Patrijs Als we onze wandeling vervolgen, komen we aan bij de keverbanken. Dat zijn een soort verhoogde, aarden ruggen zonder heg, speciaal ingezaaid voor de patrijs. Eric: “Hier komen veel kevers en andere insecten op af. En dat is belangrijk v oedsel voor de jonge patrijzen. Die eten namelijk alleen insecten. Volwassen vogels eten wel granen. Vandaar dat we ook een patrijzenakker hebben aangelegd. Daar vinden ze voldoende voedsel, broed gelegenheid en veiligheid en kunnen ze overleven in de winter. Dat geldt overigens ook voor andere vogelsoorten. Het gaat hier niet om productie, maar om de vogels te laten overleven. We doen veel aan de bescherming van de patrijs.” Sinds 1970 is de patrijzenstand met 95 procent af genomen door pesticiden en het ver dwijnen van hun leefgebied. Het landgoed ligt niet voor niets in een patrijzenfocusgebied. Dit zijn gebieden bedoeld om de patrijs te ondersteunen. Het enthousiasme van Eric en Laura werkt blijkbaar aanstekelijk, want hun buren (de eigenaren van camping De Klos) legden op hun terrein ook patrijzenakkers en keverbanken aan. Het echtpaar zou graag nog meer grondeigenaren bij hun project betrekken. Verder lopend op het terrein vallen de nestkasten voor de torenvalk, steenuil en kerkuil op. En het stikt er van de roofvogels, vooral de buizerds. Die komen af op de vele muizen die er huizen. Soms zitten ze op de muizenruiters en als een muis zijn gezicht laat zien, wég is tie. Er valt genoeg te zien op het landgoed. Maar ook het uitzicht op de bossen langs de Zevenheuvelenweg is prachtig. Waarom? Al die tijd vraag ik mij af: Waarom doen jullie dit eigenlijk? Laura: “We doen dit omdat we ons zorgen maken over de staat van de natuur. In de hele wereld staat de soortenrijkdom onder druk. De snelle achteruitgang van natuur en biodiversiteit, vooral op het platteland, gaat ons zeer aan het hart. Bij mij komt dit uit mijn tenen, het voelt als een roeping. Ik ben ernstig z iek
eweest en dan realiseer je je: g ik ben maar eventjes op deze wereld. Mijn familie woont hier al vanaf 1851. Ik voel me erg verantwoordelijk voor het land dat ik van mijn voorouders heb gekregen en wil graag mijn steentje bijdragen aan de verbetering van de biodiversiteit. Het faciliteren van de Rode Lijst soorten (planten- en diersoorten die dreigen te verdwijnen uit Nederland, zoals de patrijs) is mijn voornaamste doel. Uit eindelijk hoop ik een biodiversiteitsoase door te kunnen geven aan degenen die na ons komen.” Eric: “Ik zag een oude luchtfoto van dit gebied van de Britse luchtmacht uit de Tweede Wereldoorlog. Op die foto zie je veel aarden wallen en houtwallen. Die zijn in de loop der jaren verdwenen als gevolg van de ruilverkaveling en de intensieve landbouw. Ik vroeg me af: waarom brengen we dat niet terug in de oude staat? Die heggen staan namelijk garant voor biodiversiteit. Vandaar dat we bezig zijn met het planten en vlechten van heggen. De noordkant is nat, de zuidkant droog, want daar staat de zon op. Dit lokt een enorme hoeveelheid dieren. Zij vinden er veiligheid, voedsel en broedgelegenheid. Insecten, vogels, muizen en konijnen, noem maar op. In de heggen vind je inheemse soorten als vogelkers, mispel, meidoorn en sleedoorn. Ook hebben we de oorspronkelijke aarden wallen langs de Derdebaan, waaronder een landweer, hersteld.” Vrijwilligers Eric en Laura koesteren plannen genoeg. De vrijwilligersgroep is net gestart. Elke maandagmorgen en laatste zaterdag van de maand zijn zo’n tien personen actief op het landgoed. Nieuwe vrijwilligers zijn van harte welkom. En kunnen zich aanmelden via de site of e- mailadres van het landgoed. Ook willen de twee ruimte bieden voor educatie. Scholen bijvoorbeeld zijn van harte welkom. Het oude spreekwoord luidt niet voor niets: ‘wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’. Bewustwording van
de waarde van de natuur is een groot goed. Laura: “Jef Gielen organiseert hier regelmatig een cursus heggen vlechten. Het is hartverwarmend hoeveel mensen met een groen hart ons komen helpen. Ook specialisten op diverse gebieden werken vrijwillig mee aan de verdere ontwikkeling van dit gebied.” Eric: “We zullen vast fouten gemaakt hebben, daarom is het heel fijn als mensen met kennis van zaken ons adviseren. Over bijvoorbeeld, bomen, planten, vogels en vleermuizen of het aanleggen van h eggen. Wij willen heel veel voor de natuur doen, omdat er veel te veel verdwijnt.” Gouden Mispel Voor hun werk ontvingen Laura en Eric onlangs de Gouden Mispel van de Vereniging Nederlands Cultuurlandschap(VNC). Een prijs voor mensen die zich verdienstelijk hebben ingezet voor de bescherm ing en ontwikkeling van het Nederlands cultuurlandschap. Het stel was er zelf verbaasd over. Lange adem De avond valt over het landschap. Het avondlicht doet zijn intrede. Een eenzame uil verlaat zijn nestkast, op jacht naar voedsel. Wat is dat dier blij met de v eilige plek en het voedsel dat hem of haar hier geboden wordt, bedenk ik me zo. Dit project is belangrijk voor het overleven van vele planten- en diersoorten. Natuurherstel vergt een lange adem. Hoe zal het gebied er uitzien over drie generaties als wij er niet meer zijn? Hopelijk ontstaat hier in de loop der jaren een gebied waar niet alleen die uil zich thuis voelt, maar met hem vele dieren en planten en waar toekomstige generaties plezier aan beleven. Een thuis voor mens, dier en plant.
Zaterdag 25 mei 10.00-15.00 uur
Open Erf
Samen met Stichting Landschapsbeheer Gelderland. De vrijwilligers van onze Hoogstambrigade en de Biodiversiteitswerkgroep Landgoed Buitengewoon zijn die dag ook aanwezig.
www.landgoedbuitengewoon.nl // info@landgoedbuitengewoon.nl
Nr. 2 2024
25