Katalog Aukcji Sztuki Dawnej 14 czerwca 2015

AGRA-ART DOM AUKCYJNY

Aukcja 14 czerwca 2015 WARSZAWA - WILCZA 55

INDEKS ARTYSTÓW TEODOR AXENTOWICZ

2, 10, 13, 24, 66

ALFONS KARPIÑSKI

62

BRONIS£AWA RYCHTER-JANOWSKA

50

ANTOINE BOFILL

87

APOLONIUSZ KÊDZIERSKI

85

HENRYK SAJDAK

73, 78

JAN EVERT BOKS

81

ROMAN KOCHANOWSKI

28, 31, 32, 56

MICHA£ STAÑKO

63

OLGA BOZNAÑSKA

60

WIKTOR KORECKI

64

BRUNO STEIGUEBER

69

JÓZEF BRANDT

19

JULIUSZ KOSSAK

16, 37

FRANCISZEK STREITT

5

ROMAN BRATKOWSKI

22

WOJCIECH KOSSAK

38, 40, 44

ADAM STYKA

67

JAN W£ADYS£AW CHE£MIÑSKI

46

JERZY KOSSAK

39, 41, 42

JAN STYKA

21

JÓZEF CHE£MOÑSKI

57

PAUL LUDWIG KOWALCZEWSKI

88

TADEUSZ STYKA

11

ANTONI KOZAKIEWICZ

1

ALFRED TERLECKI

34

W£ADYS£AW CHMIELIÑSKI

71, 72, 75

WAWRZYNIEC CHOREMBALSKI

48

CARL JOHANN FRIEDRICH KREUL

82

JADWIGA TETMAJER-NAIMSKA

4

EDMUND CIECZKIEWICZ

55

JÓZEF WINCENTY KRUSZEWSKI

86

ALFREDO TOMNIZ

49

W£ADYS£AW CZACHÓRSKI

23

TADEUSZ MAKOWSKI

90

IWAN TRUSZ

STANIS£AW CZAJKOWSKI

30, 53

JACEK MALCZEWSKI

8, 15

CZES£AW WASILEWSKI

45, 47, 74

STANIS£AW MAS£OWSKI

35

WOJCIECH WEISS

58, 59, 77

JULIAN FA£AT

25, 26, 27, 29

33, 68

CONRAD GEYER

84

JAN MATEJKO

20

ALFRED WIERUSZ-KOWALSKI

36, 52

WALTER HEIMIG

80

ZYGMUNT MENKES

96

LEONARD WINTOROWSKI

14

PAUL HEITINGER

83

ALOIS NITZE

70

WINCENTY WODZINOWSKI

54

SAMUEL HIRSZENBERG

79

JÓZEF PANKIEWICZ

93

LEON WYCZÓ£KOWSKI

17, 18

VLASTIMIL HOFMAN

6, 7

TADEUSZ POPIEL

9

STANIS£AW WYSPIAÑSKI

65

B£A¯EJ IWANOWSKI

76

ATANAZY HR. RACZYÑSKI

3

EUGENIUSZ ZAK

STANIS£AW KAMOCKI

95

ZYGMUNT ROZWADOWSKI

51

JAKUB (JACQUES) ZUCKER

RAJMUND KANELBA

43

FERDYNAND RUSZCZYC

61

89, 91, 92 12, 94

MALARSTWO AUKCJA DZIE£ SZTUKI NIEDZIELA, 14 CZERWCA 2015, GODZ. 1900

wystawa i licytacja Galeria Agra-Art - Warszawa, ul. Wilcza 55

Wiêcej informacji o artystach i obrazach na stronach www.agraart.pl Rezerwacja miejsc, zamawianie licytacji telefonicznych oraz zlecenia agra@agraart.pl lub tel. 22 625 08 08, 539 925 097

REGULAMIN AUKCJI

DOM AUKCYJNY AGRA-ART PRZEPROWADZA LICYTACJÊ WED£UG SYSTEMU ANGLOSASKIEGO, STOSOWANEGO W EUROPIE I USA, M.IN. PRZEZ DOMY AUKCYJNE SOTHEBY'S I CHRISTIE'S. MO¯NA LICYTOWAÆ PRZEZ INTERNET RAZEM Z SAL¥ (LIVE) NA STRONIE www.agraart.pl ZLECENIA TELEFONICZNE - (22) 625 08 08, E-MAIL agra@agraart.pl

d. Informacje o stanie zachowania obrazów mog¹ byæ podane na ¿yczenie.

Brak informacji o stanie obiektu w opisie katalogowym nie wyklucza faktu, ¿e by³ poddany konserwacji. e. Oœwiadczenia i poprawki og³oszone w czasie sprzeda¿y uzupe³niaj¹ katalog.

S£OWNIK TERMINÓW: DOM AUKCYJNY

Dom Aukcyjny Agra-Art SA, z siedzib¹ w Warszawie przy ul. Wilczej 55/63, nr KRS 101181.

ESTYMACJE - przedzia³ cen, w którym w wyniku licytacji z najwiêkszym prawdopodobieñstwem mo¿e znaleŸæ siê cena uzyskana.

Estymacje maj¹ charakter orientacyjny, s¹ okreœlane przez Dom Aukcyjny na podstawie wyników aukcji podobnych obiektów, aktualnej tendencji rynkowej itp. W ¿adnym wypadku estymacje nie maj¹ na celu ograniczania ceny uzyskanej - która mo¿e zarówno znaleŸæ siê poni¿ej lub powy¿ej tego przedzia³u.

CENA WYWO£AWCZA - cena, od której aukcjoner rozpoczyna licytacjê obiektu.

SPRZEDAJACY - osoba zg³aszaj¹ca obiekt do sprzeda¿y (wliczaj¹c agenta, wykonawcê, lub osobistego reprezentanta).

KUPUJ¥CY - osoba bior¹ca udzia³ w aukcji.

NABYWCA - osoba (lub mocodawca, w przypadku licytacji przez pe³nomocnika), która zg³osi³a najwy¿sz¹ ofertê zaakceptowan¹ przez aukcjonera.

UMOWA - umowa zakupu zawarta miêdzy Domem Aukcyjnym a Nabywc¹ w momencie zaakceptowania przez aukcjonera uderzeniem m³otkiem najwy¿szej oferty Nabywcy (art. 70 § 2 KC) PREMIUM - prowizja p³acona przez Nabywcê Domowi Aukcyjnemu, w wysokoœci 15% od Ceny Uzyskanej.

C ENA REZERWOWA - cena znana jedynie domowi aukcyjnemu/aukcjonerowi, za któr¹ w³aœciciel obiektu zgodzi³ siê go sprzedaæ.

O ile nie jest oznaczone inaczej, cena rezerwowa mieœci siê zawsze miêdzy cen¹ wywo³awcz¹, a doln¹ estymacj¹.

CENA ZAKUPU - jest to cena przybita m³otkiem razem z Premium. Cena zakupu zawiera podatek VAT CENA UZYSKANA - najwy¿sza oferta zaakceptowana przez aukcjonera przez uderzenie m³otkiem, lub w przypadku sprzeda¿y poaukcyjnej - uzgodniona cena sprzeda¿y.

1.

POSTANOWIENIA OGÓLNE a. Przedmiotem aukcji s¹ dzie³a sztuki oraz inne obiekty kolekcjonerskie, powierzone Agra-Art do sprzeda¿y. Wszystkie obiekty s¹ ubezpieczone. b. Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo do wycofania obiektów ze sprzeda¿y bez podania przyczyn i nie ponosi z tego tytu³u ¿adnej odpowiedzialnoœci. c. Dom Aukcyjny zastrzega sobie prawo uniemo¿liwienia uczestnictwa w aukcji bez podania przyczyn. d. Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialnoœci za ukryte wady fizyczne i prawne oferowanych obiektów. e. Wszelkie reklamacje rozpatrywane bêd¹ zgodnie z przepisami prawa polskiego.

2.

OPISY I PREZENTACJA OBIEKTÓW a. Dom Aukcyjny gwarantuje zgodnoœæ cech obiektów opisanych w katalogu ze stanem faktycznym. b. Opisy katalogowe obiektów s¹ przygotowywane przez historyków sztuki posiadaj¹cych rozleg³e i udokumentowane doœwiadczenie, potwierdzone prac¹ zawodow¹. Wszystkie obiekty s¹ równie¿ oceniane przez konserwatora dzie³ sztuki. c. Wszystkie obiekty sprzedawane na aukcji mo¿na ogl¹daæ w Domu Aukcyjnym na ok. 14 dni przed aukcj¹ oraz na wystawie poprzedzaj¹cej aukcjê (w Hotelu Bristol).

Dom Aukcyjny zaleca wykorzystanie tej mo¿liwoœci do bli¿szego zapoznania siê z obiektami, ich opisem katalogowym i stanem faktycznym.

3.

4.

CENA WYWO£AWCZA I REZERWOWA. ESTYMACJE. a. Wszystkie obiekty, o ile nie s¹ oznaczone inaczej, posiadaj¹ cenê rezerwow¹, znan¹ jedynie Domowi Aukcyjnemu, która mieœci siê w przedziale miêdzy cen¹ wywo³awcz¹, a doln¹ estymacj¹. b. W katalogu podano orientacyjne ceny wywo³awcze oraz estymacje.

W³aœciciel obiektu mo¿e zmieniæ cenê rezerwow¹ na ni¿sz¹ do 24 godzin przed rozpoczêciem aukcji. Dom Aukcyjny zastrzega sobie mo¿liwoœæ zmiany ceny wywo³awczej przed aukcj¹. c. Aukcjoner mo¿e w zale¿noœci od zainteresowania obiektem rozpocz¹æ licytacjê od ni¿szej lub wy¿szej ceny wywo³awczej umieszczonej w katalogu. d. Estymacje maj¹ charakter orientacyjny, a nie wi¹¿¹cy.

Wyra¿aj¹ prawdopodobieñstwo, a nie pewnoœæ. e. Sprzeda¿ obiektu nastêpuje w momencie, gdy najwy¿sza oferta zaakceptowana przez aukcjonera jest równa lub wy¿sza od ceny rezerwowej danego obiektu. Ten fakt jest potwierdzony przybiciem m³otka i publicznym oœwiadczeniem aukcjonera.

OZNACZENIA OBIEKTÓW W KATALOGU

 Niektóre obiekty mog¹ posiadaæ nastêpuj¹ce oznaczenie: Obiekt nie posiada ceny rezerwowej, akceptacja ceny wywo³awczej (lub wy¿szej) równoznaczna jest ze sprzeda¿¹ za t¹ cenê.

5.

PRZYST¥PIENIE DO AUKCJI a. Osoby nie bêd¹ce dotychczas klientami Agry-Art, a pragn¹ce dokonaæ powa¿niejszych zakupów proszone s¹ o wczeœniejsze skontaktowanie siê z biurem Domu Aukcyjnego w celu ustalenia warunków p³atnoœci. b. Do udzia³u w licytacji dopuszczane s¹ osoby, które wczeœniej dokonywa³y zakupów w Domu Aukcyjnym i bezproblemowo wywi¹zywa³y siê ze swoich zobowi¹zañ. c. W przypadku osób, które nie s¹ znane Domowi Aukcyjnemu wziêcie udzia³u w licytacji mo¿e byæ uwarunkowane podaniem wiarygodnych referencji, podaniem numeru karty kredytowej lub wp³aceniem wadium, zwracanego w wypadku nie dokonania zakupu. d. Wp³ata wadium w wysokoœci 1 000 z³ upowa¿nia do dokonania zakupów o wartoœci w granicach 10 000 - 15 000 z³. Osoby pragn¹ce licytowaæ powy¿ej tej kwoty, proszone s¹ o wp³acenie wadium w wysokoœci 10% planowanych wydatków . e. Osoba dopuszczona do licytacji otrzymuje numer identyfikacyjny. f. Dane osobiste Kupuj¹cego pozostaj¹ do wy³¹cznej wiadomoœci Domu Aukcyjnego. Otrzymuj¹c numer identyfikacyjny Kupuj¹cy wyra¿a zgodê na „Warunki kupna i sprzeda¿y w Domu Aukcyjnym Agra-Art“ (Regulamin Aukcji).

6.

LICYTACJA TELEFONICZNA a. Kupuj¹cy pragn¹cy zachowaæ anonimowoœæ po uprzednim uzgodnieniu z Domem Aukcyjnym mog¹ wzi¹æ udzia³ w licytacji przez telefon.

W takim przypadku, Kupuj¹cy podaje numery obiektów, które zamierza licytowaæ oraz numer telefonu, pod który pracownik Domu Aukcyjnego zadzwoni przed licytacj¹. b. Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialnoœci za brak mo¿liwoœci wziêcia udzia³u w licytacji telefonicznej z powodu trudnoœci z po³¹czeniem z numerem podanym przez klienta.

c. Istnieje mo¿liwoœæ licytacji telefonicznej w jêzyku angielskim, francuskim lub niemieckim. d. Osoby chc¹ce wzi¹æ telefoniczny udzia³ w aukcji proszone s¹ o wczeœniejsze (min. 24h przed aukcj¹) zg³aszanie siê do Domu Aukcyjnego, poniewa¿ liczba linii telefonicznych udostêpnionych w trakcie licytacji jest ograniczona.

7.

LICYTACJA W IMIENIU KUPUJ¥CEGO - ZLECENIA a. Klienci mog¹ zleciæ Domowi Aukcyjnemu licytowanie w ich imieniu.

W takim przypadku nale¿y wype³niæ formularz zamieszczony na koñcu katalogu aukcyjnego lub w Internecie (http://www.agraart.pl). b. Dom Aukcyjny bêdzie licytowa³ do kwoty maksymalnej, oznaczonej na formularzu zlecenia. Dom Aukcyjny do³o¿y wszelkich starañ, by zakupiæ obiekt po najni¿szej mo¿liwej cenie, poni¿ej limitu podanego przez Klienta. c. Formularz nale¿y przes³aæ faxem, lub jego podpisany skan mailem na adres agra@agraart.pl, najpóŸniej 24 godziny przed aukcj¹. d. Dom Aukcyjny nie przyjmuje zleceñ bez limitu.

8.

LICYTACJA PRZEZ INTERNET W CZASIE RZECZYWISTYM (LIVE) a. Dom Aukcyjny udostêpnia mo¿liwoœæ licytacji w czasie rzeczywistym przez Internet razem z sal¹ aukcyjn¹. b. Warunkiem uczestnictwa jest zarejestrowanie siê na stronie internetowej http://live.agraart.pl oraz uzyskanie statusu VIP. c. Status VIP mo¿na uzyskaæ kontaktuj¹c siê z Domem Aukcyjnym lub wp³acaj¹c wadium przez Internet - szczegó³y techniczne s¹ dostêpne w serwisie http://live.agraart.pl d. Dom Aukcyjny nie bierze odpowiedzialnoœci za wszelkie problemy, utrudnienia, a w szczególnoœci brak mo¿liwoœci licytacji spowodowany trudnoœciami lub awari¹ techniczn¹ po stronie klienta lub operatora ³¹cza internetowego.

9.

PRZEBIEG AUKCJI a. Licytacjê prowadzi Aukcjoner, który okreœla post¹pienia w licytacji (podwy¿szenie stawki), rozstrzyga wszelkie spory i wskazuje Nabywcê obiektu. b. Aukcjoner stosuje post¹pienia ustalone wczeœniej wg tabeli, która jest dostêpna w katalogu poni¿ej oraz na stronach internetowych Domu Aukcyjnego. Aukcjoner mo¿e stosowaæ wielokrotnoœæ minimalnych post¹pieñ. Minimalne stawki post¹pieñ nie mog¹ byæ zmieniane, z uwagi na spójnoœæ z internetowym systemem licytacji Live.

TA B E L A M I N I M A L N Y C H P O S T ¥ P I E Ñ

PRZEDZIA£ CENOWY

MINIMALNE POST¥PIENIE

do 5 000 z³

100 z³

5 000 - 10 000 z³

500 z³

10 000 - 100 000 z³

1 000 z³

100 000 - 200 000 z³

2 000 z³

200 000 - 500 000 z³

5 000 z³

powy¿ej 500 000 z³

10 000 z³

c. Oferta potencjalnego Nabywcy jest wi¹¿¹ca po zaakceptowaniu jej przez aukcjonera. d. Aukcjoner ma prawo, o ile uzna to za niezbêdne, wycofaæ ofertê, odmówiæ przyjêcia oferty, wycofaæ obiekt lub ponownie zaproponowaæ obiekt do licytacji. e. Aukcjoner ma prawo otwieraæ licytacjê ka¿dego obiektu dzia³aj¹c w imieniu w³aœciciela obiektu. Mo¿e równie¿ sam sk³adaæ oferty (kolejne, lub w odpowiedzi na oferty Kupuj¹cych) a¿ do poziomu ceny rezerwowej.

f. Uderzenie m³otkiem i wskazanie przez Aukcjonera Nabywcy obiektu jest równoznaczne z zawarciem Umowy (zgodnie z art. 70 § 2 Kodeksu Cywilnego). g. Obiekty, których licytacja zakoñczy³a siê poni¿ej ceny rezerwowej nie zostaj¹ sprzedane. Aukcjoner wówczas poinformuje o takim fakcie, wskazuj¹c osobê, która zaoferowa³a najwy¿sz¹ cenê. Obiekt mo¿e byæ sprzedany po aukcji pod warunkiem uzyskania akceptacji w³aœciciela.

Taka licytacja nie koñczy siê uderzeniem m³otka.

10. OP£ATY I ZASADY P£ATNOŒCI a. Do wylicytowanej ceny doliczona zostanie op³ata organizacyjna (Premium) w wys. 15 % (w tym zawarty jest podatek VAT i droit de suite). b. Prawo w³asnoœci obiektu przechodzi na Nabywcê z chwil¹ zap³acenia ca³ej ceny. c. O ile nie uzgodniono inaczej, Nabywca obowi¹zany jest wp³aciæ nale¿noœæ za zakupione obiekty w terminie 10 dni od dnia aukcji.

Wp³at mo¿na dokonywaæ przelewem bankowym lub gotówk¹ oraz kartami p³atniczymi w siedzibie Domu Aukcyjnego. Dom Aukcyjny przyjmuje p³atnoœci kartami Visa, Mastercard/Eurocard, JBC. d. Numer konta bankowego podany jest w katalogu aukcyjnym i na stronach internetowych. e. W przypadku dokonania p³atnoœci przelewem bankowym, wszelkie koszty transferu œrodków i op³aty bankowe pokrywa Nabywca.

W przypadku dokonywania przelewów z zagranicy i w walutach obcych, kwoty bêd¹ ksiêgowane w z³otówkach po kursie stosowanym przez bank prowadz¹cy konto Domu Aukcyjnego.

11. ODST¥PIENIE OD UMOWY a. W przypadku niedotrzymanie warunków Umowy przez Nabywcê, Dom Aukcyjny uprawniony jest do odst¹pienia od Umowy oraz zatrzymania wadium i wp³aconej zaliczki tytu³em kary umownej. b. Dom Aukcyjny zastrzega sobie równie¿ prawo s¹dowego dochodzenia realizacji Umowy i obci¹¿enia Nabywcy wszelkimi kosztami wynik³ymi z tego tytu³u.

12. ODBIÓR OBIEKTÓW a. Wydanie obiektu Nabywcy nastêpuje po zaksiêgowaniu ca³ej nale¿nej kwoty. b. Dom Aukcyjny wydaje potwierdzenie dokonania zakupu podpisane przez historyka sztuki, które jest jednoznaczne z potwierdzeniem autentycznoœci. c. Odbiór zakupionych obiektów odbywa siê w siedzibie Domu Aukcyjnego.

Na ¿yczenie kupuj¹cego Dom Aukcyjny mo¿e wys³aæ obiekt pod wskazany adres, je¿eli wszelkie koszty wysy³ki, zapakowania i ubezpieczenia pokryje Nabywca. d. Dom Aukcyjny jest zwolniony z odpowiedzialnoœci z chwil¹ odbioru obiektu w siedzibie Domu Aukcyjnego lub z chwil¹ nadania tego obiektu w urzêdzie pocztowym lub firmie przewozowej. e. O ile nie ustalono inaczej, za zakupione obiekty nie odebrane w terminie 30 dni od daty aukcji, Dom Aukcyjny Agra-Art bêdzie liczy³ sk³adowe w wysokoœci 40 z³ dziennie za jeden obiekt.

13. REKLAMACJE a. Reklamacje rozpatrywane bêd¹ wed³ug przepisów ustawy z dn. 23 IV 1964 Dz. Ust. nr 16 poz. 93 z póŸniejszymi zmianami (Kodeks cywilny).

14. ZASTRZE¯ENIA KOÑCOWE a. Zgodnie z obowi¹zuj¹cymi przepisami wywóz dzie³ sztuki z Polski jest dozwolony, o ile obiekt nie jest starszy ni¿ 50 lat lub jego wartoœæ nie przekracza limitów wymienionych w Ustawie o Ochronie Zabytków.

Wiêcej informacji mo¿na znaleŸæ na stronach internetowych Agra-Art. b. Dom Aukcyjny jest zobowi¹zany do zbierania danych osobowych klientów dokonuj¹cych transakcji powy¿ej 15 tys. euro.

1 ANTONI KOZAKIEWICZ (Kraków 1841 - Monachium 1915)

NA SPACERZE Z LALK¥, 1874 akwarela, papier 26,8 x 20 cm (w œwietle passe-partout) sygn. p.d.: AKozakiewicz (inicja³y wi¹zane) | 1874

3 000 z³

estymacja: 5 000 - 8 000

Antoni Kozakiewicz naukê malarstwa rozpocz¹³ w Krakowie - w latach 1857-1866 studiowa³ w tamtejszej Szkole Sztuk Piêknych pod kierunkiem W. £uszczkiewicza i F. Szynalewskiego. W roku 1863 zaci¹gn¹³ siê w szeregi powstañcze, wzi¹³ udzia³ w bitwie pod Miechowem, a za udzia³ w powstaniu zosta³ póŸniej na krótko uwiêziony. W 1868 wyjecha³ do Wiednia i studiowa³ w tamtejszej Akademii.

Na wystawie akademickiej w roku 1870 pierwsz¹ nagrod¹ odznaczono jego obraz Pro Deo et Patria albo nauki dziadunia. W 1871 otrzyma³ stypendium cesarskie i wyjecha³ do Monachium. Tu dzieli³ pracowniê z Franciszkiem Streittem i Aleksandrem Kotsisem, przyjació³mi jeszcze z czasów krakowskich. Razem z nimi czêsto jeŸdzi³ na „malarskie wyprawy“ w góry Bawarii. W Monachium artysta spêdzi³ prawie trzydzieœci lat, a jego obrazy poszukiwane i zamawiane przez Kunsthandlerów, cieszy³y siê powodzeniem w Niemczech, Anglii, Francji, Australii i Stanach Zjednoczonych. W roku 1900 wróci³ do kraju, zamieszkuj¹c w Warszawie a nastêpnie w Szczawnicy.

We wczeœniejszym okresie Kozakiewicz malowa³ widoki miejskie, zajmowa³y go motywy literackie i sceny historyczne. Niejednokrotnie siêga³ te¿ po tematy powstañcze, wysnute b¹dŸ to z w³asnych wspomnieñ (Niespodziewani), b¹dŸ te¿ inspirowane sztuk¹ A. Grottgera (Trzy pokolenia). Jednak przede wszystkim malowa³ obrazy rodzajowe - sceny z ¿ycia polskich wsi lub ma³ych miasteczek. Tworzy³ te¿ portrety oraz scenki z bohaterami dzieciêcymi - sentymentalne kompozycje o rozbudowanej anegdocie, czêsto podkreœlonej jeszcze tytu³em (Ca³usa albo ciê nie puszczê, Nie becz Jasiu, pójdziesz lulu, Pierwsze kroki). Obrazy te podoba³y siê powszechnie, by³y nagradzane na wystawach a recenzenci zauwa¿ali, ¿e „jest w nich zawsze œwie¿oœæ myœli, urok, ciep³o, szczegó³y pysznie wykoñczone, kompozycja obmyœlana z wdziêkiem“. Wczeœniejsze prace odznaczaj¹ siê czêsto wysokim stopniem artyzmu, p³ótna z póŸniejszego okresu nie osi¹ga³y ju¿ tego poziomu a czêsto bywa³y powtórzeniami dawniejszych kompozycji.

2 TEODOR AXENTOWICZ (Braszów w Siedmiogrodzie 1859 - Kraków 1938)

PORTRET M£ODEJ KOBIETY, 1896 litografia w tonacji sepii, papier 23,5 x 18,77 cm (w œwietle passe-partout) sygn. na kamieniu p.d.: Axentowicz | 96 1 800 z³ Informacja o artyœcie - kat. nr 13

estymacja: 2 000 - 5 000

3 ATANAZY hr. RACZYÑSKI

estymacja: 2 000 - 5 000

Autorem Dziennika... by³ Edward Raczyñski, starszy brat Atanazego; ksi¹¿ka zawiera³a ponad 90 miedziorytów opracowanych przez najlepszych artystów-grafików z Drezna, Wiednia, Rzymu, Berlina i Pragi. Kilka z nich wykonano na podstawie wstêpnych rysunków Atanazego. Ilustracja przedstawiaj¹ca przydro¿n¹, publiczn¹ fontannê koresponduje z fragmentem tekstu opisuj¹cego drogê z Rodosto (Tekirdag) do Sylivri: „Po po³udniu przyby³em do fontanny w cieniu roz³o¿ystego drzewa nad drog¹ zbudowanej. Godn¹ naœladowania jest starannoœæ, z któr¹ w Pañstwie Ottomañskim dla wygody podró¿nych wodê sprowadzaj¹; przyjemnie mi by³o widzieæ /.../ nad wszystkimi niemal drogami wznosz¹ce siê takowe hydrauliczne budowy...“

Akwarela jest wstêpnym projektem ilustracji opracowanej póŸniej szczegó³owo przez Ludwika Fuhrmanna i zamieszczonej (reprodukcja miedziorytnicza Stammera z Drezna) w Dzienniku podró¿y do Turcyi odbytey w roku MDCCCXIV przez Edwarda Raczyñskiego wydanym we Wroc³awiu w roku 1821.

Porównaj: - Dziennik podró¿y do Turcyi odbytey w roku MDCCCXIV przez Edwarda Raczyñskiego, W Wroc³awiu drukiem Grassa Bartha i Kampanii R. MDCCCXXI, tekst na s.164-165, il. Nro 76 [podpis pod ilustracj¹: Fontanna publiczna rysowana przez Atanazego Hr: Raczyñskiego; szkicowa³ L. Fuhrman; Sztychowa³ Stammer w DreŸnie].

(Poznañ 1788 - Berlin 1874)

Z PODRÓ¯Y DO TURCJI: FONTANNA PUBLICZNA, 1814 - 1820 akwarela, tusz, o³ówek, papier 15,2 x 22,8 cm sygn. p.g.: A Raczyñski 1 000 z³

Wiêcej o artyœcie - www.agraart.pl

4 JADWIGA TETMAJER-NAIMSKA (Bronowice k. Krakowa 1891 - Londyn 1973)

W POGODNY DZIEÑ. DZIECI PRZED CHAT¥ olej, p³ótno 60,5 x 60 cm sygn. p.d.: Jadwiga Tetmajerówna Na listwie krosna zachowana we fragmencie drukowana nalepka nieokreœlonej wystawy z tekstem: No [.]2 | Nazwisko Autora | Rodzaj dzie³a | Tytu³

2 000 z³

estymacja: 4 000 - 6 000

Jadwiga Tetmajer-Naimska by³a najstarsz¹ córk¹ malarza W³odzimierza i Anny Tetmajerów, pierwowzorem postaci Isi w Weselu Stanis³awa Wyspiañskiego. Malarstwa uczy³a siê pocz¹tkowo pod kierunkiem ojca, nastêpnie (od ok. 1903) lekcji rysunku udziela³ jej Józef Siedlecki, w latach póŸniejszych kszta³ci³a siê jeszcze w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych dla Kobiet Marii Niedzielskiej.

W 1919 by³a wraz z ojcem w Pary¿u. Malowa³a przewa¿nie pogodne pejza¿e i sceny rodzajowe, kolorytem i nastrojem przypominaj¹ce malarstwo ojca. Wystawia³a niewiele, m.in. w roku 1930 uczestniczy³a w I Wystawie Artystek Polskich w Muzeum Miejskim w Bydgoszczy.

5 FRANCISZEK STREITT (Brody 1839 - Monachium 1890)

M£ODY SKRZYPEK, ok. 1880 olej, deska (przyciêta z wiêkszej) 14 x 10,1 cm sygn. l.d.: F. Streitt Na odwrocie fragment owalnego stempla monachijskiego zak³adu oferuj¹cego materia³y malarskie. Ponadto szcz¹tkowo zachowana stara nalepka z fragmentem rêkopiœmiennego tekstu.

7 000 z³

estymacja: 12 000 - 15 000

Streitt czêsto malowa³ Cyganów - ich postacie, obozowiska, wêdrówki. W sztuce jego czasów by³y to tematy chêtnie podejmowane i budz¹ce zainteresowanie odbiorców poprzez swoj¹ „egzotykê i malowniczoœæ“. Postaæ ma³ego Cygana-skrzypka, odnajdujemy tak¿e w innych, wielopostaciowych obrazach Streitta. Najbli¿szym przyk³adem mo¿e byæ p³ótno Cyganie w drodze wystawione na aukcji D.A. Agra-Art 19 VI 2005, obraz, w którym cygañski ch³opiecskrzypek namalowany zosta³ wed³ug tego samego modela.

Franciszek Streitt w latach 1856-1866 studiowa³ w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych u W³adys³awa £uszczkiewicza i Jana Matejki, a nastêpnie w Akademii wiedeñskiej u Eduarda Engertha. W roku 1871 osiad³ na sta³e w Monachium, dziel¹c pracowniê z przyjacielem, malarzem Antonim Kozakiewiczem. Z Monachium wyje¿d¿a³ do Krakowa i na Wêgry. We wczeœniejszym okresie - jak przysta³o na ucznia Matejki - malowa³ kompozycje historyczne, ale o zabarwieniu rodzajowym (Po¿egnanie syna wyruszaj¹cego na wyprawê wiedeñsk¹). PóŸniej, ju¿ w Monachium malowa³ portrety i pejza¿e oraz - przede wszystkim - rodzajowe sceny z ma³ych polskich mia-

steczek czy wsi - jarmarki, wêdrownych muzykantów, obozowiska Cyganów. Chêtnie malowa³ te¿ nieco sentymentalne scenki z dzieciêcymi bohaterami. W jego pracach du¿¹ rolê odgrywa³a anegdota, dopowiedziana jeszcze opisowym, literackim tytu³em; Zakazany owoc, Pociecha matuli, Bez jutra czy Ostatnia krówka. Obrazy artysty „pokazuj¹ce z najwiêksza wiernoœci¹ ¿ycie ludu polskiego /../, znalaz³y jak naj¿ywsze uznanie“ i cieszy³y siê znacznym powodzeniem, a wiele z nich trafia³o na angielski b¹dŸ amerykañski rynek sztuki.

6 VLASTIMIL HOFMAN

7 VLASTIMIL HOFMAN

(Praga 1881 - Szklarska Porêba 1970)

(Praga 1881 - Szklarska Porêba 1970)

STARZEC

CH£OPIEC W SUKMANIE, 1923

olej, p³ótno, 23 x 34,2 cm sygn. p.d.: Wlastimil Hofmann (!)

olej, tektura, 50,5 x 34,5 cm sygn. l.d.: Wlastimil Hofman | 1923 na odwrocie napisy - niebiesk¹ kredk¹: 15; - o³ówkiem, m.in.

Wlastymil (!) Hofman | 1923. Ponadto: w³. Janusz G[....] | 1258 (w kó³ku); p. Warczewski J[..] | Siemiradzkiego 9; 1255| Z-5.

5 000 z³

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 8 000 - 10 000

8 000 z³

estymacja: 12 000 - 18 000

8 JACEK MALCZEWSKI (Radom 1854 - Kraków 1929)

W TATRACH, ok. 1900 olej, deska 20,7 x 37 cm sygn. p.g.: J. Malczewski Na odwrocie napisy o³ówkiem: W Tatrach (N[...]); wycisk stempla wiedeñskiej firmy z materia³ami malarskimi: W. KOLLER | IN WIEN; ponadto stempel w³asnoœciowy kolekcji obrazów.

25 000 z³

estymacja: 30 000 - 50 000

9 TADEUSZ POPIEL (Szczucin 1863 - Kraków 1913)

CH£OPIEC STAJENNY, 1883 olej, p³ótno 84,5 x 68,5 cm sygn. p.d.: T. Popiel .883. | Kraków Obraz namalowany na p³ótnie sprowadzonym z Wiednia; naci¹gniêty na równie¿ wiedeñskie krosno.

Na odwrocie, na p³ótnie - w czêœci przys³oniêty poprzeczk¹ krosna - stempel wiedeñskiej firmy rozprowadzaj¹cej materia³y malarskie: W. KOLLER & Co | IN WIEN | Mariahilferstrasse 33 | Silberne Medaille. Stempel tej¿e firmy wyt³oczony jest równie¿ na prawej bocznej listwie krosna: W. KOLLER & CO | IN WIEN. Na listwie górnej ma³a nalepka z napisem atramentem: 160.

15 000 z³

estymacja: 20 000 - 30 000

Tadeusz Popiel, malarz dziœ trochê zapomniany, za ¿ycia cieszy³ siê du¿¹ popularnoœci¹, uznaniem i wziêciem. Uczeñ i admirator Jana Matejki kszta³ci³ siê w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych (od 1876), a nastêpnie studiowa³ w Wiedniu u Hansa Makarta (1885) i w Akademii w Monachium u Karla Piloty’ego i Aleksandra Wagnera oraz w prywatnej szkole Stanis³awa Grocholskiego (po 1885).

Wiele podró¿owa³ po Europie; w kraju przebywa³ g³ównie w Krakowie i we Lwowie. W roku 1897 mieszka³ w Czerniowcach, sk¹d robi³ wycieczki do Rumunii. Czynny na wielu polach, obok malarstwa sztalugowego zajmowa³ siê malarstwem œciennym. W zwi¹zku z licznymi zamówieniami wyje¿d¿a³ do Petersburga i Moskwy. W roku 1899 wygra³ konkurs na malarsk¹ dekoracjê kaplicy œw. Stanis³awa przy bazylice œw. Antoniego w Padwie. Uczestniczy³ w wystawach,

tak w kraju jak i za granic¹, a jego obrazy kilkakrotnie nagradzano medalami, m.in. w roku 1893 za obraz Po burzy uzyska³ z³oty medal na œwiatowej wystawie w San Francisco. Malowa³ przede wszystkim obrazy religijne i historyczne, ale równoczeœnie sceny rodzajowe, w tym tak¿e o tematyce ¿ydowskiej, portrety i pejza¿e, m.in. wiele widoków tatrzañskich. Wspó³pracowa³ z Wojciechem Kossakiem i Janem Styk¹ przy Panoramie Rac³awickiej oraz ze Styk¹ przy panoramach Golgota i Bem w Siedmiogrodzie. W 1910 wspólnie z Zygmuntem Rozwadowskim namalowa³ dioramê Grunwald (obecnie w Muzeum Historycznym we Lwowie), a samodzielnie Branki w jasyrze i Golgotê dla lwowskiego koœcio³a oo. Bernardynów (obecnie w koœciele zakonu w Krakowie).

10 TEODOR AXENTOWICZ (Braszów w Siedmiogrodzie 1859 - Kraków 1938)

SAMOTNA W MIEŒCIE. PARY¯ANKA. SCENA ULICZNA, 1887 olej, p³ótno 55,3 x 46 cm sygn. u do³u poœrodku: T. Axentowicz | Paris 1887

85 000 z³

estymacja: 100 000 - 150 000

W szkicowo potraktowanej, opartej na kontraœcie form i barw - scenie ulicznej z postaciami kobiety i mê¿czyzny, którzy samotnie przemierzaj¹ opustosza³y o œwicie plac miejski, dominuje delikatna per³owo-szara tonacja. Ta subtelna harmonia kolorystyczna sprzyja wydobyciu wdziêku sylwetki kobiecej, wdziêku tak charakterystycznego dla g³ównego nurtu póŸniejszej sztuki Axentowicza, wybitnego twórcy portretów salonowych. Jednak rozwi¹zanie tej sceny, sugestywnoœæ nastroju i tajemniczoœæ sytuacji, pozwala te¿ myœleæ o symbolice przera¿aj¹cego miasta-molocha i zagubieniu w nim samotnej ludzkiej istoty.

Axentowicz, absolwent monachijskiej Akademii Sztuk Piêknych (studia 1879-1882), maluj¹c tê kompozycjê przebywa³ ju¿ od piêciu lat w Pary¿u, gdzie doskonali³ sw¹ sztukê w pracowni akademickiego portrecisty, Emila Augusta Carolusa-Durana. Nawi¹zane wówczas kontakty ze œrodowiskiem artystycznym, zaowocowa³y nie tylko rozwojem jego talentu malarskiego, ale równie¿ pog³êbieniem

intelektualnym. Dostarczy³y mu te¿ modeli z tego w³aœnie krêgu (m.in. aktorka Sarah Bernhardt, Henri Fouquier redaktor „Le Figaro“ i jego córka Henrietta). Wyrobiony wówczas zmys³ obserwacji pozwoli³ artyœcie na udoskonalenie rêki w umiejêtnoœci uchwycenia ludzkiej sylwetki ze zmiennoœci¹ jej póz i gestów. Z tego okresu do naszych czasów zachowa³y siê tylko nieliczne dzie³a malarskie czy rysunkowe, a do wyj¹tków nale¿¹ sceny rodzajowe. Rozproszone lub zaginione, tylko w czêœci zosta³y przypomniane polskiej publicznoœci na monograficznej wystawie Axentowicza w krakowskim Muzeum Narodowym w roku 1998 (np. Nad morzem, 1883).

Prezentowany tu obraz znakomicie poszerza nasz¹ wiedzê o tym wczesnym nurcie twórczoœci Axentowicza oraz o jego artystycznym potencjale w przedstawianiu scen rodzajowych o wymowie symbolicznej.

Wed³ug ekspertyzy p. El¿biety Charaziñskiej z dn. 22 lutego 2015 r. (w za³¹czeniu)

11 TADEUSZ STYKA

12 JAKUB (JACQUES) ZUCKER

(Kielce 1889 - Nowy Jork 1954)

(Radom 1900 - Pary¿ [?] 1981)

POLKA. LA POLONAISE

DZIEWCZYNA W CZERWONEJ BLUZCE

olej, tektura, 56,3 x 40,5 cm sygn. po prawej: TADÉ. STYKA. Na odwrocie dwie niewielkie nalepki z napisami atramentem: - 1. 1385 | 1 : 254; - 2. Tadé-Styka | La Polonaise.

Ponadto okr¹g³¹ nalepka z drukowanym, kolorowym ornamentem roœlinnym; nad ni¹ napisy tuszem: 1973 | J. - T. S. Na tekturze napisy kredk¹: 1001 oraz 57 x 41 (w ramce)

olej, p³ótno, 46 x 56 cm sygn. l.d.: J. ZUCKER

12 000 z³

10 000 z³

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 15 000 - 20 000

Oryginalne krosno; kliny z t³oczonym napisem - nazw¹ firmy: FREDRIX | Artists Materials | NEW YORK Na kroœnie drukowana nalepka (litery na czarnym tle): Associated American Artists | 711 Fifth Avenue New York, N.Y.

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 15 000 - 20 000

13 TEODOR AXENTOWICZ (Braszów w Siedmiogrodzie 1859 - Kraków 1938)

CHWILA ODPOCZYNKIU pastel, papier 68 x 50 cm sygn. p.d.: T. Axentowicz

19 000 z³

estymacja: 25 000 - 40 000

Teodor Axentowicz - malarz, pastelista, litograf - by³ jednym z najbardziej znanych i cenionych malarzy polskich. Kszta³ci³ siê w Akademii Sztuk Piêknych w Monachium pod kierunkiem Gabriela Hackla, Aleksandra Wagnera, Gyuli Benczúra. Studia uzupe³nia³ w Pary¿u, gdzie nastêpnie przebywa³ przez lat kilkanaœcie. Bra³ udzia³ w paryskich Salonach; w 1890 otrzyma³ cz³onkostwo Société Nationale des Beaux-Arts. W tym czasie wielokrotnie wyje¿d¿a³ równie¿ do Londynu. W 1895 powróci³ do kraju i zamieszka³ na sta³e w Krakowie, powo³any na profesora tamtejszej Szko³y Sztuk Piêknych (od 1900 Akademii). W uczelni tej naucza³ nieprzerwanie do 1934, dwukrotnie pe³ni¹c funkcjê rektora (lata 1910-11 oraz 1927-28). By³ jednym z cz³onków-za³o¿ycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka“, cz³onkiem wiedeñskiej „Secesji“ i wspó³pracownikiem jej pisma „Ver Sacrum“. Powodzenie przynios³y mu zw³aszcza idealizowane

wizerunki wytwornych dam oraz wdziêczne portrety dzieciêce. Malowa³ te¿ obrazy o tematyce rodzajowej; by³ jednym z pierwszych malarzy Huculszczyzny i Hucu³ów. Tworzy³ obrazy historyczne i kompozycje symboliczne zwi¹zane z up³ywem czasu, przemijaniem, staroœci¹. We wczesnym, monachijskim okresie by³y to obrazy utrzymane w duchu akademickiego realizmu; na póŸniejsz¹ twórczoœæ artysty wywar³o wp³yw angielskie malarstwo XVIII w. oraz dzie³a malarzy wspó³czesnych - Boldoniego, Whistlera, Sargenta. Jego obrazy cechuje dekoracyjnoœæ, elegancja, œwie¿oœæ subtelnej gamy kolorów i delikatna secesyjna stylizacja. Pocz¹tkowo malowa³ olejno i akwarel¹, a po 1890 przede wszystkim mistrzowsko opanowan¹ technik¹ pastelu. Zajmowa³ siê ilustratorstwem i litografi¹, projektowa³ plakaty wystaw „Sztuki“.

14 LEONARD WINTOROWSKI (Czerniowce [Lwów ?] 1875 - Warszawa 1927)

AKT, 1922 olej, p³ótno 94 x 185,5 cm sygn. p.d.: Leonard Wintorowski | Warszawa 1922

25 000 z³

estymacja: 35 000 - 45 000

Leonard Wintorowski pamiêtany jest dziœ przede wszystkim jako popularny malarz - batalista, a na rynku sztuki pojawiaj¹ siê najczêœciej obrazy o tej w³aœnie tematyce. Rzadziej spotyka siê prace innego nurtu jego twórczoœci - portrety, pejza¿e czy akty, które artysta malowa³ zw³aszcza w póŸniejszym okresie. Prezentowany tu obraz powsta³ w roku 1922, w jego kompozycji Wintorowski wyraŸnie nawi¹za³ do znanego obrazu Odpoczynek (1895) Wojciecha Gersona.

Leonard Wintorowski (lub Winterowski; nazwisko artysty podawane bywa w obu formach) - to popularny malarz, dziœ zapamiêtany g³ównie jako batalista. W latach 1895-1897 studiowa³ w Akademii Sztuk Piêknych w Krakowie; pocz¹tkowo pod kierunkiem Leopolda Loefflera, póŸniej u Teodora Axentowicza. W roku 1896 otrzyma³ srebrny medal za prace szkolne. Nastêpnie kszta³ci³ siê jeszcze w Akademii w Wiedniu, dok¹d wyjecha³ jako stypendysta Wydzia³u Krajowego.

Wystawiaæ zacz¹³ wczeœnie - debiutowa³ w roku 1897 na wystawie w Krakowskim Towarzystwie Przyjació³ Sztuk Piêknych. Wystawia³ tak¿e we Lwowie oraz w £odzi, Wiedniu i Berlinie. Podczas I wojny œwiatowej s³u¿y³ w armii austriackiej jako malarz - korespondent wojenny. Po wojnie zamieszka³ w Warszawie. We wczeœniejszym okresie swojej twórczoœci malowa³ portrety, pejza¿e, sceny rodzajowe,

obrazy religijne (np. Œw. Stanis³aw Kostka z roku 1912 dla lwowskiego koœcio³a œw. El¿biety). Zajmowa³ siê tak¿e malarstwem œciennym (polichromia w kolegiacie w Jaros³awiu, 1912-13) oraz ilustracj¹ ksi¹¿kow¹ (Dwanaœcie legend i podañ spod Krakowa, Lwów 1899).

W okresie póŸniejszym malowa³ te¿ akty, a przede wszystkim obrazy batalistyczne; najchêtniej epizody z wojny 1920 roku. Wykorzystywa³ przy tym w³asne szkice i studia rysowane i malowane w czasie s³u¿by wojskowej. Te dynamiczne kompozycje bojowe, malowane z polotem i brawur¹, znajdywa³y wielu chêtnych nabywców. Od roku 1920 artysta mieszka³ w Warszawie, wielokrotnie wystawia³ w warszawskim Towarzystwie Zachêty, gdzie w 1928 urz¹dzono poœmiertn¹ wystawê jego prac. W roku 1929 podobn¹ wystawê otwarto w Poznaniu.

15 JACEK MALCZEWSKI

Rysunek opisany i reprodukowany w katalogu wystawy: - Jacek Malczewski. Rysunki. [tekst A. Konopacki], Dom Muzyki i Tañca w Zabrzu, 2009, s. 30, nr kat. 41, il.

(Radom 1854 - Kraków 1929)

SZKICE POSTACI I G£OWA KOBIETY wêgiel, papier, 29 x 23,3 cm Na odwrocie rysunku okr¹g³y stempel z herbem Malczewskich Tarnawa i napisem w otoku: „Ze zbiorów Marii Malczewskiej“; obok odbity numer 112.

Na oprawie dwie nalepki wystaw rysunków Jacka Malczewskiego w Domu Muzyki i Tañca w Zabrzu (21 III - 19 IV 2009) oraz w krakowskim Salonie Antyków Connaisseur (28 V - 31 VII 2009).

2 000 z³

estymacja: 3 000 - 5 000

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

16 JULIUSZ KOSSAK (Wiœnicz 1824 - Kraków 1899)

AMAZONKA, 1892 akwarela, tusz, papier, 26,5 x 20,5 cm sygn. l.d.: Juliusz Kossak | 1892 17 000 z³

Informacja o artyœcie - kat. nr 37

estymacja: 20 000 - 30 000

17 LEON WYCZÓ£KOWSKI

18 LEON WYCZÓ£KOWSKI

(Huta Miastkowska k. Siedlec 1852 - Warszawa 1936)

(Huta Miastkowska k. Siedlec 1852 - Warszawa 1936)

Z KATEDRY WAWELSKIEJ. KONFESJA NAD GROBEM ŒW. STANIS£AWA, 1911

NAD TATRZAÑSKIM STAWEM, 1920

autolitografia, papier, 40,5 x 27,5 cm (w œwietle passe-partout) sygn. na kamieniu p.d.: LWyczo³ 1911

akwarela, o³ówek, papier 23,8 x 31,3 cm (w œwietle passe-partout) sygn. p.d. o³ówkiem: LWyczó³ 1920

1 000 z³

18 000 z³

estymacja: 3 000 - 5 000

Praca pochodzi ze zbiorowej teki graficznej zawieraj¹cej autolitografie 12 artystów. Teka nosi³a tytu³ Kraków 1911, a wydana zosta³a przez „Komitet Gospodarczy XI Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie cz³onkom swoim na pami¹tkê“. Autolitografie wykonane pod kierunkiem autorów odbito w krakowskim Zak³adzie Litografii Artystycznej Aureliusza Pruszyñskiego. W tym okresie Wyczó³kowski odbija³ tam zreszt¹ wszystkie swoje plansze, co wspomina³ po latach: „Mia³em przytu³ek u Pruszyñskiego przy Bramie Floriañskiej w Krakowie. Tam powsta³y: Teka ukraiñska i Litewska, Gdañska. Przedtem wspólna teka...“ Wiêcej o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 25 000 - 30 000

W 1904 Wyczó³kowski po raz pierwszy pojecha³ w Tatry i odt¹d jeŸdzi³ tam wielokrotnie, a nawet, wed³ug relacji ucznia artysty, Teodora Grotta, „na pewien czas opuœci³ pracowniê i przeniós³ siê na plener, w g³uche turnie nad Czarny Staw i na szczyty gór. [...] Studiowa³ pejza¿ górski o ka¿dej porze dnia. Ju¿ od wczesnego ranka z otwartego namiotu podpatrywa³ efekty œwiat³a pierwszych promieni s³oñca, jakie pada³y na olbrzymi masyw granitowych szczytów. Specjalnie lubi³ malowaæ góry w dnie pochmurne, ponure. Silne wra¿enie wywiera³y na Wyczó³a stawy górskie. Godzinami przesiadywa³ nad nimi.“ [cyt. za: Leon Wyczó³kowski. Listy i wspomnienia, oprac. M. Twarowska, Wroc³aw 1960, s. 274]

19 JÓZEF BRANDT (Szczebrzeszyn 1841 - Radom 1915)

NA POSTOJU, przed 1865 o³ówek, papier 26,6 x 38,2 cm sygn. p.d.: J. Brandt

6 000 z³

estymacja: 8 000 - 12 000

Prezentowany szkic o³ówkowy - przedstawiaj¹cy oddzia³ Tatarów z zagarniêtymi ³upami podczas postoju w stepie - mo¿na wi¹zaæ z bardzo wczesn¹ twórczoœci¹ artysty.

Malarska droga Józefa Brandta rozpoczyna siê w roku 1859 wyjazdem do Pary¿a i nauk¹ w tamtejszej pracowni Juliusza Kossaka.

Po dwóch latach m³ody artysta wraca do Warszawy ze swoimi rysunkami i akwarelami, a w 1861 roku po raz pierwszy pokazuje swój dorobek na wystawie w nowo powsta³ym Towarzystwie Zachêty Sztuk Piêknych.

Pozytywne opinie zachêcaj¹ malarza do wystawienia kolejnego cyklu rysunków bêd¹cych ilustracjami utworów literackich. Obok o³ówkowych szkiców pokazuje tak¿e pierwszy obraz olejny zatytu³owany Powrót Tatarów z bitwy pod Tychinem (1862). Nastêpnie powstaje kilka obrazów skomponowanych pod wp³ywem poematu Wincentego Pola Pachole hetmañskie, obrazów przedstawiaj¹cych liczne pochody i postoje podczas drogi, m.in: Pochód Lisowczyków (1863; Agra-Art, aukcja 4 VI 2000, w³asnoœæ prywatna), Pochód wojsk Tarnowskiego przeciwko Tatarom (1865; zaginiony), Powrót spod Wiednia (1865; w³asnoœæ prywatna) czy Popas czumaków przed karczm¹ (Muzeum Okrêgowe w Tarnowie).

Na obrazach Brandta jest wówczas dosyæ t³oczno. Ogl¹daj¹cy ma wra¿enie, ¿e w tych wielopostaciowych scenach autor wykorzysta³ mnóstwo pojedynczych szkiców przedstawiaj¹cych ludzi w ró¿nych pozach i gestach (m.in. Jarmark w Krakowskiem, 1868; w³asnoœæ prywatna). W taki sam sposób skomponowany jest te¿ prezentowany rysunek. Dla urozmaicenia kompozycji, Brandt pomiêdzy postaciami Tatarów narysowa³ znakomicie uchwyconego wielb³¹da, konie oraz kilka kóz. Modelowanie cia³ zwierz¹t pokazanych w ró¿nych skrótach zdradza warsztat dobrego obserwatora i zrêcznego artysty. Tak jak w innych wczesnych rysunkach, kreska o³ówka m³odego malarza jest jeszcze delikatna i niepewna, jednak trafnie poprowadzona. Zarówno bogata kompozycja, jak i sygnatura wskazuj¹ na to, ¿e prezentowany szkic o³ówkowy jest studium przygotowawczym do wiêkszego obrazu. We wczesnym okresie, tak jak nie w pe³ni jeszcze ukszta³towane malarskie i rysunkowe cechy stylowe, tak te¿ podpis artysty przybiera³ ró¿ne formy. Brandt stosowa³ wówczas b¹dŸ sam inicja³, b¹dŸ pierwsz¹ literê imienia i nazwisko lub te¿ pe³ny autograf. Sposób prowadzenia liter wykazywa³ jednak pewne cechy wspólne, które wystêpuj¹ równie¿ w sygnaturze analizowanej pracy.

Opracowa³ dr Mariusz Klarecki

20 JAN MATEJKO (Kraków 1838 - Kraków 1893)

SZKIC WIELOPOSTACIOWEJ KOMPOZYCJI ORAZ SZKIC POSTACI LE¯¥CEGO MʯCZYZNY, 1868 o³ówek, papier 20,8 x 16,8 cm sygn. po prawej: JM [monogram wi¹zany] | 1868 rp.ni¿ej napis: do Szalonego Xcia | graj¹cego

6 000 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

Rysunek, bêd¹cy niew¹tpliwie autentyczn¹ prac¹ Jana Matejki, jest swobodnym szkicem kompozycyjnym do zamierzonego, ale nie zrealizowanego obrazu. Umieszczony na nim napis, okreœlaj¹cy temat jako „Szalony ksi¹¿ê graj¹cy“, nasuwa ostro¿ne przypuszczenie, ¿e mo¿e tu chodziæ o Jana II Szalonego (1435-1504) ostatniego z Piastów g³ogowsko-¿agañskich, zwanego te¿ Z³ym, Dzikim, Okrutnym.

Matejko interesowa³ siê histori¹ Œl¹ska (np. Wyjazd Henryka Pobo¿nego w Legnicy; 1865) i mog³y go zainspirowaæ burzliwe dzieje Szalonego Ksiêcia. To jednak tylko domys³y, nic bli¿szego nie jest

nam wiadome. Pewne jest jednak, ¿e istnia³y i inne rysunki, okreœlone analogicznie, jako szkice do „Szalonego ksiêcia graj¹cego“.

Cztery takie prace znajdowa³y siê mianowicie w kolekcji Edwarda Rejchera i s¹ wymienione w katalogu jego zbiorów, przy czym jeden z tych rysunków jest tam reprodukowany. (patrz: Katalog zbiorów Edwarda Rejchera [Wiedeñ] MCMXVIII, s. 12; Album II „Szkice do wielkich obrazów“; il. na s. nlb.). Miejsce ich przechowywania obecnie nie jest znane.

21 JAN STYKA (Lwów 1858 - Rzym 1925)

NIMFA KALIPSO ODNAJDUJE ODYSSA, 1911-1923 olej, tektura 80 x 60,3 cm sygn. po lewej u do³u: Jan Styka Na odwrocie napisy kredk¹: Z. oraz 8[.]95[.].

Ponadto dwie nalepki z odrêcznymi napisami: -1. 7[.] JAN STYKA | Odysee XXIV.; -2. Calypso retrouve Ulysse.

12 000 z³

estymacja: 15 000 - 25 000

Obraz ilustruje scenê z pi¹tej pieœni homerowskiej Odysei, w której rozkochana w Odyssie piêknow³osa nimfa Kalipso z wyspy Ogigii, pos³uszna przekazanemu jej przez Hermesa rozkazowi Dzeusa, powiadamia bohatera o swej zgodzie na jego powrót do Itaki. „...nimfa czcigodna, pos³uszna Dzeusa wezwaniu, posz³a do wielkodusznego Odyssa. Znalaz³a go siedz¹cego na skalistym wybrze¿u. Oczy nie obsycha³y od ³ez, s³odkie ¿ycie uchodzi³o w ¿a³osnym wyczekiwaniu powrotu, bo ju¿ nie podoba³a mu siê nimfa. Z musu przesypia³ noce w g³êbokich pieczarach, przy chc¹cej niechêtny, a dniami siadywa³ na ska³ach wybrze¿a, nêkaj¹c serce ³zami, jêkami i bólem. £zy lej¹c wpatrywa³ siê w morze niestrudzone. Arcyboska stanê³a przy nim i rzek³a: - Mój biedaku! Nie bêdziesz siê wiêcej smuci³ ani marnowa³ ¿ycia: ju¿ jestem gotowa ciê odes³aæ, Œcinaj spi¿em wielkie drzewa i rób tratwê szerok¹, na niej wznieœ pomost wysoki i ruszaj w mgliste morze. A ja dam chleba, wody, wina czerwonego do woli, ¿ebyœ mia³ czym g³ód opêdziæ, i w szaty odziejê, i poœlê za tob¹ wiatr, byœ ca³o dojecha³ do ziemi ojczystej, jak chc¹ bogowie, w³adcy niebios szerokich, potê¿niejsi ode mnie w zamys³ach i czynach“. (przek³ad Jana Parandowskiego)

Jan Styka - popularny malarz scen historycznych i batalistycznych, autor obrazów alegorycznych i religijnych, portrecista, ojciec malarzy Tadeusza i Adama Styków. Studiowa³ w Akademii Sztuk Piêknych w Wiedniu, nastêpnie w Rzymie, a w latach 1882-1885 u Jana Matejki w Szkole Sztuk Piêknych w Krakowie. Po studiach spêdzi³ kilka lat w Pary¿u, póŸniej mieszka³ we Lwowie. W roku 1895 podró¿owa³ do Palestyny. Po 1900 stale mieszka³ w Pary¿u, sk¹d wyje¿d¿a³ do Stanów Zjednoczonych, W³och i Grecji. Uczestnik wielu wystaw, m.in. paryskich Salonów czy Wystawy Œwiatowej w St. Louis (1904), cieszy³ siê znaczn¹ popularnoœci¹, a nawet

Jest to jedno z 83 p³ócien ilustruj¹cych homerowsk¹ Odysejê, cyklu nad którym Styka pracowa³ od roku 1911, kiedy to wybra³ siê w podró¿ œladami Odyssa, aby przygotowaæ potrzebne szkice i materia³y. W roku 1923 wiêkszoœæ obrazów cyklu „Odysei“ artysta pokaza³ w Grand Palais na wiosennym Salonie Paryskim, a póŸniej te¿ na innych wystawach, równie¿ w Polsce. Obrazy Styki pos³u¿y³y jako ilustracje do luksusowego, szeœciotomowego wydania Odysei, które w nak³adzie 500 numerowanych egzemplarzy ukazywa³o siê w Pary¿u w latach 1922-1927. Edycja ta zosta³a przyjêta entuzjastycznie, a artystê uhonorowano Krzy¿em Legii Honorowej. Recenzenci - z zachwytem i przesadnym patosem - pisali, na przyk³ad, ¿e „niepodobna obecnie oddzieliæ imienia Homera od imienia Jana Styki“ oraz, ¿e „obrazy artysty s¹ najpiêkniejszym komentarzem do Odysei i ktokolwiek odt¹d chcia³by czytaæ ze zrozumieniem dzie³o boskiego Homera, musi je czytaæ oczyma zapatrzonymi w dzie³o Styki“.

Obraz wymieniony, m.in. w: - Okrê¿na wystawa dzie³ Jana Styki, Tadeusza Styki. Adama Styki, Nowy Œwiat 67, Warszawa 1930, s. nlb. nr kat. 66. (XXIV. Kalypso odnajduje Ulissesa; bez podania techniki).

s³aw¹. By³ cz³onkiem Akademii Œw. £ukasza w Rzymie. By³ równie¿ pomys³odawc¹ i wspó³twórc¹ s³awnych panoram - eksponowanej dziœ stale we Wroc³awiu Panoramy bitwy pod Rac³awicami (lata 1892-1894; wraz W. Kossakiem i innymi), Golgoty (1896; obecnie w Los Angeles), Panoramy Siedmiogrodzkiej (1897; pociêta na czêœci, zachowa³y siê tylko fragmenty), i Mêczeñstwa Chrzeœcijan w cyrku Nerona (1899; p³ótno zaginione podczas pierwszej wojny œwiatowej). Zajmowa³ siê ilustratorstwem, m.in. przygotowa³ ilustracje do luksusowego wydania Quo vadis? Sienkiewicza.

22 ROMAN BRATKOWSKI

23 W£ADYS£AW CZACHÓRSKI

(Lwów 1869 - Wieliczka 1954)

(Lublin 1850 - Monachium 1911)

KWITN¥CY SAD, 1923

PORTRET DZIEWCZYNKI, lata 70. XIX w.

olej, tektura 64 x 89 cm sygn. p.d.: Bratkowski | 923

akwarela, papier naklejony na tekturê 40,5 x 30,5 cm (owal; wymiary w œwietle passe-partout) sygn l.d.: Czachórski

3 000 z³

Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 5 000 - 8 000

8 000 z³

estymacja: 12 000 - 20 000

Portret dziewczynki, akwarela o charakterze du¿ej miniatury, namalowana zapewne na konkretne zamówienie jeszcze w latach 70.

XIX wieku, „stanowi wirtuozerski popis techniczny. Wykonanie jej wymaga³o znacznego nak³adu czasu, pracy i wysokich umiejêtnoœci rysunkowych. Jednoczeœnie wybór l¿ejszej, bardziej subtelnej techniki, lepiej wspó³graj¹cej z charakterem wizerunku i z delikatnoœci¹ ma³ej modelki wskazuje na wysok¹ kulturê artystyczn¹ malarza i znakomite wyczucie efektu. Ze wzglêdu na swój unikalny charakter obraz zyskuje szczególne walory kolekcjonerskie“. [z ekspertyzy pañ Anny Dajnowskiej i Jadwigi Oczko-Koz³owskiej z dnia 9 stycznia 2015 (w za³¹czeniu)]

24 TEODOR AXENTOWICZ

25 JULIAN FA£AT

(Braszów w Siedmiogrodzie 1859 - Kraków 1938)

(Tulig³owy k. Lwowa 1853 - Bystra k. Bielska 1929)

Z HUCULSZCZYZNY. POWRÓT Z CERKWI

PORTRET MALARZA FRANCISZKA EJSMONDA, 1922

olej, p³ótno naklejone na tekturê, 35 x 45 cm sygn. u do³u poœrodku: T. Axentowicz

akwarela, papier 52,5 x 36 cm sygnatura, data i dedykacja autorska l.d.: Drogiemu przyjacielowi | Franciszkowi Ejsmondowi | ofiarowujê ten szkic | Jul Fa³at | 1922

12 000 z³

estymacja: 15 000 - 25 000

Axentowicz by³ jednym z pierwszych polskich artystów maluj¹cych, tak póŸniej popularne, obrazy z ¿ycia Hucu³ów. Motywy huculskie powtarza³ w wielu wariantach i uk³adach kompozycyjnych, malowanych olejno, akwarel¹ b¹dŸ pastelami. Najczêœciej by³y to obrazy przedstawiaj¹ce Hucu³ów podczas uroczystoœci obchodzonych w koœciele prawos³awnym w Dzieñ Objawienia Pañskiego (Trzech Króli), a przez pamiêæ chrztu Chrystusa zwanych „Jordanem“ lub te¿ obrazy zwi¹zane ze œwiêtem Matki Boskiej Gromnicznej. Prezentowan¹ pracê, wobec braku akcesoriów pozwalaj¹cych jednoznacznie okreœliæ charakter sceny (dzbany, gromnice), okreœlamy umownym tytu³em Z Huculszczyzny. Powrót z cerkwi.

20 000 z³

estymacja: 30 000 - 40 000

Obraz pochodzi ze zbiorów rodziny portretowanego Franciszka Ejsmonda, znanego malarza z krêgu „polskich monachijczyków“, wykszta³conego w Warszawie i Monachium, a od roku 1894 osiad³ego w D¹brówce ko³o Grodziska. Franciszek Ejsmond malowa³ portrety, kompozycje figuralne, motywy z polowañ, sceny rodzajowe pogodne obrazy ilustruj¹ce wiejskie ¿ycie rodzinne (Szczêœcie rodzinne, ABC - pierwsze czytanie, Pociecha rodziców, Przed ko³ysk¹).

Informacja o artystach - kat nr 13 i 36

26 JULIAN FA£AT (Tulig³owy k. Lwowa 1853 - Bystra k. Bielska 1929)

CH£OPIEC Z GA£¥ZK¥ BZU, 1911 akwarela, papier 54 x 36,5 cm (w œwietle ramy) sygn. l.d.: Jul Fa³at Bystra 1911

20 000 z³

estymacja: 30 000 - 40 000

Julian Fa³at - malarz i pedagog - jeden z najwybitniejszych artystów polskich okresu prze³omu XIX i XX wieku, cz³onek polskich i europejskich stowarzyszeñ twórczych oraz Królewskiej Akademii Sztuk Piêknych w Berlinie, wielokrotnie odznaczany medalami na wystawach miêdzynarodowych. Studiowa³ malarstwo u W³adys³awa £uszczkiewicza i Leona Dembowskiego w Szkole Sztuk Piêknych w Krakowie (1868-71 i 1881) i w Akademii Sztuk Piêknych w Monachium u Alexandra Strähubera i Johana Leonhardta Raaba (1877 -1880). Po studiach spêdzi³ kilka miesiêcy w Rzymie, w 1884 by³ w Pary¿u i w Hiszpanii, a w 1885 odby³ podró¿ morsk¹ dooko³a œwiata. W 1886 podczas polowania u ks. Radziwi³³ów w Nieœwie¿u pozna³ póŸniejszego cesarza Niemiec Wilhelma II - dla którego nastêpnie w latach 1886-1895 pracowa³ w Berlinie jako malarz nadwor-

ny. W latach 1894-1896 wspó³pracowa³ z Wojciechem Kossakiem przy panoramie Berezyna. W 1895 zosta³ powo³any na stanowisko dyrektora Szko³y Sztuk Piêknych w Krakowie, w której gruntownie zreformowa³ system nauczania, przekszta³caj¹c tê uczelniê w nowoczesn¹ Akademiê Sztuk Piêknych (1900). Do roku 1910 by³ rektorem Akademii; po przejœciu na emeryturê osiad³ w miejscowoœci Bystra ko³o Bielska. Znakomity akwarelista, malowa³ tak¿e olejno.

We wczeœniejszym okresie tworzy³ w konwencji realistycznej, z czasem rozjaœni³ i wzbogaci³ paletê, a w akwarelach wprowadza³ rozlewn¹ plamê barwn¹. Zas³yn¹³ jako malarz scen myœliwskich rozgrywaj¹cych siê najczêœciej w zimowej scenerii; malowa³ te¿ pejza¿e, wiejskie sceny rodzajowe, portrety, widoki miejskie.

27 JULIAN FA£AT (Tulig³owy k. Lwowa 1853 - Bystra k. Bielska 1929)

NA DRODZE DO NIEŒWIE¯A, ok. 1900 akwarela, tektura 60 x 137 cm sygn. l.d.: JFa³at | Nieœwie¿ (inicja³y wi¹zane)

25 000 z³

estymacja: 35 000 - 50 000

Obraz Na drodze do Nieœwie¿a jest jednym z póŸniejszych autorskich opracowañ motywu zaobserwowanego i malowanego podczas któregoœ z pobytów artysty w Nieœwie¿u, na prze³omie lat 80. i 90.

XIX w. Do Nieœwie¿a Fa³at jeŸdzi³ wówczas kilkakrotnie; po raz pierwszy w roku 1886. „Nieœwieskie“ tematy - pejza¿e i sceny z zimowych polowañ - powraca³y póŸniej w jego malarstwie jeszcze przez lata. Sam artysta, wspominaj¹c owe czasy, zapisa³ w swych pamiêtnikach: „wróci³em do Nieœwie¿a, aby gruntownie poznaæ ten ju¿

ukochany œwiat, w którym czeka³a mnie niezwykle malownicza zima [...] Wola³em malowaæ, polowaæ i ¿yæ w budanach leœnych, ni¿ przebywaæ w salonach berliñskich milionerów. Dzisiaj, po kilkudziesiêciu latach, dziêkujê opatrznoœci, ¿e mia³em tyle si³y woli, aby daæ pierwszeñstwo sztuce. Tymi latami studiów ¿yjê bowiem do dziœ dnia, przetrawiaj¹c i opracowuj¹c prawie wci¹¿ na nowo niewyczerpane tematy - wra¿enia z ukochanej krainy.“ (J. Fa³at, Pamiêtniki, wyd. I, Warszawa 1935; wyd. II, Katowice 1987).

28 ROMAN KOCHANOWSKI

29 JULIAN FA£AT

(Kraków 1857 - Freising k. Monachium 1945)

(Tulig³owy k. Lwowa 1853 - Bystra k. Bielska 1929)

PEJZA¯ ZIMOWY Z TOPOLAMI, ok. 1920

Z POLESIA. ZIMA, po 1920

olej, papier, 23 x 15 cm (w œwietle ramy) Na odwrocie - na tekturowych plecach - nalepka wystawy w Muzeum im. Oskara Kolberga w Przysusze.

akwarela, gwasz, karton naklejony na p³ótno 32 x 65,5 cm (w œwietle ramy) sygn. p.d.: JFa³at | Bystra (inicja³y wi¹zane)

12 000 z³

15 000 z³

estymacja: 18 000 - 25 000

Obraz opisany i reprodukowany w: - Roman Kochanowski [1857-1945]. W 150. rocznicê urodzin, [red. i opracowanie Z. K. Posiada³a], Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, Radom 2007, s. 236, nr kat. 139, il. na s. 153.

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 20 000 - 30 000

Prezentowany obraz ³¹czyæ nale¿y z wiêkszym zespo³em dzie³ Fa³ata - pejza¿y z powtarzanymi motywami z Polesia dok¹d artysta od lat 90. XIX w. - wielokrotnie jeŸdzi³ i gdzie znajdowa³ liczne tematy malarskie. W swoich pamiêtnikach pisa³: - „Tymi latami studiów ¿yjê bowiem do dziœ dnia, przetrawiaj¹c i opracowuj¹c prawie wci¹¿ na nowo niewyczerpane tematy - wra¿enia z ukochanej krainy.“ Tak¿e i ten obraz jest póŸniejszym przetworzeniem „poleskiego“ motywu, malowanym ju¿ w czasie pobytu w Bystrej.

30 STANIS£AW CZAJKOWSKI

31 ROMAN KOCHANOWSKI

(Warszawa 1878 - Sandomierz 1954)

(Kraków 1857 - Freising k. Monachium 1945)

OSTY

JESIEÑ, przed lub 1896

olej, deska, 23,6 x 15,5 cm sygn. l.d.: ST. CZAJKOWSKI Na odwrocie napisy i nalepki.

Napisy: 15; „Osty“ | ok. 1902; St. CZ. | inw. 6.; 3 (w kó³ku); TR (monogram wi¹zany) Nalepki: - 1. z napisami o³ówkiem: M (w kó³ku), 30, 8; - 2. z drukowanym numerem 30; - 3. nalepka wystawowa (wydruk komputerowy) o treœci: „Wystawa OBRAZ ŒWIATA, KTÓRY PRZEMIJA. INSPIRACJE SZTUK¥ JAPONII W MALARSTWIE JANA STANIS£AWSKIEGO I JEGO UCZNIÓW“ Muzeum Sztuki i Techniki Japoñskiej Manggha maj-wrzesieñ 2007; - 4. Muzeum Regionalne w Stalowej Woli „Obraz œwiata, który przemija. Inspiracje sztuk¹ Japonii w malarstwie Jana Stanis³awskiego i jego uczniów“ wrzesieñ - paŸdziernik 2007

olej, deska, 7,5 x 22 cm sygn. l.d.: R. Kochanowski

8 000 z³

estymacja: 12 000 - 15 000

Obraz wymieniony w: - Stanis³aw Czajkowski (1878-1954), [katalog], MKiS, CBWA, War szawa „Zachêta“, Warszawa 1980, s. nlb., nr kat. 15 (wystawiony jako w³asnoœæ ¿ony artysty p. Anny Laudañskiej-Czajkowskiej oraz p. Ireny Koœcia³kowskiej).

- A. Król, Obraz œwiata, który przemija. Inspiracje sztuk¹ Japonii w malarstwie Jana Stanis³awskiego i jego uczniów / Image of a floating world: Japanese art inspirations in the paintings of Jan Stanis³awski and his students, Muzeum Sztuki i Techniki Japoñskiej MANGGHA w Krakowie, Kraków 2007, s. 116, nr kat. 198, il.

Na odwrocie ramy napisy atramentem: - l.g.: W= Künstlerhaus 1896 gek[auft ?] | E. 7 [...]; - p.g. (t¹ sam¹ rêk¹): für Else zu Weih [...] | 1896 | E[rnst].

Wzd³u¿ krawêdzi bocznej napis farb¹: 142-38354-1.

Ponadto u do³u firmowy stempel: [Ge]brüder Oberndorfer | Malbretter & Rahmengeschäft | München Theresienstr. 25.

Jak wnioskowaæ mo¿na z dawnych napisów na ramie, obraz zosta³ zakupiony w roku 1896 po wystawie w wiedeñskim Künstlerhaus.

12 000 z³

estymacja: 20 000 - 30 000

Informacja o artystach - www.agraart.pl

32 ROMAN KOCHANOWSKI

33 IWAN TRUSZ

(Kraków 1857 - Freising k. Monachium 1945)

(Wysocko 1869 - Lwów 1941)

W ZAGRODZIE

PEJZA¯ NADMORSKI Z KRYMU, lata 1900-1910

olej, tektura, 17,2 x 12,1 cm sygn. p.d.: R. Kochanowski

olej, tektura, 34 x 49,5 cm sygn. u do³u po lewej szaro-zielona farb¹: I. Trusz Na odwrocie napisy o³ówkiem: 9.; 234; Krym. W lewym dolnym naro¿niku owalny stempel lwowskiego Magazynu Farb i Sk³adu Materia³ów: ALFRED BEACOCK | LWÓW | ul. Kopernika 5.

6 000 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

Informacja o artystach - www.agraart.pl Motyw pejza¿owy kilkakrotnie malowany przez artystê. Podobne prace eksponowane by³y, m.in. na wystawie Iwana Trusza ze zbiorów lwowskich zorganizowanej w Galerii Sztuki w Sopocie w roku 2011. (patrz katalog: S³oneczne akordy w palecie Iwana Trusza, Prace ze zbiorów Muzeum Narodowego we Lwowie im. Andrzeja Szeptyckiego, Pañstwowa Galeria Sztuki, Sopot 2011, s. 59-60, nr. kat. 60, 61, il.)

14 000 z³

estymacja: 16 000 - 20 000

34 ALFRED TERLECKI (Warszawa 1883 - Kraków 1973)

WIDOK KRAKOWA, 1936 olej, p³ótno 76 x 66,5 cm sygn. p.d.: ALFRED TERLECKI. 1936.

5 000 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

Widok na centrum miasta ujêty od strony pó³nocnej. Na pierwszym planie poza pasem Plantów widaæ Arsena³, Basztê Ciesielsk¹, dach i szczyt koœcio³a ks. pijarów. W dali - w lekkiej mgle - widnieje wysoka sylweta koœcio³a Mariackiego i wie¿e katedry na Wawelu.

Alfred Terlecki - malarz, grafik, pedagog, taternik. Studia artystyczne rozpocz¹³ w Warszawie, gdzie krótko uczy³ siê u Xawerego Dunikowskiego w Szkole Sztuk Piêknych (otwartej w 1904). W latach 1906-1917 studiowa³ pod kierunkiem Leona Wyczó³kowskiego i Józefa Mehoffera w Akademii Sztuk Piêknych w Krakowie. W 1914 wst¹pi³ do Legionów Polskich (zwolniony ze wzglêdów zdrowotnych). W okresie 1915-1919 uczy³ rysunku w szko³ach w Zakopanem. W latach 1929-1947 by³ profesorem krakowskiej ASP, a w latach trzydziestych prowadzi³ w Krakowie w³asn¹ szko³ê malarstwa.

Ze swymi uczniami przyje¿d¿a³ na plenery na Podhale i w Tatry. By³

znan¹ postaci¹ Zakopanego, taternikiem i narciarzem. Uczestniczy³ w kilku wyprawach ratunkowych TOPR, m.in. po Rafa³a Malczewskiego (1917). Nale¿a³ do Towarzystwa „Sztuka Podhalañska“ (prezes 1921/1922), by³ cz³onkiem Grupy Zachêta i ZPAP. Malowa³ przede wszystkim dekoracyjnie stylizowane pejza¿e tatrzañskie, w tym wiele z otoczenia Morskiego Oka czy Hali G¹sienicowej.

Malowa³ te¿ widoki Krakowa, portrety i wnêtrza. Zajmowa³ siê drzeworytem. Prace artysty znajduj¹ siê, m.in. w Muzeach Narodowych Warszawy i Krakowa, ale najwiêkszy ich zespó³ posiada Muzeum Tatrzañskie w Zakopanem.

35 STANIS£AW MAS£OWSKI (W³odawa 1853 - Warszawa 1926)

TARG W MIASTECZKU, lata 80. XIX w. olej, p³ótno 52,5 x 93,5 cm sygn. l.d.: SMas³owski (inicja³y wi¹zane)

27 000 z³

estymacja: 35 000 - 45 000

Obraz powsta³ zapewne w latach 80. XIX w. Mas³owski malowa³ wówczas wiejskie i ma³omiasteczkowe sceny rodzajowe osadzone w realiach mazowieckiego krajobrazu, studiowanego bezpoœrednio w plenerze. A bliska znajomoœæ ze Stanis³awem Witkiewiczem oraz grup¹ artystów i literatów skupionych wokó³ pisma „Wêdrowiec“ zaowocowa³a tak¿e wiêkszym realizmem tych prac artysty.

Stanis³aw Mas³owski by³ uczniem Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamiñskiego w Warszawskiej Klasie Rysunkowej. Po studiach stale mieszka³ w Warszawie, sk¹d corocznie wyje¿d¿a³ na plenery malarskie. W latach 1875-1886 wielokrotnie bywa³ na Ukrainie; fascynacja tamtejszym krajobrazem i folklorem sprawi³a, ¿e namalowa³ wówczas szereg obrazów rodzajowych z postaciami Kozaków (Taniec Kozaków, Dumka Jaremy). W roku 1886 przebywa³ w Monachium; po 1900 kilkakrotnie jeŸdzi³ do W³och i do Pary¿a; w 1912

podró¿owa³ na Sycyliê i do Tunisu; w 1922 by³ znów we W³oszech.

Po roku 1903 wiele czasu spêdza³ w podwarszawskiej Woli Rafa³owskiej. Obok malarstwa olejnego uprawia³ akwarelê i w tej trudnej technice doszed³ do prawdziwego mistrzostwa. W licznych pejza¿ach czy kompozycjach rodzajowych spojrzenie malarza-realisty ³¹czy³ z niebywa³ym zmys³em dekoracyjnoœci, próbuj¹c - wed³ug w³asnych s³ów - stworzyæ „coœ w rodzaju syntezy pejza¿u polskiego“.

36 ALFRED WIERUSZ-KOWALSKI (Suwa³ki 1849 - Monachium 1915)

W DRODZE NA JARMARK, lata 70. XIX w. olej, p³ótno 21,5 x 47,5 cm sygnowany l.d.: A. Wierusz - Kowalski Na kroœnie dwie ma³e nalepki z niebiesk¹ obwódk¹; na jednej z nich atramentem numer: 750.

200 000 z³

estymacja: 250 000 - 300 000

Alfred Wierusz-Kowalski, mimo ¿e stale mieszka³ w Monachium, malowa³ przede wszystkim, osadzone w rodzimych, polskich realiach, sceny rodzajowe i drobne epizody z codziennego ¿ycia mieszkañców polskich wsi i ma³ych miasteczek. Ich zwyczaje, specyficzn¹ atmosferê, zabudowê i okoliczny krajobraz artysta zna³ doskonale z autopsji.

Podczas bytnoœci i podró¿y po kraju wykona³ wiele malarskich szkiców i rysunków, które póŸniej wykorzystywa³ w obrazach, wyró¿niaj¹cych siê dba³oœci¹ o realia, dosadn¹ charakterystyk¹ postaci, œwietnym ruchem koni.

W prezentowanym obrazie artysta przedstawi³ piaszczyst¹ drogê biegn¹c¹ wzd³u¿ nasypu kolejowego, na którym widaæ jad¹cy poci¹g z k³êbami dymu unosz¹cymi siê nad lokomotyw¹. Przed nasypem zatrzyma³y siê furmanki, na jednej z nich kobieta bawi ma³e dziecko, a woŸnice spokojnie czekaj¹ na przejazd poci¹gu.

Konie w tradycyjnych zaprzêgach z ho³oblami i duh¹ oraz pêdz¹ca „kolej ¿elazna“ - to znak czasu, ilustruj¹cy zachodz¹ce przemiany.

Pejza¿ przypomina - znany artyœcie - krajobraz Podlasia, gdzie w roku 1862 otwarto pierwsz¹ liniê kolejow¹ ³¹cz¹c¹ Warszawê z Petersburgiem i biegn¹c¹, m.in. przez Bia³ystok. Obraz - stylowo i kompozycyjnie - bliski jest Powrotowi z jarmarku - wystawionemu w D.A. Agra-Art w 2007 i powsta³ zapewne w tym samym czasie, w 70. latach XIX w.

Natomiast do motywu „konia i poci¹gu“ artysta wraca³ i póŸniej, maluj¹c np. Postój (ok.1890), obraz reprodukowany w ksi¹¿ce H.P. Bühlera o malarzach szko³y monachijskiej (wydanie polskie pt. Polska szko³a monachijska. Józef Brandt, Alfred Wierusz-Kowalski i inni, Warszawa 1998, il. na s. 47).

37 JULIUSZ KOSSAK (Wiœnicz 1824 - Kraków 1899)

MJR JAN GO£KOWSKI W POŒCIGU ZA KOZAKAMI DOÑSKIMI. MJR JAN GO£KOWSKI GROMI KOZAKÓW DOÑSKICH, 1898 akwarela, papier 42,5 x 52,8 cm (w œwietle passe-partout) sygn. l.d.: Juliusz Kossak | 1898 Na odwrocie „w okienku“ oprawy wyblak³y nieczytelny napis odrêczny.

28 000 z³

estymacja: 35 000 - 50 000

Jest to jedna z ostatnich wiêkszych akwareli Juliusza Kossaka. Znany jest tak¿e o³ówkowy szkic do tej kompozycji (wystawiony na aukcjach krakowskiego D.A. Nautilus dn. 21 II 2009 oraz 24 IV 2010).

Obraz opisany i reprodukowany w: - K. Olszañski, Juliusz Kossak, Wroc³aw 1988, s. 94-95; kat s. 127 i 144, nr kat. 704, il. 704; - K. Olszañski, Juliusz Kossak, Kraków 2000, s. 274, il. 534.

Juliusz Kossak - malarz i ilustrator - by³ jednym z najpopularniejszych artystów polskich 2. po³. XIX w. Naukê rysunku i malarstwa rozpocz¹³ we lwowskiej pracowni Jana Maszkowskiego; póŸniej wiele rysowa³ z natury odwiedzaj¹c maj¹tki szlacheckie na Ukrainie, Podolu i Wo³yniu. W roku 1852 by³ w Wiedniu, na Wêgrzech i w Petersburgu, a nastêpnie zamieszka³ na sta³e w Warszawie. Lata 1856 -1860 spêdzi³ w Pary¿u, gdzie przyjaŸni³ siê z Horacem Vernetem.

Powróciwszy do Warszawy w latach 1862-1868 by³ kierownikiem artystycznym „Tygodnika Ilustrowanego“. W roku 1869 przeniós³ siê na sta³e do Krakowa, sk¹d wyje¿d¿a³ jeszcze do Monachium, by malowaæ w atelier batalisty Franza Adama. Kossak by³ przede

wszystkim znakomitym akwarelist¹; rzadziej pos³ugiwa³ siê technik¹ olejn¹. Malowa³ obrazy historyczne i batalistyczne, sceny rodzajowe ilustruj¹ce ¿ycie i tradycje dworu szlacheckiego oraz obyczaje polskiego ludu. Ale prawdziwymi bohaterami jego obrazów by³y konie, których ruch, temperament, charakter i indywidualnoœæ potrafi³ po mistrzowsku przedstawiæ. By³ tak¿e autorem wielu ilustracji do czasopism i ksi¹¿ek, trafiaj¹cym bezb³êdnie tak w klimat utworów literackich, jak i w têsknoty i potrzeby odbiorców - czytelników Pieœni o ziemi naszej Wincentego Pola, Trylogii Henryka Sienkiewicza, Pana Tadeusza i poematów Adama Mickiewicza.

38 WOJCIECH KOSSAK (Pary¿ 1856 - Kraków 1942)

WNUK TYCH SPOD GROCHOWA I STOCZKA, 1916 olej, p³ótno 65,5 x 56,5 cm sygn. l.d.: Wojciech Kossak | 1916

18 000 z³

estymacja: 20 000 - 30 000

Jeden z obrazów przedstawiaj¹cych epizody z I wojny œwiatowej.

Kossak, jako oficer rezerwy w stopniu rotmistrza, zosta³ w 1914 powo³any do s³u¿by w armii austriackiej i uczestniczy³ w walkach maluj¹c na gor¹co „notaty z wra¿eñ, przez które sam przechodzi³“.

Motyw m³odego legionisty pilnuj¹cego jeñców rosyjskich powtarza³ trzykrotnie - pierwsze z tych kompozycji pochodz¹ z roku 1915, nasz obraz jest wersj¹ póŸniejsz¹.

Wojciech Kossak - powszechnie znany malarz, postrzegany przede wszystkim jako œwietny batalista. Syn i uczeñ Juliusza Kossaka kszta³ci³ siê w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych, w Akademii monachijskiej oraz w Pary¿u. W latach 1895-1902 przebywa³ g³ównie w Berlinie, pracuj¹c dla cesarza Wilhelma II. Wiele podró¿owa³, m.in. do Hiszpanii i Egiptu, gdzie wykonywa³ szkice do zamierzonych panoram. W póŸniejszych latach kilkakrotnie wyje¿d¿a³ do Stanów Zjednoczonych wykonuj¹c zamówienia portretowe. W 1913 by³ mianowany profesorem warszawskiej Szko³y Sztuk Piêknych.

W latach I wojny œwiatowej pe³ni³ s³u¿bê wojskow¹. By³ wspó³autorem panoram: Rac³awice (1893-1894), Berezyna (1895-1896), Bitwa pod piramidami (1901) oraz szkiców do niezrealizowanej Somosierry (1900). Z temperamentem i swobod¹ tworzy³ szeroko malowane, dynamiczne sceny batalistyczne, historyczne, rodzajowe oraz liczne portrety. Z upodobaniem malowa³ konie. Jego obrazy, gloryfikuj¹ce dawne i wspó³czesne artyœcie polskie wojsko i bohaterstwo ¿o³nierzy, trafia³y do patriotycznych uczuæ odbiorców i cieszy³y siê ogromna popularnoœci¹.

39 JERZY KOSSAK

40 WOJCIECH KOSSAK

(Kraków 1886 - Kraków 1955)

(Pary¿ 1856 - Kraków 1942)

W ZADYMCE, 1939

U£AN I DZIEWCZYNA, 1912

olej, tektura, 30,2 x 40,3 cm sygn. p.d.: Jerzy Kossak | 1939 na odwrocie œr.: „Stwierdzam autentycz | noœæ tego obrazu | Jerzy Kossak

olej, p³ótno, 91 x 76,5 cm sygn. l.d: WOJCIECH KOSSAK | 1912

7 000 z³

Informacja o artyœcie - kat. nr 38

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 8 000 - 15 000

33 000 z³

estymacja: 40 000 - 50 000

41 JERZY KOSSAK (Kraków 1886 - Kraków 1955)

U£ANI W POGONI ZA BOLSZEWIKIEM, 1939 olej, tektura, 39 x 50 cm sygn. l.d.: Jerzy Kossak | 1939 4 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 8 000 - 12 000

42 JERZY KOSSAK (Kraków 1886 - Kraków 1955)

Z WOJEN NAPOLEOÑSKICH, 1930 olej, p³ótno, 54,5 x 100 cm sygn. p.d.: Jerzy Kossak 19[30] Na odwrocie p³ótna kilkakrotnie odbity stempel w³asnoœciowy: F. SIEÑSKI | „EXTRA“ | BYDGOSZCZ. Na kroœnie - odnosz¹ce siê do wymiarów obrazu - stemple 54 i 99.

Ponadto firmowy stempel: SK£AD PAPIERU | R. ALEKSANDROWICZ | KRAKÓW, BASZTOWA 11 18 000 z³

estymacja: 20 000 - 30 000

43 RAJMUND KANELBA

44 WOJCIECH KOSSAK

(Warszawa 1897 - Londyn 1960)

(Pary¿ 1856 - Kraków 1942)

DZIEWCZYNA W CHUSTCE

ZWIAD KAWALERYJSKI, 1917

olej, sklejka 48,5 x 34,5 cm sygn. l.g.: Kanelba na odwrocie dwuwersowy, nieczytelny napis o³ówkiem

olej, deska, 39,5 x 50 cm sygn. p.d.: Wojciech Kossak | 1917 Na odwrocie napis o³ówkiem: W. Kossak | Zwiad kawaleryjski.

Ponadto dwie ma³e drukowane nalepki z numerami: 199 oraz 114

3 000 z³

30 000 z³

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 4 000 - 5 000

Informacja o artyœcie - kat. nr 38

estymacja: 40 000 - 50 000

45 CZES£AW WASILEWSKI (ZYGMUNTOWICZ)

46 JAN W£ADYS£AW CHE£MIÑSKI

(ok. 1875 - Warszawa/£ódŸ 1946?47)

(Brzustów k. Opoczna 1851 - Nowy Jork 1925)

POWÓZ Z CZWÓRK¥ KONI, 1925

PO POLOWANIU, 1884

olej, tektura, 49,5 x 70 cm sygn. l.d.: Cz. Wasilewski | 1925

olej, deska, 21 x 15,7 cm sygn. l.d.: Jan Che³miñski | 1884 Na odwrocie stempel firmy z materia³ami malarskimi: Adrian Brugger | München | Theatineerstr. 2.

Ponadto nieczytelne napisy o³ówkiem.

5 000 z³

Informacja o artystach - kat. nr 47

estymacja: 8 000 - 12 000

10 000 z³

estymacja: 15 000 - 25 000

47 CZES£AW WASILEWSKI (ZYGMUNTOWICZ) (ok. 1875 - Warszawa/£ódŸ 1946?47)

W¥SKA DROGA, przed 1939 olej, p³ótno 100 x 150,5 cm sygn. p.d.: Cz. Wasilewski na kroœnie stempel: ANTONI PARKOT | sprzeda¿ i oprawa obrazów | Warszawa, Nowy Œwiat 17 | Telefon 513.28

26 000 z³

estymacja: 30 000 - 40 000

Czes³aw Wasilewski, to popularny w okresie miêdzywojennym warszawski malarz, autor obrazów inspirowanych p³ótnami Kossaka, Brandta, Che³moñskiego, Wierusza-Kowalskiego czy Fa³ata. By³ samoukiem; wprawdzie w 1911 zapisa³ siê do warszawskiej Szko³y Sztuk Piêknych, ale o jego studiach nic bli¿szego nie wiadomo. Byæ mo¿e uczêszcza³ tam (1913-1917) do pracowni Wojciecha Kossaka, dla którego póŸniej, na pocz¹tku lat dwudziestych, przygotowywa³ podmalówki do obrazów. Uczestniczy³ w wystawie w Lublinie (1922), wystawia³ na Salonach warszawskiej Zachêty (1925, 1926, 1927), w Katowicach (1926), Czêstochowie (1927), Gdyni (1929),

Kaliszu (1931), Poznaniu (1928, 1931). Malowa³ przede wszystkim liczne zaprzêgi, sanny, wyjazdy na polowania, wypadki w podró¿y, u³anów na patrolu, ³osie, sarny i dziki w lesie. Tworzy³ tak¿e nastrojowe pejza¿e, wyraŸnie inspirowane malarstwem Józefa Che³moñskiego. Rzadziej malowa³ tak¿e kwiaty i martwe natury. Uto¿samiany z malarzem o nazwisku „Zygmuntowicz“, którego prace pojawia³y siê na rynku sztuki od trzydziestych lat XX wieku. Stawiany przed tym nazwiskiem inicja³ I. lub F., sugerowaæ mo¿e imiê Ignacy lub Franciszek.

48 WAWRZYNIEC CHOREMBALSKI

49 ALFREDO TOMNIZ (pseud. J. Harwey)

(Zawichost 1888 - Warszawa 1965)

(Triest 1854 - Triest 1936)

£¥KA, 1964

PRZEJA¯D¯KA POWOZEM

olej, tektura, 28,3 x 33 cm sygn. p.d.: W. CHOREMBALSKI | 1964

olej, p³ótno, 58,5 x 36,5 cm sygn. l.d.: JHarwey (inicja³y imienia i nazwiska wi¹zane)

5 000 z³ Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 7 000 - 10 000

Obraz oprawiony w oryginaln¹ secesyjn¹ ramê.

5 000 z³

estymacja: 8 000 - 12 000

50 BRONIS£AWA RYCHTER-JANOWSKA

51 ZYGMUNT ROZWADOWSKI

(Kraków 1868 - Kraków 1953)

(Lwów 1870 - Zakopane 1950)

DWOREK POLSKI, 1946

NA POLOWANIU PAR FORCE, 1907

olej, tektura, 18,5 x 26,5 cm sygn. p.d.: B. RYCHTER - JANOWSKA Na odwrocie autorski napis - dedykacja: „Dworek szlachecki zniszczony przez okupantów“ | Bronis Rychter Janowska | . VI - 1946 | Najzacniejszemu panu Janowi Stañczykowi, Przyjacielowi | artystów, ca³ym sercem tê drobn¹ pracê z wdziêdznoœci ofiarowujê | Bronis Rychter Janowska.

Ponadto napisy o³ówkiem: Stañczyk | # 8861 oraz 8 XII [....]

olej, deska, 31,5 x 25,5 cm sygn. p.d.: Z. Rozwadowski | 1907 Na odwrocie - w czêœci czytelne - odrêczne napisy: n. I; N.3; Gro fo[...]

4 000 z³

Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 6 000 - 8 000

20 000 z³

estymacja: 30 000 - 40 000

52 ALFRED WIERUSZ-KOWALSKI (Suwa³ki 1849 - Monachium 1915)

KAUKASKI ZWIAD, 1880 olej, p³ótno 61 x 101 cm sygn. p.d.: A. Wierusz-Kowalski z ty³u na ramie nalepka londyñskiej firmy William & Son's

600 000 z³

estymacja: 650 000 - 800 000

Oko³o roku 1880 w obrazach Wierusza-Kowalskiego zaczê³y siê pojawiaæ motywy kaukaskie, Artysta, podobnie jak i inni malarze monachijczycy, zafascynowany by³ egzotyk¹ tematu i „romantyczn¹“ aur¹ opowieœci o Szamilu i walkach ludów Kaukazu o niepodleg³oœæ. Malowa³ wówczas czerkieskich jeŸdŸców, którzy samotnie lub w grupach przemierzaj¹ górskie bezdro¿a. W roku 1880 na Salonie paryskim wystawi³ Kaukaski zwiad i Górali kaukaskich, podobny obraz pt. Czerkiesi w 1892 pokaza³ tak¿e w warszawskim TZSP.

Obraz opisany i reprodukowany w: - H.P. Bühler, Jäger, Kosaken und polnische Reiter. Josef von Brandt Alfred von Wierusz-Kowalski, Franz Roubaud und der Münchner Polenkreis, Hildesheim - Zürich - New York 1993, il. 121 na s. 123 (Kaukasische Auklärung); - H.P. Bühler, Józef Brandt, Alfred Wierusz-Kowalski i inni, Warszawa 1998, il. 121 na s. 119 (Kaukaski zwiad).

Alfred Wierusz-Kowalski, jeden z najwybitniejszych polskich malarzy tzw. szko³y monachijskiej by³, obok Józefa Brandta i W³adys³awa Czachórskiego, tak¿e najpopularniejszym z polskich artystów osiad³ych i stale dzia³aj¹cych w Monachium. Zamieszka³ tam w roku 1873, ju¿ po studiach w Warszawie i w DreŸnie. Przez rok uczy³ siê jeszcze w monachijskiej Akademii Sztuk Piêknych pod kierunkiem Aleksandra Wagnera, a nastêpnie przeniós³ siê do prywatnej pracowni Brandta. Uznanie krytyki i publicznoœci zdoby³ wczeœnie; jego obrazy, odznaczane medalami na wystawach by³y rozchwytywane przez kolekcjonerów i niemieckich handlarzy. W roku 1890 zosta³

honorowym profesorem Akademii monachijskiej. Malowa³ sceny rodzajowe i rodzajowo-historyczne z motywami jeŸdŸców, rycerzy, myœliwych, koni, wilków i œniegów. Po podró¿y do Afryki w 1903 podejmowa³ te¿ tematy orientalne. W polskich zbiorach muzealnych znalaz³o siê stosunkowo niewiele prac artysty - jego obrazy sprzedawane g³ównie na rynku niemieckim w wiêkszej liczbie trafia³y do kolekcji prywatnych, g³ównie w Niemczech i Stanach Zjednoczonych. Obecne o¿ywienie na polskim rynku sztuki i wzrost zainteresowania kolekcjonerstwem powoduje, ¿e po latach wracaj¹ do kraju.

53 STANIS£AW CZAJKOWSKI (Warszawa 1878 - Sandomierz 1954)

¯NIWA, 1903

Obraz wymieniony w: - Stanis³aw Czajkowski (1878-1954), [katalog], MKiS, CBWA, Warszawa „Zachêta“, Warszawa 1980, s. nlb., nr kat. 21 (wystawiony jako w³asnoœæ p. Krystyny G³owackiej).

olej, p³ótno, 40,5 x 52,5 cm sygn. l.d.: JANKOWI ST. CZAJKOWSKI | 19[03] 8 000 z³ ,

estymacja: 10 000 - 15 000

Informacja o artystach - www.agraart.pl

54 WINCENTY WODZINOWSKI (Igo³omia k. Miechowa 1866 - Kraków 1940)

GÓRALKA olej, tektura, 33,5 x 49 cm sygn. l.d.: Wodzinowski 3 000 z³

estymacja: 5 000 - 8 000

55 EDMUND CIECZKIEWICZ (Barszczowice ko³o Lwowa 1872 - Rytro pow. Nowy S¹cz 1958)

W WIOSENNY DZIEÑ olej, tektura, 52,5 x 61 cm sygn. monogramem wi¹zanym p.d.: CE Na odwrocie napis o³ówkiem: Edmund Cieczkiewicz 4 000 z³

estymacja: 6 000 - 10 000

Edmund Cieczkiewicz studiowa³ w krakowskiej Szkole Sztuk Piêknych (1887-1898; z dwuletni¹ przerw¹), m.in. u W. £uszczkiewicza, F. Cynka, F. Szynalewskiego i L. Wyczó³kowskiego. Do roku 1914 pracowa³ jako urzêdnik kolejowy. Na zamówienie dyrekcji kolei galicyjskich namalowa³ wielkie pejza¿e do hal dworcowych w Nowym S¹czu i Tarnowie. Wybuch wojny nie pozwoli³ mu zrealizowaæ podobnego zlecenia w dworcu kolejowym w Salzburgu. Po wojnie zamieszka³ w Wierchomli i zaj¹³ siê wy³¹cznie malowaniem. Tworzy³ przede wszystkim pejza¿e z Beskidu i Podhala, a tak¿e z Polesia, Wo³ynia i Puszczy Bia³owieskiej. Pracowa³ te¿ jako ilustrator. Swoje prace prezentowa³ dwukrotnie - w 1897 we Lwowie i w 1935 w Sosnowcu - by³y one jednak popularyzowane przez liczne wydawnictwa pocztówkowe. W roku 1959 w Nowym S¹czu zorganizowano du¿¹, poœmiertn¹ wystawê dzie³ artysty.

56 ROMAN KOCHANOWSKI (Kraków 1857 - Freising k. Monachium 1945)

PEJZA¯ LETNI. GÊSI NAD WOD¥, ok. 1900 olej, tektura, 18,2 x 26,2 cm sygn. l.d.: R Kochanowski 8 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 12 000 - 20 000

57 JÓZEF CHE£MOÑSKI (Boczki k. £owicza 1849 - Kuklówka k. Grodziska Mazowieckiego 1914)

WILGA I KRASKA, 1896 olej, p³ótno 40 x 57,5 cm sygn. p.d.: JÓZEF CHE£MOÑSKI 1896

70 000 z³

estymacja: 100 000 - 120 000

Obraz przedstawia wycinkowo ujêty fragment œródleœnej, rozs³onecznionej polany z motywem dwóch przelatuj¹cych ptaków widocznych w bliskim planie. Wyolbrzymione gr¹ perspektywy i sposobem kadrowania, ptaki s¹ indywidualnie scharakteryzowane i uchwycone w naturalnych, podpatrzonych pozach. Zwracaj¹ uwagê odmiennoœci¹ kszta³tów i póz w locie oraz barwnym upierzeniem, które to cechy podkreœlaj¹ ró¿nice gatunkowe. W tym ptasim poœcigu pierwszy plan wype³nia jaskrawo upierzona - oran¿owa i szafirowo b³êkitna - kraska (coracias garrulus), a za ni¹, nieco w g³êbi widaæ ¿ó³t¹ wilgê (oriolus oriolus) o czarno-br¹zowych skrzyd³ach.

Data „1896“, widoczna w sygnaturze malarza, znakomicie sytuuje Wilgê i kraskê wœród wielu innych pejza¿y z samodzielnym „ptasim“ motywem, który - choæ podejmowany i wczeœniej (np.: ¯urawie, 1870, Dropie, 1886) - na dobre zagoœci³ w twórczoœci Che³moñskiego po jego powrocie do kraju i osiedleniu siê w Kuklówce. Miejsce rozpêdzonych zaprzêgów i rozhukanych rumaków, których uroda, kszta³ty i ruchy skupia³y przedtem uwagê artysty, zajê³o ptactwo podpatrywane w mazowieckim plenerze z równ¹ uwag¹ i umiejêtnoœci¹ obserwacji (istnieje wiele rysunków rozmaitych ptaków w locie lub w bezruchu, rysowanych na kartach szkicowników artysty). Che³moñski przyjmuje ró¿ne koncepcje kompozycyjne i interpretacyjne.

W czêœci rozwi¹zañ obrazów z ptasim bohaterem dominuje pejza¿, do tego stopnia, ¿e mamy trudnoœci w identyfikacji gatunku ptaków - niewielkich znaków graficznych - zawieszonych wysoko nad horyzontem (np.: Kaczeñce - Wiosna, 1908). Jednak w wiêkszoœci tych kompozycji, bez wzglêdu na ich wielkoœæ czy format, to w³aœnie ptak urasta do miana bohatera - motywu zasadniczego interpretowanego niekiedy symbolicznie (np.: Dropie, 1886; Lelaki, 1888; Czajki, 1890; Kuropatwy, 1891; Czapla b¹k, 1891; Sójka, 1892; Kurka wodna, 1894).

W Wildze i krasce, gdzie dwa radoœnie szybuj¹ce barwne ptaki s¹ g³ównym tematem i motywem kompozycji, obserwujemy równie¿ wyraŸn¹ zmianê palety, jej niemal impresjonistyczne rozjaœnienie.

To tak¿e sytuuje obraz w okreœlonym etapie konsekwentnie rozwijanej zmiany widzenia artysty. Po serii obrazów utrzymanych w gamie stonowanej, ch³odnej i doœæ zawê¿onej (np.: Dropie, 1886; Kuropatwy, 1891) Che³moñski rozszerza paletê, wzbogacaj¹c j¹ o zró¿nicowane w natê¿eniu b³êkity, zielenie czy ¿ó³cienie (np.: Czapla - b¹k, 1891; Sójka, 1892; Pogoda - jastrz¹b, 1899).

Z ekspertyzy p. El¿biety Charaziñskiej z dn. 20 listopada 2014 r. (w za³¹czeniu)

58 WOJCIECH WEISS (Leorda na Bukowinie w Rumunii 1875 - Kraków 1950)

PEJZA¯ Z OKOLIC KALWARII olej, p³ótno; 38,5 x 50,5 cm sygn. l.d.: WWeiss (inicja³y wi¹zane) 9 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 15 000 - 20 000

59 WOJCIECH WEISS (Leorda na Bukowinie w Rumunii 1875 - Kraków 1950)

£ANY olej, p³ótno; 50,5 x 65,5 cm sygn. l.d.: WWeiss (inicja³y wi¹zane) 12 000 z³

estymacja: 15 000 - 25 000

60 OLGA BOZNAÑSKA (Kraków 1865 - Pary¿ 1940)

KWIATY W OKNIE, przed 1890 olej, p³ótno 30,5 x 20 cm sygn. l.d.: Olga v Boznañska Na odwrocie naklejona karta maszynopisu z orzeczeniem dra Kazimierza Buczkowskiego potwierdzaj¹cego autorstwo Boznañskiej i datuj¹cego obraz na wczesne, monachijskie lata jej twórczoœci.

Orzeczenie, opatrzone piecz¹tkami imiennymi i podpisem K. Buczkowskiego, wystawione zosta³o w Krakowie dn. 16 maja 1950 r.

45 000 z³

estymacja: 50 000 - 80 000

Obraz pochodzi z pierwszych lat monachijskich studiów Boznañskiej, powsta³ zapewne jeszcze przed rokiem 1890. Motyw ustawionych w oknie doniczek z kwiatami znamy nie tylko z innych obrazów artystki, ale tak¿e z fotografii przedstawiaj¹cych okno jej pracowni.

Wydaje siê, ¿e g³ównym przedmiotem zainteresowania artystki by³o tu œwiat³o - rozjaœniaj¹ce wnêtrze czy za³amuj¹ce siê na liœciach kwiatów.

Olga Boznañska - wybitna malarka polska - kszta³ci³a siê w Krakowie, pocz¹tkowo pod kierunkiem matki, nauczycielki rysunków Eugenii Mondan, póŸniej u J. Siedleckiego, H. Lipiñskiego, K. Pochwalskiego. W latach 1884-1886 uczêszcza³a tak¿e na Wy¿sze Kursy Artystyczne dla Kobiet przy Muzeum Techniczno-Przemys³owym. W 1886 wyjecha³a do Monachium gdzie uczy³a siê pod kierunkiem Karla Kricherdorfa i Wilhelma Dürra. Od 1889 pracowa³a samodzielnie i mia³a w Monachium w³asn¹ pracowniê. Od 1895 naucza³a w prywatnej szkole malarstwa Theodora Humla. Z Monachium wielokrotnie jeŸdzi³a do kraju, a tak¿e do Francji i Szwajcarii.

W 1898 przenios³a siê na sta³e do Pary¿a, gdzie - przez lata - by³a jedn¹ z czo³owych postaci polskiej kolonii artystycznej. Debiutowa³a

w roku 1886 na wystawie w krakowskim Towarzystwie Przyjació³ Sztuk Piêknych i odt¹d stale uczestniczy³a w wystawach krajowych i zagranicznych, zdobywaj¹c medale i wyró¿nienia. W roku 1910 otrzyma³a francusk¹ Legiê Honorow¹, w roku 1938 order Polonia Restituta. Nale¿a³a do wielu znacz¹cych - polskich i europejskich stowarzyszeñ artystycznych. G³ówn¹ domen¹ jej twórczoœci by³ portret - we wczeœniejszym, monachijskim okresie czêsto ca³o postaciowy, monumentalny i zwarty w formie; w czasach paryskich bardziej kameralny, nastrojowy, o zró¿nicowanych walorowo plamach barwnych podporz¹dkowanych dominacji jednego tonu, gubi¹cych kontury i zacieraj¹cych ostroœæ planów. Malowa³a te¿ martwe natury i - rzadziej - pejza¿e miejskie czy kompozycje rodzajowe.

61 FERDYNAND RUSZCZYC (Bohdanów 1870 - Bohdanów 1936)

BZY PRZED GANKIEM. GANEK W BOHDANOWIE, maj 1936 olej, tektura, 25,7 x 33,5 cm (w œwietle oprawy) sygn. p.d.: F. Ruszczyc | Bohdanów | V. 36.

Na odwrocie napis atramentem naniesiony przez Reginê, ¿onê artysty: F. Ruszczyc | Studjum lew¹ rêk¹ 1936 r. | W³asnoœæ R. Ruszczycowej. Ni¿ej czerwonym tuszem: I/147 Ponadto nalepka poœmiertnej wystawy artysty w krakowskim TPSP z grudnia 1937 (druk, maszynopis, stempel) z tytu³em obrazu Bzy przed gankiem, numerem 137 i stemplem: WYSTAWA POŒMIERTNA | FERD. RUSZCZYCA.

Obraz reprodukowany i opisany w: - Katalog wystawy poœmiertnej prac malarskich i rysunkowych Ferdynanda Ruszczyca, Wilno paŸdziernik 1937, s. 28, nr kat. 134 [Bzy przed gankiem; w³asnoœæ rodziny artysty]; - Ferdynand Ruszczyc 1870-1936, Przewodnik 127, TZSP Warszawa, listopad - grudzieñ 1937, s. 39, nr kat. 134 [Bzy przed gankiem; w³asnoœæ rodziny artysty]; - Ferdynand Ruszczyc 1870-1936. Katalog wystawy poœmiertnej, TPSP w Krakowie, grudzieñ 1937 - styczeñ 1938, s. 26, nr kat. 137 [Bzy przed gankiem; w³asnoœæ rodziny artysty]; - Ferdynand Ruszczyc. ¯ycie i dzie³o. Ksiêga zbiorowa, Wilno 1939 s. 179, il. [Ganek w Bohdanowie]; - Ferdynand Ruszczyc 1870-1936. Katalog. [red. J. Ruszczycówna], Muzeum Narodowe w Warszawie 1964, s. 65, nr kat. I. 147 [Bzy przed gankiem; w³asnoœæ rodziny artysty].

Studium wykonane przez artystê w ostatnim roku ¿ycia (lew¹ rêk¹).

20 000 z³

estymacja: 25 000 - 35 000

Informacja o artystach - www.agraart.pl

62 ALFONS KARPIÑSKI (Rozwadów, dziœ dzielnica Stalowej Woli 1875 - Kraków 1961)

¯Ó£TE RÓ¯E olej, tektura, 68,5 x 49 cm (w œwietle oprawy) sygn. po prawej: A. Karpiñski 15 000 z³

estymacja: 20 000 - 25 000

63 MICHA£ STAÑKO (Sosnowiec 1901 - Zakopane 1969)

NA HALI olej, tektura, 32,5 x 47,5 cm (w œwietle ramy) sygn. p.d.: M. Stañko 3 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 5 000 - 7 000

64 WIKTOR KORECKI (Kamieniec Podolski 1890 - Komorów k. Warszawy 1980)

PEJZA¯ Z £ANEM MAKÓW olej, tektura, 47,5 x 67 cm (w œwietle ramy) sygn. l.d.: WIKTOR KORECKI 7 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 8 000 - 15 000

65 STANIS£AW WYSPIAÑSKI (Kraków 1869 - Kraków 1907)

PEJZA¯ WIOSENNY, 1906-1907 pastel, tektura 68,5 x 99,8 cm sygn. monogramem wi¹zanym l.d.: SW W za³¹czeniu ekspertyza pani Marty Romanowskiej wybitnej znawczyni ouevre Wyspiañskiego, autorki wielu publikacji traktuj¹cym o jego twórczoœci (ekspertyza wydana w Krakowie 10 VI 1998).

Ni¿ej treœæ ekspertyzy.

80 000 z³

estymacja: 100 000 - 120 000

EKSPERTYZA OBRAZU STANIS£AWA WYSPIAÑSKIEGO Stanis³aw Wyspiañski - Pejza¿ wiosenny pastel na tekturze, wym.: 98 x 68.5 cm, sygn. w lewym dolnym rogu monogramem wi¹zanym SW, bez daty. Data hipotetyczna 1906 - 1907.

Obraz przedstawia rozleg³y wiosenny pejza¿ podkrakowski z rzeczk¹, tzw. strug¹ na pierwszym planie, wij¹c¹ siê po diagonali i zakolami od prawej ku lewej dolnej partii obrazu, która jest spor¹ p³aszczyzn¹, powy¿ej stromego brzegu poros³¹ suchym, przypadkowym zielskiem, tzw. haszczami. Nad rzek¹ poœrodku samotne drzewo z nisk¹ dziupl¹ (wierzba?), za nim - od œrodka ku prawemu marginesowi - wzniesienie biegn¹ce ku horyzontowi, rozdzielaj¹ce pola. Horyzont wysoki, p³aski z rzêdem topoli po lewej i grup¹ zabudowañ po prawej. Niebo b³êkitne.

Pastel ten jest szkicem pejza¿owym rysowanym such¹ i t³ust¹ kredk¹.

Utrzymany jest w monochromatycznej gamie barwnej - ¿ó³ci, b³êkitów, zieleni, ugrów i czerni - wszystko z rozbieleniami.

Praca ta ma zdecydowanie lepsze i s³absze partie. Partie s³absze - w mojej opinii - nie zosta³y wykonane rêk¹ Wyspiañskiego, znaj¹c jego metody zapisu i technikê warsztatow¹, której efektem s¹ pejza¿e: „Z Rudaw¹“ i „Kopce“, uwa¿am, ¿e nie móg³ on wykonaæ, nawet szkicowo, tak nieudolnych partii, tym bardziej, ¿e w tej kompozycji lepsze partie nosz¹ charakter nieomylnej rêki Wyspiañskiego.

Mo¿na przyj¹æ nastêpuj¹ce dwie hipotezy: 1. jest to zdecydowanie s³aby pejza¿ Wyspiañskiego; 2. jest to szkic pejza¿owy Wyspiañskiego z partiami poprawianymi obc¹ rêk¹.

Mo¿na na tym obrazie wytyczyæ granicê cudzej nieumiejêtnej interwencji, za któr¹ niestety schowa³ siê oryginalny rysunek Wyspiañskiego - a bêd¹ to bardzo pokaŸne partie kompozycji.

Bezwzglêdnie - w mojej opinii - autorstwa Wyspiañskiego jest horyzont z niebem, zw³aszcza prawa jego partia ze szkicowo nakreœlonymi kubami zabudowañ i drzewami oraz ca³¹ parti¹ nieba. Sam ten fragment obrazu stanowi samodzieln¹ odrêbn¹ kompozycjê. Podobnie jest z lew¹ parti¹ obrazu, na której horyzont i niebo rysowane s¹ t¹ sam¹ metod¹ co „Kopce“, jest to oczywiœcie zapis wstêpny i szkic, niemniej ze wzglêdów warsztatowych, dziêki metodzie porównawczej nie budzi w¹tpliwoœci. Artysta chêtnie rysowa³ odleg³e plany, œwietnie opanowa³ perspektywê powietrzn¹, perspektywê malarsk¹.

Ale ju¿ tutaj - na horyzoncie w jego lewej partii - zaczyna siê interwencja obcej rêki. Pojedyncza topola stoj¹ca blisko osi kompozycji na horyzoncie zosta³a przetarta i narysowana na nowo.

Wolna od interwencji jest te¿ - moim zdaniem - partia wysokiego brzegu poros³ego zielskiem blisko lewego dolnego rogu, do po³owy lewego marginesu wraz z sygnatur¹ artysty, tzn. lewy brzeg rzeczki na pierwszym planie jest szkicem Wyspiañskiego.

Brzeg prawy, tzn. œrodek strugi z odbiciem drzewa, samo drzewo i lekkie wzniesienie za nim s¹ wyraŸnie poprawione cudz¹ rêk¹ bez wyczucia perspektywy malarskiej i powietrznej i bez owej subtelnej harmonii œrodków wyrazu, wyczucia w³aœciwych akcentów.

W moim przekonaniu jest to pejza¿ z Wêgrzec, a wiêc póŸna praca artysty.

Nietypowy jest format pracy - artysta u¿ywa³ najczêœciej papieru czerpanego typu „Ingres“, przyciêtego do okreœlonego formatu. Je¿eli potrzebowa³ wiêkszego formatu skleja³ ze sob¹ dwa mniejsze kawa³ki tego papieru.

Wystêpuj¹ca tutaj, jako podobrazie, tektura rzadko by³a przezeñ stosowana. U¿ycie jej mog³o byæ podyktowane potrzeb¹ korzystania w plenerze z twardego i stabilnego podobrazia, mog³o te¿ byæ czysto przypadkowe.

Tak w³aœnie z Wêgrzec, i dzisiaj, wygl¹da widok w stronê Krakowa - p³aski, równinny, z lekkim wyniesieniem horyzontu, oznajmiaj¹cym spadek terenu, „nieckê“ poza nim.

Data hipotetyczna to 1906-1907, koñcowa faza ¿ycia artysty; tak¿e ona œwiadczy na korzyœæ przyjêtej tu hipotezy o rozpoczêtej przez Wyspiañskiego, szybko, nerwowo i chaotycznie szkicowanej przestrzeni, ogl¹danej zza okna lub ew. w ogrodzie, dokoñczonej lub uzupe³nionej cudz¹ rêk¹.

Sygnatura jest bardzo dobra, nie budzi ¿adnych zastrze¿eñ, podobnie podpisywa³ siê artysta ok. 1907 roku na ostatnich pracach. Umieszczona jest, co charakterystyczne, w partii kompozycji nosz¹cej wyraŸnie cechy jego rêki.

Ekspertyzê wykonani w jednym egzempl. dla […] dwie odbitki xero w Muzeum Narodowym w Krakowie i Oddziale MNK, Muzeum Stanis³awa Wyspiañskiego Kraków 10.VI.1998 Kierownik Oddzia³u mgr Marta Romanowska

66 TEODOR AXENTOWICZ (Braszów w Siedmiogrodzie 1859 - Kraków 1938)

STAROŒÆ I M£ODOŒÆ pastel, akwarela, tektura 61,8 x 48 cm sygn. l.d.: T. Axentowicz

18 000 z³

estymacja: 25 000 - 35 000

Ten nastrojowy obraz powtarza - powracaj¹cy w twórczoœci Axentowicza - motyw siwow³osego starca i zamyœlonej m³odziutkiej dziewczyny, okreœlany jako Staroœæ i m³odoœæ i nale¿y do wiêkszego zespo³u podobnych rodzajowo-symboliczno kompozycji o treœciach zwi¹zanych z up³ywem czasu, przemijaniem, staroœci¹. Wizerunek starca odbierany jest czasem jako utajniony autoportret artysty.

67 ADAM STYKA (Kielce 1890 - Nowy Jork 1959)

NAMIOTY POD MURAMI MARAKESZU olej, o³ówek, tektura, 19 x 23,5 cm sygn. p.d.: ADAM | STYKA [w ramce] Na odwrocie stempel firmy z materia³ami malarskimi: kartusz z kotwic¹ i kaduceuszem.

3 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 5 000 - 8 000

68 IWAN TRUSZ (Wysocko 1869 - Lwów 1941)

WIDOK NA BOSFOR olej, tektura, 15,5 x 26,2 cm sygn. p.d.: I. Trusz Na odwrocie napis: Widok na Bosfor.

Ponadto zatarty, nieczytelny owalny stempel.

8 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 10 000 - 15 000

69 BRUNO STEIGUEBER (Guckelwitz, dziœ Kuklice k. Wroc³awia 1879 - miejsce i data niewiadome)

WIDOK ULICY BIA£OSKÓRNICZEJ WE WROC£AWIU olej, tektura, 49,5 x 67 cm sygn. wydrapana l.d.: B. Steigueber Na odwrocie l.g. napis: B. Steigueber | No 120 | Weißgerberohle | in Breslau. Ponadto póŸniejszy napis l.d.: Bruno Steigueber | geb.

1879 Guckelwitz [..] Breslau | Stud. Kunst[...]schule 1903-0[.] | Breslauer Kunstler. Verein 3 000 z³

estymacja: 5 000 - 10 000

Bruno Steigueber - malarz zwi¹zany z Wroc³awiem; studiowa³ w tamtejszej Szkole Sztuki, by³ cz³onkiem wroc³awskiego Stowarzyszenia Artystów (Kunstverein). Malowa³ przede wszystkim pejza¿e i widoki miejskie. Jego prace znajduj¹ siê, m.in. w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze. Zajmowa³ siê tak¿e fotografi¹; by³ autorem albumu fotografii Wilna wykonanych w roku 1918 (Wilna in Bilde: 20 Kunstblatter nach Lichtbildern von Bruno Steigueber, Wilna Verl. der Zeitung der 10. Armee 1918)

70 ALOIS NITZE (1873 - 1934)

GDAÑSK. NAD MOT£AW¥ olej, p³ótno, 70,7 x 100,5 cm sygn. l.d.: A. Nitze 4 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 5 000 - 10 000

71 W£ADYS£AW CHMIELIÑSKI

72 W£ADYS£AW CHMIELIÑSKI

(Warszawa 1911 - Warszawa 1979)

(Warszawa 1911 - Warszawa 1979)

KOŒCIÓ£ ŒW. ANNY W WARSZAWIE

Z DAWNEJ WARSZAWY. PLAC ZAMKOWY ZIM¥

akwarela, papier, 34 x 24,3 cm sygn. p.d.: W³. Chmieliñski | Warszawa

olej, p³ótno, 51 x 71 cm sygn. p.d.: W³. Chmieliñski Na odwrocie napis na p³ótnie l.g.: 280/77 | [...]; ponadto l.d. owalny, nieczytelny stempel

1 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 3 000 - 5 000

8 000 z³

estymacja: 12 000 - 18 000

73 HENRYK SAJDAK

74 CZES£AW WASILEWSKI (ZYGMUNTOWICZ)

(1905 - 1995)

(ok. 1875 - Warszawa/£ódŸ 1946?47)

Z KAZIMIERZA DOLNEGO NAD WIS£¥

DORO¯KA NA PLACU TEATRALNYM

akwarela, o³ówek, papier, 47,5 x 33,5 cm (w œwietle passe-partout) sygn. l.d.: H. Sajdak Na odwrocie - na oprawie - odrêczny napis: 1 [w kó³ku] oraz Kazimierz Dolny n / Wis³¹

olej, p³ótno, 35 x 50,5 cm sygn. p.d.: F Zygmuntowicz

1 600 z³

Informacja o artyœcie - kat. nr 47

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 2 000 - 4 000

4 000 z³

estymacja: 6 000 - 10 000

75 W£ADYS£AW CHMIELIÑSKI

76 B£A¯EJ IWANOWSKI

(Warszawa 1911 - Warszawa 1979)

(Jab³onna k. Warszawy 1889 - Warszawa 1966)

PA£AC NA WODZIE W £AZIENKACH WARSZAWSKICH

WNÊTRZE PA£ACU NA WODZIE W £AZIENKACH WARSZAWSKICH

akwarela, papier 24,3 x 34 cm sygn. p.d.: W³. Chmieliñski | Warszawa

olej, tektura, 48,2 x 34,5 cm sygn. l.d.: B³a¿ej Iwanowski na odwr. napisy o³ówkiem: 15. Marsza³kowska | - 97 - | konf. D[...]

1 000 z³

Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 2 000 - 5 000

2 500 z³

estymacja: 4 000 - 6 000

Obraz przedstawia przejœcie z sali Salomona do Galerii Obrazów w Pa³acu na Wodzie. Na œcianie widoczny fragment obrazu Marcellego Bacciarellego Ofiara Salomona, zniszczonego w czasie wojny.

77 WOJCIECH WEISS

78 HENRYK SAJDAK

(Leorda na Bukowinie w Rumunii 1875 - Kraków 1950)

(1905 - 1995)

ODPUST W KALWARII, 1915

ULICA KANONICZA Z WIDOKIEM NA WAWEL, 1980

akwarela, o³ówek, papier, 25,5 x 36,5 cm sygn. o³ówkiem l.d.: WW (monogram wi¹zany) Na odwrocie owalna pieczêæ - poœrodku monogram wi¹zany WW (faksymile podpisu artysty); - w otoku napis: ZE ZBIORU DZIE£ WOJCIECHA WEISSA * DOM ARTYSTY *

akwarela, o³ówek, papier 52 x 40 cm (w œwietle passe-partout) sygn. l.d.: H. Sajdak | 80 Na odwrocie - na oprawie - odrêczny napis: KRAKÓW | ul. Kanonicza | widok na Wawel.

5 000 z³

1 600 z³

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 6 000 - 8 000

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 2 000 - 4 000

79 SAMUEL HIRSZENBERG

80 WALTER HEIMIG

(£ódŸ 1865- Jerozolima 1908)

(Wessel 1881 - Düsseldorf 1955)

W SALONIE. FLIRT, 1888

TOWARZYSTWO W PARKU

olej, deska, 37 x 29,5 cm sygn. l.d.: S. Hirszenberg. 88 Na odwrocie niebiesk¹ kredk¹: 20.

Ozdobna drukowana nalepka monachijskiego magazynu materia³ów malarskich przy Akademiestrasse 11.

olej, p³yta spilœniona, 30 x 40 cm sygn. charakterystycznym „rozci¹gniêtym“ podpisem p.d.: W. Heimig

5 000 z³

Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 10 000 - 15 000

2 000 z³

estymacja: 4 000 - 6 000

81 JAN EVERT BOKS (Antwerpia 1838 - Beekbergen 1914)

NIEZBYT ZAJMUJ¥CA LEKTURA..., 1873

W tej pogodnej scenie rodzajowej starszy mê¿czyzna z ferworem czyta na g³os ksi¹¿kê, a - pozornie zas³uchana - dziewczyna, ukradkiem zerka na widocznego za oknem m³odzieñca. Obraz jest dobrym przyk³adem rodzaju malarstwa uprawianego przez artystê.

olej, p³ótno, 36 x 29,5 sygn. l.d.: E. J. Boks | Antwerpen 1873 5 000 z³

estymacja: 10 000 - 15 000

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

82 CARL JOHANN FRIEDRICH KREUL (Ansbach 1804 - Norymberga 1867)

PORTRET MʯCZYZNY W CIEMNYM P£ASZCZU pastel, pergamin, 33,5 x 27,5 cm (w œwietle ramy) sygn. p.d.: Kreul 18[..]

3 000 z³

estymacja: 4 000 - 6 000

Carl Johann Friedrich Kreul, niemiecki portrecista i autor scen rodzajowych. Pierwszych lekcji rysunku i malarstwa udziela³ mu ojciec Johann Lorenz Kreul (1765-1840), póŸniej kszta³ci³ siê w Akademii w Norymberdze u A. Reindela, w DreŸnie i - od 1826 - w ASP w Monachium. [...] Zyska³ du¿e uznanie jako portrecista; malowa³, m.in. liczne portrety osób z rodzin panuj¹cych i arystokracji. Jest tak¿e autorem portretu s³awnego znajdy, Kaspra Hausera. Carl Kreul by³ tak¿e wynalazc¹ i za³o¿ycielem firmy produkuj¹cej farby olejne dla malarzy (1838; firma „C. Kreul“ dzia³a do dzisiaj).

83 PAUL HEITINGER

84 CONRAD GEYER

(Monachium 1841 - Monachium 1920)

(Norymberga 1816 - Monachium 1893)

PEJZA¯ ALPEJSKI Z GRUP¥ WÊDROWCÓW, 1886

PANORAMA MIASTA

olej, p³ótno. 55 x 82 cm sygn. p.d.: P. Heitinger 1886.

gwasz, papier, 11,1 x 15,4 cm sygn. l.d.: C. Geyer

5 000 z³

estymacja: 7 000 - 10 000

WIDOK MIASTA NAD ZATOK¥ gwasz, papier, 10,7 x 15 cm sygn. l.d.: C. Geyer 4 000 z³ Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 6 000 - 8 000

85 APOLONIUSZ KÊDZIERSKI

86 JÓZEF WINCENTY KRUSZEWSKI

(Suchedniów 1861 - Warszawa 1939)

(Otorowo k. Szamotu³ 1853 - Kraków 1920)

MNICH. ZAKONNIK W OGRODZIE, przed 1921

W S¥DZIE. SPRAWA O KOTA, 1895

pióro, pêdzel, tusz, lawowanie, gwasz, papier naklejony na tekturê 15,3 x 10,8 cm (w œwietle passe-partout) sygn. l.d.: A. K. Na odwrocie - na oprawie - nalepka znanego warszawskiego antykwariatu (druk wype³niony atramentem, stempel): MAGAZYN ARTYSTYCZNY i SALON OBRAZÓW | JULIANA BUROFA, Warszawa, Nowy-Œwiat 47. | No 2277 Autor A. Kiêdzierski [sic!] | Tytu³ Mnich Rodzaj dzie³a Akwa | Cena 075[?] = W³asnoœæ Salonu | data Grudzieñ rok 21.

akwarela, tektura, 39,5 x 56,3 cm sygn. p.d.: J. Kruszewski. 1895.

Na odwrocie naniesiony tuszem numer kolekcji: PM 546

1 500 z³

Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 2 000 - 4 000

7 000 z³

estymacja: 8 000 - 10 000

87 ANTOINE BOFILL (Barcelona 1875 - po 1939)

L'ÉPAVE [WRAK] br¹z patynowany, wys. 64,5 cm sygn. na podstawie: A. Bofill stempel odlewni: F. P SANSON SUCC. NEUERWALL 4 HAMBURG na podstawie tabliczka z francuskim tytu³em rzeŸby i fragmentem wiersza Coppée z 1880 o tym samym tytule: …Sauvon-les! | Un canot a la mer ou nous lâches | Le mien si vous voulez... | FRANÇOIS COPPÉE 3 000 z³

estymacja: 5 000 - 8 000

88 PAUL LUDWIG KOWALCZEWSKI (Miel¿yn 1865 - Berlin 1910)

AKT KOBIECY br¹z patynowany, marmur, wys. 70 cm sygn. na podstawie: P. L. Kowalczewski 6 000 z³ Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 8 000 - 12 000

89 EUGENIUSZ ZAK (Mohylno na Bia³orusi 1884 - Pary¿ 1826)

KOBIETA W D£UGIEJ SUKNI, 9 XI 1902 o³ówek Conté, papier 21,5 x 17 cm (w œwietle passe-partout: 20,8 x 16,3 cm) datowany p.d.: 9 / XI / 02 Oznaczony faksymile podpisu artysty l.d.: Eug. Zak. 3 500 z³

estymacja: 4 000 - 6 000

Rysunek pochodzi ze szkicownika prowadzonego przez m³odego artystê od 3 X 1902, podczas paryskich studiów u Jeana Léona Gérôme’a w École des Beaux-Arts i w Académie Colarossi u Alberta Besnarda. Obecni w³aœciciele nabyli ów szkicownik w 1940 roku od Jadwigi Zakowej, ¿ony artysty.

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

90 TADEUSZ MAKOWSKI (Oœwiêcim 1882 - Pary¿ 1932)

AKT STOJ¥CEJ KOBIETY kredka - sangwina, papier, 22,8 x 14 cm Na odwrocie rysunku potwierdzenie autentycznoœci naniesione przez prof. W³adys³awê Jaworsk¹ (napis d³ugopisem): Stwierdzam, ¿e rysunek ten | jest oryginalnym dzie³em J. Tadeusza | Makowskiego, prawdopodobnie z pocz¹tkowego pobytu w Pary¿u | W³adys³awa Jaworska | Warszawa, 20. 6. 1992.

Na oprawie (plecy) karta z metryczk¹ rysunku i tekstem dotycz¹cym jego proweniencji (wydruk komputerowy). Wed³ug zawartych w tym tekœcie informacji rysunek pochodzi ze zbiorów rodziny malarza - wchodzi³ w sk³ad spuœcizny poœmiertnej Makowskiego przejêtej z jego paryskiej pracowni przez siostrê artysty, Karolinê Niedzielow¹ z domu Makowsk¹, która nastêpnie przekaza³a go swej córce Janinie Adamek.

5 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 6 000 - 9 000

91 EUGENIUSZ ZAK (Mohylno na Bia³orusi 1884 - Pary¿ 1826)

M£ODZIENIEC W£OSKI W RENESANSOWYM STROJU, 1902

Rysunek pochodzi ze szkicownika prowadzonego przez m³odego artystê od 3 X 1902, podczas paryskich studiów u Jeana Léona Gérôme’a w École des Beaux-Arts i w Académie Colarossi u Alberta Besnarda. Obecni w³aœciciele nabyli ów szkicownik w 1940 roku od Jadwigi Zakowej, ¿ony artysty.

o³ówek Conté, papier; 21,5 x 17 cm (w œw. p-partout: 21 x 16,3 cm) autorski napis p.d.: Italia XVI s.; Oznaczony faksymile podpisu artysty l.d.: Eug. Zak. 3 500 z³

estymacja: 4 000 - 6 000

Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

92 EUGENIUSZ ZAK (Mohylno na Bia³orusi 1884 - Pary¿ 1826)

SIEDZ¥CA DAMA, 12 X 1902 o³ówek Conté, papier, 20,8 x 16,5 cm datowany przez artystê p.d.: 12 / XI / 02 oznaczony faksymile podpisu artysty p.d.: Eug. Zak.

3 500 z³

estymacja: 4 000 - 6 000

93 JÓZEF PANKIEWICZ (Lublin 1866 - Marsylia 1940)

£ODZIE W PORCIE SAINT-TROPEZ, 1908-1909 olej, p³ótno 40,5 x 59,5 cm sygn. l.d.: Pankiewicz Na odwrocie p.d. trudnoczytelny dwuwersowy autorski napis-dedykacja z podpisem artysty Pankiewicz.

70 000 z³

estymacja: 80 000 - 100 000

Obraz powsta³ podczas jednego z pierwszych pobytów artysty w Saint-Tropez, gdzie artysta bawi³ nied³ugo w roku 1908, a w 1909 spêdzi³ - wraz z ¿on¹ - ca³e lato. Wówczas to powsta³a seria œwietlistych pejza¿y i widoków portowych.

Porównaj: - Józef Pankiewicz 1866-1940. ¯ycie i dzie³o. Artyœcie w 140. rocznicê urodzin, [katalog oprac. E. Charaziñska], MNW, Warszawa 2006, Kalendarium ¿ycia i twórczoœci, s. LII; a tak¿e s. 58-60, nr kat. I/131 - I/135, il. 131-135.

Józef Pankiewicz - malarz, grafik, pedagog: w latach 1884-1885 by³ uczniem Wojciecha Gersona i Aleksandra Kamiñskiego w warszawskiej Klasie Rysunkowej. Nastêpnie przez rok studiowa³ w Akademii Sztuk Piêknych w Petersburgu. Po powrocie mieszka³ w Warszawie.

Malowa³ wówczas realistyczne sceny rodzajowe, wykonywa³ te¿ ilustracje do warszawskich czasopism. W 1889 wraz z W³adys³awem Podkowiñskim wyjecha³ do Pary¿a, gdzie zetkn¹³ siê z malarstwem francuskich impresjonistów, co znalaz³o odbicie w jego obrazach.

U schy³ku stulecia tworzy³ nokturny i kompozycje symboliczne. W latach nastêpnych wiele podró¿owa³ po Europie maluj¹c martwe natury, pejza¿e i portrety inspirowane sztuk¹ japoñsk¹ oraz malarstwem

Renoira, Cezanne’e, Matisse’a. Lata 1914-1919 spêdzi³ w Hiszpanii.

Od roku 1906 by³ profesorem krakowskiej Akademii Sztuk Piêknych, a od 1925 kierowa³, powsta³¹ pod jego protektoratem, parysk¹ fili¹ tej uczelni. By³ nauczycielem wielu malarzy-kolorystów z tzw. grupy kapistów. W tym czasie stale mieszka³ w Pary¿u, a letnie miesi¹ce spêdza³ na po³udniu Francji. Zajmowa³ siê grafik¹ - jego prace nale¿¹ do najwybitniejszych osi¹gniêæ w tej dziedzinie sztuki polskiej. W roku 2006 w Muzeum Narodowym w Warszawie odby³a siê wielka wystawa „Józef Pankiewicz. ¯ycie i dzie³o“. Wystawie towarzyszy³ obszerny katalog, bêd¹cy znakomicie opracowan¹, wyczerpuj¹c¹ monografi¹ artysty i jego twórczoœci.

94 JAKUB (JACQUES) ZUCKER

95 STANIS£AW KAMOCKI

(Radom 1900 - Pary¿ [?] 1981)

(Warszawa 1875 - Zakopane 1944)

PRZED DZWONNIC¥

WENECJA, 1924

olej, p³ótno, 59 x 46 cm sygn. p.d.: J. ZUCKER

olej, tektura, 22,3 x 33,3 (w œwietle ramy) sygn. na odwrocie: S. KAMOCKI powy¿ej napis autorski: 1 PA•DZIERNIK 1924 | VENEZIA Ponadto nalepka z tekstem (maszynopis): STANIS£AW KAMOCKI | ol. tektura | Venezia 1 paŸdzier. | 1924 r.

5 000 z³ Informacja o artystach - www.agraart.pl

estymacja: 6 000 - 8 000

2 000 z³

estymacja: 3 000 - 6 000

96 ZYGMUNT MENKES (Lwów 1896 - Riverdale, Nowy Jork 1986)

CYRKOWCY - „PIEROT I KOLOMBINA“ akwarela, gwasz, papier, 48,5 x 42,5 cm (w œwietle passe-partout) sygn. p.d.: Menkes 7 000 z³ Informacja o artyœcie - www.agraart.pl

estymacja: 8 000 - 10 000

AGRA-ART DOM AUKCYJNY

Imiê i nazwisko, nazwa firmy

Adres

Numer telefonu, faxu, e-mail

FORMULARZ ZLECENIA LICYTACJI NA AUKCJI 14 CZERWCA 2015

W celu z³o¿enia pisemnej oferty kupna na obiekty wystawione na aukcji nale¿y wype³niæ niniejszy formularz zg³oszeniowy i przes³aæ poczt¹ lub faxem - numer tel.

(22) 625 08 08, 22 625 06 09.

Nowych Klientów - przed przyjêciem zlecenia - Dom Aukcyjny mo¿e poprosiæ o podanie pe³nych danych osobowych, referencji bankowych lub o wp³acenie wadium.

Proszê o rezerwacjê linii telefonicznej nr telefonu do licytacji Proszê o licytowanie w moim imieniu nastêpuj¹cych obiektów: Numer katalogowy

Autor, tytu³

Oferowana cena (bez op³aty organizacyjnej)

Zlecenia licytacji z limitem Dom Aukcyjny Agra-Art S.A. gwarantuje poufnoœæ informacji podanych w formularzu. Oferta - jej treœæ i proponowana cena - pozostaje do wy³¹cznej wiadomoœci Domu Aukcyjnego. Dom Aukcyjny bêdzie reprezentowaæ w licytacji Zleceniodawcê do podanej kwoty. Dom Aukcyjny nie uwzglêdnia zleceñ bez limitu.

Zlecenia licytacji telefonicznej Prosimy o podanie numeru telefonu aktualnego w czasie aukcji. Pracownik Domu Aukcyjnego po³¹czy siê z Pañstwem przed rozpoczêciem licytcji wybranych obiektów. Dom Aukcyjny nie ponosi odpowiedzialnoœci za problemy z uzyskaniem po³¹czenia z podanym numerem.

Wp³ata wadium przelew na konto gotówka

Oœwiadczenie Akceptujê wszystkie postanowienia Regulaminu Aukcji zawarte w katalogu aukcyjnym. W szczególnoœci zobowi¹zujê siê do zap³acenia wylicytowanej kwoty wraz z doliczon¹ op³at¹ organizacyjn¹ w ci¹gu 10 dni od daty aukcji.

Zgadzam siê na przechowywanie i przetwarzanie moich danych osobowych w celu realizacji niniejszego zlecenia.

Zosta³em poinformowany o mo¿liwoœci wgl¹du, poprawienia lub usuniêcia moich danych.

karta kredytowa (nazwa karty) nazwisko w³aœciciela nr karty wa¿na do

Data

3 cyfrowy kod

Podpis

Konto: RCB BANK, o/Warszawa, nr konta: 28 1750 0009 0000 0000 0356 5408

DOM AUKCYJNY AGRA-ART SPÓ£KA AKCYJNA 00-679 Warszawa, ul. Wilcza 55/63 tel. (0-22) 625-08-08, (0-22) 745-10-20, fax (0-22) 625-06-28

ZARZ¥D Zofia Krajewska-Szukalska prezes zarz¹du

Konrad Szukalski wiceprezes

Rafa³ Krajewski wiceprezes

Anna JóŸwik historyk sztuki (sztuka tradycyjna)

Jolanta Krasuska historyk sztuki (sztuka wspó³czesna)

Gra¿yna Zieliñska malarstwo rzemios³o artystyczne

Joanna Dziewulska historyk sztuki (sztuka tradycyjna)

Marcin Zieliñski projekty graficzne

Agnieszka Warska ksiêgowoœæ

Piotr Borkowski dyrektor zarz¹dzaj¹cy

RADA NAUKOWA Anna Tyczyñska historyk sztuki, malarstwo

Renata Lisowska konsultacje konserwatorskie

Anna Prugar-Myœlik historyk sztuki, malarstwo

Maryla Sitkowska historyk sztuki, grafika, rysunek

AUTORKA KATALOGU Anna Tyczyñska - historyk sztuki, absolwentka Uniwersytetu Jagielloñskiego, pracownik Muzeum Narodowego w Warszawie w latach 1971-2005, znawca malarstwa polskiego XIX/XX w., starszy kustosz zbiorów malarstwa polskiego, wspó³autorka wielu wystaw i katalogów organizowanych w MNW.

Uprzejmie informujemy, ¿e w zakresie obs³ugi prawnej wspó³pracujemy z kancelari¹ prawnicz¹ Anny Staniszewskiej w Warszawie.

Roczna prenumerata katalogów (Sztuka Wspó³czesna i Tradycyjna) wysy³anych przed ka¿d¹ aukcj¹ w pierwszej kolejnoœci oraz wszelkie inne okazjonalne katalogi Agry-Art - 120 z³ Wp³aty: RCB BANK, oddzia³ Warszawa, numer konta: 28 1750 0009 0000 0000 0356 5408

Zdjêcia do katalogów Marcin Zieliñski, £ukasz Macheta

WYDAWCA: Agra-Art SA Wszelkie prawa zastrze¿one.