Page 71

konuda da Marksizm Leninizm’i daha ileri düzeye ilerleterek gelifltirmifltir. Devrimin zor ilkesinin istisna tan›mayan evrensel geçerlili¤e sahip kural oldu¤unu daha güçlü perçinlerle kan›tlayarak, sosyalizme bar›flç›l geçifl biçimindeki revizyonist tezi yeniden “buzlu sulara gömmüfl” ve Marks’›n arkas›na utanmazca s›¤›nan revizyonist teori ile takipçisi olan özü revizyonist-sa¤ oportünist Avrupa merkezci görüflü yere çalm›flt›r. Bu, Marksizm’in geliflme özünün tan›d›¤› ve koflullad›¤› tutarl› bir seyirdir.

Revizyonist Üretici Güçler Teorisi

070 SINIF TEOR‹S‹ HAZ‹RAN 2010 SAYI 14

Revizyonizm ve dayand›¤› teorik zeminden bahsederken, revizyonist üretici güçler teorisini atlamak olmaz. Bu teori, Avrupa’da kapitalizmin geliflmesini takiben ve bu geliflmelere göz dikme neticesinde ve Marksist teoriyi çarp›tarak ondan tersten kopufl yorumuyla ortaya ç›kt›. Özü karfl›-devrimci s›n›f iflbirlikçili¤i olan bu teori, revizyonizmi teorik olarak besleyen ve ayn› zamanda revizyonizmin palazlanarak biçimlendi¤i temel bir halkad›r. Özü s›n›f iflbirlikçi¤i olan üretici güçler teorisi, en k›sa ve yal›n anlat›mla; üretici güçlerin geliflmesinin kendili¤inden bir flekilde kapitalist toplum-sistemden sosyalist topluma geçilece¤ini öne sürerek temel alan teoridir. Bu savunusuyla, s›n›f mücadelesini reddedip devrimi olanaks›zlaflt›rmakta ve iflçi s›n›f›n› burjuvaziye yedekleyerek s›n›f iflbirli¤ini pekifltirmekte-savunmaktad›r. Böylece Marksizm’in ana ilkelerini inkar ederek revizyonizme oturmaktad›r. Avrupa merkezci görüfl de her ne kadar Marks’› gerekçe etse de Marksizm’den geriye do¤ru koparak ve Marksizm’i çarp›tarak, Avrupa’daki kapitalizmin ve üretici güçlerin geliflmesinden esin ald›. Devrimi Avrupa’dan bekleme yan›lg›s›n› görmeyerek, bunu ilerletti ve di¤er devrimlere karfl› gerici rota ald›. Proleter devrim teorisini teorik k›s›rl›kla daraltarak, di¤er dünya devrimlerini anlamad› ve hatta onlar› burjuva atfedip gerici çabalar olarak teflhir etti. Ora devrimlerini kendine ba¤lay›p tabi k›larak objektif olarak engelleme savunusuna düfltü. Onlar›n devrime kalk›flmas›n›n anlams›z oldu¤unu ve devrimlerini olanaks›z görerek fiilen burjuvazilerine yamanmalar›n› telkin etti. K›sacas›, Avrupa merkezci görüfl de s›n›f iflbirlikçi revizyonist üretici güçler teorisinden ba¤›ms›z olmay›p ayn› öze sahiptir. Kautsky’ci “ultra emperyalizm” teorisi ve Troçkist “aflamal› devrim teorisi”, 2. Enternasyo-

nal’in oportünist önderlerinin (Bernstein, Pelekhanov, Kautsky, Turati…) enternasyonalizme s›rt çeviren “ana vatan savunmas›” ad› alt›ndaki büyük ihanet(i) teorisi, Kuruflçev-Brejnev sosyal emperyalistlerinin “bar›fl içinde yar›fl”, “bar›fl içinde bir arada yaflama”,”bar›flç›l geçifl” ve “bütün halk›n devleti”, “bütün halk›n partisi” teorileri ayn› damar› takip eden Deng Siao-ping flahs›nda sosyalist yol ile kapitalist yol aras›ndaki niteli¤i silen, “kara kedi beyaz kedi fark etmez…” fleklinde pragmatist felsefeyle somutlaflan revizyonist teori (ve “sosyalist piyasa ekonomisi” fleklindeki aç›k kapitalizm bayra¤›), Lin Biao’cu özü s›n›f iflbirlikçi “üç dünyac›” görüfl, Enver Hoca’n›n, Mao Zedung’un ölümü sonras› ars›zca bafllayan ve “Devlet ve Devrim” kitab›nda ayr›nt›l› olarak ortaya koydu¤u revizyonist tezleri, gibi türevler ve silsile de s›n›f iflbirlikçisi revizyonist çizgi ve tezler kategorisinde ünlü olanlard›r. Revizyonizmin ulusal s›n›rlara has lokal bir mesele olmay›p uluslararas› niteli¤e sahip oldu¤unu daha önce de vurgulam›flt›k. Ancak flu tablo bu niteli¤i somut olarak ortaya koymaktad›r. Revizyonizmin “it ölüsü gibi kokan” iç kald›ran kokusu komünistlerin burnundan eksik olmad›. “Tasfiyecilerin ceset” oldu¤unu söyleyen Lenin, tarihteki köklerinden semirerek gelen tasfiyeci ak›mlar›n topunu ter dökerek mezara gömüp proletarya diktatörlü¤ünü aya¤a dikti. Stalin emperyalist kamp ve sald›rganl›klar›na karfl› sosyalizmi baflar›yla savunurken, di¤er taraftan da tasfiyeci revizyonist ak›m ve ihanet çizgilerinin yakas›na yap›flarak proletarya diktatörlü¤ünü ayakta tutup gelifltirdi. Mao Zedung, revizyonizmle hesaplaflmay› ulusal ve uluslararas› boyut ve niteliklerdeki mücadelelerle omuzlay›p asil bir görevi gerçeklefltirdi. Büyük Proleter Kültür Devrim’iyle revizyonizmi kapitalizmin restorasyonu ad›mlar›ndaki modern revizyonizm düzeyinde siyasi yenilgiye u¤ratarak proletarya diktatörlü¤ünü koruyup ilerleyifl yönünü gösterdi. Her devrim ve devrimci iktidar yürüyüflünün revizyonizmle tan›flmas›, tamamen onun ortak ideolojik s›n›f niteli¤i ve s›n›flar mücadelesinin evrensel çizgi-ilkeleriyle alakal›d›r. Bu muazzam tecrübe toplam›; revizyonizm hakk›nda gerekli ip uçlar›n› verip ihanetçi bir suç oldu¤unu kan›tlarken, revizyonizmle mücadelenin tayin edici muhtevas›n› da gözler önüne sermektedir. *** Tekrar da olsa öneminden dolay› söylemekten geri duramay›z ki, ideolojik mücadele siyasi mücadeleden farkl› olarak fliddet unsurunu bar›n-

Sınıf Teorisi - Sayı 14  

2002’den bu yana yayınlanan, Marksist-Leninist-Maoist teorik dergi.