Η Πόλη Ζει τ.127 | Απρίλιος 2026

WWW.IPOLIZEI.GR

STREET

PRESS 127//04-26

ΚΟΙΤΆΜΕ ΕΚΕΊ ΠΟΥ ΘΈΛΟΥΜΕ

ή ΕΚΕΊ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΕΊΧΝΟΥΝ;

PIANETA ITALIA ΜΊΑ ΒΌΛΤΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΉΤΗ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΉΣ ΧΏΡΑΣ ΌΧΙ ΤΥΧΑΊΑ… ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΈΑ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΈΝΤΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΆΛΑΣΣΑ ΣΤΟ ΔΙΚΌ ΣΟΥ ή ΣΤΟ ΔΙΚΌ ΜΟΥ; ΤΑ ΜΠΑΛΚΌΝΙΑ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ, ΕΞΏΣΤΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΌ

H ΠΟΛΗ ΖΕΙ

STREET

PRESS

Στο μυαλό της Πόλης 127//04-26 Συντακτική Ομάδα

Ηλέκτρα Τζώρτσου Στεργιάνα Τζέγκα Άντα Κουγιά Χρύσανθος Ξάνθης Σε αυτό το τεύχος ΕΓΡΑΨΑΝ ΕΠΙΣΗΣ:

Δήμητρα Σπυροπούλου Umberto Davoli Valentina Crimi Alessandro Meneghini Laura Nika Francesco Neri Ιωάννης Τσαμίχας Αντώνης Δρακόπουλος Κωνσταντίνος Δαλαμάγκας Ρούλη Μπουραντά Μάνος Κ. Τζανέτος Καβαλιώτης Θανάσης Καρανίκας

Υπάρχει και ο Κοινωνικός Αλγόριθμος ΘΕΜΑΤΑ:

Συζητώ με αρκετό κόσμο κι ακούω ακόμα περισσότερο – από όλες τις ηλικιακές, πολιτικές, κοινωνικές φυλές. Επίσης αφιερώνω αρκετό χρόνο για να διαβάζω, όχι τόσο τις αναρτήσεις, αλλά τα σχόλια, στα διαδικτυακά καφενεία των σόσιαλ και των σάιτ. Βομβαρδίζομαι κοινώς, ηθελημένα και συνειδητά. Επιπλέον, τώρα τελευταία, συνομιλώ και με το chat gpt και προσπαθώ να καταλάβω τον «τρόπο» της ψηφιακής αυτής ψευδοθεότητας. Παρακολουθώ ακόμα πολλά βίντεο στο youtube από αναλυτές, ιστορικούς, ομάδες, φιλόσοφους, ινφλουενσερ, οπαδούς κ.ά. Είμαι ένας τυπικός μπούμερ που πασχίζει να καταλάβει, να νιώσει, να ψηλαφίσει τη νέα εποχή. Πολλές φορές, τα εργαλεία μας είναι ανεπαρκή, ξεπερασμένα και τελικά, φθαρμένα. Σαν να έχεις ένα γαλλικό κλειδί στα χέρια σου και να πρέπει να επισκευάσεις ένα υπερσύγχρονο αυτοκίνητο της Τέσλα... Από όλα αυτά προκύπτουν άρθρα, αφιερώματα, ανασφάλειες, πεποιθήσεις, νίκες, ήττες και ισοπαλίες.

ΣΤΟ ΔΙΚΌ ΣΟΥ ή ΣΤΟ ΔΙΚΌ ΜΟΥ; ΤΑ ΜΠΑΛΚΌΝΙΑ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ, ΕΞΏΣΤΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΌ PIANETA ITALIA ΜΊΑ ΒΌΛΤΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΉΤΗ ΤΗΣ ΓΕΙΤΟΝΙΚΉΣ ΧΏΡΑΣ ΌΧΙ ΤΥΧΑΊΑ… ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΘΈΑ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΈΝΤΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΘΆΛΑΣΣΑ

Αυτή ήταν η εισαγωγή αλλά ταυτόχρονα και το ίδιο το κείμενο...

Ατελιέ: Μυρτώ Στέλιου Υρώ Πιτσικάλη Υπεύθυνος web & social: Θανάσης Καρανίκας Διορθώσεις & Συντακτική επιμέλεια: Ισμήνη Στέλιου Διαφήμιση: Νικολέττα Βήκου Χριστίνα Αγγελακοπούλου Γαβριέλλα Κασάπη Θοδωρής Διαμαντόπουλος Front desk: Χριστίνα Ρουντζούνη

www. ipolizei. gr Ενημερωθείτε για την προβολή σας στο site μας. Πληροφορίες: 697 69 68 916

info@ipolizei.gr για διαφήμιση και οικονομικές προτάσεις, για φωτογραφίες, κείμενα, κριτικές

Παρόλα αυτά, τρία χοντροκομμένα συμπεράσματα προς τέρψη αλλά και λιθοβολισμό.

• Μερικοί ανησυχούν μήπως οι «μηχανές» αρχίσουν να σκέφτονται σαν τους ανθρώπους, αυτονομηθούν και μας καθυποτάξουν. Το πραγματικό πρόβλημα είναι το ακριβώς αντίθετο: οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να σκέφτονται σαν τις μηχανές.

ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ... Απρίλιος 2025

• Βασανιστικά και αργά, εμφανίζεται η ανάγκη όλο και περισσότερων ανθρώπων να ξανακερδίσουν την πραγματική ζωή, να απεγκλωβιστούν από τον ψευδόκοσμο και τις «Σκιές», να ενωθούν με τις ρίζες τους, την πατρίδα τους και τους ανθρώπινους ρυθμούς.

• Ο αλγόριθμος του διαδικτύου είναι εξαιρετικά χαοτικός. Αν μιλήσεις με σοβαρούς ανθρώπους που ξέρουν από μέσα αυτό το «πράμα», το παραδέχονται και σου λένε ειλικρινά «δεν ξέρουμε και δεν μπορούμε να ελέγξουμε αυτήν την πολυπλοκότητα». Η είδηση δεν είναι αυτή και αφήστε τους «εραστές της τεχνολογίας» να βαυκαλίζονται. Η είδηση είναι πως υπάρχει ένας Κοινωνικός Αλγόριθμος που δρα υπόγεια και πέρα από το διαδίκτυο. Στις πλατείες, στις παρέες, στις οικογένειες, στα παγκάκια. Και όλοι μας είμαστε μέρος του... ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΞΑΝΘΗΣ

[ΕΚΔΟΣΗ] Λογότυπο Γραφικές Τέχνες Λεωνίδα Δρόση 12Α, Γκύζη Τ.: 210 82 29 040, 210 82 29 604 ISSN: 2623-4068

02

4προτάσεις

01

ΠΟΛΗ ΕΙΝΑΙ & ΓΥΡΙΖΕΙ Επόμενη Στάση: Κυψέλη!

ΟΜΆΔΑ ΘΕΆΤΡΟΥ ΑΝΕΜΌΜΥΛΟΙ

ΈΡΕΥΝΑ - ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΊΑ: ΧΡΉΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΌΠΟΥΛΟΣ ΑΠΌ ΚΥΡΙΑΚΉ 26/4 ΈΩΣ 31/5, ΣΤΙΣ 19:00 ΚΑΙ ΑΠΌ 7/6 ΈΩΣ 28/6, ΣΤΙΣ 20:00 Οι δύο «θεατρικοί ξεναγοί», Μάγδα Γκουβέρου και Χρήστος Χριστόπουλος, μετατρέπουν το δρόμο σε θεατρική σκηνή και μας συστήνουν την Κυψέλη μέσα από αφηγήσεις, ρόλους και διάδραση. Ξενάγηση, παράσταση, performance και αστικός περίπατος συνδυάζονται σε μια βιωματική εμπειρία που αποκαλύπτει τις ιστορίες και τους μύθους της γειτονιάς. Με σημείο εκκίνησης τη Δημοτική Αγορά Κυψέλης, το κοινό ανακαλύπτει τη γειτονιά μέσα από τραγούδια, φωτογραφίες, αφηγήσεις και αστικούς μύθους που ζωντανεύουν στο δημόσιο χώρο.

AFTER

ΑΤΟΜΙΚΉ ΈΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΙΏΡΓΟΥ ΤΣΕΡΙΏΝΗ

ΕΠΙΜΈΛΕΙΑ ΈΚΘΕΣΗΣ: ΜΑΤΊΝΑ ΤΣΙΓΚΆΚΟΥ ΠΙΝΑΚΟΘΉΚΗ ΔΉΜΟΥ ΑΘΗΝΑΊΩΝ 2 ΑΠΡΙΛΊΟΥ - 10 ΜΑΐΟΥ 2026 Ως συνεπής ερευνητής και ακούραστος παρατηρητής αποτυπώνει με όρους εικαστικούς τον κύκλο ζωής του homo urbanus δηλ. του ανθρώπινου είδους που η σύγχρονη μεγαλούπολη είναι ο «βιότοπός» του, μέσα στην οποία αγωνίζεται καθημερινά για την επιβίωση και την αναζήτηση μιας καλύτερης συνθήκης ζωής. Ο συνδυασμός του κίτρινου και του μαύρου παραπέμπει σε προειδοποιητικό σήμα για επικείμενο κίνδυνο, ενώ ταυτόχρονα επικυρώνει τη συνύπαρξη του θανάτου και της φώτισης. Με την υποστήριξη του ΟΠΑΝΔΑ.

03

«Την άνοιξη αν δεν τη βρεις, τη φτιάχνεις» λέει ο ποιητής. Ενώ περιμένουμε την άνοιξη να έρθει στ’ αλήθεια, συνεχίζουμε τις βόλτες μας στις εκδηλώσεις της πόλης και ίσως έτσι βοηθήσουμε τουλάχιστον να γεννηθεί η άνοιξη μέσα μας.

ROSS DALY QUARTET

ΣΆΒΒΑΤΟ 25 ΑΠΡΙΛΊΟΥ ΣΤΙΣ 21:30 THEATRE OF THE NO Το Theatre of the NO υποδέχεται στη σκηνή του το συνθέτη Ross Daly και το κουαρτέτο του. Γεννήθηκε στην Αγγλία, αλλά το 1975 εγκαταστάθηκε στην Κρήτη, όπου μελέτησε την κρητική λύρα. Ο Ross Daly (λύρα, τάρχου, ραμπάμπ), η Κέλυ Θωμά (λύρα), ο Θωμάς Μελετέας (ούτι) και η Μάρω Παναγή (κρουστά) δημιουργούν ένα πρόγραμμα που συνδυάζει δεξιοτεχνικά την παράδοση, τον αυτοσχεδιασμό και τη σύγχρονη μουσική έκφραση μέσω σύγχρονων τροπικών συνθέσεων, εμπνευσμένων από τις μουσικές παραδόσεις της Ανατολικής Μεσογείου, της Κεντρικής Ασίας και ευρύτερων περιοχών.

04

7o ΦΕΣΤΙΒΆΛ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΉΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΊΑΣ AGATHA 5-29 ΜΑΐΟΥ 2026

Εφτά χρόνια Agatha. Εφτά χρόνια «εγκλήματα» στην καρδιά της Αθήνας. Το Φεστιβάλ Αστυνομικής Λογοτεχνίας επιστρέφει για έβδομη χρονιά, φέρνοντας κοντά αναγνώστες, συγγραφείς και εκδότες σε μια μεγάλη γιορτή βιβλίου, με πλούσιο πρόγραμμα και δυνατές εκπλήξεις. Η διοργάνωση ξεκινά στις 5 Μαΐου με pre-festival events, ανοίγοντας με την εκδήλωση « Έγκλημα-άτομο-κοινωνία: Το έγκλημα στο μικροσκόπιο της Επιστήμης και της Λογοτεχνίας» και ολοκληρώνεται στις 29 Μαΐου με την καθιερωμένη εκδήλωση της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας, «Και ζήσαν αυτοί καλά; Παραμύθι και αστυνομική λογοτεχνία». Η κορύφωση έρχεται 15–17 Μαΐου στο Πολεμικό Μουσείο (Βασ. Σοφίας & Ριζάρη 2), με ένα «πυκνό» πρόγραμμα γεμάτο ομιλίες, παρουσιάσεις και εργαστήρια. Ανάμεσα στους διεθνείς καλεσμένους ξεχωρίζουν ο Arturo Pérez-Reverte, η B. A. Paris, η Kristina Ohlsson και ο Hugues Pagan. Στα highlights: θεατρική παράσταση με συγγραφείς, μεγάλο αφιέρωμα στο true crime, debate με θέμα «Αστυνομική λογοτεχνία: Γυναικεία ή αντρική υπόθεση;», παρουσίαση έρευνας του Εργαστηρίου Εγκληματολογίας Tabula Rasa για τη θυματοποίηση και το φόβο, ομιλία για τη βία σε παιδιά και εφήβους, παιχνίδια μυστηρίου και roleplaying games, μουσική παράσταση με ρεμπέτικα εγκλήματος, σεμινάρια δημιουργικής γραφής, εκδήλωση για «δυστοπία και graphic novels» και η απονομή του Βραβείου Agatha. Επίσης, ξεχωρίζει και το αφιέρωμα στον Γιάννη Μαρή, με προβολή ταινίας βασισμένης σε έργο του και έκθεση φωτογραφίας. Παράλληλες εκδηλώσεις φιλοξενούνται σε Monogram (Χολαργός), Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα (Θησείο), NYX Esperia Palace Hotel Athens, The UpperHouse Athens, καφέ Φίλιον και Woody Citygarden. Το Φεστιβάλ τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων (This Is Athens) και διοργανώνεται με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας και του Σουηδικού Ινστιτούτου Αθηνών. Μείνετε συντονισμένοι. Οι μέρες μυστηρίου πλησιάζουν.

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΊΟ ΣΎΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΉ

Το Απαλό Κίτρινο που έχουμε ανάγκη

Τ

α βιβλιοπωλεία αποτελούν μικρές οάσεις μέσα στον αστικό θόρυβο. Όταν μάλιστα συνοδεύονται και από τραπεζάκια, μιλάμε για χώρους όπου η αναζήτηση ενός καλού βιβλίου συναντά την απόλαυση ενός ζεστού ροφήματος. Είναι μέρη που μπορείς να πάρεις το χρόνο σου, να χαζέψεις τα ράφια, να ανακαλύψεις τίτλους που δεν είχες σκεφτεί, να αγοράσεις το επόμενο ανάγνωσμά σου και να καθίσεις αμέσως στο τραπεζάκι για να το ξεκινήσεις επιτόπου. Ταυτόχρονα, λειτουργούν ως ένας πολύτιμος αντίποδας στην ψηφιακή εποχή. Χώροι όπου το βιβλίο παύει να είναι απλώς εικόνα σε οθόνη, γίνεται αντικείμενο που το ξεφυλλίζεις, το μυρίζεις, και αφορμή για ανθρώπινη επαφή και κοινωνικοποίηση. Ιδιαίτερα όταν βρίσκονται στο κέντρο της πόλης, η επίσκεψη μπορεί εύκολα να συνδυαστεί με μια βόλτα, προσθέτοντας μια μικρή πολιτιστική ανάσα στη μέρα.

Ένα τέτοιο σημείο είναι και το καφέ-βιβλιοπωλείο του εκδοτικού οίκου Σύγχρονη Εποχή. Εκεί, ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί σε μια πλούσια και προσεγμένη συλλογή βιβλίων που αναδεικνύει ότι «η γνώση είναι δύναμη», όπως λέει το σύνθημα του εκδοτικού οίκου. Παρότι η Σύγχρονη Εποχή είναι γνωστή για το πολιτικό βιβλίο και την πληθώρα τίτλων των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν (άλλωστε οι εκδόσεις δημιουργήθηκαν από την ανάγκη να εκδοθούν και να διαδοθούν πλατιά τα έργα των τριών στην Ελλάδα), στα ράφια του βιβλιοπωλείου της συναντά κανείς πολλά περισσότερα: εκδόσεις φιλοσοφίας, οικονομίας, κοινωνιολογίας, επιστήμης, ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας και παιδικού ποιοτικού λογοτεχνικού βιβλίου. Δίπλα τους βρίσκονται και βιβλία άλλων εκδοτών, επιτρέποντας μια πραγματικά πολυδιάστατη περιήγηση. Τα βιβλία που θα αγοράσει ο αναγνώστης μπορεί να τα διαβάσει συνοδεία με ένα ρόφημα, σνακ ή αναψυκτικό στο καφέ που λειτουργεί στο βιβλιοπωλείο ή ακόμα και να παίξει σκάκι. Πολύ συχνά, στο χώρο διοργανώνονται και βιβλιοπαρουσιάσεις, οι οποίες ανακοινώνονται στο site της Σύγχρονης Εποχής.

ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΆΤΟΥ 3 Τ.: 210 38 29 835

ΑΠΑΛΟ ΚΙΤΡΙΝΟ

Τ

ο Απαλό Κίτρινο δεν είναι απλώς ένα ακόμη νέο βιβλιοπωλείο στο κέντρο της Αθήνας∙ είναι μια ιστορία που συνεχίζεται. Αποτελεί τη φυσική συνέχεια και μετεξέλιξη του Amarillo Suave, του αγαπημένου βιβλιοπωλείου της Κυψέλης, που δημιούργησε ο Κώστας Αργύρης. Ο Κώστας έφυγε από τη ζωή πριν τρία χρόνια, αφήνοντας πίσω του ένα κενό σε μια γειτονιά που τον είχε ανάγκη – όχι μόνο για τα βιβλία αλλά και για την έμπρακτη παρουσία και προσφορά του επί 17 χρόνια. Ο Χαράλαμπος Αρμπιλιάς, σε συνεννόηση με την οικογένεια, αποφάσισε να κρατήσει ζωντανό αυτό το αποτύπωμα. Με σεβασμό στο παρελθόν και το βλέμμα στο μέλλον, το Amarillo Suave μεταφράζεται σε Απαλό Κίτρινο και συνεχίζει το ταξίδι του με όχημα το βιβλίο. Όταν μπήκε στο χώρο, ο Χαράλαμπος βρήκε 5.500 βιβλία – μια σιωπηλή κληρονομιά που ζητούσε να ξαναζωντανέψει αλλά και να εξελιχθεί. Σήμερα, το βιβλιοπωλείο επιδιώκει να γίνει τόπος συνάντησης και διαλόγου, μέσω παρουσιάσεων, εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων με κέντρο τους το βιβλίο. Παραμένει πιστό σε σπάνιες εκδόσεις, ενδιαφέροντες τίτλους, στηρίζει τις αυτοεκδόσεις και τα μικρά εκδοτικά εγχειρήματα, ενώ εξυπηρετεί άμεσα παραγγελίες και αναζητά με ιδιαίτερο ζήλο δυσεύρετα βιβλία για όσους ψάχνουν αλλά δυσκολεύονται να βρουν…

«Κάποια βιβλία τα βρίσκεις και τα υπόλοιπα σε βρίσκουν». Με αυτή τη σκέψη, το Απαλό Κίτρινο βάζει το δικό του λιθαράκι στο χώρο του βιβλίου, το οποίο έχει καταφέρει να ξεπεράσει τα εμπόδια μέσα στα χρόνια και εξακολουθεί να είναι αντίβαρο στον κόσμο του Διαδικτύου. Συντροφιά και μικρή πράξη αντίστασης στο θόρυβο που επικρατεί γύρω μας.

ΛΈΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΆΝΝΗ 17, ΚΥΨΈΛΗ Τ.: 694 996 3649 | FB: ΑΠΑΛΌ ΚΊΤΡΙΝΟ

ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ

Εκεί όπου τα βιβλία συναντούν το χρόνο και τον άνθρωπο

ΜΗΝ ΞΕΧΆΣΕΙΣ ΝΑ ΒΆΛΕΙΣ ΤΟ ΒΙΒΛΊΟ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΈΣ ΣΟΥ

Φέρτε λυσίποθο κρασί | Παλατινή Ανθολογία, Επιλογή επιγραμμάτων και ελεύθερη απόδοση στα νέα Ελληνικά του Αντώνη Ψάλτη Κατευθείαν από την ελληνιστική εποχή, οι άσημοι ποιητές του τότε μας παρουσιάζονται στο σήμερα μέσα από την εξαιρετική ελεύθερη απόδοση του Αντώνη Ψάλτη.

Ο αξιολάτρευτος Λουπέν της Κωνσταντίνας Δασκαλάκη Ένα αλληγορικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται μεταξύ δύο πόλεων, της Φλωρεντίας και της Αθήνας. Περιγράφει μια τρυφερή ιστορία για τη φιλία, την αφοσίωση, τη συντροφικότητα. Ένα βιβλίο για παιδιά – και όχι μόνο!

Μανάβικο | Παιχνίδια του μυαλού και της καρδιάς του Γιάννη Πούλου Η ποιητική αυτή συλλογή αποδεικνύει ότι η ποίηση κρύβεται στην απλότητα, στις μνήμες και στις μικρές στιγμές της ζωής. Ο Γιάννης Πούλος μέσα από την πένα του «στήνει ένα παιχνίδι» συγκίνησης, σοβαρότητας, αλλά και αστείων στιγμών.

Φορεσιά γραμμένη της Καλλιρρόης Μπελεβώνη Με ευαισθησία και επίγνωση, η έκδοση αυτή προσφέρει ποίηση ανθρώπινη, στοχαστική και απελευθερωτική. Με προσωπικές και συλλογικές αναφορές επιτυγχάνεται μία βουτιά στις βαθύτερες πλευρές του ανθρώπου.

Η Πατριδογνωσία της Κυψέλης των Ανδρέα Βαβαγιάννη & Λέανδρου Σλάβη Ένα οδοιπορικό στην Κυψέλη του ’50 και του ’60 το οποίο ξεκινάει από τον Ανδρέα Βαβαγιάννη και συνεχίζεται από τον Λέανδρο Σλάβη, αποτυπώνοντας μνήμες, τόπους, ανθρώπους και την πολιτιστική της ταυτότητα.

Λεωνίδα Δρόση 12 & Λομβάρδου, Αθήνα | 114 74 Τ: 216 93 90 230 | Ε: ekdoseislogotypo@gmail.com |

www. log o-typo . g r

ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ ΒΙΒΛΙΟ

Είτε κάνεις Πάσχα στην Αθήνα είτε στο χωριό

Α Ν Ο Ι Ξ Ι ΑΤ Ι Κ Ε Σ Φ ΩΤΟ Γ ΡΑΦ Ι Κ Ε Σ ΑΠΟΤΥΠΩΣΕΙΣ Photo: ©Κώστας Γιαβής «Νυχτερινή αμυγδαλιά» Fb: Κώστας Γιαβής

ΤΑ ΜΠΑΛΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ Μπαλκόνια γεμάτα φως, με γλάστρες που ανθίζουν, με απλωμένα ρούχα που χορεύουν στο πρώτο αεράκι. Μικρές σκηνές καθημερινότητας που μαρτυρούν πως η άνοιξη έφτασε (επιτέλους)!

Παρελθόν και Παρόν. Δύο κόσμοι τόσο διαφορετικοί κι όμως τόσο ίδιοι. Το κέντρο της Αθήνας: το μέρος που οι δύο αυτοί κόσμοι συναντιούνται και συνυπάρχουν. Η Αθήνα του τότε: η ιστορία, η αρχαία ελληνική μυθολογία, η Αθήνα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, των ονείρων, της φτώχειας, της Κατοχής και του πολέμου και η Αθήνα του τώρα: Η Αθήνα της κίνησης στους δρόμους, των γρήγορων ρυθμών ζωής, του συνωστισμού και του υπερτουρισμού. Είναι 23 Μαρτίου σήμερα. Ο καιρός είναι ακόμη δροσερός, αλλά ο ήλιος βγαίνει μπροστά και κρύβει τα σύννεφα. Η άνοιξη ήρθε. Τα λουλούδια ανθίζουν και τα πουλιά κελαηδούν. Σε αυτή την όμορφη ανοιξιάτικη ημέρα Το κέντρο της Αθήνας ξεκινώ τον περίπατό μου από το Σύνταγμα και την Αθήνα του τώρα. Περνάω Το κέντρο των αντιθέσεων από την Ερμού. Περπατώ ανάμεσα σε καταστήματα ρούχων, υποδημάτων, καλλυντικών και καφετέριες και κατευθύνομαι προς την Πλάκα. Δεξιά και αριστερά μου βλέπω μαγαζιά με τουριστικά είδη, αναμνηστικά και πολύ κόσμο που διασχίζει το δρόμο και ρίχνει μια ματιά στα προϊόντα προς πώληση. Σε αυτά πρωταγωνιστεί ο αρχαίος ελληνικός χαρακτήρας και το μυθικό στοιχείο του. Μικρά αγάλματα που μιμούνται εκείνα που είχαν δημιουργήσει γλύπτες στην αρχαία Ελλάδα, στεφάνια «ελιάς» σε χρυσό χρώμα, σανδάλια, ενδύματα σε μορφή χιτώνα και πολλά είδη της σύγχρονης εποχής που έχουν ένα στοιχείο του τότε – όπως τράπουλες, μπλούζες και πάνινες τσάντες με παραστάσεις αγγείων και αρχαίων θεών. Συνεχίζω τον περίπατό μου περνώντας απέναντι από την Πύλη του Ανδριανού και κατευθύνομαι προς το μουσείο της Ακρόπολης, δίπλα στο σταθμό του μετρό. Χάνομαι μέσα στο πλήθος. Άνθρωποι από τόσο διαφορετικούς κόσμους και πολιτισμούς συναντώνται για πρώτη φορά εδώ. Τουρίστες από το εξωτερικό που επισκέπτονται τη χώρα για μερικές μέρες, φοιτητές από επαρχία που απολαμβάνουν μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας, πλανόδιοι μουσικοί, μαθητές σχολείου που πάνε περίπατο και εκπαιδευτική εκδρομή στο μουσείο της Ακρόπολης και γονείς που βγαίνουν βόλτα με τα μωρά τους στα καρότσια και τα παιδιά τους που κρατούν από το χέρι. Κατεβαίνοντας προς Μακρυγιάννη περνάω τον πεζόδρομο με τα καταστήματα εστίασης. Γύρω μου βλέΠΌΣΟ ΚΑΙΡΌ ΈΧΕΙΣ ΝΑ ΚΆΝΕΙΣ ΈΝΑΝ πω παραδοσιακά ταβερνάκια, καφετέριες, εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας ΠΕΡΊΠΑΤΟ; Ή ΝΑ ΑΚΟΎΣΕΙΣ ΑΥΤΉΝ ΤΗ και ζαχαροπλαστεία. Στον πεζόδρομο κυκλοφορεί κόσμος που βγαίνει από το σταθμό του μετρό, άνθρωποι που επισκέπτονται το μουσείο της ΑκρόποΛΈΞΗ; ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ, ΑΥΤΉΣ λης, ομάδες τουριστών με σημαιάκια για να ξεχωρίζουν στο πλήθος, μαθητές που μετά το σχολείο συναντιούνται με τις παρέες τους, εργαζόμενοι που ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΉΣ ΎΠΑΡΞΗΣ, ΚΆΝΟΥΝ φεύγουν από το χώρο εργασίας τους βιαστικοί μετά το πέρας της δουλειάς ΈΝΑΝ ΠΕΡΊΠΑΤΟ ΧΩΡΊΣ ΣΧΈΔΙΟ. ΑΠΟτους και ηλικιωμένοι που περπατούν, συζητούν και αναπολούν τα χρόνια που πέρασαν, ενώ μοιράζονται ιστορίες και στιγμές από το παρελθόν τους. ΤΥΠΏΝΟΥΝ ΣΤΙΓΜΈΣ, ΚΑΤΑΣΤΆΣΕΙΣ, Άνθρωποι από τόσο διαφορετικές εποχές, με άλλη κουλτούρα, ενδιαφέροντα, ΓΡΆΦΟΥΝ ΤΙΣ ΣΚΈΨΕΙΣ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ασχολίες, ιστορίες και ζωή, συναντιούνται και διασχίζουν τον ίδιο δρόμο την ίδια στιγμή. Όσο περπατώ ανάμεσά τους αποσπώμαι από τις φωνές και τις συΠΑΡΑΣΎΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΥΧΑΙΌΤΗΤΑ ΤΗΣ ζητήσεις σε γλώσσες που είτε δεν γνωρίζω είτε δυσκολεύομαι να κατανοήσω εξαιτίας του θορύβου της πόλης. Φτάνω στο τέλος του πεζόδρομου και στρίβω ΖΩΝΤΑΝΉΣ ΠΌΛΗΣ. δεξιά πίσω από το μουσείο. Εκεί συναντώ την απόλυτη ησυχία. Μια παρέα ανθρώπων περπατά δίπλα μου χωρίς να ανταλλάσσει κουβέντα. Σε αντίθεση με την κίνηση, το θόρυβο και το συνωστισμό που πρωταγωνιστούν στο κέντρο της Αθήνας –στους δρόμους γύρω από το Σύνταγμα όπου ξεκίνησα τον περίπατό μου– εδώ τα αυτοκίνητα είναι λίγα και παρκαρισμένα. Στρίβω δεξιά στην οδό ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ Η ΔΉΜΗΤΡΑ ΣΠΥΡΟΠΟΎΛΟΥ Μητσαίων, ολοκληρώνοντας έναν κύκλο γύρω από το μουσείο της Ακρόπολης και φτάνω στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Εκεί αρχίζει και το τελευταίο κομμάτι της διαδρομής μου, το πιο όμορφο. Ανεβαίνω τον πεζόδρομο κατευθυνόμενη προς την Ακρόπολη Αθηνών. Συναντώ παρέες ανθρώπων που είτε διασχίζουν τον πεζόδρομο, παρατηρώντας τα νεοκλασικά κτίρια γύρω, είτε περπατούν βιαστικά κατεβαίνοντας το δρόμο. Περπατώ μέχρι το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού και ανεβαίνω τα σκαλιά προς το μνημείο. Περνώ μέσα από το πλήθος και κάνω μια στάση στην σκιά ενός δέντρου όσο κοιτάζω το χώρο. Απορροφημένη από αυτό που αντικρύζω, χάνομαι στις σκέψεις μου και ξαφνικά στο μυαλό μου ηχεί το «βαλς των χαμένων ονείρων» του Χατζιδάκι. Βλέπω τα λουλούδια που έχουν ανθίσει στο λόφο, απομακρύνομαι από το μνημείο και τον κόσμο και πηγαίνω προς τα εκεί. Ακούω πουλιά να κελαηδούν και συνάμα βλέπω μια πεταλούδα να πετά εκεί γύρω. Την ακολουθώ, κατεβαίνω τα σκαλιά του μνημείου και συνεχίζω να περπατώ περνώντας κάτω από την Ακρόπολη. Εκεί σταματώ για να απολαύσω το τοπίο: τα μνημεία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού πίσω από τα ανθισμένα δέντρα. Μετά από λίγο συνεχίζω το περπάτημα και επιστρέφω στο σταθμό μετρό του Συντάγματος, εκεί απ’ όπου ξεκίνησα, βάζοντας στα ακουστικά μου το κομμάτι του Χατζιδάκι που ηχούσε στο μυαλό μου προηγουμένως για να συνεχίσω το «ταξίδι» μου στο παρελθόν όσο βαδίζω στο παρόν.

ΤΑ ΠΕΡΙΠΑΤΗΤΙΚΑ

ΤΗΣ ΗΛΈΚΤΡΑΣ ΤΖΏΡΤΣΟΥ Photo: Μυρτώ Στέλιου

Στο δικό μου ή στο δικό σου; ΤΑ ΜΠΑΛΚΌΝΙΑ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ, ΕΞΏΣΤΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΌ

Είναι εκείνη η στιγμή που ανοίγεις την μπαλκονόπορτα. Ξαφνικά, σαν να αναπνέεις καλύτερα. Κάτι αλλάζει. Ο αέρας κινείται αλλιώς. Η πόλη αποκτά ήχο. Το μπαλκόνι δεν ανήκει σε μία εποχή, και η καθεμία το διεκδικεί διαφορετικά. Άλλοτε με ιδρώτα κάτω απ’ τις μασχάλες και άλλοτε με μια κουβέρτα στους ώμους και μια κούπα ζεστό καφέ στο χέρι. Για τους ανθρώπους της πόλης είναι κάτι σαν τις πλατείες των χωριών: μιλάς με τον γείτονα, χαζεύεις τους περαστικούς, ανταλλάσσεις βλέμματα, χαλαρώνεις, μαζεύεσαι με την οικογένεια, με φίλους ή και μόνος. Τα ανοίγεις είτε όταν θες να κάνεις εσύ ένα βήμα προς το έξω είτε όταν θες λίγο έξω να μπει μέσα.

ΤΑ ΜΠΑΛΚΌΝΙΑ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ, ΕΞΏΣΤΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΌ Ανάμεσα στο μέσα και στο έξω Το μπαλκόνι είναι μια ιδιότυπη κατάσταση: δεν είναι ούτε μέσα ούτε έξω. Είναι μια προεξοχή που αιωρεί-

ΜΠΑΛΚΌΝΙ, ΕΞΏΣΤΗΣ Ή ΒΕΡΆΝΤΑ;

Τι θα βρούμε στο μπαλκόνι:

Ένα τραπέζι με

ιταλική balcone. Στα ελληνικά, η πιο «επίση-

Ένα ονυχοδρόμιο

μη» εκδοχή είναι ο εξώστης: μια περιφραγ-

Μία απλώστρα

Και μετά έρχεται το μπαλκονάκι, η υποκοριστική εκδοχή που κρύβει μέσα της μια οικειότητα. Όπως και η βεράντα, από το ιταλι-

Μία σημαία της Παλαιστίνης Τρεις γλάστρες

έντονα την περίοδο της πανδημίας, τα μπαλκόνια ότι έχουν μπαλκόνι… Χειροκροτήματα, τραγούδια, συνομιλίες από απόσταση: μια νέα μορφή κοινότητας γεννήθηκε πάνω από το επίπεδο του δρόμου. Το μπαλκόνι έγινε σκηνή.

Μικρή ιστορία των μπαλκονιών στην Ελλάδα

Πολλά άδεια

Τα μπαλκόνια στην Ελλάδα εμφανίζονται κυρίως

γλαστράκια

από τον 19ο αιώνα και μετά. Στην αρχή ήταν μικρές

κό veranda, που συνήθως δηλώνει έναν πιο

Ένα χαλάκι ριγέ

πλατύ, συχνά στεγασμένο, χώρο.

Δύο καρέκλες

Είναι όμως το ίδιο το μπαλκόνι με το μπαλ-

Βγαίνοντας στο μπαλκόνι, συμμετέχεις στα κοινά

γέμισαν ξανά. Κάποιοι ίσως τότε να θυμήθηκαν τραπεζομάντηλο

επίπεδο με το πάτωμα του ορόφου.

Ένα όριο που δεν είναι ποτέ ξεκάθαρο. χωρίς να εγκαταλείπεις την ιδιωτικότητα. Το είδαμε

ΤΗΣ ΣΤΕΡΓΙΆΝΑΣ

Η λέξη μπαλκόνι είναι άμεσο δάνειο από την

μένη προεξοχή σε κτίριο, συνήθως στο ίδιο

ται ανάμεσα στον ιδιωτικό και στον δημόσιο χώρο.

Ένα κερί

ξύλινες προεξοχές. Με την έλευση του μοντερνισμού και την εξάπλωση των πολυκατοικιών, το μπαλκόνι παίρνει τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα. Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι οικοδομικοί κανονισμοί

κονάκι; Όχι ακριβώς. Το μπαλκονάκι είναι

σιτρονέλας

μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Χάρη στο οπλισμέ-

περισσότερο συναίσθημα παρά μέγεθος.

Ένα τασάκι

κατασκευαστικά, αλλά και υποχρεωτικές σε πολλές

Είναι εκεί όπου «κάθεσαι στο μπαλκονάκι σαν

περιπτώσεις.

λουλούδι αθάνατο» και αφήνεις το χρόνο και τις σκέψεις να περνούν.

νο σκυρόδεμα, οι προεξοχές έγιναν πιο εύκολες

Υπήρχαν κανόνες: το πλάτος του μπαλκονιού εξαρΤΟΥ ΘΟΔΩΡΉ

τιόταν από το πλάτος του δρόμου. Σε ένα δρόμο 10 μέτρων, το μπαλκόνι μπορούσε να προεξέχει έως και 1 μέτρο. Ο λόγος; Να μη στερείται ο ήλιος από τους

Γλάστρες με φυτά και χωρίς Μία καρέκλα

κάτω ορόφους. Η πόλη σχεδιάστηκε με το βλέμμα στον ήλιο, δηλαδή στο φως. Η ανάγκη για μπαλκόνια συνδέεται άμεσα με τη νεωτερικότητα και τους κανόνες υγιεινής. Όταν οι αυλές χάθηκαν και οι άνθρωποι μετακόμισαν σε διαμερίσματα, έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος να μπει ο ήλιος και ο αέρας μέσα στο σπίτι. Το μπαλκόνι έγινε αυτός ο τρόπος.

Στο δικό μου ή στο δικό σου;

Κλίμα, πολιτισμός και κοινωνικότητα Το μπαλκόνι δεν είναι απλώς αρχιτεκτονικό στοιχείο, είναι πολιτισμικός δείκτης. Στον ευρωπαϊκό Νότο, όπου το κλίμα επιτρέπει την εξωστρέφεια, το μπαλκόνι είναι βασικό κομμάτι της καθημερινότητας. Στην Ιταλία, για παράδειγμα, τα μπαλκόνια δημιουργούν μια υπερυψωμένη γειτονιά. Τα στενά δρομάκια γεμίζουν με φωνές από πάνω. Στη Μέση Ανατολή, αντίθετα, η κοινωνικότητα αναπτύσσε-

Τι θα βρούμε στο μπαλκόνι: ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΊΝΑΣ Ένα τραπέζι με καρέκλες Μία κούνια μπαλκονιού μονοθέσια Φυτά Ψησταριά υγραερίου Ποτιστήρι Απλώστρα Δύο ποδήλατα

ται γύρω από εσωτερικά αίθρια. Ο δρόμος δεν έχει τον ίδιο ρόλο. Η ζωή είναι πιο εσωστρεφής. Στην Ελλάδα, το μπαλκόνι είναι προέκταση του δρόμου. Είναι η έξοδος του Έλληνα προς τα έξω, χωρίς να φύγει από το σπίτι.

Τι βρίσκουμε στα μπαλκόνια; Κάθε μπαλκόνι είναι ένα μικρό πορτρέτο του ιδιοκτήτη του. Γλάστρες, ζαρντινιέρες και αναρριχώμενα. Καρέκλες, τραπέζια και σκαμπό Απλωμένες μπουγάδες που ανεμίζουν σαν σημαίες καθημερινότητας. Φωτάκια, ριχτάρια, μικρά τραπεζάκια. Και φυσικά, ανθρώπους. Αν είσαι παρατηρητικός, μπορείς να καταλάβεις πολλά: ποιος είναι πρωινός τύπος, ποιος αγαπά τα φυτά, ποιος βαριέται να καθαρίσει, ποιος περιμένει κάποιον.

Δύο πατίνια

Το μπαλκόνι ως δωμάτιο ΤΗΣ ΥΡΏΣ Γλάστρες με λουλούδια Μεταλλική ντουλάπα ΔΥΟ ΔΙΆΣΗΜΑ ΜΠΑΛΚΌΝΙΑ Το μπαλκόνι μπορεί να γίνει σκηνή για τα πάντα: από ερωτικές εξομολογήσεις μέχρι επαναστατικούς λόγους.

A. Το μπαλκόνι του Άρη Βελουχιώτη στη Λαμία B. Το μπαλκόνι της Ιουλιέτας στη Βερόνα

ΈΝΑ ΤΡΑΓΟΎΔΙ, ΜΙΑ ΣΥΝΉΘΕΙΑ

«Τσάι με λεμόνι στο μπαλκόνι» τραγουδάει ο Δάκης κι εμείς φυσικά προσθέτουμε την αντιμπατσική συνέχεια που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε!

Φερ φορζέ τραπέζι με δύο

Στην ελληνική πραγματικότητα, το μπαλκόνι λειτουργεί σαν ένα ακόμη δωμάτιο του σπιτιού. Τρώμε εκεί, δουλεύουμε, μιλάμε στο τηλέφωνο, χαζεύουμε. Σε παλαιότερες μορφές αρχιτεκτονικής, αυτή τη λειτουργία την είχαν οι αυλές ή οι βαθιές βεράντες των αρχοντικών. Στα νησιά, οι ταράτσες αντικαθιστούσαν το μπαλκόνι, εκεί έτρωγαν, εκεί κοιμόντουσαν. Με την πολυκατοικία, όλα αυτά συμπυκνώθηκαν σε λίγα τετραγωνικά εξώστη.

καρέκλες και δύο σκαμπό

Τελικά, στο δικό μου ή στο δικό σου; Παντού! Γιατί στην πραγματικότητα, όλα τα μπαλκόνια επικοινωνούν μεταξύ τους. Είναι μια γειτονιά στο ενδιάμεσο της πόλης. Είναι τα αυτιά και τα μάτια των διαμερισμάτων. Είναι μικρές σκηνές όπου παίζεται η καθημερινότητά μας. Και κάθε άνοιξη, μόλις ανοίγεις την μπαλκονόπορτα, γίνεσαι κι εσύ μέρος της.

Στο δικό μου ή στο δικό σου;

3 ΠΡΟΤΆΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΠΑΛΚΌΝΙΑ ΤΗΣ ΆΝΟΙΞΗΣ, ΠΟΥ ΞΕΦΕΎΓΟΥΝ ΑΠÕ ΤΑ ΚΛΑΣΙΚΆ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΌΛΥ ΒΑΓΓΕΛΆΤΟΥ (ΚΈΝΤΡΟ ΚΉΠΟΥ ΒΑΓΓΕΛΆΤΟΥ)

Λοροπέταλο Loropetalum chinense Ένα ευέλικτο θαμνάκι που μπορείς είτε να το κρατήσεις χαμηλό ή να το αφήσεις να φτάσει περίπου το ένα μέτρο. Ξεχωρίζει για το φούξια άνθος του που κάνει όμορφη αντίθεση με τα σχεδόν μπορντό φύλλα του. Είναι αειθαλές, πολυετές και πολύ ανθεκτικό, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις. Την άνοιξη γεμίζει άνθη και δίνει χρώμα στο μπαλκόνι. Ένα ελαφρύ κλάδεμα στο τέλος του χειμώνα αρκεί. Θέλει ήλιο, έστω λίγες ώρες τη μέρα.

Γιασεμί πολυανθές Jasminum polyanthum Όχι το κλασικό Χιώτικο, αλλά μια εξίσου όμορφη και πιο «εύκολη» εκδοχή. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο και γεμίζει τον χώρο με έντονο, γλυκό άρωμα. Είναι ανθεκτικό, δεν ζητάει πολλά και με ένα απλό κλάδεμα επίσης στο τέλος του χειμώνα, διατηρείται κουκλίστικο. Μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 2 μέτρα, αλλά το ύψος του φυσικά το ορίζεις εσύ, ανάλογα και με το μπαλκόνι σου. Τον θέλει τον ήλιο του. Αν κάποιος ασχολείται με αυτά, το γιασεμάκι αυτό δίνει και έλαια!

Αργυράνθεμο Argyranthemum sp. Πιο ανθεκτική από την κλασική μαργαρίτα και με τεράστια ποικιλία χρωμάτων: φούξια, κόκκινο, λευκό, κίτρινο… τα πάντα! Αν θέλει κανείς, στήνει ολόκληρο μπαλκόνι μόνο με αυτές, παίζοντας με τις αποχρώσεις τους. Είναι χαμηλή (μέχρι 50 εκ.), πολυετής και εύκολη στη φροντίδα, με ένα απλό κλαδεματάκι κι αυτή στα τέλη του χειμώνα. Σημαντικό: έχει γύρη, οπότε προσοχή σε αλλεργίες και να θυμάσαι ότι προσελκύει μέλισσες – καλό για το οικοσύστημα, αλλά keep it in mind.

Στο δικό μου ή στο δικό σου;

ΑΠΌ ΤΟ «ΝΑΌ» ΤΗΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΉΣ ΕΠΙΜΌΡΦΩΣΗΣ, ΤΟ ΜΙΚΡΌ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΟ ΣΤΟ ΘΗΣΕΊΟ, ΑΠΑΝΤΟΎΝ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΉΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΏΝ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΈΧΝΕΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΉ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΤΉΣ ΝΟΗΜΟΣΎΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΤΙΚΌ ΤΟΥΣ ΡΌΛΟ ΣΤΗ ΖΩΉ ΜΑΣ.

ΆΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΊΟΥ

ΠΆΝΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΌΜΟΥ

ΦΏΤΗΣ ΚΑΓΓΕΛΆΡΗΣ

ΦΏΤΗΣ ΤΕΡΖΆΚΗΣ

(σε μαθήματα Ζωής και Τέχνης «SAVOIR VIVRE» από 2 Ιουνίου)

(στο σεμινάριο Μουσικής Ραδιοφωνικής Εκπομπής από 28 Απριλίου)

(συνεχίζει το σεμινάριο «Επιθυμία και Τέχνη» από 17 Απριλίου)

(στο σεμινάριο «Διαλεκτική και Αφήγηση» από 7 Μαΐου)

Κύριε Παπαδημητρίου σχολιάστε μας την φράση: «Το Λάθος στην τέχνη δημιουργεί Τέχνη».

Κύριε Χρυσοστόμου αντέχει το ραδιόφωνο στην εποχή του διαδικτύου και του ΑΙ; κι αν ναι, πως;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Μα όλη η «αληθινή» τέχνη είναι ένα λάθος σε σχέση με το «σωστό» , που αμφισβητεί και που επαναπροσδιορίζει (συνειδητά ή ασυνείδητα) διορθώνοντας το λάθος της ζωής , επαναφέροντάς την στην σωστή διάστασή της . Ο Καλλιτέχνης ο ίδιος είναι ένα «λάθος», καθώς αυτοεξαιρείται και αποστασιοποιείται από την ζωή για να παραγάγει Τέχνη. Όπως και να το δεις το «λάθος» είναι γενεσιουργό χαρακτηριστικό του «σωστού» . Δεν μπορεί να εξαιρείται η Τέχνη από τον εαυτόν της...

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Το ραδιόφωνο αντέχει στην νέα εποχή και πάντα θα αντέχει... Όπως άντεξε και τις τελευταίες δεκαετίες παρά την κυριαρχία της εικόνας και της ταχύτητας. Κι αυτό κυρίως, διότι εκ της φύσεως του δημιουργεί μια πιο προσωπική σχέση μεταξύ «πομπού» (εκφωνητή) και «δέκτη» (ακροατή). Ακολουθώντας όμως παράλληλα και όλες τις τεχνολογικές εξελίξεις (DAB, Web Radio, Podcasts, Mobile apps, περιεχόμενο on-demand κ.α.), το ραδιόφωνο συνδυάζει επίσης με τρόπο ιδανικό, το κλασικό με το μοντέρνο. Εν τέλει παραμένει το πιο «θερμό» μέσο από όλα τα άλλα και πάντως το μοναδικό που δημιουργεί τέτοια σύνδεση και αμεσότητα με το κοινό του, διατηρώντας τον ανθρωποκεντρικό του χαρακτήρα. Κι έχοντας παράλληλα κι ένα αφοσιωμένο σταθερό ακροατήριο σε ποικίλες καθημερινές δραστηριότητες όπως είναι λ.χ. η οδήγηση, ο αθλητισμός ακόμα και η εργασία σε αρκετές περιπτώσεις.

Κύριε Καγγελάρη λέμε συχνά «Μια φωτογραφία - χίλιες λέξεις». Μήπως έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο; Χίλιες φωτογραφίες έλλειψη λέξεων; ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η εικόνα της φωτογραφίας δεν είναι παρά ένα κείμενο συγκροτημένο από λέξεις και κατά συνέπεια από νόημα. Ένα εξαιρετικό παράδειγμα είναι τα ιερογλυφικά: εικόνες μεν αλλά που δεν θα υπήρχαν εάν δεν είχαν κάτι να πουν. Αυτό μπορεί να γενικευτεί ως προς την εικόνα. Μια εικόνα δεν υπάρχει εάν δεν έχει κάτι να πει. Ή να μας κάνει κάτι να της πούμε. Η ύπαρξη της εικόνας οφείλεται στην εμβάπτισή της στον λόγο. Είναι ο λόγος που μας κάνει να είμαστε σε σχέση με την εικόνα. Η αδυναμία της εικόνας να εκφραστεί φαίνεται στο γεγονός ότι ένα έργο τέχνης χρειάζεται λεζάντα ακόμα και αν ο τίτλος είναι: «Χωρίς τίτλο», για να μπορεί να πει αυτό που είναι. Η ταυτότητα της εικόνας δεν είναι παρά ένας μεταφρασμένος λόγος ακόμα και αν πρόκειται για μια «ζαβολιά» όπως στην περίπτωση του Magritte. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η εικόνα της φωτογραφίας είναι το σημαίνον ενός σημαινόμενου λόγου.

ΕΝΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΕΣ ΦΩΝΕΣ… ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΞΑΝΘΗΣ

Κύριε Τερζάκη, είναι οι ιστορικές διαφορές ανυπέρβλητα εμπόδια για μια εποικοδομητική συνομιλία μεταξύ των μεγάλων στοχαστών; Αν σήμερα συνομιλούσαν ο Σωκράτης, ο Επίκτητος και ο Μάρξ θα κατέληγαν κάπου από κοινού; ΑΠΑΝΤΗΣΗ Εδώ πρέπει να δοθούν ταυτόχρονα δύο απαντήσεις. Η ιστορική εποχή είναι απαράβατος ορίζοντας για τον στοχαστή, στον οποίον οφείλει όχι μόνο τη γλώσσα και τις αναφορές του αλλά και τα μη θεματοποιημένα όρια της σκέψης του· και αυτό σημαίνει ότι για να «μιλήσει» σε μια διαφορετική εποχή πρέπει κατ’ ανάγκη να μεταφραστεί. Ταυτόχρονα, η φιλοσοφία μπορεί να θεωρηθεί σαν μια διαρκής, αδιάκοπη συνομιλία ανάμεσα σε διαδοχικές εποχές ενός πολιτισμού (του ελληνοδυτικού λεγόμενου, εν προκειμένω). Και αυτό σημαίνει ότι κάτι διασώζεται μέσ’ από τις ιστορικές «τομές», ικανό να επανενεργοποιηθεί και να ερμηνευθεί, σ’ ένα συμφραζόμενο κατ’ ανάγκη διαφορετικό και πάντα νέο.

ΦΏΤΗΣ ΒΛΑΣΤΌΣ

ΦΩΤΕΙΝΉ ΛΑΜΠΡΊΔΗ

ΓΙΏΡΓΟΣ ΛΕΜΠΈΣΗΣ

ΚΥΡΙΆΚΟΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛΊΔΗΣ

ΘΡΆΣΟΣ ΚΑΜΙΝΆΚΗΣ

(στο σεμινάριο «Διαλεκτική και Αφήγηση» από 7 Μαΐου)

(συντονίζει το Σχολείο Στίχου από 20 Απριλίου)

Κύριε Βλαστέ, είναι η Δυστοπία Μυθοπλασία ή είναι Βιωματικός Λόγος σήμερα;

Κυρία Λαμπρίδη, είναι ανασταλτική η παραγωγή τραγουδιών μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης για ένα νέο στιχουργό ή τραγουδοποιό στις μέρες μας;

(ξεκινάει το Εργαστήριο Θεατρικής Γραφής από 6 Απριλίου)

(στο σεμινάριο για Σενάριο Ταινίας Μικρού Μήκους από 20 Μαΐου)

(διευθύνει το Μικρό Πολυτεχνείο και οργανώνει εργαστήρια Δημιουργικής Γραφής όλο το Καλοκαίρι στις Κυκλάδες)

ΑΠΑΝΤΗΣΗ «Ακόμα κι ο ίδιος άνθρωπος δεν προσκυνά πάντοτε τον ίδιο Θεό» γράφει ο Χάξλευ στο δοκίμιό του για τον Πασκάλ. Η αστάθεια, η μη προβλεψιμότητα, εγγενείς μέσα στην ανθρώπινη ζωή, υπερβαίνουν κατά περιόδους την αντοχή του ανθρώπου. Το μέλλον γίνεται τότε στα μάτια του μια ανυπέρβλητη απειλή. Καλείται να τη διαχειριστεί με τα μέσα που διαθέτει. Και κυρίως, με την αφήγηση. Έτσι, προκύπτει η δυστοπία. Με τα κιάλια της, ο άνθρωπος κοιτάζει το μέλλον. Είναι σα να το επισκέπτεται. Σα να το κατανοεί και, συνεπώς, σα να μετριάζει την απειλή του. Αυτό, νομίζω, συμβαίνει στις μέρες μας. Η δυστοπία είναι μια άσκηση θάρρους.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η τεχνητή νοημοσύνη δεν έχει φτάσει -ακόμα τουλάχιστον- στο σημείο να ανταγωνίζεται την πηγαία έμπνευση ενός δημιουργού. Πειθαρχεί μεν στο μέτρο και μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να εμφανίσει έξυπνα ευρήματα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν δημιουργεί στον ακροατή το συναίσθημα που νιώθει όταν ακούει Μάνο Ελευθερίου, Νίκο Γκάτσο ή ακόμα και τους λαϊκούς μας δημιουργούς. Η μηχανή μπορεί να αυτοσχεδιάσει αντιγράφοντας, να μιμηθεί αλλά δεν μπορεί να αποδώσει το μοναδικό βίωμα, τη φλόγα της γραφής που πηγάζει από την επίμονη ανάγκη για έκφραση. Συναντάω νέους στιχουργούς που δοκιμάζουν να αναθέσουν στην ΤΝ τη μελοποίηση των στίχων τους. Είναι συχνά εντυπωσιακά τα αποτελέσματα αλλά πάντα κάτι θυμίζουν, στερούνται πρωτοτυπίας και σε καμία περίπτωση δεν ξεπερνούν εκείνα που προκύπτουν από τη σχέση στιχουργού δημιουργού. Αν λοιπόν κάποιος δημιουργός έχει αναστολή επειδή καλπάζει η ΤΝ και σκέφτεται πως δεν έχει νόημα να γράφει, σημαίνει πως δεν φλέγεται ο ίδιος από επιθυμία να γράψει άρα καλύτερα να μην το επιχειρήσει. Καμιά ΤΝ δεν μπορεί να σταματήσει την ορμή από την ανάγκη της καλλιτεχνικής έκφρασης.

Κύριε Λεμπέση μπορεί η κινηματογραφική γλώσσα να ευνοήσει τη συγγραφή ενός καλού θεατρικού έργου στην εποχή μας; ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η κινηματογραφική γλώσσα έχει επηρεάσει βαθιά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την αφήγηση σήμερα. Ο κινηματογράφος έχει εκπαιδεύσει το βλέμμα του θεατή στον ρυθμό, στη δύναμη της εικόνας και στην οικονομία της δράσης. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει δημιουργικά και για το θέατρο, όχι ως μίμηση, αλλά ως υπενθύμιση ότι η σκηνή δεν είναι μόνο λόγος, είναι εικόνα, κίνηση και δραματικός παλμός. Παράλληλα, αξίζει να σημειωθεί ότι και στον σύγχρονο κινηματογράφο συναντάμε συχνά θεατρικά ευρήματα: έντονη παρουσία διαλόγου, συγκρούσεις χαρακτήρων σε περιορισμένο χώρο, ακόμη και σκηνές που θυμίζουν σκηνική οικονομία. Όταν αυτές οι δύο γλώσσες συνομιλούν δημιουργικά, το αποτέλεσμα μπορεί να γίνει πιο πυκνό, σύγχρονο και ουσιαστικό.

Κύριε Χατζημιχαηλίδη, αν η Ποίηση χωράει στο Handmade Cinema των ημερών μας άραγε μπορεί ένα «εμπορικό» σενάριο να «χωρέσει» την ποιητική γλώσσα; ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η ποίηση δεν είναι αποτέλεσμα υψηλής διανόησης. Μπορεί να περιέχεται σε κάθε μορφή έκφρασης και με ποικίλους τρόπους. Η ποίηση στην πραγματική της διάσταση είναι αντίληψη ζωής, ευαισθησία, δέκτης και εκφραστής των αφανών σημείων της. Δεν μένει στα απαραίτητα, τα αναγκαία και τα εύκολα. Εισβάλει με τον λεπτό της τρόπο στις περιοχές της ψυχής, φτάνει στις απόκρημνες πλαγιές της σκέψης και εκφράζεται είτε με λαϊκό είτε με λόγιο λόγο. Τι ποιο ποιητικό από ένα δημοτικό τραγούδι; Ή, για να το πούμε και αλλιώς, τι ποιο ποιητικό από ένα υπέροχο και δημοφιλέστατο δειλινό; Ποίηση τελικά είναι ο τρόπος να εκφράζεσαι και ένα εμπορικό, όπως το λέτε, σενάριο μπορεί να υλοποιηθεί είτε με χυδαιότητα (πλήθος οι βιντεοκασέτες της εποχής) είτε με ποιητικότατο τρόπο (αναφέρω ενδεικτικά την Κάλπικη λίρα). Και στο πλέον εμπορικό σενάριο μπορεί να λάβει θέση η ποίηση και να το πάει στα ύψη. Αρκεί να συγκροτεί ομάδα ευαίσθητων καλλιτεχνών, όραμα για μια καλή ταινία, σχεδιασμό από έναν σκηνοθέτη καλλιτέχνη και όχι φτωχουπάλληλο τηλεοπτικών καναλιών και φυσικά τις απαραίτητες οικονομικές δυνατότητες. Γιατί και η ποίηση παρότι είναι μαγεία δε κατασκευάζεται με μαγικό τρόπο.

Κύριε Καμινάκη, είναι η αφήγηση μια επικίνδυνη τέχνη πιο πολύ από ποτέ σήμερα και γιατί; ΑΠΑΝΤΗΣΗ Η αφήγηση πάντα είναι επικίνδυνη είτε προφορική είτε γραπτή γιατί κρατά από την «ύλη» που αφηγείται την υποκειμενικότητα και την οπτική γωνία του αφηγητή της. Αυτή η σαγήνη να «ξαναγράφεις τον κόσμο» είναι από μόνη της μια βουτιά στο κενό χωρίς προστατευτικό δίχτυ. Αν φυτρώσουν φτερά ενόσω αφηγείσαι ή πετάς κάθε κίνδυνος γίνεται πια απόλαυση και ίσως κι ένα υπέροχο ταξίδι για τις ψυχές των ακρατών / αναγνωστών.

Pia

lia

a I t t e a n

Πλανή τ η ς Ι

τ

α λ ί

α

MA CHE VUOI? Μα τι θέλεις; Οι Ιταλοί δε μιλούν μόνο με λέξεις, μιλούν και με τα χέρια! Διαλέξαμε τις αγαπημένες μας χειρονομίες από το βιβλίο του Bruno Munari, «Supplemento al dizionario italiano». Βρείτε τις στις επόμενες σελίδες του αφιερώματος.

Η μεσογειακή διάσταση La dimensione mediterranea

Ν

ομίζω ότι όλοι οι Ιταλοί που έχουν περάσει από την Ελλάδα έχουν ακούσει τουλάχιστον μία φορά τη λαϊκή έκφραση «una faccia, una razza» (ένα πρόσωπο, μια φυλή). Πέρα από την αμφίβολη προέλευσή της, αυτή η έκφραση, που αποτελεί πλέον μέρος της τοπικής λαϊκής παράδοσης, υποδηλώνει την κοινή αξία, νοοτροπία και τρόπο ζωής που ενώνει ίσως όλους τους λαούς της Μεσογείου. Ωστόσο, δεν είναι εύκολο να κατανοήσουμε ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που διακρίνουν τη μεσογειακή κουλτούρα από τις άλλες κουλτούρες και ποιες είναι οι αξίες που αποτελούν μέρος του DNA της και που αυτή η κουλτούρα επιδιώκει να υπερασπιστεί. Η Ιταλία είναι ίσως η χώρα που κατάφερε να εκφράσει με τον πιο πειστικό τρόπο αυτή τη «μεσογειακή διάσταση», επιβάλλοντας ένα μοντέλο και έναν τρόπο ζωής που είναι αναγνωρισμένος παγκοσμίως και θεωρείται μοναδικός και εξαιρετικός. Η ιταλική αρχιτεκτονική, η καλλιτεχνική κληρονομιά, η κουλτούρα του design, η μόδα, η γαστρονομία, ο κινηματογράφος, η μουσική, το «made in Italy». Πώς κατάφερε μια μικρή και ορεινή χερσόνησος να διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στην κουλτούρα, την αρχιτεκτονική και την οικονομία; Νομίζω ότι η απλούστερη απάντηση είναι να κατανοήσουμε ότι το περιβάλλον στο οποίο ζούμε καθορίζει την ποιότητα της ύπαρξής μας. Η υπεράσπιση της αναγεννησιακής τέχνης, η σημασία του ιστορικού βάθους που επιβιώνει στο τοπίο και στην αρχιτεκτονική, η χειροτεχνική δεξιοτεχνία, το αίσθημα της κοινότητας, η συνεργατική εργασία, η πανθεϊστική όραση του περιβάλλοντος, ο σεβασμός για την πολιτιστική βιοποικιλότητα, είναι τα στοιχεία που μας επιτρέπουν να αποτρέψουμε την ομοιογένεια των μοντέρνων προτύπων που επιβάλλει η βιομηχανική κοινωνία και που αποσκοπούν αποκλειστικά στο κέρδος και μας αναγκά-

Σ

ΥΜ

m

be

Χ

rto

ι λε

α

α

ε φι

ρώ

μα

:U τος

m

Η ανάγκη ενός τεχνίτη να διακοσμήσει ένα αντικείμενο ταυτίζεται με την επιθυμία να διαφοροποιήσει τη δουλειά του, να κατακτήσει μια ευχάριστη και ποτέ πανομοιότυπη εργασία. Σε κάθε αντικείμενο αποτυπώνεται ένα αίσθημα χαράς και ικανοποίησης. Μπορούμε να απολαύσουμε το όμορφο δωρεάν, σε αντίθεση με αυτό που μας επιβάλλει η κοινωνία του κέρδους: «Αν θέλεις το όμορφο, πρέπει να το πληρώσεις!». Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η απομάκρυνση των ανθρώπων από την περιοχή τους, από τις παραδόσεις τους, από τα αγροτικά χωριά, εμποδίζει μια κοινωνία να τοποθετήσει το παρόν σε ένα πλαίσιο και να προχωρήσει με εποικοδομητικό τρόπο προς το μέλλον. Το να κοιτάζουμε το παρελθόν δεν πρέπει να είναι μια συντηρητική αναζήτηση νοσταλγίας, αλλά η αναζήτηση μιας ταυτότητας και μιας κριτικής ματιάς σε σχέση με αυτή που κυριαρχεί στην εποχή μας. Μόνο μια ανθρωπότητα που ξέρει να ανακτά το νόημα της ιστορίας, του παρελθόντος, που ξέρει να απολαμβάνει την καλλιτεχνική παράδοση, είτε αυτή είναι αρχιτεκτονική, χειροτεχνική, ζωγραφική ή λογοτεχνική, μπορεί να προχωρήσει καλλιεργώντας την ένωση του ωραίου και του χρήσιμου. Ίσως αυτή είναι η ιταλική συνταγή που έχει επιτρέψει σε αυτή τη διαμελισμένη μεσογειακή χερσόνησο να είναι θαυμαστή και εκτιμημένη σε όλο τον κόσμο.

Umberto Davoli

sandro Me n eghi ni | Laura

Dav berto

o l i | Η λ έ κ τ ρ α Τ ζώ ρ τ σ

N i ka

ου |

Μυ

s|F

ρτ ώ

ran

ces

Στ έ

λιο

co

υ|

Ne

Χρ

ri

|Ι

ύσ

ω

αν

άν

θο

νη

ς

ς

μί

ι Επ

μέ

v Da

oli

ale |V

na nti

| Ales

Εκτός από αυτά τα μοντέλα, το όμορφο και η τέχνη εξακολουθούν να θεωρούνται αισθητική και δημιουργική απόλαυση και δεν περιορίζονται σε αξεσουάρ, πολυτέλεια και, ως εκ τούτου, απομακρύνονται από τις λαϊκές μάζες.

α Τσ

U

Μ

Έ ΕΤ

ΟΥ

Ν:

i Crim

ζουν να αποδεχτούμε το διεστραμμένο διώνυμο «πρόοδος = καλύτερος δυνατός κόσμος».

νθ

ς χα

Ξά

ης

tra due paesi

Ανάμεσα σε δύο χώρες

ΟΙ ΤΡΌΠΟΙ ΠΟΥ ΙΤΑΛΊΑ ΚΑΙ ΕΛΛΆΔΑ ΣΥΝΥΠΆΡΧΟΥΝ ΣΕ ΚΆΠΟΙΟΥΣ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΜΠΟΡΟΎΝ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΠΟΛΛΟΊ. ΣΊΓΟΥΡΑ ΌΜΩΣ ΠΡΌΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΈΝΑ ΠΆΡΕ ΔΏΣΕ ΤΟ ΟΠΟΊΟ ΔΙΑΜΟΡΦΏΝΕΙ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΊ ΈΝΑ ΝΟΕΡΌ ΔΙΆΛΟΓΟ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΕ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΚΑΙ ΧΏΡΕΣ. ΖΗΤΉΣΑΜΕ ΑΠΌ 3 ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΝΑ ΜΑΣ ΓΡΆΨΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΉ ΤΟΥΣ ΙΤΑΛΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΕΜΠΕΙΡΊΑ.

ALESSANDRO MENEGHINI Γεννήθηκε και ζει στην Πάντοβα. Πέρασε 1 χρόνο μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας για ακαδημαϊκούς και επαγγελματικούς λόγους.

VALENTINA CRIMI Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη. Ζει στην Ελλάδα από το 1989. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ρώμη, με καταγωγή, πολλές εικόνες και βιώματα από τη Σικελία. Έχω ζήσει περισσότερο στην Ελλάδα παρά στην Ιταλία και πολλοί μου λένε ότι έχω γίνει πια Ελληνίδα… Κι όμως, κάποια στοιχεία του Ελληνικού χώρου (με την ευρύτερη έννοια) ακόμα με ξενίζουν. Δεν είναι η γλώσσα, η μουσική, το φαγητό, η φασαρία, η ανομία ή η αλητεία… Είναι που οι πόλεις και τα χωριά έχουν χάσει την ιστορική τους όψη και ταυτότητα, που το σχολείο παρέχει στοχευμένη εκπαίδευση και όχι γενική παιδεία και γνώση. Είναι η λίγη ανεκτικότητα στο διαφορετικό και τα πολλά απαρχαιωμένα στερεότυπα που είναι ακόμα ριζωμένα στην ελληνική κοινωνία. Έχω διαλέξει να ζω εδώ, αγαπάω την Ελλάδα και τους Έλληνες… και η αγάπη αυτή είναι αδιαπραγμάτευτη. Είμαι όμως Ιταλίδα και αυτό δεν αλλάζει. Η πατρίδα μου; Ούτε εδώ ούτε εκεί!

Για μένα, η μετακίνηση μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας με βοήθησε να θυμηθώ από πού προέρχομαι. Έφτασα στην Αθήνα στη μέση μιας βαθιά ρεαλιστικής φάσης της ζωής μου: ΕΠΡΕΠΕ να βρίσκομαι εκεί! Αλλά η Ελλάδα -το λίκνο της οντολογίας- μου υπενθύμισε ότι τα πράγματα μπορούν απλώς να «υπάρχουν», όχι μόνο να «εξυπηρετούν». Παρά τις ομοιότητες μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, με την πάροδο του χρόνου, παρατήρησα τις διαφορές. Οι κοινωνικές συνευρέσεις ήταν πραγματικά κοινωνικές, όχι απλώς δικαιολογίες για να βρεθούμε. Το φαγητό έπρεπε να είναι καλό μέχρι την τελευταία

λεπτομέρεια, όχι απλώς να σερβίρεται γρήγορα. Θυμάμαι ακόμα ένα βράδυ σε μια ταβέρνα: μουσική να παίζει, πιάτα να ξεχειλίζουν και το δωμάτιο να σωπαίνει κατ’ εντολήν, ώστε οι μουσικοί να μπορούν να εκφραστούν πλήρως. Αυτός ο σεβασμός για την ίδια τη στιγμή έμεινε μαζί μου. Επιστρέφοντας στην Ιταλία ένιωσα σαν να επέστρεφα σε ένα γνώριμο πραγματισμό, όμως κουβαλούσα κάτι καινούργιο μαζί μου. Ακόμα aναζητώ εκείνη τη στάση απέναντι στη ζωή που βρήκα στην Ελλάδα, έναν τρόπο ζωής που αναζητά την ουσία πέρα από την επιφανειακή λογική της αποδοτικότητας.

LAURA NIKA Γεννημένη στη Φλωρεντία, από Ιταλίδα μητέρα και Έλληνα πατέρα. Ζει και εργάζεται εκεί. Προσπαθεί να επισκέπτεται την Ελλάδα όσο πιο συχνά μπορεί. Έχω την καρδιά μου μοιρασμένη ανάμεσα στην Ιταλία και στην Ελλάδα και αυτό είναι για μένα ένας βαθύς και ξεχωριστός πλούτος. Στην Ιταλία έχω τις καθημερινές μου ρίζες, αλλά η Ελλάδα είναι ένα καταφύγιο για την ψυχή μου. Τη βλέπω ως έναν τόπο όπου, παρά τις δυσκολίες, οι άνθρωποι επιλέγουν να χαίρονται τη ζωή: δεν παραιτούνται ποτέ από έναν καφέ με παρέα, από ένα χαμόγελο, από τη συντροφικότητα. Είναι κοινωνικοί, φωτεινοί και έτοιμοι να αγωνιστούν όταν χρειάζεται, ενώ εμείς οι Ιταλοί συχνά χανόμαστε στα παράπονα. Είμαι περήφανη για αυτές τις διπλές ρίζες, από τις οποίες γεννιέται η κουλτούρα μου και μια ανοιχτή σκέψη. Για μένα η Ελλάδα είναι γαλήνη: οικογένεια, αληθινοί φίλοι και σπίτι... πάντα.

ASPETTARE UN MOMENTO Περίμενε μια στιγμή

fiat cinquecento το 500αράκι που κατέκτησε τον κόσμο! Πρόκειται για ένα οικονομικό αυτοκίνητο-κομψοτέχνημα πόλης το οποίο κατάφερε να προσφέρει με ελάχιστο χώρο τη μέγιστη δυνατότητα χρήσης. Σχεδιάστηκε από το βιρτουόζο σε θέματα τέχνης και τεχνολογίας μηχανολόγο μηχανικό Dante Giacosa και κατασκευάστηκε σε 3.678.000 αντίτυπα. Μέχρι σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς για τους λάτρεις του ιταλικού ντιζάιν. Μάλιστα, το 2019, εμφανίστηκε σε εποχιακή έκθεση του MoMA (Museum of Modern Art, New York) με τίτλο «The Value of Good Design». Το πόσο διαδεδομένο έγινε το Fiat Nuova 500 φαίνεται και από το γεγονός ότι έχει και τη δική του ελληνική ονομασία: το περίφημο «πεντακοσαράκι».

Instituto Italiano di Cultura di Atene:

Un ponte culturale tra Grecia e Italia Μια πολιτιστική γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας

Τ

ο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο βρίσκεται εδώ και σχεδόν έναν αιώνα στο κέντρο της Αθήνας, απέναντι από το Πολυτεχνείο και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Το κτίριο, που είναι ακόμη γνωστό στους Αθηναίους ως Casa d’Italia, κατασκευάστηκε το 1932 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Florestano Di Fausto, ο οποίος είχε ήδη δραστηριοποιηθεί στα Δωδεκάνησα. Το πρότυπό του ήταν ένα αναγεννησιακό παλάτσο της Φλωρεντίας, με στόχο να δημιουργηθεί ένα αδιαμφισβήτητο σύμβολο «ιταλικότητας» στην καρδιά της ελληνικής πρωτεύουσας και ένας πολυλειτουργικός χώρος για την ιταλική κοινότητα. Στο εσωτερικό του, το κτίριο διατηρεί μια μεγάλη μνημειακή σκάλα με δύο τοιχογραφίες που φιλοτεχνήθηκαν το 1932 από τον Γερμανό ζωγράφο Georg Alexander Mathéy: από τη μία πλευρά η «Σχολή των Αθηνών», που αποτίει φόρο τιμής στις κοινές φιλοσοφικές ρίζες, και από την άλλη ένας χάρτης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στο κέντρο δεσπόζει ένα χάλκινο αντίγραφο του Αυγούστου της Πρίμα Πόρτα. Ως επίσημος θεσμός του Ιταλικού Κράτους, που υπάγεται απευθείας στο Υπουργείο Εξωτερικών και Διεθνούς Συνεργασίας, το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο λειτουργεί βάσει της Πολιτιστικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας, η οποία υπογράφηκε στην Αθήνα στις 11 Σεπτεμβρίου 1954 με την αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών και ανανεώνεται περιοδικά μέσω ενός Εκτελεστικού Προγράμματος πολιτιστικής και επιστημονικής συνεργασίας. Θεσμική αποστολή και πρωταρχικός στόχος του Ινστιτούτου είναι η διάδοση του ιταλικού πολιτισμού και της ιταλικής πνευματικής παράδοσης, μέσω της προώθησης και διοργάνωσης πολιτιστικών εκδηλώσεων, όπως διαλέξεις, εκθέσεις, συναυλίες, παραστάσεις και συνέδρια, σε συνεργασία με ιταλικούς και τοπικούς φορείς. Παράλληλα, το Ινστιτούτο παρέχει πληροφορίες σχετικά με υποτροφίες και δυνατότητες σπουδών στην Ιταλία και αναπτύσσει εκπαιδευτικές δραστηριότητες, οργανώνοντας μαθήματα ιταλικής γλώσσας και πολιτισμού για ενήλικες και νέους, με υψηλά καταρτισμένο προσωπικό, εξειδικευμένα θεματικά μαθήματα, σεμινάρια επιμόρφωσης, καθώς και εξετάσεις πιστοποίησης CELI για την απόκτηση πιστοποιητικών γνώσης της ιταλικής γλώσσας που χορηγεί το Πανεπιστήμιο για Αλλοδαπούς της Περούτζια.

OK!

Από την ίδρυσή του, το Ινστιτούτο έχει φιλοξενήσει σημαντικές προσωπικότητες της ιταλικής διανόησης, όπως, ενδεικτικά, τον Filippo Tommaso Marinetti, δημιουργό του καλλιτεχνικού κινήματος του φουτουρισμού, τους νομπελίστες λογοτεχνίας Eugenio Montale και Salvatore Quasimodo, συγγραφείς όπως τον Italo Calvino, τον Alberto Moravia και τον Antonio Tabucchi, καθώς και, πιο πρόσφατα, δοκιμιογράφους και συγγραφείς όπως τον Alessandro Barbero, τον Erri De Luca και τον Carlo Lucarelli, και στοχαστές όπως τον Massimo Recalcati και τον Massimo Cacciari. Μεγάλοι εκπρόσωποι και της ελληνικής κουλτούρας υπήρξαν επίσης προσκεκλημένοι του Ινστιτούτου, όπως η Maria Callas, η οποία τραγούδησε εδώ δύο φορές το 1943, ο Γιάννης Ρίτσος, η Ζυράννα Ζατέλη και ο Βασίλης Βασιλικός. Το Ινστιτούτο συνεχίζει να ανανεώνει την πολιτιστική του πρόταση, συνεργαζόμενο με σημαντικά τοπικά φεστιβάλ, ξεκινώντας από το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου –όπου έφερε τον μαέστρο Nicola Piovani στη σκηνή του Ωδείου Ηρώδου Αττικού– μέχρι το Athens Jazz, στο οποίο προσκλήθηκαν μουσικοί όπως ο Paolo Fresu και ο Enrico Rava, καθώς και το φεστιβάλ κόμικς Comicdom, στο πλαίσιο του οποίου φιλοξενήθηκε ο γνωστός σκιτσογράφος Altan και αναμένεται να υποδεχθεί τον επόμενο μήνα τον Milo Manara. Ο πολιτιστικός διάλογος με τους βασικούς φορείς του χώρου έχει επίσης ενισχυθεί ιδιαίτερα στο λογοτεχνικό τομέα, αρχικά με τη συμμετοχή της Ιταλίας ως τιμώμενης χώρας στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης το 2025 και, στη συνέχεια, με τη διοργάνωση –μόλις τον περασμένο μήνα– του πρώτου Φεστιβάλ Ιταλικής Λογοτεχνίας στην Ελλάδα (ΦΙΛΕ), δημιουργώντας ιδανικές συνθήκες για τη συνάντηση καταξιωμένων και ανερχόμενων συγγραφέων με εκδοτικούς οίκους και το ελληνικό κοινό. Το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών, μέσα στα χρόνια, έχει αποτελέσει –και συνεχίζει να αποτελεί– έναν από τους πιο δραστήριους και δημιουργικούς πόλους πολιτιστικής προώθησης στην Ελλάδα, στηρίζοντας τη δράση του στο μακροχρόνιο δεσμό που ενώνει τις δύο χώρες.

Francesco Neri

Διευθυντής Ιταλικού Ινστιτούτου Αθηνών

Gianni

Rodari Ο παραμυθάς της διπλανής χώρας

Γεννήθηκε στη βόρεια Ιταλία και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα. Τα βιβλία του Ροντάρι έχουν κάνει παρέα σε εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά σε όλο τον κόσμο και τους έχουν χαρίσει απλόχερα την ανεξάντλητη φαντασία, την εφευρετικότητα και την κοινωνική ευαισθησία του σπουδαίου αυτού παραμυθά. Αρχικά εργάστηκε ως δάσκαλος σε δημοτικά σχολεία. Το 1944 εντάχθηκε στο Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα και συμμετείχε στην αντίσταση. Το 1948, ενώ εργαζόταν ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα L’ Unità, άρχισε να γράφει βιβλία για παιδιά. Αυτό που τον έκανε ευρύτερα γνωστό είναι το Il Romanzo di Cipollinο (Ο Κρεμμυδάκης και η παρέα του, όπως κυκλοφόρησε στα ελληνικά).

L’Italia come parla e pensa

5 αλήθειες για τους Ιταλούς

ΚΆΘΕ ΙΤΑΛΌΣ ΞΈΡΕΙ ΝΑ ΜΙΛΆΕΙ ΤΗ ΔΙΆΛΕΚΤΟ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ ΤΟΥ. Στην Ιταλία η διάλεκτος είναι σχεδόν οικογενειακή κληρονομιά. Από τον παππού μέχρι το εγγόνι, όλοι μπορούν να πετάξουν δυο τρεις φράσεις που μόνο οι ντόπιοι καταλαβαίνουν. Είναι σαν ένα μικρό γλωσσικό μυστικό της γειτονιάς. ΌΤΑΝ ΈΝΑΣ ΙΤΑΛΌΣ ΜΙΛΆΕΙ ΑΓΓΛΙΚΆ, Η ΠΡΟΦΟΡΆ ΤΟΥ ΠΡΟΔΊΔΕΙ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΉ ΚΑΤΑΓΩΓΉ ΤΟΥ. Ακόμη κι αν τα αγγλικά του είναι άψογα, κάπου θα ξεφύγει μια μελωδία… ιταλική. Τα φωνήεντα τραγουδούν λίγο περισσότερο, τα σύμφωνα μαλακώνουν και ξαφνικά το «hello» ακούγεται σαν να βγήκε από ρωμαϊκό καφέ.

ΜΙΑ ΜΑΤΙΆ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΊΑ ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΛΈΞΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΉΘΕΙΕΣ. ΕΔΏ Η ΙΤΑΛΊΑ ΑΠΟΚΑΛΎΠΤΕΤΑΙ ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΣΤΕΡΕΌΤΥΠΑ, ΠΑΡΟΙΜΊΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟΦΘΈΓΜΑΤΑ, ΦΩΤΊΖΟΝΤΑΣ ΈΝΑ ΕΛΆΧΙΣΤΟ ΚΟΜΜΆΤΙ ΤΟΥ ΤΡΌΠΟΥ ΠΟΥ ΟΙ ΙΤΑΛΟΊ ΜΙΛΟΎΝ, ΣΚΈΦΤΟΝΤΑΙ, ΕΚΦΡΆΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙ-

Ο ΙΤΑΛΌΣ ΘΕΩΡΕΊ ΌΤΙ Η ΚΟΥΖΊΝΑ ΤΟΥ ΕΊΝΑΙ ΑΣΎΓΚΡΙΤΗ. Ρώτα έναν Ιταλό για φαγητό και θα σου μιλήσει με πάθος, σχεδόν σαν να υπερασπίζεται εθνικό θησαυρό. Για εκείνον η κουζίνα της χώρας του είναι τρόπος ζωής.

Ο ΙΤΑΛΌΣ, ΜΕ ΌΠΟΙΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΌ ΚΑΙ ΑΝ ΒΡΕΙ, ΘΑ ΉΘΕΛΕ ΝΑ ΦΤΙΆΞΕΙ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ. Ντομάτα; Μακαρόνια. Τυρί; Μακαρόνια. Μανιτάρια, κολοκύθια, κάτι που περίσσεψε στο ψυγείο; Πάλι μακαρόνια. Στην ιταλική φαντασία σχεδόν κάθε υλικό περιμένει υπομονετικά να συναντήσει μια καλή μερίδα πάστα. ΌΤΑΝ ΜΙΛΟΎΝ ΧΕΙΡΟΝΟΜΟΎΝ ΚΑΙ ΝΑΙ, ΜΙΛΟΎΝ ΔΥΝΑΤΆ. Οι Ιταλοί δεν μιλούν μόνο με λέξεις, μιλούν με όλο το σώμα. Τα χέρια πετούν στον αέρα, τα φρύδια ανεβαίνουν, η φωνή δυναμώνει. Αν σταματήσουν οι χειρονομίες, μάλλον τελείωσε η κουβέντα.

b r e v o r p ii

i

ΝΌΤΗΤΆ ΤΟΥΣ.

ΝΙΕΝΤΕ! Τίποτα (δήλωση άρνησης)

Η Ιταλία όπως μιλά & σκέφτεται

5 verità sugli italiani

Segu

λο Α κο

Καλύτερα να λιώνεις παπούτσια παρά σεντόνια.

Μη βάζεις όλα τα αυγά σ’ ένα καλάθι.

Αν σκορπίζεις αγκάθια, μην περπατάς ξυπόλυτος.

ύθα

π τ ις

Ανάμεσα στο να λες και στο να κάνεις, υπάρχει θάλασσα.

αρ

μ οι

ίε

ς

Έχεις προσούτο στα μάτια.

lo hanno detto e scritto Το είπαν και το έγραψαν

La vita è una combinazione di magia e pasta. Η ζωή είναι ένας συνδυασμός μαγείας και μακαρονιών.

Se in democrazia ci lasciano parlare, non vuol dire che ci ascoltino. Το ότι μας αφήνουν να μιλάμε σε μια δημοκρατία δεν σημαίνει ότι μας ακούν.

Φράση που αποδίδεται στον Federico Fellini

Silvana Baroni, ψυχίατρος και ψυχαναλύτρια

Και καθώς έτρωγαν μιλούσαν για φαγητό, όπως συχνά συμβαίνει στην Ιταλία.

La pittura è cosa mentale. Η ζωγραφική είναι υπόθεση του νου.

Andrea Camilleri, Ιταλός συγγραφέας (1925-2019)

Αποδίδεται στους: Μικελάντζελο, Ντα Βίντσι, Giorgio Morandi

ΕΛΛΗΝΟ-ΙΤΑΛΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΑΘΗΝΑΣ CAMERA DI COMMERCIO ITALO-ELLENICA DI ATENE

Ο έμπιστος συνεργάτης σας στην Ιταλία και την Ελλάδα Σύνδεση Καινοτομία Ανάπτυξη Σόλωνος 102 | 10680 Αθήνα | Τ. 210.7213209 | e-mail: italia@italia.gr | www.italia.gr

l’arte del cinema ΤΑ ΠΡΌΣΩΠΑ ΤΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΎ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΆΦΟΥ ΕΊΝΑΙ ΠΟΛΛΆ, ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΉ ΤΟΥΣ ΤΑΥΤΌΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΙΣΘΗΤΙΚΉ ΓΡΑΜΜΉ ΤΟ ΚΑΘΈΝΑ. ΕΔΏ ΠΑΡΟΥΣΙΆΖΟΥΜΕ 6 ΤΑΙΝΊΕΣ-ΑΝΤΙΠΡΟΣΏΠΟΥΣ, ΜΕ ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΉ ΒΈΒΑΙΑ ΜΑΤΙΆ, ΓΙΑΤΊ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ Ο ΙΤΑΛΙΚΌΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΆΦΟΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΎΣΕ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΈΝΑ ΟΛΌΚΛΗΡΟ ΑΦΙΈΡΩΜΑ ΑΠΌ ΜΌΝΟΣ ΤΟΥ. ΑΠΌ ΤΟΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΈΝΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΜΈΝΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΆΦΟ ΣΤΙΣ ΠΙΠΕΡΆΤΕΣ ΕΎΠΕΠΤΕΣ ΚΩΜΩΔΊΕΣ. ΑΠΌ ΤΙΣ ΜΕ

I SOLITI IGNOTI‎ Ο κλέψας του κλέψαντος Mario Monicelli | 1958 Η ταινία που έδωσε νέα ώθηση στην ιταλική κωμωδία. Ακολουθεί μια συμμορία μικροαπατεώνων της Ρώμης που σχεδιάζει ληστεία ενεχυροδανειστηρίου. Ακολουθώντας τα χνάρια του γαλλικού Rififi ο σκηνοθέτης αντικαθιστά το ιδιαίτερο γαλλικό στιλ των ταινιών δράσης με την εξίσου ιδιαίτερη ιταλική ανατρεπτικότητα, αναζητώντας στον μύθο της τέλειας ληστείας τα υλικά για την ιλαρότερη κωμωδία του ιταλικού σινεμά.

LA DOLCE VITA Γλυκιά Ζωή Federico Fellini | 1960 Μετά την πρώτη προβολή, το ευρωπαϊκό σινεμά άλλαξε για πάντα. Ο Μαρτσέλο, δημοσιογράφος στη Ρώμη, περιπλανιέται ανάμεσα σε αριστοκράτισσες, καλλιτέχνες, νεόπλουτους και γόησσες, ανακαλύπτοντας την κενότητα και τη μοναξιά πίσω από τη λάμψη. Η Ανίτα Έκμπεργκ βουτά στη Φοντάνα ντι Τρέβι και ο Φελίνι δημιουργεί μία από τις κλασσικότερες σκηνές στην ιστορία του κινηματογράφου.

ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΌ ΧΙΟΎΜΟΡ ΛΑΪΚΈΣ ΤΑΙΝΊΕΣ ΔΡΆΣΗΣ ΣΤΑ ΣΠΑΓΓΈΤΙ ΓΟΥΈΣΤΕΡΝ ΠΟΥ ΜΕ ΈΝΑΝ ΤΡΌΠΟ ΠΕΡΙΓΕΛΟΎΝ ΤΟΝ ΕΠΙΚΡΑΤΟΎΝΤΑ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΣΜΌ. ΑΠΌ ΤΙΣ ΣΙΝΕΦΊΛ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΈΣ ΤΑΙΝΊΕΣ ΣΤΟΝ ΙΤΑΛΙΚΌ ΝΕΟΡΕΑΛΙΣΜΌ. ΜΕ ΑΣΤΕΡΊΣΚΟ ΔΎΟ ΑΝΑΦΟΡΈΣ: Η ΜΙΑ ΑΦΟΡΆ ΤΙΣ ΙΔΙΑΊΤΕΡΕΣ ΤΑΙΝΊΕΣ ΤΡΌΜΟΥ TOY ΑΡΤΖΈΝΤΟ ΚΑΙ Η ΑΛΛΗ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΈΝΟ ΗΘΟΠΟΙΌ ΚΑΙ ΣΚΗΝΟΘΈΤΗ ΠΟΥ ΚΙΝΕΊΤΑΙ ΠΈΡΑ ΑΠΌ ΌΡΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΩΡΆ ΠΟΥΘΕΝΆ, ΤΟΝ ΡΟΜΠΈΡΤΟ ΜΠΕΝΊΝΙ.

LA CLASSE OPERAIA VA IN PARADISO Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο Elio Petri | 1971 Ένας εργάτης ανακαλύπτει τη συναδελφική αλληλεγγύη όταν απολύεται από το εργοστάσιο. Από τις λίγες ταινίες που δείχνουν την καθημερινότητα της εργασίας και της οικογενιακής ζωής του ιταλικού προλεταριάτου. Θα πει ο Elio Petri: «Με την ταινία μου όλοι ήταν αμφιλεγόμενοι, συνδικαλιστές, φοιτητές της αριστεράς, διανοούμενοι, κομμουνιστές ηγέτες, μαοϊκοί. Όλοι θα ήθελαν ένα έργο που να υποστηρίζει τους λόγους τους: αντ’ αυτού είναι μια ταινία για την εργατική τάξη».

IL BISBETICO DOMATO Σεισμός στο κρεβάτι μου Franco Castellano, Giuseppe Moccia| 1980 Σε αυτή την ταινία –η οποία είναι σε πολύ γενικές γραμμές εμπνευσμένη από την κωμωδία του Σέξπιρ The Taming of the Shrew–, εμφανίζεται το αχτύπητο ντουέτο του ιταλικού σινεμά που γέμιζε τις αίθουσες την δεκαετία του ’80, Adriano Celentano - Ornella Muti. Ένας πλούσιος 40χρονος κτηματίας, ανύπαντρος και ορκισμένος εχθρός του γυναικείου φύλου, αλλάζει γνώμη όταν συναντήσει μια όμορφη γυναίκα.

VIENI QUI! Έλα εδώ!

Dario Fo

Ένα ενοχλητικό κουνούπι στο αυτί της εξουσίας

Ένας σύγχρονος απόγονος των μεσαιωνικών γελωτοποιών και της Commedia del’arte· δημιουργός με ελεύθερη και ασυμβίβαστη σκέψη που ανανέωσε το θέατρο κινούμενος από την επική αφήγηση μέχρι την πολιτική σάτιρα και το γκροτέσκο. Με το μοναδικό του χιούμορ και τη μαεστρία του στους θεατρικούς αυτοσχεδιασμούς καυτηρίαζε την εξουσία, αποκαθιστώντας την αξιοπρέπεια των καταπιεσμένων ταπεινών ανθρώπων. Παρά τη λογοκρισία κράτους, εκκλησίας και επιθέσεις της ακροδεξιάς, παρέμεινε ενεργός στα κοινωνικά κινήματα. Το 1997 τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είχε στηρίξει τον αγώνα των Ελλήνων αντιστασιακών κατά της χούντας των συνταγματαρχών.

L’opera G

hino Ross ac in io

i

pe Verd i sep iu T

ea alla Sca la tro

Ένα από τα εμβληματικά σπαγγέτι γουέστερν (γνωστά και ως Ιταλικά γουέστερν) των μέσων της δεκαετίας του ’60 το οποίο σημείωσε τεράστια επιτυχία στην Ιταλία – και όχι μόνο. Η επιτυχία φάνηκε και από την κινηματογραφική επιρροή του αφού ενέπνευσε πολλές συνέχειες με πρωταγωνιστή τον περίφημο Ringo, ο οποίος στην εν λόγω ταινία είναι ένας πιστολέρο που συμφωνεί να σώσει μια οικογένεια που έχει γίνει όμηρος ενός Μεξικανού ληστή, με αυτοεξυπηρετούμενα όμως κίνητρα.

M ar allas ia C

IL POSTINO O ταχυδρόμος Michael Radford | 1994

Lu c n ia o Pavarotti

Αν και ταινία χαμηλών τόνων με «σινεφίλ» χαρακτηριστικά, γνώρισε απροσδόκητα θερμή υποδοχή από το ευρύ κοινό και κέρδισε διεθνείς διακρίσεις. Σε ένα ψαροχώρι της μεταπολεμικής Ιταλίας, ο ταχυδρόμος Μάριο γνωρίζει τον κομμουνιστή ποιητή Πάμπλο Νερούδα. Μεταξύ τους θα αναπτυχθεί μια αναπάντεχη φιλία, η οποία θα γίνει ακόμα πιο βαθιά από τη στιγμή που ο Μάριο θα ζητήσει τη βοήθεια του διάσημου διανοούμενου για να κερδίσει την καρδιά της όμορφης Μπεατρίτσε.

ΤΗΝ ΌΠΕΡΑ ΕΊΤΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΆΣ, ΕΊΤΕ ΤΗ ΜΙΣΕΊΣ. ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΡΈΦΕΣΑΙ Ή ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΆΣ. ΕΊΝΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΌ ΠΩΣ ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΌΣΜΟΣ ΠΟΥ ΤΑΥΤΊΖΕΤΑΙ, ΕΝΘΟΥΣΙΆΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΕΊΤΑΙ

G

UNA PISTOLA PER RINGO Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο Duccio Tessari | 1965

italiana

Pinocchio

ΑΚΌΜΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΊΝΕΙ ΤΟΥΣ ΣΤΊΧΟΥΣ. ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΜΊΑ ΧΏΡΑ ΠΟΥ ΤΑΥΤΊΣΤΗΚΕ ΌΣΟ ΚΑΜΊΑ ΆΛΛΗ ΜΕ ΑΥΤΉ ΤΗ ΜΟΡΦΉ ΤΈΧΝΗΣ, ΑΥΤΉ ΕΊΝΑΙ ΑΝΑΜΦΊΒΟΛΑ Η ΙΤΑΛΊΑ. Η ιταλική όπερα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της παγκόσμιας μουσικής παράδοσης, με ρίζες που φτάνουν πίσω στο 16ο αιώνα. Γεννημένη στη Φλωρεντία, εξελίχθηκε γρήγορα σε ένα σύνθετο καλλιτεχνικό είδος που συνδυάζει μουσική, θέατρο και ποίηση. Από τα πρώτα έργα της μπαρόκ περιόδου έως τις μεγάλες ρομαντικές δημιουργίες, η ιταλική όπερα διαμόρφωσε την αισθητική και την τεχνική του είδους διεθνώς. Κορυφαίοι συνθέτες όπως ο Giuseppe Verdi και ο Giacomo Puccini έδωσαν στην όπερα έντονο δραματικό χαρακτήρα και βαθιά συναισθηματική δύναμη. Έργα όπως το «La Traviata» και η «Tosca» συνεχίζουν να συγκινούν το κοινό, χάρη στις αξέχαστες μελωδίες και τις ανθρώπινες ιστορίες τους. Παράλληλα, η τεχνική του bel canto ανέδειξε τη φωνή ως κυρίαρχο εκφραστικό μέσο, απαιτώντας δεξιοτεχνία και εκφραστικότητα από τους ερμηνευτές. Σήμερα, η ιταλική όπερα παραμένει ζωντανή, τόσο σε ιστορικά θέατρα όπως η La Scala στο Μιλάνο όσο και σε σύγχρονες παραγωγές ανά τον κόσμο. Δεν είναι απλώς ένα μουσικό είδος αλλά μια πολιτιστική κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει και να εξελίσσεται.

Η πιο διάσημη (τοσκανική) μύτη

Ο Κάρλο Κολόντι ήταν ο συγγραφέας του παγκοσμίου φήμης παραμυθιού Le avventure di Pinocchio. Storia di un burattino (Οι Περιπέτειες του Πινόκιο, όπως εκδόθηκε στα ελληνικά). Ήταν το 1881 όταν η μαριονέτα ξεκίνησε το ταξίδι της ως μέρος μιας σειράς, σε ιταλικό περιοδικό της εποχής. Το 1883 πια, μέσα από τις κλασικές ξυλογραφίες της πρώτης έκδοσής του ως βιβλίου, η φήμη της γλυκιάς μαριονέτας εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο παίρνοντας τα παιδιά μαζί της στις περιπέτειές της. Ταυτόχρονα, η μύτη του Πινόκιο έγινε ο φόβος και ο τρόμος των απανταχού εν δυνάμει ψευτών, αφού σε περίπτωση που υπέπεφταν στο λάθος αυτό, η μύτη τους θα τους πρόδιδε· και ποιος ψεύτης θέλει να φαίνεται;

La magia della semplicità nella cucina italiana

Η μαγεία της απλότητας στην ιταλική κουζίνα Η ΙΤΑΛΙΚΉ ΚΟΥΖΊΝΑ ΘΕΩΡΕΊΤΑΙ ΜΊΑ ΑΠΌ ΤΙΣ ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΈΝΕΣ ΣΤΟΝ ΚΌΣΜΟ, ΌΧΙ ΜΌΝΟ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΎΣΗ ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΊΑ ΤΗΣ. ΒΑΣΊΖΕΤΑΙ ΣΕ ΑΠΛΆ, ΠΟΙΟΤΙΚΆ ΥΛΙΚΆ, ΕΠΟΧΙΚΌΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΌ ΣΤΗΝ ΠΑΡΆΔΟΣΗ. ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΆ ΤΗΣ ΒΡΊΣΚΕΤΑΙ Η ΠΕΡΊΦΗΜΗ CUCINA POVERA, Η «ΚΟΥΖΊΝΑ ΤΩΝ ΦΤΩΧΏΝ», ΠΟΥ ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ

PIZZA

PASTA

VERDURE E CARNE

Η πίτσα είναι ίσως το πιο διάσημο ιταλικό φαγητό στον κόσμο. Γεννημένη στη Νάπολη, ξεκίνησε ως απλό φαγητό του δρόμου για τους εργάτες της πόλης. Η κλασική pizza napoletana με ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό αποτελεί σήμερα σύμβολο της ιταλικής κουζίνας. Η επιτυχία της βρίσκεται στην ισορροπία: λεπτή ζύμη, λίγα αλλά ποιοτικά υλικά και ψήσιμο σε πολύ δυνατό φούρνο. Παρότι έχει ταξιδέψει παντού και έχει αποκτήσει αμέτρητες παραλλαγές, η αυθεντική ιταλική πίτσα έχει δύο βασικά συστατικά: απλότητα και αρώματα.

Τα ζυμαρικά αποτελούν βασικό πυλώνα της ιταλικής διατροφής και μέρος της καθημερινότητας των Ιταλών. Υπάρχουν εκατοντάδες σχήματα και είδη, από σπαγγέτι και πένες μέχρι φουσίλι και λιγκουίνι. Η φιλοσοφία τους είναι απλή: κάθε σχήμα «αγκαλιάζει» διαφορετικά τη σάλτσα. Από την κλασική napoletana και την Cacio e pepe μέχρι την carbonara, τα ζυμαρικά συνδυάζουν απλά υλικά με τεχνική και ισορροπία. Στην Ιταλία δεν είναι απλώς ένα πιάτο, αλλά μια μικρή τελετουργία που ενώνει οικογένεια και φίλους.

Τα λαχανικά και το κρέας έχουν επίσης σημαντική θέση στο τραπέζι. Φρέσκες μελιτζάνες, κολοκύθια, ντομάτες και αγκινάρες χρησιμοποιούνται σε πιάτα γεμάτα αρώματα Μεσογείου. Παράλληλα, το κρέας εμφανίζεται σε παραδοσιακές συνταγές όπως το osso buco, το saltimbocca ή τα αργομαγειρεμένα ragù. Οι Ιταλοί δίνουν έμφαση στην ποιότητα των υλικών και στην απλότητα της παρασκευής, αφήνοντας τις φυσικές γεύσεις να πρωταγωνιστούν σε κάθε πιάτο.

ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΝΆΓΚΗ ΑΛΛΆ ΜΕΤΑΤΡΆΠΗΚΕ ΣΕ ΓΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΉ ΤΈΧΝΗ. ΜΕ ΛΊΓΑ ΥΛΙΚΆ –ΖΎΜΕΣ, ΖΥΜΑΡΙΚΆ, ΛΑΧΑΝΙΚΆ, ΕΛΑΙΌΛΑΔΟ ΚΑΙ ΤΥΡΊ– ΟΙ ΙΤΑΛΟΊ ΔΗΜΙΟΎΡΓΗΣΑΝ ΠΙΆΤΑ ΓΕΜΆΤΑ ΧΑΡΑΚΤΉΡΑ ΠΟΥ ΕΞΑΠΛΏΘΗΚΑΝ ΣΕ ΌΛΟ ΤΟΝ ΚΌΣΜΟ. ΑΠΌ ΤΟ ΒΟΡΡΆ ΜΈΧΡΙ ΤΟ ΝΌΤΟ, ΚΆΘΕ ΠΕΡΙΟΧΉ ΈΧΕΙ ΤΙΣ ΔΙΚΈΣ ΤΗΣ ΓΕΎΣΕΙΣ, ΑΛΛΆ ΌΛΕΣ ΜΟΙΡΆΖΟΝΤΑΙ ΤΗΝ ΊΔΙΑ ΑΓΆΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΌ, ΑΠΛΌ ΦΑΓΗΤΌ.

Pizz ritta aF Η pizza fritta είναι μια λιγότερο γνωστή αλλά αγαπημένη ναπολιτάνικη λιχουδιά. Η ζύμη τηγανίζεται αντί να ψηθεί και γεμίζεται συνήθως με ρικότα, ντομάτα ή αλλαντικά, δημιουργώντας ένα τραγανό, χρυσαφένιο street food.

Pa sta

a ripien

Η pasta ripiena –δηλαδή τα γεμιστά ζυμαρικά– περιλαμβάνει αγαπημένα είδη όπως ravioli, tortellini, cappelletti. Η ζύμη εδώ κλείνει μέσα της γέμιση από τυριά, κρέας ή λαχανικά κάνοντας την κάθε μπουκιά να είναι μία έκπληξη γεύσεων.

Pesce Το ψάρι έχει ξεχωριστή θέση στην ιταλική κουζίνα, ειδικά στις παραθαλάσσιες περιοχές της. Από ψητά θαλασσινά μέχρι πιάτα με φρέσκα όστρακα και ζυμαρικά με θαλασσινά, τη θάλασσα μπορείς να τη βρεις σε πολλούς συνδυασμούς.

attenzione! Δεν σπάμε ποτέ τα ζυμαρικά πριν τα βράσουμε. Ποτέ κρέμα γάλακτος στην carbonara. Δεν μπαίνει τυρί σε πιάτο με θαλασσινά. Ποτέ δεν ζητάς την πίτσα σου με έξτρα σάλτσα. Ποτέ δεν τρώμε spaghetti με τη βοήθεια κουταλιού. Στο τραπέζι περιμένουμε πάντα να ξεκινήσουμε να τρώμε όλοι μαζί.

ECCELLENTE! Άψογα!

SOLE GIAGUARO ATHENS ITALIAN DINING HOUSE Όταν ο Giovanni ήρθε το 2009 στη Ρόδο για διακοπές, δεν φανταζόταν ότι θα έβρισκε τη σύντροφό του, θα άνοιγε το Sole Giaguaro σε ένα μικρό χωριό του νησιού, θα δοκιμαζόταν στο MasterChef Greece και τελικά θα έμενε στην Ελλάδα. Σήμερα, το Sole Giaguaro στην Αθήνα σερβίρει ένα μενού με ιταλική ουσία, γεμάτο αναμνήσεις, ταξίδια και πολιτισμικές συναντήσεις. Από αυθεντικές γεύσεις μέχρι πιο απρόσμενους συνδυασμούς, κάθε πιάτο έχει σκέψη, έρευνα και πολλές δοκιμές. Παρά τις εποχιακές αλλαγές, κάποια πιάτα ήρθαν για να μείνουν: η Porchetta και το Tubettoni alla Milanese είναι σταθερές αξίες, ενώ για περιορισμένες εμφανίσεις ξεχωρίζουν οι αγκινάρες με αυγολέμονο, δυόσμο, τρούφα και ψητό πράσο. Η απλότητα με δημιουργικές πινελιές και οι καθαρές γεύσεις είναι βασικές αξίες της κουζίνας του Sole Giaguaro, του οποίου το όνομα προέρχεται από το βιβλίο του Italo Calvino Sotto il sole giaguaro! ΤΡΏΩΝ 66, ΆΝΩ ΠΕΤΡΆΛΩΝΑ Τ.: 210 34 78 008 Ig: solegiaguaroathens Fb: @Solegiaguaroathens www.solegiaguaro.gr

LA BELLA NAPOLI PIZZERIA Στο La Bella Napoli, ο Αλέξανδρος υλοποίησε το όραμά του να φέρει την αυθεντική ιταλική κουζίνα στην πόλη, με σεβασμό στην παράδοση, άριστες πρώτες ύλες και ζεστή φιλοξενία. Το μενού, γεμάτο ιταλική γαστρονομία, ισορροπεί ανάμεσα στην παράδοση και στη δημιουργικότητα, προσφέροντας εμπειρίες με ουσία και χαρακτήρα. Η πιτσαγιόλο Σέβη δίνει ζωή σε αυθεντικές ιταλικές πίτσες με φροντίδα και ακρίβεια. Ξεχωρίζουν το ραγού μελιτζάνας με burrata και φρέσκο χειροποίητο δικό τους ψωμί, η κλασική μα πάντα πεντανόστιμη πίτσα Bufalina και το απολαυστικό τιραμισού. Οι επιλεγμένες ετικέτες κρασιών είναι ο καλύτερος τρόπος να συνοδεύσετε το γεύμα σας. Με αυθεντικότητα, φρέσκα υλικά, εκλεκτά ιταλικά προϊόντα και καρδιά ιταλική, κάθε επίσκεψη γίνεται ένα μικρό ταξίδι στην Ιταλία. ΡΟΥΜΠΈΣΗ 64, ΝΈΟΣ ΚΌΣΜΟΣ | Τ.: 211 11 50 602 Ig: la_bella_napoli_gr | Fb: La bella napoli www.labellanapoli.gr

abitudini gastronomiche Γαστρονομικές συνήθειες

ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΊΑ, ΑΠΌ ΤΟ ΠΡΩΙΝΌ ΜΈΧΡΙ ΤΟ ΓΛΥΚΌ, ΜΙΚΡΈΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΊΕΣ ΔΙΑΜΟΡΦΏΝΟΥΝ ΈΝΑΝ ΤΡΌΠΟ ΖΩΉΣ ΓΕΜΆΤΟ ΑΠΛΌΤΗΤΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΌΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΌΛΑΥΣΗ. ΚΆΘΕ ΜΠΑΡ ΔΕΊΧΝΕΙ ΌΤΙ ΟΙ ΙΤΑΛΟΊ ΞΈΡΟΥΝ ΝΑ ΧΑΊΡΟΝΤΑΙ ΤΑ ΜΙΚΡΆ ΠΡΆΓΜΑΤΑ.

COLAZIONE / ΠΡΩΙΝΌ Το ιταλικό πρωινό, το λεγόμενο colazione, είναι συνήθως απλό αλλά γεμάτο γλυκές γεύσεις. Οι περισσότεροι Ιταλοί ξεκινούν τη μέρα τους σε ένα καφέ της γειτονιάς με καπουτσίνο και ένα αρτοσκεύασμα, όπως το κλασικό cornetto. Στη Ρώμη ξεχωρίζει το αφράτο maritozzo, ένα γλυκό ψωμάκι γεμισμένο με πλούσια σαντιγί. Στη Νάπολη αγαπούν τη διάσημη sfogliatella με την τραγανή, πολυεπίπεδη ζύμη και την αρωματική γέμιση. Στη Σικελία, πάλι, μια ιδιαίτερη καλοκαιρινή συνήθεια είναι το brioche con granita: αφράτο μπριός που συνοδεύει παγωμένη γρανίτα λεμονιού, αμυγδάλου ή καφέ.

DOLCI CON FORMAGGI / ΓΛΥΚΆ ΜΕ ΤΥΡΙΆ Στην ιταλική ζαχαροπλαστική τα τυριά παίζουν συχνά πρωταγωνιστικό ρόλο, χαρίζοντας την

κρεμώδη υφή τους και ισορροπώντας τη γλυκύτητα. Το μασκαρπόνε είναι βασικό συστατικό στο διάσημο τιραμισού, ενώ η ρικότα γεμίζει τα τραγανά κανόλι της Σικελίας ή χρησιμοποιείται σε τάρτες και αφράτα κέικ. Σε πολλές περιοχές παρασκευάζονται και γλυκές πίτες με φρέσκια ρικότα, αρωματισμένες με λεμόνι ή πορτοκάλι.

APERITIVO / ΑΠΕΡΙΤΊΒΟ Το aperitivo είναι μία από τις πιο αγαπημένες κοινωνικές συνήθειες των Ιταλών. Συνήθως πραγματοποιείται νωρίς το απόγευμα ή πριν από το δείπνο και συνδυάζει ένα ελαφρύ ποτό με μικρά σνακ. Ποτά όπως το Aperol Spritz, το Negroni ή ένα ποτήρι κρασί συνοδεύονται από ελιές, τυριά, αλλαντικά ή μικρά finger foods. Περισσότερο από ένα απλό ποτό, το aperitivo είναι μια στιγμή χαλάρωσης μετά τη δουλειά, μια ευκαιρία για συναντήσεις με φίλους και για να μπει κανείς σιγά σιγά στο κλίμα της βραδινής εξόδου.

MOZZART PIZZA

BELLAGIO PIZZA & PASTA BAR

Το 2019, πριν γίνει τάση η ιταλική πίτσα, ο Αλέξανδρος και ο Μαρίνος ταξίδεψαν στην Ιταλία, δοκίμασαν, έμαθαν και τελειοποίησαν την τέχνη τους δίπλα σε Ιταλό δάσκαλο. Έτσι γεννήθηκε η Mozzart Pizza, ένα τριπλό λογοπαίγνιο που αποδεικνύει ότι η πίτσα είναι τέχνη. Στην καρδιά της Αθήνας, η ζύμη ωριμάζει έως και 48 ώρες, τα υλικά καταφτάνουν από Ιταλία και οι ναπολιτάνικες και ρωμαϊκές παραδόσεις κάνουν ένα νόστιμο πάντρεμα. Κλασικές ή πιο ευφάνταστες επιλογές, σε φέτα ή ολόκληρη, delivery, πακέτο ή χεράτη, οι Mozzart Pizza σε περιμένει – πλέον και στο Χολαργό.

Το Bellagio γεννήθηκε από τρεις φίλους με αγάπη για την ιταλική κουζίνα. Με προσεγμένο φωτισμό, χρώματα και ιταλικά στοιχεία στο εσωτερικό του, σερβίρει pinsa με το χαρακτηριστικό οβάλ σχήμα της, pasta, πιάτα με κρέας, ορεκτικά, σαλάτες και γλυκά από 100% ιταλικά προϊόντα. Δοκιμάστε την pinsa Bufalina και την Pistacchio, την αυθεντική Carbonara και τα φιλετίνια μόσχου με την ελαφριά σάλτσα κρασιού αρωματισμένη με φασκόμηλο, Saltiboca alla Romana, που δύσκολα αφήνει κάποιον ασυγκίνητο. Την εμπειρία ολοκληρώνουν το διάσημο Tiramisu και τα υψηλού επιπέδου cocktails, τα οποία μπορούμε να απολαύσουμε στον εξωτερικό χώρο με την ανοιγόμενη οροφή.

● ΧΡΥΣΟΣΠΗΛΙΩΤΊΣΣΗΣ 1, ΑΘΉΝΑ | Τ.: 210 321 4183

ΑΓΊΟΥ ΙΩΆΝΝΟΥ 82, ΑΓΊΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ Τ.: 210 60 00 646 Ig: bellagio_pizza_pasta Fb: Bellagio • Pizza & Pasta Bar www.bellagiotrattoria.gr

● 25ΗΣ ΜΑΡΤΊΟΥ 9, ΧΟΛΑΡΓΌΣ | Τ.: 210 654 7190 Ig: mozzart.athens Fb: Mozzart Pizza

ESPRESSO / ΕΣΠΡΈΣΟ

LA MOLE PASTICCERIA GELATERIA ITALIANA Το 1987 η οικογένεια του Marco άφησε την Ιταλία για την Ελλάδα, φέρνοντας μαζί της τεχνική, μνήμη και αυθεντική γεύση. Με πίστη στην παράδοση, το 1999 γεννήθηκε το La Mole: ένα ζαχαροπλαστείο όπου όλα είναι φρέσκα, χειροποίητα και τίποτα δεν είναι έτοιμο. Πρώτοι σύστησαν στο αθηναϊκό κοινό το panettone και το αυθεντικό gelato (με παραδοσιακές γεύσεις από τις ιταλικές αναμνήσεις), ενώ cannoli, tiramisù, panettone, mimosa και babà παραμένουν –ανάμεσα σε πολλά άλλα– μέχρι σήμερα σταθερές αξίες. Παρά τις γευστικές διαφορές των δύο λαών, το La Mole κέρδισε τους γευστικούς κάλυκες των Ελλήνων, καθιερώνοντας την καθαρή ιταλική ζαχαροπλαστική στην Αθήνα. Όπως λέει ο Marco: «Η αντοχή στον χρόνο δεν έρχεται από τις τάσεις, αλλά από την πίστη σε αυτό που γνωρίζεις και κάνεις σωστά, με συνέπεια, απλότητα και αληθινή φροντίδα». ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑΣ 3, ΠΕΎΚΗ | Τ.: 210 80 62 594 Ig: la.mo.le | Fb: @lamole.gr www.lamole.gr

c

ερ

es

ddo

Αν θ ε ς f r e

β

ε ίρ μά

τα

ι

ο λλ

α πό

γεύμα!

τά με ί

τις 2

ι σα

0:00!

σε λ

άθος μέρος!

ία, ταλ Ι κα φ έ . ν τ η κ ι α κό σ » οι ar συν b « το εί

νε

pr es Όταν so κά π οιο συν ήθ ς ως λέ εν ει νο

oδ

εν

pu

oμ

ετά

! e n o i z et n

at

εc

υμ

tiv

ίν ο

eri

Το a p

εν π Π οτ έ δ

Το ιταλικό gelato είναι από τα πιο γνωστά γλυκίσματα της χώρας και αγαπημένη καθημερινή απόλαυση. Παρασκευάζεται με περισσότερο γάλα και λιγότερο λίπος από το κλασικό παγωτό, κάτι που του χαρίζει πιο πυκνή υφή και έντονη γεύση. Στις παραδοσιακές gelaterie θα βρει κανείς δεκάδες γεύσεις: από φιστίκι Σικελίας και φουντούκι Piemonte (το οποίο προέρχεται από την ομώνυμη ιταλική περιοχή) μέχρι σοκολάτα, καφέ ή φρέσκα φρούτα εποχής. Οι Ιταλοί το απολαμβάνουν σε χωνάκι ή κυπελλάκι, συχνά κάνοντας μια δροσερή στάση στη βόλτα τους.

ap

GELATO / ΙΤΑΛΙΚΌ ΠΑΓΩΤΌ

cin

σ

INSISTO! Επιμένω!

Ο εσπρέσο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένας καφές στην Ιταλία· είναι μέρος της καθημερινής κουλτούρας. Σερβίρεται σε μικρό φλιτζάνι, με έντονο άρωμα και πλούσια γεύση, και συνήθως πίνεται γρήγορα –σχεδόν μονορούφι– στο όρθιο, στον πάγκο ενός καφέ. Οι Ιταλοί τον απολαμβάνουν πολλές φορές μέσα στην ημέρα, συχνά μετά το φαγητό. Η απλότητα και η τελετουργία του –ένα μικρό φλιτζάνι, μια σύντομη παύση μέσα στην ημέρα– αντικατοπτρίζουν τον τρόπο με τον οποίο οι Ιταλοί βρίσκουν απόλαυση στα μικρά πράγματα.

Ελλάδα & Ιταλία: Μια συμμαχία πέρα από τα σύνορα, μια γέφυρα προς το μέλλον Η ΣΧΈΣΗ ΜΕΤΑΞΎ ΕΛΛΆΔΑΣ ΚΑΙ ΙΤΑΛΊΑΣ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΠΛΏΣ ΜΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΚΉ ΕΠΑΦΉ· ΕΊΝΑΙ ΈΝΑΣ ΖΩΝΤΑΝΌΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΌΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΌΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΝΈΕΙ ΜΈΣΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΚΟΙΝΉ ΙΣΤΟΡΊΑ, ΤΙΣ ΚΟΙΝΈΣ ΑΞΊΕΣ ΚΑΙ, ΚΥΡΊΩΣ, ΈΝΑ ΚΟΙΝΌ ΌΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΗΜΕΡΊΑ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΊΟΥ. ΣΉΜΕΡΑ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΟΪΤΑΛΙΚΈΣ ΕΜΠΟΡΙΚΈΣ ΣΧΈΣΕΙΣ ΒΡΊΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΠΌΓΕΙΌ ΤΟΥΣ, ΑΠΟΤΕΛΏΝΤΑΣ ΤΟ ΧΡΥΣΌ ΠΡΌΤΥΠΟ ΔΙΜΕΡΟΎΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΉ ΈΝΩΣΗ.

Μια σχέση σε αριθμούς και ουσία Η Ιταλία παραμένει σταθερά ένας από τους σημαντικότερους εμπορικούς εταίρους της Ελλάδας. Από τον τομέα της ενέργειας και των υποδομών μέχρι την υψηλή τεχνολογία και τα αγροδιατροφικά προϊόντα, η συνέργεια των δύο χωρών δημιουργεί μια ισχυρή αλυσίδα αξίας. Δεν πρόκειται πλέον μόνο για ανταλλαγή προϊόντων, αλλά για μια βαθιά μεταφορά τεχνογνωσίας και επενδυτικών κεφαλαίων που θωρακίζουν τις οικονομίες μας απέναντι στις παγκόσμιες προκλήσεις. Η καινοτομία ως κοινή γλώσσα Το «Made in Italy» και το αναδυόμενο «Designed in Greece» συναντιούνται σε ένα πεδίο όπου η ποιότητα δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Το Ελληνο-Ιταλικό Επιμελητήριο στέκεται στον πυρήνα αυτής της εξέλιξης, λειτουργώντας ως ο καταλύτης που μετατρέπει τις επιχειρηματικές ιδέες σε κερδοφόρα πραγματικότητα. Στηρίζουμε την

Ιωάννης Τσαμίχας Πρόεδρος Ελληνο-Ιταλικού Επιμελητηρίου της Αθήνας

εξωστρέφεια, προωθούμε την ψηφιακή μετάβαση και ενθαρρύνουμε τις πράσινες επενδύσεις, αποδεικνύοντας ότι όταν η μεσογειακή δημιουργικότητα συναντά τον στρατηγικό σχεδιασμό, τα αποτελέσματα είναι θεαματικά. Κοιτάζοντας το 2026 Το μέλλον μας είναι κοινό. Σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, η συμμαχία Αθήνας-Ρώμης αποτελεί πυλώνα σταθερότητας. Είμαστε εδώ για να ανοίξουμε νέους δρόμους για τις επιχειρήσεις μας, να γκρεμίσουμε τα γραφειοκρατικά εμπόδια και να χτίσουμε μια οικονομική ενότητα που θα εμπνέει. Η Ελλάδα και η Ιταλία δεν εμπορεύονται απλώς· συν-δημιουργούν το αύριο της Ευρώπης.

ΕΜΠΟΡΙΚΈΣ ΣΧΈΣΕΙΣ ΕΛΛΆΔΑΣ & ΙΤΑΛΊΑΣ, ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΊΑ ΧΡΌΝΩΝ

PAGARE Να πληρώσω

Από τον 8ο αιώνα π.Χ. και μετά, Έλληνες ίδρυσαν αποικίες στη νότια Ιταλία και στη Σικελία, οι οποίες εξελίχθηκαν σε ισχυρά εμπορικά και πολιτιστικά κέντρα. Οι αποικίες αυτές δεν περιορίστηκαν σε απλούς εμπορικούς σταθμούς, αλλά αποτέλεσαν οργανωμένες πόλεις-κράτη που διέδωσαν το ελληνικό εμπόριο (κυρίως κρασί, λάδι και κεραμικά) και μετέφεραν τον ελληνικό πολιτισμό, τη γλώσσα και την τεχνολογία στη Δύση. Μέσω αυτής της διαδικασίας επηρέασαν βαθιά τη ρωμαϊκή κοινωνία, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του αλφαβήτου, της θρησκείας και των τεχνών. Στη νότια Ιταλία, σημαντικό ρόλο έπαιξε η Κύμη, η πρώτη ελληνική αποικία στην πε-

Totti & Gattuso

ριοχή κοντά στη σημερινή Νάπολη, που εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι και εμπορικό κόμβο. Λίγο αργότερα αναπτύχθηκε η Νεάπολις, ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο με έντονη ελληνική ταυτότητα ακόμη και κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Ιδιαίτερη σημασία είχε και ο Τάρας, αποικία των Σπαρτιατών, που αποτέλεσε βασικό λιμάνι για το εμπόριο με την Ανατολή. Παράλληλα, πόλεις όπως η Σύβαρις έγιναν γνωστές για τον πλούτο και την ευμάρειά τους, ενώ ο Κρότων αναδείχθηκε σε σημαντικό εμπορικό αλλά και πνευματικό κέντρο, συνδεδεμένο με τον Πυθαγόρας. Το Ρήγιον κατείχε στρατηγική θέση στο στενό της Μεσσήνης, λειτουργώντας ως βασικός κόμβος εμπορίου, ενώ οι Λοκροί Επιζεφύριοι ξεχώρισαν τόσο για την εμπορική τους δρα-

O «καλός» και ο «κακός»

Το ποδόσφαιρο στην Ιταλία είναι μια τρέλα, τέτοια που συνεπήρε και τον Παζολίνι ο οποίος παραμονές ενός αγώνα Ίντερ-Μπολόνια γράφει σε έναν φίλο του «Η καρδιά μου θα χτυπάει στα όρια της θρόμβωσης». Επιλέγουμε δύο ποδοσφαιριστές ανάμεσα σε δεκάδες: Ο Φραντσέσκο Τόττι, εξαιρετικός μεσοεπιθετικός που δεν έφυγε ποτέ από την αγαπημένη του ομάδα, τη Ρόμα. Δεν έκανε ούτε μια μεταγραφή... Και τον Τζενάρο Γκατούζο, μέσο αμυντικό, με πάνω από δέκα χρόνια στην αγαπημένη του Μίλαν, ο οποίος χαρακτηριζόταν από το σκληρό παιχνίδι, τους τσαμπουκάδες και τις συρράξεις τους με όλους και όλα!

στηριότητα όσο και για την ανάπτυξη οργανωμένης νομοθεσίας. Στη Σικελία, οι Συρακούσες, που ιδρύθηκαν από Κορινθίους τον 8ο αιώνα π.Χ., αποτέλεσαν μία από τις ισχυρότερες ελληνικές αποικίες στη Δύση. Εξελίχθηκαν σε μία από τις μεγαλύτερες και πλουσιότερες πόλεις του ελληνικού κόσμου και κυριάρχησαν εμπορικά σε ολόκληρη τη Σικελία. Συνολικά, οι ελληνικές αποικίες στη νότια Ιταλία και στη Σικελία λειτούργησαν ως γέφυρα μεταξύ του ελληνικού και του ρωμαϊκού κόσμου, διαμορφώνοντας σε μεγάλο βαθμό την οικονομική και πολιτιστική εξέλιξη της αρχαίας Μεσογείου.

Peccati Di Gola ΠΟΥ ΣΗΜΑΊΝΕΙ: Η «ΑΜΑΡΤΊΑ ΤΗΣ ΛΙΓΟΎΡΑΣ» ΑΠΌ ΤΗ ΓΛΥΦΆΔΑ ΜΈΧΡΙ ΤΟΥΣ ΑΜΠΕΛΌΚΗΠΟΥΣ

H ΦΗΜΙΣΜΈΝΗ TRATTORIA ΤΩΝ ΝΟΤΊΩΝ ΠΡΟΑΣΤΊΩΝ Η τρατορία Peccati di Gola αποτελεί εδώ και 17 χρόνια σημείο αναφοράς στη Γλυφάδα, χάρη στο ουσιαστικό ιταλικό φαγητό της και τη βαθιά σύνδεσή της με την οικογενειακή παράδοση. Η Ταλίτα Σιτζίλιο, με ρίζες από τη Νάπολη, μαζί με τον σύζυγό της Μαρσέλ Μάλασι, είναι αυτοί που φέρνουν τον ιταλικό αέρα στη γειτονιά των νοτίων προαστίων. Το Peccati di Gola, με βάση την comfort ιταλική κουζίνα και τις σύγχρονες τεχνικές, αποτυπώνει αυθεντικά το ναπολιτάνικο ταμπεραμέντο. Η φημισμένη πίτσα με ζύμη που ωριμάζει 48 έως 72 ώρες και ψήνεται με τον ιδανικότερο τρόπο σε ξυλόφουρνο είναι αυτή που θα σε κάνει να αλλάξεις όσα ήξερες για την πίτσα μέχρι στιγμής. Από τα ορεκτικά μέχρι τα κυρίως πιάτα, το μενού αξιοποιεί εποχικά υλικά, προτείνοντας ευρηματικά πιάτα που σας φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στην αυθεντική ιταλική κουζίνα. ΚΎΠΡΟΥ 50, ΓΛΥΦΆΔΑ Τ.: 210 89 81 511 Ig: peccatidigola.greece

ΣΤΗΝ ΠΑΝΌΡΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑΠΟΛΙΤΆΝΙΚΟ STREET FOOD Το Peccati di Gola Italian Street Food στους Αμπελόκηπους είναι το νέο εγχείρημα της Ταλίτα και του Μαρσέλ, αφιερωμένο στο αυθεντικό ναπολιτάνικο street food. Ο Μαρσέλ ασχολείται με το ζυμάρι το οποίο πλέον έχει γίνει προέκταση των χεριών του! Ένα concept εμπνευσμένο από τους δρόμους της Νάπολης, με πρωταγωνίστρια την pizza fritta, την περίφημη τηγανητή πίτσα. Η ζύμη τηγανίζεται σε καυτό λάδι και σερβίρεται αμέσως, αποκαλύπτοντας την τραγανή της κρούστα και το αφράτο της εσωτερικό μέσα στην οποία θα βρεις μαγειρευτό, γιαγιαδίστικο, ναπολιτάνικο φαγητό. Ξεχωρίζουν επίσης τα τηγανητά gnocchi με ντιπ, που μοιάζουν με τηγανητές πατάτες – και ναι, μπορείς να τα φας με το χέρι! Με αυθεντικές ιταλικές πρώτες ύλες και έμφαση στην τεχνική, το Peccati di Gola προσφέρει μια μοναδική street εμπειρία που σε μεταφέρουν κατευθείαν στα στενά της Νάπολης. ΠΛΑΤΕΊΑ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΊΟΥ 2, ΑΜΠΕΛΌΚΗΠΟΙ Τ.: 210 64 68 765 Ιg: peccatidigola.street

Tracce romane in Grecia Ρωμαϊκά αποτυπώματα στην Ελλάδα

ΡΩΜΑΪΚΉ ΑΓΟΡΆ ΑΘΗΝΏΝ Κτίσθηκε μεταξύ 19-11 π.Χ. από τις δωρεές του Ιουλίου Καίσαρα και του Αυγούστου. Επί αυτοκράτορος Αδριανού πλακοστρώθηκε η αυλή. Μετά την επιδρομή των Ερούλων (267 μ.Χ.) και τον περιορισμό της Αθήνας μέσα στο υστερορωμαϊκό τείχος, το διοικητικό και εμπορικό κέντρο της πόλης μεταφέρθηκε από την Αρχαία Αγορά στη Ρωμαϊκή Αγορά και στη Βιβλιοθήκη του Αδριανού. Κατά τη Βυζαντινή εποχή και την Τουρκοκρατία ο χώρος καταλήφθηκε από οικίες, εργαστήρια και εκκλησίες καθώς και το Φετιχιέ Τζαμί.

ΒΙΒΛΙΟΘΉΚΗ ΤΟΥ ΑΔΡΙΑΝΟΎ

Η ΡΩΜΑΪΚΉ ΠΑΡΟΥΣΊΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ ΆΦΗΣΕ ΕΠΊΣΗΣ ΙΣΧΥΡΌ ΑΠΟΤΎΠΩΜΑ. ΟΙ ΡΩΜΑΊΟΙ, ΘΑΥΜΑΣΤΈΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΎ, ΔΕΝ ΚΑΤΈΣΤΡΕΨΑΝ ΑΛΛΆ ΣΥΧΝΆ ΑΝΈΔΕΙΞΑΝ ΚΑΙ ΕΜΠΛΟΎΤΙΣΑΝ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΈΣ ΠΌΛΕΙΣ ΜΕ ΝΈΑ ΔΗΜΌΣΙΑ ΈΡΓΑ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΊΑ. ΣΕ ΠΟΛΛΈΣ ΠΕΡΙΟΧΈΣ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ ΔΙΑΤΗΡΟΎΝΤΑΙ ΜΈΧΡΙ ΣΉΜΕΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΆ ΡΩΜΑΪΚΆ ΚΑΤΆΛΟΙΠΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΑΛΎΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΌΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΊΟ Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΉ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΉ ΣΥΝΥΠΉΡΞΕ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΠΑΡΆΔΟΣΗ. ΤΑ ΜΝΗΜΕΊΑ ΑΥΤΆ ΑΠΟΤΕΛΟΎΝ ΣΉΜΕΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΌ ΚΟΜΜΆΤΙ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΉΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΆΣ ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ, ΑΠΟΚΑΛΎΠΤΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΌ ΔΙΆΛΟΓΟ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΌ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΜΑΪΚΌ ΚΌΣΜΟ.

Κτίσθηκε γύρω στο 132 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Αδριανό. Καταστράφηκε από τους Ερουλους (267 μ.Χ.) και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στο υστερορρωμαϊκό τείχος. Επισκευάσθηκε από τον Ρωμαίο έπαρχο Ερκούλιο (412 μ.Χ.). Τον 5ο αιώνα μ.Χ. στο μέσον της αυλής κτίσθηκε το τετράκογχο κτήριο παλαιοχριστιανικής εκκλησίας. Αφού αυτό καταστράφηκε στη συνέχεια κτίσθηκαν μια τρίκλιτη βασιλική (7ος αιώνας μ.Χ.) και μια μονόκλιτη (11ος αιώνας). Επί Τουρκοκρατίας στη Βιβλιοθήκη του Αδριανού ήταν η έδρα του Τούρκου Βοεβόδα. Το 1835 κτίσθηκε ο Οθωνικός Στρατώνας στο χώρο του Βοεβοδαλικίου. ΩΔΕΊΟ ΗΡΏΔΟΥ ΤΟΥ ΑΤΤΙΚΟΎ (Ηρώδειο) Το περίφημο Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού δεσπόζει στο δυτικό άκρο της Νότιας Κλιτύος της Ακρόπολης. Οικοδομήθηκε κατά τη διάρκεια του 2ου αι. μ.Χ., με χρήματα που προσέφερε ο Τιβέριος Κλαύδιος Αττικός Ηρώδης, γνωστός γόνος μεγάλης αθηναϊκής οικογένειας και ευεργέτης, σε ανάμνηση της συζύγου του Ρήγιλλας, που πέθανε το 160 μ.Χ. Δεν είναι γνωστή η ακριβής χρονολογία της κατασκευής του, αλλά είναι σίγουρο ότι αυτό συνέβη ανάμεσα στην χρονολογία θανάτου της Ρήγιλλας και το 174 μ.Χ., χρονολογία της επίσκεψης στην Αθήνα του περιηγητή Παυσανία, ο οποίος αναφέρεται στο μνημείο με ιδιαίτερο θαυμασμό. Το ωδείο, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως για μουσικές εκδηλώσεις, ήταν στεγασμένο και είχε συνολική χωρητικότητα 5.000 ατόμων.

IO NON SO NIENTE Eγώ δεν ξέρω τίποτα

Mostra Internazionale d’Arte Cinematografica Το Φεστιβάλ Βενετίας, επίσημα γνωστό ως Διεθνής Έκθεση Κινηματογραφικής Τέχνης της Μπιενάλε της Βενετίας, είναι το αρχαιότερο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στον κόσμο και ένα από τα πιο αναγνωρισμένου κύρους κινηματογραφικά φεστιβάλ. Ξεκίνησε το 1932 ως «Esposizione Internazionale d’Arte Cinematografica» (Διεθνής Έκθεση της Τέχνης του Κινηματογράφου) και από τότε διεξάγεται ετησίως στο νησί Λίντο στη Βενετία. Οι προβολές των ταινιών γίνονται στο ιστορικό Palazzo del Cinema, που κατασκευάστηκε για να καλύψει τις ανάγκες του Φεστιβάλ το 1937. Το πιο γνωστό βραβείο του φεστιβάλ είναι ο Χρυσός Λέοντας (Leone d’Oro), που απονέμεται στην καλύτερη ταινία του φεστιβάλ.

ΤΟ ΩΡΟΛΌΓΙΟ ΤΟΥ ΚΥΡΡΉΣΤΟΥ (ή ο Πύργος των Ανέμων ή Αέρηδες)

ΝΑΌΣ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΊΟΥ ΔΙΌΣ (ή Ολυμπιείο ή Στύλοι του Ολυμπίου Διός)

ΠΎΛΗ ΤΟΥ ΑΔΡΙΑΝΟΎ (ή Αψίδα του Αδριανού)

Βρίσκεται στους πρόποδες της Ακρόπολης των Αθηνών, στο χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς στην Πλάκα. Κτίσθηκε από τον αστρονόμο Ανδρόνικο τον Κυρρήστη (ή Κύρρηστο) περίπου το 47 π.Χ. Δεν είναι γνωστός ο ακριβής λόγος κατασκευής του αλλά οι μελετητές θεωρούν ότι ήταν ένα είδος μετεωρολογικού σταθμού της εποχής και παράλληλα υπολόγιζε την ώρα. Στις 8 πλευρές του υπήρχαν τα ηλιακά ρολόγια (τα ρολόγια αυτά είναι και τα μεγαλύτερα γνωστά σε κάθετους τοίχους). Στις ισάριθμες μετόπες του αναπαρίστανται ανάγλυφοι οι οκτώ κύριοι άνεμοι προσωποποιημένοι ως φτερωτοί άνδρες με τα σύμβολά τους και τα ονόματά τους χαραγμένα: Βορέας (βόρειος άνεμος), Σκίρων (βορειοδυτικός άνεμος), Ζέφυρος (δυτικός άνεμος), Λιψ (νοτιοδυτικός άνεμος), Νότος (νότιος άνεμος), Εύρως (νοτιοανατολικός άνεμος), Απηλιώτης (ανατολικός άνεμος), Καικίας (βορειοανατολικός άνεμος). Στην κορυφή της κωνικής στέγης υπήρχε ορειχάλκινος ανεμοδείκτης με τη μορφή του Τρίτωνα που περιστρεφόταν ανάλογα με τον πνέοντα άνεμο, δείχνοντας με το ραβδί του έναν από τους οχτώ ανέμους. Στο εσωτερικό του Πύργου των Αέρηδων λειτουργούσε υδραυλικό ρολόι για να υπολογίζουν την ώρα τις ανήλιαγες ημέρες αλλά και τις νύχτες και πιθανόν ένα πλανητάριο.

Το Ιερό του Ολυμπίου Διός, ένα από τα σημαντικότερα και αρχαιότερα ιερά της Αθήνας, σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία, ιδρύθηκε από τον Δευκαλίωνα προς τιμήν του Δία, ως αντάλλαγμα για τη σωτηρία του μετά τον κατακλυσμό. Η ανέγερση του μεγάλου ναού άρχισε από τον Πεισίστρατο τον Νεότερο το 515 π.Χ., στη θέση παλαιότερου ναού των αρχών του 6ου αιώνα, φθάνοντας έως το κρηπίδωμα, αλλά διακόπηκε με την κατάλυση της τυραννίδας. Ο υστεροαρχαϊκός ναός ήταν δωρικού ρυθμού, πώρινος και κολοσσιαίων διαστάσεων, ενώ μέρος των υλικών του χρησιμοποιήθηκε αργότερα στο Θεμιστόκλειο τείχος. Η οικοδόμηση συνεχίστηκε από τον Αντίοχο Δ΄ με τον Ρωμαίο αρχιτέκτονα Κοσσούτιο το 175 π.Χ., σε Κορινθιακό ρυθμό και μάρμαρο, και τελικά ολοκληρώθηκε από τον Αδριανό το 131–132 μ.Χ. Ο Αδριάνειος ναός, μήκους 110,35 μ. και πλάτους 43,68 μ., είχε δύο σειρές από 20 κίονες στις μακρές πλευρές και τρεις σειρές από 8 στις στενές, ενώ ο σηκός φιλοξενούσε τα χρυσελεφάντινα αγάλματα του Δία και του Αδριανού. Η ερείπωση άρχισε τον 5ο αι. μ.Χ., με τους 104 κίονες να έχουν μειωθεί σε 16 μέχρι το 1852, ενώ ένας καταστράφηκε από καταιγίδα εκείνης της χρονιάς.

Η πύλη αυτή, που σύμφωνα με ορισμένες απόψεις μοιάζει με Ρωμαϊκή θριαμβική αψίδα, κάλυπτε έναν αρχαίο δρόμο που οδηγούσε από το κέντρο της Αθήνας προς ένα συγκρότημα οικισμάτων στην ανατολική πλευρά της πόλης, όπου περιλαμβανόταν και ο Ναός του Ολυμπίου Διός. Θεωρείται ότι η κατασκευή της έγινε για να εορταστεί η άφιξη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αδριανού και να τιμηθούν οι πολλές ευεργεσίες του στην πόλη, με αφορμή την αφιέρωση παρακείμενου ναού το 131–132 μ.Χ. Δεν είναι βέβαιο ποιος ανέθεσε την κατασκευή, αν και πιθανολογείται ότι Αθηναίοι πολίτες ή άλλοι Έλληνες ήταν υπεύθυνοι για το σχεδιασμό και την εκτέλεση του έργου. Στην πύλη υπήρχαν δύο επιγραφές που αναγνώριζαν τον Θησέα και τον Αδριανό ως ιδρυτές της Αθήνας. Αν και οι επιγραφές τιμούσαν κυρίως τον Αδριανό, παραμένει αβέβαιο αν αναφέρονταν στην πόλη συνολικά ή αν τη διαχωρίζαν σε παλαιά και νέα τμήματα. Το ύψος της πύλης φτάνει τα 18 μέτρα, το μήκος 13,5 μέτρα και το πλάτος 2,3 μέτρα, ενώ ο συμμετρικός σχεδιασμός της συνδυάζει Ρωμαϊκά στοιχεία στο κάτω μέρος και αρχαιοελληνικά πρόπυλα στο πάνω.

Η στιλάτη «σφήκα» των πόλεων

Vespa

Η Vespa εμφανίστηκε το 1946 και ενώ ξεκίνησε ως λαϊκό μέσο μετακίνησης αφού η Ιταλία τότε είχε ανάγκη από φτηνά μέσα μετακίνησης εργατών και πολιτών, γρήγορα έγινε σύμβολο στιλ και καινοτομίας. H Piaggio, χρησιμοποιώντας τα σχέδια του Corradino D’Ascanio για ένα απλό, αεροδυναμικό και εύχρηστο σκούτερ, έκανε τα πρώτα βήματα για τη δημιουργία της θρυλικής Vespa. Ο Enrico Piaggio, ακούγοντας τον χαρακτηριστικό ήχο του κινητήρα, αναφώνησε: «Ακούγεται σαν vespa! (σφήκα)». Το όχημα έκτοτε βαφτίστηκε και ένα παγκόσμιο σύμβολο αστικής κουλτούρας και ελευθερίας μετακίνησης ήταν έτοιμο να σαρώσει τους δρόμους του κόσμου.

10 ΧΡΌΝΙΑ ΚΆΤΩ ΑΠÕ ΤΟΥΣ ÇΈΡΩΤΕΣÈ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΊΑΣ ΑΓΊΟΥ ΓΕΩΡΓΊΟΥ. Η ΚΥΒΈΛΗ ΠΟΥ ΑΓΑΠΆΜΕ.

H Κυβέλη ξέρει να φροντίζει τους δικούς της ανθρώπους

210 82 19 406

kivelirest

@kyveli_kypseli

Eπτανήσου 15, Αθήνα Πλατεία Αγίου Γεωργίου

ΕΔΏ ΚΑΙ ΔΈΚΑ ΧΡΌΝΙΑ, ΚΆΘΕ ΆΝΟΙΞΗ ΘΈΛΕΙ ΚΥΒΈΛΗ ΔΈΚΑ ΧΡΌΝΙΑ ΚΥΒΈΛΗ ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΖΕΣΤΑΣΙΆ. ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΣΤΈΚΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΒΑΡΙΈΣΑΙ. ΔΈΚΑ ΧΡΌΝΙΑ ΘΑ ΠΕΙ ΑΝΤΟΧΉ. ΘΑ ΠΕΙ ΕΠΙΜΟΝΉ, ΧΑΡΑΚΤΉΡΑΣ, ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΈΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΞΑΝΆΡΧΟΝΤΑΙ, ΙΣΤΟΡΊΕΣ ΠΟΥ ΞΕΤΥΛΊΓΟΝΤΑΙ ΔΊΠΛΑ ΣΟΥ. ΣΕ ΜΙΑ ΠΌΛΗ ΠΟΥ ΑΛΛΆΖΕΙ ΠΡΌΣΩΠΑ ΚΑΙ ΜΑΓΑΖΙΆ ΜΕ ΡΥΘΜΌ ΚΑΤΑΙΓΙΣΤΙΚΌ, ΤΟ ΝΑ ΚΡΑΤΆΣ ΈΝΑ ΣΤΈΚΙ ΖΩΝΤΑΝΌ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΕΚΑΕΤΊΑ ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΌΤΙ ΚΆΤΙ ΚΆΝΕΙΣ ΠΟΛΎ ΣΩΣΤΆ ΚΑΙ ΠΟΛΎ ΑΛΗΘΙΝΆ. ΣΤΑ ΕΠΌΜΕΝΑ ΔΈΚΑ, ΛΟΙΠΌΝ. ΤΗΝ ΚΥΒΈΛΗ ΞΈΡΕΙΣ ΌΤΙ ΘΑ ΤΗ ΒΡΕΙΣ ΌΠΩΣ ΤΗΝ ΆΦΗΣΕΣ: ΜΕ ΉΛΙΟ, ΠΑΡΈΕΣ, ΠΙΆΤΑ ΑΧΝΙΣΤΆ ΚΑΙ ΒΛΈΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΑΛΑΡΏΝΟΥΝ ΣΙΓΆ ΣΙΓΆ. ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΊΟ ΠΟΥ ΟΙ ΠΑΡΕΞΗΓΉΣΕΙΣ ΛΙΏΝΟΥΝ, ΤΑ ΠΟΤΉΡΙΑ ΓΕΜΊΖΟΥΝ ΞΑΝΆ ΚΑΙ ΟΙ ΆΓΝΩΣΤΟΙ ΜΟΙΆΖΟΥΝ ΛΙΓΌΤΕΡΟ ΆΓΝΩΣΤΟΙ. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΛΗΣ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ.

ΔΈΚΑ ΧΡΌΝΙΑ ÇΚΥΒΈΛΗÈ Δέκα χρόνια «Κυβέλη»… και ακόμα θυμάμαι την μέρα που για πρώτη φορά είδα τον χώρο που θα στέγαζε ένα παιδικό μου όνειρο. Την αγωνία, τη χαρά, το άγχος, αλλά κυρίως την πίστη σε ένα σκοπό: να δημιουργήσω έναν χώρο ζεστό και αυθεντικό, σαν το σπίτι μας. Έναν χώρο όπου το φαγητό δεν θα είναι απλώς καλό, αλλά γνώριμο – όπως αυτό που μεγαλώσαμε τρώγοντας γύρω από το οικογενειακό τραπέζι. Στην πορεία, η «Κυβέλη» έγινε κάτι πολύ πιο βαθύ από μια επιχείρηση. Έγινε κομμάτι της ζωής μου. Μέσα σε αυτά τα χρόνια γνώρισα ανθρώπους που δεν έμειναν απλώς πελάτες, αλλά έγιναν φίλοι. Μαζί ζήσαμε στιγμές όμορφες, αλλά και δύσκολες, που μας έδεσαν και μας έκαναν πιο δυνατούς. Θέλω να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» σε όλους όσοι στάθηκαν δίπλα μας –στους συνεργάτες που έγιναν οικογένεια και σε όλους όσοι στήριξαν αυτό το όνειρο. Κοιτάζοντας μπροστά, συνεχίζω με την ίδια αγάπη και το ίδιο πάθος. Γιατί η «Κυβέλη» δεν είναι απλώς ένας χώρος. Είναι ένα κομμάτι από εμένα… και μια ιστορία που συνεχίζεται μαζί σας.

Ο ΜΙΚΡΌΣ ΔΙΚΌΣ ΜΑΣ ΟΥΡΑΝΌΣ Ενώ οι επαΐοντες στον χώρο της γαστρονομίας στοχάζονται επιχειρήματα για το αν το φαγητό είναι τέχνη ή όχι, στη βάση επιμέρους εστίες δραστηριοποίησης, συλλογικότητες της φωτιάς προσφέρουν αξιώματα προς απόδειξη του ισχυρότερου από τα θεωρήματα. Στη δικιά μας εστία, στην ΚΥΒΕΛΗ, η ομάδα μου κι εγώ όλα αυτά τα χρόνια αντιλαμβανόμαστε αυτή την τέχνη πρωταρχικά με βασικό γνώμονα τον σεβασμό και έτσι πορευτήκαμε με αποδέκτη αυτόν που δεν βλέπουμε ούτε ξέρουμε αλλά είναι στη σάλα και θα μας γνωρίσει μόνο μέσω ενός εδέσματος. Δύσκολη συνθήκη. Δύσκολη διότι οι γεύσεις είναι υποκειμενικοί αέρηδες και για να μπορέσεις να τους ερμηνεύσεις απαιτείται ένα δεύτερο βασικό αξίωμα, η ισορροπία. Η γεύση είναι το σημαίνον, το σημαινόμενο σε αυτόν που γεύεται αναδύεται από σύνολα των εκφάνσεων της ζωής του. Η ισορροπία που επιθυμούμε πιστεύουμε ότι βρίσκεται στην κρυφή γοητεία της επίγευσης των υλικών μας αλλά και στην αισθητική φιλοσοφία της παρουσίασης των πιάτων μας. Παρονομαστής όλων αυτών, κινητήριος δύναμη και απαρέγκλιτο «δόγμα» της ομάδας της κουζίνας μας είναι η προσήλωση στη δεοντολογία που αφορά το αντικείμενό μας από το πρωταρχικό στάδιο παραλαβής της πρώτης ύλης μέχρι τη μετουσίωσή της σε σπονδή προς τον μικρό δικό μας ουρανό.

TEAM ΚΥΒΈΛΗ Τα χαμόγελα, η καλή διάθεση και η φιλικότητα ξεχωρίζουν από μακριά – όταν είναι αληθινά. Στην Ομάδα Κυβέλη, ο καθένας από εμάς βάζει το δικό του λιθαράκι, τη δική του προσωπικότητα και ενέργεια, δημιουργώντας ένα σύνολο που δεν είναι απλώς μια ομάδα, αλλά μια μικρή κοινότητα. Μια ομάδα που σε κάνει να θέλεις να είσαι μέρος της, να νιώθεις ότι ανήκεις. Ό,τι κάνουμε, το κάνουμε με αγάπη και αυτό φαίνεται. Φαίνεται στις σχέσεις που χτίζουμε, στο ότι μας γνωρίζετε με τα ονόματά μας, στο ότι επιστρέφετε ξανά και ξανά. Για εμάς, η μεγαλύτερη επιτυχία είναι να δημιουργούμε ένα περιβάλλον ζεστό και φιλόξενο, γεμάτο όμορφες στιγμές, εμπειρίες και αναμνήσεις. Ένα μέρος στο οποίο χαίρεσαι να επιστρέφεις. Φέτος, γιορτάζουμε 10 χρόνια λειτουργίας, 10 χρόνια γεμάτα εξέλιξη, συνεργασία και εμπιστοσύνη. Χρόνια που μας ένωσαν, μας δίδαξαν και μας έκαναν καλύτερους, πάντα με γνώμονα τον άνθρωπο. Συνεχίζουμε με την ίδια αγάπη και αφοσίωση, χτίζοντας καθημερινά το μέλλον της Κυβέλης μαζί σας. ΜΆΝΟΣ ΚΑΠΌΠΟΥΛΟΣ

ΓΙΏΡΓΟΣ ΚΌΝΤΑΣ

ΓΙΏΡΓΟΣ ΑΝΑΓΝΏΣΤΟΥ

Ώρες καταστήματος 12.00-01.00 Delivery μέσω efood & wolt

Βαρβάκειος 5.

1.

ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΌ ΤΡΊΓΩΝΟ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ Επιχειρήσεις με πολυετή εμπειρία, με ανθρώπους που πραγματικά ενδιαφέρονται για την ποιότητα των προϊόντων τους, και μάλιστα, κάτι το οποίο χάνεται σιγά σιγά, αντιλαμβάνονται τη δουλειά τους και ως κοινωνική προσφορά. Αυτό συνήθως έχει δημιουργηθεί από την ιστορία τους. Όταν μιλάμε για επιχειρήσεις οι οποίες πηγαίνουν πίσω στον χρόνο, τότε που πολλά πράγματα ήταν διαφορετικά σχετικά με το εμπόριο αλλά και κοινωνικά, είναι αναπόφευκτο, αφού οι σημερινοί ιδιοκτήτες είναι στην ουσία συνεχιστές, να έχουν ως κληρονο-

2.

μιά και τις παλιές συνήθειες των προγόνων τους. Ακόμη όμως κι όταν πρόκειται

6.

για επιχειρήσεις που δεν περνούν από γενιά σε γενιά, η πολυετής ενασχόληση των ανθρώπων με το αντικείμενό τους και η προσήλωσή τους σε αυτό μπορούν και πάλι να οδηγήσουν στο ίδιο ποιοτικό αποτέλεσμα. Σας παρουσιάζουμε 7 τέτοιες επιχειρήσεις που βρίσκονται στη Δημοτική Αγορά Αθηνών (aka Βαρβάκειος) αλλά και στους δρόμους πέριξ, εκεί όπου ζει και αναπνέει το εμπορικό τρίγωνο της πόλης. Σκανάρετε εδώ για να βρείτε το πλήρες αφιέρωμα

3.

7. ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΑ 1. ΤΑ ΜΠΙΝΕΛΊΚΙΑ ΤΟΥ ΓΙΆΝΝΗ 2. ΚΡΕΟΠΩΛΕΊΟ ΘΕΌΔΩΡΟΣ Γ. ΝΙΏΤΗΣ 3. «ΚΡΌΚΟΣ» ΚΈΝΤΡΟ ΑΥΓΟΎ 4. ΤΥΡΙΆ ΒΟΎΤΥΡΑ ΚΑΡΑΤΖΆ 5. ΚΑΠΕΤΆΝ ΠΑΝΑΓΉΣ 6. ΣΤΟΆ ΑΘΑΝΆΤΩΝ 7. ΜΠΑΧΑΡΙΚΆ ΑΓΓΕΛΊΔΗΣ

4.

Κυψέλη 1.

ΟΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΦΤΙΆΧΝΟΥΝ ΤΗ ΜΈΡΑ Στην Κυψέλη κάτι αλλάζει – κι έχει μυρωδιά καβουρδισμένου καφέ και κοινότητας. Μια νέα γενιά καφέ στην αγαπημένη μας γειτονιά, δεν μένει μόνο στο να σερβίρει σωστά ένα ρόφημα, αλλά επενδύει σε όλη την εμπειρία: από τον ποιοτικό κόκκο και τη σωστή εκχύλιση, μέχρι το σερβίρισμα και το «πάντρεμα» με φρέσκα σνακς από τα καλύτερα υλικά. Το πραγματικό ατού όμως αυτών των νέων καφέ δεν είναι (μόνο) αυτό. Είναι οι άνθρωποι. Εκείνοι που σε μαθαίνουν, σε θυμούνται, σε ξέρουν με το μικρό σου και καταλαβαίνουν αν σήμερα χρειάζεσαι τον καφέ σου τετραπλό ή απλώς θέλεις λίγη κουβέντα για να αρχίσει καλά η μέρα. Έτσι δημιουργούνται μικρές κοινότητες μέσα στην πόλη, χώροι με ταυτότητα, συνέπεια και μια αίσθηση οικειότητας που φτιάχνεται με τον καιρό. Γιατί τελικά, ο καφές δεν είναι μόνο τεχνική ή γεύση. Είναι αφορμή για επαφή. Κι αυτή η επαφή κάνει όλη τη διαφορά.

2.

3.

4.

Σκανάρετε εδώ για να βρείτε το πλήρες αφιέρωμα

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΑ 1. ΦΊΛΤΡΟ 2. NOIR CAFE 3. PIECE ATHENS 4. CÁ PHÊ

Η σχέση δεν είναι καταφύγιο, είναι μοίρασμα

ΑΠΌ ΤΟΝ ΑΝΤΏΝΗ ΔΡΑΚΌΠΟΥΛΟ

Ψυχολόγο Τακτικό μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων & ιδρυτή των γραφείων Drakopoulos Dating

Σταματήστε να βλέπετε τον σύντροφό σας ως τη «λύση» στα προβλήματά σας. Η ατάκα «περιμένω να με κάνει ευτυχισμένο/η» είναι η αρχή του τέλους για κάθε σχέση. Πολλοί μπαίνουν σε μια σύνδεση φορτώνοντας στον άλλον τα δικά τους νεύρα, τα τραύματα και τις ανασφάλειες του παρελθόντος. Αυτό δεν είναι αγάπη, είναι συναισθηματική εκμετάλλευση. Ο άνθρωπος δίπλα σας δεν είναι ούτε ο ψυχολόγος, ούτε ο διασκεδαστής, ούτε ο γονιός σας. Κανείς δεν αντέχει να κουβαλάει στην πλάτη του την ευθύνη για την ψυχική υγεία ενός άλλου. Η δική σας διάθεση και αυτοπεποίθηση είναι αποκλειστικά δική σας δουλειά. Αν δεν είστε καλά με τον εαυ-

τό σας, κανένας «τέλειος» σύντροφος δεν μπορεί να σας σώσει. Αντίθετα, η εσωτερική σας πείνα θα καταλήξει να «καταβροχθίζει» τη χαρά του άλλου. Στο γραφείο γνωριμιών μας το βλέπουμε καθημερινά: Πετυχαίνουν κυρίως όσοι είναι ήδη «χορτάτοι». Αυτοί που λένε «είμαι καλά και θέλω να μοιραστώ τη ζωή μου», όχι «είμαι κενός και θέλω να με γεμίσεις». Μια υγιής σχέση απαιτεί δύο ανθρώπους που στέκονται γερά στα πόδια τους. Όταν γέρνεις συνέχεια πάνω στον άλλον, δεν τον αγαπάς· απλώς τον εξαντλείς. Η αληθινή σύνδεση ξεκινά εκεί που τελειώνει η ανάγκη και αρχίζει η επιθυμία για κοινή πορεία.

Drakopoulos Dating www.drakopoulosdating.gr Κεντρικά Γραφεία Αθήνας: Πλουτάρχου 30 & Πατριάρχου Ιωακείμ, Κολωνάκι Ig: drakopoulosdating

Όχι τυχαία…

στην Καλλιθέα! Α Ν Ά Μ Ε Σ Α Σ Τ Ο Κ Έ Ν Τ Ρ Ο Κ Α Ι Σ Τ Η ΘΆ Λ Α Σ Σ Α Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για την ανθισμένη Καλλιθέα. Μια Καλλιθέα που αλλάζει, που άλλοτε αγκαλιάζει κι άλλοτε στριμώχνει, που εξελίσσεται, αλλά είναι ακόμα συνδεδεμένη με την ιστορία της. Την περπατάμε νοητά από τον ιππόδρομο (που δεν υπάρχει πια) ως τον Ιλισό, τον απόντα ποταμό, κι από την Ποσειδώνος ως τη Λαγουμιτζή. Από τα ταβερνάκια στις Τζιτζιφιές, μέχρι το «Ελ Πάσο» και τον Έσπερο και τα Πέτρινα της Χαροκόπου, από το 1879 με τους μόλις 139 κατοίκους της, μέχρι το 2026 που τη βρίσκει να σφύζει από ζωή. Αυτή τη φορά κοιτάμε προς το Νότο. Κάνουμε χάζι τις διαφορετικές γειτονιές, τα μαγαζιά και τους ανθρώπους. Καταγράφουμε αντιφάσεις, ρυθμούς και αντοχές, από το ρεμπέτικο παρελθόν μέχρι το σύγχρονο, πολυπολιτισμικό παρόν. Πώς μας ήρθε η ιδέα για αυτό το αφιέρωμα; Θα φταίει μάλλον που… «Η Καλλιθέα ανθίζει απ’ τη Θησέως ως τη Συγγρού», όπως λέει κι ο Φοίβος Δεληβοριάς στο «Κ-13» του.

λ ο όπ

ι

ν

α

τό

ξο

ύ

ι τ

ομα

).

Καθόλου τυχαία

κά

π

οτ

ε

τη

ν

κα

λύ

τε

ρη

θέ

α

στ

ην

Α

κρ

η

κα

το

κ Λυ

τ βη

(ε

κα

ν ο ό

χ

ε

Η

Κα

ι λλ

θέ

α

εί

Γιατί η Καλλιθέα έχει τα πάντα: Ρεμπέτικο παρελθόν και μοντέρνο παρόν, καφενεία και ψαροταβέρνες, ιστορικούς κινηματογράφους, θαλασσινό αέρα, προσφυγικά σπιτάκια, τις φασαριόζικες πλατείες Δαβάκη και Κύπρου, multi culti κουζίνα, πολλούς φοιτητές και πολλή ιστορία. Ας γνωρίσουμε έναν τόπο που επιμένει στον κατάδικό του ρυθμό, έναν τόπο με πολλά πρόσωπα και πολλά κρυφά σημεία, που μόνο τα δικά του παιδιά γνωρίζουν... Κι εμείς –καθόλου τυχαία– είμαστε δικά του παιδιά!

Επιμέλεια Α φ ι ε ρ ώ μ α το ς : Σ τ ε ρ γ ι ά ν α Τ ζ έ γ κα

ΣΙΝΕΜΆ ΑΠΌ ΠΕΊΣΜΑ Όταν έκλεισε το τελευταίο χειμερινό σινεμά της Καλλιθέας το 2024, οι κάτοικοι δεν το αποδέχτηκαν άπραγοι. Η «Λέσχη Κινηματογράφου και Πολιτισμού Καλλιθέας» γεννήθηκε από το πείσμα να μην χαθεί ο κινηματογράφος από μια περιοχή που κάποτε φιλοξενούσε δεκάδες αίθουσες προβολής και ήταν αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητάς της. Από το 2024 που ιδρύθηκε, η Λέσχη με τη στήριξη του Δήμου φέρνει στο κοινό ταινίες σημαντικών Ελλήνων δημιουργών. Μάλιστα, οι σκηνοθέτες είναι παρόντες στις προβολές και ακολουθεί συζήτηση με το κοινό στην κατάμεστη αίθουσα του Δημοτικού Θεάτρου Καλλιθέας, όπου φιλοξενούνται οι χειμερινές προβολές. Παράλληλα, η Λέσχη διοργανώνει παρουσιάσεις βιβλίων, εκθέσεις φωτογραφίας και άλλα πολιτιστικά δρώμενα, προσφέροντας στην Καλλιθέα ένα ζωντανό και ανοιχτό σε όλους πεδίο συνάντησης.

α

ή τ η , όπο υ ε

ίχε ε

ξον

τώ

σε

ι τ

θ ο λο γ ί α – ότα ν ε π έ σ τ

τη μυ

ας

με

Θ

να

ν

έ

το

ιθ

α

.

ω

λλ

ημ γιατί –σύμφ

Κα

βλ

έα

της

μ ησ

κτές

έ

ις α

ς

στ

ω

, α πο β ι βά

ει

υρο

ιθέα έχ

τα

Καλ λ

Μ

ώ

Η

ον

ιν

ρεψ

ε

ν Κρ

στ

π

ό

τη

Μέσα στο αστικό χάος, τα πέτρινα της Χαροκόπου, δείγματα μιας άλλης εποχής, μιας αρχιτεκτονικής που επέζησε της άναρχης δόμησης της Καλλιθέας, στέκουν ακόμα, καλαίσθητα και ήρεμα. Όχι όλα βέβαια. Κάποτε ήταν 50 οι πέτρινες αυτές διώροφες οικίες, βασισμένες σε σχέδια του γνωστού αρχιτέκτονα Τσιλερ (Ernst Ziller). Τώρα έχουν μείνει ελάχιστες –θα τις βρείτε στην οδό Ρήγα Φεραίου– όμως και πάλι, είναι όμορφες, με τα μικρά μπαλκόνια τους, να μας θυμίζουν εποχές που η Καλλιθέα ήταν μια ήσυχη γειτονιά.

ε

Το Μουσείο Αφής δημιουργήθηκε το 1984 και είναι από τα ελάχιστα στο είδος του στον κόσμο. Ιδρύθηκε από τον Φάρο Τυφλών Ελλάδος και όλα τα εκθέματά του σε αντίθεση με όσα μουσεία ξέρουμε… αγγίζονται. Αντίγραφα αγαλμάτων και διάφορα ανάγλυφα έχουν φτιαχτεί έτσι ώστε να «διαβάζονται» με τα χέρια. Δίπλα, ο Φάρος Τυφλών, λειτουργεί ως χώρος κοινωνικοποίησης, εκπαίδευσης και υποστήριξης. Μαθήματα, δραστηριότητες, πολιτιστικές δράσεις, Ειδικό Εκτυπωτικό Τμήμα Braille, όλα με στόχο την αυτονομία των ατόμων με διαταραχή ή απώλεια όρασης. Σε μια πόλη που βασίζεται σχεδόν εμμονικά στην εικόνα, υπάρχουν και τέτοια μέρη που «βλέπουν» αλλιώς. Αληθινά όμορφο!

ΠΈΤΡΙΝΑ ΜΙΚΡΆ ΜΠΑΛΚΌΝΙΑ

ηκ

ΜΕ ΆΛΛΑ ΜΆΤΙΑ…

Στην Καλλιθέα υπάρχει ένα spot που σε αγκαλιάζει από την πρώτη επίσκεψη. Το Zátopek book café είναι όμορφο· είναι καλόγουστο μέχρι την τελευταία του λεπτομέρεια και κυρίως, έχει ψυχή. Μπαίνεις μέσα (ή κάθεσαι στα τραπεζάκια έξω, στον πεζόδρομο) και κάτι αλλάζει στη διάθεσή σου. Να ’ναι ο φωτισμός; Οι μουσικές επιλογές; Οι προσεγμένες εκδόσεις που σε περιμένουν στα ράφια; Η διακόσμηση; Η γλυκιά ομάδα; Τα νόστιμα πιάτα και τα αχνιστά ροφήματα; Η ειλικρινής ανθρώπινη επαφή; Ή μήπως τα κρασιά, τα περίτεχνα κοκτέιλς και τα ψαγμένα ποτά που προσγειώνονται στα τραπέζια; Πάντως εδώ, όλα σε καλωσορίζουν! Μόνοι ή με παρέα, για live, για πρώτο ραντεβού ή για τη βιβλιοπαρουσίαση που περιμέναμε καιρό, αυτό το στέκι δεν το αλλάζουμε με τίποτα! Ξεχωριστό, αγαπημένο Zátopek!

ΣΤΗΝ ΠΑΡΈΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΌΦΙΛΟΥ ΔΡΟΜΈΑ ZÁTOPEK BOOK CAFÉ Παναγή Τσαλδάρη 209, Καλλιθέα T.: 211 73 51 013 Fb: Zatopek book cafe Ig: zatopek_bookcafe

ΑΠΌ ΕΚΕΊ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΆΝΕ ΤΑ ΌΝΕΙΡΑ Κάποιος παίρνει την τέχνη στα σοβαρά και τη μοιράζει γενναιόδωρα (σε Καλλιθεώτες και μη). Το Artium, από το 2014, ενώνει ανθρώπους με τον πιο όμορφο και ουσιαστικό τρόπο. Αναγνωρισμένο ωδείο και σχολή χορού, με πιστοποιημένες σπουδές και ανθρώπους που ξέρουν να καθοδηγήσουν, όποιον τους εμπιστευτεί, προς τα όνειρά του. Εδώ θα δεις τα πιο χαρούμενα παιδιά από τριών ετών μέχρι ενήλικες να δοκιμάζουν, να μαθαίνουν, να εξελίσσονται μέσα από τη μουσική και τον χορό. Από πιάνο, έγχορδα, πνευστά και φωνητική μέχρι μπαλέτο, σύγχρονο, hip hop και pilates, σε ένα ασφαλές και σύγχρονο περιβάλλον που συνδυάζει δημιουργία και γνώση. Πέρα από όλες τις δραστηριότητες και τα μαθήματα, κάθε χρονιά κορυφώνεται με μεγάλες παραστάσεις, όπου οι μαθητές ανεβαίνουν στη σκηνή και ζουν την εμπειρία ολοκληρωμένα. Για αυτούς και για πολλούς ακόμα λόγους, το Artium πέρα από χώρος σπουδών, είναι πρωτίστως, η πιο ζεστή καλλιτεχνική οικογένεια.

Ταγματάρχου Πλέσσα 29, Καλλιθέα (δίπλα στο πάρκο Νιάρχου) T.: 210 94 01 100 Fb : Artium σχολή μουσικής και χορού Ig: artiumschool // www.artium.edu.gr

ΚΑΛΛΙΘΕΏΤΕΣ ΤΟΥ ΣΉΜΕΡΑ

ΡΟΎΛΗ ΜΠΟΥΡΑΝΤΆ, 33

ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΣ ΔΑΛΑΜΆΓΚΑΣ, 40

,

απ

ό

γ με

τις

αλ

ύ

τερ

.

αι διεθνώς δα κ λά

Ελ

ες

π

ότ υκν

ητε

τ ς σ

ην

λιθ

α γ ω ν ι κό χ

αλ

ιλι

όμ

Η Κ

ετ

ρο

Είμαι έφηβος. Στη Σκρα. Δίπλα στο σχολείο το υπόγειο τυπογραφείο του ΕΑΜ. Περνάω την Δημοσθένους. Λίγο πιο κάτω έδωσα το πρώτο μου φιλί. Οι πρώτοι μου έρωτες. Επιλέγω να μπω στην Ανδρομάχης κι από εκεί στη Σκοπευτηρίου. Η παλιά μου γειτονιά. Σημείο συνάντησης. Θησέως, 10ο Γυμνάσιο, οι φυλακές του Μπελογιάννη. Στο σχόλασμα στον Άγιο Νικόλαο. Σιβιτανίδου. Καφές στην πλατεία Κύπρου. Βόλτα στο ποτάμι. Ο ιππόδρομος. Επιστρέφω. Είμαι πια λίγο πριν τα τριάντα. Ο ιππόδρομος έγινε λυρική. Βόλτα στο ποτάμι. Μεθυσμένος. Από τα Πετράλωνα μέχρι τις Τζιτζιφιές. Περπατάω όλη τη Θησέως. Παίζω μπάσκετ στα Περόνια. Περνάω από το λύκειό μου. Οι εκτελεσμένοι του μπλόκου. Το σπίτι της Μπιζανίου. Το σπίτι της Λασκαρίδου. Πάρτι στο Ελ Πάσο. Τρανς γυναίκες μου χαμογελάνε. Η Καλλιθέα. Των αγώνων. Των μεταναστών. Των τεχνών. Της κρίσης. Της αλητείας. Η πόλη μου.

Έχουν αλλάξει πολλά από το 2012 που ήρθα στην Καλλιθέα. Νέες πολυκατοικίες πετάγονται κάθε μέρα σαν παππούδες στη Θησέως και κάνουμε αγώνα για μια θέση πάρκινγκ, αλλά για κάποια που μισεί την Αθήνα, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να αντέξω τόσα χρόνια κάπου αλλού. Η Καλλιθέα παραμένει με νύχια και με δόντια ένα μεγάλο χωριό. Ανάμεσα στο κέντρο και τη θάλασσα, με όπλο της το Σταύρος Νιάρχος και το ποτάμι, που είναι ψιλοάδειο οκ, αλλά σε αναζωογονεί, η Καλλιθέα είναι η αγαπημένη μου περιοχή με πολλά κρυφά διαμαντάκια για βόλτα ή καφέ και μαγαζάκια που κρατάνε αυτό το αίσθημα της γειτονιάς.

έα έ

κο

υς

ά αν

άνω από 2

τετρ

χει π .0

0 0 κα τ

οί

Ζω εδώ από επιλογή. Δεν μπορώ να με φανταστώ να μεγαλώνω οπουδήποτε αλλού. Σίγουρα φταίνε και τα παιδικά βιώματα, αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Η Καλλιθέα έχει ένα ρυθμό κι έναν τρόπο δικό της να σε «σκληραγωγεί» και να σε μεγαλώνει. Όσο κοντά κι όσο μακριά από το κέντρο χρειάζεται, με αρκετή ησυχία (στη δική μου γειτονιά τουλάχιστον) και ταυτόχρονα αρκετή φασαρία πιο δίπλα για να νιώθεις ζωντανός, με επιλογές σε μαγαζιά, με ωραία στέκια, με παγκάκια να αράξεις τα βράδια και με πολλές επιλογές για αθλήματα, για σπουδές, για μάθηση.

0

ΜΆΝΟΣ Κ., 21

ΤΖΑΝΈΤΟΣ ΚΑΒΑΛΙΏΤΗΣ, 32 Η Καλλιθέα είναι ένα διαμάντι που ορθώνει ανάστημα μεταξύ του Πειραιά και της Αθήνας. Η ιστορία της είναι γραμμένη από τους πρόσφυγες και τους ήρωες της αντίστασης. Η Καλλιθέα είναι τα αρώματα της αγοράς, οι βόλτες από το ποτάμι μέχρι τον Νιάρχο, το παιχνίδι στις πλατείες και τα χαμόγελα στην παραλία. Μα πάνω από όλα, η Καλλιθέα είναι οι άνθρωποί της. Άνθρωποι του μόχθου, κουρασμένοι και χαμογελαστοί. Μαθητές και φοιτητές που κυνηγούν τα όνειρά τους στο Πάντειο, το Χαροκόπειο, τη Σιβιτανίδειο. Ο παλμός της πόλης χτυπά μέσα από όσα συχνά ξεχνάμε να εκτιμήσουμε στην καθημερινότητα μας!

Με τόπια παντού και επιλογές για όλα τα γούστα, στο Konstantourakis home βρίσκεις κουρτίνες, υφάσματα επιπλώσεων, ρόλερ, κουρτινόξυλα, σεντόνια και διάφορα λευκά είδη – όλα σε ιδιαίτερα προσιτές τιμές. Η επιχήρηση μετράει ήδη 58 χρόνια ζωής και –κυρίως– εμπειρίας στον χώρο, αφού ξεκίνησε από τον πατέρα του Σταύρου, που είναι ο σημερινός ιδιοκτήτης. Από το 1996 στον κόσμο του υφάσματος ο ίδιος, διαλέγει, εισάγει και φέρνει στο κατάστημά του ό,τι πιο ποιοτικό υπάρχει. Εδώ μπορείς να πάρεις ύφασμα με το μέτρο κι αν θέλεις και το κάτι παραπάνω, η ομάδα αναλαμβάνει επίσης μέτρηση, ραφή και τοποθέτηση. Από κουρτίνες μέχρι μαξιλάρια καναπέ και τραπεζομάντηλα, λοιπόν, ο Κωνσταντουράκης, σου λύνει τα χέρια. Υφάσματα για ρούχα δεν θα βρεις, αλλά θα έχεις βρει κυριολεκτικά ό,τι χρειάζεσαι για να ντύσεις το σπίτι σου, απ’ την αρχή μέχρι το τέλος.

ΜΕ ΤΟ ΎΦΑΣΜΑ ΣΕ ΠΡΏΤΟ ΠΛΆΝΟ KONSTANTOURAKIS HOME Χαροκόπου 23, Καλλιθέα T.: 213 03 72 788 Fb: Konstantourakis home Ig: konstantourakis_home

ΑΠΌ ΤΟ ’72… ΓΛΥΚΆ ΣΤΑΘΕΡΌΣ! Από το 1972 μέχρι σήμερα, ο Κίσκος καλύπτει τις ανάγκες κάθε... γλυκατζή! Ένα ζαχαροπλαστείο-σταθερή αξία στην Καλλιθέα, στο ίδιο σημείο, με κόσμο που μπαινοβγαίνει χρόνια και δεν το αλλάζει με τίποτα. Δεν ειδικεύεται σε κάποιο γλυκό, έχει τα πάντα και τα φροντίζει εξίσου. Από ιταλικό παγωτό δικής του παραγωγής μέχρι τα «ελληνικά» μακαρόν με φρέσκια κρέμα γάλακτος, δεν μένεις ποτέ από επιλογές. Οι τούρτες όμως εδώ έχουν την τιμητική τους: παιδικές, 3D, με εκτύπωση ή custom σχέδια, ξεπερνούν τις 100 παραγγελίες την εβδομάδα. Και αν το πας ένα βήμα παραπέρα, σου φέρνει και καρότσι παγωτού ή catering στην εκδήλωσή σου. Ένα ζαχαροπλαστείο που ξέρεις ότι θα πας και θα βρεις σίγουρα αυτό που θέλεις.

ΚΙΣΚΟΣ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙO Ανδρομάχης 112, Καλλιθέα T.: 210 95 82 560 Fb: Ζαχαροπλαστειο Κισκος Ig: kiskos_zaxaroplasteio

ΣΥΓΓΡΟΎ, Η ΞΕΝΎΧΤΙΣΣΑ ΓΕΎΣΕΙΣ ΜΕ ΡΊΖΕΣ

κε

χη (22 Α

Σ

της) δόθη

μά

δ

κα τ

(α ος»

ίο

)

ερ

27

π

τη

ε ρ ι οχ

ης

π ην

, σ τ

στ

η σ

ημ

α,

σ κο

ή ς Ε πα ν ά σ τασ

οία

νικ

ν ο π

λη

τ ώ

κ θη

ε

ο

Γε

ώ

ι ργ

ος

Κα

ρα

ϊ

ά σκ κης.

ά

ς

Ελ

τη

ή πο υ λ ε γ ότα ν « Αν

ο

άλατ

υ

ην

18

Στ

ίο

πό

Ά

ο

η μ

σ

ό Σπά ρ

πρ ιλ

ν

γι

τ ώσ

ι τη

ρ ημε

οδ ινή

Ο Ιλισός είναι εκεί, αλλά δεν είναι κιόλας. Χάθηκε κάτω από δρόμους και τσιμέντο, αφήνοντας πίσω του μια άδεια κοίτη και μια αίσθηση απουσίας. Ήταν ένας από τους τρεις μεγάλους ποταμούς της αρχαίας Αθήνας, μαζί με τον Κηφισό και τον Ηριδανό. Κάποτε περνούσε «φουσκωμένος» από περιοχές που σήμερα είναι πλήρως δομημένες, κι έφτανε μέχρι το Φάληρο. Από τη δεκαετία του ’50 και μετά καλύφθηκε σταδιακά – ένα παράδειγμα του πώς οι πόλεις «θάβουν» την φύση τους για να επεκταθούν. Παράλληλά του, βέβαια, «τρέχει» το μεγαλύτερο κομμάτι του ποδηλατόδρομου της πόλης, σε μια διαδρομή που για όσους την ξέρουν, δεν μπορούν να της αντισταθούν. Δέντρα, παρκάκια, ταβερνάκια και μια ησυχία που δεν βρίσκεις αλλού στην πολύβουη Καλλιθέα. Κάτι είναι κι αυτό…

η

το

Η Αγορά Ποντίων, η σκεπαστή…ένα σύνολο μικρών καταστημάτων που κρατάει μια ολόκληρη παράδοση ζωντανή και σε κίνηση. Ανάμεσα σε παστουρμάδες, αλλαντικά, σπιτικά ζυμαρικά και ιδιαίτερα προϊόντα, ακούς ακόμα τη γλώσσα και τις ιστορίες να κυκλοφορούν. Στήθηκε από πρόσφυγες που έφτασαν εδώ μετά το ’22 κι έφτιαξαν το δικό τους εμπορικό κέντρο, που μέχρι σήμερα συνεχίζει μέσα από τις επόμενες γενιές. Στο φασαριόζικο αυτό τετράγωνο κοντά στην πλατεία Δαβάκη θα βρεις από φρέσκα ψάρια μέχρι μέλια και άγρια χόρτα. Δεν είναι αξιοθέατο (αν και σίγουρα αξίζει να την επισκεφτείς) αλλά ένα ολοζώντανο κομμάτι της Καλλιθέας που γεμίζει με δικά της παιδιά.

έχρ

Ο ΑΠΟΝΤΑΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

Μεγάλη αρτηρία, εύκολη πρόσβαση, «ανωνυμία». Η λεωφόρος Συγγρού σχεδιάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως η σύνδεση Αθήνας–Φαλήρου, αλλά ο χαρακτήρας της χτίστηκε αργότερα, κυρίως μεταπολεμικά. Από τη δεκαετία του ’60 κι έπειτα, έγινε το «σύνορο» της νυχτερινής Αθήνας: ξενοδοχεία, καμπαρέ, στριπτιτζάδικα, χώροι που λειτουργούσαν έξω από τις συνηθισμένες κοινωνικές νόρμες. Σήμερα έχει αλλάξει πρόσωπο σε μεγάλο βαθμό, με ιδρύματα, ξενοδοχεία και επιχειρήσεις, αλλά τα ίχνη εκείνης της εποχής δεν έχουν σβήσει εντελώς. Πήγαινε το βράδυ και θα καταλάβεις…όλο και κάποια καντίνα θα σε συνεφέρει από το ξενύχτι σου και θα σου ψιθυρίσει τι είναι στ’ αλήθεια αυτή η λεωφόρος.

ερ

ινή Καλλ

ιθ

έ

Ο Βασίλης, μεγαλωμένος στην Καλλιθέα και τα πέριξ, με πάνω από δύο δεκαετίες εμπειρίας στο επάγγελμα και πολυάριθμα σεμινάρια, έχει στήσει από το 2014 έναν χώρο που πατάει γερά στην παράδοση αλλά ταυτόχρονα ξέρει και να κοιτάει μπροστά. Το Bill’s Barbershop (δηλαδή η πενταμελής εξειδικευμένη και χαμογελαστή ομάδα) προσφέρει τα πάντα: από κλασικά κουρέματα μέχρι σύγχρονα στυλ, περιποίηση γενειάδας και παραδοσιακό ξύρισμα με πετσέτα. Αν δείτε να έρχεται κάποια νέα τάση στην περιοχή, μάλλον θα την έφερε το Bill’s. Ο χώρος είναι ζεστός, συνδυάζει ξύλο, τέχνη και industrial λεπτομέρειες, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Η νεολαία το τιμάει σταθερά, αλλά στην πραγματικότητα, όλοι περνάνε από εδώ, από κάθε γωνιά της πόλης. Γνώσεις, φιλικό κλίμα, στιλ και…το «old school» δεν μένει ποτέ πίσω. Μην ξεχνάς: μπορείς να κλείσεις το ραντεβού σου και online!

OLD SCHOOL; ΝΑΙ!

OLD FASHIONED; ΠΟΤΈ!

BILL’S BARBERSHOP Μενελάου 88, Καλλιθέα // T.: 697 24 55 165 Ig: bills_barbershop_2014 Fb: Bill’s Barbershop Online appointment: www.billsbarbershop.gr

ΤΟ ΝΈΟ ΣΗΜΕΊΟ ΑΝΑΦΟΡΆΣ ΓΙΑ ΤΟ MUAY THAI ΣΤΗΝ ΑΘΉΝΑ Από τον Ιανουάριο του 2026, το Mad dog Muay Thai Camp Καλλιθέα εγκαινιάζει τη λειτουργία του, φέρνοντας στην καρδιά της Αθήνας έναν σύγχρονο και πλήρως εξοπλισμένο χώρο αφιερωμένο στην αυθεντική τέχνη του Muay Thai και προσφέροντας ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα εκπαίδευσης που συνδυάζει φυσική κατάσταση, τεχνική εξέλιξη και αγωνιστική προετοιμασία. Αποτελώντας μέρος του αναγνωρισμένου δικτύου Maddog Camp, με επιτυχημένη παρουσία σε Κιάτο, Ναύπλιο και Περιστέρι, η νέα σχολή στην Καλλιθέα συνεχίζει την παράδοση υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης και αθλητικής εξέλιξης. Το camp είναι επίσημος εκπρόσωπος της WKF World Kickboxing Federation και της WBC Muay Thai στην Ελλάδα, διασφαλίζοντας διεθνή αναγνώριση και σύνδεση με το παγκόσμιο αγωνιστικό στερέωμα. Με έμπειρους και καταξιωμένους προπονητές (KruYai Άννης Δαμετίου, Kru Γιάννος Δημήτρης), απευθύνεται σε όλα τα επίπεδα, δίνοντας έμφαση στην πειθαρχία, τον σεβασμό και συνεχή προσωπική βελτίωση.

MAD DOG MUAY THAI FITNESS CAMP Κρέμου 10, Καλλιθέα // Τ.: 694 61 54 096 www.maddogcamp.gr Fb: Mad Dog Muay Thai Fitness camp Ig: maddogmuaythai

Η ΚΑΛΛΙΘΈΑ ΣΕ ΔΎΟ ΠΛΑΤΕΊΕΣ

«ΜΟΝΟΜΑΧΊΑ ΣΤΟ ΕΛ ΠΆΣΟ»

Στην καρδιά της Καλλιθέας, οι πλατείες Δαβάκη και Κύπρου αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της καθημερινότητας των κατοίκων. Η πλατεία Δαβάκη, με παρελθόν ως αμαξοστάσιο τραμ στη δεκαετία του ’30, κουβαλάει μια μεγάλη ιστορία αλλά ακόμα και σήμερα σφύζει από ζωή: παρέες, μαθητές, ηλικιωμένοι, όλοι περνάνε από εδώ, για τον έναν ή τον άλλο λόγο. Στο κέντρο της στέκει το Παμποντιακό Ηρώο, μνημείο αφιερωμένο στη Γενοκτονία των Ποντίων. Λίγο πιο πάνω, η πλατεία Κύπρου λειτουργεί σαν μια πιο χαλαρή συνέχεια — πιο ήσυχη, αλλά εξίσου ζωντανή, με το Μνημείο Πεσόντων, έργο του γλύπτη Νίκου Περαντινού. Μαζί, οι δύο πλατείες δείχνουν πώς πραγματικά ζει η Καλλιθέα. Αν θέλεις, άλλωστε, να καταλάβεις μια γειτονιά, ξεκινάς από τις πλατείες της.

Α

θή

να

ς μ

ε τη

θάλασσα.

Το Δημοτικό Στάδιο Καλλιθέας «Γρηγόρης Λαμπράκης», ή αλλιώς… «Ελ Πάσο», δε μοιάζει με κανένα άλλο γήπεδο στην Αθήνα. Χτισμένο το 1970 πάνω σε παλιό λατομείο, με το χαρακτηριστικό βράχο να στέκει ακόμη στη βόρεια πλευρά, κουβαλάει μια σχεδόν κινηματογραφική αίσθηση. Το παρατσούκλι του δεν είναι τυχαίο — βγαλμένο από τα western της εποχής, μιας και όλα εκεί θύμιζαν σκηνικό ταινίας western. Πήρε το όνομά του από τον Γρηγόρη Λαμπράκη, σύμβολο ειρήνης και αγώνα, και μέχρι σήμερα αποτελεί την έδρα της Athens Kallithea FC. Μικρό tip: Αν βρεθείτε στην περιοχή, αξίζει να βολτάρετε και στο λόφο Σικελίας. Στον ευρύτερο χώρο του λόφου που τώρα μαζεύονται φίλαθλοι και παρέες νέων, κάποτε υπήρχαν τα Παλαιά Σφαγεία της Αμαλίας (1856). Μέχρι τότε τα ζώα σφάζονταν στα πεζοδρόμια, έξω απο τα κρεοπωλεία, πρακτική εντελώς ανθυγιεινή. Μια γειτονιά, πολλές στρώσεις ιστορίας.

τη

ς Η λεωφ

όρος Συγγρού σ

αιών χεδ ιάσ τ ηκε το 19ο

α για

ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΑΘΙΆ ΑΝΆΣΑ Με την ολοκλήρωσή του το 2017, παραδόθηκε στην Ελληνική Πολιτεία και από τότε… δεν κάθεται ήσυχο. Σχεδιασμένο από τον Renzo Piano, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ) είναι από τα σπάνια σύγχρονα έργα που δεν τα χαζεύεις απλά, αλλά τα ζεις με όλες σου τις αισθήσεις. Ανοιχτό σε όλους, γεμάτο δράσεις, συναυλίες και μαθήματα, αθλητικές εκδηλώσεις και ατελείωτα σουλάτσα Καλλιθεωτών και μη. Στη θέση του παλιού ιπποδρόμου της Καλλιθέας, στέκεται σήμερα ένα καταπράσινο πάρκο 210.000 τ.μ., με τεχνητό λόφο (πόσο ανθισμένος και περιποιημένος πάντα!), κανάλι, διαδρομές για τρέξιμο και ποδήλατο, χώρους εστίασης και παιχνιδιού. Εδώ στεγάζονται φυσικά και οι νέες εγκαταστάσεις της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Ένας ζωντανός χώρος που ανθίζει, κινείται, αναπνέει. Ένα σημείο συνάντησης που γεμίζει καθημερινά κι είναι πραγματική ανάσα για όσους το επισκέπτονται.

να

ν ενώ

ει

το

κέ

ντ

ρο

Ο ΧΡΌΝΟΣ ΣΤΗΝ ΤΈΧΝΗ ART GALLERY & CONCEPT STORE

ΕΥΘΥΜΊΑ ΆΝΝΑ ΜΠΑΪΡΆΜΗ ART

(ΑΠΌΦΟΙΤΟΣ ΣΧΟΛΉΣ ΚΑΛΏΝ ΤΕΧΝΏΝ)

ΑΠΌ ΤΟ 2019, Η ΔΙΚΉ ΣΑΣ ΑΓΑΠΗΜΈΝΗ ΓΩΝΙΆ ΤΈΧΝΗΣ ΕΞΕΛΊΣΣΕΤΑΙ Με την αύρα της πρόσφατης ατομικής της έκθεσης στον ιστορικό Φιλολογικό Σύλλογο «Παρνασσός», η ζωγράφος Ευθυμία Άννα Μπαϊράμη σάς καλωσορίζει στον ανανεωμένο καλλιτεχνικό της χώρο. Αφήνοντας πίσω την εικόνα της παραδοσιακής αντικερί μας συστήνει ένα σύγχρονο Art Gallery & Concept Store, όπου η υψηλή αισθητική πρωταγωνιστεί σε κάθε αντικείμενο. ΜΕΤΑΤΡΈΠΟΥΜΕ ΤΗΝ ΈΜΠΝΕΥΣΗ ΣΕ ΑΝΤΙΚΕΊΜΕΝΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉΣ ΟΜΟΡΦΙΆΣ Η άνοιξη φέρνει νέα πνοή στον χώρο! Ανακαλύψτε τη νέα συλλογή από σύγχρονα, πρωτότυπα είδη δώρων και εποχιακές δημιουργίες που θα ομορφύνουν τις στιγμές σας. Πίνακες ζωγραφικής, μοντέρνα αντικείμενα και επιλεγμένα συλλεκτικά κομμάτια για όσους αναζητούν το ξεχωριστό. Δώρα με υπογραφή και προσωπικότητα.

ΦΈΤΟΣ ΤΟ ΠΆΣΧΑ, ΧΑΡΊΣΤΕ ΔΏΡΑ ΜΕ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΉ ΥΠΟΓΡΑΦΉ: • Easter Collection: Μοναδικές χειροποίητες λαμπάδες, καλλιτεχνικά αυγά και ανοιξιάτικα είδη διακόσμησης που ξεχωρίζουν.

• Art Gallery: Αυθεντικοί πίνακες ζωγραφικής και σύγχρονες εικαστικές προτάσεις.

• Custom Portraits: Προσωπογραφίες κατόπιν παραγγελίας (από φωτογραφία) – Μετατρέψτε τις αγαπημένες σας στιγμές σε ένα διαχρονικό έργο τέχνης.

• Modern Gifts & Collectors’ Corner: Πρωτότυπες ιδέες δώρων και επιλεγμένα συλλεκτικά αντικείμενα για τους λάτρεις του ιδιαίτερου.

Ο ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ Ο Χαροκόπου 34Β, Καλλιθέα Τ: 2155107331, 6955254766 Fb: Ο Χρόνος στην Τέχνη

Ο ι

ππ

όδ

ρο

μο

ς

τη

ς

Κ

αλ

λ

ιθ έα

ς

Η Α’ ΕΘΝΙΚΉ ΤΟΥ ΡΕΜΠΈΤΙΚΟΥ

θα λε

ιτο υργ

Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκαν στις Τζιτζιφιές περίπου 25.000 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τον Πόντο. Η παρουσία τους έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της περιοχής. Πέρα από τον Ιππόδρομο –που έδωσε δουλειά σε χιλιάδες οικογένειες– σιγά σιγά οι Τζιτζιφιές έγιναν γνωστές και ως κέντρο νυχτερινής διασκέδασης της πόλης. Τα μουσικά κέντρα ξεφύτρωναν το ένα μετά το άλλο (κι ας ήταν τα μισά κανονικές παράγκες) και δεν υπήρξε μεγάλος ρεμπέτης που να μην πέρασε, να μην έπαιξε, να μην άφησε κάτι από τον καημό του στα στέκια της περιοχής. Χιώτης, Μπέλλου, Περπινιάδης, Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου, Μπιθικώτσης, Πόλυ Πάνου, Μαρινέλλα, Καζαντζίδης κ.ά.

ήσει α π ό τον Α

πρί λι

1

92 5 . Τ ο 20

03 απ

οφ

ασ ί

Στο Δήμο Καλλιθέας, στο ηρωικό κάστρο της οδού Μπιζανίου 5, λειτουργεί μόνιμη έκθεση αρχειακού υλικού, επιμελημένη από το Αρχείο Ιστορίας του Κ.Κ.Ε. Το διάτρητο από σφαίρες σπιτάκι στέκεται σήμερα στη θέση του, αποτελώντας μνημείο που θυμίζει την ανιδιοτελή προσφορά και το ολοκληρωτικό δόσιμο στον αγώνα των 10 ΕΠΟΝιτών-ΕΛΑΣιτών. Το πλούσιο αρχειακό υλικό αναδεικνύει τη συμμετοχή του λαού της Καλλιθέας στις μεγάλες στιγμές της σύγχρονης ιστορίας. Δίνει εφόδια και ερεθίσματα για τη διερεύνηση των κοινωνικών συνθηκών που γέννησαν το τεράστιο λαϊκό κίνημα σε συνθήκες ιμπεριαλιστικού πολέμου-ναζιστικής κατοχής. Συμβάλλει στην εξαγωγή συμπερασμάτων για το σήμερα και το αύριο της πάλης του λαού μας. Την ευθύνη για την διαχείριση και λειτουργία του μνημείου έχει η Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Τηλέφωνα επικοινωνίας για ξεναγήσεις: 6943151776 και 6989175712

ο τ ου

ΜΝΗΜΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΑΜΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ – ΜΠΙΖΑΝΙ

ζε

τα ι

να

με τ

α

φ

ερ

θ εί σ

το Μ α ρ κό

πο

«ΕΊΝΑΙ ΔΕ, ΤΗΣ ΠΑΝΤΕΊΟΥ»

υ

ν

λο Καλλιθέα χωρίς φοιτητές γίνεται; Δεν , ε γίνεται. Πάντειος, Χαροκόπειο, Σιβιτανίνό ψε δειος. Η Πάντειος (εγκαινιάστηκε το 1930) ι Ο λυ είναι ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια μπ κοινωνικών και πολιτικών επιστημών στην Ελλάια δα και έχει βγάλει γενιές ολόκληρες δημοσιογράκώ φων, πολιτικών και επιστημόνων. Το Χαροκόπειο ξεκίνησε ως σχολή οικιακής οικονομίας, αλλά πλέον λειτουργούν τμήματα Οικονομίας, Διατροφολογίας, Γεωγραφίας, Πληροφορικής κ.ά. Προπτυχιακά, μεταπτυχιακά, διδακτορικά καθώς αλλά και Προγράμματα Δια Βίου Μάθησης. Και η Σιβιτανίδειος, λίγο πιο πάνω, πίσω απ’ το σταθμό του ΗΣΑΠ, μια σχολή-θρύλος, που εκπαίδευσε τεχνίτες και μηχανικούς. Το αποτέλεσμα; Μια Καλλιθέα ζωντανή… Μια Καλλιθέα τόσο της θεωρίας, όσο και της πράξης.

Α γώ νω ν.

ΕΠΈΝΔΥΣΗ ΣΤΗ ΓΝΏΣΗ Από τις αρχές της δεκαετίας του ’70, ο όμιλος SALEVRIS έχει σταθερή παρουσία στην ιδιωτική εκπαίδευση και είναι τόσες οι διακρίσεις και οι επιτυχίες του που σχεδόν δεν χρειάζεται συστάσεις. Με έδρα τη πόλη της Καλλιθέας προσφέρει διδασκαλία στις γλώσσες (ΑΓΓΛΙΚΑ-ΓΑΛΛΙΚΑ- ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ- ΙΤΑΛΙΚΑ- ΙΣΠΑΝΙΚΑ & ΡΩΣΙΚΑ) σε παιδιά και ενήλικες. Επιπλέον, εξιδεικευμένα προγράμματα ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ, ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ & MARKETING σε στελέχη επιχειρήσεων. Η φιλοσοφία του στηρίζεται στην ουσιαστική κατάκτηση της γνώσης με απώτερο σκοπό την απόκτηση αξιόπιστων τίτλων σπουδών. Η μακρόχρονη εμπειρία του, οι συνεργασίες του με διεθνείς φορείς πιστοποίησης, οι χιλιάδες απόφοιτοι μαθητές του, και η εμπιστοσύνη όλου του επιχειρηματικού κόσμου αναθέτοντάς του την εκπαίδευση του προσωπικού του, επιβεβαιώνουν το επίπεδο υπηρεσιών του και παράλληλα, αποτελούν εχέγγυο ως μια από τις πιο αξιόπιστες επιλογές.

SALEVRIS Αγίων Πάντων 32, Καλλιθέα (Έδρα) - Τ.: 210 95 84 001 Αχιλλέως 80, Καλλιθέα | Αραπάκη 1, Καλλιθέα & Σφιγγός 86, Άγιος Σώστης www.salevris.gr

ΕΚΕΊ ΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΠΑΊΞΕ ΓΈΛΑΣΕ Δυο βήματα από τον ΗΣΑΠ, κάποιοι κρατάνε ζωντανό το παιχνίδι, τον μοντελισμό & το σύμπαν των tabletop. Ο Πέτρος και ο Τζανέτος έστησαν το στέκι το 2019 και, επτά χρόνια μετά, συνεχίζουν ακάθεκτοι να δουλεύουν για παίκτες, συλλέκτες και λάτρεις του fantasy. Το Anthem Effect ειδικεύεται στα Warhammer 40000 και Age of Sigmar ως ανεξάρτητος retailer της Games Workshop και είναι official Bandai retailer για One Piece, Digimon και Dragonball. Τα ράφια συμπληρώνουν YuGi-Oh!, Magic: The Gathering κ.ά. Υπάρχουν επίσης επιτραπέζια, σύνεργα στατικού μοντελισμού, προϊόντα για Dungeons and Dragons, εργαλεία Army Painter και βιβλία Black Library. Κάθε απόγευμα μετά τις έξι στήνονται τουρνουά και παίζονται επικές παρτίδες μέσα με κλίμα αυστηρά παρεΐστικο.

ANTHEM EFFECT

Λυκούργου 70, Καλλιθέα // Τ.: 211 18 25 670 Fb: Anthem Effect // Ig: anthemeffect

ΠΑΊΖΟΝΤΑΣ… ΣΤΑ ΣΟΒΑΡΆ! Το Σχολείο παιχνιδιού, επί μακρά σειρά ετών ασχολείται με την Παιδαγωγική διάσταση του θεάτρου και των τεχνών, υπηρετώντας σε βάθος και ουσιαστικά, την βιωματική και Καλλιτεχνική Εκπαίδευση. Κάθε χρόνο, τα προγράμματα ανανεώνονται και αφουγκράζονται τις εξελίξεις τόσο σε παιδαγωγικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο, σχεδιάζονται ποικίλες ενότητες που αφορούν στην παιδαγωγική, την διδακτική, την συμπεριληπτική εκπαίδευση, το Θέατρο και τις τέχνες στο σύνολό τους και εφαρμόζονται από αναγνωρισμένους και καταξιωμένους ειδικούς. Οι συμμετέχοντες/ουσες (παιδιά, έφηβοι και ενήλικες) βρίσκουν εδώ έναν τόπο γνώσης, έκφρασης, δημιουργίας, αποδοχής, ομαδικότητας και ενθάρρυνσης. Τα προγράμματα περιλαμβάνουν, για ενήλικες: τριετές εργαστήριο/σχολή θεατρικού παιχνιδιού - παιδαγωγικής θεάτρου που παρέχει ειδίκευση στην θεατροπαιδαγωγική, ετήσιο σεμινάριο παιδαγωγικής θεάτρου και ταχύρρυθμα εργαστήρια τεχνών, ενώ για παιδιά και εφήβους προσφέρονται εργαστήρια θεάτρου και θεατρικού παιχνιδιού, θεατροπαιδαγωγικά προγράμματα για σχολεία και θερινή κατασκήνωση.

ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ Υπεύθυνη: Μαντώ Κουρετζή Εσπερίδων 102, Καλλιθέα | T.: 210 32 35 462 Ig: sxoleio_paixnidiou | Fb: @sxoleiopaixnidiou info@sxoleiopaixnidiou.gr www.sxoleiopaixnidiou.gr

ΚΑΛΛΙΘΈΑ: ΜΙΑ ΠΌΛΗ ΝΑ ΖΕΙΣ ΚΑΙ ΌΧΙ ΑΠΛΆ ΝΑ ΚΑΤΟΙΚΕΊΣ

κα ι ν έ ε ς .

ν

έο ι

Η

πό

σουλά

ς Χ α ρ ο κόπο υ , α

τσ α κα ι μ α τ ι έ

ς,

οδ ό κόπο υ .

τή

σ

έν

τα

Κα

ου

αρο

σθ

α Χ

μο

ικί

μα

Δη

νο

τα ,

τη

Η

Συ

Ανάμεσα στο κέντρο της Αθήνας και τη θάλασσα, είναι μια περιοχή που δε μένει ποτέ στάσιμη. Είναι η Καλλιθέα, μια πόλη σε διαρκή κίνηση, με ένταση και μια ενέργεια που δύσκολα περιγράφεται, αλλά γίνεται αμέσως αισθητή σε όποιον τη ζει. Η ταυτότητά της χτίστηκε πάνω σε διαδοχικά κύματα ιστορίας. Από τα πρώτα οργανωμένα βήματα στα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι το καθοριστικό 1922, όταν περίπου 25.000 πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τον Πόντο αναδιαμόρφωσαν τον χαρακτήρα της. Η Καλλιθέα έγινε τόπος επανεκκίνησης και δημιουργίας, ενώ στην Κατοχή βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της Αντίστασης, αφήνοντας ισχυρό αποτύπωμα που παραμένει ορατό μέχρι σήμερα. Δικαιωματικά αποτελεί ένα από τα πιο ζωντανά και δυναμικά κομμάτια της σύγχρονης μητροπολιτικής Αθήνας. Με άμεση πρόσβαση, ισχυρή τοπική αγορά και μια καθημερινότητα που ισορροπεί ανάμεσα στο παλιό και το νέο, με μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις να συνυπάρχουν δίπλα σε σύγχρονα καταστήματα και χώρους εστίασης που κρατούν τον παλμό της πόλης. Ταυτόχρονα, λειτουργεί ως πυρήνας γνώσης και πολιτισμού, με το Πάντειο και το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, πολιτιστικούς χώρους και δράσεις που ενισχύουν την εξωστρέφεια. Σε κοντινή απόσταση, το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος ενδυναμώνει ακόμη περισσότερο τον χαρακτήρα της ευρύτερης περιοχής. Στις γειτονιές της Καλλιθέας, η αλλαγή είναι ήδη ορατή, με εκτεταμένες αναπλάσεις και στοχευμένες παρεμβάσεις να δίνουν νέα πνοή. Ο σύγχρονος φωτισμός, οι φροντισμένες «πράσινες» γωνιές και ο εκσυγχρονισμός των υποδομών δεν αναβαθμίζουν μόνο την εικόνα, αλλά βελτιώνουν ουσιαστικά την καθημερινότητα των κατοίκων. Η Καλλιθέα εξελίσσεται με σχέδιο και συνέπεια. Μια πόλη με αντοχή, χαρακτήρα και προοπτική, μια πόλη να ζεις και όχι απλά να κατοικείς!

ς

Από το Δήμο Καλλιθέας

ω

ς

τ

η

ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΡΑΓΟΎΔΗΣΑΝ ΠΟΛΛΟΊ…

Χα

ρο

κό

πε

ιο

σ χο

λή, ήτ

α ν κά ποτ ε έ ν

πο α άτυ

«νυ

φο

ζα πά

ρο

».

1

2

3

4

5

Καλλιθιώτισσα Τσακίστρα | Στίχοι: Στράτος Παγιουμτζής, Μουσική: Κώστας Καρίπης

Στου Χαροκόπου και στην Καλλιθέα | Στίχοι: Πυθαγόρας, Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης

Κ-13 | Στίχοι – Μουσική: Φοίβος Δεληβοριάς

Παράθυρα που κούρασε η θέα | Στίχοι: Μιχάλης Γκανάς, Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας

Αναστενάζει η Αθήνα κι ο Πειραιάς | Στίχοι – Μουσική: Χρήστος Κολοκοτρώνης

«Καλλιθιώτισσα με χάρη στο λαιμό σου μ’ έχεις πάρει Καλλιθιώτισσα τσακίστρα και μεγάλη ξεμυαλίστρα»

«Στου Χαροκόπου και στην Καλλιθέα μου είπανε πως τα ’πινες εχθές, ψηλό μελαχρινό είχες παρέα, κι εγώ σε γύρευα στις Τζιτζιφιές»

«Κι η Καλλιθέα ανθίζει απ’ τη Θησέως ως τη Συγγρού Τα οχήματα ακινητούν στους δρόμους Στην παραλία παίζουν το top twenty του θεού Και τα γιαπιά αψηφούν τους οικοδόμους Κι όλα μαζί σηκώνονται και φεύγουνε γι’ αλλού Αφήνοντας για πόλη μιαν αλάνα Να στήσω με σεντόνια το προσχέδιο ενός γιαλού Να σε ξαπλώσω εκεί λευκή και λάγνα»

«Παράθυρα που κούρασε η θέα και δεν μπορούν ν’ αλλάξουν περιβάλλον, στη Νίκαια, στο Μετς, στην Καλλιθέα, παράθυρα που κούρασε η θέα»

«Μπουρνάζι και Πετράλωνα, μαζί κι η Καλλιθέα, του μόχθου γίναν συντροφιά, του στεναγμού παρέα»

Μεσοτοιχία με την Πάντειο, το μικρό Αφετηριάκι, μέσα σε μόλις 1,5 χρόνο έγινε το safe place των φοιτητών της περιοχής! Η αγάπη της Βικτώριας τόσο για τη σχολή της, όσο και για τους σπουδαστές και τους καθηγητές, μεταμορφώθηκε σε μυρωδάτους καφέδες, ζεστά ροφήματα, ολόφρεσκα χειροποίητα προϊόντα ζύμης από το εργαστήριο του συζύγου της Δημήτρη (πεϊνιρλί, πίτσες, τυρόπιτες) και πολλές χαμογελαστές «καλημέρες». Εκεί που κάποτε στεκόταν ένα βιβλιοπωλείο, τώρα βρίσκεται ένα φιλόξενο καταφύγιο, μια μικρή γωνιά γεμάτη ζωή, κουβέντες και ιστορίες. Κι οι τιμές; Πραγματικά φοιτητικές! Με λίγα ευρώ, φεύγεις έχοντας φάει πρωινό, έχοντας πιει καφέ – και πολύ πιο χαρούμενος. Μικρό αλλά θαυματουργό το Αφετηριάκι! Κι αν δεν μας πιστεύετε, ρωτήστε τους ίδιους τους φοιτητές – ξέρουν αυτοί!

ΚΑΦΈΔΕΣ, ΖΎΜΕΣ & ΦΟΙΤΗΤΙΚΉ ΖΩΉ ΑΦΕΤΗΡΙΆΚΙ Αλ. Πάντου 10, Καλλιθέα T.: 210 92 39 662 Ig: afetiriaki

ΜΙΑ ΜΥΣΤΙΚΉ ΑΥΛΉ ΓΕΜΆΤΗ ΓΕΎΣΕΙΣ Από το 2012, σε ένα παλιό αρχοντικό στην πλατεία Κύπρου, το MOMO έχει χτίσει μια σταθερή σχέση με τον κόσμο του και για αυτό έχει γίνει ένα από τα πιο αγαπημένα στέκια των Αθηναίων. Ποιοτικός καφές, φαγητό για κάθε ώρα και μια cocktail list που έχει απ’ όλα. Η αυλή είναι από τα μεγάλα του ατού· ήσυχη, καταπράσινη, με φυσική σκιά και φωτισμένη απαλά τα βράδια, λειτουργεί σαν μια μικρή απόδραση μέσα στο κέντρο της Καλλιθέας. Στο τραπέζι; Pancakes και κρουασάν, shrimps brioche και ζουμερά burgers, mac & cheese και σάντουιτς, vegan/vegetarian επιλογές... Κι η λίστα δεν τελειώνει! Η ομάδα; Πάντα με χαμόγελο κι έτοιμη να σου προσφέρει ό,τι καλύτερο έχει. Το MOMO είναι η μυστική αυλή που τελικά όλοι ξέρουν, κι αν εσύ δεν το έχεις επισκεφτεί ακόμα, ήρθε η ώρα!

MOMO Σαπφούς 95, Καλλιθέα T.: 210 95 62 300 Fb & Ig: @momokallithea

Σύμ

φω

να

με

αρ

χα

ιο

λο

κ

ά

ευ

ΙΣΤΟΡΊΑ ΚΑΙ ΤΈΧΝΗ ΣΕ ΈΝΑ ΣΠΊΤΙ

ρή

.

, η

περ ι οχ ή τ η ς Κα λ

αν ήδη από

το

ν

να

.Χ

τα

4

μα

ο

ώ αι

π

λιθ

έα

χν

ί

τ ύν

ς δε

ει

πω ς κα τοι

κο

Η Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας στεγάζεται στο πατρικό σπίτι της ζωγράφου Σοφίας Λασκαρίδου, ένα διώροφο νεοκλασικό κτίριο, σε σχέδιο του Ερνστ Τσίλλερ, που ήταν ένα από τα πρώτα σπίτια της Καλλιθέας. Μετά από χρόνια εγκατάλειψης, διασώθηκε και μετατράπηκε στην Πινακοθήκη, όπως την ξέρουμε σήμερα. Στο εσωτερικό της φιλοξενείται η μόνιμη συλλογή με έργα, σχέδια και προσωπικά αντικείμενα της Λασκαρίδου, αποκαλύπτοντας όχι μόνο την καλλιτεχνική της πορεία αλλά και την καθημερινότητά της. Η ίδια υπήρξε η πρώτη γυναίκα που εισήχθη στη Σχολή Καλών Τεχνών, ανοίγοντας δρόμους για τις επόμενες γενιές. Παράλληλα, η Πινακοθήκη λειτουργεί ως ενεργός πολιτιστικός πυρήνας: περιοδικές εκθέσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές και εκδηλώσεις στον κήπο κρατούν τον χώρο ζωντανό και ανοιχτό στην κοινωνία.

γι

Λασκαρίδου 120, Καλλιθέα Τ. 210 95 37 314

ΑΝΙΜΑ – ΣΎΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΊΑΣ ΆΓΡΙΑΣ ΖΩΉΣ Η ΑΝΙΜΑ – Σύλλογος Προστασίας Άγριας Ζωής, ιδρύθηκε το 2005 από ανθρώπους με βαθιά εμπειρία στην περίθαλψη άγριων ζώων, μαζί με κτηνιάτρους, βιολόγους και άλλους ειδικούς. Σε μια χώρα όπου δεν υπάρχει κρατικός φορέας για αυτό το έργο, καλύπτει μια κρίσιμη ανάγκη: τη φροντίδα και επιστροφή της άγριας ζωής στο φυσικό της περιβάλλον. Κάθε χρόνο περιθάλπει πάνω από 7.000 ζώα, πολλά από αυτά σπάνια ή απειλούμενα. Διαθέτει αδειοδοτημένο Κέντρο Περίθαλψης στον Δήμο Σαρωνικού και Σταθμό Α’ Βοηθειών στην Καλλιθέα, με πλήρως εξοπλισμένο ιατρείο και εξειδικευμένο προσωπικό. Η επανένταξη των ζώων γίνεται μεθοδικά, συχνά σε συνεργασία με φορείς όπως η Αλκυόνη και το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο. Παράλληλα, η ΑΝΙΜΑ πραγματοποιεί διασώσεις σε όλη την Ελλάδα, επεμβαίνοντας σε τραυματισμούς, εγκλωβισμούς ή φυσικές καταστροφές, ενώ ενημερώνει και εκπαιδεύει πολίτες και φορείς. Η ΑΝΙΜΑ είναι ένας πολύτιμος μηχανισμός προστασίας της άγριας ζωής. Μενελάου 134, Καλλιθέα 17676 Τ. 210 95 10 075 wildlifecare@gmail.com

ΣΎΛΛΟΓΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΏΠΙΣΗΣ ΤΟΞΙΚΟΕΞΆΡΤΗΣΗΣ Ο Σύλλογος Αντιμετώπισης της Τοξικοεξάρτησης (Σ.Α.Τ.) ιδρύθηκε το 1985 από γονείς εξαρτημένων ατόμων και αποτελεί τον αρχαιότερο αναγνωρισμένο σύλλογο οικογένειας στη χώρα. Από τότε μέχρι σήμερα έχει στηρίξει ψυχολογικά εκατοντάδες οικογένειες, συμβάλλοντας ουσιαστικά στον αγώνα για απεξάρτηση και θεραπεία. Από το 2007 συνεργάζεται αποκλειστικά με το Πρόγραμμα Απεξάρτησης «ΘΗΣΕΑΣ» του Δήμου Καλλιθέας, προσφέροντας ένα ασφαλές, ανθρώπινο περιβάλλον για οικογένειες και σημαντικούς άλλους των εξαρτημένων. Το διοικητικό του συμβούλιο αποτελείται από γονείς που έχουν περάσει οι ίδιοι από αυτή τη διαδρομή, κάτι που δίνει ιδιαίτερο βάρος και κατανόηση στη στήριξη που προσφέρει. Ο Σ.Α.Τ. ενημερώνει, συμβουλεύει και κινητοποιεί, δουλεύοντας σε μικρές εβδομαδιαίες ομάδες με στόχο την ενεργοποίηση του οικογενειακού περιβάλλοντος. Σε συνεργασία με εξειδικευμένη επιστημονική ομάδα, ενισχύει την απόφαση για θεραπεία και επανένταξη. Ρήγα Φεραίου 73, Καλλιθέα Τ. 210 64 40 641, για πληροφορίες ή ραντεβού silantito@gmail.com

Με την lounge μουσική του, την ήρεμη ατμόσφαιρα και τις υπέροχες γεύσεις του, το Eστιατόριο Πρεμιέρα σίγουρα ξεχωρίζει! Προσφέρει μια ήσυχη, προσεγμένη και αλλιώτικη εμπειρία γεύσης, μιας και τα πιάτα που μας προσφέρει έχουν ρώσικες επιρροές. Πολυέλαιοι, χαμηλός φωτισμός, ένα όμορφο πιάνο κι ο «κρυφός» κήπος, το κάνουν μια ιδανική επιλογή, ειδικά για την άνοιξη και για ρομαντικά δείπνα. Στο μενού ξεχωρίζουν τα χειροποίητα πελμένι, η δροσερή okroshka για τις ζεστές μέρες και το εντυπωσιακό μεντοβίκ με τις στρώσεις καραμελωμένου μελιού. Υπάρχουν πολλές vegetarian επιλογές κι η ομάδα είναι γρήγορη και ευγενική, ακόμη και όταν το μαγαζί γεμίζει. Όπως και να το κάνουμε, αν θέλεις κάτι εντελώς διαφορετικό, εδώ θα το βρεις! Ήρεμο spot και δείπνο με χαρακτήρα…

ΜΕ ΤΟ ΒΟΡΡΆ ΣΤΟ ΠΙΆΤΟ ΠΡΕΜΙΕΡΑ Δοϊράνης 29, Καλλιθέα T.: 217 71 69 500 Ιg: premiera_restaurant

Η «ΦΩΝΉ» ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΑΜΠΕΛΏΝΑ Το –ομολογουμένως εύηχο– Greece and Grapes γεννήθηκε το 2012, με το βλέμμα στραμμένο στους ανθρώπους πίσω από το κρασί και το ελληνικό αμπέλι. Γι’ αυτό και οι ετικέτες που αξίζουν μια θέση στη λίστα προκύπτουν έπειτα από γνωριμία με τους παραγωγούς και πολλές δοκιμές. Σήμερα, αποτελεί ένα από τα πιο ενημερωμένα site, το οποίο εξειδικεύεται σε μικρούς Έλληνες οινοπαραγωγούς και boutique οινοποιεία, ενώ συστήνει την ελληνική οινοποιία στο εξωτερικό. Πρόσφατα άνοιξε και φυσικό κατάστημα στην Καλλιθέα, έναν προσεγμένο, γήινο χώρο, στον οποίο οι λάτρεις του κρασιού μπορούν να βρουν την πλειονότητα των προϊόντων που υπάρχουν στο site αλλά και σπάνιες χρονιές κρασιών. Εκεί μπορείτε να δοκιμάσετε, σύντομα και μέσω γευσιγνωσιών, και να βρείτε το ιδανικό κρασί για κάθε περίσταση, με καθοδήγηση από ανθρώπους που μοιράζονται γενναιόδωρα τη γνώση και το πάθος τους.

GREECE AND GRAPES Λυκούργου 20, Καλλιθέα // Τ.: 213 02 52 215 Ig: greeceandgrapes www.greeceandgrapes.com

amazing music

www.galaxy92.gr

From jazz to rap: 3 δίσκοι που ξεχωρίζουν 14 ΤΡΑΓΟΎΔΙΑ

ΣΤΗ ΔΙΑΠΑΣΩΝ του Θανάση Καρανίκα (The Tandem Project)

«Και να που πάλι βγάζω δίσκο…»

FLEA Honora jazz fusion, art rock

GNARLS BARKLEY Atlanta neo-soul

YE (KANYE WEST) BULLY rap, experimental hip-hop

Το Honora αποκαλύπτει έναν Flea βαθιά πειραματικό και ελεύθερο, με ρίζες στη jazz και διάθεση για ρίσκο. Από το «A Plea» μέχρι το «Traffic Lights» με τον Thom Yorke και το καθηλωτικό «Frailed», ο δίσκος κινείται ανάμεσα σε groove, αυτοσχεδιασμό και ένταση. Οι διασκευές μεταμορφώνονται δημιουργικά, δίνοντας έναν χαρακτήρα απρόβλεπτο και ζωντανό. Δεν είναι εύκολο άκουσμα, αλλά έχει προσωπικότητα και ουσία.

Το Atlanta σηματοδοτεί την απρόσμενη επιστροφή των Gnarls Barkley 18 χρόνια μετά, βρίσκοντάς τους πιο ώριμους και εξομολογητικούς από ποτέ. Ο CeeLo κινείται ανάμεσα σε soul ερμηνείες και προσωπικό storytelling, με κομμάτια όπως τα «Pictures», «Cyberbully (Yayo)» και «Sorry» να ισορροπούν ανάμεσα σε νοσταλγία και λύτρωση. Η παραγωγή του Danger Mouse δένει το συναίσθημα με ζεστό, διακριτικό τρόπο. Ένα ανθρώπινο και ταιριαστό φινάλε για το σχήμα.

Το Bully είναι η πιο ουσιαστική και ζωντανή επιστροφή του Kanye West εδώ και σχεδόν μια δεκαετία, θυμίζοντας γιατί υπήρξε τόσο καθοριστικός. Με soul samples, δυνατή παραγωγή και μια αναπάντεχα ευάλωτη πλευρά, κομμάτια όπως τα «KING» και «Mama’s Favourite» δείχνουν έναν Ye ξανά εμπνευσμένο και focused. Δεν κυνηγά το σοκ, αλλά τη μουσική ουσία - και αυτό του βγαίνει. Δεν είναι το peak του, αλλά είναι ξεκάθαρα ξανά σε μεγάλη φόρμα.

Η «Πλέι-Λίστα» του μήνα 14 νέα τραγούδια που μας βάζουν στην Άνοιξη (Βρείτε, ακούστε και μοιραστείτε τη λίστα στο Spotify στο παρακάτω QR)

1. KANYE WEST All The Love 2. RJD2 & SUPASTITION Back Talk 3. GNARLS BARKLEY Perfect Time

Οι συναυλίες του Απριλίου

4. THUNDERCAT & WILLOW ThunderWave 5. JAMES BLAKE Days Go By 6. FCUKERS Shake It Up 7. MIND ENTERPRISES Tuttosport 8. ARLO PARKS Get Go 9. KIM GORDON Play Me

GODSPEED YOU! BLACK EMPEROR ΑΘΉΝΑ @ FLOYD ΠΈΜΠΤΗ, 16 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2026 Η επιδραστική κολεκτίβα από τον Καναδά υπόσχεται μια βραδιά καθαρής έντασης και συναισθηματικής κορύφωσης, όπου κάθε ήχος και κάθε σιωπή γίνεται μέρος μιας υπερβατικής μουσικής εμπειρίας που σε παρασέρνει και σε καθηλώνει ταυτόχρονα.

A PLACE TO BURY STRANGERS ΑΘΉΝΑ @ GAZARTE ΣΆΒΒΑΤΟ, 18 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2026

BLACK COUNTRY, NEW ROAD ΑΘΉΝΑ @ FLOYD ΣΆΒΒΑΤΟ, 25 ΑΠΡΙΛΊΟΥ 2026

Φημισμένοι για τις οριακά καταστροφικές ζωντανές εμφανίσεις τους, με σκηνικά βουτηγμένα σε strobes και feedback, κιθάρες να ουρλιάζουν και ένα μανιασμένο κοινό να παραδίνεται στην απόλυτη ένταση και έκσταση, οι A Place To Bury Strangers πετυχαίνουν σε κάθε show, μια καταβύθιση στο απόλυτο ηχητικό έρεβος.

Μετά τη θριαμβευτική πρώτη επίσκεψή τους, σε ένα κατάμεστο venue στα τέλη του 2023, οι έξι Άγγλοι φίλοι θα αποδείξουν ξανά γιατί παραμένουν μία από τις πιο συναρπαστικές μπάντες της σύγχρονης σκηνής - χωρίς να μοιάζουν με καμία άλλη.

10. RAYE I Will Overcome 11. U.S. GIRLS You’ve Got Everything – But A Smile 12. YEBBA Yellow Eyes 13. JUNGLE Carry On 14. FLEA Frailed