Tessari aan wat hij in dit college zal bespreken.

De docent besteedt de daaropvolgende twee uur aan nucleaire-magnetische resonantie (NMR), een techniek die wordt gebruikt om de structuur van een stof te bepalen. Het bijbehorende computerpracticum zorgt bij veel studenten voor problemen. Tessari’s subtiele grappen zorgen er echter voor dat de materie goed te slikken is. De PowerPoint-presentatie en Tessari zijn aanvankelijk onafscheidelijk. Zijn ogen wijken niet van het scherm af en hij gaat snel door het beeldmateriaal heen. ‘Zo, even een overzicht van de laatste maanden in drie minuten.

De docent voert het woord, maar verwacht dat de studenten zijn verhaal aanvullen. Wanneer er tijdens het vertellen een vinger omhoog schiet, stopt hij dan ook abrupt met zijn uitleg. ‘Hoe herken je deze vorm van resonantie?’, vraagt een student. ‘In dit geval is het een kwestie van dertig jaar oefenen.’ De vlakke toon waarop Tessari antwoord geeft, levert vaak een onbedoelde lach in de zaal op. De docent kan moeilijk emotie in zijn stem leggen, waardoor zijn verwoordingen droog klinken en hijzelf nogal stijf overkomt. Uit het gegrinnik blijkt dat de sfeer goedgezind is, maar het lachen verstomt als Tessari zijn verhaal vervolgt. ‘Het is toch niet moeilijk?’ Langzaam wordt het voor de Italiaan helder dat de studenten daar anders over denken. ‘Als het niet duidelijk is, respond dan alsjeblieft.’

Op zoek naar meer pit en passione, snijdt Tessari na de pauze een gevoelig onderwerp aan. ‘Hoe gaat het met het computerpracticum?’, vraagt hij opgewekt. Meteen klinkt een eenstemmig ‘mwa’ door de zaal. Wijzend naar de kriebelige grafieken die op de dia verschijnen, zegt hij: ‘Dit is een voorbeeld van een foute simulatie. De vraag is nu hoe jullie een goede grafiek krijgen, zoals ik die construeer.’ Het vermoeide publiek kan er echter geen Parmezaan van maken. De docent blijft hoopvol: ‘Als jullie het weten, graag hard en duidelijk antwoorden’, eist de Italiaan die zelf onduidelijk articuleert.

Tessari straalt zelfverzekerdheid uit met zijn lichaamshouding en uit zijn handgebaren blijkt dat hij wél emotie kan tonen. De gebalde vuisten en wentelende handen, waaruit zijn Italiaanse achtergrond blijkt, verhelderen de uitleg echter niet. Twee studenten kopiëren de bewegingen in de hoop hetzelfde inzicht als hun docent te verkrijgen. Tessari is zo gedreven in het doceren dat het college uitloopt. De studenten lijken dit niet erg te vinden, omdat ze dankbaar zijn voor alle hulp die ze krijgen.

Het Laatste Oordeel der Studenten De studenten zijn van mening dat het college ‘moeilijk te volgen’ is. Volgens hen ligt dat aan Tessari’s zachte, monotone manier van spreken en zijn ‘wankele grammatica’. ‘De docent kan wel wat meer aandacht besteden aan zijn formuleringen en het computerpracticum.’ Slechts een enkeling vindt dat de stof desalniettemin boeiend wordt gebracht. Tessari’s uitleg is in die zin ‘voldoende verstaanbaar’ om wijzer te worden op het gebied van NMR-spectrum.

Toch zou het college effectiever zijn wanneer ‘de docent rustiger door de stof gaat aangezien het erg lastig is’. De humor is mooi meegenomen, maar de toehoorders komen vooral voor de uitleg. Menig student zit immers in gedachten al bij de herkansing. ANS

Een keer iets anders Tekst: Annemarie Verschragen en Sascha Wijnhoven/ Foto’s: Kiki Kolman en Elise Talsma/ Illustraties: Sascha Wijnhoven P. 8

Kekke plekken Ben je een nieuweling in Nijmegen of ken je inmiddels het barpersoneel van de El Sombrero bij naam? Merk je dat de helft van de Nijmegenaren ook dat ene leuke shirt draagt? ANS verliet de gebaande intropaden en ging op zoek naar alternatieven.

Bier drinken op het Waalstrand, eigen fietsen terugkopen bij de AFAC en uitbrakken in het Kronenburgerpark.

Tijdens de introductie zal de nieuwe lading eerstejaars de typische Nijmeegse tradities worden aangeleerd.

Deze kennis aan de jongere generatie overdragen is een nobele taak. Zonde dat de rondleiding voornamelijk de tentjes toont die al makkelijk te vinden zijn. Nijmegen heeft immers meer te bieden dan de typische hotspots.

Van winkelen tot een hapje en een borrel, ANS neemt de uitdaging aan en geeft tips.

Conceptuele koopzucht Op het spiksplinternieuwe Plein ‘44 staat de Primark, de topattractie die in april zijn deuren opende. Waar bij de H&M tijd is voor een eerste flirt, worden in de ellenlange rij voor de Primark noodgedwongen hele levensverhalen gedeeld. Eenmaal binnen bevind je je al snel tussen de gillende tienermeisjes en een verdwaalde veertiger op zoek naar de perfecte onesie. Winkelen in Nijmegen heeft echter meer om het lijf.

De zoektocht naar alternatieve hotspots wordt dan ook al snel verplaatst naar de Lange Hezelstraat. In deze oudste winkelstraat van Nederland hebben kleine winkels het voor het zeggen. Een rage die in de grote steden al langer bekend was, maar nu ook in Nijmegen voet aan de grond krijgt, zijn de conceptstores. Een voorbeeld hiervan is Make My Day, waar drie ondernemers de handen ineen geslagen hebben. ‘Een conceptstore is een combinatie van verschillende diensten, een totaalbeleving’, aldus Laura Liem, eigenaar van de inpandige bar Louis. De kapper-lunchbar-winkel-combinatie ontstond na een oproep op social media met de vraag wie mede-eigenaar wilde worden van een conceptstore. De samenwerking resulteert in lunchen terwijl je haar wordt geknipt. ‘Dit is geen winkel enkel voor hipsters, zoals je misschien zou denken, ons publiek is erg gevarieerd’, verdedigt Liem.

ANS-Online.nl P. 9

Een andere nieuwkomer is Concept 5|12. Eigenaar en ontwerper Jettie Wakker biedt iedere klant persoonlijk iets te drinken aan. Het pand, eerst een touwslagerij, staat vol met door haar vader gemaakte meubels. ‘Ik droomde altijd al van een eigen kledinglijn. Conceptstores ontbraken in Nijmegen en nu ik nog jong ben, heb ik de kans gegrepen.’ In het smalle zaakje worden onder andere designs van Wakker zelf en van andere Nijmeegse ontwerpers verkocht. ‘Tegenwoordig moet je niet meer groeperen op leeftijd, maar op stijl’, legt Wakker uit over de collectie.

De prijzen zijn hierdoor gevarieerd, al zal de gemiddelde student even moeten slikken bij het zien van de meeste prijskaartjes.

Waar je eerst alleen bruine cafés had, komen nu koffiebars op.

Nieuwerwets nassen Genoeg van de buikpijn na een diner bij de Refter of de te dure koffie bij de Starbucks? Gemoedelijke lunchtenten bieden de oplossing. De koffie- en lunchbar is, zo vertelt Michiel de Vos, eigenaar van The Fuzz Coffee and Tunes, deel van de ‘nieuwe horeca’. Waar je eerst alleen bruine cafés had, komen nu de koffiebars op. Deze creëren weer een heel andere, meer huiselijke sfeer. ‘Het draait allemaal om kwaliteit. We zetten bijvoorbeeld thee met Spa

Blauw.’ Of je het verschil kunt proeven is de vraag, maar het leverde wel een nominatie op voor Best Coffeebar 2012.

In Nijmegen is The Fuzz vooral bekend vanwege straatkat Bert. De rode kater struint rond tussen het Marktplaatsmeubilair, op zoek naar aandacht. Dit inspireerde tot het schrijven van Berts levensverhaal op diens eigen site en Facebookpagina.

In Bottendaal is de Burghardt van den Bergstraat een bron van levendigheid. Hier ligt Tiffin verstopt, het IndiaasEngelse slang voor ‘lunch’ of ‘tussendoortje’. Deze Oosterse invloeden zijn terug te vinden op de kaart. Wie het sobere interieur liever verruilt voor de meer inspirerende buitenlucht kan met een door Tiffin verzorgde picknickemmer het naastgelegen Thiemepark opzoeken. Dit idee dook ook al op bij de lunchtenten Sid&Liv en Bairro Alto, maar ‘dat hebben ze van ons’, aldus de lachende eigenaar van Tiffin.

Brood, bier en bitterballen Een goede bodem is noodzakelijk om de vele biercafés in Nijmegen te trotseren. Bij proeflokaal Beij Ons zijn avondeten en speciaalbier te combineren. De kaart heeft elke week drie andere gerechten. Na het eten heeft de student de mogelijkheid te pochen met intellectuele feitjes die tijdens barpraat niet aan bod komen. Elke dinsdagavond houdt de kroeg namelijk een pubquiz waar zowel typetjes van André van Duin als Griekse mythologie een portie bitterballen kunnen opleveren. Om deze quiz te winnen heb je een team met brede algemene ontwikkeling nodig.

Een keer iets anders Leef, woon, werk, feest... met ANS 10 P.P.10

Wie rustig een biertje wil nuttigen kan naast de Nimweegse klassiekers De Blauwe Hand, Samson en De Hemel terecht bij Van Ouds. Vijf studentenvrienden hebben hun droom nageleefd, met deze bar als resultaat. ‘Het idee is ontstaan in hun stamkroeg De Mug’, aldus barman Jan Seuren. Daar bedachten ze onder het genot van een biertje hoe leuk het zou zijn een eigen kroeg te openen. De Mug is ook nu nog hun thuishonk. Het biertje Zeezuiper, dat daar goed loopt, wordt uit solidariteit door Van Ouds niet verkocht. Om inspiratie op te doen zijn de eigenaren de top 100 van beste kroegen van Nederland afgegaan met hun notitieblok bij de hand. Naast een high beer en een high wine kunnen de hongerige drinkers nu op speciale dagen een prakje van hun moeder meenemen om naast je pilsje te nuttigen.

Voor een meer muzikale inslag is in Nijmegen-Oost Trianon te vinden. Buiten dat er regelmatig singer-songwriters optreden, zijn er elke donderdagavond de Schemerlampsessies. Hoewel het publiek van deze jamsessies voornamelijk uit oudere wijkbewoners bestaat, is iedereen welkom om mee te doen. De dansavonden komen met een publiek van rond de 25 jaar al meer in de buurt van de student.

Helemaal hip en Honig Een vreemde eend in de bijt is de oude Honigfabriek.

Het vervallen complex lijkt te vergaan aan de Waaloever, maar niks is minder waar. Het industriële pand en diens werktuigen zijn in ere gelaten en dienen als decor voor creatieve bedrijfjes. Op vijf minuten fietsen van het Keizer Karelplein waan je je in Berlijn. De Nijmeegse muur die de Honig en de Waal scheidt, mag van Rijkswaterstaat niet worden afgebroken. Dit wordt opgelost met dakterrassen en vides, om toch een glimp van de rivier op te vangen.

Simon Vennekens, evenementencoördinator, legt uit waarom zoveel initiatieven zich hier willen vestigen. ‘Over acht jaar moet de fabriek worden gesloopt, maar het is veel voordeliger voor de gemeente om de ruimte nog te verhuren. Dit geeft jonge ondernemers de kans om hun ambitieuze ideeën te verwezenlijken.’

Een van deze ideeën is Bierbrouwerij Oersoep, die experimenteert met de meest vreemde ingrediënten, zoals exotische kruiden of hooi. Dit levert bieren als En Garde!, Wild Thing en Brett Man Walking op. Deze ruimte met enorme biervaten is onderdeel van een doolhof van werk-

ANS-Online.nl Leef, woon, werk, feest... met ANS P. 11 P. 11

ruimtes en horeca-aangelegenheden waar ondernemers en ambachtslieden hun passie uitvoeren. ‘Alle initiatieven moeten elkaar versterken’, aldus Vennekens. ‘We hebben van alles wat.’ Zo wordt in First Things First koffie gebrand en geschonken in dezelfde ruimte. De enthousiaste eigenaar heeft nog een goede tip: ‘Duik even de wc in.’ De oude schacht boven de hoofden van de toiletgangers verandert constant van kleur.

Tegenwoordig is ook de club Brebl gevestigd in de oude fabriek, als onderdeel van de Cultuurcoöperatie. Het creatieve broeinest bestaat tevens uit twee workshopruimtes en een zaal. ‘Brebl is een café, club en kantine waar elke dag wat te eten en drinken is’, legt initiator Godfried Verstegen uit. ‘De Cultuurcoöperatie biedt iedereen de mogelijkheid debatten, concerten en bijvoorbeeld housefeesten te organiseren. We willen variërende ruimtes aanbieden.’

Bierbrouwerij Oersoep experimenteert met exotische kruiden en hooi.

Ons kent ons Een opvallend verschijnsel is de samenwerking tussen lokale ondernemers. Niet alleen in de Honig werken ondernemers samen, ook de rest van de alternatieve zaken houden elkaar de hand boven het hoofd. De eigenaar van The Fuzz beschrijft het als een micro-economie. ‘Door de crisis moeten we terug naar de basis. De meeste ingrediënten halen we lokaal, niet alleen voor de lagere kosten maar ook omdat je elkaar op deze manier helpt.’ Deze gedachte lijken andere zaken te delen. Liem, de horecaeigenaar van Make My Day, vertelt dat ze de koffie halen bij Blommers van de Honig en brood van de bakker op de hoek. Ook de reactie van de lunchzaak Smaakrijk op de conceptstore spreekt boekdelen. ‘We moeten elkaar steunen, niet wegconcurreren.’

Inspiratie uit Berlijn is ook een regelmatig terugkerend thema die de eigenaren tussen neus en lippen door aanhalen.

Zij willen de sfeer van de Duitse hoofdstad grijpen door meubels bijeen te sprokkelen met nauwkeurige willekeur en industriële bouwmaterialen na te maken of in ere te laten. Studenten op zoek zijn naar wat nieuws komen al snel terecht bij duurzame en biologisch verantwoorde zaakjes.

Dit maakt alle alternatieven toch een beetje hetzelfde. ANS

Interview Karen van Holst Pellekaan Tekst: Anders Hoendervanger en Kim Saris/ Foto’s: Anders Hoendervanger P. 12

Interview Sef Tekst: Evy van der Aa en Kiki Kolman/ Foto’s: Ceriel Gerrits P. 13

‘Je hoeft niet dom te zijn om feest te vieren’ Als rapper en MC Sef niet op het podium staat, leest hij Mulisch en schopt hij het ver in De Slimste Mens. Geheel in lijn met zijn brede kennis noemde hij zijn eerste album De Leven. ‘Ik maak geen taalfouten, tenzij bewust.’

‘Tegenwoordig sta ik altijd nuchter op het podium.

Dat is een groot verschil met vroeger.’ Rapper Yousef Gnaoui (30), beter bekend als Sef, grijnst zijn gouden hoektand bloot als hij terugdenkt aan die tijd. Tijdens het gesprek met ANS drinkt de artiest alleen water.

Over een halfuur mag hij het podium op om een zaal vol enthousiaste scholieren op zijn kop te zetten. Hoewel hij deze zomer als rapper en MC optrad voor een groot publiek bij festivals als Pinkpop, Tomorrowland en Matrixx At The Park, staat hij vanavond op het schoolfeest van het Stedelijk Gymnasium Nijmegen.

Sef begon ooit met optreden samen met zijn buurjongen The Flexican, die later uitgegroeide tot top-dj.

Iedere avond was een feest. ‘In het begin dacht ik: “Ik weet niet hoe lang dit gaat duren. Fuck it, laten we partyen.”’ Zijn succes bleek echter al snel van langere duur.

In samenwerking met anderen knalde hij de hitlijsten in met nummers als Stuk, Tijdmachine, Bagagedrager en Als zij langsloopt. In 2011 was het tijd voor een eerste soloalbum. De Leven bevatte geen keiharde hiphop, maar vrolijke beats en simpele, pakkende teksten.

Terwijl in de zaal de gillende tienermeisjes al losgaan, vertelt Sef over zijn voorliefde voor inspirerende kunst, zijn visie op de discussie rondom Nederlandse Marokkanen en zijn aanstaande album.

Sefs interesses reiken verder dan de standaard hiphopthema’s. In zijn vrije tijd leest hij graag literatuur en bezoekt hij musea. De algemene kennis die hij hier-

mee heeft opgebouwd, komt niet alleen in zijn teksten goed van pas. Met zijn deelname aan De Slimste Mens verraste hij velen: hij schopte het tot de finale en liet tegenstanders als cabaretier Dolf Jansen en politici Hans Spekman en Jesse Klaver achter zich. Sef gaat hiermee in tegen het stereotiepe beeld dat mensen van rappers hebben. Dat is sowieso een onzinnig vooroordeel, vindt hij. ‘Je hoeft niet dom te zijn om feest te vieren.’

Bovendien laat hij zich graag inspireren door andere kunstvormen dan muziek. ‘Muzikaal kun je natuurlijk inspiratie halen uit melodieën en nieuwe trends uit de scene. Tekstueel kun je je beter laten inspireren door een verhaallijn uit een film of iets wat het oog prikkelt.’

‘Fuck it, laten we partyen.’

In Renaissance Man rap je: ‘Ik breng fools naar de bibliotheek. Ik lees Mulisch in de videotheek.’

Poch je hier met je kennis van kunst?

‘Nee, het nummer gaat erover dat ik kan genieten van zowel kreeft als een blikje Fernandes. Het draait om contrast. Ik vind het leuk als dingen botsen. Het is saai als mensen alleen maar rappen over intellectuele zaken. Daarentegen is het eendimensionaal als je het alleen maar over lowbrow onderwerpen hebt.

‘Veel mensen die mijn muziek luisteren, komen normaal niet in aanraking met wat ik noem in mijn teksten.

Ik vind het vet als mensen door mijn nummers gaan

Interview Sef P. 14

zoeken naar voor hen onbekende boeken en films.

Natuurlijk is het ook mezelf op de borst kloppen.

Daar zit een knipoog in, dat heeft wel humor.’

De titel van je debuutalbum De Leven is eigenlijk ook een woordgrap. Doe je je door dit taalgebruik niet dommer voor dan je bent?

‘Ik vind het grappig om zo’n mega-pretentieuze titel als ‘Het Leven’ verkeerd neer te zetten. Het is prima als dat niet goed wordt geïnterpreteerd. De mensen die daardoor denken dat ik dom ben, hebben letterlijk geen woord meer meegekregen dan de titel.

In de rest van het nummer en mijn album maak ik, geloof ik, geen taalfouten, tenzij bewust.’

‘Natuurlijk is het ook mezelf op de borst kloppen.’

Met deze woordkeuze lijk je ook te refereren aan het taalgebruik van allochtone jongeren. Je bent zelf een tweede-generatie-Marokkaan. Speel je met de huidige stereotyperingen?

‘Nee. Ik voel me niet verantwoordelijk voor een groep mensen, of dat nou Marokkanen of rappers zijn of wie dan ook.’

De laatste jaren is er veel discussie gevoerd rondom Marokkanen in Nederland. Hoe sta je tegenover dit debat?

‘Ik vind vooral dat de discussie vaak op een beroerd niveau wordt gevoerd. Het is niet netjes om mensen dom te noemen, maar sommige uitspraken getuigen wel van domheid. Alles wat kut is, “komt door hen”.

Daar heb ik niks aan. Ik wil weten hoe de problemen worden opgelost.

‘Het gaat nu toevallig over Marokkanen, maar dat maakt eigenlijk niet uit. Een bevolkingsgroep wordt over een kam geschoren voor politiek gewin. Dat is zo crazy populistisch dat ik niet begrijp dat mensen daar intuinen. Daarnaast vind ik het sowieso een kwalijke zaak als mensen anderen discrimineren.’

Voel je je beledigd?

‘Ja, omdat ze mijn intelligentie onderschatten. Denken politici nou echt dat ik zo dom ben dat ik in deze praatjes trap? Voor mijn gevoel gaat het debat niet over mij, dus toch ik voel me niet persoonlijk aangesproken.’

ANS-Online.nl Leef, woon, werk, feest... met ANS 15 P.P.15

Tot nu toe heb je nooit maatschappelijke thema’s in je teksten verwerkt. Zou de discussie over allochtonen je kunnen inspireren voor een nummer?

‘Als deze vraag me twee jaar geleden was gesteld, dan was het antwoord “nee” geweest. Het is namelijk vervelend als mensen preken in hun muziek. Ik wil zelf nadenken.

‘Deze discussie is nu wel zo groot geworden dat ik het onderwerp bijna niet meer kan vermijden. Ik heb een stem waar mensen naar luisteren. Het is bijna mijn verantwoordelijkheid om daar iets mee te doen.

Ik ben daarom op dit moment met een paar stukken bezig waarin ik dit thema aanstip.’

‘De muziek op het nieuwe album wordt veel heftiger.’

Al een jaar geleden kwam het nieuwsbericht dat Sef met een tweede soloalbum zou komen. Wanneer de plaat In Kleur uitkomt, is nog altijd niet duidelijk. ‘Dat weet ik echt nog niet. Ik ben ermee bezig.’ Voorproefjes zijn ook nog niet vrijgegeven. Op de vraag wat het publiek van het nieuwe album kan verwachten, antwoordt Sef lachend: ‘Iets anders.’

Op welke manier anders?

‘Nou ja, ik ben nog steeds mezelf. Muzikaal is het wel totaal anders. Ik vind het niet leuk om twee keer hetzelfde te doen. Mijn vorige album was meer eighties-geïnspireerd met veel retro geluiden. Het was ook best rustig.

De muziek op dit album wordt veel harder, heftiger.’

Over De Leven werd vaak gezegd dat het meer popmuziek dan hiphop was. Trek je dat nog verder door op je nieuwe plaat?

‘Ja, maar pop betekent natuurlijk niets anders dan populair. Als er een catchy melodie inzit, is het al snel pop. Zowel Bruce Springsteen als Daft Punk is pop. Dat definieert het soort muziek dus niet.

‘Het is wel moeilijk om iets te maken wat makkelijk in het gehoor ligt en echt goed is. Iedereen kan een lalalanummer maken.’ Sef denkt even na en vervolgt dan lachend: ‘Dat is trouwens niet waar, dat kan niet iedereen.

In ieder geval is het een uitdaging om goede muziek te maken, die ook nog heel veel mensen tof vinden. Dat is voor mij het hoogste doel.’ ANS

www.ans-online.nl. Tekst: De redactie / colofon P. 16

Illustratie: Rens van Vliet/ Tekst: Annemarie Verschragen en Marit Willemsen Ans deze maand P. 17

Op z’n mormoons Tekst: Bas Dikmans en Marit Willemsen/ Illustratie: Josse Blase P. 18

‘Satan probeert je altijd te verleiden’ Strenggelovigen ken je waarschijnlijk vooral uit Amerikaanse documentaires, maar ook dichter bij huis komen ze voor. Zo ook de mormoonse kerk, die een hechte gemeenschap vormt in Nijmegen.

‘Je hebt altijd keuzevrijheid, je kiest voor God of voor Satan.’

Jezus bezocht na zijn dood de Verenigde Staten, koffie is taboe en zelfs na je dood kun je gedoopt worden. Het zijn aanhangers van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen die dit geloven. Zij worden ook wel mormonen genoemd. In Nederland lopen op dit moment ongeveer negenduizend geregistreerde mormonen rond en ook Nijmegen kent een kleine, maar hechte gemeenschap van deze gelovigen. In een pand aan de Oranjesingel komen zij wekelijks samen. De groep wordt aangevuld door buitenlandse mormonen, die gezonden zijn om het ‘ware woord van God’, ofwel het mormoonse evangelie, in de Keizerstad te verkondigen. Zij trekken de straat op en gaan dagenlang langs de deuren. Vanwaar deze drang tot verspreiden? Wat heeft de mormoonse levensstijl nu precies om het lijf?

Door God gekozen De grondlegger van het mormoonse geloof is Joseph Smith. Hij schreef in 1830 het Boek van Mormon, naast de Bijbel een van de heilige boeken voor een mormoon. Het boek vertelt over een religieuze beschaving uit Israël die al in 600 voor Christus naar Amerika voer om zich daar te vestigen. Frans Jespers, universitair hoofddocent Vergelijkende Godsdienstwetenschappen, vertelt hierover. ‘Het verhaal rept over het bestaan van twee stammen in Amerika, waarvan de een de ander uitroeide. Mormon was een van de laatste overlevenden. Hij schreef zijn overtuigingen op gouden platen die Joseph Smith op aanwijzing van een engel vond.’

Na Joseph Smith wisselde de ene na de andere profeet elkaar af. Zelfs nu is er een levende profeet, Thomas Monson genaamd. Samen met zijn twaalf apostelen staat hij aan het hoofd van de mormoonse kerk, die wereldwijd meer dan 15 miljoen leden kent. Het instituut wordt bestuurd vanuit Salt Lake City. ‘Dit is eigenlijk het heilige land voor de mormonen’, aldus Jespers. De mormonen zijn ervan overtuigd dat ze het ware christelijke geloof in handen hebben. ‘Ze hebben het gevoel uitverkoren te zijn en dit wordt door de geschiedenis van Mormon versterkt.’ Elder Rozendaal (26), een mormoon die op zending is gestuurd naar Nijmegen,

spreekt dit tegen. ‘We voelen ons niet uitverkoren, maar we brengen het geloof terug naar hoe Jezus het heeft bedoeld.’

‘Religieuze dienstplicht’ De mormoonse kerk in hartje Nijmegen was vroeger een advocatenkantoor. Bij binnenkomst geeft alleen een schilderij van Jezus weg dat het hier een heilige plek betreft.

Een van de vertrekken in het gebouw fungeert als kleine dienstzaal. Gevuld met plastic stoelen, een verhoging en een orgel, lijkt deze op een zeer bescheiden versie van een katholieke of protestantse kerk.

‘De mormonen zijn ervan overtuigd het ware geloof in handen te hebben’ Job Hartgers (58), actief lid bij de kerk, neemt plaats op een van de stoeltjes en vertelt hoe hij mormoons werd. Zijn verhalen zijn doorspekt met verzen uit de Bijbel en het Boek van Mormon, die hij zonder moeite citeert. ‘In 1976 stonden er twee zendelingen in de Molenstraat met een bord en mijn moeder nodigde ze bij ons thuis uit’. Hartgers was eerst protestants, maar raakte zo onder de indruk van het mormoonse geloof dat hij zich liet dopen. Volgens Jespers worden de meeste nieuwe leden via zendelingen geworven, al loopt dat niet echt storm. ‘Degenen die overtuigd raken, zijn meestal al lid van een kerk. Zij hebben minder moeite de ideeën van mormonen aan die van henzelf toe te voegen.’

Elder Rozendaal, uit Almere, en Elder Denny (19), uit Missouri, zijn naar eigen zeggen door God gestuurd om te werken voor de kerkgemeenschap in Nijmegen. Zij hebben tijdens de zending afstand genomen van hun echte voornaam, en gebruiken de titel ‘Elder’, wat ouderling betekent.

Jespers vertelt over de rol die zendelingenwerk speelt: ‘Wie op zending gaat, meestal twee jaar, bewijst zijn trouw aan de kerk, het is een soort religieuze dienstplicht.’ Denny en

ANS-Online.nl P. 19

Rozendaal merken op dat het absoluut geen verplichting is en zien de zending als een grote eer. ‘Ik heb twee jaar lang gespaard en me voorbereid om de Hemelse Vader te kunnen dienen’, aldus Rozendaal.

Van deur tot deur gaan, wat een zendeling veel moet doen, is niet altijd makkelijk. Weinig mensen willen lastig worden gevallen met religieuze praat tijdens het eten. Voor de prediker zelf is dit ook niet altijd gemakkelijk, meent Rozendaal. ‘Soms wordt een paar dagen achter elkaar de deur in mijn gezicht dicht gesmeten. Ik blijf dan positief, maak een raar sprongetje of een flauwe grap en ga door naar de volgende.’

zegt, blijven we niet pushen.’ Jespers verklaart dit. ‘Mormonen denken dat God een plan heeft voor iedereen, dat kan ook het belijden van een ander geloof zijn.’

Het mormoonse geloof kenmerkt zich niet alleen door strikte regels, maar ook door hechte banden. De huwelijksband tussen man en vrouw is hier een voorbeeld van. Polygamie, een hardnekkig vooroordeel over het mormoonse huwelijk, is binnen de algemene kerk al lang verboden. Kerkleden lijken wel familie van elkaar, zo wordt iedereen tijdens de dienst met ‘broeders en zusters’ aangesproken. Voor een wildvreemde zal een mormoon overigens ook altijd paraat

Geen gratie voor masturbatie ‘Joseph Smith kreeg in 1830 al de openbaring dat tabak slecht voor je is. De medische wereld kwam daar veel later achter’, zegt Hartgers. Wie mormoons is mag naast sigaretten, ook geen koffie, thee of alcohol gebruiken. Een kuis leven leiden is daarnaast uiterst belangrijk voor een mormoon.

Seks voor het huwelijk is, net als vloeken, masturbatie en het aangaan van homoseksuele relaties uit den boze. ‘Satan probeert je altijd te verleiden. Zo zie je overal posters met naakt op straat. Dat vind ik echt smerig’, zegt Rozendaal verhit. ‘Hoe moet je dit aan je kinderen uitleggen?’

staan. ‘Als we iemand zien die aan het verhuizen is, sjouwen we gewoon even mee’, aldus Rozendaal.

Iemand wordt in naam van een overledene gedoopt.

Mormonen zullen deze regels niet opdringen aan anderen.

Het voornaamste doel van het deur-tot-deur prediken is dan ook niet het bekeren. ‘Ik ben tegen de term “overtuigen”’, zegt Rozendaal. ‘Ik wil gewoon vertellen. Als iemand “nee”

Doopschandalen In 2012 ontstond er turbulentie rondom een mormoons ritueel: het postuum dopen. Dit heeft als doel overledenen, voornamelijk voorouders, alsnog mormoons te maken. Hier komen echter geen graven of lijken aan te pas. Iemand wordt in naam van een dood persoon gedoopt. De heisa ontstond toen bekend werd dat Nederlandse archieven persoonsgegevens doorspeelden aan de mormoonse kerk. Deze heeft inmiddels een wereldwijd archief opgebouwd, om naar eigen zeggen ‘voorouders’ op te kunnen sporen voor de doop.

Bekende personen als prins Bernhard en Anne Frank hebben echter ook al hun mormoonse doopsel ontvangen.

Deze praktijken gebeuren enkel uit goede wil. Wie gedoopt is heeft volgens de mormoonse filosofie een betere kans dichter bij God in de Hemel te komen, een plek waar we in een vorig leven als geesten al woonden. Hartgers vindt dit een mooi vooruitzicht. ‘Na mijn periode op aarde keer ik terug naar de Hemelse Vader. Het is eigenlijk heel eenvoudig.’ ANS

Universitaire Studentenraad Universitaire Medezeggenschap De studie en het verblijf op de campus zal veel tijd in gaan nemen. En wij willen natuurlijk dat dit verblijf zo aangenaam mogelijk wordt. Hiervoor zitten er elk jaar studenten in de medezeggenschap om die belangen van studenten te behartigen. We houden ons onder andere bezig met onderwerpen als langere openingstijden van de campus, het niveau van Engels dat gesproken wordt door docenten, en een goede werking van ICT.

Wat deed de USR zoal?

In 2014 werd, mede dankzij de USR, de allereerste universiteitsbrede Radboud Career Week georganiseerd. Samen met de Ondernemingsraad deed de USR dit jaar daarnaast onderzoek naar de ervaringen van internationale studenten en medewerkers, die aan de RU studeren. Ook schreven we een notitie om studiebegeleiding te optimaliseren, waarbij informatie en communicatie de kernwoorden zijn. Samen met de Ondernemingsraad namen we Péage en Osiris onder de loep en omdat de USR het belangrijk vindt dat iedereen zich thuis voelt op de campus, schreef zij de notitie de ‘thuisvoelen op de campus.’ Waarin naar de specifieke behoeften van verschillende religieuze groepen, homoseksuele jongeren en studerende moeders wordt gekeken. Verder zijn we dit jaar druk bezig geweest met het Profileringfonds. Uit dit fonds worden onder andere de bestuursbeurzen voor studentbestuurders betaald. Teneinde de voortschrijdende verschoolsing tegen te gaan, schreef de USR een mininotitie waarin gepleit wordt voor versoepeling van maatregelen zoals de aanwezigheidsplicht bij colleges. Dankzij de USR worden docenten gestimuleerd zich ten eerste beter te informeren over studeren met een functiebeperking en zich ten tweede tweejaarlijks te laten toetsen door een ‘peer’, wat inhoudt dat docenten bij elkaars colleges meekijken. Veel opschudding werd ten slotte veroorzaakt door de knelpuntenanalyse over het interdisciplinaire programma van de Honours Academy. Na een uitgebreide evaluatie door het ITS wordt het stuk nu in juni besproken. Meer weten over wat wij dit jaar allemaal hebben gedaan? Ga naar numedezeggenschap.nl!

(Advertentie)

Op opleidingsniveau is er een opleidingscommissie. Medestudenten evalueren hier cursussen en brengen advies uit over verbetering van de opleiding. Er zijn ook studenten op de faculteit bezig met het verbeteren van de universiteit: de leden van de facultaire studentenraad. Zij houden zich bezig met alle problemen op de faculteit, bijvoorbeeld kou in de lokalen. Ten slotte zijn er nog studenten die op universitair niveau meepraten in de universitaire studentenraad. Onderwerpen die hier besproken worden zijn bijvoorbeeld computervoorzieningen, een fijn verblijf op de campus en andere campusbrede zaken.

Website: www.numedezeggenschap.nl, Twitter: @NUMedezeggensch, Facebook: www.facebook.com/NUmedezeggenschap, E-mail: usr@student.ru.nl.

Tekst: Kim Saris/ Foto’s: Kiki Kolman / Illustraties: Joost Dekkers De graadmeter P. 21

De graadmeter

In het studentenleven zijn de mogelijkheden niet te overzien. Waar kun je het beste wildkamperen, wat is het hipste kapsel en hoe scoor je het snelst een bedpartner? In De Graadmeter onderzoekt ANS elke maand de opties.

Deze keer: Skinnydippen in Nijmegen

Locatie: Waalstrandje bij Ooijpolder Schaamtefactor: ontbreekt Waterpret: spetter, spieter, spater Smerigheid: Duitse drab

Locatie: Kronenburgerpark Schaamtefactor: hoog Waterpret: verpest door eenden Smerigheid: strontvervelend

Locatie: Fontein Erasmusplein Schaamtefactor: meekijkende nachtportier Waterpret: verfrissende douche Smerigheid: RU-schoon

Het strand leent zich bij uitstek voor verkoeling in de warme nazomerse dagen. Om je aan de Waal te wagen, moet je eerst de wiebelende brug naar de zandoever trotseren.

Zelfs een nuchter persoon zal zich dronken voelen tijdens het zwalken over deze brug. Wie in de kroeg niet genoeg is lastig gevallen, kan alsnog rekenen op genoeg negatieve aandacht.

Meteen word je verwelkomd door een grote zwerm muggen. De gedachte aan Duits rioolafval in het water doet je zin in een zwemavontuurtje verdwijnen. Het is ook niet bepaald fijn om te worden begluurd door de vele junks die hun tentenkamp hebben opgeslagen op het strand. Een kampvuur zorgt ervoor dat je je kleding snel vindt om je geslachtsdelen netjes te bedekken. Wie rustig wil skinnydippen, zal het Waalstrand ondanks de prikkende insecten en de zwervers een prima plek vinden.

‘Op zoek naar geluk in het Kronenburgerpark’, het door Frank Boeijen bezongen stadspark is dé plek voor skinnydippende dierenliefhebbers.

Gevogelte en vleermuizen vliegen je hier om de oren. Het water is ijskoud en de drabberige smurrie op de bodem maakt dat je binnen no time spijt hebt. Daarnaast voel je je een vreemde eend in de bijt tussen de duistere figuren die hun heil zoeken in het stadspark.

Let wel dat de watervogel een heilige status heeft in deze vijver, de broedplaats mag niet worden geschonden. Wie op heterdaad wordt betrapt, kan een bekeuring aan zijn adamskostuum krijgen. Het panel trekt snel de broek weer aan.

Laat die eenden maar nestelen.

’s Nachts heb je wel wat beters te doen dan op de campus rondbanjeren. Behalve als je gaat skinny dippen in de fontein van de universiteit natuurlijk. De brede bank bij de fontein lijkt ervoor te zijn gemaakt om na late night bloksessies in de UB je spullen neer te gooien. In de vroege uurtjes is de universiteit uitgestorven. De kans blijft bestaan dat de beveiligingscamera’s je registreren en dat je de nachtportier vertier geeft. Het bassin inclusief spuitende fontein lijkt met de paarse verlichting in dronken toestand wel een zwemparadijs. De temperatuur haalt je al snel uit deze illusie. Aan dit geslaagde skinnydip-avontuur word je nog lang herinnerd wanneer je naar college of de Refter loopt. ANS

Kijk voor meer Nijmeegse plekken om naakt te zwemmen op http://bit.ly/skinnydippen

Interview Khalid Oubaha Tekst: Cecile Vermaas/ Foto: Elise Talsma P. 22

Molenstraatmagnaat Horecamagnaat Khalid Oubaha bezit een groot deel van de Molenstraat en dus het studentenuitgaansleven. Wat drijft deze man om van de horeca zijn bestaan te maken en hoe denkt hij over zijn imperium? ‘Ik ben niet op zoek geweest naar een monopolie, het kwam zo op mijn pad.’

Bestel bier in de Molenstraat en de kans is groot dat je geld in de zakken van Khalid Oubaha terechtkomt. Hij is de eigenaar van de rij kroegen beginnend bij Van Buren tot en met de Malle Babbe, allen gekenmerkt door hun studentenpubliek. In totaal bezit Oubaha daar acht locaties die hij regelmatig bezoekt. ‘Ik vind het leuk om af en toe een biertje te drinken in de Malle Babbe’, aldus de uitgaansgigant.

Oubaha vond zijn passie voor de horeca toen hij in 1993 naar Nijmegen kwam om Bestuurs- en Beleidswetenschappen te studeren en een bijbaantje nodig had. Achter de bar is het balletje gaan rollen en anderhalf decennium later bezit hij negen kroegen in Nijmegen, zeven in Arnhem en drie in Enschede.

Het is aan Oubaha af te zien dat hij tevreden is met wat hij heeft verzameld. Trots kijkt hij rond in Van Buren als ANS hem daar ontmoet. Met een grote glimlach begroet hij het personeel dat voorbij komt en grapt wat met ze in plat Amsterdams. ‘Ik heb vijfhonderd man in dienst, maar ik probeer nauw contact met het personeel te houden.’ Wat is belangrijk voor deze horecamagnaat en hoe denkt hij over zijn uitgaansmonopolie?

U heeft vaak gezegd dat kroegen voor u slechts ondernemingen zijn. Is de keuze voor horeca willekeurig geweest?

‘Integendeel, de keuze is gebaseerd op passie. Ik was altijd heel enthousiast met voetbal en bemachtigde een plek in de Maatschappelijke Voetbal Vereniging Maastricht.

Helaas moest ik die carrière opgeven door een blessure, maar achter de bar ontwikkelde ik dezelfde gedrevenheid. Op een gegeven moment stond ik op zaterdagavond drankjes te schenken en vond ik het zo leuk dat ik dacht: “Jezus zeg, dat ik hier nog geld voor krijg.” Na een tijdje kreeg ik het idee dat ik de kroegzaken zelf beter zou kun-

nen regelen dan hoe het toen gebeurde. Vanaf dat moment ontstonden eigen ideeën en kwam de drang om voor mezelf te beginnen. Dat heb ik na vijf jaar gedaan.’

Wat waren die eerste ideeën toen u nog achter de bar stond?

‘In die tijd had je Cooldown in Amsterdam, dat was een hit.

Deze regio had zoiets niet. Ik dacht dat het in Nijmegen goud zou zijn om een echt feestcafé te hebben waar ze muziek kort draaien en dj’s hebben die de boel opzwepen.

Ik was zo’n type jongen die graag feestte en draaide ook mee als dj en achter de bar. Toen ben ik gaan zoeken naar een locatie.’

‘Ik dacht dat een feestcafé in Nijmegen goud zou zijn.’

Na vijf jaar fantaseren over feestcafés en goede horeca, nam Oubaha de Drie Gezusters over. Berucht horeca-ondernemer Sjoerd Kooistra huurde de zaak aan hem en dat liep problematisch. Van 2003 tot 2010 – bij Kooistra’s zelfmoord – liepen er rechtszaken over het onderhoud van de kroeg. Oubaha achtte het hoog tijd voor een grootschalige opknapbeurt, maar Kooistra wilde daar niet aan beginnen. Slapeloze nachten dwongen de pachter om een eigen onderzoek te laten starten, waaruit bleek dat het brandgevaar te groot was om de kroeg open te houden. Kooistra was op zijn pik getrapt toen Oubaha door het rapport werd gedwongen zijn gehuurde kroeg te sluiten. Ondertussen had Oubaha al Sjors en Sjimmie, Van Buren, Stretto, El Sombrero en Malle Babbe in Nijmegen en onder andere Aspen

ANS-Online.nl P. 23

Valley in Arnhem en Enschede opgekocht. Vanaf 2011 heeft hij ook de Drie Gezusters in eigen bezit.

pogingen om met meerdere ondernemers samen te werken, altijd strandden.’

Heeft u veel geluk gehad bij het opbouwen van dit uitgaansimperium?

‘Niet helemaal. Je moet dingen goed regelen en verstand van zaken hebben. Als dat goed zit, komt geluk je kant op. Je moet er niet op wachten, maar geluk afdwingen.’

U hebt dus niet gepland alle kroegen hier over te nemen?

‘Ik heb wel strategisch gekozen. Ik kwam erachter dat het bedrijfsmatig moeilijk is om meer dan drie steden onder controle te houden. In Enschede leerde ik dat het belangrijk is in de buurt te blijven van je horecavoorzieningen zodat alles goed loopt. Ook ondervond ik dat er kansen liggen om in een stad door te groeien als je de vestigingen in elkaars buurt houdt. Ik wil in Nijmegen dus niet op meerdere locaties zitten, maar investeren in de Molenstraat en de verschillende kroegen elkaar laten versterken.’

U bezit nu de halve Molenstraat, wat is de gedachte achter dit uitgaansmonopolie?

‘Ik ben niet op zoek geweest naar een monopolie, het kwam zo op mijn pad. Het geeft me wel heel veel mogelijkheden. Vroeger was het niet mogelijk grote evenementen in de Molenstraat te organiseren, omdat

Adverteren? Kijk op ANS-Online.nl P. 24

ANS-Online.nl P. 25

U ontneemt wel kansen van anderen door zoveel kroegen op te kopen.

‘Nee, want er is maar een wet en dat is de economische. Als mijn concepten niet worden gewaardeerd omdat ze niet in trek zijn of te eentonig, dan blijven de gasten weg uit de Molenstraat en ga ik failliet. Zolang mijn zaken vol zitten, doe ik het goed. Dat ik daarmee kansen van anderen ontneem, is onzin. We leven toch niet in een communistische samenleving waarin we alles moeten delen?’

Ontstaat er dan geen eenheidsworst in het uitgaansleven?

‘Dat hoeft helemaal niet. Ik werk met concepten en zorg dat elk café een eigen sfeer heeft. Iemand die in de Malle Babbe uitgaat, zul je niet snel in de Drie Gezusters vinden en het publiek in Sjors en Sjimmie komt niet eens in de Molenstraat. Ik probeer diversiteit te creëren door kroegen voor bepaalde leeftijden te bestemmen, de Stretto is bijvoorbeeld typisch voor achttienjarigen. In de toekomst wil ik die leeftijdscategorieën versterken.’

‘We leven toch niet in een communistische samenleving?’

Wat zijn verder uw plannen voor Nijmegen en de Molenstraat?

‘Ik ben tevreden over de bedrijven die ik nu in Nijmegen heb, daar hoeven er geen bij te komen. Het is nu tijd om de zaken die ik al heb verder uit te bouwen.

Ik wil bijvoorbeeld dat er overal overdag kan worden gegeten, dat er verwarmde terrassen komen en dat de El Sombrero een nieuw interieur krijgt. Daarnaast wil ik overal de beste producten gaan verkopen, met behoud van de studentenprijs.’

U bezit kroegen in Arnhem en Nijmegen, welke stad vindt u leuker?

‘Arnhem is stadser, het is een beetje het westen van het oosten. Ik houd heel erg van Amsterdam, dus gevoelsmatig waardeer ik Arnhem. Toch vind ik juist de verschillen tussen de twee steden heerlijk. Nijmegen is bourgondischer, studentikoos. Dat zorgt voor een hele andere sfeer. Ik heb Nijmegen een enorme sprong vooruit zien maken op cultureel gebied. Door het bruisende studentenleven krijg je een heleboel initiatieven en studenten geven toch iets extra’s aan

een stad. Arnhem mist doordeweekse gezelligheid.’

In 2011 ontving Van Buren van jongerenpartij Rood van de SP de Gouden Uitsmijter, een ‘prijs’ voor een allochtoononvriendelijk deurbeleid. Rood had onder vierhonderd jongeren en studenten in Nijmegen een enquête afgenomen waaruit bleek dat bij Van Buren de meeste allochtonen werden geweigerd, namelijk 60 procent. De gegeven reden voor de weigering was over het algemeen uiterlijk of gedrag. De prijs werd door Oubaha afgeslagen. ‘Ik vond het vooral een stunt van de SP, zo net voor de verkiezingen. Dan vind ik dat je er of het hele jaar mee bezig moet zijn, of niet.

Kom in elk geval niet heel goedkoop net voor de verkiezingen aanzetten met een nepprijs omdat je iets van je wilt laten horen. Dat vind ik het onderwerp niet waardig. Als mensen denken dat ze worden gediscrimineerd, dan kunnen we in gesprek gaan.’

Dus u selecteert niet op huidskleur aan de deur?

‘Nee, dat is onzin. Het maakt me niet uit of je zwart, geel of groen bent, je hebt je gewoon te gedragen.’

Hoe kunnen uitsmijters in zo’n kort moment selecteren wie zich gedraagt of niet?

‘Als iemand dronken of vervelend is of niet fatsoenlijk antwoord kan geven, dan weigeren we die. Je voelt iemands energie en attitude aan en daar gaat mijn beveiligingsteam van uit. We willen aardige, lieve mensen met normen en waarden. Agressie verpest de gezelligheid en daarnaast ben ik verantwoordelijk voor jouw veiligheid als je in mijn kroeg bent. In mijn deurbeleid ben ik heel strikt, ik heb liever een halflege kroeg met leuke mensen dan een volle met vervelende lui.’ ANS

Enerzijds Anderzijds Tekst: Daan van Acht en Jessy Funcke/ Illustraties: Anders Hoendervanger P. 26

enerzijds Een ‘kleuterrevolutie’ zegt Maurice de Hond te hebben ontketend met de zogenaamde iPad-scholen. Volgens De Hond moeten deze scholen aansluiten op de technologische ontwikkelingen van de 21e eeuw, en kunnen leerlingen hier niet vroeg genoeg mee beginnen. Onder de naam Onderwijs voor een Nieuwe Tijd staat lesgeven en leren met de iPad centraal, met als uitgangspunt de individuele ontwikkeling van de leerling. De iPad zou bestaande lesmethoden moeten vervangen.

Ondanks overwegende steun van de Tweede Kamer, zijn er ook kritische geluiden over het concept van De Hond. De ontwikkeling zou leiden tot klassen vol einzelgängers starend naar hun tablet-schermen, waardoor samenwerking tussen kinderen onderling verloren gaat. Is de iPad-school werkelijk een succesvolle vorm van onderwijs, of zitten leerlingen straks met vierkante ogen in het klaslokaal?

Presley Bergen, vicevoorzitter/woordvoerder Beter Onderwijs Nederland ‘De iPad-school is een opgedrongen didactiek en daardoor een zeer slechte ontwikkeling. Het gaat niet per se om de iPad, maar om het invoeren van een ‘het-nieuwe-leren-school’, waarbij leerlingen geacht worden het proces van onderwijs zelf te bepalen. Je moet ze juist structuur geven, kennis bieden en doelen voor ze stellen. Kinderen mogen nooit verantwoordelijk worden gehouden voor het leerproces. De voorstanders van de iPad-school hebben niet in de gaten dat er de afgelopen vijf jaar hevige kritiek was op deze nieuwe vorm van onderwijs. De Duitse hoogleraar Manfred Spitzer heeft een boek geschreven waarin hij stelt dat het kindermishandeling is om kinderen bloot te stellen aan een iPad. Maurice de Hond wuift zulke bezwaren weg als flauwekul, terwijl je te maken hebt met een hoog gerespecteerd wetenschapper die verstand van onderwijzen heeft.

‘Ik zie geen enkele verantwoording voor iPad-onderwijs. Het is ontstaan uit het sentiment dat kinderen het leuk vinden om met een iPad te werken en dat onderwijs leuk moet zijn. Dit heeft natuurlijk niets met educatie te maken. Onderwijs is geen speeltuin, maar een vak. Het kan best zo zijn dat de iPad nuttig is om kinderen procesgericht te laten werken, maar het moet geen integraal systeem zijn. Je gaat niet je hele onderwijsproces omgooien, dat slaat nergens op.

‘Ik geef zelf les ophet hbo. Als ik in een werkcollege een uur ga ouwehoeren over een verschrikkelijk saai onderwerp waarbij je de betekenis zelf mag googlen, dan ga je na vijf minuten YouTube-filmpjes kijken, toch? Je zegt ook niet tegen leerlingen dat ze het zelf maar moeten uitzoeken, dan snap je niet wat onderwijs betekent. Bij het iPad-onderwijs is wel sprake van een structuur, maar dit beperkt zich tot het vertellen wanneer de leerling moet inloggen.’

anderzijds

ANS-Online.nl P. 27

De stelling van deze maand:

De intensieve inzet van de iPad in het onderwijs is een slechte ontwikkeling

Eddie Denessen, universitair docent Onderwijskunde aan de RU ‘Ik zie wel voordelen in het gebruik van de iPad. Je kunt interactiever werken met combinaties van tekst en video en gebruikmaken van opnames, uitleg en illustratieve filmpjes en opdrachten die daarbij passen. Het voordeel ten opzichte van een boek is dat je de stof niet lineair hoeft aan te bieden.

In plaats daarvan kun je de lesstof direct aanpassen aan de behoeften van de leerling.

‘De voordelen liggen met name in het afstemmen van het onderwijsaanbod op iedere individuele leerling. We doen op dit moment onderzoek naar de verschillende manieren waarop docenten in het voortgezet onderwijs de iPad gebruiken. Docenten kunnen, naast dat een tablet wordt gebruikt als interactief digitaal schoolboek, deze op meer manieren in de klas toepassen. De iPad heeft veel mogelijkheden om in het onderwijs goed te functioneren.

‘Ik ben het er niet mee eens dat leerlingen snel afgeleid raken door de iPad. Door het werken met een tablet komen leerlingen in een ‘flow’, waarbij ze worden meegezogen in de activiteit en de tijd vergeten. Deze ‘flow’-toestand kun je beter realiseren met een iPad dan met andere middelen.

‘Een collega van me, Inge Molenaar, doet onderzoek op een middelbare school in Emmen en zij gebruikt daar een toepassing die PulseOn heet. Hiermee kunnen leraren via een iPad de leeractiviteiten van leerlingen volgen. Op deze manier krijg je meer zicht op de opdrachten waarmee leerlingen moeite hebben en waar ze langer over doen. Met die informatie kan een docent de lessen gerichter invullen en dus onderwijs op maat aanbieden. Het is van belang het onderwijs te laten aansluiten bij de mogelijkheden die er zijn en de vaardigheden die jongeren anno 2014 nodig hebben. Het is mooi als je door de invoering van de iPad het onderwijs leuker maakt en je er leerlingen mee kunt motiveren.’ ANS

Stamgasten Tekst: Annemarie Segeren en Marit Willemsen/ Foto’s: Elise Talsma en Marit Willemsen /Illustratie: Josse Blase P. 28

Stamgasten

Vlnr: Francesca, Tessa, Anne (Pedagogische wetenschappen), Iris, Yonne, Anne, Kim, Henrieke.

Lallende disputen, vage figuren aan de bar of uitbundige dansers, elke kroeg heeft zijn eigen publiek. ANS duikt iedere maand de vaste stek van een groep studenten in, velt haar oordeel over het café en test de kennis van de trouwe gasten. Deze maand: Damesdispuut Principessa in café De Parade ‘Mag ik nog een biertje?’, vraagt Francesca (20), eerstejaars Nederlandse Taal en Cultuur, terwijl ze charmant naar de jongen achter de bar lacht. ‘Jij altijd’, knipoogt barman Koen (25). De vrouwen van dispuut Principessa verzamelen zich rond de tap van café De Parade, dat sinds december vorig jaar haar deuren heeft geopend.

Hoewel het pas de tweede woensdag is dat de dames hier hun kroegavond houden, lijken zij zich prima thuis te voelen. ‘Ze hebben lekkere wijntjes’, aldus Yonne (22), tweedejaars Rechten. Koen krijgt zelfs al verzoekjes voor zelfbedachte drankjes, zoals een brouwsel van heet water, rum, citroen en honing, dat volgens eerstejaars student Nederlandse Taal en Cultuur Iris (20), ‘goed helpt tegen haar verkoudheid’.

Anderen houden het bij port, het dispuutsdrankje. Kim (24), derdejaars aan de PABO, deelt dit uit aan drie kerels van een ander dispuut, die even naar binnen wippen om de dames uit te nodigen voor hun zuip- en verkleed-

feestje. Ze hoeven geen zeikwijven op hun feest en de dames zijn uit het goede hout gesneden. Kim beaamt dit: ‘We zijn zeker geen prinsesjes.’ ‘Hoewel je het door onze dispuutsnaam niet zou verwachten, zijn we hartstikke down to earth’, meent Francesca. ‘En toch wel ladylike’.

‘We doen in ieder geval een poging’, zegt Anne (21), premaster Pedagogische Wetenschappen. De heren staan ondertussen nog steeds in de deuropening en doen hun best de vrouwen te overtuigen. ‘Je hoeft niet geschminkt te komen’, roept een dispuutspik in clownspak. ‘Dat is voor paupers.’ Gelukkig zijn er verder geen andere gasten in het café om deze opmerking aan te horen. ‘Het geeft niet dat het rustig is, elkaar zien is het belangrijkste’, meent Tessa (21), vierdejaars Toegepaste Psychologie. ‘We hebben genoeg drukke feestjes waarbij we op de tafels staan te dansen’, grijnst ze. Anne haalt zich een feestje in hun oude kroeg voor de geest. ‘We stonden op tafel en goten roze wodka in ieders keelgat.’ ANS

ANS-Online.nl P. 29

den vormt dit de redding van de dispuutsmeisjes, een vorstelijk biertje is de beloning.

kroegpraat De Parade heeft één groot voordeel: haar locatie aan Plein ‘44.

‘Sinds de Primark in het pand hiernaast zit, loopt het overdag fantastisch’, merkt barman Koen op. Behalve het dispuut is er echter niemand aanwezig op deze woensdagavond, voor de gemiddelde zestienjarige Primarkbezoeker is het immers al bedtijd. Zo’n lege kroeg is niet bepaald uitnodigend, maar door de Principessa’s

komt de sfeer er toch goed in. ‘Een dispuut geeft karakter aan een café’, aldus Koen. Op het interieur van De Parade valt niets aan te merken.

Al met al is de potentie er, nu de mensen nog.

De pubquiz Iullie hebben in jullie dispuutslogo een kroon verwerkt. Wat symboliseert de kroon van de koning van Nederland?

Anne, na een lange stilte: ‘Saamhorigheid?’

Kim: ‘Status? Kunnen we geen hulplijn inzetten?’

Yonne: ‘Een monarchie.’

Francesca: ‘Verschillende hoofddeksels passen bij verschillende mensen, kijk bijvoorbeeld naar de paus. Die heeft toch ook zo’n hoedje? Een hoofddeksel zegt gewoon veel over de rang of status van een persoon.’

De dames kunnen helaas geen externe hulp inschakelen en ondanks dappere pogingen en een uiteenzetting over het belang van een hoedje, zit het juiste antwoord er niet bij. De kroon symboliseert de soevereiniteit van het Koninkrijk der Nederlanden.

Noem tien prinsessen binnen één minuut.

Tessa: ‘Amalia, Alexia, Ariane. Prinses Kate?

Francesca: ‘Beatrix.’

Yonne: ‘Je hebt Laurentien.’

Anne: ‘Die ene die laatst in de krant stond!’

Kim: ‘Margriet.’

Yonne: ‘Prinses Margarita.’

Francesca: ‘Daar is de pizza naar vernoemd, haha.’

Tessa: ‘Sneeuwwitje, Doornroosje, Assepoester, prinses op de Erwt.’

Een fictieve prinses is ook een prinses. In de laatste secon-

Port heeft een hoger alcoholpercentage dan wijn, hoe komt dit?

Francesca: ‘Dan heeft het langer gelegen.’

Tessa: ‘Nee, het is gewoon een andere druifsoort.’

Francesca: ‘Het gaat om het gistproces, waarbij de suikers worden omgezet in alcohol. Bij witte wijn is dit proces bijvoorbeeld heel kort. Dus als het lang gist, wordt het percentage veel hoger.’

Anne: ‘Dat klinkt heel logisch.’

Dit is helaas niet goed. Extra alcohol wordt toegevoegd aan het druivenmengsel. Dit stopt juist voortijdig het gistingsproces en geeft port daardoor de kenmerkende zoete smaak. De Principessa’s moeten nog maar een glas port achterover slaan, een biertje krijgen ze voor dit antwoord helaas niet.

Hoe oud was prinses Diana toen ze in het huwelijksbootje stapte?

Kim: ‘Heel jong, 24?’

Yonne: ‘Nee, veel jonger.’

Anne: ‘Laten we 23 gokken.’

Kim: ‘Wacht, hoe oud zijn de prinsen? Harry is 29, William is volgens mij 32 jaar. Nu moeten we gewoon even terugrekenen. Hoe oud was ze eigenlijk toen ze stierf?’

Barman Koen: ‘37.’

Ondanks dat de barman een duit in het zakje doet, blijft de eigenlijke vraag onbeantwoord. Diana was pas 20 jaar oud toen ze prins Charles het jawoord gaf.

Waar wordt de kleurstof van roze koeken van gemaakt?

Iris: ‘Luizen.’

Kim: ‘Dat zijn de eitjes van luizen, die zitten ook in rode M&M’s.’

Anne: ‘Jongens, ik wil die koeken nog eten.’

De typisch roze kleur wordt inderdaad gemaakt van de eitjes van de Cochenilleluis. Met dit antwoord hebben de dames wel een tweede biertje verdiend.

De Afrekening

Misschien moeten de Principessa’s nog even wennen aan hun nieuwe omgeving, of zijn pubquizzen niet hun ding.

Wanneer het tijd wordt om af te rekenen luidt de score: twee van de vijf biertjes.

Colofon P. 30

29e jaargang Hoofdredactie Marit Willemsen Redactie Daan van Acht, Kim Saris, Annemarie Verschragen Medewerkers Evy van der Aa, Bas Dikmans, Jessy Funcke, Kiki Kolman, Michiel van Lokven, Dennis van der Pligt, Annemarie Segeren, Saskia Verheijden, Cecile Vermaas, Sascha Wijnhoven Illustraties Josse Blase, Joost Dekkers, Anders Hoendervanger, Phoebe van Kuppenveld, Sanne Reckman, Rens van Vliet, Sascha Wijnhoven Foto’s Francesca Asscher, Ceriel Gerrits, Kiki Kolman, Elise Talsma, Marit Willemsen Voorpagina Elise Talsma Columnist Manu Compen Eindredactie Janna Gerrits, Pieter Hengst, Anders Hoendervanger, Pieter van der Lugt, Timo Pisart, Silke Spierings, Mickey Steijaert, Adrianne Tuk, Jan Harm Westerdiep, Anne van Veen Crypto Mickey Steijaert Ontwerp Marloes de Laat en Roel Vaessen Lay-out Marit Willemsen Dagelijks bestuur Ceriel Gerrits (voorzitter), Loes de Veth (secretaris), Robin Schoots (penningmeester) Druk MediaCenter Rotterdam Uitgave, abonnementen en advertentieacquisitie Stichting MultiMedia: stichtingmultimedia@gmail.com Redactieadres Heyendaalseweg 141 6525 AJ Nijmegen Tel 024-3612176 / 06-36428931 Mail redactie@ans-online.nl

Het Algemeen Nijmeegs Studentenblad is een onafhankelijk maandblad dat gratis in de binnenstad en op de Radboud Universiteit Nijmegen wordt verspreid.

Het verschijnt 10 keer per jaar in de maanden september t/m juni. De uitgave van ANS wordt mede mogelijk gemaakt door:

Ans deze maand Crypto P.P.31 31

CRYPTO

Daar sta je dan, in een vreemde stad zonder pap en mam in de buurt. Speciaal voor het referentiekader van de introkinders deze keer een XL-crypto over de middelbare school.

1

2

4

5

6 7

9

3

10

8 11

12

13

14 15

16

17

18

20

19 21

22

23

24

25

26 27

HORIZONTAAL 2. Duizend gram roet (4), 4. Meerdere Middeleeuwse ziektes (6), 10. Opperdoezer op de Oversteek? (10), 12. Zij, bont (5), 13. Verleidelijk glad (6), 15. Ruimteschiploop (7, 3), 17. Lichtsnelheid of koeien (6), 18. Kalium in je verwarmingssysteem zorgt voor culturele kennis (3), 21. Zingen om de pijn te vergeten (4), 22. Twijfel nadat hij een kippetje verorberde (8), 23. Hevige klus (9), 24. Faculteitsraad voor dit blad (5), 27. De hoogtepunten van entropie (7).

VERTICAAL 1. De baas is een trainend insect (6), 3. LibiĂŤ, centraal examen en Universiteit Maastricht in de hogere niveaus (6), 5. Achter een vrolijk meertje (8), 6. Heb seks! (3), 7. Ingesloten tijdspanne (9), 8. Andere reden voor de Nintendo aan de netwerkkabel (10), 9. Vervang broom door helium en applaus wordt schoolsysteem (4), 11. Vrouwelijke kerkleider (5), 12. Deze opzichter zie je in CC groeien (9), 14. Gek lidwoord hebben die Fransen (6), 16. Kom op, tramwegstichting (5), 19. Tribunedeel in je pakket (3), 20. Scheid je niet van koren, maar van je boek (4), 25. Op een andere manier kan de gecastreerde stier onverwacht komen (2), 26. Leermoment is volgens de Engelsen niet meer (3).

ANTWOORDEN VAN DE juni-CRYPTO HORIZONTAAL: 2. VAN BASTEN, 6. EK, 7. KANTINE, 9. SC, 12. FEYENOORD, 14. SPITS, 15. ROBBEN, 16.

PSV, 18. BLESSURE, 19. BEST. VERTICAAL: 1. PANNA, 3. BUITENSPEL, 4. NEC, 5. WK, 8. EREDIVISIE, 9. SCOOR, 10. TRIBUNE, 11.

MESSI, 13. PENALTY, 17. KUYT. De winnaar van de vorige crypto is Rik Schelbergen. Om nog even in schoolse sferen te blijven, maak je deze maand kans op een heus scholierenpakket met daarin alles wat je nodig hebt voor college. Dit pakket wordt aangeboden door Bernink en Van de Venne, waar je terecht kunt voor zowel kantoorartikelen als schildermaterialen.

Wil jij kans maken op dit handige pakket? Mail dan voor 16 september je oplossingen naar redactie@ans-online.nl.

gevonden voorwerp

www.ans-online.nl. Tekst: De redactie / colofon P. 32

Tekst: Michiel van Lokven en Annemarie Verschragen Foto: Anders Hoendervanger

Wie: Stefan de Vries, vierdejaars aan de RU Voorwerp: Magic Wand

herinneringen aan een eerder spel terug te laten komen. Dan denkt ze: “Nu moet ik mijn bek houden.”’

Wat heb je in je handen?

‘Dit is een Magic Wand, een vibrator die oorspronkelijk bedoeld is voor nekmassages. Met dit apparaat kun je iemand een heftig orgasme geven. Als je het tegen de klit zet, valt er niet tegen een orgasme te vechten: je moet je partner echt de mond snoeren met een bal. Ik heb weleens iemand gehad die zei dat ze van de Wand niet klaar zou komen, dat was natuurlijk bluf. Met drie anderen hield ik haar vast, binnen twee minuten was ze helemaal kapot en kwam ze. Voor mij hoort dit voorwerp bij het BDSM-spel (Bondage, Discipline, Sadisme en Masochisme).’

Hoe ben je aan BDSM verslingerd geraakt?

‘Mijn vriendin en ik zijn er ongeveer drie jaar geleden mee begonnen. Het startte met een tik op de billen en daarna werd het al snel ruiger. Dat leidde tot het aanschaffen van allerlei speeltjes. Toen mijn moeder achter mijn interesse kwam, gaf ze me een boek over knopen, een mooi gebaar. Inmiddels heb ik 30 meter touw, een mondbal, zwepen en nog veel meer.’

Wat is BDSM voor jou?

‘Het gaat mij om het machtsspel, aan pijn beleef ik geen plezier. In het spel bestaan echter veel variaties. Zo kan BDSM ook worden gebruikt om een rechte houding of zelfvertrouwen aan te leren.

Wat ik leuk vind, is het verbieden van uitingen als “oh god”. Je ziet dan hoe iemand zich inhoudt. Soms zegt mijn partner in het spel iets verkeerd. Dan pak ik haar bij de haren, buig haar over de tafel en sla een paar keer. Het hoeft niet per se allerlei voorwerpen te behelzen. In de Refter is een blik naar mijn vriendin genoeg om haar

Is je beeld van vrouwen veranderd door je interesse?

‘Ja, ik heb nog meer respect gekregen voor vrouwen. Communicatie en vertrouwen zijn belangrijk tijdens BDSM. Mijn vriendin en ik hebben hierdoor een ongelofelijk goede relatie gekregen. Bij het grote publiek bestaan veel waanideeën, bijvoorbeeld dat je altijd in leer loopt, vrouwen niet respecteert of altijd meester wil worden genoemd. Door 50 Tinten Grijs zijn er nu steeds meer idioten die niet aan veiligheid denken of stopwoorden negeren. Dat laatste is gewoon verkrachting.’ANS

De naam van de geïnterviewde is op verzoek gefingeerd.