Issuu on Google+


“ใช่ ฉัน เกลี ยดเธอมาก ไม่ว่ าเธอจะสวย จะเซ็ก ซี่ห รื อ เลิศเลอเพอร์เฟ็คแค่ไ หน ฉันก็ยังจะเกลียด ผู้หญิงแพศยาหน้า ด้าน อยากได้ฉันเป็นผัวนักหรือไง ร่านตั้งแต่เด็กยันโต เธอคิดว่า ถ้าเธออยากได้อะไรแล้วมันต้องได้ไปซะทุกอย่างอย่างนั้นเหรอ” เผียะ! เผียะ! “แอนโทนี่บ้า ทาไมต้องว่ากันถึงขนาดนี้ ฮือๆ” แอนโทนี่ ม องน้ าตาหล่ อ นอย่ า งสะใจ ก่ อ นจะแค่ น ยิ้ ม ขณะที่มือแกร่งก็ยกขึ้นลูบแก้มสากที่ยังชาด้วยสีหน้าดุดัน “นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะตบฉันได้ฟรีๆ ต่อไปถ้าเธอ ทาแบบนี้อีกฉัน จะตบกลับ ไม่เลี้ยง และจงร้องไห้ออกมามากๆ เพราะฉันรู้สึกสะใจที่สุดที่เห็นยัยตัวร้ายอย่างเธอต้องเสียน้าตา และทุกๆ วันเธอจะรู้สึก เสียใจจนแทบอยากจะตายที่บังคับฉัน ด้วยวิธีนี้” “คนใจร้าย คิดว่าตัวเองเป็นพระเอกนิยายตบจูบหรือไง” เมื่อได้ฟังแอนโทนี่ยิ่งยิ้มร้ายก่อนจะเชยคางมนขึ้นเพื่อให้ เธอสบตาเขานิ่ง “ชอบอ่านนิยายตั้งแต่เด็กยันโตสินะ แต่ฉันไม่ใช่พระเอก ในนิยายแน่นอน ถ้าพระเอกคนนั้นต้องคู่กับเธอ ฉันขอเป็นโจรร้าย ที่ฆ่านางเอกตายดีกว่า และอย่าฝันว่าตอนจบของฉันและเธอมัน จะสุขสมโรแมนติกบ้าบอ เธอจะได้รับแต่ความเจ็บปวดและทรมาน จนทุกครั้งที่เธอหลับตาหรือเห็นหน้าฉัน เธอจะต้องร้องไห้ออกมา อย่างหวาดผวา”


สาวเฉิ่มพิชิตรัก ผู้เขียน กาญจน์เกล้า พิสูจน์อักษร ก้านกล้วย รัตนาพร และจังกี้ ปก Wonder pamalee8 ศิลปกรรม amany พิมพ์ครั้งที่ 1 พฤษภาคม 2556


จากใจ กาญจน์เกล้า สาวเฉิ่มพิชิต รักเป็น นิ ยายทามือเรื่องแรกที่กาญจน์ทาค่ ะ เริ่มแรกกาญจน์รู้สึกกังวลเมื่อคิดจะทา กลัวไปสารพัดกลัวว่าจะไม่มี คนจอง กลัว ว่า จะขาดทุ น กลั ว ว่า ถ้า จานวนสั่ งน้ อยแล้ วราคาค่ า หนังสือมันจะแพงไป และในที่สุดด้วยคาแนะนาจากพี่เกตุ อัญญาณี พี่ ส าวที่ ใ จดี ที่ สุ ด ก็ ท าให้ ก าญจน์ ก ล้ า ที่ จ ะท า ขอขอบคุ ณ พี่ เ กตุ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ และอีกคนที่กาญจน์อยากขอบคุณคือเจ๊บิ๊ก Bigger ทั้ ง พี่ เ กตุ แ ละเจ๊ บิ๊ ก ท าให้ ก าญจน์ ซึ้ ง ใจเป็ น ที่ สุ ด ที่ พี่ ๆ ทั้ ง สองให้ คาแนะนาอย่างดี ดีจนพูดได้เลยว่านิยายทามือเล่มนี้เกิดขึ้นได้เพราะ พีๆ่ ทั้งสอง การเริ่มต้นสิ่งใหม่ ๆ มันคงมีบ้างที่ต้องวุ่นวายและผิดพลาด สาหรับนิยายเรื่องนี้กระบวนการในการทามือค่อนข้างวุ่นวายมากค่ะ แต่ในที่สุดมันก็ออกมาเป็นรูปเล่มอย่างในปัจจุบัน วกเข้าเรื่องนิยาย บ้างดีกว่า เอิ๊กส์ๆ สาวเฉิ่มพิชิตรักเป็นเรือ่ งราวของเด็กเนิร์ดที่หลงรัก พี่ชายเพื่อนมาแต่เด็ก แต่เพราะเขาไม่ชอบและติดจะรังเกียจทาให้ เธอต้องห่างๆ กับเขาและเมื่อถึงเวลาเธอจึงตัดสินใจทาทุกวิถีทางให้ เขาหันมารักเธอให้ได้ ไม่ว่าต้องใช้เล่ห์กล หรือมารยาอื่นใด เธอก็งัด มาใช้กับเขาจนหมด มาลุ้นกันนะคะว่าสาวเฉิ่มในอดีตที่แปลงโฉม จนกลายเป็ น นางหงษ์ จะสามารถพิ ชิต หนุ่ มเจ้า เสน่ ห์อ ย่า งเขาได้ หรือไม่… ขอขอบคุณคนอ่านที่สั่งจองมาอย่างต่อเนื่อง ขอบคุณพี่ ๆ เพื่อนๆ ที่ออกแบบปกให้ได้ถูกใจ ขอบคุณเจ๊นี่ที่ช่วยชีวิตกาญจน์ใน


ก้าวสุดท้าย ขอบคุณพี่ๆ เพื่อนๆ น้องๆ ที่น่ารักทุกๆ คนที่คอยให้ กาลังใจ และขอบคุณครอบครัวที่เปิดโอกาสให้กาญจน์ได้ทาในสิ่งที่ รัก โดยเฉพาะพี่สาวที่คอยช่วยเหลือตลอด ขอบคุณจากใจจริงค่ะ ด้วยรัก กาญจน์เกล้า

4


บทนา “แม่ขา เค้าสวยยังคะ” สาวน้อยเกวนน่าวัย 15 ในชุดสีชมพูฟูฟ่องซึ่งน่าจะเหมือน เทพธิดาตัวน้อยหากร่างอวบอิ่มนั้นจะผอมกว่านี้หรือสูงมากกว่านี้ รวมทั้งใบหน้าที่คงจะเรียวงามเมือ่ โตเต็มที่พร้อมทั้งฟันที่ติดเหล็กนั้น จะช่วยให้ฟันที่เหยินยืน่ ออกมาเคลื่อนเข้าที่จนเรียงสวยในอนาคต อันใกล้ “สวยจ้ ะ” สุ นิส ายิ้ม ให้ลู ก สาวอย่างเอ็น ดู ก่อ นจะพยัก หน้าให้อีกฝ่ายเพื่อตอบรับ “เค้าสวยที่สุดไหมคะ” “สวยที่สุดจ้ะ” เมื่อมารดายืน ยันสาวน้อยก็ฉีกยิ้มกว้างโชว์เหล็ กจัดฟัน อย่างเต็มที่ ก่อนจะเริงร่าเพื่อรอให้ถึงเวลางานวันเกิดของแอนโทนี่


พี่ชายข้างบ้านที่เธอกาลังแอบรักเขาจนหมดใจ “เอาละ อย่าซนนะคะ เดี๋ยวแม่ไปตามแด๊ดก่อนนะ” สุนิสากาชับลูกสาวเบาๆ ก่อนจะเดินขึ้นห้องไปตามสามี ที่ เ พิ่ ง กลั บ มาจากท างานและก าลั ง อาบน้ าแต่ ง ตั ว ใหม่ เ พื่ อ ไป งานเลี้ยงวันเกิดของลูกชายมหาเศรษฐีข้างบ้าน “ค่า” สุ นิส า ส่ ายศี รษะไปมาเมื่อ ลู ก สาวจอมซนตอบออกมา อย่างง่ายๆ ก่อนจะคิดเมื่อไหร่ลูกสาวเธอจะโตเหมือนลูกคนอื่ น ซะทีนะ ทันทีที่ลับร่างของมารดาเกวนน่าก็หมุนตัวไปรอบๆ เพื่อดู ว่ า ตั ว เองสวยหรื อ ยั ง ก่ อ นจะเคลิ้ ม ฝั น เมื่ อ ตนเองจะต้ อ งเป็ น ซินเดอเรลลาและต้องได้เต้นรากับเจ้าชายให้ได้ในวันนี้ “รอเค้านะแอนโทนี่ เจ้าชายของเค้า”

แอนโทนี่เอ็ดน้องสาวอย่างไม่พอใจเมื่อเกวนน่า แมคเคน มางานวันเกิดตน ยัยเด็กน่าเกลียดจะมาสร้างความปั่นป่วนในงาน เขาหรือเปล่าก็ไม่รู้ “คุณแม่ชวนค่ะ” แอนนาเบลส่งค้อนให้พี่ชายเจ้าเสน่ห์ด้วยความหมั่นไส้ ไม่รู้จะเคืองแค้นอะไรกับเพื่อนเธอนักหนา “ชวนมาทาไมก็ไม่รู้ ถ้างานพี่ล่มนะ พี่จะจับยัยเด็กนั่นมา ฟาดให้นั่งไม่ได้เลย” 6


ถ้ายัยเด็กแสบนั่นรูว้ ่าเขามีงานอาฟเตอร์ปาร์ตี้ต่อ ซึ่งงานนี้ จะเต็มไปด้วยหนุ่มสาวสุดฮอตทั้ง มหาวิทยาลัยเจ้าหล่อนคงจะมา สร้างความปั่นป่วนในงานแน่ ดังนั้นเขาต้องกาจัดหล่อนให้ออกจาก อาณาบริเวณงานให้เร็วที่สุด “ไม่มีใครอยากจะไปยุ่งกับพี่หรอกน่า อย่าบ่นเป็นคนแก่ นักสิคะ” แอนโทนี่หยิกแก้มขาวผ่องของน้องสาวด้วยความเอ็นดู เมื่อน้องสาวที่น่ารักย้อนเขามาแบบนั้น “เราเองก็เหมือ นกัน อย่าไปยุ่งกับ ยัยเด็ก นั่นมาก วัน นี้ หลังจากเป่าเทียนพี่ว่าเราขึ้นไปนอนเลยนะ วันนี้ผู้ชายมาเยอะด้วย คนของคุณพ่ออาจจะดูไม่ทั่วถึง” แม้ ตั ว เองจะเสเพลแค่ ไ หนแต่ แ อนโทนี่ ก ลั บ หวงน้ อ ง ยิ่งกว่าสิ่งใด เพื่อนเขาทุกคนไม่มีสิทธิ์เข้าใกล้น้องสาวเขาเพราะ เขาไม่ไว้ใจใครทั้งสิ้น งานเลี้ยงวันนี้นอกจากจะเป็นงานเลี้ยงวันเกิดแล้วยังเป็น วันที่บิดาและมารดาเขาจัดงานฉลองที่เขาเรียนจบปริญญาตรีดา้ น การบริหารธุรกิจระหว่างประเทศด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 ดังนั้น งานวันเกิดปีนี้จึงคึกคักและเพื่อนๆ ที่มหาวิทยาลัยจะมากันเยอะ เป็นพิเศษ แน่นอนบรรดาสาวๆ ปาร์ตี้เกิร์ลที่ทั้งอวบอึ๋ม สวยและเซ็กซี่ ก็ม าด้ วย และหากเขาต้ อ งการความสงบละก็ ต้ อ งดี ด ยั ยขี้ เหร่ ออกจากงานก่อน 5 ทุ่ม เพราะหลังจากนัน้ มันจะเป็นปาร์ตรี้ ิมสระน้า ที่มีแค่พวกเขาชาว 18+ เท่านั้นที่จะมีสิทธิ์อยู่ร่วมงาน… “รับทราบค่ะพี่ชายจอมเจ้าชู้” 7


“ฮึ่ม อย่ามาล้อพี่นะ อ้อ…” ยังไม่ทันที่แอนโทนี่จะได้สั่งน้องสาวต่อ เสียงใสๆ ที่เขาคิด ว่าน่าราคาญที่สุดในโลกก็ดังขึ้น พร้อมกับมือขาวๆ ของเจ้าหล่อน ที่โอบกอดมาที่เอวเขาหมับ “แอนโทนี่” แอนโทนี่กัด ฟัน กรอดอย่ างคลื่ น ไส้ เมื่อ ฟั น ที่ยัง คงมอง ออกว่าเหยินยื่นและมีเหล็กดัดฟันพร้อมลวดยางสีสดยิ้มส่งมาให้ แหวะ ดัดไปก็แค่นั้นยังไงก็ขี้เหร่อยู่ดียัยเด็กอ้วน!! “ปล่อย…ฉันอึดอัด” แอนโทนี่ พู ด ออกมาอย่ า งไม่ คิ ด จะถนอมน้ าใจอี ก ฝ่ า ย ไม่สนใจว่าตอนนี้ทั้งพ่อแม่และพี่ชายเธอจะยืนมองเขาด้วยสายตา ยังไง “ทาไมเย็นชานักล่ะ เค้าอุตส่าห์แต่งหน้ามาเพื่อพี่เลยนะ” เด็กสาวพยายามยื่นหน้าไปใกล้ๆ คนตัวโตเพื่อให้อีกฝ่าย มองเห็นใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสาอางเป็นครั้งแรกด้วยฝีมือ มารดา แอนโทนี่มองร่องรอยการแต่งหน้าที่เจ้าหล่อนบอกด้วย ความรู้สึกหงุดหงิด อายุก็ 16 แล้วยังแยกไม่ออกว่านี่เขาไม่เรียก แต่งหน้า แต่งหน้าจริงๆ เปลือกตาสองชั้นของหล่อนคงจะเคลือบ ด้วยสีสันมากกว่านี้ แต่ไม่รู้ทาไมในใจเขากลับรู้สึกชื่นชมผิวสวยๆ นี่และไม่อยากให้มันมีสีสันอื่นๆ มาทาให้ผิวหล่อนแปดเปื้อน… บ้ า ไปแล้ ว ผิ ว ยั ย เด็ ก ร้ า ยนี่ ก็ ส่ ว นหล่ อ นสิ แกไม่ เ กี่ ย ว ซะหน่อย แต่แม้จะคิดแบบนั้นแต่ปากเขากลับโพล่งออกไปก่อนที่ 8


เขาจะทันได้คิด “เด็กแก่แดด เป็นเด็กเป็นเล็กแต่งหน้าซะจัดทาไม” สุนิสามองหน้าเจ้าของงานด้วยสีหน้าขันๆ เมื่อคิดว่าแอนโทนี่ ช่างสรรหาคาต่างๆ มาต่อว่าลูกสาวเธอได้ทุกเรื่องจริงๆ เด็กสาวหน้ามุ่ยเมื่อโดนอีกฝ่ายว่าอีกแล้ว ทว่าเธอก็ยังไม่เข็ด ปากสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติยังคงยิ้มกว้า งส่งไปให้เขาอีกครั้ง พลางถามออกมาอีกหน “แล้วเค้าสวยไหม” แอนโทนี่กลอกตาไปมา ก่อนจะฝืนชมหล่อนให้มันจบๆ ไป “สวย สวยมาก” “เย้ๆ เค้ารักตัวที่สุดเลยโทนี่” “ถ้ารักก็รีบกลับนะ แล้วรีบเข้านอนเดี๋ยวจะไม่สวย เข้าใจ ไหม” เกวนน่ามองสบกับดวงตาสีฟ้าเข้มที่สวยที่สุดในโลกอย่าง ไม่เข้าใจ “ทาไมพี่เย็นชาจัง เพิ่งมาถึงก็จะไล่เค้าแล้วหรือ” ไม่ได้เย็นชาโว้ย…ฉันไม่ชอบเธอยัยเด็กน่ารังเกียจ… แม้ แ อนโทนี่ จ ะอยากเอ่ ย ค านี้ อ อกมามากแค่ ไ หนแต่ สีหน้าที่ดูไร้เดียงสานั่นก็ทาให้เขาพูดไม่ลง “พี่เป็นห่วง กลัวเราไม่สวย” เกวนน่ายิ้มแฉ่งเมื่อได้ยินในสิ่งที่เขาบอก ทว่าเมื่อมองไป ด้านหลังเธอกลับเห็นยัยก้านยาวหลายคนกาลังเดินมา ดวงตาสี น้ าตาลอ่ อ นหรี่ ล งนิ ด ก่ อ นจะเงยหน้ า ถามคนตั ว โตเสี ย งเข้ ม 9


เลียนแบบพฤติกรรมตัวละครในทีวีจนแอนโทนี่เริ่มไม่สบอารมณ์ ขึ้นมาอีกครั้ง “แม่พวกนั้นเป็นใครคะ” ยัยเด็กแก่แดด เจ้าหล่อนกล้าเรียกบรรดาสาวๆ ของเขา ว่า “แม่พวกนั้น” เลยหรือ แอนโทนี่กัดฟันกรอดเมื่อเจ้าหล่อน ดูท่าจะไม่กลับง่ายๆ แน่ และดูเหมือนจะพูดไม่รู้เรื่องเข้าไปทุกวัน “มีมารยาทหน่อยเกวนน่า นั่นเพื่อนพี่” “ทาไมต้อ งแต่ง ตัวโป๊ด้ว ยล่ ะ เหมื อ นพวกดาราหนังโป๊ ในทีวีเลย พวกที่ชอบเต้นรูดเสายั่วผู้ชายน่ะ” สุนิสามองลูก สาวอย่างตกใจ ก่อนที่เธอจะเอ็ดยัยตัวยุ่ง ด้วยความเกรงใจเจ้าภาพอย่างแอนโทนี่ “เกวนน่าอย่าเสียมารยาทสิลูก ขอโทษพี่เขาเร็ว” “ก็จริงนี่คะแม่ขา ดูสิ ผู้หญิงพวกนั้นใส่แต่ชั้นในจนนมจะ ทะลักออกมาหมดเต้าอยู่แล้ว” ผู้ ใ หญ่ ทุ ก คนสู ด ลมหายใจเข้ า ลึ ก ก่ อ นจะมองหน้ า กั น อย่างตกใจที่เกวนน่าพูดจาแก่แดดแก่ลมจนเกินงามแบบนี้ “เอ่อ ขอโทษแทนลูกน้าด้วยนะโทนี่ พี่อองรี พี่แมรี่ แก อาจจะดูทีวีมากไป สุคงต้องงดชั่วโมงดูทีวีแกลงแล้วล่ะค่ะ” “แต่แม่ห้ามยึดนิยายหนูนะคะ ไม่งั้นหนูโป้งแม่แน่ค่ะ” แอนโทนี่ ม องยั ย เด็ ก ร้ า ยกาจด้ ว ยความไม่ พ อใจ นี่ ยั ง ไม่สานึกอีก โตมาคงจะสร้างแต่ปัญหาแน่ถ้าเป็นแบบนี้ “โทนี่เค้าเอาของขวัญมาให้พี่ด้วยล่ะ นี่คะ” เด็กสาวมองกล่องของขวัญด้วยสีหน้าภูมิใจเพราะมันคือ 10


กรอบโทรศัพท์ที่เธอทาเอง โดยพื้นหลังเป็นสีชมพูอ่อน ตกแต่ง ด้วยดอกไม้น่ารักหลายจุด และตรงกลางก็มีข้อความว่า เกวนน่ารักแอนโทนี่ รักตลอดไป

ที่หล่อนเอามาให้เขาไม่สามารถใช้ได้แน่ๆ แค่สีมันเขาก็แทบจะปาทิ้ง แล้วเพราะเขาเกลียดสีชมพู มันดูหวานจนเขาเอียน ยิ่งข้อความ ด้านหลังซึ่งดูสยองมากกว่าจะโรแมนติกนั่นอีก สงสัยต้องโยนทิ้ง ขยะทันทีที่เจ้าหล่อนหันหลังให้ซะแล้วละมั้ง “น่ารักใช่ไหมคะ เค้าทาเองนะ” “อื้ม น่ารักดี ขอบใจ” เกวนน่ า ยิ้ ม กว้ า งเมื่ อ เขาถู ก ใจของขวั ญ ที่ เ ธอท าขึ้ น เด็กสาวกระตือรือร้นที่จะให้เขาใช้เดี๋ยวนี้ทว่าผู้หญิงคนหนึ่งกลับ เดินมาหาเขาซะก่อนจนเธอเริ่มหน้าบูดบึง้ อีกครั้งเมือ่ ผูห้ ญิงคนนัน้ กอดแอนโทนี่แน่นจนน่าเกลียด “แอนโทนี่ระวังปลิงนะ” จีอานนี่ที่ยืนมองน้องสาวแผลงฤทธิ์ได้แต่กลั้นยิ้มเมื่อหนุ่ม เสเพลและลื่นยิ่งกว่าปลาไหลอย่างแอนโทนี่พอมาเจอน้องสาวเขา กลับเจอทางตันบ่อยครั้ง “พอแล้วน่าน้องรัก พี่ว่าน้องกลับบ้านดีกว่านะ” แอนโทนี่ที่กาลังนิ่งอึง้ กับคาพูดของยัยเด็กร้ายรีบพยักหน้า 11


อย่างเห็นด้วย ชายหนุ่มหันไปมองสุนิสาเพื่อขอความช่วยเหลือ ทางสายตา ก่อนจะกระซิบบอกเพื่อนสาวให้อยู่เฉยๆ ไม่อย่างนั้น งานแตกแน่ถ้าทั้งคู่อาละวาด “พี่ก็ว่านางฟ้าตัวน้อยของพี่ควรจะกลับไปพักผ่อนก่อน นะครับ วันหลังค่อยมาใหม่นะ บ้านเราอยู่ติดกันเองนะครับคนสวย” เกวนน่ายิ้มแฉ่งเมื่ออีกฝ่ายเรียกเธอว่านางฟ้า “เค้าเป็น นางฟ้าในสายตาพี่จริงๆ เหรอ” นางมารต่ า งหาก แอนโทนี่ ต อบอี ก ฝ่ า ยในใจ แต่ ท ว่ า เพราะอยากให้หล่อนกลับบ้านจึงได้แต่พยักหน้าให้ สุ นิส ามองสั ญ ญาณขอความช่วยเหลื อ ที่ส่ งมาแล้ วก็ยิ้ ม นิดๆ เป็นเชิงรับรู้ หญิงสาวจับบ่าลูกสาวไว้ก่อนจะชวนเด็กสาว กลับบ้าน ซึ่งกว่าที่อีกฝ่ายจะยอมก็เล่นเอาเหนื่อยทั้งครอบครัว รวมทั้งเจ้าของงานอย่างแอนโทนี่ มาร์แตง เมื่อร่างอวบนิดๆ ในชุดสีขาวฟูฟ่องนั้นขึ้นรถไปแล้วแอนโทนี่ ก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะพึมพาด้วยน้าเสียงลิงโลด “มารน้อยกลับไปได้สักที เฮ้อ” “ระวั ง นะเกลี ย ดน้ อ งฉั น มากๆ อาจจะหนี น้ อ งฉั น ไป ไม่รอด” จีอานนี่แซวอีกฝ่ายด้วยสีหน้าระรื่น ในขณะที่แอนโทนี่ หน้าเหวออย่างสยดสยอง “ถ้ า เป็ น แบบนั้ น ผมขอตายซะดี ก ว่ า ตกอยู่ ใ นเงื้ อ มมื อ ของยัยมารร้ายตัวน้อยๆ นั่น”

❀❀❀ 12


1 อดีตที่แสนหวานกับความทรงจาที่แสนขม “ออกไปนะ ออกไป๊…” มือหนาพยายามแกะมืออวบสั้นของใครคนหนึ่งด้วยความ ยากลาบาก ดูเหมือนว่ายิ่งเขาแกะมือนั้นออกแรงแค่ไหนใครคนนั้น ยิ่งกอดรัดเขาแน่นมากเท่านั้น “ปล่อยนะ ปล่อยสิ เฮ้ย…” จากมือขาวผ่องกลายกลับเป็นงูเหลือมตัวเขื่องที่เลื้อยเข้า รัดตัวเขาแน่นจนหายใจไม่ออก “ออกไปนะ ออกไป…” ร่างที่หนั่นแน่นไปด้วยมัดกล้ามดิ้นพราด มือแกร่งปัดป่าย ไปทั่วในขณะที่ขายาวๆ ก็เตะอากาศไปมาราวกับกาลังต่อสู้ กับ อะไรสักอย่าง… “กรี๊ง กรี๊ง กริ๊ง”


ชายหนุ่มสะดุ้งไปทั้งตัวเมื่อเสียงนาฬิกาปลุกปลุกเขาให้ตื่น จากฝันร้าย…ทุกอย่างมันเป็นแค่ฝันงั้นหรือ “บ้าชิบ ฝันบ้าอะไรเนี่ย” แอนโทนี่ลุก ขึ้นนั่งบนเตียงก่อ นจะสะบัด หน้าไปมาเมื่อ ความฝันนั้นทาให้เขาขนลุกซู่เลยทีเดียว “ท่าจะบ้าไปแล้วนะ ยัยเด็กร้ายกาจนั่นอยู่ลอนดอนโน่น แกจะคิดมากเรื่องอะไรวะ” ชายหนุ่มลุกไปอาบน้าแต่งตัวในขณะที่สมองก็ครุ่นคิดว่า เหตุใดตนจึงฝันแปลกๆ เช่นนี้ หลังจากไม่ได้ฝันมานานหลายปี ยกเว้นช่วงที่เกิดเรื่องตอนแรกๆ แค่นั้น “ไม่หรอกน่า ได้ข่าวว่ายัยมารร้ายนั่นเรียนดอกเตอร์อยู่ กว่าจะจบคงอีกนานและฉันขอให้เธอเรียนจนแก่เลยนะยัยเฉิ่ม จอมร้ายกาจ” “เกวนน่าแม่ว่ากลับก่อนดีกว่านะลูก แม่เริ่มง่วงแล้ว” “ไม่เอา หนูยังไม่อ ยากกลั บ นี่คะ หนูยังไม่ไ ด้เต้น รากับ เจ้าชายเลย ใช่ไหมโทนี่” เกวนน่าหันไปมองคนที่เธอรักด้วยสีหน้ารอคอย ทว่าเขา กลับไม่หันมาสนใจเธอเลย ไม่เพียงเท่านั้นเมื่อแม่ผู้หญิงก้านยาวที่ เธอว่ า ให้ เ ดิ น เข้ า มาคลอเคลี ย อี ก ฝ่ า ยกั บ ยิ้ ม ให้ แ ม่ นั่ น เสี ย อี ก ใบหน้าอวบอูมหงิกงอก่อนจะร้องออกมาอย่างไม่พอใจ “แอนโทนี่เค้าอยากเต้นรากับเจ้าชาย” 14


แอนโทนี่หันไปมองยัยมารร้ายตัวน้อยนิด ก่อนจะกัดฟัน พูดออกมาอีกครั้งเพื่อให้แม่นี่ไปไกลๆ “วันนี้พี่ขาเจ็บ กลับไปนอนก่อนนะนางฟ้าน้อยของพี่” หญิ ง สาวหน้ า มุ่ ย เมื่ อ ได้ รั บ การปฏิ เ สธ ดวงตากลมโต มองเขาอย่างตัดพ้อก่อนจะหันไปมองผู้หญิงสูงชะลูดข้างกายเขา ด้วยสี หน้าวาวโรจน์ ทว่าก่อนที่เธอจะได้พูดหรือ ทาอะไรลงไป พี่ชายอย่างจีอานนีก่ ลับพูดขึน้ มาซะก่อน ซึ่งนั่นทาให้เธอจาต้องเงียบ “ตัวยุ่งกลับบ้านกันครับ” จีอานนี่รั้งน้องสาวต่างมารดากลับบ้านด้วยน้าเสียงขัน ๆ เมื่อเห็นสายตาวาวโรจน์ข องเจ้าตัวยุ่งที่มองไปยังเพื่อนรุ่นน้อ ง อย่างแอนโทนี่และสาวๆ ข้างกาย “จีอานนี่เค้าอยากอยู่ต่ออะ” ใบหน้ า อวบอู ม งอเง้ า ขณะมองตรงไปยั ง จุ ด ที่ ต นสนใจ ตลอดเวลาด้วยสีหน้าโกรธเคือง ในใจก็คิดว่าจะทาอย่างไรจึงจะแยก ทั้งคู่ออกจากกันได้ “ไม่ได้ครับ ไม่เห็นเหรอว่าคุณแม่ไม่ค่อยสบายน่ะ” เกวนน่าหัน ไปมองมารดานิ ด เมื่อ ท่านพยัก หน้าเธอจึ ง ก้มหน้าลงหงอยๆ แล้วเดินตามท่านทั้งสองไปขึ้นรถ แม้ว่าบ้าน เธอและแอนโทนี่จะติดกัน แต่ด้วยอาณาบริเวณที่กว้างใหญ่ไม่ตา่ ง จากคฤหาสน์ทาให้การใช้พาหนะ เช่น รถยนต์ สะดวกสบายกว่า การเดินด้วยเท้าในการไปมาหากัน ฝากไว้ก่อ นนะแอนโทนี่ เดี๋ยวเค้ามาใหม่ จะมาจัด การ กับพวกก้านยาวให้สิ้นซากไปเลย 15


หลังจากกลับมาถึงบ้านสุนิสาก็ชงโกโก้ร้อนให้ลูกสาวดื่ม ก่อนนอนจะได้ไม่หิว แล้วบังคับให้ลูกสาวอาบน้านอนซึ่งกว่าที่ จอมซนจะทาอะไรเรียบร้อยก็ใช้เวลาไปกว่า 2 ชั่วโมง แม้ลูกสาว จะโตแล้วแต่เธอก็ชอบที่จะดูแลลูกอย่างใกล้ชิด นอกจากการเอา แต่ใจในบางครั้งแล้ว เกวนน่าถือว่าเป็นเด็กดีสาหรับเธอและสามี รวมทั้งเป็น น้องที่น่ารัก ของจีอ านนี่ ลู ก สาวเธอสอบได้ค ะแนน อันดับต้นๆ ของระดับชั้นเสมอ จะมีแค่อย่างเดียวเท่านั้นที่เธอเอง ก็ไม่รู้ว่าทาไมเกวนน่าต้องแกล้งแอนโทนี่ตลอดเวลา ตั้งแต่เด็ก ตอนแรกอีก ฝ่ ายก็ดูจ ะขี้อ้อ นและทาตัวน่ ารัก กับ แอนโทนี่ดีแ ต่ ไปไงมาไงไม่รู้อ ยู่ดี ๆ เกวนน่าก็ไ ปสร้างความวุ่น วายให้ฝ่ ายนั้น ถึงขั้นต้องเลิกกับแฟนสาวคนแรกที่คบกันมาเกือบ 3 ปีเลยทีเดียว และนั่นก็เป็นเหตุให้แอนโทนี่โกรธเคืองเกวนน่ามาก ในขณะที่ ลูกสาวเธอดูเหมือนจะไม่รับรู้ซะงั้น …สุนิสานั่งมองใบหน้าที่ยังคง อวบอิ่มแม้จะอายุ 16 แล้วด้วยความรักก่อนจะกระซิบบอกลูก สาวที่หลับตาพริ้มราวกับนางฟ้าตัวน้อยๆ ของเธอและครอบครัว แมคเคนด้วยน้าเสียงอ่อนโยน “หลับซะนะนางฟ้าของแม่” สุนิสาก้มลงจูบที่หน้าผากขาวผ่องแผ่วเบา ก่อนจะห่มผ้า ให้ลู ก สาวตัวน้อ ยแล้ วเดิน ออกจากห้อ งไปเมื่อ เห็น ว่าเจ้าตัวยุ่ง หลับสนิทแล้ว ทันทีที่ประตูปิดลงเกวนน่าก็ค่อยๆ ลืมตาขึน้ มา ร่างเล็กป้อม ก้าวเท้าลงจากเตียงแล้ววิ่งไปหยิบกล้องส่องทางไกลที่ลิ้นชัก ก่อน 16


จะเปิดประตูออกไปยังระเบียงแล้วส่องดูคนที่เธอรักว่าตอนนี้เขา กาลังทาอะไรอยู่ สองร่างที่กอดกันนัวเนียทาให้มือที่ยกกล้องส่องทางไกล สั่นระริก ยิ่งเมื่อเธอจ้องมองปากหยักสวยของเขาที่ประกบแนบ กับยัยก้านยาวหนึ่งในหลายคนเธอยิ่งกระทึบเท้าด้วยความโมโห สองร่างกอดจูบกันอย่างไม่อายใครเลยสักนิด ที่สาคัญทาไมแอน โทนี่ถึงทาร้ายจิตใจเธอได้ถึงเพียงนี้กัน… “อย่างนี้ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด” เกวนน่าพึมพาด้วยน้าเสียงขุน่ เคือง ก่อนจะเปลี่ยนชุดใหม่ แล้วค่อยๆ ย่องออกจากห้อง มือเล็กๆ ป้อมๆ ก็ส่งข้อความบอก เพื่อนรักอย่างแอนนาเบลให้ไปรอรับทีช่ ่องทางลับซึง่ เชือ่ มระหว่าง สองบ้าน ซึ่งแม้ผู้ใหญ่จะไม่เคยบอกแต่เธอและแอนนาเบลนั้นต่าง ก็รู้เพราะความซุกซนในตอนเด็กๆ ด้วยบรรพบุรุษตระกูลเธอและ ตระกูลของแอนนาเบลเป็นเพื่อนรักกันมาตั้งแต่สมัยคุณปู่ ทาให้ ตอนที่สร้างบ้านหลังนั้นทั้งคู่ทาช่องทางลับ เผื่อกรณีฉุกเฉินเพื่อ ช่วยเหลือกัน เกวนน่า : เปิดประตูให้เราด้วยแอนนี่ …เราจะไปจัดการ กับชู…้ แอนนาเบล : จะบ้าเรอะ นี่มันกี่โมงแล้วเกวนน่า อย่าทา แบบนี้นะ ไม่งั้นเราโดนโทนี่ฆ่าตายแน่ เกวนน่ า : เราจะชิ ง ฆ่ าโทนี่ ก่ อนเธอเองแอนนี่ ข้ อ หาที่ ทาร้ายจิตใจเรา 17


แอนนาเบล : อย่าบ้าน่าเกวนน่า คืนนี้นอนก่อน พรุ่งนี้ ค่อยมา เกวนน่า : ไม่สน เราจะไปคืนนี้ และ ณ เวลานี้เราอยู่ตรง ทางเชื่อมเรียบร้อย ถ้าเธอไม่มาเราจะหาทางออกไปเอง แอนนาเบลก้มมองโทรศัพท์มือถือด้วยสีหน้าตกใจ ก่อนที่ เธอจะรีบ ไปเปลี่ ยนชุด แล้ วค่ อ ยๆ ย่ อ งไปยัง ห้อ งแต่ งตั วพี่ ช าย ที่มีตู้เสื้อผ้าแบบบิ๊วอินซึ่งซ่อนประตูลับระหว่างสองบ้าน โชคดีที่ ตอนนี้พี่ชายเธอไม่ได้อยู่ในห้องไม่อย่างนั้นความซวยบังเกิดแน่ ขอโทษนะแอนโทนี่… เกวนน่าสวมกอดเพื่อนรักนิด ก่อนจะมองหน้าเพื่อนด้วย สีหน้าจริงจัง เมื่อสิ่งที่เธอจะทานั้นยิ่งใหญ่นัก “แอนนี่ นี่คื อ แผนการที่เราจะทา ดั งนั้น เราขอสั่ ง ห้า ม ไม่ให้เธอค้านเรา” “อะไรกัน แต่เราว่า…” แอนนาเบลมองสีหน้ามุ่งมั่นของเพื่อนรักด้วยความลาบากใจ เพราะเรื่อ งอะไรก็ต ามที่เกวนน่าจริงจังนั้น ไม่มีทางส าเร็จ ด้วย ความราบรื่น มันมักจะตามมาด้วยปัญหาเสมอสิน่า “ไม่มีแต่แอนนี่…งานนี้เธอต้องฟังเราเท่านั้น เคร้” เกวนน่าพูดจบก็มองซ้ายมองขวา ก่อนจะอธิบายแผนการ คร่าวๆ ให้เพื่อ นฟัง โดยที่อีก ฝ่ายมองเพื่อ นด้วยดวงตากลมโต สีเขียวเข้มอย่างคาดไม่ถึง 18


“ไม่ได้นะเกวนน่า” “ท าไมล่ ะ ที พี่ข องแอนนี่ ยั ง ทาอย่า งนั้น กั บ แม่ พ วกนั้ น ได้เลยนี่นา” ยิ่งพูดถึงจมูกเล็กๆ ยิ่งเชิดสูง จนแอนนาเบลเริ่มหวั่นวิตก เพราะสิ่งที่เพื่อนเธอจะทานัน้ มันไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง ยิ่งกับพี่ชาย เธอแล้วละก็ ไม่อยากจะคิดเลยจริงๆ “เกวนน่าเราขอร้องนะ อย่าทาแบบนี้เลย” แอนนาเบล พยายามอ้อ นวอนเพื่อ นรักเป็น ครั้งสุ ด ท้ายแต่เธอก็ต้อ งพบกับ ความล้มเหลวเมื่อเกวนน่ายืนยันคาเดิมอย่างแข็งขัน และไม่เพียง เท่านั้นร่างอวบผิดกับเธอยังตรงไปยังส่วนของห้องรับแขกและ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายรู้ได้อย่างไรว่าพี่ชายเธอมักจะพาผู้หญิงมานอนห้องไหน “พร้อมนะแอนนี่” ปากเล็ ก ๆ หัน มาย้ากับเพื่อ นอีกครั้งด้วยน้าเสียงจริงจัง เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้าเธอจึงยิ้มโชว์ฟันเหล็กก่อนจะผลุบหายเข้าไป ในห้องนอนหรูด้วยความคิดแบบเด็กๆ แอนนาเบลมองเพื่อนที่หายเข้าห้องด้วยน้าเสียงหวั่นวิตก ในใจก็ภาวนาให้พี่ชายย้ายห้องหรือ อะไรก็ไ ด้ หรือวันนี้พ าสาว ไปนอนที่อื่นยิ่งดี ร่างเล็กๆ มองซ้ายมองขวาก่อนจะหลบเข้ามุม เพื่ อ ดู ล าดเลาและท าตามที่ เ พื่ อ นขอร้ อ ง โดยไม่ ทั น ได้ สั ง เกต ใครบางคนที่ยืนมองเธอด้วยความสงสัยเลยสักนิด จีอานนี่พาเพื่อนสาวของแอนโทนี่ขึ้นมานอนในห้องรับแขก ขณะกาลังจะกลับลงไปเขาเหลือบเห็นร่างเล็ก ๆ กาลังทาอะไร ลับๆ ล่���ๆ ด้วยความสงสัยขายาวๆ จึงตรงไปดู วันนี้แอนโทนี่เมา 19


มากกว่าทุกวันและคู่ควงของอีกฝ่ายก็เมาจนหลับไปอีกคน เขาจึง ต้องอุ้มพาหญิงสาวขึ้นมานอนแทนเจ้าของบ้าน ในขณะที่หนุ่ม เจ้าของบ้านยืนกรานจะกลับมานอนห้องเอง ส่วนจะเป็นห้องรับแขก ของสาวที่เป็น คู่ค วงคนล่ าสุ ด หรือ ห้อ งนอนใหญ่ข องตัวเองเขา ก็ไ ม่ อ าจทราบได้ เพราะเขาเองไม่ช อบพาผู้ ห ญิง มานอนบ้ า น แม้จะเป็นห้องรับแขกหรืออะไรก็ตาม ผู้หญิงคนเดียวที่มีสิทธิ์ใน บ้านเขามีแค่เมียหรือภรรยาที่พ่วงตาแหน่งแม่ของลูกเท่านั้น “ทาไมยังไม่นอน” เสียงทุ้มที่คุ้นหูทาให้แอนนาเบลนิ่งอึ้ง ร่างเล็ ก ๆ ค่อยๆ หัน กลั บ มามองอี ก ฝ่ ายช้า ๆ ก่ อ นจะมี สี ห น้า เลิ่ ก ลั่ ก โชว์พิ รุธ ให้ อีกฝ่ายเห็นอย่างเด่นชัด “จีอานนี่” “ใช่…เป็นเด็กเป็นเล็กทาไมยังไม่นอน” ดวงตาคมสีเทาจ้องมองอีกฝ่ายราวกับมันจะทะลุเข้าไปถึง ความคิ ด ภายใน แอนนาเบลเสหลบด้ ว ยความวิ ต กก่ อ นจะ พยายามยิ้มให้อีกฝ่ายแม้ว่าใจเธอมันจะเต้นแรงยิ่งกว่าตีกลอง “ยังไม่ง่วงค่ะ…แต่กาลังจะไปตอนนี้” ดวงตาคมหรี่ ม องอย่ า งไม่ เ ชื่ อ ทว่ า เขากลั บ ไม่ พู ด อะไร ออกมา นอกจากยิ้มให้อีกฝ่ายด้วยสีหน้าเรียบเฉย “งั้น ก็ไ ปนอนซะ…เดี๋ยวเจอขี้เมาจับ ปล้ าหรอก ไม่ก ลั ว เหรอ” คาขู่ของอีกฝ่ายนอกจากจะไม่ทาให้เธอกลัวแล้ว แอนนาเบล กลับรู้สึกแปลกๆ แทนเมื่อในสมองคิดไปว่าขี้เมานั้นคือเขา… 20


“เป็นอะไรหน้าแดงเชียว” มือแกร่งแตะไปตามใบหน้าเล็ ก ๆ นั้นด้วยน้าเสี ยงงุนงง เมื่ออีกฝ่ายหน้าแดงจัดราวกับไม่สบายขึ้นมาอย่างกะทันหันอะไร อย่างนั้น “ปละ เปล่าค่ะ” ยิ่ ง มื อ แกร่ ง สั ม ผั ส มาแก้ ม สาวรุ่ น ยิ่ ง เห่ อ ร้ อ น หญิ ง สาว พยายามขยับกายออกห่างจากเขาให้มากที่สุด โดยลืมเพื่อนรัก อย่างเกวนน่าไปซะสนิท ยิ่ ง อี ก ฝ่ า ยถอยห่ า งจี อ านนี่ ยิ่ ง จั บ แขนเรี ย วเล็ ก ไว้ แ น่ น ก่อนจะตัดสินใจว่าอีกฝ่ายน่าจะไม่สบาย เขาจึงอุ้มร่างเล็ก ๆ นั้น เพื่อพาเธอไปยังเตียงนอน “อุ๊ย” เมื่อ ร่างเธอลอยขึ้น เด็ก สาวก็อุทานออกมาอย่างตกใจ ทว่าใบหน้าที่นิ่งเฉยขณะก้าวเท้าพาเธอไปข้างหน้าทาให้เธอพูด ไม่ออก “จีอานนี่…” “ไปทางไหน…” จีอานนี่ก้มถามหญิงสาวด้วยสี หน้าเคร่งเครียด เมื่อกาย อันหอมกรุ่นของเด็กสาวทาให้อารมณ์เขาปั่นป่วน ในใจก็ก่นด่า ตัวเองเมื่อคิดอกุศลกับเด็กอย่างที่ไม่สมควร “คะ…” “ห้องอยู่ทางไหน ขวาหรือซ้าย” เมื่อหันไปมองรอบๆ เธอจึงรู้ว่าเขาคิดจะทาอะไร ปากอิ่ม 21


ขบกันไว้แน่น ก่อนจะเงยหน้ามองอีกฝ่ายนิ่งแล้วกระซิบออกมา “ขวา” ทันทีที่ได้ยินขายาวๆ ก็ก้าวเร็วๆ “ห้องนี้หรือเปล่า” จีอานนี่หยุดที่ห้องสุดท้ายแล้วก้มถาม เธอ เมื่อเธอพยักหน้าเขาจึงเปิดประตูแล้วอุ้มพาอีกฝ่ายไปวางลง บนเตียงสีขาวที่ตกแต่งไม่ต่างจากห้องนอนของเจ้าหญิงตัวน้อยๆ “นอนพักซะ แล้วทีหลังถ้าแอนโทนี่จัดปาร์ตี้อย่าออกไป เดินเพ่นพ่านอีกเข้าใจไหม” แอนนาเบลก้มหน้างุดพลางพยักหน้าให้เขา เมื่ออีกฝ่าย ทาเสียงดุแบบนั้น “ค่ะ” “ดีมาก เอาละหลับซะเด็กดี” จีอานนี่ก้มลงจูบที่ปากเล็กๆ นั้นแผ่วเบา ก่อนจะรีบถอนตัว ออกมาเมื่อคิดว่าในใจต้องการทาอะไร ร่างสูงผลุนผลันออกจาก ห้องเด็กสาวในทันทีเมื่อจิตใจเริ่มคิดอกุศลขึ้นมาอีกครั้ง “ไอ้บ้าเอ๊ย แกเป็นโรคจิตหรือยังไงกันวะ” จีอานนี่ก่นด่าตัวเองด้วยความฉุนเฉียว ชายหนุ่มรีบเดิน ออกจากห้องเด็กสาวให้เร็วที่สุด ก่อนที่จิตใจฝ่ายต่าจะคิดทาอะไร บ้าๆ ขึ้นมาอีก มือเรียวเล็กลูบที่ริมฝีปากด้วยอาการใจเต้นแรง มันคือจูบ แรกของเธอ แม้จ ะเป็นแค่สัม ผัส เบาๆ แต่มันช่างร้อ นผ่าวและ อ่อนหวานเป็นที่สุด “เค้ารักพี่นะจีอานนี่” 22


ผู้หญิงขึ้นไปหาความสุขกัน เป็นประจา ป่านนี้เจ้าหล่อนคงกาลัง จะนอนแช่ อ ยู่ ใ นอ่ า งรอเขาอยู่ ล่ ะ สิ คื น นี้ แ ม่ ม้ า สาวคงจะรี ด พลังงานเขาไปจนหมดแน่ๆ ชายหนุ่มเปิดประตูเข้าห้องด้วยอาการมึนนิด ๆ ทว่าเดิน เข้ามาในห้องแล้วแอนโทนี่ก็ต้องหรี่ตาเมื่อไร้วี่แววของสาวสวย คู่ควง… “แคทเธอรี น …ไม่ ต้ อ งเพิ่ ม ลู ก เล่ น แค่ นี้ ผ มก็ ห นี ไ ปไหน ไม่รอดแล้วล่ะที่รัก” เสียงอ้อแอ้ของแอนโทนี่ที่ร้องหานังผู้หญิงก้านยาวคนนั้น ยิ่งทาให้เกวนน่าโมโหถึงขั้นอยากจะพังห้องนี้ให้ราบ “แอนโทนี่คนสารเลว กล้ามีชู้หรือ” เด็กสาวบ่นพึมด้วย สีหน้าไม่พอใจ ใบหน้าเล็กป้อมโผล่ออกไปดูหมายจะดูทีท่าของ เขาทว่ามือหนาที่ปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองจนเหลือแค่กางเกง ชั้นในชายนั่นทาให้เธอปิดปากแน่น “แอนโทนี่เปลือย” เด็ก สาวจ้ อ งมองอี ก ฝ่ ายตาแทบถลน แม้ว่ารายการที วี จะมีฉากรักของพระนางหรือตัวร้ายให้ดูมากมายแต่เธอก็ได้เห็น แค่ นั้ น และไม่ รู้ สึ ก อะไร แต่ นี่ เ ขาคื อ คนที่ เ ธอรั ก และเขาช่ า ง เหมือนในนิยายเด๊ะเลย สูง ตัวใหญ่ล่าและหุ่นสวย แบบนี้สิน ะ ที่เขาบรรยายมา แต่แล้วดวงตาที่เคลิ้มฝันก็ต้องเบิกกว้างเมื่ออีก ฝ่ายถอดเสื้อผ้าชิ้นสุดท้าย “เปลือย แอนโทนี่เปลือยหมดเลย” 23


เด็กสาวเอ่ยออกมาเสียงดังด้วยน้าเสียงตะกุกตะกักจนคนเมา อย่างแอนโทนี่ต้องหันไปมองด้วยความไม่แน่ใจ “เจอหน้ายัยมารน้อยนั่นถึงขั้นหลอนเลยนะเรา” เด็กสาวนั่งนิ่งอยู่กับที่ ขณะมองชายหนุ่มที่เปลือยเปล่า เดินมาทางเธอด้วยท่วงท่าที่เซนิด ๆ ใจดวงน้อยเต้นระทึกก่อนจะ คิดได้หยิบโทรศัพท์ในมือออกมาถ่ายคลิปขณะที่เขาเดินมา ดวงตาที่เบลอจัดของแอนโทนี่มองร่างอวบนิดๆ นั้นอย่าง ไม่แน่ใจ ก่อนจะสะบัดหน้าไปมาเมื่อในภาพเขาเห็น “นังมารน้อย” “เกวนน่า” เด็กสาวเลียริมฝีปากนิดก่อนจะส่งยิ้มให้อีกฝ่ายแหยๆ แล้ว รีบเก็บโทรศัพท์เมื่อรู้ตัวว่าเธอกาลังอัดคลิปเปลือยของแอนโทนี่ … โอ้ พระเจ้าเธอทาอะไรลงไป “ค่ะ” “เฮ้ย มาได้ยังไง” เมื่อเจ้าหล่อนขานรับแอนโทนี่ก็สร่างเมาทันที ชายหนุ่ม รีบ เดินไปคว้าผ้ าเช็ดตัวมาสวมก่อนจะเดิน อาดๆ มาหายัยเด็ก ร้ายกาจด้วยสีหน้าตะลึง “มาได้ยังไง บ้าเอ๊ย” “เดินมา” แอนโทนี่ หั น ไปมองซ้ า ยขวาราวกั บ ไม่ แ น่ ใ จ ไม่ เ พี ย ง เท่านั้นชายหนุ่มยังตบหน้าผากตัวเองเพื่อเช็กว่าเขานั้นไม่ได้ฝันไป “เรื่องจริง พับผ่าสิ” แอนโทนี่ ต ะโกนลั่ น ชายหนุ่ม รีบ ก้า วยาวๆ ไปจั บ แขน 24


อวบๆ นั้นเขย่าไปมาด้วยสีหน้าที่คาดไม่ถึง “ใครพาเธอมา” “มาเอง” “โธ่เว้ย มาทาไม บ้าเอ๊ย เมื่อกี้เห็นอะไรบ้าง” เด็ก สาวเลี ยริมฝี ปากอย่างเก้อ เขินก่อ นจะยิ้มแหยๆ ให้ “เห็นหมด” “ยัยเด็กร้ายกาจ ที่ผ่านมามันยังไม่พอใช่ไหม โธ่เว้ย” แอนโทนี่หันไปทุบผนังด้วยความโกรธจัด และก่อนที่เขา จะทันได้ลงโทษยัยตัวร้ายเสียงแหบพร่าของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น ซะก่อน “มาอยู่ที่นี่เองหรือคะ แคทรอตั้งนานแน่ะที่รัก” “แคทเธอรีน” วันนี้มันวันโลกแตกของเขาหรือยังไงกันว่ะ แอนโทนี่สบถ ออกมาและก่ อ นที่ เ ขาจะทั น ได้ พู ด อะไรเสี ย งแปดหลอดของ ผู้มาใหม่อย่างแคทเธอรีนก็ดังขึ้นจนเขาต้องเอามืออุดหู “กรี๊ด!!” “ไอ้โรคจิต นี่คุณคิดจะสวิงกิ้งฉัน และเด็กวัยรุ่นอย่างนั้น หรือ กรี๊ด” แอนโทนี่ รี บ ถลั น ไปปิ ด ปากนั้ น ไว้ ก่ อ นจะอธิ บ ายด้ ว ย สี ห น้ า ที่ โ มโหจนเกิ น ขี ด สุ ด เมื่ อ อยู่ ดี ๆ ก็ ต กเป็ น จ าเลยอี ก ครั้ ง เหมือนอย่างค���าวนั้น “ฟังนะ มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด เกวนน่าเป็นน้องสาวของ จีอ านนี่เพื่อนรุ่น พี่ข องผมคนที่ม าส่งคุณ ที่ห้อ งโอเคไหม ดังนั้น 25


เงียบๆ ผมกาลังจะไปส่งเธอให้พี่ชาย” “ไม่ ไ ป ตั ว นั ด เค้ า มาแล้ ว จะท าแบบนี้ กั บ เค้ า หรื อ โทนี่ เค้าเป็นเมียตัวแล้วนะ ทาไมถึงพูดออกมาแบบนี้กัน ฮือๆ” เหมือนโดนสายฟ้าฟาดเมื่อยัยมารน้อยเริ่มแผลงฤทธิ์และ เลือกจังหวะเหมาะมากซะด้วย เพราะทันทีที่หล่อนพ่นมันออกมา คนข้างกายเขาก็เริ่มกรีดร้องอีกครั้งราวกับคนบ้า “กรี๊ด กรี๊ด” “โธ่เว้ย เงียบสิ เงียบทั้งคู่เลย” คนหนึ่งกรีดร้องอีกคนแสร้งร้องไห้เล่นเอาเขาแทบจะบ้าตาย ชายหนุ่มหันไปมองยัยเด็กร้ายกาจด้วยสีหน้าโกรธเคืองก่อนจะจับ ไหล่เธอไว้แน่น “ยัยเด็กร้ายกาจ ใครสอนให้พูดแบบนี้ ทาแบบนี้ หา!!” “ไม่มีใครสอน ทาเองเลย” ปากเล็กๆ ตอบโต้อีกฝ่ายทันที ก่อนจะยิ้มเมื่อยัยก้านยาว หายไปแล้ว “สาเร็จ” ชายหนุ่มหันไปมองตามสายตาเธอแล้วก็ขมวดคิ้วเมื่อ รับรู้ ว่าความยุ่งยากต้องตามมาอีกแน่ “มาทางไหนกลั บ ไปทางนั้น เดี๋ยวนี้ ก่อนที่ทุก คนจะแห่ กันมาที่นี่” “ไม่ทันแล้วล่ะโทนี่…ยัยน้องมาอยู่นี่ได้ยังไง ฮึ” จีอ านนี่ที่ยืน อยู่ต รงประตูเดิน เข้าไปในห้อ งหน้าเครียด ยิ่งเห็นน้องสาวชายหนุ่มยิ่งเครียดมากกว่าเดิม 26


“เดินมา” นี่เป็นครั้งแรกที่จอี านนี่อยากฟาดน้องสาว ใครสั่งใครสอน ให้หนีมาในห้องผู้ชายในยามวิกาลกัน “เราต้องถูกลงโทษยัยเด็กดื้อ” “แต่เค้าไม่ได้ทาอะไรผิดสักหน่อย แค่เห็นแอนโทนี่เปลือย เอง” ชายหนุ่ ม ทั้ ง สองคนสู ด หายใจเข้ า ลึ ก ก่ อ นที่ ใ บหน้ า ของแอนโทนี่จะแปรเปลี่ยนไปแดงก่า ในขณะที่จีอานนี่หน้าซีดเผือด “ถ้าวันนี้คุณน้าไม่ลงโทษเราพี่จะทาเองเกวนน่า” จีอ านนี่ เดิ น เข้ าไปอุ้ ม น้อ งสาวขึ้ น มาก่อ นจะหัน ไปมอง สบตารุ่นน้องด้วยสีหน้าขึงขัง “จัดการปิดปากผู้หญิงคนนั้นด้วยนะโทนี่ ฉันไม่อยากให้ น้องสาวเสียหาย และฉันคงไม่ดีใจนักถ้านายต้องขึ้นศาลข้อหา พรากผู้เยาว์” “บ้าสิ ฉันไม่ได้ทาอะไรเลยนะ” “ฉันรู้ แต่คนอื่นไม่รู้ จัดการทางนี้ด้วย และนายหายห่วง ได้เลย น้องสาวฉันจะไม่มากวนนายอีกนาน” “ไม่เอานะจีอานนี่เค้าไม่ไปไหนนะ เค้าจะอยู่กับโทนี่” “ไม่มีทาง เราต้องได้รับการลงโทษซะมั่งเกวนน่า ลงโทษ ครั้งใหญ่ให้สมกับความซนในวันนี้” เด็ ก สาวหน้ า มุ่ ย เมื่ อ โดนลงโทษด้ ว ยการกั ก บริ เ วณ เป็นเวลา 1 ปีเต็มให้เธอเลิกยุ่งเกี่ยวกับ แอนโทนี่ โดยมตินี้เป็น เอกฉันท์ทั้งบิดามารดาและพี่ชายของเกวนน่า ตลอดจนแอนโทนี่ 27


คนกลาง…แต่เด็ก สาวก็ต้อ งห่างจากคนที่เธอรักไปนานกว่านั้น เมื่อต้องไปเรียนที่ประเทศอังกฤษ…ตามที่บิดาต้องการ

จ้องลิ้นชักที่ยังคงมีของขวัญจากยัยเด็กนั่นนอนแอ้งแม้งอยู่ “อยู่ดีๆ ก็ฝันหวังว่าจะไม่มีเรื่องอะไรนะ” แอนโทนี่สะบัดหน้าไปมาเพื่อขับไล่ความฟุ้งซ่านก่อนจะ ออกไปทางานไม่รู้ตัวเลยว่าทุกการเคลื่อนไหวของเขาได้ถูกใคร บางคนจ้องมองผ่านกล้องส่องทางไกลมานานสองนานจากม่าน ที่เปิดทิ้งไว้นั่น “คิดถึงจังเลย แอนโทนี่” เกวนน่าลดกล้องลงก่อนจะลอบถอนหายใจ เธอกาลังจะ เรียนจบแล้วนะ ทาไมเรื่องอื่นๆ ในชีวิตเธอมันสาเร็จหมดยกเว้น เรื่องความรักล่ะ “ทายังไงแอนโทนี่ถงึ จะมองเธอบ้าง ตอนเด็กๆ เธอก็ไม่ได้ ซนอะไรมากมายสั ก หน่ อ ยแค่ ท าให้ เ ขารู้ ค วามจริ ง กั บ เรื่ อ ง บางอย่างเท่านั้นเอง แต่แอนโทนี่น่ะทึ่ม มองผู้หญิงคนนั้นไม่ออก ไม่รู้อะไรเลย เธออุตส่าห์ช่วยเอาไว้แท้ๆ เชียว

❀❀❀

28


2 แปลงโฉม ใจจริงเธออยากไปหาเขาแต่เพราะสีหน้าโกรธเคืองในอดีตทาให้ เธอยังไม่พร้อม เธอควรจะทายังไงดีนะให้อีกฝ่ายหันมามองเธอ บ้าง มือเรียวที่ยังคงอวบอยู่เนื่องจากไปอยู่ที่อังกฤษคนเดียวเมื่อ เครียดเธอก็กิน กิน กินอย่างไม่สนใจ เพราะนาทีนั้นเรื่องเรียน สาคัญที่สุด “โทรหาแอนนี่ดีกว่า” นิ้วเรียวยาวจิ้มหมายเลขที่บันทึก เป็น เบอร์ที่ชื่นชอบไว้ แล้วรอสายสักพักก่อนจะยิม้ เมื่อเพื่อนรักของเธออย่างแอนนาเบล ที่ตอนนี้กาลังทางานกับจีอานนี่พี่ชายรับสาย “ว่าไงเกวนน่า” “เย็นนี้ว่างไหม” “ว่าง”


เกวนน่ายิ้มแฉ่งเมื่ออีกฝ่ายว่าง “งั้นไปหาอะไรกินกันนะ” “โอเค แต่ตอนนี้ทางานก่อนนะ ค่อยคุยกัน” “โอเคจ้า” เมื่อเพื่อนวางสายเกวนน่าก็เปิดลิ้นชักหัวเตียงแล้วหยิบ ภาพจากนิต ยสารซุบ ซิบ และหนัง สื อ พิม พ์ ที่เธอตั ด ไว้ อ อกมาดู ภาพแอนโทนี่กับผู้หญิงคนแล้วคนเล่าทาให้เธอเจ็บปวดอยู่บ้าง แต่ ส่ ว นหนึ่ง เธอก็ ดีใ จที่ อ ย่ างน้อ ยเขาไม่ ค บใครนาน จะมี ก็แ ต่ รายล่าสุดที่มีข่าวเยอะและดูเหมือนว่าแอนโทนี่จะไม่แก้ข่าว “โซเฟียร่า ลูกสาวท่านทูตอย่างนั้นหรือ” เกวนน่ากัดฟันแน่น เธอควรทาอะไรสักอย่างอย่างจริงจัง แล้วล่ะเกวนน่า ไม่อย่างนั้นแอนโทนี่ไปรักคนอื่นแน่…สงสัยเรื่องนี้ ต้องเข้าที่ประชุมระหว่างเธอกับแอนนี่ซะแล้ว… “ว่ายังไงนะ…จะให้เราลดน้าหนัก ฝันไปเถอะ รู้หรือเปล่า ว่ากว่าจะสมบูรณ์ขนาดนี้หมดไปกี่ล้าน” เกวนน่าย้อนเพื่อนรัก ออกมาด้วยน้าเสียงฉุนๆ “เกวนน่าฟังเรานะ มันไม่มีหรอกนะจะบอกให้ ไอ้ผู้ชาย เจ้าเสน่ห์ที่หันมารักสาวอ้วน เอ่อ อวบอิ่มน่ารักอย่างนี้ มันมีแต่ใน นิยาย ซีรีส์เข้าใจไหม” แอนนาเบลจ้องตาเพื่ อ นด้วยสี ห น้าจริงจัง ก่อ นจะส่ าย หน้าไปมาเมื่อ ใบหน้างดงามนั้นอวบอูมจนเธอรับ ไม่ได้ จากแต่ ก่ อ นเพื่ อ นเธอแค่ อ วบตามวั ย แต่ ต อนนี้ ดู เ หมื อ นอี ก ฝ่ า ยจะมี ความสุ ข กั บ การกิ น จนน้ าหนั ก น่ า จะปาเข้ า ไปเกื อ บ 70 กิ โ ล 30


ไปแล้ ว กั บ ส่ ว นสู ง แค่ 165 นั้ น ซึ่ ง เธอว่ า เกวนน่ า ดู จ ะน้ าหนั ก เกินไปนิด “เดี๋ยวจะทาให้ดูละกันแอนนี่ อย่าซีเรียสนักสิ ทาไมผู้ชาย ต้องชอบผู้หญิงผอมๆ ด้วยก็ไม่รู้ กอดทีมีแต่กระดูก นี่ดีนะที่แอนนี่ มี เ นื้ อ นม ไข่ ไม่ ผ อมแห้ ง อย่ า งพวกแม่ น างแบบทั้ ง หลาย ไม่อย่างนั้นเราจะสั่งให้แอนนี่ไปเพิ่มน้าหนักด่วนเลย” เกวนน่ามองดูเพื่อนสนิทที่หุ่นนาฬิกาทรายเซ็กซี่ขัดกับ ใบหน้ า หวานๆ ที่ อ อกจะขี้ ตื่ น นั้ น นั ก สงสั ย บ้ า นนี้ จ ะสร้ า งลู ก มาผิดๆ ลูกชายรึก็เสเพลซะ ส่วนลูกสาวอย่างเพื่อนเธอก็เรียบร้อย จนเกิ น ไป ที่ ส าคั ญ อี ต าว่ า ที่ ส ามี เ ธอก็ ห วงน้ อ งสาวจนเวอร์ ไม่ปล่อยให้แอนนี่ไปมีแฟนหรือเดตเลย เป็นเธอนะจะเอาคืนแล้วล่ะ แต่ ดี ที่ เ ธอมี พี่ ช ายที่ แ สนจะอบอุ่ น ไม่ เ หมื อ นอี ต าเสเพลอย่ า ง แอนโทนี่ แต่ไม่ว่าจะไม่พอใจเขาอย่างไร เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขา คือคนที่เธอต้องการมาตั้งแต่เด็ก ยิ่งเขาไม่ชอบเธอเธอยิ่งต้องจับ เขาให้ได้ “เกวนน่าเราว่าเธอควรลดน้าหนัก ไม่ต้องมากก็ได้ เอา ออกสัก 20 กิโลดีไหม” เกวนน่ามองเพื่อนรักตาโตเมื่อได้ยินในสิ่งที่อีกฝ่ายร้องขอ แอนนาเบลบ้าไปแล้ว ตั้ง 20 กิโลกรัมเชียวนะ “จะบ้าเรอะ ฆ่าเราดีกว่าถ้าจะให้เราอดอาหาร เอามีดมา ปาดคอเราเลย” แอนนาเบลส่ า ยหน้ า ไปมาเมื่ อ เพื่ อ นเธอดู จ ะถวายหั ว ให้กับการกินเสียยิ่งกว่าอะไร 31


“เฮ้อ ฟังนะ ตอนนี้เราอายุ 24 แล้วนะ เรายังโสดสนิท ทั้งคู่ มันยังไม่ถึงเวลาหรือที่เราจะเริ่มออกเดต” “ออกเดต…” เกวนน่ า ทวนค าเสี ย งสู ง เกิ ด อะไรขึ้ น กั บ แอนนาเบล สาวน้อยที่���อบรักพี่ชายเธอหัวปักหัวปากัน “แล้วจีอานนี่ล่ะ” ทัน ที ที่ไ ด้ ยิ น ชื่ อ ของคนที่เ ธออยากหนี ใ ห้ ห่า งมากที่ สุ ด น้าตาก็ค่อ ยๆ ไหลมาคลอหน่วย เมื่อ ภาพบาดตาบาดใจยังคง แจ่มชัดในสมอง… “เฮ้ย เป็นอะไรน่ะแอนนี่” เกวนน่าถามเพือ่ นอย่างตกใจ ก่อนจะนิ่วหน้าด้วยความสงสัย เพราะปกติไม่มีทางที่อีกฝ่ายจะมีอาการแบบนี้ “เราหยุด แล้ วนะเกวนน่า ตลอดเวลา 2 ปีที่เราทางาน กับจีอานนี่เขาไม่เคยมองเราเลย เรามันก็แค่ลูกน้องคนหนึ่งแค่นั้น” “โธ่ ทาไมถึงท้อด้วยเรื่องแค่นลี้ ่ะ ตัวเองมีเวลาตั้งมากมาย ในการตามจีบพี่ชายเราทาไมไม่ทา” เกวนน่ามองเพื่อนอย่างไม่เข้าใจ ในใจก็อดบ่นไปถึงพี่ชาย ไม่ได้ว่าทาไมมีของดีใกล้ตัวแบบนี้แล้วยังจะปล่อยไป “เกวนน่ า ฟั ง นะจี อ านนี่ เ ขามี แ ฟนแล้ ว มี ม านานแล้ ว ที่สาคัญเขามีลูกด้วยกันแล้วด้วย ฮือๆๆ” เกวนน่าหน้าเหวอเมื่อได้ยินแบบนั้น เกิดอะไรขึ้น พี่ชาย เธอไม่มีทางทาอะไรแบบนั้นอย่างแน่นอน “ไม่มีทาง จีอานนี่ไม่ใช่คนแบบนั้น” 32


แอนนาเบลค้ อ นให้ เ พื่ อ นรั ก นิ ด ก่ อ นจะยกมื อ ปิ ด หน้ า ร้อ งไห้อ อกมาด้วยความเสี ยใจ เมื่อ ผู้ ช ายที่เธอแอบรัก มานาน มีภรรยาและลูกแล้วไม่บอกเธอสักคา เกวนน่าค่อยๆ โอบกอดเพื่อนรักเข้ามาในอ้อมแขนด้วย สีหน้าไม่สบายใจ ทว่าแม้จะปักใจเชื่อว่าเพื่อนตนต้องเข้าใจผิดแน่ แต่ เ ธอก็ เ ลื อ กที่ จ ะเงี ย บ ตอนนี้ เ ธอเหลื อ แค่ แ ก้ วิ จั ย ส่ ง ตามที่ อาจารย์ที่ปรึกษาคอมเม้นมาก็จบแล้ว “เราไม่อยากพูดถึงพี่ชายเธออีก เลิกพูดเถอะ” “อ้าว อื้ม” เกวนน่าเกาหัวแกร๊กอย่างหนักอกเมื่อได้ยินแบบนี้ในใจ ก็ก้มมองพุงตัวเองที่เริ่มยื่นอย่างครุ่นคิด เธอควรลดน้าหนัก เพื่อให้แ อนโทนี่ม าสนใจดี หรือเปล่ า หรือว่าควรจะอยู่อย่างนี้แล้วพิชิตรักอีกฝ่ายด้วยวิธีอื่นดี แล้วถ้าใช้ วิธีอื่นมันวิธีไหนกันล่ะ เฮ้อ “แล้วเธอจะกลับลอนดอนวันไหน” “อีกสองสามวัน เราเห็นข่าวเลยอยากกลับมา” ไม่ต้อ งบอกก็รู้ว่าข่าวอะไร แอนนาเบลมองเพื่อนอย่าง เห็นใจก่อนจะย้าอีกครั้ง “พี่ช ายเราชอบผู้หญิงหุ่นดี ต่อให้เธอบอกว่าต้องมีบ้าง ที่คนเราจะรักคนอื่นด้วยองค์ประกอบอื่นนั่นก็มีแต่สาหรับพี่ชาย เราต้องมองเห็น จับต้องได้ ยิ่งกับเธอเธอยิ่งต้องพยายามมากกว่า คนอื่นนะเกวนน่า” “เดี๋ยวเราไปพบอาจารย์ที่ปรึกษาที่ มหาวิทยาลัยก่อนนะ 33


เราจะเคลียร์ทางโน้นก่อน” “เราจะไปกับเธอ” แอนนาเบลตอบออกมาทั น ที เธอก าลั ง อยากพัก หัว ใจ พอดี ไปที่ใหม่ๆ สักระยะน่าจะดีกว่า “เฮ้ย แล้วงานล่ะแอนนี่” “ไม่มีเรางานมันก็เดินอยู่ดแี หละ จริงๆ เรานั่งทางานที่นั่น เรายังไม่รู้เลยว่าเจ้านายมองเห็นเราหรือเปล่า” แอนนาเบลเชิด หน้าสู งเมื่อ คิด ไปถึงจี อ านนี่ ผู้ ช ายที่ไ ด้ จูบแรกของเธอไปแต่มันกลับไม่เคยสาคัญกับเขาเลย ไม่เคยเลย จริงๆ

แทนที่จะเป็นเธอที่นั่งหน้าเศร้าในตอนนี้กลับกลายเป็น แอนนาเบลแทน แม้ ว่ า จะยั ง ไม่ ส อบถามไปยั ง พี่ ช ายแต่ เ ธอ ก็ค่อนข้างมั่นใจว่าพี่เธอไม่มีทางซุกลูกเมียไว้แน่ ถ้าเป็นอีกคนเธอ อาจจะเชื่ อ มากกว่ า แต่ แ อนนาเบลกลั บ เชื่ อ ไปหมดใจที เ ดี ย ว ไม่รู้ว่าเพราะอะไร “กลับบ้านกัน กลับไปสะสางทุกเรื่องดีกว่ามานั่งดราม่า อยู่นี่นะ” แอนนาเบลเงยหน้ามองเพื่อนรักนิ่งก่อนจะถามเรื่องเรียน ของอีกฝ่ายด้วยความห่วงใย “แล้วเรื่องเรียน??” “กลั บ ไปท าต่ อ ที่ บ้ า นได้ ข้ อ มู ล ทุ ก อย่ า งเราก็ เ ก็ บ มา 34


หมดแล้ ว ถ้าขาดอะไรค่อ ยนั่ง รถไฟยูโ รสตาร์ม าลอนดอนใหม่ ก็ได้” “เราไม่อยากกลับเลยเกวนน่า” แอนนาเบลพึ ม พ าออกมาเสี ย งเบาขณะสบตาเพื่ อ น ด้วยความรู้สึกเสียใจ เกวนน่ า ถอนหายใจเฮื อ กก่ อ นจะเริ่ ม ต้ น อธิ บ ายอย่ า ง จริงจัง “แอนนี่ฟังเรานะพี่ชายเราไม่ใช่คนแบบนั้นเชื่อสิ ” “เราเชื่อไม่ลง สิ่งที่เราเห็นมันบอกทุกอย่างชัดเจนอยู่แล้ว เราไม่อาจฝืนทนรักพี่ชายตัวได้อีกต่อไป แค่ทุกวันที่เราต้องเฝ้า มองเขาโดยที่เขาไม่เคยสนใจใยดีมันก็เจ็บพอแล้ว อย่าให้เราต้อง เจ็บปวดไปมากกว่านี้เลย เราขอร้อง” แอนนาเบลน้าตาไหลพรากขณะมองสบตาเพื่อนรักด้วย สีหน้าจริงจัง เธอทางานกับเขามา 2 ปี แต่เขาไม่เคยสนใจเธอเลย แล้วอาทิตย์ก่อนเขาก็ทาร้ายจิตใจเธอเป็นที่สุดเมื่อเขาพาลูกเมีย มาที่ทางานและเด็กคนนั้นเรียกเขาว่าแดดดี๊ มันจะเป็นอย่างอื่น ไปได้อย่างไร เขาทั้งคู่เหมาะสมกันขนาดนั้น สมน้าหน้าเธอแล้ว สมน้าหน้าความคิดบ้า ๆ ของเธอแล้ว แอนนาเบล ฮือๆๆ “แอนนี่ ทาไมถึงได้รั้นแบบนี้นะ ทาไมไม่เชี่อเราล่ะ” เกวนน่าส่ ายหน้าไปมาเมื่อ ไม่มีท างเลื อ กเธอจึงจ าต้อ ง เลี่ ยงออกมาแล้ ว ส่ ง ข้อ ความไปหาพี่ช ายแทน ไม่ ว่า จะต้อ งท า อย่างไรเธอก็ต้องลากพี่ชายมาที่นี่ให้จงได้ 35


เกวนน่า : จีอานนี่มารับเค้าหน่อย ด่วน!

ที่ไม่มีความรับผิดชอบมาทั้งอาทิตย์เมื่อมาเจอข้อความสั้น ๆ ที่ ไม่ได้อธิบายอะไรของน้องสาวตัวแสบ จีอานนี่ก็ได้แต่ถอนหายใจ นานๆ ทียัยตัวแสบจะส่งข้อความข้ามประเทศมาหา แต่พอส่งมา ก็ไม่มีความชัดเจนอะไรเลย แล้วยิ่งในอารมณ์ตอนนี้เขาไม่อยาก ไปไหนทั้งนั้น แม้จะแค่ลอนดอนก็เถอะ ตอนนี้สิ่งที่เขาอยากทา มากที่สุดคือไปตามยัยคุณหนูคนสวยมาเขย่าจนหัวสั่นหัวคลอน ข้อหาที่ไม่มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่เอาซะเลย จีอานนี่ : พี่ไม่ว่าง เดี๋ยวให้ลูกน้องพี่ไปแทนนะจอมยุ่ง เกวนน่าหน้างอเมื่ออ่านข้อความที่พี่ชายตอบกลับมา นิ้ว เรียวรีบจิ้มพิมพ์ข้อความตอบกลับพี่ชายไปในทันที เกวนน่า : ถ้าพี่ไม่มารับเค้า เรื่องที่พี่ซุกลูกเมียถึงหูคุณแม่ กับแดดดี๊แน่ เชื่อสิ… ไม่ ใ ช่ เ พราะค าขู่ ข องน้ อ งสาวที่ ท าให้ จี อ านนี่ นิ่ ง เงี ย บ แต่เพราะข้อ ความในนั้น มัน บอกเขาว่าคนที่ทาให้เขาหงุด หงิด มาตั้งแต่อาทิตย์ก่อนอยู่ที่ไหนต่างหาก เมื่อรู้แบบนี้แล้วเห็นทีเขา ต้องไปลากแม่คณ ุ หนูคนสวยมาลงโทษซะที นี่คงถึงเวลาแล้วที่เขา 36


ควรจะเริ่มทาในสิ่งที่ต้องการมาตลอด เธอโตแล้ว…จีอานนี่ โตพอที่จะ…และเขาไม่จาเป็นต้องรอ อะไรอีกต่อไป ในเมื่อมันถึงเวลาแล้วในตอนนี้ ในเมื่อมันถึงเวลาแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะต้องรอไปทาไม พี่ต้อง ทรมานเพราะเธอมานานจนเกินพอแล้วยัยคุณหนูคนสวย มุม ปากของจี อ านนี่ ยกยิ้ ม เมื่ อ แผนการต่า งๆ มากมาย ผุ ด ขึ้น มาในหัว หลายๆ คนชอบผู้ ห ญิ งกร้ านโลกหรือ กล้ า แต่ แปลกที่เขาติดใจเสน่ห์จากเด็กสาวคนนั้นในอดีตจนถึงตอนนี้ … เสน่ห์ของเธอ…แอนนาเบล… จีอานนี่ : พี่จะไปถึงภายในเวลา 3 ชั่วโมง จัดการเก็บของใช้ ที่จาเป็นไว้ด้วย พี่จะเอาเครื่องบินส่วนตัวไปรับ เกวนน่ า ยิ้ ม กั บ ข้ อ ความที่ ต อบออกมา หญิ ง สาวมอง สารวจห้องตนคร่าวๆ พลางนึกว่าควรจะเอาอะไรกลับไปด้วยดี เมื่อ เพื่อ นรัก มัวแต่ร้องไห้แบบนี้เธอชัก จะคิด อะไรไม่อ อก เฮ้อ ปกติแ ม้ ว่า แอนนาเบลจะเรี ยบร้ อ ยและไม่ก ล้ า เหมื อ นเธอ แต่ อีกฝ่ายก็ไม่ใช่คนขี้แย เห็นทีงานนี้เธอต้องทาอะไรหลายๆ อย่าง เพื่อให้อีกฝ่ายสมหวัง อย่างแรก เธอต้องปล่อยให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกัน เยี่ยม! แผน นี้แหละเลิศเลย เมื่อคิดได้เกวนน่าก็แอบหยิบแล็ ปท็อปคู่ใจใส่ใน กระเป๋าแล้วเอ่ยออกมา “แอนนี่ รอเราที่นี่แป๊บนะ เราขอไปเอาไฟล์งานกับ���พื่อน 37


ที่อพาร์ตเมนต์ข้างๆ ก่อน” แอนนาเบลเงยหน้ า มองเพื่ อ นรั ก อย่ า งไม่ เ ข้ า ใจ แค่ ไฟล์งานทาไมต้องไปเอาเอง “ส่งเข้าเมล์หรือให้อัพโหลดที่เว็บฝากไฟล์แล้วส่งลิงค์มา ไม่ดีกว่าหรือเกวนน่า” จะมาฉลาดอะไรตอนนี้นะแอนนี่ เฮ้อ ทีเรื่องจีอานนี่เธอ ทาไมไม่ฉลาดบ้างเลย จะเป็นนางเอกไปถึงไหนกัน “ไฟล์ มัน เยอะ อี ก อย่ างเรามี เรื่ อ งต้ อ งคุย กับ มัน ด้ว ย… รออยู่ที่นี่แป๊บนะแอนนี่ ถ้าหิวก็หาอะไรในตู้เย็นกินละกัน” พู ด จบเกวนน่ า ก็ เ ผ่ น ออกจากห้ อ งไปหาพอล สรบถ เพื่อนสนิทที่เรียนมาด้วยกันทันที เรื่องนี้ต้องอาศัยมันให้ช่วยแล้วล่ะ หวังว่างานนี้มันจะเนียน นะ “ไปไหนของมั น น่ ะ วิ จ งวิ จั ย ไม่ คิ ด จะแก้ ห รอก พ่ อ แม่ ส่งมาเรียนเอาดอกเตอร์มันจะได้เป็นด็อกกี้ก่อนไหมนี่ ” เกวนน่ า บ่ น เพื่ อ นชายที่ มี หั ว ใจรั ก ไม้ ป่ า เดี ย วกั น ด้วยน้าเสียงฉุน เฉียวเมื่อ มาถึงห้อ งแล้ วไม่เจออีก ฝ่ ายทั้งที่วัน นี้ มันบอกว่าไม่มีนัดที่ไหน โทรไปก็ไม่รับ เฮ้อ มันไปไหนของมันกัน จะกลับตอนนี้คงไม่ดีแน่ แม้ว่าเพิ่งจะผ่านมาแค่ครึ่งชั่วโมงและ พี่ชายเธอไม่น่าจะหายตัวมาจากปารีสได้ แต่ขืนกลับไปแล้วต้อง หาทางออกมาจากห้องอีกมันย่อมยากกว่าเดิมแน่ ๆ ดังนั้น ไปนั่ง ดื่มกาแฟข้างล่างรอเพื่อนน่าจะดีกว่า 38


ขอโทษนะแอนนี่ เราอยากให้ตัวสมหวังจริง ๆ นะ อย่ า โกรธเราล่ะ 3 ชั่วโมงผ่านไป แอนนาเบลนั่งมองประตูด้วยสีหน้าแปลกใจ เมื่อเพื่อนรักหายไปตั้งนานแล้วยัง ไม่กลับ ทว่าไม่ทันไรเสียงกริ่ง หน้ า ประตู ก็ ท าให้ เ ธอส่ า ยศี ร ษะไปมา เกวนน่ า นี่ ขี้ ลื ม เสี ย จริ ง กุญแจห้องก็ยังไม่เอาไป บ้าจริงเชียว! “เกวนน่าทาไมตัวสะเพร่าแบบนี้ กุญแจก็ไม่เอาไปถ้า … เอ๊ะ” คิ้ว เรีย วสวยขมวดมุ่ น เมื่ อ คนตรงหน้ าเป็ น ผู้ ช ายเอเชี ย หล่อเหลา อีกฝ่ายเองก็มองเธอนิ่งสลับกับมองหมายเลขห้องด้วย สีหน้างุนงงไม่ต่างกัน “มาหาเกวนน่าเหรอคะ” “ใช่ครับ…แล้วคุณคือ…” “แอนนาเบล มาแตงค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก” “ผมพอล สรบถครั บ เรี ย กง่ า ยๆ ว่ า พอลได้ ค รั บ ยิ น ดี ที่ได้รู้จัก” แอนนาเบลยื่นมือไปจับมืออีกฝ่ายก่อนจะค่อยๆ ดึงออกมา โดยมิให้เสียมารยาท “ผมขอเข้าไปรอเกวนน่าในห้องได้ไหมครับ” แอนนาเบลมองอี ก ฝ่ า ยนิ ด ก่ อ นจะพยั ก หน้ า เพราะนี่ ก็เกือ บ 2 ชั่ วโมงแล้ วที่เ กวนน่ าออกจากห้อ งไป อีก ฝ่ า ยน่าจะ 39


กาลังกลับมา “เชิญค่ะ” พอลมองตามร่างสาวที่อัดแน่นด้วยคุณภาพอย่างไม่วางตา ชายหนุ่มเดินตามแอนนาเบลเข้าไปในห้องแล้วเลือกที่จะนั่งรอบน โซฟาตัวที่ใกล้ตัวที่สุดเงียบๆ แอนนาเบลเดินเข้าไปตรงส่วนครัวแล้วยกกากาแฟพร้อม ชุดครีมน้าตาลและคุกกี้มาด้วย “กาแฟค่ะ” “ไม่ต้องลาบากก็ได้ครับ กับเกวนน่ารายนั้นให้ผมบริการ ซะด้วยซ้า” แอนนาเบลนิ่วหน้าเมื่อได้ยิน หมายความว่าเกวนน่ามีคน รัก คนใหม่แล้ วอย่า งนั้น หรือ มิ น่าถึง ยืน กรานจะไม่ล ดน้าหนั ก เพราะอีกฝ่ายไม่จาเป็นต้องทาให้แอนโทนี่หันมามองนี่เอง แต่เอ๊ะ ว่ า แต่ ท าไมเพื่ อ นเธอถึ ง ยั ง มุ่ ง มั่ น ที่ จ ะให้ พี่ ช ายเธอมารั ก อี ก ล่ ะ ตกลงมันยังไงกันแน่… “เอ่อค่ะ คุณกับเกวนน่าดูสนิทกันจังเลยนะคะ” พอลยิ้ม นิด ก่อ นจะพูด ออกมาด้วยน้าเสี ยงกลั้ วหัวเราะ “อย่าเรียกว่าสนิทเลยครับ เรียกว่ารู้ใจกันทุกเรื่องน่าจะถูกกว่า” ยิ่ง ได้ ฟั ง แอนนาเบลยิ่ ง เริ่ ม ไม่ ส บายใจ ท าไมเพื่ อ นเธอ ถึงปิดบังเรื่องนี้ไว้กันนะ “อ่า…ค่ะ” พอลมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้านึกสนุก ชายหนุ่มเคลื่อนกาย เข้าไปนั่งข้างๆ สาวน้อยที่ดูจากภายนอกแล้วช่างมีหุ่นเซ็กซี่อะไร 40


แบบนี้แต่ทว่าพอรู้จักจริงๆ เธอกลับขี้อายซะงั้น “ผมเป็นคนที่รู้ใจผู้หญิงครับ ถ้าคุณแอนไม่ว่าอะไร ผมก็ พร้อมที่จะ…” ไม่ทันที่พอลจะได้เคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้แก้มเนียนใสนั้น ใบหน้าหวานไม่ต่างจากผู้หญิงต้องล้มไปนอนที่พื้นด้วยแรงกระชาก จากใครบางคนโดยไม่ทันตั้งตัว พร้อมกับหมัดหนัก ๆ ที่กระหน่า ลงมาจนเขาตั้งตัวไม่ทัน “โอ๊ย” “กรี๊ดดดดดดดดดด” แอนนาเบลมองชายหนุ่มที่กระหน่าชกคนที่เธอเพิ่งรู้จัก ด้วยสีห น้าตื่น ตะลึ ง ทว่าเมื่อคิด ได้เธอจึงถลั น ไปกอดร่างแกร่ง นั้นแน่น “จีอานนี่อย่า…” จี อ านนี่ กั ด ฟั น กรอดเมื่ อ อี ก ฝ่ า ยปกป้ อ งมั น มาหามั น มาหาผู้ ช ายถึ งลอนดอน มัน น่านัก เขาอุต ส่ าห์เฝ้ ามองมานาน แต่เธอกลับมาซ่อนผู้ชายไกลถึงนี่ซะได้ บ้าเอ๊ย “นี่ใช่ไหมคือธาตุแท้ของผู้หญิงใสซื่ออย่างเธอ” แอนนาเบลมองอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ ยิ่งสายตาคาดคั้น ประชดประชันนั่นอีก “อะไรคะ” “ผู้หญิงตอแหล” เผียะ! “ไอ้ผู้ชายบ้า เป็นบ้าอะไรขึ้นมาน่ะหา อยู่ดีๆ มาถึงก็ไป 41


ชกต่อยคนอื่นเขา แล้วยังปากเน่าๆ นี่อีก บ้า บ้า บ้า อื้อ” ปากที่กาลังต่อว่าอีกฝ่ายต้องถูกปิดด้วยปากหนาในทันที ไม่เ พีย งเท่ านั้ น เรี ยวลิ้ น สากระคายยังพยายามที่จ ะสอดแทรก เข้ามาในปากเธอจนต้องเม้มปากแน่น จีอานนี่ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ นิ้วเรียวยาวลูบแผ่นหลังของเธอ จนอี ก ฝ่ า ยสั่ น ไปทั้ ง ตั ว ด้ ว ยความสยิ ว ก่ อ นจะอาศั ย จั ง หวะที่ ปากอิ่ ม ครางออกมานิ ด สอดแทรกปลายลิ้ น เข้ า ไปควานหา ความหวานของยัยคุณหนูจอมทรยศ จีอานนี่จูบอีกฝ่ายอย่างที่ อยากจูบมานานหลายปีที่ผ่านมา จูบราวกับจะสูบวิญญาณอีกฝ่าย ให้ออกจากร่าง ดูดดึงปลายลิ้นของเธอราวกับมันเป็นขนมหวาน ที่เขามีอย่างเดียวในตอนนี้ “อะ” เมื่อแผ่นหลังของเธอล้มสัมผัสกับโซฟาแอนนาเบลก็คราง ออกมาอย่ า งตกใจ ณ ตอนนี้ เธอลื ม ทุ ก สิ่ ง ทุก อย่า งไปจนหมด ลื ม ว่าเธอมิไ ด้อ ยู่ในห้อ งกับ ชายหนุ่ม แค่ส องคน ลื ม ว่าเกวนน่ า อาจจะเข้ามาในห้องตอนไหนก็ได้ ลืมสิ้นในทุกสิ่งเหลือเพียงสัมผัส วาบหวามที่อีกฝ่ายป้อนให้ สัมผัสที่เธอโหยหามานานแสนนาน ตั้งแต่เป็นสาวรุ่น สัมผัสจากคนที่เธอรักอย่าง จีอานนี่… มือสากระคายลูบไล้ไปตามผิวกายที่มีเสื้อผ้าห่อหุ้มอย่าง ไม่อาจห้ามใจได้ ขณะที่ปากแกร่งเลื่อนลงมาจูบไล้ไปทั่วซอกคอ ขาวผ่ อ งก่ อ นจะหยุ ด ขบเม้ ม จนเกิ ด รอยรั ก ไปทั่ ว ยิ่ ง ได้ ส ร้ า ง ความเป็นเจ้าของแค่ไหน เขายิ่งมีความปีติมากเท่านั้น จีอานนี่มัว เมากับความหวานตรงหน้าจนลืมสิ้นว่าตอนนี้ตนหาได้อยู่สองคน 42


ในห้องไม่ พอล มองสองร่างที่นัวเนียกัน อย่างไม่อยากเชื่อสายตา นี่มันคืออะไร อยู่ดีๆ เขาก็ต้องโดนชกโดยไม่ทราบสาเหตุ แล้วพอ ตั้งตัวได้ก็เห็ น สองร่างนัว เนียกั น โชว์ ห นังสดให้เขาดู นอกจาก เกวนน่าจะเพี้ยนต่างจากคนอื่นแล้วคนรอบข้างเกวนน่าก็เพี้ยน ไม่ต่างกันด้วยหรือนี่ นี่เขาหลงผิดมาคบคนเพี้ยนหรืออย่างไรกัน มือเรียวสวยไม่ต่างจากผู้หญิงยกสมาร์ต โฟนขึ้นถ่ายรูปตรงหน้า ช้าๆ ก่อนจะรีบส่งไปให้เพื่อนรักได้เห็นว่าตอนนี้อพาร์ต เมนต์หรู แห่ง นี้ก าลั ง จะเป็น ที่ ถ่ ายท าละครเวทีที่มี เขาเป็ น ผู้ ช มแต่เ พีย ง ผู้เดียว พอล : กลับห้องด่วน… เกวนน่ า เปิ ด อ่ า นข้ อ ความภาพดู แ ล้ ว ก็ ต้ อ งตาค้ า งเมื่ อ ในภาพที่เพื่อนรักอีกคนส่งมาให้คือภาพพี่ชายเธอกาลังปล้าจูบ แอนนาเบล…โดยที่ทั้งคู่ไม่สนใจเลยว่าจะมีพอลนั่งเป็น พยานรัก อยู่ ตายจริง…พี่ชายเธอหลุดถึงเพียงนี้เลยหรือนี่ เกวนน่ า : ดู แ ลให้ ทุ ก อย่ า งอยู่ ใ นความสงบ จะไปถึ ง ภายใน 10 นาที อย่าให้พี่ชายฉันกินเพื่อนฉันก่อนนะเว้ย ขัดขวาง ไว้ พอล : ใครจะกล้าห้ามยะ รีบมาด่วนๆ พี่ชายเธอน่าหม่า เอ๊ย พี่ชายเธอหื่นมาก 43


เกวนน่า : ไอ้บ้า พี่ชายฉันไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย พอล : จะตอบอีกนานไหม บอกให้รีบมา ชะนีเต่า!! เกวนน่ า คิ ด ได้ ก็ ห อบแล็ ป ท็ อ ปวิ่ ง ออกจากร้ า นกาแฟ ในทันที เมื่อเข้ามาในตัวตึกเธอก็กดลิฟต์จนมันมาจอดรับแล้วรีบ กดชั้นที่ตอ้ งการ 1 นาทีช่างนานเหมือน 1 ปีเพราะกว่าลิฟต์จะพา เธอไปยังชั้น 20 ก็เล่นเอาเธอกระสับกระส่ายไปมาอย่างหวั่นวิตก เมื่อไปถึงเกวนน่าก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องก่อนจะมองผมเผ้า ที่กระเซอะกระเซิงของเพื่อนสนิทแล้วถอนหายใจ แสดงว่าพี่ชาย เธอไม่คิดจะโชว์ฉากเลิฟซีนต่อหน้าบุคคลที่สามอย่างที่คิด “ไปไหนมาตัวยุ่ง” จีอานนี่ดุน้องสาวด้วยน้าเสียงเข้มผิดปกติ ขณะที่ดวงตาคม ก็หันไปข่มขู่ชายอีกคนด้วยสีหน้าถมึงทึง เขาเกือบรักแอนนาเบล แล้วถ้าไม่ได้ยินเสียงข้อความเข้าถี่ ๆ นั่น นี่เขาเป็นบ้าอะไรทาไม ถึงขาดสติแบบนี้กัน “ไปเอางานกับเพื่อนค่ะ แต่คลาดกัน พอลลี่นี่พี่ชายเรา จีอานนี่ และนั่นเพื่อนเราแอนนี่หรือแอนนาเบล ทุกคนพอลหรือ พอลลี่เพื่อนเค้า” ทันทีที่ได้ยินสรรพนามนั้นจีอานนี่ก็เขม้ นมองอีกฝ่ายนิ่ง ก่อนจะลอบถอนหายใจเมื่อรู้แล้วว่านายพอลลี่นี่เป็นพวกรักร่วมเพศ ชายหนุ่มหันไปมองหญิงสาวอีกคนแล้วลอบยิ้มเมื่อตนเข้าใจผิด ไปเอง เป็นเอามากจริงๆ แก จีอานนี่ แอนนาเบลที่ตอนนี้ตัวแดงไปทั้งตัวก้มหน้านิ่งอย่างอายๆ 44


เมื่อคิดไปถึงไม่กี่นาทีก่อนที่เธอและคนตัวโตข้างๆ เกือบจะเลยเถิด ไปถึงไหนต่อไหน เธอใจง่ายไปหรือเปล่าแอนนาเบล… เกวนน่าหลบตาซ่อนยิ้มเมื่อเห็นปฏิกิริยาของทั้งคู่ แหม รู้งี้บอกให้พอลลี่ออกจากห้องเงียบๆ แล้วปล่อยเขาทั้งคู่อยู่กันสอง คนน่าจะดีกว่า คิกคิก จะได้ไม่ต้องคิดแผนอะไรให้มาก พอล สรบถมองสบตาเพื่ อ นด้ ว ยสี ห น้ า ขบขั น เมื่ อ รู้ ว่ า อีกฝ่ายคิดอะไร ริจะเป็นแม่สื่อแม่ชักทั้งที่ตัวเองก็อ้วนแล้วเฉิ่มจน เสียชื่อเพื่อนของเขาหมด ยัยเกวนน่าเอ๋ย ช่างไม่เจียมเหลือเกิน “นี่หล่อน คิดจะเป็นแม่สื่อหรือยังไงยะ” เกวนน่าพยักหน้าให้โดยไม่ตอ้ งคิด “ใช่…แม่สื่อกิตติมศักดิ์ เชียวล่ะฉันน่ะ เพราะต่อไปจะเป็นพี่สะใภ้ของแอนนี่ด้วย” “เพ้อเจ้อ เขาเคยมองเธอไหมพ่อแอนโทนี่หนุ่มเจ้าเสน่ห์ คนนั้นน่ะ” “มองสิ เขาแค่ปิดกั้นตัวเองแค่นั้น” พอลกลอกตาขึ้นฟ้าด้วยสีหน้าระอา เมื่อได้ยินแบบนี้ หนี ชะนีไทยช่างเพ้อมาเจอชะนีลูกครึ่งที่เพ้อขั้นกว่าหรือนี่ เขาคงเกิด มาเป็นเกย์มีกรรมจริงๆ “ฉันว่าเราควรจะแยกทั้งคู่ให้ห่างกันนะ เพราะไม่อย่างนั้น ประเดี๋ยวแอนนี่จะท้องซะก่อน” เกวนน่ามองตามสายตาเพื่อนก็พยักหน้าเห็นด้วย “ฉันก็ ว่างั้น” “อะแฮ่ม จะมองกัน เอ๊ย จะนั่งอยู่ในนี้อีกนานไหมคะ เรา 45


กลับปารีสกันเถอะ พอลลี่ก็จะไปกับเราด้วยเนอะ เชงเก้นวีซ่าแก ยังเหลือนะพอลลี่” เกวนน่าหันไปถามเพื่อ นนิด ก่อ นจะไม่รอให้ฝ่ ายนั้น ได้ ตอบเพราะมั่นใจว่ามันต้องเหลือเพราะแฟนหนุ่มของพอล สรบถ นั้นเป็นนายแบบชาวฝรั่งเศส ซึ่งอีกฝ่ายก็เทียวนั่งรถไฟไปหาโดย ไม่สนใจทาวิจัยเลย พอลได้แต่บ่นขมุบขมิบเมื่อเจอคาถามที่ไม่ต้องการคาตอบ ร่างมาดแมนไม่ต่างจากชายทั่วไปเพราะเข้าฟิตเนสเป็นประจา ยืนขึ้น ก่อนจะเหล่มองพี่ชายเพื่อนด้วยสีหน้าเปล่งประกาย โอ๊ย เคมี ผู้ ช ายเงี ย บๆ นี่ ฟุ้ ง กระจายทั่ ว ห้ อ งเสี ย จริ ง เริ่ ม อยากเป็ น พี่สะใภ้เพื่อนบ้างแล้วล่ะสิเรา “ถ้าฉันเดาถูก จงเลิกคิดซะพอลลี่” เกวนน่าเอ็ดเพื่อนเสียงขุ่น ก่อนจะลากอีกฝ่ายออกจาก ห้องไป เพราะขืน ชักช้าคงไม่มีใครได้ไปไหน สองคนข้างหลังก็ ดูจ ะเขิน กัน อะไรมากมายก็ไ ม่รู้ อยู่ด้วยกัน สองต่อ สองมานาน หลายปีไม่ยักจะมี มาหลุดเอาอะไรถึงลอนดอน ว่าแต่ว่าไปทาให้แอนโทนี่หลุดมั่งดีกว่า ถ้าเป็นเราจะลาก แอนโทนี่เข้าห้องเลย ไม่แคร์ใครหน้าไหนทั้งนั้นแหละ คิกคิก

เมื่ออีกฝ่ายดูเหมือนจะรับรู้แต่ก็ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ ใจดวงน้อย เต้ น กระหน่ าจนเธอกลั ว ว่ า มั น จะดั ง ออกมาให้ อี ก ฝ่ า ยได้ ยิ น ทว่าไม่น านเมื่อ เธอลงมาอยู่ตรงล็ อบบี เธอก็คิด ได้ ภาพใบหน้า 46


ของผู้หญิงคนนั้นที่ยิ้มกว้างและเด็กชายที่ส่อเค้าว่าจะหล่อเหลา ไม่ต่างกันที่เรียกเขาว่าแด๊ดทาให้เธอค่อยๆ ดึงมือออกจากการ เกาะกุม เธอไม่ควรมีความรู้สึ กแบบนี้กับคนที่มีค รอบครัวแล้ ว และยิ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเธอยิ่งไม่ควรทา จีอ านนี่ก้ม มองหญิงสาวด้วยสี หน้าขุ่นเคือ ง เมื่อแม่เจ้า ประคุณ กล้าดึงมือ ออก ทีไ ม่กี่น าทีก่อ นไม่เห็น จะทาแบบนี้เลย มาทาอะไรตอนนี้กัน “อย่ามาเล่นตัวตอนนี้เลย เพราะบนห้องเราเกือบจะนอน ด้วยกันอยู่รอมร่อแล้ว ต่อหน้าบุคคลที่สามซะด้วย” “บ้าสิ คนหน้าด้าน พูดออกมาได้ยังไงกัน” แอนนาเบลหน้าแดงจัดก่อ นจะส่งสายตาเขียวปั้ด ไปให้ อีกฝ่ายที่ดูเหมือนจะมีความสุขกับความโกรธของเธอมากกว่าที่เธอ อยู่เงียบๆ “เรื่องจริงล้วนๆ ยอมรับมาเถอะเมื่อกี้ถ้ าพี่ไม่มีสติขึ้นมา ซะก่อนเราคงฟิตเจอริ่งกันเรียบร้อยแล้ว” จีอานนี่มองสบตากลมสวยเป็นเชิงยั่วให้เธอเถียงออกมา แต่อีก ฝ่ า ยกลั บ ขบเม้ม ริ ม ฝี ป ากจนเขากลั วว่า มัน จะช้ าไปหมด ซะก่อนแทน ไม่เพียงเท่านั้นดวงตาหวานยังมีน้าตาไหลรื้นออกมา จนเขาตกใจ “แอนนี่” เผียะ! “คนสารเลว” แอนนาเบลวิ่งหนีไปจากคนใจร้ายด้วยความรู้สึกเจ็บปวด 47


แทบทนไม่ไหว เมื่ออีกฝ่ายช่างโหดร้ายและล้อเล่นกับความรู้สึก เธอเหลือเกิน ทาไมไม่เห็นใจกันบ้าง ทาไมถึงยังสนุกอยู่ได้ทั้ง ๆ ที่ สร้างความเจ็บช้าให้เธอถึงเพียงนี้ ทาไมกัน “แอนนี่” เกวนน่าหันขวับกลับมามองเพื่อนรักอย่างตกใจ ก่อนจะ อุทานออกมาเมื่ออีกฝ่ายวิ่งหนีออกไปโดยไม่สนใจทิศทางโดยมี พี่ชายเธอวิ่งตาม “แอนนาเบล หยุดนะ กล้าดียังไงถึงมาตบพี่แบบนี้” จีอานนี่กระชากข้อมือเล็ก ๆ ของเธอให้หยุดก่อนจะจ้อง ตาสวยด้วยสีหน้าถมึงทึง “ไม่กล้าดียังไงหรอก เพราะแอนขอลาออกจากการเป็นเลขา ของพี่ แอนเกลียด เกลียด เกลียดพี่ที่สุด อื้อ” ปากหนาบดจูบอีกฝ่ายราวกับจะกระแทกให้ช้าไปทั้งปาก เมื่อคาว่าเกลียดที่เธอพ่นออกมามันช่างสร้างความปวดร้าวให้เขา เหลือเกิน ปากแกร่งขบเม้มและดูดดึงปากอิ่มเต็มจนเธอเผยอมัน ออกก่อนจะแทรกลิ้นเข้าไปบดเคล้าความหวานอย่างดูดดื่ม ชายหนุ่ ม ถอนปากออกมานิ ด เมื่ อ บดจู บ จนพอใจแล้ ว พลางกระซิบเสียงพร่าตามแรงอารมณ์ที่เป็น “อย่าบังอาจพูดคาว่าเกลียดกับพี่อีก” “ทาไม แอนจะพูด พูดทุกวันว่า เกลียด อื้อ” ปากอิ่มเต็มถูกปากหนาบดเข้าหาอีกครั้ง และครั้งนี้มันช่าง ร้อนแรง ดูดดื่มมากกว่าครั้งก่อนเกือบสิบเท่า เรียวลิ้นสากระคาย แทรกไล้บดคลึงจนขาเธอแทบทรุดดีที่อ้อมกอดของเขาช่วยประคอง 48


เอาไว้ ขณะที่มือหนาก็ไม่ยอมอยู่นิ่งๆ มันคอยแต่จะลูบไล้กระตุ้น อารมณ์สาวจนเธอสยิวซ่านกับอารมณ์แปลกใหม่ “จีอานนี่…” “ชู่ว์ พี่รู้” จี อ านนี่ กั ด ฟั น ข่ ม กลั้ น ความรู้ สึ ก ที่ มี ก่ อ นจะโอบกอด ร่างเล็กเข้ามาแนบอกนิ่ง เพราะรู้ดีหันไปต้องเจอสายตาล้อเลียน จากยัยตัวเล็กแน่ เฮ้อ อดทน���าได้ตั้งนานพอจะตบะแตกก็มาตบะ แตกเอาง่ายๆ ในตอนนี้ “อะแฮ่ม รถน่าจะรอเรานานพอควรแล้วนะคะ” เกวนน่าพูดจบก็แลบลิ้นให้ทั้งพี่ชายและเพื่อนก่อนจะวิ่ง ขึ้ น รถไปในทั น ที โ ดยมื อ ก็ จู ง เพื่ อ นเกย์ วิ่ ง ไปพร้ อ มกั น ราวกั บ เป็นเด็กๆ “เอ่อ…” แอนนาเบลมองคนตัวโตด้วยสีหน้าขวยเขิน ก่อนจะพูด ไม่ออกเมื่อเพื่อนรักมาทิ้งกันไปดื้อๆ แบบนี้ จีอานนี่ลูบ ที่แก้ม เนียนใสนั้นนิด ก่อ นจะจับมือเธอแล้ ว เดินไปขึ้นรถ ไม่อย่างนั้นยัยตัวเล็กได้แซวมากกว่านี้แน่ “กลับบ้านแล้วพี่มีเรื่องจะพูดกับเรายาว…” “แอนก็มีค่ะ” จีอานนี่ก้มมองสบตาสวยนิ่งก่อนจะลอบถอนหายใจเมื่อดู ท่าคุณหนูมาแตงคงจะไม่ได้พูดง่ายอย่างที่เขาคิดมาแต่แรก “ไว้คุยกัน” แอนนาเบลผละจากอีกฝ่ายแล้วรีบขึ้นรถไปนั่งข้างเกวนน่า 49


และพอลด้วยสีหน้าที่ยังแดงระเรื่อ หญิงสาวก้มหน้าไปตลอดทาง ไม่สนใจว่าเพื่อนรักอย่างเกวนน่าจะขยันสะกิดสักแค่ไหน เกวนน่า อมยิ้ ม อย่ า งเจ้ า เล่ ห์ ถ้ า เกิ ด เธอให้ พ อลลี่ แ สร้ ง แสดงเป็นคู่รักเธอล่ะ แอนโทนี่จะหันมาชอบเธอไหมนะ เครื่องบินส่วนตัวลาหรูนาพาทั้งสี่คนบินออกจากสนามบิน ลอนดอนแกตวิคไปยังสนามบินปารีสออร์คลีย์โดยใช้เวลาเพียง หนึ่งชั่วโมงเศษๆ เมื่อเครื่องบินลาหรูเริ่มลงจอดที่สนามบิน เกวนน่า ก็แอบเหล่มองพี่ชายก่อนจะลอบยิ้มเมื่ออีกฝ่ายส่งอะไรบางอย่าง มาให้ เกวนน่า : อะไร จีอานนี่ : กลับไปกับเพื่อนก่อนนะ พี่มี่เรื่องจะคุยกับแอนนี่ เกวนนี่ : คุยหรืออะไร จีอานนี่ : อย่าทะลึ่ง เกวนน่า : ที่เห็นมันเกินคานี้ไปแล้วนะพี่ชาย จีอานนี่ : เดี๋ยวเถอะ รีบกลับบ้านไปก่อน เกวนน่า : โอเค โอเค “เกวนน่าจะไปไหน รอเราด้วยสิ” แอนนาเบลมองเพื่อนที่รีบลงจากเครื่องไปทันทีที่ประตู เครื่องเปิด หญิงสาวหันซ้ายหันขวาอย่างไม่แน่ใจ ก่อนจะรีบลุก ตามเพื่อนไป “อุ๊ย” 50


“เรามีเรื่องต้องคุยกัน จาได้ไหม” จีอานนี่กระซิบบอกอีกฝ่ายด้วยน้าเสียงกระเส่า เมื่อความ หอมกรุ่นตรงหน้าชักทาให้อารมณ์ของเขาเริ่มเขว “แอนว่าเอาไว้วันหลังดีไหมคะ วันนี้แอนรู้สึกเหนื่อยๆ” “ข้ออ้าง” จีอานนี่เอ็ดอีกฝ่ายราวกับเธอเป็นเด็กน้อย ก่อนจะจูงมือ คนตัวเล็กลงจากเครื่องเพื่อพาเธอไปเคลียร์สองคนที่อพาร์ต เมนต์ เขา แอนนาเบลมองตามไหล่ ก ว้ า งด้ ว ยความรู้ สึ ก ทั้ ง รั ก ทั้ ง ไม่ แน่ ใจ แต่ค วามอบอุ่ น จากมื อ หนาที่ ก อบกุ ม ท าให้เ ธออยาก ลองเสี่ยงไปกับเขาอีกสักครั้ง อยากลองถามคนที่เธอแอบรักให้รู้ ว่าเขามีใครอย่างที่เธอเห็นหรือยัง และอยากรู้ว่าที่เขาทาแบบนี้ กับเธอมันหมายความว่ายังไง อย่างน้อยเมื่อจะต้องเจ็บเธอก็จะ เจ็บโดยที่ไม่มีอะไรค้างคา

ฉันจีบแล้ว” เกวนน่าค้อนให้เพื่อนด้วยสีหน้าเคืองๆ เพราะเพื่อนเธอ ต้องคู่กับพี่ชายเธอเท่านั้น “แอนนี่มีคนที่เหมาะสมอยู่แล้วย่ะ นั่นคือจีอานนี่” “อ้อเหรอ ไม่บอกฉันก็รู้ ก็เล่นจูบกันไม่อายใครแบบนั้น” เกวนน่าเองก็คิดไม่ต่าง ในใจก็จินตนาการไปถึงแอนโทนี่ ถ้ า เขาเห็ น เธออยู่ กั บ ผู้ ช ายรายนั้ น จะจู บ เธอแบบจี อ านนี่ จู บ 51


แอนนาเบลไหมนะ “แก…ฉันมีบางอย่างจะขอ” สายตาเจ้า เล่ ห์ นั้น ทาให้พ อลต้อ งสายหั วดิ ก เวลายั ย นี่ มีสายตาแบบนี้ทีไร เขาเป็นต้องงานเข้าหรือไม่ก็เจอเรื่องปวดหัว แทบจะทุกครั้งเลยทีเดียว “อะไร ฉันไม่ว่าง” “น่า…นะ ขอร้องล่ะ” “วันนี้ฉันโดนชกจนแทบจะเสียโฉมเพราะพี่ชายแก แล้ว วันพรุ่งนี้ล่ะจะเกิดอะไรขึ้น” เกวนน่ า ยิ้ ม หวานก่ อ นจะยื น ยั น กั บ เพื่ อ นออกไปด้ ว ย น้าเสียงมั่นใจ “ไม่โ ดนอะไรแน่น อน เพราะว่าที่ ส ามี ฉัน น่ะ ไม่น่ าจะมี พฤติกรรมแบบนั้น” “ย่ ะ ไม่ มี ไม่ มี แต่ เ วลาแกยื น ยั น เรื่ อ งไหนฉั น เห็ น มั น ร้ายแรงทุกครั้ง” “น่านะ เห็นแอนนี่กับพี่ชายฉันแล้วอยากรู้” “อยากรู้ว่า…” พอลหรีต่ ามองเพื่อนด้วยสีหน้าไม่แน่ใจ ก่อนจะส่ายหัวไปมา เมื่อเดาได้ว่าอีกฝ่ายคิดจะให้เขาทาอะไร “ก็ฉันอยากให้แกแสดงละครเป็นแฟนฉันหน่อ ยได้ ไหม นะ นะ นะ พลีส นายคนหล่อ” “ไม่ต้องมาชมฉัน ฉันไม่ทา เผื่อฉันโดนพ่อแกยิงทิ้งทาไง ไม่รวมกับคนอื่นๆ อีก อีกอย่างพี่ชายแกน่ะรู้แล้วว่าฉันน่ะไม่ใช่” 52


“โหย แค่ พี่ช ายฉัน จะกลั ว อะไรกัน ” เกวนน่า หน้ ามุ่ ย เมื่อเพื่อนไม่ยอมช่วย “ย่ะ แค่พี่ชายแก แต่ฉันเกือบหมดหล่อเลยนะ ไม่เอา ไม่เอา ให้แกเอานายแบบมาล่อฉันก็ไม่เอา” “ถ้าฉันให้แกหอมแก้มว่าที่สามีฉันได้ล่ะ” เกวนน่าเอ่ยบอกเพื่อนด้วยสีหน้าทะเล้น ในขณะที่พอล กลับมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าไม่แน่ใจ แม้จะเคยเห็นรูปหนุ่มเจ้าเสน่ห์ คนนั้นมาบ้างแต่มันก็ไม่คมุ้ แล้วยัยเกวนน่าเพี้ยนอะไรขึ้นมาถึงจะ ยอมให้เขาแอ้มผู้ชายของตัวเองง่ายๆ “แกกล้าให้ฉันกินผู้ชายของแกเลยเหรอ” “บ้า แค่หอมแก้มย่ะ ไม่ใช่กิน” เกวนน่ าส่ งค้ อ นให้ เพื่ อ นขวับ เมื่ อ ได้ยิ น แบบนั้น แค่คิ ด เธอก็สงสารแอนโทนี่ใจจะขาดถ้าต้องโดนพอลลี่เขมือบ “อ๋อ แค่หอม ไม่เอาหรอก ไม่คุ้ม” “แกไปเห็นตัวจริงเขาซะก่อนแล้วแกจะเปลี่ยนใจ” พอลนิ่ งคิ ด ก่อ นจะยื น ยั น ด้ วยการส่ ายหน้ าเมื่อ เห็ น ว่ า ปัญหามันต้องเยอะแน่นอน “ไม่เอาละ ถ้าคันฉันไปหาดาร์ลิ่งฉันดีกว่า” เกวนน่าส่งค้อนให้เมื่อนับวันอีกฝ่ายก็มักจะหาคาแสลง มากมายมาสอนเธอ ทว่ า เมื่ อ อี ก ฝ่ า ยยั ง ไม่ ย อมช่ ว ยหญิ ง สาว จึงต้องใช้ลูกไม้เข้าสู้ “ใครเป็นคนช่วยแกหาข้อมูลวิจัยเหรอพอลลี่” “ไม่ต้องมาทวงบุญคุณย่ะ ฉันเองก็ช่วยแกไม่ต่างกัน ใคร 53


หาข้าวหาอาหารให้แกยะ” เมื่อแผนแรกไม่ได้ผลเกวนน่าก็ กลอกตาไปมาก่อนจะยิ้ม เมื่อบุญคุณอีกอย่างยังไม่ได้ทวง “ใครเป็นคนตรวจวิจัยแกจนแกจบ ป.โท ให้ ฉันจาได้ว่า ตอนนั้นแกรมมาร์แกเน่ามากฉันต้องอดตาหลับขับตานอนกว่า อาทิตย์ทาให้แกเสร็จ แล้วฉันก็พลาด 90% ด้วยเพราะแกทีเดียว เลยนะ” พอลมองเพื่ อ นด้ ว ยสี ห น้ า ระอา เมื่ อ อี ก ฝ่ า ยดู จ ะทวง บุญคุณตั้งแต่เมื่อ 3 ปีก่อนจนเขาต้องยอมแพ้ “แล้ ว ก็ บ อกไม่ มี บุ ญ คุ ณ พอไม่ ไ ด้ ดั่ ง ใจทวงทุ ก ครั้ ง ที่ มี โอกาสเลยนะยะ ฮึ่ย” “คิกคิก เอาน่าก็แกไม่ยอมช่วยเพื่อนนี่นา” “ช่วยดูหน้าเพื่อนด้วยก่อนที่จะขอให้เพื่อนช่วย วันนี้ต้อง ไปหาหมอก่อ นนะนี่ ไม่รู้ว่าพี่ชายแกจะหึงอะไรนักหนาไม่ถาม ไม่อะไรเลย” พอลบ่ น อุ บ ก่ อ นจะส่ ง ค้ อ นให้ เ พื่ อ นอย่ า งเกวนน่ า ด้ ว ย สีหน้าเง้างอด “แกอย่าทาหน้าเช่นนั้น ฉันสยอง” “ไม่ต้องเลย ว่าแต่แกจะให้ฉันทาจริงๆ เหรอ แกแน่ใจนะ ว่าผลลัพธ์มันจะออกมาแบบเดียวกับพี่ชายแกและแอนนี่” พอลเอ่ยออกมาอย่างไม่ค่อ ยแน่ใจนัก เพราะเท่าที่รู้ม า แอนโทนี่ไม่สนใจเพื่อนตนเลยมีหรือที่อีกฝ่ายจะหวงจนทาแบบนั้น “ไม่ลองไม่รู้นี่นา บางทีเขาอาจจะรู้ตัวว่ารักฉันขึ้นมาก็ได้ 54


ใครจะไปรู้” พอลส่ายหน้าไปมาก่อนจะให้สติเพื่อน “แกเคยบอกฉันว่า อย่ารักใครมากกว่าตัวเอง แล้วแกในตอนนี้ล่ะ ในหัวสมองมีแต่ เรื่องเขามากี่ปี” “ฉันรักตัวเองมากกว่าอยู่แล้ว ฉันแค่ แค่อยากให้เขาหัน มาสนใจบ้างก็เท่านั้น” เกวนน่าตอบออกมาด้วยสีหน้าสับสนเวลาเพื่อนเจ็บเธอ นั่ง ปลอบได้ทั้ งคื น แต่เ วลาเธอเจ็ บ หรื อ มี ปัญ หาเธอก็ ต้อ งการ เพื่อนมาชี้แนะเช่นกัน “เกวนน่าฟังนะ มีสุภาษิตไทยกล่าวไว้ว่า���้ามันสุดมือสอย ก็ปล่อยมันไปซะถ้าเขาไม่รัก ไม่สนใจแกจะยังดึงดันรอเขามารัก ทาไม” “สิ่งที่แกพูดก็ถูกนะพอล แต่ฉันยังไม่เคยได้ลองทาอะไร ที่มันจริงจังเลย ที่ผ่านมาฉันก็ทาอะไรแบบเด็ก ๆ เขาอาจจะโกรธ แต่ตอนนี้ฉันโตพอ ฉันคิดว่าฉันควรจะลอง” “งั้นแกก็ต้องยอมที่จะเหนื่อย ลดน้าหนักซะสิ่งแรก” “แต่ฉันไม่อยากอด” “มีวิธีควบคุมอาหารมากมายที่ไม่ต้องอดอาหาร เชื่อฉันสิ” “ก็ได้” พอลมองเพื่อนด้วยสีหน้าเป็นห่วง เขาไม่รู้จักผู้ชายที่ชื่อ แอนโทนี่แต่เขารู้ว่าเกวนน่าฝังใจกับผู้ชายคนนี้มาก ที่ห้องมีภาพ ผู้ชายคนนี้มากมายซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายทาไปเพื่ออะไร ความรัก ข้างเดียวยาวนานเกือบสิบปีโดยที่ ฝ่ายชายก็หาได้สนใจนี่มันดูจะ 55


โหดร้ายไปไม่น้อยแต่เกวนน่ากลับยินดีที่จะรักเขาต่อไป บางที ผู้หญิงก็ซับซ้อนเสียเหลือเกิน…ซับซ้อนจนชายรักชายอย่างเขาไม่ เข้าใจในหลายๆ ครั้ง

❀❀❀

56


3 ภารกิจรีดไขมันพิชิตรัก เกวนน่ามองชือ่ หนังสือแล้วเริ่มสยอง เมื่อตกลงใจที่จะเริ่ม ลดน้าหนักโดยมีขอ้ แม้ว่าเธอต้องไม่อดอาหารเพราะทนไม่ได้จริงๆ “ชื่อน่ากลัว ไม่อ่าน ไม่ทา ไม่ลดแล้ว” พอลและแอนนาเบลหันไปมองหน้ากัน ก่อนจะส่ายหัว ให้อีกฝ่ายอย่างจริงจัง “ไม่ได้” “ถ้างั้นก็ต้องปล่อยให้แอนโทนี่เป็นของคนอื่นนะ” ค าขู่ชัก น่ากลั ว แต่ว่าเธออุ ต ส่ าห์กิน อาหารอย่างอร่อ ย มาตลอดชีวิต แล้ วเหตุไ ฉนต้อ งมาเอาออกเพราะผู้ ชายด้วยเนี่ย อุดมการณ์สาวอวบมันต้องปฏิเสธลูกเดียวสิแต่อุดมการณ์รักทาให้ เธอต้องยอม…โฮ บ๊ายบายไขมันคู่ชีพ “วิธีอื่นมีไหม”


ผลงานที่ผ่านมา ของ กาญจน์เกล้า ซีรีส์ ตระกูลมาร์เซโล 1. เมียบังเอิญ สนพ. วีนัสพลัส 2010 2. เมียกามะลอ สนพ. ธราธร 3. เมียครึ่งหัวใจ วางแผงเดือน พฤษภาคม 2556 ซีรีส์ ตระกูลโอคอร์แนล 1. คุณแม่จาเป็น สนพ. เขียนฝัน ผลงานอื่นๆ 1. เมียเชลยซาตาน สนพ. ทวีสาส์น 2. สามีจานด่วน สนพ. ธราธร จัดพิมพ์เอง (ทามือ) 1. สาวเฉิ่มพิชิตรัก วางแผง พฤษภาคม 2556



สาวเฉิ่มพิชิตรัก