Page 7

สรุปทริปจักรยานทางไกล สิงคโปร์−มาเลเซีย โดย..หลิน…….ในอีกมุมมองหนึง่

10-20 เมษายน 2552

ตั้งแต่เคยร่วมทริปกับ TCC มามากมายหลายครั้ง ทริปนี้เป็นทริปต่างประเทศที่มีโอกาสได้ไปเป็นครั้งแรก แต่ก่อนที่จะสามารถจัดเป็น ทริปที่ประสบความสำเร็จได้อย่างนี้ถ้าจะเปรียบเป็นภาพยนตร์สักเรื่องหนึ่งต้องบอกว่า BEHIND THE SCENE หรือเบื้องหลังการถ่ายทำนั้น วุ่นวายกันพอสมควร เพราะกว่าจะลงตัวทั้งผู้สมัครเอง การจองตั๋วเครื่องบิน ( แน่นอน ต้องรอจังหวะที่ราคาถูกที่สุด นั่นหมายว่าไม่เป็นอันทำ อย่างอื่นกันเลย ณ ช่วงเวลานั้น ) ไหนจะเรื่องที่พัก การตัดสินใจในแต่ละขั้นตอนของผู้จัดเอง การเตรียมคู่มือการเดินทาง ยังไม่รวมการนัด ประชุมอีกหลายครั้ง ทุกคำถามที่ประดังเข้ามา และการติดต่อประสานงานกับผู้ร่วมทริปทุกท่าน เล่นเอาเหงื่อหยดเลยครับพี่น้อง และแล้ววันที่รอคอยก็มาถึง.. ด้วยมีหลายท่านติดภารกิจหน้าที่การงาน เราจึงแบ่งการเดินทางไปเป็น 2 กลุ่มเป็นช่วงเช้า และเย็น รวม 35 คน กลุ่มแรกที่เดินทางถึงสิงคโปร์ เพราะส่วนใหญ่เป็นคนที่มีอาชีพอิสสระในเรื่องของเวลา ค่อนข้างได้เปรียบเล็กน้อย แต่เนื่องจากฝนตกหนักตลอด บ่ายที่ไปถึงกว่าจะได้ปั่นชมเมืองจริงๆก็ตกเย็น ซึ่งเป็นเวลาอิสสระพวกพี่ขาแรงก็รวมกลุ่มปั่นไปสถานที่น่าสนใจของเมืองสิงคโปร์ ตอนขาไปเป็น กลุ่มใหญ่ 13 คน ไหง ขากลับเหลือแค่ 8 คนได้เนี่ย ปรากฏว่าอีก 5 ท่านยังหลงใหลความสวยงามของเมืองยังไม่เสร็จค่ะ ดีว่าแต่ละท่านเป็น ผู้แก่กล้าเลยพากันกลับที่พักได้ในเวลาไม่นาน นี่แค่วันแรกนะคะก็สนุกตื่นเต้นแล้วนะเนี่ย กลางดึกกลุ่มที่สองก็ตามมาสมทบ วันแรกของการเริ่มต้นเดินทางไกลที่ปั่นจากสิงคโปร์เข้ามาเลเซียนั้น หลังจากชมรม Bike Aid พาปั่นไปเลี้ยงอาหารเช้าต้อนรับ มีเพื่อนนักปั่นชาว สิงคโปร์ 14 คนร่วมปั่นมาด้วย ทางที่เข้าด่านตรวจคนเข้าเมืองเป็นเนินส่วนใหญ่ เหมือนกับจะบอกเราว่า เดี๋ยวคุณเข้ามาเลเซียแล้วจะยิ่งกว่านี้นะจ๊ะ ในขณะที่กำลังรอคิวตรวจเข้าเมืองอยู่นั้นเจ้าหน้าที่เดินออกมาโวยวายว่า No photo! No photo! แชะ แชะ ไม่ทันแล้วละค่ะ สมาชิกของเราท่าน หนึ่ง กดถ่ายรูปไปซะแล้ว เลยต้องโดนเชิญตัวไปลบรูปภาพกันในออฟฟิศ ต่อมาก็ไม่คาดฝันว่าจะเกิดกับตัวข้าพเจ้าเอง ด้วยความที่ นานน๊านจะ ออกนอกประเทศซักที โดยการลืมบัตรผ่านเข้าเมืองไว้ที่โรงแรมในสิงคโปร์ โดนเชิญตัวเข้าออฟฟิศเหมียนกัลย์ ความเครียดเข้าครอบงำเลยค่ะพี่น้อง ไม่ได้เกรงกลัวความผิดแต่อย่างใด แต่เกรงใจที่ผู้ร่วมทริปทุกท่านที่กำลังเครื่องร้อนรอเราอยู่ต่างหาก กว่าจะดำเนินพิธีการผ่านการตรวจเรียบร้อย ปาเข้าไปเกือบ บ่าย 3 โมง ยังเหลือระยะทางเกือบ 90 กม.กว่าจะถึงที่พัก หลังจากนั้นพวกเราก็ปั่นไปเมืองแรก Kukup พักที่ Kukup Resort เนื่องจากฝนตกหนักตลอดบ่าย พวกเราก็ปั่นกันกลางสายฝนนี่แหละ เย็นดีแท้ (ก็หยุดไม่ได้เดี่ยวไม่ถึงที่พัก แทบไม่น่าเชื่อความฟิตความสดของ ทุกท่านเราถึงที่พักก่อนตะวันตกดิน…) แต่ที่น่าขำก็คือ ผ้าร่มกันฝนที่ข้าพเจ้าเอาไปสวมทับกระเป๋าเพื่อกันฝนนั้น พอถึงที่พักปรากฏว่ามีน้ำขัง อยู่เต็ม เลยกลายเป็นว่า แทนที่จะกันน้ำเข้ากลายเป็นกันน้ำออกซะนี่ ฮาฮาฮาห้องพักวันนี้เป็นแบบรวมแยกหญิง−ชาย ที่พักเป็นแบบชาวบ้าน (ยืนยันค่ะ เป็นแบบชาวบ้านจริงๆ ขนาดได้เวลานอนแล้ว ลูกๆเจ้าของที่พักวิ่งเล่นกระจายรอบๆที่พักที่เป็นเรือนไม้อยู่เลยค่ะ ค่ำนั้นมีปาร์ตี้บาบีคิว ริมทะเลแสนโรแมนติก ที่พักในวันต่อๆมานั้นอยู่ที่ระยะทางเหมาะสมที่เราสามารถปั่นไปถึง แม้จะมีของแถมบ้าง ส่วนใหญ่เป็นห้องพักเป็นคู่ ดูสุดหรูค่ะ มีบางวันที่พัก 3 −4 คนต่อห้องในเมืองเล็กๆ อ่านต่อหน้า 8 >>>

07

พฤษภาคม 2552

ThaiCycingClub Journal  

May issu of Thai Cycling Journal.

ThaiCycingClub Journal  

May issu of Thai Cycling Journal.

Advertisement