Page 13

“Nou, Chiel, het goede nieuws is dat ik ze niet meer voel. Doe mij nog wat hete thee.” Hij geeft het roer over en doet met mok en volle mond op het voordek een dansje om de kou uit zijn voeten te verdrijven.

RUIMTE EN TIJD Ik slurp aan mijn eigen thee. Het voelt goed om hier te varen terwijl het eigenlijk knudde is. Ik klap mijn innerlijke agenda dicht, schoon mijn bewustzijn op. Indrukken van de afgelopen weken, net nog bedolven onder haast en drukte, staan langzaam op en vragen om een plek. Mijn opgewonden mobiel, piept en klingelt. Ik zet hem uit. Ik ben afgekoppeld. Gek, alles om ons heen raast onstuitbaar voort. De kleiïge hemel zit vol lawaai van onzichtbare vliegtuigen, vertrokken van Schiphol. Ver weg horen we auto’s rijden. Er verschijnt een donkere streep op het water: de strekdam van

foto: © Michiel Scholtes

Pampushaven. Achter de rood-witte lichtopstand staat eenzaam het over de

Zilt142  

Zilt Magazine 142

Zilt142  

Zilt Magazine 142