Issuu on Google+

Overheid 2.0

#epic fail / succestory

M

et het idee om dit keer eens niet een open deur in te trappen, zal er in dit artikel even kort worden stil gestaan bij social media op het politieke vlak. Sociale media bieden vandaag de dag burgers allerlei nieuwe mogelijkheden om te communiceren met de overheid en met de politici. Een belangrijk onderdeel van de interactie tussen de verschillende partijen heeft te maken met het begrip webcare. Webcare houdt in het verbeteren van dienstverlening via internet. DIt kan gebeuren door online te luisteren naar de gebruikers of het beantwoorden van hun vragen. Veel grote bedrijven zijn al begonnen met webcare voor hun klanten, waarbij deze ondersteund worden bij hun klantenervaring.

Burgers kunnen net als klanten het als een vanzelfsprekendheid gaan zien dat ze ook op deze manier zaken kunnen doen met de overheid. Maar gaat wel goed samen sociale media en overheid. Indien er een zoekopdracht wordt gedaan op de term “webcare”, prijken de volgende resultaten bovenaan: T-Mobile, Rabobank, Vodafone en de UPC. Allemaal grote namen uit het bedrijfsleven. Maar dus geen overheid. Pas op vierde pagina onderaan gunt Google een vermelding van een webcareteam in een overheidsinstantie. De Belastingdienst dat wel. Het klinkt haast cliché, maar is de politiek dat dan niet?

Ruben Ririmasse #431712 Chaib el Kouri #501089

Tijdens verkiezingstijd gaan politici hot en her op om het gesprek met de burgers aan te gaan. Maar tegelijkertijd lijkt het beantwoorden van een tweet, voor sommige politici nog steeds teveel gevraagd. Als dit vergeleken zou worden met de manier waarop klanten behandeld worden bij de T-mobile’s, Rabobanken en de UPC’s, kan er dan gesteld worden dat social media en politiek een #fail is? Misschien heeft Youp van ‘t Hek dan toch gelijk. Moeten burgers zich verenigen en met z’n allen een revolte organiseren. Met de online burger als revolutionaire voorhoede. Wellicht dat dan de politiek eindelijk gaat luisteren naar hetgeen wat burgers te vertellen hebben.


Overheid 2.0

social media binnen en buiten de overheid Onder de noemer overheid 2.0 zijn er al verschillende activiteiten uitgevoerd door de overheid op het gebied van social media. Zo is er het gebruik van sociale media binnen de overheid zelf, daarnaast het gebruik ervan door ambtenaren en ook wordt social media ingezet bij de communicatie met de burger. Daarnaast is er geëxperimenteerd met het gebruik van social media om burgers te laten participeren bij de ontwikkeling van overheidsbeleid. Burgers zijn dan partners, die meehelpen het beleid te verbeteren. Hierdoor wordt er meer draagvlak gecreeëerd en ook wordt de weerstand verminderd bij de daadwerkelijke invoering van het beleid.

De pleitbezorgers

crowdsourcing leidt tot efficiënter en goedkoper werken Enkele voorbeelden van initatieven waarbij geprobeerd wordt de kloof te dichten tussen politiek en burgers zijn verbeterdebuurt.nl, petities.nl en wijwaarderen.nl. Volgens voorstanders van het social media zou de betrokkenheid van burgers veel verder moeten gaan dan slechts het uitwisselen van informatie, het signaleren van knelpunten of het beoordelen van overheidsdiensten. De overheid kan volgens deze pleitbezorgers de burgers actief betrekken bij het ontwikkelen van beleid of het oplossen van politieke vraagstukken door bijvoorbeeld gerichte vragen voor te leggen aan burgers. Het bijft nog steeds cliché, maar twee weten meer dan één. En volgens de “wisdom of the crowds” is een grote groep losse burgers in staat om betere beslissingen te nemen dan een kleine groep experts. Hiermee begeeft de discussie zich al een beetje op het gebied van crowdsourcing: namelijk het uitbesteden van overheidstaken aan groepen burgers. Indien overheid en burgers gezamenlijk publieke diensten verzorgen spreekt men van co-creatie. Volgens de pleitbezorgers leidt dit tot efficiënter en goedkoper werken. Bovendien krijgen burgers hierdoor automatisch een meer centrale rol in het beleidsproces. Dit pas ook meer in de gedachte van interactief beleid.

Participatie social media toepassingen bieden burgers de mogelijkheid om laagdrempelig te participeren, Dit kan gebeuren door: • • •

ideëen beoordelen. mening geven stemmen

Co-creatie een vorm van samenwerking, waarbij alle deelnemers invloed hebben op het proces en het resultaat


Co-creatie betekenen dus niet domweg overheidstaken overhevelen naar burgers, maar dat burgers ook in staat moeten zijn om zelf met betere ideëen en oplossingen te komen. Een volgende stap na co-creatie zou dan kunnen bestaan uit een samenleving, waarin burgers voortaan zelf initiatieven kunnen opstarten en ook zelf publieke taken kunnen organiseren. De overheid faciliteert deze door middelen beschikbaar te stellen en/of randvoorwaarden af te spreken. In dat geval is er sprake van een “user generated state”. Volgens pleitbezorgers valt er veel te winnen bij het inzetten van social media om burgers en politiek dichter bij elkaar te brengen. Sommigen van hen zijn zo overtuigd van de kracht van social media en de enorme dynamiek die het teweeg brengen bij grote groepen burgers. Social media zou volgens hen in de bugers in staat moeten stellen om grootse dingen te doen, waardoor de samenleving drastisch kan veranderen. Klinkt dit nog steeds allemaal cliché? Misschien is het dat ook wel.

Weerstand

een libertarische traditie

1

Op de website van wijwaarderen.nl kunnen burgers hun mening geven over publieke diensten. De waardering die gegeven wordt, kan vervolgens gebruikt worden door medeburgers. De overheidsinstanties kunnen op hun beurt weer de ratings gebruiken om hun dienstverlening beter te laten aansluiten op de wensen van de burgers. (Op het moment van schrijven was de website offline)

2

Op de website van petities.nl kunnen burgers petities aanmaken en onderhouden. De organisatie achter de website streeft er naar om het petitierecht nieuw leven in te blazen als methode om onderwerpen op de politieke agenda te krijgen. Ook is het mogelijk voor de ontvangers van petities een loket te openen in de website om petities te ontvangen en te beantwoorden.

De discussie rondom overheid 2.0 wordt weliswaar gedomineerd door de voorstanders van het internet. Maar er zijn ook tegenstanders. Bestaande een groep politici en ambtenaren, die in feite niets van social media moeten hebben. Deze verzetten zich tegen tegen dit soort ontwikkelingen. Internet speelt volgens deze tegenstanders nauwelijks een rol bij burgers. Het helpt hen zeker niet om de kloof te dichten tussen de politiek en de burgers. Sterker nog volgens hen zullen politieke vrijheden verder worden aantasten door het gebruik van internet en social media. Dit kritische standpunt op de rol van social media binnen de overheid past binnen een libertarische overtuiging. Deze politieke zienswijze gaat uit van zo min mogelijk bemoeiens en een striktere scheiding der machten. Bij een nachtwakerstate is een terughoudende overheid meer op z’n plaats. En wordt inspraak van de (domme?) massa zoveel mogelijk geweerd van het politiek besluitvormingsproces.


90%

wilt communiceren en informatie ontvangen via social media kanalen

62%

geeft voorkeur aan Twitter als communicatiekanaal

71%

wenst meldingen door te kunnen geven over de openbare ruimte


Artikel Overheid 2.0