Page 6

Hm JERZY WITTING

MICHAŁ TADEUSZ GRAŻYŃSKI (1890-1965) i jego wybitna rola w

Związku Harcerstwa Polskiego działającego poza granicami Kraju.

OKRES I WOJNY ŚWIATOWEJ I LATA NIEPODLEGŁOŚCI Grażyński uzyskał doktorat z historii w roku 1913 oraz doktorat z prawa w roku 1922 na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Jako student był członkiem organizacji „Zarzewie” i założycielem drużyny strzeleckiej. Mimo możliwości kontynuowania pracy akademickiej Grażyński rozpoczął działalność polityczną. Brał udział w akcji plebiscytowej Spisko-Orawskiej, a następnie walczył w zbrojnych powstaniach śląskich w latach 1920 i 1921. Później Grażyński został członkiem Związku Naprawy Rzeczypospolitej. W latach od 1926 do 1939 Grażyński był wojewodą śląskim. Wybitne osiągnięcia i zasługi Grażyńskiego na stanowisku wojewody w dziedzinie niwelownia skutków dawnej germanizacji, rozwoju gospodarki i nauki Śląska były dowodem nie tylko jego silnego charakteru i talentu administracyjnego, ale również jego wysokiego intelektu. Śląski Oddział Związku Harcerstwa Polskiego był otaczany szczególną opieką wojewody Grażyńskiego, a pomoc materialna Skarbu Śląskiego przyczyniła się do ożywienia działalności śląskiego Harcerstwa. W lutym 1931 r. Grażyński został wybrany Przewodniczącym Związku Harcerstwa Polskiego. Wybór ten był powtarzany aż do roku 1939. Lata, w których Grażyński przewodniczył Związkowi stały się okresem rozkwitu Harcerstwa, zarówno pod względem ilościowym, jak i jakościowym. Grażyński nie tylko organizował pomoc materialną na budowę ośrodków harcerskich, ale sam do głębi przeżył harcerstwo i wywierał duży wpływ ideowy na młodzież przez liczne wystąpienie na harcerskich zjazdach, konferencjach i zlotach oraz przez swe publikacje. 4

Ognisko Harcerskie lipiec-wrzesien 2015  
Ognisko Harcerskie lipiec-wrzesien 2015