Αιχμηρά τεύχος 67

2

13ωρη εργασία: Βήμα στο μέλλον ή επιστροφή στον μεσαίωνα;

σελ.120

Με την Παλαιστίνη ως τη Λευτεριά σελ.180

Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Ένοχοι και πραγματικά θύματα

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: στα Είναι λύση η παζάρια της «λείας» «στρατηγική

αυτονομία» της ΕΕ;

σελ.16 0

σελ.200

ΔΗΜΟΣ ΝΕΑΠΟΛΗΣ - ΣΥΚΕΩΝ

• Tα πεπραγμένα της δημοτικής αρχής • Κινητοποίηση εργαζομένων στις κοινωνικές δομές

• Ρέμα Κρυονερίου:

ένας απέραντος σκουπιδότοπος

σελ.210

ΔΗΜΟΣ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

σελ.4

• Η Διοίκηση Ασλανίδη απέναντι

στους εργαζομένους του Δήμου

σελ.8

• Τώρα εξασφάλιση κρατικής χρηματοδότησης σελ.6 σελ.7

και στελέχωσης του ΔΑΚ Σταυρούπολης!

• Από την πίσω πόρτα το κτίριο Ταξιαρχίας στην Ι.Μ. Σταυρούπολης & Νεάπολης;

σελ.10 σελ.11

3

..::EDITORIAL ::..

Μέχρι τέλους! «Επένδυση στην Άμυνα σημαίνει επένδυση στην κυριαρχία και στην ασφάλεια του λαού». Αυτό σερβίρουν στους λαούς όλα τα αστικά κόμματα – κυβερνητικά και μη – που ψήφισαν τους υπέρογκους πολεμικούς προϋπολογισμούς. Αλήθεια, πόση «ασφάλεια» μπορεί να αισθάνεται ένα νοικοκυριό στην Ευρώπη, που ξέρει ότι τα επόμενα χρόνια θα πρέπει να πληρώσει από την τσέπη του πάνω από 800 δισ. ευρώ για όπλα, ενώ μια ανάσα από το σπίτι του «σφυρίζουν» ΝΑΤΟικές οβίδες και αεροπλάνα; Πόση ασφάλεια να νιώθει, ξέροντας ότι ακόμα και τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, οι κόποι μιας ολόκληρης ζωής, κινδυνεύουν να γίνουν καύσιμο στην πολεμική οικονομία που απογειώνεται; Πόση ασφάλεια προμηνύουν για τον λαό οι περικοπές δαπανών ακόμα και για στοιχειώδεις ανάγκες, προκειμένου να αποκτήσει η ΕΕ «στρατηγική αυτονομία» στον στρατιωτικό τομέα; Μήπως όμως οι φρενήρεις εξοπλισμοί γίνονται για την «εθνική κυριαρχία» της χώρας; Για ποια κυριαρχία μιλάνε όταν: Υπερσύγχρονα και πανάκριβα όπλα, που έχει πληρώσει από την τσέπη του ο λαός, δεν βρίσκονται καν στη χώρα για την άμυνά της και είτε συμμετέχουν σε ΝΑΤΟικές πολεμικές αποστολές, όπως οι φρεγάτες του Πολεμικού Ναυτικού στην Ανατ. Μεσόγειο και την Ερυθρά, είτε «φυλάνε» τα συμφέροντα σύμμαχων στο ΝΑΤΟ χωρών, όπως η συστοιχία Patriot στη Σαουδική Αραβία. Αναγκαίο για την άμυνα της χώρας πολεμικό υλικό μεταφέρεται στην Ουκρανία για να χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο ΝΑΤΟ - Ρωσίας. Οι εξοπλισμοί γίνονται με κριτήριο τις ανάγκες του ΝΑΤΟ και όχι με βάση τις ανάγκες που έχει η άμυνα της χώρας. Για να «τρέξει» όμως η πολεμική οικονομία χρειάζεται και μια κατά μέτωπο σαρωτική επίθεση σε ό,τι έχουν αφήσει όρθιο από τις εργατικές κατακτήσεις. Μια θάλασσα από νόμους, μέτρα και ρυθμίσεις ψηφίζονται ανάλογα με το πως ταιριάζουν στη μεγάλη εργοδοσία. Είτε μεγαλώνοντας τον εργάσιμο χρόνο, είτε εντατικοποιώντας τη δουλειά, είτε κρατώντας τον μισθό σε χαμηλά επίπεδα, είτε όλα μαζί, το αποτέλεσμα είναι ένα: Όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας του παραγόμενου πλούτου να καταλήγει στο πιάτο των καπιταλιστών. Έτσι φτάσαμε ένας νέος εργαζόμενος να έχει να αντιμετωπίσει μια ζούγκλα από ελαστικές σχέσεις εργασίας καταλήγοντας να αλλάζει δουλειά δυο και τρεις φορές κάθε χρόνο.

Έτσι φτάσαμε στο ξεχείλωμα του εργάσιμου χρόνου, να γίνεται κανόνας το «δουλεύουμε όσο έχει δουλειά» για να πετύχει η εργοδοσία τα χρονοδιαγράμματα στα business plans. Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν το δυσβάστακτο κόστος για βασικές λαϊκές ανάγκες, οι χαμηλοί μισθοί που εξανεμίζονται στις πρώτες 10 μέρες του μήνα. Το πώς και γιατί φτάσαμε να έχουμε μια ζωή σμπαραλιασμένη δεν έπεσε από τον ουρανό. Κάθε κυβέρνηση έπιανε το νήμα από την προηγούμενη και συνέχιζε την αντιλαϊκή επίθεση. Τρία μνημόνια, χιλιάδες εφαρμοστικοί νόμοι, μια επίθεση άνευ προηγούμενου στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Ιδιαίτερα σήμερα σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας και προετοιμασίας, επιστρατεύουν νέα βάρη για το λαό αλλά και νέες αυταπάτες. Βγάζουν από τη ναφθαλίνη παλιούς Μεσσίες ή κατασκευάζουν νέους, παλεύοντας με νύχια και με δόντια για μια επόμενη αστική κυβέρνηση που θα συνεχίσει να τσακίζει τον λαό. Ήρθε λοιπόν η ώρα να πάρουν απάντηση όσοι πουλάνε παραμύθια στον λαό, οδηγώντας τον στην εξαθλίωση αλλά και στη φρίκη των πολέμων. Να στοχεύσουμε τον πραγματικό ένοχο όλων των εγκλημάτων, που δεν είναι άλλος από το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, τα κόμματα και τις κυβερνήσεις του. Είναι μονόδρομος όλοι εμείς να συναντηθούμε στις μεγάλες μάχες του επόμενου διαστήματος. Για 7ωρο 5ήμερο - 35ωρο. Για να δουλεύουμε με μέτρα προστασίας στους χώρους δουλειάς και να γυρνάμε σπίτια μας υγιείς. Για ουσιαστικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις. Για ανάπαυση, αναψυχή, άθληση, πολιτισμό, ελεύθερο χρόνο για τους φίλους και τις οικογένειές μας. Ο αγώνας μας μπορεί και πρέπει να στοχεύσει ακόμη πιο αποφασιστικά τον πραγματικό αντίπαλο, ανοίγοντας δρόμο στο νέο! Σε έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο, σοσιαλιστικό.

4

Δήμος Νεάπολης - Συκεών

επιμελείται ο Γουσόπουλος Αλέξης Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Νεάπολης-Συκεών

Μια διοίκηση εχθρική απέναντι στις ανάγκες των πολλών και φιλική στα κέρδη των λίγων

Τα «πεπραγμένα» της δημοτικής αρχής στα δύο χρόνια από τις δημοτικές εκλογές του 2023: • Δεν διεκδικεί τίποτα από τα εκατομμύρια που χρωστάει η κυβέρνηση στον Δήμο Νεάπολης-Συκεών. Πάνω απο 100 εκατομμύρια ευρώ δεν αποδίδονται από το κράτος την τελευταία 10ετία! Την ίδια στιγμή δέχεται τις αρμοδιότητες των υποδομών των σχολείων, της λειτουργίας των παιδικών σταθμών και άλλες τόσο σημαντικές για τη ζωή του λαού και των παιδιών του. Δεν μένει μόνο εκεί. Απαιτεί από το κράτος να περάσουν στον πλήρη έλεγχο του δήμου η λειτουργία των σχολείων και η πρωτοβάθμια υγεία. Δηλαδή αρμοδιότητες χωρίς χρήματα. Άρα ποιος πληρώνει; Ο λαός!!!

• Συναινεί στις απαράδεκτες εργασιακές σχέσεις που υπάρχουν στους εργαζόμενους στον δήμο. Έχουμε φτάσει οι μισοί και πλέον εργαζόμενοι να είναι συμβασιούχοι, οι υπηρεσίες να είναι αποψιλωμένες. Είναι αυτή που αρνήθηκε να μονιμοποιήσει 21 εργαζόμενους στην καθαριότητα, παρά το ότι πρωτόδικα δικαιώθηκαν, ενώ λίγο αργότερα επιχείρησε να απολύσει άλλους 40 εργαζόμενους της δημοτικής επιχείρησης. Η ανακύκλωση, η φροντίδα του πρασίνου, οι ελεύθεροι χώροι, τα δημοτικά πάρκινγκ και οι μελέτες έχουν παραδοθεί σε μεγαλοεργολάβους που κοστίζουν πανάκριβα.

• Αύξησε τα δημοτικά τέλη κατά 37% για τις κατοικίες και 36% για τα καταστήματα! Διατήρησε και αύξησε κατά 20% το μη υποχρεωτικό τέλος ηλεκτροδοτούμενων χώρων. Προτείναμε αλλά αρνήθηκε να ορίσει ξεχωριστό και αυξημένο συντελεστή για τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ, βάζοντας «στο ίδιο τσουβάλι» μικρομάγαζα και μεγάλες επιχειρήσεις.

• Προχώρησε σε δυσβάστακτες αυξήσεις στις συνδρομές σε χώρους πολιτισμού και αθλητισμού, σε δημοτικά γυμναστήρια, σε ωδεία και κολυμβητήριο.

• Η συνδρομή στα αθλητικά τμήματα αυξήθηκε έως 67% • Αύξηση κατά 300 % στην συνδρομή των αθλητικών συλλόγων για την χρήση των εγκαταστάσεων • Οι μηνιαίες συνδρομές κολυμβητηρίου, αύξηση από 50% έως 71% • Από 36% έως 80 % αυξήθηκαν τα τροφεία των δημοτικών βρεφονηπιακών σταθμών.

• Παιδιά εκατοντάδων οικογενειών με πλήρη φάκελο που ενώ πληρούσαν τα εισοδηματικά κριτήρια δεν έλαβαν voucher, πετάχτηκαν εκτός ΚΔΑΠ καθώς η διοίκηση αποφάσισε να μην τα δέχεται δωρεάν όπως γινόταν τα προηγούμενα χρόνια.

• Οι αθλητικές εγκαταστάσεις σε πλήρη εγκατάλειψη. Στο δημοτικό στάδιο Νεάπολης, το ταρταν του στίβου είναι φθαρμένο, ο φωτισμός του σταδίου υπολειτουργεί, αποδυτήρια και τουαλέτες κλειστά κ.α. Το μοναδικό δημοτικό κολυμβητήριο λειτουργεί μόνο για 3μήνες τον χρόνο.

Δήμος Νεάπολης - Συκεών

5

Τα «πεπραγμένα» της δημοτικής αρχής στα δύο χρόνια από τις δημοτικές εκλογές του 2023 • Το έργο ανάπλασης της Επταπυργίου και καθέτων οδών, αντί να βελτιώσει την καθημερινότητα των συνδημοτών μας, δημιούργησε τεράστια προβλήματα με την κατάργηση εκατοντάδων θέσεων στάθμευσης, δρόμους να πλημμυρίζουν όταν έχουμε έντονες βροχοπτώσεις, κυκλοφοριακή συμφόρηση. Οι κάτοικοι της περιοχής ακόμα περιμένουν την δημιουργία των 600 ελεύθερων θέσεων στάθμευσης που δεσμεύτηκε και «διαφήμισε» ο δήμαρχος ότι θα γίνουν μέχρι το τέλος του 2024.

• Η πλειοψηφία των σχολείων είναι κακοσυντηρημένα παρόλο που έχει δεσμευτεί το ποσό των 1,2 εκ για επισκευαστικές εργασίες. Οι γονείς πολλές φορές αναγκάζονται να καλύπτουν από την τσέπη τους ανάγκες των σχολείων με μοναδικό γνώμονα την προστασία των παιδιών

(καθαριστικά, αναλώσιμα, χαρτιά υγείας, αθλητικό και καλλιτεχνικό εξοπλισμό, κ.α).

Η "Λαϊκή Συσπείρωση" σταθερά στο πλευρό του λαού, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της δημοτικής αρχής Μέσα και κυρίως έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο, η Λαική Συσπείρωση αναδεικνύει τις αληθινές ανάγκες του λαού και της νεολαίας, πρωτοστατεί σε κινητοποιήσεις σωματείων και φορέων, καταθέτει αιτήματα και διεκδικήσεις Συλλόγων Γονέων, Αθλητικών Συλλόγων, απλών κατοίκων. Είμαστε εδώ και διεκδικούμε όλοι μαζί αυτά που δικαιούμαστε. Για να κοντράρουμε την πολιτική που συνεχίζει να χτυπάει ασταμάτητα τα δικαιώματά μας και εφαρμόζεται σε κεντρικό επίπεδο από την κυβέρνηση και τα κόμματα του κεφαλαίου, αλλά και σε τοπικό επίπεδο στον δήμο μας, από τη δημοτική αρχή του ΠΑΣΟΚ, η οποία συνδιοικεί στον δήμο με τα κόμματα της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Ποιος λοιπόν θα αντιπαλέψει αυτήν την κατάσταση;

Εντείνουμε τη δράση μας Απαιτούμε και διεκδικούμε:

περικοπές τις ημέρες των σχολικών αργιών.

• Δημιουργία χώρων που να διοργανώνονται δωρεάν δραστηριότητες για παιδιά ηλικίας 12 ετών και άνω, με τον κατάλληλο εξοπλισμό που να λειτουργούν ως στέκια νεολαίας. Ανοιχτές σχολικές αυλές με γυμναστές τις απογευματινές ώρες και τα Σαββατοκύριακα • Να εξεταστούν λύσεις για μετεγκατάσταση των 2 ΚΔΑΠ-ΜεΑ σε σύγχρονα και κατάλληλα κτίρια. Αξιοποίηση του δημοτικού κτιρίου στην συμβολή οδών Τριπόλεως και Κομνηνών που ρημάζει εδώ και σχεδόν 15 χρόνια.

• Αναβάθμιση του Κέντρου Υγείας Νεάπολης με επαρκές ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

• Άμεση αναβάθμιση όλων των αθλητικών υποδομών και γηπέδων του δήμου. Εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού των δημοτικών γυμναστηρίων.

• Να προχωρήσει άμεσα η δημιουργία των 130 θέσεων στάθμευσης στη Βίτση.

• Να διευρυνθεί ο αριθμός των δικαιούχων του Κοινωνικού Παντοπωλείου και του Συσσιτίου ώστε να καλύπτει όλες τις άπορες και φτωχές οικογένειες που το έχουν ανάγκη.

• Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στους εργαζόμενους του δήμου - Να σταματήσει η ομηρία των συμβασιούχων. Μονιμοποίηση τους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με επιπλέον κρατική χρηματοδότηση. Να κλείσει η Κοινωφελής επιχείρηση (ΚΕΥΝΣ) και οι Κοινωνικές δομές, όπως βρεφονηπιακοί σταθμοί και ΚΔΑΠ, να περάσουν στο Δήμο ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση λειτουργίας τους και η μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους τους εργαζόμενους.

• Δραστική μείωση των δημοτικών τελών. Επιβολή αυξημένου τέλους στις αλυσίδες σούπερ μάρκετ, σε τράπεζες, σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια. Να καταργηθεί το μη υποχρεωτικό τέλος ηλεκτροδοτούμενων χώρων.

• Ουσιαστικά και ολοκληρωμένα έργα σε όλα τα σχολεία του δήμου. Να ξεκινήσει άμεσα η κατασκευή του 1ου και 5ου δημοτικού σχολείου Συκεών. Προκήρυξη θέσεων για πρόσληψη σχολικών καθαριστριών με πλήρη και σταθερή απασχόληση που θα καλύψουν τις ανάγκες όλων των σχολείων. Αποζημίωση σχολικών τροχονόμων χωρις

Η απάντηση είναι μία και σαφής: Μόνο ο ίδιος ο λαός μπορεί να σηκώσει το ανάστημά του, να δείξει τη δύναμή του, να διεκδικήσει το δίκιο του. Σε αυτόν τον αγώνα η "Λαϊκή Συσπείρωση" συνεχίζει να δίνει όλες τις δυνάμεις της και εδώ καλούμε κάθε αγωνιστή, κάθε άνθρωπο που προβληματίζεται και σκέφτεται πως "δεν πάει άλλο" να κάνει το βήμα. Η "Λαϊκή Συσπείρωση" είναι ο μόνος συνδυασμός που θέλει τον λαό στο προσκήνιο των γεγονότων. Που θέλει, ο λαϊκός παράγοντας να μην αφήνει το Δημοτικό Συμβούλιο "να παίρνει ανάσα" με κινητοποιήσεις, διεκδικήσεις, αιτήματα.

6

Δήμος Νεάπολης - Συκεών

Στήριξη & αλληλεγγύη στον Δήμαρχο της Καισαριανής και άλλα 20 μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου

Η

Λαϊκή Συσπείρωση ΝεάποληςΣυκεών κατέθεσε ψήφισμα στο Δημοτικού Συμβουλίου για στήριξη και αλληλεγγύη στον Δήμαρχο της Καισαριανής και άλλα 20 μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου. Η ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου: Το Δημοτικό Συμβούλιο ΝεάποληςΣυκεών στηρίζει τον Δήμαρχο και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου Καισαριανής στον αγώνα τους ενάντια στη δίωξή τους με βάση τον ν.

4915/2022 και τον ν.3852/10, με την κατηγορία της «παράβασης καθήκοντος με δόλο». Ο Δήμαρχος Καισαριανής και 20 μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου καλούνται από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής να απολογηθούν εντός

20 ημερών επειδή στάθηκαν δίπλα σε 5 εργαζόμενους στην καθαριότητα που είχαν κερδίσει το δικαστήριο τον Νοέμβριο του 2022 για να παραμείνουν στην εργασία τους και η δημοτική αρχή δεν άσκησε έφεση εναντίον της δικαστικής απόφασης. Οι 5 εργαζόμενοι εργάζονται σήμερα στον Δήμο Καισαριανής με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου και συμβάλλουν στις παρεχόμενες προς τους δημότες υπηρεσίες. Σε μια περίοδο που ετοιμάζεται το νομοσχέδιο για τη λειτουργία των ΟΤΑ και την καταστατική θέση των αιρετών, το Δημοτικό Συμβούλιο Νεάπολης-Συκεών αναγνωρίζει το δικαίωμα των δημοτικών/περιφερειακών συμβουλίων να παίρνουν αποφάσεις για το καλό του τόπου τους, σύμφωνα με τις δεσμεύ-

σεις που κατατέθηκαν προεκλογικά και να μην είναι εκτελεστικά όργανα των εκάστοτε κυβερνητικών αποφάσεων. Ζητάει: • Την ανάκληση της κλήσης σε απολογία του δημάρχου και των 20 μελών του Δημοτικού Συμβουλίου Καισαριανής • Την κατάργηση της γνωστής ως «διάταξης Βορίδη» που υποχρεώνει τις δημοτικές αρχές να ασκούν έφεση σε θετικές για τους εργαζομένους πρωτόδικες αποφάσεις • Χρηματοδότηση στο ύψος των πραγματικών αναγκών των δήμων (άρθρο 259 του ν.3852/2010).

• Την έγκριση των προσλήψεων (ν.2190/1994) για την κάλυψη των αναγκών των δήμων.

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΝΕΑΠΟΛΗΣ-ΣΥΚΕΩΝ για τη συνέχιση της λειτουργίας των Κοινωνικών Δομών και τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας

Μ

αχητική και μαζική κινητοποίηση για τη συνέχιση της λειτουργίας των Κοινωνικών Δομών και τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους, πραγματοποίησαν οι εργαζόμενοι του Δήμου. Στο πλευρό τους η «Λαϊκή Συσπείρωση» Νεάπολης Συκεών , ο Σύλλογος Εργαζομένων ΟΤΑ Ν. Θεσσαλονίκης, και ο Λεωνίδας Στολτίδης, βουλευτής του ΚΚΕ. Αφορμή της κινητοποίησης ήταν η ανακοίνωση της δημοτικής αρχής για αδυναμία χρηματοδότησης των Κοινωνικών Δομών, που θα οδηγούσε σε διακοπή λειτουργίας 12 βρεφονηπιακών σταθμών, 8 ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠΜΕΑ και σε απόλυση 324 εργαζόμενους. Πρόκειται για συμβασιούχους μέσω ΕΣΠΑ όλων των ειδικοτήτων, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους εργάζονται πάνω από 10, ακόμη και 20 χρόνια, με συνεχείς ανανεώσεις συμβάσεων.

Το κλείσιμο αυτών των κοινωνικών δομών θα έχει σοβαρές και άμεσες συνέπειες για τις λαϊκές οικογένειες – και ιδιαίτερα για τις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Για όσες οικογένειες δεν εξασφαλίσουν voucher, η κατάσταση γίνεται ασφυκτική. Αναγκάζονται να πληρώσουν υψηλότερα ποσά

για ιδιωτικές δομές, των οποίων το κόστος αυξάνεται συνεχώς. Όσοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν οικονομικά, οδηγούνται σε αγωνιώδη αναζήτηση λύσεων φύλαξης για τα παιδιά τους – πολλές φορές χωρίς καμία εναλλακτική.

7

Δήμος Νεάπολης - Συκεών

Ρέμα Κρυονερίου, ένας απέραντος σκουπιδότοπος

Έ

ναν απέραντο σκουπιδότοπο θυμίζει σήμερα το ρέμα Κρυονερίου καθώς και η γύρω περιοχή. “Δάση” από καλάμια, “χαβούζες” μέσα στο ρέμα με απόθεση λυμάτων, σκουπιδιών, όγκων μπάζων, που ρυπαίνουν και μολύνουν την περιοχή και εμποδίζουν τη ροή του νερού αυξάνοντας τον πλημμυρικό κίνδυνο. Θυμίζουμε ότι πριν λίγα χρόνια, έντονα πλημμυρικά φαινόμενα προκάλεσαν ζημιές σε κατοικίες, υπόγεια και επιχειρήσεις. Κάτοικοι της περιοχής επισημαίνουν τον άμεσο κίνδυνο που ελλοχεύει σε επόμενη δυνατή βροχόπτωση λόγω των ογκωδών φερτών υλικών που έχουν εγκλωβιστεί στο ρέμα. Παρόλο που εδώ και χρόνια υπάρχει απόφαση από τον δήμο Νεάπολης-Συκεών και τον Δήμο Παύλου Μελά για να γίνουν παρεμβά-

σεις τόσο στο ρέμα όσο και στον περιβάλλον χώρο, αυτές μένουν στα «χαρτιά». Μάλιστα, έχει εξαγγελθεί ότι θα γίνει και μονοπάτι δίπλα στο ρέμα καθώς και παιδική χαρά σε δημοτικό οικό-

πεδο. Όμως δεν έχει γίνει τίποτα. Αντί αυτού, η περιοχή είναι σε άσχημη κατάσταση και σε πλήρη εγκατάλειψη. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που αναδεικνύεται διαχρονικό καθώς οι λύσεις που δίνονται από αυτήν και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, από Περιφέρεια και δήμο, είτε με κυβέρνηση ΝΔ, είτε ΣΥΡΙΖΑ, είτε ΠΑΣΟΚ είναι λύσεις μεμονωμένες και αναποτελεσματικές που απλώς μετακυλίουν το πρόβλημα στο χώρο και στο χρόνο και καμία σχέση δεν έχουν με την ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των προβλημάτων. Το θέμα του ρέματος Κρυονερίου έθεσαν σε συνεδρίαση λογοδοσίας οι δημοτικοί σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης, καλώντας τη διοίκηση να απαντήσει εάν υπάρχει κάποιος προγραμματισμός για παρεμβάσεις καθαρίσματος του ρέματος και σχεδιασμός για την ανάπλαση της περιοχής.

Ελλείψεις και συνθήκες εντατικοποίησης σε σχολικές καθαρίστριες

Η

καθαριότητα στα σχολεία αποτελεί θέμα δημόσιας υγείας, αξιοπρέπειας και προστασίας της μαθητικής κοινότητας. Είναι θεμελιώδες δικαίωμα κάθε παιδιού να φοιτά σε έναν ασφαλή, καθαρό και αξιοπρεπή χώρο. Η νέα σχολική χρονιά έχει ξεκινήσει με μειωμένο προσωπικό καθαριότητας στις 85 σχολικές μονάδες του δήμου σε σχέση με την προηγούμενη σχολική χρονιά. Η μείωση που ξεπερνά το 30% (-25 καθαρίστριες) έχει ως συνέπεια να μην μπορούν να καλυφθούν οι οξυμένες ανάγκες καθαριότητας των σχολείων. Το αποτέλεσμα; Λιγότερη από μία καθαρίστρια ανά σχολείο. Και μάλιστα, με καθαρισμό μόνο μετά το πέρας του σχολικού ωραρίου, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την υγειονομική ασφάλεια των παιδιών και του εκπαιδευτικού προσωπικού μέσα στην ημέρα. Γνωρίζουμε ότι, νομικά, ο Δήμος έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε πρόσθετες προσλήψεις καθαριστριών ορισμένου χρόνου, χωρίς διαδικασία

ΑΣΕΠ και με δικούς του πόρους. Παρ' όλα αυτά, δεν αξιοποιεί αυτή τη δυνατότητα, επικαλούμενος οικονομική στενότητα. Υπάρχουν, ωστόσο, παραδείγματα Δήμων που αποδεικνύουν πως η πολιτική βούληση μπορεί να κάνει τη διαφορά. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Δημοτικής Αρχής Πατρέων, η οποία όχι μόνο διεκδικεί συστηματικά την κάλυψη των πραγματικών αναγκών από την κεντρική διοίκηση, αλλά προχωρά και σε ίδιες προσλήψεις με πλήρες ωράριο, εξασφαλίζοντας ότι κάθε σχολική μονάδα διαθέτει σταθερό προ-

8ο χλμ ΘΕΣ/NΙΚΗΣΑΣΒΕΣΤΟΧΩΡΙΟΥ

σωπικό καθαριότητας που εργάζεται εντός του ωραρίου. Δεν ανεχόμαστε να μετατραπούν οι σχολικές καθαρίστριες σε σάκο του μποξ, επειδή η δημοτική αρχή βάζει την καθαριότητα των σχολικών κτιρίων στη ζυγαριά του κόστους. Θα συνεχίζουμε να στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματα και των σχολικών καθαριστριών για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, αλλά και των γονέων και των παιδιών για καθαρά σχολικά κτίρια, ανοιχτά για όλο τον λαό της περιοχής.

8

Δήμος Παύλου Μελά

Η Διοίκηση Ασλανίδη απέναντι στους δημοτικούς εργαζομένους για ακόμα μια φορά…

Η

Λαϊκή Συσπείρωση Παύλου Μελά τον Μάιο εξέδωσε ανακοίνωση με αφορμή τις καθυστερήσεις πληρωμών σε δημοτικούς εργαζομένους. Μεταξύ των οποίων, εργαζόμενοι που εργάζονται σε κρίσιμες κοινωνικές υποδομές όπως αυτές των Κ.Δ.Α.Π., Κ.Δ.Α.Π. - ΜεΑ και Κ.Η.Φ.Η. Ο δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης», Μ. Παλάντζας, ανέδειξε το ζήτημα της καθυστέρησης πληρωμών στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 7/5 και πίεσε την Δημοτική Διοίκηση να πάρει θέση, μετέφερε την αγωνία των εργαζομένων που αφορά την πληρωμή των μισθών χωρίς άλλη καθυστέρηση. Το επιχείρημα της Διοίκησης ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην χρονοβόρα υπηρεσιακή «διαδικασία» είναι απαράδεκτο. Οι καθυστερήσεις των πληρωμών είναι συνέχεια μιας κατάστασης που έχει διαμορφωθεί μετά την κατάργηση των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ν.Π.Ι.Δ. στους Δήμους με απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ. Η νέα κατάσταση έχει συνοδευτεί: • Με μεγάλες καθυστερήσεις πληρωμών ή ακόμα και χαμένους μισθούς, όπως για παράδειγμα αυτό που συνέβη με εργαζομένους του Δήμου οι οποίοι είχαν πληρωθεί στις 27/12/2023 και η επόμενη πληρωμή τους ήταν στις 27/2/2024, ουσιαστικά δηλαδή έχει χαθεί ένας μισθός οποίος

δεν αποδόθηκε ποτέ μέχρι σήμερα!

• Με μείωση του ποσού ωριαίας αποζημίωσης σε ένα τμήμα εργαζομένων!

• Με αλλαγές στις συμβάσεις των εργαζομένων Ι.Δ.Ο.Χ. του καλλιτεχνικού εργαστηρίου που άλλαξαν από 8μηνες σε 7μηνες!

• Με την συνέχιση της σοβαρής υποστελέχωσης! Μόνο το 32% των δημοτικών εργαζομένων είναι μόνιμοι με αποτέλεσμα το ποσοστό πλήρωσης των οργανικών θέσεων από μόνιμους υπαλλήλους να αγγίζει μόλις το 62%!

• Με τις αλλαγές που έφερε στο οργανόγραμμα η Διοίκηση Ασλανίδη που δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο η λειτουργία κρίσιμων δομών, όπως αυτές των Κ.Δ.Α.Π., των Κ.Δ.Α.Π. ΜεΑ και της κοινωνικής πολιτικής. Όλα τα παραπάνω είναι έκφραση των τραγικών εργασιακών συνθηκών που επικρατούν συνολικά στις δημοτικές υπηρεσίες και ιδιαίτερα σε κρίσιμες κοινωνικές δομές, όπως αυτές των Κ.Δ.Α.Π. Συνθήκες που σχετίζονται με την κρατική υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση και το «πάγωμα» προσλήψεων όλων των απαραίτητων ειδικοτήτων, την ακαταλληλότητα των κτιριακών υποδομών, την εντατικοποίηση και τα εξαντλητικά ωράρια των εργαζομένων, τις συμβάσεις «ομηρίας» (Ι.Δ.Ο.Χ κλπ.) κλπ. Για όλα τα παραπάνω ευθύνες

επιμελείται ο Μάριος Παλάντζας Δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Παύλου Μελά

έχουν όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις που έχουν εφαρμόσει όλες τις ευρωπαϊκές οδηγίες και κατευθύνσεις που εμπορευματοποιούν κάθε ανάγκη της εργατικής- λαϊκής οικογένειας, οι περιφερειακές και δημοτικές διοικήσεις που υλοποιούν με ευλάβεια το σύνολο του αντιλαϊκού σχεδιασμού. Ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους των Κ.Δ.Α.Π., το «χτύπημα» με τις καθυστερήσεις στην μισθοδοσία έρχεται σε περίοδο που για ακόμα μια χρονιά η Κυβέρνηση της ΝΔ σε συνέχεια των προηγούμενων, κατευθύνει το 87% της χρηματοδότησης στις ιδιωτικές δομές των Κ.Δ.Α.Π και μόνο το 13% στις δημόσιες δομές, ενώ τα τελευταία χρόνια μένουν εκτός Κ.Δ.Α.Π. πάνω από 60 χιλιάδες παιδιά τον χρόνο με πλήρη φάκελο εξαιτίας των voucher. Συνεχίζει την πολιτική «ομηρίας» με 9/10 περίπου εργαζόμενους στα Κ.Δ.Α.Π. να εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (12μηνες συμβάσεις) και στα Κ.Δ.Α.Π. ΜεΑ με 8/10. Σε μια χρονιά τέλος, όπου λήγει και η συγχρηματοδοτούμενη συνδρομή από την ΕΕ, γεγονός που κάνει ορατό ακόμα και τον κίνδυνο διακοπής της λειτουργίας τους! Οι εργαζόμενοι να γυρίζουν τις πλάτες τους στην πολιτική που τους τσακίζει την ζωή και σε όσους την στηρίζουν και την εφαρμόζουν! Να καταβληθούν τώρα οι μισθοί των εργαζομένων χωρίς άλλη καθυστέρηση! Τώρα είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι να συντονιστούν και να παλέψουν για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, με μονιμοποίηση όλων συμβασιούχων, προκήρυξη μόνιμων θέσεων εργασίας σε όλες τις απαραίτητες ειδικότητες, κρατική χρηματοδότηση και στελέχωση των υπηρεσιών για να καλυφθούν όλες οι ανάγκες των εργαζομένων. Στον αγώνα αυτόν η Λαϊκή Συσπείρωση θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή δίπλα στους εργαζομένους, αξιόπιστος σύμμαχος με κριτήριο πάντα τις ανάγκες τους μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο.

9

Δήμος Παύλου Μελά

Αναστολή λειτουργίας του βρεφονηπιακού σταθμού «ΛΙΛΙΠΟΥΤΕΙΟΙ» και «πάμε και όπου βγει» από την Διοίκηση Ασλανίδη!

Ο

δημοτικός σύμβουλος της «Λαϊκής Συσπείρωσης», Μ. Παλάντζας, ανέδειξε το ζήτημα της καθυστέρησης πληρωμών στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 7/5 και πίεσε την Δημοτική Διοίκηση να πάρει θέση, μετέφερε την αγωνία των εργαζομένων που αφορά την πληρωμή των μισθών χωρίς άλλη καθυστέρηση. Το επιχείρημα της Διοίκησης ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην χρονοβόρα υπηρεσιακή «διαδικασία» είναι απαράδεκτο. Οι καθυστερήσεις των πληρωμών είναι συνέχεια μιας κατάστασης που έχει διαμορφωθεί μετά την κατάργηση των Ν.Π.Δ.Δ. και των Ν.Π.Ι.Δ. στους Δήμους με απόφαση της κυβέρνησης της ΝΔ. Η νέα κατάσταση έχει συνοδευτεί: • Με μεγάλες καθυστερήσεις πληρωμών ή ακόμα και χαμένους μισθούς, όπως για παράδειγμα αυτό που συνέβη με εργαζομένους του Δήμου οι οποίοι είχαν πληρωθεί στις 27/12/2023 και η επόμενη πληρωμή τους ήταν στις 27/2/2024, ουσιαστικά δηλαδή έχει χαθεί ένας μισθός οποίος δεν αποδόθηκε ποτέ μέχρι σήμερα!

• Με μείωση του ποσού ωριαίας αποζημίωσης σε ένα τμήμα εργαζομένων!

• Με αλλαγές στις συμβάσεις των εργαζομένων Ι.Δ.Ο.Χ. του καλλιτεχνικού εργαστηρίου που άλλαξαν από 8μηνες σε 7μηνες!

• Με την συνέχιση της σοβαρής υποστελέχωσης! Μόνο το 32% των δημοτικών εργαζομένων είναι μόνιμοι με αποτέλεσμα το ποσοστό πλήρωσης των οργανικών θέσεων από μόνιμους υπαλλήλους να αγγίζει μόλις το 62%!

• Με τις αλλαγές που έφερε στο οργανόγραμμα η Διοίκηση Ασλανίδη που δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε να υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο η λειτουργία κρίσιμων δομών, όπως αυτές των Κ.Δ.Α.Π., των Κ.Δ.Α.Π. ΜεΑ και της κοινωνικής πολιτικής. Όλα τα παραπάνω είναι έκφραση των τραγικών εργασιακών συνθηκών που επικρατούν συνολικά στις δημοτικές υπηρεσίες και ιδιαίτερα σε κρίσιμες κοινωνικές δομές, όπως αυτές των

Κ.Δ.Α.Π. Συνθήκες που σχετίζονται με την κρατική υποχρηματοδότηση, την υποστελέχωση και το «πάγωμα» προσλήψεων όλων των απαραίτητων ειδικοτήτων, την ακαταλληλότητα των κτιριακών υποδομών, την εντατικοποίηση και τα εξαντλητικά ωράρια των εργαζομένων, τις συμβάσεις «ομηρίας» (Ι.Δ.Ο.Χ κλπ.) κλπ. Για όλα τα παραπάνω ευθύνες έχουν όλες διαχρονικά οι κυβερνήσεις που έχουν εφαρμόσει όλες τις ευρωπαϊκές οδηγίες και κατευθύνσεις που εμπορευματοποιούν κάθε ανάγκη της εργατικής- λαϊκής οικογένειας, οι περιφερειακές και δημοτικές διοικήσεις που υλοποιούν με ευλάβεια το σύνολο του αντιλαϊκού σχεδιασμού. Ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους των Κ.Δ.Α.Π., το «χτύπημα» με τις καθυστερήσεις στην μισθοδοσία έρχεται σε περίοδο που για ακόμα μια χρονιά η Κυβέρνηση της ΝΔ σε συνέχεια των προηγούμενων, κατευθύνει το 87% της χρηματοδότησης στις ιδιωτικές δομές των Κ.Δ.Α.Π και μόνο το 13% στις δημόσιες δομές, ενώ τα τελευταία χρόνια μένουν εκτός Κ.Δ.Α.Π. πάνω από 60 χιλιάδες παιδιά τον χρόνο με πλήρη φάκελο εξαιτίας των voucher. Συνεχίζει την πολιτική «ομηρίας» με 9/10 περίπου εργαζόμενους στα Κ.Δ.Α.Π. να εργάζονται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου (12μηνες συμβάσεις) και στα Κ.Δ.Α.Π. ΜεΑ με 8/10. Σε μια χρο-

νιά τέλος, όπου λήγει και η συγχρηματοδοτούμενη συνδρομή από την ΕΕ, γεγονός που κάνει ορατό ακόμα και τον κίνδυνο διακοπής της λειτουργίας τους! Οι εργαζόμενοι να γυρίζουν τις πλάτες τους στην πολιτική που τους τσακίζει την ζωή και σε όσους την στηρίζουν και την εφαρμόζουν! Να καταβληθούν τώρα οι μισθοί των εργαζομένων χωρίς άλλη καθυστέρηση! Τώρα είναι ανάγκη οι εργαζόμενοι να συντονιστούν και να παλέψουν για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, με μονιμοποίηση όλων συμβασιούχων, προκήρυξη μόνιμων θέσεων εργασίας σε όλες τις απαραίτητες ειδικότητες, κρατική χρηματοδότηση και στελέχωση των υπηρεσιών για να καλυφθούν όλες οι ανάγκες των εργαζομένων. Στον αγώνα αυτόν η Λαϊκή Συσπείρωση θα βρίσκεται στην πρώτη γραμμή δίπλα στους εργαζομένους, αξιόπιστος σύμμαχος με κριτήριο πάντα τις ανάγκες τους μέσα και έξω από το δημοτικό συμβούλιο.

10

Δήμος Παύλου Μελά

Τώρα εξασφάλιση κρατικής χρηματοδότησης και στελέχωσης του ΔΑΚ Σταυρούπολης!

Σ

τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου την Τετάρτη 7/5 η Διοίκηση Ασλανίδη εισηγήθηκε την παραχώρηση του ΕΑΚ Σταυρούπολης που άνηκε στα ΕΑΚΘ στο Δήμο Παύλου Μελά, ύστερα από αίτημα των ΕΑΚΘ. Το νέο ΔΑΚ Σταυρούπολης (πρώην ΕΑΚ) πρόκειται για μια έκταση 25.200 τ.μ. που περιλαμβάνει ανοιχτό γήπεδο ποδοσφαίρου, διαδρομές στίβου, κλειστό γυμναστήριο Αθλοπαιδιών, ανοιχτά γήπεδα (μπάσκετ, βόλεϊ κλπ.) και ένα κλειστό γυμναστήριο βαρέων αθλημάτων. Οι όροι παραχώρησης του ΕΑΚ Σταυρούπολης υποσκάπτουν την θετική είδηση της αύξησης των αθλητικών υποδομών για τον Δήμο. Σχεδόν το σύνολο των παραπάνω αθλητικών υποδομών παρουσίαζαν εικόνα υποβάθμισης και εγκατάλειψής τα προηγούμενα χρόνια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα υποβάθμισης είναι το «Σπίτι των Βαρέων Αθλημάτων», το οποίο κατασκευάστηκε το 2002 με σκοπό να φιλοξενήσει όλη την Αθλητική Οικογένεια της Βόρειας Ελλάδας με αναφορά στα βαρέα αθλήματα (Άρσης Βαρών, Πάλης. Μαχητικών Αθλημάτων κ.α.), και τελικά από την παράδοση του μέχρι σήμερα δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ, ούτε συντηρήθηκε με ευθύνη όλων των κυβερνήσεων από τότε. Αυτά τα χρόνια υπήρξαν δεκάδες λεηλασίες, βανδαλισμοί και κλοπές. Το σύστημα ψύξης από έξω έχει κλαπεί, η εσωτερική ντουλάπα ηλεκτρονικών εγκαταστάσεων επίσης. Η εικόνα αυτή συμπληρώνεται με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το σύνολο των αθλητικών υποδομών του Δήμου: • κλειστά γήπεδα που μέχρι πρότινος δεν είχαν καν άδεια λειτουργίας, δημοτικό κολυμβητήριο (στην Σταυρούπολη) το οποίο ουσιαστικά λειτουργεί ούτε τρεις μήνες το χρόνο!

• εικόνες υποβάθμισης σε μια σειρά αθλητικός χώρους που δημιουργούν ζητήματα ασφάλειας για τους ίδιους τους αθλούμενους, • έλλειψη αθλητικών εγκαταστά-

σεων για το σύνολο των αθλούμενων και των αθλητικών σωματείων, • ανοιχτά γήπεδα όπως το Δημοτικό Στάδιο Ποδοσφαίρου-Στίβου της Πολίχνης που δεν έχει άδεια λειτουργίας • υποστελέχωση με προσωπικό που εργάζεται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και εργολαβίες • ανταποδοτικότητα και εμπορευματοποίηση της ανάγκης για άθληση & αθλητισμό. Να θυμίσουμε ότι η διοίκηση Ασλανίδη το προηγούμενο διάστημα πήρε απόφαση με την στήριξη της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ και του επικεφαλής της, Ι. Αβραμίδη, να εκτινάξει την ανταποδοτικότητα στον αθλητισμό. Η χρήση αντιτίμου από 4 αθλητικούς χώρους (κλειστό γήπεδο Πολίχνης, κλειστό γήπεδο «Αλέξανδρος Νικολαΐδης», κλειστό ΔΑΚ Σταυρούπολης, κλειστό γήπεδο Ευκαρπίας) μεταφέρθηκε σε 15 αθλητικούς χώρους (!), εντάσσοντας δηλαδή και τις ανοιχτές αθλητικές εγκαταστάσεις (Δημοτικό Στάδιο Πολίχνης, Ανοιχτά γήπεδα Τένις ΔΑΚ Πολίχνης, Πλαστικό γήπεδο Νικόπολης κ.ά.). Το ύψος του αντιτίμου για χρήση μιας ανοιχτής αθλητικής εγκατάστασης αγγίζει ακόμα και τα 300€ (!), όπως η χρήση των δημοτικών σταδίων της Πολίχνης και της Ευκαρπίας ή του πλαστικού γηπέδου της Ηλιούπολης. Για μεγαλύτερα έσοδα από την εμπορευματοποίηση του αθλητισμού αυξήθηκε το ωράριο λειτουργίας από 10 (0818.00) ώρες σε 15 ώρες (07:00-22:00), αυξάνοντας και τις ώρες εργασίας των

ελάχιστων δημοτικών εργαζομένων. Όλα τα παραπάνω δεν αποτελούν εξαίρεση αλλά τον κανόνα μιας συνειδητής πολιτικής που υπηρέτησαν διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, και το υπουργείο Αθλητισμού, που θεωρούν κόστος τη στήριξη του αθλητισμού, που η λειτουργία, η συντήρηση και η αναβάθμιση των αθλητικών εγκαταστάσεων δεν αποτελούν προτεραιότητα. Είναι η ίδια πολιτική που οδήγησε στο λουκέτο το Εθνικό Κολυμβητήριο της Θεσσαλονίκης το προηγούμενο διάστημα. Η παραχώρηση του ΕΑΚ Σταυρούπολης με την σημερινή εικόνα εγκατάλειψης και τους ισχύοντες όρους παραχώρησης δεν είναι τίποτα άλλο από απαλλαγή του κράτους της ευθύνης στην λειτουργία και στην συντήρηση των εν λόγω αθλητικών υποδομών. Αν δεν εξασφαλιστεί κρατική χρηματοδότηση και επαρκές, μόνιμο προσωπικό σε όλες τις απαραίτητες ειδικότητες (καθαριότητα, συντήρηση, φύλαξη, διεύθυνση κλπ.) με αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, το «μάρμαρο» της λειτουργίας και της συντήρησης θα το πληρώσουν για ακόμα μια φορά οι δημότες και οι αθλούμενοι που θα καλεστούν να χώσουν το χέρι την τσέπη τους μέσω της αύξησης ανταποδοτικότητας, του αντίτιμου χρήσης, της συνδρομής τους στο αθλητικό σωματείο, των δημοτικών φόρων και τελών. Ως Λαϊκή Συσπείρωση καλούμε τον λαό να διεκδικήσει αθλητισμό για όλους και όχι εμπόρευμα για λίγους στην λογική της ανταποδοτικότητας, με σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις με επαρκή και μόνιμο προσωπικό με αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας, επαρκή κρατική χρηματοδότηση για την κάλυψη όλων των αναγκών. Τώρα, η Δημοτική Διοίκηση να εξασφαλίσει από την κυβέρνηση την απρόσκοπτη λειτουργία του ΔΑΚ Σταυρούπολης διασφαλίζοντας πόρους και προσωπικό, καθολική δωρεάν πρόσβαση για όλους τους αθλούμενους.

11

Δήμος Παύλου Μελά

Από την πίσω πόρτα το κτίριο Ταξιαρχίας στην Ι.Μ. Σταυρούπολης & Νεάπολης;

Σ

ε συνεδρίαση του (27/08), το Δημοτικό Συμβούλιο συζήτησε ακόμα μια παράταση υποέργου που αφορά την κατασκευή του Μητροπολιτικού Πάρκου Παύλου Μελά και συγκεκριμένα την χρονική μετάθεση ολοκλήρωσης της Προγραμματικής Σύμβασης Πολιτισμικής Ανάπτυξης (ΠΣΠΑ). Μεταξύ των εισηγήσεων που δόθηκαν από την Δημοτική Διοίκηση για το παραπάνω θέμα στους δημοτικούς συμβούλους, υπήρχε και το πρακτικό της 3ης συνεδρίασης (09/07/25) της Επιτροπής Παρακολούθησης που είναι υπεύθυνη για την υλοποίηση της σύμβασης. Στα πρακτικά αναφέρει: «Ταυτόχρονα, έγινε αναφορά στην καθυστέρηση εκπόνησης των Τεχνικών μελετών για την αποκατάσταση του κτηρίου της Ταξιαρχίας, του οποίου τη χρήση θα έχει η Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως, και για τις οποίες μελέτες δεν έχει οριστικοποιηθεί και εγκριθεί το Κτηριολογικό Πρόγραμμα. Στο επόμενο χρονικό διάστημα θα γίνει η έγκριση του εν λόγω Κτηριολογικού και θα ακολουθήσουν οι Τεχνικές μελέτες με τις απαιτούμενες Εγκρίσεις των αρμόδιων Υπηρεσιών του ΥΠ.ΠΟ. λόγω της ένταξής του στον χαρακτηρισμένο «Ιστορικό Τόπο». Εκτιμήθηκε ότι ο καθαρός μελετητικός χρόνος που απαιτείται, μαζί με τον απαιτούμενο χρόνο εγκρίσεων, θα αγγίξει τους έξι μήνες». Το παραπάνω γεγονός αποσιωπήθηκε από τον Δήμαρχο, ο οποίος δεν είπε κουβέντα στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που έγινε 14 μέρες μετά, την στιγμή που ο ίδιος παραβρέθηκε στην συνεδρίαση ως μέλος της επιτροπής!

Ο Μ. Παλάντζας, δημοτικός σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης, απεύθυνε σχετική ερώτηση προς την Διοίκηση χωρίς να πάρει απάντηση για ακόμα μια φορά με την δικαιολογία ότι ο Δήμαρχος έχει αποχωρήσει από τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και δεν υπάρχει αρμόδιος να απαντήσει! Τον Απρίλιο του 2024 το δημοτικό συμβούλιο, κάτω από την παρέμβαση της λαϊκής κινητοποίησης που στήριξε η Λαϊκή Συσπείρωση, είχε καταψηφίσει την έγκριση του κτιριολογικού προγράμματος του κτιρίου της Ταξιαρχίας που το προόριζε για χρήση από την Ι.Μ. Σταυρούπολης & Νεάπολης. Βέβαια, δημοτικοί σύμβουλοι της Διοίκησης και των παρατάξεων Δεμουρτζίδη και Λίλτση είχαν ψηφίσει θετικά στην παραχώρηση. Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 23/07 (14 μέρες μετά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Παρακολούθησης…) ήρθε ξανά το θέμα της έγκρισης του κτιριολογικού προγράμματος με τον ισχυρισμό της Διοίκησης ότι η έγκριση του δεν έχει σχέση με την παραχώρηση του κτιρίου στην Ι.Μ. Η έκθεση του κτιριολογικού προγράμματος έκανε αναφορά στη προτεινόμενη χρήση του κτιρίου ως Πολιτιστικό κέντρο με διοικητικές χρή-

σεις. Καλούμε τώρα την Διοίκηση να πάρει ξεκάθαρη θέση για το ζήτημα της χρήσης του κτιρίου της Ταξιαρχίας και να σταματήσει το κρυφτούλι! Η χρήση και οι λειτουργίες του κτιρίου της Ταξιαρχίας να καθοριστούν με βάση τις πραγματικές ανάγκες του λαού του Δήμου και τίποτα πέρα από αυτό!

12

13ωρη ΕΡΓΑΣΙΑ: Βήμα προς το μέλλον ή επιστροφή στον Μεσαίωνα;

Φ

αντάσου να ξυπνάς κάθε πρωί, να φεύγεις για δουλειά πριν χαράξει πλήρως και να μην γυρίζεις σπίτι πριν νυχτώσει. Να δουλεύεις 13 ώρες, ίσως παραπάνω, και χωρίς να είσαι σίγουρος πότε θα βρεις χρόνο για τα παιδιά σου, για να ξεκουραστείς ή απλώς για να ζήσεις. Αυτό δεν είναι δυστοπία· αυτό είναι το νομοσχέδιο που η κυβέρνηση προσπαθεί να θεσμοθετήσει — και θέλει να το κάνει κανονικότητα. Κι όμως, αυτό παρουσιάζεται ως «ευελιξία» και «ευκαιρία».

Πώς φτάσαμε ως εδώ Το σημερινό νομοσχέδιο δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι το αποτέλεσμα δεκαετιών νομοθετικών παρεμβάσεων που σταδιακά τσάκισαν τα δικαιώματα των εργαζομένων. Η αρχή έγινε ήδη από την Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2003 (2003/88), η οποία επέτρεψε 13ωρη δουλειά υπό προϋποθέσεις, αρκεί να τηρείται η 11ωρη υποχρεωτική ανάπαυση. Από τότε, όλες οι κυβερνήσεις – ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, κυβερνήσεις συνεργασίας – κινήθηκαν στην ίδια γραμμή. Εισήγαγαν τη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας», επέβαλαν συμβάσεις εκ περιτροπής, μείωσαν τους πραγματικούς μισθούς, αντικατέστησαν τη σταθερότητα με «ευελιξία», χτύπησαν το δικαίωμα στην απεργία. Ακολούθησαν οι νόμοι Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Βρούτση: οι συλλογικές συμβάσεις περιορίστηκαν, οι υπερω-

ρίες επεκτάθηκαν, το 8ωρο έγινε «λάστιχο». Ο εργαζόμενος κλήθηκε να προσαρμοστεί σε μια πραγματικότητα όπου το μόνο σταθερό ήταν οι απαιτήσεις του εργοδότη. Και τώρα, το αποκορύφωμα: αυτό που παρουσιαζόταν ως «υπόνοια» γίνεται επίσημο. Η 13ωρη εργασία στον ίδιο εργοδότη βαφτίζεται «διευκόλυνση». Υποτίθεται ότι θα δώσει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να βγάλει «παραπάνω μεροκάματο». Στην πραγματικότητα, όμως, σημαίνει πλήρη παράδοση στη φθορά, στη σωματική και ψυχική εξάντληση, για να αυξηθεί το κέρδος των λίγων.

Τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις Το νομοσχέδιο για το 13ωρο και την "ευελιξία" δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ωμή απαίτηση της εργοδοσίας, που μετατρέπει τους εργαζόμενους σε σύγχρονους σκλάβους για να αυξάνουν τα κέρδη των λίγων. Με το νέο νομοσχέδιο η εργοδοσία αποκτά το "δικαίωμα" να κρατάει τον εργαζόμενο μέχρι και 13 ώρες την ημέρα. Να τον απασχολεί ακόμα και με συμβάσεις 2 ημερών, να κομματιάζει την άδεια του καλοκαιριού, να τον μετακινεί σε διαφορετικά ωράρια ανάλογα με τις ανάγκες του "business plan" της εταιρείας. Με ένα SMS θα προσλαμβάνει και θα απολύει. Αυτός είναι ο "εκσυγχρονισμός" που μας τάζουν: δουλειά-λάστιχο, χωρίς δικαιώματα, χωρίς ελεύθερο χρόνο, χωρίς ζωή για εμάς και τις οικογένειες μας. Στον 21ο αιώνα η κυβέρνηση παρουσιάζει ως “σύγχρονο” τα σακατεμένα κορμιά των εργατών και των εργατριών στα εργοτάξια και τα εργοστάσια, τους εργαζόμενους στα αεροδρόμια και στα ξενοδοχεία που ξεζουμίζονται για τα κέρδη των εργοδοτών, τα τσακισμένα κορμιά των καμαριέρων και των καθαριστριών, τα ατελείωτα χιλιόμετρα των εργαζόμενων στον

επισιτισμό, τα εξαντλητικά ωράρια των οδηγών που αυξάνουν τα ατυχήματα στις μεταφορές. Οι 13 ώρες δουλειάς την ημέρα πολλαπλασιάζουν τα εργατικά ατυχήματα, τις επαγγελματικές ασθένειες, οδηγούν σε κατάρρευση της υγείας και της ψυχικής ισορροπίας. Αυτή είναι η σύγχρονη δουλεία για όλες και όλους, σε όλους τους κλάδους, που παλεύουν με τα απάνθρωπα ωράρια και τα χαμηλά μεροκάματα για να επιβιώσουν.

Ο ρεαλισμός του 7ώρου Το σύνθημα «7ωρο, 5ήμερο, 35 ώρες» δεν είναι ουτοπία. Είναι ρεαλιστική προοπτική στον 21ο αιώνα, όπου η τεχνολογία έχει πολλαπλασιάσει την παραγωγικότητα. Η πρόοδος μπορεί να μεταφραστεί σε περισσότερο ελεύθερο χρόνο, καλύτερη ποιότητα ζωής, κοινωνία με πολιτισμό και δημιουργία. Το ερώτημα είναι βαθιά πολιτικό: ποιος καρπώνεται τον πλούτο; Οι εργαζόμενοι που τον παράγουν ή οι επιχειρήσεις που τον ιδιοποιούνται; Το νομοσχέδιο για το 13ωρο δεν είναι απλώς μια μεταρρύθμιση. Είναι μια καμπή που απειλεί να μας γυρίσει δεκαετίες πίσω. Αν γίνει αποδεκτό, θα νομιμοποιήσει μια νέα «κανονικότητα» όπου η υπερεργασία θα θεωρείται φυσιολογική και οι διεκδικήσεις για ανθρώπινες συνθήκες θα παρουσιάζονται ως υπερβολή. Η απάντηση είναι η συλλογική δράση, η οργάνωση, ο αγώνας. Η πείρα μας δείχνει ότι μόνο όταν οι εργαζόμενοι οργανώνονται στα συνδικάτα τους, όταν βγαίνουν στον δρόμο, μπορούν να βάλουν φρένο στην επίθεση. Έτσι ακυρώθηκαν στην πράξη νόμοι για τον περιορισμό της απεργίας, έτσι έμειναν στα χαρτιά τα 12ωρα στα μεταλλεία Χαλκιδικής, έτσι υπογράφτηκαν συμβάσεις εργασίας σε δεκάδες χώρους δουλειάς με συγκροτημένα δικαιώματα και καλύτερους μισθούς. Έτσι μπορούν να πεταχτούν στα σκουπίδια και οι 13 ώρες δουλειάς Μπατζάκα Ρόζα Δημοτική Σύμβουλος

13

«Αξιολόγηση» και «μονιμότητα» γίνονται οχήματα για ένα ακόμα πιο αντιδραστικό και εχθρικό κράτος

Έ

να κράτος ακόμα πιο εχθρικό για τους εργαζόμενους και τον λαό, με υπηρεσίες ακόμα πιο εμπορευματοποιημένες, ακόμα πιο προσαρμοσμένες στα επιχειρηματικά συμφέροντα, που θα ρουφάνε περισσότερο εισόδημα από τους εργαζόμενους: Αυτός είναι ο στόχος που έρχεται να υπηρετήσει η κυβέρνηση μέσα από την πολυδιαφημισμένη «αξιολόγηση υπηρεσιών και προσωπικού». Ένα κράτος με ακόμα λιγότερο μόνιμο προσωπικό, με συρρικνωμένες υπηρεσίες και τομείς, και με περισσότερα εργαλεία καταστολής σε βάρος των εργαζομένων που αμφισβητούν αυτήν τη στρατηγική της εμπορευματοποίησης. Σε αυτήν την κατεύθυνση συμπυκνώνεται η κυβερνητική προπαγάνδα, που συνδέει την «αξιολόγηση» με τη «μονιμότητα», που απειλεί με απολύσεις, που συκοφαντεί όσους αντιστέκονται. Ένα κράτος που σκοπεύει να κατευθύνει περισσότερους πόρους στην «πολεμική οικονομία», κόβοντας από όσα αφορούν τον λαό, π.χ. από την Υγεία, την Παιδεία, υπηρεσίες των ΟΤΑ κ.ά. Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής τα ζουν στο πετσί τους γονείς και μαθητές στα σχολεία, οι ασθενείς στα νοσοκομεία, συνολικά ο λαός, που σε κάθε του βήμα βρίσκει απέναντι ένα κράτος εχθρικό απέναντι στα δικαιώματα και στις ανάγκες του. Αυτό το κράτος δαπανά 28 δισ. σε εξοπλισμούς για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ, αλλά αφήνει τους αρρώστους να πεθαίνουν πάνω σε καρότσες αυτοκινήτων, επειδή δεν υπάρχουν ασθενοφόρα στα νοσοκομεία, ειδικά

στην περιφέρεια. Το ίδιο κράτος διώκει μια δασκάλα επειδή διεκδίκησε σχολικό νοσηλευτή για μαθητή του σχολείου της! Δεν είναι λοιπόν κάποιο «ουδέτερο» κράτος, που επιδιώκει το «κοινό καλό», αλλά ένα κράτος «στρατευμένο» στα συμφέροντα και στους στόχους της αστικής τάξης. Γι' αυτό, μόνο πιο αντιδραστικό μπορεί να γίνεται, ειδικά σε συνθήκες έντασης των ανταγωνισμών και της πολεμικής προπαρασκευής στην Ελλάδα και σε όλη την Ευρώπη, όπου το σύνθημα είναι «τα κεφάλια μέσα». Η «αξιολόγηση» χρησιμοποιείται ταυτόχρονα ως εργαλείο για τη μετάθεση των ευθυνών από το κράτος στους εργαζόμενους. Ετσι, για το σημερινό χάλι στην Υγεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στην Παιδεία, δεν φταίει η αντιλαϊκή πολιτική της υποχρηματοδότησης, του κόστους - οφέλους, ούτε ο αντιλαϊκός προσανατολισμός του κράτους, αλλά κάποιοι «κακοί» δημόσιοι υπάλληλοι, που αν βρεθούν και τιμωρηθούν, τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Αυτό το κράτος και οι κυβερνήσεις του αξιολογούνται καθημερινά από τον λαό και πατώνουν. Παίρνουν

μηδέν στην προστασία από πλημμύρες, πυρκαγιές και άλλες φυσικές καταστροφές, επειδή παίρνουν δέκα με τόνο στη θωράκιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, που θεωρεί κόστος και εμπόδιο τις ανάγκες του λαού. Παίρνουν μηδέν στη μόρφωση της νεολαίας, επειδή βαθμολογούνται με άριστα από τις επιχειρήσεις και το ΝΑΤΟ, που σουλατσάρουν στα πανεπιστήμια. Αριστεύουν στην ποινικοποίηση των αγώνων και στην καταστολή του λαού, για να διασφαλίσουν «ήρεμα νερά» στα συμφέροντα και τα κέρδη του κεφαλαίου. Αυτό το κράτος δεν μπορεί και δεν θέλει να κάνει αξιολόγηση για το καλό των εργαζομένων και του λαού. Γι' αυτό, πέρα από τη στήριξη και την αλληλεγγύη στους εργαζόμενους στο Δημόσιο είναι ανάγκη να δυναμώσει η πάλη όλου του λαού ενάντια στο άδικο, ταξικό κράτος της αστικής τάξης, που ζει και αναπνέει για τα συμφέροντά της. Ο αγώνας για την ανατροπή του είναι προϋπόθεση για ένα άλλο κράτος, στην υπηρεσία των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων και αναγκών! Ντόγκας Στέργιος Κοινοτικός Σύμβουλος

1 9 14

μικρά μα και μεγάλα συνάμα

Βάζουν χακί

«Κόψτε λεφτά από συντάξεις και Υγεία και δώστε τα για εξοπλισμούς». Αυτή ήταν η παραίνεση του Ρούτε (Γ.Γ. του ΝΑΤΟ) για τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών της ΕΕ. Η ΕΕ, για την περίοδο 2028 – 2034, προβλέπει μεταξύ άλλων 500% αύξηση στις δαπάνες για την «άμυνα» και 100 δισ. ευρώ για την Ουκρανία, συμπληρωματικά στην αύξηση των πολεμικών δαπανών που αποφασίζουν τα κράτη - μέλη, στο πλαίσιο και της ΝΑΤΟικής νόρμας για το 5% του ΑΕΠ. Συνολικά εκατοντάδες δισ. ευρώ από τις επιπλέον δαπάνες του προϋπολογισμού της ΕΕ θα «πέσουν» στην παραγωγή οπλικών συστημάτων, αλλά και στην κατασκευή υποδομών για τη στρατιωτική κινητικότητα.

Κάθε 8 ώρες Ο προϋπολογισμός του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για έναν ολόκληρο χρόνο ισούται με το ποσό που δαπανάται παγκόσμια για εξοπλισμούς και άλλους στρατιωτικούς σκοπούς κάθε 8 ώρες! Για τα επόμενα, μάλιστα, δυο χρόνια είναι μειωμένος κατά 21%, παρά τις προειδοποιήσεις για μια νέα πανδημία που ενδέχεται να ξεσπάσει, για την έξαρση της ιλαράς και των κρουσμάτων χολέρας! Μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι καθορίζουν εν πολλοίς πως θα κατευθυνθεί η χρηματοδότηση στους διάφορους τομείς, και οι «καιροί» δεν είναι για «πεταμένα λεφτά».

Το Hollywood …

«Όλα είναι μια “κινούμενη άμμος”, από την οποία πάντως η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να μείνει μακριά (...) αποτελώντας έναν πυλώνα ασφάλειας και σταθερότητας σε αυτήν την ταραγμένη θάλασσα, η οποία πολιορκεί όλο τον πλανήτη …» Αυτά έλεγε ο κ. Μητσοτάκης στην ομιλία του στην Πολιτική Γραμματεία της ΝΔ, και πριν προλάβουν να περάσουν δυο μέρες ο Δένδιας συγκαλούσε στρατιωτικό συμβούλιο για να «τσεκάρουν» την ετοιμότητα των αντιβαλλιστικών συστημάτων της χώρας (όταν το ΙΡΑΝ βομβάρδιζε το Ισραήλ). Τόσο ...«πυλώνα σταθερότητας» αποτελεί η Ελλάδα στον κόσμο που

φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους!

… η πραγματικότητα … Ποιον κοροϊδεύουν; Είναι δυνατόν να «φιλοξενείς» το Περλ Χάρμπορ της Μεσογείου, την αμερικανοΝΑΤΟική βάση της Σούδας, και να μην είσαι εκτεθειμένος στα αντίποινα των αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κέντρων; Είναι δυνατόν να ηγείσαι πολεμικής αποστολής στην Ερυθρά και να μην είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις σου κλειδωμένες στα σκόπευτρα των αντιπάλων του Ισραήλ, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ; Είναι δυνατόν να συνεκπαιδεύεις Ισραηλινούς πιλότους σε αποστολές προσομοίωσης δολοφονικών επιθέσεων σε βάρος του Ιράν και να μην είσαι στο βεληνεκές των ιρανικών πυραύλων; Είναι δυνατόν να το παίζεις «κοκοράκι» στα σχέδια του ΝΑΤΟ από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι τον Περσικό και να περάσεις άβρεχτος από την «ταραγμένη θάλασσα που απειλεί όλο τον πλανήτη», όπως γλαφυρά περιγράφει ο πρωθυπουργός (τρομάρα του) τη σφαγή ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά στρατόπεδα για το ξαναχάραγμα των δρόμων του Εμπορίου και της Ενέργειας;

… οι «ευχές» …

«Μακάρι ο Αγιος Νικόλαος, που η εικόνα του βρίσκεται πίσω σας και σας κοιτάζει από ψηλά, να φυλάει εσάς, το πλήρωμά σας και το πλοίο σας. Ο Θεός να σας έχει καλά». Με αυτές τις ευχές, ο υπουργός

Άμυνας Ν. Δένδιας, καταβόδωσε τον κυβερνήτη και το πλήρωμα της φρεγάτας «Ψαρά», στέλνοντάς τους στο στόμα του λύκου, στην ταραγμένη (όχι από κύματα αλλά από πυραύλους) Ερυθρά Θάλασσα, ενταγμένους στην ευρωενωσιακή επιχείρηση «Aspides» ενάντια στους Χούθι.

… και τα ερωτήματα. Όσο για την άμυνα της χώρας, αλήθεια: Ποια σύνορα υπερασπίζονται η ελληνική φρεγάτα και το πλήρωμά της, που συμμετέχουν στην πολεμική επιχείρηση «Ασπίδες» στην Ερυθρά Θάλασσα; Από ποιον προστατεύουν τη χώρα οι Patriot που έχει στείλει η κυβέρνηση στη Σαουδική Αραβία; Ποια άμυνα υπηρετούν τα πολεμικά αεροσκάφη που θα σταθμεύσουν στη Ρουμανία και θα κάνουν περιπολίες στη Μαύρη Θάλασσα; Ποια αμυντική ανάγκη επιβάλλει στην πανάκριβη φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού να κάνει το παρθενικό της ταξίδι στον Ειρηνικό, για να πάρει μέρος σε πρόβες πολέμου του ΝΑΤΟ; Τι «τρύπες» αφήνει στην άμυνα της χώρας η αποστολή στην Ουκρανία στρατιωτικού υλικού ζωτικής σημασίας;

Νέο «ευρωπαϊκό κεκτημένο» Οκτάωρο και πολεμική προετοιμασία δεν συνδυάζονται με τίποτα! Όχι ότι περίμεναν οι ΕΕ και οι κυβερνήσεις της τον πόλεμο για να ξεσκίσουν τον σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, αλλά μπροστά στην ανάγκη να «τρέ-

μικρά μα και μεγάλα συνάμα ξει» η πολεμική οικονομία, ετοιμάζουν κατά μέτωπο σαρωτική επίθεση και σε ό,τι έχουν αφήσει όρθιο μέχρι τώρα. Οι δηλώσεις της Κομισιόν για νέα αναθεώρηση των Οδηγιών σχετικά με τον χρόνο εργασίας, ώστε το 13ωρο να γίνει το νέο «ευρωπαϊκό κεκτημένο», αρχής γενομένης από τη βιομηχανία του πολέμου, είναι τροχιοδεικτικές και για άλλους κλάδους. Είπαμε: Πολεμική οικονομία δεν είναι μόνο (κρατικό) χρήμα για όπλα, αλλά προσαρμογή των πάντων στις συνθήκες της πολεμικής προπαρασκευής. Μέσα τα κεφάλια δηλαδή για τους εργαζόμενους και τον λαό. Από πολλά μέτωπα η επίθεση, καθώς οι ιμπεριαλιστές προετοιμάζονται για νέες σταυροφορίες...

«Ελευθερία» … Το «τερμάτισε» η κυβέρνηση, με την υπουργό Εργασίας να δηλώνει ότι το νομοσχέδιο - έκτρωμα δεν κάνει υποχρεωτική την 13ωρη εργασία, αλλά δίνει τη δυνατότητα στους εργαζόμενους να την επιλέξουν ...ελεύθερα! Ποιος εργαζόμενος διαπραγματεύεται «ελεύθερα» και με «ισχύ» με τον εργοδότη του; Ποιος είναι άραγε ο εργαζόμενος που «ελεύθερα» θα επιλέξει την εξόντωσή του; Που θα πάει «εθελοντικά» για δουλειά 13 ολόκληρες ώρες, αν δεν εκβιαστεί από τους εργοδότες ή κάτω από το βάρος της ακρίβειας και

των εξαϋλωμένων μισθών; Ξέρουν πολλούς οικοδόμους που να μπορούν να δουλεύουν πάνω σε μια σκαλωσιά για 13 ώρες; `Η μια γυναίκα να κουβαλάει κούτες, βαριά υλικά, να γεμίζει ράφια στα σούπερ μάρκετ για 13 ώρες;

… ή σκοτωμός; Τα αποτελέσματα της εγκληματικής πολιτικής με τις ατέλειωτες ώρες δουλειάς και τα ωράρια - λάστιχο, επιβεβαιώνονται για μια ακόμα φορά και μάλιστα με σοκαριστικό τρόπο, από τη σφοδρή σύγκρουση που συνέβη ανάμεσα σε δύο λεωφορεία της γραμμής 122, στη Βούλα.

16 ώρες βάρδιες στο τιμόνι «χτυπούσε» η οδηγός που ενεπλάκη. Το ατύχημα οδήγησε στον τραυματισμό 48 ανθρώπων, ανάμεσά τους 16 ανήλικοι και μία πολυτραυματίας. Μόνο από τύχη δεν είχαμε νεκρούς. Η οδηγός του λεωφορείου ανέφερε ότι αισθάνθηκε αδιαθεσία, με αποτέλεσμα το όχημά της να πέσει με ταχύτητα και χωρίς φρένο στο μπροστινό του. Το έγκλημα αυτό η κυβέρνηση – με απύθμενο θράσος – το παρουσιάζει ως «επιλογή των εργαζομένων»! Σημειωτέον ότι οι συγκεκριμένες γραμμές του ΟΑΣΑ έχουν παραχωρηθεί σε ιδιώτες

Οι «Αξίες» των καπιταλιστών … Υποτίθεται ότι το «Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο» προασπίζει τις ...«αξίες

1 9 15

της Δύσης» από τους επίδοξους υπονομευτές τους. Γιατί λοιπόν τα κράτη μέλη δεν υλοποιούν τις αποφάσεις του, να συλλάβουν τον χασάπη Νετανιάχου (καταζητούμενο για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα), ο οποίος ταξιδεύει ελεύθερα και υποδέχεται αρχηγούς κρατών χωρίς να ανοίξει ρουθούνι; Και πώς ανέχεται η ΕΕ να μην συλλαμβάνεται ο Νετανιάχου κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Ουγγαρία, που είναι χώρα - μέλος της; Ρητορικά είναι βέβαια τα ερωτήματα.

… και ο ξεπεσμός της σοσιαλδημοκρατίας Κατά τη διάρκεια των πρωτοφανών εγκλημάτων του Ισραήλ στην Παλαιστίνη, το ΚΚΕ πρότεινε στη βουλή – για μια ακόμη φορά – κοινή δήλωση, να διακοπεί κάθε στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ. Ο Νίκος Ανδρουλάκης (Πρόεδρος ΠΑΣΟΚ) για να δικαιολογήσει τη στάση του ΠΑΣΟΚ, που δεν υπέγραψε τη δήλωση, πρόσφερε άφθονο γέλιο... θυμίζοντας τις δοξασμένες στιγμές του αντιπροέδρου του Εδεσσαϊκού. «Εμείς στην αρχή θέλαμε αλλά μετά είπαμε όχι... ...και μετά ξαναθέλαμε, αλλά είπαμε να το κάνουμε με τους Ευρωπαίους σοσιαλιστές... ...και μετά είπαμε ότι έχουμε στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ... ...και μετά είπαμε ό,τι είπε και η κυβέρνηση της ΝΔ», καταλήγοντας πως η συμμαχία με το Ισραήλ “είναι πολύτιμη”. Παρόμοια ήταν και η στάση που κράτησε ο έτερος σοσιαλδημοκρατικός πόλος. «Οι σχέσεις που έχουν αναπτυχθεί είναι ενός βάθους χρόνου και περιεχομένου … Αυτό δεν σημαίνει ότι μία εξωτερική πολιτική που έχει βάθος χρόνου και βάθος περιεχομένου να την ακυρώσουμε.» Με άλλα λόγια ο Ζαχαριάδης του ΣΥΡΙΖΑ εξηγούσε πως: «Δεν χαλάνε κοτζάμ στρατηγικές σχέσεις με το Ισραήλ για μια γενοκτονία». Να μην αγχώνονται πάντως. Καταλαβαίνουμε μια χαρά τις … ευαισθησίες τους απ’ όταν οι κυβερνήσεις τους υπέγραφαν με το ισραηλινό κράτος και τον «Μπίμπι» δυο - δυο τις στρατιωτικές συμφωνίες. Εκεί ξεπέφτουν όσοι προσκυνούν τις «ιερές» ΕυρωΝΑΤΟικές συμμαχίες.

16

Το Σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ένοχοι και πραγματικά θύματα

Τ

ο σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έπεσε ως “κεραυνός εν αιθρία”, αλλά είναι το αποτέλεσμα λειτουργίας ενός συστήματος που βασίζεται στην εξαγορά συνειδήσεων, στις πελατειακές σχέσεις, στα ρουσφέτια και τη διασπάθιση δημόσιου χρήματος. Είναι το αποτέλεσμα της λειτουργίας της ΚΑΠ που στην πραγματικότητα επιδοτεί τους βιομηχάνους της μεταποίησης για φτηνές πρώτες ύλες. Όλα όσα σήμερα παρουσιάζονται ως “σκάνδαλο”, γίνονται επί χρόνια σε πλήρη γνώση των κυβερνήσεων, σε πλήρη συστοιχία με τις κατευθύνσεις της ΕΕ και την ΚΑΠ Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι πιο «προχωρημένες» αναλύσεις των αστικών Μέσων και κομμάτων για το σκάνδαλο, εμφανίζουν την ΕΕ των μονοπωλίων και της ΚΑΠ ως μέρος της λύσης και όχι ως βασικό συστατικό του προβλήματος, όπως πραγματικά είναι. Τι δεν λένε; Οτι στο έδαφος των επιδοτήσεων της ΚΑΠ, που εξυπηρετούν τις μεγάλες εκμεταλλεύσεις και τα μονοπώλια του αγροτοδιατροφικού τομέα, τέτοια «σκάνδαλα» είναι ψωμοτύρι σε όλη την ΕΕ και έχουν απασχολήσει κατά καιρούς τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες. Με αποφάσεις τους, στελέχη της κυβέρνησης και του σάπιου κρατικού μηχανισμού μοίραζαν βοσκοτόπια πε-

ριοχών όπως ο Γράμμος, τα Αγραφα, νησιά του Αιγαίου, η Πελοπόννησος, για να ενεργοποιήσουν δικαιώματα επιδότησης σε κτηνοτρόφους εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Παρόμοια φαινόμενα και σε άλλες χώρες τη ΕΕ. Όπως στην Ουγγαρία που αποκαλύφθηκε μεγάλη απάτη με πλασματικές καλλιέργειες, στη Ρουμανία το 2018 με τα εκατομμύρια των επιδοτήσεων που δόθηκαν σε ανύπαρκτες εκμεταλλεύσεις, στη Μάλτα αγροτικές εκτάσεις του κράτους παραχωρούνταν με επιλεκτικά κριτήρια και οι «ιδιοκτήτες» τους στη συνέχεια δήλωναν πλαστή παραγωγή, για να παίρνουν τις επιδοτήσεις. Στη Γαλλία αποκαλύφθηκε το 2010 ότι μεγάλοι όμιλοι και πολυεθνικές εταιρείες είχαν δηλώσει βοσκοτόπια σε προστατευόμενες περιοχές. Στη Γερμανία (2013 2016) μεγάλες αγροτοβιομηχανίες, έπαιρναν εκατομμύρια ευρώ από επιδοτήσεις που προορίζονταν για οικογενειακούς μικροκαλλιεργητές και χρηματοδοτούνταν για βιοκαύσιμα με πλαστές δηλώσεις, ενώ στην Ισπανία εντοπίστηκαν δικαιούχοι σε περιοχές όπου δεν υπήρχε καμία γεωργική δραστηριότητα ή πραγματική παραγωγή! Αυτή είναι η «κανονικότητα» της ΕΕ του κεφαλαίου και του κέρδους, το ιδανικό περιβάλλον για να αναπτυχθούν η ρεμούλα και η διαπλοκή, φαινόμενα σύμφυτα με τον σάπιο καπιταλισμό. Τώρα, εμφανίζουν την Ευρωπαία εισαγγελέα ως τον «άγγελο της κάθαρσης», που με «καθαρά χέρια» αποκαθιστά το «κράτος δικαίου» στην Ελλάδα, κάνοντας αυτά που θα έπρεπε να κάνουν οι κυβερνήσεις και η εγχώρια Δικαιοσύνη. Ορισμένοι, μάλιστα, με συγκεκριμένες θέσεις για την ανάγκη «αναμόρφωσης» του πολιτικού συστήματος, μιλάνε για «κόμμα της Ευρωπαίας εισαγγελέα», ενθαρρύνοντας τη δημιουργία ενός «νέου» πολιτικού φορέα με τέτοια ατζέντα. Καμία πρωτοτυπία δεν διεκδικούν τέτοιες απόψεις - παρεμβάσεις. Τις ξανακούσαμε με αφορμή το έγκλημα των Τεμπών και τη συγκάλυψη που επιχειρούν κυβέρνηση, κρατικός μηχανισμός και κόμματα. Την ακούσαμε και στο σκάν-

δαλο των υποκλοπών, όπου και εκεί έπαιξε ρόλο η Ευρωπαία εισαγγελέας. Τι εξυπηρετεί όλο αυτό; Κάθε φορά που ανοίγει το καπάκι του υπονόμου και ξεχύνεται η μπόχα του συστήματος, τρέχουν όλοι πανικόβλητοι να θολώσουν τον πραγματικό ένοχο και τις αιτίες, παρουσιάζοντας ως «διέξοδο» παραλλαγές τις ίδιας πολιτικής που οδήγησε ως εδώ! Ετσι και στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ: Με επικεφαλής την Ευρωπαία εισαγγελέα, επιχειρηματικά, εκδοτικά και πολιτικά συμφέροντα κηρύσσουν νέες σταυροφορίες ενάντια στη διαπλοκή, στον «παλαιοκομματισμό» και στη ρεμούλα, σπέρνοντας αυταπάτες ότι αρκεί μια άλλη κυβέρνηση, ή μια πιο «ανεξάρτητη» Δικαιοσύνη, για να ξεριζωθούν τέτοια φαινόμενα, τα οποία όμως είναι σύμφυτα με το σύστημα του καπιταλιστικού κέρδους και το αντιλαϊκό κράτος του. Αλλωστε, η διαπλοκή και τα σκάνδαλα αναπτύσσονται και στον πιο σκληρό πυρήνα του ευρωπαϊκού μηχανισμού, όπως η Κομισιόν (βλ. σχέσεις της φον ντερ Λάιεν με τον Μπουρλά της «Pfizer») ή το Ευρωκοινοβούλιο (ευρωβουλευτές με τα θεσμοθετημένα λόμπι). Ως εδώ λοιπόν! Αυτό πρέπει να φωνάξει ο λαός που αγανακτεί με τους διαλόγους της σήψης για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και παρακολουθεί ένα θέατρο σκιών μπροστά στα μάτια του, για να κρυφτούν για άλλη μια φορά οι πραγματικοί ένοχοι και οι αιτίες. Στο χέρι του είναι να τους αποκαλύψει, να τους εκθέσει! Μαζί με την απαίτηση να πληρώσουν πολιτικά και ποινικά οι εμπλεκόμενοι, να μη φορτωθεί ούτε ένα σεντ στους βιοπαλαιστές αγρότες - κτηνοτρόφους και στον λαό, είναι ώρα τώρα να δυναμώσει η πάλη μέσα από το οργανωμένο κίνημα ενάντια στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που παράγει και αναπαράγει σκάνδαλα, σύμφυτα με την εκμετάλλευση και το κέρδος. Αυτό είναι το μεγαλύτερο σκάνδαλο, εκεί πρέπει να στοχεύσει η σύγκρουση για την ανατροπή! Κορομπόκη Παναγιώτα Δημοτική Σύμβουλος

17

Η ιστοσελίδα της Λαϊκής Συσπείρωσης Δήμου Νεάπολης - Συκεών

laikisispirosisikeon.blogspot.gr

Η ιστοσελίδα της Λαϊκής Συσπείρωσης Δήμου Παύλου Μελά

laikisispirosipavloumela.blogspot.gr

1 9 18

Με την Παλαιστίνη ως τη Λευτεριά

2

χρόνια συμπληρώθηκαν από την έναρξη του μεγαλύτερου εγκλήματος του 21ου αιώνα, από τότε δηλαδή που το κράτος - δολοφόνος του Ισραήλ έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο εκτοπισμού κι εξόντωσης του Παλαιστινιακού λαού με τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Γάζα, αλλά και στη Δυτική Όχθη, με σφοδρούς και πολύνεκρους βομβαρδισμούς, με την καταστροφή κρίσιμων υποδομών, όπως οι δομές υγείας, με τον αποκλεισμό ακόμη και ανθρωπιστικής βοήθειας οδηγώντας τον Παλαιστινιακό λαό σε λιμό, με πρόσχημα “το δικαίωμα στην αυτοάμυνα” και αξιοποιώντας την επίθεση της Χαμάς τον Οκτώβρη του 2023. Το σχέδιο αυτό που μέχρι σήμερα έχει οδηγήσει σε 65.000 νεκρούς, 165.000 τραυματίες και εκατοντάδες χιλιάδες ξεριζωμένους, στη συντριπτική τους πλειοψηφία άμαχος πληθυσμός, περνάει τώρα στην τελική φάση του εγκλήματος, με την επιχείρηση κατάληψης της Λωρίδας της Γάζας, με την ονομασία «Άρμα του Γεδεών Β’». Η επιχείρηση αυτή έχει τη στήριξη των συμμάχων του Ισραήλ, των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, όσο κι αν η τελευταία, κάτω και από την κατακραυγή των λαών, προσπαθεί να εμφανιστεί ότι αντιδρά μέσα από κυρώσεις-χάδι στο Ισραήλ. Την ίδια ώρα Ισραηλινοί αξιωματούχοι προβάλλουν με κυνισμό τα επενδυτικά σχέδια για τη Γάζα, μιλώντας για “φλέβα χρυσού” κι αποδεικνύοντας με τον πιο ωμό τρόπο, πόσο ψεύτικα ήταν τα προσχήματα περί «αυτοάμυνας» που αξιοποίησαν και υιοθέτησε εξαρχής και φανατικά η ελληνική κυβέρνηση, με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων του ευρωατλαντισμού. Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, που αρνείται πεισματικά να καταδικάσει τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράττει η κυβέρνηση του Ισραήλ, βρίσκεται σε απόλυτη αντίθεση

με τα αισθήματα της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Έχει ιστορικές ευθύνες, όχι μόνο γιατί αρνείται να καταδικάσει τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, αλλά και γιατί εξελίσσεται σε βασικό υποστηρικτή του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ υπερασπιζόμενη τη “στρατηγική συμμαχία” με αυτό. Φτάνει στο σημείο να κολλάει τη “ρετσινιά” του “αντισημιτισμού” στις εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τον λαό της Παλαιστίνης και να ενεργοποιεί τον λεγόμενο “αντιρατσιστικό” νόμο για την καταστολή τους. Ενώ γνωρίζει ότι μέσα και στο ίδιο το Ισραήλ υπάρχουν δυνάμεις, κόμματα, όπως το ΚΚ Ισραήλ, και κινήματα που καταδικάζουν τη γενοκτονία και υφίστανται διώξεις. Τα «δύο μέτρα και δύο σταθμά», η αναβάθμιση της στρατιωτικής, πολιτικής και οικονομικής συνεργασίας και συνολικά η στήριξη στο κράτος-κατακτητή του Ισραήλ, για να διατηρηθούν οι στρατηγικές συμμαχίες, τα ενεργειακά και άλλα σχέδια της άρχουσας τάξης, δεν απηχούν τις απόψεις του λαού, των εργαζομένων και της νεολαίας, που εξαρχής έχουν εκφράσει την αλληλεγγύη τους στον Παλαιστινιακό λαό και το δικαίωμά του να έχει τη δική του πατρίδα. Για το ζήτημα αυτό, άλλωστε, υπάρχει ομόφωνη απόφαση της Ολομέλειας του ελληνικού κοινοβουλίου για την άμεση αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους στα σύνορα του 1967, με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ. Πρόκειται για μια απόφαση που εδώ και δέκα χρόνια αρνήθηκαν να εφαρμόσουν τόσο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΑΝΕΛ όσο και η κυβέρνηση της ΝΔ.

Μια σειρά κράτη όπως η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία και ο Καναδάς, προχώρισαν στην αναγνώριση «παλαιστινιακού κράτους» - κάτω φυσικά και από την πίεση της λαϊκής κατακραυγής - ασκώντας πίεση στην κυβέρνηση Νετανιάχου. Τι εννοούν όμως στην πραγματικότητα; Εννοούν ένα κρατικό μόρφωμα που θα βρίσκεται ουσιαστικά κάτω από την επικυριαρχία του Ισραήλ, με περιορισμένη κυριαρχία, αφού δεν θα έχει δικές του Ενοπλες Δυνάμεις, δεν θα έχει εδαφική ενότητα, θα είναι ουσιαστικά διάσπαρτα «καντόνια» μέσα στο κράτος του Ισραήλ, ορισμένες αυτόνομες κοινότητες, συντηρώντας έτσι όλες τις «πηγές» της αδικίας σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού.

Απαιτούμε: • Να σταματήσουν όλες οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του κράτους του Ισραήλ στη Γάζα και να αποχωρήσουν τα κατοχικά στρατεύματα από τα παλαιστινιακά εδάφη.

• Να ανοίξουν τώρα όλες οι ανθρωπιστικές δίοδοι, ώστε να αποσταλεί άμεσα βοήθεια, νερό, τρόφιμα, φάρμακα και γιατροί, για να αντιμετωπιστεί ο λιμός για τους Παλαιστινίους.

• Να σταματήσει η κάθε είδους στήριξη και να καταδικάσει η ελληνική κυβέρνηση τα εγκλήματα του κράτους του Ισραήλ.

• Να τεθεί άμεσα σε εφαρμογή η ομόφωνη απόφαση της Βουλής του 2015 και να αναγνωριστεί το παλαιστινιακό κράτος στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ». Τριλυράκης Σταύρος Δημοτικός Σύμβουλος

19

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΟΧΗΜΑΤΩΝ: Πως στο βωμό του καπιταλιστικού κέρδους θυσιάζονται οι πλουτοπαραγωγικές δυνατότητες της χώρας

Τ

ην ώρα που το κράτος των Ισραηλινών μακελάρηδων συνεχίζει τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, η Ελληνική κυβέρνηση, με τη στήριξη των αστικών πολιτικών κομμάτων, αναπτύσσει τις διμερείς μπίζνες με το κράτος - δολοφόνο. Στο πλαίσιο αυτό ο ισραηλινός όμιλος SK Group έχει πλέον το 100% της ιδιοκτησίας της ΕΛΒΟ. Ποια ήταν όμως η ΕΛΒΟ; Ιδρύθηκε το 1972 με την επωνυμία ΣΤΑΓΙΕΡ ΕΛΛΑΣ ΑΒΕ, ως θυγατρική της αυστριακής Steyr Daimler Puch και κατασκεύαζε φορτηγά, άρματα μάχης και τρακτέρ της αυστριακής εταιρείας στην Ελλάδα. Το 1987 μετονομάσθηκε σε ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΟΧΗΜΑΤΩΝ και ο πλήρης έλεγχος της εταιρείας πέρασε στο Ελληνικό Δημόσιο. Το 2000, το 43% των μετοχών της εταιρείας, καθώς και η διοίκηση πέρασαν στην κοινοπραξία των εταιρειών του ομίλου Μυτιληναίος και ΜΕΤΚΑ, ο οποίος το 2011 μεταβίβασε τον έλεγχο πίσω στο Ελληνικό Κράτος. Η ΕΛΒΟ, το κουφάρι της οποίας βρίσκεται στη γειτονική Σίνδο, μετά από μια πορεία απαξίωσης διαχρονικά απ' όλες τις κυβερνήσεις, μπήκε σε καθεστώς εκκαθάρισης το 2014, που ολοκληρώθηκε το 2020. Στη συνέχεια εξαγοράστηκε από ένα «συνεργατικό σχήμα» των ισραηλινών SK Group και Plasan και τον Έλληνα επιχειρηματία Αρ. Γλύνη, με τίμημα 3 εκατ. ευρώ και σήμερα η ισραηλινή εταιρεία πήρε τις συμμετοχές των άλλων εταίρων. Σημειωτέον, η ΕΛΒΟ είναι η πρώτη επιχειρησιακή βάση του Ομίλου SK στην Ευρώπη, χρησιμοποιώντας την ως προγεφύρωμα και για παραπέρα διείσδυση στις ευρωενωσιακές αγορές. Όλα τα αστικά κόμματα αντιμετώπιζαν την στρατηγική αυτή επιχείρηση – όπως και άλλες εξίσου στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις, όπως η ΛΑΡΚΟ –

ως βαρίδιο, με αρνητικές συνέπειες για τον ελληνικό λαό που χρυσοπληρώνει ομίλους ισχυρών καπιταλιστικών κρατών, για εξοπλιστικά προγράμματα ενταγμένα στις στρατηγικές κατευθύνσεις ΝΑΤΟ και ΕΕ, που δεν αφορούν την αναβάθμιση της αμυντικής ικανότητας της χώρας. Άλλωστε, οι Ισραηλινοί επενδυτές δηλώνουν κυνικά ότι η επένδυση στην ΕΛΒΟ γίνεται για να βάλουν το δάκτυλο στο μέλι των ευρωπαϊκών κονδυλίων του «ReArm EU», εξασφαλίζοντας μεγάλες επιδοτήσεις, προνόμια και κέρδη. Η ΕΛΒΟ που δόθηκε βορά στο μεγάλο κεφάλαιο θα μπορούσε να λειτουργεί όχι με βάση το καπιταλιστικό κέρδος, αλλά για την κατασκευή οχημάτων και μηχανημάτων που θα χρησιμοποιούνται για την κάλυψη αναγκών του λαού. Στην ΕΛΒΟ παρήχθησαν τα τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού «Λεωνίδας», στρατιωτικά φορτηγά Steyr, τζιπ Mercedes-Benz GClass που παραμένουν σε χρήση από τον Ελληνικό Στρατό, αστικά λεωφορεία και πολλά ακόμη ειδικά οχήματα για την πολιτική προστασία και τις δημόσιες υπηρεσίες. Και εδώ είναι η αντίφαση. Την ώρα λοιπόν που οι Δήμοι μας στερούνται στόλου οχημάτων για την πολιτική προστασία και την καθαριότητα, που οι ελλείψεις σε πυροσβεστικά μέσα οδηγούν σε τραγωδίες κάθε καλοκαίρι, που στο ΕΚΑΒ δεν υπάρχουν ασθενοφόρα και ο κόσμος πεθαίνει στην αναμονή, την ώρα που αγοράζαμε τα σαπάκια-λεωφορεία από τη Ληψεία για την ενίσχυση του στόλου του ΟΑΣΘ, το αστικό κράτος επέλεγε την υποβάθμιση ενός εργοστασίου που θα μπορούσε να παράγει σύγχρονα, ασφαλή οχήματα. Και βέβαια η επένδυση του Ισραήλ εντάσσεται στη γενικότερη στροφή στην λεγόμενη «πολεμική βιομηχανία», ζητούμενο της οποίας είναι πόσα κέρδη θα μετρήσουν

οι κατασκευαστές. Η αύξηση των κερδών όμως οδηγεί σε αύξηση της εντατικοποίησης, της έλλειψης μέτρων προστασίας των εργαζομένων, την αύξηση των εργατικών ατυχημάτων. Παράλληλα, αυξάνονται οι κίνδυνοι μετατροπής κρίσιμων υποδομών (εργοστάσια, λιμάνια, αεροδρόμια, διυλιστήρια) των χωρών που συμμετέχουν στην κατασκευή και τη μεταφορά οπλικών συστημάτων σε στόχους αντιποίνων για το αντίπαλο στρατόπεδο ιμπεριαλιστών. Όλα αυτά δεν αποθαρρύνουν τους υπερασπιστές των λεγόμενων «στρατηγικών σχέσεων», στο όνομα των οποίων δικαιολογούν όλα τα αίσχη που διαπράττει σε βάρος των Παλαιστινίων το Ισραήλ. Όμως όσο κι αν προσπαθούν, δεν πρόκειται να λερώσουν το λαϊκό αίσθημα. Η έκφραση αλληλεγγύης στον ηρωικό Παλαιστινιακό λαό, είναι ιστορικό χρέος. Κανένας δεν μπορεί να μένει αμέτοχος όταν ένας λαός βασανίζεται και ξεριζώνεται. Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να δεχτούν το αποτέλεσμα της εργασίας τους να αξιοποιείται σε δολοφονικά σχέδια σε βάρος άλλων λαών. Δεν θα γίνουμε συνένοχοι στο έγκλημα, όπως περήφανα δήλωσαν οι εργαζόμενοι στο λιμάνι του Πειραιά μπλοκάροντας την αποστολή πυρομαχικών στα μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής. Εδώ και τώρα να σταματήσει κάθε οικονομική, πολιτική και στρατιωτική συνεργασία με το κράτος - τρομοκράτη Ισραήλ. Καμιά σκέψη για ανάπτυξη ισραηλινής πολεμικής βιομηχανίας στις εγκαταστάσεις της ΕΛΒΟ στη Σίνδο, που εκτός των άλλων θα αποτελέσει μαγνήτη κινδύνων σε βάρος του λαού της περιοχής. Μάγγου Ευαγγελία

1 9 20

ΟΥΚΡΑΝΙΑ: Θρυαλλίδα εξελίξεων τα παζάρια της «λείας»

Ο

ι διεθνείς εξελίξεις που εκτυλίσσονται γύρω από τον πόλεμο στην Ουκρανία καθιστούν πρόδηλο πως η αντιπαράθεση των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ με τη Ρωσία, όχι μόνο δεν αποκλιμακώνεται αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για νέο γύρο κλιμάκωσης. Στο επίκεντρο των τελευταίων ημερών κυριαρχούν οι λεγόμενες «εγγυήσεις ασφαλείας», που συζητούνται σε μια σειρά συναντήσεων σε ΗΠΑ κι Ευρώπη και στόχο το «ζύγισμα» δυνάμεων και συμφερόντων στην Ανατολική Ευρώπη, τη Μαύρη και τη Βαλτική Θάλασσα. Οι εν λόγω συζητήσεις αποδεικνύουν, με τον πιο ηχηρό τρόπο, ότι ζητούμενο δεν είναι η αποκατάσταση της ειρήνης αλλά η «ΝΑΤΟποίηση» της Ουκρανίας με όρους που εξυπηρετούν γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα, ακόμη και χωρίς τυ-

πική ένταξή της στο ΝΑΤΟ. Από τη μια πλευρά, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη συζητούν την ενίσχυση στρατιωτικών δυνατοτήτων, προμήθειες όπλων και ακόμη και την αποστολή ευρωπαϊκών δυνάμεων σε ουκρανικό έδαφος. Από την άλλη, η Μόσχα απαιτεί «αποστρατιωτικοποίηση» και παύση διανομής δυτικών όπλων. Οι δύο αυτές αντιφατικές, μεταξύ τους, αξιώσεις, συνθέτουν ένα εκρηκτικό αποτέλεσμα: οι «εγγυήσεις» μετατρέπονται σε εργαλείο περαιτέρω στρατιωτικοποίησης που θα μετατρέψει την Ουκρανία σε πεδίο μόνιμης αντιπαράθεσης και σε μελλοντικό πεδίο «αξιοποίησης» για μονοπωλιακά συμφέροντα και εξοπλιστικά πακέτα. Οι δηλώσεις των υψηλόβαθμων ηγετών, από τον Τράμπ που υπόσχεται «πολλή βοήθεια» αλλά μετακυλύει τη «μερίδα του λέοντος» στις ευρωπαϊκές χώρες, ως τους Ευρωπαίους που κάνουν λόγο για «εγγυήσεις τύπου Άρθρο 5» (διάταξη που αφορά σε συλλογική άμυνα υπό ορισμένες προϋποθέσεις), φανερώνουν ότι το πρόσημο είναι καθαρά στρατιωτικό. Οι αναφορές σε αγοραπωλησίες όπλων και drones αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων επιβεβαιώνουν αναντίρρητα πως το «πακέτο ασφαλείας» έχει και τιμή ενώ η «βοήθεια» είναι στην πραγματικότητα καθηλωμένες οικονομικές συμφωνίες και ενίσχυση εξοπλιστικών βιομηχανιών. Ταυτόχρονα, η συζήτηση για «μπότες στο έδαφος», με άλλα λόγια την αποστολή στρατευμάτων επί τόπου, στην ουκρανική επικράτεια, έστω και υπό την αιγίδα ευρωπαϊκών κρατών, ανοίγει την πόρτα σε επικίνδυνες στρατιωτικές συγκρούσεις που θα μπορούσαν γρήγορα να ξεφύγουν από κάθε έλεγχο.

Όλα τα παραπάνω φανερώνουν, χωρίς αμφιβολία, πως οι «εγγυήσεις» και οι προσωρινές συμφωνίες δεν εξαλείφουν τις αιτίες του πολέμου αντιθέτως, αναπαράγουν και εμβαθύνουν τους ανταγωνισμούς μεταξύ ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ και Ρωσίας. Η περιοχή της Ουκρανίας αποτελεί κομμάτι μιας σύγκρουσης που ανάγεται στην προσπάθεια επιρροής και πρωτοκαθεδρίας των εμπλεκόμενων δυνάμεων στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, ενώ, στο βάθος διαφαίνεται και η αντιπαράθεση με την Κίνα. Οι όροι της «ειρήνης» που συζητούνται δεν θα είναι ούτε δίκαιοι ούτε σταθεροί αλλά προϊόντα «μοιρασιάς» με κριτήρια εκμετάλλευσης φυσικών πόρων και γεωστρατηγικής επιβολής. Στο εσωτερικό της Ε.Ε. και των αστικών πολιτικών δυνάμεων, η συζήτηση αποκτά ξεκάθαρο περιεχόμενο που, δεν είναι άλλο, από το ποιος θα καρπωθεί τη «λεία». Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση και τα αστικά κόμματα εμφανίζονται υποκριτικά ανήσυχα για τη «μη θεσμική εκπροσώπηση» της ΕΕ, ενώ στην πραγματικότητα διεκδικούν με ζήλο μερίδιο από τα deal και τις επενδύσεις της «ανοικοδόμησης». Η εμπλοκή της χώρας στα ευρωατλαντικά σχέδια, ο αγώνας για «μερίδιο» στις ενεργειακές ροές και τα σχέδια μεταφοράς LNG μέσω Ελλάδας, αποδεικνύουν πως τα κρατικά αφηγήματα περί «ουδετερότητας» είναι φούσκες. Απέναντι σε αυτό το σκηνικό, το ΚΚΕ δεν περιορίζεται σε καταγγελίες αλλά, σκιαγραφεί τους ρόλους. Οι ιμπεριαλιστές «χαράσσουν σύνορα με το αίμα των λαών» ενώ οι «εγγυήσεις» που υπόσχονται είναι συγκεκαλυμμένα όπλα γεωπολιτικής διεκδίκησης και, ταυτόχρονα, καύσιμη ύλη για νέα κλιμάκωση. Το μήνυμα ότι ο λαός δεν πρέπει να παραμείνει θεατής είναι σαφές. Κάθε «ειρήνη» ετοιμάζεται στα παζάρια, από τους ίδιους που πυροδότησαν τον πόλεμο, είναι παγίδα και νομιμοποίηση νέων σφαγών. Η απάντηση που προτείνεται είναι αγώνας ενάντια στις αιτίες του ιμπεριαλιστικού πολέμου για την ανατροπή του σάπιου συστήματος της φτώχειας και των πολέμων. Μαρία Χαραλαμπίδου Πτυχιούχος Νομικής ΑΠΘ, εταπτυχιακού τίτλου στην Γεωπολιτική ανάλυση-Γεωστρατηγική Σύνθεση, Σπουδές Άμυνας-Διεθνούς Ασφάλειας

1 9 21

Είναι λύση η «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ; «Η ΕΕ πρέπει να εξασφαλίσει στρατηγική αυτονομία μέσα στο ΝΑΤΟ. Μόνο έτσι θα αναβαθμίσει τον ρόλο της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και θα παίξει εξισορροπητικό ρόλο για την ειρήνη και τη σταθερότητα». Αυτό μας λένε σύσσωμα τα αστικά κόμματα όλου του πολιτικού φάσματος. Πόσες φορές έχουμε ακούσει δηλώσεις όπως αυτή, που ανάγουν σε στρατηγικό στόχο την «ολοκλήρωση της ΕΕ» και πλασάρουν ως «λύση» τη λεγόμενη «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ η οποία παρουσιάζεται περίπου και ως «ελιξίριο ειρήνης». Όλοι όσοι παρουσιάζουν την ΕΕ ως δήθεν «φιλειρηνική δύναμη» απέναντι στις «πολεμοχαρείς» ΗΠΑ, και κυρίως οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, κοροϊδεύουν ξεδιάντροπα τον λαό και καλλιεργούν εφησυχασμό για τους κινδύνους που τον απειλούν άμεσα. Η ΕΕ είναι ένωση του κεφαλαίου και του πολέμου. Και όσο περισσότερο ισχυροποιείται στρατιωτικά (τάση που συνυπάρχει με αντιθέσεις στο εσωτερικό της και με τις ΗΠΑ), τόσο πιο επιθετική γίνεται ενάντια στους λαούς για τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Τα καλέσματα στην ΕΕ «να πάρει πρωτοβουλίες» και να μην είναι «άτολμη» είναι στην ουσία αιτήματα για ενεργότερη πολεμική εμπλοκή, αποτελούν «σήμα» στον λαό ότι τα

χειρότερα είναι ακόμα μπροστά του, ότι οι κίνδυνοι θα πολλαπλασιαστούν. Η πολεμική κλιμάκωση δεν οφείλεται στην «απουσία της ΕΕ», αλλά στην ίδια την παρουσία της, στον ίδιο τον χαρακτήρα της ως μιας αντιδραστικής ιμπεριαλιστικής ένωσης των μονοπωλίων. Γι' αυτό και δεν υπάρχει επέμβαση που να μην την έχει στηρίξει, δεν υπάρχει βρώμικη πολεμική αποστολή όπου να μη συμμετέχει, βάζοντας τους λαούς της Ευρώπης να γίνονται θύτες σε βάρος άλλων λαών αλλά και στόχοι αντιποίνων. Είναι η ΕΕ που δίνει εκατοντάδες δισ. στο ιμπεριαλιστικό μακελειό στην Ουκρανία, που έχει πολεμικές δυνάμεις σε Μέση Ανατολή, Ερυθρά, Αφρική, που τα κράτη - μέλη της όπως η Ελλάδα έχουν «στρατηγικές συμμαχίες» με το κράτος - δολοφόνο Ισραήλ, το οποίο όπως είχε πει πρόσφατα ο Γερμανός καγκελάριος «κάνει τη βρώμικη δουλειά για όλους μας». Είναι η ΕΕ η οποία καλεί τους λαούς να ματώσουν οικονομικά και κυριολεκτικά για την πολεμική οικονομία των 800 δισ, του 5% του ΑΕΠ για πολεμικές δαπάνες του ΝΑΤΟ, ώστε τα ευρωενωσιακά μονοπώλια να διεκδικήσουν πιο αποφασιστικά μεγαλύτερο κομμάτι από την «πίτα». Είναι όλοι αυτοί που «μυξοκλαίνε» πως τάχα η ΕΕ δεν στέκεται στο ύψος της, σαν ληστής ...με αξιοπρέπεια μπροστά

στις ΗΠΑ και τον Τραμπ, πως είναι «δειλή και άβουλη» μπροστά στις εξελίξεις, και άλλα τέτοια. Αντίστοιχα και στην χωρά μας με το εξοπλιστικό πρόγραμμα των 27 δις, θα σημαίνει ένταση της φοροληστείας, την αρπαγή των αποθεματικών των ταμείων ασφαλιστικών ταμείων, άνοδο των ορίων συνταξιοδότησης και περικοπές δαπανών σε υγεία, παιδεία, κοινωνικές παροχές, επίθεση σε μισθολογικά δικαιώματα (όπως με το κατάπτυστο νομοσχέδιο για το 13ωρο) και παραπέρα ιδιωτικοποιήσεις σε κρίσιμους κλάδους και υποδομές όπως ενέργεια, νερό, μεταφορές. Είναι που καλούν αντίστοιχα τον δικό μας λαό να ματώσει. Είναι λύση λοιπόν η στρατηγική αυτονομία της ΕΕ; Είναι για το μεγάλο ευρωπαϊκό κεφάλαιο και τους μονοπωλιακούς ομίλους προκειμένου, να διοχετεύουν και να βρουν διέξοδο τα υπερσυσσωρευμένα λιμνάζοντα κεφάλαια και με την αύξηση της στρατιωτικής ισχύος να διεκδικήσουν με καλύτερες προϋποθέσεις από «εχθρούς» και «συμμάχους» μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα για τα μονοπώλια τους πάνω στο αίμα των λαών. Αυτή η επιλογή μόνο δεινά και καταστροφή έχει να φέρει στους λαούς της Ευρώπης και στον δικό μας λαό. Κανένα άλλοθι δεν πρέπει να δοθεί στη δολοφονική μηχανή της ΕΕ. Πρέπει μαζί με το ΝΑΤΟ, τα κράτη και τις κυβερνήσεις της, τα κόμματα που τη στηρίζουν και την ξεπλένουν, να βρεθεί στο στόχαστρο της εργατικής - λαϊκής πάλης, προβάλλοντας τη διέξοδο της σύγκρουσης και της αποδέσμευσης, με τον λαό να κάνει κουμάντο στη χώρα του. Αυτή είναι η μοναδική λύση προς των συμφέρων των λαών. Δημήτρης Μηνάς Ιδιωτικός υπάλληλος

1 9 22

Με αγώνα απαντάνε οι Συνταξιούχοι στην κοροϊδία των υποσχέσεων της κυβέρνησης

Μ

ε μια μεγαλειώδη συγκέντρωση, στον Λευκό Πύργο, τα σωματεία της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα (ΣΕΑ) των συνταξιούχων έδωσαν αγωνιστική απάντηση στις κάλπικες υποσχέσεις που για μια ακόμη φορά, από το βήμα της ΔΕΘ, εξήγγειλε ο πρωθυπουργός. Η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα δήλωσε ότι πρόκειται για μια άνευ προηγουμένου κοροϊδία και εμπαιγμό απέναντι στους απόμαχους της δουλειάς, όταν μάλιστα προσπαθεί αυτή την κοροϊδία «του τίποτα» να την εμφανίσει ως επίτευγμα παροχών. «Μετά από 15 χρόνια αρπαγών των συντάξεών μας κύριων και επικουρικών, της 13ης και 14ης σύνταξης, του ΕΚΑΣ, της επιβολής της προσωπικής διαφοράς, της εισφοράς αλληλεγγύης, και πολλών άλλων, όταν εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχοι έχουν 15 χρόνια να πάρουν αύξηση, όταν η ακρίβεια σαρώνει τις πενιχρές συντάξεις, να μας λέει ότι πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι, γιατί μετά από δύο χρόνια θα καταργήσει την προσωπική διαφορά, δηλαδή ουσιαστικά μια μεγάλη μερίδα συνταξιούχων αυτά τα χρόνια πάλι δεν θα πάρει δεκάρα ή κάποια ψίχουλα. Να μας λέει ότι πρέ-

πει να είμαστε ευχαριστημένοι με την αύξηση κοροϊδία για το 2026 και την δήθεν 13η σύνταξη των 250 ευρώ, που και αυτήν δεν θα την πάρουν όλοι οι συνταξιούχοι. Συνάδελφοι – Συναδέλφισσες. Οι αντιλαϊκές αντεργατικές πολιτικές συνεχίζονται και θα συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση ειδικά τώρα με τη στροφή στην πολεμική οικονομία, που για αυτήν βρίσκουν δισεκατομμύρια. Θα συνεχίζονται αν δεν τους βάλουμε φραγμό. Ο θυμός, η αγανάκτηση που δίκαια

μας διακατέχει, να εκφρασθεί τώρα με την μεγαλύτερη ισχυροποίηση των σωματείων μας και τη μαζικότερη συμμετοχή μας στους επικείμενους αγώνες, από κοινού με το εργατικό κίνημα, με τα παιδιά και τα εγγόνια μας, που τους επιφυλάσσουν χειρότερη ζωή με 13ώρη εργασία, αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση. Δηλαδή δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα. Δεν έχουμε δικαίωμα να το επιτρέψουμε, αντίθετα έχουμε την υποχρέωση να παλέψουμε μαζί τους, για να το αποτρέψουμε».

Όλο και πιο ψηλά οι Ακρίτες Συκεών

Σ

το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής συμμετέχουν από φέτος οι Ακρίτες Συκεών. Με έτος ίδρυσης το 1939, θεωρείται από τις αρχαιότερες ομάδες της Θεσσαλονίκης και οι επιτυχίες της όλο αυτό το διάστημα είναι αξιομνημόνευτες. Σημείο αναφοράς η παρουσία τους στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής (1975-76), ενώ έπαιξαν και στο πρωτάθλημα της της Α' κατηγορίας ΕΠΣΜ (1955-56) με αντιπάλους ΠΑΟΚ, Άρη, Ηρακλή, Καλαμαριά.. Για τη νέα πρόκληση της Γ’ Εθνικής, ο προπονητής Νίκος Μίντης τόνισε: «Η ανοδική πορεία των Ακριτών δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα της οργανωμένης δουλειάς που γίνεται από όλους και από την πρώτη στιγμή που ανέλαβα την ομάδα. Πριν από 3 σεζόν οι Ακρίτες ανέβηκαν στην Α1 κατηγορία της ΕΠΣΜ κι από τότε, με το πόδι στο γκάζι, η ομάδα χαράσσει πορεία πρωταθλητισμού. Πάντα τερματίζαμε πρώτοι, αλλά στα μπαράζ ανόδου κάτι

συνέβαινε και χάναμε την άνοδο. Αυτή η επιμονή μας, διοίκησης, παικτών και τεχνικής ηγεσίας, έφερε το ποθητό αποτέλεσμα». Σε ό,τι έχει να κάνει με τη νέα σεζόν που ξεκίνησε πριν από λίγες εβδομάδες, ο προπονητής των Ακριτών, δήλωσε: «Στόχος μας είναι να δημιου-

ργήσουμε ένα ανταγωνιστικό σύνολο που θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις προκλήσεις. Χρειάζεται όμως χρόνο για να το δείξουμε και να είναι όλοι σίγουροι πως θα το κάνουμε». Οι Ακρίτες Συκεών ανέδειξαν μία πλειάδα σπουδαίων παικτών που έκαναν καριέρα σε μεγαλύτερες ομάδες Α' και Β' Εθνικής.

1 9 23

ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

διαβάσαμε και σας προτείνουμε …

«Ημερολόγια 1941-1948» Γιώργος Κοτζιούλας

ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΓΗNO OTHER LAND

Σ

τα πέντε ημερολόγια αντανακλώνται όλα τα σημαντικά γεγονότα της δεκαετίας του 1940, δοσμένα με λογοτεχνική μορφή και με έμφαση στην πρόσληψη των μεγάλων συγκρούσεων από τους απλούς ανθρώπους και τους πρωτοπόρους των εργατικώνλαϊκών δυνάμεων. Το Πρώτο Ημερολόγιο (19411942) αφορά την επιστροφή του λογοτέχνη στο χωριό του στην κατεχόμενη Ήπειρο, προκειμένου να επιζήσει από το λιμό που έπληττε την πρωτεύουσα. Στο Δεύτερο Ημερολόγιο (1944) συναντάμε τον Κοτζιούλα στο αναρρωτήριο της 8ης Μεραρχίας του ΕΛΑΣ. Στα γραπτά του αποτυπώνεται ολόκληρη η πορεία ισχυροποίησης του ΚΚΕ και της ΕΑΜικής Αντίστασης. Στο Τρίτο Ημερολόγιο (1944) ο Κοτζιούλας φεύγει με αποστολή με προορισμό την Κεφαλονιά και αποτυπώνει το ταξίδι του και τις αναμνήσεις των αγωνιστών και των κατοίκων, στις οποίες καταγράφονται οι δολοφονικές ενέργειες των αστικών δυνάμεων πριν την απελευθέρωση. Το Τέταρτο Ημερολόγιο (1944-1945) τον βρίσκει στην Ήπειρο, όπου οι εμπειροπόλεμες δυνάμεις του ΕΛΑΣ απελευθερώνουν τη μια πόλη μετά από την άλλη, ενώ η ταξική σύγκρουση του Δεκέμβρη εξελίσσεται ακόμα στην Αθήνα.Στο Πέμπτο Ημερολόγιο (1948), εν μέσω του αγώνα του ΔΣΕ, βρίσκουμε το λογοτέχνη στην αστυνομοκρατούμενη Αθήνα αντιμέτωπο εκ νέου με το φάσμα της πείνας και φοβούμενο μια επικείμενη σύλληψη.

Μ

ια κολεκτίβα ακτιβιστών από το Ισραήλ και την Παλαιστίνη καταγράφει τον μεθοδικό ξεριζωμό των Αράβων κατοίκων από τους 19 οικισμούς της Μασαφέρ Γιάτα, μιας περιοχής στα όρια της Δυτικής Όχθης. Σε μία απ' τις πιο δύσκολες συγκυρίες για τις σχέσεις των δύο πλευρών, ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα ντοκιμαντέρ των τελευταίων ετών στέκεται ως μνημείο τολμηρής ερευνητικής δημοσιογραφίας και αποδεικνύει πως η αντικειμενικότητα δεν κρύβεται στο να μην επιλέγεις πλευρά, αλλά στην ιστορική αλήθεια. Παράλληλα, το «No Other Land» προσφέρει μια γεμάτη ένταση, και σε στιγμές σοκαριστική, ματιά που παραμένει κινηματογραφική παρά την αμεσότητα του υλικού της. Βραβείο Κοινού και Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στο φετινό Φεστιβάλ Βερολίνου.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

«Μες τους στους ανθισμένους κήπους»

Σ

τις αρχές του Σεπτέμβρη παρουσιάστηκε στην Θεσσαλονίκη η παράσταση «Μες τους ανθισμένους κήπους». H Νατάσσα Μποφίλιου ως «κορυφαία του χορού» μεταμορφώθηκε σε τραγική μάνα, σύζυγο, αδελφή ξεναγώντας μας στο μεγαλείο του έργου του Μίκη Θεοδωράκη. Και με όχημα τις ευφυείς «μεσογειακές» ενορχηστρώσεις του Θέμη Καραμουρατίδη, το ερμηνευτικό σύνολο επτά ταλαντούχων ερμηνευτών και μουσικών και το ευρηματικό περιστρεφόμενο σκηνικό

του Κωνσταντίνου Λαμπρίδη μεταφερθήκαμε στις ιστορικές στιγμές που κατέγραψαν τα τραγούδια του μεγάλου συνθέτη, που φέτος συμπληρώθηκαν εκατό χρόνια από την γέννηση του. Από τα λυρικά του, στα σπουδαία λαϊκά και στα θρυλικά εκείνα τραγούδια που είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ιστορία της πατρίδας μας, η παράσταση για τον Μίκη Θεοδωράκη «Μες στους ανθισμένους κήπους» με τη Να-

τάσσα Μποφίλιου ενώνει το παρελθόν με το παρόν, αποθεώνει το συναίσθημα και αποτελεί την πιο σύγχρονη μουσική προσέγγιση στο έργο του Μίκη Θεοδωράκη. Μια προσέγγιση απόλυτα ποιητική, βάζοντας στο επίκεντρο την επιδραστικότητα του συνθέτη και την αφοσίωση στον άνθρωπο και στα ιδανικά του και συνεπώς τους λαϊκούς αγώνες.

24