ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ

ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ Η δημοσκόπηση της ALCO για την τηλεόραση του Alpha το Δεκέμβριο, δεν αποτυπώνει αλλαγές στη σχέση της κοινωνίας με την κυβέρνηση και την αξιολόγηση των πολιτικών που ασκεί, καθιστά όμως σαφέστερη την εικόνα για την κοινωνική και εκλογική επιρροή των κομμάτων, μετά την ολοκλήρωση των διαδικασιών εκλογής προέδρου σε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ και τη δημιουργία του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Η απόσταση ικανού μέρος της κοινωνίας από τις πολιτικές της κυβέρνησης διατηρείται, όπως και η έκφραση έντονης δυσαρέσκειας, με συνέπεια η συσπείρωση της ΝΔ να είναι της τάξεως του 57%, με ικανό μέρος πολιτών που την είχαν επιλέξει το 2023 να μετακινείται «δεξιότερα» (κυρίως σε Ελληνική Λύση και Φωνή Λογικής), ένα 5% να επιλέγει το ΠΑΣΟΚ και πάνω από 2 στους 10 να κρατούν στάση αναμονής, δηλώνοντας αναποφάσιστοι. Η εκλογική επιρροή του ΠΑΣΟΚ συνεχίζει να διευρύνεται, με αμφίπλευρες σημαντικές εισροές, αφού, εκτός από το 5% όσων ψήφισαν το 2023 τη Νέα Δημοκρατία, το επιλέγει και το 12% όσων το 2023 είχαν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός αυτό του δίνει σημαντικό προβάδισμα ανάμεσα στους πολίτες που αυτοπροσδιορίζονται ως «κεντρώοι», με την εκλογική του επιρροή σε αυτή την ομάδα να φτάνει το 35%, έναντι 20% της Νέας Δημοκρατίας. Στον ΣΥΡΙΖΑ, η ολοκλήρωση των εκλογικών διαδικασιών οδήγησε στην εκλογή του κ. Φάμελλου στην προεδρία, με μικρή άνοδο της (πολύ χαμηλής) συσπείρωσης από το 31% στο 36%, αλλά και στην αποχώρηση του κ. Κασσελάκη και τη δημιουργία του Κινήματος Δημοκρατίας το οποίο επιλέγει το 20% όσων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ το 2023. Η δημοσκόπηση αποτυπώνει την πορεία προς ένα νέο πολιτικό σκηνικό, με εννέα κόμματα να περνούν (δημοσκοπικά) το όριο εισόδου στη Βουλή και ένα ακόμα να τη διεκδικεί, τρία από τα οποία κινούνται σχηματικά δεξιότερα της Νέας Δημοκρατίας και τέσσερα αριστερότερα του ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ έχει την ευκαιρία να επανέρθει ως το «άλλο κόμμα», κάτι που απουσιάζει τα τελευταία χρόνια από το πολιτικό σύστημα, αποτελώντας εναλλακτική επιλογή είτε θετικά, είτε ως υποδοχέας δυσαρέσκειας από τις πολιτικές της κυβέρνησης. Το ποσοστό του ως εναλλακτικής κυβερνητικής επιλογής έχει αυξηθεί κατά 10% τους τρεις τελευταίους μήνες, η απόσταση, όμως, είναι ακόμα μεγάλη και το εάν θα καταφέρει αν την καλύψει εξαρτάται από τη στρατηγική κατεύθυνση που θα επιλέξει να ακολουθήσει. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη των τάσεων θα διαδραματίσει, προφανώς και η δυνατότητα της κυβέρνησης να ανταποκριθεί πειστικότερα στα ζητούμενα της κοινωνίας, με κυρίαρχα αυτά που αφορούν την καθημερινότητα.