Page 1

uit Bloesems HET NIEUWE ZIEN Denken is een gigantisch projectiemechanisme en kan nooit iets wezenlijks begrijpen. Begrijpen op het niveau van denken, speelt zich af op het gebied van het geprojecteerde: de plaatjes, de benoemingen van wat we eigenlijk niet begrijpen. Denken is zonder twijfel een absolute noodzaak voor het functioneren in de objectieve wereld, de wereld van naam en vorm. In wezen is die wereld naam en vorm en een verlengstuk van onze zintuigen en bestaande uit louter projecties. Het denken heeft als functie het ordenen van de wereld van naam en vorm. Daartoe moeten ook het lichaam, de gevoelens en het denken zelf worden gerekend. De functie van het denken is structureren, maar denken kan niets begrijpen, want dat is buiten zijn bereik. Begrijpen op het niveau van de objectieve wereld betekent dat de boodschap die gestructureerd is door het denken, overkomt zoals bedoeld. Het komt mij voor dat het van groot belang is dat dit 'begrijpen' op verschillende niveaus goed wordt onder- scheiden. Anders kan er bij een dieper onderzoek in de meer subtielere lagen van de psyche verwarring en chaos ontstaan. Het denken dat zich niet anders kan manifesteren dan in beperktheden en fragmenten, kan ten ene male nooit het geheel omvatten, laat staan het mysterie van het bestaan zelf waar het zelf deel van uitmaakt. Uiteindelijk verdwijnt alles in datgene waar het uit voortkomt: het bewuste zijn zelf. Omdat alles uit het bewuste zijn zelf voortkomt en er ook weer in verdwijnt, kan datgene wat er uit voortkomt niet iets anders zijn dan waar het uit voortkomt. Om die reden zijn de wereld en het 'ik' niets anders dan het bewuste zijn zelf. Zeggen dat de wereld niet bestaat, is daarom precair; de wereld is gemanifesteerd bewustzijn, uit-ge-drukt in naam en vorm. Verdwijnen naam en vorm, dan blijft het Bewuste Zijn over. Zeggen dat de wereld niet bestaat, is zeggen dat het bewuste zijn niet bestaat. 'De wereld' is gemanifesteerd bewustzijn, reĂŤel als manifestatie, niet als een werkelijke onafhankelijke wereld buiten je. Wie dit ziet, zal elke poging om de wereld of het geheel te willen begrijpen, of om het mysterie te willen doorgronden, loslaten als zijnde onmogelijk. In dit nieuwe zien - de ware gevoeligheid tot begrijpen en verstaan - onthult het mysterie zich in zijn totaliteit, maar in iets geheel anders dan denken of voelen. Denken en voelen maken deel uit van het geziene. Datgene waar denken en voelen deel van uitmaken, sluit denken en voelen niet uit, maar neemt denken en voelen liefdevol op in het totaal. Denken en voelen worden gezien door iets geheel anders dan denken en voelen. Wie dit realiseert, ontdekt dat denken en voelen je


nooit tot last kunnen zijn, want er is geen gespletenheid. In heelheid, wat het bestaan en het bewuste zijn is, is geen plaats voor gespletenheid en in gespletenheid is geen plaats voor heelheid. In liefde,

Alexander Smit, 1982

HET NIEUWE ZIEN Alexander Smit 1982 uit: Bloesems  
HET NIEUWE ZIEN Alexander Smit 1982 uit: Bloesems  
Advertisement