JON ETA JUPITERreKO ESTRALURTARRA Behin batean, Julen,Miren eta Josu Monopolira jolasten ari ziren Josuren etxean.Bat-batean Julenek tinbrea entzun zuen: -Ding-Dong. -Nor da?-Galdetu zuen Julenek -Postaria naiz -Erantzun zuen- .Unibertsoko berriekin nator Josuk atea ireki zion eta postariak aldizkariak eman zizkion. Monopoliko partida alde batera utzi eta aldizkariak irakurri zituzten.Mirenek aldizkari batetan berri oso arraro bat irakurri zuen: -Lagunok, begira berri honetan ipintzen duena. Josu eta Julen harrituta geratu ziren berriarekin. “Jokin Jupiterreko Erregeak
ihes egin du bere planetatik beste planeta hobe baten bila eta oraintxe Lur planetarantz dator”. Aldizkariak irakurri ondoren telebista biztu zuten berriak ikusteko. Telebistako emakumeak hauxe esaten zuen: -Kontuz mundu guztiak, Jokin Jupiterreko erregea Lur planetarantz dator emakume baten jantzia dauka eta Iruñeko bidean dago. Berri hori entzun eta jarraian Josuk tinbrea entzun zuen: -Nor da?-galdetu zuen Josuk. -Ni naiz, zure ama-erantzun zuen-.Egin ditut erosketak eta orain lokuluskatxo bat botako dut. 8:00 heldu ziren eta Julen eta Miren beraien etxera joan behar ziren.Hortik ordu batera Josu lotara joan behar zen eta bere amari “gabon” esatera joan zen.Bapatean Josu bere logelan sartu zenean bere amaren gorputzetik tentakulu arraro bat ikusi zion irteten. Josuk momentuan jakin zuen hura ez zela bere ama, eta Jokin Jupiterreko erregea zela.Estralurtarrak Josu harrapatu zuen:
-Baina zertan hari zara hemen?- galdetu zion estralurtarrak-.Ez kontatu inori ikusi duzuna, edo bestela zure amari egin diodana zuri egingo dizut. -Bale, bale -esan zion Josuk beldur ahotzarekin-. Bitartean Jupiterreko erreginak armada bidali zuen galaxiatik bere senarra topatzeko: -Ekarri ona nire senarra oraintxe bertan edo bestela denok hilko zaituztet – mehatxatu zuen erreginak. Armada segituan joan zen Jokin erregearen bila eta N81. armadak aurkitu zuen Lur panetan.Topatu ondoren Berriro ere Jupiterrera itzuli ziren erreginari esateko.Plana hauxe zen: ”Lur planetara joatea eta dena apurtzea bera aurkitu arte” .Baina erreginak pentsatu zuen: -Agian nahigabe bera hil egingo dugu. Orduan beste ideia bat bururatu zitzaion: -Eta gizaki baten jantzia ipintzen badut eta etxez etxe joaten baldin banaiz galdetzen?pentsatu zuen. Hori esan eta jarraian Lur planetarantz joan zen bere senarraren bila.Bitartean Lurrean 5:30 ziren eta Josu,Julen eta Miren Josuren etxean elkartu ziren.Bapatean Josuk golpe batzuk entzun zituen atean: -Nor da?-galdetu zuen Josuk. -Jupiterreko erregina naiz -esan zuen- Saturnoko kartzelan atxilotuko zaitut nire senarra baimenik gabe atxilotzeagatik. -Baina,nik ez dut egin ezer – defenditu zen Josu -Zer gertatzen da? – galdetu zuten Mirenek eta Julenek -Orain ez da momentua - erantzun zuen Josuk Josu, Julen eta Miren Martera eraman zituzten Eguzki Sistemako epaile nagusiaren aurrera.Epaiketak 2ordu inguru tardatu zituen eta epaimahaiak erabaki zuen Josu eta bere lagunak 10urte Saturnoko kartzelan egotea. -Guk, Eguzki Sistemako epaimahai nagusiak zuei hiru mutikoei 10urteko zigorra jartzen dizuegu Saturnoko kartzelan. Ez ziren hiru minutu pasatu ere ez eta Josu,Miren eta Julen Saturnoko kartzelan atxilotu zituzten.
Bi aste pasatu ziren eta Josu, Miren eta Julen Saturnoko kartzelan zeuden. Julenek kartzelako leku guztiak ikasi zituen bi aste horietan eta informazio horrekin kartzelako plano batzuk egin zituen.Plano horiekin Julenek plan bat egin zuen: -Miren atetik ikusten dagoen bitartean Josu eta ni A9 konduktutik sartuko gara. Ondoren Mireni lagunduko diogu konduktutik sartzen eta gero N5 Konduktura joango gara.Azkenik K17 konduktura joan eta kanpoan egongo gara. -Ongi da -ezan zuten Mirenek eta Josuk Momentua heldu zen, beraien arean ez zegoen guardarik.Esandakoa egin zuten eta kartzelatik irtetea lortu zuten eta jarraian espazio ontzi baten bila joan ziren. Bat-batean zirena arraro bat entzun zuten: -Nio, nio, nio ,nio, nio, nio, nio, nio Jarraian guarda guztiak irten ziren eta Josu,Miren eta Julenen bila joan ziren baina, ordurako beraiek joan egin ziren. -EeeeeeeeeeeeeezzzJupiterreko erreginak
ezan
zuen
Bi egun tardatu zituzten Lur planetara heltzen. Heldu eta jarraian beraien familiakoengana joan ziren zoriontsu. Duela bost urte gertatu zen hori eta gaur egun Josu, Miren eta Julen pozik bizi dira.
EGILEA
: Aitor malaxetxebarria
.
KIRBY PLANET ROBOBOT Kirby bakterietatik sortutako izaki bat zen. Ez zeukan ez amarik ez aitarik ( baina Dedede erregea aitatzat hartzen zuen ). Berak zituen eskumenak kopiakoak (eta hegan egitea) ziren, hau d, norbait zurgatzen bazuen bere eskumenak lortzen zituen. Egun batean Kirby tarta zati bat jatera zihoan eta ikusi zuen armiarma itxurako robot bat aurrealdean H bat zuena . Korrika batean joan zen Dedederen gaztelura eta gertatutakoa azaldu zion Dededek erantzun zion : -Robototak H batekin ,mmmmm ? A! Halmant. Pop planetako bilatuenetariko bat da. Kirby, Halmant bilatu eta berarekin akabatu. -Hum (bai). Orduan gaztelutik irten eta Waddle Doo bat ikusi eta esan zuen : -Huum .Ordua heldu da. Waddle Doo zurgatu eta tximisten eskumenak lortu zituen. Rrobotaren hanka batera hurbildu eta bere eskuan agertu zitzaion barita bat eta baritatik tximista bat irten zen hanka robotikoa apurtzen. Baina oraindik robota ez zen guztiz apurtu. Orduan Natako lainoetara joan zen hegan .Heltzerakoan robot gris bat H batekin ikusi eta ezan zuen Kirbyk : -Parahu?( zeeeer?) Robota izaki izakiarekin akabatu aldatu zuen :
batek zuen
kontrolatzen zuen ,robotean igo eta
.Kirbyk itxuraz
-!”·$%&/¿?=)(-ezan zuen Kirbyk. Sharpe-nithg bat ikusi eta nolabait eskaneatu egin zuen eta bere eskumenak lortu zituen, bi kutxilo atera zituen eskuetatik .Bigarren hankara hurbiltzean neskatxa bat agertu zen eta esan zuen : -Itxoin pilota arrosa ,ez duzu gur… nire planak suntsituko. Ni Susi naiz eta banoa, M180L4R054rekin lagatzen dizut. Bere atzetik Dedede itsurako robot bat azaldu zen .Kirbyk M180L4R054 suntsitu zuen eta hanka ere. Horrela egin zuen beste lau hankekin ,erdiko zentrala jausi zenean barrura sartu zen , barruan Halmant zegoen (eta robot asko ). -Aaaaahh Amets Izartsua nire asmakizunik hoberena -esan zuen Halmantek. Orduan Kirby xurgatzen hasi zen , Halmant biratu zen eta borrokan hasi ziren biak . -Gora-esan zuen Halmantek. Teilatua zabaldu zen eta biak igo ziren , teilatuan bi robot zeuden:
ďƒ˜ Robobota (Kirbyren robota ) ďƒ˜ Amets Izartsua Halmant Amets Izartsura igo zen ,eta Kirby Robobotera . Halmant urrundu zen eta Kirbyk oihu egin zuen .Meta Nithgek oihua entzun zuen eta bere Hal Abardarekin segituan joan zen . Kirbyk Hal Abarda eskaneatu zuen eta hiruzpalau tiroz Halmant suntsitu zuen.
Gaztelura bueltatzean Dededek esan zion Kirbyri : -Kirby , nik Dedede erregea izendatzen zaitut Dremlandeko heroia . -Waahh (hori egina zegok)- erantzun zuen harro eta pozik Kirbyk.
Egilea : Eneko Samper.
EZKONTZA ILARGIAN Bazen behin Ane deitzen zen neska bat eta bere bikotea Jon. Beraien umea Ilargi deitzen zen ,izen hori jarri zioten beraiei asko gustatzen zitzaielako ilargia. Jonek 39 urte zituen, Anek 38, eta Ilargi txikiak 4. Ezkontzeko paperak betetzera joan zirenean, kotxean Aneren lagun batek deitu zion eta berri txarra ez, super txarra eman zion: Aneren aita hil zela , orduan negarrez etxera itzuli ziren. Hurrengo egunean ez zen kalera irten eta ez zuen ezer egin egun osoan. Familiako batzuk bere aitaren etxera joan ziren amamari laguntzera edo animatzera, baina oso triste egon ziren denboratxo handi batez. Aneri eta bere familiakoei ahazten joan zitzaien , normalean hori gertatzen da. Hilabete bat pasatu ondoren Ane bere aitaren etxera joan zen amama bisitatzera, -
-
Kaixo ama, zelan? Honbre kaixo! Oso ondo nago, makarroiak prestatu ditut Ilargirentzako,asko gustatuko zaizkio. A‌ eta ahaztu zait esatea lehen aitaren gauza bat apurtu zaidala, ez dakit zer den espazioko, gauzaren bat‌ Zer? aitaren gauza bat apurtu duzula? Ane korrika joaten zen gelara eta liburu batekin egin zuen estropozu, LIBURU MAGIKOA izenekoa. Hartu eta etxera eraman zuen, etxean afaltzerakoan ezkontzari buruz hari ziren hitz egiten baina ez zekiten non ospatu ezkontza.
Hurrengo egunean lau jatetxetara dei egin zuten baina denak okupatuta zeuden. Ilargi salara joan zen , han LIBURU MAGIKOA zabaldu zuen eta eztanda bat egon zen momentu horretan, Big-Bangaren parekoa.
BOOM!!! Bapatean ilargian agertu ziren izututa -
Baina non gaude??????????? Zergatik daukat soineko txuri hau?????? Eta nik zergatik daukat gorbata eta traje beltza????
AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Berehala konturatu ziren zergatiaz.
Bat-batean jendea etorri zen ,janaria bazegoen ere gainera oso itxura ona zuena jateko irrikitan zeuden denak. TAN TAN TATAN TAN TAN TATAN‌ Musika hasi zen, Ilargi ere oso pozik zegoen ilargian baina berak oraindik ez zuen ulertzen zergatik zegoen hor eta zer zeuden egiten besteak. Oraindik txikiegia zen konturatzeko. Juleni teleskopio bat oparitu zioten bere familiakoek eta bitartean, leku baten jarri zen teleskopiotik dena ikusteko baita izarrak ere. Ordu bat geroago jendea etxera itzuli zen, ez guztiak baina bai gehienak. Hirurak lurrean etzan ziren baina bat-batean zerbait ikusi zuten -Zerbait hurbiltzen ari zaigu‌. zulo beltz bat !!!-esan zuen Anek. -Joan beharra daukagu!- esan zuen Julenek. -Zuk abisatu jende guztiari eta nik LIBURU MAGIKOA bilatuko dut gehitu zuen Anek. -Bizkor hurbiltzen ari da!!!!!- Julenek . Jende guztia korrika joan zen garrasi egiten -Aaaaaaaa!!!!!!!!! -Bakoitza bere gurasoekin!!!!!!!!!!! -Benga bizkortu!!! Anek LIBURU MAGIKOA zabaldu zuen eta berriro beste eztanda bat egon zen . BOOM!!!!!!!! Horrela Lurrean agertu ziren, ezer pasatu ez balitz bezala. Ez zioten ezer kontatu jendeari, bueno bai, ezkondu zirela baina non ezkondu ziren ez zieten kontatu. -Hau brutala izan da,-esan zien Anek. -Ikaragarria ,oso guai. Anek argi zuen berriro errepikatuko zuela ilargira joatea, eta horregatik LIBURU MAGIKOA ohe azpian gordeko zuen sorpresarik ez izateko.
MIKELE ZAMAKOLA
ZAHARTZAROA ZULO BELTZEAN Bazen behin, Marte planetako herri txiki batean, Nekane izeneko estralurtar bat. XXII. mendea zen eta Nekane bere aitona Ferminekin bizi zen. Nekane oso alaia eta indartsua eta 13 urteko neska bat izateko oso berezia zen. Fermin aldiz oso beldurtia baina oso dibertigarria. Aitonaz gain Nekanek lagun min bat zuen Roberto izenekoa. Roberto oso lotsatia eta gogotsua Herri horrek zerbait berezia zeukan; 97 urtetik gorago zaharrak zulo beltz batera botatzen zituzten. Zaharrak han gelditzen ziren. Egun batean, Nekane bere aitona Ferminekin zegoen eta bat batean, zarata entzun zuten, “tok! tok!”. Nekanek atea zabaldu zuen eta hara Roberto, bere lagunik onena. Nekaneren aitonak zera esan zien biei: -
Etorri, etorri eseri hementxe. Orain, Nekane, gauza txar bat esan behar dizut. 97 urte ditut eta ezin naiz mugitu etxetik, baina bai esango dizut gauza bat, inoiz ez galdu zure irribarrea. -¡Ez! Aitona ez dut galduko – erantzun zion triste triste .
Orduan, Robertok besarkada bat eman zion hurrengo egunean bere urtebetetzea zelako, oso zaharra zen eta 98 urte egiten zituen. Hurrengo egunean, bat batean zulo beltz bat agertu zen eta Fermin irentsi zuen. Nekanek bueltatzerakoan altu oihukatu zuen: -
AITONA NON ZAUDE ?! Laguntza mesedez! ZULO BELTZAK xurgatu nau! Nekaneeee!
Nekanek bere buru barruan zera pentsatzen zuen: “botako naiz ala ez naiz botako?” . Momentu horretan Roberto heldu zen. Nekanek Robertoren eskua hartu eta biak barrura salto egi zuten. Behin barruan, Nekanek zuen unibertso berria.
ikusten zuena, ez zen ezer, ez zen berak imajinatu
Nekanek oihu egin zuen : -ZER DA HAU EZIN DUT ZINETSI!
Eta Roberto oihu egin zion esanez : -Nekane hori berdin da ikusi zure aitona,! Soka ekarri dugu , ezta? -Bai baina lasai nik daukat bat hementxe -Soka bat hartu eta aitona eta amona guztiak Robertok gora igotzen ditu eta denak kanpora atera dira. Hurrengo egunean Nekaneren urte betetzea zen, eta 14 urte egiten zituen, oso pozik izan ziren.
THE END ‌
EGILEA: SOFIA BALTASAR
MARTEKO BIDAI KOSMIKOA Baziren behin lagun batzuk Marten bizi zirenak. Peru, Maider, Xabi, Iñigo eta Jon deitzen ziren. Maider neska oso azkarra zen eta ile luzea eta horia zuen. Jon oso ausarta zen eta ile marroia zuen. Xabi oso beldurtia zen eta ile horia zuen. Iñigo pertsona normala zen eta ile marroia zuen eta Peru mutil alai samarra zen eta ile gorria zuen. 2121ren apirilaren 14an gure lagunak Marteko herri txiki batean ari ziren jolasten, ondoren bat batean zulo beltz handi bat agertu zen, Marteko jendeak korrika beraien etxetara joan ziren eta den dena utzi zuten. Gure lagunak oso beldurtuta zeuden eta Iñigok esan zuen: - Hemendik joan behar gara . -Ez ,itxoin momentu bat, esan zuen Jonek. Ondoren zulo beltzak zurgatu egin zituen gure lagunak. Gure lagunak Lurrean agertu ziren eta zulo beltza itxi ondoren, ezin ziren Martera bueltatu eta orduan aipatu zuen Iñigok: -Zure kulpagatik ezin gara bueltatu Martera. -Ez bota kulpa inori ,denok daukagu errua erantzun zuen Maiderrek. -Joeeeeee , gelditu, ezin ditugu aguantatu iskanbila hauek -esan zuen Peruk. -Eta non demontre gaude? galdetu zuen Iñigok. -Lurrean gaude –esan zuen Jonek. Denak oso haserre zeunden eta denbora batean ez zuten berbarik egin ,minutu batzuk pasatu eta gero, Peruk bai egin zuen berba eta esan zuen: -Ze pasatzen da orain? Denok zaudete haserre edo zer pasatzen da eeeee?. -Ez dugu nahi hitz egiterik. Zerbait gertatzen da -erantzun zuen Maiderrek. Gure lagunak banatu egin ziren eta denak bere bidetik joan ziren. Aste bete pasatu eta gero berriro aurkitu ziren, baina ikusten ziren aldi guztietan ez zuten hitzik egiten inorekin.
Baina bat batean meteorito bat espaziotik hasi zen jaisten eta gure bostak elkartu ziren berriro meteoritoa gelditzeko asmoz. Pertsona denak oso urduri zeuden eta, baita gure lagunak ere . Jonek animatu eta esan zuen: -Maider , Xabi eta Iñigo niri lagunduko didazue eta hiruren artean geldituko dugu meteoritoa. -Maider esan denoi bere etxeetara joateko. Peru esan ertzainei laguntzeko eta Iñigo lagundu behar didazu niri bestela ezin dut meteoritoa gelditu. Baina orduan esan zuen Iñigok: -Zelan geldituko duzu zuk bakarrik meteoritoa? Ezin duzu, laguntza behar duzu meteoritoa gelditzeko . -Ez nire kulpa izan zen gu zulo beltzak zurgatzea ,nik egin behar dut eta ez esan ezetz ez dizuet ezer lagundu, ba orain nik lagunduko dizuet -esan zuen Jonek. Handik 10 ordura , Maider eta Peru berriz etorri ziren Jon eta Iñigorekin, baina sorpresa bat hartu zuten. Iñigo negar egiten zegoen ze Jonek ez zuen nahi bere laguntza ezertarako . Une berean, New Yorkeko presidentea konturatu zen gure lagunak zirrara batean zeudela sartuta eta esan zuen: -Gelditu , ez egin negar denok zuengan fedea dute. Orduan, denak Joneri ziren hemen gelditzeko baina nahi gelditu Lurrean meteoritoaren gana joaten urduri zeuden baina Jon ez.
eskatzen hasi Jonek ez zuen eta orduan hasi zen. Oso
Ondoren gure lagunak nola ezin zuten egin ezer denak deitu eta Joni laguntzeko animatzen hasi ziren: -¡¡¡Jon , Jon, Jon , Jon!!! – oihukatu zuten guztiak. Jon meteoritoarengana hasi zen joaten, bero asko zeukan eta ezin zuen aguantatu baina bera oso fidatuta zegoen berak meteoritoa geldituko zuela.
Ez zekien nola gelditu meteoritoa eta pentsatzen eta pentsatzen hasi zen ,baina orduan ideia bat bururatu zitzaion ,meteoritoa bere gorputzarekin gelditzea baina bat batean meteoritoa eztanda egin zuen eta Jone erdian harrapatu zuen. Bere lagunek oso urdurik ipini ziren , ez zekitelako zer gertatu zitzaion Joneri . Berarengana hurbildu zirenean oso gaizki ikusi zuten eta medikuari deitu zioten. Medikua 2 ordu igaro ondoren heldu zen. Jone oso gaizki zegoen eta ospitalera eraman zuten. Aste bat igaro eta gero ospitalean , JoneK begiak zabaldu zituen eta bere lagunAk oso pozik jarri ziren baina bat batean zulo beltz bat agertu zen eta gure lagunak zurgatu zituen eta baita Lurrreko beste gauza asko ere. Gure lagunek beste bidai arraro bat egin zuten zulo beltzetik eta azkenean Marten agertu ziren bidai bukaeran. Marten bizi ziren beste pertsonak gure lagunei eskerrak eman zieten Martera bueltatzeagatik . Bostak festa bat egin zuten Marteko herritarrekin eta beren abentura guztiak kontatu zioten Marteko herritarrei. -ÂĄÂĄÂĄAUPA JON, MAIDER, XABI ETA PERU!!!- Esan zuten herritarrek. Gure lagunek ondo pasatu zuten gaua eta hurrengo egunetik aurrera Marten gelditu ziren betirako.
EGILEA: UNAI GONZALEZ
Baziren behin Maria eta Pablo , bi neska –mutilak. Mariak 11 urte zituen oso dibertigarria, zen ille luze-marroizka zeukan eta begi urdin argiak. Pablo lotsatia zen , ille motz-horia zeukan eta begi berdeskak. Ermuan bizi ziren biak pare- parean. Biak MARTERA joan nahi zuten, hori zen beraien ametsa. Lagunak ziren eta handiagoak egin ziren biak eta beraien ideiarekin hasi ziren espazio ontzi bat egin nahian. Hamar urte pasa ondoren espazio ontzia prest zegoen. Trajeak prestatuta zeundenean NASA-koekin hitz egin zuten espaziora joateko. Prest zeuden : -Hurrengo 1934ko apirilaren 16an joango gara espaziora – esan zuen Mariak. Oso pozik zeuden .Etxera joan ziren eguna iristeko irrikatan .Egunak pasa eta pasa ziren eta eguna iritsi zenean prest zeuden espaziora joateko jantzia ipinita, eta emozioa zerutik. -Ja, ja goazen MARTERA
espazio ontzi
politean. Duela bi urte iritsi ziren Martera , irrikatan zeuden Marteko kraterrak inspekzionatzeko. Beraiek uste zuten bizitza egon zitekeela , eta hori zen Marten egoteko arrazoi nagusia 45. egunean Marten izugarrizko kraterra aurkitu zuten eta intriga izugarria zeukaten zeren uste zuten zeozer zegoela bertan .Zientziari esker bilatu zuten modu bat Rover ibilgailua kraterrera jaisteko. Kraterrera jaitsi ziren eta zulo izugarri bat zegoela eta estraterrestre batzuk atera ziren eta ez zeukaten gogorik lagunak egiteko. Horregatik Mariak eta Pablok ihesean joan ziren eta… -Badaezpada kapsulan beldurtuta.
ezkutatuko gara ez ikusteko – esan zuen Mariak
Azkenean Lurrera itzuli ziren eta espazio ontzitik jaitsi zirenean Pablok Mariari ezkontzeko eskatu zion eta Mariak baietz esan zion eta oso pozik bizi izan ziren… EGILEA: YANIRE IGLESIAS
MIKELEN AMETSA Mikel mutil bat zen eta bere amarekin bizi zen eta oso jatorra zen. Bere ametsa beti izan zen astronauta izatea eta Martera joan nahi zuen . Mikelek 11 urte zeukan. Mikel oso altua zen bere begiak eta ilea marroiak ziren.
Denbora asko pasatu zen eta Mikel ez zen mutil txiki bat, nagusi bat bihurtu zen eta 29 urte zituen eta egun batean esan zuen:
-Astronauta izango naiz eta Martera joango naiz.
Egun batean Mikel joan zen astronauta izateko probak egitera. Pasatu ziren egun batzuk eta Mikeleri pertsona batek esan zion.
-Ikusi ditugu probak eta oso ondo atera dira , astronauta izango zara.
Mikel oso emozionatuta zegoen . Handik egun batzuetara pentsatzen zegoen noiz izango zen despegea Martera joateko. Mikel preparauta zegoen eta eguna iritsi zen Martera joateko. Koetean sartu zen eta 3, 2 ,1 ,0 DESPEGEA hasi zen eta Mikel Martera joaten ari zen. Martera iritsi zen eta saltoka hasi zen. Baina Mikel arraroa sentitzen zen eta txarto usaintzen zuen, eta orduan inbestigatzen hasi zen. Konturatu zen birus bat zegoela kontagiatzen planeta guztiak Merkurio, Lurra etab . Birus horrek hartu zituen planetak guztiak Marte izan ezik .Mikel egun horietan Lurrara bueltatu zen. Aterrizatu zuen eta ez zegoen inor, bere etxera joan zen eta ez zegoen ino, etxe guztietan ez zegoen inor eta esan zuen Mikelek:
-Ez badago inor nahi dudana egin ahal dut.
Ordu batzuk pasatu ziren eta Mikel aspertuta zegoen ,ez zekien zer egin eta bere etxera joan zen eta lo geratu zen.
Hurrengo egunean Mikel altxatu zen eta gosaria egin zuen eta kanpora joan zen. Atzo bezala ez zegoen inor .Eta esan zuen Mikelek:
-Aspertuta nago, nahi dut jende guztia bueltatzea MESEDEZ!
Mikel tiratu zen bere iletik ohetik altxatu eta sukaldera joan zen. Bere ama sukaldean zegoen eta besarkada bat eman zion eta esan zion Mikelek bere amari.
-MAITE ZAITUT!
EGILEA:ALEJANDRO
IPUINA Baziren behin, bi lagun denbora luzean ikusi gabe egon zirenak eta egun batean , elkartu ziren Sant Carles de la Rapita-ko parke batean. Mikelek 19urte zituen, ilea marroia eta begiak marroiak zituen. Mirenek ere 19 urte zeukan , ilea horia eta begi berdeak zituen.
Denbora asko hitz egiten egon ziren eta pentsatu zuen bidai bat egitea. Bidaia berezia UNIBERTSORA joatea zen. Unibertsora joateko kohete bat egin behar zuten eta kohete hori egiteko material asko behar zuten, adibidez, leiho bat, metalezko piezak ‌ Egunak eta egunak pasatu ziren eta kohetea prest zegoen, orduan, unibertsora abiatu ziren. Horra heltzerakoan dena desberdina zen; han ez zeukaten argirik, ez janaririk eta abar‌
Egun batean, alienigena bat agertu zen. Mikel eta Miren ezkutatu egin ziren oso beldurtiak zirelako. Eta bat-batean alienigena hitz egiten hasi zen: -Lasai nki bakarrik zuen laguna izan nahi dut – esan zuen alienigenak. Orduan esan zuten biok batera: -Bale ba izan gure laguna. Zer iruditzen zaizu zuen modura jolasten irakasten badiguzu? -esan zuten Mikelek eta Mirenek. -Ondo, gure jolasak irakatsiko dizkizuet - esan
zuen alienigenak.
Arratsalde osoa pasatu zuten jolas berezietara jolasten eta horrela hirurak oso lagun minak egin ziren.
Alienigenari BICTOR izena ipini zioten. Handik egun batzuetara Lurrera joateko ordua iritsi zen. Bictorengandik besarkada handi batekin agurtu egin ziren. Hirurak pena askorekin geratu ziren. Mikelek eta Mirenek opari bat eman zioten Bictorri; horrela haien oroitzapena edukiko zuen. Mikelentzako eta Mirenentzako unibertsoko bidaia oso interesgarria izan zen. Alde batetik unibertsoa ezagutzeagatik eta beste aldetik lagun berezi berezi bat egiteagatik .
AMAIERA.
EGILEA: IZARO BERECIARTUA SANTOS
PLANETA EZEZAGUNA Bazen behin mutiko bat Pablo izena zuena 12 urte zituen eta oso zintsua zen. Gauero izarrak ikusten zituen. Egun batean, planeta baten antzeko gauza bat ikusi zuen. Argi zeukan handitan planeta horretara joango zela. Handia egin zenean NASA-rako probak egin zituen , oso zailak ziren eta gainera beste hizkuntza bat ikasi behar zuen. Urtearen bukaeran notak eman zizkioten eta NASA-ra joateko aukeratu zuten, oso pozik zegoen. Eta hurrengo astean, suziria prestatzen zeuden eta orduan, Pablo etorri zen, harrituta gelditu zen izugarrizko suziria zegoelako. Pablok gasolinaz suziria bete zuen, eta baieztatu zuen dena prest zegoela. Prestatu eta espaziora! Suzirian zeudela eta bat-batean Pablok gauza bat ikusi zuen; bai planeta bat zen. Izugarrizko planeta zen, nola izango da sateliteak ez dutela ikusi?Pentsatu zuen. Begi keinukari batean, suziria apurtu zen eta bere bukaera izango zela pentsatu zuen. Baina batbatean argi distiratsu batek begitan jo zuen, ez zekien zer zen eta desmaiatu zen. Esnatu bezain laster izugarrizko planeta batekin aurkitu zen eta landaretzan oso aberastasun handia zeukan. Itzal bitxi bat hurbiltzen zegoen, Pablok ez zekien zer egin, beldurtuta zegoen eta itzala hasi zen berbetan ahots doinu grabearekin: - Kaixo ni estralurtarra naiz, jarraituko nauzu mesedez.Trankil ez dut minik egiten baina kontuz beste batzuekin-- esan zion estralurtarrak. Biak planetatik zehar ibili ziren eta lagun egin ziren. Pablok esan zion bere lagunari:
- Nire suziria apurtu zait lagunduko didazu mesedez? - Bale, zer behar dugu? – galdetu zuen estralurtarrak. - Ez dakit uste dut bateria berri bat — erantzun zuen Pablok. Biak planetatik zehar galdetzen zeuden, ea norbaitek bateria bat eman ahal zien baina inork ez zien eman eta bat batean norbaitek esan zion: - Etorri nirekin. Pablo eta bere laguna pertsona horrekin joan ziren. Ezezagun horrek toki batera eraman zituen eta hor izugarrizko laborategia zegoen. Oso ondo ekipatuta zegoen eta berehala aurkitu zuen balio zien bateria bat. Suziriaren bateria berria prestatzen hasi ziren eta Pablok pentsatu zuen, berehala konponduko zutela.Egunak pasatu ziren baina ez zegoen modurik, ezin zen konpondu . Egun batean bat batean, azkenean lortu zuten eta Pablo oso pozik geratu zen. Estralurtarrak begiak bustita zituen bere laguna joango zelako: - Zergatik joan nahi duzu? – esan zion begiak bustita. - Joan behar naiz, ni ez naiz planeta honetakoa Lurrekoa naiz — erantzun zuen. Pablo suzirira sartu zen eta honela agurtu ziren biak: - Agur!!!! Orduan guztiak negarrez hasi ziren.1,2,3 despege eta handik joan zen.Egunak pasatu zituen espazioan eta Lurrera bueltatu zen. Denok galdetu zioten nola bueltatu zen ,baina inori ere ez zion ezer kontatu.
EGILEA: JOSU PATO
FAMILIA ILARGIAN Behin batean Ainhoa, Boss eta Ama bizi ziren. Hirurak Ermuan bizi ziren, 2028. urtea zen. Ainhoa 10 urteko neskatila zen, altua, ile luze marroizkoa, eta begi berdexkak zituena. Boss 5 urteko txakur oso txiki bat zen, horia, marroi eta beltz ile kolorekoa. Ama (Maria Jose), 36 urteko neska bat zen, altuera ertainekoa, ile luze hori-marroi kolorezkoa eta begi marroi argiak zituen. Ainhoa bere logelan aspertuta zegoela ilargian bizitzeari buruzko pentsaerak izaten hasi zen. - Ama bizi ahal gara ilargian? –galdetu zion Ainhoak. - Ez maitxia, gaur egun ilargian bizi ahal da, baina gu bakarrik oporretan joango gara eta zubi honetan nahi baduzu ilargira ezagutzera goaz! – erantzun zion amak. - Bai, primeran! - Ainhoa oso pozik geratu zen ilargia ezagutzeari buruz pentsatzen. Bi ordu geroago, ama bidairako txartelak hasi zen erosten. Baina erosteko momentuan kutxako txartela ez zion dirurik ematen. Esan zion amak Ainhoari: - Ainhoa!!! Ezin dugu ilargira joan, kutxako txartela ez doa! - Ama ez dizut sinesten.- Erantzun zion Ainhoak. – Broma ote da? - Ez!- Erantzun zion amak-bihar joango nahiz kutxara konpontzera. - Mesedez!, ilargira joan nahi dut eta Bossek ere bai, begiratu nola zaunka egiten duen. - Guau, guau, guau!!!!. –Boss urduri zegoen. - Lasai Ainhoa, joango gara. Zuk Boss ere lasaitu pottoki. Hurrengo egunean ama kutxara joan zen arazoa konpontzera. Kutxatik atera eta gero joan zen bizkor ilargirako txartelak erostera. Txartelak erosi ondoren, txartelak kutxa batean sartzeko ideia bururatu zitzaion, Ainhoari sorpresa erraldoi bat emateko. Ainhoak etxera heldu zenean, kutxa oso polit bat aurkitu zuen bere logelako mahai gainean, nota batekin: “ Ainhoa ilargia jaitsiko nizuke baina hobeto hirurak batera bagoaz ezagutzera. Maite zaitut Ama”. Oso pozik ipini zen Ainhoa txartelak ikusterakoan, eta ondoren abesten hasi zen.
-Ilargira joango gara!!! Yujuuuu!!!! Boss ere oso pozik txiribueltak ematen hasi zen . Ama heldu zenean ere oso pozik jarri zen. Egun horretako afaria sushi izan zen, Ainhoaren afari gustukoena. Oso pozik joan ziren lo egitera gau horretan. Hurrengo egunean, guztiak altxatzerakoan, jantzi, gosaldu, haginak garbitu eta aireportura joan ziren poz-pozik. Hegazkinean sartu baino lehenago jantzi espaziala ipini zuten. Prest zeuden ilargira joateko. Heldu ziren eta oso urduri zeuden. Ilargira zapaldu zutenean oso berezia zirudien. Etxe oso desberdinak , ikastolak, dendak, unibertsitateak, lanbideak... zeuden. Jendea oso pozik ikusten zen. Primeran zeuden hirurak, benetan pozik. Bat-batean amak, ikusi zuen txartel handi bat paretan ipintzen zuena: hemen ilargian bizitzeko etxeak erosi ditzakezu. Nahi baduzu erostea deitu 123456789ra Momentu horretan amak erabaki zuen ilargian bizitzea eta joan zen etxe bat erostera. Txikitatik Ainhoa eta Bossen ametsa errealitate bihurtuz. Hortik aurrera oso pozik bizi ziren hirurak betirako ilargian.
EGILEA: OIHANE GUZMAN
TXAKUR SALBATZAILEA Cocok eta Adrianek 18 urte dituzte eta oso ausartak dira. Txakur robotiko bat dute Max deitzen dena , oso alaia da eta oso polita , 3 urte ditu.
Egun batean Coco eta Adrian jolasten zeuden begiratzen hodeiak eta bat batean zerbait oso bizkor pasatu zen . Coco eta Adrian zerura begiratzera joan ziren pasatu zena zer zen jakiteko
Iritsi zirenean begiratzen hasi ziren eta bat batean ikusi zuten zulo beltz bat zela .
Coco eta Adrian korrika hasi ziren.Zulo beltza mugitzen ari zen baina Cocok eta Adrianek uste zuten 10.000 edo horrela zeudela baina bat bakarrik zegoen . Bat batean taberna espazial bat ikusi zuten eta sartu ziren. Hogei minutu pasatu ondoren tabernatik atera ziren eta berriro zulo beltza begiratzea joan ziren.
Ez zuten ikusi ezer baina bat batean zulo beltzak Coco harrapatu zuen eta Adrian eta Max triste jarri ziren . Espaziotik nabe bat pasatu zen eta Adrianeri galdetu zion:
-Zer pasatzen zaizu? -Zulo beltz honek nire arreba Coco harrapatu du.-esan zuen Adrianek-
- Laguntzea nahi duzu ? -Bale! Eskerrik asko- erantzun zuen Adrianek oso pozik-Goaz!!!!
Ailegatu zirenean hasi ziren pentsatzen nola atera Coco zulo beltzetik .
Ez zekiten nola atera Coco zulo beltzatik eta Max txakurra zulo beltzera sartu zen. Adrianek pentsatu zuen Max harrapatu zuela, baina ez, Max sartu zen Coco salbatzeko eta bi egun pasatu zirenean bat batean Maxe atera zen Cocorekin. Astronauta espazial batzuekin ospatzeko festa bat egin zuten tabernan , oso ondo pasatu zuten eta Cocok adrianeri :
-Orain beti eramango dugu Max txakurra misioietara .
EGILEA:ERIK CARDOSO
IGNACIO ETA BERE KLONA Bazen behin Ermuan mutiko bat Ignacio izenarekin eta jatorra, alaia, dotorea, dibertigarria‌ zelako.Berari astronauta izatea gustatuko zitzaion, eta 32 urte zituenean, 2040an lortu zuen.
Ignacio oso beldurtuta eta urduri zegoen, estralurtar asko zeudelako eta itxaron eta itxaron zegoen Ignacio estralurtarrak joan arte. Joan zirenean Ignacio etxe baten atzean izkutatu zen. Esan zuen Ignaciok: -
Ze ezaguna iruditzen zaidan herri
hau? Pentsatzen egon zen eta konturatu zen gure Lur planeta bezalakoa zela, pertsona berdinak, etxe berdinak, den-dena berdina, Ignacio oso harrituta zegoen. Bi ordu eta gero klona bilatzen ari zen baina ez zuen aurkitu hurrengo egun arte. Aurkitu zuenean Ignacioren klonaren etxera joan ziren eta Ignaciok kontatu zion zer pasatu zitzaion hor egoteko. Bukatu zuenean Ignaciok esan zion bere klonari Asteruiol planetako erregeak hil egin nahi zuela oso dibertigarria, alaia, aberatsa, ‌ zelako. Hitz egiten zegoenean pausoak entzun zituzten eta erregearen esklaboaren pausoak ziren. Ignacio ohearen azpian izkutatu zen eta bere klona armairu barruan. Esklaboak joan zirenean ohearen gainean jarrita pentsatu zuten nora joan, beraiek bazekitelako harrapatuko zituztela. Lehenengo klonaren amamaren etxera joan ziren, ondoren klonaren lagun baten etxera, eta azkenean laboratorio batera eta han geratu ziren egun askotan. Janaria bukatu zenean erosketak egitera joan ziren eta biak harrapatu zituzten. Ignaciok, bere klonaren ama eta aitari esan zien zer pasatu zen eta ondoren plan bat pentsatu zuten; plana hau zen: Ermua, Eibar, Elgoibar, Euskal herri osoa‌ erregearengana joatea borrokatzera, baina denak zekiten esklaboak egongo zirela. Horregatik batzuk erregearen esklaboak distraitzen gelditu ziren eta Ignacio klonaren ama eta aita joan ziren erregearengana.
Orduan erregeak galdetu zuen: -Zertan ari zarete zuek hemen?
-Ezer ere ez, galdu gara!. -Esan zuen klonaren amak. Baina bitartean Ignacio atzetik joan zen bere klonaren bila. Aurkitu zuenean bere kaiola batean zegoen eta giltzak behar zituen kaiolatik irtetzeko. Bat batean kaiola zaintzen zegoen esklaboa lotan ikusi zuten eta Ignaciok giltzak kendu zizkion. Azkenean Ignacioren klona kaiolatik irten zen eta gero leiotik eskapatu ziren. Kanpoan zeudenean Euskal Herri osoko jendeak erregea harrapatu zuen eta kartzelara eraman zuten poliziek. Eta handik aurrera oporretara joaten ziren Asteruiol planetara.
EGILEA: GORKA ALBERDI
X PLANETAREN EXPLOSIOA Orain dela urte batzuk‌ X planetan jende guztia pozik bizi zen.Hugo aliena argia eta kuriosoa zen. Bere anaia, Telmo zintzoa eta langilea. Biak eskolara joaten ziren eta beren gurasoak lanera, dena ondo zihoan.Eskolatik irteteko ordua zen eta Hugo eta Telmo etxerako atera iritzi ziren eta Hugok txirrina jo zuen: Rrrrinngg! -Kaixo ama -Esan zuen Hugok , erantzun bat itxaroten zegoen bitartean Telmok esan zion:
eta
-Ez dut uzte inor dagoenik- Esan zuen Telmok -Ba berriro txirrina joko dut- esan zuen Hugok Rrrrriiiiinggg! -Ama???-Hugok galdetu zuen,eta ez zuen inork erantzuten. -Hugo,eta giltzak ateratzen ba dituzu?-Telmok galdetu zion -A,egia ez nintzen gogoratzen giltzak nituela- Erantzun zion Hugok Telmori Eta giltzak atera eta atea zabaldu zuen.Motxilak beren logeletan laga zituzten eta gurasoak bilatzen hasi ziren etxetik.Baina ez zituzten aurkitzen. Bat-batean telefonoak jo zuen eta Telmok telefonoa hartu zuen. -Hugo aita da- esan zion Telmok Hugori -Itxaron banoa- Erantzun zion
Hugok
-Kaixo aita- Esan zion Hugok
aitari
-Hugo,entzun ez daukat askorik ama eta ni ezin izan gara zeren planeta guztia entzuten bati buruzko berriz .-Aitak zion
denbora etxera joan ari da zientifiko urduri erantzun
-Eta zer dio zientifiko horiek -Gure planetak eztanda egingo duela gutxian!!-Aitak oraindik urduriago esan
denbora zuen
-NOLAAAAA??????- Esan zuen Hugok
-Hugo, x planetako biztanle guztiak beste planeta bat bilatu behar dugu bizitzeko- Esan zion aitak.-Telmori esan zuentzako gauza inportanteenak biltzeko eta maleta batean sartu,eta ez sartu bakarrik jostailuak arropa ere behar duzue.
Hugo eta Telmo aitak esandakoa egiten hasi ziren eta amaitu baino lehen txirrinak jo zuten -Riiiiiinnnggg!!!! -Nor da- galdetu zuen Hugok -Ama eta aita gara- erantzun zion amak -Orain noa Eta Hugo korrika batean atea irekitzera joan zen. Jarraian atea zabaldu eta gurasoak agurtu zituen. -Kaixo ama.- Kaixo aita- esan zuen Hugok -Lagundu al didazue?- Hugok galdetu zuen -Oraintxe bartan- Aitak erantzun egin zion Eta segituan biak Hugo eta Telmoren logelara joan ziren maletekin jarraitzera.Minutu batzuk beranduago laurak eta erdi jo zuten eta aitak esan zuen: -Bizkor planetako jende guztia bere nabeetan aterako da ordu erdian.
Familia garajetik bere
guztia etxetik nabea hartu eta
atera zen
A2 zonaldeko Nabeak arrankatu zuen:
nabeen estaziora joan ziren. baino lehen Telmok galdetu
-Nora goaz? -A2 zonaldeko nabe estaziora, hortik aterako da jende guztia beren nabeekin -Erantzun zion aitak -Bale - Ezan zuen Telmok Nabeak arrankatu zonaldeko nabe estaziora abiatu
eta
A2 ziren.
Horra ailegatutakoan nabeetatik atera eta denak bidaiarako janaria erostera joan ziren; janaria erosi zutenean guztien artean banatu zuten eta momentuan lehengo zientifikoaren ahotsa entzun zen:
-Adi, minutu batean aterako gara, beraz ondo prestatu eta joango gara – Esan zuen zientifikoak. -Entzun duzue ezta?- Galdetu zuen aitak -Bai- Erantzun zuten guztiak -Ba orduan bi muxu emaguzue eta nabeetara sartu -Aitak Bi muxu eman zioten elkarri (bueno egia esanda bi baino gehiago izan ziren) eta bakoitza bere nabera sartu zen eta berriro zientifikoak esan zuen: -Hiru ,bi, bat ,z ‌ Eta zero esan aurretik nabe guztiak arrankatu eta irten ziren. Bidai erdi oraindik ere ez zeramaten eta Hugok bere nabeko mikrofonotik behin eta berriz amari esan zion: -Asko falta da??-Galdetzen zuen aspertuta -Ez Hugo, isildu behingoz- Erantzun zion amak aspertuta Hugori. Eta bat-batean beste bi ume lasterketa bat egiten ari zeudela eta ume baten nabeak Hugoren nabearen kontra kolpe bat hartu zuen eta Hugo Lur planetara jauzi zen,hain zuzen ere Urkoren lorategira -
AAAAAAAA!!!!!!!- Esan zuen Hugok oihuka
Ordu bat beranduago, Hugo Urkoren lorategian esnatu zen (Urko ume ausarta eta jatorra zen). Urkok zerbait arraroa susmatu zuen eta lorategira atera zen.Hugoren nabera hurbildu zen eta galdetu zion: -Kaixo zelan zaude?? -AAAA!- Oihukatu zuen Hugok -Sssssss lasai – esan zion Urkok -Non nago???- Hugok nahasi galdetu zuen -Lur planetan zaude- Urkok erantzun zion.- Nor zara zu? Eta nondik zatoz? - Ni Hugo naiz eta x planetatik nator Eta Hugok istorio guztia kontatu zion. Amaitutakoan Urkok nabea konpondu zion eta esan zion bere galaxian planeta asko zeudela eta behar bazuten joan litekeela
batera. Gero Urkok bere aita eta amari gertatutakoa kontatu zien eta non dagoen Venus planeta galdetu zien bere gurasoei. Hugori azaltzeko zeren Urkoren gurasoak NASAN lan egiten dute. Hugo bere familiarekin bueltatzeko ordua iritsi zen zeren hamar egun egon zen Urkoren familiarekin bizitzen eta Hugoren gurasoak oso kezkatuta egongo ziren eta noski Telmo ere bai.Urko gustura egon zen alien batekin etxean, eta Hugok ere ondo pasatu zuen Urko eta bere familiaren etxean.
Hugo nabean sartuko zen momentuan Urko korrika abiatu zen Hugorengana eta esan zion: -Itxaron Hugo ez joan Hugok galdetu barik zergatik nabetik atera zen eta itxaron zuen. Urko korrika joan zen etxera eta aita eta amari galdetu zien: -Hugorekin joan naiteke bere gurasok eta bere anaia ezagutzeko?.-Mesedez -Ez, ez zaretelako kabitzen biak bere nabean.-Eta gu ere ez gara kabitzen Eta Hugok esan zuen lorategitik: -Ez dago arazorik etor zaitezte ona ikusiko duzue Denak lorategira atera ziren eta Hugok botoi bateri eman zion eta nabea handiagoa egin zen, lau eserlekurekin. -Ala- Esan zuten denak -Sar zaitezte- Esan zien Hugok Denak nabean sartu ziren eta Urko azkar-azkar Hugorekin aurrean eseri zen.Espazioan zeudenean Hugok bere aitari deitu zion: -Aita -Kaixo Hugo- esan zion aitak harrituta.- Non egon zara hamar egun hauetan?- galdetu zion aitak pixkatxo bat lasaiago . -Lur Planetan egon, naiz Urko deitzen den gizaki baten etxean eta bere gurasoekin -Zeeeeeer!!!? -Lasai, lasai jatorra da berak eta bere aitak nabea konpontzen lagundu didate.-Non zaudete zuek? -Gu hotel baten espazioan galduta. Hugok kezkatuta Urkok esandakoa kontatu zion: planeta asko zeudela Esne Bidean.Hotel espazialera joateko esan zion aitak hortik Esne Bidera joango zirela.Eta Hugok esan zuen:
-Aita Urko eta bere gurasoekin nator -Bikain horrela ezagutuko ditugu. Denek hotel espazialean elkartu zirenean muxu asko eman zizkioten elkarri eta denak Martera joan ziren (Urko eta bere gurasoek traje espazial espezial batekin). Bikain pasatu zuten Marten, korrika egiten, saltoka, baina erabaki zuten egun batean Lur planetara joango zirela.Urko eta bere gurasoak joan zirenean x planetako jende guztia Martera bizitzera joan ziren.
Egilea:Hugo Ortiz de Urbina
Espazio bidaia Behin batean baziren, bi mutiko espaziora joan nahi zutenak planeta guztiak ikusteko. Arkaitz eta Pepe deitzen ziren . Biak Ermuko ikastolan ezagutu ziren. Arkaitzi txikitatik asko gustatzen zitzaion astronauta izatea eta Pepek ilargira joan nahi zuen. Duela bi urte Saturnora esploratzera eta informazioa hartzeko joan ziren. Saturno , oso polita zen baina ez Lurra bezalakoa. Beste une batean, Marte bisitatzera eta esploratzera joan ziren gauzak ikustera, adibidez Kometak, izarrak , astroak eta Galaxiak. Martera Igo zirenean aluzinatuta gelditu ziren planetak ikusterakoan , baina bat-batean ‌‌.zulo beltza ikusi zuten. - Arkaitz : Zer da hori? - Pepe: zulo beltz bat da !!!!! Oso arriskutsua da . Kontuz ibili behar dugu . - Arkaitz: zergaitik? - Pepe : zuloak irentsi dezake! Pepek eta Arkaitzek ihes egin zuten eta Marte planetara iritsi ziren. Hor lo egiten gelditu ziren eta hurrengo egunera arte han egon ziren. Marte , oso polita eta handia zen. Dena kolorez beteta zegoen. Dena ikusita gero esploratu zuten. Ondoren Eguzkia ikertzera joan ziren, adibidez zerbait barruan zegoen ala ez .
Aste bat geroago, Pepek eta Arkaitzek beraien lagunei kontatu zieten abentura. Egilea : Julen Barrio EgaĂąa
FESTIBALA MARTEN Markel pertsona alaia eta dibertigarria zen. Alex barregarria eta dibertigarria . Enekok imajinazio handia zuen. Hirurak lagun minak ziren .
Hiru lagunak Lurrean bizi ziren baina aspertuta zeuden, orduan pentsatu zuten ideia ona izango zela kohete bat egitea eta Martera joatea. -Baina Marten ez dago ezer-esan zuen Enekok.
- Idea ona izango da festibal bat egitea Marten dauden biztanleentzat.-esan zuen Markelek. Kohetea prestatu eta Martera joan ziren lagunak...Pertsona asko etorri ziren festibalera. Hiru ordu geroago... arazo bat gertatu zen saioa hasi aurretik...festibaleko arropak Lurrean geratu ziren....etxera bueltatu behar zuten.
- Ezin dugu etxera bueltatu, Koheteari ez zaio konbustiblea geratzen – esan zuen Alexek.
- Bost harri hartu eta matxakatuko ditugu erregaia egiteko - esan zuen Enekok
- Bale -ezan zuten denek
Egin zuten konbustiblearekin Lurreara bueltatu ziren. Hainbeste arazoekin, hiru lagunek pentsatu zuten Lurrean gelditzea eta azkenean festibala han bukatzea, baina bat batean....
PUMÂĄÂĄÂĄ
Kometa batek explozio batez formaz aldatu eta bihotz forma hartu zuen Marten. -Wauuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu -esan zuten denek Hori ikustearren Markelek Martera bueltatzea festibala bukatzeko idea ona izango zela pentsatu zuen....bere lagunekin hitz egin eta denak ados zeuden. Lan ta lan egon ziren hiru lagunak, harriak jasotzen, kombustible gehiago prestatzeko. Dena prest zegoenean Martera abiatu ziren. Festibala egin zuten eta oso gustura egon ziren Marten horregatik han bizitzen geratu ziren. Noiz behinka, Marteko harriak hartzen dituzte erregai gehiago egiteko eta Lurrera joaten dira bere familia eta lagunak bisitatzera.
EGILEA: MARKEL RUIDO
MARTERA BIDAIA Martera joateko asko itxaron ondoren ,NASAK esan zuen IKER eta SANTI joango zirela MARTERA . IKER eta SANTI pozik zeuden .Bere familiari esan zioten.Bere Ama DIANA deitzen zen eta bere Aita ALIRIO . DIANA eta ALIRIO pozik zeuden.Aireratzeren egunean jefeak esan zuen tximino batekin joango zirela MARTERA
-Baina nola joango gara –Esan zuen SANTIK- Martera tximinoarekin? -Lasai SANTI.-Esan zuen JEFEAK. –TXIMINOA entrenatua dago MARTERA joateko. -Ondo da.-Esan zuen IKERREK.-MARTERA joango gara TXIMINOAREKIN. Denak elkarrekin montatu ziren kohetean .Aireratu eta gero IKER eta SANTIK esan zuten . -Oran gure ametsa egin da realitatea hiuju hiuju . -Ipini kontrolean MARTERA goazela .Esan zuen SANTIK . -Bai arrazoia daukazu .- IKERREK . MARTERA iritsi zirenean harritu ziren oso polita zelako. -Ze polita inoiz ez dut horrelako gauzarik ikusi.-Esan zuen SANTIK . -Ze politak ikusten dira planetak .-Esan zuen IKERREK . -Egia da oso polita da .-Esan zuen SANTIK . -SANTI SANTI estralurtar bat ikusi dut.. Esan zuen IKER. -Ze diferentea zen ikustea pertsonan eta ez argazkian.
-SANTI SANTI gauza bat ikusi dut . Esan zuen IKERREK . -Baina hemen ez dago ezer . Zuk ikusi duzu gauza bat suposatzen da ba daukala bizitza MARTEN edo zure irudimena da. IKER eta SANTI ez ziren konturatu tximinoak auto espaziala hartu zuela eta joan
ziren. Iker eta Santi konturatu ziren tximinoa ez zegoela. Gero Iker eta Santik ikusi zuten autoa urruti zegoela eta atzetik irten ziren korrika oihukatzen -Itxarooon itxarooon .Ez laga hemen‌ Esan zuten IKER eta SANTIk. Auto espaziala geratu zen kohetearen ondoan. -Orain bai gelditzen dira- esan zuen Ikerrek. Iker eta Santik ikusi zuten TXIMINOA kohetean sartzen eta konturatu ziren koheteak ez zuela despegatzen. Iker eta Santi kohetera sartu ziren eta ikusi zuten tximinoa kontrolaren ondoan. IKERREK ikusi zuen estralurtar bat .SANTIK erabaki zuen itxarotea MARTEN bizitzarik zegoen ala ez. Auto espaziala hartu zuten piztak aurkitzeko ibilbidea egiteko . IKERREK eta SANTIK hartu zuten motxila inbestigatzen jarraitzeko . SANTIK ere ikusi zuen estralurtarra. Baina ez zeuden seguru errealitatea zen edo ez. Hurrengoa egunean SANTI EXTRALURTARRA zegoen tokira joan zen eta ez zuen intrigarekin geratzea nahi eta ez zuen nahi IKER molestatzerik .Orregatik joan zen bera bakarrik. SANTIK ez zuen ezer ikusi eta bueltatu zen kohetera. Hurrengo egunean IKER eta SANTI inbestigatzera joan ziren. IKERREK uste zuen EXTRALURTAR bat ikusi zuela eta SANTIk ere.SANTI EXTRALURTARRAREN ganan joan zen, beldurtu zen eta joan zen korrika. -IKER EXTRALURTAR bat ikusi dut.Esan zuen SANTIK . -Ondo ahal zaude SANTI. – Esan zuen IKERREK. .Biak joan ziren korrika egiten kontroleak. IKERREK JEFEARI esan zion SANTIK EXTRALURTAR bat ikusi zuela. -Ze sorpresa joan behar zuen inbestigatzera.Esan zuen JEFEAk . -Ondo bihar joango gara inbestigatzera.Esan zuen SANTIK. Hurrengo egunean SANTI,IKER eta TXIMINOA joan ziren inbestigatzera. Tokira iritsi zirenean ikusi zuten tribu bat eta beldurtu egin ziren baina gero lagunak egin ziren.IKER eta SANTIK JEFEARI eman zioten informazioa. Hurrengo egunean joan ziren LURRERA, eta konturatu ziren MARTEN hiru aste egon zirela eta pozik geratu ziren.
EGILEA: NAIARA RIOS FLORES
ESPAZIOAN GALDUTA Bazen behin, astronauta bat planetak ezagutzea nahi zuena, eta espaziora joatea erabaki zuen. Denbora luze batean, lagun bati deitu zion esanez berarekin joateko bera ez zelako gai bakarrik joateko. Bere lagunaren erantzuna baietza izan zen. Azaroaren 23an, lagun biak herriko taberna batean gelditu ziren arratsaldeko 19:00retan dena hitzegiteko. Erabakia hartuta, bere gurasoekin komentatu zuten eta etxera dena prestatzera joan ziren. Kohete bat hartu zuten eta bidaia hasi baino lehen konturatu ziren motorra ez zihoala. Aste bat beranduago joan izan behar zuten. Heldu zirenean, planetak ikusi zituzten. Planetak ikusten, gauza harrigarri bat ikusi zuten, mundua. Planetak eta mundua ikusi zituztenean berriro jaitsi ziren herrira kohetearekin. EGILEA: MARKEL NAVARRO
ESPAZIORAKO BIDAIA Baziren behin XX. mendean mutiko eta neskato bi . Bata Jon deitzen zen eta 17 urte zituen eta besteak Mariak 18 urte . Biak lagun minak ziren eta espaziora joan nahi zuten. Egun batean basora joan ziren eta izar euria ikusi zuten eta Mariak esan zuen: -Egun batean espaziora joango gara. Bat batean izar handi bat jausi zen eta zulo bat egin zuen. Maria eta Jon hurbildu ziren eta izarra hartu zuten. Hurrengo astean Mariaren urtebetetzea zen eta kohete bat oparitu zioten eta Jonek esan zuen: -Orain bai ahal dugula espaziora joan izarra lagatzera. -Bai horixe! Erantzun zuen Mariak. Hurrengo hilabetean espaziora joan ziren eta heldu zirenean izarra laga zuten eta etxera itzuli nahi zuten baina kohetea estropeatu zen. Bat batean meteorito bat etorri zen eta Mariak eta Jonek ihes egin nahi zuten baina txokatu egin ziren eta mareatuta gelditu ziren Hortik ordu batzuetara estraterrestre bat agertu zen eta hurbildu zen baina ez zekien zer egin behar zuen laguntzeko. Ordu batzuk geroago Maria esnatu zen eta beldurtuta esan zuen. -Jon esnatu estraterrestre bat dago!!!!!!!! Jone esnatu zen eta kohetera sartu ziren estraterrestrearen laguntzarekin medikura joateko. Mariak hanka bat apurtuta zuen eta Jonek eskua. Egunak pasatu ziren eta errekuperatu egin ziren eta espaziora bueltatu ziren. Denborarekin lagunak egin ziren hirurak. Hurrengo egunean etxera itzuli ziren eta ikastolan oso famatuak egin ziren.
EGILEA: Ranya El Idrissi