ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΕΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ

ΠΑΛΑΙΩΝ ΠΑΤΡΩΝ ΓΕΡΜΑΝΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Κ., ΦΑΝΟΥΡΗΣ

Παλαιών Πατρών Γερμανός • Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός (

25 Μαρτίου 1771 - 30 Μαΐου 1826) ήταν μητροπολίτης Πάτρας και ένας από τους πρωταγωνιστές ιεράρχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 με διπλωματική και πολιτική δράση.

Βιογραφία • Γεννήθηκε στη Δημητσάνα και φοίτησε αρχικά στη φημισμένη • •

•

Σχολή Δημητσάνας. Στις αρχές του 1806 χειροτονήθηκε επίσκοπος και εκλέχθηκε μητροπολίτης Παλαιών Πατρών. Ανέλαβε καθήκοντα (ενθρόνιση) τον Μάιο του ίδιου έτους με ιδιαίτερη εντολή να καθησυχάσει τα πνεύματα μετά τους τρομερούς πατριαρχικούς αφορισμούς κατά των Κλεφτών που είχαν επιδράσει δυσμενώς. Επέδειξε μία αξιοθαύμαστη λεπτή διπλωματία που δεν άργησε να καταξιωθεί και να κερδίσει την εμπιστοσύνη των τότε "ραγιάδων" αλλά και των Τούρκων του Μοριά. Από το 1818 διέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του στη Πελοπόννησο. Το Νοέμβριο του 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Φιλικό Αντώνιο Πελοπίδα. Ο Γερμανός συνέστησε τον Πελοπίδα στους Ανδρέα Ζαΐμη και Ανδρέα Λόντο οι οποίοι επίσης μυήθηκαν στην Φιλική Εταιρεία, ενώ ο ίδιος μύησε διάφορους ιερωμένους και οπλαρχηγούς.

Δράση • Ουσιαστικά η δράση του Παλαιών Πατρών Γερμανού στη

•

προετοιμασία της επικείμενης Επανάστασης ξεκίνησε από τις αρχές του επόμενου έτους της μύησής του. Ο Γερμανός σε συνεργασία με τους Παπαρρηγόπουλο και Βλασόπουλο κατόρθωσε να πείσει τον Αλή να συνεχίσει τον αγώνα του κατά του Σουλτάνου και ότι δήθεν μεσολαβούσε προς τη Ρωσία ώστε αυτή να υποστηρίξει τον Αλή. Αρχές Ιανουαρίου του 1821 ο Παλαιών Πατρών Γερμανός υπέβαλλε προς τη Φιλική Εταιρεία τους "Στοχασμούς των Πελοποννησίων" ζητώντας σαφείς οδηγίες. Σε απάντηση ο Αλέξανδρος Υψηλάντης που είχε στο μεταξύ αναλάβει αρχηγός του Αγώνα, μα ζί με κάποιες οδηγίες τον διόρισε μέλος της Παμπελοποννησιακής Εταιρείας.

Η έναρξη της Επανάστασης

• Στα τέλη του 1820 έφτασε στην Πελοπόννησο ο Αρχιμανδρίτης

Γρηγόριος Δικαίος να ξεσηκώσει την επανάσταση το συντομότερο. Στη μυστική συνέλευση της Βοστίτσας, (στις 20 - 30 Ιανουαρίου του 1821), ο Γερμανός διατύπωσε τις επιφυλάξεις του για τη δυνατότητα έναρξης της επανάστασης, εκείνη την χρονιά, αμφισβητώντας τα επιχειρήματα του Παπαφλέσσα με συνέπεια να έρθει σε σύγκρουση.

• Όταν όμως άρχισε να υποψιάζεται ότι οι Τούρκοι έχουν πάρει είδηση για την προετοιμασία του Αγώνα και ειδικά όταν ο Μεχμέτ Σαλίχ, στα μέσα Φεβρουαρίου, καλούσε όλους τους προύχοντες και αρχιερείς της Πελοποννήσου σε μια σύσκεψη δήθεν για επείγοντα ζητήματα, (στη πραγματικότητα για να τους συλλάβει και να τους κρατήσει ομήρους, όπως αποδείχθηκε), πρώτος αυτός συνέστησε να μην υπακούσουν διότι πλησίαζε ο χρόνος εκδήλωσης της επανάστασης, επινοώντας μια πλαστή επιστολή.

• Οι προύχοντες της Αχαΐας έφθασαν στην Αγία Λαύρα, εκτεθειμένοι όμως όλοι οριστικά στους Τούρκους σε αντίθεση με άλλους όπου ακολούθησε η σύλληψή τους. Εκεί ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλόγησε τη σημαία της Επανάστασης .

Συνέχεια • Ως ημέρα έναρξης της Επανάστασης είχε οριστεί η 25η

Μαρτίου , πράγμα που ανέμεναν ξένοι ανταποκριτές. Ωστόσο, τα πρώτα μεμονωμένα χτυπήματα κατά των Τούρκων σημειώθηκαν νωρίτερα σε διάφορα σημεία γύρω από τα Καλάβρυτα. αγνοώντας τις ατέρμονες συνελεύσεις των προεστών στην Αγία Λαύρα.

• Τελικά κάτω από την πίεση των προυχόντων που ήδη είχαν

δώσει εντολές για μεμονωμένα χτυπήματα κατά των Τούρκων ο Παλαιών Πατρών Γερμανός αναγκάστηκε παρά τους ενδοιασμούς που είχε, να δώσει την συγκατάθεση του για την κήρυξη της επανάστασης.

Συνέχεια

• Στις 21 Μαρτίου απελευθερώνονται τα Καλάβρυτα και ακολούθως

παραδίδεται αμαχητί το Αίγιο αφού προηγουμένως οι λίγοι Τούρκοι κάτοικοί του έφυγαν με βάρκες για τη Βοιωτία όταν πληροφορήθηκαν τα όσα συνέβησαν στα Καλάβρυτα . Η πρώτη πολεμική επιτυχία της επανάστασης είναι γεγονός. Η είδηση δεν άργησε να φθάσει τόσο στη Τριπολιτσά όσο κυρίως στη Πάτρα όπου και ακολούθησε έκδηλος αναβρασμός.

Συνέχεια • Τον ίδιο καιρό (2ο δεκαήμερο του Μαρτίου) λαμβάνοντας

επιστολή από τον Νικόλαο Λόντο πηγαίνει στη Πάτρα.

• Στις 25 Μαρτίου 1821, ο Γερμανός οργάνωσε και πραγματοποιήθηκε τελετή ύψωσης και ευλογίας των επαναστατημένων όπλων στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου, σε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση. Μέσα σε έξαλλο ενθουσιασμό ευλόγησε τα όπλα και την πρώτη ελληνική σημαία, δεήθηκε για την έναρξη του αγώνα, για τους αγωνιστές και για τα θύματα και έδωσε θάρρος και ενθουσιασμό στον λαό. Το πλήθος ασπάζονταν το Σταυρό, φώναξε επαναστατικά συνθήματα και ορκίζονταν ζητωκραυγάζοντας "ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ".

Πολιτική και διπλωματική δράση • Τον Οκτώβριο του 1822 μετέβη στη Ρώμη μαζί με τον Γ. Μαυρομιχάλη, σαν απεσταλμένος του αγωνιζόμενου Έθνους για την ενημέρωση της γειτονικής Ιταλίας και του Βατικανού. Παράλληλα οι δύο άνδρες είχαν την αποστολή να ενημερώσουν όλους τους επιφανείς πατριώτες του εξωτερικού, μεταδίδοντας και διαδίδοντας την επιθυμία των Ελλήνων για αποτίναξη του ζυγού και ελευθερία και αποκομίζοντας κάθε είδους υποστήριξη από αυτούς και από τα ξένα κράτη. Η αποστολή του Γερμανού εξέφρασε εκείνη την περίοδο την επίσημη φωνή της επαναστατημένης Ελλάδας στο εξωτερικό και απέφερε αρκετά οφέλη στην επανάσταση .

• Το 1826 εκλέχθηκε μέλος της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης στην Επίδαυρο όπου και ανέλαβε τη διεύθυνση των εργασιών της.

Το τέλος του • Προσβλήθηκε από εξανθηματικό τύφο και πέθανε στις 30

Μαΐου του 1826. Η κηδεία του έγινε στο Ναύπλιο με κάθε μεγαλοπρέπεια και αργότερα τα οστά του μεταφέρθηκαν στη Δημητσάνα.

• Προς τιμή του ανεγέρθηκε στη Πάτρα σπουδαίος ανδριάντας στη θέση Ψηλά Αλώνια .

ΕΙΚΟΝΕΣ