เบเบ้สงสัย ทำไมไม่ให้กอด

เบเบสงสัย ทำไมไมใหกอด (2566) เรื่อง ทีมกอดหนูฯ (Safe Hug Thailand) ภาพ mintkej พิมพที่ บริษัท ไอดีออล ดิจิตอล พริ้นท จำกัด พิมพครั้งที่ 1 จํานวน 4,000 เลม หนังสือเลมนี้สงวนลิขสิทธิ์และหามจัดจําหนาย การผลิตหนังสือเลมนี้ไดรับการสนับสนุนงบประมาณจากโครงการ YSEALI Seeds for the Future 2023 โดย Young Southeast Asian Leaders Initiative (YSEALI) โดยสถานทูตสหรัฐอเมริกา หนังสือเลมนี้จัดทําโดย ณัฐญา จารุเวคิน, ขวัญขาว วงศพินิจวโรดม, ชนกันต วิทยศักดิ์พันธุ, กันตฤทัย ธุระกิจเสรี และพลอย อักษรวงศ (ทีมกอดหนูฯ / Safe Hug Thailand) สําหรับผูที่ตองการสนับสนุนหรือติชมชุดหนังสือเบเบสงสัย ทำไมไมใหกอด สามารถติดตอไดที่ safehugthailand@gmail.com ขอมูลทางบรรณานุกรมของหอสมุดแหงชาติ เบเบสงสัย ทำไมไมใหกอด.-- กรุงเทพฯ : ไอดีออล ดิจิตอลพริ้นท, 2566 36 หนา.−− (กอดยังไงหนูถึงจะปลอดภัยนะ), 1. นิทาน. 2. วรรณกรรมสำหรับเด็ก I. ขวัญขาว วงศพินิจวโรดม. II. ฑิตยา พลภักดี, ผูวาดภาพประกอบ. III. ชื่อเรื่อง.

5

398.2 ISBN 978-616-608-196-1

“เย! อันดาเกงมากเลย” มากอดฉลองกัน

ขอขอบคุณผูใหคําปรึกษา คณาจารยจากสาขาวิชาวรรณกรรมสำหรับเด็ก คณะมนุษยศาสตร มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (ประสานมิตร) (อาจารย ดร. พิชญา นิลรุงรัตนา ผูชวยศาสตราจารย รพินทร คงสมบูรณ อาจารย ดร. ธันยา พิทธยาพิทักษ อาจารย อัจฉรา ประดิษฐ อาจารย อนุสรา ดีไหว)

6

เบเบเปนคนชางสังเกต ไมวาอะไร เบเบก็เห็น

1

อันดาเปนคนความจำดี ไมเคยลืมวาของตาง ๆ อยูที่ไหน

2

เมื่อเบเบกับอันดาอยูดวยกัน ของอะไรหายก็หาเจอ นี่แหละคูหูนักสืบ!

3

3

พอเจอของหาย พอเจอของหาย เบเบกเบเบ ับอันกดาก็ ับอันจะฉลองกั ดาก็จะฉลองกั น น บางครับางครั ้งก็กอด้งก็กบางครั อด บางครั ้งก็ตีม้งือก็ตีมือ แตเบเบแตชเอบกอดที บเบชอบกอดที ่สุดเลย่สุดเลย

4

4

วันนี้ เบเบกับอันดา หาแมวของขาวฟางเจอแลวละ คูหูนักสืบทำสำเร็จอีกครั้ง

5

5

“เย! อั“เยนดาเก ! อันงดาเก มากเลย” งมากเลย” มากอดฉลองกั มากอดฉลองกั น น

6

6

“เบเบ“เบเบ วันนี้อวั​ันนดาขอไม นี้อันดาขอไม กอดนะ” กอดนะ” อันดาแตะมื อันดาแตะมื อเบเบอแเบเบ ทน แทน

7

7

อาว.. เบเบคาใจ ทำไมอันดาไมกอดเบเบอีกแลว

8

8

นักสืบนัเบเบ กสืบจเบเบ ะตองรู จะตใหอไงรู ด ใหได วาทำไมอั วาทำไมอั นดาถึนงไม ดาถึ กอด! งไมกอด!

9

9

วันตอมา เบเบไดยินปรางกับมารคกำลังคุยกัน “ปรางคืนดินสอของเราหรือยังนะ” “เมื่อวานปรางลืมคืนแลวเอากลับบาน ขอโทษนะมารค”

10

10

จริงสิจริเมืง่อสิวานเบเบ เมื่อวานเบเบ ลืมคืนลืยางลบอั มคืนยางลบอั นดานีน่นดานี า ่นา ตองเปตนอเพราะอั งเปนเพราะอั นดาโกรธแน นดาโกรธแน เลย เลย อันดาถึอันงไม ดาถึ ยอมกอด งไมยอมกอด 11

11

อาว ยางลบก็ อาว ยางลบก็ อยูกับออัยูนกดาแล ับอันวดาแล นี่นาวนี่นา งั้นที่องั​ัน้นดาไม ที่อันกดาไม อด กก็อด ไมใชก็เรืไม่อใงยางลบ ชเรื่องยางลบ

12

12

อีกฝงอัของห กฝงอของห ง อัอนงดาเห็ อันนดาเห็ ตนกำลั นตนงเล กำลั นกังบเลพลอย นกับพลอย “พลอยเจ็ “พลอยเจ็ บแขนบแขน อยาโดนแขนพลอยนะ” อยาโดนแขนพลอยนะ”

13

13

จริ ง สิ ต อ งเป น เพราะเจ็ บ แขนแน เ ลย จริงสิ ตองเปอันนเพราะเจ็ บยแขนแน เลย ดาถึ ง ไม อมกอด อันดาถึงไมยอมกอด

14

14

แตวันแต นี้ วอั​ันนนีดากระโดดตบได ้ อันดากระโดดตบได เทาทุกเทวันาทุกวัน

15

15

งั้นที่องั​ัน้นดาไม ที่อันกดาไม อด กก็อด ไมใชก็เรืไม่อใงป ชเรืวย่องปวย

16

16

หรือวาหรื ...อัอวนาดาเปลี ...อันดาเปลี ่ยนไปแล ่ยนไปแล ว ว

17

17

อันดาไม อันอดาไม ยากสนิ อยากสนิ ทกับเบเบ ทกับแเบเบ ลวหรืแอลเปล วหรืาอนะ เปลานะ 18

18

อันดาเดิ อันนดาเดิ เขามาพอดี นเขามาพอดี “โอโห“โอวันโหนี้เบเบ วันนีว้เาดรู บเบปวสวยมากเลย” าดรูปสวยมากเลย” เอ..อันเอ..อั ดาก็นใจดี ดาก็เหมื ใจดี อนเดิ เหมืมอนีนเดิ ่นามนี่นา

19

19

อันดาไมไดโกรธ อันดาไมไดปวย อันดาไมไดเปลี่ยนไป นักสืบเบเบหมดหนทางแลว ตองใชวิธีสุดทาย ถามอันดาไปเลยแลวกัน

20

20

“อันดา“อันเมืดา่อวานอั เมื่อนวานอั ดาไมนกดาไม อดเบเบ กอดเบเบ ละ ละ อันดาไม อันพดาไม อใจอะไรเบเบ พอใจอะไรเบเบ หรือเปล หรืาอ”เปลา”

“เปลา“เปล นะเบเบ านะเบเบ เมื่อวานอั เมื่อนวานอั ดาตันวรดาตั อนวรอน เลยไมเลยไม อยากให อยากให ใครจับใครจั นะ” บน 21

21

“แลววันอื่นอันดาก็ตัวรอนหรอ” “วันอื่น...บางวันที่มีเรื่องที่ทำใหอันดาไมสบายใจ อันดาก็ไมอยากกอดใครเทาไหร”

22

22

เบเบหเบเบ ยุดคิหดยุไปสั ดคิดกไปสั พัก กพัก “บางครั“บางครั ้งเบเบเสี้งยเบเบ ใจ กก็​็เอสียากให ยใจอยากมี มีคนมากอดเบเบ คนมากอดเบเบ นะ”นะ”

23

23

“แต...บางครั้งเบเบก็ไมอยากกอดใครเลยเหมือนกัน”

24

24

“ถึงไม“ถึ กอด งไมกพวกเราก็ อด พวกเราก็ ยังฉลองกั ยังฉลองกั นวิธีอื่นวิไดธีอนื่นะ ไดนะ อันดายัอันงอยากฉลองกั ดายังอยากฉลองกั บเบเบบเหมื เบเบ อนเดิ เหมืมอนเดิ มีวิมธีฉลองตั มีวิธีฉลองตั ้งเยอะ”้งเยอะ”

25

25

ไมไดแไมปลว ไดาแเราไม ปลวารเราไม ักกันรสั​ักกกัหน นสัอกยหนอย

26

26

“แลวเบเบ “แลวตเบเบ องทำอะไรถึ ตองทำอะไรถึ งจะรูวงาจะรู วันนีวา้อวั​ันนดาอยากกอดไหม” นี้อันดาอยากกอดไหม” “เบเบ“เบเบ อยากกอดไหม” อยากกอดไหม” “เบเบ“เบเบ ไมอยากกอด ไมอยากกอด เรากินเรากิ ไอตินมฉลองกั ไอติมฉลองกั นไดไหม” นไดไหม”

27

27

“ไดเลยเบเบ “ไดเลยเบเบ !” !” เบเบเขเบเบ าใจแล เขาวใจแล ความอยากของเราเปลี ว ความอยากของเราเปลี ่ยนได่ยตนได ลอดตลอด แคถามกั แคนถามกั กอดไม น กอดไม กอด กอด อันดากัอันบดากั เบเบบกเบเบ ็ยังเปกน็ยคูังเป หูกนันคูเหมื หูกอันนเดิ เหมืมอนเดิม

28

28

เอ… แลวเราจะรูไดยังไงละวาเรากอดหรือจับรางกายของคนอื่นไดตอนไหน?

ก็ทำไดหลังจากเขาให “ความยินยอม” กับเรายังไงละ! รางกายและความรูสึกสบายใจของ เราทุกคนเปนเรื่องสำคัญที่สุด เราทุกคนจึงสามารถตัดสินใจไดวาตองการใหคนอื่นปฏิบัติยังไงกับเรา “ความยินยอม” ก็คือ การบอกใหคนอื่นรู วาเราอนุญาตใหเขาทำอะไรที่เกี่ยวกับรางกายของเรา เชน ถาคุณครูขอหอมแกม แลวเราไมอยากใหคุณครูหอมแกม ก็คือเราไมยินยอม เพราะฉะนั้น คุณครูก็ตองไมหอมแกมเรา หรือถาเราขอกอดเพื่อนแลวเพื่อนรูสึกไมดี ไมอยากใหกอด ก็คือเราไมไดรับความยินยอมจากเพื่อน และตองไมกอดเพื่อน

ใครจะทำอะไรเกี่ยวกับรางกายของเรา ก็ตองถามเรากอนวาเราชอบไหม และถาเราไมชอบ เขาก็ตองฟงเรา และไมทำใหเรารูสึกไมดี เราเองก็ตองถามคนอื่นทุกครั้งกอนทำอะไรเกี่ยวกับ รางกายของเขาเหมือนกัน ถาเขาไมชอบ เราก็จะไมทำ

ถาอยางนั้น ความยินยอมก็คลายๆกับการแบงขนมเลยสินะ ถาเราอยากรูวาเพื่อนอยากกินขนมกับเราไหม เราก็ถามไปตรง ๆ ไดเลย “อยากกินขนมกับเราไหม” ถาเพื่อนบอกวา “อยากกิน” เราถึงจะแบงขนมใหเพื่อน ถาเพื่อนบอกวา “ไมอยากกิน” “ไมชอบกิน” เราก็ตองไมบังคับใหเพื่อนกิน ถาเพื่อนบอกวา “ไมแนใจ” เราก็จะไมบังคับใหเขากินเหมือนกัน และถึงเพื่อนจะกินขนมไปแลว แลวเปลี่ยนใจ ไมอยากกินตอ เราก็ตองไมบังคับใหเพื่อนกินจนหมด

29

ความชอบของเราเปลี่ยนแปลงไดตลอดเวลา และเราทุกคนก็มีสิ่งที่ชอบและไมชอบตางกัน การถามกอนแบงขนมถึงเปนเรื่องสำคัญมาก ๆ เพียงเพราะเราหวังดีไมไดหมายความวาคน ที่เรารักตองชอบสิ่งที่เราทำตลอด ถึงเพื่อนจะไมชอบขนมของเราก็ไมไดแปลวาขนมของเรา ไมอรอยหรือเพื่อนไมรักเรา ทุกคนมีสิทธิ์ตัดสินใจวาตัวเองชอบหรือไมชอบอะไร

บางครั้ง เราอาจจะรูสึกไมดี ไมพอใจ นอยใจ โกรธหรือเสียใจที่คนปฏิเสธเรา ทั้งที่เราหวังดี ความรูสึกเหลานี้ไมใชเรื่องผิดเลย เปนเรื่องธรรมชาติที่สามารถเกิดขึ้นไดกับทุกคน เรากับเพื่อนแคมีความชอบตางกันเทานั้นเอง เราลองมาพยายามเขาใจมุมของอีกคน ผานคำถามเหลานี้กันนะ เคยมีเวลาที่เราไมอยากใหคนอื่นกอด หรือจับตัวบางไหม? เราจะรูสึกยังไง ถามีคนกอดเราอยูทั้งๆที่เราบอกไปแลววาไมชอบ? เรายังสนิทกับเพื่อนเหมือนเดิมมั้ย ถาไมไดกอดครั้งนั้น? ถาเพื่อนไมชอบการกอด/สิ่งนี้ มีอะไรที่เราทำแทนไดไหม?

ถึงเรารูสึกไมดี ก็ไมไดแปลวาเราบังคับคนอื่นได ไมวาจะผานคำพูดหรือการกระทำ เราตองไมทำรายเพื่อน เพราะวาเพื่อนไมยอมกินขนมของเรา เราสามารถเลือกทำอยางอื่น ที่ทำใหทั้งสองคนรูสึกดีขึ้นแทนได เหมือนที่เบเบถามอันดาวา ถาไมอยากกอด อันดาอยากทำอะไรแทน

ความยินยอมไมยากเลยใชไหม แคเราคุยกันและรับฟงกัน ไมทำอะไรที่ทำใหคนอื่นรูสึกไมดี เทานี้ทุกคนก็จะมีความสุขแลวนะ!

30

สุดทายแลว การเคารพคนอื่น คือ หัวใจของความยินยอม

หนูไดยินบอย! ที่พอแมสอนวา ความเคารพ คือ ตองนอบนอม และเชื่อฟงผูใหญ ใชไหมคะ

ไมเสมอไปนะจะ

การเคารพคนอื่น ไมไดหมายถึงการไหวคนอื่น หรือทำอะไรที่เราไมสบายใจ ถึงจะเปนคำพูดของผูใหญก็ตาม การเคารพคนอื่น คือ การเขาใจวาคนอื่นก็มีสิ่งที่ชอบสิ่งที่ไมชอบ และประสบการณที่ไมเหมือนก็ทำให แตละคนตางกัน เชน อันดาไมชอบโดนจับหัวแตเบเบชอบใหแมลูบหัว

31

นอกจากจะเขาใจความแตกตางของคนอื่นแลว เราก็ตองใสใจดวยวา คนนั้นไมสบายใจกับอะไรบาง เราจะไดไมทำแบบนั้นใสเขา

ออ เขาใจแลวคะ! เบเบจะเคารพเพื่อน ๆ และทุกคนใหได มากที่สุดเลย แตบางครั้งเบเบก็ไมรูวา ที่ทำไปถือวาเคารพคนอื่นแลวหรือยัง

ไมแปลกนะจะ อาจจะมีบางเหตุการณที่เรา อาจเผลอทำอะไรที่ใหคนอื่นไมสบายใจ

เวลาโกรธ หรือไมไดดั่งใจ เราอาจเผลอทำอะไรที่ล้ำเสนคนอื่น เชน เพื่อนอาจไมใหเลนเกมดวย แลวเราไปหยิกเพื่อน

บางทีเราอาจลอกเลียนแบบพฤติกรรมคนใกลตัว เชน เราเห็นเพื่อนถักเปยใหกัน แลวเราก็คิดวาเราสามารถทำแบบนี้ไดกับทุกคน แตจริง ๆ แลว ควรถาม กับคน ๆ นั้นกอนวาทำแบบนี้ไดไหม

ถาเรารูตัววาสิ่งที่เราทำอาจทำใหคนอื่นไมชอบ เราควรขอโทษและไมทำอีก 32

แลวตองทำยังไงถาเจอคนที่ไมเคารพเรา อยางบางครั้งเบเบก็โดนเพื่อนดึงแขนแรง ๆ ตอนเลนแปะแข็ง

การปรับความเขาใจกันเปนสิ่งสำคัญนะจะ ถาเบเบเจอสิ่งที่ทำใหไมสบายใจ เราสามารถบอก อีกคนไดวา ทำไมถึงไมชอบการกระทำนี้ และอธิบายความรูสึกของเราไปใหเพื่อนไดเขาใจเรามากขึ้น แตที่ไมควรทำเลยคือ การทำตัวไมเคารพตอบกลับ เชน ตีเพื่อนคืน หรือดึงแขนเพื่อน เพราะนอกจาก จะทำใหโกรธกันแลว เราก็จะไมเขาใจกันและกันมากขึ้นไปอีก

33