I like it. What is it?

Masterclass AKV|St.Joost/MOTI 23 - 27 september 2013

Design manifest!

Op 1 oktober 1812 startte vijftien leerlingen en twee docenten de Académie Impériale et Royale de Peinture, Sculpture et Architecture in Den Bosch. Het was het prille begin van de kunstacademie, nu AKV|St.Joost. In september 2013 sluiten AKV|St.Joost en daarmee Avans Hogeschool, hun 200-jarig jubileumjaar af. Het jaar begon met de tentoonstelling Point de Vue, waarin vooral terug werd gekeken op het verleden; nu is het tijd om de blik op de toekomst te richten.

In een live masterclass gingen twaalf getalenteerde vierdejaars AKV|St.Joost studenten – de ontwerpers van de toekomst – de uitdaging aan om samen met de Britse topontwerper Anthony Burrill een manifest op te stellen. Een manifest waarin zij hun visie verwoorden en verbeelden op de rol van de ontwerper in de samenleving.

In de masterclass werden zij door de meester bevraagt, gepusht en uitgedaagd tot het doen van uitspraken. Een week lang bezette zij een van de museumzalen met een redactielokaal waar vanuit zij reageerden op de actualiteit vanuit hun rol als ontwerper.

Wat zouden we zijn zonder ontwerpers? Wat kan de ontwerper betekenen in de maatschappij van de toekomst? En wat voegt een ontwerper toe aan de huidige maatschappij? Het resulteerde in een design manifest.

I like it, what is it!

De meester aan het woord

Grafisch kunstenaar en ontwerp Anthony Burrill is bekend van z typografische prints en posters.

Zijn werk Work hard & be nice people prijkt behalve aan versc lende museummuren ook in me jesslaapkamers, kantoren en er zelfs mensen - zo leert een klei google search - die de mantra o hun been hebben laten tatoeëre

How did you experience this inten week of guiding a group of studen from such different backgrounds?

I’m happy to work with people fro whatever background. I don’t wan them to make a reproduction of m work or my working method. It’s m about the ideas and approach.

So, what is this idea or approach?

It’s about integrity, originality and a kind of honest thinking about th things around you and your fascin tions. That’s very important to me Your language is mild. You never swear in spite of the distressing subjects your work sometimes is about (like Oil & Water don’t mix) How come?

Haha, yeah I guess that is typical

Wat is onze rol als ontwerper in de hedendaagse maatscha Wat kunnen wij als ontwerpers betekenen voor de toekomst

d

per ijn

‘I Like it.

What is it?’ is één van de bekende werken van Burrill. De teksten die hij gebruikt zijn flarden van gesprekken die hij opvangt in het dagelijks leven. Deze zet Burrill met authentieke houten drukletters bij zijn plaatselijke printshop in Rye, Engeland.

to hiliszijn ne p n.

se nts

m nt y more

e a-

Anthony. I don’t like swearing and don’t do it a lot.

Your work has a big contrast with what we see in the current design society. How do you experience this?

I’m very aware of what is going on.

But I don’t really think O, my work does not fit in the current design trend. I kind of ignore it and get on with my own concerns.

But for young designers it’s quite hard to just ignore what is going on. Take social networks: they construct an ongoing reflection on their actions.

Well, your work as a designer has to be relevant of course. So be aware of things around you. But try not to be influenced by it and develop your own way of working. A week like this is good for me; it tells me where I fit in the world of graphic design.

appij? Welke verantwoordelijkheden hebben we? t?

Ok, maandag staat Anthony Burrill dus op de stoep.

So, this Monday Anthony Burrill will arrive.

Hmja.

Yes.

Wat is eigenlijk het programma van die man?

What actually is his plan with us?

Nouja, je kunt het ook omkeren.

Wat is ons programma voor die man?

Well you could also turn it around.

What is our plan for him?

“I lie.”

What would be left, if we could be completely honest? Ontwerpers mengen zich in bepaalde leugens - zoals branding en creëren daarmee allerlei beloften.

Wat zou er overblijven als je deze leugens weg zou halen?

“I see a fake world” De gemaakte wereld weerspiegelt ons verlangen van hoe te handelen. Het gemak regeert over het verstand. Dit is goed zichtbaar in hoe wij onze ruimtelijke omgeving vormgeven en hoe wij ons als mensen daartoe moeten verhouden.

Joost Huvenaars audio visuele vormgeving

“Everybody’s wrong” Iedereen heeft zijn eigen, verknipte beeld van samenleving. Dus eigenlijk heeft niemand het bij het juiste eind.

Als ik kijk naar het huidige grafisch ontwerp, is het eigenlijk een soort keuzepakket uit vorige generaties. Is dat dan goed?

Amber Dijs grafisch ontwerp

O

Begele

“Not another beautiful chair” Design gaat soms de essentie voorbij. Er wordt een nog mooiere stoel ontworpen. Maar waarom? Ik terug naar de essentie.

Daan Meulendijks grafisch ontwerp Lotte Bronswijk ruimtelijk ontwerp

“Get more out of what’s already created” Wanneer je het proces laat zien van een theekopje van duizenden jaren geleden tot het kopje van nu, dan zie je dat we steeds opnieuw weer verder gaan op een eerder ontwerp en niet heel vernieuwend zijn.

Uiteindelijk maken we dingen die er eigenlijk al zijn.

Martha Kamminga fotografie “It is complicated to believe everything” Wat is nu eigenlijk realiteit? Alles is tegenwoordig gekaderd waardoor veel onzichtbaar blijft.

Renske Heijker illustratie

“Money makes sense” Ik wil een soort anti-design creëren. Laten zien wat de macht is van ontwerpers door de functie van een object weg te nemen.

“Sometimes it’s just a tomato” Mensen lijken nooit tevreden. Alles moet altijd maar mooier en beter. Ook met eten.

Ik wil op zoek naar bewustwording. Design gaat af en toe te ver. Soms is het gewoon wat het is.

Hugo Geerts illustratie

Joanne van der Weg animatie “You need others to be alone” We willen allemaal uniek zijn. En dat is ook belangrijk. Maar het is ook goed dat er een kudde is.

Eva Meijer fotografie

Ontwerpers van de toekomst

id door Marijke de Bie, Sander van Bussel en Kiko Luijten

“Who is going to read this.”

“Who will see this.”

“Who will hear this.”

Vragen stellen is een groot onderdeel van het makerschap. Ik richt mij hier op de cultuur van de slogans.

De schreeuw naar zichtbaarheid.

Bas Blaasse fotografie

“You will be touched by me” Ik kijk naar de machtsrol van de ontwerper die in staat is mensen te beïnvloeden. Niet als iets negatiefs, maar juist om iemand te bereiken en te raken met je werk.

“I make people think about things” “I make people cry and enjoy it” “I control your idea of what reality is”

Tessa Kuiper grafisch ontwerp

Foto’s: Martha Kamminga & Eva Meijer

Max Diezenberg audio visuele vormgeving

“Worry and be happy” “My opinion is important” “#You only live ones” “Make love not war” “We simply don’t care” Vijf slogans als spelregels van een systeem welke jij als ontwerper maakt voor anderen.

Masterclass

Burrill: “I love the fact that in a museum there are so many rules. It gives restrictions in which we can function.”

De ruimte

Burrill when he first saw the exhibition room.

Persoonlijk statement

De MOTI museum ruimte.

Voor het allemaal begon.

Presentatie sheets

I would like an other beer!

In het hart van het museum werken de studenten aan hun manifest. De ruimte is groot, leeg en koud, maar de stapels papier, printers, ingevlogen iMac’s, stiften, krijt, verf en mobiele fotostudio maken er in een mum van tijd een echte studio van.

Dag 1 van de Masterclass.

AKV|ST.Joost academie Den Bosch.

Presentatie Anthony Burrill.

This place is really big, quite scary.

Lezing op de academie.

De voorbereidingen voor de Masterclass.

Anthony Burrill: “It’s about integrity, originality and just kind of honest thinking about the things that fascinate you.

Die middag legt Burrill uit wat zijn plan is voor de rest van de ruimte. Alle studenten krijgen een eigen stukje in de zaal om een persoonlijk statement over hun vak te maken. Voor nu is het dus belangrijk dat ze zo snel mogelijk tot iets werkbaars komen. Bij hun statement komt een portret te hangen van alle individuele studenten.

Kiko: “Waarom heb je deze poster zo ontworpen?”

Daan: “Ja, ik weet niet. Ik word gewoon een beetje moe van alle regeltjes die gesteld zijn.”

Kiko: “Ok, maar je bent ontwerper, geen beeldend kunstenaar.

Dus. Wanneer is iets goed ontworpen?”

Daan: “Wanneer is iets slecht ontworpen?”

Kiko: “Nee. Dat vroeg ik niet.”

I love the fact that a museum has so many rules. It gives restrictions in which we can function

Burrill googeled graag naar zijn eigen werk. Uit de presentatie die hij ‘s ochtends aan de studenten geeft blijkt wel waarom. In de afgelopen tien jaar zijn zijn ontwerpen overal ter wereld terecht gekomen: van meisjes slaapkamers tot op iemands been(!) overal lijkt zijn straight forward design in de smaak te vallen.

Burrill

Burrill: “I want the whole wall to be covered in slogans. Come on. Don’t be shy.”

Student: “Can it be nonsense also?”

Burrill: “No nonsense”.

Elke dag hebben de studenten een gesprek met Burrill. Hij helpt hen bij het formuleren van hun eigen statement en de visuele uitwerking daarvan. Voor de inrichting van de ruimte bedacht Anthony een waaier die als een soort schot de verschillende werken van elkaar zal scheiden. Geen gezamenlijk manifest dus, maar wel een persoonlijke visie op het vak van alle studenten.

Discussie over de indeling.

Renske, Joanne en Daan.

Werkwijze workshop

Mobiele fotostudio in gebruik..

Joost in actie.

Anthony: “Do you really need to say tomato?”

Eva: “Ehm.” Anthony: “You are already kind of showing it with the photograph.”

Eva: “mmm” Anthony: “Maybe just put one word.”

Eva: “Yeah, could be.”

Anthony: “Just use mother.

I think it’s really great.”

Discussie over de inrichting van de ruimte.

Writings on the wall.

Design has devaluated, it became an empty notion

Frank Dam & Burrill in gesprek.

Stellage in aanbouw.

Amber en Daan in gesprek.

Concepten Hoewel de studenten op eigen houtje met hun concept aan de slag zijn gegaan, lijken zij tegen het einde van de workshop steeds dichter bij elkaar te komen in hun visies. Is er dan toch een gezamenlijk statement? De jonge ontwerpers lijken voornamelijk te willen vechten tegen de overdaad aan design. te veel stoelen ontworpen; te veel ingegrepen in de publieke ruimte, te veel leugens. Gewoon te allemaal!

Renske en de theekopjes.

Martha aan de manifestatie.

Wat is jouw statement?

Dat iedereen fout is.

Snap je je eigen statement wel?

Werk van Lotte.

De museumzaal ligt als een gapend gat voor de studenten: hoe deze enorme ruimte te vullen in vijf dagen? Zelfs Burrill lijkt er even van te schrikken; Een van de muren wordt direct ingewijd met personal statements uit de groep. Hoewel, persoonlijk? #YOLO / War is beautiful / We are all pink inside / …

Burrill in de auto van Schiphol naar Breda. “Tegenwoordig is alles design”.

Daan’s poster en portret.

Werk van Tessa.

Tessa in de weer met haat statements

Sander van Bussel.

There is no absolute truth. One needs to tell a story. There are no bounboun daries. Yes I would like another beer. Insecurity is part of it. Nothing to be ashamed of. You don’t always know how things work out. Yes, I would like another beer.

Do you think it’s important for young designer to keep this attachment to the physical work? Well, you can design a house, a book, nearly anything on that laptop, but it’s only starts when this objects come to the real world.

Een vriendin van Burrill neemt een kijkje.

Hugo aan de slag met zijn anti objecten.

Marijke de Bie en Bas in gesprek.

Aldus Eva, wanneer Burrill grapt dat hij de curator is en de studenten beveelt aardig tegen hem te zijn.

De groep bestaat uit studenten van alle ontwerp disciplines die binnen AKV|St.Joost vertegenwoordigd zijn; ruimtelijk ontwerp, grafisch ontwerp, illustratie, fotografie, animatie en audio visuele vormgeving. Het is een samenstelling die niet vaak voorkomt maar wel heel verrassend uitpakt. Waar fotografen hun hand niet omdraaien voor het maken van een serie haarscherpe portretten, storten de grafici zich op de typografie.

De groep in de ruimte. Twee dagen voor de opening.

Multidisciplinair

We are curators too. You have to be nice to us

Burrill: “But why this ufo?”

Daan: “Why not?”

Burrill: “It’s the only thing I question.”

Daan: “Do you want to buy this poster?”

Burrill: “Mmm…can I think about it?”

Colofon redactie en ontwerp Natasja de Vries & Mariette Twilt in opdracht van AKV|St.Joost met dank aan Kiko Luijten en Frank Dam lettertype Boton, Prestige Elite Std coverbeeld Daan Meulendijks drukwerk Koninklijke Drukkerij Em. de Jong