Studie op maat voor talent in het kwadraat Topsport op olympisch niveau en tegelijkertijd geneeskunde studeren. Dat moet kunnen, vindt het Onderwijsinstituut Geneeskunde. Sterker nog, studenten die naast hun studie succesvol zijn op een ander gebied, kunnen een programma op maat volgen zodat er ruimte is voor het uitvoeren van beide passies. Deze groep blijkt namelijk ook in de geneeskundeopleiding goed te scoren. Het een gaat dus niet ten koste van het ander. Studenten moeten zich breed kunnen ontwikkelen, zo is de gedachte. Gideon, Marije en Desirée vertellen.
Gideon van Gelder (27) begon op z’n zesde met pianospelen. Toen hij zestien was, werd een door hem gecomponeerd stuk uitgevoerd door het Jazzorkest van het Concertgebouw. In juni komt zijn eerste cd uit. ‘Eigenlijk heb ik een carrière als muzikant nooit overwogen. Ik wilde psychiater worden. Mijn vader heeft een winkel met jazzcd’s en lp’s en ik ging vaak mee naar concerten. Ik hield van jazz, maar dacht niet dat ik daar mijn geld mee kon verdienen. Niet lang na dat concert kwam ik huisarts Joost Swart tegen. Hij is arts en pianist. Hij zei: “Gideon, waarom ga je het niet allebei doen?” Dat advies heb ik opgevolgd.’ Twee studies tegelijk volgen, hoe doe je dat? ‘Ik ben met Geneeskunde begonnen en heb in het tweede jaar toelating gedaan tot het Amsterdamse Conservatorium. Ze zeiden op het Conservatorium dat het eerste jaar heel zwaar zou zijn, waardoor ik Geneeskunde op een lager pitje heb gezet. Dat bleek reuze mee te vallen. Ik heb het gewoon tegelijk gedaan. Dat kon ook omdat Geneeskunde bij het AMC toen nog een heel traditioneel lesrooster had met veel hoorcolleges die niet verplicht waren, zodat ik ook naar het Conservatorium kon.’ En hoe combineerde je dat met je muziek? ‘Ik begon in die tijd als invaller bij jamsessies van het Amsterdamse theatercafé Toomler. Daar kwam ik in contact met beroemde jazzmuzikanten, met wie ik ging optreden. Voor mijn muziekopleiding ben ik verhuisd naar New York waardoor ik moest stoppen met Geneeskunde. In de VS kwam ik in contact met de zanger Jose James waarmee ik op wereldtour ben geweest. Het hoogtepunt was met hem en de band spelen op het North Sea Jazz Festival. Dat was echt fantastisch. De huidige status is dat ik het
Conservatorium heb afgerond, net als een bachelor aan een muziekschool in New York en ik sta op het punt mijn co-schappen te lopen.’ En toen heb je de hulp van de studieadviseur ingeschakeld? ‘Ja, ik vroeg me af wanneer ik zou kunnen beginnen. Zij zeiden dat ik de coschappen ook kon combineren met mijn muziek. Ik wist helemaal niet dat zoiets mogelijk was. Het plan is nu als volgt: in de zomer is het vaak wat rustiger in de muziekwereld, dus die zomer ga ik volplempen met coschappen. In september begint het culturele seizoen weer. Dan stop ik twee maanden met mijn co-schappen en richt ik me weer op de muziek. Daarna rond ik mijn co-schappen af.’ Hoe zie je de toekomst voor je? ‘De komende jaren geef ik prioriteit aan de studie. Tot nu toe stond mijn leven grotendeels in het teken van muziek, maar dat wil ik omdraaien. Het feit dat het met mijn muziek heel goed gaat, heeft mijn ambitie om psychiater te worden nooit veranderd.’
Marije Smits (23) is Paralympics atleet. Ze traint momenteel voor de Olympische Spelen in 2012 in Londen. Ze staat op de wereldranglijst op plaats vijf met de 100 meter en plaats zes met verspringen. ‘Sinds mijn veertiende doe ik aan atletiek. Op mijn twaalfde ben ik in het AMC behandeld aan kanker. Ik had een tumor in mijn rechterbeen. Een onderdeel van de behandeling was een operatie en die operatie werd een amputatie omdat de tumor niet genoeg was geslonken. Twee jaar later ging ik mee met een skikamp voor kinderen met een amputatie na kanker. Daar leer je dan op één been skiën. Ik zag wat die begeleiders allemaal deden en ik ontdekte dat je nog heel goed kan sporten. Rennen leek me leuk dus ik ben atletiek gaan doen. Ik was vijftien toen ik mijn eerste wedstrijd liep.’ Dat ging meteen goed? ‘Ja, er was op dat moment niet veel concurrentie. Ik kon meteen doorstromen naar een hoog niveau. Ik ben naar twee Olympische Spelen geweest, Athene en Beijing. In Beijing heb ik een persoonlijk record gelopen. Er waren 90.000 toeschouwers. Het was nergens mee te vergelijken, zo gaaf. Ik wil graag bij de beste drie van de wereld horen.’ En is dat te combineren met je studie Geneeskunde? ‘Het theoretische gedeelte van de studie kon ik vrij goed combineren met sport. Af en toe was het lastig. Ik heb wat studievertraging opgelopen door
mijn inziens wat rigide houding van de UvA. Aan de andere kant, ik begrijp dat Geneeskunde een grote studie is met veel inschrijvingen, en als iemand dan linksom wil in plaats van rechtsom, is dat ook moeilijk. Uiteindelijk is het altijd goed gegaan, tot de co-schappen eraan kwamen. Topsport is niet te combineren met intensieve co-schappen, waar ik ook helemaal voor wil gaan. Ik heb mijn doctoraal gehaald en ik kan aan mijn co-schappen beginnen wanneer ik dat wil. In plaats daarvan heb ik een plek gekregen bij arts Marc Benninga op de Poeppoli, waar ik parttime promotieonderzoek doe naar reflux bij kinderen. Benninga is zelf ook topsporter geweest, dus hij begrijpt mijn situatie en ik ben hem dankbaar dat hij mij deze plek heeft gegeven.’ Hoe zie je de toekomst voor je? ‘Als alles volgens planning gaat, ben ik in 2017 klaar. Soms is ver vooruit plannen eng. Ze zijn nu bijvoorbeeld bezig de co-schappen te herzien en ik weet dat ik een groot tentamen opnieuw zal moeten maken. Dat vind ik jammer. Ik doe zoveel om betrokken te blijven bij het ziekenhuis en de studie. Aan de andere kant, de studieadviseurs hebben beloofd dat ik altijd mijn coschappen kan lopen, maakt niet uit wanneer. Als dat niet zo was geweest, was ik gestopt met topsport. Ik zie mezelf absoluut als arts later. Toch kan ik me ook weer niet voorstellen dat ik nu niet aan topsport doe. Ik zit dus regelmatig in een tijdnoodspagaat. De combinatie werken en sporten, wat ik nu doe, vind ik heel leuk en het sluit veel beter op elkaar aan dan misschien wordt gedacht. Zowel in topsport als in het onderzoek gaat het om focus en concentratie. Je werkt lang naar iets toe. Dat vind ik prettig.’
Desirée van den Berg (22) is Miss NoordHolland en de derde mooiste van Nederland. Ze vertrekt binnenkort naar China om te strijden voor de titel Miss Beauty of the World. ‘Ik werkte naast mijn studie als model en gastvrouw via een modellenbureau om wat bij te verdienen. Ik leerde zo een meisje kennen die had meegedaan aan beautywedstrijden. Ze had gereisd en veel geld gekregen. Ik dacht wat zij kan, kan ik ook, juist omdat ik niet alleen beauty heb, maar ook een beetje brains. Ik pak alle kansen aan in mijn leven. Op mijn twintigste werd ik gekozen tot Miss Noord-Holland.’
Wat is Miss Beauty of the World? ‘Dat is een internationale missverkiezing. Je hebt heel veel van dat soort verkiezingen; Miss Universe, Miss World, ga zo maar door. Die wedstrijden worden georganiseerd door modellenbureaus. Door de Miss Nederland verkiezing kwam ik in contact met iemand die deze wedstrijd organiseert. Om
te winnen doe ik mee aan fotoshoots, talkshows, een swimsuitcontest, een catwalkshow en een nationaal kostuumcontest, waar ik in klompen en een sexy boerinnenpakje gekleed ga. Ook moet ik van alles weten over Nederland. De winnares blijft een jaar in China wonen. Ze wordt ingeschreven bij een modellenbureau en ze krijgt een geldprijs. Ze moet in dat jaar overal heen reizen om bij benefietgala’s en dat soort dingen te zijn.’ Waarom koos je voor de studie Geneeskunde? ‘Ik heb altijd al geweten dat ik arts wil worden. Mijn vader is arts en ik ben gefascineerd door het menselijk lichaam. Ik vind het zo mooi hoe dat in elkaar zit. Ik weet nog niet welke richting ik op wil. Ik ben veel plastische chirurgie tegengekomen tijdens de wedstrijden. Er is heel veel nep bij sommige meiden: opgeblazen lippen en tieten, nepwimpers, nephaar. Dat is fascinerend om te zien. Ik weet niet of ik de kant van plastische chirurgie op wil, ik weet alleen dat ik dokter wil worden. Dat is gewoon helemaal mijn ding.’ Is het modellenleven te combineren met Geneeskunde studeren? ‘Ik zit nu in het derdejaar en mis door de wedstrijd een blok. Met hulp van de studieadviseurs kan ik dat blok nu volgend jaar doen. Ik loop hierdoor een half jaar vertraging op, maar dat vind ik niet zo erg. Voor bepaalde practica kan ik vervangende opdrachten maken. Als ik de beautywedstrijd win, zet ik mijn studie op pauze. Dat heb ik er zeker voor over.’ En wat vinden je medestudenten ervan? ‘Ik loop er niet mee te koop. Niet veel mensen weten het. Het zijn twee totaal verschillende werelden en dat hou ik ook graag zo. Ik ga niet eens met makeup naar school. Toen ik meedeed aan de Miss Noord-Holland verkiezing, zou ik worden gebeld als ik het zou zijn geworden. Tijdens een hoorcollege kreeg ik het telefoontje. Ik ben naar buiten gelopen en helemaal uit mijn dak gegaan op plein J. Ik moest weer terug de collegezaal in, want het was een belangrijk college vlak voor een tentamen. Ik zat zo vol adrenaline dat ik het wel moest vertellen aan een paar vriendinnen.’ Uit: Status, april 2010