09 mei 2015 , pag. 16
Eind goed al goedvoor Sprookjeshof Zuidlaren Ze schrokken toen Albert Tolner meldde de Sprookjeshof in Zuidlaren te sluiten. Marcel Gritter en Bernardo Zijlstra van Adcorporate, al bezig het attractiepark te verkopen, wisten van niks. Opeens was er een deadline. Toch lukte het hen een nieuwe eigenaar te vinden. HERMAN SANDMAN
D
e deadline was 1 januari 2015. Albert Tolner meldde op 26 augustus 2014 dat hij klaar was met de regelgeving in Nederland. Sprookjeshof in Zuidlaren ging dicht als er voor die datum geen koper kwam. Ondanks dat het een goedlopend bedrijf was. Ondanks honderdduizend bezoekers per jaar. Ondanks veertig man personeel en ondanks dat het een uniek attractiepark is. Wie is er immers niet geweest? Met schoolreisje, met opa en oma. De mededeling overviel Marcel Gritter en Bernardo Zijlstra van Adcorporate. Ze waren zich namens de familie Tolner al aan het oriënteren op overnamekandidaten. Albert Tolner: ,,We hebben immers niet het eeuwige leven.’’ Het kost normaliter twee jaar om zo’n attractiepark aan de man te brengen. Dat moest nu binnen een half jaar. Want Tolner was een man van principes. Geen koper, dan dicht. Zijlstra: ,,Dan hadden we niks. Wij verkopen exploitaties, ondernemingen met kasstromen, oftewel een gezond bedrijf. Als je die sluit, is er alleen nog een gebouw met wat grond. Dan zijn wij weg. Wij zijn geen makelaars.’’ Een race tegen de klok begon. Want Albert Tolner, met broers Ubel en Lucas eigenaar van Sprookjeshof,
‘Eind mei komt er een pratende sprookjesboom bij de ingang’
is geen man die zomaar iets roept. Als het klaar is, is het klaar. De druppel die de emmer deed overlopen vormde de afkeuring van twee speeltoestellen in het voorjaar van 2014. Een klimrek en een glijbaan. Bij de laatste ging het om de trapleuning. Die zou 1.30 meter hoog moeten zijn en die was 1.10 meter. Een bewuste keuze. Kindertjes konden zich er anders niet aan vasthouden. Maar keuringsinstantie AIB Vinçotte, die de inspectie in Zuidlaren deed voor de Nieuwe Voedsel en Waren Autoriteit (NVWA) bleek onverbiddelijk. Tolner: ,,Ik werd neergezet als iemand die met veiligheid, met kinderlevens, zou sjoemelen. Nou, als er iets is waar ik voor ga, is het veiligheid. Toen is er iets geknapt.’’ Wat verbazing wekte was dat dezelfde glijbaan in Plopsaland Coevorden en Familiepark Nienoord in Leek wél was goedgekeurd. De teller
op de Facebookpagina ‘Sprookjeshof moet blijven’ liet 18.583 keer ‘vind ik leuk’ zien en de landelijke media sprongen erbovenop. Sprookjeshof was even trending topic. Adcorporate is een landelijke onderneming die de aan- en verkoop verzorgt van bedrijven. Ook biedt het hulp bij financiële vraagstukken en fusies. Behalve Sprookjeshof heeft het bedrijf nog drie attractieparken in de verkoop, alsmede onder meer een bungalowpark, ict-bedrijven en een bedrijf in de thuiszorg. Van alles eigenlijk. Ook de website www.bedrijventekoop.nl is van Adcorporate. Gritter: ,,Die trekt een miljoen bezoekers per jaar. Dat levert veel informatie op. Daarom kunnen we snel vraag en aanbod bij elkaar brengen.’’ Na het besluit sloegen ze ‘aan het rennen’. Gritter: ,,Full pull, zoals dat heet. We reisden stad en land af, op zoek naar kandidaten. Er waren twee dingen die vanaf dat moment prioriteit hadden. Als de wiedeweerga een overnamekandidaat vinden en zorgen dat het park openbleef. Alleen dan was het verkoopbaar.’’ Ook voor de mannen van Adcorporate was dit niet zomaar een park. Zijlstra: ,,Ik kwam er als kind, nu kom ik er met mijn eigen kinderen. Het bedrijf is daarnaast van sociale, emotionele en economische waarde. Sluiting zou een enorm verlies zijn.’’ Albert Tolner (links) en Tjebbe Haringa, de oude en nieuwe eigenaar van Sprookjeshof. e alarmbel ging daarom ook elders rinkelen. Bij de gemeente Tynaarlo, de provincie Drenthe en in Den Haag. Burgemeester Piet Adema (ChristenUnie) en wethouder Nina Hofstra (VVD) trokken bij de NVWA aan de bel en CDA-statenlid Harry van de Pol bij Gedeputeerde Staten. De Drentse Tweede Kamerleden Erik Ziengs (VVD), Agnes Mulder (CDA) en Agnes Wolbert (PvdA) stelden op 27 augustus schriftelijke vragen aan minister Edith Schippers van Volksgezondheid, Wetenschap en Sport. De vraag was steeds hetzelfde: hoe kon het dat Sprookjeshof geen goedkeuring kreeg voor toestellen die elders in Nederland wel waren goedgekeurd? Die vraag had Albert Tolner de NVWA herhaaldelijk gesteld. ,,Ik heb mails gestuurd in januari, februari en maart van dit jaar, ik heb gebeld en naar de directeur gevraagd. Ik liep 186 dagen lang tegen een muur.’’ Het waarom van de bemoeienis van de politiek lag voor de hand. ,,Het is ons enige attractiepark”, verduidelijkte Hofstra op 28 augustus in deze krant. ,,Een goedlopend bedrijf met veertig mensen op de loonlijst, het trekt honderdduizend bezoekers per jaar. Dit zal ook andere ondernemers in Tynaarlo raken.’’ Zij gaf Tolner gelijk. Hofstra: ,,We maken in Nederland ondernemers kapot met doorgeslagen regelgeving. Een papiertje met handtekening blijkt belangrijker dan het doel: veiligheid van kinderen. Zo worden we gegijzeld door een machtige club
D
Marcel Gritter (links) en Bernardo Zijlstra van Adcorporate.
Huize Entinge
FOTO JASPAR MOULIJN
van ambtenaren.’’ Schippers hield overigens voet bij stuk. Zij vond niet dat sprake was van meten met twee maten: ,,De toestellen worden ter plekke opgebouwd, waardoor de situatie in elk park anders is.’’ Hield de NVWA voet bij stuk, dan kwam er een eind aan een familiebedrijf dat sinds 1981 met Zuidlaren was verbonden. Het bedrijf van vader Jan, moeder Lucie en hun drie zoons Ubel (59), Lucas (54) en Albert (49). Zij kwamen van familiepark De Vluchtheuvel in Norg, toen in bezit van de omstreden horecaondernemer Sjoerd Kooistra. Het Zuidlaarder attractiepark, gevestigd in het uit 1785 stammende Huize Entinge, was sterk verwaarloosd. De bulldozer stond al klaar. De Tolners, uit Langelo, gaven het een nieuw leven. Tolner: ,,Jaar in jaar uit hebben we geïnvesteerd. Anders ga je verliezen. Je moet altijd vooruit denken.’’ Daarom moest de speelhal er komen. De grond werd gekocht in 1997. Maar het duurde tot 2009 eer de bouw begon. Buren en gemeente lagen dwars. De Tolners hielden vol. Al moest de gang naar de Raad van State drie keer worden gemaakt. ,,Omdat ik niet tegen onrecht kan, maar ook omdat die hal voor de toekomst was. Met in- en outdoor op één plek konden we van april tot en met oktober open zijn. Het kwam voor dat mensen bij slecht weer op het laatste moment afbelden. Met die hal gebeurde dat niet meer.’’
‘Het kan toch niet dat een bedrijf als Sprookjeshof dichtgaat?’
De politieke druk had resultaat. Op 20 september kwam het bericht dat de NVWA wilde meewerken aan een oplossing. De uitkomst van een gesprek tussen de NVWA en Albert Tolner, gemeente Tynaarlo en provincie Drenthe. Dat leidde tot een herkeuring. Zowel AIB Vinçotte als Tolner deed water bij de wijn en in oktober 2014, kort voor de herfstvakantie, kregen de toestellen alsnog een certificaat. Tolner: ,,Zoals ik het zie is 75 procent van de punten vervallen. Voor die andere 25 procent hebben wij water bij de wijn gedaan. Dat heeft 10.000 euro gekost. Er zit nu een extra reling op de glijbaan, 1.30 meter hoog. Geen kind maakt er gebruik van.’’ De herkeuring was cruciaal. Want niemand kocht een attractiepark met afgekeurde toestellen. Daarna meldden zich de gegadigden. Belangstelling genoeg. Vanuit heel Europa. Al was niet elke aspirant-koper even serieus. Uiteindelijk bleven een stuk of tien over. Voor zo’n uniek object is dat veel.
FOTO HARRY TIELMAN
Het motto van Adcorporate: de kern van een transactie wordt gevormd door het profiel van de nieuwe koper. De heren waren niet op zoek naar iemand met een zak geld, maar iemand die de Sprookjeshof daadwerkelijk ging leiden. Iemand met kennis van de markt, die wist hoe een groot team aan te sturen, met verstand van horeca, een financieel verhaal en, in dit geval, affiniteit met Noord-Nederland. Oktober ging voorbij, november, de tijd begon te dringen, maar op 15 december, twee weken voor de deadline, vonden ze hem. Tjebbe Haringa. De 41-jarige Fries voldeed aan alle voorwaarden. Een man uit de wereld van de attractieparken. Hij woonde in het Zwitserse Gai en was verbonden aan het in Liechtenstein gevestigde United International Leisure AG. Werkte vooral als bemiddelaar en exploiteerde onder meer het reuzenrad Finnair Skywheel in Helsinki.
aringa: ,,Sprookjeshof kende ik niet. Ik heb wat mensen vooruitgestuurd. Zij bleken enthousiast, waarna ik zelf ging kijken. Ik was vooral onder de indruk van de hal. Een supergebouw. Ik dacht ook: het kan toch niet dat dit dicht gaat?’’ Adcorporate had eerder contact met hem gehad, over een ander park. Dat ging niet door. Hij zag wel wat in Sprookjeshof. Haringa: ,,De combinatie van in- en outdoor is uniek in Noord-Nederland. Zalen,
H
horeca, alles zit erbij. Het is niet voor niets het leukste uitje van Drenthe.’’ Een hectische periode begon. Er waren nog twee weken tot 1 januari. De deadline stond nog. Terwijl het december was. Een maand met veel vrije dagen. Ook voor banken en accountants. De stress betrof niet de onderhandelingen over de aankoopprijs. Daar waren ze snel uit. Tolner: ,,We hebben het niet weggegeven, maar de nieuwe eigenaar moest er ook wat aan verdienen.’’ Haringa was serieus, nu was het zaak de Tolners te overtuigen het park langer open te houden. De bank had tijd nodig. De familie hield vol. Omdat Haringa een goede opvolger was. Omdat ze er zo dichtbij waren. Omdat ze een verantwoordelijkheid hadden naar het personeel. Besloten werd tot een maand respijt. Tot 1 februari. Ook die datum werd niet gehaald. Wel meldde Albert Tolner op 31 januari in deze krant dat de overname op een haar na geregeld was: ,,Hij wil zo graag, wij willen graag dat Sprookjeshof blijft. Er gaat al zoveel dicht.’’ Het werd 1 februari, het werd 1 maart. De druk groeide, de stress nam toe. Zou het lukken? De goede financiële voorbereiding betaalde zich uit. Zodra Haringa in beeld was, werd hij meteen gekoppeld aan accountant Gert Wim Blokzijl. Ook de bank, ABN Amro, praatte in december al mee. Gritter: ,,Daar hebben we echt profijt van gehad, dat we alle partijen in een vroeg stadium bij elkaar hebben gebracht.’’
Het duurde toch nog tot half maart voor de kogel door de kerk was. Op 3 april stonden alle handtekeningen onder alle documenten. Een recordtijd, maar, aldus Zijlstra: ,,Het meest bijzondere is dat Sprookjeshof behouden blijft.’’ Tolner: ,,Ik had de deur echt dicht gegooid. Dan had ik bij de ingang een groot spandoek gehangen, zo van: een gezonde ondernemer gaat ten onder aan regeldrift.’’ De Tolners zijn nog niet weg. Albert blijft eerst aan als adviseur en zijn 25-jarige zoon Jan treedt bij Haringa in dienst. De Fries zal de komende tijd in Zuidlaren zijn, maar neemt later afstand. Het bedrijf zal worden gerund door Jacqueline Burgers. Haringa heeft al plannen: ,,Al moet je niet te veel veranderen. Zeker niet meteen. Maar eind mei komt er een pratende sprookjesboom bij de ingang. Net als de Tolners zal ik ieder jaar investeren.’’ Aan het karakter verandert niets. Sprookjeshof is en blijft een attractiepark voor kinderen tot en met tien jaar. Voor een schoolreisje, een bezoekje met opa en oma. Uitbreiding is vooralsnog geen optie. Haringa: ,,Ouders willen overzicht houden. Voor de winterperiode komt er wel iets bij. Dat maak ik in augustus bekend. Er is daarnaast een wereld te winnen qua marketing. Mijn familie in Friesland had er nooit van gehoord. Sprookjeshof verdient het om een begrip te worden in heel Noord-Nederland.’’