FIGURANDT
Topdokter Elisabeth De Waele
‘Het geeft veel voldoening om mensen te kunnen helpen’ De afgelopen jaren waren behoorlijk pittig voor dokter Elisabeth De Waele, die je misschien kent uit de televisiereeks Topdokters. Corona hakte erin en als intensiviste in het UZ Brussel stond
doen, is de patiënt een eerlijke kans bieden onder de omstandigheden zoals hij is. De uitkomst? Die is wat het is. Zo heeft het moeten zijn.’
Sabeth in de frontlijn. Ze schreef er, samen met haar neef en
In het boek vertel je hoe de pandemie door het UZ Brussel raasde. ‘We journalist Filip Van der Elst, een boek over: Intensief. Tussen leven lagen vaak voor op de officiële en dood op Intensieve Zorg. aankondigingen; als er een golf werd aangekondigd was die er vaak al.’ Was TEKST Anne Peeters – FOTO Filip Claessens dat in alle ziekenhuizen het geval? Of heeft het UZ Brussel een ander profiel, aarom heb je voor Tijdens de corona-epidemie kregen een ander publiek, een andere rol in geneeskunde gekozen? de afdelingen intensieve zorgen de een diverse wereldstad? ‘Voorbeschikt misschien, wie weet? Mijn volle laag. Altijd omringd door de ‘Absoluut. Brussel speelt een specifieke vader was arts-chirurg in het UZ Brussel. Op dood: wat doet dat met een mens? rol. Ervaringen van collega’s uit andere mijn zesde mocht ik in het weekend mee als ‘Het is een dagelijkse realiteit. Je moet een ziekenhuizen waren soms helemaal anders, hij zijn rondes deed. Toen zat ik al te kleuren goed evenwicht vinden tussen menselijk zij hadden veel minder te lijden onder de op afdeling 41. Naarmate ik ouder werd, vond blijven en je professionele rationaliteit. Zelfs pandemie. In een grootstad heb je meer ik het heel mooi om te zien hoe mijn vader in die koele, hoogtechnologische omgeving patiënten. Mensen leven er dichter op elkaar, effectief mensen kon helpen.’ moet je de patiënt als persoon blijven zien, er zijn meer contacten, meer besmettingen. tussen alle buisjes en draden door. Ik heb Bovendien werden sommige ‘zware gevallen’ Aanvankelijk koos je voor chirurgie, ooit een ingenieur, die een saai grijs medisch vanuit bijvoorbeeld Halle, Aalst en Vilvoorde maar je stapte over naar de toestel had ontworpen, gezegd om een naar ons doorgestuurd. Daarvoor hebben specialisatie intensieve. Waarom? lichtgroene bekisting te gebruiken. Veel we hier alles in huis. Maar: we konden ook ‘Goh, dat was niet zo overdacht. Je moet dat positiever en aangenamer voor de patiënten minder zieke patiënten doorsturen naar niet overanalyseren. Ik ben nogal go with in die klinische omgeving. Het risico is dat je Knokke of Eeklo bijvoorbeeld. We hebthe flow. Ik besloot voor die bijkomende gaat depersonaliseren en de mens niet meer ben er als UZ Brussel voor gekozen om te erkenning te gaan omdat ik dacht dat het ziet. Dan ben je fout bezig. Ik heb er al veel helpen, om de taak op te nemen. Met mens me een betere chirurg zou maken. Toen ik over nagedacht. Het verdriet dat gepaard en macht. Dit ziekenhuis is samen met de naar intensieve geneeskunde overstapte, gaat met een overlijden, is op zich geen universiteit een power machine met 4.000 bleken er daar meer mogelijkheden om negatieve emotie, zoals jaloezie bijvoorbeeld. medewerkers. Onze flexibiliteit is tot het aan wetenschappelijke onderzoek te Het is een uiting van liefde, een pure emotie. uiterste opgerekt. Het was hier een war zone. doen. En ik ben nieuwsgierig van aard. Ik En er is natuurlijk ook altijd de blijdschap als Er is heel veel gevraagd van onze mensen. kreeg de kans om te doctoreren en ben er iemand het wél haalt. Dat geeft een enorme Soms dacht ik: we gaan het niet halen. Maar uiteindelijk gebleven.’ voldoening. Wat de uitkomst ook is: wat wij telkens opnieuw werd er met de nodige creativiteit een oplossing gevonden en zetten onze mensen zich daar keihard voor in. Wat hier gepresteerd is, daar ben ik trots op.’
W
EN
Remembering that patients are people as well
The past few years have been quite hard-going for top doctor Elisabeth De Waele. The impact of Covid was really devastating and as an emergency doctor in intensive care at Brussels University Hospital, she was right there on the front line. She, together with her nephew and journalist Filip Van der Elst, wrote a book about the experience: Intensief. Tussen leven en dood op Intensieve Zorg. How does that affect a person, always surrounded by death? ‘It is an everyday reality. You have to strike the right balance between staying human and your professional common sense. Even in that cool, high-tech environment, you have to remember to keep on seeing patients as people, amongst all the tubes and wires.’
10
RANDKRANT
Jouw band met het UZ Brussel is sterk. Nooit gedacht om elders te werken en te wonen? ‘Die vraag heeft zich nooit gesteld. Ik kreeg hier mooie kansen en daaruit volgde de rest. De VUB en het UZ Brussel passen bij wie ik ben als persoon en als arts. Mijn man is van Gent en werkt ook in het UZ Brussel; het was dus evident dat we in de buurt