Page 1

Elimdeydi...

Alnımdan süzülen ılık kanı duyumsadığımda vasıfsız bir kucaktaydım.Gökkuşakları için gereklidir bu yağmur diyor annem.Peşi sıra mersolle acımı kanıksıyor.Şimdi müstakil bir evin yanından karşı kaldırıma atıyorum kendimi.Huzursuzluğumun girişteki idare lambasıyla çeliştiğini farkettim.Kendi evime ulanıyorum,inan bana.Tanrı'dan az önce af diledim;çünkü belli belirsiz nefret diyorum ailemden.Her top çarpışında istinat duvarı sökülüyor birkaç çakıl kadar.Yalnız çocukları neden sevemezdi kimse?Uygarca reddediyorum insanlığı,onların uygarlığınca.Saçlarımı bu yüzden kestirdim.Yanımdaki kadının şekerli parfümünden sigara dumanıyla sıyrılıyorum.Gölgeli vücudum memleketmiş gibi.Sonra şovenist ruhuyla tutmaya çalıştı elimi.Bir tırnak mesafesi ile keşfettim çakmağı.Ev dediğin vazgeçmenin bir koşuludur benim için.Terketmek geliyor içimden evi,sonra şehri;çünkü kendimi kaybetmişliğim beni bağlanmaz yaptı.''Uyan artık!''

Sobada kömürleşen ekmeğin kekremsi kokusunu şart koşuyor sanki sesi.Ellerim sigara kokuyor ve kadın buğulu bakışlarını göğsümdeki on santimlik yaraya dikiyor.İnsancıl buluyor besbelli ve bununla birlikte gayriihtiyari meraklı.Annem tokatlarken bi' yandan bağırıyor:''Ben sana yaran iyileşmeden dışarı çıkma demedim mi!'' 44 numaralı koltuğa yer ayırttım.Karnım aç,yorgunum.Bıktım...

Evi teğet geçip parkta bir banka oturdum.Kullanmak istediğim kelimelerim var kendi yüzüme.Bunca şeye rağmen bir çocuğun yanılmasa ile cebelleşiyorum.İçkiden ya da uykusuzluktan kızaran gözler suratıma dikiliyor.İçeriye girmeme önayak olan ufak bir hareket ile daha da sessizleşiyor kadın.İsmini dahi hatırlamıyorum.Hangimiz daha fazla utanmalıyız,bilmiyorum.İstiflenmiş bir kitap yığınını devirdim.Sobada toprak-kömür karışımının yandığını anımsıyorum.Sobanın arkasına geçecek kadar ufaktım.Sakil bir durgunlukla izliyorum tavandaki gürültüsüz ışığı.İçeriyi bir o ışık bir de deniz feneri aydınlatıyor.Şimdi bir avucuma sığar o çocuğun suratı.Kadın çene kemiğimde parmağıyla kördüğüm çizgiler çiziyor.İnan bana metalleşiyorum her dakika.Yanılsamalarıma eşlik eden Cansever şiirinden istifade ediyorum.Olacaksa böyle olsun derim ya hep,hatırlarsın

Godot postulatı  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you