Issuu

Inhoudsopgave 3 4 5 8 10 11 12 14 15 16 18 20 22 25 26 29 30

Voorwoord Daphne Voorwoord Janine Interview met een Belgische geneeskunde student Studeren in het buitenland Arts worden in Amerika versus Nederland Hospitatie irritatie Interview met een student uit Sint Maarten Geneeskunde in Nederland ‘It is me what’ Horoscoop Activiteitenpagina Fotopagina Interview minor in het buitenland Interview psychologie student Geneeskunde in België: go or no-go? Rebus Colofon

Daphne

Lieve lezers, Welkom bij weer een nieuwe editie van het medisch facultaire tijdschrift InVUus. Wij zijn blij dat je ook deze editie weer hebt open geslagen. Ook een groot welkom aan alle nieuwe lezers, super leuk dat je de tijd neemt om ons blad te lezen. Wij hebben met z’n alle weer hard gewerkt om een mooi nieuw blad voor jullie in elkaar te zetten. Het onderwerp deze keer is het buitenland. Nu we weer terug gaan naar de normale samenleven, zijn ook alle mogelijkheden tot studeren in het buitenland weer mogelijk. Voor je zorgstage kun je weer naar het buitenland, maar ook de minor in het buitenland is weer een optie. Ontzettend leuk natuurlijk maar hoe gaat het er eigenlijk aan toe in andere landen. Hopelijk kunnen we je hier een beetje over informeren en enthousiast over maken. We hebben een aantal hele leuke interviews mogen doen en leuke artikelen gemaakt over verschillen tussen studeren in Nederland en bijvoorbeeld Amerika. Hopelijk vinden jullie het weer een leuk blad en zijn jullie er de volgende editie ook weer bij. Heel veel lees en puzzel plezier! Liefs, Daphne Donkers

Voorwoord voorzitter der MFVU Ha lieve lezer, Wat leuk dat je de moeite hebt genomen om alweer de laatste inVUus van dit jaar open te slaan. Ook nu is er weer een interessant thema gekozen, namelijk studeren in het buitenland! Studeren op een vreemde plek, misschien gaat je hart er sneller van kloppen of misschien lijkt het je helemaal niks. Hoe dan ook, er zijn allerlei opties voor studeren in het buitenland, van zorgstage tot coschap. Wil je hier meer over weten lees dan snel verder. Hoe is het om geneeskunde te studeren in Amerika? Of in België? Welke mogelijkheden geeft de VU eigenlijk allemaal precies voor studeren in het buitenland? Of misschien vraag je je wel af hoe het is om te studeren op een andere universiteit gewoon in Nederland. Op al deze vragen zul je antwoord vinden in deze editie van de inVUus. Pak wat te drinken, ga er lekker voor zitten en veel lees- en puzzelplezier! Veel liefs, Janine Copier

Interview met een Belgische geneeskundestudent Leon Verhoeven

In dit interview ben ik in gesprek gegaan met masterstudent Anne-Sophie, over het leven van een geneeskundestudent in België. Zij studeert in Gent en daarnaast is zij voorzitter van de studentenvereniging Chimes Gent, een vereniging met sterke interesse voor chirurgie. Zij was zo attent om in haar drukke schema een uur vrij te maken om geïnterviewd te worden via Zoom. Zou jij jijzelf allereerst even kort willen introduceren? ‘Mijn naam is Anne-Sophie Bamelis, ik zit in het 6de en dus laatste jaar van geneeskunde aan de universiteit Gent.’ Jouw studentenvereniging is gericht op chirurgie, heb jij zelf ook aspiraties om chirurg te worden? Zo ja, wat voor chirurg zou je willen worden? ‘Jazeker, aan het begin van het zesde jaar kun je je kandidatuur opstellen, dat is als het ware een sollicitatie voor je latere specialisatie. Ik heb mij opgegeven voor neurochirurgie en algemene heelkunde.’ Hele cliché vraag, maar wilde jij vroeger al dokter worden? ‘Eigenlijk niet, ik was vroeger vooral geïnteresseerd in wiskunde en wetenschap. Mijn interesse voor geneeskunde ontwikkelde zich pas in de laatste twee jaar van de middelbare school. Ik heb voor geneeskunde gekozen om dat ik graag zowel de elementen van wetenschappelijk onderzoek en sociaal contact in mijn studie wilde hebben.’ In Nederland kun je na het afronden van je basisopleiding specialiseren, hoe werkt dat in België? ‘In het laatste half jaar van de basisopleiding dien je een kandidatuur in, waarmee je dus, zoals ik al zei, kan solliciteren voor assistent in een vakgebied. Na de basisopleiding gaan de meeste mensen meteen aan de slag als assistent, dit kun je 4,5 à 6 jaar lang doen en hopelijk kun je daarna dan aan de slag als specialist.’

Wat zijn jouw hobby’s buiten je opleiding en vereniging? ‘Ik speel in mijn vrije tijd graag tennis en padel en spreek ik af met vrienden en familie. Het is natuurlijk belangrijk om toch nog een soort van een leven te hebben naast de studie.’ Hoe verliep de selectie voor geneeskunde? ‘Iedereen in Vlaanderen die geneeskunde wil gaan studeren maakt op dezelfde dag een toelatingstoets, in mijn jaar deden er ongeveer 5.000 mensen mee. In de ochtend wordt wetenschappelijke kennis getoetst en in de middag communicatieve vaardigheden en begrijpend lezen. De score van de totale toelatingstoets wordt teruggeleid tot 40 punten, om te slagen moet je 22 van de 40 punten gehaald hebben. Als je geslaagd bent kun je bij elke universiteit in Vlaanderen starten met de opleiding, ze mogen je onder geen voorwaarde weigeren. Sinds twee jaar is dit volgens mij wel veranderd, daarbij slagen alleen de deelnemers tot een bepaald rangnummer.’ Zou je een kort beeld kunnen schetsen van hoe de opleiding in elkaar zit in Gent? ‘De opleiding duurt zoals ik al zei zes jaar, waarvan de eerste vierenhalf jaar op theorie gericht is en de laatste anderhalf jaar eigenlijk alleen maar uit stages bestaat. De eerste twee jaar bouwt voort op de kennis van de middelbare school (bètavaardigheden) en behandelt voornamelijk de fysiologie van het lichaam en de tweeënhalf jaar daarna gaat vooral over ziekteleer. In de eerste viereneenhalf jaar zijn er sporadisch practica, zoals bijvoorbeeld een huisartsstage van een week.’

6 Is er in jouw opleiding de mogelijkheid tot het volgen van een buitenlandstage? ‘Jazeker, je kan twee of drie stageblokken van vier weken volgen in het buitenland. Binnen Europa kan dit via het Erasmusprogramma en buiten Europa kan dit bij een aantal bevriende universiteiten van Gent, waardoor je ook in Bolivia, Ethiopië en Kenia bijvoorbeeld stage zou kunnen lopen. Nederland staat ook hoog aangeschreven als stageplek, ik ken medestudenten die in Gouda en Tilburg stagegelopen hebben.’ Hoe vaak heb jij een tentamen? ‘In de bachelor heb je twee keer per jaar een stuk of vijf tentamens, de ene keer in januari en de andere keer in juni, dus na elk semester. Als je dingen moet herkansen is er of course nog een derde tentamenperiode eind augustus. Tijdens de stageperiodes zijn er geen examens, maar aan het einde van de zes jaar durende opleiding zijn er wel meerdere examens die alles wat je geleerd hebt toetsen, dus praktische skills, klinisch redeneren en algemene geneeskundige kennis. Het lijkt me wel heftig om net als jullie in de bachelor om de maand een tentamen te hebben, maar wel fijn dat je dan niet zo veel stof in een keer hoeft te leren.’ Zitten er veel Nederlanders bij jou op de opleiding? ‘Nee gek genoeg niet, ik schat dat er maar vijf Nederlanders in mijn jaar zitten. In Antwerpen en Leuven zijn er volgens mij veel meer. Ik snap niet waarom er in Gent zo weinig zijn, ze zijn hier zeker welkom, daar niet van haha.’ Wat is jouw stereotypebeeld van Nederlanders? ‘Goh nu moet ik even goed op mijn woorden gaan letten… Naar mijn mening zijn Nederlanders heel erg recht door zee, ze

durven meteen hun ongezouten mening recht in iemands gezicht uit te spreken. Vlamingen daarentegen zijn wat meer van het ‘verbloemen’ van hun mening. En natuurlijk zijn Nederlanders over het algemeen lang.’

Wat voor soort activiteiten organiseert jouw studentenvereniging? ‘Chimes is zoals ik al zei een studentenvereniging voor geneeskundestudenten die geïnteresseerd zijn in de chirurgie. Wij organiseren diverse activiteiten, zoals lezingen van specialisten en workshops waarbij studenten bijvoorbeeld kunnen leren hechten. Elke zomer hebben wij ook een Summerschool, waarbij de deelnemers ergens in de vakantie een week lang meerdere aspecten van de heelkunde kunnen leren kennen.’ Hoe is het studentenleven in Gent? ‘Erg levendig! Donderavond is hier de avond om uit te gaan hier, aangezien de meeste mensen op kots (dat is Vlaams voor studentenkamers) verblijven en zij dus in het weekend vaak terug naar hun ouders gaan. Een leuke plek om uit te gaan is de Overpoort, daar zijn veel clubs en cafés, dus als je een keer Gent bezoekt zou ik vooral daarheen gaan. Op andere dagen doordeweeks organiseert de VGK (Vlaams Geneeskundig Kring, een Vlaamse geneeskundevereniging) soms ook wel dingen als borrels.’ In Amsterdam heb je veel roeiverenigingen, is er in Gent een sport die populair is onder de studenten? ‘Niet echt eigenlijk, er worden hier wel veel sportwedstrijden georganiseerd tussen faculteiten, waardoor je soms bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd hebt tussen rechten en geneeskunde, wat altijd wel een hele happening is.’

7 Is er iets waarin Gent qua geneeskundeopleiding erg verschilt van de andere universiteiten? ‘In Gent is er in vergelijking met andere Vlaamse plekken meer focus op praktijk, hoewel het in vergelijking met Nederlandse opleidingen nog steeds erg gericht op theorie is. Ik hoor vaak van specialisten dat de studenten uit Gent over het algemeen erg praktisch ingesteld zijn.’ Wat vind jij tot nu toe het hoogtepunt van je opleiding en van je tijd met Chimes? ‘Poeh dat is een lastige vraag, de stages van mijn opleiding vond ik zeker leuker dan de theoretische gedeeltes. Het hoogtepunt met mijn studentenvereniging vond ik toch wel het organiseren van de Summerschool heelkunde, het was ontzettend stressvol, maar toen het eenmaal klaar was gaf het erg veel voldoening.’

Ben jij als voorzitter van Chimes Gent veel tijd per week kwijt aan activiteiten organiseren? ‘Jazeker, ik zit nu drie jaar bij het bestuur, de eerste twee jaar deed ik voornamelijk de promotie rond activiteiten en de communicatie met studenten en instanties. Momenteel ben ik voornamelijk bezig met leiderschap, dus het organiseren van vergaderingen en coördineren van activiteiten. Ik vind het lastig om te schatten hoeveel ik eraan kwijt ben per week, want we vergaderen een keer per twee weken en organiseren een activiteit per twee weken, maar ik ben er sowieso wel elke dag mee bezig ja. En natuurlijk is deze vereniging belangrijk voor mijn sociale leven en interesses, dus ik werk er altijd met veel plezier voor.’ Veel dank aan Anne-Sophia (links) voor dit interview! Mocht je geïnteresseerd zijn in haar studentenvereniging, deze is te vinden op Instagram onder de naam chimesgent.

Door Daphne Donkers

Fyrous Kider

Het is de droom van vele studenten: studeren in een ver land, nieuwe (internationale) mensen ontmoeten, een nieuwe taal leren en een andere cultuur ontdekken. Duizenden studenten per jaar vertrekken naar het buitenland om daar te studeren en hun persoonlijke ontwikkeling te boosten. Maar hoe zit dat nou eigenlijk met de mogelijkheden die je hebt als student? En is dat niet ontzettend duur? De Vrije Universiteit heeft het mogelijk gemaakt om in het buitenland te studeren tijdens de studie die je in Nederland volgt. Ook is het mogelijk om verschillende uitwisselingen te doen of tijdelijk een extra cursus -naast je studie- in het buitenland te volgen. Er zijn een aantal opties om te studeren in het buitenland: 1. Het is mogelijk om een uitwisseling te doen tijdens je bachelor; tijdens het eerste semester van je derde jaar kun je op uitwisseling gaan in het buitenland en hier volg je vakken voor 30 ECTS (studiepunten). Voor vertrek moet je minimaal 90 ECTS hebben. Dit kan verschillen per studie.

2. Een uitwisseling doen tijdens je master; je moet hiervoor 12 ECTS hebben. Let hierbij wel op dat je bij een eenjarige master - mocht je geen geneeskunde doen - niet in Europa op uitwisseling kan. 3. Je kunt ook in het buitenland studeren als “free mover”. Je regelt dan de periode in het buitenland helemaal zelf. Het nadeel hieraan is dat je, naast de universiteit in het buitenland, óók nog steeds ingeschreven staat bij de Vrije Universiteit en dus dubbel collegegeld betaald. 4. Je kan ook een stage in het buitenland regelen door VU International Office. Bij het VU International Office kunnen zij in een aantal gevallen een beurs voor je regelen. Binnen Europa gaat dit meestal om de Erasmus+ beurs voor stage, buiten Europa gaat dit om de Fondsendeskbeurs. 5. Summer of winter school: In plaats van een heel semester kun je ook een korte cursus in het buitenland doen in de zomervakantie (summer school) of kerstvakantie (winter school). De meeste universiteiten bieden summerschools van 2 tot 6 weken, in verschillende vakgebieden. De kosten hiervoor verschillen

9 per cursus. Soms kun je korting krijgen bij programma’s van de partneruniversiteiten van de VU. 6. Een summer of winter school volgen is een goede optie waar veel studenten nog niet van af weten. Tijdens een Summer School programma vergroot je je academische kennis, ontmoet je internationale studenten, bereid je je voor op een master en leer je over een nieuwe cultuur. Daar bovenop kun je in veel gevallen zelfs credits ontvangen voor de vakken die je tijdens de Summer School volgt, als je goedkeuring ontvangt van je Examencommissie. 7. Master in het buitenland volgen; als je je master helemaal in het buitenland wilt volgen, moet je dit volledig zelf regelen. Er wordt aangeraden om minstens een jaar van te voren te starten met het regelen van deze master. 8. Een aantal faculteiten en/of studieverenigingen organiseren studiereizen. Zo ook de reiscommissie van de MFVU! Tijdens een studiereis doe je kennis op in het buitenland samen met je medestudenten. Het is ook mogelijk om buddy te worden van internationale studenten die in Nederland studeren. Zo ben je nog steeds in het oude, vertrouwde Amsterdam, maar wel omringd door mensen van allerlei nationaliteiten en culturen! Naast alle bovengenoemde opties zijn er natuurlijk ook andere opties buiten de universiteit om. Zo kun je in het geval van een tussenjaar tijdens je bachelor of master, ook een taalreis in het buitenland volgen, die door verschillende organisaties wordt aangeboden. Zo worden er bijvoorbeeld Engelse, Spaanse, Italiaanse, Franse en Japanse taalreizen aangeboden. Als geneeskundestudent is het via verschillende organisaties ook mogelijk om vrijwilligerswerk in het buitenland ervaring op te doen in bijvoorbeeld Latijns-Amerika, Azië en Afrika. Tijdens zo’n buitenlandse stage geneeskunde kom je in een klinische omgeving in aanraking met een grote hoeveelheid aan minder bekende ziektebeelden dan die je in Nederland ziet,

observeer je behandelmethoden die je kennis uitdagen en leer je over verschillende culturen en gebruiken. Je kan zelf kiezen naar welk land je graag wilt gaan. De prijzen verschillen per land, en per hoeveel weken je deze stage wil doen. Checklist voor in het buitenland studeren. Voordat je vertrekt naar het buitenland, is het belangrijk dat je dingen in Nederland goed regelt. Hieronder staan de belangrijkste dingen op een rijtje waar je goed op moet letten als je naar het buitenland vertrekt voor je studie. 1. Stel DUO op de hoogte van je vertrek. In sommige gevallen krijg je nog wel studiefinanciering als je in een ander land studeert. 2. Regel je visas, ESTAS, of vergunningen. 3. Sluit een goede reisverzekering af. 4. Indien je in Amsterdam op kamers woont, kun je de kamer wellicht gedurende je periode in het buitenland onderverhuren. 5. Als je langer dan 9 maanden weg bent moet je jezelf uitschrijven uit het bevolkingsregister. 6. In sommige landen zijn bepaalde vaccinaties (zo ook de corona vaccinaties/ boosters) verplicht. 7. Nederlands OV reisproduct stopzetten.

Artst worden in Amerika versus Nederland

10 Daphne Donkers

soort van specialiseren, maar deze jaren zijn redelijk te vergelijken met onze coschappen. Wel mogen wij tijdens onze coschappen al veel meer handelingen uitvoeren dan dat de Amerikaanse studenten tijdens hun internship doen. Dit komt onder andere door alle wetten en regels die in Amerika gelden maar ook door de cultuur die daar heerst.

Iedereen kent wel een Amerikaanse medische dramaserie: Grey’s anatomy, Chicago med, House, New Amsterdam, The good doctor en ga zo maar door. Er zijn wel tientallen Amerikaanse ziekenhuisseries te bedenken en we hebben er allemaal wel iets van gezien. Het gaat vooral over de romantische relaties en alles dat mis kan gaan. Maar hoe wordt je nou eigenlijk arts in Amerika en verschilt het eigenlijk heel erg met hoe het in Nederland gaat? In Nederland heb je natuurlijk de strenge selectie, waar wij gelukkig allemaal doorheen zijn gekomen, maar waar ook velen niet doorheen komen. In Amerika gaat het allemaal net even anders. Om in Amerika naar medical school te kunnen gaan moet je eerst een andere bachelor doen. Deze bachelor is de zogenaamde pre-med en moet je succesvol afronden voor je in medical school kan komen. De bachelor duurt 4 jaar. In Nederland is de bachelor die we volgen meteen geneeskunde. Na die 4 jaar bachelor in Amerika ga je dan naar medical school, dit is nogmaals 4 jaar. Van deze 4 jaar is 2 jaar preklinisch, dit zijn lessen over de praktijk en enigszins vergelijkbaar met onze bachelor. De laatste 2 jaar zijn klinisch, hierbij lopen ze dus mee in ziekenhuizen. Na deze 4 jaar medical school komt er voor Amerikaanse studenten een internship/residency. Hierbij gaan de studenten zich al een

De Amerikaanse medical student is over het algemeen een stukje ouder dan de Nederlandse geneeskunde student. Dit komt door de 4 jaar pre-medicine die zij moeten doen. Dit klinkt misschien allemaal heel ingewikkeld, maar het is voor Nederlanders toch best mogelijk om een stage te lopen in Amerika. Je zou je coschap prima in amerika kunnen doen, maar het kan wel lastig zijn om binnen te komen. Er worden hoge eisen gesteld en de cultuur in het ziekenhuis is heel anders dan in Nederland. Dit komt onder andere door het andere zorgsysteem in Amerika, maar ook doordat er in Amerika andere ziektebeelden veel vaker voorkomen dan in Nederland. In Amerika is het vrij normaal om een ziekenhuis of arts aan te klagen, dit gebeurt in Nederland ook wel, maar niet zo vaak en met veel minder grote bedragen. Mocht je dus een coschap in Amerika willen lopen is het verplicht om een aansprakelijkheidsverzekering te hebben. Daarnaast, zoals ik al eerder aangaf kan het best lastig zijn om binnen te komen bij een universiteit en ziekenhuis. Dit is het makkelijkst als je al contacten hebt in Amerika die ook in de zorgsector werken of als je iemand kent die daar een coschap heeft gelopen. Maar mocht het lukken zul je hoogstwaarschijnlijk een fantastische tijd hebben. Verwacht alleen geen George Clooney of Mcdreamy’s want die ga je waarschijnlijk niet vinden ;).

Hospitatie irritatie

Leon Verhoeven

Allereerst mijn oprechte excuses dat ik dit kostbare stukje pagina gebruik om mijn relaas te doen over het toch wel absurde fenomeen dat hospiteren heet. Ik vrees dat niemand hier werkelijk op zit te wachten, maar dat is dan weer het voordeel van bij InVUus zitten: je kan iedereen die dit blad leest ongevraagd lastigvallen met jouw hersenspinsels. De irritatie begint meestal al bij het lezen van de advertenties in de facebookgroepen van Uilenstede, die vaak niet veel geïnspireerd zijn dan: ‘Wil jij bakken trekken met Peter? En wil jij mario barf spelen met Anna? Stuur dan een email naar eenheid513@gmail.com waarin je jezelf omschrijft als een cocktail en wie weet nodigen wou jou uit voor de hospi!!!‘. Ten tweede ben ik er om onduidelijke redenen tot dusver nog nooit in geslaagd om op tijd te komen voor een hospi, wat de volgende irritatie oplevert: bij het betreden van de typische Uilenstedewoonkamer zijn alle ogen instant gericht op jou, waardoor er bij mij persoonlijk in milliseconden al sprake is van een levensbedreigende tachycardie. Alsof je een brugklasser bent die te laat komt op de eerste

schooldag en de klas betreedt met je shirt binnenstebuiten (true story). Vervolgens kijk je de kring rond die zich heeft gemanifesteerd en het blijkt dat jij met 13 anderen moet gaan concurreren om een kamer, echt fantastisch! De eerstvolgende irritatie na het geforceerde voorstelrondje uit zich in het constant moeten herhalen van jouw levensverhaal voor de verschillende bewoners van de eenheid. Je medehospitanten worden natuurlijk ook aan dit lot onderworpen, waardoor je aan het eind van de avond in staat zou kunnen zijn om de identiteit van minstens vier personen compleet over te nemen. Daarnaast moeten ze bij de ondervraging ook altijd voor de originaliteit een volstrekt idiote vraag stellen als: ‘Als welk stuk fruit zou jij jezelf omschrijven?’, alsof ik daar ooit ook maar een enkele seconde bij heb stilgestaan. Maar afgezien van deze irritatiefactoren zijn de hospitaties meestal zeer gezellige avonden en is het een goede manier van netwerken, dus ik geef nog niet op. (PS: mocht er toevallig een kamer vrijkomen op jouw eenheid op Uilenstede, hit me up!)

Interview met een student uit Sint Maarten

Taina Bouw

In dit interview ben ik in gesprek gegaan met Rani Raghosing, zij is een tweedejaars geneeskunde studente aan de VU afkomstig van Sint Maarten. Ze vertelt over hoe het is om hier te studeren en laat ons kennismaken met Sint Maarten. Zou je jezelf kunnen voorstellen? Ja natuurlijk, ik ben Rani, geboren en getogen in Sint Maarten. Mijn ouders komen uit Suriname, hierdoor spreken we thuis Nederlands. In Sint Maarten wordt eigenlijk alleen maar Engels gesproken, ondanks dat het eiland een onderdeel is van het Koninkrijk der Nederlanden. Hoe ben je op het idee gekomen om aan de VU te studeren en niet in het land waar je woonde destijds? Op Sint Maarten heb je niet echt hoge scholen. De vervolgopleidingen zijn vooral gericht op de praktijk, wat we hier in Nederland mbo noemen. Er is wel een soort van Amerikaanse universiteit, het heet the medical university, hier komen rijke Amerikaanse studenten voor een paar exchange semesters. Als inwoners van Sint Maarten kan je hier een paar semesters gratis studeren, mits je al een Bachelor of Sciences op zak hebt. Ik heb wel getwijfeld of ik dit zou doen, maar ik heb het uiteindelijk niet gedaan omdat het te veel tijd kostte. Mijn ouders zijn beide arts, dus het werd wel een beetje verwacht dat wij (mijn 2

zusjes en ik) ook naar het hbo of universiteit gingen. Hierin had ik eigenlijk twee keuzes: studeren in Nederland of in USA. Twee dingen haalde me over om naar Nederland te gaan: het collegeld is veel goedkoper en in de USA heb je eerst een Bachelor of Sciences nodig om in medical school te komen. Eerst heb ik meegedaan aan de loting in Maastricht, hiervoor kon ik de selectietoets op Curacao maken. Hier kwam ik niet binnen, het jaar erna heb ik meegedaan bij de VU en kwam ik wel binnen. Sindsdien woon en studeer ik in Amsterdam. Verder was de selectie gelijk aan studenten die uit Nederland zelf komen. Ik moest wel een dossier inleveren met de uitgebreide beschrijving van vakken die ik heb gevolgd in Sint Maarten.

Hoe verliep voor jou de selectie tot geneeskunde aan de VU? Op Sint Maarten heb ik op een Nederlandse middelbare school gezeten. Ook hier was, hoe we het in Nederland noemen, de mavo het grootste deel van de leerlingen. In de tweede van vwo zaten we met z’n zevenen in de klas. Het niveau moet gelijk staan aan

13 het vwo in Nederland, hierdoor kon ik mij op de normale manier aanmelden aan de VU. Het was wel moeilijk, omdat ik alles alleen moest doen, ik kende niemand die mij kon helpen. Bij de tweede keer selectie ging het makkelijker, omdat ik toen beter wist aan wie ik hulp kon vragen.

Heb je altijd al geweten dat je dokter wilde worden? Ja, ik wist in de 6e van de middelbare school zeker dat ik dokter wilde worden. Natuurlijk door mijn ouders wist ik beter wat het vak inhoudt. Heb je een culture shock ervaren? In het begin toen ik in Nederland kwam was ik erg gefocusst op mijn Nederlands. Ik had een beetje een accent en ik gebruikte soms Surinaamse woorden. Ik gebruikte bijvoorbeeld het woord ijskast i.p.v. vriezer. Daarnaast zijn we op Sint Maarten meer gericht op het samen zijn en merk ik dat in Nederland het veel meer op jou als individu gericht is. Ik kan dit denk ik het beste weergeven met een voorbeeld in een restaurant. Op Sint Maarten bestellen we allemaal gerechten, delen we alles en betalen we om en om, hier in Nederland wordt vaak een gerecht besteld, eet je het zelf op en betaald iedereen individueel. Op zich is dit wel fijner als student, maar het is wel wennen. Het is ook wel zwaar geweest, ik had last van heimwee en mistte mijn ouders en zusjes. Gelukkig is inmiddels een van mijn zusjes nu in Nederland om te studeren en aankomende zomer komt mijn andere zusje ook. Mijn ouders heb ik ook vaak kunnen zien in corona tijd, het was toegestaan om vrij te reizen in het Koninkrijk van Nederland. Hierdoor heb ik ook een tijdje online lessen kunnen volgen op Sint Maarten Weet je of je na je studie in Nederland zou willen blijven of terug gaat naar Sint Maarten of naar een ander land? Ik heb geen behoefte eraan om terug te gaan naar Sint Maarten, tenminste niet voor langere tijd en natuurlijk wel om mijn familie en vrienden te bezoeken. Maar niet om daar later als arts te gaan werken. Op Sint Maarten is er bijna geen

nascholing in de geneeskunde, je punten voor je BIG registratie worden niet bijgehouden. Je mag dan wel wel werken als arts, maar je verliest je registratie en kan dan niet bijvoorbeeld terug naar Nederland om daar te werken als arts. Ook houd ik erg van studeren en altijd meer bij te leren, dit wil ik dan niet missen als ik op Sint Maarten woon terwijl ik ook de mogelijkheid heb om bijvoorbeeld in Nederland te wonen. Alhoewel door corona veel bijscholingen ook online werden gehouden en misschien als dit blijft de keuze wel iets moeilijker wordt. Maar dit is allemaal nog voor de toekomst.

Dan mijn laatste vraag, zou je wat kunnen vertellen over Sint Maarten als eiland in het algemeen? Mijn moeder legt de relatie tussen Sint Maarten en Nederland altijd op de volgende manier uit: Vroeger was Sint Maarten het inwonende kindje van Nederland en nu is het kind uit huis. Sint Maarten is niet onafhankelijk van Nederland, maar heeft wel z’n eigen ministers en gouverneur (deze wordt door de koning gekozen). Sint Maarten is niet zo populair onder de Nederlandse toeristen als bijvoorbeeld een Curacao. Dit komt denk ik doordat de ticketprijzen naar Sint Maarten veel duurder zijn en de prijzen op het eiland liggen ook veel hoger dan op een Curacao of Aruba. Op Sint Maarten zien we vooral Amerikaanse toeristen en betalen we ook met de Amerikaanse dollar. Ondanks dit allemaal is het echt een schitterend eiland en zeker de moeite waard om een keer te bezoeken! Er zijn prachtige stranden, veel onontdekte plekken en mooie natuur. De bevolking op het eiland is erg divers, er zijn geloof ik 40 nationaliteiten. Je kan ook een coschap of stage op Sint Maarten doen. Zelf zou ik dit niet doen, omdat ik het andere studenten meer gun dan ikzelf. Wel zou ik de rest van de wereld meer willen ontdekken. Taina: Ik wil Rani heel erg bedanken voor dit openhartige interview en inkijkje in haar leven. Het was een erg gezellig en leuk gesprek.

Geneeskunde in Nederland

14 Simone Liesveld

Allereerst een goed weetje, geneeskunde aan de VU is een van de beter beoordeelde medicijnenstudies, dus dat hebben we alvast lekker meegenomen :) Wat algemene info: er zijn acht universiteiten in Nederland die geneeskunde aanbieden. Ze zijn allemaal verbonden aan universitaire ziekenhuizen en bieden min of meer dezelfde opleiding aan. Veel geneeskunde studies gebruiken de competenties als leidraad. Ze willen dokters opleiden die medisch deskundig zijn, communicatief sterk, goed kunnen samenwerken, leiderschap tonen, maatschappelijk handelen, wetenschappelijk denken en professioneel zijn. Taal Geneeskunde is inmiddels een van de weinige Nederlandstalige studies in Nederland. Maar aan de universiteit van Maastricht kan je zelfs deze studie in het Engels volgen; the BSc International track in Medicine. Selectie & Toelating De meeste plekken zijn er in Groningen en de minste in Utrecht, in totaal zijn er 2785 plekken en vaak 3 à 4 keer zoveel aanmeldingen. De UvA en de Erasmus universiteit zijn de enige die geen zijinstroom hebben. Waarop geselecteerd wordt verschilt per universiteit. Sommige leggen de nadruk op cijfers, anderen op motivatie, selectie toetsen of bijvoorbeeld vrijwilligerswerk of ervaring in de zorg. Sommige universiteiten hebben ook speciale tracks voor leerlinge met extra kwalificaties, of zij die cum laude staan, dit wordt echter steeds minder. In Leiden wordt er gewerkt met de BMAT, the biomedical admission test. Toetsing & Onderwijs Aan de UvA zijn er blokken van 8 weken met deeltoetsen die punten opleveren, en individuele en team opdrachten die je cijfer bepalen. Het eerste jaar van Erasmus MC heeft drie hoofdthema’s, zij hebben aan het eind van het jaar een integratie toets waar redeneren voorop staat, denk aan een schriftelijke versie van de STAT. Bij Maastricht is er in het tweede jaar al ruimte voor keuzevakken en verschilt de toetsing per vak en kan onder andere bestaan uit presentaties (dat hoeven

ze van mij niet over te nemen hier). Leiden doet alles ongeveer hetzelfde als op de VU. Bij de Radboud universiteit in Nijmegen krijgen biomedische en geneeskunde studenten veel dezelfde lessen en doen opdrachten samen, zij zitten ook samen in coaching groepen (vergelijkbaar met onze studiegroep). Groningen pakt het vrij anders aan, bij je aanmelding kan je je opgeven voor een bepaalde learning community (LC), er zijn vier verschillende van ongeveer 100 studenten. Drie zijn er Nederlandstalig en een Engels, de opdrachten en leerlijnen worden ingevuld vanuit de visie van de LC. Stages Op de VU hebben we drie stages tijdens de bachelor; de zorgstage aan het einde van het eerste jaar (eventueel in het buitenland) en de huisartsstage en academische stage in het tweede jaar. Dit is een unicum, in veel andere universiteiten zijn er minder stages, of zijn ze korter. Al met al is er dus een grote verscheidenheid in de studies geneeskunde, maar als je het mij vraagt hebben wij het zo slecht nog niet!

‘It is me what’ Leon Verhoeven

Als er een ding is dat ik heb geleerd van werken in een verzorgingshuis, is dat ouder worden niet bepaald leuk is. Voor ouderen kan het iets heel simpels als opstaan van de wc al aanvoelen als een deadlift van 200 kilo. Mevrouw D. is zo’n iemand waarvan het lichaam niet meer vrijwillig meewerkt. Ondanks de toenemende aftakeling van haar lichaam blijft ze altijd positief stellen dat het in de oorlog allemaal veel moeilijker was, toen mensen afstanden vergelijkbaar met Tour de France-etappes op houten banden moesten fietsen om te overleven. De laatste tijd viel het mij op dat ze steeds meer trilde bij het opstaan van de wc en dat alles steeds meer tijd kostte. Mevrouw vertelde mij op een dag over haar vader, die laten we zeggen niet bepaald een PhD in Engels had en de term ‘it is me what’ vaak hanteerde. Sindsdien komt deze uitdrukking bij elke woordenwisseling tussen ons wel weer voorbij. Mevrouw D. vertelde mij dat ze zich steeds meer als een gezonken wrak begint te voelen, dat nooit meer los zou komen uit het slijk van de zeebodem. Deze opmerking deed mij denken aan een museum op Terschelling, waar je opgedoken buit uit wrakken kunt bewonderen genaamd Het Wrakkenmuseum (wat overigens de perfecte naam voor een bejaardentehuis zou zijn, dit geheel terzijde). Laatst moest mevrouw weer naar de wc en lukte het haar niet om op te staan. Toen probeerde ze het nog een keer. En nog een keer. Na nog een grote krachtinspanning gaf mevrouw op en keek mismoedig voor zich uit. Er volgde een moment van stilte. Toen keek ik haar aan en zei zachtjes: ‘it is me what’. Toen brak er een zuinige glimlach door op haar gezicht.

Horoscoop

16 Taina Bouw

Ram De komende tijd staat voor jou in het teken van de liefde en dromen. Misschien wel de liefde van je dromen? Houd je ogen goed open en sta open voor nieuwe mensen die je gaat ontmoeten. Stier De komende tijd staat voor jou in het tegen van verrassingen en onrust. Dit kan voor jou een teken zijn dat er iets moet veranderen. Het hoeft niet groots, kleine veranderingen zijn ook precies goed. En als ik je een tip mag geven, koester je vriendschappen en houd ze dicht bij je. Tweelingen De planeet Mercurius zal je de komende tijd begeleiden. Dit staat voor nieuwe inzichten, mogelijkheden en kansen. Maak verbinding met mensen, plaatsen en emoties die je zal leidn tot deze nieuwe ervaringen. Kreeft Je zal aankomende tijd een sterke verbintenis voelen met de emoties van anderen. Je zal het gevoel hebben dat je meer de emoties voelt van een ander dan van je zelf. Dit zal zeker niet makkelijk zijn, maar jij weet ermee om te gaan.

Leeuw Het wordt een romantische tijd voor jou, in alle opzichten. Veel positiviteit komt jou kant op, maar ook zullen er minder leuke dingen uit het verleden opgerakeld worden. En als je al van plan bent om een verre reis te maken, dan is het verstandig om die nu al te plannen. Maagd Je zult af en toe het gevoel hebben alsof je niet op vaste bodem staat, alsof de grond onder je weg zakt. Vertrouw erop dat het goed komt, ga je hart achterna en je zal je beter voelen. Je hebt plannen genoeg, maar werk ze dan ook in de details uit. Weegschaal It’s all in the name, de komende tijd wordt een tijd van evenwicht zoeken. Je zal merken dat de mensen om je heen zich meer naar jou gaan bewegen. Dit kan de goede kant op gaan, maar ook de mindere kant. Kijk dus goed uit hoe je ermee omgaat! Schorpioen Je zal waarschijnlijk te maken krijgen met mensen en zaken uit het verleden. Ga erop in en ga een gesprek aan om de unfinished business aan te pakken.

Steenbok De aankomende tijd voor jou wordt een creatieve periode. Laat je ideeën de vrije loop en zie wat voor mooie dingen hieruit voort kunnen komen. Je zal van de begaande paden durven af te gaan en nieuwe plekken ontdekken. Waterman Je zal meer na gaan denken over de toekomst. En dit moet ook wel, want voor je het weet is het zover. Denk na over wat je wil gaan doen, wat je wil bereiken en ook vooral over wat je niet wil. Vissen Voor jou is het de komende periode een zoektocht naar liefde, vriendschap en balans. Hoe ga je je leven invullen, waar besteed je je tijd aan en aan wat niet. Denk er rustig over na en bespreek het met je naasten.

Wat staat er voor jou in de sterren?

Boogschutter Je zal weer meer grip op je leven gaan krijgen in de aankomende tijd. Ook al had je misschien het gevoel dat de laatste tijd het vuur in je wat meer geblust was, nu zal het weer oplaaien.

Leeg blijven voor activiteitenpagina

Leeg houden voor foto pagina

Interview minor in het buitenland

22 Simone Liesveld

Allereerst, waar ben je nu? Momenteel ben ik in Stockholm, de hoofdstad van Zweden. Hier heb ik een halfjaar parallelle tweedejaarsvakken van het Biomedicine programma aan het Karolinska Institutet gevolgd. Wanneer bedacht je dat je naar het buitenland wilde en waarom? Ik wilde eigenlijk altijd al een keertje ervaren hoe het is om nu echt op mijzelf te zijn en in het buitenland te wonen. Het idee om voor het eerst naar het buitenland te gaan ontstond op de middelbare school, toen mijn Chinees docent mij informeerde over een studiebeurs waar ik in aanmerking voor kwam, dit gaf mij de mogelijkheid om een halfjaar in China te studeren. Op dat moment zag ik het alleen niet zitten om in mijn eentje als 18-jarige in het buitenland te wonen. Dat idee veranderde tijdens mijn eerste jaar van de bachelor, toen de mogelijkheid zich voordeed om in het tweede jaar naar Zweden toe te gaan (deze uitwisseling dus). In het begin stond ik hier nogal sceptisch tegenover (immers, wat valt er in Zweden te beleven? Waarop ik nu zou antwoorden: “heel veel!”, maar goed dat wist ik toen natuurlijk nog niet). Ook dacht ik dat ik zo’n uitwisseling nooit aan zou durven. Echter, toen ik de verhalen hoorde van de ouderejaars en iemand van het Karolinska over Zweden kwam vertellen, wist ik het zeker: ik wil – nee herstel – ik moet naar Zweden toe. En toen was het een kwestie van een goed verhaal op papier neerzetten en natuurlijk het geluk hebben om gekozen te worden. Heb je nog tips voor dingen die goed staan op je cv? Om eerlijk te zijn ben ik eigenlijk nooit zoveel bezig met mijn cv. Zeker nu ik hier ben vind ik het belangrijk om de tijd en energie te besteden aan dingen die ik op dit moment belangrijk en leuk vind en niet alleen te focussen op het einddoel. Als je je alleen maar focust op een einddoel, dan bevind je je eigenlijk in een sneltrein met een geweldig uitzicht, maar dan vergeet je te genieten en naar buiten te kijken. Mijn tip is om je niet zoveel zorgen te maken over je cv, maar vooral dingen te doen waar je blij van wordt. Want als je over 20 jaar terugkijkt, realiseer je je dat het niet de momenten zijn dat je streed om een mooi CV die je blij maakten, maar alle momenten die je daarbui-

ten deed. Althans, dat is mijn mening. Alhoewel ik moet toegeven dat een exchange naar het buitenland zeker niet slecht staat op je cv . Wat was je grootste ‘culture shock’? Lastige vraag! Enerzijds komt de Zweedse cultuur erg overeen met Nederland (zeker omdat het allebei Westerse landen zijn), maar anderzijds zijn er veel verschillen te vinden tussen de Zweedse en Nederlandse cultuur, met name wat betreft de werkmentaliteit. Iets wat mij namelijk al gauw opviel is hoe relaxt iedereen hier is. • De werkdruk is veel hoger in NL. In Zweden is echt letterlijk iedereen relaxt. o Je hebt hier geen zelfstudie, wat echt top is. • De focus op persoonlijke ontwikkeling. Dat staat hier echt centraal. o Ik hoorde dat mensen hier promoten om een tussenjaar te nemen zodat je de tijd hebt voor jezelf. o Vroege mogelijkheid tot stages, zodat je ook kunt ontdekken wat jij leuk vindt en wat jij bij jezelf vindt passen. • Zweden kunnen echt niet organiseren. Ze kijken wel wanneer dingen gebeuren. o Soms heel frustrerend, maar ook wel erg grappig . o Het is in ieder geval wel een mooie mentaliteit, want als je al ver van tevoren met iets bezig bent maak je je eigenlijk 2x zoveel zorgen of heb je 2x zoveel stress dan wanneer je hier gewoon pas last minute mee bezig bent. • In Zweden vertrouwen ze je heel erg. o Als je dingen leent (bijvoorbeeld schaatsen huren) verwachten ze dat je het wel ooit een keer komt terugbrengen. Geen borg, niets gecheckt etc. (bijv. ik hoorde van de medische exchangestudenten dat ze bij coschappen vaak 1-op-1 begeleid werden door een arts en dat ze regelmatig pauze mochten nemen) Een ander ding is hoeveel vertrouwen de Zweden hier in elkaar hebben! Waar in Nederland meer een prestatiecultuur heerst en dingen soms á-la-minute moeten gebeuren, staat in Zweden persoonlijke ontwikkeling centraal. In Zweden plannen ze de zaken niet zoveel vooruit (ik geef toe, soms wel onhandig, bijvoorbeeld als je over 2 dagen een optreden hebt en dan pas het repertoire

bekend wordt gemaakt, maar het is ook wel erg fijn om met het nu bezig te zijn en niet zoveel met het later). Ook hebben ze hier geen brood! Althans alleen vies fabrieksbrood. Als Nederlander die iedere dag met brood lunchte en ontbeet was dit wel wennen. In Zweden eten ze vaak Knäckebröd bij het ontbijt. In de supermarkten kun je ook gigantische ´knäckebrödwielen´ vinden. Het knäckebröd is hier ook echt veel beter dan de crackers die we in Nederland hebben. Zijn er dingen die je wil meenemen naar Nederland? Gebruiken of eten etc. Nu ik er zo over nadenk zijn dat best wel wat dingetjes. Allereerst hebben ze in Zweden de gewoonte om ´fika´ te houden. Dat is een Zweedse benaming voor je bezigheden opzij leggen en in plaats daarvan pauze te houden met koffie of thee met gebak (kladkakka, kannelbullar). Het is zelfs zo populair dat ze er zelfs een werkwoord voor hebben, namelijk fikar. Die Zweedse cultuur, van even het werk opzij leggen en even de tijd voor jezelf nemen, is echt iets dat wij in Nederland ook meer over zouden moeten nemen. Daarnaast is fika ook echt gewoon heel erg lekker en vind ik dat we hier ook wel iedere dag fika verdienen. In Zweden is het erg belangrijk om in beweging te blijven en om buiten te zijn. In de stad Stockholm zijn er heel veel parken en natuurgebieden, die soms om de hoek te vinden zijn. Hier lopen herten, konijnen en eekhoorns. In Nederland zouden ze ook echt meer van dit soort parkjes moeten hebben en beweging en buiten zijn veel meer moeten promoten. Ook hebben leerlingen vaak buiten les. Dit zou ook wel tof zijn. Ook de universiteit geeft zo zijn eigen draai aan het bewegen promoten: zo hebben ze twee keer per jaar een gratis sportdag waarop je onder andere kunt klimmen, ijshockeyen of skiën. Ze hebben ook een gratis sportschool, waar je ook gratis sportlessen kunt volgen of personal trainers kunt inhuren. Dit zou ook wel in Nederland zo moeten zijn. Toegankelijkheid en inclusiviteit: Zweden is echt super toegankelijk voor mensen met een handicap (bijvoorbeeld voor mensen in een rolstoel, iedere deur zo een beetje kan automatisch open en de stoep kom je makkelijk op en af met een rolstoel) en ook erg inclusief: er zijn bijvoorbeeld equal treatment committees. Ook is er gratis speciale hulp als je bijvoorbeeld een beperking hebt. Ordningsvakt die in de metro checkt of iedereen

oke is en een dergelijke groep checkt soms ook in clubs of het met iedereen goed gaat. De cultuur van dat je eigen ontwikkeling centraal staat, dat je de tijd mag nemen voor dingen, dat je niet alleen bezig hoeft te zijn met studie etc. maar vooral andere dingen moet doen en de relaxte houding (dus niet ‘alles moet nu gebeuren’, maar je kijkt maar wanneer jou dat allemaal uitkomt of het is niet erg dat het wat later is) En ook weer het vertrouwen in elkaar dat de mensen hier hebben. Dit varieert van een sneeuwscooter met de sleutel erin onbeheerd achterlaten bij een drukke plek tot het feit dat hier eigenlijk niks gecheckt wordt, zoals inschrijvingen voor evenementen. Ook hoef je geen studieruimtes bijvoorbeeld te boeken, maar kijk je gewoon of die leeg is of niet. Kortom, alles is hier gewoon heel relaxt en open en dat is erg fijn! In Zweden zijn ook veel sociale voorzieningen, zoals gratis schaatsbanen in de stad gedurende de hele winter, de ordningsvakt dus, activiteiten zoals een cultuurnacht waarin alle musea en ook vasamuseum en abbamuseum gratis entree hebben. Tips om nieuwe vrienden te maken als je de taal niet spreekt? Durf erop uit te gaan! Probeer zoveel mogelijk te participeren in evenementen en activiteiten, of organiseer ze zelf. Alleen zo leer je nieuwe mensen kennen. Mij hielp het ook erg om mij aan te sluiten bij kleine clubjes. Zo ben ik bij een strijkersensemble gegaan en heb ik mij bij het floorballteam van de universiteit aangesloten. Daarnaast moet je ook niet bang zijn om nummers uit te wisselen en mensen om hun insta te vragen, want alleen zo leg je contact en kun je dat ook verder uitbreiden. Ik had wel het geluk dat er eigenlijk alleen maar internationale studenten in mijn jaar zaten. Zweeds werd daarom toch niet zo vaak gesproken. Ook spreekt iedere persoon in Zweden Engels, zeker de studenten. En mocht er dan toch een keer wat Zweeds inglippen, Zweeds is basically de ‘stonks-meme’ versie van het Nederlands, dus ook zonder Zweeds te kunnen spreken kun je er nog aardig wat van begrijpen. Hoe regel je accommodatie? Ik zat in een luxepositie dat ik mijn accommodatie vanuit de universiteit via ‘KI housing’ kon regelen. Deze organisatie van de universiteit reserveert, als je je op tijd inschrijft, een kamer voor je bij een Zweedse huisvester. Ook hebben ze hun eigen accommodatie. Ik hoefde dus helemaal niet lang te zoeken en kreeg al een paar maanden voor mijn vertrek een kamer aangewezen op een toplocatie.

Ik was met 7 minuten midden in Stockholm en kon konijnen, herten en eekhoorns vanuit mijn raam zien. Ook had ik een bos en een meer naast mijn huis en zat er een sauna in mijn studentenhuis. Ik had mijn eigen badkamer, maar deelde de keuken met andere internationale studenten. Kan je al een beetje Zweeds? Jag talar pytelite Svenska. Aan het begin van mijn verblijf heb ik een 10-weekse taalcursus op kosten van de universiteit kunnen volgen. Helaas leerde je niet zo heel veel tijdens deze cursus, waardoor mijn Zweeds vrij beperkt is gebleven. En zelf was ik net iets te druk bezig met andere dingen waardoor ik niet meer de tijd heb gehad om mij verder te verdiepen in die taal. Ook spreekt iedereen in Zweden prima Engels en is Stockholm een erg internationale stad. In mijn gebouw woonden ook alleen maar internationale studenten. Hierdoor heb ik ook eigenlijk nooit echt de behoefte of noodzaak gevoeld om Zweeds te leren spreken. Is het leven op de universiteit anders? Manier van lesgeven/toetsen/aanwezigheid plicht etc? En zo ja, zijn er dingen die wij anders zouden moeten doen? Er zijn zeker verschillen te vinden tussen de Nederlandse universiteit en de Zweedse universiteit. Ten eerste heerst er een veel informelere sfeer tussen student en docent. Veel studenten spreken de docent met de voornaam aan of maken een klein praatje met de docent als ze die tegenkomen. Ten tweede zijn de toets tijden veel langer. Waar ik in Nederland vrijwel altijd wel de volledige toetstijd nodig had, ben ik samen met eigenlijk alle studenten, hier vaak al na 1 tot 1,5 uur klaar. Verschil zit ‘m in dat ze hier in Scandinavië vaak extreem lange toets tijden geven, om iedereen de kans te geven om rustig het examen af te maken. Terwijl in Nederland de tijdsdruk vaak ook deel uitmaakt van de toetsing. Een derde verschil in Nederland zit ‘m in de zelfstudie. Hier hebben ze alleen colleges en een eventuele werkgroep voorbereiden staat ingeroosterd en doe je met een groepje, wat betekent dat je na je colleges of werkgroep helemaal klaar bent met de studie. Hierdoor had je enorm veel tijd om ook dingen naast je studie te doen. Ten vierde kon je hier best wel makkelijk onder je verplichtingen uitkomen. Als je je verslapen had en daardoor een hele bijeenkomst had gemist of toevallig een vakantie had gepland tijdens verplichte bijeenkomsten (aan beide heb ik mij schuldig gemaakt), maakten ze er eigenlijk totaal

geen probleem van. Ten vijfde waren de practica hier extreem klinisch, zo moesten we elkaar injecteren met lokale verdovingen of moesten wij naar elkaars hartgeluiden luisteren. Ten zesde was Zweden veel meer stampen. Colleges bestonden eigenlijk uit losse feitjes (overigens spraken mensen echt sloom) en inzicht speelde niet echt een rol. Je moest gewoon voor het tentamen de feitjes kennen, waar in het tentamen dan letterlijk naar werd gevraagd. Persoonlijk vind ik dat wij die cultuur van rust nemen en een leven dat niet alleen om de studie draait wel over mogen nemen. Ik merkte dat ik door mij te distantiëren van de studie, eigenlijk een veel gelukkiger mens werd. Ben je al eerder naar het buitenland geweest voor je studie/middelbare school? Tijdens mijn middelbareschooltijd ben ik in de vierde klas voor het vak ‘Chinese taal en cultuur’ op een uitwisseling geweest naar China. Hier verbleef ik een deel van de reis in een gastgezin. Het jaar daarna verbleef een Chinese leerling een paar dagen bij mij. Hoewel de cultuurverschillen natuurlijk soms even wennen waren, heb ik enorm veel van deze ervaring geleerd. En het is natuurlijk altijd leuk om nieuwe mensen over de wereld te leren kennen en om van elkaars cultuur te leren. Daarnaast ben ik in de vijfde klas voor 24 dagen op rondreis geweest door Griekenland. Deze reis bestond niet alleen uit oude archeologische sites bezoeken, maar ook uit vele wandelingen door de Griekse landschappen. Ook ben ik voor school naar CERN, Taizé, Ieper en Parijs geweest, dus al veel internationale ervaring! Wil je verder studeren in het buitenland? Absoluut! Deze paar maanden heb ik echt de beste tijd van mijn leven gehad en heb ik mij op persoonlijk vlak erg kunnen ontwikkelen. Ook heb ik veel nieuwe vriendschappen gesloten en heb ik veel over verschillende culturen geleerd. Het lijkt mij erg gaaf om nog een keertje in Schotland of in Frankrijk een stage te doen. Ook zou ik graag nog een keertje terug willen komen naar Zweden. Gelukkig kan ik voor mijn minor ook weer naar het buitenland toe, al is dat maar voor twee weken. En heb je nog een leuke anekdote? • In het buitenland staan de Nederlanders bekend als het volk dat bij de lunch een simpele boterham nemen, iets wat door de internationale studenten hier maar als karig wordt beschouwd • Op deze universiteit hebben ze letterlijk in iedere ruimte iets van 8+ magnetrons

Interview psychologie student Marcia Sijbrands

Bahar is een 23 jarige psychologiestudent en werkt daarnaast als recruiter. Verder zijn haar hobby’s skaten en zingen. Ze is een echt gezelligheidsmens, houdt van feesten en een drankje doen. Op haar 19de is Bahar samen met haar moeder en zusje vanaf de Iraanse hoofdstad Teheran verhuisd naar Nederland. Toen ze hier kwam heeft ze voor haar psychologie studie een pre-university gevolgd. Waarom heb je ervoor gekozen om in Nederland te gaan studeren? Mijn moeder is getrouwd met een Nederlandse man, daarom zijn we naar Nederland verhuisd. Tijdens het verhuizen was ik 18/19 en dus de leeftijd om te gaan studeren. Dit kwam goed uit, omdat Nederland welvarend is en de universiteiten hier goed zijn.

Wat vind je van de studie? Prachtig! Psychologie is echt mijn vakgebied. Het hele doel dat het leven kan worden samengevat in interpersoonlijke interactie en psychologie de sleutel is om deze interacties te verbeteren. Ik heb liefde voor de mens en ben meer dan blij om het licht te zijn in het donker van mijn cliënten en hen te helpen hun weg te vinden.

Hoe ben je begonnen met plannen? Toen er besloten werd om naar Nederland te komen was ik nog minderjarig, namelijk 17. Hierdoor kon ik zelf vooraf niet veel regelen. Daarom werden de kosten geregeld door mijn vader en regelde mijn moeder de rest. Om naar Nederland te kunnen komen moest ik een taaltoets maken bij de ambassade. Het was een niveau A1 toets, dus niet erg ingewikkeld. Wel moest ik gaan onderzoeken wat de studiemogelijkheden waren.

Hoe krijg je het financieel rond? Net zoals bijna iedereen krijg ik gewoon maximale studiefinanciering. En ik heb een bijbaan als recruiter. Als buitenlandse student is het niet lastig om een baan te krijgen in Amsterdam. In Amsterdam wordt er veel Engels gesproken waardoor dit makkelijk is.

Waar liep je tegenaan toen je hier kwam wonen? Er was vooral een culturele shock. Ik had het gevoel dat ik bijna alles opnieuw moest leren, zoals het omgaan met anderen en de sociale regels. De taal was aan het begin een probleem. In Nederland wordt er veel Engels gesproken in tegenstelling tot andere landen. Toch is voor inburgering wel Nederlands nodig. Ook moest ik veel opzoeken voor ik kon beginnen met studeren. Mijn diploma was hier niet geldig waardoor ik een schakeljaar moest doen voordat ik kon beginnen met mijn studie. En natuurlijk mis ik ook mijn familie en vrienden in Iran. Waar ik ook tegenaan liep was dat mensen hier anders met je omgaan. Je moet je vaak extra bewijzen, zo ook met banen. Dit was in het begin erger, omdat er dan nog veel onbekend is. In verloop van tijd leer je hier mee omgaan waardoor het makkelijker gaat.

Heb je veel contact met je familie en vrienden? Ik heb veel contact met mijn familie en vrienden. Eerst was er meer gemis dan voorheen. Het contact is vooral nauw met mijn vader en vrienden, met mijn familie is het minder. De zomer voor corona ben ik nog langs geweest, dit was tijdens corona niet mogelijk. Deze zomer ga ik er wel weer naartoe. Wat is je algemene indruk van Nederland? Het leven is mooi hier. Voor buitenlandse studenten is het hier goed geregeld. Iedereen kan Engels, maar je moet wel best doen om de taal te leren en je eigen kring te maken. Wat zou je als tip willen meegeven aan studenten die overwegen om in het buitenland te gaan studeren? Het is belangrijk om je goed voor te bereiden en de taal te leren. Dit maakt de overgang makkelijker. Je moet open staan voor de cultuur en jezelf de ruimte geven om te integreren.

Geneeskunde studeren in België: go or no-go? Leon Verhoeven

Elk jaar is het weer zo ver, duizenden scholieren, studenten en ander gespuis van over het hele land wachten in spanning af op een beslissend moment voor hun toekomstige carrière: de toelating tot geneeskunde. Grote kans dat als je dit blad in handen hebt, je de selectie van deze opleiding hebt doorstaan. Helaas heeft niet iedereen het geluk om in ons landje toe te kunnen treden tot de felbegeerde opleiding. Stel dat je niet terecht kunt in Nederland, is dan vertrekken naar onze zuiderburen een optie? Studeren in België is voor veel Nederlandse studenten al een zeer aantrekkelijke optie, alleen al in Leuven studeren maar liefst 1900 Nederlanders. In België is het mogelijk om geneeskunde te studeren in Antwerpen, Leuven, Hasselt, Brussel, Gent en Kortrijk (eigenlijk dus alleen in Vlaanderen). In deze editie van InVUus staat ook een interview met een masterstudente uit Gent, waarin uitgebreid verteld wordt hoe het leven van een geneeskundestudent in België eruitziet, zeker de moeite waard om te lezen (al zeg ik het zelf). Om als Nederlander geneeskunde of tandheelkunde te mogen studeren in België, ben je verplicht deel te nemen aan een selectie via een toelatingsexamen van de Vlaamse overheid. Het examen vindt elke zomer plaats in juli. In België is er geen beperking op het aantal keer dat je mag deelnemen aan de toelatingsexamens, dit in tegenstelling tot Nederland waar je je maximaal 3 keer mag inschrijven voor de toelating tot een numerus fixus opleiding. Het toelatingsexamen voor geneeskunde en tandheelkunde in Vlaanderen bestaat uit twee onderdelen: Kennis en Inzicht in de Wetenschappen (KIW) en Generieke Competenties (GC). In het onderdeel KIW wordt kennis getoetst over wiskunde, fysica, chemie en biologie, het toetst dus voornamelijk de opgedane kennis van de middelbare school. In het onderdeel GC worden cognitieve, analytische, empathische en communicatieve vaardighe-

den getoetst, in dit onderdeel komt veel casuïstiek voorbij. Om een goed beeld te krijgen van wat het KIW-onderdeel van de toelatingstoets eigenlijk precies inhoudt, heb ik als auteur van dit artikel speciaal de tijd genomen om deze toets te maken, zonder enige voorbereiding waagde ik mij eraan. Na een paar vragen begon ik toch wel enigszins te twijfelen over de geldigheid van mijn Vwo-diploma, de vragen waren erg diepgaand en vereisten zeer veel inzicht over de bètavakken. Die Belgen zijn dus misschien toch niet zo dom als onze moppen over hen doen vermoeden. Volgens geneeskundeinbelgie.be duurt de opleiding net als in andere EU-landen zes jaar (bachelor+master). Voorheen was deze tijd zelfs zeven jaar, door de het wegvallen van een jaar is veel theorie van chemie, biologie en natuurkunde komen te vervallen binnen de opleiding. In vergelijking met de omringende landen is de studie in België behoorlijk theoretisch, de klemtoom ligt minder op communicatieve vaardigheden en praktijk en veel meer op de parate kennis. Daardoor is het aantal uren dat je moet besteden aan zelfstudie een stuk hoger dan bij geneeskundeopleidingen in andere landen. In de bachelorfase komen er vakken als celbiologie, spijsvertering, bloedsomloop en anatomie voorbij. De verschillende orgaansystemen worden uitgelegd, de focus ligt dus vooral op de fysiologie van het lichaam. In de bachelor zijn net als bij

de VU een huisartsenstage en een verpleegstage, waarbij er veel nadruk ligt op de communicatieve aspecten van het medicus zijn. In de masterfase komen er thema’s als ademhaling, kindergeneeskunde, neurologie en neurochirurgie voorbij, hierbij wordt er juist meer op de pathologie ingegaan. Na anderhalf jaar in de masterfase begin je vervolgens als student aan stages, waarmee je de gehele breedte van geneeskunde kunt ontdekken. Interessant is om te bedenken dat bij de faculteiten geneeskunde in België (met uitzondering van Hasselt waar een 6-weken systeem werkt) de tentamens halfjaarlijks zijn, waardoor er dus van de studenten verwacht wordt om enorme hoeveelheden theorie te kunnen onthouden. In de zomervakantie zijn er net als bij de VU herkansingsperiodes. Kortom ben jij of ken jij iemand die geneeskunde zou willen studeren in België, dan is dat zeker geen slechte optie. Om binnen te komen moet je een lastige toelatingstoets overleven en tijdens de studie ben je voornamelijk bezig met de theoretische kanten van geneeskunde. De inschrijvingen voor de toelatingsexamens sloten al op 15 mei, dus mocht je als lezer zijnde interesse hebben om geneeskunde te studeren in België, moet je helaas nog even tot volgend jaar wachten.

Rebus

Colofon Redactie Taina Bouw Leon Verhoef Marcia Sijbrands Fyrous Kider Simone Liesveld Daphne Donkers Eindredactie Taina Bouw Opmaak Daphne Donkers Isa Scheulderman Opmaak voorpagina Isa Scheulderman Redactie adres MFVU-kamer (D-046) Van der Boechorstraat 7 1081 BT Amsterdam

Antwoord rebus: Wil jij in het buitenland studeren?