Μια θαλασσα με ιστορια

Μια θάλασσα μια ιστορία

Να σας συστηθώ. Είμαι η Μεσόγειος, μια θάλασσα που με την ποικιλία και τις συνεχείς εναλλαγές στη διάθεση μου , στις εικόνες και τα χρώματά μου, κέντριζα τη φαντασία των λαών που έζησαν κοντά μου.

Οι άνθρωποι έπλασαν μύθους για να προσωποποιήσουν τις αμέτρητες αλλαγές της γαλήνης και της ταραχής μου, με πρόσωπα άλλοτε φιλικά και άλλοτε εχθρικά για αυτούς. Όμως ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή καλύτερα …

Σύμφωνα λοιπόν με αυτούς τους μύθους γεννήθηκα από την Τηθύδα, που ήταν κόρη της Γαίας και του Ουρανού, και γυναίκα του Ωκεανού. Στα νερά μου κατοικούσαν θαλάσσιες θεότητες και θαλάσσιοι δαίμονες που είχαν ιδιαίτερες ικανότητες και δυνάμεις , γεννήθηκε μια θεά πανέμορφη, ταξίδεψε η Ευρώπη πάνω στην ράχη του άσπρου ταύρου και περιπλανήθηκαν πολλοί ήρωες. Θα σας μιλήσω για τον καθένα χωριστά για να καταλάβετε πόσο ιδιαίτερη θάλασσα είμαι.

Ο Ποσειδώνας ήταν ο θεός όλων των θαλασσών . Ζούσε στον πυθμένα μου σε ένα παλάτι από κοράλλια και πολύτιμους λίθους. Ταξίδευε με το χρυσό άρμα του πάνω στα κύματα μου , που άνοιγαν χαρούμενα στο πέρασμά του, ενώ γύρω του έπαιζαν δελφίνια. Με την τρίαινά του μπορούσε τόσο να δημιουργεί τρικυμίες όσο και να ηρεμεί τα νερά μου.

Ο Τρίτων ήταν θεότητα μου, γιος του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης και κατοικούσε στο βυθό μου στα χρυσά ανάκτορα των γονιών του. Είχε σώμα ανθρώπινο που κατέληγε σε ουρά ψαριού και δόντια θηρίου. Σύμβολα του ήταν η θαλάσσια κόγχη, η τρίαινα και το κουπί. Συνόδευε πάντα το άρμα του Ποσειδώνα και της Αμφιτρίτης

Οι Νηρηίδες ήταν θεότητες της ήρεμης θάλασσας, φιλικής προς τους ανθρώπους, κόρες του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδας. Ήταν γύρω στις πενήντα ,ζούσαν στο βυθό μου, στο παλάτι του πατέρα τους και περνούσαν τη μέρα τους κολυμπώντας και παίζοντας με δελφίνια, ή καθισμένες σε χρυσούς θρόνους ή βράχους τραγουδώντας και υφαίνοντας ή στεγνώνοντας τα πλούσια και μακριά μαλλιά τους.

• Η Αφροδίτη , η θεά του έρωτα και της ομορφιάς, αναδύθηκε στην Πέτρα του Ρωμιού, μια ακτή της Πάφου στην Κύπρο. Η Αφροδίτη, η ομορφότερη θεών και ανθρώπων θεά καλλωπίστηκε από τις θεραπαινίδες τις Ώρες και μεταφέρθηκε στον Όλυμπο, όπου παρουσιάστηκε στο Δία και τους υπόλοιπους θεούς.

Η Σκύλα και η Χάρυβδη κατοικούσαν στο στενό πέρασμα της Μεσσήνης, στην Ιταλία και τη Σικελία, ανάμεσα σε απόκρημνους σπηλαιώδεις βράχους που ονομαζόταν Πλαγκτές Πέτρες και ήταν ο φόβος και ο τρόμος των ναυτικών.

Η Σκύλλα ήταν ένα τέρας με έξι κεφάλια και δώδεκα πόδια που άρπαζε και καταβρόχθιζε τους ναυτικούς που την πλησίαζαν, ενώ η Χάρυβδη ήταν ένα πελώριο τέρας, μια δίνη, που ρουφούσε με μανία ολόκληρα πλοία, τα οποία δεν μπορούσαν να αντισταθούν στην ορμή της και κατέληγαν μέσα της.

Οι Σειρήνες ήταν θαλάσσιες νύμφες, με κεφάλι γυναίκας και σώμα πουλιού. Ζούσαν στην παραλία της Καμπανίας πλησίον της Νεάπολης. Αποπλανούσαν τους ναυτικούς με την ομορφιά ,το σώμα τους και τη γλυκιά φωνή τους και έτσι προκαλούσαν ναυάγια.

Οι Γοργόνες ήταν δράκοι που είχαν σώμα γυναίκας και ουρά ψαριού. Ήταν τρεις αδελφές, δύο αθάνατες, η Σθενώ και η Ευρυάλη , και μια θνητή, η Μέδουσα. Τα μαλλιά τους ήταν μολυσμένα με φίδια , ο λαιμό τους ήταν καλυμμένος με λέπια δράκου, στο στόμα τους είχαν χαυλιόδοντες και στην πλάτη τους χρυσά φτερά. Με το βλέμμα τους μπορούσαν να μετατρέψουν το θύμα σε πέτρα.

Είχα την ευτυχία να γνωρίσω και την Ευρώπη όταν ο Δίας μεταμορφωμένος σε ταύρο, την άρπαξε και όρμησε στα νερά μου .

Τον συνόδευαν ο Ποσειδώνας με το άρμα του, οι Τρίτωνες που μετέφεραν την Αφροδίτη ξαπλωμένη σε κοχύλι να ραίνει τη νύφη με κάθε λογής άνθη, οι Νηρηίδες που βγήκαν στην επιφάνεια και πήγαιναν δίπλα-δίπλα καβάλα στα δελφίνια.

Με αυτή την συνοδεία έφτασαν σε ένα νησί μου, την Κρήτη. Εκεί ο Δίας φανέρωσε στην Ευρώπη ποιος ήταν. Από τότε η Ευρώπη έζησε στην Κρήτη και όλη η ήπειρος όπου ανήκει και το νησί μου λέγεται… Ευρώπη.

Πέρασαν τα χρόνια οι άνθρωποι ανέπτυξαν αρκετούς πολιτισμούς και θρησκείες. Εγώ έπαψα να είμαι η κόρη της Τιθήδας και του Ωκεανού και η Ευρώπη δεν είναι πια η όμορφη κόρη που άρπαξε ο Δίας. Τώρα πια είμαι η μεγαλύτερη κλειστή θάλασσα στον κόσμο, με πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά . Να φανταστείτε ότι έχω δικό μου κλίμα και δικιά μου διατροφή.

Είμαι μια από τις αλμυρότερες υδάτινες λεκάνες του κόσμου, αφού τα νερά μου εξατμίζονται γρήγορα και ανανεώνονται αργά, μια από τις φωτεινότερες θάλασ-σες στον κόσμο, γεγονός που οφείλεται στη σύσταση των νερών μου, μια από τις πλουσιότερες περιοχές σε θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα και το υδάτινο οικοσύστημα μου θεωρείται μοναδικό. Επίσης έχω στην αγκαλιά μου χώρες από τρεις ηπείρους. Από αυτό καταλαβαίνεται ότι ο χώρος μου πολιτικά, οικονομικά και γεωγραφικά είναι πολυδιάστατος.

Η Ευρώπη, αποκαλούμενη και ως Γηραιά ήπειρος, είναι πια η τέταρτη σε έκταση ήπειρος του πλανήτη . Καθώς περνούσαν τα χρόνια ζούσε ευτυχισμένη στα νερά μου και στον έναστρο ουρανό της. Βέβαια πάντα είχε τις δυσκολίες της αλλά τις ξεπερνούσε.

Μια μέρα όμως ήρθε ο πόλεμος και πήρε από εμένα και την Ευρώπη, αγαπημένα πρόσωπα. Όταν έφυγε άφησε πίσω του μόνο καταστροφή, πόνο και έναν ουρανό γκρίζο.

Η Ευρώπη τότε αποφάσισε να βρει καινούρια αστέρια να φωτίζουν τον ουρανό της και να μας προσέχουν ώστε να μην ξανάρθει ο πόλεμος. Ξεκίνησε λοιπόν πάλι ένα ταξίδι με σκοπό να πείσει τις χώρες της να μαζέψουν μαζί αυτά τα καινούρια αστέρια. Στην αρχή την ακολούθησαν μόνο έξι χώρες, όμως καθώς περνούσε ο καιρός κατάφερε να ενώσει και άλλες , έως τώρα 28 χώρες.

Αφού συζήτησαν, αποφάσισαν πώς τα αστέρια που χρειαζόμασταν ήταν τα αστέρια, της αλληλοβοήθειας, της ασφάλειας, της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού, της ισότητας, του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελευθερίας, της προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος, του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων, του πλουραλισμού. Αυτά τα 12 αστέρια έγιναν η σημαία της, ένα από τα σύμβολά της .

Βέβαια η Ευρώπη μαζί με τις χώρες της που ενώθηκαν, η Ευρωπαϊκή Ένωση, δε με ξέχασε και φρόντισε να δοθούν οδηγίες στα κράτη μέλη της για την προστασία, τον σεβασμό του θαλάσσιου περιβάλλοντος μου και την υιοθέτηση περιβαλλοντικών αρχών στην καθημερινή διαβίωση τους. Διότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός βασίζεται σε εμένα και αξιοποιεί τα αγαθά μου από τα χρόνια της αρχαιότητας μέχρι και σήμερα. Επρόκειτο λοιπόν για μια σχέση που έχει παραμείνει αδιάρρηκτη.

Ελπίζω να μη σας κούρασα και να απολαύσατε αυτό το μικρό ταξίδι μαζί μου.

Βιβλιογραφία -Πηγές • Medasset, (2002).Μεσόγειος Θάλασσα, Πηγή ζωής. Αθήνα: Καλειδοσκόπιο • Παπαϊωάννου Θ.(2014).Τα αστέρια της Ευρώπης.Αθήνα :Ευρωπαϊκή Επιτροπή Αντιπροσωπεία Ελλάδας • Τριβιζάς Ευγ.(2003) Ένα χελιδόνι για την Ευρώπη. Αθήνα: Μίλητος: Υπουργείο Εξωτερικών, Ελληνική Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωση • http://www.moa.gov.cy • el.wikipedia.org • https://www.youtube.com/watch?v=rM6txLtoaoc • http://ec.europa.eu • http://www.mom.gr

Δ1 3ου Δ.Σ Ρόδου 2014-2015 Υπεύθυνη εκπ/κός: Γαλάνη Αλεξάνδρα