Issuu on Google+

ULUSAL ve ULUSLARARASI  KURULUŞLAR ve SÖZLEŞMELER


AMAÇ

:

Katılımcıların, İSG alanında faaliyet gösteren ulusal ve uluslararası kuruluşlar ile bu alanı düzenleyen sözleşmeleri öğrenmeleridir.


KONUNUN ALT BAŞLIKLARI  Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı − İSGGM, İSGÜM − İş Teftiş Kurulu Başkanlığı − ÇASGEM − SGK  Sağlık Bakanlığı  İşçi ve işveren kuruluşları  Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları  Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO)  Dünya Sağlık Örgütü (WHO)  AB ve Avrupa İSG Ajansı (OSHA)  ILO sözleşmeleri  AB direktifleri


İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ ALANININ BAŞLICA TARAFLARI  DEVLET,  İŞÇİ,  İŞVEREN


ULUSAL KURULUŞLAR  Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı,  İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğü (İSGGM), − İş Sağlığı ve Güvenliği Merkezi (İSGÜM),  İş Teftiş Kurulu Başkanlığı (İTK),  Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi (ÇASGEM),  Sosyal Güvenlik Kurumu Bakanlığı (SGK),


ULUSAL KURULUŞLAR  Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyi,  Sağlık Bakanlığı (Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü)  Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı  Maden İşleri Genel Müdürlüğü  Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Başkanlığı

 Çevre ve Orman Bakanlığı (Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü)  Başbakanlık Acil Durum ve Afet Yönetimi Genel Müdürlüğü  Sanayi ve Ticaret Bakanlığı  Ölçüler ve Standartlar Genel Müdürlüğü ve  Tüketicinin ve Rekabetin Korunması Genel Müdürlüğü

 Türk Standartları Enstitüsü (TSE)  Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK)  Milli Prodüktivite Merkezi (MPM)


SENDİKALAR VE DİĞER KURULUŞLAR  Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu (TİSK)  Türk Metal Sanayicileri Sendikası (MESS)  Türkiye Kimya, Petrol, Lastik ve Plastik Sanayii İşverenleri Sendikası (KİPLAS)  Türkiye İnşaat ve Tesisat Müteahhitleri İşveren Sendikası (İNTES)  Türkiye Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası (ÇEİS)  Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği  Türkiye Esnaf ve Sanatkarları Konfederasyonu  Türkiye İşçi Sendikaları Konfederasyonu (TÜRK - İŞ)  Hak İşçi Sendikaları Konfederasyonu (HAK - İŞ)  Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK)


SENDİKALAR VE DİĞER KURULUŞLAR  Türk Tabipleri Birliği (TTB)  Türk Mimar ve Mühendis Odaları Birliği (TMMOB)  Türkiye Kimya Sanayicileri Derneği (TKSD)  Meslek Hastalıkları ve İş Kazalarını Araştırma ve Önleme Vakfı (MESKA)  Mesleki Eğitim ve Küçük Sanayii Destekleme Vakfı (MEKSA)  Türkiye İş Güvenliği İş Adamları Derneği (TİGİAD)  İş Sağlığı Hemşireliği Derneği


ULUSAL İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KONSEYİ Konsey, 6331 Sayılı İş Sağlığı ve iş Güvenliği Yasasının 21. maddesine göre, İSG ile ilgili politika, strateji belirlemek ve tavsiyelerde bulunmak üzere kurulmuştur. Konsey, ÇSGB Müsteşarının başkanlığında aşağıda belirtilen üyelerden oluşur:  ÇSGB Bakanlık Müsteşarı; − İSG Genel Müdürü, − Çalışma Genel Müdürü, − İş Teftiş Kurulu Başkanı, − SGK Başkanlığından bir genel müdür.

      

Aşağıdaki bakanlıklardan birer genel müdür Bilim, Sanayi ve Teknoloji, Çevre ve Şehircilik, Enerji ve Tabii Kaynaklar, Gıda, Tarım ve Hayvancılık, Kalkınma, Millî Eğitim, Sağlık ,


ULUSAL İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KONSEYİ  Yükseköğretim Kurulu Başkanlığından bir yürütme kurulu üyesi,  En fazla üyeye sahip işçi, işveren ve kamu görevlileri sendikaları üst kuruluşlarının ilk üçünden birer,  Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinden,  Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonundan,  Türk Tabipleri Birliğinden,  Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliğinden,  Türkiye Ziraat Odaları Birliğinden konuyla ilgili veya görevli birer yönetim kurulu üyesi.  İSG Genel Müdürünün teklifi ve Konseyin kararı ile İSG konusunda faaliyet gösteren kurum veya kuruluşlardan en fazla iki temsilci.


ULUSAL İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KONSEYİ  Konsey üyeleri, iki yıl için seçilir ve üst üste iki olağan toplantıya katılmaz ise üyeliği sona erer.  Konseyin sekretaryası, İş Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürlüğünce yürütülür.  Konsey, toplantıya katılanların salt çoğunluğu ile karar verir. Oyların eşitliği hâlinde başkanın oyu kararı belirler. Çekimser oy kullanılamaz.  Konsey yılda iki defa olağan toplanır. Başkanın veya üyelerin üçte birinin teklifi ile olağanüstü olarak da toplanabilir.  Konseyin çalışma usul ve esasları Bakanlık tarafından belirlenir.


2009 – 2013 ULUSAL İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ HEDEFLERİ 1.

İSG Kanunu’nun yürürlüğe girmesi ve ilgili mevzuat çalışmalarının tamamlanması,

2.

Yeni mevzuatın uygulanmasını sağlamak amacıyla ilgili tarafların ve kamuoyunun bilgilendirilmesi ve tanıtım faaliyetlerinin Konsey üyesi kurum ve kuruluşlar tarafından yürütülmesi,

3.

Yüzbin işçide iş kazası oranının %20 azaltılması,

4.

Beklenen ancak tespit edilememiş meslek hastalığı vaka sayısı tespitinin %500 artırılması,

5.

Sunulan İSG laboratuvar hizmetlerinin ulaştığı çalışan sayısının %20 artırılması,

6.

Ulusal Konsey üyesi kurum ve kuruluşların yürüttükleri İSG proje, eğitim ve tanıtım faaliyetlerinin %20 artırılması,

7.

Çalışmaların yıllık değerlendirilmesi,


İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ (İSGGM) ÇSGB’ nın 3146 sayılı kuruluş yasasına göre İSGGM’ nin görevleri kısaca şunlardır: 

İSG mevzuat çalışması yapmak,

Mevzuatın uygulanmasını sağlamak,

Ulusal politikaları belirlemek,

Ulusal ve uluslararası kurum ve kuruluşlarla işbirliği sağlamak,

Etkin denetim sağlamak ve sonuçlarını izlemek,

Standart çalışmaları yapmak, normlar hazırlamak, uzman kişi ve kuruluşlara yetki vermek,

Kişisel koruyucuların ve makine koruyucularının standartlara uygunluğunu, usul ve esasları belirlemek,

İş kazaları ve meslek hastalıklarının önlenmesi konularında inceleme ve araştırma yapmak ,

İş Sağlığı ve Güvenliği Merkezi (İSGÜM) ve Bölge Laboratuarlarının çalışmalarını düzenlemek, yönetmek ve denetlemek,


İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ MERKEZİ MÜDÜRLÜĞÜ (İSGÜM) İSGÜM’ün İSG kapsamındaki faaliyetleri şunlardır: 

İşyeri ortamındaki riskler konusunda araştırma yapmak, metot ve stratejiler geliştirmek,

Risk değerlendirmesi, ergonomi ve kişisel koruyucu donanımlar konusunda bilgilendirme,

Gürültü, titreşim, aydınlatma, termal konfor şartları ve toz ölçüm faaliyetlerini yürütmek,

Deney Sonuç Raporları’nın teknik yeterliliğini kontrol ederek onaylamak,

Eğitim çalışmalarını yürütmek, faaliyet raporlarını hazırlamak,

TS EN ISO Kalite Yönetim Sisteminin oluşturulması hususlarında işbirliği içerisinde çalışmak,

Ortam ölçümleri için Deney ve Cihaz Talimatlarını kontrol etmek,

Cihaz ve Donanım Kalibrasyon Planlarını takip etmek,


İŞ TEFTİŞ KURULU BAŞKANLIĞI (İTK) İş Teftiş Kurulu Başkanlığı 1979 tarihinde «İş Teftiş Tüzüğü» ile kurulmuştur. İş Teftiş Kurulu başkanlığı’nin görev ve yetkileri kısaca şunlardır: 

Çalışma hayatı ile ilgili mevzuatın uygulanmasını denetlemek,

İş teftişiyle ilgili mevzuat çalışması yapmak ve görüş bildirmek,

İş teftişi ile ilgili istatistikleri tutmak, değerlendirmek, yorumlamak ve yayınlamasını sağlamak,


ÇALIŞMA VE SOSYAL GÜVENLİK EĞİTİM VE ARAŞTIRMA MERKEZİ (ÇASGEM) ÇASGEM’ in görev ve amaçları:  İSG konusunda eğitim vermek veya eğitim hizmeti satın almak,  Verdiği eğitimleri sertifikalandırmak,  İşçi, işverenler için seminer ve konferanslar tertip etmek,  Tertiplenmiş eğitim, konferans ve seminerlere iştirak etmek,  Çalışma konuları ile bilgi ve doküman toplamak,  İş verimi ile ilgili görüş ve tavsiyelerde bulunmak,  İstatistikler hazırlamak,  Türkçe ve yabancı dillerde amacına uygun derleme ve yayın yapmak,


SOSYAL GÜVENLİK KURUMU (SGK) Sosyal Güvenlik Kurumu;  Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı (SSK),  Bağ-Kur Genel Müdürlüğü,  Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünün, 2006’da yayımlanan 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kanunu ile birleştirilmesi sonucu kurulmuştur.


SOSYAL GÜVENLİK KURUMU (SGK) SGK’ nın başlıca görevleri :  Sosyal güvenlik politikalarını uygulamak ve politika geliştirmek,  Hizmet sunduğu gerçek ve tüzel kişileri bilgilendirmek ve işlerini kolaylaştırmak,  Uluslararası antlaşmaları uygulamak.  Sosyal güvenlik alanında, kamu idareleri arasında koordinasyon ve işbirliğini sağlamak.  Bu Kanun ve diğer kanunlar ile Kuruma verilen görevleri yapmak


ULUSLARARASI KURULUŞLAR Uluslararası kuruluşlar arasında en önemlileri 

Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO)

Dünya Sağlık Örgütü (WHO)

İş Sağlığı ve Güvenliği Ajansları (OSHA-USA ve OSHA-EU)


İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ AJANSLARI (OSHA-USA ve OSHA-EU) 

ABD’ de, 1970’de yürürlüğe giren İSG Kanununca •

“Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü (NIOSH)” ile

“İş Sağlığı ve Güvenliği Ajansı” (OSHA-USA) kurulmuştur.

İş Sağlığı ve Güvenliği Ajansı (OSHA-USA)’nın kuruluş amacı, işyeri güvenliği ve işçi sağlığı hakkındaki yasal düzenlemeleri çıkarmaktır.

Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Enstitüsü (NIOSH) ise İSG alanında araştırma, eğitim vb. faaliyetlerde bulunarak çalışma şartlarının iyileştirilmesi için çalışmaktadır.

Avrupa’da OSHA-EU’nın kuruluş amacı, Avrupa Birliğinde işyerlerinin daha sağlıklı, güvenli ve üretken olmalarına katkıda bulunmaktır.


AVRUPA BİRLİĞİ İSG AJANSI (OSHA-EU) OSHA-EU’ nın kuruluşu ve aktiviteleri üç direktifle düzenlenmiştir. 

Bütün üye ülkeler; devlet, işçi ve işveren tarafları ile Ajansa üyedir.

Ajans yayınlar yapar ve yıllık düzenli aktiviteler düzenler.

Ekim ayının 2. haftası İSG haftası olarak her yıl kutlanır.

Bütün üye ve aday ülkelerce aynı formatta düzenlenmiş olan bir internet sitesi ve bilgi ağı ile bilgi alışverişi sağlanmaktadır. Türkiye OSHA-EU’ ya aday ülke olarak gözlemci statüsünde katılmaktadır.


DÜNYA SAĞLIK ÖRGÜTÜ - WHO 

1946 yılında New York’ta toplanan Uluslararası Sağlık Konferansı’nda,Türkiye’nin de içinde bulunduğu 61 ülkenin temsilcileri tarafından WHO Anayasası imzalanarak en az 26 üye ülkenin resmi kabulü ile yürürlüğe girmesi için işlem başlatılmıştır.

Türkiye 2 Ocak 1948 tarihinde Dünya Sağlık Örgütü’ne üye olmuştur.

26 üye ülkenin resmi kabul işlemi 7 Nisan 1948 tarihinde netleşmiştir.

7 Nisan günü tüm Dünya’da ‘’Dünya Sağlık Günü’’ olarak kabul edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti, 1949 tarih ve 5062 sayılı Kanun’la Dünya Sağlık Örgütü Anayasası’nı onaylayarak WHO’ ya iç hukuk düzenlemesiyle resmen üye olmuştur.


DÜNYA SAĞLIK ÖRGÜTÜ - WHO WHO’ nun amaçlarına ulaşmak için yerine getirdiği görevler: 

Uluslar arası sağlık alanında yönetici ve koordinatör sıfatıyla hareket etmek,

BM, İhtisas Kuruluşları, sağlık idareleri, meslek grupları vb. örgütlerle fiili bir işbirliği kurmak ve sürdürmek,

Devletlere, istek üzerine, sağlık hizmetlerinin güçlendirilmesi için yardım yapmak,

Devletlere uygun teknik yardım yapmak ,

Epidemiyoloji ve istatistik hizmetlerinde idari ve teknik hizmetleri kurmak ve sürdürmek,

Epidemik (bölgesel) ve pandemik (dünya çapında) hastalıkların ortadan kaldırılması yolundaki çalışmaları teşvik etmek,

Diğer ihtisas kuruluşları ile işbirliği yaparak kazalardan doğan zararları önleyebilecek önlemlerin alınmasını teşvik etmek.


ULUSLAR ARASI ÇALIŞMA ÖRGÜTÜ International Labour Organisation (ILO)

 ILO, 1919’da imzalanan Versay Anlaşmasında öngörülen Milletler Cemiyetinin bir kuruluşu olarak ortaya çıkmıştır.  Amaç, sosyal reform niteliğinde çözümler bulmak ve reformların uluslararası düzeyde uygulanmasını sağlamaktır.  ILO, ikinci Dünya Savaşından sonra, Filadelfiya Bildirgesi ile birlikte dinamik bir oluşum ve genişleme sürecine girmiştir.  ILO 1946’da, Birleşmiş Milletler Teşkilatı'nın ilk uzmanlık kuruluşu olmuştur.


ILO Nasıl Çalışır? ILO, üçlü bir yapıya sahip bulunmaktadır; Ekonominin sosyal tarafları olarak;  İşveren temsilcileri,  İşçi temsilcileri,  Hükümet temsilcileri,  Bu üçlü taraf, politika ve programların şekillendirilmesinde eşit söz hakkına sahiptirler.


ILO Nasıl Çalışır?  ILO sekretaryası, merkez büroları, araştırma merkezi ve basımevi Cenevre’ deki Uluslar arası Çalışma Ofisi’ nde faaliyet göstermektedir.  40’ ı aşkın ülkede ILO’ nun bölge, alan ve ülke ofisleri bulunmaktadır ve yerinden yönetim ilkesine göre çalışmaktadır.  Uluslar arası Çalışma Konferansı her yıl toplanır. Bu konferansta, asgari çalışma standartları ve politikalar belirlenir.  Her üye ülkenin 2 hükümet temsilcisi, 1 işveren temsilcisi ile konferansa katılım hakkı vardır.  Diğer zamanlardaki ILO çalışmaları, 28 hükümet temsilcisi ile 14 işçi ve 14 işveren temsilcilerinden oluşan Yönetim Kurulu tarafından yürütülür.


ILO Sözleşmeleri ve Tavsiye Kararları  ILO’nun temel ve en önemli fonksiyonlarından biri; standartları belirleyen Sözleşme ve Tavsiye Kararlarının üçlü yapı (işçi-işverenhükümet) tarafından kabul edilmesidir.  Bu Sözleşmeler, üye ülkelerin yasama organlarındaki onaylama ile birlikte, bağlayıcı hüküm haline gelirler.  T.C. Anayasasının 90. maddesine göre yasama organında kabul edilen ILO sözleşmeleri kanun hükmündedir ve Uygulamada kanundan önce gelir.  Tavsiye kararları ise, politika geliştirme, yasama ve uygulama konularında rehberlik görevi görmektedir.  Her üye ülke, Konferans tarafından belirlenen Sözleşme ve Tavsiye Kararlarına uymakla yükümlüdür.


ILO’ nun Temel Stratejik Hedefleri

1.

Çalışma hayatında standartlar, temel ilke ve haklar geliştirmek ve gerçekleştirmek.

2.

Kadın ve erkeklerin insana yakışır işlere sahip olabilmeleri için daha fazla fırsat yaratmak,

3.

Sosyal koruma programlarının kapsamını ve etkinliğini artırmak.

4.

Üçlü yapıyı ve sosyal diyalogu güçlendirmek.


Temel ILO Sözleşmeleri  No.29 
Zorla Çalıştırma Sözleşmesi (1930)
.  No.87
Örgütlenme Özgürlüğü ve Örgütlenme Hakkının Korunması Sözleşmesi (1948)
  No.98
Örgütlenme ve Toplu Sözleşme Hakkı Sözleşmesi (1949)
  No.100
Eşit Ücret Sözleşmesi (1951)
Erkek ve kadınların, eşit işlerde eşit ücret  No.105
Zorla Çalıştırmanın Yasaklanması Sözleşmesi (1957)
  No.111
Ayrımcılık (İstihdam ve Meslek) Sözleşmesi (1958)
  No.138
Asgari Yaş Sözleşmesi (1973)  No.182
Çocuk İşçiliğinin En kötü Biçimleri Sözleşmesi (1999)
yer almaktadır.


Türkiye'nin Onayladığı ILO Sözleşmeleri  2 No’lu İşsizlik Sözleşmesi  11 No’lu Örgütlenme Özgürlüğü (Tarım) Sözleşmesi  14 No’lu Haftalık Dinlenme (Sanayi) Sözleşmesi  15 No’lu Asgari Yaş (Trimciler ve Ateşçiler) Sözleşmesi  26 No’lu Asgari Ücret Belirleme Yöntemi Sözleşmesi  29 No’lu Zorla Çalıştırma Sözleşmesi  34 No’lu Ücretli İş Bulma Büroları Sözleşmesi  42 No’lu İşçinin Tazmini (Meslek Hastalıkları) Sözleşmesi (Revize)  45 No’lu Yeraltı İşleri (Kadınlar) Sözleşmesi  53 No'lu Ticaret Gemilerinde Çalışan Kaptanlar Ve Gemi Zabitlerinin Meslekî Yeterliliklerinin Asgari İcaplarına İlişkin Sözleşme  55 No'lu Gemi adamlarının Hastalanması, Yaralanması ya da Ölümü Halinde Armatörün Sorumluluğuna İlişkin Sözleşme


Türkiye'nin Onayladığı ILO Sözleşmeleri               

58 No’lu Asgari Yaş (Deniz) Sözleşmesi (Revize) 59 No’lu Asgari Yaş (Sanayi) Sözleşmesi (Revize) 68 No'lu Gemilerde Mürettebat İçin İaşe ve Yemek Hizmetlerine İlişkin Sözleşme 69 No'lu Gemi Aşçılarının Mesleki Ehliyet Diplomalarına İlişkin Sözleşme 73 No'lu Gemiadamlarının Sağlık Muayenesine İlişkin Sözleşme 77 No’lu Gençlerin Tıbbi Muayenesi (Sanayi) Sözleşmesi 80 No’lu Son Maddelerin Revizyonu Sözleşmesi 81 No’lu İş Teftişi Sözleşmesi 87 No’lu Sendika Özgürlüğü ve Sendikalaşma Hakkının Korunması Sözleşmesi 88 No’lu İş ve İşçi Bulma Servisi Kurulması Sözleşmesi 92 No'lu Mürettebatin Gemide Barınmasına İlişkin Sözleşme 94 No’lu Çalışma Şartları (Kamu Sözleşmeleri) Sözleşmesi 95 No’lu Ücretlerin Korunması Sözleşmesi 96 No’lu Ücretli İş Bulma Büroları Sözleşmesi (Revize) 98 No’lu Örgütlenme ve Toplu Pazarlık Hakkı Sözleşmesi


Türkiye'nin Onayladığı ILO Sözleşmeleri                

99 No’lu Asgari Ücret Tespit Mekanizması (Tarım) Sözleşmesi 100 No’lu Eşit Ücret Sözleşmesi 102 No’lu Sosyal Güvenlik (Asgari Standartlar) Sözleşmesi 105 No’lu Zorla Çalıştırmanın Kaldırılması Sözleşmesi 108 No'lu Gemiadamları Ulusal Kimlik Katlarına İlişkin Sözleşme 111 No’lu Ayırımcılık (İş ve Meslek) Sözleşmesi 115 No’lu Radyasyondan Korunma Sözleşmesi 116 No’lu Son Maddelerin Revizyonu Sözleşmesi 118 No’lu Muamele Eşitliği (Sosyal Güvenlik) Sözleşmesi 119 No’lu Makinaların Korunma Tertibatı ile Techizi Sözleşmesi 122 No’lu İstihdam Politikası Sözleşmesi 123 No’lu Asgari Yaş (Yeraltı İşleri) Sözleşmesi 127 No’lu Azami Ağırlık Sözleşmesi 133 No'lu Mürettebatın Gemide Barındırılmasına İlişkin Sözleşme (İlave Hükümler) 134 No'lu İş Kazalarının Önlenmesine (Gemiadamları) İlişkin Sözleşme 135 No’lu İşçi Temsilcileri Sözleşmesi


Türkiye'nin Onayladığı ILO Sözleşmeleri              

138 No’lu Asgari Yaş Sözleşmesi 142 No’lu İnsan Kaynaklarının Geliştirilmesi Sözleşmesi 144 No’lu Üçlü Danışma (Uluslararası Çalışma Standartları) Sözleşmesi 146 No'lu Gemiadamlarının Yıllık Ücretli İznine İlişkin Sözleşme 151 No’lu Çalışma İlişkileri (Kamu Hizmeti) Sözleşmesi 152 No'lu Liman İşlerinde Sağlık ve Güvenliğe İlişkin Sözleşme 153 No'lu Karayolları Taşımacılığında Çalışma Saatleri ve Dinlenme Sürelerine İlişkin Sözleşme 155 No'lu İş Sağlığı ve Güvenliği ve Çalışma Ortamına İlişkin Sözleşme 158 No’lu Hizmet İlişkisine Son Verilmesi Sözleşmesi 159 No’lu Mesleki Rehabilitasyon ve İstihdam (Sakatlar) Sözleşmesi 161 No'lu Sağlık Hizmetlerine İlişkin Sözleşme 164 No'lu Gemiadamlarının Sağlığının Korunması ve Tıbbi Bakımına İlişkin Sözleşme 166 No'lu Gemiadamlarının Ülkelerine Geri Gönderilmesine İlişkin Sözleşme 182 No’lu En Kötü Biçimlerdeki Çocuk İşçiliğinin Yasaklanması ve Ortadan Kaldırılmasına İlişkin Acil Eylem Sözleşmesi


Avrupa Birliği Yönergeleri  Yönergeler (direktifler) Bakanlar Konseyi tarafından veya ortak karar alma suretiyle Bakanlar Konseyi ile Parlamento ya da Komisyon tarafından çıkarılır.  Topluluk amaçlarından herhangi birisine ulaşmak için üye devletlerin yerine getirmeleri gereken hukuki yükümlülükleri (mevzuat yakınlaştırması veya mevzuatın uyumlu hale getirilmesi gibi) belirleyen düzenlemelerdir.  Yönergeler öngörülen hedefler bakımından bağlayıcılık niteliği bulunan ancak üye devletleri kullanacağı iç hukuk araçlarının seçiminde serbest bırakan düzenlemelerdir.  Yönergeler ulaşılacak sonuçlar bakımından üye devletler için bağlayıcı niteliktedir. Yönergeler Avrupa Birliği Resmi Gazetesinde yayınlanır.


Avrupa Birliği Yönergeleri • •

• • •

İşçilerin çalışırken sağlık ve güvenliğine iyileştirilmiş tedbirlerin alınmasının teşvikine ilişkin 12 Haziran 1989 tarih ve 89/391/EEC sayılı Konsey Direktifi İş araç ve gereçlerinin işyerinde çalışanlar tarafından kullanılması için asgari güvenlik ve sağlık gerekleri hakkında 30 Kasım 1989 tarih ve 89/655 sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC sayılı Direktifin 16. maddesi 1 . Paragrafı kapsamında 2. direktif) (95/63/EC ve 2001/41/EC ile değiştirildi.) Kişisel Koruyucu Donanımların işyerinde çalışanlar tarafından kullanılması için asgari güvenlik ve sağlık gerekleri hakkında 30 Kasım 1989 tarih ve 89/656/EEC sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 3. Direktif) İşçilerin işyerinde kanser yapıcı maddelere maruziyet riskinden korunması hakkındaki 90/394/EEC sayılı Konsey Direktifine mutajenlerin de eklenmesine dair 29 Nisan 1999 tarih ve 99/38/EC sayılı Konsey Direktifi İşyerinde asbeste maruz kalmaktan ortaya çıkabilecek risklerden çalışanların korunması hakkında 19 Eylül 1983 tarih ve 83/477/EEC sayılı Konsey Direktifi (80/1107/EEC sayılı Konsey Direktifinin 8. maddesi kapsamında çıkarılan 2. Direktif) (91/382/EEC ve 2003/18/EC ile değiştirildi) İşçilerin fiziksel ajanlardan kaynaklanan risklere maruziyeti ile ilgili asgari sağlık ve güvenlik şartları hakkında 25 Haziran 2002 tarih ve 2002/44/EC sayılı Avrupa Parlamentosu ve Konsey Direktifi İşyerinde biyolojik ajanlara maruz kalma ile ilgili risklerden, çalışanların korunması hakkında 90/679/EEC sayılı Direktifi teknik ilerlemelere uyarlayan 7 Ekim 1997 tarih ve 97/59/EC sayılı Komisyon Direktifi Yer üstü ve yer altı madenciliğinde çalışanların güvenlik ve sağlık korumalarının iyileştirilmesi ile ilgili asgari gereksinmeler hakkında 3 Aralık 1992 tarih ve 92/104/EEC sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 12. Direktif) Çalışanların özellikle sırt incinmelerine neden olabilecek el ile yükleme ve boşaltma işlerinde asgari sağlık ve güvenlik koşulları hakkında 29 Mayıs 1990 tarih ve 90/269/EEC sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 4. direktif)


Avrupa Birliği Yönergeleri • •

• •

İşyerinde güvenlik ve/veya sağlık işaretleri için asgari koşullar hakkında 24 Haziran 1992 tarih ve 92/58/EEC sayılı Konsey Direktifi Patlayıcı ortamların mevcut risklerinden, çalışanların korunması ile sağlık ve güvenliklerinin geliştirilmesi için asgari koşullar hakkında 16 Aralık 1999 tarih ve 1999/92/EC sayılı Konsey Direktifi İşyerinde çalışanların sağlık ve güvenliğinin kimyasallarla ilgili risklerden korunmasına ilişkin 98/24/EC sayılı Konsey Direktifinin uygulanmasında mesleki maruziyet sınır değerlerinin ilk listesinin oluşturulmasıyla ilgili 8 Haziran 2000 tarih ve 2000/39/EC sayılı Komisyon Direktifi İşyerinde biyolojik maddelere maruz kalma ile ilgili risklerden çalışanların korunması hakkında 90/679/EEC sayılı Direktifi teknik ilerlemelere uyarlayan 26 Kasım 1997 tarih ve 97/65 sayılı Komisyon Direktifi Gemilerde daha iyi tedavi geliştirilmesi için asgari güvenlik ve sağlık gereksinmeleri hakkında 31 Mart 1992 tarih ve 92/29/EEC sayılı Konsey Direktifi Ekranlı araçlar ile çalışmalarda asgari sağlık ve güvenlik koşullarına ilişkin 29 Mayıs 1990 tarih ve 90/270/EEC sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 5. direktif ) Çalışanların işyerinde kanserojenlere maruziyet risklerinden korunmasına ilişkin 28 Haziran 1990 tarih ve 90/394/EEC sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 6. Direktif) Çalışanların işyerinde kanserojenlere maruz kalmaları ile ilgili risklerde korunmasına ilişkin Direktifi (89/391/CEE sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 6. Direktif) değiştiren 27 Haziran 1997 tarih ve 97/42/EC sayılı Konsey Direktifi İşyerinde biyolojik ajanlara maruziyetle ilgili risklerden, çalışanların korunması hakkında 18 Eylül 2000 tarih ve 2000/54/EC sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC Direktifinin 16. maddesinin 1. paragrafı kapsamında 7. Direktif)


Avrupa Birliği Yönergeleri • • • •

• • • •

İşçilerin sağlık ve güvenliğini işyerindeki kimyasal maddelerle ilgili risklerden korumaya ilişkin 7 Nisan 1998 tarih ve 98/24/ec sayılı Konsey Direktifi Geçici veya hareketli inşaat sitelerinde asgari güvenlik ve sağlık koşullarının uygulanması hakkında 24 Haziran 1992 tarih ve 92/57/EEC Konsey Direktifi Endüstriyel kazaların kontrolüne ilişkin 9 Aralık 1996 tarih ve 96/82/EC sayılı Konsey Direktifi Hamile, loğusa veya emzikli kadın çalışanların işyerinde sağlık ve güvenliklerinin iyileştirilmesine ilişkin asgari önlemlerin belirlenmesi konusundaki 19 Ekim 1992 tarih ve 92/85/EEC sayılı Konsey Direktifi (89/391/CEE sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 10. Direktif) İyonize radyasyondan doğan zararlara karşı çalışanları ve toplumun korunması için temel güvenlik standartların oluşturulmasına ilişkin 13 Mayıs 1996 tarih ve 96/29/Euratom sayılı Konsey Direktifi Kontrollü alanlarda çalışmaları sırasında iyonizan radyasyona maruz kalan işçilerin dışarıda korunmasına ilişkin 4 Aralık 1990 tarih ve 90/641/Euratom sayılı Konsey Direktifi Çalışma esnasında gürültüye maruz kalmaya bağlı risklere karşı, çalışanların korunması hakkında 12 Mayıs 1986 tarih ve 86/188/EEC sayılı Konsey Direktifi İşyerinde biyolojik ajanlara maruz kalma ile ilgili risklerden çalışanların korunması hakkında 90/679/EEC sayılı Direktifi değiştiren 12 Ekim 1993 tarih ve 93/88/EEC sayılı Konsey Direktifi Kıyılarda ve açık denizlerde sondaj yoluyla maden çıkaran endüstrilerde çalışanların güvenlik ve sağlık korumalarının iyileştirilmesi ile ilgili asgari gereksinmeler hakkında 3 Kasım 1992 tarih ve 92/91/EEC sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 11. Direktif) Balıkçı gemilerinde çalışanların asgari güvenlik ve sağlık gereksinmelerine ilişkin 23 Kasım 1993 tarih ve 93/103/EC sayılı Konsey Direktifi (89/391/EEC sayılı Direktifin 16. maddesi 1. paragrafı kapsamında 13. Direktif)


TEŞEKKÜRLER…..


Ulusal ve uluslararası kuruluşlar ve sözleşmeler